Wstęp

Stałe wyświetlanie przez Kościół Boga Wszechmogącego filmów, które niosą świadectwo o dziele Boga w dniach ostatecznych, spowodowało głośny odzew ze strony wybranych ludzi Boga oraz wstrząsnęło różnymi religiami i wyznaniami. Obecnie wielu ludzi ogląda te filmy i poszukuje dzieła i słów Boga Wszechmogącego oraz bada je. Ludzkość już zaczęła się budzić dzięki słowom Boga – Jego słowa poprowadzą całą ludzkość i Jego słowa dokonają wszystkich rzeczy – właśnie staje się to prawdą. Jest to wystarczający dowód na to, że niesienie świadectwa o Bogu i Jego dziele poprzez medium filmu rodzi zadowalające owoce. Aby wybrani ludzie Boga mogli szybciej zrozumieć prawdę i wejść w rzeczywistość oraz mogli sławić Boga i nieść o Nim świadectwo, i aby ci, którzy nie mogą się doczekać pojawienia się Boga, mogli lepiej badać prawdziwą drogę, zespół redaktorów z Kościoła Boga Wszechmogącego stworzył listę powiązanych z tymi filmami kluczowych pytań i odpowiedzi, które dotyczą prawdy, oraz zebrał ją w książce zatytułowanej „Klasyczne pytania i odpowiedzi na temat ewangelii królestwa”. Wszystkie te najważniejsze odpowiedzi zebrane w książce pochodzą z doświadczenia i zrozumienia prawdy, które były udziałem wybranych ludzi Boga. Można powiedzieć, że pochodzą one z oświecenia i iluminacji Ducha Świętego oraz są całkowicie zgodne z prawdą. Niniejsza książka może nie tylko rozwiązać problemy i wyjaśnić pojęcia, które mogą roztrząsać poszukujący prawdziwej drogi i badający ją, ale może także stanowić nieocenione źródło dla wybranych ludzi Boga, pomagające im wyposażyć się w prawdę i nieść świadectwo o dziele Boga. Mimo że owe najważniejsze odpowiedzi stanowią nieocenioną pomoc w ludzkim dążeniu do prawdy i rozumieniu jej, nie oznacza to oczywiście, że nasze rozumienie prawdy jest zupełne. Nasze doświadczenia nadal są przecież zbyt powierzchowne, a nasze rozumienie prawdy jest ograniczone. Wobec prawdy wszyscy zawsze jesteśmy dziećmi, a o rozumieniu, którym dzielimy się we wspólnocie, można powiedzieć tylko tyle, że jest zgodne z prawdą. Absolutnie nie można nazywać go prawdą i z pewnością nie może się ono równać ze słowami Boga. Mamy nadzieję, że wszyscy wybrani ludzie Boga podejdą do tej książki we właściwy sposób.

I. Pytania i odpowiedzi dotyczące pustki w kościołach

Pytanie 1: Przez ostatnie kilka lat odczuwamy rosnącą w naszym kościele pustkę. Straciliśmy wiarę i miłość, które mieliśmy na początku, oraz staliśmy się słabsi i bardziej negatywnie nastawieni. Nawet my, którzy nauczamy, czasami odczuwamy mrok i nie wiemy, o czym mówić. Czujemy, jakbyśmy stracili dzieło Ducha Świętego. Szukaliśmy też wszędzie kościoła, w którym obecne byłoby dzieło Ducha Świętego, ale w każdym znanym nam kościele panuje taka sama pustka jak w naszym. Dlaczego wszystkie wyznania cierpią taki niedostatek?

Odpowiedź: Zadaliście bardzo ważne pytanie. Wszyscy wiemy, że żyjemy u schyłku dni ostatecznych. Pan Jezus przepowiedział kiedyś: „A ponieważ wzmoże się nieprawość, miłość wielu oziębnie” (Mt 24:12). W świecie religii szerzy się bezprawie. Przywódcy religijni nie przestrzegają przykazań Pana i dbają jedynie o zachowanie tradycji stworzonych przez człowieka. Głoszą nauki biblijne tylko po to, by się popisywać i dawać świadectwo przed samymi sobą. Nie składają świadectwa przed Bogiem w ogóle nie oddają Bogu czci i zupełnie zboczyli ze ścieżki Pana, dlatego Bóg ich odrzuca i usuwa. To przede wszystkim dlatego wspólnota religijna straciła dzieło Ducha Świętego. Ale też dlatego, że Pan Jezus ponownie przybrał postać cielesną i w dniach ostatecznych rozpoczął dzieło „sądu, zaczynając od Domu Bożego”. Podobnie jak Chrystus dni ostatecznych – Bóg Wszechmogący głosi całą prawdę o zbawieniu ludzkości, aby oczyścić wszystkich, którzy akceptują dzieło Boga dni ostatecznych, a dzieło Ducha Świętego staje się dziełem Boga dni ostatecznych. Ci, którzy akceptują dzieło sądu Boga Wszechmogącego w dniach ostatecznych, otrzymają dzieło Ducha Świętego oraz dar nawodnienia przez życiodajną wodę życia. Bóg przemieni tych, którzy powrócą przed Jego tron, w zwycięzców i postąpi z nimi zgodnie ze swoją wolą. Z kolei ci, którzy zatrzymują się w religijnym miejscu i odmówią przyjęcia dzieła Bożego dni ostatecznych, zostaną porzuceni w ciemności. Dowodzi tego proroctwo zapisane w Biblii; „A także powstrzymałem przed wami deszcz, kiedy były jeszcze trzy miesiące do żniw: i spowodowałem, że deszcz padał na jedno miasto, i spowodowałem, że nie padał na inne miasto: padał na jedną część, a część, na którą padał, nie wyschła. I chodzili z dwóch, trzech miast do jednego miasta, żeby się napić, ale nie mogli zaspokoić pragnienia. A jednak nie wróciliście do mnie, mówi Jahwe” (Am 4:7-8). Fragment: „padał na jedną część” odnosi się do kościołów, które akceptują i przestrzegają dzieła sądu Bożego w dniach ostatecznych. Zaakceptowały one obecne słowa Boga i cieszą się darem życiodajnej wody życia, która płynie z Jego tronu. „(…) a część, na którą padał, nie wyschła” odnosi się do pastorów religijnych oraz starszyzny, którzy odmawiają praktykowania słów Pana i przestrzegania Jego przykazań, a także odrzucają i potępiają dzieło Boga Wszechmogącego dni ostatecznych. W efekcie wspólnota religijna zostaje odrzucona i przeklęta przez Boga, oraz do kompletnej utraty dzieła Ducha Świętego i dostępu do życiodajnej wody życia, a w końcu pustoszeje. Podobnie było u schyłku Wieku Prawa, gdy świątynia, dawniej pełna chwały Boga Jahwe, opustoszała. Żydzi nie przestrzegali praw Bożych, składali niewłaściwe ofiary i świątynia stała się miejscem handlu oraz siedliskiem złodziei. Dlaczego tak się stało? Przede wszystkim dlatego, że żydowscy przywódcy religijni nie przestrzegali praw Boga Jahwe i w głębi serca nie bali się Boga. Przestrzegali tradycji ludzkich, ale odrzucili przykazania Boga. Kompletnie zboczyli ze ścieżki Boga i zostali przez Niego przeklęci. Inny powód był taki, że Bóg wcielił się w człowieka, żeby dokonać dzieła odkupienia ludzkości w Wieku Łaski. Dzieło Boga uległo zmianie. Wszyscy, którzy zaakceptowali dzieło odkupienia Pana Jezusa, otrzymali dzieło Ducha Świętego i znaleźli nowy sposób wyznawania wiary. Ale ci, którzy odrzucili dzieło Pana Jezusa i stawiali Mu opór, zostali wyeliminowani poprzez dzieło Boże i porzuceni w ciemności. Jeżeli chcecie otrzymać dzieło Ducha Świętego i dar życiodajnej wody życia, najważniejsze, co musicie zrobić, to odszukać i poznać dzieło Boga Wszechmogącego dni ostatecznych. W ten sposób pozbędziecie się źródła ciemności w waszych duszach i pustki w waszym kościele. Zgodzicie się ze mną?

Fragment skryptu filmu pod tytułem „Z tronu płynie woda życia”

Pytanie 2: Mówiliście właśnie o pewnych bezprawnych działaniach. Jakie konkretnie bezprawne działania macie na myśli, kiedy mówicie, że bezprawie narasta?

Odpowiedź: Wzrost bezprawia oznacza głównie to, że przywódcy religijni, pastorzy i starszyzna sprzeciwiają się woli Boga i podążają własnymi ścieżkami. Nie przestrzegają Bożych przykazań i źle interpretują Biblię, aby ograniczać, kontrolować i oszukiwać ludzi. Zasypują ich biblijną teologią i oddalają od Boga, zamieniając kościoły w miejsca religijnych obrzędów, a swoje obowiązki traktują jedynie jako źródło statusu i dochodu, co prowadzi do hipokryzji i odrzucenia Boga w kościele. Wielu ludzi wyznało, że są niewierzący. Oddają się ziemskim przyjemnościom i porzucają ścieżkę Pana, a nawet twierdzą, że słowo Boże to tylko bajki. W ogóle nie wierzą w to, że Pan Jezus powróci, aby nauczać i dokonać swojego dzieła. Demaskowani są szczególnie przywódcy religijni, którym kompletnie brakuje w sercach czci dla Boga oraz przeróżni źli ludzie i niewierzący, którzy nie kochają prawdy. Tacy ludzie nie kryją się ze złymi uczynkami, zaprzeczają dziełu Bożemu dni ostatecznych i odrzucają prawdę. Ci pastorzy i starszyzna głoszą nauki biblijne i nauczają teologii. Pilnują swojego statusu, wpływów i dochodów, ale nie chcą podążać za Panem, ani nauczać Jego słów. W ogóle nie oddają czci ani nie dają świadectwa Panu. Zamiast tego ich nauki przeczą prawdzie zawartej w słowa Bożych. A oni sami zwodzą ludzi, żeby ich oszukiwać i kontrolować, uparcie idą śladami faryzeuszy i stawiają opór Bogu. Wielu pastorów i starszyzny również podąża za ziemskimi przyjemnościami. Podążają za modą, są żądni pieniądza i walczą o władzę. Są zwykłymi śmiertelnikami, niewierzącymi. Najgorsze jest to, że ci przywódcy religijni, pastorzy i starszyzna wykorzystują potępienie dla dzieła Bożego dni ostatecznych, by oszukiwać i kontrolować wierzących. Zmawiają się nawet z reżimem Komunistycznej Partii Chin, stają po stronie szatana przeciwko Bogu i usiłują tworzyć swoje własne królestwa. Chcą też ponownie ukrzyżować Boga, za co Bóg ich nienawidzi i przeklina. Te bezprawne czyny są dla nas wszystkich oczywiste. To nic innego jak zdrada ze strony wspólnoty religijnej. A z powodu wzrostu bezprawia, wiara i miłość wielu wierzących osłabły. Brak im sił i poddali się negatywnym myślom. Ponieważ przywódcy religijni wybrali własną ścieżkę i nie podążają za Bogiem, dzieło Ducha Świętego zostało im odebrane, a miejsca kultu opustoszały. Dzieło Ducha Świętego zostało ofiarowane tym, którzy akceptują dzieło dni ostatecznych dokonane przez Boga Wszechmogącego. Na tej podstawie widzimy, że Bóg o sprawiedliwym usposobieniu nie toleruje zniewagi ze strony ludzi.

Podzieliłyśmy się pewnymi powodami, dla których społeczność religijna jest opustoszała, Teraz chciałabym dodać mój własny punkt widzenia i opinię na temat głównej przyczyny opustoszenia społeczności religijnej. Przeczytajmy pierwsze dwa fragmenty słów Boga Wszechmogącego, które pozwolą wam lepiej zrozumieć przyczynę religijnej pustki. Bóg Wszechmogący mówi: „Bóg doprowadzi do zaistnienia tego faktu: sprawi, że wszyscy ludzie w całym wszechświecie staną przed Nim i będą czcić Boga na ziemi, a Jego praca w innych miejscach ustanie, a ludzie będą zmuszeni szukać prawdziwej drogi. Będzie tak, jak z Józefem: wszyscy przyszli do niego po pożywienie i pokłonili się mu, bo miał żywność. Aby uniknąć głodu, ludzie będą zmuszeni szukać prawdziwej drogi. Cała społeczność religijna będzie cierpieć poważny głód, a tylko dzisiejszy Bóg jest źródłem żywej wody, posiadającej stale płynące źródło dostarczone człowiekowi dla przyjemności, i ludzie przyjdą i będą na Nim polegać” (Nadeszło Tysiącletnie Królestwo, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło). „Bóg uczynił tę grupę ludzi absolutnym centrum Jego dzieła w całym wszechświecie. Złożył On dla was w ofierze całą krew swojego serca; odzyskał i podarował wam całe dzieło Ducha w całym wszechświecie. Dlatego jesteście szczęśliwcami” (Czy dzieło Boga jest tak proste, jak to wydaje się człowiekowi? w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło). Bóg Wszechmogący już wyjaśnił przyczynę głodu duchowego w świecie religijnym. Pozwala nam to ujrzeć wszechmoc i mądrość Boga. Bóg nie opuścił tych, którzy kochają prawdę, i pragną Jego pojawienia się. Bóg posłużył się sprowadzeniem duchowego głodu, by zmusić ich do poszukiwania prawdziwej drogi, i sprawić, by znaleźli Bożą wolę i Boże ślady pośród pustki panującej w kościołach. Uczynił to, by pomóc tym ludziom we wszystkich wyznaniach, którzy kochają prawdę, i prawdziwie wierzą w Boga, przyjść przed Jego tron. Bóg mówi zatem: „Bóg uczynił tę grupę ludzi absolutnym centrum Jego dzieła w całym wszechświecie”. Na tej podstawie widzimy, że dzieło Ducha Świętego przeniosło się do tych, którzy przyjmują Boskie dzieło w dniach ostatecznych. Jest to dowód potwierdzający fakt, że Bóg chce, by wszyscy, którzy przychodzą przed Jego tron, stali się ludźmi działającymi zgodnie z Jego życzeniami. To ich Bóg uczyni zwycięzcami przed katastrofą, i dlatego proroctwa Pana Jezusa na temat panien mądrych, biorących udział w uczcie weselnej wraz z Barankiem, potwierdzą się. Panny głupie które niezależnie od tego, jak opustoszałe i mroczne stają się ich kościoły, pozostają w nich i czekają na śmierć, są dokładnie jak Izraelici, którzy umarli w dziczy po tym, jak zostali wyprowadzeni z Egiptu. Cała społeczność religijna popada w ruinę głównie dlatego, że światowi przywódcy religijni podążają ścieżką faryzeuszy i działają niezgodnie z intencjami Pana. Nie podążają oni za Boską wolą, nie przestrzegają przykazań Bożych i dawno temu zostali opuszczeni przez Boga. Prawda wyrażana przez Boga wcielonego w dniach ostatecznych demaskuje ich naturę i istotę antychrystów, i stają się oni tymi, którzy ponownie ukrzyżowują Boga, i są przez Niego przeklęci. Jaki jest Boży cel w stawianiu społeczności religijnej w obliczu głodu duchowego? Chce On zmusić ludzi do poszukiwania prawdziwej drogi. Tylko ci, którzy tęsknią za poszukiwaniem Boskiego głosu, i którzy przyjmują dzieło osądzenia dokonywane w dniach ostatecznych przez Boga Wszechmogącego, otrzymają znów dzieło Ducha Świętego i dostęp do wody życia, która wypływa z Jego tronu. Ostatecznie zostaną zbawieni i zyskają możliwość wejścia do Królestwa Niebieskiego. To oni są ludźmi, którzy według proroctwa Pana Jezusa będą pochwyceni do Królestwa Niebieskiego. Jeśli odrzucamy sąd, karcenie, oczyszczenie, i zbawienie pochodzące od słowa Boga Wszechmogącego, zostaniemy na wieczność opuszczeni i wyeliminowani. Jak mówi Bóg Wszechmogący: „Jeśli opierasz się Chrystusowi dni ostatecznych i jeśli odtrącasz Chrystusa dni ostatecznych, to nie będzie nikogo, kto poniesie za ciebie konsekwencje. Co więcej, od tego dnia nie będziesz miał kolejnej szansy na uzyskanie aprobaty Boga; nawet jeśli spróbujesz odkupić swoje winy, nigdy więcej nie zobaczysz oblicza Boga. Bo to, czemu się opierasz, nie jest człowiekiem; to, co odtrącasz, nie jest jakąś mizerną istotą, ale Chrystusem. Czy wiesz, jakie będą tego konsekwencje? Nie popełniłeś małego błędu, ale haniebne przestępstwo. Dlatego radzę wszystkim, aby nie obnażali kłów na prawdę ani nie krytykowali bez zastanowienia, bo tylko prawda może przynieść ci życie, a nic poza prawdą nie może pozwolić ci się odrodzić i znów ujrzeć oblicze Boga” (Tylko Chrystus dni ostatecznych może dać człowiekowi drogę wiecznego życia, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

Fragment skryptu filmu pod tytułem „Z tronu płynie woda życia”

Pytanie 3: W świecie religijnym wiele jest obecnie opustoszałych kościołów, ale nigdy w pełni nie zrozumieliśmy, jaka jest tego gówna przyczyna. Dlatego właśnie sumiennie czytaliśmy Stary Testament i koncentrowaliśmy się na tym, jak działania głównych kapłanów żydowskich, uczonych w piśmie i faryzeuszy pod koniec Wieku Prawa doprowadziły do takiego spustoszenia w obrębie religii. Mimo że odkryliśmy pewne problemy, nigdy nie stało się to dla nas w pełni zrozumiałe. Odwiedzaliśmy też kościoły wielu wyznań w wielu różnych miejscach, ale nigdzie nie widzieliśmy dzieła Ducha Świętego. Nie bardzo wiemy, dlaczego w całym świecie religijnym panuje taka pustka. Jaka jest prawdziwa przyczyna tego stanu rzeczy?

Odpowiedź: Obecnie cały świat religijny coraz bardziej się wyludnia, jest pozbawiony dzieła Ducha Świętego, a wiara i miłość wielu ludzi ostygły – przyjmuje się to już za fakt. Każdy z nas musi dogłębnie zrozumieć, gdzie leży zasadnicza przyczyna, dla której kręgi religijne pustoszeją. Najpierw zastanówmy się przez chwilę, dlaczego świątynia opustoszała w ostatnich dniach Wieku Prawa, a wówczas będziemy w stanie zrozumieć przyczynę opustoszenia w świecie religijnym w dniach ostatecznych. W ostatnich dniach Wieku Prawa przywódcy żydowscy nie przestrzegali Bożych przykazań. Podążali własną ścieżką i sprzeciwiali się Bogu. To główna i bezpośrednia przyczyna opustoszenia świątyni. Pan Jezus obnażył i zganił faryzeuszy, mówiąc: „Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, bo jesteście podobni do grobów pobielanych, które z zewnątrz wydają się piękne, ale wewnątrz pełne są kości umarłych i wszelkiej nieczystości. Tak i wy na zewnątrz wydajecie się ludziom sprawiedliwi, ale wewnątrz jesteście pełni obłudy i nieprawości” (Mt 23:27-28).

„Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, bo budujecie grobowce proroków i zdobicie nagrobki sprawiedliwych; I mówicie: Gdybyśmy żyli za dni naszych ojców, nie bylibyśmy ich wspólnikami w przelewaniu krwi proroków. A tak sami sobie wystawiacie świadectwo, że jesteście synami tych, którzy pozabijali proroków. I wy dopełnijcie miary waszych ojców! Węże, plemię żmijowe! Jakże będziecie mogli uniknąć potępienia ognia piekielnego? Dlatego ja posyłam do was proroków, mędrców i uczonych w Piśmie. Niektórych z nich zabijecie i ukrzyżujecie, a niektórych ubiczujecie w waszych synagogach i będziecie ich prześladować od miasta do miasta; Aby spadła na was wszelka krew sprawiedliwa przelana na ziemi, od krwi sprawiedliwego Abla aż do krwi Zachariasza, syna Barachiasza, którego zabiliście między świątynią a ołtarzem. Zaprawdę powiadam wam: Spadnie to wszystko na to pokolenie” (Mt 23:29-36).

„Dobrze Izajasz prorokował o was, obłudnikach, jak jest napisane: Ten lud czci mnie wargami, ale ich serce daleko jest ode mnie. Lecz na próżno mnie czczą, ucząc nauk, które są nakazami ludzkimi. Wy bowiem, opuściwszy przykazania Boże, trzymacie się tradycji ludzkiej, obmywania dzbanków i kubków. I wiele innych tym podobnych rzeczy czynicie. Mówił im też: Całkowicie znosicie przykazanie Boże, aby zachować swoją tradycję” (Mk 7:6-9).

Ze słów Pana Jezusa, które obnażyły faryzeuszy, jasno wynika, że poczynania naczelnych kapłanów żydowskich, uczonych w Piśmie oraz faryzeuszy były wyrazem sprzeciwu wobec Boga. Naruszyli oni Boże prawa i przykazania, podtrzymując jedynie tradycje religijne. To wystarczająco dowodzi, że ich służba dla Boga była tak naprawdę oporem wobec Niego oraz że była sprzeczna z Jego wolą. Szaleńczo Go potępiali i stawiali Mu opór, a ich natura oraz istota zostały całkowicie obnażone, zwłaszcza w czasie gdy Pan Jezus objawił się i dokonywał swego dzieła. Można zatem dostrzec, że głównym powodem opustoszenia w judaizmie było to, że naczelni kapłani żydowscy, uczeni w Piśmie oraz faryzeusze stawiali opór Bogu i działali wbrew Niemu. Inny powód jest taki, że dzieło Boże już się zmieniło. Wcielony Pan Jezus rozpoczął dzieło odkupienia w Wieku Łaski poza świątynią. Czyli dzieło Boże dokonywało się w ramach dzieła z Wieku Prawa, a istota dzieła Bożego przeszła w dzieło odkupienia w Wieku Łaski. Gdy tylko Pan Jezus rozpoczął swe dzieło odkupienia, nastał Wiek Łaski, a zakończył się Wiek Prawa. Tylko ci, którzy przyjęli Pana Jezusa, mieli w sobie dzieło Ducha Świętego i przewodnictwo Pana. Natomiast ci, którzy pozostali w świątyni i odrzucili Pana Jezusa, potępili Go oraz sprzeciwili się Mu, oczywiście zostali pominięci przez dzieło Boga. Pogrążyli się w ciemności, zostali przeklęci i ukarani przez Boga. Możemy zatem śmiało powiedzieć, że opustoszenie w świecie religii w Wieku Prawa zostało spowodowane przez człowieka, wyłącznie dlatego że przywódcy religijni zboczyli z drogi Pana, nie przestrzegali Jego przykazań, postępowali wbrew woli Boga i sprzeciwiali się Bogu. Gdyby żydowscy przywódcy byli w stanie podążać drogą Pana i przestrzegać Jego przykazań, to czy Pan Jezus udałby się na pustynię, by nauczać i dokonywać swego dzieła? Czy poszedłby między niewierzących, aby szukać tych, którzy podążyliby za Bogiem? Absolutnie nie. Pan Jezus na pewno najpierw udałby się do świątyni i synagog, aby nauczać, ukazując się człowiekowi i dokonując swego dzieła. Dlaczego więc Pan Jezus tak nie postąpił? Oczywiście dlatego, że ci, którzy przychodzili do świątyni i synagog, nie akceptowali Pana Jezusa, tylko potępiali Go i stawiali Mu opór, a nawet robili wszystko, by Go aresztowano. Z tego powodu Pan Jezus nie miał wyjścia i musiał udać się na pustynię, by nauczać i dokonywać swego dzieła, musiał też wejść pomiędzy niewierzących, aby szukać tych, którzy za Nim podążą. Inteligentni ludzie potrafią wyraźnie dostrzec ten fakt. Teraz gdy już poznaliśmy powód opustoszenia świata religii w ostatnich dniach Wieku Prawa, przyjrzyjmy się przyczynie opustoszenia świata religii w dniach ostatecznych. Wszyscy widzimy, że w dniach ostatecznych pastorzy i starsi świata religii priorytetowo traktują głównie nauczanie wiedzy biblijnej i teorii teologicznych w kościołach. Często popisują się, wykorzystując interpretacje Pisma, aby inni ich czcili. Nie postępują zgodnie ze słowami i przykazaniami Pana Jezusa, ani nie podążają drogą Pana. Rzadko nauczają o wstąpieniu w życie i nigdy nie skłaniają ludzi do praktykowania czy doświadczania słów Pana w sposób, który pozwoliłby im zrozumieć prawdę i poznać Pana. Skutkuje to tym, że wszyscy wierzący z kręgów religijnych zbaczają z drogi Pana. Może i przez lata wierzyli w Pana, ale rozumieją tylko wiedzę biblijną i teorie teologiczne. W ogóle nie znają Pana, nie czczą Go i nie są Mu posłuszni. Zupełnie oddalili się od słów Pana i stali się ludźmi, którzy wierzą w Niego, ale Go nie znają i są zdolni stawić Mu opór oraz Go zdradzić. Pokazuje to, że przywódcy świata religii zupełnie zboczyli z drogi Pana, a co za tym idzie – utracili dzieło Ducha Świętego oraz błogosławieństwa Boże. Można powiedzieć, że jest to główna przyczyna opustoszenia świata religii. Inną przyczyną jest fakt, że dzieło Boże zmieniło się, a Pan Jezus już powrócił jako wcielony Bóg Wszechmogący i dokonuje dzieła osądzania, rozpoczynając od domu Bożego i bazując na dziele odkupienia Pana Jezusa. Ustanowił On Wiek Królestwa i zakończył Wiek Łaski. Istota dzieła Ducha Świętego została przeniesiona do Bożego dzieła osądzania w dniach ostatecznych. Tylko ci, którzy przyjmą Boga Wszechmogącego, otrzymają dzieło Ducha Świętego i będą mogli cieszyć się źródłem wody żywej, która wypływa z tronu Bożego. Ci, którzy nie nadążają za obecnym dziełem Bożym i nie chcę przyjąć Boga Wszechmogącego, utracili dzieło Ducha Świętego i pogrążyli się w ciemności. Zwłaszcza pastorzy i starsi ze świata religii, stojąc w obliczu dzieła Boga Wszechmogącego w dniach ostatecznych, nie dość, że go nie poszukują i nie zgłębiają, to jeszcze szaleńczo potępiają Boga i stawiają Mu opór, szerząc rozmaite plotki i kłamstwa, by zwodzić i kontrolować wierzących oraz utrudniać ludziom poszukiwanie i zgłębianie prawdziwej drogi. Oni już dawno rozgniewali Boże usposobienie i zasłużyli, by Bóg znienawidził ich i przeklął. Zatem jak Bóg mógłby ich nie opuścić i nie wyeliminować? Przekonaliśmy się już, że wielkie katastrofy nadejdą wkrótce po ukazaniu się czterech krwawych księżyców. Wszyscy ci, którzy nie zaakceptowali Boga Wszechmogącego, na pewno padną ofiarą tych katastrof, podczas których zostaną skarceni i oczyszczeni. Natomiast ci, którzy przyjęli Boga Wszechmogącego, zostaną pochwyceni przed ich nastaniem. Ci, którzy nie zaakceptowali Boga Wszechmogącego, mogą tylko paść ich ofiarą i czekać na pochwycenie, gdy katastrofy miną. Czy tacy ludzie nie zostaną opuszczeni i wyeliminowani przez Pana? Ile osób pozostanie do pochwycenia po katastrofie? Niemal cały świat religii jest kontrolowany przez klikę pastorów i starszych, którzy nienawidzą prawdy i sprzeciwiają się Bogu. Jak więc w takiej sytuacji ten świat mógłby uzyskać dzieło Ducha Świętego? I jak mógłby uniknąć opustoszenia? To podstawowa przyczyna wyludniania się świata religii.

Znamy już zasadniczą przyczynę opustoszenia w świecie religii. Jest nią fakt, że przywódcy tego świata nie postępują zgodnie ze słowami Pana, wręcz przeciwnie – zboczyli z Jego drogi, nie przestrzegają Jego przykazań, zupełnie nie szanują Jego woli i stali się ludźmi, którzy stawiają opór Bogu. Po drugie przywódcy świata religii stali się ludźmi, którzy stawiają opór Bogu i żaden z nich nie jest w stanie przyjąć dzieła Bożego ani być mu posłusznym, dlatego Bóg przeniósł swe dzieło, a świat religii utracił dzieło Ducha Świętego i pogrążył się w ciemności. Dlaczego dawniej, gdy Pan Jezus dokonywał swego dzieła, nie nauczał w świątyni? Dlatego, że wszyscy obecni tam kapłani i starsi sprzeciwiali się Panu. Gdyby Pan Jezus wszedł do świątyni, zostałby tylko odrzucony i potępiony lub natychmiast zaaresztowany i ukrzyżowany. Nie byłoby tak? To główny powód, dla którego Bóg przeniósł swe dzieło. Gdyby kapłani i starsi ze świątyni byli w stanie stosować się do słów Pana i służyć Bogu zgodnie z Jego wolą, to jak świątynia mogłaby się wyludnić? I jak Bóg mógłby przenieść swe dzieło? Opustoszenie świata religii całkowicie wypełnia również proroctwo biblijne: „A także powstrzymałem przed wami deszcz, kiedy były jeszcze trzy miesiące do żniw: i spowodowałem, że deszcz padał na jedno miasto, i spowodowałem, że nie padał na inne miasto: padał na jedną część, a część, na którą padał, nie wyschła. I chodzili z dwóch, trzech miast do jednego miasta, żeby się napić, ale nie mogli zaspokoić pragnienia. A jednak nie wróciliście do mnie, mówi Jahwe” (Am 4:7-8). „Spójrz, nadchodzą dni, rzekł Pan, Jahwe, że wywołam w kraju głód, ale nie głód chleba ani nie pragnienie wody, lecz głód słuchania słów Jahwe” (Am 8:11). Dzięki tym dwóm fragmentom z Biblii rozumiemy, że „jedno miasto” w sformułowaniu „spowodowałem, że deszcz padał na jedno miasto” odnosi się do kościoła, w którym ukazuje się Bóg wcielony i dokonuje swego dzieła. A „inne miasto” w sformułowaniu „spowodowałem, że nie padał na inne miasto” odnosi się oczywiście do świata religii, który nie słucha słów Boga, nie postępuje zgodnie z Jego przykazaniami oraz potępia ukazanie się i dzieło Boga wcielonego oraz zaprzecza i stawia im opór. Bóg zsyła głód na świat religii, aby zmusić tych, którzy szczerze wierzą w Boga i kochają prawdę, do porzucenia religii, poszukiwania śladów dzieła Bożego oraz tego, co Duch Święty mówi do wszystkich kościołów, a także ukazania się i dzieła Boga. Wszyscy, którzy słyszą głos Boga i przyjmują dzieło Boga Wszechmogącego w dniach ostatecznych oraz okazują mu posłuszeństwo, są pannami mądrymi i tymi, których Bóg unosi przed swój tron. Wszyscy ci ludzie uczestniczą w weselnej uczcie Baranka i cieszą się wodą żywą, która wypływa z tronu Bożego. Ich pierwotna wiara i miłość zostały przywrócone. Uczą się jeść i pić słowa Boże, doświadczać ich oraz wprowadzać je w życie. Zrozumieją także prawdę i wstąpią w rzeczywistość. Gdy tylko to się stanie i zdobędą rzeczywistą wiedzę o Bogu, będą w stanie Go czcić oraz okazywać Mu posłuszeństwo, a tym samym otrzymać nowe życie od Boga. Wszystkie te organizacje oraz osoby, które nie przyjmują dzieła Boga Wszechmogącego, zostaną znienawidzone, odrzucone oraz wyeliminowane przez Boga, a także pozbawione dzieła Ducha Świętego. Nie ma co do tego żadnych wątpliwości! Przeczytajmy słowa Boga Wszechmogącego: „Bóg doprowadzi do zaistnienia tego faktu: sprawi, że wszyscy ludzie w całym wszechświecie staną przed Nim i będą czcić Boga na ziemi, a Jego praca w innych miejscach ustanie, a ludzie będą zmuszeni szukać prawdziwej drogi. Będzie tak, jak z Józefem: wszyscy przyszli do niego po pożywienie i pokłonili się mu, bo miał żywność. Aby uniknąć głodu, ludzie będą zmuszeni szukać prawdziwej drogi. Cała społeczność religijna będzie cierpieć poważny głód, a tylko dzisiejszy Bóg jest źródłem żywej wody, posiadającej stale płynące źródło dostarczone człowiekowi dla przyjemności, i ludzie przyjdą i będą na Nim polegać” (Nadeszło Tysiącletnie Królestwo, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło). „Bóg uczynił tę grupę ludzi absolutnym centrum Jego dzieła w całym wszechświecie. Złożył On dla was w ofierze całą krew swojego serca; odzyskał i podarował wam całe dzieło Ducha w całym wszechświecie. Dlatego jesteście szczęśliwcami. Co więcej, przeniósł On swoją chwałę z Izraela, swojego ludu wybranego, na was, i poprzez tę grupę w pełni ujawni cel Jego planu. Jesteście więc tymi, którzy otrzymają dziedzictwo Boga, a nawet więcej: jesteście dziedzicami Bożej chwały” (Czy dzieło Boga jest tak proste, jak to wydaje się człowiekowi? w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

Ze słów Boga Wszechmogącego jasno wynika, że Bóg nigdy nie opuścił tych, którzy szczerze w Niego wierzą i nie mogą się doczekać, aż On się ukaże. Dzięki swej wszechmocy i mądrości Bóg zbawia tych, którzy szczerze w Niego wierzą, tak by mogli wyzwolić się z więzów i spod kontroli antychrystów oraz złych ludzi ze świata religii. Bóg sprawia też, że ci, którzy szczerze w Niego wierzą, są unoszeni przed tron Boga i poddają się sądowi, obmywaniu i udoskonaleniu Bożymi słowami. Bóg Wszechmogący w dniach ostatecznych dokonuje swego dzieła osądzania i wyraża całą prawdę, która oczyszcza i zbawia ludzkość, tak aby grupa zwycięzców – Jego pierwociny – mogła powstać przed katastrofami. W ten sposób wypełnia się proroctwo z Księgi Objawienia: „Są to ci, którzy nie skalali się z kobietami, są bowiem dziewiczy. To ci, którzy podążają za Barankiem, dokądkolwiek idzie. Oni zostali wykupieni spośród ludzi, aby byli pierwocinami dla Boga i dla Baranka” (Obj 14:4). Po utworzeniu tej grupy przez Boga etap dzieła osądzania, rozpoczynający się od domu Bożego, którego dokonuje Bóg wcielony, zostanie tymczasowo zakończony. Następnie Bóg ześle wielkie katastrofy, aby nagrodzić dobrych i ukarać nikczemnych ludzi. W tym czasie wszyscy ci, którzy nie przyjęli Bożego dzieła osądzania w dniach ostatecznych i potępiają Boga Wszechmogącego oraz stawiają Mu opór, padną ofiarą katastrof, a tym samym zostaną poddani oczyszczeniu poprzez osądzenie i skarcenie. Tylko jeśli porzucimy religię, będziemy dotrzymywać kroku Barankowi, przyjmiemy dzieło Boga Wszechmogącego w dniach ostatecznych i będziemy mu posłuszni, jeśli poddamy się sądowi i obywaniu przed tronem Chrystusa, Bóg będzie mógł nas udoskonalić i uczynić zwycięzcami. Tylko wtedy Bóg oszczędzi nam prób, podczas gdy wszyscy ci, którzy są na ziemi, zostaną im poddani. Wyłącznie zwycięzcy stworzeni przez Boga – Jego pierwociny – mają prawo odziedziczyć Boże błogosławieństwa i obietnicę! Bóg stworzył już grupę zwycięzców w Chinach kontynentalnych, a w obliczu nadciągających wielkich katastrof wszyscy, którzy potępiają Boga Wszechmogącego i stawiają Mu opór, padną ofiarą tych katastrof oraz zostaną ukarani, na zawsze tracąc szansę na zbawienie.

Fragment skryptu filmu pod tytułem „Miasto zostanie zburzone”

II. Pytania i odpowiedzi dotyczące metody przybycia Pana (sekretnej i publicznej)

Pytanie 1: Pan obiecał, że powróci, by zabrać nas do królestwa niebieskiego, a jednak jesteście świadkami tego, że Pan już stał się ciałem, by wykonać dzieło sądu dni ostatecznych. Zgodnie z proroctwem biblijnym Pan nadejdzie na chmurach, pełen mocy i chwały: dlaczego różni się to od sekretnego nadejścia Pana poprzez wcielenie, którego byliście świadkami?

Odpowiedź: Powiedział pan, że Pan obiecał ludziom, że nadejdzie ponownie, aby zabrać człowieka do Królestwa Niebieskiego. To pewne. Możemy ufać Panu. Z pewnością dotrzyma danej obietnicy. Ale musimy najpierw zrozumieć – to, że Pan nadejdzie znowu poprzez wcielenie w dniach ostatecznych, aby dokonać dzieła osądzania, jest bezpośrednio związane z tym, jak zostaniemy pochwyceni do Królestwa Niebieskiego. Jeśli uważnie przeczytamy Biblię, bez trudu znajdziemy dowody. W wielu fragmentach Biblii znajdziemy proroctwo, że drugie nadejście Boga nastąpi poprzez wcielenie. Na przykład: „Dlatego i wy bądźcie gotowi, bo Syn Człowieczy przyjdzie o godzinie, której się nie spodziewacie” (Ew. Łukasza 12:40). „Bo jak błyskawica, gdy zabłyśnie, świeci od jednego krańca nieba aż po drugi, tak będzie i z Synem Człowieczym w jego dniu. Ale najpierw musi wiele cierpieć i zostać odrzucony przez to pokolenie” (Ew. Łukasza 17:24-25). Wszystkie te proroctwa głoszą: „Syn Człowieczy”, „Syn Człowieczy nadchodzi”. Określenie „Syn Człowieczy” odnosi się do kogoś, kto się narodził wśród ludzi i kto posiada zwykłe człowieczeństwo. Ducha nie można nazwać Synem Człowieczym. Przykładowo Bóg Jahwe jest Duchem i nie można Go nazwać Synem Człowieczym. Niektózry ludzie widzieli anioły. Anioły to istoty duchowe – nie można ich nazwać Synami Człowieczymi. Istoty podobne do ludzi, ale zbudowane z materii duchowej nie będą nazywane „Synami Człowieczymi”. Wcielony Pan Jezus nazywany był „Synem Człowieczym” albo Chrysusem, ponieważ był wcielonym Duchem Bożym. Stał się pospolitym, normalnym człowiekiem, żyjącym wśród innych ludzi. Jeśli zatem Pan Jezus powiedział: „Syn Człowieczy”, „Syn Człowieczy nadchodzi”, miał na myśli Boga przychodzącego w dniach ostatecznych poprzez wcielenie. Co ważne, powiedział: „Ale najpierw musi wiele cierpieć i zostać odrzucony przez to pokolenie”. To jeszcze dobitniej dowodzi tego, że kiedy Pan znowu nadejdzie, zrobi to pod postacią cielesną. Gdyby miał nadejść pod postacią duchową, a nie cielesną, na pewno nie doświadczyłby cierpienia. Z pewnością nie byłby odrzucony przez to pokolenie, to nie ulega wątpliwości. Zatem powrót Pana Jezusa odbędzie się na pewno poprzez wcielenie. Nadejdzie On, by dokonać dzieła osądzania w dniach ostatecznych.

Wielu ludzi pyta: czy Pan nie obiecał, że wróci i zabierze nas do Królestwa Niebieskiego? Dlaczego, gdy nadejdzie, ma jednak dokonać dzieła osądzania, zaczynając od Domu Bożego? Tak się składa, że Pan dokonuje dzieła osądzania, by stworzyć zwycięzców, to znaczy – przeprowadzić pochwycenie świętych. Jeśli się przyjrzymy, znajdziemy w Biblii mnóstwo fragmentów tłumaczących, dlaczego Pan, przychodząc w dniach ostatecznych, musi dokonać dzieła osądzania. Proroctwo, że Bóg nadejdzie ponownie w dniach ostatecznych, aby dokonać dzieła osądzania, pojawia się w Biblii częściej niż jakakolwiek inna zapowiedź. W ponad dwustu miejscach! Są też inne pisma, które przepowiadają wcielenie Boga dokonujące dzieła osądzania. Na przykład: „On będzie sądził wśród narodów i karcił wielu ludzi” (Księga Izajasza 2:4). „Przed PANEM, bo przychodzi, by sądzić ziemię. Będzie sądził świat sprawiedliwie i narody według słuszności” (Księga Psalmów 98:9). „Mówiącego donośnym głosem: Bójcie się Boga i oddajcie mu chwałę, bo przyszła godzina jego sądu” (Objawienie Jana 14:7). „Gdyż wyznaczył dzień, w którym będzie sprawiedliwie sądził cały świat przez człowieka, którego do tego przeznaczył (…)” (Dzieje Apostolskie 17:31). „I dał mu władzę wykonywania sądu, bo jest Synem Człowieczym” (Ew. Jana 5:27). „Bo Ojciec nikogo nie sądzi, lecz cały sąd dał Synowi” (Ew. Jana 5:22). „Kto mną gardzi i nie przyjmuje moich słów, ma kogoś, kto go sądzi: słowo, które ja mówiłem, ono go osądzi w dniu ostatecznym” (Ew. Jana 12:48). „Nadszedł bowiem czas, aby sąd rozpoczął się od domu Bożego” (1 List Piotra 4:17). Jest też wiele innych przykładów. Te świadectwa pokazują jasno, że Bóg wcielony nadejdzie w dniach ostatecznych, by dokonać dzieła osądzania.

Wcielenie Boga w dniach ostatecznych dokonuje swego dzieła, wyrażając swoje słowa, zapowiadające, że osądzi, oczyści i zbawi ludzkość. Wszyscy ci, którzy usłyszą głos Pana Jezusa, który powrócił, którzy będą Go szukać i przyjmować, będą pannami mądrymi, które podążą z Nim na ucztę weselną. Tak wypełni się proroctwo Pana Jezusa: „O północy zaś rozległ się krzyk: Oblubieniec idzie, wyjdźcie mu na spotkanie!” (Ew. Mateusza 25:6). Panny mądre słyszą głos Pana i idą Go powitać. W następnej chwili zostają pochwycone przez Pana przed Jego tron i stają z nim twarzą w twarz. Przyjmują Boży sąd, obmywanie i udoskonalenie w dniach ostatecznych. Wreszcie, poprzez osądzenie zawarte w Bożych słowach, ich zepsute usposobienie oczyszcza się. Stają się zwyciężczyniami. Jak widzisz, jeśli chcemy osiągnąć to, co obiecał Pan, musimy najpierw stanąć przed Chrystustem dni ostatecznych, Bogiem Wszechmogącym, przyjąć Boży sąd i skarcenie w dniach ostatecznych, doświadczyć ich, poddać się oczyszczeniu i udoskonaleniu przez Boga. Jeśli tego nie zrobimy, nie zaliczymy się do porwanych do królestwa niebieskiego. Gdyby nie dzieło Boże w dniach ostatecznych, nikt by nie rozumiał, jak wypełniają się proroctwa Pisma. Tak, wcielenie Boga w dniach ostatecznych jako Syna Człowieczego dokonującego dzieła sądzenia to prawdziwe wypełnienie obietnic z Pisma Świętego. Bóg Wszechmogący rzecze: „Wiesz tylko tyle, że Jezus zstąpi w dniach ostatecznych, ale jak dokładnie to zrobi? Czy grzesznik taki jak ty, który właśnie został odkupiony, a nie został odmieniony ani udoskonalony przez Boga, może być człowiekiem według Bożego serca? Ponieważ nadal jesteś starą wersją siebie, w twoim przypadku prawdą jest, że zostałeś zbawiony przez Jezusa i że nie jesteś zaliczany do grzeszników z uwagi na zbawienie przez Boga, ale nie dowodzi to, że nie jesteś grzeszny i że nie jesteś nieczysty. Jak możesz być święty, jeśli nie zostałeś odmieniony? Twoje wnętrze trawią nieczystość, samolubstwo i złośliwość, a mimo to chcesz zstąpić z Jezusem. Możesz o tym tylko pomarzyć! Pominąłeś pewien krok w wierze w Boga: zostałeś jedynie odkupiony, ale nie zostałeś odmieniony. Abyś mógł stać się człowiekiem według Bożego serca, Bóg musi osobiście dokonać dzieła przemiany i obmycia ciebie. Jeśli jesteś tylko odkupiony, nie będziesz w stanie osiągnąć świętości. Nie będziesz więc się kwalifikować do otrzymania dobrych Bożych błogosławieństw, ponieważ pominąłeś kluczowy krok w Bożym dziele zarządzania człowiekiem, czyli krok przemiany i udoskonalenia. Dlatego ty, grzesznik, który właśnie został odkupiony, nie jesteś w stanie bezpośrednio otrzymać dziedzictwa Bożego” (O nazwach i tożsamości, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło). „Chrystus dni ostatecznych przynosi życie oraz przynosi trwałą i wieczną drogę prawdy. Prawda ta jest drogą, dzięki której człowiek zyskuje życie i jest jedyną drogą, dzięki której człowiek pozna Boga i zyska aprobatę Boga. Jeśli nie szukasz drogi życia zapewnianej przez Chrystusa dni ostatecznych, to nigdy nie uzyskasz aprobaty Jezusa i nigdy nie będziesz uznany za godnego przejścia przez bramę królestwa niebios, bo jesteś zarówno marionetką, jak i więźniem historii” (Tylko Chrystus dni ostatecznych może dać człowiekowi drogę wiecznego życia, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło). „Ci, którzy chcą zyskać życie bez polegania na prawdzie głoszonej przez Chrystusa, są najbardziej niedorzecznymi ludźmi na ziemi, a ci, którzy nie akceptują drogi życia przyniesionej przez Chrystusa, gubią się w mrzonkach. Dlatego mówię, że ci, którzy nie akceptują Chrystusa dni ostatecznych, będą na zawsze znienawidzeni przez Boga. Chrystus jest bramą człowieka do królestwa w dniach ostatecznych i nie ma nikogo, kto mógłby Go pominąć. Nikt nie może być doskonalony przez Boga inaczej niż poprzez Chrystusa” (Tylko Chrystus dni ostatecznych może dać człowiekowi drogę wiecznego życia, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło). Słowa Boga Wszechmogącego już wskazują drogę do królestwa niebieskiego. Chrystus dni ostatecznych jest bramą do królestwa niebieskiego. Jeśli człowiek nie doświadczy dzieła osądzania Chrystusa w dniach ostatecznych, nie będzie mógł dostąpić oczyszczenia i udoskonalenia, więc nigdy nie wejdzie do królestwa Bożego. Oto władza, która przejawia się we wcieleniu Boga. To dowód na to, że podczas drugiego przyjścia Pan stanie się ciałem, by dokonać dzieła osądzania w dniach ostatecznych. Bóg osiągnął już tak wiele. Jeśli nadal istnieją ludzie, którzy myślą, że mogą być pochwyceni do królestwa niebieskiego, nie doświadczając dzieła Bożego w dniach ostatecznych, to znak, że żyją własnymi koncepcjami i złudzeniami. Ich wizja nigdy się nie spełni.

Jeśli Pan naprawdę nadejdzie jako wcielenie, to dlaczego tyle wersetów Biblii mówi, że Bóg zstąpi na ziemię na obłoku, na oczach wszystkich? Jak to wyjaśnicie? Podjął pan temat, że w Biblii jest kilka przepowiedni mówiących, że Pan zstąpi na obłoku pełen mocy i w wielkiej chwale. To prawda. Ale jeszcze więcej fragmentów w Biblii przepowiada, że Bóg przybędzie w tajemnicy. Na przykład: „(…) przychodzę jak złodziej” (Objawienie 16:15). „(…) Syn Człowieczy przyjdzie o godzinie, której się nie spodziewacie” (Ew. Mateusza 24:44). „Lecz o tym dniu i godzinie nikt nie wie, ani aniołowie, którzy są w niebie, ani Syn, tylko Ojciec” (Ew. Marka 13:32). Jak widzicie, Pan powraca na dwa sposoby. Po pierwsze – otwarcie, a po drugie – w tajemnicy. Dzieło osądzania wcielonego Boga Wszechmogącego w dniach ostatecznych, o którym dzisiaj składaliśmy świadectwo, to właśnie działanie Pana nadchodzącego w tajemnicy. Bowiem Bóg wcielony wszedł między ludzi jako zwykły, przeciętny człowiek. Objawia się ludziom w tajemnicy. Nikt nie wie, że jest On Bogiem. Nikt nie zna Jego prawdziwej tożsamości. Dopiero gdy Syn Człowieczy zaczyna działać i przemawiać, ci, którzy rozpoznają Jego głos, zaczynają Go rozpoznawać. Ci zaś, którzy nie rozpoznają Jego głosu, oczywiście potraktują Go jak zwykłego człowieka, odrzucą Go i odepchną. Tak samo było, gdy wcielony Pan Jezus dokonywał swojego dzieła. Z pozoru z wyglądu wydawał się pospolitym, zwykłym człowiekiem. Dlatego większość ludzi Go odrzucała, opierała się Mu i potępiała Go. Jednak inni, poprzez słowa i dzieła Pana Jezusa, poznali w Nim wcielonego Chrystusa, Boga, który się ukazał. Teraz przyszedł moment, w którym Bóg Wszechmogący przychodzi w sekrecie, aby dokonać swego dzieła i zbawić ludzkość. Obecnie zajęty jest wyrażaniem swego słowa, aby osądzić, oczyścić i udoskonalić ludzkość. Na tym etapie człowiek z pewnością nie zobaczy Pana pojawiającego się przed wszystkimi na obłoku. Dopiero kiedy zostanie sformowana grupa zwycięzców, a dzieło wcielonego Boga i jego potajemne pojawienie się wśród ludzi zostanie dokonane, ziemię nawiedzą katastrofy, a Bóg ukarze niegodziwych, zaś nagrodzi sprawiedliwych i ukaże się otwarcie wszystkim narodom na ziemi. Wtedy proroctwo o publicznym zstąpieniu Boga na ziemię zostanie wypełnione. Jak powiedziano w Biblii: „Wówczas ukaże się na niebie znak Syna Człowieczego. Wtedy będą lamentować wszystkie ludy ziemi. i ujrzą Syna Człowieczego przychodzącego na obłokach niebieskich z mocą i wielką chwałą” (Ew. Mateusza 24:30). „Oto przychodzi z obłokami i ujrzy go wszelkie oko, także ci, którzy go przebili. I będą lamentować przed nim wszystkie plemiona ziemi” (Objawienie Jana 1:7). Kiedy ludzie zobaczą Pana objawiającego się całej ludzkości na obłoku, teoretycznie powinni być rozradowani. A jednak napisano „i będą lamentować wszystkie ludy ziemi”. Dlaczego? Dlatego, że kiedy Bóg wreszcie objawi się ludziom publicznie, dzieło zbawienia, którego dokonał Bóg wcielony, zstępując między ludzi w tajemnicy, będzie już zakończone. Wtedy Bóg rozpocznie dzieło nagradzania dobrych i karania złych. W tym momencie wszyscy, którzy odrzucili sekretne dzieło Boże, nie będą już mieli szansy na zbawienie. Co zrobią ci, którzy Go zranili, którzy odrzucili i potępili Chrystusa dni ostatecznych, Boga Wszechmogącego? Będą musieli bić się w piersi z rozpaczy, zawodzić i zgrzytać zębami, wiedząc, że Ten, któremu się opierali i którego potępili, jest powracającym Panem Jezusem. Tak właśnie będzie wyglądała scena „będą lamentować wszystkie ludy ziemi”. Przeczytajmy kolejny fragment słów Boga Wszechmogącego.

Bóg Wszechmogący mówi: „Wielu ludzi może nie obchodzić to, co mówię, ale nadal chcę powiedzieć każdemu tak zwanemu świętemu, który podąża za Jezusem, że kiedy zobaczycie na własne oczy Jezusa zstępującego z nieba na białym obłoku, będzie to publiczne pojawienie się Słońca sprawiedliwości. Być może będzie to dla ciebie czas wielkiego podekscytowania, jednak powinieneś wiedzieć, że czas, kiedy będziesz świadkiem zstępowania Jezusa z nieba, jest również czasem, kiedy ty zstąpisz do piekła, aby ponieść karę. Będzie to czas końca Bożego planu zarządzania i właśnie wtedy Bóg nagrodzi dobrych i ukarze niegodziwych. Bo sąd Boży zakończy się, zanim człowiek zobaczy znaki, gdy istnieje tylko wyrażenie prawdy. Ci, którzy przyjmują prawdę i nie szukają znaków, a tym samym zostali oczyszczeni, powrócą przed tron Boży i wejdą w objęcia Stwórcy. Tylko ci, którzy trwają w przekonaniu, że »Jezus, który nie jeździ na białym obłoku, jest fałszywym Chrystusem«, zostaną poddani wiecznej karze, bo wierzą tylko w Jezusa, który pokazuje znaki, ale nie uznają Jezusa, który głosi surowy sąd i ujawnia prawdziwą drogę i życie. Jest więc nieuniknione, że Jezus rozprawi się z nimi, gdy otwarcie powróci na białym obłoku. (…) Powrót Jezusa jest wielkim wybawieniem dla tych, którzy są w stanie przyjąć prawdę, natomiast dla tych, którzy nie są w stanie jej przyjąć, jest znakiem potępienia. Powinniście wybrać własną drogę, nie powinniście bluźnić przeciwko Duchowi Świętemu ani odrzucać prawdy. Nie powinniście być ignorantami i arogantami, ale osobami posłusznymi przewodnictwu Ducha Świętego, pragnącymi prawdy i poszukującymi jej – tylko na tej drodze odniesiecie korzyść” (Zanim ujrzysz duchowe ciało Jezusa, Bóg stworzy już na nowo niebo i ziemię, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

Ze słów Boga Wszechmocnego rozumiemy, że dzieło wcielenia Boga w dniach ostatecznych, po tym, jak zstąpił między ludzi w tajemnicy, to kluczowy etap dzieła Bożego na rzecz ulepszenia człowieka. W Bożym planie zarządzania, który trwa sześć tysięcy lat, doskonalenie człowieka przez Boga stanowi niezmiernie rzadką szansę. Ci, którzy przyjmują tajemnicę Bożego dzieła i są doskonaleni, otrzymują specjalną łaskę Boga i są najbardziej błogosławieni. Jeśli nie wykorzystamy tej niezmiernie rzadkiej okazji, jeśli nie zauważymy, że Bóg za pomocą swego dzieła chce z nas uczynić zwycięzców, będziemy mogli jedynie jęczeć i zgrzytać zębami i popaść w otchłań głębokiej rozpacz.

Fragment skryptu filmu pod tytułem „Tajemnicy Pobożności”

Pytanie 2: Wierzę w Pana przez ponad połowę swojego życia. Niestrudzenie pracuję dla Pana i stale wyczekuję Jego powtórnego nadejścia. Jeśli Pan przyszedł, to dlaczego nie otrzymałem Jego objawienia? Czy Pan mnie odrzucił? Jestem tym bardzo zdezorientowany. Jak byście to wytłumaczyli?

Odpowiedź: Człowiek sądzi, że jeśli przez pół życia wierzy w Boga, ciężko dla Niego pracuje i czujnie wyczekuje Jego drugiego nadejścia, to gdy Pan powróci, objawi się właśnie jemu. Takie są ludzkie wyobrażenia, ale nie zgadzają się one z dziełem Bożym. Żydowscy faryzeusze przemierzali ziemie i morza, szerząc wiarę w Boga. Czy Pan Jezus objawił się im, kiedy nadszedł? A uczniowie, którzy szli za Panem Jezusem? Który z nich podążał za Panem Jezusem dlatego, że miał objawienie? Żaden! Można twierdzić, że Piotr uzyskał objawienie od Boga i rozpoznał w Panu Jezusie Chrystusa i Syna Bożego. Ale to było wtedy, kiedy Piotr już jakiś czas podążał za Panem Jezusem. Słyszał, jak Jezus naucza i miał w sercu pewną wiedzę na temat Pana. Dopiero wtedy zyskał objawienie od Ducha Świętego i mógł rozpoznać prawdziwą tożsamość Pana Jezusa. Z pewnością Piotr nie zyskał objawienia przed tym, jak poszedł za Panem Jezusem. To fakt. Ci, którzy podążyli za Panem Jezusem, rozpoznali w Nim nadchodzącego Mesjasza dopiero po jakimś czasie słuchania Jego nauk. Nie poszli za Nim dlatego, że wcześniej mieli objawienie, które pozwoliłoby im rozpoznać, kim jest Pan Jezus. W dniach ostatecznych Bóg Wszechmogący zstąpił w tajemnicy między ludzi, aby dokonać dzieła osądzania. Miliony ludzi przyjęły Boga Wszechmogącego i podążyły za Nim, ale żaden z nich nie uczynił tego, ponieważ otrzymał objawienie od Ducha Świętego. Podążamy za Bogiem Wszechmogącym, bo rozpoznaliśmy głos Boga w lekturze słów Boga Wszechmogącego i w obcowaniu z prawdą. Te fakty dowodzą, że kiedy Bóg się wciela, by dokonać swego dzieła, nie objawia się ludziom po to, by w Niego wierzyli i za Nim podążali. Nie mówiąc o tym, że w dniach ostatecznych Bóg wyraża prawdę, aby dokonać dzieła osądzania. Wyrazem Bożego słowa głoszonego całemu wszechświatu jest Jego dzieło w dniach ostatecznych. Wszyscy mogą usłyszeć głos Boży. Boża mowa w dniach ostatecznych świadczy o tym, że Bóg po raz pierwszy od stworzenia świata głosi swoje słowo całej ludzkości, całemu wszechświatu. W Apokalipsie Bóg mówi wiele razy: „Kto ma uszy, niech słucha, co Duch mówi do kościołów”. W dniach ostatecznych Bóg działa, głosząc swoje słowo i wyrażając prawdę, aby znaleźć swoje owieczki. Boże owieczki potrafią usłyszeć głos Boga. Ci, którzy słyszą i rozumieją głos Boży, są Bożymi owieczkami, są pannami mądrymi. Ci, którzy nie rozumieją głosu Bożego, muszą być pannami głupimi. I tak wszyscy ludzie zostaną rozdzieleni wedle rodzaju. To pokazuje, jak mądry i sprawiedliwy jest Bóg!

Bóg wyraził tak wiele swego słowa, tak wiele swojego głosu. Jeśli nadal nie umiemy Go usłyszeć ani rozpoznać, to czy nie jesteśmy pannami głupimi? Wśród wszystkich wyznań są wierni, którzy usłyszeli głos Boga i powrócili do Niego. Czy to nie są „skradzione” skarby? Pan zstąpił w tajemnicy, by odzyskać te skarby, by stworzyć grupę zwycięzców, którzy jako pierwsi zostaną pochwyceni przed tron Boży, zanim nastąpią klęski. O tych, którzy biernie czekają na objawienie, ale nie rozpoznają głosu Bożego w słowach wypowiadanych przez Boga, można powiedzieć, że nie kochają prawdy, nie znają Boga i nie są Bożymi owieczkami. Oczywiście ci ludzie są odrzucani i wykluczani przez Boga. Jak powiedział Pan Jezus Tomaszowi: „uwierzyłeś, ponieważ mnie ujrzałeś. Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli” (J 20:29). Wcześniej Pan Jezus powiedział: „Moje owce słuchają mego głosu i ja je znam, a one idą za mną” (J 10:27). „Oto stoję u drzwi i pukam. Jeśli ktoś usłyszy mój głos i otworzy drzwi, wejdę do niego i spożyję z nim wieczerzę, a on ze mną” (Obj 10:27). Tu widoczna jest mądrość Boga. Gdyby Bóg objawiał się ludziom po to, aby mogli w niego uwierzyć, po co wspominałby, że Boże owieczki usłyszą Jego głos? Czy nie byłaby to sprzeczność? Bóg decyduje, czy ludzie zostaną przy nim, na podstawie tego, czy rozpoznają oni głos Boga. Oto Boża sprawiedliwość i uczciwość. Jak widzisz, ci, którzy nie dostąpili objawienia Bożego, ale rozpoznali Boży głos i od razu przyjęli Boga Wszechmogącego, są prawdziwie błogosławieni. W poszukiwaniu prawdziwej drogi nieistotne jest objawienie Boże. Kluczowe jest to, czy rozpoznajesz głos Boga w słowach Boga Wszechmogącego. Tylko ci, którzy rozumieją, że słowo Boże jest samą prawdą i przyjmują Boga, to prawdziwi wyznawcy, miłujący prawdę, pragnący ukazania się Boga. Jeśli człowiek czeka tylko na Boże objawienie, trudno powiedzieć, czy on naprawdę kocha prawdę i zna głos Boga. Ci, którzy przyjęli to, że Pan nadchodzi, uczynili to, bo słuchali głosu Pana i rozpoznali w Jego słowach prawdę. To dlatego przyjmują ponowne ukazanie się Pana i Jego dzieło, oraz pozostają Mu posłuszni. Tylko tacy ludzie zostają pochwyceni przed Boga. Jeśli ktoś jedynie czeka na Boże objawienie, a zaniedbuje badanie słów, którymi Duch Święty przemawia do wszystkich kościołów, zostanie usunięty, odrzucony w dziele Bożym. Wraz z innymi będzie jęczeć i zgrzytać zębami, gdy nadejdzie kataklizm.

Fragment skryptu filmu pod tytułem „Tajemnica pobożności”

III. Pytania i odpowiedzi dotyczące pochwycenia

Pytanie 1: Pan powiedział nam dawno temu: „Idę, aby wam przygotować miejsce. A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę znowu i wezmę was do siebie, żebyście, gdzie ja jestem, i wy byli” (J 14:2-3). Pan Jezus przygotował już dla nas miejsce w niebie. Kiedy powróci, natychmiast uniesie nas do królestwa niebieskiego. Jeśli Pan już powrócił, to dlaczego wszyscy jego święci są wciąż na ziemi? Dlaczego nie zostali pochwyceni?

Odpowiedź: Pan przygotował miejsce dla swych wyznawców. To prawda. Ale czy to miejsce jest na ziemi czy w niebie? Tego nie jesteśmy pewni. Zgodnie z naszymi wyobrażeniami królestwo niebieskie jest w niebie. Jednak czy to tak jest naprawdę? Posłuchajmy, co powiedział Pan Jezus: „Ojcze nasz, który jesteś w niebie, niech będzie uświęcone twoje imię. Niech przyjdzie twoje królestwo, niech się dzieje twoja wola na ziemi, tak jak w niebie” (Mt 6:9-10). Pan Jezus wyraźnie powiedział nam, że królestwo Boże jest na ziemi, a nie w niebie. Powiedział, że wola Boża będzie wypełniona na ziemi tak jak i w niebie. Księgi Objawienia rozdział 21, wersety 2 i 3: „A ja, Jan, zobaczyłem święte miasto, nowe Jeruzalem, zstępujące z nieba od Boga (…). Oto przybytek Boga jest z ludźmi i będzie mieszkał z nimi. Oni będą jego ludem, a sam Bóg będzie z nimi i będzie ich Bogiem”. Rozdział jedenasty, werset piętnasty: „Królestwa świata stały się królestwami naszego Pana i jego Chrystusa i będzie królować na wieki wieków”. W tych proroctwach wspomniano, że: „przybytek Boga jest z ludźmi,” „(…) nowe Jeruzalem, zstępujące z nieba od Boga,” „Królestwa świata stały się królestwami naszego Pana i jego Chrystusa”. To dowodzi, że Bóg zbuduje swoje królestwo na ziemi i zamieszka na niej razem z ludźmi. Królestwa świata staną się królestwami Chrystusa i będą trwały wiecznie. Jeśli dalej będziemy wierzyć, że królestwo Boże jest w niebie, i że gdy Pan nadejdzie, zabierze nas do nieba, to jaki sens mają Jego wcześniejsze słowa? W rzeczywistości ostatecznym skutkiem Bożego planu zarządzania w celu ocalenia ludzkości jest zbudowanie królestwa Bożego na ziemi. Bóg Wszechmogący – Chrystus dni ostatecznych – dokonuje dzieła osądzania i obmywania ludzkości, by stworzyć grupę zwycięzców na ziemi. Ci, którzy praktykują słowa Boga i podążają Jego drogą na ziemi, osiągną Boże zbawienie i będą zwycięzcami. To oni są ludźmi Jego królestwa. Kiedy ci zwycięzcy zostaną stworzeni, wola Boża na ziemi zostanie wypełniona. Na ziemi zostanie ustanowione królestwo Chrystusa, a Bóg zdobędzie pełną chwałę. Ostatecznie wypełni On proroctwa z Księgi Objawienia. Czy te fakty nadal są dla was niejasne? Jakie miejsce Pan Jezus dla nas przygotował? On chciał, byśmy żyli w dniach ostatecznych, spotkali się z Nim na ziemi, gdy wróci, przyjęli Jego obmycie i zostali zwycięzcami, by wypełniać wolę Bożą, oraz by wszystkie królestwa na ziemi stały się królestwami Chrystusa. Taka jest wola Boża. Bóg przybywa na ziemię, a my chcemy dostać się do nieba. Jeśli uniesie nas w przestworza, cóż, nie ma tam pożywienia ani miejsca do życia. W jaki sposób przetrwamy? Czy to nie są tylko nasze wyobrażenia? Czy Pan postąpiłby w ten sposób? Fakt, że mogliśmy tak pomyśleć pokazuje, że jesteśmy naprawdę dziecinni.

Fragment skryptu filmu pod tytułem „Przebudzenie ze snu”

Pytanie 2: Wciąż nie ustaliliśmy, czy królestwo Boże jest na ziemi, czy w niebie. Pan Jezus mawiał: „królestwo niebieskie przybliżyło się”, „królestwo niebieskie nadchodzi”. Jeśli to jest „królestwo niebieskie”, powinno być w niebie. Czemu ma być na ziemi?

Odpowiedź: Powinniśmy wiedzieć, że „Niebo” zawsze odnosi się do Boga. „Królestwo niebieskie” to oczywiście królestwo Boże. Księga Objawienia mówi: „przybytek Boga jest z ludźmi,” „Królestwa świata stały się królestwami naszego Pana i jego Chrystusa”. To oznacza, że królestwo Boże powstanie na ziemi, a królestwa ziemskie będą Bożymi. Kiedy już stary świat zostanie zniszczony w wielkich katastrofach, nadejdzie Tysiącletnie Królestwo. Królestwa ziemi będą królestwami Pana i Jego Chrystusa. To właśnie wtedy wola Boża zostanie dokonana na ziemi tak jak i w niebie. I tak całkowicie spełni się proroctwo. Nowe Jeruzalem zstąpi na ziemię. Bóg stał się ciałem i dokonuje dzieła osądzania w dniach ostatecznych, by położyć kres temu złemu pokoleniu. Kto usłyszy głos Boga, zostanie pochwycony i postawiony przed Jego tronem, ten będzie zwycięzcą. Wówczas rozpoczną się wielkie katastrofy. Ci, którzy zostaną obmyci i zbawieni przez Boże dzieło w dniach ostatecznych, będą ludem Bożego królestwa. To wielkie błogosławieństwo móc przyjąć Boże dzieło w dniach ostatecznych. My, którzy możemy usłyszeć głos Boga i zostać wzniesieni przed Jego tron, będziemy obmyci poprzez sąd i skarcenie w postaci Jego słów, a nim nastąpią katastrofy, będziemy zwycięzcami, pierwocinami pozyskanymi przez Boga. I właśnie wtedy Bóg ześle na świat wielkie klęski i nieszczęścia. Wszyscy, którzy stawią opór Bogu i diabelscy niewierzący, zostaną zgładzeni w wielkiej katastrofie. A wszyscy obmyci i udoskonaleni otrzymają Bożą ochronę podczas tej katastrofy i przetrwają. Gdy Pan zstąpi na obłoku i się ukaże, Bóg przybędzie do swego królestwa na ziemi. Oto, czego Bóg wkrótce dokona. Jeśli my, wierzący, nie możemy sobie tego wyobrazić, czy nie jesteśmy ślepi? Ci, którzy tylko wpatrują się w niebo i czekają na Pana, który przybędzie wśród obłoków, będą płakać i zgrzytać zębami, kiedy On naprawdę powróci na jednym z nich. Tak, jak mówią proroctwa w Objawieniu: „Oto przychodzi z obłokami i ujrzy go wszelkie oko, także ci, którzy go przebili. I będą lamentować przed nim wszystkie plemiona ziemi. Tak, amen” (Obj 1:7). Ludzie, którzy nie usłyszą głosu Boga, nim nastąpią katastrofy, nie zostaną pochwyceni i postawieni przed Jego tronem, zostaną ukarani.

Najpierw Bóg stworzył człowieka na ziemi. Szatan deprawuje ludzkość, również na ziemi. Ostatecznie Bóg zbawi ludzkość, także na ziemi. Wszystko to zostaje dokonane na ziemi przed królestwem Chrystusa. Dlatego królestwo Boże powstanie na ziemi w dniach ostatecznych. Ostateczne miejsce przeznaczenia ludzkości będzie na ziemi, nie w niebie. Tak postanowił Bóg. Przeczytajmy fragment słów Boga Wszechmogącego: „Bóg powróci do swojego pierwotnego miejsca, a każdy człowiek powróci do właściwego mu miejsca. Są to miejsca przeznaczenia, w których Bóg i człowiek będą przebywać, gdy zakończy się całe Boże zarządzanie. Bóg ma Boskie miejsce przebywania, a ludzkość – ludzkie. Odpoczywając, Bóg będzie nadal prowadził wszystkich ludzi w ich życiu na ziemi. Będąc w światłości Bożej, ludzie będą czcić jedynego prawdziwego Boga w niebie. (…) Kiedy ludzie wchodzą do odpoczynku, oznacza to, że stali się prawdziwym celem stworzenia; będą czcić Boga z ziemi i prowadzić normalne ludzkie życie. Ludzie nie będą już dłużej nieposłuszni Bogu i nie będą się Mu opierać; powrócą do pierwotnego życia Adama i Ewy. Będą to odpowiednie dziedziny życia i miejsca przeznaczenia Boga i ludzi, gdy wejdą do odpoczynku. Pokonanie szatana jest nieuniknionym wynikiem wojny między Bogiem i szatanem. A zatem, Boże wejście do odpoczynku po zakończeniu Jego dzieła zarządzania oraz całkowite zbawienie ludzkości i jej wejście do odpoczynku również stają się nieuniknionym wynikiem. Miejsce odpoczynku ludzkości jest na ziemi, a Boże miejsce odpoczynku jest w niebie. Gdy ludzie będą oddawać cześć Bogu podczas odpoczynku, będą żyć na ziemi, a gdy odpoczywający Bóg będzie prowadził pozostałą część ludzkości (…)” (Bóg i człowiek wejdą razem do odpoczynku, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło). Bóg Wszechmogący jasno nam powiedział, że kiedy Jego dzieło zarządzania zostanie ukończone, Bóg i człowiek wejdą do odpoczynku. Boże miejsce odpoczynku jest w niebie, a miejsce odpoczynku ludzkości jest wciąż na ziemi. Bóg przygotował dla nas piękne miejsce przeznaczenia. To Boże królestwo na ziemi. Jeśli wierzymy w Boga, lecz nie potrafimy tego dostrzec, czy to nie oznacza, że nie rozumiemy prawdy albo słów Pana?

Fragment skryptu filmu pod tytułem „Przebudzenie ze snu”

Pytanie 3: Biblia mówi: „Potem my, którzy pozostaniemy żywi, razem z nimi będziemy porwani w obłoki, w powietrze, na spotkanie Pana, i tak zawsze będziemy z Panem” (1Tes 4:17) Jak należy to interpretować?

Odpowiedź: Nadzieję na powrót Pana powinniśmy opierać na jego proroctwach. One są dokładne. Ale kogo właściwie cytujesz? Czy cytujesz słowa Pana, czy słowa ludzi? „Potem my, którzy pozostaniemy żywi, razem z nimi będziemy porwani w obłoki, w powietrze, na spotkanie Pana”. Kto to powiedział? Czy to są słowa Pana Jezusa? Pan Jezus nigdy nie powiedział niczego takiego. Duch Święty również tego nie powiedział. Słowa, w które wierzysz i które cytujesz, to słowa Pawła. Czy one reprezentują słowa Pana Jezusa? Mogą reprezentować Boga? Tylko Bóg zna odpowiedź na to pytanie. Jeśli ośmielamy się dokonywać ślepych interpretacji i sądów, to mamy problem. Paweł nie był Chrystusem, tylko zwykłym, zepsutym człowiekiem. Jego pisma są pełne zwykłych ludzkich idei i wyobrażeń. Jego słowa nie są prawdą, nie stanowią dowodu. Wszystkie dowody powinny opierać się na słowach Boga zawartych w Biblii. Zgłębianie wejścia do królestwa Bożego w oparciu o słowa ludzi w Biblii to błąd, zwłaszcza jeśli chodzi o słowa Pawła, a nie słowa Pana Jezusa. Tylko słowa Pana Jezusa są prawdziwe i autorytatywne. Pan Jezus jest Chrystusem, Królem królestwa niebieskiego. Dlaczego nie poszukujesz prawdy oraz woli Bożej w słowach Pana Jezusa? Dlaczego używasz ludzkich słów jako podstawy dla swoich poszukiwań? To zgodne z wolą Pana? Przez to jesteś skłonna podążać za człowiekiem. Bóg stworzył ludzkość z gliny na ziemi. Wyznaczył ludziom za zadanie zarządzanie całą resztą Jego ziemskiego stworzenia. Zażądał, by byli Mu posłuszni i wielbili Go na ziemi, a miejscem ich przeznaczenia ustanowił ziemię, a nie niebo. Ponadto Bóg powiedział nam dawno temu, że ustanowi swoje królestwo na ziemi. Zamieszka z nami, ludźmi, na ziemi, a ziemskie królestwa staną się królestwami pod władzą Chrystusa. Dlatego Boże królestwo ostatecznie zostanie ustanowione na ziemi, nie w niebie. Wielu ludzi ciągle oczekuje, że zostaną zabrani do nieba. To ich własne wymyślne pragnienie. Wcale nie jest ono zgodne z prawdą ani faktem Bożego dzieła.

Fragment skryptu filmu pod tytułem „Przebudzenie ze snu”

Pytanie 4: Wasze słowa uświadomiły mi, że nasza nadzieja na powrót Pana i pochwycenie wzięła się z ludzkich koncepcji. Poważnie zdradziliśmy już słowa Pana. Jak mamy teraz czekać na Jego powrót i pochwycenie? Możecie powiedzieć coś więcej na ten temat?

Odpowiedź: Nadzieje świętych na pochwycenie opierają się na słowach Pana Jezusa: „Idę, aby wam przygotować miejsce. A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę znowu i wezmę was do siebie, żebyście, gdzie ja jestem, i wy byli” (J 14:2-3). Interpretujemy słowa Pana Jezusa w oparciu o własne koncepcje. Myślimy, że skoro Pan Jezus wzniósł się do nieba na obłoku, miejsce, które Pan przygotował dla ludzkości, musi być w niebie. Dlatego czekaliśmy na powrót Pana Jezusa, który zabierze nas do nieba. Poza tym bardzo poważamy słowa Pawła: „Potem my, którzy pozostaniemy żywi, razem z nimi będziemy porwani w obłoki, w powietrze, na spotkanie Pana, i tak zawsze będziemy z Panem” (1Tes 4:17). Dlatego zaczęliśmy żywić nadzieję, że Pan zabierze nas do nieba, gdy powróci. Bo różni ludzie różnie rozumieją pochwycenie. Większość myśli, że gdy Pan nadejdzie, zabierze świętych do nieba, by Go spotkali. Przez wiele lat mieliśmy nadzieję na takie właśnie pochwycenie. A czym naprawdę jest pochwycenie? Większość ludzi tego nie wie. Tajemnica pochwycenia świętych została ujawniona wraz nadejściem Boga Wszechmogącego. Bóg Wszechmogący mówi: „»Bycie pochwyconym« nie oznacza, jak ludzie mogliby sądzić, zostania podniesionym z miejsca nisko położonego do wysoko położonego; jest to szczególnie błędne wyobrażenie. »Bycie pochwyconym« odnosi się do bycia predestynowanym, a potem wybranym przeze Mnie. Dotyczy tych wszystkich, których predestynowałem i wybrałem. (…) Jest to wyjątkowo niezgodne z ludzkimi pojęciami. Wszyscy ci, którzy w przyszłości będą mieli udział w Moim domu, są ludźmi, którzy zostali pochwyceni, aby być przede Mną. Jest to bezwzględna prawda, która nigdy się nie zmienia i jest niepodważalna. Jest to kontratak wymierzony w szatana. Każdy, kogo predestynowałem, zostanie pochwycony, aby być przede Mną” (Wypowiedzi Chrystusa na początku, rozdz. 104, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło). Słowa Boga Wszechmogącego są jasne. „Zostać pochwyconym” nie oznacza zabrania z ziemi w przestworza i spotkania Pana w obłokach. Nie oznacza to również, że zostaniemy zabrani do nieba. Oznacza, że gdy Bóg wróci na ziemię, by głosić słowo i dokonywać swego dzieła, usłyszymy głos Boży, podążymy za Nim i będziemy posłuszni Jego dziełu w dniach ostatecznych. To właśnie znaczy „zostać pochwyconym przed tron Boga”. Wszyscy, którzy potrafią rozpoznać głos Pana, znaleźć prawdę w słowach Boga Wszechmogącego, przyjąć prawdę i powrócić do Niego, są pannami mądrymi. Są złotem, srebrem i cennymi kamieniami, które zostały „skradzione” przez Pana i wróciły do Jego domu. Mają dobry charakter, potrafią przyjąć prawdę, zrozumieć głos Boga. To oni zostali pochwyceni. Będą zwycięzcami, kiedy Bóg dokona swego dzieła, zstępując na ziemię w dniach ostatecznych. Odkąd Bóg Wszechmogący rozpoczął swe dzieło dni ostatecznych, coraz więcej ludzi pragnących ukazania się Boga, rozpoznaje Jego głos w słowach Boga Wszechmogącego. Jeden za drugim przyjmują Boże dzieło osądzania. Zostali pochwyceni przed tron Boga, aby spotkać się z Nim i przyjąć odżywczą moc Jego słów. To oni prawdziwie poznali Boga. Ich zepsute usposobienie zostało obmyte i urzeczywistnili prawdę słów Bożych. To oni otrzymali już obfite Boże zbawienie. Już zostali uczynieni zwycięzcami przed nadejściem katastrof. Zostali pozyskani przez Boga jako pierwszy plon. Ci, którzy trzymają się własnych wyobrażeń i ślepo czekają na przyjście Pana i wzięcie do nieba, ci, którzy odrzucają Boże dzieło osądzania w dniach ostatecznych, to panny głupie. To oni zostaną porzuceni przez Boga. Będą cierpieć w katastrofach, płakać i zgrzytać zębami. I to jest fakt.

Fragment skryptu filmu pod tytułem „Przebudzenie ze snu”

IV. Pytania i odpowiedzi dotyczące tego, jak odróżnić głos Boga

Pytanie 1: Pan Jezus powrócił i ma nowe imię: Bóg Wszechmogący. Bóg Wszechmogący wyraził swoje słowa w książce „Słowo ukazuje się w ciele” i jest to głos oblubieńca, a jednak wielu spośród braci i sióstr wciąż nie potrafi odróżnić głosu Boga. Dlatego zaprosiliśmy dziś świadków z Kościoła Boga Wszechmogącego. Zaprosiliśmy ich, aby porozmawiali z nami o tym, jak rozpoznać głos Boga. Abyśmy wiedzieli, jak upewnić się, że Bóg Wszechmogący stanowi powrót Pana Jezusa.

Odpowiedź: Pytanie, które zadaliście jest bardzo ważne. Aby dostrzec ukazanie się Boga i zaakceptować Jego dzieło, musimy umieć rozpoznać głos Boga. Rozpoznanie Jego głosu to tak naprawdę poprawne rozumienie Jego wypowiedzi oraz charakteru słów naszego Stwórcy. Niezależnie od tego, czy są to słowa Boga, który stał się ciałem, czy Ducha Świętego, wszystkie są słowami, które Bóg kieruje do ludzi z wysokości. Mają swoje charakterystyczne cechy i ton. Jedną z cech jaką możemy od razu rozpoznać to Boży autorytet i tożsamość. Można powiedzieć, że sposób, w jaki przemawia Stwórca, jest jedyny w swoim rodzaju. Słowa Boże wypowiadane za każdym razem, gdy Bóg staje się ciałem, poruszają wiele tematów. Odnoszą się przede wszystkim do Bożych wymagań i napominania człowieka, zarządzeń administracyjnych i przykazań. Dotyczą osądzania i karcenia zepsutej ludzkości. I wreszcie przepowiedni oraz obietnic składanych ludziom przez Boga. Wszystkie te słowa są wyrazem prawdy, drogi i życia. Wszystkie są objawieniem istoty Bożego istnienia. Stanowią Boskie usposobienie i to, co Bóg ma i czym jest. Dlatego przez pryzmat słów, które Bóg wypowiedział, możemy zauważyć, że są one prawdą, mają ogromny autorytet i moc. Więc jeśli chcecie ustalić, czy słowa Boga Wszechmogącego są głosem Boga, możecie spojrzeć na słowa Pana Jezusa i słowa Boga Wszechmogącego. Porównać je i zobaczyć, czy zostały wypowiedziane przez jednego Ducha, i czy są dziełem jednego Boga. Jeśli pochodzą z jednego źródła, to jest to dowód na to, że słowa Boga Wszechmogącego są słowami Boga i że Bóg Wszechmogący jest pojawieniem się Boga. Spójrzmy na słowa wypowiedziane przez Jahwe w Wieku Prawa i na słowa Jezusa w Wieku Łaski. Bezpośrednio wyrażały Ducha Świętego i były dziełem jednego Boga. Jest to dowód na to, że Pan Jezus był pojawieniem się Jahwe, pojawieniem się naszego Stwórcy. Ci, którzy czytali Biblię, wiedzą, że Pan Jezus w słowach wypowiedzianych w Wieku Łaski napominał, mówił o Bożych wymaganiach wobec człowieka i zarządzeniach administracyjnych. Głosił też między innymi proroctwa i obietnice. Stanowiły one jeden zamknięty etap pracy wykonanej przez Boga w Wieku Łaski.

Zacznijmy od napomnień i wymagań, jakie Pan Jezus stawia człowiekowi. Posłuchajcie tego, co powiedział: „Pokutujcie, przybliżyło się bowiem królestwo niebieskie” (Mt 4:17). „Wy jesteście solą ziemi; lecz jeśli sól zwietrzeje, czym ją posolą? Na nic się już nie przyda, tylko na wyrzucenie i podeptanie przez ludzi. Wy jesteście światłością świata. Nie może się ukryć miasto położone na górze” (Mt 5:13-14). „Będziesz miłował Pana, swego Boga, całym swym sercem, całą swą duszą i całym swym umysłem. To jest pierwsze i największe przykazanie. A drugie jest do niego podobne: Będziesz miłował swego bliźniego jak samego siebie. Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy” (Mt 22:37-40). „Błogosławieni ubodzy w duchu, ponieważ do nich należy królestwo niebieskie. (…) Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, ponieważ oni będą nasyceni. (…) Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie z powodu sprawiedliwości, ponieważ do nich należy królestwo niebieskie. Błogosławieni jesteście, gdy z mego powodu będą wam złorzeczyć, prześladować was i mówić kłamliwie wszystko, co złe, przeciwko wam. Radujcie się i weselcie, ponieważ obfita jest wasza nagroda w niebie” (Mt 5:3, 6, 10-12).

Teraz posłuchajmy tego, co Pan Jezus powiedział o zarządzeniach administracyjnych. W Ewangelii wg św. Mateusza 12:31-32, Pan Jezus powiedział: „Dlatego mówię wam: Każdy grzech i bluźnierstwo będzie ludziom przebaczone, ale bluźnierstwo przeciwko Duchowi Świętemu nie będzie ludziom przebaczone. I ktokolwiek powie słowo przeciwko Synowi Człowieczemu, będzie mu przebaczone, ale kto mówi przeciwko Duchowi Świętemu, nie będzie mu przebaczone ani w tym świecie, ani w przyszłym”. A teraz przytoczę inne słowa Jezusa również z Ewangelii wg św. Mateusza: „Lecz ja wam mówię: Każdy, kto się gniewa na swego brata bez przyczyny, podlega sądowi, a kto powie swemu bratu: Raka, podlega Radzie, a kto powie: Głupcze, podlega karze ognia piekielnego”.

Oprócz fragmentów o zarządzeniach administracyjnych są też słowa, którymi Pan Jezus oceniał i demaskował faryzeuszy. Pan Jezus mówił: „Lecz biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, bo zamykacie królestwo niebieskie przed ludźmi. Sami bowiem tam nie wchodzicie ani wchodzącym nie pozwalacie wejść” (Mt 23:13). „Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy, bo obchodzicie morza i lądy, aby pozyskać jednego współwyznawcę, a gdy się nim stanie, czynicie go synem piekła dwa razy takim jak wy sami” (Mt 23:15).

Bracia i siostry, Pan Jezus głosił również proroctwa i składał obietnice. Otwórzmy Ewangelię wg Jana 14:2-3. Pan Jezus powiedział: „Idę, aby wam przygotować miejsce. A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę znowu i wezmę was do siebie, żebyście, gdzie ja jestem, i wy byli”. Natomiast w Ewangelii wg Jana 12:47-48, Pan Jezus mówi: „A jeśli ktoś słucha moich słów, a nie uwierzy, ja go nie sądzę. Nie przyszedłem bowiem po to, żeby sądzić świat, ale żeby zbawić świat. Kto mną gardzi i nie przyjmuje moich słów, ma kogoś, kto go sądzi: słowo, które ja mówiłem, ono go osądzi w dniu ostatecznym”. Nie zapominajmy też o Księdze Objawienia 21:3-4: „Oto przybytek Boga jest z ludźmi i będzie mieszkał z nimi. Oni będą jego ludem, a sam Bóg będzie z nimi i będzie ich Bogiem. I otrze Bóg wszelką łzę z ich oczu, i śmierci już nie będzie ani smutku, ani krzyku, ani bólu nie będzie, bo pierwsze rzeczy przeminęły”.

Słuchając prawd wyjawionych przez Pana Jezusa w Wieku Łaski, możemy wyciągnąć wniosek, że Pan Jezus był objawieniem Zbawcy. Słychać, że Jego słowa były słowami Bożymi skierowanymi do całej ludzkości. Oddają one Boże usposobienie i Jego wolę wobec nas, aby nas poprowadzić, dbać o nas i osobiście odkupić. To doskonale pokazuje tożsamość i autorytet samego Boga. Czytając te słowa, czujemy, że są one prawdziwe, że wybrzmiewa z nich siła i autorytet. Są one głosem Boga, słowami Bożymi skierowanymi do ludzkości. W dniach ostatecznych Pan Jezus powrócił: Bóg Wszechmogący przyszedł dokonać dzieła osądzania. Zapoczątkował Wiek Królestwa i zakończył Wiek Łaski. Polegając na dziele odkupienia Jezusowego, Bóg rozpoczął etap osądzania, zaczynając od domu Bożego, i wyraził wszystkie prawdy niezbędne do oczyszczenia i zbawienia ludzkości. Słowa Boga Wszechmogącego obfitują w treści i są całkowicie zrozumiałe. Jak mówi Bóg Wszechmogący: „Nie będzie nadużyciem stwierdzenie, że tu, pierwszy raz od chwili stworzenia, Bóg zwraca się do całego rodzaju ludzkiego. Nigdy wcześniej Bóg nie przemawiał do stworzonej ludzkości w sposób tak szczegółowy i tak systematyczny. Oczywiście jest to też pierwszy raz, gdy powiedział całemu rodzajowi ludzkiemu tak wiele oraz poświęcił na to tak długi okres czasu. Jest to wydarzenie bez precedensu. Co więcej, wypowiedzi te tworzą pierwszy tekst wyrażony przez Boga pośród ludzi, w którym ich obnaża, kieruje nimi, osądza ich i przemawia im do serca – a zatem są to zarazem pierwsze wypowiedzi, w których Bóg pozwala ludziom poznać swe kroki, miejsce, w którym spoczywa, Boże usposobienie, to, co Bóg posiada i kim jest, Boże myśli oraz Bożą troskę o rodzaj ludzki. Można powiedzieć, że od czasów stworzenia są to pierwsze wypowiedzi, które Bóg kieruje do rodzaju ludzkiego z trzeciego nieba, a także że jest to pierwszy raz, gdy Bóg używa swej wrodzonej tożsamości, żeby pojawić się i za pomocą słów wyrazić głos swego serca dla ludzkości” (Słowa Boże dla całego wszechświata, Wstęp, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło). Nastały dni ostateczne, a słowa Boga Wszechmogącego są wyjątkowo bogate i mają szerokie znaczenie. Dotyczą głównie sądu, objawień, zarządzeń administracyjnych i przykazań Wieku Królestwa oraz Bożego napominania, wymagań, obietnic danych człowiekowi, proroctw i innych podobnych kwestii. Przeczytajmy kilka fragmentów słów Boga dotyczących napominania, wymagań wobec ludzi oraz Jego dzieła.

Bóg Wszechmogący mówi: „Dziś ci, którzy noszą w sobie prawdziwą miłość do Mnie, są błogosławieni. Błogosławieni, którzy się Mi poddają, albowiem na pewno pozostaną w Moim królestwie. Błogosławieni, którzy Mnie znają, albowiem na pewno posiądą władzę w Moim królestwie. Błogosławieni, którzy Mnie szukają, albowiem na pewno uwolnią się z więzów szatana i cieszyć się będą Moimi błogosławieństwami. Błogosławieni, którzy są zdolni porzucić siebie, albowiem na pewno wejdą w Moje posiadanie i odziedziczą obfitości Mojego królestwa. Tych, którzy trudzą się przez wzgląd na Mnie, będę pamiętał. Tych, którzy narażają się na koszty przez wzgląd na Mnie, wezmę radośnie w objęcia. Tych, którzy złożą Mi ofiarę, obdarzę radością. Tych, którzy znajdują upodobanie w Moich słowach, pobłogosławię. Na pewno będą oni filarami podtrzymującymi deskę kalenicową w Moim królestwie i na pewno będą cieszyć się niezrównanymi obfitościami w Moim domu, a nikt nie będzie mógł się z nimi równać” (Słowa Boże dla całego wszechświata, rozdz. 19, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

„Chociaż Jezus wykonał wiele pracy wśród ludzi, jedynie wypełnił dzieło odkupienia całej ludzkości i stał się ofiarą za grzech człowieka; nie wyzwolił go od jego zepsutego usposobienia. Pełne uwolnienie człowieka od wpływu szatana wymagało nie tylko tego, by Jezus wziął na siebie grzechy człowieka i stał się ofiarą za grzechy, ale także wymagało od Boga, aby dokonał większego dzieła, by całkowicie uwolnić człowieka od jego usposobienia, które zepsuł szatan. A więc teraz, gdy grzechy człowieka zostały mu przebaczone, Bóg powrócił w ciele, aby wprowadzić człowieka w nowy wiek, i rozpoczął dzieło karcenia i osądzania, które wyniosło człowieka do wyższego królestwa. Wszyscy ci, którzy podporządkują się Jego panowaniu, posiądą wyższą prawdę oraz otrzymają większe błogosławieństwa. Będą prawdziwie żyć w świetle oraz zyskają prawdę, drogę i życie.

Jeżeli ludzie zatrzymają się na Wieku Łaski, to nigdy nie uwolnią się od swojego zepsutego usposobienia, a tym bardziej nie poznają immanentnego usposobienia Boga. Jeśli ludzie będą stale żyć pośród pełni łaski, ale nie będą mieć drogi życia, która umożliwia im poznanie i zadowolenie Boga, to nigdy naprawdę Go nie zdobędą w swojej wierze w Niego. Taki rodzaj wiary jest w rzeczy samej godny pożałowania” (Przedmowa, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

„Zanim człowiek został odkupiony, zostało już w niego wszczepionych wiele szatańskich trucizn. Po upływie tysięcy lat szatańskiego zepsucia człowiek ma już w sobie naturę, która opiera się Bogu. I dlatego kiedy człowiek został odkupiony, chodziło wyłącznie o takie odkupienie, w którym człowiek został kupiony za wysoką cenę, ale jego zatruta natura nie została wyeliminowana. W tak splugawionym człowieku musi się dokonać zmiana, zanim będzie godny służyć Bogu. Poprzez to dzieło osądzania i karcenia człowiek zdobędzie pełną wiedzę o tkwiącej w nim nieczystej i zepsutej istocie, a wtedy będzie w stanie całkowicie się zmienić i oczyścić. Tylko w ten sposób człowiek może być godny powrotu przed tron Boga” (Tajemnica Wcielenia (4), w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

„Nikt czynnie nie wypatruje Bożych śladów i ukazania się Boga, ani nie jest skłonny żyć pod Bożą opieką i na Jego utrzymaniu. Miast tego, ludzie wolą zdać się na niszczące działanie szatana, złego, aby dostosować się do tego świata i do zasad istnienia, jakim hołduje niegodziwa ludzkość. W tym momencie ludzkie serce i duch stają się daniną dla szatana i szatańskim pokarmem. Co więcej, ludzkie serce i duch stają się wówczas siedliskiem szatana i stosownym dlań placem zabaw. W ten właśnie sposób człowiek nieświadomie traci zdolność pojmowania podstaw człowieczeństwa oraz właściwe zrozumienie wartości i znaczenia ludzkiej egzystencji. W jego sercu stopniowo zacierają się Boże prawa i przymierze pomiędzy Bogiem a człowiekiem i przestaje on szukać Boga czy zważać na Niego. Z biegiem czasu nie pojmuje już, dlaczego Bóg go stworzył, i nie rozumie słów dobywających się z Jego ust ani niczego, co od Niego pochodzi. Wówczas zaś zaczyna sprzeciwiać się Bożym prawom i dekretom, a jego serce i duch stają się otępiałe i nieczułe… Bóg traci zatem człowieka, którego sam stworzył, a człowiek traci źródło, które pierwotnie posiadał: oto nieszczęście tej ludzkości” (Bóg jest źródłem ludzkiego życia, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

„Rodzaj ludzki rozwijał się na przestrzeni dziesiątek tysięcy lat historii, by dotrzeć tam, gdzie się obecnie znajduje. Niemniej rodzaj ludzki stworzony pierwotnie przeze Mnie już dawno uległ zepsuciu. Człowieczeństwo nie jest już tym człowieczeństwem, którego pragnę, dlatego w Moich oczach ludzie nie zasługują już na miano gatunku ludzkiego. Są raczej szumowinami rodzaju ludzkiego, którymi zawładnął szatan, zgniłymi chodzącymi trupami, które zamieszkuje szatan i w które się przyodziewa. Ludzie nawet w najmniejszym stopniu nie wierzą w Moje istnienie ani też nie przyjmują z radością Mego nadejścia. Rodzaj ludzki jedynie bardzo niechętnie odpowiada na Moje prośby, zgadzając się na nie chwilowo, i nie dzieli się ze Mną szczerze radościami i smutkami życia. Ponieważ dla ludzi jestem nieodgadniony, udają niechętnie, że się do Mnie uśmiechają, przybierając pozę przymilających się do tego, który ma władzę. Dzieje się tak, bo ludzie nie mają wiedzy o Moim dziele ani tym bardziej o Mojej obecnej woli. Będę z wami szczery: kiedy nadejdzie ten dzień, cierpienie każdego, kto Mnie czci będzie łatwiejsze do zniesienia niż wasze. Stopień waszej wiary we Mnie nie przekracza obecnie poziomu wiary Hioba – nawet wiara żydowskich faryzeuszy przewyższa waszą – dlatego, jeśli nadejdzie dzień ognia, wasze cierpienie przewyższy cierpienie faryzeuszy w chwili, gdy zganił ich Jezus, a także cierpienie 250 przywódców, którzy przeciwstawili się Mojżeszowi oraz cierpienie Sodomy trawionej niszczycielskimi płomieniami” (Co to znaczy być prawdziwą osobą, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

„Ludzkość straciła swoje bogobojne serce oraz funkcję nałożoną na stworzenia Boże po tym jak została zepsuta przez szatana, stając się w ten sposób wrogiem nieposłusznym Bogu. Ludzkość żyła więc we władaniu szatana i wypełniała jego rozkazy; z tej to przyczyny Bóg nie miał jak działać wśród swoich stworzeń i tym bardziej stał się niezdolny do tego, by wzbudzić w nich pełną bojaźni cześć. Ludzie zostali stworzeni przez Boga i powinni czcić Boga, ale w rzeczywistości odwrócili się do Niego plecami i oddawali cześć szatanowi. Szatan stał się bożyszczem w ich sercach. Tak więc Bóg utracił swoją pozycję w sercach ludzi, co oznacza, że utracił zarazem sens stworzenia ludzkości. A zatem, aby przywrócić sens stworzenia ludzkości, musi przywrócić jej pierwotne podobieństwo i uwolnić ludzkość od jej zepsutego usposobienia. Aby odebrać ludzi szatanowi, musi On ocalić ich od grzechu. Tylko w ten sposób Bóg może stopniowo przywrócić ich pierwotny wizerunek i funkcję, a ostatecznie przywrócić również swoje królestwo. Dokona się również ostateczne zniszczenie tych nieposłusznych synów, aby pozwolić ludziom lepiej czcić Boga i lepiej żyć na ziemi. Ponieważ Bóg stworzył ludzi, sprawi On, że będą Go oni wielbić; ponieważ Bóg chce przywrócić pierwotną funkcję ludzkości, przywróci On ją całkowicie i bez zafałszowania. Przywrócenie Jego władzy oznacza zmuszenie ludzi do wielbienia Go i poddania Mu się; oznacza to, że Bóg sprawi, że ludzie będą żyć ze względu na Niego i sprawi, że Jego wrogowie zginą marnie z powodu Jego władzy. Oznacza to, że Bóg sprawi, iż wszystko, co Go dotyczy będzie trwać wśród ludzi i to bez oporu z czyjejkolwiek strony. Królestwo, które Bóg chce ustanowić, jest Jego własnym królestwem. Ludzkość, której On pragnie, to ludzkość, która Go czci, która jest Mu całkowicie poddana i przejawia Jego chwałę. Jeśli Bóg nie zbawi zepsutej ludzkości, znaczenie stworzenia przez niego ludzkości zostanie utracone; nie będzie miał więcej władzy między ludźmi, a Jego królestwo nie będzie już w stanie istnieć na ziemi. Jeśli Bóg nie zniszczy wrogów, którzy są Mu nieposłuszni, nie będzie On w stanie uzyskać pełnej chwały ani nie będzie w stanie ustanowić swojego królestwa na ziemi. Będą to symbole ukończenia Jego dzieła i Jego wielkiego zamierzenia: całkowite zniszczenie tych pośród ludzi, którzy są Mu nieposłuszni i wprowadzenie do odpoczynku tych, którzy zostali uczynieni pełnymi” (Bóg i człowiek wejdą razem do odpoczynku, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

„Wiesz tylko tyle, że Jezus zstąpi w dniach ostatecznych, ale jak dokładnie to zrobi? Czy grzesznik taki jak ty, który właśnie został odkupiony, a nie został odmieniony ani udoskonalony przez Boga, może być człowiekiem według Bożego serca? Ponieważ nadal jesteś starą wersją siebie, w twoim przypadku prawdą jest, że zostałeś zbawiony przez Jezusa i że nie jesteś zaliczany do grzeszników z uwagi na zbawienie przez Boga, ale nie dowodzi to, że nie jesteś grzeszny i że nie jesteś nieczysty. Jak możesz być święty, jeśli nie zostałeś odmieniony? Twoje wnętrze trawią nieczystość, samolubstwo i złośliwość, a mimo to chcesz zstąpić z Jezusem. Możesz o tym tylko pomarzyć! Pominąłeś pewien krok w wierze w Boga: zostałeś jedynie odkupiony, ale nie zostałeś odmieniony. Abyś mógł stać się człowiekiem według Bożego serca, Bóg musi osobiście dokonać dzieła przemiany i obmycia ciebie. Jeśli jesteś tylko odkupiony, nie będziesz w stanie osiągnąć świętości. Nie będziesz więc się kwalifikować do otrzymania dobrych Bożych błogosławieństw, ponieważ pominąłeś kluczowy krok w Bożym dziele zarządzania człowiekiem, czyli krok przemiany i udoskonalenia. Dlatego ty, grzesznik, który właśnie został odkupiony, nie jesteś w stanie bezpośrednio otrzymać dziedzictwa Bożego” (O nazwach i tożsamości, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

„Musisz wiedzieć, jakiego rodzaju ludzi pragnę. Ci, którzy są nieczyści, nie dostaną zezwolenia na wejście do królestwa. Ci, którzy są nieczyści, nie dostaną zezwolenia na kalanie ziemi świętej. Nawet jeżeli wykonałeś dużo pracy i pracowałeś przez wiele lat, to jeżeli na końcu nadal jesteś żałośnie brudny, według niebiańskiego prawa niedopuszczalne będzie, abyś chciał wejść do Mojego królestwa! Od założenia świata po dziś dzień nigdy nie oferowałem łatwego dostępu do Mojego królestwa tym, którzy zabiegają o Moje względy. Jest to niebiańska zasada i nikt nie może jej złamać! Musisz szukać życia. Dziś ci, którzy zostaną udoskonaleni, są takim samym rodzajem ludzi jak Piotr. Są tymi, którzy szukają zmian we własnym usposobieniu i którzy są gotowi nieść świadectwo o Bogu i spełniać swój obowiązek stworzenia Bożego. Tylko tacy ludzie zostaną udoskonaleni. Jeżeli jedynie dbasz o nagrody i nie starasz się zmienić swojego życiowego usposobienia, wówczas wszystkie twoje wysiłki będą nadaremne – jest to niezmienna prawda!” (Sukces i porażka zależą od ścieżki, którą idzie człowiek, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

W odniesieniu do Bożego dzieła osądzania w Wieku Królestwa, przeczytajmy kilka fragmentów słów Boga Wszechmogącego.

„Chrystus dni ostatecznych używa różnych prawd, by uczyć człowieka, obnażyć jego istotę, szczegółowo analizować jego słowa i uczynki. Te słowa obejmują różne prawdy, takie jak ludzki obowiązek, w jaki sposób człowiek powinien okazywać posłuszeństwo Bogu, w jaki sposób powinien okazywać Mu wierność, jak człowiek powinien urzeczywistniać zwykłe człowieczeństwo, a także mądrość i usposobienie Boże i tak dalej. Te słowa są w całości nakierowane na istotę człowieka i jego skażone usposobienie. W szczególności słowa, które pokazują, jak człowiek z pogardą odrzuca Boga, są wypowiadane w odniesieniu do tego, jak człowiek ucieleśnia szatana i siłę wrogą wobec Boga. Podejmując dzieło swego sądu, Bóg nie ujawnia natury człowieka w zaledwie kilku słowach. On obnaża ją, rozprawia się z nią oraz ją przycina przez długi okres czasu. Wszystkie te różne metody obnażania jej, rozprawiania się z nią oraz przycinania nie mogą być zastąpione zwykłymi słowami, ale prawdą, której człowiek wcale nie posiada. Tylko takie metody mogą być uznane za sąd. Tylko poprzez sąd tego rodzaju człowiek może się podporządkować i w pełni przekonać do Boga, a ponadto może zdobyć prawdziwe poznanie Boga. To, do czego doprowadza dzieło sądu, to zrozumienie przez człowieka prawdziwego Bożego oblicza oraz prawdy o swoim własnym buncie. Dzieło osądzania pozwala człowiekowi zdobyć duże zrozumienie woli Bożej, celu Bożego dzieła oraz tajemnic, które są dla niego niepojęte. Pozwala też człowiekowi rozpoznać i zaznajomić się ze swoją skażoną istotą oraz ze źródłem swego skażenia, a także odkryć własną brzydotę. Wszystkie te efekty wywołuje dzieło sądu, bo istota tego dzieła to tak naprawdę odkrywanie prawdy, drogi i życia Bożego przed wszystkimi tymi, którzy w Niego wierzą. Ta praca jest dziełem sądu dokonywanym przez Boga” (Chrystus dokonuje dzieła sądu za pomocą prawdy, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

„Bóg dokonuje dzieła osądzania i karcenia, by człowiek mógł nabyć wiedzę o Nim, a także przez wzgląd na swoje świadectwo. Gdyby Bóg nie osądził zepsutego ludzkiego usposobienia, człowiek w żaden sposób nie poznałby Jego sprawiedliwego usposobienia, które nie dopuszcza wykroczeń, ani nie mógłby przemienić swojej starej wiedzy o Bogu w nową. Przez wzgląd na swoje świadectwo i swoje zarządzanie, Bóg ujawnia się w całości, umożliwiając tym samym człowiekowi dotarcie do wiedzy o Bogu, dostąpienie przemiany usposobienia i niesienie donośnego świadectwa o Bogu poprzez publiczne pojawienie się Boga. Przemiana ludzkiego usposobienia dokonuje się wskutek różnych rodzajów dzieła Boga; bez takich zmian w usposobieniu człowiek nie potrafiłby nieść świadectwa o Bogu i nie mógłby być według Jego serca. Transformacja usposobienia człowieka oznacza, że człowiek wyzwolił się z niewoli szatana i spod wpływu ciemności i stał się prawdziwym modelem i wzorem dzieła Boga, faktycznym świadkiem Boga i kimś, kto jest według Jego serca” (Tylko ci, którzy znają Boga, mogą nieść o Nim świadectwo, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

„W swym ostatnim dziele zamykającym ten wiek usposobienie Boga jest usposobieniem karcenia i sądu, w którym ujawnia On wszystko, co niesprawiedliwe, aby publicznie osądzić wszystkie ludy oraz udoskonalić tych, którzy kochają Go szczerym sercem. Tylko takie usposobienie może doprowadzić wiek do końca. Dni ostateczne już nadeszły. Wszystkie stworzone rzeczy zostaną rozdzielone według swego rodzaju i podzielone na różne kategorie pod względem swej natury. To jest moment, w którym Bóg objawia wynik ludzkości i jej przeznaczenie. Jeśli ludzie nie przejdą karcenia i sądu, nie będzie sposobu na obnażenie ich nieposłuszeństwa i niesprawiedliwości. Wynik wszystkich stworzeń może zostać objawiony tylko poprzez karcenie i sąd. Człowiek pokazuje swoją prawdziwą twarz tylko wtedy, kiedy został skarcony i osądzony. Źli znajdą się obok złych, dobrzy obok dobrych, a wszyscy ludzie zostaną podzieleni stosownie do swego rodzaju. Poprzez karcenie i sąd objawiony zostanie wynik wszelkiego stworzenia, tak aby źli mogli zostać ukarani, dobrzy wynagrodzeni, a wszyscy ludzie znaleźli się pod panowaniem Boga. Całe to dzieło można zrealizować jedynie poprzez sprawiedliwe karcenie i sąd. Ponieważ zepsucie człowieka osiągnęło swój szczyt, a ludzkie nieposłuszeństwo stało się nadzwyczaj głębokie, tylko sprawiedliwe Boże usposobienie, które składa się głównie z karcenia i sądu, a objawione jest w dniach ostatecznych, może całkowicie zmienić człowieka i uczynić go pełnym. Tylko to usposobienie może obnażyć zło i dzięki temu srodze ukarać wszystkich niesprawiedliwych. (…) W dniach ostatecznych, tylko sprawiedliwy sąd może rozdzielić ludzi według ich rodzaju i przenieść człowieka do nowego królestwa. W ten sposób sprawiedliwe Boże usposobienie karcenia i sądu doprowadza do końca cały wiek” (Wizja dzieła Bożego (3), w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

„Czy rozumiesz teraz, co jest sądem i co jest prawdą? Jeśli rozumiesz, to namawiam cię, byś poddał się posłusznie sądowi. W przeciwnym razie nigdy nie będziesz mieć okazji, by dostać pochwałę od Boga lub by zostać przez Niego sprowadzonym do Jego Królestwa. Ci, którzy tylko przyjmują sąd, ale nie mogą być oczyszczeni, to znaczy ci, którzy uciekają podczas dzieła sądu, na zawsze zostaną wzgardzeni i odrzuceni przez Boga. Ich grzechy są bardziej liczne i poważniejsze niż te faryzeuszy, bo zdradzili Boga i są buntownikami przeciwko Bogu. Tacy ludzie, którzy nie są godni nawet służyć, otrzymają surowszą karę – karę, która ponadto będzie wieczna. Bóg nie oszczędzi żadnego zdrajcy, który kiedyś przejawiał lojalność słowami, lecz potem Go zdradził. Tacy ludzie otrzymają srogą karę na duchu, duszy i ciele. Czy nie jest to właśnie objawienie sprawiedliwego usposobienia Boga? Czy nie jest to Boży cel w osądzaniu człowieka i objawianiu go? Bóg w czasie sądu wysyła wszystkich, którzy popełniają wszelkiego rodzaju niegodziwe uczynki, do miejsca zamieszkanego przez złe duchy i pozwala tym duchom niszczyć ich cielesną powłokę według swego uznania, a ciała tych ludzi cuchną jak zwłoki. Taka kara jest dla nich stosowna. Bóg spisuje w ich księgach pamięci każdy z grzechów popełnionych przez tych nielojalnych, fałszywych wierzących, fałszywych apostołów oraz fałszywych pracowników. Potem, gdy nadejdzie odpowiedni czas, wrzuci ich między duchy nieczyste, pozwalając tym duchom skazić, tak jak chcą, całe ciała tych ludzi, aby nigdy nie mogli zmartwychwstać w ciele ani nigdy nie mogli zobaczyć światła. Ci hipokryci, którzy pełnią służbę przez jakiś czas, ale nie są w stanie pozostać lojalnymi do końca, są wliczani przez Boga do niegodziwych, tak że wchodzą w zmowę z niegodziwcami i stają się częścią ich chaotycznego motłochu. W końcu Bóg ich unicestwi. Bóg odrzuca, a także nie zwraca uwagi na tych, którzy nigdy nie byli lojalni wobec Chrystusa, ani też nie włożyli żadnego wysiłku – i, w czasie przemiany epok, wszystkich ich unicestwi. Nie będą oni już dłużej istnieć na ziemi, a tym bardziej nie zdobędą wstępu do Królestwa Bożego. Ci, którzy nigdy nie byli szczerzy przed Bogiem, ale są zmuszeni przez okoliczności do pobieżnego zdania przed Nim sprawy, są zaliczeni do tych, którzy wykonują służbę dla Jego ludu. Tylko mała liczba tych ludzi przetrwa, podczas gdy większość zginie wraz z tymi, których posługa nie odpowiada standardom. Ostatecznie Bóg sprowadzi do swego królestwa wszystkich tych, którzy są tej samej myśli, co Bóg, lud i synów Boga, oraz tych, którzy byli predestynowani przez Boga do bycia kapłanami. Oni będą owocem Bożego dzieła. Jeśli chodzi o tych, których nie można sklasyfikować według żadnej z kategorii ustalonych przez Boga, to będą oni zaliczeni do niewierzących. I możecie sobie na pewno wyobrazić, jaki będzie ich wynik. Już wam powiedziałem wszystko, co powinienem powiedzieć. Droga, którą wybieracie, jest waszym wyborem. To, co powinniście zrozumieć, to: dzieło Boże nigdy nie czeka na nikogo, kto nie może dotrzymać Mu kroku, a sprawiedliwe usposobienie Boga nie okazuje miłosierdzia żadnemu człowiekowi” (Chrystus dokonuje dzieła sądu za pomocą prawdy, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

„Dopóki stary świat będzie istniał, zrzucę Mój gniew na jego narody, otwarcie ogłoszę Moje zarządzenia w całym wszechświecie i dosięgnę karceniem każdego, kto je złamie.

Kiedy zwracam Moje oblicze do wszechświata, aby przemówić, cała ludzkość słyszy Mój głos, a następnie widzi wszystkie dzieła, które wykonałem w całym wszechświecie. Ci, którzy przeciwstawiają się Mojej woli, to znaczy, którzy sprzeciwiają Mi się uczynkami człowieka, będą podlegać Mojemu karceniu. Wezmę liczne gwiazdy na niebie i uczynię je na nowo, a dzięki Mnie słońce i księżyc zostaną odnowione – niebo przestanie być takie, jak było; niezliczone rzeczy na ziemi zostaną odnowione. Wszystko stanie się pełne dzięki Moim słowom. Wiele narodów we wszechświecie zostanie na nowo podzielonych i zastąpionych przez Moje królestwo, tak że narody na ziemi znikną na zawsze i wszystkie staną się królestwem, które oddaje Mi cześć; wszystkie narody ziemi zostaną zniszczone i przestaną istnieć. Spośród istot ludzkich we wszechświecie, wszystkie należące do diabła zostaną wytracone; a wszyscy, którzy czczą szatana, zostaną powaleni przez Mój płonący ogień – to znaczy, z wyjątkiem tych, którzy teraz są w strumieniu, wszyscy pozostali zostaną obróceni w popiół. Kiedy będę karcić wiele ludów, ludzie ze świata religii, w różnym zakresie, powrócą do Mojego królestwa, podbici przez Moje dzieła, bo ujrzą oni nadejście Świętego na białym obłoku. Wszyscy ludzie zostaną rozdzieleni według swojego rodzaju i otrzymają karcenie odpowiednie do tego, co uczynili. Wszyscy ci, którzy stanęli przeciwko Mnie, zginą; jeśli chodzi o tych, których czyny na ziemi Mnie nie dotyczą, będą oni, ze względu na uniewinnienie, nadal istnieć na ziemi pod rządami Moich synów i Mojego ludu. Objawię się niezliczonym ludom i wielu narodom, a Mój głos będzie rozbrzmiewać na ziemi, obwieszczając zakończenie Mego wielkiego dzieła, aby cała ludzkość zobaczyła to na własne oczy” (Słowa Boże dla całego wszechświata, rozdz. 26, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

„W królestwie niezliczone rzeczy stworzone zaczynają ożywać i odzyskiwać siły życiowe. Z powodu zmian w stanie ziemi granice między poszczególnymi lądami również zaczynają się przesuwać. Poprzednio prorokowałem: kiedy ląd będzie oddzielony od lądu i ląd połączy się z lądem, będzie to czas, w którym rozbiję narody w drobny mak. W tym czasie odnowię całe stworzenie i dokonam nowego podziału całego wszechświata, tym samym porządkując wszechświat i przekształcając jego stary stan w nowy – taki jest Mój plan i to są Moje dzieła. Kiedy wszystkie narody i ludy świata powrócą przed Mój tron, wezmę całą obfitość nieba i obdarzę nią ludzkość, aby dzięki Mnie ten świat kipiał niezrównaną obfitością” (Słowa Boże dla całego wszechświata, rozdz. 26, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

„Kiedy wypełniają się Moje słowa, na ziemi stopniowo tworzy się królestwo i człowiek krok po kroku wraca do normalności, a tym samym na ziemi ustanowione zostaje królestwo w Moim sercu. W królestwie tym wszyscy ludzie Boga odzyskują życie normalnego człowieka. Przemija mroźna zima i zastępuje ją świat wiosennych miast, w których wiosna trwa przez cały rok. Ludzie nie mają już do czynienia z ponurym, nędznym światem człowieka, już nie muszą znosić chłodu świata człowieka. Ludzie nie walczą ze sobą, państwa nie toczą ze sobą wojen, nie ma już rzezi ani płynącej z niej krwi; wszystkie kraje wypełnia szczęście, a wszędzie między ludźmi obfituje ciepło” (Słowa Boże dla całego wszechświata, rozdz. 20, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

„Kiedy ludziom zostanie przywrócone ich pierwotne podobieństwo, kiedy będą oni mogli spełnić swoje obowiązki, trzymać się właściwego im miejsca i poddać się wszystkim Bożym zarządzeniom, Bóg pozyska grupę ludzi na ziemi, którzy będą Go wielbić i ustanowi On także na ziemi królestwo, które Go wielbi. Zdobędzie On wieczne zwycięstwo nad ziemią, a wszyscy ci, którzy się Mu sprzeciwiają, zginą marnie na całą wieczność. To przywróci Jego pierwotną intencję stworzenia ludzkości; przywróci to intencję, jaka przyświecała Mu przy tworzeniu wszystkich rzeczy, a zarazem przywróci też Jego autorytet na ziemi, pośród wszystkich rzeczy i wśród Jego wrogów. Będą to symbole Jego całkowitego zwycięstwa. Od tego momentu ludzkość wejdzie w odpoczynek i zacznie życie, które toczy się właściwą ścieżką. Bóg również wejdzie w wieczny odpoczynek z ludzkością i rozpocznie życie wieczne, wspólne Bogu i ludziom. Nieczystość i nieposłuszeństwo znikną z powierzchni ziemi, wszystkie lamenty znikną i wszystko na tym świecie, co sprzeciwia się Bogu, przestanie istnieć. Pozostaną tylko Bóg i ci ludzie, których On zbawił; tylko Jego stworzenie pozostanie” (Bóg i człowiek wejdą razem do odpoczynku, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

Po usłyszeniu słów Boga, widzimy, że Bóg i Pan Jezus są tym samym. Oboje są wcieleniem Boga przemawiającego z wysokości do ludzkości. W obojgu dostrzec można Boże usposobienie i świętość, czym idealnie odzwierciedlają Boży autorytet i tożsamość. Osądzenie faryzeuszy przez Pana Jezusa oraz zdemaskowanie zepsutej ludzkości przez Boga Wszechmogącego, oznaczają, że Bóg nienawidzi grzechu i potępia zepsucie ludzkości. Pokazuje to Jego sprawiedliwe i święte usposobienie oraz udowadnia, że Bóg patrzy w głąb ludzkiego serca. Doskonale zna nasze zepsucie. Te wszystkie wymagania i napomnienia ze strony Pana Jezusa oraz Boga Wszechmogącego to ich oczekiwania wobec ludzkości. Bóg lubi uczciwych ludzi i błogosławi tych, którzy poświęcają się dla niego. Jest to wyraz Jego troski o ludzkość i jej zbawienie. Z obietnic Pana Jezusa i Boga Wszechmogącego, wyłania się miłość do ludzkości oraz autorytet i moc, z jaką Bóg rządzi wszystkim i kieruje losami ludzkości. Słowa Pana Jezusa i Boga są podobne zarówno pod względem tonu, jak i sposobu mówienia, odzwierciedlają Boże usposobienie. Dzieki temu rozpoznajemy tożsamość i istotę Boga. Bracia i siostry, zastanówmy się… Kto, oprócz Stwórcy, mógłby przemawiać w ten sposób do całej ludzkości? Kto mógłby bezpośrednio przekazywać wolę Bożą i stawiać wymagania? Kto mógłby decydować o końcu ludzkiego życia? O życiu i śmierci? Kto mógłby sprawować władzę nad wszystkim dookoła? Kto, poza Bogiem, mógłby dostrzec prawdziwe zepsucie ludzkości? I kto mógłby ujawnić szatańską naturę skrytą w głębi naszych serc? Kto mógłby dokonać Bożego dzieła osądzania w dniach ostatecznych i całkowicie wybawić nas od wpływu szatana? Tylko nasz Stwórca ma taki autorytet i ogromną moc! Słowa Boga Wszechmogącego odzwierciedlają ten autorytet i określają jego tożsamość. Bracia i siostry, po wysłuchaniu słów Boga Wszechmogącego czujemy w sercach ogromną pewność co do tego, że wszystkie te słowa wypowiedział. To jest głos Boga. To prawdy wyjawione przez Stwórcę podczas dzieła osądzania w dniach ostatecznych. W naszych sercach natychmiast rodzi się wielkie uwielbienie dla Boga. Czy po wysłuchaniu słów Boga Wszechmogącego macie takie same odczucia? To wystarczający dowód na to, że słowa Boga Wszechmogącego i Pana Jezusa pochodzą z tego samego źródła. Są wyrazem jednego Ducha. To słowa jednego Boga skierowane do ludzkości na przestrzeni różnych wieków. W dniach ostatecznych Bóg dokonuje dzieła osądzania, zaczynając od domu Bożego na fundamencie dzieła odkupienia Pana Jezusa. Wyjawia wszystkie prawdy niezbędne do zbawienia i oczyszczenia ludzkości i ujawnia wszystkie tajemnice Bożego planu zarządzania dla zbawienia ludzkości. Mówi nam też wyraźnie o istocie różnych, ważnych aspektów tych prawd. One otwierają nam oczy i w zupełności nas przekonują. Dzieła Boga Wszechmogącego spełniły się we wszystkich proroctwach Pana Jezusa. We wszystkich słowach Boga Wszechmogącego w trakcie dzieła osądzania w dniach ostatecznych rozpoznajemy Jego głos. Upewniamy się, że Bóg powrócił w postaci Pana Jezusa, jest tym, który stworzył niebo i ziemię i przychodzi dokonać dzieła osądzania w dniach ostatecznych. Przychodzi zakończyć rządy szatana na ziemi, erę zła i ciemności, i wprowadzić Boże panowanie, Wiek Tysiącletniego Królestwa. Dzięki temu spełnia się nasze największe pragnienie wejścia do Królestwa Niebieskiego. Bracia i siostry, a Wy jak uważacie? Czy dzieło Boga Wszechmogącego w dniach ostatecznych spełniło się w proroctwach Pana Jezusa?

Fragment skryptu filmu pod tytułem „Oczekiwanie”

Pytanie 4: Pan Jezus mówił o tajemnicach królestwa niebieskiego swoim uczniom. Czy Bóg Wszechmogący, jako powrót Pana Jezusa, także ujawnia wiele tajemnic? Czy moglibyście porozmawiać z nami na temat niektórych tajemnic ujawnionych przez Boga Wszechmogącego? Bardzo by nam to pomogło w rozpoznaniu głosu Boga.

Odpowiedź: Zawsze, gdy Bóg staje się ciałem, objawia nam wiele prawd i tajemnic. To pewne. Bóg staje się ciałem, aby ocalić ludzkość, i tym samym ujawnia wiele prawd i tajemnic bardzo ważnych dla nas. Na przykład w Wieku Łaski, Pan Jezus, Bóg wcielony, objawił wiele tajemnic, nauczając i dokonując swego dzieła, na przykład: „Pokutujcie, przybliżyło się bowiem królestwo niebieskie” (Mt 4:17). Albo: „Nie każdy, kto mi mówi: Panie, Panie, wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto wypełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie” (Mt 7:21). Pan Jezus objawił też wiele innych tajemnic, o których nie będę teraz opowiadać. W dniach ostatecznych Bóg Wszechmogący dokonał dzieła osądzania, zaczynając od domu Bożego, i wyjawił prawdy niezbędne do oczyszczenia i zbawienia ludzkości. On nie tylko wypełnił wszystkie proroctwa Pana Jezusa, ale również wyjawił nam, wielkie tajemnice przeszłości, teraźniejszości i przyszłości, dotyczące Bożego planu zarządzania. Pozwólcie nam przeczytać słowa Boga Wszechmogącego. Bóg Wszechmogący mówi: „Dopiero podczas dni ostatecznych dzieło, którym zarządzam od tysięcy lat, zostaje w pełni objawione ludzkości. Dopiero teraz ujawniłem przed ludzkością pełną tajemnicę Mojego zarządzania i ludzie poznali cel Mojego dzieła, a ponadto zrozumieli wszystkie Moje tajemnice. Ujawniłem już ludziom wszystko o celach, które ich interesują. Ujawniłem już ludziom wszystkie Moje tajemnice, które skrywałem przez ponad 5900 lat” (Dzieło głoszenia ewangelii jest również dziełem zbawienia ludzkości, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło). „Ten etap dzieła wyjaśni ci prawo Jahwe i odkupienie Jezusa, a służy głównie temu, abyś zrozumiał cały trwający sześć tysięcy lat Boży plan zarządzania i pojął całe jego znaczenie oraz istotę, a także zrozumiał cel całego dzieła dokonanego przez Jezusa oraz cel wypowiedzianych przez Niego słów, a nawet twoją ślepą wiarę w Biblię i oddawanie jej czci. Wszystko to umożliwi ci osiągnięcie całkowitego zrozumienia. Zrozumiesz zarówno dzieło wykonane przez Jezusa, jak i dzisiejsze dzieło Boga; zrozumiesz i ujrzysz całą prawdę, życie oraz drogę. (…) Ostatni etap doprowadzi dzieło Boga do samego końca, zapewni jego zwieńczenie. Wszyscy posiądą zrozumienie i wiedzę na temat Bożego planu zarządzania. Naprawione zostaną pojęcia wewnątrz człowieka, jego intencje, jego błędne i absurdalne zrozumienie, pojęcia dotyczące dzieła Jahwe i Jezusa, jego poglądy na temat pogan, jego pozostałe odchylenia i błędy. Człowiek zrozumie wszystkie prawe ścieżki życia oraz całość dzieła dokonanego przez Boga i całą prawdę. Kiedy to nastąpi, obecny etap dzieła dojdzie do końca” (Wizja dzieła Bożego (2), w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

Bóg Wszechmogący objawił nam wszystkie tajemnice sześciotysiącletniego planu zarządzania dla zbawienia ludzkości. Bóg Wszechmogący opowiedział nam o Jego celu zarządzania ludzkością. Pokazał, dlaczego dokonał swojego dzieła zbawienia w trzech etapach, jak te trzy etapy pracy przebiegały krok po kroku, oraz jakie są powiązania i różnice między nimi. Wyjaśnił nam również znaczenie imion Boga oraz sposób, w jaki dokonuje On dzieła osądzania w dniach ostatecznych. Objawił nam tajemnice wcielenia oraz prawdziwą, nie wszystkim znaną historię Biblii. Wyjawił, że jest źródłem życia wszystkich rzeczy i pokazał, w jaki sposób nimi rządzi. Opowiedział o wyjątkowym, Bożym autorytecie, Jego sprawiedliwym usposobieniu, Bożej świętości oraz Bożej wszechmocy i mądrości. Co więcej, Bóg Wszechmogący wyjawił nam również, jak ludzkość rozwijała się na przestrzeni wieków, jak zepsuł ją szatan, mówił o istocie tego zepsucia i deprawacji, o tym dlaczego człowiek go zdradził i przeciwstawił się mu. Mówił też o tym, co robi, by ocalić ludzkość, co knuje szatan, aby przerwać Boże dzieło i przeszkodzić w nim, oraz jak Bóg pokonuje szatana i przypieczętowuje jego los. Bóg Wszechmogący pokazał nam znaczenie prawdziwego życia. Pokazał, jak ludzie powinni żyć, aby doświadczyć pełni szczęścia, jaki koniec czeka różnych ludzi, jaki jest prawdziwy cel ludzkości, i wreszcie, w jaki sposób Bóg zakończy ten wiek, jak nadejdzie królestwo Chrystusowe i tak dalej. Te wszystkie tajemnice zostały nam objawione przez Boga Wszechmogącego. Z prawd i tajemnic objawionych przez Pana Jezusa i Boga Wszechmogącego wynika, że wszystkie te tajemnice odnoszą się do Boga i Królestwa Niebieskiego, a także do tego, czego Bóg dokona w przyszłości. Wszystkie te tajemnice są związane z Bożym planem zarządzania oraz tym, dokąd zmierza ludzkość. Objawienie tych tajemnic przez Boga ma ogromne znaczenie. Na podstawie prawd objawionych przez Pana Jezusa i Boga Wszechmogącego możemy stwierdzić, że wszystkie te słowa są głosem naszego Stwórcy. Bo nikt inny poza Nim nie mógłby znać tych tajemnic. Wie o nich tylko On. Nie znali ich aniołowie, a tym bardziej ludzkość. W związku z tym prawdy i tajemnice objawione przez Pana Jezusa i Boga Wszechmogącego są wyrazem jednego Ducha i dziełem jednego Boga. Dzieło dni ostatecznych dokonane przez Boga Wszechmogącego to kontynuacja dzieła Pana Jezusa. Potwierdza się to w Jego słowach: „Mam wam jeszcze wiele do powiedzenia, ale teraz nie możecie tego znieść. Lecz gdy przyjdzie on, Duch prawdy, wprowadzi was we wszelką prawdę. Nie będzie bowiem mówił sam od siebie, ale będzie mówił to, co usłyszy, i oznajmi wam przyszłe rzeczy” (J 16:12-13). Te fakty dowodzą, że Bóg Wszechmogący jest powracającym Panem Jezusem, że Bóg Wszechmogący jest objawieniem prawdziwego Boga!

Bóg Wszechmogący objawia nam wszystkie prawdy i tajemnice, które zepsuta ludzkość powinna wprowadzić w życie, aby dostąpić zbawienia. Aby poczuć sens, spokój i radość z wiary w Boga. W ten sposób możemy wejść na właściwą ścieżkę wiary. Musimy zaakceptować i podporządkować się Jego dziełu i dążyć do poznania wszystkich prawd przez Niego wyjawionych, by zyskać życie, dostąpić zbawienia i wejść do Królestwa Niebieskiego! Posłuchajmy fragmentu, w którym Bóg Wszechmogący objawia tajemnicę Bożego usposobienia. Bóg Wszechmogący mówi: „Usposobienie Boga to takie, które należy do Władcy wszystkich rzeczy i żywych stworzeń, Pana wszelkiego stworzenia. Jego usposobienie przedstawia honor, moc, szlachetność, wielkość i przede wszystkim supremację. Jego usposobienie jest symbolem autorytetu, wszystkiego, co prawe oraz wszystkiego, co piękne i dobre. Co więcej, jest to symbol Tego, który nie może zostać pokonany ani zaatakowany przez ciemność i siły wroga oraz symbol Tego, który nie może zostać obrażony (ani nie będzie tolerować obrazy) przez jakiekolwiek stworzenie. Jego usposobienie jest symbolem najwyższej władzy. Żadna osoba ani grupa osób nie jest w stanie zakłócić Jego dzieła bądź Jego usposobienia. (…) Radość Boga wynika z istnienia i pojawiania się prawości i światła, z niszczenia ciemności i zła. Znajduje On przyjemność w niesieniu ludzkości światła i dobrego życia. Jego radość to radość sprawiedliwa, to symbol istnienia wszystkiego, co pozytywne oraz, co ważniejsze, symbol pomyślności. Gniew Boga spowodowany jest szkodami, jakie istnienie i wpływ niesprawiedliwości wyrządza Jego ludzkości, spowodowany jest istnieniem zła i ciemności, spowodowany jest istnieniem rzeczy wypierających prawdę, a jeszcze bardziej istnieniem rzeczy, które sprzeciwiają się temu, co dobre i piękne. Jego gniew oznacza, że wszystko, co negatywne, już nie istnieje; co więcej, jest symbolem Jego świętości. Powodem Jego smutku jest ludzkość, w której pokłada nadzieję, a która stoczyła się w ciemność, ponieważ Jego dzieło dokonywane w człowieku nie spełnia Jego oczekiwań i ponieważ ludzkość, którą On miłuje, nie może cała żyć w świetle. Smuci Go niewinna ludzkość, człowiek szczery, ale nieświadomy oraz człowiek dobry, lecz z niewłaściwymi poglądami. Jego smutek jest symbolem Jego dobroci i miłosierdzia, symbolem piękna i życzliwości. Źródłem Jego szczęścia, rzecz jasna, jest pokonywanie wrogów i zyskiwanie dobrej wiary człowieka. Co więcej, pochodzi ono z wypierania i niszczenia wszelkich sił wroga oraz z faktu, że człowiek otrzymuje dobre i spokojne życie. Szczęście Boga nie jest podobne do radości człowieka. Jest to raczej uczucie zbierania dobrych owoców, uczucie przewyższające nawet radość. Jego szczęście to symbol uwolnienia się ludzkości od przyszłych cierpień i symbol wejścia ludzkości do świata światła” (Zrozumienie usposobienia Boga jest bardzo ważne, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

Bóg Wszechmogący objawił nam, co reprezentuje Boże usposobienie, wyjaśnił jego symbolikę oraz znaczenie. Bóg Wszechmogący pokazał nam również, kiedy odczuwa przyjemność, gniew, smutek i szczęście w związku z ludzkością. Kto poza samym Bogiem mógłby w tak jasny sposób mówić o Bożym usposobieniu? I kto mógłby tak dobrze znać Jego symbolikę i znaczenie? Od czasów starożytnych aż po dziś dzień nikt nie był w stanie dać tak dokładnego świadectwa Bożego usposobienia, przekonać nas i upewnić. Boża przyjemność i gniew, smutek i szczęście widoczne są w całym Jego dziele zarządzania ludzkością. Doświadczając Bożego dzieła, my również jesteśmy w stanie przekonać się, że te odczucia i emocje w Bożym usposobieniu nie są tylko słowami, ale są praktyczne, prawdziwe i żywe. Przyjemność, gniew, smutek i szczęście są wyrazem istoty życia Bożego. Leżą u źródła pozytywnych aspektów życia i są symbolami sprawiedliwości. W Bożym dziele zbawienia całej ludzkości widzimy, że Bóg wyjawił przyjemność, gniew, smutek i szczęście, by przetrwała ludzkość. Zrobił to, by ją zbawić, aby mogła uwolnić się od cierpienia szatana i żyć w światłości. Dzięki temu doprowadzi nas do pięknego celu. Podczas Bożego zbawienia ludzkości widzieliśmy, że Bóg naprawdę sprawuje władzę i panuje nad wszystkim. Boże usposobienie jest symbolem najwyższego autorytetu. Symbolem, którego żadne siły ciemności nie mogą stłumić ani mu zaszkodzić, i że żadna wroga siła nie jest w stanie powstrzymać Boga przed wypełnianiem Jego woli. Przypomnijcie sobie Wiek Łaski, kiedy to Jezus nauczał, a przywódcy wspólnoty religijnej sprzeciwiali się Mu i potępiali Go. Połączyli nawet siły z rzymskimi przedstawicielami władzy, aby ukrzyżować Jezusa. Jednak mądrość Boża została zbudowana na niecnych planach szatana. To dzięki temu, że Jezus został ukrzyżowany ludzkość została odkupiona. Dlatego ewangelia Pana Jezusa dotarła na krańce wszechświata, a tych, którzy sprzeciwiali się Bożemu dziełu i potępiali je, spotkała kara Boża. Jak widać, sprawiedliwe usposobienie Boże jest dla człowieka nienaruszalne! Dziś nadszedł Wiek Królestwa. Od kiedy wcielony Bóg Wszechmogący rozpoczął dzieło osądzania w Chinach, bastionie ateistów, po raz kolejny został potępiony i odrzucony przez przywódców religijnych. Miały miejsce okrutne aresztowania ze strony reżimu Komunistycznej Partii Chin. Jednak ewangelia królestwa Boga Wszechmogącego dotarła do wszystkich zakątków naszego kraju. Przedstawiciele różnych wyznań, którzy prawdziwie i całkowicie wierzą w Boga, powrócili przed Boży tron. Wszystkie Boże prawdy są też publicznie dostępne w internecie. Mogą je odszukać i zbadać ludzie ze wszystkich stron świata. Ze słów Boga wybrzmiewa autorytet i moc i dlatego zdobyły serca setek milionów ludzi. W szczególności ci, którzy naprawdę w Niego wierzą i szukają właściwej ścieżki, powrócili już przed Jego tron. Mogą cieszyć się źródłem życia, jakie płynie z Bożych słów. Bóg Wszechmogący naprawdę zebrał grupę zwycięzców i zyskał gromadę ludzi, którzy są jednością z Bogiem. Członkowie wspólnot religijnych, którzy sprzeciwiają się Bożemu dziełu, zostali odpowiednio ukarani i w różnym stopniu przeklęci. Niektórzy z nich zostali obnażeni jako antychryści i spotkała ich niewyobrażalnie surowa kara. Ich śmierć była gorsza od śmierci Judasza. Dzięki temu możemy zauważyć, że sprawiedliwe usposobienie Boga jest nienaruszalne. Również szatański reżim Komunistycznej Partii Chin, który przeciwstawia się Bogu, został przez Niego przeklęty. Ma zostać unicestwiony, co doskonale odzwierciedla sprawiedliwe Boże usposobienie. Dzieło dwóch wcieleń Boga Wszechmogącego pokazuje jego wyjątkowy autorytet, który ma wszystko pod kontrolą. Boskie usposobienie jest symbolem, którego nie mogą stłumić żadne siły ciemności. Wszystkie siły wrogie Bogu zostaną zniszczone w ramach Bożej kary i przestaną istnieć. To jest fakt. Doświadczaliśmy sądu Bożego dokonywanego przez słowo. Zauważyliśmy, że Boskie usposobienie jest nie tylko łaskawe i miłosierne, ale także sprawiedliwe. Wiele razy źle zrozumieliśmy Boga, nie pojmując Jego woli, a jednak On przypomina, pociesza i napomina nas, pozwalając nam doświadczyć swojego miłosierdzia. Kiedy jednak nie jesteśmy posłuszni Bogu, On surowo nas osądza, obnaża i dyscyplinuje, dzięki temu możemy docenić, że Boże usposobienie jest sprawiedliwe i nie pozwala na zniewagę człowieka! Nasze życiowe doświadczenia pokazały, jak prawdziwe i żywe jest Boże usposobienie. Bóg jest tak święty, tak sprawiedliwy, tak przyjazny i czcigodny. Bóg naprawdę pojawił się na ziemi, by dokonać swego dzieła wśród ludzi i jest tuż obok nas. Osobiście nas prowadzi i zbawia. Bóg Wszechmogący jest naszym Panem, jest naszym Bogiem, jedynym prawdziwym Bogiem, który stworzył niebo i ziemię i wszystkie rzeczy, którymi rządzi.

Fragment skryptu filmu pod tytułem „Oczekiwanie”

V. Pytania i odpowiedzi dotyczące warunków wejścia do królestwa niebieskiego

Pytanie 1: Pan Jezus umarł za nas na krzyżu, że odkupił nasze grzechy i że nam odpuścił wszystkie nasze winy, wszystkie nasze niedoskonałości. Pomimo że wciąż grzeszymy i jeszcze nie zostaliśmy obmyci, Pan przebaczył nam wszystkie winy i usprawiedliwił nas poprzez naszą wiarę. Myślałam, że jeśli poświęcimy wszystko dla Pana, zdołamy przetrwać cierpienie i zapłacimy cenę, wejdziemy do Jego królestwa. Jednak niektórzy podważają tę wiarę. Twierdzą, że mimo, że trudziliśmy się dla Pana, nadal grzeszymy i się spowiadamy, więc nie zostaliśmy obmyci. Twierdzą, że Pan jest święty, więc bezbożni ludzie nie mogą się z Nim spotkać. Pytam więc: czy my, którzy poświęcaliśmy wszystko dla Pana, możemy wstąpić do królestwa niebieskiego? Nie znamy odpowiedzi na to pytanie, więc chcemy z wami o tym porozmawiać.

Odpowiedź: Wszyscy wierzący w Pana myślą: Pan Jezus odkupił nas, gdy umarł na krzyżu, więc grzechy zostały nam odpuszczone. W oczach Pana nie jesteśmy grzesznikami. Staliśmy się sprawiedliwi przez wiarę. Jeśli tylko wytrwamy do końca, będziemy zbawieni. Wraz z powrotem Pana będziemy pochwyceni do Jego królestwa. Odpowiedzcie mi proszę, czy to jest prawda? Czy Bóg dał dowód na poparcie tego stwierdzenia? Jeśli to nie jest zgodne z prawdą, jakie będą konsekwencje? My, wierzący w Pana, powinniśmy trzymać się Jego słów. To prawda, zwłaszcza jeśli chodzi o sposób traktowania powrotu Pana. Nie wolno go traktować w oparciu o ludzkie wyobrażenia. Konsekwencje mogą być zbyt poważne. Tak było, gdy faryzeusze ukrzyżowali Pana Jezusa, oczekując nadejścia Mesjasza. Jakie były tego skutki? Pan Jezus dokonał dzieła odkupienia ludzkości, to prawda, ale czy Boże dzieło zbawienia ludzkości się zakończyło? Czy to znaczy, że spełniamy warunki i będziemy pochwyceni do Jego królestwa? Nikt nie zna odpowiedzi na to pytanie. Bóg kiedyś powiedział: „Nie każdy, kto mi mówi: Panie, Panie, wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto wypełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie” (Mt 7:21). „Bądźcie więc świętymi, bo ja jestem święty” (Kpł 11:45). Zgodnie z Bożymi słowami do Jego królestwa wejdą tylko ci, którzy są wolni od grzechu i zostali obmyci. Ci, którzy spełniają wolę Boga, są Mu posłuszni, czczą Go i kochają. Ponieważ Bóg jest święty, a ci, którzy wejdą do królestwa niebieskiego, będą żyć razem z Nim, to jeśli nie zostaliśmy obmyci, jak spełnimy niezbędne warunki? Przekonanie, że nam, wierzącym, odpuszczono grzechy i wejdziemy do królestwa niebieskiego, wynika z niezrozumienia woli Boga. Pan Jezus odpuścił nam grzechy, to jest fakt. Jednak Pan Jezus nigdy nie twierdził, że dzięki rozgrzeszeniu zostaliśmy w pełni obmyci i spełniamy warunki. Temu też nie można zaprzeczyć. Skąd więc przekonanie, że każdy, komu odpuszczono grzechy, wstąpi do królestwa niebieskiego? Czy mają na to jakiś dowód? Na czym opierają swoje przekonania? Wielu twierdzi, że opierają to przekonanie na zawartych w Biblii słowach Pawła i innych apostołów. Pozwólcie, że spytam: czy słowa Pawła i innych apostołów reprezentują słowa Pana Jezusa? Albo słowa Ducha Świętego? W Biblii mogły znaleźć się słowa ludzi, ale czy to znaczy, że są słowami Boga? Z Biblii bardzo jasno wynika jeden fakt. Ludzie błogosławieni przez Boga potrafią słuchać Jego słów, postępować zgodnie z Jego dziełem. Podążają drogą wyznaczoną przez Boga. To oni zasłużą, by otrzymać to, co Bóg obiecał. To jest fakt, któremu nie można zaprzeczyć. My, ludzie wierzący, wiemy, że choć grzechy zostały nam odpuszczone, wciąż jeszcze nie jesteśmy obmyci. Nadal grzeszymy i sprzeciwiamy się Bogu. Bóg powiedział nam wyraźnie: „Bądźcie więc świętymi, bo ja jestem święty” (Kpł 11:45). „Nie każdy, kto mi mówi: Panie, Panie, wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto wypełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie” (Mt 7:21). Bóg mówi, że nie wszyscy, którym odpuszczono grzechy, zasłużyli, aby wejść do królestwa niebieskiego. Zanim wejdą do Jego królestwa, muszą być obmyci i postępować zgodnie z wolą Bożą. To jest bezsporny fakt. Najwyraźniej zrozumienie woli Bożej wcale nie jest tak proste. Nie stajemy się obmyci tylko dlatego, że odpuszczono nam grzechy. Najpierw musimy osiągnąć rzeczywistość prawdy i zdobyć Bożą pochwałę. Dopiero wtedy wejdziemy do królestwa niebieskiego. Jeśli nie kochamy prawdy albo czujemy do niej nienawiść, jeśli dążymy tylko do nagród i korony, i nie obchodzi nas wola Boga, a tym bardziej jej wypełnianie, to czy nie czynimy zła? Czy Bóg pochwala takie osoby? Jesteśmy jak obłudni faryzeusze. Choć odpuszczono nam grzechy, nie wejdziemy do królestwa niebieskiego. Nikt temu nie zaprzeczy.

Kontynuujmy nasze spotkanie. Pan Jezus odpuścił nam grzechy. O jakie grzechy może tu chodzić? Jakie grzechy wyznajemy po tym, gdy zaczynamy wierzyć w Pana? Wiadomo, że chodzi tu głównie o te grzechy, które są związane z nieprzestrzeganiem praw, z lekceważeniem przykazań i słów Boga. My, ludzie, zdradziliśmy Boże prawa i przykazania, więc zostalibyśmy potępieni i ukarani. Dlatego Pan Jezus dokonał dzieła odkupienia. Trzeba tylko modlić się do Pana Jezusa, wyznawać grzechy i żałować, a On nam je odpuści. Wówczas nie będziemy podlegać potępieniu i karze. W oczach Boga przestaniemy być grzesznikami. Będziemy mogli modlić się bezpośrednio do Boga i współdzielić Jego obfitą łaskę i prawdę. To właśnie oznacza „zbawienie”, o którym mówiliśmy w Wieku Łaski. Nie ma nic wspólnego z obmyciem i wejściem do królestwa Bożego. To są dwie odrębne sprawy. Pan Jezus nie mówił, że wszyscy, którzy zostali zbawieni i rozgrzeszeni, wejdą do królestwa niebieskiego. Przeczytajmy fragment słów Boga Wszechmogącego: „W tamtym czasie dzieło Jezusa było odkupieniem całej ludzkości. Grzechy wszystkich, którzy w Niego wierzyli, zostały wybaczone; jak długo w Niego wierzyłeś, tak długo On przynosił ci odkupienie; jeżeli wierzyłeś w Niego, nie byłeś już grzesznikiem, zostałeś uwolniony od swoich grzechów. To właśnie oznacza bycie zbawionym i bycie usprawiedliwionym przez wiarę. Ale wśród wierzących pozostały elementy buntu i sprzeciwu wobec Boga, które wciąż trzeba było powoli usunąć. Zbawienie nie znaczyło, że człowiek został całkowicie pozyskany przez Jezusa, ale że taki człowiek nie był już grzeszny, że zostały mu wybaczone jego grzechy: jeśli tylko wierzyłeś, przestawałeś być grzeszny” (Wizja dzieła Bożego (2), w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło). „Zanim człowiek został odkupiony, zostało już w niego wszczepionych wiele szatańskich trucizn. Po upływie tysięcy lat szatańskiego zepsucia człowiek ma już w sobie naturę, która opiera się Bogu. I dlatego kiedy człowiek został odkupiony, chodziło wyłącznie o takie odkupienie, w którym człowiek został kupiony za wysoką cenę, ale jego zatruta natura nie została wyeliminowana. W tak splugawionym człowieku musi się dokonać zmiana, zanim będzie godny służyć Bogu. Poprzez to dzieło osądzania i karcenia człowiek zdobędzie pełną wiedzę o tkwiącej w nim nieczystej i zepsutej istocie, a wtedy będzie w stanie całkowicie się zmienić i oczyścić. Tylko w ten sposób człowiek może być godny powrotu przed tron Boga. (…) Choć człowiek został odkupiony i zyskał wybaczenie swoich grzechów, uznaje się to jedynie za Bożą niepamięć występków człowieka i nietraktowanie człowieka tak, jak na to zasługuje w świetle swoich występków. Kiedy jednak człowiek, który żyje w ciele, nie został uwolniony od grzechu, może jedynie nadal grzeszyć, bez końca ujawniając swoje zepsute szatańskie usposobienie. Takie właśnie życie wiedzie człowiek – nieskończony cykl grzeszenia i uzyskiwania przebaczenia. Większość ludzi grzeszy w ciągu dnia i wyznaje te grzechy wieczorem. W związku z tym, mimo że ofiara za grzechy jest zawsze skuteczna dla człowieka, nie będzie w stanie uchronić go od grzechu. Dokonała się tylko połowa dzieła zbawienia, gdyż usposobienie człowieka pozostaje zepsute” (Tajemnica Wcielenia (4), w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło). Słowa Boga Wszechmogącego odpowiadają bardzo jasno na to pytanie. Od razu je rozumiemy. W Wieku Łaski Pan Jezus dokonał dzieła odkupienia, by odpuścić ludzkości jej grzechy, czyniąc ją zbawioną poprzez wiarę. Ale nie mówił, że rozgrzeszenie oznacza wejście do Jego królestwa. Pan Jezus mógł odpuścić nam wszystkie grzechy, ale nie uwolnił nas od naszej szatańskiej natury. Nasza arogancja, samolubność, nieuczciwość – czyli nasze zepsute usposobienie – wciąż są obecne. Są w nas zakorzenione głębiej niż grzech, trudno się ich pozbyć. Jeśli szatańska natura i zepsute usposobienie nie zostaną uleczone, nadal niestety będziemy popełniać liczne grzechy. Może nawet gorsze niż złamanie prawa czy poważniejsze przewinienia. Dlaczego faryzeusze byli zdolni potępić Pana Jezusa? Dlaczego mogli Go ukrzyżować? Skoro szatańska natura człowieka nie została uleczona, może on nadal grzeszyć, sprzeciwiać się Bogu i Go zdradzać.

Od lat wierzymy w Pana i doświadczyliśmy jednej rzeczy: a mianowicie tego, że mimo rozgrzeszenia, nie możemy przestać regularnie popełniać grzechów. Kłamiemy, używamy podstępów i manipulacji, goniąc za reputacją i pozycją. Unikamy odpowiedzialności i wciągamy innych w kłopoty dla korzyści. Za naturalne i wywołane przez człowieka katastrofy lub udręki winimy Boga. Gdy Boże dzieło nie jest zgodne z naszą koncepcją, wypieramy się Boga i sprzeciwiamy się Mu. Choć wierzymy w Boga w teorii, czcimy ludzi i podążamy za nimi. Jeśli posiadamy pewien status, wysławiamy sami siebie jak główni kapłani, uczeni w Piśmie i faryzeusze. Zachowujemy się jak Bóg, zmuszamy ludzi, by nas podziwiali. Nawet przywłaszczamy sobie ofiary dla Boga. Jesteśmy zazdrośni i postępujemy według własnego uznania. Słuchamy kaprysów naszych ciał i emocji, wywieszamy własne flagi, tworzymy grupy i ustanawiamy własne królestwa. Takie są oczywiste fakty. Tak więc, jeśli nasza szatańska natura nie zostanie uleczona, nie zyskamy prawa wstępu do królestwa niebieskiego, nawet pomimo wybaczenia grzechów. To, że grzeszymy i opieramy się Bogu, znaczy, że wciąż należymy do szatana, jesteśmy wrogami Boga i z pewnością zostaniemy przez Niego potępieni i ukarani. Biblia mówi: „Jeśli bowiem dobrowolnie grzeszymy po otrzymaniu poznania prawdy, to nie pozostaje już ofiara za grzechy; Lecz jakieś straszliwe oczekiwanie sądu i żar ognia, który strawić ma przeciwników” (Hbr 10:26-27). Przeczytajmy fragment słów Boga Wszechmogącego: „Czy grzesznik taki jak ty, który właśnie został odkupiony, a nie został odmieniony ani udoskonalony przez Boga, może być człowiekiem według Bożego serca? Ponieważ nadal jesteś starą wersją siebie, w twoim przypadku prawdą jest, że zostałeś zbawiony przez Jezusa i że nie jesteś zaliczany do grzeszników z uwagi na zbawienie przez Boga, ale nie dowodzi to, że nie jesteś grzeszny i że nie jesteś nieczysty. Jak możesz być święty, jeśli nie zostałeś odmieniony? Twoje wnętrze trawią nieczystość, samolubstwo i złośliwość, a mimo to chcesz zstąpić z Jezusem. Możesz o tym tylko pomarzyć! Pominąłeś pewien krok w wierze w Boga: zostałeś jedynie odkupiony, ale nie zostałeś odmieniony. Abyś mógł stać się człowiekiem według Bożego serca, Bóg musi osobiście dokonać dzieła przemiany i obmycia ciebie. Jeśli jesteś tylko odkupiony, nie będziesz w stanie osiągnąć świętości. Nie będziesz więc się kwalifikować do otrzymania dobrych Bożych błogosławieństw, ponieważ pominąłeś kluczowy krok w Bożym dziele zarządzania człowiekiem, czyli krok przemiany i udoskonalenia. Dlatego ty, grzesznik, który właśnie został odkupiony, nie jesteś w stanie bezpośrednio otrzymać dziedzictwa Bożego” (O nazwach i tożsamości, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło). Zostaliśmy jedynie odkupieni przez Pana Jezusa, lecz wciąż żyjemy w szatańskim usposobieniu, grzesząc i sprzeciwiając się Bogu. Musimy doświadczyć Bożego sądu i obmycia w dniach ostatecznych, by uwolnić się od grzechu i spodobać się Bogu, a wstąpimy do królestwa niebieskiego. Kiedyś Pan Jezus powiedział: „Idę, aby wam przygotować miejsce. A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę znowu i wezmę was do siebie, żebyście, gdzie ja jestem, i wy byli” (J 14:2-3). Pan udał się z powrotem, by przygotować miejsce dla nas i powróci, by nas przyjąć. Tak więc odrodzimy się w dniach ostatecznych. Gdy Pan powróci, by dokonać swego dzieła, zabierze nas przed swój tron, by nas osądzić, obmyć i udoskonalić poprzez Boże słowa. Zrobi nas zwycięzcami, nim przyjdą katastrofy. Proces przyjmowania nas przez Boga to obmycie i udoskonalenie nas przez Niego. Pan przybył by dokonać dzieła osądzania w dniach ostatecznych. Zostaliśmy pochwyceni i postawieni przed Jego tronem, aby żyć z Nim. Czy to nie wypełnia proroctwa, że Pan powróci, by nas przyjąć? Kiedy zakończą się wielkie katastrofy, na ziemi powstanie królestwo Chrystusa. Kto przetrwa oczyszczenie poprzez wielkie katastrofy, znajdzie miejsce w królestwie niebieskim.

Niektórzy nas pytają, czy uczniowie tacy jak Paweł, którzy cierpieli i poświęcali się dla Pana, nie mogą wejść do królestwa niebieskiego? Paweł powiedział kiedyś: „Dobrą walkę stoczyłem, bieg ukończyłem, wiarę zachowałem. Odtąd odłożona jest dla mnie korona sprawiedliwości” (2Tm 4:7-8). Wielu ludzi myśli: Paweł ponosił trud dla Pana i otrzymał koronę sprawiedliwości. Jeśli będziemy postępować jak Paweł, będziemy mogli odziedziczyć koronę sprawiedliwości i wejść do królestwa niebieskiego, zgadza się? Powiedzcie, czy to prawda? Czy słowa Pawła były oparte na słowie Bożym? Czy Pan Jezus kiedykolwiek powiedział, że Paweł otrzymał nagrody i koronę? Czy Duch Święty świadczył o tym, że Paweł wszedł do królestwa niebieskiego? Żadna z tych rzeczy nie została napisana w Biblii. Jak widzicie, słowa Pawła nie są poparte dowodami. Nie można na ich podstawie wnioskować, jak wejść do królestwa niebieskiego. O królestwie niebieskim Pan Jezus kiedyś powiedział tak: „Nie każdy, kto mi mówi: Panie, Panie, wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto wypełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie. Wielu powie mi tego dnia: Panie, Panie, czyż nie prorokowaliśmy w twoim imieniu i w twoim imieniu nie wypędzaliśmy demonów, i w twoim imieniu nie czyniliśmy wielu cudów? A wtedy im oświadczę: Nigdy was nie znałem. Odstąpcie ode mnie wy, którzy czynicie nieprawość” (Mt 7:21-23). Słowa Pana Jezusa są jasne. Chcąc wejść do królestwa Bożego, trzeba porzucić grzechy, zostać obmytym i stosować się do woli Boga. Kto będzie ponosił trud i poświęcał się z czystą gorliwością, lecz nadal grzeszył i sprzeciwiał się Bogu, jeśli nie pójdzie Bożą drogą, będzie złoczyńcą. Nie wejdzie do królestwa niebieskiego. Z drugiej strony, Paweł powiedział, że stoczenie dobrej walki, ukończenie biegu i zachowanie wiary, pozwoliły mu wejść do królestwa niebieskiego i zostać nagrodzonym. Czy to nie jest sprzeczne z tym, co powiedział Pan Jezus? Z punktu widzenia Pawła, jeśli tylko będziemy ponosić trud dla Pana, otrzymamy nagrodę. Gdyby tak było, to czy żydowscy faryzeusze, głoszący w świecie ewangelię, jednocześnie potępiając Pana Jezusa, nie mogliby wejść do królestwa niebieskiego? Czy ci, którzy wypędzają demony w imię Pana, lecz nie idą drogą Boga, nie mają do tego prawa? Czy ten punkt widzenia nie jest zbyt absurdalny? Czemu faryzeusze nigdy nie otrzymali pochwały Pana Jezusa, bez względu na to, co zrobili? Głównie dlatego, że głosili ewangelię i znosili cierpienia jedynie dla własnych korzyści i nagród. Bóg jest sprawiedliwy. Umie zajrzeć w serce człowieka. Dlatego, gdy Pan Jezus dokonał swego dzieła, zostali całkowicie obnażeni. Fanatycznie potępiali Pana Jezusa, by chronić swój status i źródło utrzymania. Byli Jego wrogami i przybili go do krzyża. W końcu Bóg ich przeklął i ukarał. To powszechnie znany fakt.

Co stanie się z pobożnymi ludźmi w dniach ostatecznych? Wielu z nich jest jak żydowscy faryzeusze. Choć ciężko pracują dla Pana, robią to w pogoni za błogosławieństwami i nagrodami. Chcą zdobyć koronę i nagrody. Nie praktykują słów Pana, nie są Mu posłuszni. Jeśli służą i poświęcają się, robią to zgodnie z własnymi kaprysami i żądzami. W pogoni za statusem i reputacją, wysławiają samych siebie, tworzą frakcje i ustanawiają własne królestwa. Nawet jeśli wykonali jakąś pracę i znieśli jakieś cierpienia, wykorzystują swój staż i przekonani o własnej nieomylności proszą Boga o miejsce w królestwie niebieskim. Jak tacy ludzie, zwłaszcza duchowni i starsi, mogą zasługiwać na Bożą pochwałę? Nie tylko nie akceptują Bożego dzieła osądzania w dniach ostatecznych ale fanatycznie sprzeciwiają się Bogu Wszechmogącemu, by chronić swój status i źródła dochodu. Powtórnie ukrzyżowali Boga. Sprowokowali Jego usposobienie. Czy to nie jest jasne? Czy jeszcze tego nie rozumiemy? Te fakty dowodzą, że my, którzy ciężko pracujemy dla Pana, niekoniecznie wejdziemy do królestwa niebieskiego. Wierzymy w Pana, nie praktykując Jego słów, nie przestrzegając Jego przykazań, nie motywuje nas miłość do Boga ani chęć bycia posłusznym. Pragniemy wstąpić do nieba. Wykorzystujemy Boga, oszukujemy. Bez względu na to, ile pracy wykonamy, ile wycierpimy, nie zasłużymy na Bożą pochwałę. Przeczytajmy kolejne słowa Boga Wszechmogącego: „Z pozoru wydawało się, że ludzie są stale zajęci, dokładając najlepszych starań w dziele czynionym dla Boga, jednak w tym czasie kalkulowali w sekretnych zakątkach głębi swych serc następny krok, jaki powinni zrobić, aby zdobyć błogosławieństwa lub by panować jako królowie. Można powiedzieć, że chociaż ludzkie serce czerpało radość z Boga, to jednocześnie kalkulowało przeciw Bogu. Ludzkość w takim stanie spotyka się z najgłębszą odrazą i niechęcią Boga; usposobienie Boże nie toleruje żadnej istoty ludzkiej, która Go oszukuje lub wykorzystuje” (Wypowiedzi Chrystusa na początku, Wstęp, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło). „Mówisz, że zawsze cierpiałeś, podążając za Bogiem, że podążałeś za Nim w doli i niedoli oraz dzieliłeś z Nim dobre i złe chwile, lecz nie urzeczywistniłeś słów wypowiedzianych przez Boga; pragniesz jedynie ganiać za Bogiem i każdego dnia ponosić dla Niego koszty i nigdy nawet nie pomyślałeś o tym, by urzeczywistniać życie pełne znaczenia. Mówisz też: »Tak czy inaczej wierzę, że Bóg jest sprawiedliwy: cierpiałem ze względu na Niego, uganiałem się za Nim, poświęciłem się dla Niego i pracowałem ciężko, mimo iż nie zyskałem uznania; On na pewno o mnie pamięta«. To prawda, że Bóg jest sprawiedliwy, lecz sprawiedliwość ta pozostaje nieskażona żadną nieczystością: nie ma w niej ani krzty ludzkiej woli, ani nie jest skażona cielesnością czy ludzkimi interesami. Wszyscy, którzy się buntują i znajdują się w opozycji, wszyscy, którzy nie podporządkowują się Jego drodze, zostaną ukarani; nikomu nie będzie wybaczone i nikt też nie zostanie oszczędzony!” (Doświadczenia Piotra: jego znajomość karcenia i sądu, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło). „Musisz wiedzieć, jakiego rodzaju ludzi pragnę. Ci, którzy są nieczyści, nie dostaną zezwolenia na wejście do królestwa. Ci, którzy są nieczyści, nie dostaną zezwolenia na kalanie ziemi świętej. Nawet jeżeli wykonałeś dużo pracy i pracowałeś przez wiele lat, to jeżeli na końcu nadal jesteś żałośnie brudny, według niebiańskiego prawa niedopuszczalne będzie, abyś chciał wejść do Mojego królestwa! Od założenia świata po dziś dzień nigdy nie oferowałem łatwego dostępu do Mojego królestwa tym, którzy zabiegają o Moje względy. Jest to niebiańska zasada i nikt nie może jej złamać! (…) Jeżeli jedynie dbasz o nagrody i nie starasz się zmienić swojego życiowego usposobienia, wówczas wszystkie twoje wysiłki będą nadaremne – jest to niezmienna prawda!” (Sukces i porażka zależą od ścieżki, którą idzie człowiek, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło). Na podstawie Bożych słów widzimy, że Bóg jest święty i sprawiedliwy. Nie pozwoli zepsutym ludziom wejść do swojego królestwa. To jest podyktowane Bożym sprawiedliwym usposobieniem. Dlatego musimy doświadczyć Bożego sądu i obmycia w dniach ostatecznych, by osiągnąć prawdę, uwolnić się od zepsutego usposobienia i zostać pozyskanymi przez Boga, by wejść do Jego królestwa. To niewątpliwy fakt.

Fragment skryptu filmu pod tytułem „Przebudzenie ze snu”

Pytanie 2: Jak Bóg Wszechmogący dokonuje dzieła osądzania w dniach ostatecznych? Jak osądza, oczyszcza i udoskonala poprzez swoje słowa? Chcemy się tego dowiedzieć za wszelką cenę. Jeśli zrozumiemy dzieło Boga Wszechmogącego, to usłyszymy Boży głos i zostaniemy zabrani przed tron Boga. Proszę, podajcie nam więcej szczegółów.

Odpowiedź: Kiedy badamy, jak Bóg Wszechmogący dokonuje dzieła osądzania, ważne jest to, abyśmy otrzymali zbawienie poprzez dążenie do prawdy. W dniach ostatecznych Bóg Wszechmogący wyraża prawdy, by osądzić i obmyć ludzi. Czyni to, aby zabrać swoich świętych do królestwa niebieskiego. Jednak wielu wierzących we wspólnocie religijnej nie rozumie Bożej woli. Myślą, że Pan powróci i od razu wszystkich zabierze do królestwa niebieskiego. Nie wierzą, że dokona dzieła osądzania i skarcenia, bo gdyby osądził i skarcił ludzi, czy również nie potępiłby ich i nie ukarał? Dlatego odrzucają Boże dzieło osądzania w dniach ostatecznych. Czekają, aż Pan zstąpi na obłoku i zabierze ich do siebie. Jest to kompletne niezrozumienie Bożej woli. Pan Jezus dokonał dzieła odkupienia, by utorować drogę dla dzieła osądzania. Ostatecznym celem Boga jest obmycie i zbawienie ludzkości, aby mogła odpocząć w królestwie niebieskim. Jednak Boże dzieło odkupienia i zbawienia jest zaplanowane i postępuje etapami. Nie dzieje się w jednej chwili. Pan Jezus dokonał dzieła odkupienia i obiecał powrócić, by przyjąć świętych. Jednakże nikt nie wie, jak Bóg zabierze świętych do siebie. W rzeczywistości, kiedy w dniach ostatecznych Bóg nadejdzie, by przyjąć swoich świętych, najpierw musi przyprowadzić ich przed swój tron, by ich osądzić, obmyć i udoskonalić, a potem uczynić zwycięzcami. Czy tak właśnie święci zabierani są do królestwa niebieskiego? Ludziom niełatwo to zrozumieć. Zanim staną przed Bożym tronem, najpierw muszą doświadczyć sądu, skarcenia i obmycia. Dlatego tworzyli własne koncepcje na temat Bożego dzieła osądzania. Powiedzcie mi, czy skarcenie i osądzenie przez Boga jest naprawdę błogosławieństwem? Czy potępieniem i karą? Wielu ludzi tego nie rozumie. Zobaczmy, co Bóg Wszechmogący o tym mówi.

Bóg Wszechmogący mówi: „Tym, co Bóg przeklina, jest nieposłuszeństwo człowieka, a tym, co osądza, są ludzkie grzechy. Chociaż Bóg mówi ostro i bezwzględnie, obnaża wszystko, co jest w człowieku, przez swe surowe słowa ujawnia to, co w człowieku istotne. Mimo to, przez taki sąd, daje człowiekowi gruntowną wiedzę o istocie ciała, dzięki czemu człowiek podporządkowuje się Bogu. Ciało człowieka jest grzeszne i szatańskie, jest nieposłuszne i staje się przedmiotem Bożego karcenia. Toteż, aby człowiek mógł poznać siebie samego, muszą na niego spaść słowa sądu Bożego i musi on przejść każdy rodzaj oczyszczania; dopiero wtedy dzieło Boże będzie skuteczne” (Tylko doświadczając bolesnych prób, możesz poznać piękno Boga, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

„Dzisiaj Bóg was sądzi, karci i potępia, lecz musisz zdawać sobie sprawę, że sednem tego potępienia jest umożliwienie ci poznania samego siebie. Bóg potępia, przeklina, sądzi i karci, żebyś ty mógł poznać siebie, żeby twoje usposobienie mogło ulec zmianie oraz, co więcej, żebyś mógł poznać swoją wartość i zrozumieć, że wszystkie Boże czyny są sprawiedliwe i zgodne z Jego usposobieniem oraz wymogami Jego dzieła, że działa on zgodnie ze swoim planem zbawienia człowieka oraz że jest sprawiedliwym Bogiem, który kocha, zbawia, sądzi i karci człowieka. (…) Bóg nie przybył po to, by zabijać lub niszczyć, tylko by sądzić, przeklinać, karcić i zbawiać” (Powinieneś odłożyć na bok błogosławieństwa, jakie daje status, i zrozumieć Bożą wolę zbawienia człowieka, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

„Wszyscy żyjecie w kraju grzechu i wyuzdania, wszyscy jesteście grzeszni i wyuzdani. Dziś możecie nie tylko spojrzeć na Boga, ale, co ważniejsze, otrzymaliście karcenie i sąd, otrzymaliście gruntowne zbawienie, czyli otrzymaliście największą miłość Boga. We wszystkim, co Bóg czyni, zawiera się Jego prawdziwa miłość do was; nie ma On żadnych złych intencji. Osądza was ze względu na wasze grzechy i robi to po to, byście zastanowili się nad sobą oraz otrzymali od Niego to wspaniałe zbawienie. Wszystko to służy uczynieniu człowieka pełnym. Od początku do końca Bóg robi wszystko, by zbawić człowieka i nie pragnie całkowicie zniszczyć ludzi, których stworzył własnymi rękami. Dzisiaj zszedł pośród was, by wykonywać dzieło – czy to nie jest jeszcze wspanialsze zbawienie? Czy gdyby was nienawidził, wykonywałby tak wielkie dzieło, by wam osobiście przewodzić? Dlaczego miałby tak cierpieć? Bóg was nie nienawidzi ani nie ma wobec was żadnych złych zamiarów. Powinniście wiedzieć, że miłość Boga jest miłością najprawdziwszą. Bóg musi zbawiać ludzi poprzez sąd tylko dlatego, że są nieposłuszni; w innym przypadku ich zbawienie nie byłoby możliwe. Ponieważ nie wiecie, jak żyć, a nawet nie jesteście świadomi, jak żyć, i mieszkacie w tym kraju grzechu i wyuzdania, sami będąc grzesznymi i wyuzdanymi diabłami, Bóg nie ma serca, by pozwolić, abyście stali się jeszcze bardziej zdeprawowani. Nie ma także serca, by patrzeć, jak żyjecie w tym nieczystym kraju, w którym szatan depcze po was, kiedy chce. Bóg nie ma serca, by pozwolić wam wpaść w czeluści Hadesu. Chce jedynie pozyskać tę grupę ludzi i w pełni was zbawić. To jest główny cel realizacji wobec was dzieła podboju – służy ono wyłącznie zbawieniu” (Wewnętrzna prawda dzieła podboju (4), w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

Ze słów Boga Wszechmogącego jasno wynika, że Boże dzieło osądzania nie dąży do potępienia ludzi. Bóg nie ma zamiaru ich zniszczyć. Chce sprawić, aby ludzie przyznali, że zostali całkowicie zepsuci przez szatana. By poznali swoją naturę i istotę: sprzeciwiają się Bogu i zdradzają Go. By poznali Jego sprawiedliwe i święte usposobienie. Jego dzieło dąży do przebudzenia ludzkich serc i ducha. On chce zbawić ludzi od zepsutego usposobienia, by mogli urzeczywistnić podobieństwo do prawdziwego człowieka. Jeśli nie doświadczymy Bożego sądu i skarcenia, nie poznamy własnej szatańskiej natury i nie określimy prawdziwego źródła naszego grzechu i sprzeciwu wobec Boga. Bez sądu i skarcenia nie zdołamy zrozumieć sprawiedliwego usposobienia Boga. Nie będziemy mogli zachować posłuszeństwa Bogu i czcić Go. Jak w takim razie moglibyśmy wejść do królestwa Bożego? Jak widzicie, Bóg osądza ludzi, ponieważ szczerze pragnie ich obmyć i zbawić. Doświadczenie przez nas Bożego sądu i obmywania jest największym błogosławieństwem, jakie możemy otrzymać. To wielka miłość Boża i zbawienie dla zepsutej ludzkości. W takim razie, jak Bóg dokonuje dzieła osądzania? Bóg Wszechmogący mówi bardzo wiele na temat tej prawdy. Przeczytajmy kilka słów Boga Wszechmogącego.

„Dzieło Boga w obecnym wcieleniu ma na celu wyrażenie Jego usposobienia, głównie przez skarcenie i sąd. Na tym fundamencie przynosi On człowiekowi więcej prawdy, pokazuje mu więcej sposobów praktykowania jej, osiągając w ten sposób swój cel zdobycia człowieka i uratowania go od zepsutego usposobienia. Oto, co kryje się za dziełem Boga w Wieku Królestwa” (Przedmowa, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

„Chrystus dni ostatecznych używa różnych prawd, by uczyć człowieka, obnażyć jego istotę, szczegółowo analizować jego słowa i uczynki. Te słowa obejmują różne prawdy, takie jak ludzki obowiązek, w jaki sposób człowiek powinien okazywać posłuszeństwo Bogu, w jaki sposób powinien okazywać Mu wierność, jak człowiek powinien urzeczywistniać zwykłe człowieczeństwo, a także mądrość i usposobienie Boże i tak dalej. Te słowa są w całości nakierowane na istotę człowieka i jego skażone usposobienie. W szczególności słowa, które pokazują, jak człowiek z pogardą odrzuca Boga, są wypowiadane w odniesieniu do tego, jak człowiek ucieleśnia szatana i siłę wrogą wobec Boga. Podejmując dzieło swego sądu, Bóg nie ujawnia natury człowieka w zaledwie kilku słowach. On obnaża ją, rozprawia się z nią oraz ją przycina przez długi okres czasu. Wszystkie te różne metody obnażania jej, rozprawiania się z nią oraz przycinania nie mogą być zastąpione zwykłymi słowami, ale prawdą, której człowiek wcale nie posiada. Tylko takie metody mogą być uznane za sąd. Tylko poprzez sąd tego rodzaju człowiek może się podporządkować i w pełni przekonać do Boga, a ponadto może zdobyć prawdziwe poznanie Boga. To, do czego doprowadza dzieło sądu, to zrozumienie przez człowieka prawdziwego Bożego oblicza oraz prawdy o swoim własnym buncie. Dzieło osądzania pozwala człowiekowi zdobyć duże zrozumienie woli Bożej, celu Bożego dzieła oraz tajemnic, które są dla niego niepojęte. Pozwala też człowiekowi rozpoznać i zaznajomić się ze swoją skażoną istotą oraz ze źródłem swego skażenia, a także odkryć własną brzydotę. Wszystkie te efekty wywołuje dzieło sądu, bo istota tego dzieła to tak naprawdę odkrywanie prawdy, drogi i życia Bożego przed wszystkimi tymi, którzy w Niego wierzą. Ta praca jest dziełem sądu dokonywanym przez Boga” (Chrystus dokonuje dzieła sądu za pomocą prawdy, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

„Bóg ma wiele sposobów na doskonalenie człowieka. Wykorzystuje rozmaite okoliczności, by rozprawić się ze skażonym usposobieniem człowieka, i używa różnych rzeczy, aby go obnażyć. Pod jednym względem rozprawia się z człowiekiem, pod innym go obnaża, a pod jeszcze innym ujawnia go, odkrywając »tajemnice« w głębi jego serca, ukazując człowiekowi jego naturę poprzez ujawnienie wielu jego stanów. Bóg doskonali człowieka za pomocą wielu metod – poprzez ujawnienie, poprzez rozprawianie się z człowiekiem, poprzez oczyszczanie i karcenie człowieka – aby człowiek mógł wiedzieć, że Bóg jest praktyczny” (Tylko ci, którzy koncentrują się na praktyce, mogą zostać udoskonaleni, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

„Bóg dokonuje dzieła osądzania i karcenia, by człowiek mógł nabyć wiedzę o Nim, a także przez wzgląd na swoje świadectwo. Gdyby Bóg nie osądził zepsutego ludzkiego usposobienia, człowiek w żaden sposób nie poznałby Jego sprawiedliwego usposobienia, które nie dopuszcza wykroczeń, ani nie mógłby przemienić swojej starej wiedzy o Bogu w nową. Przez wzgląd na swoje świadectwo i swoje zarządzanie, Bóg ujawnia się w całości, umożliwiając tym samym człowiekowi dotarcie do wiedzy o Bogu, dostąpienie przemiany usposobienia i niesienie donośnego świadectwa o Bogu poprzez publiczne pojawienie się Boga. Przemiana ludzkiego usposobienia dokonuje się wskutek różnych rodzajów dzieła Boga; bez takich zmian w usposobieniu człowiek nie potrafiłby nieść świadectwa o Bogu i nie mógłby być według Jego serca. Transformacja usposobienia człowieka oznacza, że człowiek wyzwolił się z niewoli szatana i spod wpływu ciemności i stał się prawdziwym modelem i wzorem dzieła Boga, faktycznym świadkiem Boga i kimś, kto jest według Jego serca” (Tylko ci, którzy znają Boga, mogą nieść o Nim świadectwo, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

Te słowa są bardzo praktyczne. Bóg dokonuje swego dzieła osądzania w dniach ostatecznych, aby zbawić ludzkość i ją udoskonalić. Czytając słowa sądu Boga Wszechmogącego, w końcu rozumiemy, że w tym mrocznym, złym świecie cała rasa ludzka żyje w domenie szatana. Ludzie zepsuci przez szatana nie noszą śladu człowieczeństwa. Są aroganccy, nieuczciwi samolubni, przebiegli i rozwięźli. Są znudzeni prawdą i czczą zło. Uczynią wszystko dla statusu i sławy. Jak zwierzęta, które walczą między sobą, zabijając się nawzajem. Ci ludzie całkowicie zatracili swe człowieczeństwo i rozsądek. Chociaż wierzą w Boga, to tak naprawdę czczą tylko pieniądze, sławę i status. Podążają na fali zła, często grzesząc, odmawiając posłuszeństwa i sprzeciwiając się Bogu. Mimo że wszystko poświęcają i znoszą cierpienia, robią to, by zaspokoić własne żądze, zdobyć błogosławieństwa i wejść do królestwa niebieskiego. Nie po to, by dążyć do prawdy lub poznać Boga i być Mu posłusznymi. Choć wierzą w Boga, ich serca pełne są ich własnych wyobrażeń na Jego temat. Nikt nie zna Bożego usposobienia ani wszystkiego, co Bóg ma i czym jest. Nikt nie wie, jakich ludzi Bóg lubi, a jakich nienawidzi, co ludzie robią, by Mu się sprzeciwić, obrazić Jego usposobienie i zostać przeklętymi, ile ludzkich myśli i konepcji jest całkiem niezgodnych z prawdą, jaki rozum ludzie powinni mieć w obliczu Boga i jakie rzeczywistości prawdy powinni posiadać. Zepsuta ludzkość nie wie nic na temat istotnych prawd o poznaniu Boga, o byciu Mu posłusznym, a tym bardziej o czczeniu Go. Jeśli zdeprawowana do szpiku kości rasa ludzka nie doświadczy Bożego sądu i obmywania, jak może nie sprzeciwiać się Bogu i nie zdradzać Go? W dniach ostatecznych Bóg staje się ciałem i wyraża prawdy, by zbawić człowieka zgodnie z potrzebą ludzkości. Boże sprawiedliwe i majestatyczne usposobienie zostaje ujawnione ludzkości. Prawdziwa zła natura i zepsucie ludzi zostają dokładnie obnażone, co przekonuje ludzkość. Doświadczyliśmy sądu i skarcenia przez słowa Boga. Zobaczyliśmy własną arogancję, samolubność, żyjemy zgodne z naszą szatańską filozofią. Wszystko, co czynimy, robimy dla własnej sławy i korzyści. Choć służymy i głosimy kazania, robimy to dla własnej reputacji. Wychwalamy i czcimy sami siebie i sprawiamy, by inni nas wychwalali. Nie czynimy tego po to, by wychwalać Boga lub nieść o Nim świadectwo. Gdy Boże dzieło nie zgadza się z naszą koncepcją, definiujemy i osądzamy Boga. Stawiamy Mu zacięty opór i wcale nie jesteśmy Mu posłuszni. Pełniąc obowiązki, mamy radość z uciech cielesnych. Okłamujemy Boga, oszukujemy Go. Nie jesteśmy wobec Niego lojalni. W Bożych słowach sądu i objawienia widzimy, że zostaliśmy zepsuci przez szatana. Bez sumienia i rozumu nie jesteśmy godni, by nazywać się ludźmi. Jesteśmy wrogami Boga, podobnymi do szatana. Jesteśmy zawstydzeni, niegodni spotkania z Bogiem. Możemy tylko paść na kolana przed Nim i przekląć siebie, pełni żalu i nienawiści do siebie samych. Tak poznamy smak Bożego sprawiedliwego usposobienia, którego nie wolno nam obrażać, zaczniemy bać się Boga i zrozumiemy, że ma dobre intencje: chce zbawić ludzkość. Bóg osądza i karci nas, bo nie znosi naszych grzechów i buntu. Robi to po to, by zbawić nas od naszego szatańskiego usposobienia i zdobyć nas. Kiedy uparcie buntujemy się i opieramy się Bogu, On chłoszcze nas i dyscyplinuje. Kiedy oddajemy Mu swoje serca, On okazuje miłosierdzie. Nie karze nas za wszystko, co robimy i czym jesteśmy. Oświeca nas i prowadzi, pozwala nam zrozumieć Jego wolę. Poprzez Boże skarcenie i sąd nieświadomie zdobywamy prawdziwą wiedzę na temat Bożego usposobienia. Dowiadujemy się, że cechuje się ono Jego miłosierdziem i miłością. Ujrzeliśmy świętość Boga i Jego wielkość. Tak powstała nasza cześć dla Boga i miłość. Coraz wyraźniej dostrzegamy naszą szatańską naturę i zaczynamy rozumieć prawdę. Nasza umiejętność rozróżniania dobra i zła stale wzrasta. Nasz punkt widzenia rzeczy się zmienia i zaczynamy pragnąć prawdy. Nie chcemy już żyć zgodnie z filozofią szatana ani nierozsądnie próbować uzyskać coś od Boga. Odzyskujemy nasze sumienie i rozum. Zaczynamy dążyć do prawdy i poszukiwać jej we wszystkim, co robimy. Wykonujemy obowiązki istot stworzonych przez Boga, uznając Jego zwierzchnictwo i plany. Zaczynamy urzeczywistniać obraz prawdziwego człowieka. Dziękujmy Bogu. Nasza zdolność do takich zmian jest efektem Bożego dzieła osądzania. Dzisiaj ci, którzy przyjmują dzieło Boga Wszechmogącego w dniach ostatecznych, doskonale wiedzą, że trzeba przyjąć Boże dzieło osądzania i przestrzegać go, by zostać zbawionymi i udoskonalonymi.

Fragment skryptu filmu pod tytułem „Przebudzenie ze snu”

Pytanie 4: Wszyscy wierzymy w Pana od wielu lat i w naszej pracy dla niego idziemy śladem apostoła Pawła. Byliśmy wierni imieniu Pana oraz Jego drodze i korona sprawiedliwości na pewno na nas czeka. Dziś musimy się zająć ciężką pracą i wyczekiwaniem na Jego powrót. Dzięki temu wejdziemy do królestwa niebieskiego. Jak mówi Biblia: „(…) nie bywają̨ zawstydzeni ci, którzy mnie oczekują̨” (Iz 49:23). Wierzymy w obietnicę Pana, że po swoim powrocie zabierze nas do królestwa niebieskiego. Czy naprawdę jest coś złego w takim praktykowaniu wiary?

Odpowiedź: Czekając na przyjście naszego Pana, większość ludzi wierzy, że wystarczy dla Niego ciężko pracować, i iść za przykładem apostoła Pawła, by wstąpić do królestwa niebieskiego, gdy Pan nadejdzie. Wydaje im się, że tak należy praktykować i nikt tego nie podważa. Jednak my, wierzący w Boga, powinniśmy szukać prawdy wszędzie. Czy takie praktykowanie jest zgodne z przekonaniami człowieka? Czy bardziej zgodne z wolą Boga? Powinniśmy wiedzieć, że słowa Boże warunkują nasze działania, to przez ich pryzmat postrzegamy życie i ludzi. Jeśli będziemy praktykować zgodnie ze słowami Boga, otrzymamy Jego aprobatę. Gdy postąpimy wbrew Jego słowom i będziemy praktykować według własnych przekonań, to zostaniemy przez Niego odrzuceni. Czy możemy wstąpić do królestwa niebieskiego, jeśli będziemy tylko czuwać i czekać, ciężko pracując? Posłuchajmy słów Pana Jezusa napisanych: „Nie każdy, kto mi mówi: Panie, Panie, wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto wypełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie. Wielu powie mi tego dnia: Panie, Panie, czyż nie prorokowaliśmy w twoim imieniu i w twoim imieniu nie wypędzaliśmy demonów, i w twoim imieniu nie czyniliśmy wielu cudów? A wtedy im oświadczę: Nigdy was nie znałem. Odstąpcie ode mnie wy, którzy czynicie nieprawość” (Mt 7:21-23). Ze słów Pana Jezusa wynika, że powiedział On tylko: „lecz ten, kto wypełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie”. Nie powiedział, że wszyscy ci, którzy są mu wierni i ciężko pracują dla Pana, zostaną nagrodzeni i wejdą do królestwa niebieskiego. Czyż nie jest to fakt? Gdyby zgodnie z tym przekonaniem wszyscy wierni imieniu Pana i ciężko dla Niego pracujący wstąpili do królestwa niebieskiego, dlaczego niektórzy gdy nauczali i wypędzali diabła w imię Pana Jezusa, zostali przez Pana potępieni jako złoczyńcy? To pokazuje, że ciężka praca w imię Pana niekoniecznie musi oznaczać wypełnianie woli Boga. Wielu ludzi ciężko pracuje dla Pana, by otrzymać błogosławieństwo, a jednak nie są Bogu do końca posłuszni. Ich szatańskie usposobienie wcale nie zniknęło. Nadal mają swoje własne wyobrażenia, sprzeciwiają się Bogu i potępiają Go. Niektórzy nawet nienawidzą prawdy, jak faryzeusze i niezależnie od tego, jak ciężko pracują dla Pana, to czy rzeczywiście wypełniają wolę Bożą? Tak naprawdę tacy ludzie sprzeciwiają się Bogu. Wejście do królestwa niebieskiego dzięki ciężkiej pracy dla Pana jest dla Nieba nie do przyjęcia! Zgodzicie się ze mną?

A co zatem oznacza wypełnianie woli Boga? „Wypełniać wolę Boga” to znaczy być mu prawdziwie posłusznym. Słuchać Boga to znaczy uwielbiać Go, czcić Go i poddawać się Jego dziełu. Praktykować i doświadczać Słowa Bożego. Poznając w ten sposób Boga, kochać Go szczerą miłością i być gotowym dać Jego świadectwo. Nie sprzeciwiać się Mu i nie zdradzać Go nigdy, w żadnych okolicznościach. To właśnie znaczy „wypełniać wolę Bożą”. Widzieliśmy, że wielu wiernych choć pracuje dla Pana i poświęca się, wielu z nich robi to dlatego, aby otrzymać szczodre błogosławieństwa i wejść do królestwa niebieskiego. Nie robią tego z miłości do Boga. Takie oddanie Bogu jest niczym innym jak pewnego rodzaju paktem. Pomimo ciężkiej pracy dla Boga wielu ludzi nigdy nie wprowadziło prawdy do swojego życia, nie daje świadectwa Bożego. Sami kreują się na bóstwa i chcą, by ich czczono i naśladowano. Zależy im jedynie na utrzymaniu własnej pozycji i dochodów. Czy tacy ludzie rzeczywiście wprowadzają w życie słowa Boga i są Mu posłuszni? Czy tacy ludzie wypełniają wolę Bożą? Służą Bogu, ale jednocześnie przeciwstawiają się Mu, są dwulicowi jak faryzeusze. Można powiedzieć, że czynią zło. Jak tacy ludzie mogliby wejść do królestwa niebieskiego? Dlatego ci, którzy sprawiają wrażenie, jakby ciężko pracowali dla Pana, ale nie wprowadzają prawdy do swojego życia, wcale Go nie wielbią, nie dają świadectwa Bożego i nie postępują zgodnie z Jego wolą. Niestety tacy ludzie nie wypełniają woli Bożej! Starają się z całych sił, chcą wejść do królestwa niebieskiego, jednak nie zmieniają swojego usposobienia i nadal sprzeciwiają się Bogu. Podobnie jak faryzeusze, tylko udają, że są dobrzy i ostatecznie zostaną przeklęci przez Boga! Bóg Wszechmogący mówi: „Decyduję o przeznaczeniu każdej osoby nie na podstawie jej wieku, rangi, głębi cierpienia, a najmniej na podstawie stopnia, w jakim prosi się ona o litość, ale wedle tego, czy posiada prawdę. Nie ma innego wyjścia niż to. Musicie zrozumieć, że wszyscy ci, którzy nie podążają za wolą Boga, także zostaną ukarani. Jest to fakt, którego nie sposób zmienić. Zatem wszyscy ci, którzy są ukarani, ukarani są z racji sprawiedliwości Boga i z powodu ich licznych występków” (Przygotuj dostatecznie wiele dobrych uczynków, by zasłużyć na swoje przeznaczenie, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło). Te słowa nie pozostawiają złudzeń. To, czy wejdziemy do królestwa niebieskiego, nie zależy od ilości wykonanej pracy i naszych cierpień. Ale od tego czy wprowadzimy w życie Słowo Boże i czy będziemy przestrzegać przykazań i wypełniać wolę Boga. Takie są zasady wejścia do królestwa niebieskiego A jednak są tacy, którzy kurczowo trzymają się słów apostoła Pawła: „Dobrą walkę stoczyłem, bieg ukończyłem, wiarę zachowałem. Odtąd odłożona jest dla mnie korona sprawiedliwości (…)” (2Tm 4:7-8). To błędne przekonanie uznają za warunek wejścia do królestwa niebieskiego. Ale bez względu na to jakie ofiary składają, nie będą w stanie uzyskać Bożej aprobaty, a tym bardziej wstąpić do królestwa niebieskiego!

Ustaliliśmy właśnie, że ludzie wejdą do królestwa niebieskiego, jeśli wypełnią wolę Boga. Zatem, czego oczekuje od nas Bóg, jeśli chodzi o czuwanie i wyczekiwanie na przyjście Pana? Wiele osób uważa, że wystarczy ciężko pracować, nieść krzyż Pański i mocno wierzyć. Myślą, że wyczekują Pana, i że gdy przyjdzie, z pewnością ich nie opuści. Jednak pamiętajmy, że Pan Jezus bardzo zrozumiale mówił o czuwaniu i wyczekiwaniu. „O północy zaś rozległ się krzyk: Oblubieniec idzie, wyjdźcie mu na spotkanie!” (Mt 25:9). Pamiętajmy też o Księdze Objawienia, „Oto przychodzę jak złodziej. Błogosławiony, kto czuwa i strzeże swoich szat, aby nie chodził nago i aby nie widziano jego hańby” (Obj 16:15). „Oto stoję u drzwi i pukam. Jeśli ktoś usłyszy mój głos i otworzy drzwi, wejdę do niego i spożyję z nim wieczerzę, a on ze mną” (Obj 3:20). W Księdze Objawienia możemy też przeczytać, „Kto ma uszy, niech słucha, co Duch mówi do kościołów”. Z tych proroctw biblijnych wyraźnie wynika że gdy Pan Jezus powróci w dniach ostatecznych, będzie przemawiał do kościołów. Dlatego Pan prosił nas, byśmy byli niczym panny mądre i nasłuchiwali Jego głosu. Musimy powitać Pana, gdy usłyszymy Jego głos. Tylko wtedy będziemy tymi, którzy czekają na Jego powrót i tymi, którzy pójdą na ucztę weselną Baranka i staną przed tronem Bożym. Uczta weselna Baranka, odnosi się do poddania się Bożemu osądowi, i rozkoszowania się wodą rzeki życia wypływającej z tronu Bożego. Oznacza przyjęcie wszystkich prawd, które wyrazi Chrystus w dniach ostatecznych, i wreszcie oczyszczenie przez Boga, aby stać się zwycięzcą. Bowiem tylko zwycięzcy wejdą do Królestwa Niebieskiego. Dzisiaj, Chrystus dni ostatecznych, Bóg Wszechmogący, wyjawił prawdy niezbędne do zbawienia i oczyszczenia. Słowa Boga zostały opublikowane w Internecie, by ludzie w każdym zakątku świata mogli je odnaleźć i zbadać. Szukając i badając słowa i dzieła Boga Wszechmogącego, panny mądre rozpoznały Jego głos i wróciły przed tron Boży. Tylko tacy ludzie zostaną wezwani na ucztę weselną Baranka, a Bóg uczyni z nich zwycięzców, zanim nadejdzie katastrofa. Można powiedzieć, że tylko ci ludzie wejdą do królestwa niebieskiego. Wiele osób nadal wierzy, że czuwanie i czekanie na przyjście Pana wiąże się tylko z ciężką pracą dla Niego. Nie szukają prawdy w ogromnym wydarzeniu, jakim jest przyjście Pana. Ślepo trzymają się własnych przekonań i wyobrażeń oraz odmawiają słuchania głosu Boga, i nigdy nie ujrzą objawienia Pana. Takie zachowanie nic nie daje i jest całkowicie pozbawione sensu. Tak naprawdę czuwanie i czekanie nie ma nic wspólnego z tym, co robimy. Najważniejsze jest to, czy usłyszymy głos Pana i czy Go powitamy, gdy nadejdzie. Na tym powinniśmy skupiać uwagę, pamiętać o tym. Przeczytajmy fragment słów Boga Wszechmogącego: „Powrót Jezusa jest wielkim wybawieniem dla tych, którzy są w stanie przyjąć prawdę, natomiast dla tych, którzy nie są w stanie jej przyjąć, jest znakiem potępienia. Powinniście wybrać własną drogę, nie powinniście bluźnić przeciwko Duchowi Świętemu ani odrzucać prawdy. Nie powinniście być ignorantami i arogantami, ale osobami posłusznymi przewodnictwu Ducha Świętego, pragnącymi prawdy i poszukującymi jej – tylko na tej drodze odniesiecie korzyść. Radzę wam ostrożnie podążać ścieżką wiary w Boga. Nie wyciągajcie pochopnie wniosków; co więcej, nie bądźcie zbyt swobodni i nierozważni w swojej wierze w Boga. Powinniście wiedzieć, że ci, którzy wierzą w Boga, powinni być co najmniej pokorni i pełni szacunku. Ci, którzy usłyszeli prawdę, a jednak wzgardzili nią, są głupcami i ignorantami. Ci, którzy usłyszeli prawdę, a jednak pochopnie wyciągają wnioski lub ją potępiają, są zniewoleni arogancją. Nikt, kto wierzy w Jezusa, nie jest uprawniony do przeklinania ani potępienia innych. Powinniście być osobami rozsądnymi i akceptującymi prawdę” (Zanim ujrzysz duchowe ciało Jezusa, Bóg stworzy już na nowo niebo i ziemię, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

Dzisiaj wcielony Bóg Wszechmogący dokonuje dzieła osądzania w dniach ostatecznych. Wyrażając prawdę, obnaża naturę każdego człowieka. A owieczki Boże usłyszą Jego głos. Wszyscy ci, którzy szukają i badają ścieżkę prawdy, i przyjmują prawdę, zostaną przez Boga zbawieni. Jednocześnie Bóg obnaża aroganckich ludzi, którzy nie chcą zaakceptować prawdy, oraz antychrystów, którzy potępiają Boga Wszechmogącego i bluźnią przeciwko Niemu. Ci ludzie zostaną potępieni i pominięci przez Boga. Dzisiaj dzieło Boga wcielonego właśnie dobiega końca. Czyli dzieło osądzania, rozpoczynające się od domu Bożego, Tak więc dzieło porwania kościoła wkrótce się skończy. Panny mądre nie powinny już tracić czasu na badanie i zaakceptowanie dzieła Boga Wszechmogącego. W przeciwnym razie drzwi do zbawienia zostaną zamknięte. Jeśli będziecie czekać, aż Pan pojawi się wśród ludzi, zstępując na obłoku, pomyślcie o słowach Pana: „uwierzyłeś, ponieważ mnie ujrzałeś. Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli” (J 20:29). Nie wiem, czy te słowa odnoszą się do Bożej aprobaty czy też potępienia.

Fragment skryptu filmu pod tytułem „Oczekiwanie”

Pytanie 6: Odrzucając wszystko inne, szerząc ewangelię Pana i dbając o kościół. Przez taką pracę spełnia się wolę Ojca Niebieskiego. Czy jest coś złego z takimi praktykami?

Odpowiedź: Głoszenie ewangelii Pana i praca ku Jego chwale nie oznaczają spełniania woli Ojca Niebieskiego. Aby prawdziwie czynić wolę Ojca Niebieskiego, należy iść ścieżką Pana i przestrzegać Jego przykazań. Trzeba spełniać swój obowiązek zgodnie z nakazami Pana. Jak powiedział Pan Jezus: „Będziesz miłował Pana, swego Boga, całym swym sercem, całą swą duszą i całym swym umysłem. To jest pierwsze i największe przykazanie. A drugie jest do niego podobne: Będziesz miłował swego bliźniego jak samego siebie” (Mt 22:37-39). Jeśli chodzi o spełnianie woli Ojca Niebieskiego, najważniejszym wymogiem jest posłuszeństwo i praktykowanie obecnych słów Pana Jezusa. To jest podstawowa zasada. Nie skupiając się na podążaniu za słowami Pana Jezusa, a zamiast tego skupiając się na podążaniu za słowami człowieka zapisanymi w Biblii, nie spełnia się woli Ojca Niebieskiego. Spełnianie woli Ojca Niebieskiego to podążanie za słowami Boga. Ludzie zawsze wywyższają słowa apostołów zawarte w Biblii zamiast wywyższać i dawać świadectwo słowom samego Pana Jezusa. Czyniąc tak, nie spełniają oni woli Boga. Zamiast tego, sprzeciwiają się Mu. Ci, którzy spełniają wolę Boga, potrafią być Mu posłuszni, praktykować Jego słowa, przyjąć Jego namiestnictwo i dawać świadectwo Bogu, niezależnie od jego słów i czynów. Ludzie ci nie buntują się już przeciw Bogu i nie sprzeciwiają się Mu. Bóg ich pochwala. Na przykład Abraham umiał podążać za słowami Boga. Z własnej woli zwrócił Bogu swego ukochanego syna. Bóg nagrodził Abrahama za jego absolutne posłuszeństwo. Pobłogosławił jego potomków, pozwalając im stać się wielkimi narodami. Kolejnym przykładem jest Hiob. Czcił Boga i trzymał się z dala od zła. Podczas prób, gdy tracił bogactwo i dzieci, przeklinał siebie, a nie obwiniał Boga. Ciągle błogosławił święte imię Boga Jahwe. W oczach Boga był więc idealny. Piotr to jeszcze jeden przykład. Całe życie podążał za Panem Jezusem, tęskniąc za prawdą i dążąc do niej. Po przyjęciu namiestnictwa Pana przewodził kościołowi, ściśle przestrzegając nakazów Pana. Ostatecznie, udało mi się zachować posłuszeństwo Bogu do śmierci i kochać Go ponad wszystko. Wszyscy oni byli posłuszni Bogu i czcili Go. To tacy ludzie prawdziwe spełniają wolę Ojca Niebieskiego. Jeśli mówisz, że praca dla Pana oznacza wypełnianie woli Ojca Niebieskiego, to czemu, po tym jak przemierzyli lądy i morza, faryzeusze zostali ostatecznie potępieni i przeklęci przez Pana Jezusa? To dlatego, że wierzyli w Boga, ale nie szli Jego ścieżką. Gdy Pan Jezus przyszedł, by czynić nowe dzieło, faryzeusze nie tylko nie przyjęli go, ale jeszcze poprowadzili cały naród żydowski, by fanatycznie potępił Pana Jezusa i sprzeciwił się Mu. Dawali nawet fałszywe świadectwo przeciw Niemu. Wszystko, co robili, było zdradą, zejściem z drogi Pana; obrali sobie Pana Jezusa za wroga. Chociaż ludzie ci wiele przecierpieli i ciężko pracowali, czy możemy mówić, że spełniali wolę Ojca Niebieskiego?

ze skryptu filmu pod tytułem „Ciernie wspomnień”

Pytanie 7: Dziś wierzymy w Pana Jezusa; poświęcamy się, by szerzyć imię Pana, odrzucając wszystko inne. Wypełniamy wolę Ojca Niebieskiego. To oznacza, że już staliśmy się świętymi. Gdy nadejdzie Pan, z pewnością pochwyci nas do królestwa niebieskiego!

Odpowiedź: Co się tyczy tego, kto może wejść do królestwa niebieskiego: Pan Jezus powiedział: „Nie każdy, kto mi mówi: Panie, Panie, wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto wypełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie” (Mt 7:21). Pan Jezus jasno powiedział, że tylko osoby czyniące wolę Ojca Niebieskiego mogą wejść do królestwa niebieskiego. Bracia i siostry, chociaż ludzie ofiarnie głoszą imię Pana, odrzucając wszystko inne, nie można zaprzeczyć, że również całkiem sporo grzeszą. Fakt, że grzeszą, oznacza, że należą do szatana i nadal są nieczyści i zepsuci. Mogą przeciwstawiać się Bogu i zdradzać Go. Oznacza to, że nie zostali prawdziwie oczyszczeni. Gdyby zostali królami, utworzyliby własne królestwa w opozycji do Boga. To wystarczający dowód na to, że nie zostali prawdziwie oczyszczeni i uczynieni świętymi. Jak ludzie, którzy opierają się w ten sposób Bogu, mogą mieć prawo wejść do królestwa niebieskiego? Poświęcanie się dla Pana, głoszenie ewangelii, ustanowienie kościoła, wspieranie wiernych itd., to wszystko są dobre zachowania ludzi. Jeśli praktykują oni te zachowania z miłości do Boga, jeśli naprawdę poświęcają się dla Boga, jeśli świadomie są posłuszni i spełniają polecenia Boga, jeśli nie dążą do zaspokojenia własnych zamiarów lub do zawarcia umowy z Bogiem, wtedy zachowania te naprawdę są dobrymi uczynkami. Bóg zapamięta je i pobłogosławi tych ludzi. Jeśli robią to w celu zawarcia umowy z Bogiem, jeśli dążą do zaspokojenia pragnień cielesnych, jeśli robią to, aby wejść do królestwa niebieskiego i zyskać nagrodę, wtedy te zachowania to tylko próba oszukania Boga. Ci ludzie przeciwstawiają się Bogu! W związku z tym, czy fakt, że ludzie praktykują te dobre zachowania, świadczy o tym, że spełniają wolę Ojca Niebieskiego? Czy oznacza to, że są święci? Zdecydowanie nie! Ich dobre zachowania są podyktowane ich grzeszną naturą. Robią te rzeczy tylko po to, by zawrzeć umowę z Bogiem i zaspokoić swoje wygórowane pragnienia. To dowodzi, że w ludzkich sercach jest zbyt wiele nieczystości. Czy tacy ludzie mogą prawdziwie kochać Boga i być Mu posłuszni? Ludzie są zniewoleni i kontrolowani przez swoją grzeszną naturę. Gdy Bóg zrobi lub powie coś, co nie jest zgodne z ich własnymi wyobrażeniami, oceniają, odrzucają i potępiają Go. Gdy Bóg poddaje ich próbie, nie rozumieją tego, obwiniają go za to i zdradzają Go. Wierząc w Boga, czczą człowieka i podążają za nim. Chętniej słuchają człowieka niż Boga. Nawet służąc Bogu, mogą postępować zgodnie z własnymi wyobrażeniami, wywyższać się, składać świadectwo o sobie i obierać sobie Boga za wroga. Ludzie są skrępowani swoją grzeszną naturą i są pod jej kontrolą. Gdy tylko zdobędą władzę, sprzeciwią się Bogu i ustanowią własne królestwa. Tak właśnie zrobili naczelni kapłani żydowscy, uczeni w Piśmie i faryzeusze. Gdy Pan Jezus przyszedł, by dokonać swego dzieła, fanatycznie potępili Go i sprzeciwili się Mu, by chronić własne stanowiska. W wyniku tego, Żydzi nigdy nie przyjęli zbawienia Pana Jezusa. Czyż nie ustanawiali oni własnych królestw w opozycji do Boga? Zatem, czy ludzie, którzy pozornie pracują i zachowują się dobrze, ale ich grzeszna natura nie została wyleczona, a ich szatańskie usposobienie nie było oczyszczone, mogą podążać za wolą Boga, choćby wiele cierpieli i pracowali? Ci, którzy są absolutnie posłuszni Bogu, bez wątpienia spełniają Jego wolę. Z pewnością są tego samego zdania, co Bóg. Na pewno nie zbuntują się i nie będą przeciwstawiać się Bogu. Ci ludzie mają prawo wejść do królestwa niebieskiego i otrzymać to, co obiecał Bóg.

Fragment skryptu filmu pod tytułem „Ciernie wspomnień”

VI. Pytania i odpowiedzi dotyczące bycia zbawionym i bycia w pełni zbawionym

Pytanie 1: Biblia mówi: „Sercem bowiem wierzy się ku sprawiedliwości, a ustami wyznaje się ku zbawieniu” (Rz 10:10). Zostaliśmy już zbawieni przez naszą wiarę w Jezusa. A raz zbawieni – będziemy zbawieni wiecznie. Gdy nadejdzie Pan, z pewnością będziemy mogli wejść do królestwa niebieskiego.

Odpowiedź: „Raz zbawieni – będziemy zbawieni po wieczność i będziemy mogli wejść do królestwa niebieskiego” – to są tylko ludzkie pomysły i wyobrażenia. To się nie zgadza ze słowami Boga. Pan Jezus nigdy nie powiedział, że do królestwa niebieskiego można wejść dzięki samemu zbawieniu przez wiarę. Pan Jezus powiedział, że tylko ludzie, którzy spełniają wolę Ojca Niebieskiego, mogą wejść do królestwa niebieskiego. Tylko słowa Pana Jezusa mają autorytet i są prawdą. Ludzkie pomysły i wyobrażenia nie są prawdą. To nie na ich podstawie człowiek może wejść do królestwa niebieskiego. Co się tyczy „zbawienia przez wiarę”, o którym mówimy, to „zbawienie” odnosi się jedynie do rozgrzeszenia, a nie do uznania winnym lub skazania na śmierć przez prawo. Nie oznacza to, że osoba, która została „zbawiona”, może kroczyć ścieżką Boga, została uwolniona od grzechu i stała się święta. Z pewnością nie oznacza to, że osoba taka może wejść do królestwa niebieskiego. Choć dzięki wierze nasze grzechy są nam odpuszczone, one nie znikają. Wciąż możemy często grzeszyć i sprzeciwiać się Bogu. Żyjemy w ciągłym cyklu grzechu i spowiedzi. Czy tacy ludzie mogą wejść do królestwa niebieskiego? Biblia mówi: „i do świętości, bez której nikt nie ujrzy Pana” (Hbr 12:14). Jeśli twierdzicie, że notoryczni grzesznicy mogą wejść do królestwa niebieskiego, to nie jest to w zgodzie z faktami. Ośmielacie się mówić, że w królestwie niebieskim żyją nieczyści i zepsuci ludzie, notoryczni grzesznicy? Czy kiedykolwiek wiedzieliście nieczystą, złą osobę w królestwie niebieskim? Pan jest sprawiedliwy i święty. Czy pozwoliłby notorycznym grzesznikom wejść do królestwa niebieskiego? Pan Jezus powiedział kiedyś: „Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, że każdy, kto popełnia grzech, jest sługą grzechu. A sługa nie mieszka w domu na wieki, lecz Syn mieszka na wieki” (J 8:34-35). Zatem widzimy, że ci, którzy nie uwolnili się od grzechu i nie stali się świętymi, nie będą mogli wejść do królestwa niebieskiego. Jeśli prawdą jest to, co mówicie, i do królestwa niebieskiego mogą wejść ci, którzy zyskali zbawienie przez wiarę, to czemu Pan Jezus powiedział te słowa: „Nie każdy, kto mi mówi: Panie, Panie, wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto wypełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie”? Czemu powiedział, że oddzieli On owce od kóz i kąkol od pszenicy? Zatem słowa: „Ci, którzy zostali zbawieni przez wiarę, będą mogli wejść do królestwa niebieskiego” nie są prawdziwe! Ten pogląd stoi w zupełnej sprzeczności ze słowami Pana Jezusa!

Fragment skryptu filmu pod tytułem „Ciernie wspomnień”

Pytanie 2: W Biblii jest napisane: „Któż będzie oskarżał wybranych Bożych? Bóg jest tym, który usprawiedliwia. Któż potępi?” (Rz 8:33-34). To dowodzi, że ukrzyżowanie Pana Jezusa oznacza odpuszczenie nam wszystkich grzechów. Pan nie widzi już w nas grzeszników. Kto nas może teraz oskarżać?

Odpowiedź: Biblia mówi: „Któż będzie oskarżał wybranych Bożych”? W tej kwestii musimy mieć jasność. Kim dokładnie są wybrańcy Boga? Notoryczni grzesznicy, ludzie sprzedający Pana i ich przyjaciele, ci, którzy kradną ofiary Bogu, rozpustnicy, tchórze i obłudni faryzeusze… Czy to oni się wybrańcami Boga? Jeśli każdy, kto wierzy w Boga, jest wybrańcem Boga, to jak wytłumaczyć te słowa z Księgi Objawienia: „Na zewnątrz zaś są psy, czarownicy, rozpustnicy, mordercy, bałwochwalcy i każdy, kto miłuje i czyni kłamstwo”? Zatem nie każdy, kto wierzy w Boga, jest wybrańcem Boga. Tylko ci, którzy naprawdę służą Panu i kochają Boga, ci, którzy dawali Mu prawdziwe świadectwo, są wybrańcami Boga. Na przykład Abraham, Hiob i Piotr byli posłuszni Bogu i czcili Go. Robili sprawiedliwe rzeczy i dawali dobre świadectwo. To, co robili, zyskało aprobatę Boga. Nikt nie mógł ich oskarżać. Kiedy Bóg powiedział, że wszyscy wierzący są sprawiedliwi? Większość z nich często grzeszy, opiera się Bogu i zdradza Go. Taka jest prawda. Pan Jezus nigdy nie powiedział, że większość wierzących jest sprawiedliwa. Zatem termin „wybrańcy Boga” oznacza tych, którzy czynią sprawiedliwe rzeczy i spełniają wolę Boga.

Fragment skryptu filmu pod tytułem „Ciernie wspomnień”

Pytanie 3: Napisano: „Dlatego teraz żadnego potępienia nie ma dla tych, którzy są w Jezusie Chrystusie (…)” (Rz 8:1). Ponieważ wierzymy w Jezusa Chrystusa, już zostało zagwarantowane, że nie zostaniemy potępieni i będziemy mogli wejść do królestwa niebieskiego.

Odpowiedź: Myślicie, że jeśli ktoś wierzy w Jezusa Chrystusa, to już jest w Jezusie Chrystusie. To jest ludzkie wyobrażenie. Zwrot „tych, którzy są w Jezusie Chrystusie” nie odnosi się do każdego, kto wierzy w Pana Jezusa. Większość osób, które wierzą w Pana Jezusa, nie może otrzymać pochwały od Boga, bo, jak Pan Jezus powiedział: „Wielu jest bowiem wezwanych, lecz mało wybranych”. Spośród tych, którzy nie zostali zaproszeni, niektórzy wierzą w Pana tylko po to, by uzyskać chwilowe korzyści ze swej wiary. Inni nigdy nie kochają prawdy ani jej nie praktykują. Jeszcze inni nawet czynią zło, opierając się Bogu. Szczególnie przywódcy religijni, z których większość kroczy ścieżką faryzeuszy. Oni wszyscy są antychrystami. Niektórzy są wyznawcami Boga tylko z nazwy. To niewierni. Mówicie, że wszyscy, którzy wierzą w Pana Jezusa, są już w Jezusie Chrystusie. Te słowa nie mają sensu. „Dlatego teraz żadnego potępienia nie ma dla tych, którzy są w Jezusie Chrystusie (…)”. Do której grupy tak naprawdę odnoszą się te słowa? Do tych, którzy przestrzegają przykazań Boga, praktykują prawdę i są posłuszni Bogu. Czyli do tych, którzy dążą do prawdy i zyskają życie, którzy potrafią być posłuszni Chrystusowi, powstrzymywać się od popełniania aktów zła w ramach oporu wobec Boga i są w pełni zgodni z Chrystusem. To są ludzie w Chrystusie. Z pewnością nie jest tak, że każdy, kto wierzy w Pana Jezusa, jest w Jezusie Chrystusie. Są tacy wierzący, których wiara nie jest uznawana przez Boga. Na przykład Pan Jezus powiedział kiedyś: „Wielu powie mi tego dnia: Panie, Panie, czyż nie prorokowaliśmy w twoim imieniu i w twoim imieniu nie wypędzaliśmy demonów, i w twoim imieniu nie czyniliśmy wielu cudów? A wtedy im oświadczę: Nigdy was nie znałem. Odstąpcie ode mnie wy, którzy czynicie nieprawość” (Mt 7:22-23). Czy można powiedzieć, że ci wymienieni tutaj, którzy prorokowali, wypędzili demony i czynili wiele cudów w imieniu Pana, są w Chrystusie? Czy nie są to ci wszyscy, którzy zostali potępieni przez Boga? Zatem „wiara w Jezusa Chrystusa” i „bycie w Jezusie Chrystusie” to dwie różne rzeczy. Ci, którzy wierzą w Pana, ale nie mogą otrzymać Jego pochwały, nie są w Chrystusie, bo Boże dzieło zbawienia nie odbywa się tak, jak wszyscy myślą. To nie tak, że wszyscy, którzy wierzą w Boga, mogą być zbawieni. Wielu z nich zostanie wyeliminowanych; szczególnie ci, którzy świadomie grzeszą po tym, jak poznali prawdę. Te grzechy obejmują kradzież ofiar, odrzucanie Boga, zdradzenie Boga, niepraktykowanie prawdy, tchórzostwo, rozwiązłość itd. Tacy ludzie zostaną potępieni i porzuceni przez Boga. Ci, którzy popełniają wielkie zło, zostaną ukarani. Jak napisano w Liście do Hebrajczyków 10:26: „Jeśli bowiem dobrowolnie grzeszymy po otrzymaniu poznania prawdy, to nie pozostaje już ofiara za grzechy”. Zatem widzimy, że nie wszyscy wierzący w Pana są w Chrystusie. Są nimi tylko wierzący, którzy kochają prawdę, są zdolni do dążenia do prawdy, a przez to do posłuszeństwa wobec Chrystusa. Naprawdę znający Chrystusa, niemający wyobrażeń o Chrystusie, niebuntujący się przeciw Niemu i niesprzeciwiający się Mu, biorący serce Chrystusa, jak swoje własne i umiejący spełniać wolę Boga, są ludźmi w Chrystusie. To oni otrzymają pochwałę Boga i wejdą do Jego królestwa.

Fragment skryptu filmu pod tytułem „Ciernie wspomnień”

Pytanie 4: Ludzie są grzeszni, ale ofiara przebłagalna złożona przez Pana Jezusa jest skuteczna po wsze czasy. Jeśli wyznamy swe grzechy Panu, On nam wybaczy. W oczach Pana jesteśmy bezgrzeszni, więc możemy wejść do królestwa niebieskiego!

Odpowiedź: Pan Jezus odpuścił ludzkości jej grzechy, ale to nie oznacza, że człowiek jest bezgrzeszny. To nie oznacza, że ludzie wyzwolili się z jarzma swych grzechów lub osiągnęli świętość. Pan Jezus odpuszcza ludzkości jej grzechy. Czym są „grzechy” w tym kontekście? To cudzołóstwo, kradzież itd. Grzechem jest wszystko, co jest pogwałceniem praw, przykazań i Bożych słów. Każdy czyn, który jest wbrew Bogu, potępia Go lub osądza, również jest grzechem. Każde bluźnierstwo przeciw Bogu to grzech, niewybaczalny grzech! W Wieku Łaski, Pan Jezus był ofiarą przebłagalną za grzechy ludzkości. Tylko ci, którzy modlili się do Pana i wyrazili skruchę, nie zostaną potępieni i zgładzeni. To oznacza, że Bóg nie widzi już w nich grzeszników. Człowiek, którego grzechy zostały wybaczone, mógł modlić się bezpośrednio do Pana i mieć udział w Jego łasce. To jest prawdziwe znaczenie słów: „grzechy zostały wybaczone”. Chociaż ludzkie grzechy zostały wybaczone dzięki ofierze przebłagalnej Pana Jezusa, nie oznacza to, że ludzie przestali grzeszyć i sprzeciwiać się Bogu. Człowiek nadal ma grzeszną naturę, więc nadal jest zdolny do opierania się Bogu, zdradzania Go i obierania Go sobie za wroga. Czy tacy ludzie mogą nadawać się do królestwa niebieskiego? Jak mówi Bóg Wszechmogący: „Czy grzesznik taki jak ty, który właśnie został odkupiony, a nie został odmieniony ani udoskonalony przez Boga, może być człowiekiem według Bożego serca? Ponieważ nadal jesteś starą wersją siebie, w twoim przypadku prawdą jest, że zostałeś zbawiony przez Jezusa i że nie jesteś zaliczany do grzeszników z uwagi na zbawienie przez Boga, ale nie dowodzi to, że nie jesteś grzeszny i że nie jesteś nieczysty. Jak możesz być święty, jeśli nie zostałeś odmieniony? Twoje wnętrze trawią nieczystość, samolubstwo i złośliwość, a mimo to chcesz zstąpić z Jezusem. Możesz o tym tylko pomarzyć! Pominąłeś pewien krok w wierze w Boga: zostałeś jedynie odkupiony, ale nie zostałeś odmieniony. Abyś mógł stać się człowiekiem według Bożego serca, Bóg musi osobiście dokonać dzieła przemiany i obmycia ciebie. Jeśli jesteś tylko odkupiony, nie będziesz w stanie osiągnąć świętości. Nie będziesz więc się kwalifikować do otrzymania dobrych Bożych błogosławieństw, ponieważ pominąłeś kluczowy krok w Bożym dziele zarządzania człowiekiem, czyli krok przemiany i udoskonalenia. Dlatego ty, grzesznik, który właśnie został odkupiony, nie jesteś w stanie bezpośrednio otrzymać dziedzictwa Bożego” (O nazwach i tożsamości, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło). Dzięki dziełu odkupienia Pana Jezusa ludziom zostały tylko wybaczone ich grzechy. Nie zostali oni uwolnieni od swego zdeprawowanego usposobienia. Wewnętrzna arogancja, samolubstwo, chciwość, przewrotność i inne aspekty szatańskiej natury nadal pozostają w człowieku. To zepsucie sięga głębiej niż grzech i jest od niego bardziej nieustępliwe. To źródło naszych grzechów i sprzeciwu wobec Boga. Jeśli człowiek nie zostanie uwolniony od szatańskiego usposobienia, będzie nadal grzeszył, sprzeciwiał się Bogu oraz sądził i potępiał Go według własnych wyobrażeń i poglądów. Ludzie, gdy są prześladowani i ciepiący, potrafią – tak, jak Judasz – odrzucić, a nawet zdradzić Boga. Gdy mają władzę, mogą ustanowić własne niezależne królestwa w opozycji do Boga. Niektórzy nawet wykradają ofiary dla Boga i obrażają Jego usposobienie. Oni będą potępieni i zgładzeni przez Boga. Większość pastorów i przywódców wspólnoty religijnej nie przestrzega słów Pana Jezusa. Interpretują Biblię na podstawie własnych wyobrażeń. Traktują słowa człowieka zawarte w Biblii jak słowa Boga. Wywyższają słowa ludzi, zamiast dawać świadectwo słowom Pana Jezusa. To sprawia, że wierni czczą i są posłuszni ludziom, a nie ma w ich sercach miejsca na Pana Jezusa. Ci wierni zostają uwięzieni i znajdują się pod kontrolą przywódców religijnych. Będzie to szczególnie prawdziwe w chwili, gdy Pan Jezus powróci, aby dokonać sądu. Ci pastorzy i przywódcy nie realizują ani nie studiują dzieła Bożego. Zamiast tego potępiają Jego dzieło, osądzają Go i bluźnią przeciw Niemu. Sięgają po kłamstwa, by oszukać wiernych i odciąć kościół. Publicznie obierają sobie Boga za wroga i obrażają Jego usposobienie. Nie ma poważniejszego przykładu sprzeciwu wobec Boga. To jest niewybaczalny grzech! Ich złe zachowanie jest nawet bardziej skandaliczne niż zachowanie faryzeuszy przeciwstawiających się Panu Jezusowi! Zatem, jeśli ludzka natura, w której tkwi opór wobec Boga, nie zostanie naprawiona, a szatańskie, zdeprawowane usposobienie nie zostanie usunięte, ludzie będą zdolni do każdego zła w swym oporze wobec Boga. Czy tacy ludzie mogą wejść do królestwa Bożego? Tak więc zgodnie ze swym planem zarządzania zbawieniem ludzkości oraz rzeczywistymi wymaganiami zepsutej rasy ludzkiej, Bóg wyraża w dniach ostatecznych różne aspekty prawdy. Dokonuje On swego dzieła, które spełnia biblijne proroctwo mówiące, że: „Sąd rozpoczął się od domu Bożego”, i ma na celu rozwiązanie kluczowego problemu kontroli zepsutej ludzkości przez jej szatańską naturę. W ten sposób człowiek będzie stopniowo uwalniać się od swego zepsutego, szatańskiego usposobienia, zaprzestanie buntu i sprzeciwu wobec Boga i stanie się zdolny do prawdziwego posłuszeństwa i czczenia Boga. Tylko wtedy ludzkość zostanie oczyszczona i wejdzie do królestwa niebieskiego.

Fragment skryptu filmu pod tytułem „Ciernie wspomnień”

Pytanie 6: Mówicie, że jeśli ludzie chcą być wolni od grzechu i zostać oczyszczeni, muszą przyjąć sąd Boga Wszechmogącego w dniach ostatecznych. W jaki sposób Bóg dokona sądu i obmycia ludzi w dniach ostatecznych? Przez wszystkie lata mojej wiary w Pana myślałem, że moment, w którym ludzie przestaną grzeszyć, będzie wspaniały. Myślałem, że życie nie będzie już bolesne!

Odpowiedź: Jeśli chodzi o sposób, w jaki Bóg Wszechmogący dokona sądu i obmycia ludzi w dniach ostatecznych, przeczytajmy słowa Boga Wszechmogącego! Bóg Wszechmogący mówi: „Dzieło Boga w obecnym wcieleniu ma na celu wyrażenie Jego usposobienia, głównie przez skarcenie i sąd. Na tym fundamencie przynosi On człowiekowi więcej prawdy, pokazuje mu więcej sposobów praktykowania jej, osiągając w ten sposób swój cel zdobycia człowieka i uratowania go od zepsutego usposobienia. Oto, co kryje się za dziełem Boga w Wieku Królestwa” (Przedmowa, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

„Chrystus dni ostatecznych używa różnych prawd, by uczyć człowieka, obnażyć jego istotę, szczegółowo analizować jego słowa i uczynki. Te słowa obejmują różne prawdy, takie jak ludzki obowiązek, w jaki sposób człowiek powinien okazywać posłuszeństwo Bogu, w jaki sposób powinien okazywać Mu wierność, jak człowiek powinien urzeczywistniać zwykłe człowieczeństwo, a także mądrość i usposobienie Boże i tak dalej. Te słowa są w całości nakierowane na istotę człowieka i jego skażone usposobienie. W szczególności słowa, które pokazują, jak człowiek z pogardą odrzuca Boga, są wypowiadane w odniesieniu do tego, jak człowiek ucieleśnia szatana i siłę wrogą wobec Boga. Podejmując dzieło swego sądu, Bóg nie ujawnia natury człowieka w zaledwie kilku słowach. On obnaża ją, rozprawia się z nią oraz ją przycina przez długi okres czasu. Wszystkie te różne metody obnażania jej, rozprawiania się z nią oraz przycinania nie mogą być zastąpione zwykłymi słowami, ale prawdą, której człowiek wcale nie posiada. Tylko takie metody mogą być uznane za sąd. Tylko poprzez sąd tego rodzaju człowiek może się podporządkować i w pełni przekonać do Boga, a ponadto może zdobyć prawdziwe poznanie Boga. To, do czego doprowadza dzieło sądu, to zrozumienie przez człowieka prawdziwego Bożego oblicza oraz prawdy o swoim własnym buncie. Dzieło osądzania pozwala człowiekowi zdobyć duże zrozumienie woli Bożej, celu Bożego dzieła oraz tajemnic, które są dla niego niepojęte. Pozwala też człowiekowi rozpoznać i zaznajomić się ze swoją skażoną istotą oraz ze źródłem swego skażenia, a także odkryć własną brzydotę. Wszystkie te efekty wywołuje dzieło sądu, bo istota tego dzieła to tak naprawdę odkrywanie prawdy, drogi i życia Bożego przed wszystkimi tymi, którzy w Niego wierzą. Ta praca jest dziełem sądu dokonywanym przez Boga” (Chrystus dokonuje dzieła sądu za pomocą prawdy, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

„Poprzez to dzieło osądzania i karcenia człowiek zdobędzie pełną wiedzę o tkwiącej w nim nieczystej i zepsutej istocie, a wtedy będzie w stanie całkowicie się zmienić i oczyścić. Tylko w ten sposób człowiek może być godny powrotu przed tron Boga. Całe dokonane dzisiaj dzieło służy oczyszczeniu człowieka i jego przemianie; poprzez osądzanie i karcenie za pomocą słowa, jak również poprzez oczyszczenie, człowiek może odrzucić swoje zepsucie i stać się czysty. Zamiast uważać ten etap dzieła za dzieło zbawienia, celniejszym byłoby nazwanie go dziełem oczyszczenia” (Tajemnica Wcielenia (4), w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

„Bóg dokonuje dzieła osądzania i karcenia, by człowiek mógł nabyć wiedzę o Nim, a także przez wzgląd na swoje świadectwo. Gdyby Bóg nie osądził zepsutego ludzkiego usposobienia, człowiek w żaden sposób nie poznałby Jego sprawiedliwego usposobienia, które nie dopuszcza wykroczeń, ani nie mógłby przemienić swojej starej wiedzy o Bogu w nową. Przez wzgląd na swoje świadectwo i swoje zarządzanie, Bóg ujawnia się w całości, umożliwiając tym samym człowiekowi dotarcie do wiedzy o Bogu, dostąpienie przemiany usposobienia i niesienie donośnego świadectwa o Bogu poprzez publiczne pojawienie się Boga. Przemiana ludzkiego usposobienia dokonuje się wskutek różnych rodzajów dzieła Boga; bez takich zmian w usposobieniu człowiek nie potrafiłby nieść świadectwa o Bogu i nie mógłby być według Jego serca. Transformacja usposobienia człowieka oznacza, że człowiek wyzwolił się z niewoli szatana i spod wpływu ciemności i stał się prawdziwym modelem i wzorem dzieła Boga, faktycznym świadkiem Boga i kimś, kto jest według Jego serca” (Tylko ci, którzy znają Boga, mogą nieść o Nim świadectwo, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

Ze słów Boga wynika, że Bóg używa prawd, które wyraził w dniach ostatecznych, by sądzić i karcić zepsutą ludzkość. Każde słowo Jego sądu ujawnia Jego sprawiedliwe usposobienie i wszystko, co ma i czym jest. To są słowa, które mogą stać się życiem dla ludzkości. Są więc one prawdą. Te słowa prawdy to sąd nad zepsutą ludzkością. Są skarceniem, potępieniem, obserwacją i oczyszczeniem. Bóg używa swych słów, by oczyścić zepsutych ludzi z ich szatańskich usposobień oraz by rozwiązać problem ich natury i istoty, czyli sprzeciwu wobec Boga. Takie jest znaczenie Bożego dzieła sądu dla oczyszczenia, zbawienia i udoskonalenia ludzkości. Podczas sądu w dniach ostatecznych słowa wyrażone przez Boga Wszechmogącego ujawniają wszystkie tajemnice Jego, liczącego sobie 6000 lat, planu zarządzania. Wyraźnie ujawniają cel trzech etapów Bożego dzieła zbawienia i istotę każdego z nich, w szczególności ścieżkę, dzięki której wierni mogą zmienić swoje usposobienie i zostać oczyszczeni. Jednocześnie Bóg Wszechmogący dokładnie obnaża zepsutą przez szatana ludzką naturę i istotę, prawdę o tym zepsuciu i źródło grzechów. To zmusza ludzi do zastanowienia się nad sobą i zdania sobie sprawy, że mają bardzo szatańską naturę. Widzą, że wiodą życie na szatańską, demoniczną modłę. To umożliwia im prawdziwą skruchę i czyni chętnymi na przyjęcie skarcenia, sądu, prób i oczyszczenia od Boga Wszechmogącego. Następnie mogą podążać za prawdą i pod przewodnictwem słów Boga zmieniać swe usposobienia. Stopniowo uwolnią się spod jarzma i ograniczeń własnych, zepsutych szatańskich usposobień. Ostatecznie zbuntują się przeciw szatanowi, odrzucą zło i powrócą do Boga. To pozwala ludziom naprawić swoją grzeszną naturę u samego źródła.

Dodatkowo dzięki doświadczaniu i praktykowaniu słów Boga podświadomie rozumieją wiele prawd. Przykładowo: co oznacza bycie zbawionym? Czym jest pełne zbawienie? Co oznacza spełnianie woli Boga? Co oznacza postępowanie zgodnie z własnymi pragnieniami? Co oznacza podążanie za Bogiem? Co oznacza podążanie za człowiekiem? Czym są faryzeusze? Kogo zbawi Bóg? Kogo Bóg opuści? Najważniejszą rzeczą jest, by ludzie faktycznie doświadczyli sprawiedliwej I niepodlegającej obrazie dyspozycji Boga w Jego sądzących i karcących słowach. Poznając Boga, ludzie stopniowo stają się zdolni czcić Go i unikać zła. Żyją zgodnie ze słowami Boga. Wraz ze zrozumieniem prawdy ludzie ci stopniowo zyskują głębsze poznanie Boga. Są posłuszni Bogu i coraz usilniej praktykują prawdę. Nieświadomie uwalniają się od grzechu i osiągają świętość. Ten rezultat końcowy to coś, czego wierzący w Pana podczas trwania Wieku Łaski, ale nieakceptujący dzieła Bożego w dniach ostatecznych, nigdy nie osiągną. Zatem tylko akceptując słowa osądu i skarcenia od Boga Wszechmogącego w dniach ostatecznych, będą mogli zrozumieć prawdę i poznać Boga, całkowicie uwalniając się od szatańskich wpływów i zdeprawowanego usposobienia. Będzie można żyć zgodnie z prawdą i słowami Boga. To jest prawdziwe znaczenie pełnego zbawienia.

Fragment skryptu filmu pod tytułem „Ciernie wspomnień”

Pytanie 7: Jeśli nie przyjmiemy dzieła sądu Boga Wszechmogącego, to czy możemy naprawdę spełniać wolę Ojca Niebieskiego? Czy możemy wejść do królestwa niebieskiego?

Odpowiedź: Jeśli ludzie zaakceptują jedynie dzieło odkupienia Pana Jezusa w Wieku Łaski, a nie zaakceptują sądu i skarcenia Boga Wszechmogącego w dniach ostatecznych, to nie będą w stanie uwolnić się od grzechu, spełniać woli Ojca Niebieskiego i wejść do królestwa Boga. Bez wątpienia! To dlatego, że w Wieku Łaski Pan Jezus dokonał swego dzieła odkupienia. Ze względu na postawę ludzi w tamtych czasach, Pan Jezus wskazał im tylko drogę pokuty i poprosił, by zrozumieli kilka elementarnych prawd i ścieżek ich praktykowania. Przykładowo: poprosił ludzi, by wyznawali swe grzechy, pokutowali i nosili krzyż. Nauczał ich pokory, cierpliwości, miłości, poszczenia, chrztu itd. To kilka bardzo ograniczonych prawd, jakie ludzie w tamtych czasach byli w stanie zrozumieć i osiągnąć. Pan Jezus nigdy nie wyraził innych głębszych prawd dotyczących zmiany usposobienia życiowego, uzyskiwania zbawienia, obmycia, osiągnięcia doskonałości itd. To dlatego, że w tamtych czasach ludzie nie mieli postawy niezbędnej, by znieść te prawdy. Ludzkość musi poczekać, aż Pan Jezus powróci czynić swe dzieło w dniach ostatecznych. Obdarzy on zepsutą ludzkość wszystkimi prawdami, jakie są potrzebne do zbawienia i osiągnięcia doskonałości zgodnie z Boskim planem zarządzania zbawieniem ludzkości i potrzebami zepsutego rodzaju ludzkiego. Jest tak, jak powiedział Pan Jezus: „Mam wam jeszcze wiele do powiedzenia, ale teraz nie możecie tego znieść. Lecz gdy przyjdzie on, Duch prawdy, wprowadzi was we wszelką prawdę. Nie będzie bowiem mówił sam od siebie, ale będzie mówił to, co usłyszy, i oznajmi wam przyszłe rzeczy” (J 16:12-13). Słowa Pana Jezusa są bardzo jasne. W Wieku Łaski Pan Jezus nigdy nie dał zepsutym ludziom wszystkich prawd niezbędnych do zbawienia. Istnieje wiele głębszych, wyższych prawd, czyli prawd, których Pan Jezus nie ujawnił ludzkości, a które umożliwią im uwolnienie od zepsutych szatańskich usposobień i osiągnięcie świętości, oraz prawd, które są potrzebne człowiekowi, by mógł być posłuszny Bogu i poznać Go. Zatem w dniach ostatecznych, Bóg Wszechmogący wyraża wszystkie prawdy niezbędne do zbawienia ludzkości. Używa tych prawd, by sądzić, karcić, obmywać i czynić doskonałymi wszystkich tych, którzy przyjmą zbawienie Boga Wszechmogącego w dniach ostatecznych. Ostatecznie ludzie ci zostaną uczynieni pełnymi i zabrani do królestwa Boga. W ten sposób wypełni się Boży plan zarządzania zbawieniem ludzkości. Jeśli ludzie zaakceptują tylko dzieło odkupienia Pana Jezusa, ale nie przyjmą sądu Boga Wszechmogącego w dniach ostatecznych, nigdy nie będą w stanie uzyskać prawd i zmienić swych usposobień. Nigdy nie staną się tymi, którzy spełniają wolę Boga i z pewnością nie będą się nadawać, by wejść do królestwa Boga.

Ludzie dni ostatecznych zostali głęboko zepsuci przez szatana. Przepełnia ich jego trucizna. Ich poglądy, zasady przetrwania, podejście do życia, wartości itd. są wbrew prawdzie i wrogie Bogu. Wszyscy ludzie czczą zło i stali się wrogami Boga. Jeśli przepełniona zepsutym szatańskim usposobieniem ludzkość nie doświadczy dzieła sądu, karcenia, obmycia i palenia słowami Boga Wszechmogącego, to jak będzie mogła zbuntować się przeciwko szatanowi i uwolnić się od jego wpływów? Jak będzie mogła czcić Boga, stronić od zła i spełniać wolę Boga? Jak widać, wielu ludzi przez lata wierzyło w Pana Jezusa, ale choć entuzjastycznie dawali świadectwo, że Jezus jest Zbawicielem i ciężko pracowali przez wiele lat, fakt, że nie poznali sprawiedliwego usposobienia Boga i nie czcili Go, mimo wszystko sprawia, że oceniają i potępiają dzieło Boga. Zaprzeczają i odrzucają powrót Boga, gdy Bóg Wszechmogący dokonuje swego dzieła w dniach ostatecznych. Nawet ponownie krzyżują Chrystusa, gdy powraca On w dniach ostatecznych. To wystarczający dowód na to, że jeśli ludzie nie zaakceptują sądu i skarcenia Boga Wszechmogącego w dniach ostatecznych, źródło grzechu ludzkości i jej szatańska natura nigdy nie zostaną poskromione. Jej opór wobec Boga sprawi, że przepadnie. To fakt, któremu nie można zaprzeczyć! Tylko ci spośród wiernych, którzy szczerze akceptują sąd i skarcenie Boga w dniach ostatecznych, zyskają prawdę jako życie, będą tymi, którzy spełniają wolę Ojca Niebieskiego, poznają Boga i staną się z Nim zgodni. To oni będą mogli mieć udział w obietnicy Boga i zostaną zabrani do Jego królestwa.

Fragment skryptu filmu pod tytułem „Ciernie wspomnień”

Pytanie 8: Jeśli chodzi o tych, którzy przez wiele lat wierzyli w Pana Jezusa i poświęcili dla Niego całe swoje życie, to czy będą mogli zostać pochwyceni do królestwa niebieskiego, jeśli nie zaakceptują dzieła Boga Wszechmogącego w dniach ostatecznych?

Odpowiedź: Bóg Wszechmogący udzielił nam jasnej odpowiedzi na to pytanie. Bóg Wszechmogący mówi: „Jeśli nie szukasz drogi życia zapewnianej przez Chrystusa dni ostatecznych, to nigdy nie uzyskasz aprobaty Jezusa i nigdy nie będziesz uznany za godnego przejścia przez bramę królestwa niebios, bo jesteś zarówno marionetką, jak i więźniem historii. Ci, którzy są kontrolowani przez przepisy, przez litery i skrępowani przez historię, nigdy nie będą w stanie zyskać życia, ani też zyskać wieczystej drogi życia. Dzieje się tak dlatego, że jedyne, co mają, to mętna woda, do której lgną od tysięcy lat, zamiast wody życiodajnej, która wypływa z tronu. Ci, którzy nie otrzymują wody życia, na zawsze pozostaną trupami, zabawkami szatana i synami piekła. Jak więc mogą ujrzeć Boga? Jeżeli będziesz starać się trzymać przeszłości i jedynie utrzymywać rzeczy takimi, jakimi są, stojąc w miejscu, i nie spróbujesz zmienić status quo i nie odrzucisz historii, to czy nie będziesz zawsze przeciw Bogu? Kroki Bożego dzieła są rozległe i potężne jak gwałtowne fale i przetaczające się grzmoty – ty jednak siedzisz biernie w oczekiwaniu na zniszczenie, uczepiony swojej głupoty i bezczynny. Jak zatem możesz być uważany za kogoś, kto podąża śladami Baranka? Jak możesz uzasadnić Boga, którego się trzymasz, jako Boga, który jest zawsze nowy i nigdy nie jest stary? Jak słowa z twoich pożółkłych książek mogą cię przeprowadzić w nową erę? Jak mogą doprowadzić cię do szukania kroków Bożego dzieła? I jak mogą cię zabrać do nieba? To, co trzymasz w rękach, to litery, które mogą zapewnić zaledwie chwilową pociechę, a nie życiodajne prawdy. Wersety, które czytasz, mogą tylko wzbogacić twój język, lecz nie są słowami filozofii, które mogą ci pomóc poznać ludzkie życie, ani tym bardziej nie są ścieżkami, które mogą cię doprowadzić do doskonałości. Czy ta rozbieżność nie skłania cię do refleksji? Czy nie uświadamia ci to ukrytych w tym tajemnic? Czy jesteś w stanie na własną rękę dostać się do nieba, aby spotkać Boga? Czy bez przyjścia Boga możesz zabrać sam siebie do nieba, aby cieszyć się szczęściem rodzinnym z Bogiem? Czy nadal marzysz? Sugeruję więc, abyś przestał marzyć i przyjrzał się, kto teraz pracuje, zauważył, kto teraz wykonuje dzieło zbawiania człowieka w dniach ostatecznych. W przeciwnym razie nigdy nie zyskasz prawdy i nigdy nie dostąpisz życia.

„Ci, którzy chcą zyskać życie bez polegania na prawdzie głoszonej przez Chrystusa, są najbardziej niedorzecznymi ludźmi na ziemi, a ci, którzy nie akceptują drogi życia przyniesionej przez Chrystusa, gubią się w mrzonkach. Dlatego mówię, że ci, którzy nie akceptują Chrystusa dni ostatecznych, będą na zawsze znienawidzeni przez Boga. Chrystus jest bramą człowieka do królestwa w dniach ostatecznych i nie ma nikogo, kto mógłby Go pominąć. Nikt nie może być doskonalony przez Boga inaczej niż poprzez Chrystusa. Wierzysz w Boga, a więc musisz zaakceptować Jego słowa i być posłuszny Jego drodze. Nie możesz myśleć tylko o uzyskaniu błogosławieństw, będąc niezdolnym do otrzymania prawdy i niezdolnym do przyjęcia zaopatrzenia w życie. Chrystus przychodzi w dniach ostatecznych, aby wszyscy, którzy naprawdę w Niego wierzą, mogli otrzymać życie. Jego dzieło ma na celu zakończenie starego wieku i wejście w nową erę, i jest ono drogą, którą muszą obrać wszyscy, którzy chcą wkroczyć w nowy wiek. Jeśli nie jesteś w stanie Go uznać, a zamiast tego potępiasz Go, bluźnisz przeciwko Niemu lub nawet Go prześladujesz, to jesteś skazany na wieczny ogień i nigdy nie wejdziesz do królestwa Bożego” (Tylko Chrystus dni ostatecznych może dać człowiekowi drogę wiecznego życia, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

Bóg Wszechmogący, Chrystus dni ostatecznych, wskazuje ludziom prawdziwą drogę do życia wiecznego. Bóg Wszechmogący jest Chrystusem, który pojawia się w dniach ostatecznych. On jest bramą, przez którą człowiek może wejść do królestwa niebieskiego. Nikt nie może Go ominąć. Musimy zaakceptować prawdy wyrażane przez Boga Wszechmogącego, jeśli chcemy zyskać życie, stać się tymi, którzy spełniają wolę Ojca Niebieskiego, otrzymać zbawienie Boga w dniach ostatecznych i zostać zabrani do królestwa niebieskiego. Tak, jak jest napisane w I Liście Piotra: „Którzy jesteście strzeżeni mocą Boga przez wiarę ku zbawieniu, przygotowanemu do objawienia się w czasie ostatecznym” (1P 1:5).

Wierzyliśmy w Pana przez lata i zawsze mieliśmy nadzieję, że będziemy mogli wejść do królestwa niebieskiego. Mimo że wiedzieliśmy, że Pan Jezus powiedział, że tylko ludzie, którzy spełniają wolę Ojca Niebieskiego, mogą wejść do królestwa niebieskiego, nikt tak naprawdę nie wiedział, co On miał na myśli. Tylko prawda wyrażona przez Chrystusa dni ostatecznych – Boga Wszechmogącego wskazuje ścieżkę do królestwa niebieskiego, ilustruje wolę Ojca Niebieskiego i wyjawia nam wszystkie tajemnice. Sprawia, że rozumiemy wiele prawd i pozwala nam wyznaczać bardziej realistyczne cele. Bracia i siostry, Bóg Wszechmogący to powrót Pana Jezusa. Słowa Boga Wszechmogącego są prawdą, głosem Boga, wyrazem Ducha Świętego. Dzięki łasce Boga dostaliśmy szansę zaakceptowania dziś życia wiecznego Boga Wszechmogącego. To błogosławieństwo! Nie możemy przegapić tej cudownej okazji!

Fragment skryptu filmu pod tytułem „Ciernie wspomnień”

Pytanie 9: Jeśli zaakceptujemy Boga Wszechmogącego, to czy mamy zagwarantowane wejście do królestwa niebieskiego?

Odpowiedź: Bóg Wszechmogący wypowiedział się na ten temat bardzo jasno. Zobaczmy najpierw, co powiedział.

„Powrót Jezusa jest wielkim wybawieniem dla tych, którzy są w stanie przyjąć prawdę, natomiast dla tych, którzy nie są w stanie jej przyjąć, jest znakiem potępienia. Powinniście wybrać własną drogę, nie powinniście bluźnić przeciwko Duchowi Świętemu ani odrzucać prawdy. Nie powinniście być ignorantami i arogantami, ale osobami posłusznymi przewodnictwu Ducha Świętego, pragnącymi prawdy i poszukującymi jej – tylko na tej drodze odniesiecie korzyść” (Zanim ujrzysz duchowe ciało Jezusa, Bóg stworzy już na nowo niebo i ziemię, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

„Wszystkim, którzy podążają za Mną, oznajmię: ci, którzy nie potrafią w pełni zaakceptować Moich słów, ci, którzy nie potrafią postępować zgodnie z Moimi słowami, ci, którzy nie potrafią znaleźć celu w Moich słowach, a także ci, którzy nie potrafią przyjąć zbawienia z powodu Moich słów, są tymi, którzy zostali przez nie potępieni, a ponadto utracili Moje zbawienie, a Moja rózga nigdy od nich nie odstąpi” (Powinniście zważać na wasze uczynki, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

„Jeśli wierzysz w Boga, ale nie szukasz prawdy ani woli Bożej, ani nie kochasz drogi, która prowadzi Cię bliżej do Boga, to mówię, że jesteś osobą, która stara się uciec przed sądem, i że jesteś marionetką oraz zdrajcą, który ucieka sprzed wielkiego, białego tronu. Bóg nie oszczędzi żadnego buntownika, który ucieka sprzed Jego oczu. Tacy ludzie otrzymają jeszcze surowszą karę. Ci, którzy przychodzą przed Boga po osąd, a ponadto zostali oczyszczeni, będą na zawsze mieszkać w Królestwie Bożym. Oczywiście jest to coś, co należy do przyszłości” (Chrystus dokonuje dzieła sądu za pomocą prawdy, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

Ze słów Boga Wszechmogącego wynika, że Bóg zbawia ludzi w oparciu o zasadę. To nie tak, że każdy, kto zaakceptuje Boga Wszechmogącego, może zostać zbawiony i wejść do królestwa niebieskiego. To, czy ludzie, którzy przyjęli dzieło Boga Wszechmogącego, trafią w dobre miejsce, zależy od tego, czy kochają prawdę i dążą do niej oraz czy akceptują Boży sąd i skarcenie i są Mu posłuszni, zyskując dzięki temu prawdę, uwalniając się od zdeprawowanego, szatańskiego usposobienia i obmywając się. Boży sąd i skarcenie w dniach ostatecznych to jedyna szansa, by zepsuta ludzkość została w pełni zbawiona. Tylko ludzie, którzy kochają prawdę, podporządkowują się Bożemu sądowi i skarceniu, Jego próbom i udoskonalaniu, uzyskują prawdę i zostają obmyci, będą zabrani do Jego królestwa. Ci, którzy nie akceptują prawdy lub nie są posłuszni Bożemu sądowi i skarceniu, zostaną przez Niego porzuceni. A ci, którzy czynią wszelkie zło, zostaną ukarani. Boże dzieło sądu w dniach ostatecznych pogrupuje ludzi zgodnie z ich rodzajem. To, czy ludzie potrafią zaakceptować prawdę i być posłuszni Bożemu sądowi i skarceniu, zyskać prawdę i być obmyci, jest bezpośrednio powiązane z tym, czy mogą zostać zbawieni i wejść do królestwa niebieskiego. To, czy ludzie potrafią zaakceptować dzieło Boga w dniach ostatecznych, jest powiązane z ich losem, celem i ostatecznym wynikiem. Przeczytajmy kolejny ustęp ze słów Boga Wszechmogącego. „Czy rozumiesz teraz, co jest sądem i co jest prawdą? Jeśli rozumiesz, to namawiam cię, byś poddał się posłusznie sądowi. W przeciwnym razie nigdy nie będziesz mieć okazji, by dostać pochwałę od Boga lub by zostać przez Niego sprowadzonym do Jego Królestwa. Ci, którzy tylko przyjmują sąd, ale nie mogą być oczyszczeni, to znaczy ci, którzy uciekają podczas dzieła sądu, na zawsze zostaną wzgardzeni i odrzuceni przez Boga. Ich grzechy są bardziej liczne i poważniejsze niż te faryzeuszy, bo zdradzili Boga i są buntownikami przeciwko Bogu. Tacy ludzie, którzy nie są godni nawet służyć, otrzymają surowszą karę – karę, która ponadto będzie wieczna. Bóg nie oszczędzi żadnego zdrajcy, który kiedyś przejawiał lojalność słowami, lecz potem Go zdradził. Tacy ludzie otrzymają srogą karę na duchu, duszy i ciele. Czy nie jest to właśnie objawienie sprawiedliwego usposobienia Boga? Czy nie jest to Boży cel w osądzaniu człowieka i objawianiu go? Bóg w czasie sądu wysyła wszystkich, którzy popełniają wszelkiego rodzaju niegodziwe uczynki, do miejsca zamieszkanego przez złe duchy i pozwala tym duchom niszczyć ich cielesną powłokę według swego uznania, a ciała tych ludzi cuchną jak zwłoki. Taka kara jest dla nich stosowna. Bóg spisuje w ich księgach pamięci każdy z grzechów popełnionych przez tych nielojalnych, fałszywych wierzących, fałszywych apostołów oraz fałszywych pracowników. Potem, gdy nadejdzie odpowiedni czas, wrzuci ich między duchy nieczyste, pozwalając tym duchom skazić, tak jak chcą, całe ciała tych ludzi, aby nigdy nie mogli zmartwychwstać w ciele ani nigdy nie mogli zobaczyć światła. Ci hipokryci, którzy pełnią służbę przez jakiś czas, ale nie są w stanie pozostać lojalnymi do końca, są wliczani przez Boga do niegodziwych, tak że wchodzą w zmowę z niegodziwcami i stają się częścią ich chaotycznego motłochu. W końcu Bóg ich unicestwi. Bóg odrzuca, a także nie zwraca uwagi na tych, którzy nigdy nie byli lojalni wobec Chrystusa, ani też nie włożyli żadnego wysiłku – i, w czasie przemiany epok, wszystkich ich unicestwi. Nie będą oni już dłużej istnieć na ziemi, a tym bardziej nie zdobędą wstępu do Królestwa Bożego. Ci, którzy nigdy nie byli szczerzy przed Bogiem, ale są zmuszeni przez okoliczności do pobieżnego zdania przed Nim sprawy, są zaliczeni do tych, którzy wykonują służbę dla Jego ludu. Tylko mała liczba tych ludzi przetrwa, podczas gdy większość zginie wraz z tymi, których posługa nie odpowiada standardom. Ostatecznie Bóg sprowadzi do swego królestwa wszystkich tych, którzy są tej samej myśli, co Bóg, lud i synów Boga, oraz tych, którzy byli predestynowani przez Boga do bycia kapłanami. Oni będą owocem Bożego dzieła. Jeśli chodzi o tych, których nie można sklasyfikować według żadnej z kategorii ustalonych przez Boga, to będą oni zaliczeni do niewierzących. I możecie sobie na pewno wyobrazić, jaki będzie ich wynik. Już wam powiedziałem wszystko, co powinienem powiedzieć. Droga, którą wybieracie, jest waszym wyborem. To, co powinniście zrozumieć, to: dzieło Boże nigdy nie czeka na nikogo, kto nie może dotrzymać Mu kroku, a sprawiedliwe usposobienie Boga nie okazuje miłosierdzia żadnemu człowiekowi” (Chrystus dokonuje dzieła sądu za pomocą prawdy, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

Fragment skryptu filmu pod tytułem „Ciernie wspomnień”

VII. Pytania i odpowiedzi dotyczące imienia Boga

Pytanie 1: W Biblii jest napisane: „Jezus Chrystus wczoraj i dziś, ten sam i na wieki” (Hbr 13:8). Więc imię Pana nie może się zmieniać! Oni twierdzą, że w dniach ostatecznych imię „Jezus” ulega zmianie. Jak wyjaśnicie słowa Bibli: „wczoraj i dziś, ten sam i na wieki”?

Odpowiedź: Bracia i siostry, Biblia mówi: „Jezus Chrystus wczoraj i dziś, ten sam i na wieki” (Hbr 13:8). Ponieważ Boże usposobienie i istota są wieczne i niezmienne. Nie znaczy to, że Jego imię się nie zmieni. Bóg Wszechmogący mówi o tym.

Bóg Wszechmogący mówi: „Są tacy, którzy mówią, że Bóg jest niezmienny. Jest to właściwa interpretacja, ale odnosi się ona do niezmienności Bożego usposobienia oraz Jego substancji. Zmiany w Jego imieniu i dziele nie dowodzą, że Jego substancja uległa przemianie; innymi słowy, Bóg zawsze będzie Bogiem i to nigdy się nie zmieni. Skoro mówisz, że dzieło Boże jest niezmienne, to czy mógłby On ukończyć swój trwający sześć tysięcy lat plan zarządzania? Wiesz jedynie, że Bóg jest zawsze niezmienny, ale czy wiesz, że jest zawsze nowy, a nigdy nie jest stary? Jeśli dzieło Boże jest niezmienne, czy mógłby On przewodzić ludzkości przez całą jej drogę aż do dnia dzisiejszego? Jeśli Bóg jest niezmienny, to dlaczego wykonał już dzieło dwóch wieków? (…) słowa »Bóg jest niezmienny« mówią o tym, co Bóg immanentnie ma i czym jest. Niezależnie od tego, nie możesz uzależniać sześciu tysięcy lat dzieła od jednego punktu, czy też ograniczać go martwymi słowami. Taka jest głupota człowieka. Bóg nie jest tak prosty, jak to sobie wyobraża człowiek, a Jego dzieło nie może zatrzymać się w którymkolwiek wieku. Na przykład Jahwe nie może zawsze oznaczać imienia Boga; Bóg może także wykonywać swoje dzieło pod imieniem Jezusa. Jest to znak, że dzieło Boże przez cały czas postępuje naprzód.

Bóg jest zawsze Bogiem i nigdy nie stanie się szatanem; szatan jest zawsze szatanem i nigdy nie stanie się Bogiem. Boża mądrość, Boża cudowność, Boża sprawiedliwość i Boży majestat nigdy się nie zmienią. Jego istota oraz to, co On ma i czym jest nigdy się nie zmienią. Jeśli jednak chodzi o Jego dzieło, ono zawsze przechodzi w kolejne etapy rozwoju, zawsze sięga głębiej, ponieważ On jest zawsze nowy, a nigdy stary. W każdym wieku Bóg przybiera nowe imię, w każdym wieku dokonuje nowego dzieła i w każdym wieku pozwala stworzonym przez siebie istotom widzieć Jego nową wolę i nowe usposobienie” (Wizja dzieła Bożego (3), w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

Ze słów Wszechmogącego wynika, że sam Bóg jest niezmienny. Znaczy Jego usposobienie i istota, ale nie Jego imię. Mimo że Bóg dokonał różnych dzieł i przyjmował różne imiona w procesie zbawiania ludzkości, Jego istota nigdy się nie zmienia. Bóg zawsze będzie Bogiem. Bez względu na to, czy Jego imię to Jahwe, czy Jezus, Jego istota nie zmienia się. Zawsze działa ten sam Bóg. Jednak wówczas żydowscy faryzeusze nie wiedzieli, że imię Boga zmienia się wraz z przejściem do kolejnego wieku dzieła. Wierzyli, że jedynie Jahwe może być ich Bogiem i Zbawicielem, gdyż przez długi czas utrzymywali, że tylko Jahwe jest Bogiem i że poza Nim nie ma innego Zbawiciela. Gdy Bóg zmienił Swe imię i przybył jako Jezus odkupić ludzkość, potępiali Jezusa i sprzeciwiali się Mu. Na koniec przybili Go do krzyża, popełniając przestępstwo, za co Bóg ich ukarał. I teraz, w dniach ostatecznych, jeśli zaprzeczymy istocie Boga i Jego dziełu, ponieważ zmienił swe dzieło, ponieważ zmienił swoje imię, będzie to lekkomyślność i niewiedza. Każde imię Boga w każdym wieku ma ogromne znaczenie, i każde niesie zbawienie.

Bóg zawsze jest nowy, nie stary. On ogarnia wszystkie rzeczy. Żadne imię nie może reprezentować Go w pełni. Zatem wraz z postępem wieków Jego imię ulega zmianie. Bóg Wszechmogący mówi: „Imię Jezusa zostało przybrane ze względu na dzieło zbawienia, więc czy będzie On nadal nazywany tym samym imieniem, kiedy powróci w dniach ostatecznych? Czy nadal będzie dokonywał dzieła odkupienia? Jak to możliwe, że Jahwe i Jezus są jednym, a jednak są Oni nazywani różnymi imionami w różnych wiekach? Czyż nie jest tak dlatego, że wieki Ich dzieła są różne? Czy jedno imię może reprezentować całość Boga? W związku z tym Bóg musi być nazywany różnymi imionami w różnych wiekach oraz musi On używać danego imienia, aby zmienić wiek i go reprezentować. Ponieważ żadne imię nie może w pełni reprezentować Samego Boga, a każde imię jest w stanie reprezentować jedynie tymczasowy aspekt Bożego usposobienia w danym wieku; jedyne, co musi zrobić, to reprezentować Jego dzieło. Zatem Bóg może wybrać takie imię, które odpowiada Jego usposobieniu, by reprezentować cały wiek” (Wizja dzieła Bożego (3), w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło). „Czy imię Jezusa – »Bóg z nami«– może reprezentować pełnię usposobienia Boga? Czy może w pełni wyrazić Boga? Jeśli człowiek mówi, że Bóg może być tylko nazywany Jezusem i nie może mieć innego imienia, ponieważ Bóg nie może zmienić swojego usposobienia, jest to w gruncie rzeczy bluźnierstwo! Czy wierzysz, że imię Jezus, Bóg z nami, może samo reprezentować Boga w Jego całości? Bóg może być określany wieloma imionami, ale pośród tych wielu imion nie ma ani jednego, które może zawrzeć całość Boga, ani jednego, które może w pełni reprezentować Boga. A więc Bóg ma wiele imion, ale nie mogą one w pełni wyrazić Bożego usposobienia, ponieważ Boże usposobienie jest tak bogate, że po prostu wykracza poza ludzką zdolność poznania Boga. Nie ma sposobu, dzięki któremu przy użyciu ludzkiego języka człowiek w pełni zawarłby Boga. (…) Jedno konkretne słowo lub imię nie jest zdolne reprezentować Boga w Jego całości, a więc czy myślisz, że Boże imię może zostać jednoznacznie ustalone? Bóg jest tak wielki i tak święty, a jednak nie pozwoliłbyś Mu na zmianę Jego imienia w każdym nowym wieku? Zatem w każdym wieku, w którym Bóg osobiście dokonuje swego dzieła, używa On imienia, które odpowiada temu wiekowi, aby określić dzieło, którego zamierza dokonać. Używa tego konkretnego imienia o tymczasowym znaczeniu, aby imię to reprezentowało Jego usposobienie w tym wieku. To jest właśnie Bóg używający języka ludzkości, aby wyrazić swoje własne usposobienie” (Wizja dzieła Bożego (3), w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło). Bóg jest mądry i wszechmocny. Jest wielki, wszechstronny, wszechobejmujący. Żadne konkretne imię nie może reprezentować wszystkiego, czym Bóg jest. Bóg w każdym wieku tworzy część swojego dzieła, ujawnia część usposobienia. Nie wyraził jeszcze wszystkiego, co ma i czym jest. Zatem na każdym etapie dzieła, Bóg występuje pod innym imieniem, o innym znaczeniu, które reprezentuje dany wiek i Jego usposobienie. To zasada dzieła Bożego i główny powód tego, że On zmienia swe imię.

Fragment skryptu filmu pod tytułem „Imię Boga się zmieniło?!”

Pytanie 2: Imię Boga w każdym wieku nie reprezentuje Jego całości, to jakie jest znaczenie Jego imion w każdym wieku?

Odpowiedź: Zadałaś bardzo ważne pytanie. Dziś Bóg Wszechmogący daje nam odpowiedź na to pytanie. Bóg Wszechmogący mówi: „»Jahwe« to imię, które przybrałem podczas Mojego dzieła w Izraelu i oznacza ono Boga Izraelitów (narodu wybranego przez Boga), który może litować się nad człowiekiem, przeklinać go i kierować jego życiem; Boga, który posiada wielką moc i pełen jest mądrości. »Jezus« to Emmanuel, co oznacza ofiarę za grzechy pełną miłości i współczucia, niosącą człowiekowi odkupienie. Wykonał On dzieło Wieku Łaski; On reprezentuje Wiek Łaski i może być przedstawicielem tylko jednej części dzieła planu zarządzania. Oznacza to, że tylko Jahwe jest Bogiem narodu wybranego – Izraela, Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka, Bogiem Jakuba, Bogiem Mojżesza i Bogiem wszystkich ludzi Izraela. Dlatego w obecnym wieku wszyscy Izraelici, nie tylko Żydzi, wielbią Jahwe. Składają Mu ofiary na ołtarzu i służą Mu w świątyni, nosząc szaty kapłanów. To, co jest ich nadzieją, to ponowne pojawienie się Jahwe. Jedynie Jezus jest Odkupicielem rodzaju ludzkiego i On jest ofiarą za grzechy, która odkupiła ludzkość z grzechu. Oznacza to, że imię Jezusa pochodzi z Wieku Łaski i powstało ze względu na dzieło odkupienia w Wieku Łaski. Imię Jezusa powstało po to, by pozwolić ludziom Wieku Łaski narodzić się ponownie oraz być zbawionymi i jest to szczególne imię służące odkupieniu całej ludzkości. Toteż imię Jezusa reprezentuje dzieło odkupienia i oznacza Wiek Łaski. Imię Jahwe to szczególne imię dla ludzi Izraela, którzy żyli pod prawem. W każdym okresie i na każdym etapie dzieła Moje imię nie jest bezpodstawne, lecz niesie znaczenie reprezentacyjne: każde imię reprezentuje jeden wiek. »Jahwe« reprezentuje Wiek Prawa i jest tytułem honorowym, jakim lud Izraela zwracał się do Boga, którego czcił. »Jezus« reprezentuje Wiek Łaski i jest to imię Boga wszystkich tych, którzy zostali odkupieni podczas Wieku Łaski. Jeśli w trakcie dni ostatecznych człowiek wciąż pragnie przybycia Jezusa Zbawiciela i wciąż oczekuje, że nadejdzie On z takim wizerunkiem, jaki nosił w Judei, wówczas cały sześciotysięczny plan zarządzania musiałby się zatrzymać w Wieku Odkupienia i nie mógłby pójść ani o krok dalej. Co więcej, dni ostateczne nigdy by nie nadeszły, a wiek ten nigdy nie dobiegłby końca, a to dlatego, że Jezus Zbawiciel służył jedynie odkupieniu i zbawieniu człowieka. Przyjąłem imię Jezus jedynie ze względu na wszystkich grzeszników w Wieku Łaski, lecz nie jest to imię, pod którym doprowadzę cały rodzaj ludzki do końca” (Zbawiciel powrócił już na „Białym obłoku”, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

Dzięki słowom Boga zrozumieliśmy znaczenie Jego imion w każdym wieku. W Wieku Prawa Jego imię brzmiało „Jahwe” i reprezentowało to, co On okazywał wówczas ludzkości: majestat, gniew, przekleństwo i łaskę. Później Bóg, znany jako Jahwe, rozpoczął dzieło Wieku Prawa. Sformułował prawa i oficjalnie poprowadził ludzkość w jej życiu na Ziemi. Zażądał, by ludzie przestrzegali praw, wielbili Go i oddawali Mu cześć. Tych, którzy byli prawi, błogosławił i obdarzał łaską. Kto prawo naruszał, był kamienowany lub palony ogniem z niebios. Dlatego wierni Izraelici rygorystycznie przestrzegali praw i czcili imię Jahwe. Żyli kilka tysięcy lat, czcząc imię Jahwe, aż skończył się Wiek Prawa. Pod koniec Wieku Prawa ludzkość stała się bardziej zepsuta, bardziej grzeszna, i ludzie nie stali już na straży prawa. Każdy był świadomy zagrożenia karą za naruszenie prawa, dlatego Bóg przeprowadził dzieło odkupienia pod imieniem Jezus. Rozpoczął Wiek Łaski i zakończył Wiek Prawa, okazując Swą miłość i litość. Obdarował ludzi swą łaską i został za nich ukrzyżowany, odkupując w ten sposób ich grzechy. Odtąd modlimy się do imienia Jezus i czcimy je jako święte, by zyskać Jego przebaczenie i obfitą łaskę. Imię Jezus ma pomóc ludziom Wieku Łaski odrodzić się i zyskać zbawienie. Oznacza ofiarę za grzechy pełną łaski i miłości. Imię „Jezus” reprezentuje dzieło odkupienia, a także Bożą łaskę i miłość. Bracia i siostry, z dwóch etapów dzieła, których Bóg już dopełnił, widzimy, że imię, które przyjmuje w każdym wieku, ma szczególne znaczenie. Każde reprezentuje Boże dzieło i usposobienie w danym wieku. Gdyby w Wieku Łaski Pan przybył nie jako Jezus, lecz Jahwe, dzieło Boże zatrzymałoby się na Wieku Prawa i zepsuta ludzkość nie zaznałaby odkupienia. Człowiek zostałby potępiony i ukarany. A gdyby Bóg przybył w dniach ostatecznych jako Jezus, zepsuta ludzkość zyskałaby tylko odkupienie grzechów, lecz nie zostałaby obmyta i zbawiona. Jest tak, gdyż nasze grzechy są nam wybaczone przez wiarę w Jezusa, lecz nasza grzeszna natura wciąż istnieje. Nadal grzeszymy i nie należymy w pełni do Boga. Zatem aby w pełni wybawić ludzkość od grzechu, Bóg wypełnia kolejny etap dzieła zbawienia na fundamencie dzieła Pana Jezusa. Dlatego też imię Boże musi się zmienić. Imię Bóg Wszechmogący przepowiedziano dawno temu. Odkryjemy to dzięki analizie Biblii. Księga Objawienia, rozdział 1:8 „Ja jestem Alfa i Omega, początek i koniec, mówi Pan, który jest i który był, i który ma przyjść, Wszechmogący”. Teraz rozdział 11 werset 16-17: „A dwudziestu czterech starszych, którzy siedzą przed Bogiem na swoich tronach, upadło na twarze i oddało Bogu pokłon; Mówiąc: Dziękujemy tobie, Panie Boże Wszechmogący, który jesteś i który byłeś, i który masz przyjść, że wziąłeś swą potężną moc i objąłeś królestwo”. Księga Objawienia rozdział 4, 16, i 19 również to przepowiedziały. Nowym imieniem Boga w dniach ostatecznych jest Wszechmogący, Bóg Wszechmogący.

Bóg jest Bogiem mądrym i wszystko, co robi, ma ogromne znaczenie. Imię „Bóg Wszechmogący” w pełni reprezentuje Jego dzieło i usposobienie w dniach ostatecznych. Gdyby sam Bóg nie odsłonił przed nami tych tajemnic, nawet lata spędzone na czytaniu Biblii by nam nie pomogły. Przeczytajmy słowa Wszechmogącego.

Bóg Wszechmogący mówi: „Poprzez całe Boże zarządzanie dzieło Boże jest absolutnie przejrzyste: Wiek Łaski jest Wiekiem Łaski, a dni ostateczne są dniami ostatecznymi. Istnieją wyraźne różnice pomiędzy każdym z wieków, ponieważ w każdym z nich Bóg dokonuje dzieła, które jest charakterystyczne dla danego wieku. Aby wykonać dzieło dni ostatecznych, niezbędne jest wypalanie, sąd, karcenie, gniew i destrukcja. Są one niezbędne, aby doprowadzić wiek do końca. Dni ostateczne odnoszą się do ostatniego wieku. Podczas ostatniego wieku, czy Bóg nie doprowadzi go do końca? Aby zakończyć wiek, Bóg musi przynieść ze sobą karcenie i sąd. Tylko w taki sposób może On doprowadzić ten wiek do końca. (…) W związku z tym, w trakcie Wieku Prawa imieniem Boga było Jahwe, a w Wieku Łaski Boga reprezentowało imię Jezus. Podczas dni ostatecznych Jego imię to Bóg Wszechmogący – Wszechmogący, który używa swej mocy, aby prowadzić człowieka, podbić człowieka, pozyskać człowieka, a w końcu doprowadzić wiek do końca” (Wizja dzieła Bożego (3), w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

„Niegdyś znano Mnie jako Jahwe. Zwano Mnie też Mesjaszem, a ludzie niegdyś z miłością i szacunkiem nazywali Mnie Jezusem Zbawicielem. Dziś jednak nie jestem już Jahwe ani Jezusem, jakiego ludzie znali w przeszłości – jestem Bogiem, który powrócił w dniach ostatecznych, Bogiem, który zakończy wiek. Jestem Samym Bogiem, który powstaje z krańców ziemi, nasycony Moim całym usposobieniem, pełen autorytetu, honoru i chwały. Ludzie nigdy nie weszli ze Mną w relację, nigdy Mnie nie znali i pozostawali nieświadomi Mojego usposobienia. Od stworzenia świata aż do dziś nie ujrzał Mnie ani jeden człowiek. Jest to Bóg, który ukazuje się człowiekowi w dniach ostatecznych, ale pozostaje ukryty pośród ludzi. Mieszka między nimi, prawdziwy i realny, jak palące słońce i gorejący płomień, pełen mocy i emanujący władzą. Nie istnieje choćby jedna osoba czy rzecz, której nie osądzą Moje słowa, ani jedna osoba czy rzecz, której nie oczyści płonący ogień. W końcu wszystkie narody zostaną pobłogosławione Moimi słowami, ale też zostaną nimi rozłupane na kawałki. W ten sposób w dniach ostatecznych ludzie zobaczą, że jestem Zbawicielem, który powrócił, i że jestem Bogiem Wszechmogącym, który podbija cały gatunek ludzki. I wszyscy zobaczą, że kiedyś byłem ofiarą za ludzkie grzechy, ale w dniach ostatecznych stanę się też płomieniem słońca, które wypali wszelką rzecz, jak też Słońcem sprawiedliwości, które wszystko ujawni. To jest Moje dzieło dni ostatecznych. Przyjąłem to imię i jestem pełen tego usposobienia tak, by wszyscy ludzie mogli zobaczyć we Mnie prawego Boga, palące słońce i gorejący płomień, i by wszyscy mogli Mnie czcić, jedynego prawdziwego Boga, i mogli zobaczyć Moją prawdziwą twarz: nie jestem tylko Bogiem Izraelitów i nie jestem też jedynie Odkupicielem; jestem Bogiem wszelkich stworzeń w całym niebie, na ziemi i w morzach” (Zbawiciel powrócił już na „Białym obłoku”, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

W dniach ostatecznych Bóg wypełnia swe dzieło osądzenia Wieku Królestwa jako Bóg Wszechmogący. Ujawnił zepsutą naturę ludzi i przez Swoje słowa osądził naszą nieprawość, byśmy dzięki Jego słowom poznali swą naturę i istotę, byśmy ujrzeli zepsucie jakiego dokonał w nas szatan, byśmy pojęli źródło tego zepsucia oraz poznali prawość Boga i Jego usposobienie. On wskazuje też drogę i kierunek zmian naszego usposobienia, byśmy mogli porzucić zło, dążyć do prawdy, zmienić swe usposobienie i dostąpić zbawienia. Bóg przybył, by nas osądzić i oczyścić, oraz nagrodzić dobrych i ukarać złych, by całkowicie uratować zepsutą ludzkość od domeny szatana i zakończyć obejmujący sześć tysięcy lat plan zarządzania. Przybył w dniach ostatecznych z usposobieniem prawości, majestatu i gniewu, który nie toleruje żadnych wykroczeń. Otwarcie pokazał usposobienie oraz to, co posiada i czym jest. Przybył, by osądzić i ukarać całe zepsucie ludzkości i nieprawość, by w pełni wybawić nas od grzechu i odtworzyć pierwotną świętość człowieka. Bóg pragnie, by wszyscy widzieli nie tylko Jego mądrość w stworzeniu nieba i ziemi, lecz głównie mądrość swego praktycznego dzieła. On nie tylko stworzył wszystkie rzeczy, lecz też kieruje wszystkim. Był nie tylko ofiarą za grzechy, może również odmienić nas i oczyścić. On jest Pierwszym i Ostatnim. Nikt nie pojmie Jego cudowności ani Jego czynów. Dlatego najlepszym imieniem dla Niego jest Bóg Wszechmogący. Dzieło Ducha Świętego ma jedynie strzec dzieła dokonanego przez Boga Wszechmogącego. Wszyscy, którzy modlą się i prawdziwie Go czczą, mogą zyskać dzieło Ducha Świętego i cieszyć się wsparciem Bożym i Jego wodą życia. Inaczej ogarnie ich mrok i zgubią swoją drogę. Dziś kościoły, które wciąż tkwią w Wieku Łaski, opuszcza coraz więcej wiernych. Wierni obojetnieją w wierze, kaznodzieje nie mają czego głosić, ludzie nie wzruszają się w modlitwie. I coraz więcej ludzi ulega pokusom tego świata, gdyż nie uznali imienia Boga Wszechmogącego i nie nadążają za nowym dziełem Boga.

Fragment skryptu filmu pod tytułem „Imię Boga się zmieniło?!”

IX. Pytania i odpowiedzi dotyczące Bożego dzieła sądu w dniach ostatecznych

Pytanie 9: Wszyscy chcemy przyjąć sąd Boży, ale powiedzcie nam, jak powinniśmy doświadczyć Jego sądu, byśmy mogli otrzymać prawdę i życie, pozbyć się grzesznej natury i osiągnąć zbawienie.

Odpowiedź: Jak doświadczyć ostatecznego sądu Bożego, aby otrzymać prawdę i życie, odrzucić naszą grzeszną naturę i dostąpić zbawienia w Jego królestwie. Tego typu pytania są bardzo ważne, ponieważ dotyczą głównych zagadnień związanych z naszym końcem i przeznaczeniem. By zrozumieć ten aspekt prawdy, przeczytajmy kilka fragmentów słowa Bożego:

„Prawdziwa wiara w Boga oznacza rzecz następującą: w oparciu o przekonanie, że Bóg posiada najwyższą władzę nad wszystkim, człowiek doświadcza Jego słów i Jego dzieł, oczyszcza swoje zepsute usposobienie, zadowala wolę Boga i poznaje Go. Tylko przebycie takiej drogi można nazwać »wiarą w Boga«” (Przedmowa, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

„Dzisiejszy proces mówienia jest właśnie procesem podboju. A w jaki dokładnie sposób ludzie powinni współpracować z Bogiem? Dowiadując się, jak jeść i pić te słowa oraz osiągając ich zrozumienie. Jeśli zaś chodzi o to, jak ludzie zostaną podbici, to nie jest to coś, czego są w stanie dokonać sami. Wszystko co możesz zrobić – poprzez jedzenie i picie tych słów – to poznać własne skażenie i nieczystość, swoją buntowniczość i nieprawość – i paść przed Bogiem na kolana. Jeżeli, zrozumiawszy wolę Boga, będziesz potrafił wprowadzać ją w życie oraz będziesz mieć objawienia, i będziesz umiał całkowicie podporządkować się tym słowom i samemu nie dokonywać żadnych wyborów, wtedy będziesz podbity, a stanie się to dzięki tym właśnie słowom” (Wewnętrzna prawda dzieła podboju (1), w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

„Skupić się na jedzeniu i piciu słowa Boga, skupić się na poszukiwaniu prawdy, na poszukiwaniu intencji Boga w Jego słowach, i starać się pojąć wolę Boga we wszystkim. Jest to najbardziej podstawowa i istotna metoda praktykowania. (…) Oddanie się słowom Bożym całym sercem oznacza przede wszystkim poszukiwanie prawdy, szukanie intencji Boga w Jego słowach, skupienie się na zrozumieniu woli Bożej oraz zrozumieniu i uzyskaniu większej ilości prawdy ze słów Bożych. (…) Czytając Jego słowa, Piotr nie skupiał się na zrozumieniu doktryn, a jeszcze mniej na uzyskaniu wiedzy teologicznej, lecz na zrozumieniu prawdy i woli Bożej oraz usposobienia i piękna Boga. Próbował również pojąć na podstawie słów Bożych różne skażone stany i skażoną naturę człowieka oraz jego faktyczne braki, osiągając w ten sposób wszystkie aspekty wymagań, jakie Bóg stawia człowiekowi, który ma Go zadowolić. Piotr praktykował na wiele właściwych sposobów, które były zgodne ze słowami Boga; było to jak najbardziej zgodne z wolą Boga i była to najlepsza współpraca, jaką okazać mógł człowiek doświadczający Bożego dzieła” (Jak obrać ścieżkę Piotra, w: Słowo, t. 3, Wypowiedzi Chrystusa dni ostatecznych).

Musimy zrozumieć, co tak naprawdę oznacza wiara w Boga. To praktykowanie Jego słowa i doświadczenie Jego dzieła, aby zrozumieć prawdę i ją urzeczywistnić. Taki jest proces wiary w Boga. Boże dzieło końca czasu polega na osądzaniu nas za pomocą Jego słowa. Jeśli chcemy obmyć nasze zepsute usposobienie, abyśmy mogli dostąpić zbawienia Bożego, musimy najpierw włożyć nieco wysiłku w Boże słowo. Musimy jeść i pić słowo Boga oraz przyjąć sąd Boży i objawienia zawarte w Jego słowie. Nieważne, jak dotkliwie może nas zranić słowo Boże, jakie jest ostre, jak przez nie cierpimy, pamiętajcie, że słowo Boże jest całą prawdą i stanowi rzeczywistość życia, w którą powinniśmy wejść. Wypowiedziane słowa Boże mają nas obmyć i zmienić, by pomóc nam odrzucić nasze zepsucie i dostąpić zbawienia, a także, aby pomóc nam zrozumieć prawdę i zdobyć wiedzę o Bogu. Musimy nauczyć się akceptować sąd i przycinanie przez słowo Boże. Jeśli chcemy zdobyć prawdę zawartą w słowie Bożym, musimy być gotowi znosić cierpienia z powodu posłuszeństwa wobec prawdy. Musimy dążyć do prawdy i starać się ją odnaleźć w słowie Bożym. Wybadać wolę Bożą i spróbować poznać samych siebie. Musimy zastanowić się nad słowem Bożym, aby poznać naszą własną arogancję, podstępność i samolubność, by dostrzec, jak targujemy się z Bogiem, wykorzystujemy Go, oszukujemy, wypaczamy prawdę i popełniamy inne grzechy, a także inne nieczystości w naszej wierze i pragnienie błogosławieństw. Tak stopniowo poznamy prawdę, która kryje się za naszym zepsuciem, oraz istotę naszej natury. Kiedy zrozumiemy więcej prawdy, nasza wiedza o Bogu się pogłębi, wówczas dowiemy się, jakie osoby Bóg lubi, a jakie nie przypadają Mu do gustu oraz jakiego rodzaju ludzi On zbawi, jakich wyeliminuje, jakich użyje, a kogo pobłogosławi. Kiedy dostrzeżemy to wszystko, zaczniemy rozumieć Boże usposobienie. Takie są rezultaty doświadczania Bożego sądu poprzez Jego słowo. Każdy, kto dąży do prawdy, powinien zważyć na doświadczenie sądu słowa Bożego, próbując szukać prawdy we wszystkim, praktykować słowo Boże i być posłusznym Bogu. Stopniowo ci ludzie zaczną rozumieć prawdę i wejdą w rzeczywistość, doświadczając słowa Bożego, osiągną doskonałość i zbawienie. Co do tych, którzy nie kochają prawdy, to choć potrafią oni rozpoznać pojawienie się Boga na podstawie prawdy, którą Bóg wyraził w swym słowie, sądzą, że istnieje sposób, by mogli osiągnąć zbawienie, jeśli poświęcą się trochę i wykonają swój obowiązek. Tak więc nie mogą otrzymać prawdy po tym, jak wierzyli w Boga przez tyle lat. Może i rozumieją kilka doktryn, ale myślą, że znają całą prawdę i rzeczywistość. Okłamują sami siebie i wkrótce zostaną wyeliminowani przez Boga. Jak powinniśmy doświadczyć Bożego dzieła, aby osiągnąć zbawienie? Przeczytajmy trochę więcej słowa Boga Wszechmogącego.

Bóg Wszechmogący mówi: „Tylko poprzez wcielanie słowa Bożego w życie, życie człowieka może rozkwitnąć naprawdę. Nie można rozwijać się jedynie dzięki czytaniu Bożego słowa. Jeżeli wierzysz, że zrozumienie słowa Bożego jest wystarczające, aby wieść właściwe życie i mieć właściwą postawę, twoje pojmowanie jest wypaczone. Prawdziwe zrozumienie słowa Bożego ma miejsce wtedy, gdy praktykujesz prawdę. Musisz pojąć, że »można je zrozumieć tylko poprzez praktykowanie prawdy«” (Zrozumiawszy prawdę, powinieneś wprowadzać ją w życie, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

„W swojej wierze w Boga Piotr starał się zadowolić Go we wszystkim i być posłusznym wobec wszystkiego, co pochodziło od Boga. Bez najmniejszej skargi był w stanie przyjąć karcenie i sąd, a także oczyszczanie, udrękę i niedostatek w swoim życiu, a nic z tego nie mogło zmienić jego miłości do Boga. Czy nie była to najwyższa miłość do Boga? Czy nie było to spełnienie obowiązku stworzenia Bożego? Poprzez karcenie, sąd czy udrękę – zawsze jesteś zdolny do osiągnięcia dozgonnego posłuszeństwa, i to właśnie powinno osiągnąć stworzenie Boże, to jest czystość miłości do Boga. Jeżeli człowiek potrafi osiągnąć tak wiele, to jest on wykwalifikowanym stworzeniem Bożym i nie ma nic, co lepiej spełni pragnienie Stwórcy” (Sukces i porażka zależą od ścieżki, którą idzie człowiek, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

„Jeżeli prawda jest tym, czego szukasz, jeśli to, co wprowadzasz w życie, jest prawdą i jeśli to, co zdobywasz, jest zmianą twojego usposobienia, wówczas ścieżka, którą kroczysz, jest właściwa. Jeżeli to, czego szukasz, to błogosławieństwo ciała, a to, co wprowadzasz w życie, jest prawdą zgodną z twoimi pojęciami i jeżeli nie następuje zmiana twojego usposobienia, a ty w ogóle nie jesteś posłuszny Bogu wcielonemu i nadal żyjesz w niejasnym stanie, wówczas to, czego szukasz, z pewnością zaprowadzi cię do piekła, bo ścieżka, którą idziesz, jest ścieżką porażki. To, czy zostaniesz udoskonalony, czy wyeliminowany, zależy od twojego własnego dążenia i należy powiedzieć, że sukces i porażka zależą od ścieżki, którą idzie człowiek” (Sukces i porażka zależą od ścieżki, którą idzie człowiek, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

„Jeżeli potrafi zadowolić Boga wypełniając swój obowiązek, jeśli jego słowa i działania opierają się na zasadach i może on wkroczyć w rzeczywistość prawdy w jej wszystkich aspektach, wówczas jest osobą, która jest udoskonalona przez Boga. Można powiedzieć, że dzieło i słowa Boże są dla tego człowieka całkowicie skuteczne, że słowa Boże stają się jego życiem, że otrzymał on prawdę i potrafi żyć według słów Bożych. Następnie natura jego ciała, czyli fundament jego pierwotnego istnienia, zatrzęsie się i upadnie. Gdy ktoś przyjmie słowa Boga jako swoje życie, stanie się nowym człowiekiem. Słowa Boga stają się jego życiem; wizja Bożego dzieła, Jego wymagania wobec człowieka, Jego objawienie człowieka i standardy prawdziwego życia, których Bóg wymaga od człowieka, stają się jego życiem, człowiek żyje według tych słów i prawd i zostaje udoskonalony przez słowa Boże. Taka osoba odradza się i staje się nowym człowiekiem dzięki Jego słowom” (Jak obrać ścieżkę Piotra, w: Słowo, t. 3, Wypowiedzi Chrystusa dni ostatecznych).

Bóg Wszechmogący mówi: „Tylko poprzez wcielanie słowa Bożego w życie, życie człowieka może rozkwitnąć naprawdę”. Ten jeden wers to szczera prawda! Wierzący, którzy nie praktykują Bożego słowa, nie otrzymają prawdy. Kto jej nie ma, jest również pozbawiony życia. Bóg Wszechmogący powiedział nam, jak Piotr dążył do prawdy, by zostać udoskonalonym. Piotr był kimś, kto dążył do prawdy. Nie tylko szukał prawdziwej miłości do Boga, ale także skupiał się na przemianie własnego usposobienia. Był posłuszny wobec Pana i akceptował Jego oczyszczenie oraz próby, jakim był poddawany. Nawet gdyby Pan oddał go szatanowi, nadal byłby posłuszny Mu aż do śmierci. Został ukrzyżowany do góry nogami w imię Pana, składając tym samym świadectwo. Piotr gorliwie wierzył w Boga, miłował go sercem i był Mu posłuszny. Włożył wiele wysiłku w nauczanie, a szczególnie skupił się na praktykowaniu prawdy. Właśnie dlatego Piotr został udoskonalony i ostatecznie otrzymał Bożą aprobatę. Zgodnie ze świadectwem złożonym przez Piotra wszyscy wierzący muszą dążyć do prawdy, jeśli chcą dostąpić zbawienia, muszą wkładać wysiłek w czytanie słowa Bożego, ucząc się więcej o prawdzie i woli Bożej oraz praktykując prawdę w swoim życiu. Podążając tą ścieżką, będziemy w stanie coraz wyraźniej dostrzec prawdę i zyskamy więcej sposobów na jej wykorzystanie. Tak wstąpimy w rzeczywistość. Jeśli będziemy się zadowalać doktrynami, to nie wejdziemy w rzeczywistość. Poznanie doktryn nie oznacza zrozumienia prawdy. Tylko jej pojęcie pozwoli nam poznać Boga. Poznamy siebie i okażemy prawdziwą skruchę. Ale nie, jeśli będziemy znać tylko doktryny. Wiedza o doktrynach sprawi, że staniemy się aroganccy. I nigdy nie poznamy Boga ani nas samych. Wiemy to na pewno. Doświadczając dzieła Boga Wszechmogącego, ci, którzy nie mają miłości do prawdy, będą chcieli uniknąć sądu Bożego. To spowoduje, że odsuną się jeszcze dalej od Boga, szczególnie gdy sąd sprawi im ból. Jak ci ludzie mogą uzyskać prawdę? Ale ludzie, którzy miłują prawdę, są gotowi wycierpieć i wytrzymać wszystko, aby móc tylko zyskać szansę na jej zdobycie. Mogą być posłuszni nawet wtedy, gdy to, co czytają w Bożym słowie jest surowe. Uczą się również tego, jak mogą niewzruszenie sprostać trudnym próbom. Nawet jeśli stracą rodziny, wolność lub życie, to będą trwać przy świadectwie o Bogu. Tacy ludzie mogą z pewnością uzyskać prawdę i Bożą aprobatę po doświadczeniu Jego dzieła!

Fragment skryptu filmu pod tytułem „Pieśń zwycięstwa”

XI. Pytania i odpowiedzi dotyczące tego, jak odróżnić prawdziwego Chrystusa od fałszywych Chrystusów

Pytanie 1: Uważam, że jeżeli jesteśmy wierni imieniu Pana, jego drogom, i nie damy się zwieść fałszywym Chrystusom, zachowując czujność, to Pan z pewnością da nam znak gdy nadejdzie. Nie musimy nasłuchiwać głosu Pana, aby zostać pochwyconymi. Bo Jezus powiedział: „Jeśli wtedy ktoś wam powie: Oto tu jest Chrystus, albo: Jest tam – nie wierzcie. Powstaną bowiem fałszywi Chrystusowie i fałszywi prorocy i będą czynić wielkie znaki i cuda, żeby zwieść, o ile można, nawet wybranych” (Mt 24:23-24). Czy nie uznajesz oszustwa ze strony fałszywych Chrystusów i fałszywych proroków? Dlatego wszyscy, którzy dają świadectwo powrotu Pana oszukują. Nie musimy poszukiwać ani badać. Kiedy Pan nadejdzie, dam nam znak. Na pewno nas nie zostawi. Myślę, że to jest właściwa interpretacja. I co na to odpowiecie?

Odpowiedź: Pan Jezus przepowiedział, że w dniach ostatecznych będą nas zwodzić fałszywi Chrystusowie. To fakt. Jednak sam Pan Jezus zapowiadał swój powrót. Wielokrotnie. Wierzymy w to, prawda? Studiując przepowiednie o powrocie Pana Jezusa, wielu ludzi skupia się tylko na nieufności wobec fałszywych Chrystusów, nie zastanawiają się jak powitać Oblubieńca i jak usłyszeć jego głos. Pomyślcie przez chwilę. To tak, jakby nie jeść z obawy przed zakrztuszeniem… Tak naprawdę nieważne, jak bardzo wystrzegamy się fałszywych Chrystusów, jeśli nie powitamy powrotu Pana, nie zostaniemy zabrani przed Jego tron, będziemy niczym panny głupie, pominięte i pozostawione przez niego, i bardzo ucierpi na tym nasza wiara. To, czy możemy powitać powrót Pana, zależy od tego, czy jesteśmy w stanie usłyszeć głos Boga. Jeśli uznamy, że Chrystus jest prawdą, drogą i życiem, z łatwością rozpoznamy jego głos. Jeśli nie potrafimy dostrzec prawdy i skupiamy się tylko na cudach bożych, wtedy na pewno zostaniemy oszukani przez fałszywych Chrystusów Jeżeli nie będziemy szukać i badać prawdziwej drogi, to nigdy nie będziemy w stanie usłyszeć głosu Boga. Czyż to nie czekanie na śmierć, doprowadzanie do własnej zguby? Wierzymy w słowa Pana, Boże owieczki słyszą Jego głos. Myślący, świadomi i potrafiący usłyszeć głos Boga nie zostaną oszukani przez fałszywych Chrystusów. Bo fałszywi Chrystusowie nie posiadają prawdy i nie są zdolni dokonać dzieła Bożego. Więc to nas nie powinno martwić. Tylko ci, którzy są zagubieni i nie myślą samodzielnie, mogą dać się zwieść fałszywym Chrystusom. Panny mądre nie zostaną oszukane przez fałszywych Chrystusów, ponieważ czuwa nad nimi Pan. Kiedy Bóg stworzył człowieka, panny mądre otrzymały ludzką duszę i dlatego mogły usłyszeć Jego głos. A zatem wszystkie boże owieczki słyszą Jego głos, gdyż On tak zarządził. Tylko panny głupie skupiają się na ochronie przed fałszywymi Chrystusami zamiast szukać i badać sprawę powrotu Pana. Jeśli chcemy należycie powitać Pana i nie dać się oszukać fałszywym Chrystusom, musimy zrozumieć w jaki sposób oni zwodzą ludzi. Tak naprawdę, Pan Jezus opowiedział nam już o tym, jak działają fałszywi Chrystusowie. Pan Jezus rzekł: „Powstaną bowiem fałszywi Chrystusowie i fałszywi prorocy i będą czynić wielkie znaki i cuda, żeby zwieść, o ile można, nawet wybranych” (Mt 24:24). Te słowa pokazują nam, że fałszywi Chrystusowie dają znaki i czynią cuda, aby oszukać wybrańców Boga. W ten właśnie sposób zwodzą wszystkich wiernych. Przede wszystkim musimy zrozumieć, dlaczego fałszywi Chrystusowie używają znaków i cudów, aby oszukiwać. Przede wszystkim dlatego, że są całkowicie pozbawieni prawdy. W swej naturze i istocie, to wyjątkowo złe duchy. Muszą zatem czynić cuda by wypaść wiarygodnie. Gdyby fałszywi Chrystusowie posiadali prawdę, nie musieliby używać cudów, by zwodzić ludzi. Fałszywi Chrystusowie czynią cuda, ponieważ nie pozostaje im nic innego. Jeśli tego nie dostrzegamy, bardzo łatwo nas oszukać. Tylko Chrystus jest prawdą, drogą i życiem. Ten, który wyraża prawdę, pokazuje ludziom drogę i daje im życie to właśnie Chrystus. Ci, którzy nie są w stanie wyrazić prawdy, są fałszywi. To podstawowa zasada przy rozpoznawaniu fałszywych Chrystusów. Wszyscy, którzy poszukują prawdziwej drogi, powinni przestrzegać tej zasady, aby potrafili rozpoznawać głos Boga. I nie jest to złe postępowanie. Bóg opowiedział nam o tym, jak działają fałszywi Chrystusowie i prorocy. Pozwólcie nam przeczytać słowa Boga Wszechmogącego. Bóg Wszechmogący mówi: „Jeśli, w trakcie trwania dnia dzisiejszego, powstanie osoba, która będzie w stanie ukazywać znaki i cuda, wyganiać demony, uzdrawiać chorych i czynić wiele cudownych rzeczy, a także jeśli ta osoba będzie twierdzić, że jest Jezusem, który przybył, to będzie to spreparowane przez złe duchy oszustwo, które imituje Jezusa. Pamiętajcie o tym! Bóg nie powtarza tego samego dzieła. Etap dzieła Jezusa został już ukończony, a Bóg nigdy więcej nie podejmie tego etapu dzieła. (…) W ludzkich pojęciach, Bóg zawsze musi ukazywać znaki i cuda, zawsze musi uzdrawiać chorych oraz wyganiać demony, musi zawsze być dokładnie taki jak Jezus. Jednak tym razem Bóg wcale taki nie jest. Jeśli w ciągu dni ostatecznych Bóg ciągle ukazywałby znaki oraz cuda i ciągle by wyganiał demony oraz uzdrawiał chorych – gdyby robił dokładnie to samo, co Jezus – to powtarzałby to samo dzieło, a dzieło Jezusa nie miałoby znaczenia ani wartości. A zatem Bóg wykonuje jeden etap dzieła w każdym wieku. Kiedy każdy etap Jego dzieła jest zakończony, wkrótce zostaje podrobiony przez złe duchy. A gdy szatan zaczyna deptać Bogu po piętach, Bóg zmienia metodę na inną. Kiedy Bóg dokończy pewien etap swego dzieła, jest on imitowany przez złe duchy. Musicie mieć co do tego jasność” (Poznawanie Bożego dzieła w dniu dzisiejszym, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło). „Dzieło Boże nie zawsze jest zgodne z pojęciami człowieka, ponieważ jest ono zawsze nowe i nigdy stare. Bóg nigdy też nie powtarza starego dzieła, lecz raczej dynamicznie rozwija dzieło, które nigdy wcześniej nie było wykonywane” (Jak człowiek, który określił Boga na podstawie własnych pojęć, może otrzymywać objawienia Boże? w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

Słowa Boga Wszechmogącego jasno mówią o tym, że Bóg jest zawsze nowy, nigdy stary i nigdy nie dokonuje tych samych dzieł. Tak jak Pan Jezus, gdy dokonywał dzieła: zapoczątkował Wiek Łaski i zakończył Wiek Prawa. Zakończył jeden etap dzieła odkupienia i uratował ludzkość od grzechu. Aby Jego dzieło było skuteczne, czynił znaki i dokonał cudów. W dniach ostatecznych przyszedł Bóg Wszechmogący, zapoczątkował Wiek Królestwa i zakończył Wiek Łaski. Ale nie powtarza dzieła Pana Jezusa. Zamiast tego, opierając się na dziele odkupienia Pana Jezusa, dokonuje dzieła osądzania, zaczynając od domu Bożego. Wyraża wszystkie prawdy niezbędne do oczyszczenia i zbawienia człowieka, aby rozprawić się ze źródłem jego grzechu i szatańskiego usposobienia, i aby całkowicie wybawić go od wpływu szatana, tak, by należał do Boga. A fałszywi Chrystusowie? To same złe duchy udające Chrystusa. Nie są w stanie zapoczątkować nowego wieku ani zakończyć starego. Specjalnie naśladują Pana Jezusa tylko w najprostszych znakach i cudach, aby zwieść tych, którzy są pogrążeni w chaosie i nie są w stanie tego zauważyć. Nie potrafią jednak skopiować Jego największych, cudownych czynów, takich jak wskrzeszenie umarłych, nakarmienie pięciu tysięcy osób pięcioma bochenkami chleba i dwiema rybami czy uspokojenie wiatru. Nie są w stanie tego zrobić. Tak naprawdę fałszywi Chrystusowie to podstepne, złe duchy, całkowicie pozbawione prawdy. Muszą zatem czynić znaki i cuda aby zwodzić ludzi. Oszukują wszystkich i nieustannie pouczają, naśladując ton słów Bożych i proste słowa wypowiedziane kiedyś przez Boga. Po raz kolejny posłuchajmy słów Boga Wszechmogącego. Bóg Wszechmogący mówi: „Bóg, który stał się ciałem, nazywa się Chrystusem, zatem Chrystus, który może dać ludziom prawdę, nazywa się Bogiem. Nie ma w tym nic przesadnego, bo On posiada istotę Boga oraz posiada Boże usposobienie i mądrość w swoim dziele, które są nieosiągalne dla człowieka. Ci, którzy nazywają się Chrystusem, ale nie mogą wykonać dzieła Bożego, są oszustami. Chrystus jest nie tylko objawieniem się Boga na ziemi, lecz także szczególnym ciałem przyjętym przez Boga, gdy wykonuje On i doprowadza do końca swoje dzieło pośród ludzi. To ciało nie może być zastąpione przez dowolnego człowieka, ale jest takim ciałem, które może odpowiednio ponieść Boże dzieło na ziemi, wyrazić usposobienie Boga, dobrze reprezentować Boga i dać człowiekowi życie. Prędzej czy później wszyscy ci, którzy udają Chrystusa, upadną, bo choć twierdzą, że są Chrystusem, to nie posiadają niczego z istoty Chrystusa. Dlatego mówię, że autentyczność Chrystusa nie może być określona przez człowieka, ale odpowiada za nią i decyduje o niej Sam Bóg” (Tylko Chrystus dni ostatecznych może dać człowiekowi drogę wiecznego życia, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło). Ze słów Boga Wszechmogącego jasno wynika, że Chrystus jest Bogiem, który stał się ciałem, jest ucieleśnieniem Ducha Bożego. Czyli wszystkim, co Bóg posiada, tym, co Bóg ma i czym jest. W Jego ciele urzeczywistnione jest usposobienie Boga i Jego mądrość. Chrystus ma w sobie istotę boskości i jest ucieleśnieniem prawdy. Może wyrazić prawdę dla człowieka i dbać o niego, zawsze i wszędzie. Tylko Chrystus może dokonać dzieła odkupienia i zbawienia ludzkości. Nikt inny nie potrafi tego zrobić ani temu nie zaprzeczy. Większość fałszywych Chrystusów jest opętana przez złe duchy. Są niezwykle aroganccy i niedorzeczni. Tak naprawdę są to złe duchy i demony. Tak więc, bez względu na to, jakie czynią cuda lub jak wypaczają słowa Biblii, albo przemawiają, popisując się wielką wiedzą, to i tak będą zwodzić i krzywdzić ludzi oraz prowadzić ich do upadku. Żadne z ich działań nie jest pouczające dla ludzi. Sprawiają tylko, że serca ludzkie ogarnia ciemność i nie wskazując im żadnej ścieżki, prowadzą ich do szatana. Jak widać, wszyscy fałszywi Chrystusowie są wcieleniem szatana, złymi demonami, które pojawiły się, aby przeszkodzić Bożemu dziełu. I tak, bez względu na to, ilu ludzi oszukają, skrzywdzą czy zniszczą, doprowadzą się do samozagłady, ponieważ nie ma w nich ani krzty prawdy. Jeśli naprawdę zrozumiemy, jak odróżnić prawdziwego Chrystusa od fałszywych, to na pewno rozpoznamy głos Pana, gdy się objawi, bez obawy i pytań o jego wiarygodność.

To jak odróżnić prawdziwego Chrystusa od fałszywych proroków zawdzięczamy wyłącznie słowom Boga Wszechmogącego. Tak naprawdę ci fałszywi Chrystusowie są złymi duchami pełnymi kłamstwa. Potrafią czynić tylko proste znaki i cuda, by zwodzić wiernych. Jeśli zrozumiemy tę prawdę, nie oszuka nas żaden fałszywy Chrystus ani prorok. Przed chwilą wspomniałeś, że Bóg na pewno da znać człowiekowi o swoim przybyciu. Bardzo dużo osób wierzy, że jeśli będą wierni imieniu Pana i Jego ścieżkom, to gdy Pan nadejdzie, będą świadkami Jego objawienia i trafią do królestwa niebieskiego, bez potrzeby usłyszenia Jego głosu. Jest to wyraźnie sprzeczne ze słowami Pana Jezusa. Pan Jezus powiedział: „Moje owce słuchają mego głosu i ja je znam, a one idą za mną” (J 10:27). „Kto ma uszy, niech słucha, co Duch mówi do kościołów” (Obj 2:7). Pan Jezus wyraźnie powiedział, że gdy nadejdzie, z pewnością będzie przemawiał głosem Boga. Wszyscy, którzy usłyszą ten głos, zaczną Go szukać i przyjmą do siebie, będą mogli Go powitać i zostaną zabrani przed tron Boga. Czy wystarczy tylko słuchać świadectw o nadejściu Pana, nie starając się ich badać i zaciekle poszukiwać? Czy samo czekanie na objawienie miałoby wystarczyć? Czy Pan by tak postąpił? Czy Pan powiedział, że mamy wyczekiwać Jego objawienia? Wcale tak nie powiedział. Dlatego takie przekonania są mylące i kłamliwe. Tylko niedorzeczni głupcy mogą opowiadać takie rzeczy. Jeśli zgodnie z tym, co mówią, będziemy jedynie wyczekiwać objawienia Pana, to takie postępowanie jest tylko czekaniem na śmierć. Jeszcze raz posłuchajmy słów Boga Wszechmogącego. „Jeszcze więcej jest ludzi, którzy wierzą, że jakiejkolwiek byłoby nowe dzieło Boże, musi być poparte proroctwami, i że na każdym etapie takiego dzieła wszyscy ci, którzy podążają za Nim ze »szczerym« sercem, muszą też otrzymywać objawienia, bowiem w przeciwnym razie to dzieło nie mogłoby być dziełem Boga. Już samo poznanie Boga nie jest dla człowieka łatwym zadaniem. Tym trudniej jest człowiekowi przyjąć nowe dzieło Boże, zwłaszcza jeśli dodatkowo weźmie się pod uwagę absurdalne serce człowieka i jego buntowniczą naturę opartą na zadufaniu i zarozumiałości. Człowiek ani nie bada starannie nowego dzieła Bożego, ani nie akceptuje go z pokorą, natomiast przyjmuje pogardliwą postawę, gdy czeka na objawienia i wskazówki od Boga. Czyż nie jest to zachowanie tych, którzy buntują się przeciwko Bogu i stawiają Mu opór? W jaki sposób tacy ludzie mogą zyskać Bożą aprobatę?” (Jak człowiek, który określił Boga na podstawie własnych pojęć, może otrzymywać objawienia Boże? w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło). Mówiąc o nadejściu Pana, jeśli będziemy się ślepo trzymać własnych przekonań i wyobrażeń, nie będziemy szukać prawdy ani nasłuchiwać głosu Boga, a tylko wyczekiwać Jego objawienia, wówczas nie dane nam będzie powitać Pana. Powinniśmy wiedzieć, że w Wieku Łaski, wśród tych, którzy poszli za Panem Jezusem, nie było nikogo, kto poszedłby za nim, bo wcześniej doświadczył objawienia. Wszyscy usłyszeli świadectwa przyjścia Pana Jezusa, Jego słowa i nauki lub rozpoznali Jego głos i dlatego tak chętnie poszli za Nim. I chociaż Piotr otrzymał objawienie od Boga, i uwierzył, że Pan Jezus jest Chrystusem, Synem Bożym, to miało to miejsce po tym, jak zaczął mu towarzyszyć. Poznał Pana Jezusa dzięki Jego słowom, zyskując jego ogromną wiedzę, i wtedy został oświecony przez Ducha Świętego. Takie są fakty. W dniach ostatecznych wcielony Bóg Wszechmogący dokonuje dzieła osądzania, zaczynając od domu Bożego. Wypowiedział miliony słów i zyskał niezliczonych zwolenników, lecz żadnemu z nich nie objawił się przed tym, jak zaczęli za Nim podążać. Wszyscy ci, którzy idą za Bogiem Wszechmogącym, zostali oświeceni przez Ducha Świętego, gdy badali słowa i dzieła Boga, zorientowali się, że są prawdą, rozpoznali Jego głos, uznali Boże dzieło dni ostatecznych i zostali zabrani przed tron Boży. To wypełnia proroctwo Księgi Objawienia: „Oto stoję u drzwi i pukam. Jeśli ktoś usłyszy mój głos i otworzy drzwi, wejdę do niego i spożyję z nim wieczerzę, a on ze mną” (Obj 3:20). We wspólnocie religijnej są ludzie, którzy nie chcą porzucić swoich starych wyobrażeń i przekonań. Tylko czekają na objawienie Pana, ale nie chcą słuchać głosu Boga. Zwłaszcza duchowni i starsi nie tylko nie szukają i nie badają dzieł Boga Wszechmogącego w dniach ostatecznych, ale również rozsiewają plotki i pełni sprzeciwu potępiają Go. Oszukują wiernych i starają się odwieść ich od poszukiwań prawdziwej drogi. Dzieło Boga w dniach ostatecznych obnażyło ich naturę. Są niczym chwasty i antychryści. I to właśnie oni zostaną przez Niego pominięci. Zanim Bóg dwukrotnie przyszedł na ziemię i stał się ciałem, nie dokonywał żadnych objawień. Bóg jest bowiem Stwórcą i ma swój własny plan działania. Nie działa zgodnie z ludzkimi wyobrażeniami ani nie prosi ludzi o radę. I niewiele wcześniej zapowiada swe działania. Postępując w ten sposób, Bóg jest sprawiedliwy wobec wszystkich. To doskonale pokazuje Jego prawe i sprawiedliwe usposobienie. Pokazuje również mądrość Bożą w swoim dziele. Owieczki Boże usłyszą głos Boga. Używa On praktycznych słów i pracuje, aby ujawnić tych, którzy kochają prawdę, i tych, którzy są nią znużeni, mądrych i głupich, dobrych i niegodziwych. Jak powiedział Pan Jezus, „Błogosławieni ubodzy w duchu, ponieważ do nich należy królestwo niebieskie” (Mt 5:3). „Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, ponieważ oni będą nasyceni” (Mt 5:6). „Błogosławieni czystego serca, ponieważ oni zobaczą Boga” (Mt 5:8). Jako wierzący w Boga powinniśmy być pokorni i głodni, spragnieni sprawiedliwości, a także czystego serca, tak jak prosił Jezus. Niczym panna mądra powinniśmy nasłuchiwać głosu Boga. Szukać i dociekać prawd wyrażonych przez Boga Wszechmogącego. Dzieki temu będziemy mogli pójść na ucztę weselną Baranka. Jeśli ograniczamy się tylko do ochrony przed fałszywymi Chrystusami i nie szukamy, nie badamy Bożego dzieła dni ostatecznych, jeśli nadal wyczekujemy objawienia Pańskiego, to znaczy, że oślepliśmy, staliśmy się niczym panny głupie i ulegniemy samozagładzie.

Fragment skryptu filmu pod tytułem „Oczekiwanie”

XVII. Pytania i odpowiedzi dotyczące tego, dlaczego prawdziwa droga jest prześladowana

Pytanie 2: Jeśli Błyskawica ze Wschodu jest prawdziwą drogą, to co jest podstawą waszego przekonania? My wierzymy w Pana Jezusa, ponieważ On może nas zbawić, czego wy używacie do sprawdzenia, czy Błyskawica ze Wschodu jest prawdziwą drogą?

Odpowiedź: W tym miejscu przeczytajmy dwa fragmenty słów Boga Wszechmogącego, aby zobaczyć, co On mówi na ten temat. Bóg Wszechmogący mówi: „Jaka jest najbardziej podstawowa zasada poszukiwania prawdziwej drogi? Trzeba się przyjrzeć, czy jest w niej obecne dzieło Ducha Świętego, czy te słowa są wyrazem prawdy, o kim jest to świadectwo i co to oznacza dla ciebie” (Tylko ci, którzy znają Boga i Jego dzieło, mogą zadowolić Boga, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

„Zgłębianie takiej rzeczy nie jest trudne, ale wymaga poznania przez każdego z nas następującej jednej prawdy: Ten, który jest Bogiem wcielonym, powinien mieć w sobie istotę Boga i Ten, który jest Bogiem wcielonym, powinien mieć wyrażenie Boga. Ponieważ Bóg stanie się ciałem, przyniesie dzieło, jakiego zamierza dokonać, i ponieważ Bóg stanie się ciałem, wyrazi to, czym jest, a także będzie w stanie przynieść człowiekowi prawdę, obdarzyć go życiem oraz wyznaczyć mu drogę. Ciało, które nie ma istoty Boga, zdecydowanie nie jest Bogiem wcielonym – co do tego nie ma wątpliwości. Jeśli człowiek zamierza zbadać, czy jest to inkarnacja ciała Boga, musi to potwierdzić na podstawie wyrażanego przez Niego usposobienia oraz słów wypowiadanych przez Niego. To oznacza, że aby potwierdzić, czy jest to inkarnacja ciała Boga, czy nie, i czy jest to prawdziwa droga, trzeba to rozróżnić na podstawie Jego istoty. Zatem w ustaleniu, czy jest to ciało wcielonego Boga, kluczowa jest Jego istota (Jego dzieło, Jego wypowiedzi, Jego usposobienie i wiele innych aspektów), nie zaś wygląd zewnętrzny” (Przedmowa, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

Bracia i siostry, prawdziwa droga bierze swój początek z dzieła osobiście wykonanego przez Boga. A ponieważ jest to dzieło Boże, z pewnością będzie wyrażać prawdę i dzieło Ducha Świętego. Możemy poświadczyć, że Błyskawica ze Wschodu jest prawdziwą drogą oraz tego, że Bóg Wszechmogący jest Bogiem wcielonym właśnie dlatego, że Bóg Wszechmogący dokonał przyjścia i wyraził wiele aspektów prawdy oraz dokonał dzieła, którego celem jest osądzenie i obmycie ludzkości. Wypełnia przy tym Boży plan pracy zakładający obmycie i zbawienie rodzaju ludzkiego w dniach ostatecznych.

Bóg Wszechmogący mówi: „Dzieło Boga w obecnym wcieleniu ma na celu wyrażenie Jego usposobienia, głównie przez skarcenie i sąd. Na tym fundamencie przynosi On człowiekowi więcej prawdy, pokazuje mu więcej sposobów praktykowania jej, osiągając w ten sposób swój cel zdobycia człowieka i uratowania go od zepsutego usposobienia. Oto, co kryje się za dziełem Boga w Wieku Królestwa” (Przedmowa, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

„Poprzez to dzieło osądzania i karcenia człowiek zdobędzie pełną wiedzę o tkwiącej w nim nieczystej i zepsutej istocie, a wtedy będzie w stanie całkowicie się zmienić i oczyścić. Tylko w ten sposób człowiek może być godny powrotu przed tron Boga. Całe dokonane dzisiaj dzieło służy oczyszczeniu człowieka i jego przemianie; poprzez osądzanie i karcenie za pomocą słowa, jak również poprzez oczyszczenie, człowiek może odrzucić swoje zepsucie i stać się czysty. Zamiast uważać ten etap dzieła za dzieło zbawienia, celniejszym byłoby nazwanie go dziełem oczyszczenia” (Tajemnica Wcielenia (4), w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

Bóg Wszechmogący z czasu dni ostatecznych wyraża prawdy i wykonuje swoje dzieło osądzenia i obmycia ludzkości, wyrażając wszystkie prawdy konieczne dla człowieka w celu zdobycia wiedzy o Bogu i osiągnięcia zbawienia, i wyjawiając wszystkie tajemnice Bożego planu zarządzania ludzkością. Na przykład: cel Bożego planu zarządzania liczącego sześć tysięcy lat, Boskie zasady działania, kulisy historii Jego trój-etapowego dzieła, tajemnica i znaczenie Boga, który stał się ciałem, rozwój ludzkości aż po dzień dzisiejszy i przyszłe losy rodzaju ludzkiego, prawda Biblii i znaczenie imion boskich, i tak dalej – to tajemnice, których ludzkość nie może zgłębić! Słowo Boga Wszechmogącego w pełni obnaża skażoną esencję ludzkości i źródło jej zepsucia. Tak więc człowiek posiada wiedzę na temat swojego zepsucia, objawiającego się arogancją, samolubstwem i nikczemną naturą na tle surowego osądu Bożych słów. A człowiek rozumie prawdę, posiada prawdziwe zrozumienie prawego usposobienia Boga i wypracowuje w sobie serce, które Go czci. Usposobienie ludzi zmieniło się na wielu poziomach, stopniowo odrywają się oni od grzeszenia za dnia i spowiadania się nocą. Dowodzi to, że dzieło Boga Wszechmogącego jest prawdziwą drogą, i że Słowo Boga Wszechmogącego jest prawdą, drogą i życiem, oraz, że jest pełne autorytetu i mocy. Może także oczyścić i ocalić człowieka. W przeciwnym razie któż inny, poza Bogiem, może pomóc człowiekowi wyzwolić się z niewoli grzechu? Któż poza Bogiem może wyjaśnić tysiące lat tajemnic?

Tylko Bóg jest prawdą, drogą i życiem. Tylko Bóg może obdarzyć człowieka drogą życia wiecznego. Jedynie przyjmując prawdy wyrażone przez Chrystusa dni ostatecznych możemy uzyskać wieczne zbawienie! Ponownie spójrzmy na słowo Boga Wszechmogącego.

Bóg Wszechmogący mówi: „Sam Bóg jest życiem i prawdą, a Jego życie i prawda współistnieją. Ci, którzy nie są zdolni do pozyskania prawdy, nigdy nie zdobędą życia. Bez przewodnictwa, wsparcia i dostępu do prawdy możesz tylko zdobyć litery, doktryny, a nade wszystko – śmierć. Życie Boże jest wszechobecne, a Jego prawda i życie współistnieją. Jeżeli nie możesz znaleźć źródła prawdy, to nie uzyskasz pożywienia dla życia; jeżeli nie możesz uzyskać dostępu do życia, to na pewno nie będziesz mieć prawdy i tak oprócz wyobrażeń i pojęć, całe twoje ciało nie będzie niczym więcej jak tylko twoim ciałem, twoim cuchnącym ciałem. Wiedz, że słowa książek nie liczą się jako życie, zapisy historii nie mogą być czczone jako prawda, a rozporządzenia z przeszłości nie mogą służyć jako wyjaśnienie słów wypowiadanych obecnie przez Boga. Tylko to, co Bóg wyraża, gdy przychodzi na ziemię i żyje pośród ludzi, jest prawdą, życiem, Bożą wolą i Jego obecnym sposobem działania” (Tylko Chrystus dni ostatecznych może dać człowiekowi drogę wiecznego życia, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

„Chrystus dni ostatecznych przynosi życie oraz przynosi trwałą i wieczną drogę prawdy. Prawda ta jest drogą, dzięki której człowiek zyskuje życie i jest jedyną drogą, dzięki której człowiek pozna Boga i zyska aprobatę Boga. Jeśli nie szukasz drogi życia zapewnianej przez Chrystusa dni ostatecznych, to nigdy nie uzyskasz aprobaty Jezusa i nigdy nie będziesz uznany za godnego przejścia przez bramę królestwa niebios, bo jesteś zarówno marionetką, jak i więźniem historii. Ci, którzy są kontrolowani przez przepisy, przez litery i skrępowani przez historię, nigdy nie będą w stanie zyskać życia, ani też zyskać wieczystej drogi życia. Dzieje się tak dlatego, że jedyne, co mają, to mętna woda, do której lgną od tysięcy lat, zamiast wody życiodajnej, która wypływa z tronu. Ci, którzy nie otrzymują wody życia, na zawsze pozostaną trupami, zabawkami szatana i synami piekła” (Tylko Chrystus dni ostatecznych może dać człowiekowi drogę wiecznego życia, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

Słowa i dzieło Boga Wszechmocnego są zbawieniem, którym Bóg obdarza ludzkość w dniach ostatecznych. Jest to jedyna droga do Bożego zbawienia dla ludzkości w dniach ostatecznych. Pismo Święte mówi, że to, co pochodzi od Boga, wzrośnie, a to, co pochodzi od człowieka, zmaleje. Minęło już ponad 20 krótkich lat, odkąd Bóg Wszechmogący wprowadził w czyn swoje dzieło. Pomimo wściekłego oporu ze strony złowrogiej KPCh i zakazywania naszej działalności i pomimo jej tłumienia przez cały religijny świat, ewangelia królestwa Bożego jest niczym niepowstrzymana fala. Szerzy się nie tylko w Chinach kontynentalnych, ale i w wielu innych krajach na świecie. Rozprzestrzenia się we wszystkich krajach i regionach świata. Coraz więcej ludzi łaknących ukazania się Boga przychodzi do domu Boga Wszechmogącego. Już sam fakt, że pomimo ponawianych opresji ewangelia królestwa Boga Wszechmogącego tak szybko rozpowszechniła się pośród całej ludzkości, jest niezbitym dowodem działania Ducha Świętego, potwierdzającym stwierdzenie, że „to, co pochodzi od Boga, wzrośnie”. To świadectwo dla ludzkości: Bóg Wszechmogący jest drugim przyjściem Pana Jezusa. Błyskawica ze Wschodu to prawdziwa droga.

Fragment skryptu filmu pod tytułem „Wyzwól się z sideł”

XVIII. Pytania i odpowiedzi dotyczące drogi życia wiecznego

Pytanie 1: Kiedy zobaczyłam ten fragment słowa Boga Wszechmogącego: „Tylko Chrystus dni ostatecznych może dać człowiekowi drogę wiecznego życia”. Przypomniałam sobie, co powiedział kiedyś Pan Jezus: „Lecz kto by pił wodę, którą ja mu dam, nigdy nie będzie pragnął, ale woda, którą ja mu dam, stanie się w nim źródłem wody wytryskującej ku życiu wiecznemu” (J 4:14). Wiemy już, że Pan Jezus jest źródłem wody życia i drogą życia wiecznego. Czy możliwe, że Bóg Wszechmogący i Pan Jezus są tym samym źródłem? Czy Ich dzieło i słowa pochodzą od Ducha Świętego? Czy Ich dzieło jest dokonywane przez tego samego Boga?

Odpowiedź: W dziele Boga dwie istoty wcielone dały świadectwo, że są prawdą, drogą, i życiem oraz drogą życia wiecznego. Wyrażają wiele prawd i wykonują etap praktycznego dzieła, by udowodnić, że Chrystus jest prawdą, drogą, i życiem. To wystarczy, by udowodnić, że pochodzą z tego samego źródła. Obaj posługują się głosem Ducha Świętego. Dokonują dzieła tego samego Boga i obaj dają świadectwo, że Bóg jest źródłem życia we wszystkich jego formach, ponieważ prawda wyrażona przez Boga jest wiecznym źródłem wody życia, które jest rzeką życia wypływającą z Jego tronu oraz drogą życia wiecznego. To tym bardziej udowadnia, że Bóg Wszechmogący jest Panem Jezusem, który przyszedł po raz drugi i że obaj są Bogiem dokonującym dzieła według swojego planu zarządzania. Pan Jezus powiedział: „Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we mnie” (J 14:10). „Ja i Ojciec jedno jesteśmy” (J 10:30). To udowadnia, że Pan Jezus jest Bogiem, który się ukazał. Pan Jezus przewidział, że przyjdzie ponownie i że zostanie wcielony jako Syn Człowieczy, by dokonać dzieła osądzenia w dniach ostatecznych. Przeczytajmy fragment słowa Boga Wszechmogącego.

Bóg Wszechmogący mówi: „Jezus i Ja pochodzimy od jednego Ducha. Chociaż nie jesteśmy ze sobą powiązani poprzez Nasze ciała, Nasze Duchy stanowią jedność; chociaż treść tego, co robimy, i dzieło, którego się podejmujemy, nie są takie same, nasza istota jest tym samym; Nasze ciała przybierają różną postać, ale wynika to ze zmiany epoki i odmiennych wymagań Naszego dzieła; nasze służby nie są podobne, więc także dzieło, które tworzymy, i usposobienie, które objawiamy człowiekowi, są różne. (…) to jednak Ich Duchy stanowią jedność” (Dwa wcielenia dopełniają znaczenia wcielenia, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

„Chociaż dzieło dwóch wcieleń jest inne, Ich istota i źródło Ich dzieła są identyczne. Różnica polega tylko na tym, że mają za zadanie wykonać dwa różne etapy dzieła i powstać w dwóch różnych wiekach. Bez względu na wszystko wcielenia Boga posiadają tę samą istotę i mają to samo pochodzenie – tej prawdzie nie może zaprzeczyć nikt” (Istota ciała zamieszkiwanego przez Boga, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło).

Słowa Boga Wszechmogącego mówią nam jasno, że Bóg Wszechmogący i Pan Jezus są wcieleniami przez Ducha Bożego. Różnią się jedynie tym, że dokonują różnych dzieł w różnych wiekach i używają różnych imion, ale są jednym Bogiem. Teraz wiemy, że w obu sytuacjach, gdy Bóg się wcielił, dał świadectwo, że jest On źródłem wody życia, i ma niekończące się zasoby wody życia. Daje On także świadectwo, że sam Bóg jest drogą życia wiecznego. Chociaż Ich imiona i sposób mówienia nieco się różnią, to sedno tego, co mówią, jest takie samo. A zatem, co to jest droga życia wiecznego? Jak droga wiecznego życia oraz wstąpienie do Królestwa Niebieskiego są ze sobą powiązane? Pan Jezus powiedział, że ludzie mogą wstąpić do Królestwa Niebieskiego jedynie będąc posłusznymi woli Ojca Niebieskiego. Osoby prawdziwie posłuszne Boskiej woli to ci, którzy są zdolni do praktykowania słowa Bożego i przestrzegania przykazań Bożych. Pan Jezus nauczał, że powinniśmy kochać Boga z całego naszego serca, duszy i umysłu oraz kochać innych tak, jak kochamy siebie. Czy wcieliliśmy obecnie te słowa w czyny? Jeśli nie praktykowaliśmy tych słów, to znaczy, że nie spełniamy Bożej woli. Jeśli nie umiemy praktykować Bożych słów i przestrzegać przykazań Bożych, jak możemy kiedykolwiek uzyskać drogę życia wiecznego? Nigdy jej nie uzyskamy! Zyskiwanie drogi życia wiecznego to zyskanie pełnej prawdy wyrażonej przez Boga, by oczyścić i ocalić człowieka, i w końcu stanie się ludźmi, którzy znają Boga, i są posłuszni Jego woli. Jeśli wierzymy w Boga, ale nie zyskujemy prawdy, nie zmieniamy naszego życiowego usposobienia i nie jesteśmy posłuszni woli Bożej, czy możemy wstąpić do Królestwa Niebieskiego? Czy ci, którzy nie są zdolni wejść do Królestwa Niebieskiego, mogą otrzymać życie wieczne? A więc ci, którzy nie są posłuszni Bożej woli, nie mogą zyskać drogi życia wiecznego. W Biblii jest także powiedziane: „Kto wierzy w Syna, ma życie wieczne, ale kto nie wierzy Synowi, nie ujrzy życia” (J 3:36). Wiara w Syna, oznacza wiarę w Bożego Wysłannika i wiarę we wcielonego Chrystusa. Pan Jezus Chrystus był Synem Człowieczym. Po ukończeniu dzieła odkupienia powrócił do nieba. Pan Jezus obiecał nam, że przyjdzie ponownie, a więc przyjęcie Chrystusa w dniach ostatecznych jest kluczowe. Ktokolwiek przyjmuje Chrystusa, który powrócił w dniach ostatecznych, zyska drogę wiecznego życia. Jeśli wierzymy tylko w Pana Jezusa, a nie przyjmujemy ponownego przyjścia Pana Jezusa, to odcinamy nasz dostęp do źródła wody życia! Czy Pan Jezus by nas uznał? Czy dalej moglibyśmy otrzymać życie wieczne? Wierząc w Boga, musimy także przyjąć ponowne przyjścia Pana Jezusa, co jest prawdziwą „wiarą w Syna.” Tylko ci, którzy podążają za Chrystusem dni ostatecznych, zyskają życie wieczne. Jeśli wierzymy tylko w Pana Jezusa i odrzucamy powrót Pana Jezusa, to nasza wiara jest daremnym wysiłkiem porzuconym w pół drogi i nigdy nie zyskamy uznania Pana Jezusa.

Ponieważ Pan Jezus dokonał w Wieku Łaski dzieła odkupienia. Wyraził On jedynie prawdy dotyczące odkupienia ludzkich grzechów, co może jedynie pomóc ludziom wyznać swoje grzechy, żałować za nie, i powrócić do Boga. Ale ponieważ ludzka grzeszna natura i zepsute usposobienie pozostają, to chociaż ich grzechy zostały przebaczone, dalej często grzeszą, buntują się przeciw Bogu i opierają się Mu. Takie są fakty. To dowód na to, że Pan Jezus dokonał dzieła odkupienia. Jedynie dzieło osądzenia dokonane przez Pana Jezusa, który powrócił w dniach ostatecznych, może w pełni ocalić rodzaj ludzki, pozwolić ludzkości uwolnić się od grzechu i spod wpływu szatana, osiągnąć zmianę usposobienia i być zdobytą przez Boga. Zatem dzieło osądzenia dokonywane przez Pana Jezusa, który powrócił w dniach ostatecznych, jest kluczowe dla zbawienia rodzaju ludzkiego. Jeśli przyjmujemy tylko dzieło odkupienia dokonane przez Pana Jezusa, i chcemy wejść do Królestwa Niebieskiego bez przyjmowania Pana Jezusa, który powrócił i dokonuje dzieła osądzenia w dniach ostatecznych, to mamy głowy w chmurach. Właściwie to Pan Jezus powiedział dawno temu: „Mam wam jeszcze wiele do powiedzenia, ale teraz nie możecie tego znieść. Lecz gdy przyjdzie on, Duch prawdy, wprowadzi was we wszelką prawdę. Nie będzie bowiem mówił sam od siebie, ale będzie mówił to, co usłyszy, i oznajmi wam przyszłe rzeczy” (J 16:12-13). W tamtych czasach nikt nie rozumiał słów Pana Jezusa, ponieważ rodzaj ludzki dopiero pojawił się przed obliczem Boga i nie był zbyt znaczny. Jeśli Pan Jezus wyraziłby wtedy słowa sądu dni ostatecznych, ludzie nie byliby zdolni tego znieść. Musieliby czekać na przybycie Boga Wszechmogącego w dniach ostatecznych, by wyraził pełną prawdę, która oczyszcza, ocala i udoskonala człowieka. Widząc słowa Boga Wszechmogącego, zyskujemy nagle świadomość, w końcu rozumiejąc wolę Boga. Dlaczego Bóg nie dokonał bezpośrednio dzieła osądzenia w dniach ostatecznych w Wieku Łaski? Jest tak, ponieważ istnieją trzy etapy dzieła w Boskim planie zarządzania polegającym na ocaleniu ludzkości. Bóg dokonuje dzieła osądzenia w dniach ostatecznych, tak jak mówi Bóg Wszechmogący. „Chociaż Jezus wykonał wiele pracy wśród ludzi, jedynie wypełnił dzieło odkupienia całej ludzkości i stał się ofiarą za grzech człowieka; nie wyzwolił go od jego zepsutego usposobienia. Pełne uwolnienie człowieka od wpływu szatana wymagało nie tylko tego, by Jezus wziął na siebie grzechy człowieka i stał się ofiarą za grzechy, ale także wymagało od Boga, aby dokonał większego dzieła, by całkowicie uwolnić człowieka od jego usposobienia, które zepsuł szatan. A więc teraz, gdy grzechy człowieka zostały mu przebaczone, Bóg powrócił w ciele, aby wprowadzić człowieka w nowy wiek, i rozpoczął dzieło karcenia i osądzania, które wyniosło człowieka do wyższego królestwa. Wszyscy ci, którzy podporządkują się Jego panowaniu, posiądą wyższą prawdę oraz otrzymają większe błogosławieństwa. Będą prawdziwie żyć w świetle oraz zyskają prawdę, drogę i życie” (Przedmowa, w: Słowo, t. 1, Pojawienie się Boga i Jego dzieło). Dzieło odkupienia dokonane przez Pana Jezusa utorowało nam drogę do dzieła osądzenia i oczyszczenia człowieka w dniach ostatecznych. Prawda, która ocala, odmienia i udoskonala człowieka, będzie wyrażona w pełni przez Pana Jezusa, który powrócił. Prawda jest drogą życia wiecznego, którą człowiek został obdarzony przez Boga Wszechmogącego w dniach ostatecznych. Zatem jeśli chcemy otrzymać drogę życia wiecznego, to kluczem jest przyjęcie powrotu Pana Jezusa. Pan Jezus powiedział: „Oto stoję u drzwi i pukam. Jeśli ktoś usłyszy mój głos i otworzy drzwi, wejdę do niego i spożyję z nim wieczerzę, a on ze mną” (Obj 3:20). „(…) bo nadeszło wesele Baranka, a jego małżonka się przygotowała” (Obj 19:7). „Błogosławieni, którzy są wezwani na ucztę weselną Baranka” (Obj 19:9). Ci, którzy przyjmują ponowne przyjście Chrystusa, są pannami mądrymi. Słysząc Boski głos, idą na ucztę z Barankiem. Tacy ludzie są błogosławieni i podążają oni za śladami Baranka. Są oni pierwszym plonem oczyszczonym przez Boski sąd w dniach ostatecznych, i są zwycięzcami, którymi uczynił ich Bóg. Zatem jedynie ci, którzy przyjmują ponowne przyjście Chrystusa, zyskują drogę życia wiecznego.

Fragment skryptu filmu pod tytułem „Z tronu płynie woda życia”