Voorwoord

Er zijn veel mensen die in God geloven, maar toch zijn er maar weinig die beseffen wat het geloof in God inhoudt en wat ze moeten doen om aan Gods wil te voldoen. Dit komt doordat, hoewel mensen wel het woord ‘God’ kennen en frases zoals ‘het werk van God’, zij God toch niet kennen – laat staan Zijn werk. Het is dan ook geen wonder dat allen die God niet kennen verward zijn in hun geloof in Hem. Mensen nemen het geloof in God niet serieus, en dit komt volledig doordat geloven in God te onbekend en te vreemd voor hen is. Ze voldoen daardoor niet aan Gods eisen. Met andere woorden: als mensen God niet kennen en Zijn werk niet kennen, zijn ze niet geschikt om door God te worden gebruikt, laat staan dat ze aan Zijn wil kunnen voldoen. ‘Geloof in God’ betekent geloven dat er een God is. Dit is het meest eenvoudige concept met betrekking tot geloven in God. Geloven dat er een God is, is bovendien niet hetzelfde als oprecht in God geloven. Zoiets is eerder een simpele overtuiging met een sterk religieuze inslag. Oprecht geloof in God betekent het volgende: op basis van het geloof dat God soeverein is over alle dingen, ervaart men Zijn woorden en Zijn werk, zuivert men zijn verdorven gezindheid, stelt men de wil van God tevreden en leert men God kennen. Alleen een dergelijk traject kan ‘geloof in God’ worden genoemd. Toch zien mensen het geloof in God vaak als iets eenvoudigs en onbelangrijks. Mensen die op die manier in God geloven zijn kwijt wat het betekent om in God te geloven en al blijven ze wellicht tot aan het einde toe geloven, ze zullen nooit Gods goedkeuring ontvangen, omdat deze mensen het verkeerde pad bewandelen. Er zijn vandaag de dag nog steeds mensen die in God geloven volgens de letter en volgens inhoudsloze doctrine. Ze weten niet dat ze de kern van geloof in God ontberen en Gods goedkeuring niet kunnen verkrijgen. Toch bidden ze tot God om gezegend te worden met veiligheid en voldoende genade. Laat ons ophouden, onze harten stillen en onszelf afvragen: kan het zo zijn dat in God geloven echt het makkelijkste ter wereld is? Kan het zo zijn dat in God geloven niet méér betekent dan veel genade ontvangen van God? Zijn mensen die in God geloven zonder Hem te kennen, of die in God geloven en zich niettemin tegen Hem verzetten, echt in staat om te voldoen aan de wil van God?

God en de mens kunnen niet als twee gelijken worden gezien. Zijn wezen en Zijn werk zijn zeer onbegrijpelijk en ondoorgrondelijk voor de mens. Als God Zijn werk niet persoonlijk doet en Zijn woorden niet spreekt in de wereld waarin de mens leeft, zal de mens de wil van God nooit begrijpen. Daardoor zouden zelfs die mensen die hun hele leven aan God hebben gewijd nooit Zijn goedkeuring kunnen winnen. Zonder het werk van God zal al het werk van de mens, hoe goed in zichzelf ook, niet meetellen. De gedachten van God zijn immers altijd hoger dan de gedachten van de mens en de wijsheid van God is ondoorgrondelijk voor de mens. Daarom zeg ik dat al die mensen die God en Zijn werk hebben ‘doorzien’, ondoeltreffend, arrogant en onwetend zijn. De mens moet het werk van God niet definiëren. De mens kán het werk van God zelfs niet definiëren. De mens is in de ogen van God kleiner dan een mier. Hoe kan de mens dan Gods werk doorgronden? Zijn zij die constant ‘God werkt niet op deze of die manier’ of ‘God is zoals dit of dat’ uitspreken niet allemaal arrogant? We moeten allemaal weten dat de mensen, die uit het vlees zijn, door Satan zijn bedorven. Het ligt in hun natuur om God tegen te werken. Ze staan niet op gelijke voet met God en kunnen al helemaal geen raad geven over het werk van God. De manier waarop God de mens leidt, is het werk van God Zelf. De mens moet zich onderwerpen en moet niet een bepaalde visie vasthouden, want de mens is niets dan stof. Omdat we God proberen te zoeken, moeten we niet onze opvattingen toevoegen aan het werk van God en dat in de plaats stellen van de overweging van God. Nog minder moeten we onze verdorven gezindheid aanwenden om het werk van God welbewust tegen te staan. Daardoor worden we immers juist allemaal antichrist? Hoe kunnen zulke mensen zeggen dat ze in God geloven? We geloven dat er een God is en we willen Hem tevreden stellen en zien. Daarom moeten we de weg van de waarheid zoeken en uitzien naar een weg waarop we verenigbaar zijn met God. We moeten niet koppig tegenover God staan, want wat voor goeds kan daaruit voortkomen?

God heeft vandaag nieuw werk. Mogelijk kun je deze woorden niet accepteren en vind je ze vreemd. Toch raad ik je aan om niet je natuurlijke aanleg te laten zien, want alleen zij die echt naar de gerechtigheid voor God hongeren en dorsten kunnen de waarheid verkrijgen. Alleen zij die echt godvruchtig zijn, kunnen door God worden verlicht en geleid. Het zoeken naar de waarheid door middel van gekibbel levert niets op. We kunnen alleen resultaat verkrijgen door rustig te zoeken. Als ik beweer dat “God vandaag nieuw werk heeft,” bedoel ik daarmee de terugkeer van God in het vlees. Misschien maak je je niet druk over deze woorden of verwerp je ze. Misschien zijn ze voor jou iets waar je veel belangstelling in kunt stellen. Hoe het ook zij, ik hoop dat iedereen die oprecht naar de verschijning van God verlangt dit feit onder ogen kan zien en het zorgvuldig overweegt. Je kunt maar beter niet gelijk een conclusie trekken. Dat is niet de manier waarop wijze mensen zouden moeten handelen.

Het is niet moeilijk om zoiets te onderzoeken, maar daar is wel voor nodig dat ieder van ons deze ene waarheid kent: Hij die de vleesgeworden God is, zal de essentie van God bezitten, en Hij die de vleesgeworden God is zal de uitdrukking van God bezitten. Omdat God vlees wordt, zal Hij het werk voortbrengen dat Hij beoogt te doen. En omdat God vlees wordt, zal Hij uitdrukken wat Hij is en zal Hij in staat zijn de waarheid naar de mens te brengen, hem leven te schenken en hem de weg te wijzen. Vlees dat de essentie van God niet heeft, is beslist niet de vleesgeworden God. Dat lijdt geen twijfel. Als de mens wil nagaan of dit het geïncarneerde vlees van God is, moet hij dit bevestigen aan de hand van de gezindheid die Hij uitdrukt en de woorden die Hij spreekt. Dat wil zeggen: om te bevestigen of dit al dan niet het geïncarneerde vlees van God is en of dit al dan niet de ware weg is, moet men onderscheid maken op basis van Zijn essentie. Bij het vaststellen of dit het geïncarneerde vlees van God is, ligt de sleutel daarom bij Zijn essentie (Zijn werk, Zijn uitspraken, Zijn gezindheid en veel andere aspecten), niet bij de uiterlijke verschijning. Als de mens alleen Zijn uiterlijke verschijning inspecteert en als gevolg daarvan Zijn essentie over het hoofd ziet, toont dat aan dat de mens onnozel en onwetend is. Het uiterlijk zegt niets over het wezen. Bovendien kan het werk van God zich nooit aan de opvattingen van de mens aanpassen. Botste de uiterlijke vertoning van Jezus niet juist met de opvattingen van de mens? Waren het niet juist Zijn uiterlijk en kleding die geen aanwijzingen over Zijn ware identiteit konden leveren? Verzetten de vroegste farizeeën zich niet juist tegen Jezus omdat zij slechts naar Zijn uiterlijke vertoning keken en de woorden die Hij sprak niet ter harte namen? Het is mijn hoop dat de broeders en zusters die de verschijning van God zoeken de tragedie van de geschiedenis niet herhalen. Jullie moeten niet de farizeeën van deze tijd worden en God opnieuw kruisigen. Jullie moeten zorgvuldig bedenken hoe jullie de terugkeer van God verwelkomen en duidelijk weten hoe je je aan de waarheid onderwerpt. Dit is de verantwoordelijkheid van iedereen die wacht op de terugkeer van Jezus op de wolken. We moeten onze geestelijke ogen uitwrijven en niet ten prooi vallen aan woorden vol fantasie. We moeten nadenken over het praktische werk van God en de echte kant van God bezien. Laat je niet wegvoeren en verlies jezelf niet in dagdromen, uitziend naar de dag waarop de Heer Jezus plotseling op een wolk neerkomt om jullie, die Hem nooit hebben gekend of gezien en niet weten hoe je Zijn wil moet doen, op te nemen. Het is beter om over praktische zaken na te denken!

Mogelijk heb je dit boek geopend omdat je dingen wilt onderzoeken of van plan bent om de inhoud te aanvaarden. Ik hoop dat je dit boek, ongeacht je houding, tot het einde toe zult lezen en niet gemakkelijk terzijde schuift. Misschien verandert je houding nadat je deze woorden hebt gelezen. Dat hangt echter af van je motivatie en de mate waarin je dingen begrijpt. Er is echter een ding dat je moet weten: de woorden van God kunnen niet worden gesproken als woorden van de mens. Nog veel minder kunnen woorden van de mens worden gesproken als het woord van God. Een mens die door God wordt gebruikt, is niet de vleesgeworden God en de vleesgeworden God is geen mens die door God wordt gebruikt. Hier is sprake van een wezenlijk verschil. Misschien accepteer je na het lezen van deze woorden niet dat ze woorden van God zijn en aanvaard je ze alleen als de woorden van een mens die is verlicht. In dat geval word je verblind door onwetendheid. Hoe kunnen de woorden van God hetzelfde zijn als de woorden van een mens die is verlicht? De woorden van de vleesgeworden God luiden een nieuw tijdperk in, bieden leiding aan de gehele mensheid, onthullen mysteriën en wijzen de mens de richting naar een nieuw tijdperk. De verlichting die door de mens is verkregen is slechts eenvoudige praktijk of kennis. Deze kan niet de hele mensheid een nieuw tijdperk inleiden of het mysterie van God Zelf onthullen. God is immers God en de mens is mens. God heeft het wezen van God en de mens heeft het wezen van de mens. Als een mens de woorden die God heeft gesproken als eenvoudige verlichting door de Heilige Geest ziet en de woorden van de apostelen en profeten beschouwt als woorden die door God persoonlijk zijn gesproken, heeft de mens het bij het verkeerde eind. Je moet hoe dan ook nooit het goede verdraaien, vernederend over het hoge spreken of diepzinnige dingen oppervlakkig maken – nooit welbewust iets ontzenuwen waarvan je weet dat het de waarheid is. Iedereen die gelooft dat er een God is, moet problemen vanuit het juiste standpunt onderzoeken en Gods nieuwe werk en Zijn nieuwe woorden aanvaarden vanuit het perspectief van Zijn geschapen wezen, anders zal hij door God worden verstoten.

Na het werk van Jehova is Jezus vlees geworden om Zijn werk onder de mensen te verrichten. Zijn werk stond niet op zichzelf, maar was gegrondvest in het werk van Jehova. Het was werk voor een nieuw tijdperk dat God verrichtte nadat Hij het Tijdperk van de Wet had afgesloten. Op vergelijkbare wijze ging God, nadat het werk van Jezus was beëindigd, verder met Zijn werk voor het volgende tijdperk, want het hele management van God gaat voortdurend verder. Wanneer het oude tijdperk verstrijkt, wordt dit vervangen door een nieuw tijdperk en nadat het oude werk is voltooid zal er nieuw werk zijn om Gods management voort te zetten. Deze incarnatie is de tweede incarnatie van God, die volgt op het werk van Jezus. Natuurlijk staat deze incarnatie niet op zichzelf; het is de derde fase van het werk na het Tijdperk van de Wet en het Tijdperk van Genade. Elke keer dat God een nieuwe fase van het werk begint, moet er altijd een nieuw begin zijn en moet dat altijd een nieuw tijdperk inluiden. Er vinden zodoende ook bijbehorende veranderingen plaats in de gezindheid van God, in Zijn werkwijze, in de plaats van Zijn werk en in Zijn Naam. Het is dan ook geen wonder dat de mens het werk van God in het nieuwe tijdperk moeilijk kan aanvaarden. Maar hoe Hij ook wordt tegengewerkt door de mens, toch doet God altijd Zijn werk en leidt Hij de gehele mensheid verder. Toen Jezus in de mensenwereld kwam, luidde Hij het Tijdperk van Genade in en maakte Hij een einde aan het Tijdperk van de Wet. In de laatste dagen werd God nogmaals vlees, en met deze incarnatie beëindigde Hij het Tijdperk van Genade en luidde het Tijdperk van het Koninkrijk in. Allen die de tweede incarnatie van God kunnen aanvaarden, worden in het Tijdperk van het Koninkrijk ingeleid en zullen bovendien in staat zijn persoonlijk de leiding van God te aanvaarden. Jezus deed veel werk onder de mens, maar voltooide alleen de verlossing van alle mensen en werd het zondoffer van de mens; Hij ontdeed de mens niet van heel zijn verdorven gezindheid. Om de mens volledig van de invloed van Satan te redden, was het niet alleen vereist dat Jezus het zondoffer werd en de zonden van de mens droeg, maar ook dat God zelfs nog groter werk deed om de mens volledig te verlossen van zijn satanisch verdorven gezindheid. En zo, nu de zonden van de mens zijn vergeven, is God teruggekeerd naar het vlees om de mens het nieuwe tijdperk binnen te leiden, en is Hij het werk van tuchtiging en oordeel begonnen. Dit werk heeft de mens een hoger rijk binnengebracht. Iedereen die zich aan Zijn heerschappij onderwerpt, zal een hogere waarheid genieten en rijkere zegeningen ontvangen. Ze zullen echt in het licht leven en ze zullen de waarheid, de weg en het leven verkrijgen.

Als mensen in het Tijdperk van Genade blijven, zullen ze nooit vrij zijn van hun verdorven gezindheid – laat staan dat ze de inherente gezindheid van God zouden kennen. Als mensen altijd uit een overvloed aan genade leven maar niet beschikken over de weg van het leven, waardoor ze God kunnen kennen en bevredigen, zullen ze Hem nooit echt winnen, hoewel ze in Hem geloven. Wat een zielig soort geloof is dat. Als je dit boek uit hebt, als je iedere stap van het werk van de vleesgeworden God in het Tijdperk van het Koninkrijk hebt ervaren, zul je voelen dat je langjarige hoop eindelijk is uitgekomen. Je zult voelen dat je God nu pas echt van aangezicht tot aangezicht aan hebt kunnen kijken; nu heb je God pas in het gezicht kunnen zien, de persoonlijke uitspraak van God kunnen horen, de wijsheid van Gods werk op waarde weten te schatten en ervaren hoe echt en almachtig God is. Je zult merken dat je veel gewonnen hebt, dingen die mensen in het verleden nooit hebben gezien of gehad. Op dat moment zul je duidelijk weten wat het is om in God te geloven, en wat het betekent om naar Gods hart te zijn. Natuurlijk, als je je vastklampt aan oude zienswijzen, en het feit van de tweede incarnatie van God afwijst of ontkent, blijf je met lege handen achter en win je niets. Uiteindelijk maak je je dan schuldig aan verzet tegen God. Diegenen die de waarheid gehoorzamen en zich aan het werk van God onderwerpen zullen worden geschaard onder de naam van de tweede vleesgeworden God – de Almachtige. Zij zullen de persoonlijke leiding van God kunnen aanvaarden, en meer en hogere waarheid verkrijgen en een waarlijk menselijk leven ontvangen. Hij zal het visioen aanschouwen die de mensen uit vroeger tijden nooit te zien kregen: “Ik draaide me om, om te zien welke stem er tegen mij sprak. Toen zag ik zeven gouden lampenstandaards, en in het midden van die zeven lampenstandaards iemand die leek op de Mensenzoon, gekleed in een gewaad tot op de voeten en met een gouden gordel om de borst. Zijn hoofd en zijn haren waren wit als witte wol of als sneeuw, en zijn ogen waren als een vlammend vuur. Zijn voeten gloeiden als brons in een oven. Zijn stem klonk als het geluid van geweldige watermassa’s. In zijn rechterhand had hij zeven sterren en uit zijn mond kwam een scherp, tweesnijdend zwaard. Zijn gezicht schitterde als de felle zon” (Openbaring 1:12-16). Deze visie is de uitdrukking van Gods hele gezindheid. Zo’n uitdrukking van Zijn hele gezindheid is tevens de uitdrukking van het werk van God wanneer Hij deze keer vlees wordt. In de stortvloed van tuchtiging en oordeel drukt de Mensenzoon Zijn inherente gezindheid uit door het spreken van woorden en laat Hij allen die Zijn tuchtiging en oordeel aanvaarden het ware gezicht van de Mensenzoon zien, een gezicht dat een getrouwe afbeelding is van het gezicht van de Mensenzoon dat door Johannes werd gezien. (Natuurlijk is dit allemaal onzichtbaar voor hen die het werk van God in het Tijdperk van het Koninkrijk niet aanvaarden.) Het ware gezicht van God kan niet volledig in menselijke woorden worden uitgedrukt. Daarom gebruikt God de uitdrukking van Zijn inherente gezindheid om Zijn ware gezicht aan de mens te tonen. Dit betekent dat wie de inherente gezindheid van de Mensenzoon heeft ervaren het ware gezicht van de Mensenzoon heeft gezien, want God is te groot en kan niet volledig in menselijke woorden worden uitgedrukt. Als de mensen eenmaal iedere stap van Gods werk in het Tijdperk van het Koninkrijk heeft ervaren, dan kent hij de ware betekenis van de woorden van Johannes toen hij het over de Mensenzoon tussen de kandelaren had: “Zijn hoofd en zijn haren waren wit als witte wol of als sneeuw, en zijn ogen waren als een vlammend vuur. Zijn voeten gloeiden als brons in een oven. Zijn stem klonk als het geluid van geweldige watermassa’s. In zijn rechterhand had hij zeven sterren en uit zijn mond kwam een scherp, tweesnijdend zwaard. Zijn gezicht schitterde als de felle zon.” Op dat moment zul je zonder twijfel weten dat dit gewone vlees dat zoveel woorden heeft gesproken in werkelijkheid de tweede vleesgeworden God is. En dan zul je pas echt voelen hoe gezegend je bent, en je zult het gevoel hebben dat je bijzonder veel geluk hebt. Zou je deze zegening niet willen aannemen?

Het eerste deel van dit boek heet: ‘Uitspraken van Christus aan het begin’. Deze woorden geven de transitie weer van het einde van het Tijdperk van Genade naar het begin van het Tijdperk van het Koninkrijk en ze zijn de openbare getuigenis van de Geest aan de kerken over de Mensenzoon. Deze woorden zijn tevens de vervulling van de woorden in Openbaring dat “Wie oren heeft, moet horen wat de Geest tegen de kerken zegt.” Dit is het werk dat God in het Tijdperk van het Koninkrijk heeft aangevangen. Het tweede deel van dit boek bestaat uit de woorden die de Mensenzoon persoonlijk heeft gesproken na Zijn officiële openbaring. Het bevat een rijke inhoud van diverse soorten uitspraken en woorden als profetieën, de openbaring van mysteriën, en de weg van het leven. Er staan voorspellingen in voor de toekomst van het koninkrijk, openbaringen van de mysteriën van Gods managementplan, analyses van de natuur van de mens, vermaningen en waarschuwingen, een streng oordeel, oprechte woorden van troost, woorden over het leven, over binnengaan enzovoorts. Kortom, wat God heeft en is, en de gezindheid van God wordt allemaal in Zijn werk en woorden uitgedrukt. Natuurlijk, als God deze keer vlees wordt is het Zijn werk om Zijn gezindheid uit te drukken, in de eerste plaats door tuchtiging en oordeel. Met dit als basis brengt Hij meer waarheid tot de mens, laat Hij meer manieren zien om dingen in de praktijk te brengen, en zo bereikt Hij Zijn doel om de mens te overwinnen en te redden van zijn verdorven gezindheid. Dit is de achtergrond van het werk van God in het Tijdperk van het Koninkrijk. Wil jij het nieuwe tijdperk binnentreden? Wil jij jezelf ontdoen van je verdorven gezindheid? Wil jij een hogere waarheid bereiken? Wil jij het ware gezicht van de Mensenzoon zien? Wil jij een waardevol leven leiden? Wil jij volmaakt worden gemaakt door God? Als dat zo is, hoe zul je dan de terugkomst van Jezus verwelkomen?

Deel één
Uitspraken van Christus aan het begin
De woorden van de Heilige Geest aan de kerken
(11 februari 1991 tot 20 november 1991)

Inleiding

Op 11 februari 1991 deed God Zijn eerste uitspraak in de kerk; een uitspraak die een buitengewone uitwerking had op ieder afzonderlijk persoon onder de mensen die destijds leefden in de stroom van de Heilige Geest. Deze uitspraak maakte melding van het volgende: “Gods woonplaats is tevoorschijn gekomen” en “Het hoofd van het universum, Christus van de laatste dagen – Hij is de schijnende zon.” Door deze woorden vol diepe betekenis kwamen al deze mensen in een nieuwe sfeer terecht. Alle mensen die deze uitspraak lazen voelden aan dat een nieuw werk werd aangeduid, het grote werk dat God op het punt stond te beginnen. Het was deze mooie, zoetvloeiende en compacte uitspraak die de gehele mensheid binnenvoerde in Gods nieuwe werk en in een nieuw tijdperk, en die het fundament legde en alles voorbereidde voor Gods werk in deze vleeswording. Je zou kunnen zeggen dat de uitspraak die God op dit tijdstip deed er een is die een brug slaat tussen de tijdperken; dat het de eerste keer is sinds het begin van het Tijdperk van de Genade dat God publiekelijk heeft gesproken tot het menselijk ras; en verder, dat het de eerste keer is dat Hij heeft gesproken nadat Hij tweeduizend jaar verborgen was gebleven; en bovendien, dat de uitspraak een aanloop en een cruciaal startpunt vormt voor het werk dat God op het punt staat aan te vangen in het Tijdperk van het Koninkrijk.

De eerste keer dat God een uitspraak deed, gebruikte Hij de vorm van een lofprijzing vanuit het perspectief van de derde persoon, in een taal die tegelijk elegant, verfijnd, duidelijk en ongekunsteld was; daarnaast betrof het een voorziening voor het leven die vlot en gemakkelijk was te begrijpen. Hiermee nam Hij deze kleine groep mensen onder Zijn hoede, mensen die alleen maar wisten hoe ze Zijn genade konden genieten terwijl ze reikhalzend uitzagen naar de wederkomst van de Heer Jezus; in stilte bracht Hij hen over in een andere fase van Gods managementplan. Onder deze omstandigheden wist de mensheid niet, en durfde zij zich al helemaal niet voor te stellen, wat voor een werk God uiteindelijk zou uitvoeren, of wat er stond te wachten op de weg die voor haar lag. Daarna ging God voort met het doen van meer uitspraken, om de mensheid stap voor stap het nieuwe tijdperk binnen te voeren. Verbazend genoeg is elk van Gods uitspraken verschillend van inhoud en wordt daarin gebruik gemaakt van verschillende vormen van lofprijzing en manieren van uitdrukking. Deze uitspraken, vergelijkbaar in toon maar onderscheiden in inhoud, zijn zonder uitzondering vervuld van Gods gevoelens van zorg en bekommernis; bijna elk daarvan bevat voorzieningen voor het leven, met een verschillende inhoud en daarnaast woorden ter herinnering, ter aansporing en ter bemoediging van de kant van God tot de mens. In deze uitspraken komen we herhaaldelijk passages als deze tegen: “De ene, ware God vlees is geworden, Hij is het Hoofd van het universum en Hij voert het bevel over alle dingen”; “De zegevierende Koning zit op Zijn eretroon”; “Het gehele universum ligt in Zijn handen”; enzovoort. In deze passages wordt een boodschap overgebracht; je zou ook kunnen zeggen dat deze passages een boodschap doorgeven aan het menselijk ras: God is al in de menselijke wereld gekomen, God gaat een zelfs nog groter werk beginnen, Gods koninkrijk is al neergedaald in een bepaalde groep mensen, God heeft Zich al glorie verworven en de menigten van Zijn vijanden verslagen. Elk van Gods uitspraken legt beslag op het hart van ieder afzonderlijk menselijk wezen. De hele mensheid ziet er reikhalzend naar uit dat God aan nog meer nieuwe woorden uiting geeft, want elke keer dat God spreekt schudt Hij het menselijk hart dooreen tot in zijn wortels; en bovendien: Hij ziet toe op en ondersteunt iedere beweging en iedere emotie van de mens, zodat de mensheid zelfs nog meer begint te vertrouwen op Gods woorden en die begint te bewonderen … Op deze manier waren zeer veel mensen, onbedoeld, in wezen de Bijbel uit het oog verloren; ze maakten zelfs korte metten met de ouderwetse preken en geschriften van spirituele personen, omdat ze in de geschriften van het verleden geen enkele basis konden vinden voor deze woorden van God, en evenmin ergens konden ontdekken wat Gods bedoeling was met het doen van deze uitspraken. Hoezeer te meer betaamde het de mensheid in dit licht om te erkennen dat deze uitspraken Gods stem waren, dat ze noch gezien noch gehoord waren sinds het begin van de tijd, dat ze buiten het bereik liggen van welke persoon ook maar die in God gelooft, en dat ze alles overtreffen wat gezegd is door welke spirituele persoon ook maar die in voorbije tijden leefde, of Gods eerdere uitspraken. Aangespoord door elk van deze uitspraken is de mensheid onbedoeld binnengegaan in de aura van het werk van de Heilige Geest, in een leven dat zich afspeelt in de frontlinie van het nieuwe tijdperk. Aangespoord door Gods woorden heeft de mensheid, vervuld van voorgevoelens, de zoetheid gesmaakt om in persoon te worden geleid door Gods woorden. Naar mijn overtuiging zal deze voorbijgaande periode een tijd zijn waarop ieder menselijk wezen in blijvende herinnering zal terugkijken; want wat de mensheid gedurende deze periode genoot was in feite niet meer dan een aura van het werk van de Heilige Geest, of wat je ook de zoete smaak zou kunnen noemen van de suiker aan de onderkant van de tablet. Dit komt doordat de mensheid vanaf dit moment, nog altijd onder leiding van Gods woorden en nog altijd in de aura van het werk van de Heilige Geest, zonder het te beseffen in een andere fase van Gods woorden werd geleid, namelijk de eerste stap van het werk en de uitspraken van God in het Tijdperk van het Koninkrijk – de beproeving van de dienstdoeners.

De woorden die werden uitgesproken vóór de beproeving van de dienstdoeners hadden meestal de vorm van instructie, aansporing, verwijt en discipline; af en toe maakten ze gebruik van de oude aanspreekvorm die werd aangewend in het Tijdperk van Genade – door ‘mijn zonen’ te gebruiken voor de mensen die God volgden. Daardoor werd het voor de mensheid gemakkelijker om tot God te naderen, of kon de mensheid haar relatie tot God beschouwen als intiem. Welk oordeel God ook velde over de zelfingenomenheid, de hoogmoed en andere verdorven gezindheden van de mens: op deze manier zou de mens in staat zijn om dit te verwerken en te aanvaarden, namelijk in zijn identiteit van ‘zoon’, zonder in te gaan tegen de uitspraken van ‘God de Vader’. Bovendien was de belofte die ‘God de Vader’ aan Zijn ‘zonen’ deed nooit aan twijfel onderhevig. Gedurende deze periode genoot de hele mensheid een bestaan dat net zo zorgeloos was als dat van een kind. Dit bracht Gods bedoeling ten uitvoer, namelijk dat Hij, wanneer zij de volwassenheid zouden bereiken, zou beginnen met het vellen van Zijn oordeel over hen. Dit legde ook de basis voor het werk van het oordeel over het menselijk ras dat God formeel in gang zet in het Tijdperk van het Koninkrijk. Omdat het werk van God in deze vleeswording er voornamelijk uit bestaat het hele menselijk ras te oordelen en te overwinnen, zodra de mens zijn voeten stevig op de grond heeft geplant, is God onmiddellijk overgegaan op Zijn manier van werken – tot het werk waarin Hij de mens oordeelt en tuchtigt. Het is overduidelijk dat alle uitspraken vóór de beproeving van de dienstdoeners werden gedaan met het doel dat men door de overgangsperiode heen zou komen, waarbij het ware doel anders was dan het leek te zijn. Het was Gods vurige wens dat Hij Zijn werk in het Tijdperk van het Koninkrijk zo snel mogelijk formeel in gang kon zetten. Geenszins was het Zijn wens om de mensheid nog langer mee te lokken door haar tabletten met een suikerlaagje te voeden; in plaats daarvan verlangde Hij ernaar de ware gelaatsuitdrukking te zien van ieder menselijk wezen dat voor Zijn rechterstoel verscheen; nog vuriger wenste Hij de werkelijke houding te zien die de mensheid als geheel tegenover Hem zou innemen nadat ze Zijn genade had verloren. Hij wilde alleen resultaten zien, niet het proces. Maar in die tijd was er niemand die Gods vurige wens begreep; het menselijk hart was immers alleen bezorgd over zijn eigen lotsbestemming en vooruitzichten voor de toekomst. Geen wonder dat Gods oordeel keer op keer werd geveld over het hele menselijk ras. Pas toen de mensheid onder Gods leiding het normale leven van menselijke wezens begon te leiden, veranderde Gods houding tegenover de mensheid.

Het jaar 1991 was een ongewoon jaar; laten we dit een “gouden jaar” noemen. God zette het nieuwe werk van het Tijdperk van het Koninkrijk in gang en richtte Zijn uitspraak tot het menselijk ras als geheel. Tegelijkertijd genoot de mensheid een weergaloze warmte, en ervoer ze bovendien de pijn die het gevolg is van Gods oordeel zonder weerga over de mens. Het menselijk ras proefde een zoetheid die tot dan toe ongekend was, en ze voelde een oordeel en een verlatenheid die eveneens tot dan toe ongekend waren: alsof ze God had gewonnen en vervolgens weer had verloren. Lijden door bezit en lijden door gebrek – deze gevoelens zijn alleen bekend bij mensen die ze persoonlijk hebben ondergaan; deze gevoelens zijn iets wat buiten het vermogen en buiten de middelen van een mens ligt om te beschrijven. Dergelijke verwondingen heeft God toebedeeld aan ieder menselijk wezen bij wijze van een immateriële ervaring en bezit. De inhoud van de uitspraken die God in dit jaar deed, valt feitelijk uiteen in twee grotere onderverdelingen. De eerste onderverdeling is het deel waarin God afdaalde tot de wereld van de mensen, om de mensheid uit te nodigen om als gasten voor Zijn troon te verschijnen; de tweede onderverdeling is het deel waarin de mensheid, na tot verzadiging te hebben gegeten en gedronken, door God in dienst werd genomen als dienstdoeners. Natuurlijk spreekt het vanzelf dat het eerste deel datgene is waarnaar de mensheid het meest intens en oprecht verlangt, te meer daar menselijke wezens al lang eraan gewend zijn geraakt om het genieten van alles wat met God te maken heeft tot het voorwerp van hun geloof in Hem te maken. Dit is de reden dat, zodra God aanving Zijn uitspraak te laten klinken, de mensheid graag bereid was het koninkrijk binnen te gaan; daar wachtten de mensen af tot God verschillende beloningen aan hen zou toekennen. Onder deze omstandigheden betaalden de mensen gewoon niet de juiste prijs, door hun gezindheid te veranderen, door te proberen God tevreden te stellen, door aandacht te besteden aan Gods wil, enzovoort. Oppervlakkig bezien leek het erop dat de menselijke wezens voortdurend in touw waren om zichzelf uit te putten en werkzaam te zijn voor God; maar in feite waren ze aan het berekenen, in de verborgen schuilhoeken in het diepst van hun hart, welke volgende stap ze zouden moeten nemen om zegeningen te verkrijgen of te regeren als koningen. Je zou kunnen zeggen dat, terwijl het hart van de mens van God genoot, het tegelijkertijd in een berekenende verhouding tot Hem stond. In deze toestand loopt de mensheid aan tegen Gods diepste afschuw en afkeer; Gods gezindheid staat niet toe dat enig menselijk wezen Hem bedriegt of gebruikt. Maar Gods wijsheid ligt buiten het bereik van ieder menselijk wezen. Het was te midden van al dit lijden dat Hij onderging dat Hij het eerste deel van Zijn uitspraken liet horen. Geen menselijk wezen is in staat zich voor te stellen hoeveel lijden God onderging, en hoeveel zorg en gedachten Hij in die tijd aan de mensen besteedde. De bedoeling van het eerste deel van deze uitspraken is alle verschillende vormen van lelijkheid aan het licht te brengen die de mens laat zien wanneer hij te maken krijgt met positie of profijt, en ook om de menselijke hebzucht en verachtelijkheid aan het licht te brengen. Ook al kleedt God Zijn woorden in, wanneer Hij spreekt, in de oprechte, ernstige toon van een liefhebbende moeder, in het diepst van Zijn hart brandt Zijn toorn als de middagzon, alsof die tegen Zijn vijanden gericht is. Onder geen beding is God bereid om te spreken tot een groep mensen aan wie de normale gelijkenis van het menselijk ras ontbreekt; en daarom onderdrukt Hij, telkens wanneer Hij spreekt, de toorn binnenin Zijn hart, terwijl Hij Zich tegelijkertijd beheerst om uitdrukking te kunnen geven aan Zijn uitspraak. Bovendien spreekt Hij tot een menselijk ras dat verstoken is van de normale menselijkheid, dat buiten zinnen is en uiterst verdorven; hebzucht is de tweede natuur ervan geworden en het is ongehoorzaam en opstandig tegenover God, tot het bittere eind. De diepten waarin het menselijk ras is gevallen kan men zich gemakkelijk voorstellen, en al helemaal Gods walging en afkeer van het menselijk ras; toch kan het menselijk ras zich maar met moeite voorstellen dat de pijn die het God heeft aangedaan onmogelijk met woorden is te beschrijven. Maar het was juist tegen deze achtergrond – toen niemand in staat was om te ontdekken hoezeer Gods hart leed, en toen bovendien niemand ontdekte hoe onredelijk en onverbeterlijk het menselijk ras was – dat ieder afzonderlijk persoon, zonder een greintje schaamte en zonder een spoor van scrupule, ervan uitging dat ze als Gods zonen het recht hadden om alle beloningen te ontvangen die Hij voor de mens had voorbereid; het kwam er zelfs van dat ze met elkaar begonnen te wedijveren, waarbij niemand wilde achterblijven en iedereen ontzettend bang was uit te vallen. Het moet je nu wel duidelijk zijn wat voor een positie de mensen in die tijd innamen in Gods ogen. Hoe kan zo’n soort mensenras nu ooit Gods beloningen verkrijgen? Toch is wat de mens van God ontvangt altijd de kostbaarste schat, en omgekeerd is wat God ontvangt van de mens de opperste pijn. Vanaf het eerste begin van de verhouding tussen God en mens is dit wat de mens altijd van God heeft ontvangen, en wat hij op zijn beurt altijd aan God heeft gegeven.

Aangezien God brandde van bezorgdheid toen Hij dit mensenras zag, verdorven als het was tot op het bot, had Hij geen andere keus dan het in het meer van vuur te werpen, zodat het gelouterd kon worden. Dit is het tweede deel van Gods uitspraak, waarin Hij de mensheid inzette als Zijn dienstdoeners. In dit deel schakelde God over van zacht naar ruw en van weinig naar veel, zowel in termen van methode als van lengte, waarbij Hij de positie van “Gods persoon” gebruikte als lokaas om de verdorven natuur van de mens aan het licht te brengen; tegelijkertijd presenteerde Hij de verschillende categorieën van[a] dienstdoeners, volk en zonen, zodat de mensheid daaruit een keuze kon maken. Inderdaad, precies zoals God had voorspeld, koos niemand ervoor een dienstdoener te worden voor God; in plaats daarvan streefde iedereen ernaar Gods persoon te worden. Zelfs al was de gestrengheid waarmee God gedurende deze periode sprak, iets wat mensen nooit hadden zien aankomen, laat staan dat ze ervan hadden gehoord, toch hadden ze, buitensporig bezorgd als ze waren om hun status en bovendien koortsachtig in de weer om zegeningen te verwerven, geen tijd om zich een notie te vormen van de toon waarop God sprak en van de manier waarop Hij sprak. In plaats daarvan woog hun eigen status en de dingen die de toekomst in petto had zwaar op hen. Zodoende werd de mensheid, zonder het te beseffen, door Gods uitspraak binnen gevoerd in de ‘doolhof’ die Hij voor haar had ontworpen. Goedschiks of kwaadschiks, aangelokt door het lokaas van de toekomst en van hun lotsbestemming, beseften de menselijke wezens dat ze ongeschikt waren om Gods persoon te worden; toch waren ze huiverig om op te treden als Zijn dienstdoeners. Verscheurd door deze tegenstrijdige gezindheden aanvaardden ze onbewust een oordeel en tuchtiging zonder weerga, door God toegemeten aan de mensheid. Natuurlijk was deze vorm van oordeel en loutering iets wat de mensheid op geen enkele manier bereid was te aanvaarden. Niettemin bezit alleen God de wijsheid, en alleen Hij heeft de macht om deemoedige onderwerping te vorderen van dit verdorven ras van menselijke wezens; daardoor gaven ze uiteindelijk allemaal toe, of ze nu wilden of niet. De mensheid had geen andere mogelijkheden om uit te kiezen. Alleen God heeft het laatste woord, en alleen God is in staat een dergelijke methode te gebruiken om de waarheid en het leven toe te bedelen aan de mens en hem een richting te wijzen. Deze methode laat zien hoe onvermijdelijk het werk is dat God met de mens verricht, en ook, boven alle twijfel verheven, de noodzakelijkheid waar de mens niet zonder kan. God spreekt en werkt volgens een dergelijke methode om dit feit over te brengen aan de mensheid: wanneer God de mensheid redt, doet Hij dit omwille van Zijn liefde en genade en met het oog op Zijn management; wanneer het menselijk ras Gods redding ontvangt, gebeurt dit omdat het zo diep is gezonken dat God alleen nog in eigen persoon kan spreken. Wanneer een mens Gods redding ontvangt, is dit de grootste genade en tegelijk een speciale gunst; dat wil zeggen, als God niet in eigen persoon Zijn uitspraak zou laten klinken, zou het lot van het mensenras uitroeiing zijn. Hoewel Hij gruwt van het mensenras, is God tegelijk nog altijd bereid welke prijs dan ook te betalen voor de redding van de mens. Ondertussen, terwijl de mens maar blijft zeuren dat hij God zozeer liefheeft en hoe hij alles aan God opoffert, komt hij tegen God in opstand en dwingt hij elke soort genade van God af, terwijl hij God ook zelfs in Zijn hart treft met onzegbare pijn. Zo scherp is het contrast van de onbaatzuchtige en de zelfzuchtige tussen God en de mens!

Wanneer Hij werkt en spreekt, is God niet gedwongen Zich te houden aan een bepaalde methode, maar Hij stelt Zich ten doel resultaten te boeken. Daarom heeft God in dit deel van Zijn uitspraken welbewust Zijn eigen identiteit niet duidelijk kenbaar gemaakt, maar alleen enkele termen ontsloten, zoals “Christus van de laatste dagen”, “het Hoofd van het universum”, enzovoort. Dit tast op geen enkele wijze Christus’ bediening aan, noch de kennis die de mensheid heeft over God, vooral vanwege het feit dat de mensheid in die vroegere dagen volkomen onwetend was van de begrippen ‘Christus’ en ‘de vleeswording’; daarom moest God Zichzelf wel vernederen door een persoon met een ‘speciale taak’ te worden, zodat Hij Zijn uitspraak kon uitdrukken. Dit was de nauwgezette zorg en gedachte van God, want de mensen konden in die tijd alleen deze vorm van aanspreken aanvaarden. Welke vorm van aanspreken God ook gebruikt, de resultaten van Zijn werk worden daardoor niet aangetast, want in alles wat Hij doet beoogt God de mens in staat te stellen om te veranderen, en de mens in staat te stellen om Gods redding te verkrijgen. Ongeacht wat Hij doet, God heeft altijd de behoeften van de mens in gedachten. Dit is de bedoeling achter Gods werken en spreken. Hoewel God zo door en door oplettend is wanneer Hij alle aspecten van de mensheid in ogenschouw neemt, en zo volkomen wijs in alles wat Hij doet, kan ik toch dit zeggen: als God geen getuigenis aflegde over Zichzelf, zou er niemand onder het ras van de geschapen menselijke wezens zijn die in staat zou zijn om God Zelf te herkennen of om op te staan om getuigenis voor God Zelf af te leggen. Als God door was gegaan met het gebruiken van “een persoon met een speciale taak” als vorm van aanspreken in Zijn werk, zou er geen enkel menselijk wezen zijn geweest dat God had kunnen beschouwen als God – dat is de smart van de mensheid. Dat wil zeggen, onder het ras van de geschapen menselijke wezens is niemand in staat God te kennen, laat staan dat er iemand is om God lief te hebben, zorg te dragen voor God, of tot God te naderen. Het geloof van de mens is er alleen op uit om zegeningen te verwerven. Gods identiteit als een persoon met een speciale taak heeft ieder afzonderlijk mens een teken gegeven: de mensheid vindt het gemakkelijk om God op te vatten als één uit het ras van de geschapen menselijke wezens; de grootste pijn en vernedering die de mensheid God aandoet, schuilt juist hierin dat, wanneer Hij openlijk verschijnt of werkzaam is, God nog altijd wordt verworpen door de mens, en zelfs door hem wordt vergeten. God verdraagt de grootste vernedering om het menselijk ras te redden; door alles te geven beoogt Hij de mensheid te redden en haar erkenning te verkrijgen. De prijs die God voor dit alles betaalt, is iets wat iedereen met een geweten op waarde zou moeten kunnen schatten. Het menselijk ras heeft Gods spreken en werken ontvangen, en ook Gods redding ontvangen. Tegelijkertijd is bij niemand de vraag opgekomen: wat is het dat God heeft ontvangen van de mensheid? Dankzij Gods uitspraken, stuk voor stuk, hebben de mensen de waarheid ontvangen, zijn ze erin geslaagd te veranderen en hebben ze een richting in het leven gevonden; maar wat God heeft gewonnen is niet meer dan de woorden waarmee de mensheid haar schuldplichtigheid jegens God uitdrukt, en een zwak gefluister van lofprijzing. Dat is toch zeker niet de beloning die God eist van de mens?

Hoewel veel van Gods uitspraken nu tot uitdrukking zijn gebracht, is een grote meerderheid van de mensen nog altijd gestrand in de fase die wordt vertegenwoordigd door de woorden van God in het begin, als het gaat om hun kennis en begrip van God. Vanaf dat punt zijn ze niet verder gegaan – wat een werkelijk pijnlijk onderwerp is. Dit deel van ‘Uitspraken van Christus aan het begin’ is slechts een sleutel om het menselijk hart te openen; als je daar ophoudt betekent dit dat je ruimschoots te kort schiet om aan Gods bedoeling te voldoen. Met Zijn spreken in dit deel van Zijn uitspraken beoogt God niet meer dan de mensheid van het Tijdperk van Genade naar het Tijdperk van het Koninkrijk te brengen; op geen enkele manier wenst Hij de mensheid toe dat ze tot stilstand komt bij dit deel van Zijn uitspraken, of dat ze dit deel van Zijn uitspraken zelfs maar tot richtlijn zou nemen; anders zouden Gods toekomstige uitspraken noch nodig noch betekenisvol zijn. Als er iemand is die nog altijd niet in staat is om binnen te gaan in wat God in dit deel van Zijn uitspraken eist dat de mens bereikt, dan blijft het binnengaan van die persoon ongewis. Dit deel van Gods uitspraken vormt de meest basale eis die God in het Tijdperk van het Koninkrijk aan de mens stelt, en dit is de enige manier waarop de mensheid op het juiste spoor terecht kan komen. Als jij een persoon bent die niets begrijpt, kun je maar beter een begin maken met het lezen van de woorden in dit deel!

Voetnoot:

a. In de oorspronkelijke tekst bevat niet de zinsnede “de verschillende categorieën van”.

Hoofdstuk 1

Lof heeft Sion bereikt en Gods woonplaats is tevoorschijn gekomen. De glorieuze heilige naam, door alle volken verheerlijkt, verspreidt zich. O, Almachtige God! Het Hoofd van het universum, Christus van de laatste dagen – Hij is de schijnende Zon die is opgekomen boven de berg Sion, die majesteitelijk en groots boven het hele heelal uittorent …

Almachtige God! We roepen u jubelend aan; we dansen en zingen. U bent werkelijk onze Verlosser, de grote Koning van het heelal! U hebt een groep overwinnaars gemaakt en Gods managementplan vervuld. Alle volken zullen bij deze berg samenstromen. Alle volken zullen knielen voor de troon! U bent de enige ware God en u verdient glorie en eer. Alle glorie, lof en gezag komen de troon toe! De fontein des levens vloeit vanaf de troon en begiet en voedt de menigten van Gods volk. Het leven verandert met de dag; nieuw licht en openbaringen volgen ons en verschaffen doorlopend nieuwe inzichten over God. Met ervaringen verwerven we volledige zekerheid over God. Zijn woorden worden voortdurend geopenbaard, geopenbaard in hen die juist zijn. We zijn werkelijk erg gezegend! We staan elke dag oog in oog met God, we communiceren met God over alle dingen en geven God soevereiniteit over alles. Zorgvuldig overdenken we Gods woord, onze harten rusten stil in God en zo komen we voor God, waar we Zijn licht ontvangen. Elke dag, in ons leven en in onze daden, woorden, gedachten en ideeën, leven we in Gods woord en altijd kunnen we onderscheid maken. Gods woord helpt de draad door de naald; onverwacht komen de in ons verborgen dingen één voor één aan het licht. Communicatie met God duldt geen uitstel; onze gedachten en ideeën worden blootgelegd door God. Op elk moment leven we voor de zetel van Christus, waar we het oordeel ondergaan. Elke plek in ons lichaam blijft bezet door Satan. Om Gods soevereiniteit te herwinnen, moet vandaag Zijn tempel worden gereinigd. Om volledig in bezit te worden genomen door God, moeten we een strijd op leven en dood aangaan. Pas wanneer ons oude zelf gekruisigd is, kan het herrezen leven van Christus oppermachtig heersen.

Nu bereidt de Heilige Geest een aanval voor op elke hoek van ons om ons terug te winnen! Zolang we bereid zijn onszelf te verloochenen en met God samen te werken, zal God ons zeker te allen tijde innerlijk illumineren en zuiveren, en opnieuw herwinnen wat Satan heeft bezet, zodat we zo snel mogelijk door God compleet gemaakt kunnen worden. Verspil geen tijd – leef elk moment in Gods woord. Laat je met de heiligen meegroeien, laat je het koninkrijk binnenvoeren en ga samen met God de glorie binnen.

Hoofdstuk 2

De kerk van Filadelfia heeft gestalte gekregen, wat volledig te danken is aan de genade en barmhartigheid van God. Liefde voor God ontstaat in de harten van talloze heiligen, die geen enkele onzekerheid hebben ten aanzien van hun geestelijke reis. Zij houden vast aan hun geloof dat de enige ware God vleesgeworden is, dat Hij het Hoofd van het universum is die alle dingen bestiert: dit wordt bevestigd door de Heilige Geest, het is rotsvast! En het zal nooit veranderen!

O, Almachtige God! Vandaag bent u het die onze geestelijke ogen hebt geopend, de blinden hebt laten zien, de verlamden hebt laten lopen en melaatsen hebt genezen. U bent het die het raam naar de hemel hebt opengezet, waardoor we de mysteries van het spirituele rijk kunnen zien. Doordrenkt zijn van uw heilige woorden en gered zijn van onze menselijkheid, die verdorven was door Satan – zo is uw onschatbaar grote werk en uw onschatbaar grote genade. Wij zijn uw getuigen!

Lange tijd bent u verborgen gebleven, nederig en in stilte. U hebt opstanding uit de dood ondergaan, het lijden van de kruisiging, de vreugden en droefenissen van het menselijk leven, en vervolging en tegenspoed. U hebt de pijn van de mensenwereld ervaren en geproefd en u bent in de steek gelaten door het tijdperk. De vleesgeworden God is God Zelf. Voor de wil van God hebt u ons gered van de mesthoop; u hebt ons omhooggehouden met uw rechterhand en hebt ons vrijelijk uw genade geschonken. U hebt uzelf geen moeite bespaard om uw leven in ons tot stand te brengen; de prijs die u hebt betaald met uw bloed, zweet en tranen wordt op de heiligen gekristalliseerd. Wij zijn het product van[a] uw nauwgezette inspanningen; wij zijn de prijs die u hebt betaald.

O, Almachtige God! Het is door uw goedertierenheid en genade, uw rechtvaardigheid en majesteit, uw heiligheid en nederigheid dat alle volken voor u zullen buigen en u voor alle eeuwigheid zullen aanbidden.

Vandaag hebt u alle kerken compleet gemaakt – de kerk van Filadelfia – en zodoende uw zesduizendjarige managementplan verwerkelijkt. De heiligen kunnen zichzelf nederig aan u onderwerpen, verbonden in de geest en volgend in liefde, verenigd met de bron van de fontein. Het levende water van het leven stroomt onafgebroken. Het spoelt en verwijdert alle modder en al het vuile water uit de kerk, waardoor uw tempel opnieuw gezuiverd wordt. Wij hebben de praktische, ware God leren kennen, in Zijn woorden gelopen, onze eigen functies en plichten herkend en alles gedaan wat we kunnen om onszelf in te zetten voor de kerk. We zijn altijd stil in uw aanwezigheid en moeten het werk van de Heilige Geest ter harte nemen, zodat uw wil niet in ons geblokkeerd raakt. Onder de heiligen is er wederzijdse liefde, en de sterke kanten van sommigen zullen de tekortkomingen van anderen compenseren. Zij kunnen te allen tijde in de geest wandelen, verlicht en geïllumineerd door de Heilige Geest. Ze brengen de waarheid in praktijk zodra ze die begrijpen. Ze houden gelijke tred met het nieuwe licht en volgen Gods voetstappen.

Werk actief samen met God; wanneer je Hem de leiding laat nemen, wandel je met Hem. Al onze eigen ideeën, noties, meningen en wereldse verwikkelingen verdwijnen als sneeuw voor de zon. We laten God oppermachtig regeren in onze geest, wandelen met Hem en bereiken op die manier transcendentie. We overwinnen de wereld en onze geesten vliegen vrijelijk en worden bevrijd: dit is de uitkomst wanneer Almachtige God koning wordt. Hoe kunnen we niet vol lof dansen en zingen, onze lof aanbieden, nieuwe hymnen aanbieden?

Er zijn waarlijk veel manieren om God te prijzen: Zijn naam uitroepen, dicht tot Hem naderen, aan Hem denken, biddend lezen, samen communiceren, overwegen en overpeinzen, gebed en lofzangen. In dit soort lofprijzing is er vreugde en zalving; lofprijzing bevat kracht en ook een last. Lofprijzing bevat geloof en nieuw inzicht.

Werk actief samen met God, stem onderling af in dienst van Hem en word één, voldoe aan de bedoelingen van Almachtige God, haast je om een heilig geestelijk lichaam te worden, vertrap Satan en maak een einde aan Satans lot. De kerk van Filadelfia is opgenomen voor Gods aangezicht en komt tot uitdrukking in Zijn glorie.

Voetnoot:

a. De oorspronkelijke tekst bevat niet de zinsnede ‘het product van’.

Hoofdstuk 3

De zegevierende Koning zit op Zijn glorieuze troon. Hij heeft de verlossing volbracht en Zijn hele volk geleid om in glorie te verschijnen. Het gehele universum ligt in Zijn handen en heeft met Zijn goddelijke wijsheid en macht Sion gebouwd en stevig gemaakt. Met Zijn majesteit oordeelt Hij over de zondige wereld; Hij heeft geoordeeld over alle naties en alle volken, de aarde en de zeeën en alle levende dingen daarin, en ook hen die dronken zijn van de wijn van de promiscuïteit. God zal beslist over hen oordelen, en Hij zal beslist kwaad op hen zijn, en daarin zal de majesteit geopenbaard worden van God, wiens oordeel onmiddellijk is en zonder vertraging geveld wordt. Het vuur van Zijn toorn zal hun afschuwelijke misdaden beslist verbranden en op enig moment zal hun onheil overkomen; ze zullen geen vluchtweg kennen en zich nergens kunnen verbergen, ze zullen jammeren en tandenknarsen en vernietiging over zich afroepen.

De zegevierende, geliefde zonen van God zullen beslist in Sion blijven en er nooit uit vertrekken. De talrijke volken zullen nauwlettend naar Zijn stem luisteren, ze zullen Zijn daden zorgvuldig in acht nemen en de geluiden van hun lofprijzingen zullen nooit ophouden. De enige ware God is verschenen! In onze geest zullen we zeker van Hem zijn en we zullen Hem van nabij volgen; we zullen ons uit alle macht naar voren haasten en niet langer aarzelen. Het einde van de wereld ontvouwt zich voor onze ogen; een deugdelijk kerkleven en ook de mensen, zaken en dingen die ons omringen maken op dit precieze moment onze training intenser. Laten we geen tijd verliezen om onze harten die zo van de wereld houden terug te nemen! Laten we geen tijd verliezen om onze visie die zo vertroebeld is terug te nemen! Laten we niet verder lopen, zodat we de grenzen niet overschrijden. Laten we onze tong in toom houden, zodat we in Gods woord kunnen lopen en niet langer twisten over onze eigen winsten en verliezen. Ach, laat het los – jullie hebzuchtige voorliefde voor de seculiere wereld en rijkdom! Ach, bevrijd je ervan – jullie krampachtige gehechtheid aan echtgenoten en dochters en zonen! Ach, keer ze de rug toe – jullie standpunten en vooroordelen! Ach, word wakker, de tijd dringt! Kijk omhoog, kijk omhoog, vanuit de geest, en laat God het heft in handen nemen. Wat er ook gebeurt, word niet zoals de vrouw van Lot. Hoe treurig is het om aan de kant te worden geschoven! Hoe treurig is dat toch! Ach, word wakker!

Hoofdstuk 4

Van moment tot moment moeten wij waakzaam en in afwachting zijn, altijd rustig in de geest zijn en met een zuiver hart streven. Wat ons ook ten deel valt, wij moeten niet blindelings communiceren. Wij moeten slechts stil zijn tegenover God en voortdurend communicatie hebben met Hem, dan zullen Zijn bedoelingen aan ons worden geopenbaard. Onze geest moet altijd bereid zijn zich te onderscheiden en moet gretig en onverzettelijk zijn. Wij moeten ons laven aan het levende water voor God, het water waarmee onze uitgedroogde geest wordt gevoed en waar het van vervuld wordt. Wij moeten te allen tijde bereid zijn onszelf te zuiveren van onze eigendunk, onze arrogantie, onze zelfingenomenheid en onze zelfvoldaanheid, die stuk voor stuk voortkomen uit onze satanische gezindheid. Wij moeten ons hart openstellen om het woord van God te aanvaarden, we moeten ons op Zijn woorden verlaten op onze weg door ons leven. Wij moeten Zijn woord ervaren en er zeker van zijn, en wij moeten inzicht in Zijn woord krijgen en Zijn woord toestaan ons leven te zijn. Dit is onze roeping! Wij triomferen alleen wanneer we naar Gods woord leven.

Nu zijn onze opvattingen te ernstig, wij spreken lichtvaardig, handelen overhaast en zijn niet in staat de Geest te volgen. Vandaag zal anders zijn dan het verleden; het werk van de Heilige Geest gaat op grote snelheid voorwaarts. Wij moeten Gods woord in detail ervaren; elk idee, elke gedachte, elke beweging en reactie moeten wij in ons hart onderscheiden. Niets wat wij mensen recht in hun gezicht of achter hun rug aandoen, kan ontsnappen aan het oordeel voor de zetel van Christus. De Heilige Geest leidt ons het rijk in van het diepere ervaren, en door dit ervaren komen we dichter bij de zekerheid over de Almachtige.

De God van het heelal heeft onze geestelijke ogen geopend en de mysteriën in de geest worden voortdurend aan ons geopenbaard. Streef met een zuiver hart! Wees bereid de prijs te betalen, ga met heel je hart voort, wees bereid jezelf te verloochenen, wees niet langer hebzuchtig, volg de Heilige Geest en verheug je in het woord van God en de complete, universele nieuwe mens zal verschijnen. Het moment breekt aan waarop Satan aan zijn einde zal komen en Gods wil zal zich voltrekken. Alle naties van de wereld zullen het koninkrijk van Christus worden en Christus zal tot in de eeuwigheid als Koning op aarde heersen!

Hoofdstuk 5

Bergen en rivieren veranderen, wateren volgen hun bedding, en een mensenleven blijft niet voortbestaan zoals de hemel en de aarde. Alleen Almachtige God is het eeuwig en herrezen leven dat voor altijd zal blijven bestaan, van generatie op generatie! Alle dingen en alle gebeurtenissen liggen in Zijn handen en Satan ligt onder Zijn voet.

Vandaag worden wij door Gods voorbestemde keuze uit de handen van Satan gered. Hij is werkelijk onze Verlosser. Het eeuwige herrezen leven van Christus is daadwerkelijk in ons gewrocht, waardoor we voorbestemd zijn voor een relatie met Gods leven opdat we echt in staat zullen zijn om van aangezicht tot aangezicht met Hem te staan, Hem te eten, te drinken en van Hem te genieten. Dit is het onzelfzuchtige offer dat God heeft gebracht ten koste van Zijn hartenbloed.

Seizoenen komen en gaan, dwars door wind en vorst, met zo veel lijden, vervolging en moeilijkheden in het leven, zo veel afwijzing en kwaadsprekerij van de wereld, zo veel valse beschuldigingen van de regering, maar Gods geloof en vastberadenheid zijn niet in het minst verminderd. Met volle overtuiging toegewijd aan Gods wil en aan Gods management en plannen, zet Hij Zijn eigen leven opzij opdat deze kunnen slagen. Voor de gehele menigte van Zijn volk gaat Hij geen pijn uit de weg en geeft Hij hun met zorg voedsel en water. Hoe onwetend of hoe lastig we ook zijn, we hoeven ons alleen maar aan Hem te onderwerpen en dan verandert het herrezen leven van Christus onze oude natuur … Voor al deze eerstgeboren zonen zwoegt Hij zo hard en ziet Hij af van voedsel en slaap. Zoveel dagen en nachten houdt Hij, door hoeveel verzengende hitte en ijzige kou, met volle aandacht de wacht in Sion.

De wereld, thuis, werk en alles, worden allemaal graag en uit vrije wil volledig opgegeven, en wereldse geneugten hebben niets met Hem te maken … De woorden uit Zijn mond komen hard bij ons binnen en leggen dingen bloot die we diep in ons hart verborgen houden. Hoe kunnen we dan niet overtuigd zijn? Iedere zin uit Zijn mond kan te allen tijde in ons bewaarheid worden. Wat we ook doen, in Zijn aanwezigheid of voor Hem verborgen, er is niets wat Hij niet weet en niets wat Hij niet begrijpt. Alles zal zeker geopenbaard worden voor Zijn ogen, ondanks onze eigen voornemens en plannen.

Als we voor Zijn aangezicht zitten, voelen we vreugde in onze ziel, op ons gemak en kalm, maar toch voelen we ons altijd leeg van binnen en werkelijk in de schuld bij God. Dit is een wonder dat onvoorstelbaar en onbereikbaar is. De Heilige Geest is voldoende om te bewijzen dat Almachtige God de enige ware God is! Dit is onweerlegbaar bewijs! Wat een onbeschrijfelijke zegening hebben wij, als leden van deze groep mensen! Zonder Gods genade en barmhartigheid zouden we alleen ten onder kunnen gaan en Satan volgen. Alleen Almachtige God kan ons redden!

O Almachtige God, praktische God! U was het die onze geestelijke ogen heeft geopend, zodat we de mysteries van de spirituele wereld kunnen zien. De vooruitzichten van het koninkrijk zijn grenzeloos. Laat ons waakzaam zijn terwijl we wachten. De dag kan niet ver meer zijn.

De oorlogsvlammen kolken, de rook van kanonnen vult de lucht, het weer wordt warmer, het klimaat verandert, een ziekte zal zich verspreiden en mensen kunnen alleen maar sterven zonder hoop op overleven.

O Almachtige God, praktische God! U bent onze onneembare vesting. U bent onze schuilplaats. We schuilen allemaal onder uw vleugels, zodat de ramp niet bij ons kan komen. Zo is uw heilige bescherming en zorg.

We verheffen allemaal onze stemmen in gezang; we zingen in lof en het geluid van onze lof weergalmt door heel Sion! Almachtige God, de praktische God heeft voor ons een heerlijke bestemming bereid. Let goed op – oh, wees op je hoede! Het is nog niet te laat.

Hoofdstuk 6

Almachtige God, Hoofd van alle dingen, oefent gezeten op Zijn troon Zijn koninklijke macht uit. Hij heerst over het heelal en alle dingen, en Hij is ons momenteel aan het leiden over de hele wereld. Voortdurend zullen we Hem nabij zijn en rustig voor Zijn aangezicht komen, zonder ooit een moment te missen, en altijd met lessen voor ons om te leren. Alles, van de omgeving tot mensen, zaken en dingen, alles bestaat met de toestemming van Zijn troon. Sta onder geen beding toe dat er klachten ontstaan in je hart, want dan schenkt God je Zijn genade niet. Als ziekte je overkomt, is dat Gods liefde: Zijn vriendelijke bedoelingen zijn er beslist in te vinden. Neem geen ideeën van Satan aan, zelfs al lijdt je lichaam een beetje. Loof God tijdens je ziekte en geniet van Hem tijdens je lofprijzingen. Verlies niet de moed in het aangezicht van ziekte, blijf steeds weer zoeken en geef niet op, dan zal God je illumineren met Zijn licht. Hoe was Jobs geloof? Almachtige God is een oppermachtige dokter! Wie in ziekte leeft is ziek, wie in de ziel leeft is niet ziek. Zolang je nog een enkele ademteug hebt, zal God je niet laten sterven.

Wij hebben het herrezen leven van Christus in ons. We hebben, onmiskenbaar, te weinig geloof voor Gods aangezicht: we zouden willen dat God waar geloof in ons zou brengen. Wat is Gods woord zoet! Gods woord is een krachtig medicijn! Beschaam de duivels en Satan! Als we Gods woord bevatten, vinden we steun: Zijn woord redt meteen ons hart! Alle dingen verdwijnen en overal is vrede. Geloof is een wankel bruggetje: zij die zich angstig aan het leven vastklampen, kunnen het niet oversteken, maar zij die bereid zijn hun leven op het spel te zetten, kunnen er met zelfverzekerde pas en onbezorgd overheen gaan. Als mensen laffe of bange gedachten koesteren, komt dat doordat Satan hen in de luren heeft gelegd. Want hij is bang dat we de brug van geloof oversteken om binnen te treden in God. Satan probeert van alles om ons zijn gedachten te sturen. We moeten steeds God vragen ons te beschijnen met Zijn licht, steeds vertrouwen op God om ons te zuiveren van Satans gif. We moeten ons in onze ziel steeds erin oefenen dicht bij God te komen, zodat Hij kan heersen over onze gehele persoon.

Hoofdstuk 7

Door de onrust die om ons heen is ontstaan, trekken we ons haastig terug in onze geest. Handel niet met een verhard hart, zonder erop te letten of de Heilige Geest Zich zorgen maakt. Hang niet de wijsneus uit, wees niet zelfingenomen en schreeuw niet je eigen kommer en kwel van de daken: vereer God in geest en waarheid. Gods woord mag niet voorbij komen zonder dat het gehoord wordt. Je moet het zorgvuldig proberen te begrijpen en je gebeden herhalen. Je moet het leven dat besloten ligt in het woord van God doorgronden. Lezen zonder te begrijpen is een zinloos project. Steun je op Gods woord in alles wat je doet? Wees niet als een kind dat vol grootspraak is maar in de war raakt zodra het een probleem tegenkomt. Je moet elke dag en elk uur je geest oefenen, zonder je ooit een ogenblik te ontspannen. Je moet beschikken over een scherpzinnige geest. Het maakt niet uit met welke persoon, welke gebeurtenis of welk ding je te maken krijgt, als je voor God komt te staan, zul je aan pad moeten volgen. Je moet dagelijks Gods woord eten en drinken, het proberen te begrijpen en niet onverschillig worden; je moet er nog meer werk in steken, je mag geen enkel detail missen, en je moet jezelf voorzien van de gehele waarheid, om te vermijden dat je Gods wil verkeerd begrijpt. Je moet je ervaring verbreden en je richten op het ervaren van Gods woord. Door deze ervaring kun je nog zekerder worden over God: zonder ervaring is zeggen dat je zeker bent over God een lege bewering. We moeten helder denken! Helder denken! Wees niet meer lui. Je bent werkelijk blind als je in je handelen niet naar vooruitgang streeft. Richt je op het werk van de Heilige Geest, luister aandachtig naar Zijn stem, je oren moeten luisteren naar de woorden van God, je moet elke minuut koesteren van de tijd die je nog over hebt en elke prijs betalen. Wanneer je over staal beschikt, gebruik dat dan wanneer dat nodig is om een sterk blad te maken; zorg ervoor dat je de sleutel begrijpt en je concentreert op het in de praktijk brengen van Gods woord. Hoe goed je ook presteert buiten het woord van God: het is nutteloos. Praktiseren door enkel maar lippendienst te bewijzen is niet acceptabel voor God; er moet sprake zijn van een verandering van gedrag, gezindheid, geloof, en moed en inzicht.

De tijd is nabij! De dingen in de wereld moeten terzijde worden geworpen, hoe goed ze ook zijn. De vele moeilijkheden en gevaren zullen ons niet doen wankelen en als de hemel instort zullen wij niet worden verpletterd. Zonder die wilskracht wordt het moeilijk om iemand van betekenis te worden. Bange mensen die zich aan het leven vastklampen en de dood vrezen zijn het niet waard om voor God te verschijnen.

Almachtige God is een praktische God, hoe onwetend we ook zijn, Hij zal medelijden met ons hebben, Zijn handen zullen ons redden, en Hij zal ons compleet maken. Als we maar een hart hebben dat werkelijk verlangt naar God, en we Hem op de voet volgen zonder ontmoedigd te raken en uit alle macht zoeken, zal Hij ons zeker niet oneerlijk behandelen en zal Hij onze tekortkomingen compenseren en ons tevredenstellen. Dit is de genade van Almachtige God.

Voor iemand die vraatzuchtig en lui is en volgevreten de dag doorbrengt zonder iets uit te voeren, is het moeilijk om geen verlies te lijden. Almachtige God heerst over alle zaken en gebeurtenissen! Zolang wij in ons hart voortdurend naar Hem opkijken en de geest binnengaan en met Hem communiceren, zal Hij ons alles laten zien waar wij naar zoeken, zal Zijn wil zich openbaren, en zullen onze harten vervuld zijn van vreugde en vrede, standvastigheid en helderheid. De crux is te handelen naar Zijn woord; om Zijn wil te bevatten en om volgens Zijn woord te leven. Dat is de ware ervaring.

De waarheid van Gods woord kan pas in ons binnentreden en ons leven worden als we Zijn woord kennen. Hoe kun je de werkelijkheid van Gods woord binnentreden zonder praktische ervaring? Je gezindheid kan niet veranderen zonder dat Gods woord leven wordt.

Het werk van de Heilige Geest neemt nu een hoge vlucht. Als je niet op de voet volgt en training volgt, zul je het tempo van de Heilige Geest moeilijk kunnen bijbenen. Breng dus snel grote verandering teweeg, anders word je onder de voet gelopen door Satan en kom je terecht in het zwavelmeer waaruit je niet meer kunt ontsnappen. Ga nu uit alle macht op zoek, om niet te worden verworpen.

Hoofdstuk 8

Sinds de tijd dat er getuigd is van Almachtige God – de Koning van het koninkrijk – strekt het bereik van Gods management zich in zijn geheel uit over het hele universum. Niet alleen in China is er getuigd van Gods verschijning, maar in alle naties en op alle plaatsen is er getuigd van de naam van Almachtige God. Mensen roepen Zijn heilige naam, terwijl ze op alle mogelijke manieren communicatie met God zoeken, de wil van Almachtige God begrijpen en Hem gezamenlijk dienen in de kerk. Dit is de wonderbaarlijke wijze waarop de Heilige Geest werkt.

De talen van de verschillende naties verschillen wel van elkaar, maar er is maar één Geest. Deze Geest verbindt de kerken in het hele universum met elkaar en is absoluut één met God, zonder het geringste verschil. Dit is iets wat aan geen enkele twijfel onderhevig is. De Heilige Geest roept nu tot hen en Zijn stem doet hen ontwaken. Dit is de stem van Gods genade. Ze roepen allen de heilige naam van Almachtige God! Ook zeggen zij lof en zingen zij. Nooit kan er enige afwijking zijn in het werk van de Heilige Geest; deze mensen sparen kosten noch moeite om voorwaarts te gaan over het juiste pad, ze krabbelen niet terug en de wonderen stapelen zich op. Dat is iets wat mensen zich maar moeilijk kunnen voorstellen en waar ze onmogelijk over kunnen speculeren.

Almachtige God is de Koning van het leven in het universum! Hij zit op de glorierijke troon en oordeelt over de wereld en Hij heerst over alles en regeert alle naties; alle volkeren buigen hun knie voor Hem, bidden tot Hem, naderen tot Hem en communiceren met Hem. Het maakt niet uit hoe lang je al in God gelooft, hoe hoog je status is of hoe groot je anciënniteit; als je tegen God in je hart ingaat, moet je het oordeel ondergaan en je voor Hem ter aarde werpen, waarbij je de klanken van pijnlijke smeekbeden zult laten horen: dit is inderdaad de vruchten plukken van je eigen handelingen. Dit klaaglijke geluid is het geluid van het ondergaan van kwellingen in de poel van vuur en zwavel, het is de kreet van iemand die wordt gekastijd door Gods ijzeren staf; dit is oordeel voor de zetel van Christus.

Sommige mensen vrezen, sommigen hebben een slecht geweten, sommigen zijn oplettend, sommigen zorgen ervoor dat ze aandachtig luisteren, sommigen hebben berouw en maken met de diepste spijt een nieuw begin, sommigen wenen bitter en smartelijk, sommigen laten alles achter en gaan wanhopig op zoek, sommige mensen onderzoeken zichzelf en durven niet meer roekeloos te handelen, sommigen proberen met spoed tot God te naderen, sommigen onderzoeken hun eigen geweten terwijl ze zich afvragen waarom hun leven geen vooruitgang kan boeken. Sommigen blijven in de war, sommigen ontketenen hun voeten en gaan moedig voorwaarts, ze grijpen de sleutel en verspillen geen tijd, maar zorgen voor hun eigen leven. Sommigen aarzelen nog steeds en verkeren in het ongewisse over visies, waardoor de last die ze dragen en met zich meevoeren in hun hart beslist zwaar is.

Als je geest niet helder is, heeft de Heilige Geest geen mogelijkheid om in je te werken. Alles waarop je gericht bent, het pad dat je bewandelt en alles waarnaar je hart verlangt, is vervuld van je eigen noties en van je zelfgenoegzaamheid! Ik brand van ongeduld – wat zou ik jullie allemaal graag compleet maken, en wel onmiddellijk, zodat jullie weldra geschikt mogen worden gemaakt om door mij te worden gebruikt, zodat mijn zware last kan worden verlicht. Maar als ik jullie zo zie, begrijp ik dat ik geen snel resultaat moet nastreven. Ik kan alleen maar geduldig afwachten, langzaam voortgaan en jullie langzaam ondersteunen en leiden. Ach, jullie zouden je hoofd leeg moeten maken! Wat moet je verloochenen, wat zijn je schatten, wat zijn je fatale zwakheden en wat je belemmeringen? Denk meer over deze vragen na in je geest, en communiceer vaker met mij. Wat ik wil is dat jullie harten in stilte naar mij opzien; jullie lippendienst wil ik niet. Aan degenen onder jullie die waarachtig zoeken voor mijn aangezicht zal ik alles openbaren. Mijn tempo wordt steeds sneller; zolang je hart naar mij opziet en je mij voortdurend volgt, kan mijn wil te allen tijde door inspiratie aan jou worden meegedeeld en aan jou worden geopenbaard. Degenen die ervoor zorgen te wachten, zullen voeding verkrijgen en zullen voorwaarts kunnen gaan. Degenen die gedachteloos zijn zullen het moeilijk vinden om mijn hart te begrijpen en zullen een doodlopende weg inslaan.

Wat ik verlang is dat jullie allemaal snel zullen opstaan en met mij zullen samenwerken, en dat jullie voortdurend dicht bij mij zijn, niet slechts een dag en een nacht. Mijn hand moet jullie steeds maar meetrekken, jullie aansporen, jullie voortduwen, jullie overreden om verder te gaan en jullie oproepen om voorwaarts te gaan! Jullie begrijpen mijn wil gewoon niet. De belemmeringen van jullie eigen noties en de obstakels van de wereldse verwikkelingen zijn te ernstig en jullie zijn niet in staat om een dieper contact met mij te hebben. Om eerlijk te zijn, jullie komen tot mij als jullie een probleem hebben, maar als jullie geen probleem hebben raken jullie harten in verwarring. Jullie harten worden dan als een vrijmarkt en raken vervuld van satanische gezindheden; ze houden zich bezig met wereldse zaken en jullie weten niet hoe jullie met mij moeten communiceren. Hoe zou ik niet bezorgd zijn om jullie? Maar met bezorgd zijn schiet ik niets op. De tijd dringt te zeer en de taak is te zwaar. Mijn stappen vliegen vooruit; jullie moeten je vasthouden aan alles wat jullie hebben en elk moment naar mij opzien en vertrouwelijk met mij communiceren. Dan zal mijn wil zeker op ieder moment aan je worden geopenbaard. Wanneer jullie mijn hart begrijpen, zullen jullie voorwaarts kunnen gaan. Jullie mogen niet langer aarzelen. Heb waarachtige communicatie met mij, neem niet je toevlucht tot bedrog en probeer niet te slim te zijn; daarmee zouden jullie alleen jezelf bedriegen en het zou op elk moment geopenbaard worden voor de zetel van Christus. Echt goud vreest de vuurproef niet – dit is de waarheid! Wees niet terughoudend, wees niet moedeloos of zwak. Heb meer directe communicatie met mij in je geest en wacht geduldig af, dan zal ik alles zeker aan jou openbaren op mijn eigen tijd. Je moet beslist oppassen dat mijn inspanning niet voor jou verloren gaat; verspil geen moment. Wanneer je hart voortdurende communicatie met mij heeft en voortdurend voor mijn aangezicht leeft, dan kan niemand, geen voorval, geen ding, geen echtgenoot, geen zoon of dochter jouw communicatie met mij in je hart verstoren. Wanneer je hart voortdurend wordt begrensd door de Heilige Geest en je op ieder moment communicatie met mij hebt, zal mijn wil zeker aan jou worden geopenbaard. Wanneer je op deze wijze voortdurend dichter bij mij komt, zul je, ongeacht je omgeving of wie, wat of welke gebeurtenis je ook tegenkomt, niet in verwarring raken maar voorwaarts kunnen gaan.

Als het niet je gewoonte is om iets te laten schieten in grote of kleine dingen, als iedere gedachte en ieder idee van je wordt gezuiverd en je rustig bent in je geest, zullen mijn woorden onmiddellijk in je worden ingeblazen zodra je een probleem tegenkomt. Ze zijn als een heldere spiegel waarin je jezelf kunt toetsen, zodat je vervolgens voorwaarts zult kunnen gaan. Dit noemt men het geneesmiddel aanpassen aan de aandoening! En de aandoening zal zeker worden genezen – zo almachtig is God. Ik zal zeker iedereen illumineren en verlichten die hongert en dorst naar de gerechtigheid en die oprecht zoekt. Ik zal jullie allen de geheimen van de geestelijke wereld en de weg voorwaarts laten zien en ervoor zorgen dat jullie je oude, verdorven gezindheden zo snel mogelijk afwerpen, zodat jullie levensrijpheid kunnen bereiken en geschikt zijn voor gebruik door mij, en zodat het werk van het evangelie spoedig voortgang kan vinden, zonder belemmering. Alleen dan zal mijn wil tevreden worden gesteld, alleen dan zal Gods zesduizendjarige managementplan op zo kort mogelijke termijn worden volbracht. God zal het koninkrijk winnen en zal op aarde neerdalen; samen zullen we de heerlijkheid binnengaan!

Hoofdstuk 9

Ik wil je eraan herinneren dat je zelfs niet een beetje vaag kunt zijn over mijn woord, en elke onachtzaamheid is onaanvaardbaar. Je moet ernaar luisteren en het gehoorzamen, en de dingen aanpakken in overeenstemming met mijn intenties. Je moet altijd alert zijn en nooit een gezindheid hebben die arrogant en zelfingenomen is, en je moet altijd op mij vertrouwen om afstand te kunnen doen van de natuurlijke oude gezindheid die in je woont. Je moet altijd in staat zijn om voor mij de normale conditie te handhaven en een stabiele gezindheid te hebben. Je denken moet nuchter en helder zijn, en mag door geen enkele persoon, gebeurtenis of geen enkel ding worden beïnvloed of beheerst. Je moet altijd kalm zijn in mijn aanwezigheid en altijd een voortdurende nabijheid en communicatie met mij onderhouden. Je moet kracht en ruggengraat tonen en standvastig staan in je getuigenis naar mij. Sta op en spreek om mijnentwil en vrees niet wat andere mensen zeggen. Richt je op het voldoen aan mijn intenties en zorg dat je niet door anderen wordt beheerst. Wat ik aan jou openbaar, moet worden gedaan in overeenstemming met mijn intenties en mag niet worden uitgesteld. Hoe voel je je van binnen? Voel je je op je gemak? Je zult het begrijpen. Waarom ben je niet in staat om op te staan en om mijnentwil te spreken, en begaan te zijn met mijn last? Je blijft je in sluwe plannetjes storten, maar ik zie het allemaal duidelijk. Ik ben je steun en je schild, en alles is in mijn handen, dus waar ben je bang voor? Is dat niet wat over-emotioneel? Je moet de emoties snel terzijde schuiven; ik handel niet op basis van emoties maar in plaats daarvan oefen ik gerechtigheid uit. Als je ouders ook maar iets doen dat geen voordeel voor de kerk heeft, dan kunnen ze niet ontsnappen. Mijn intenties zijn aan jou onthuld en je mag ze niet negeren. In plaats daarvan moet je al je aandacht erop vestigen en al het andere opzij schuiven om ze met je gehele hart te kunnen volgen. Ik zal je altijd in mijn handen houden. Wees niet verlegen en laat je niet beheersen door je echtgenoot of echtgenote; je moet toestaan dat mijn wil wordt uitgevoerd.

Heb vertrouwen! Heb vertrouwen! Ik ben jouw almachtige. Dit is iets dat je je misschien wel realiseert, maar je moet nog altijd oppassen. In het belang van de kerk, mijn wil en mijn management, moet je volledig toegewijd zijn, en alle mysteriën en beëindigingen zullen je duidelijk worden getoond. Er zullen geen verdere vertragingen zijn en de dagen lopen ten einde. Dus wat ga je doen? Hoe moet je proberen om in je leven op te groeien en volwassen te worden? Hoe kun je jezelf snel nuttig voor mij maken? Hoe ga je ervoor zorgen dat mijn wil wordt uitgevoerd? Dit te kunnen doen, vereist een grondige overdenking en een diepere communicatie met mij. Vertrouw op mij, geloof in mij, wees nooit onzorgvuldig, en zorg dat je kunt handelen in overeenstemming met mijn leiding. De waarheid moet goed uitgerust zijn, en je moet er vaker van eten en drinken. Elke waarheid moet worden uitgevoerd voordat zij duidelijk kan worden begrepen.

Heb je nu het gevoel dat er niet genoeg tijd is? Voel je ook dat je van binnen anders bent dan vroeger en dat je last erg zwaar lijkt? Mijn intenties zijn op jou gericht; je moet helder zijn van geest, scheid je niet af van hen, en blijf altijd verbonden met mij. Blijf altijd dicht bij mij, communiceer met mij, wees meelevend ten opzichte van mijn hart en in staat om in coördinatie te dienen, zodat mijn intenties altijd aan jullie worden geopenbaard. Let altijd goed op! Goed opletten! Verslap zelfs ook maar niet een beetje; dat is jouw plicht en mijn werk woont daarin.

Misschien heb je op dit punt enige kennis, en voel je dat dit te wonderbaarlijk is. Je hebt in het verleden misschien wat twijfels gehad en ervaren dat het volledig anders was dan de opvattingen, ideeën gedachten van mensen, maar nu ben je er volledig van doordrongen. Dit is mijn wonderlijke werk en het is ook het wonderlijke werk van God. Je moet absoluut klaarwakker zijn en wachten en erin wandelen. De tijd is in mijn handen; verspil die niet en verslap niet ook maar een moment; tijdverspilling vertraagt mijn werk en zorgt ervoor dat mijn wil in jou wordt geblokkeerd. Je moet goed nadenken en vaak met mij communiceren. Je moet alle daden, bewegingen, gedachten, ideeën, familie, echtgenoot, zonen en dochters voor mij brengen. Vertrouw in je praktijk niet op het zelf, want anders zal ik woedend zijn en dan zul je kostbare verliezen lijden.

Beperk altijd je eigen stappen en wees altijd in staat om in mijn woorden te wandelen. Dat zal alleen lukken als je mijn wijsheid hebt. Kom tot mij als je moeilijkheden ondervindt en ik zal je leiding geven. Rommel niet zomaar wat aan en communiceer niet roekeloos. Als je leven er geen voordeel van ondervindt, dan is dat omdat je tekortschiet in kennis en geen onderscheid kunt maken tussen goede en slechte woorden. Je beseft dit pas wanneer je schade lijdt en je omstandigheden slecht zijn, en je het zonder de aanwezigheid van de Heilige Geest moet stellen. Tegen die tijd is het te laat. De tijd is nu zo dringend, je mag in de race van het leven zelfs niet maar een klein stukje treuzelen, je moet nauwkeurig mijn voetstappen volgen. Wanneer zich moeilijkheden voordoen, overdenk de zaak dan zorgvuldig door dichtbij mij te blijven en rechtstreeks met mij te communiceren. Als je vasthoudt aan dit pad, zal je intreden gemakkelijk worden, aangezien je vooruitgang blijft boeken.

Mijn woorden zijn niet alleen tot jou gericht; iedereen in de kerk schiet in verschillende opzichten tekort. Jullie moeten meer communiceren, zelfstandig kunnen eten en drinken tijdens je eigen spirituele devoties, en in staat zijn de belangrijkste waarheden te begrijpen en deze onmiddellijk in de praktijk te brengen. Je moet een gevoel krijgen voor de realiteit van mijn woord. Begrijp de precieze kern en de principes ervan; verslap niet. Overdenk altijd mijn woord en communiceer met mij, en het zal geleidelijk worden geopenbaard. Je kunt niet voor één moment dichtbij God komen en dan, nog voordat je hart kalm kan zijn voor God, gestoord worden als iets anders je overkomt. Je bent altijd verward en vaag over dingen en niet in staat om mijn gezicht te zien, dus je kunt mijn hart niet duidelijk begrijpen. Zelfs als je er een beetje van kunt begrijpen ben je niet zeker en twijfel je nog steeds. Totdat ik je hart volledig bezit en je geest niet langer wordt verstoord door alle wereldse dingen, en je wacht met een heldere en rustige geest – pas dan zal ik beetje bij beetje aan jullie onthullen in overeenstemming met mijn intenties. Jullie zouden dit pad moeten aangrijpen om dichtbij mij te zijn. Wie je ook slaat of vervloekt, of hoe prettig de dingen ook zijn die mensen je aanbieden, het is onaanvaardbaar als ze je ervan weerhouden om dichtbij God te zijn. Laat je hart in mijn greep zijn en je mag mij nooit verlaten. Met deze nabijheid en communicatie, ongeacht of het je ouders, echtgenoot, kinderen, andere familieleden, of de banden van de seculiere wereld zijn, zullen ze allemaal wegdrijven. Je zult genieten van een bijna onbeschrijfelijke zoetheid in je hart en een geurige en heerlijke smaak ervaren, en je zult waarlijk onafscheidelijk van mij zijn. Als het altijd zo is, zullen jullie begrijpen wat in mijn hart is. Je zult nooit je weg kwijtraken als je vooruitgang blijft maken, want ik ben jullie weg, en alles bestaat omwille van mij. Hoe volwassen zal je leven zijn, wanneer je in staat zult zijn om je af te scheiden van de seculiere wereld, wanneer je je emoties zult kunnen afleggen, wanneer je in staat zult zijn om je man en je kinderen achter te laten, wanneer je leven tot wasdom zal zijn gekomen? Al deze dingen zijn in overeenstemming met mijn schema. Er is geen reden om bezorgd te zijn.

Je moet zorgen dat je van de kant van de positiviteit binnengaat. Als je passief afwacht dan ben je nog steeds negatief. Je moet proactief zijn in je samenwerking met mij; wees ijverig en nooit lui. Communiceer voortdurend met mij en bereik zelfs een diepere intimiteit met mij. Als je het niet begrijpt, wees dan niet ongeduldig om snelle resultaten te zien. Het is niet zo dat ik het je niet zal vertellen; ik wil zien of je op mij vertrouwt wanneer je in mijn aanwezigheid bent en of je je in vertrouwen van mij afhankelijk durft te stellen. Je moet altijd dichtbij mij blijven en alle zaken in mijn handen leggen. Keer niet tevergeefs terug. Nadat je onbewust voor een bepaalde periode dichtbij mij bent geweest, zullen mijn intenties aan je worden geopenbaard. Als je ze begrijpt, zul je waarlijk voor mijn aangezicht staan, en zul je mijn gezicht waarlijk gevonden hebben. Je zult van binnen veel helderheid en standvastigheid hebben, en je zult iets hebben waar je op kunt vertrouwen. Je zult dan zowel macht als vertrouwen hebben en je zult een pad hebben dat voorwaarts leidt. Alles zal gemakkelijk naar je toekomen.

Hoofdstuk 10

Je moet niet bang zijn voor van alles en nog wat; hoeveel moeilijkheden en gevaren je ook kunt tegenkomen, je kunt standvastig blijven tegenover mij, zonder dat je door een of andere hindernis wordt tegengehouden, zodat mijn wil ongehinderd kan worden uitgevoerd. Dat is je plicht, anders zal ik mijn toorn op je neer laten komen en zal ik met mijn hand … Dan zul je eindeloos geestelijk lijden te verduren krijgen. Je moet alles verdragen; voor mij moet je bereid zijn om af te zien van alles wat je bezit en alles te doen wat je kunt om mij te volgen, en bereid zijn je volledig in te zetten. De tijd is aangebroken dat ik je op de proef zal stellen: zul je mij je trouw aanbieden? Kun je mij tot het eind van de weg getrouw volgen? Wees niet bang; wanneer ik je steun, wie zou deze weg ooit kunnen blokkeren? Vergeet dat niet! Alles wat gebeurt, is vanwege mijn goede wil en alles is onder mijn hoede. Kun je mijn woord volgen bij alles wat je zegt en doet? Wanneer de beproevingen van vuur over je komen, zul je dan neerknielen en mij aanroepen? Of zul je angstig wegduiken, niet in staat om je naar voren te begeven?

Je moet mijn moed in je bezitten en je moet principes hebben wanneer je te maken krijgt met familieleden die niet geloven. Maar omwille van mij moet je ook niet zwichten voor enige duistere macht. Vertrouw op mijn wijsheid om op de volmaakte weg te blijven lopen; sta niet toe dat ook maar enige samenzwering van Satan je in zijn greep krijgt. Doe er alles aan om je hart voor mij neer te leggen en ik zal je troosten en vrede en geluk brengen. Wanneer je voor andere mensen staat, moet je niet proberen een zekere manier van doen aan te nemen; wanneer je mij tevreden stelt, is zoiets dan niet van meer waarde en gewicht? Wanneer je mij tevreden stelt, zul je dan niet zelfs nog meer worden vervuld met eeuwige en levenslange vrede en blijdschap? Je huidige lijden geeft alleen maar aan hoe groot je zegeningen in de toekomst zullen zijn: niet in woorden uit te drukken. Je weet niet hoe geweldig de zegeningen zijn die je zult krijgen, daar zou je zelfs niet van kunnen dromen. Vandaag is het werkelijkheid geworden, een volledige werkelijkheid! Die is niet meer zo ver weg – zie je dat? Die zit tot het laatste kleine beetje aan toe in mij; hoe stralend ligt de weg voor je! Veeg je tranen af en voel geen pijn en verdriet meer. Alle dingen worden door mijn handen geregeld en mijn doel is jullie spoedig tot overwinnaars te maken en naast mij tot glorie te brengen. Voor alles wat je overkomt moet je in overeenkomstige mate dankbaar en vol lof zijn; dat zal mij tot diepe tevredenheid stemmen.

Het transcendente leven van Christus is reeds verschenen; er is niets waar je bang voor hoeft te zijn. We hebben de Satans vertrapt en hun tijd zal niet veel langer meer duren. Ontwaak! Werp de wereld van bandeloosheid weg; bevrijd jezelf van de afgrond des doods! Wees, wat er ook gebeurt, trouw aan mij, ga dapper verder; ik ben jouw rots van kracht, vertrouw dus op mij!

Hoofdstuk 11

Ben ik jouw God? Ben ik jouw Koning? Heb jij mij waarlijk toegestaan als Koning binnen in jou te heersen? Je moet grondig nadenken over jezelf. Heb je het nieuwe licht niet nauwkeurig bekeken en afgewezen en ben je zelfs niet zover gegaan dat je stopte zonder het te volgen toen het verscheen? Daarom zul je geoordeeld worden en ten onder gaan, zul je veroordeeld worden en met de ijzeren roede worden gegeseld en zul je het werk van de Heilige Geest niet voelen. Terwijl je weeklaagt, zul je algauw huilen en in aanbidding je knieën buigen. Ik heb het jullie altijd verteld, ik heb het jullie altijd gezegd, en ik heb jullie alles verteld. Denk daar zorgvuldig aan terug, wanneer heb ik ooit nagelaten jullie iets te vertellen? Dat neemt niet weg dat er mensen zijn die de dingen op de verkeerde manier blijven doen. Zij zijn verdwaald in een waas van twijfels die de zon blokkeert en zij zien nooit het licht. Komt dat niet doordat de wil van hun ‘ik’ te sterk is of doordat hun eigen opvattingen te groots zijn? Sinds wanneer heb je ook maar enig respect voor mij? Sinds wanneer heb je plaats voor mij in je hart gemaakt? Wanneer je hebt gefaald, wanneer je onbekwaam bent, wanneer je geen opties meer hebt, pas dan bid je tot mij. Waarom doe je de dingen dan niet voortaan op eigen kracht? Jullie mensen! Het is je oude ik dat je heeft geruïneerd!

Sommige mensen kunnen de weg niet vinden en kunnen het nieuwe licht niet bijhouden. Zij communiceren alleen over wat ze eerder hebben gezien, voor hen is er niets nieuws. Waarom is dat? Jullie leven binnen jezelf en hebben de deur voor mij gesloten. Wanneer je ziet dat de werkmethoden van de Heilige Geest veranderen, ben je in je hart altijd op je hoede uit angst je te vergissen. Waar is je eerbied voor God? Heb je ernaar gezocht in de stilte van Gods aanwezigheid? Jij vraagt je alleen af: “werkt de Heilige Geest werkelijk op die manier?” Sommige mensen zijn er getuige van geweest dat het het werk is van de Heilige Geest, en nog hebben ze er iets van te zeggen. Sommige mensen geven toe dat het het woord van God is, maar ze aanvaarden het niet. Er zwermen andere opvattingen om ieder van hen heen, en zij begrijpen het werk van de Heilige Geest niet, omdat ze laks en achteloos zijn, en niet bereid zijn de prijs te betalen en oprecht te zijn in mijn aanwezigheid. De Heilige Geest heeft hen verlicht, maar zij komen niet naar mij toe om te communiceren en mij te zoeken. In plaats daarvan volgen zij hun eigen verlangens en doen ze alles waar zij zin in hebben; wat is hun bedoeling?

Hoofdstuk 12

Als je een wankelmoedige gezindheid hebt, die net als de wind en de regen alle kanten uitgaat, en als je niet voortdurend uit alle macht naar voren kunt blijven drukken, zal mijn roede nooit ver uit je buurt blijven. Als je wordt aangepakt, zal je liefde voor God groter worden naarmate je omgeving vijandiger is en je meer vervolgd wordt, en dan zul je je niet langer aan de wereld vastklampen. Als er geen andere weg is waarover je voort kunt gaan, zul je tot mij komen en zul je je kracht en vertrouwen herwinnen. Maar in gemakkelijker omgevingen zul je blijven doormodderen. Je moet met een positieve inslag binnengaan; wees actief en niet passief. Je moet in alle situaties door niets of niemand aan het wankelen kunnen worden gebracht, en je moet niet beïnvloed kunnen worden door de woorden van anderen. Je moet een stabiele gezindheid hebben; wat de mensen ook zeggen, je moet onmiddellijk datgene in de praktijk brengen waarvan je weet dat het de waarheid is. Je moet mijn woorden altijd binnenin je laten werken, ongeacht wie er tegenover je zou kunnen staan; je moet in staat zijn om stevig te staan in je getuigenis van mij en rekening te houden met mijn lasten. Je moet het niet blindelings eens zijn met anderen zonder je eigen ideeën te hebben; in plaats daarvan moet je de moed hebben om op te staan en bezwaar te maken tegen die dingen die niet overeenstemmen met de waarheid. Als je duidelijk weet dat iets verkeerd is, maar niet de moed hebt om dat te ontmaskeren, dan ben je niet iemand die de waarheid in praktijk brengt. Je wilt iets zeggen, maar durft dat niet zonder omhaal te doen. Dus draai je eromheen en verandert vervolgens van onderwerp; Satan zit in je en houdt je tegen. Hij zorgt ervoor dat je spreekt zonder dat het iets uithaalt en dat je niet kunt volhouden tot het einde. Nog altijd draag je angst in je hart, en komt dat niet doordat je hart nog altijd vol zit met de ideeën van Satan?

Wat is een overwinnaar? De goede soldaten van Christus moeten moedig zijn en op mij vertrouwen om spiritueel sterk te zijn; ze moeten vechten om strijders te worden en Satan tot de dood te bestrijden. Je moet altijd waakzaam zijn. Daarom vraag ik je om op elk moment actief met mij samen te werken en te leren om dichter bij mij te komen. Als je, op elk moment en in iedere situatie, in staat bent om voor mij te komen, te luisteren naar wat ik zeg en je te concentreren op mijn woorden en daden, dan zul je niet aan het wankelen gebracht worden en zul je geen terrein verliezen. Alles wat je van binnenin mij ontvangt, kan in de praktijk gebracht worden. Al mijn woorden zijn gericht op jouw gesteldheid en doorboren je hart. Zelfs als je ze met woorden zou ontkennen, kun je ze in je hart niet ontkennen. Bovendien zul je, als je mijn woorden analyseert, geoordeeld worden. Met andere woorden, mijn woorden zijn de waarheid, het leven en de weg; ze zijn een scherp dubbelzijdig zwaard en ze kunnen Satan verslaan. Degenen die ze begrijpen en een weg hebben om mijn woorden in de praktijk te brengen, zijn gezegend en degenen die ze niet in de praktijk brengen zullen hoe dan ook geoordeeld worden; dit is wel zo praktisch. Tegenwoordig is de kring van hen die ik oordeel groter geworden: niet alleen zullen degenen die mij kennen voor mijn aangezicht worden geoordeeld, maar degenen die niet in mij geloven en die hun uiterste best doen om het werk van de Heilige Geest te weerstaan en te hinderen zullen eveneens worden geoordeeld. Allen die voor mij staan en die mijn voetstappen volgen, zullen zien dat God een razend vuur is! God is majesteit! Hij voert Zijn oordelen uit en veroordeelt hen ter dood. Degenen in de kerk die er geen zorg aan besteden het werk van de Heilige Geest te volgen, die dat werk onderbreken, die opscheppen, die onjuiste intenties en doelstellingen hebben, die geen moeite doen om de woorden van God te eten en te drinken, die verward en achterdochtig zijn, die het werk van de Heilige Geest kritisch onderzoeken – de woorden van het oordeel zullen op elk moment over deze mensen neerdalen. Alle daden van mensen worden geopenbaard. De Heilige Geest doorzoekt het binnenste in het hart van mensen, dus wees niet gedachteloos; wees voorzichtig en oplettend. Handel niet blindelings op eigen houtje. Als je daden niet met mijn woorden overeenstemmen, zul je geoordeeld worden. Het zal niet voldoende zijn om te imiteren, om schoonschijnend te zijn of niet werkelijk te begrijpen; je moet vaak tot mij komen en met mij communiceren.

Wat je ook maar neemt van binnenin mij, het zal je een beoefeningspad geven. Je zult ook vergezeld worden door mijn krachten, mijn aanwezigheid hebben en altijd in mijn woorden wandelen; je zult alle wereldlijke dingen overstijgen en de kracht van de verrijzenis bezitten. Als je mijn woorden en mijn aanwezigheid niet in jouw woorden, jouw gedrag en jouw daden hebt, en als je afstand neemt van mij en op jezelf leeft, leeft in de opvattingen van het verstand en in leerstellingen en regels, dan is dat het bewijs dat je uit bent op zonde. Met andere woorden, je houdt vast aan je oude zelf en laat niet toe dat anderen die zelf van jou pijn doen of je ziel ook maar enigszins beschadigen. Mensen die zoiets doen zijn van een buitengewoon zwak kaliber en heel absurd; zij kunnen de genade van God niet zien en Zijn zegeningen niet herkennen. Als je je zo ontwijkend blijft gedragen, wanneer zul je mij dan in jou kunnen laten werken? Wanneer ik klaar ben met spreken, heb je weliswaar geluisterd, maar heb je niets onthouden, en word je met name zwak wanneer er op je problemen wordt gewezen. Wat is dat voor gestalte! Wanneer kan ik je compleet maken als je steeds aangemoedigd moet worden? Als je bang bent voor krassen en schrammen, moet je wegrennen om anderen te waarschuwen: “Ik laat niemand mij behandelen, ik kan mijn natuurlijke, oude gezindheid helemaal zelf kwijtraken.” Dus zal niemand je bekritiseren of aanraken, en zul je vrij zijn om te geloven in wat je zelf wilt zonder dat iemand om jou geeft. Kun je op die manier in mijn voetstappen volgen? Als je beweert dat je er zeker van bent dat ik jouw God ben en jouw Heer, zijn dat enkel maar lege woorden. Als je werkelijk geen twijfel zou hebben, zouden deze dingen geen probleem zijn en zou je geloven dat dit Gods liefde en zegeningen zijn, die tot jou zijn gekomen. Als ik spreek, doe ik dat tot mijn zonen en zouden mijn woorden ontvangen moeten worden met dank en lofzegging.

Hoofdstuk 13

In jullie huidige toestand houden jullie je te veel vast aan de noties over het zelf en zijn er heel ernstige religieuze verstoringen in jullie. Jullie zijn niet in staat om in de geest te handelen, jullie kunnen het werk van de Heilige Geest niet bevatten en jullie verwerpen het nieuwe licht. Je kunt de zon overdag niet zien omdat je blind bent, je de mensen niet kent, nooit je ‘ouders’ kunt verlaten, geen geestelijk onderscheidingsvermogen hebt, het werk van de Heilige Geest niet herkent en geen idee hebt hoe je mijn woord moet eten en drinken. Het is een probleem dat je het niet zelfstandig kunt eten en drinken. Het werk van de Heilige Geest beweegt zich dag na dag voort met verbluffende snelheid; elke dag is er nieuw licht en ook zijn er elke dag nieuwe en verse dingen. Maar jij begrijpt het niet. In plaats daarvan doe je graag onderzoek, kijk je naar dingen door de lens van je persoonlijke voorkeuren zonder ze zorgvuldig te overwegen en luister je verdwaasd. Je bidt niet ijverig in de geest, kijkt ook niet naar mij en overdenkt mijn woorden niet vaker. Daarom zijn letters, regels en doctrines het enige wat je hebt. Je moet een duidelijk idee hebben van hoe je mijn woord moet eten en drinken, en je moet mijn woord vaker voor mij brengen.

Mensen kunnen zichzelf tegenwoordig niet loslaten; ze denken altijd dat ze gelijk hebben. Ze zitten vast in hun eigen wereldjes en ze zijn niet de juiste soort persoon. Ze hebben verkeerde bedoelingen en oogmerken, en als ze in deze dingen volharden, zal er beslist over hen worden geoordeeld en zullen ze, in serieuze gevallen, verstoten worden. Je moet meer moeite doen om doorlopende communicatie met mij te behouden, en niet gewoon communiceren met wie je ook maar wilt. Je moet begrip hebben van de mensen met wie je communiceert, en je moet communiceren over geestelijke zaken in het leven; alleen dan kun je anderen van leven voorzien en hun onvolkomenheden compenseren. Je moet niet op een belerende toon tegen hen praten; dat is een fundamenteel verkeerde houding. Bij het communiceren moet je begrip hebben van geestelijke zaken, moet je wijsheid bezitten en moet je kunnen begrijpen wat er in de harten van mensen zit. Om anderen te dienen, moet je de juiste soort persoon zijn en moet je communiceren met alles wat je hebt.

Het is nu cruciaal dat je met mij kunt communiceren, nauw met mij kunt communiceren, dat je zelfstandig kunt eten en drinken en dat je dicht bij God kunt komen. Je moet zo snel mogelijk geestelijke zaken leren begrijpen, en je moet je omgeving en wat er in je omgeving is geregeld, duidelijk kunnen doorgronden. Ben je in staat te begrijpen wat ik ben? Het is cruciaal dat je eet en drinkt op basis van wat je tekortkomt en dat je naar mijn woord leeft! Herken mijn hand en klaag niet. Als je klaagt en vlucht, kun je de mogelijkheid verliezen om Gods genade te ontvangen. Begin met dichter tot mij te komen: wat kom je tekort, en hoe moet je dicht bij me komen en mijn hart begrijpen? Het is moeilijk voor mensen om dicht bij me te komen, want ze kunnen het zelf niet laten varen. Hun gezindheden zijn altijd onstabiel en gaan steeds dan weer de ene en dan weer de andere kant op. Deze mensen worden verwaand en zelfvoldaan zodra ze een beetje zoetigheid proeven. Sommige mensen zijn nog niet ontwaakt; hoeveel van wat je zegt, belichaamt wat je bent? Hoeveel ervan is zelfverdediging, hoeveel ervan is het nadoen van anderen en hoeveel ervan is het volgen van de regels? De reden waarom je het werk van de Heilige Geest niet kunt bevatten of begrijpen, is dat je niet weet hoe je dicht bij mij moet komen. Vanbuiten ben je altijd dingen aan het overpeinzen en vertrouw je op de noties van het zelf en van je gedachten; in het geheim onderzoek je en laat je je in met kleingeestige intriges, en je kunt ze niet eens openbaar maken. Dit toont aan dat je het werk van de Heilige Geest niet werkelijk begrijpt. Als je oprecht weet dat iets niet van God komt, waarom ben je dan bang om op te staan en het te verwerpen? Hoevelen zouden op kunnen staan en voor mij spreken? Je hebt zelfs niet het geringste beetje karaktervastheid dat het mannelijke kind bezit.

Het doel van alles wat momenteel geregeld is, is om je te trainen zodat jullie kunnen groeien in je leven, om jullie geesten oplettend en scherpzinnig te maken en om jullie geestelijke ogen te openen zodat jullie zullen herkennen welke dingen van God komen. Wat van God komt, stelt je in staat om met bekwaamheid en last te dienen en om standvastig van geest te zijn. Alle dingen die niet van mij komen, zijn leeg; ze brengen je niets, ze veroorzaken een leegte in je geest, zorgen ervoor dat je je geloof verliest en scheppen een afstand tussen jou en mij, waardoor je in je eigen gedachten gevangen komt te zitten. Je kunt nu alles in de seculiere wereld overstijgen wanneer je in de geest leeft, maar in je gedachten leven, is door Satan worden misleid; dit is een dood spoor. Het is nu heel eenvoudig: aanschouw me met je hart, en je geest zal onmiddellijk sterk worden. Je zult een beoefeningspad hebben en ik zal je bij elke stap begeleiden. Mijn woord zal te allen tijde en op alle plekken aan je geopenbaard worden. Het maakt niet uit waar of wanneer, of hoe ongunstig de omgeving is, ik zal ervoor zorgen dat je duidelijk ziet, en mijn hart zal aan je geopenbaard worden als je met het jouwe naar mij kijkt; op deze manier zul je de weg die voor je ligt afrennen en nooit verdwalen. Sommige mensen proberen hun weg extern op de tast te vinden, maar doen dat nooit vanuit hun geest. Vaak kunnen ze het werk van de Heilige Geest niet bevatten. Wanneer ze met anderen communiceren, raken ze alleen maar verwarder: ze hebben geen pad om te volgen en weten niet wat ze moeten doen. Deze mensen weten niet wat hen mankeert; ze bezitten misschien veel dingen en lijken misschien van binnen rijkelijk gevuld, maar heeft dat enig nut? Heb je werkelijk een pad om te volgen? Bezit je enige illuminatie of verlichting? Heb je enig nieuw inzicht? Heb je vooruitgang geboekt, of ben je achteruitgegaan? Kun je het nieuwe licht bijhouden? Je hebt geen onderwerping; de onderwerping die je vaak noemt, is niets anders dan praatjes. Heb je een gehoorzaam leven nageleefd?

Hoe groot is het obstakel van de zelfgenoegzaamheid, zelfingenomenheid, zelfvoldaanheid en arrogantie van mensen? Wiens schuld is het wanneer je de werkelijkheid niet kunt binnengaan? Je moet jezelf zorgvuldig onderzoeken om te zien of je een correcte persoon bent. Worden je doelen en voornemens gevormd met mij in gedachten? Worden al je woorden en handelingen gezegd en gedaan in mijn aanwezigheid? Ik onderzoek al je gedachten en ideeën. Voel je je niet schuldig? Je toont anderen een valse façade en je neemt kalm een houding van zelfgenoegzaamheid aan; dit doe je om jezelf te beschermen. Je doet dit om je kwaadaardigheid te verbergen en je bedenkt zelfs manieren om die kwaadaardigheid op iemand anders af te schuiven. Wat leeft er een verraderlijkheid in je hart! Denk aan alles wat je hebt gezegd. Was het niet voor je eigen voordeel dat je, bang dat je ziel geschaad zou worden, Satan verborg en vervolgens je broeders en zusters hun eten en drinken met geweld ontroofde? Hoe leg je dat uit? Denk je dat je de volgende keer het eten en drinken kunt vergoeden dat Satan deze keer heeft weggenomen? Je ziet het nu dus duidelijk; is dit iets wat je kunt goedmaken? Kun je de verloren tijd compenseren? Jullie moeten jezelf zorgvuldig onderzoeken om te zien waarom er in de laatste paar bijeenkomsten geen eten en drinken plaatsvond, en wie deze problemen heeft veroorzaakt. Jullie moeten één voor één communiceren totdat het duidelijk is. Als zo iemand niet stevig aan banden wordt gelegd, zullen je broeders en zusters het niet begrijpen en dan zal het gewoon opnieuw gebeuren. Je geestelijke ogen zijn gesloten; te veel van jullie zijn blind! Degenen die wel zien, zijn er bovendien achteloos over. Ze staan niet op en doen niet hun zegje, en ook zij zijn blind. Zij die zien, maar niet hun zegje doen, zijn monddood. Er zijn hier velen met gebreken.

Sommige mensen begrijpen niet wat de waarheid is, wat het leven is en wat de weg is, en ze begrijpen de geest niet. Ze beschouwen mijn woord als alleen maar een formule. Dit is veel te star. Ze begrijpen niet wat ware dankbaarheid en lof zijn. Sommige mensen zijn niet in staat om de essentiële dingen en hoofdzaken te bevatten; in plaats daarvan begrijpen ze alleen bijzaken. Wat betekent het om Gods management te onderbreken? Wat betekent het om het bouwwerk van de kerk af te breken? Wat betekent het om het werk van de Heilige Geest te onderbreken? Wat is een hulpje van Satan? Deze waarheden moeten duidelijk worden begrepen, en niet maar vaag worden afgedaan. Wat was er de oorzaak van dat er deze keer geen eten en drinken was? Sommige mensen voelen dat ze God vandaag luidkeels moeten loven, maar hoe moeten ze Hem loven? Moeten ze dat doen door lofzangen te zingen en te dansen? Tellen andere methodes niet als lofprijzing? Sommige mensen komen naar bijeenkomsten met de notie dat juichende loftuiting de manier is om God te loven. Mensen hebben deze noties en schenken geen aandacht aan het werk van de Heilige Geest; het eindresultaat hiervan is dat onderbrekingen nog altijd voorkomen. Er was geen eten en drinken op deze bijeenkomst; jullie zeggen allemaal dat jullie aandacht schenken aan Gods last en de getuigenis van de kerk zullen verdedigen, maar wie van jullie heeft werkelijk aandacht geschonken aan Gods last? Vraag jezelf af: ben jij iemand die aandacht heeft geschonken aan Zijn last? Kun je voor Hem rechtvaardigheid uitoefenen? Kun je opstaan en voor mij spreken? Kun je de waarheid standvastig in praktijk brengen? Ben je stoutmoedig genoeg om tegen al Satans daden te vechten? Zou je in staat zijn je emoties aan de kant te zetten en Satan te ontmaskeren omwille van mijn waarheid? Kun je toestaan dat mijn voornemens in jou vervuld worden? Heb je je hart geofferd op het allerbelangrijkste moment? Ben je iemand die mijn wil uitvoert? Stel jezelf deze vragen, en denk er vaak over. Satans gaven zitten binnenin je, en dat is jouw schuld – want je begrijpt mensen niet en slaagt er niet in om Satans gif te herkennen; je voert jezelf richting de dood. Satan heeft je grondig misleid, zozeer dat je helemaal de kluts kwijt bent; je bent dronken van de wijn van de losbandigheid en je zwalkt heen en weer, zonder een vastberaden standpunt in te kunnen nemen, en hebt geen pad voor je beoefening. Je eet en drinkt niet naar behoren, je laat je in met wilde gevechten en ruzies, je kunt goed en fout niet van elkaar onderscheiden en je volgt wie er ook maar de leiding heeft. Bezit je ook maar enige waarheid? Sommige mensen verdedigen zichzelf en doen zelfs aan misleiding. Ze communiceren met anderen, maar dat voert hen alleen maar naar een dode weg. Is het van mij dat deze mensen hun voornemens, doelen, motivaties en bron ontvangen? Denk je dat je je broeders en zusters kunt compenseren voor het feit dat hun eten en drinken is weggenomen? Vind een paar mensen om mee te communiceren en vraag het hun. Laat hen voor zichzelf spreken: zijn zij van iets voorzien? Of zijn hun buiken gevuld met smerig water en afval, waardoor ze geen pad hebben om te volgen? Zou dat de kerk niet afbreken? Waar is de liefde onder broeders en zusters? In het geheim onderzoek je wie er gelijk heeft en wie ongelijk, maar waarom draag je geen last voor de kerk? Gewoonlijk ben je goed in het roepen van slogans, maar wanneer er echt dingen gebeuren, ben je daar onzeker over. Sommige mensen begrijpen het, maar mompelen alleen stilletjes, terwijl anderen hardop zeggen wat ze begrijpen, maar niemand anders zegt een woord. Ze weten niet wat van God komt en wat het werk van Satan is. Waar zijn jullie innerlijke gevoelens over het leven? Jullie kunnen het werk van de Heilige Geest simpelweg niet bevatten en ook niet herkennen, en het valt jullie moeilijk om nieuwe dingen te aanvaarden. Jullie aanvaarden alleen religieuze en seculiere dingen die overeenstemmen met de noties van mensen. Als gevolg vechten jullie lichtzinnig. Hoeveel mensen kunnen het werk van de Heilige Geest bevatten? Hoeveel hebben werkelijk een last voor de kerk gedragen? Bevat jij het? Lofzangen zingen is één manier om God te loven, maar je begrijpt niet duidelijk de waarheid van het loven van God. Bovendien ben je onbuigzaam in de manier waarop je het loven van Hem aanpakt. Is dat geen notie die je hebt? Je houdt altijd onverbiddelijk vast aan je eigen noties en je bent niet in staat je te richten op wat de Heilige Geest vandaag gaat doen, niet in staat te voelen wat je broeders en zusters voelen en niet in staat Gods wil in stilte te zoeken. Je doet dingen blindelings; je zingt misschien de liederen goed, maar het resultaat is een totale puinhoop. Is dat werkelijk eten en drinken? Zie je wie de onderbrekingen werkelijk veroorzaakt? Je leeft beslist niet in de geest; in plaats daarvan houd je je vast aan verschillende noties. Hoe is dat een manier om een last te dragen voor de kerk? Jullie moeten zien dat het werk van de Heilige Geest nu zelfs nog sneller vordert. Zijn jullie daarom niet blind als jullie je stevig vastklampen aan je eigen noties en als jullie je verzetten tegen het werk van de Heilige Geest? Is dat niet als een vlieg die tegen muren opbotst en rondzoemt? Als je op deze manier volhardt, zul je worden afgedankt.

Zij die vóór de ramp compleet worden gemaakt, zijn onderworpen aan God. Ze leven in afhankelijkheid van Christus, ze getuigen van Hem en ze verheerlijken Hem. Ze zijn de zegevierende mannelijke kinderen en goede soldaten van Christus. Het is nu essentieel dat je jezelf tot rust brengt, dicht bij God komt en met Hem communiceert. Als je niet in staat bent dicht bij God te komen, loop je het risico dat je door Satan gevangen wordt genomen. Als je dicht bij mij kunt komen en met mij kunt communiceren, zullen alle waarheden aan je geopenbaard worden en zul je een norm hebben om naar te leven en je naar te gedragen. Omdat je iemand bent die dicht bij me is, zal mijn woord je nooit verlaten en zul je je leven lang nooit afdwalen van mijn woord; Satan zal onmogelijk van je kunnen profiteren en zal in plaats daarvan beschaamd worden en verslagen vluchten. Als je buiten zoekt wat er binnen je ontbreekt, zul je misschien nu en dan iets daarvan vinden, maar veel van wat je vindt, zal bestaan uit regels en dingen die je niet nodig hebt. Je moet jezelf laten gaan, meer van mijn woorden eten en drinken en weten hoe je deze moet overdenken. Als je iets niet begrijpt, kom dan dicht bij me en communiceer vaak met me; op deze manier zullen de dingen die je begrijpt echt en waar zijn. Je moet beginnen met dicht bij me zijn. Dit is essentieel! Anders zul je niet weten hoe je moet eten en drinken. Je kunt niet in je eentje eten en drinken; je gestalte is werkelijk te klein.

Hoofdstuk 14

De tijd dringt nu inderdaad. De Heilige Geest gebruikt veel verschillende manieren om ons naar Gods woorden te leiden. Je zou uitgerust moeten zijn met de hele waarheid, geheiligd zijn, in ware nabijheid en verbondenheid met mij moeten zijn; je krijgt geen ruimte om te kiezen. Het werk van de Heilige Geest is zonder gevoelens en houdt geen rekening met het soort persoon dat jij bent. Zolang jij bereid bent om te zoeken en te volgen – geen uitvluchten te zoeken, niet te redetwisten over je eigen winsten en verliezen, maar met honger en dorst naar gerechtigheid te zoeken, dan zal ik je verlichten. Ongeacht hoe dom en onwetend je bent, zoiets zie ik niet. Ik kijk naar hoe hard je werkt in het positieve aspect. Als je nog steeds vasthoudt aan je eigen opvattingen, rondjes draait in je eigen kleine wereldje, dan denk ik dat je in gevaar bent … Wat is opname? Wat betekent het om in de steek gelaten te worden? Hoe moet je vandaag de dag leven voor God? Hoe moet je actief met mij samenwerken? Gooi je eigen opvattingen weg, analyseer jezelf, doe je masker af, zie je ware zelf duidelijk, walg van jezelf, heb een hart dat zoekt met honger en dorst naar gerechtigheid, geloof dat je zelf werkelijk niets waard bent, wees bereid om jezelf op te geven, wees in staat om de manier waarop jij dingen doet op te geven, kom tot rust voor mij, kom met meer gebeden, steun oprecht op mij, kijk naar mij op en blijf dicht naar mij toe komen en met mij communiceren – dat is heel belangrijk. Mensen raken vaak verstrikt in zichzelf en staan niet voor God.

Het huidige werk van de Heilige Geest is inderdaad moeilijk voor te stellen voor mensen en allen gaat de werkelijkheid binnen. Het zal echt niet voldoende zijn als je onachtzaam bent. Als je hart en geest niet in de haak zijn, zul je geen uitweg hebben. Je moet van begin tot eind altijd waakzaam zijn en ervoor zorgen dat je je beschermt tegen onachtzaamheid. Gezegend zijn zij die altijd waakzaam zijn en afwachten en die tot rust komen voor mij! Gezegend zijn zij die voortdurend naar mij opkijken met hun hart, die zorgdragen dat ze goed naar mijn stem luisteren, die op mijn daden letten en mijn woorden in praktijk brengen! Dit kan werkelijk geen uitstel lijden. Allerlei soorten plagen zullen uitbreken en hun meedogenloze, bloederige monden openen om jullie allemaal als een tsunami te verzwelgen. Mijn zonen! De tijd is aangebroken! Er is geen ruimte meer om na te denken. De enige ontsnappingsmogelijkheid die jullie onder mijn bescherming zal brengen, is terugkomen tot mij. Je moet de karaktersterkte hebben van het mannelijk kind, wees niet zwak of ontmoedigd; jullie moeten mijn stappen bijhouden, weiger het nieuwe licht niet en wanneer jullie wordt opgedragen hoe je moet eten en drinken, moeten jullie gehoorzamen en fatsoenlijk eten en drinken. Is er nu nog tijd om te ruziën of willekeurig met elkaar te wedijveren? Kun je oorlog voeren als je niet verzadigd bent en niet volledig toegerust bent met de waarheid? Als je religie wil overwinnen, moet je volledig toegerust zijn met de waarheid. Eet en drink mijn woorden meer en overdenk mijn woorden meer. Je moet mijn woorden onafhankelijk eten en drinken en beginnen met dicht bij God komen. Laat dit een waarschuwing voor je zijn! Je moet opletten! Zij die slim zijn moeten snel hun ogen openen voor de waarheid! Doe afstand van al de dingen die je moeilijk los kunt laten. Ik zeg je nog een keer dat deze dingen echt schadelijk zijn voor je leven en geen nut hebben! Ik hoop dat je op mij kunt vertrouwen bij wat je doet, anders is de enige weg die voor je ligt de weg naar de dood en waar zul je dan gaan zoeken naar de weg van het leven? Trek je hart terug dat het heerlijk vindt om bezig te zijn met externe dingen! Trek je hart terug dat andere mensen niet gehoorzaamt! Als je leven niet kan rijpen en je verlaten bent, ben jij dan niet degene die zichzelf heeft laten struikelen? Het werk van de Heilige Geest nu is niet zoals jij het je voorstelt. Als je niet in staat bent je opvattingen los te laten, zul je een groot verlies lijden. Als het werk overeen zou komen met de opvattingen van mensen, zouden dan je oude natuur en opvattingen aan het licht kunnen komen? Zou je jezelf kunnen kennen? Misschien denk je nog steeds dat je geen opvattingen hebt, maar deze keer zullen al je lelijke kanten duidelijk aan het licht komen. Vraag jezelf zorgvuldig af:

Ben je iemand die mij gehoorzaamt?

Ben je bereid en klaar om jezelf op te geven en mij te volgen?

Ben je iemand die mijn aangezicht zoekt met een puur hart?

Weet je hoe je dicht bij mij kunt komen en met mij kunt communiceren?

Kun je tot rust komen voor mij en mijn wil zoeken?

Breng je de woorden die ik jou openbaar in de praktijk?

Kun je een normale toestand vasthouden voor mij?

Ben je in staat om de sluwe plannen van Satan te doorzien? Durf je ze bloot te leggen?

Hoe ben je bedacht op de last van God?

Ben je iemand die bedacht is op de last van God?

Hoe bevat je het werk van de Heilige Geest?

Hoe dien je in samenwerking in Gods familie?

Hoe leg je duidelijk getuigenis af van mij?

Hoe lever je het goede gevecht voor de waarheid?

Je moet de tijd nemen om grondig over deze waarheden na te denken. De feiten bewijzen in voldoende mate dat de dag nabij is. Je moet compleet gemaakt worden voor de rampen – dit is een zaak van het grootste belang die dringend opgelost moet worden! Ik wil jullie graag compleet maken, maar ik zie dat jullie inderdaad een beetje teugelloos zijn. Jullie hebben moed, maar jullie gebruiken het niet ten beste en jullie hebben de meest belangrijke dingen niet begrepen, in plaats daarvan zijn de dingen die jullie begrijpen onbelangrijke zaken. Wat heeft het voor nut om daarover te beraadslagen? Is dat niet zonde van de tijd? Ik ben op deze manier aardig voor jullie, maar jullie tonen daar geen waardering voor en jullie ruziën alleen maar met elkaar, is daarom al de moeite die ik heb gedaan voor niets geweest? Als jullie op deze manier doorgaan, zal ik niet meer de tijd nemen om jullie mee te krijgen! Ik zeg jullie, tenzij jullie de waarheid gaan beseffen, zal het werk van de Heilige Geest van jullie weggenomen worden! Jullie zullen geen eten meer ontvangen en jullie mogen geloven wat jullie willen. Mijn woorden zijn uitputtend gesproken; luister of niet, dat is aan jullie. Als de tijd komt dat jullie verward zijn en geen weg vooruit weten en het ware licht niet kunnen zien, zullen jullie dan mij de schuld geven? Wat een onwetendheid! Wat zou de consequentie moeten zijn als jullie je aan jezelf vast blijven klampen en weigeren om los te laten? Zal jullie werk niet een oefening in nutteloosheid zijn? Hoe meelijwekkend is het om aan de kant geschoven te worden wanneer rampen gebeuren!

Nu is de cruciale fase van het bouwen van de kerk. Als je niet in staat bent om proactief met mij samen te werken en jezelf met je hele hart aan mij toe te wijden, als je niet alles kunt achterlaten, dan zul je verlies lijden; kun je dan nog steeds andere bedoelingen hebben? Ik ben op deze manier mild voor jullie geweest, en heb gewacht tot jullie berouw zouden krijgen en opnieuw zouden beginnen. Maar de tijd staat dat nu echt niet toe en ik moet rekening houden met het grote geheel. Omwille van het doel van Gods managementplan gaat alles voorwaarts en mijn stappen gaan voorwaarts, van dag tot dag, van uur tot uur, van moment tot moment, en zij die niet bij kunnen blijven zullen achtergelaten worden. Elke dag is er nieuw licht, elke dag worden nieuwe daden verricht, elke dag zijn er nieuwe dingen en zij die het licht niet kunnen zien zijn blind! Zij die niet volgen zullen verstoten worden …

Hoofdstuk 15

De verschijning van God heeft zich al voorgedaan in alle kerken. Het is de Geest die spreekt, Hij is een laaiend vuur, Hij bezit majesteit en Hij oordeelt; Hij is de Mensenzoon, gekleed in een gewaad dat tot Zijn voeten reikt met een gouden band om de borst. Zijn hoofd en Zijn haren zijn wit als witte wol en Zijn ogen als een vlammend vuur, Zijn voeten gloeien als brons in oven en Zijn stem is als het geluid van geweldige watermassa’s. Hij heeft zeven sterren in Zijn rechterhand, uit Zijn mond komt een scherp tweesnijdend zwaard en Zijn aangezicht schittert als de felle zon!

Er is getuigenis afgelegd van de Mensenzoon, God Zelf heeft Hem openlijk geopenbaard, Gods glorie schittert als de felle zon! Gods glorieuze aangezicht schijnt verblindend, wiens ogen durven het trotseren? Trotsering betekent de dood! Er is niet het minste beetje genade voor wat je ook maar in je hart denkt, welk woord je ook maar zegt of wat je ook maar doet. Jullie zullen allen tot het inzicht komen en zien wat het is dat jullie hebben verkregen: niets dan mijn oordeel! Kan ik het tolereren wanneer jullie je niet inspannen mijn woorden te eten en drinken, maar ze willekeurig onderbreken en mijn bouwwerk vernietigen? Ik zal zulke mensen niet ontzien! Als je nog iets verder gaat zul je door vlammen worden verzwolgen! De almachtige God manifesteert Zich in een spiritueel lichaam, zonder ook maar het kleinste beetje vlees of bloed van top tot teen. Hij overstijgt de universum-wereld, zittend op de glorieuze troon in de derde hemel waarvandaan Hij alle dingen beheert! Het universum en alle dingen liggen in mijn handen. Als ik spreek, zal het zijn. Als ik het beveel, zal het zo zijn. Satan ligt onder mijn voeten, hij is in de put van de afgrond! Wanneer mijn stem weerklinkt zullen hemel en aarde voorbijgaan en tot niets worden! Alle dingen zullen worden vernieuwd, dit is een onveranderlijke waarheid die maar al te waar is. Ik heb de wereld overwonnen, alle boosaardigen overwonnen. Ik zit hier en spreek met jullie. Allen die oren hebben moeten luisteren en allen die leven moeten het accepteren.

De dagen lopen ten einde, alle dingen in de wereld zullen tot niets worden en alle dingen zullen opnieuw worden geboren. Onthoud dit! Onthoud dit! Er kan geen dubbelzinnigheid bestaan! Hemel en aarde zullen verdwijnen, maar mijn woorden zullen nooit verdwijnen! Laat ik jullie nogmaals aansporen: ren niet vergeefs! Word wakker! Bekeer jullie en de redding is nabij! Ik ben reeds onder jullie verschenen en mijn stem is opgeklonken. Mijn stem is voor jullie opgeklonken, elke dag van aangezicht tot aangezicht met jou, elke dag fris en nieuw. Je ziet mij en ik zie jou, ik spreek constant tot je, van aangezicht tot aangezicht met jou. En toch heb je mij verworpen en ken je mij niet; mijn schapen luisteren naar mijn stem en toch aarzelen jullie nog! Jullie aarzelen! Jullie hart is afgestompt, jullie ogen zijn verblind door Satan en jullie kunnen mijn glorieuze aangezicht niet zien – hoe meelijwekkend! Hoe meelijwekkend!

De zeven Geesten voor mijn troon zijn naar alle uithoeken van de aarde gezonden en ik zal mijn Boodschapper zenden om tot de kerken te spreken. Ik ben rechtvaardig en trouw, ik ben de God die de diepste delen van het hart van de mens onderzoekt. De Heilige Geest spreekt tot de gemeenten en het zijn mijn woorden die van binnenuit mijn Zoon stromen. Laat allen die oren hebben luisteren! Allen die leven moeten ze accepteren! Eet en drink ze gewoon en twijfel niet. Allen die gehoorzamen en op mijn woorden letten, zullen grote zegeningen ontvangen! Allen die oprecht mijn aangezicht zoeken zullen zeker nieuw licht, nieuwe verlichting en nieuwe inzichten ontvangen; alles zal fris en nieuw zijn. Je zult mijn woorden op elk moment horen en ze zullen je de ogen van je geest openen opdat je alle mysteries van het spirituele rijk ziet en dat het koninkrijk onder de mensen is. Ga de schuilplaats binnen en alle genade en zegeningen zullen over je komen. Hongersnood en epidemieën zullen je niet kunnen raken en wolven, slangen, tijgers en luipaarden zullen je geen kwaad kunnen doen. Je zult samen met mij gaan, samen met mij wandelen en samen met mij de glorie betreden!

Almachtige God! Zijn glorieuze lichaam verschijnt openlijk, het heilige spirituele lichaam verrijst en Hij is de complete God Zelf. De wereld en het vlees zijn beide veranderd en Zijn transfiguratie op de berg is de persoon van God. Hij draagt een gouden kroon op Zijn hoofd, Zijn kleding is zuiver wit, met een gouden band om de borst en alle dingen in de wereld zijn Zijn voetenbank. Zijn ogen zijn als een vlammend vuur, uit Zijn mond komt een scherp tweesnijdend zwaard en Hij heeft de zeven sterren in Zijn rechterhand. De weg naar het koninkrijk is grenzeloos licht en Zijn glorie verrijst en schijnt. De bergen zijn vol vreugde en de wateren lachen, de zon, de maan en de sterren draaien rond in hun keurige ordening en verwelkomen de unieke, ware God wiens triomfantelijke terugkeer de voltooiing van zijn zesduizendjarige managementplan aankondigt. Allen springen en dansen van vreugde! Juich! De almachtige God zit op Zijn glorieuze troon! Zing! De zegevierende banier van de Almachtige is hoog bovenop de majesteitelijke, magnifieke berg Sion opgericht! Alle naties juichen, alle mensen zingen, de berg Sion lacht verheugd, de glorie van God is werkelijkheid geworden! Zelfs in mijn dromen heb ik nooit gedacht dat ik Gods aangezicht zou zien, en toch heb ik het vandaag gezien. Elke dag van aangezicht tot aangezicht met Hem, leg ik mijn hart voor Hem bloot. Hij levert me rijkelijk van alles wat wordt gegeten en gedronken. Leven, woorden, handelingen, gedachten en ideeën – Zijn glorieuze licht illumineert ze alle. Hij leidt elke stap van de weg en als een hart rebelleert dan zal Zijn oordeel onmiddellijk worden geveld.

Samen met God eten, samen blijven, samen leven, samen met Hem zijn, samen wandelen, samen genieten, samen glorie en zegeningen verwerven, het koningschap met God delen en samen in het koninkrijk zijn – o, wat een genot! O, hoe zoet! Elke dag van aangezicht tot aangezicht, elke dag sprekend, voortdurend pratend, met elke dag opnieuw verlichting en nieuwe inzichten. Onze spirituele ogen zijn geopend en we zien alles, al de mysteries van de geest worden ons geopenbaard. Het heilige leven is werkelijk zo zorgeloos. Ren hard en stop niet, blijf continu voorwaarts sprinten, er ligt een wonderbaarlijker leven voor je. Wees niet tevreden met slechts een zoete smaak, maar streef er altijd naar binnen te gaan bij God. Hij is allesomvattend en overvloedig en Hij bezit allerlei dingen die ons ontbreken. Werk proactief mee, ga bij Hem binnen en niets zal ooit meer hetzelfde zijn. Ons leven zal transcendent zijn en geen mens, zaak of ding kan ons verstoren.

Transcendentie! Transcendentie! Werkelijke transcendentie! Gods transcendente leven is vanbinnen en alle dingen worden werkelijk ontspannen! We transcenderen de wereld en de wereldlijke dingen, voelen ons niet gehecht aan echtgenoten en kinderen. We transcenderen de controle die ziekte en omgevingen over ons uitoefenen. Satan durft ons niet te verstoren. Het volledige transcenderen van alle rampen – dit maakt het God mogelijk het koningschap op zich te nemen! We vertrappen Satan onder onze voeten, we getuigen van de kerk en onthullen grondig het lelijke gezicht van Satan. De bouw van de kerk is in Christus, het glorieuze lichaam is opgestaan – dit is leven in opname!

Hoofdstuk 16

Na het getuigenis van de Mensenzoon, heeft Almachtige God Zichzelf openlijk aan ons geopenbaard als de Zon van rechtvaardigheid. Dit is de transfiguratie op de berg! Het wordt nu in toenemende mate werkelijk, en meer een werkelijkheid. We hebben gezien hoe de Heilige Geest werkt en God Zelf is tevoorschijn gekomen uit het vlees. Hij wordt niet beheerst door mens, ruimte of geografie. Hij overstijgt de grenzen van de aarde en de zee. Hij reikt tot aan het hele universum en tot de uiteinden der aarde, alle naties en volken luisteren stil naar Zijn stem. Wanneer we onze spirituele ogen openen, zien we dat het woord van God uit Zijn glorieuze lichaam straalt; dit is God Zelf, die te voorschijn is gekomen uit het vlees. Hij is de werkelijke en volledige God Zelf. Hij spreekt in het openbaar met ons, Hij is van aangezicht tot aangezicht met ons, Hij adviseert ons, Hij heeft medelijden met ons, Hij wacht op ons, Hij troost ons, Hij disciplineert ons en Hij oordeelt ons. Hij neemt ons bij de hand en Zijn zorg voor ons brandt als een vlam in Hem; met een gretig hart spoort Hij ons aan wakker te worden en bij Hem binnen te gaan. Zijn transcendente leven is in ons allen doorwrocht en allen die bij Hem binnengaan zullen de wereld en alle boosaardigen overstijgen en als koningen samen met Hem regeren. Almachtige God is het spirituele lichaam van God. Als Hij het verordent, dan zal het zo zijn; als Hij het spreekt, zal het zo zijn, en als Hij het beveelt, dan is het zo. Hij is de enige ware God! Satan ligt onder Zijn voeten, in de put van de afgrond. Het universum en alle dingen liggen in Zijn handen, de tijd is gekomen en allen zullen terugkeren tot niets en opnieuw worden geboren.

Hoofdstuk 17

De kerk wordt gebouwd en Satan doet zijn uiterste best om haar af te breken. Hij wil mijn bouwwerk op alle mogelijke manieren afbreken; om die reden moet de kerk snel worden gezuiverd. Er mag geen spoortje kwaad overblijven; de kerk moet zodanig worden gezuiverd dat ze onberispelijk wordt en zo puur blijft als vroeger. Jullie moeten te allen tijde waakzaam zijn en wachten, en jullie moeten meer tot mij bidden. Jullie moeten de verschillende intriges en sluwe plannen van Satan herkennen, de geesten herkennen, mensen kennen en in staat zijn om allerlei soorten mensen, gebeurtenissen en dingen te onderscheiden. Jullie moeten ook meer van mijn woorden eten en drinken en, nog belangrijker, jullie moeten er zelfstandig van kunnen eten en drinken. Rust jezelf uit met de hele waarheid en kom tot mij, zodat ik jullie spirituele ogen kan openen en jullie alle mysteries kan laten zien die in de geest vervat zijn … Als de kerk de bouwfase ingaat, marcheren de heiligen zich ten strijde. Satans verschillende afzichtelijke trekken verschijnen voor jullie; stoppen jullie en trekken jullie je terug of staan jullie op en vertrouwen jullie op mij om verder te gaan? Leg de verdorven en lelijke trekken van Satan duidelijk bloot, spaar geen gevoelens en toon geen genade! Bestrijd Satan tot de dood! Ik ben je ruggensteun en je moet de geest van het mannelijk kind hebben! In zijn laatste stuiptrekkingen haalt Satan uit, maar hij zal nog steeds niet in staat zijn om aan mijn oordeel te ontsnappen. Satan is onder mijn voeten en wordt ook vertrapt onder jullie eigen voeten. Dat is een feit!

Al die religieuze onderbrekers en degenen die het bouwwerk van de kerk vernielen, verdienen geen greintje tolerantie en er wordt onmiddellijk over hen geoordeeld. Satan zal worden ontmaskerd, vertrapt en volledig vernietigd, en zal zich nergens meer kunnen verschuilen. Alle geesten en demonen zullen zeker hun ware aard aan mij openbaren en ik zal ze allemaal in de bodemloze put gooien waar ze nooit meer uit zullen komen; ze zullen allemaal onder onze voeten zijn. Als je de goede strijd wilt strijden voor de waarheid, moet je om te beginnen Satan de kans niet geven om te werken. Daartoe moet je één van geest zijn en in staat zijn om samen met anderen te dienen, al je eigen opvattingen, meningen, zienswijzen en manieren om dingen te doen, los te laten, je hart stil te maken in mij, je te richten op de stem van de Heilige Geest, te letten op het werk van de Heilige Geest en Gods woorden in detail te ervaren. Je moet slechts één bedoeling hebben en dat is dat mijn wil geschiede. Je mag daarnaast geen andere bedoeling hebben. Je moet met heel je hart naar mij kijken, goed letten op mijn daden en de manier waarop ik dingen doe, en niet nalatig zijn. Je geest moet scherpzinnig zijn, je ogen open. Normaal gesproken, als het gaat om degenen wier bedoelingen en doelstellingen niet juist zijn, evenals degenen die graag worden gezien door anderen, die zielsgraag dingen willen doen, die geneigd zijn om verstoringen te veroorzaken, die goed religieuze doctrines kunnen spuien, die Satans lakeien zijn enzovoort, als deze mensen opstaan, vormen ze moeilijkheden voor de kerk, wat ertoe leidt dat er niets komt van het eten en drinken van Gods woorden door hun broeders en zusters. Als je zulke mensen tegenkomt die doen alsof, moet je hen onmiddellijk verbannen. Als ze niet veranderen ondanks herhaalde vermaningen, zullen ze schade oplopen. Als degenen die koppig hun manier van doen volhouden zichzelf verdedigen en proberen hun zonden te bedekken, moet de kerk hen onmiddellijk verwijderen en hun geen ruimte geven om te manoeuvreren. Zorg ervoor dat je niet veel verliest door een beetje te willen redden; houd je oog gericht op de grote lijnen.

Je spirituele ogen moeten nu geopend zijn en verschillende soorten mensen in de kerk kunnen herkennen:

Wat voor mensen begrijpen spirituele zaken en kennen de geest?

Wat voor mensen begrijpen spirituele zaken niet?

Wat voor mensen hebben een kwade geest?

Wat voor mensen hebben het werk van Satan in zich?

Wat voor mensen zijn geneigd om verstoringen te veroorzaken?

Wat voor mensen hebben het werk van de Heilige Geest in zich?

Wat voor mensen tonen begrip voor Gods last?

Wat voor mensen kunnen mijn wil doen?

Wie zijn mijn trouwe getuigen?

Weet dat de hoogste visie van vandaag de verlichting is die de Heilige Geest aan alle kerken geeft. Wees niet verward over deze zaken; neem liever de tijd om ze diepgaand te doorgronden. Dat is extreem belangrijk voor de voortgang van jullie leven! Als jullie deze dingen die voor je neus gebeuren niet begrijpen, zullen jullie niet in staat zijn om de weg die voor jullie ligt te gaan. Jullie zullen altijd het gevaar lopen dat jullie worden verleid en gevangengenomen, en jullie kunnen worden verslonden. Het belangrijkste nu is dat je je erop richt om in je hart dichter bij mij te kunnen komen en meer met mij te communiceren. Alles wat je maar ontbreekt of zoekt, zal in jou geheel worden gemaakt door zulke nabijheid en communicatie. Je leven zal voorzien worden en je zult nieuwe verlichting krijgen. Ik kijk nooit naar hoe onwetend je in het verleden was en ik houd me niet lang bezig met jullie eerdere overtredingen. Ik kijk naar hoe je van mij houdt: kun je meer van mij houden dan van alle andere dingen? Ik kijk om te zien of je kunt terugkeren en op mij kunt vertrouwen om je onwetendheid af te schudden. Sommige mensen verzetten zich tegen mij, dagen me openlijk uit en oordelen over anderen. Ze kennen mijn woorden niet en het is nog minder waarschijnlijk dat ze mijn aangezicht vinden. Iedereen in mijn aanwezigheid die oprecht zoekt naar mij, die een hart heeft dat hongert en dorst naar gerechtigheid: ik zal je verlichten, me aan je openbaren, je toestaan om mij te zien met je eigen ogen en mijn wil zelf te begrijpen; mijn hart zal zeker aan je worden geopenbaard, zodat je het kunt begrijpen. Je moet wat ik in je verlicht volgens mijn woorden in praktijk brengen; anders zal er over je worden geoordeeld. Volg mijn wil en je zult niet verdwalen.

Allen die ernaar streven om mijn woorden binnen te gaan, zullen dubbele genade en zegeningen ontvangen. Zij zullen elke dag nieuwe verlichting en inzichten krijgen en zich dagelijks frisser voelen bij het eten en drinken van mijn woorden. Ze zullen het met hun eigen mond proeven: hoe zoet is het! … Je moet voorzichtig zijn en niet tevreden zijn als je enig inzicht hebt verworven en van het zoet hebt geproefd; de sleutel is om te blijven zoeken! Sommige mensen denken dat het werk van de Heilige Geest werkelijk wonderlijk en echt is. Het is inderdaad de persoon van Almachtige God die openlijk wordt geopenbaard en er zijn grotere tekenen en wonderen op komst. Wees te allen tijde oplettend en waakzaam, houd je ogen gericht op de bron, wees stil voor mij, let op en luister zorgvuldig, en wees zeker van mijn woorden. Er kan geen dubbelzinnigheid zijn; als je enige twijfel hebt, dan vrees ik dat je buiten de poort zult worden geworpen. Houd een heldere visie, sta op vaste grond, volg deze stroom van leven en volg nauwkeurig waar hij naartoe stroomt; je mag je geen enkele menselijke aarzeling eigen maken. Eet, drink en prijs gewoon, zoek met een puur hart en geef nooit op. Breng alles wat je niet begrijpt vaker voor mij en zorg ervoor dat je niet twijfelt, zodat je kunt voorkomen dat je grote verliezen lijdt. Houd vol! Houd vol! Blijf dichtbij! Ruim je obstakels uit de weg en wees niet zedeloos. Ga heen, streef met je hele hart en deins niet terug. Je moet te allen tijde je hart opofferen en geen enkel moment missen. De Heilige Geest heeft altijd nieuw werk te doen, doet elke dag nieuwe dingen en heeft ook elke dag nieuwe verlichtingen; de gedaanteverandering op de berg, Gods heilige, spirituele lichaam is verschenen! De Zon der rechtvaardigheid geeft licht en schijnt; alle naties en alle volken hebben uw glorierijke aangezicht gezien. Mijn licht zal schijnen op allen die voor mij komen. Mijn woorden zijn licht en leiden jullie voort. Jullie zullen niet naar links of naar rechts afwijken terwijl jullie lopen, maar jullie zullen lopen in mijn licht en jullie rennen zal geen vergeefse moeite zijn. Je moet het werk van de Heilige Geest duidelijk zien; mijn wil is daar binnenin. Alle mysteriën zijn verborgen, maar ze zullen geleidelijk aan je worden bekendgemaakt. Houd mijn woorden te allen tijde in gedachten en verschijn voor mij om meer met mij te communiceren. Het werk van de Heilige Geest gaat voort. Treed in mijn voetstappen; grote wonderen wachten en zullen een voor een aan jou worden onthuld. Alleen degenen die oplettend zijn, die wachten en waakzaam zijn, zullen ze zien. Zorg dat je niet verslapt. Het managementplan van God nadert de laatste fase; de bouw van de kerk zal slagen, het aantal overwinnaars is al vastgesteld, het zegevierende mannelijke kind zal worden gemaakt en ze zullen het koninkrijk binnengaan met mij, het koningschap met mij op zich nemen, met de ijzeren staf over alle naties regeren en samen in de glorie zijn!

Hoofdstuk 18

De kerk opbouwen is niet gemakkelijk! Ik werk met hart en ziel aan de opbouw en Satan doet wat hij kan om het weer af te breken. Als je opgebouwd wil worden, moet je een visie hebben; je moet een leven naast mij leiden, een getuige van Christus zijn, Christus hoog houden en trouw zijn aan mij. Je moet geen excuses verzinnen, maar in plaats daarvan onvoorwaardelijk gehoorzamen. Je moet elke beproeving doorstaan en alles wat van mij komt accepteren. Je moet volgen wat de Heilige Geest doet om je te leiden. Je moet een heldere geest hebben en de vaardigheid om dingen te onderscheiden. Je moet mensen begrijpen en niet blindelings anderen volgen, je spirituele ogen helder houden en een gedegen kennis van dingen bezitten. Mensen die hetzelfde denken als ik moeten getuigen van mij en de beslissende strijd tegen Satan strijden. Je moet zowel opgebouwd worden, als de strijd aangaan. Ik ben in jullie midden, ik steun jullie en ik ben jullie toevlucht.

Het eerste punt op de agenda is om jezelf te zuiveren, een ander mens te worden en een stabiel temperament te hebben. Je moet met mij leven in goede en slechte omgevingen, of je thuis bent of in een andere omgeving, je moet niet wankelen door iemand anders of een gebeurtenis of een ding. Je moet stevig in je schoenen staan en, zoals gebruikelijk, Christus naleven en God Zelf laten zien. Je moet je taken uitvoeren en je plichten volbrengen zoals altijd; dit moet niet slechts één keer gedaan worden, maar moet volgehouden worden. Je moet mijn hart nemen als jouw hart, mijn intenties moeten jouw gedachten worden, je moet de situatie als een geheel beschouwen, Christus uit je laten voortvloeien en dienen in overleg met anderen. Je moet bij blijven met het werk van de Heilige Geest en jezelf storten op de methode van de redding door de Heilige Geest. Je moet jezelf leeg maken en een onschuldig en open mens zijn. Je moet op een normale manier met je broeders en zusters communiceren en met hen omgaan, in staat zijn om dingen in de geest te doen, hen lief te hebben, hun kracht jouw zwakte laten aanvullen, streven naar opgebouwd worden in de kerk. Alleen dan zul je echt een aandeel hebben in het koninkrijk.

Hoofdstuk 19

Terwijl het werk van de Heilige Geest vooruit blijft gaan, heeft God ons opnieuw binnengeleid in een nieuwe manier van werken van de Heilige Geest. Dat heeft er onvermijdelijk toe geleid dat sommige mensen mij verkeerd hebben begrepen en klachten tegen mij hebben geuit. Sommigen hebben zich tegen mij verzet en tegenstand geboden en hebben mij grondig onderzocht. Ik wacht er echter genadig op dat jullie berouw tonen en jullie leven beteren. De verandering in de manier van werken van de Heilige Geest is dat God Zelf openlijk is verschenen. Mijn woord zal ongewijzigd blijven! Omdat jij het bent die ik red, ben ik helemaal niet van plan je halverwege in de steek te laten. Maar jullie hebben twijfels en jullie willen met lege handen terugkeren. Sommigen van jullie gaan niet meer verder, terwijl anderen alleen maar wachten en toekijken. Weer anderen gaan passief met de situatie om, terwijl sommigen zich eenvoudigweg bezighouden met imiteren. Jullie hebben echt jullie harten verhard! Wat ik heb gezegd tegen jullie heb jij veranderd in iets waar jij trots op bent of over pocht. Denk hier verder over na – dit is niets anders dan woorden van genade en oordeel die op jullie neerdalen. Wanneer de Heilige Geest ziet dat jullie werkelijk opstandig zijn, begint Hij rechtstreeks te spreken en te ontleden. Jullie zouden bang moeten zijn. Handel niet roekeloos of overhaast en wees niet ijdel, arrogant of eigenwijs! Jullie zouden je meer moeten richten op het in praktijk brengen van mijn woorden en die naleven waar je ook gaat, zodat deze je waarlijk van binnenuit mogen omvormen en zodat je mijn gezindheid mag krijgen. Alleen dergelijke resultaten zijn echt.

Om de kerk op te bouwen moet je een bepaalde gestalte hebben en met heel je hart en onophoudelijk streven. Tevens moet je het branden en de reiniging van de Heilige Geest aanvaarden en een veranderd persoon worden. Slechts onder zulke omstandigheden kan de kerk opgebouwd worden. Het werk van de Heilige Geest heeft er nu toe geleid dat jullie beginnen aan het opbouwen van de kerk. Als jullie je op dezelfde verwarde en trage manier blijven gedragen als jullie in het verleden deden, dan is er geen hoop voor jullie. Jullie moeten jezelf uitrusten met de gehele waarheid en geestelijk onderscheidingsvermogen hebben, en jullie moeten de perfecte weg gaan in overeenstemming met mijn wijsheid. Om de kerk op te bouwen moeten jullie binnenin de geest van het leven zijn en niet slechts oppervlakkig imiteren. Het groeiproces in jullie leven is hetzelfde proces als dat waarin jullie opgebouwd worden. Maar let op dat degenen die op gaven vertrouwen, die spirituele zaken niet kunnen begrijpen of die het ontbreekt aan werkelijkheid niet opgebouwd kunnen worden, noch kunnen degenen die niet in staat zijn om altijd dicht bij mij te zijn en met mij te communiceren, opgebouwd worden. Degenen die zich altijd bezighouden met opvattingen of die leven volgens leerstellingen kunnen niet opgebouwd worden, noch degenen die zich laten leiden door emoties. Ongeacht hoe God je behandelt, je moet je helemaal aan Hem overgeven; anders kun je niet opgebouwd worden. Degenen die opgeslokt worden door hun eigendunk, zelfgenoegzaamheid, trots en tevredenheid, en die ervan houden om neerbuigend te zijn en op te scheppen, kunnen niet opgebouwd worden. Degenen die niet kunnen dienen in samenwerking met anderen kunnen ook niet opgebouwd worden. Hetzelfde geldt voor degenen die geen geestelijk onderscheidingsvermogen hebben en wie hen ook maar leidt blindelings volgen. Zo ook kunnen degenen die mijn bedoelingen niet begrijpen en leven in achterhaalde toestand niet worden opgebouwd, noch kunnen mensen die te traag zijn om nieuw licht bij te houden en geen enkele visie als basis hebben, worden opgebouwd.

De kerk moet zonder uitstel opgebouwd worden; voor mij is deze kwestie een dringende aangelegenheid. Je moet beginnen met focussen op het positieve en je bij de stroom van de bouw aansluiten door jezelf met al je kracht te offeren. Anders zul je afgewezen worden. Je moet helemaal verzaken aan wat verzaakt moet worden en op de juiste wijze eten en drinken van wat gegeten en gedronken moet worden. Je moet de werkelijkheid van mijn woord uitleven en ophouden je te concentreren op oppervlakkige en onbelangrijke zaken. Vraag jezelf af: in welke mate heb je mijn woord ter harte genomen? In welke mate leef je het na? Je moet helderheid van geest bewaren en afzien van overhaast handelen, anders zal zulk gedrag je niet helpen bij het bereiken van groei in het leven, maar zal het juist je groei schaden. Je moet de waarheid begrijpen, weten hoe je die in de praktijk brengt en mijn woord werkelijk je leven laten worden. Daar gaat het om!

Nu de opbouw van de kerk een kritiek punt heeft bereikt, maakt Satan plannen en doet zijn uiterste best om haar te af te breken. Jullie moeten niet onachtzaam zijn, maar behoedzaam te werk gaan en geestelijk onderscheidingsvermogen toepassen. Zonder dergelijk onderscheidingsvermogen zullen jullie groot verlies lijden. Dit is niet iets onbelangrijks. Je moet dit als een zeer belangrijke zaak beschouwen. Ook Satan is in staat om de schijn op te houden en te leuren met vervalsingen, maar de intrinsieke kwaliteit van deze dingen is anders. Mensen zijn zo dom en onoplettend en ze kunnen het verschil niet zien. Dit toont ook aan dat ze niet in staat zijn om te allen tijde hun helderheid van geest en kalmte te bewaren. Jullie harten zijn onvindbaar. Aan de ene kant is dienst een eer, terwijl het aan de andere kant een verlies is. Het kan leiden tot zegen of tot ongeluk. Blijf stil in mijn aanwezigheid en leef volgens mijn woord, dan zullen jullie inderdaad op geestelijk gebied oplettend blijven en onderscheidingsvermogen kunnen blijven toepassen. Als Satan komt, zullen jullie onmiddellijk in staat zijn om je tegen hem te weer te stellen en zijn komst op te merken; jullie zullen een echt onbehagen in jullie geest voelen. Het huidige werk van Satan past zich aan naarmate de trends veranderen. Als mensen zich verward gedragen en niet oplettend zijn, zullen ze in gevangenschap blijven. Je moet te allen tijde waakzaam zijn en goed blijven opletten. Maak geen ruzie over je eigen winst en verlies, of maak geen berekeningen om er zelf beter van te worden: probeer in plaats daarvan mijn wil te laten geschieden.

Dingen kunnen er wel hetzelfde uitzien, maar hun kwaliteit kan verschillen. Daarom moet je zowel mensen als geesten herkennen. Je moet onderscheidingsvermogen toepassen en geestelijke helderheid bewaren. Als het gif van Satan verschijnt, moet je het onmiddellijk kunnen herkennen; het kan niet ontkomen aan het licht van Gods oordeel. Je moet er beter op letten dat je zorgvuldig luistert naar de stem van de Heilige Geest in jouw geest; je moet anderen niet blindelings achterna lopen of ten onrechte iets wat onwaar is voor waar houden. Loop niet simpelweg achter iemand aan die de leiding neemt, opdat je geen groot verlies lijdt. Wat doet dat met je? Hebben jullie de gevolgen gevoeld? Je moet je niet zomaar bemoeien met een dienst of je eigen mening er in stoppen, anders zal ik je neerslaan. Nog erger, als je weigert je te onderwerpen en blijft zeggen en doen wat je wilt, zal ik je afsnijden! De kerk hoeft niet meer mensen bij elkaar te rapen; zij wil slechts diegenen die God oprecht liefhebben en werkelijk in overeenstemming met mijn woord leven. Je moet je bewust zijn van je eigen daadwerkelijke situatie. Is het geen zelfbedrog als de armen zichzelf als rijk beschouwen? Om de kerk op te bouwen, moet je de Geest volgen: ga niet verder door blindelings te handelen. Blijf veeleer op je plek en vervul je eigen functie. Jullie moeten niet buiten je rol stappen; je moet je uiterste best doen om om het even welke functie die je kunt uitvoeren te vervullen en dan zal mijn hart voldaan zijn. Het is niet zo dat jullie allemaal dezelfde functie zullen hebben. Het is eerder zo dat ieder van jullie zijn eigen rol moet spelen en jullie diensten moeten uitvoeren in samenspraak met anderen in de kerk. Jullie dienst mag niet afwijken in welke richting dan ook.

Hoofdstuk 20

Het werk van de Heilige Geest snelt vooruit en brengt jullie naar een totaal nieuwe wereld, namelijk dat de werkelijkheid van het leven van het koninkrijk voor jullie is verschenen. De woorden die door de Heilige Geest zijn gesproken hebben rechtstreeks de diepzinnigheid van jullie hart onthuld en daardoor verschijnt het ene beeld na het andere aan jullie. Allen die hongeren en dorsten naar gerechtigheid, allen die de intentie hebben om te gehoorzamen, zullen zeker in Sion verblijven en zullen blijven in het Nieuwe Jeruzalem. Zij zullen zeker samen met mij glorie en eer krijgen en met mij delen in de mooie zegeningen. Nu zijn er enkele mysteries in de spirituele wereld die jullie nog niet hebben gezien omdat jullie spirituele ogen nog niet zijn geopend. Alle dingen zijn absoluut prachtig en wonderen en mirakels; dingen waar mensen nog nooit zelfs maar aan hebben gedacht, zullen geleidelijk aan tot stand komen. De almachtige God zal Zijn grootste wonderen vertonen zodat het universum en de uiteinden der aarde en alle landen en volken ze met hun eigen ogen kunnen zien en ze kunnen zien waarin mijn majesteit, rechtvaardigheid en almacht zit. De dag komt naderbij! Dit is een extreem kritisch moment – trek je je terug of houd je vol tot het eind en keer je nooit terug? Kijk niet naar een mens, zaak of ding, kijk niet naar de wereld, je echtgenoot, je kinderen of je wantrouwen jegens het leven; kijk alleen naar mijn liefde en genade, zie wat ik heb betaald om jullie te verkrijgen, zie wat ik ben en deze dingen zullen voldoende bemoediging geven.

De tijd is zo nabij en mijn wil moet haastig volbracht worden. Ik zal hen die in mijn naam zijn niet in de steek laten, maar jullie allemaal de glorie inleiden. Maar het is zichtbaar dat dit een cruciaal moment is. Als iemand die volgende stap niet kan zetten, zullen ze zich de rest van hun leven beklagen en spijt hebben als het al te laat is. Nu worden jullie gestalten in de praktijk op de proef gesteld om te zien of de kerk opgebouwd kan worden en of jullie elkaar kunnen gehoorzamen. Op die manier bekeken, is je gehoorzaamheid inderdaad een gehoorzaamheid waarbij je kieskeurig kunt zijn – hoewel je de ene persoon wellicht kun gehoorzamen, vind je het moeilijk om iemand anders te gehoorzamen. Er is daadwerkelijk geen manier waarop je gehoorzaam kunt zijn als je vertrouwt op menselijke noties. Maar de gedachten van God gaan altijd boven die van de mens uit! Christus was gehoorzaam tot aan de dood en stierf aan het kruis. Christus zei niets over voorwaarden of redenen; zo lang het de wil van Zijn Vader was, gehoorzaamde Hij gewillig. Jouw huidige gehoorzaamheid is te beperkt. Ik zeg tot jullie allen dat gehoorzaamheid niet het gehoorzamen aan mensen is; het betekent eerder het gehoorzamen aan het werk van de Heilige Geest en het gehoorzamen aan God Zelf. Mijn woorden zijn vernieuwend en veranderen jullie van binnenuit, wie zou anders wie gehoorzamen? Jullie zijn allen ongehoorzaam aan anderen. Jullie moeten de tijd nemen om dit uit te zoeken, wat gehoorzaamheid is en hoe jullie een gehoorzaam leven kunnen leiden. Jullie moeten vaker voor mij komen en hierover communiceren en dan zullen jullie het langzaamaan gaan begrijpen en daardoor de opvattingen en keuzes binnenin jullie loslaten. Deze manier waarop ik dingen doe, vinden mensen moeilijk om goed te begrijpen. Het gaat niet om hoe goed of vaardig mensen zijn – ik gebruik de meest onwetenden, de meest onbeduidenden om Gods almacht te tonen, terwijl ik tegelijkertijd de noties, meningen en keuzes van sommige mensen omkeer. Gods daden zijn zo wonderlijk en ze gaan de bespiegelingen van mensen te boven!

Als je werkelijk iemand wil worden die van mij getuigt, moet je de waarheid puur ontvangen en niet vol fouten. Je moet je meer concentreren op het in praktijk brengen van mijn woorden, proberen je leven snel te laten rijpen. Ga geen dingen zoeken die waardeloos zijn; zij zijn niet van nut voor de vooruitgang van jullie leven. Jullie kunnen alleen opgebouwd worden als jullie levens gerijpt zijn en alleen dan kunnen jullie het koninkrijk binnengebracht worden – dat is zonder twijfel. Ik wil nog meer tegen je zeggen. Ik heb je veel gegeven, maar hoe veel begrijp je werkelijk? Hoeveel van wat ik zeg is de realiteit van je leven geworden? Hoe veel van wat ik zeg laat je zien in je leven? Put je geen water met een mand van bamboe – je zult uiteindelijk niets bereiken en alleen leegheid verkrijgen. Anderen hebben heel gemakkelijk echte voordelen verkregen; hoe zit dat met jou? Kun je Satan verslaan als je ongewapend bent en geen wapens draagt? Je moet meer leven in vertrouwen op mijn woorden en zij zullen de beste wapens zijn voor je zelfverdediging. Let op: beschouw mijn woorden niet als je eigendom; als je ze niet kent, zoek ze dan niet, probeer ze niet te begrijpen of met mij te communiceren terwijl je zelfvoldaan en zelfgenoegzaam bent. Dan zul je verlies lijden. Je moet nu gebruikmaken van de les wat dit betreft en je moet jezelf opzijzetten en gebruikmaken van de sterke kanten van anderen om je eigen tekorten aan te vullen; doe niet zomaar wat je wilt. De tijd wacht op niemand. De levens van broeders en zusters groeien dag aan dag, ze ervaren veranderingen en worden allemaal dag aan dag vernieuwd. De kracht van broeders en zusters verschijnt en dit is groots! Sprint naar de eindstreep; niemand zal op iemand anders kunnen letten, probeer gewoon zo goed mogelijk met mij samen te werken. Degenen die een visie hebben, die een weg vooruit hebben, die niet ontmoedigd worden en altijd vooruitkijken, zullen gegarandeerd overwinnen, zonder twijfel. Nu is het cruciale moment. Zorg dat je niet ontmoedigd of terneergeslagen bent. Je moet in alles vooruitkijken en niet terugkeren, alles opofferen en alle verwikkelingen loslaten en met al je kracht volhouden. Zolang er nog een ademtocht in je is, moet je tot het eind volhouden; alleen dat is het waard om geprezen te worden.

Hoofdstuk 21

Het werk van de Heilige Geest heeft jullie nu een nieuwe hemel en een nieuwe aarde binnengebracht. Alles wordt vernieuwd, alles is in mijn handen, alles begint opnieuw! Met hun opvattingen, kunnen mensen dit niet begrijpen en voor hen raakt het kant noch wal, maar ik ben het die aan het werk is en mijn wijsheid is erin aanwezig. Daarom moeten jullie al jullie opvattingen en meningen opzij leggen en in onderwerping het woord van God eten en drinken; heb geen enkele bedenking. Aangezien ik op deze manier werk, zal ik een heilige verantwoordelijkheid op me nemen. In feite hoeven mensen niet op een bepaalde manier te zijn. Het is veeleer God die wonderbaarlijke dingen doet en daardoor Zijn almacht openbaart. Mensen mogen niet opscheppen, tenzij ze opscheppen over God. Anders zul je schade lijden. God heft de behoeftigen op uit het stof; wie nederig is moet worden verheven. Ik zal mijn wijsheid in al haar vormen inzetten om de universele kerk te besturen, alle landen en alle volkeren te leiden, zodat zij allemaal in mij zijn en zodat jullie in de kerk je allemaal aan mij kunnen onderwerpen. Zij die eerder niet gehoorzaam waren, moeten nu gehoorzaam zijn tegenover mij, zich aan elkaar onderwerpen, elkaar verdragen; jullie leven moet onderling verbonden zijn en jullie moeten elkaar liefhebben, waarbij ieder op elkaars sterke punten steunt om de eigen zwaktes te compenseren, en in samenwerking dienen. Op deze manier zal de kerk worden opgebouwd en zal Satan geen gelegenheid hebben om te profiteren. Alleen dan zal mijn managementplan niet mislukt zijn. Laat mij jullie aan nog iets herinneren. Sta niet toe dat er misverstanden in je ontstaan omdat die-en-die persoon op een bepaalde manier in elkaar zit of op een bepaalde manier handelt, waardoor je geestelijke toestand ontaardt. Zoals ik het zie, is dat ongepast en iets waardeloos. Is Degene in wie je gelooft niet God? Het is niet een of andere persoon. De functies verschillen. Er is één lichaam. Ieder doet zijn plicht, ieder op zijn eigen plek. Ieder handelt naar beste kunnen – voor elke vonk is er één lichtflits – en streeft naar volwassenheid in het leven. Op die manier zal ik tevreden worden gesteld.

Jullie moeten je enkel bezighouden met vreedzaam zijn tegenover mij. Blijf nauw in contact met mij, zoek verder als jullie iets niet begrijpen, blijf gebeden tot mij richten en wacht tot mijn tijd komt. Bekijk alles helder vanuit de geest. Handel niet roekeloos, om te voorkomen dat je afdwaalt. Alleen op deze manier zal het eten en drinken van mijn woorden waarlijk vruchtbaar voor je zijn. Eet en drink mijn woorden regelmatig, overdenk wat ik heb gezegd, besteed aandacht aan het beoefenen van mijn woorden en leef de realiteit van mijn woorden na; dat is het belangrijkste. Het proces van het opbouwen van de kerk is ook het proces van levensgroei. Als je leven niet langer groeit, kan je niet worden opgebouwd. Als je vertrouwt op natuurlijkheid, op het vlees, op ijver, op bijdragen, op bekwaamheden, zal je niet worden opgebouwd, hoe goed je ook mag zijn. Je moet leven in de woorden van leven, leven in de verlichting en illuminatie van de Heilige Geest, je werkelijke toestand kennen en een veranderde persoon zijn. Je moet hetzelfde inzicht hebben in de geest, nieuwe verlichting hebben en in staat zijn gelijke pas te houden met het nieuwe licht. Je moet in staat zijn onophoudelijk dichtbij mij te komen en met mij te communiceren, je handelen in het dagelijkse leven op mijn woorden kunnen grondvesten, op basis van mijn woorden op de juiste wijze om kunnen gaan met allerlei soorten mensen, gebeurtenissen en dingen, en mijn woorden als je maatstaf hebben en mijn gezindheid naleven in alles wat je in je leven doet.

Als je ernaar verlangt mijn wil te doorgronden en erom te geven, dan moet je naar mijn woorden luisteren. Doe geen overhaaste dingen. Alles wat mijn goedkeuring niet heeft, zal slecht aflopen. Zegeningen komen alleen voort uit wat ik heb aanbevolen. Als ik spreek, zal het zo zijn. Als ik beveel, zal het standhouden. Om te voorkomen dat jullie mij kwaad maken, moeten jullie absoluut nalaten wat ik niet heb toegestaan. Als je het wel doet, dan zal het te laat zijn om spijt te hebben!

Hoofdstuk 22

Het is niet makkelijk om in God te geloven. Je moddert maar wat aan, eet alles en denkt dat het allemaal zo interessant, zo smakelijk is! Er zijn sommigen die nog altijd applaudisseren – ze hebben geen onderscheidingsvermogen in hun geest. Dit is een ervaring die jullie grondige uitleg waard is. In de laatste dagen komen er allerlei geesten tevoorschijn om hun rollen te spelen. Ze verzetten zich openlijk tegen de vooruitgang van Gods kinderen en doen mee aan het saboteren van het bouwen van de kerk. Als je dit lichtvaardig opvat en Satan kansen geeft om te werken, zal dat een warboel van de kerk maken, zullen mensen in paniek raken en zich wanhopig voelen, en in ernstige gevallen zullen de visies van mensen verdwijnen. Zo zal de nauwgezette prijs die ik gedurende vele jaren heb betaald voor niets zijn geweest.

De tijd waarin de kerk moet worden gebouwd, is ook de tijd waarin Satan het hoogtepunt van zijn razernij bereikt. Satan veroorzaakt vaak verstoringen en onderbrekingen via een paar mensen, en het zijn degenen die de geest niet kennen en degenen die nieuwe gelovigen zijn, die de rol van Satan het makkelijkst kunnen spelen. Vaak is het omdat mensen het werk van de Heilige Geest niet begrijpen dat ze willekeurig handelen, volledig volgens hun eigen voorkeuren, hun eigen manieren om dingen te doen en hun eigen noties. Doe er het zwijgen toe – dit is voor je eigen bescherming. Luister en gehoorzaam goed. De kerk is anders dan de maatschappij. Je kunt niet zomaar zeggen wat je wilt; je kunt niet zeggen wat je maar denkt. Dat is hier niet gepast, want dit is het huis van God. God aanvaardt de manier waarop mensen dingen doen niet. Je moet dingen doen door de Geest te volgen; je moet Gods woorden naleven, dan zullen anderen je bewonderen. Je moet eerst alle moeilijkheden in jezelf oplossen door op God te vertrouwen. Maak een einde aan je ontaarde gezindheid en leer je eigen toestand werkelijk te begrijpen en te weten hoe je moet handelen; blijf communiceren over alles wat je niet begrijpt. Het is onaanvaardbaar dat iemand zichzelf niet kent. Genees eerst je eigen ziekte. Leef je leven en doe je daden op basis van mijn woorden door mijn woorden vaker te eten en drinken en ze te overdenken. Of je nu thuis bent of ergens anders, je moet God toestaan om binnenin je macht uit te oefenen. Werp het vlees en natuurlijkheid af. Laat Gods woorden altijd heerschappij in je hebben. Het is niet nodig bezorgd te zijn dat je leven niet verandert; met de tijd zul je voelen dat je gezindheid sterk veranderd is. Eerder was je gretig om in de volle aandacht te staan, en óf je gehoorzaamde niemand, óf je was ambitieus, zelfgenoegzaam of hoogmoedig – dit zijn dingen waarvan je geleidelijk ontdaan zult worden. Als je ze nu meteen wilt afwerpen – dat is niet mogelijk! Dat komt doordat je oude zelf niet zal toestaan dat anderen het aanraken, zo diep is het geworteld. Daarom moet je een subjectieve inspanning doen, het werk van de Heilige Geest positief en actief gehoorzamen, je wil gebruiken om met God samen te werken, en bereid zijn mijn woorden in praktijk te brengen. Als je een zonde begaat, zal God je disciplineren. Wanneer je rechtsomkeert maakt en begrip verwerft, zal het onmiddellijk goed gaan met alles binnenin je. Als je toegeeflijk spreekt, zul je onmiddellijk in jezelf gedisciplineerd worden. Je ziet dat God geen genoegen schept in zulke dingen, dus als je onmiddellijk stopt, zul je innerlijke vrede ervaren. Er zijn sommige nieuwe gelovigen die niet begrijpen wat de gevoelens van het leven zijn of hoe men binnen die gevoelens moet leven. Soms vraag je je af, hoewel je niets hebt gezegd, waarom je je zo rusteloos voelt vanbinnen. Op zulke momenten zijn het je gedachten en geest waar iets aan mankeert. Soms heb je je eigen keuzes, je eigen noties en meningen. Soms beschouw je anderen als minder dan jezelf. Soms maak je je eigen egoïstische berekeningen en bid je niet of onderzoek je jezelf niet. Dit is waarom je je vanbinnen rusteloos voelt. Misschien weet je wat het probleem is, dus roep meteen Gods naam aan in je hart, kom dicht bij God en je zult beter worden. Wanneer je hart steeds geagiteerder en rustelozer wordt, moet je beslist niet denken dat God het je toestaat om te spreken. Nieuwe gelovigen moeten er extra om denken God in dit opzicht te gehoorzamen. De gevoelens die God in de mens plaatst, zijn vrede, vreugde, duidelijkheid en zekerheid. Vaak zijn er mensen die het niet begrijpen, die een warboel zullen veroorzaken en willekeurig zullen handelen – dit zijn allemaal onderbrekingen; let hier zorgvuldig op. Als je geneigd bent je in deze toestand te bevinden, moet je ‘preventief medicatie’ innemen om dat te voorkomen; anders zul je onderbrekingen veroorzaken en zal God je treffen. Wees niet zelfgenoegzaam; compenseer met de sterke punten van anderen je eigen tekortkomingen, bekijk hoe anderen naar Gods woorden leven, en bekijk of hun levens, handelingen en uitspraken het waard zijn om na te volgen. Als je anderen beschouwt als minder dan jezelf, ben je zelfgenoegzaam, verwaand en niemand tot nut. Wat nu essentieel is, is je richten op het leven, meer van mijn woorden eten en drinken, mijn woorden ervaren, mijn woorden kennen, mijn woorden echt jouw leven laten worden – dit zijn de belangrijkste dingen. Als iemand niet naar Gods woorden kan leven, kan zijn leven dan rijpen? Nee, dat kan het niet. Je moet te allen tijde naar mijn woorden leven en mijn woorden hebben als de gedragscode voor het leven, zodat je zult voelen dat het handelen naar die code datgene is wat God behaagt, en op een andere manier handelen is wat God haat; dan zul je langzamerhand op het juiste pad komen te lopen. Je moet begrijpen wat van God komt en wat van Satan komt. Wat van God komt, geeft je visies die steeds duidelijker zijn en brengt je steeds dichter bij God; je deelt oprechte liefde met je broeders en zusters, je bent in staat aandacht te schenken aan Gods last en hebt een godminnend hart dat nooit kleiner wordt. Voor je ligt een weg om te bewandelen. Wat van Satan komt, zorgt ervoor dat visies bij jou verdwijnen en dat je alles verliest wat je eerder had; je raakt vervreemd van God, je hebt geen liefde voor je broeders en zusters en je hebt een haatdragend hart. Je wordt wanhopig, je wenst niet langer het kerkleven te leiden en je godminnende hart is verdwenen. Dit is het werk van Satan en is ook het gevolg van het werk van kwade geesten.

Dit is een beslissend moment. Jullie moeten op je post blijven tot je laatste dienst, de ogen van je geest zuiveren om onderscheid te maken tussen goed en kwaad, en al jullie inspanning steken in het bouwen van de kerk. Ban Satans hulpjes, religieuze verstoringen en het werk van kwade geesten uit. Zuiver de kerk, zorg ervoor dat mijn wil ongehinderd wordt uitgevoerd en dan zal ik jullie waarlijk, in deze zeer korte tijd die aan de rampen voorafgaat, zo snel mogelijk compleet maken en naar de glorie leiden.

Hoofdstuk 23

Aan alle broeders en zusters die mijn stem hebben gehoord: jullie hebben de stem van mijn strenge oordeel vernomen en afschuwelijk lijden moeten doorstaan. Maar jullie moeten weten dat achter mijn strenge stem zich mijn intenties verschuilen! Ik disciplineer jullie, opdat jullie gered mogen worden. Weet dat ik jullie terwille van mijn geliefde zonen zal disciplineren, dat ik jullie zal snoeien en spoedig zal vervolmaken. Mijn hart is zo gretig, maar jullie begrijpen mijn hart niet en handelen niet overeenkomstig mijn woord. Vandaag komen mijn woorden tot jullie om je werkelijk te laten inzien dat God een liefhebbende God is en dat jullie allemaal de oprechte liefde van God hebben ervaren. Er is echter ook een klein aantal mensen dat doet alsof. Als ze het verdriet van andere mensen zien, imiteren ze hen en laten de tranen in hun ogen schieten. Er zijn anderen die – oppervlakkig gezien – iets verschuldigd lijken te zijn aan God en berouw lijken te hebben, maar in hun hart God niet echt begrijpen en ook niet zeker van Hem zijn; het is veeleer een façade. Deze mensen verafschuw ik het meest! Vroeg of laat zullen ze van mijn stad worden afgesneden. Mijn intentie is, dat ik verlang naar degenen die vurig naar mij verlangen. Alleen zij die mij met een oprecht hart volgen, kunnen mij behagen – hen zal ik zeker met mijn eigen handen ondersteunen en ervoor zorgen dat hen geen rampen overkomen. De mensen die echt naar God verlangen, zullen bereid zijn om rekening te houden met Gods hart en mijn wil te doen. Daarom zouden jullie spoedig de realiteit moeten binnengaan en mijn woord moeten aanvaarden als jullie leven – dat is de grootste last die ik draag. Pas als alle kerken en heiligen de realiteit binnengaan en rechtstreeks met mij communiceren, oog in oog met mij staan, en de waarheid en de rechtvaardigheid beoefenen, pas dan zullen zij mijn geliefde zonen zijn, degenen in wie ik mijn welbehagen heb. Op die mensen zal ik alle grote zegeningen doen neerdalen.

Hoofdstuk 24

De tijd komt steeds dichterbij. Ontwaakt! Alle heiligen! Ik zal tot jullie spreken. Allen die horen, zullen ontwaken. Ik ben de God in wie jullie al deze jaren hebben geloofd. Vandaag ben ik vlees geworden en voor jullie ogen gekomen. Dat onthult wie echt naar mij verlangt, wie bereid is om welke kosten dan ook voor mij te maken, wie echt naar mijn woord luistert en bereid is om de waarheid in praktijk te brengen. Want ik ben de almachtige God. Ik zie alle geheimen van de mens, die verborgen zijn in de duisternis. Ik weet wie werkelijk naar mij verlangt en wie mij weerstaat. Ik zie alle dingen.

Op dit moment wil ik zo snel mogelijk een groep mensen creëren die mijn hart najagen, en in staat zijn om rekening te houden met mijn lasten. Ik kan niet anders dan mijn kerk reinigen en zuiveren. De kerk is mijn hart. Ik veracht alle slechte mensen die jullie verhinderen om mijn woord te eten en drinken. De reden is dat er enkele mensen zijn die mij niet echt verlangen. Deze mensen zitten vol bedrog. Ze komen niet tot mij met hun ware hart. Ze zijn slecht. Het zijn mensen die de uitvoering van mijn wil belemmeren. Het zijn geen mensen die de waarheid in praktijk brengen. Deze mensen zijn vol zelfingenomenheid en arrogantie. Ze zijn bijzonder ambitieus en laten zich graag laatdunkend uit. De woorden die ze spreken zijn aangenaam om te horen, maar in het geheim beoefenen ze de waarheid niet. Al deze slechte mensen zullen worden afgesneden en geheel worden weggevaagd. Ze zullen wegkwijnen in rampen. Deze woorden dienen om jullie eraan te herinneren en jullie te vermanen, zodat jullie je voeten op het pad houden dat naar mijn hart is. Keer altijd terug naar je geest, want ik houd van hen die mij met heel hun hart liefhebben. Omdat jullie dicht bij mij komen, zal ik jullie beschermen en jullie weghouden van die kwaadaardige mensen. Ik zal jullie standvastigheid geven in mijn huis en jullie behoeden tot het einde.

Hoofdstuk 25

Almachtige God, Eeuwige Vader, Prins van de Vrede, onze God regeert! Almachtige God zet voet op de Olijfberg. Hoe mooi is dat! Luister! Wij wachters verheffen onze stem, wij zingen in koor, want God is naar Sion teruggekeerd. Met onze eigen ogen zien we de verwoesting van Jeruzalem. Barst los in vreugde en zing in koor, want God heeft ons troost gebracht en Jeruzalem verlost. In de ogen van alle naties heeft God Zijn heilige arm blootgelegd, de ware persoon van God is verschenen! Alle uiteinden van de aarde hebben de redding door onze God aanschouwd.

O, Almachtige God! De zeven Geesten zijn vanaf uw troon naar iedere kerk uitgezonden om al uw mysteriën te onthullen. Terwijl u op uw troon van glorie zit, hebt u uw koninkrijk bestuurd, en hebt u het met gerechtigheid en rechtvaardigheid stevig en stabiel gemaakt, en hebt u alle naties aan u onderworpen. O, Almachtige God! U hebt de gordel van koningen losgemaakt, u hebt de stadspoorten voor u opengesperd en deze zullen nooit meer sluiten. Want uw licht is gekomen en uw glorie staat op en laat haar schittering alle kanten op stralen. Duisternis is over de aarde gevallen, een dichte duisternis is neergedaald over alle volkeren. God! U bent echter aan ons verschenen en hebt uw licht op ons laten schijnen, en uw glorie zal aan ons te zien zijn. Alle naties zullen naar uw licht komen en de koningen zullen naar uw schittering komen. U slaat uw ogen op en kijkt rond: uw zonen komen voor u samen en zij komen van ver. Uw dochters worden in armen gedragen. O, Almachtige God! Uw grote liefde omvat ons. U bent het die onze voortgang op de weg naar uw koninkrijk leidt, u bent het wiens heilige woorden tot ons doordringen.

O, Almachtige God! Wij danken en prijzen u! Laat ons naar u opzien, van u getuigen, u loven en voor u zingen met een oprecht, kalm en standvastig hart. Laat ons vastberaden zijn en samen bouwen. Moge u ons snel mensen naar uw hart maken, die u kunt gebruiken. We wensen dat uw wil onbelemmerd uitgevoerd wordt in het hele land.

Hoofdstuk 26

Mijn zonen, let op mijn woorden, luister stil naar mijn stem en ik zal je openbaringen geven. Wees stil binnen mij, want ik ben je God, jullie enige Verlosser. Jullie moeten te allen tijde je hart stillen en in mij leven; ik ben je rots, jullie steunpilaar. Heb geen andere gedachten, maar vertrouw op mij met jullie hele hart en ik zal zeker aan jullie verschijnen – ik ben jullie God! O, die twijfelaars! Ze kunnen beslist niet standvastig zijn en ze zullen niets winnen. Jullie moeten weten welke tijd het nu is, wat een cruciaal moment het is! Hoe cruciaal het is! Houd jullie niet druk bezig met dingen die geen nut hebben; kom snel dicht bij mij, communiceer met mij en ik zal alle mysteries aan jullie openbaren.

Jullie moeten luisteren naar elk woord van begeleiding van de Heilige Geest; verkwansel ze niet. Zo vaak hebben jullie mijn woorden gehoord en vervolgens vergeten. O, onnadenkenden! Jullie hebben zo veel zegeningen verloren! Jullie moeten nu zorgvuldig luisteren naar mijn woorden en ze in acht nemen, meer met me communiceren en vaker dicht bij me komen. Bij alles wat je niet begrijpt, zal ik je begeleiden, en ik zal jullie de weg vooruit wijzen. Schenk geen aandacht aan meer communicatie met anderen. Er zijn op dit moment velen die letters en doctrines preken, en er zijn er te weinig die mijn werkelijkheid echt bezitten. Door hun communicatie wordt men verward en verstompt, zonder te weten hoe vooruit te komen. Als men hen heeft gehoord, begrijpt men misschien alleen maar iets meer van de letters en doctrines. Jullie moeten goed uitkijken en jullie hart altijd levend en in mijn bijzijn houden; jullie moeten met me communiceren en dicht bij me komen, en ik zal je datgene laten zien wat je niet begrijpt. Wees voorzichtig met wat je zegt, kijk altijd naar je hart en beloop het pad dat ik beloop.

Het zal nu niet lang meer duren; er is nog een klein beetje tijd over. Verzaak snel alle dingen behalve mij en kom me volgen! Ik zal jullie niet mishandelen. Zo vaak hebben jullie mijn handelingen verkeerd begrepen, maar weet je hoe veel ik van jullie houd? Ach, jullie begrijpen mijn hart gewoon niet. Hoe jullie ook hebben getwijfeld, hoeveel jullie me ook verschuldigd waren, ik zal het niet onthouden, en toch kies ik jullie om eropuit te gaan en naar mijn wil te handelen.

Vandaag is niet het moment om te treuzelen. Van nu af aan zal, in het geval jullie de een of andere verborgen agenda hebben, mijn oordeel over jullie heen komen. Als jullie me ook maar een moment verlaten, zullen jullie de vrouw van Lot worden. Nu versnelt het werk van de Heilige Geest, en wie het nieuwe licht niet kan bijhouden is in gevaar. Wie niet de wacht houdt, zal worden verlaten; jullie moeten jezelf beschermen. Je weet dat alle dingen in de omgeving om je heen er zijn met mijn toestemming, allemaal door mij gepland. Kijk duidelijk en stel mijn hart tevreden in de omgeving die ik je heb gegeven. Wees niet bang, de Almachtige God der heerscharen zal beslist met je zijn; Hij staat achter jullie en Hij is jullie schild. Vandaag hebben mensen te veel noties, wat mij dwingt om mijn wil te uiten via mensen op wie anderen neerkijken, tot schande van hen die verwaand, zelfgenoegzaam, hoogmoedig, eerzuchtig en van hoge rang zijn. Zo lang jullie oprechte aandacht schenken aan mijn last, zal ik alles voor jullie voorbereiden. Volg mij gewoon!

Hoofdstuk 27

De enige ware God die regeert over het universum en alle dingen – Almachtige God, Christus van de laatste dagen! Dit is het getuigenis van de Heilige Geest, dit is onweerlegbaar bewijs! De Heilige Geest is aan het werk om overal getuigenis af te leggen, zo dat niemand nog zal twijfelen. De zegevierende Koning, Almachtige God! Hij heeft de wereld overwonnen, Hij heeft de zonde overwonnen en de verlossing volbracht! Hij redt ons, deze groep mensen die door Satan verdorven zijn en Hij maakt ons compleet om Zijn wil uit te voeren. Hij regeert over de hele aarde, neemt haar terug en jaagt Satan de put van de afgrond in. Hij oordeelt de wereld, en niemand kan aan Zijn hand ontsnappen. Hij regeert als Koning.

De hele wereld juicht! Zij brengt eer aan de zegevierende Koning – Almachtig God! Voor eeuwig en altijd! U bent eer en lofprijzing waardig. Het gezag en de eer zij aan de grote Koning van het universum!

Er is maar weinig tijd, volg in de voetsporen van Almachtige God en ga door. Wees overdreven nauwkeurig, houd Zijn last in acht ben het met Hem eens en zet jezelf in voor Zijn managementplan. Je moet niet vasthouden aan je bezittingen en er is niet veel tijd. Offer ze op! Houd ze niet vast! Offer ze op! Houd ze niet vast!

Hoofdstuk 28

Wanneer je ziet dat de tijd zo snel voorbijgaat en het werk van de Heilige Geest voortraast, waardoor jij zulke grote zegeningen verkrijgt en de Koning van het universum ontvangt, Almachtige God, die de stralende Zon is, de Koning van het koninkrijk – dan is dit alles mijn genade en barmhartigheid. Wat is er verder nog dat jou van mijn liefde zou kunnen afsnijden? Denk goed na, probeer niet te ontsnappen, wacht ieder moment rustig bij mij en dwaal niet altijd buiten rond. Jouw hart moet zich sterk hechten aan mijn hart en wat er ook gebeurt, handel niet blindelings of willekeurig. Je moet naar mijn wil omzien, doen wat ik verlang en vastberaden zijn om achter te laten wat ik niet verlang. Je moet niet handelen naar je eigen emoties, maar in plaats daarvan rechtvaardigheid in praktijk brengen, zoals ik; zonder gevoel zelfs voor je ouders. Je moet alles achterlaten wat niet voldoet aan de waarheid en je moet jezelf aan mij opofferen en je voor mij inzetten met een puur hart dat van mij houdt. Laat je door geen persoon, gebeurtenis of zaak overheersen; zolang het voldoet aan mijn wil, breng het dan gewoon in praktijk in overeenstemming met mijn woorden. Wees niet bang, mijn handen zullen je steunen en ik zal je weghouden van alle kwaaddoeners. Je moet je hart behoeden, te allen tijde in mij verblijven, want je leven steunt om te leven op het mijne; als je mij verlaat zal je meteen verwelken.

Je moet weten dat dit de laatste dagen zijn. De duivel Satan zwerft rond als een brullende leeuw, op zoek naar mensen om te verslinden. Allerlei plagen breken nu uit en er zijn veel van iedere soort kwade geesten. Ik alleen ben de ware God, ik alleen ben jouw toevlucht. Nu kun je je alleen nog maar in mijn geheime plaats verstoppen, alleen binnenin mij, en rampen zullen je niet treffen en geen rampspoed zal bij jouw tent in de buurt komen. Je moet vaker dicht bij mij komen en met mij communiceren in de geheime plaats. Communiceer niet losjes met anderen. Je moet de betekenis in mijn woorden vatten: ik zeg niet dat je niet mag communiceren, maar dat je nog steeds geen onderscheidingsvermogen hebt. In deze tijd tiert het werk van kwade geesten welig. Ze gebruiken allerlei soorten mensen om met jou te communiceren. Hun woorden klinken heel aangenaam, maar er schuilt vergif in. Het zijn kogels met een suikerlaagje en voor je er erg in hebt brengen ze hun vergif bij je in. Je moet weten dat de meeste mensen vandaag de dag onstabiel zijn, alsof ze dronken zijn. Als je met anderen over je problemen communiceert, is wat zij te vertellen hebben slechts regels en doctrine, en dat is niet zo goed als rechtstreeks met mij communiceren. Kom voor mijn aangezicht en verwijder de oude dingen uit je binnenste, open je hart voor mij en dan zal mijn hart voorzeker aan jou geopenbaard worden. Je hart moet ijverig voor mij zijn. Wees niet lui, maar kom vaak dicht bij mij, dit is hoe jouw leven op de snelste manier kan groeien. Je moet in mij leven en ik zal in jou leven en in jou zal ik Koning zijn en zal ik je leiden in alle dingen en jij zal jouw deel van het koninkrijk krijgen.

Onderschat jezelf niet omdat je jong bent, je moet jezelf aan mij aanbieden. Ik let er niet op hoe mensen aan de oppervlakte lijken, of hoe oud ze zijn. Ik let er alleen maar op of ze me oprecht liefhebben, of ze mijn weg volgen en de waarheid in praktijk brengen zonder acht te slaan op al het andere. Maak je geen zorgen over morgen of wat de toekomst zal brengen. Zolang je in je leven elke dag op mij vertrouwt, zal ik je zeker leiden. Blijf niet hangen in de volgende gedachte: mijn leven is te min, ik begrijp niets – deze gedachte is door Satan gestuurd. Je hoeft alleen je hart te gebruiken om altijd dicht bij mij te komen, om mijn voetsporen tot het einde van de weg te volgen. Wanneer je mijn woorden van verwijt en waarschuwing hoort, word dan wakker en ren meteen naar voren, kom onophoudelijk dicht bij mij, houd de kudde bij en houd je ogen voorwaarts gericht. In mijn aanwezigheid dien je jouw God met heel je hart en heel je ziel lief te hebben. Denk op het pad van het dienen vaker aan mijn woorden. Bij het in praktijk brengen van de waarheid moet je niet flauwhartig zijn. Heb een machtig hart met de vastberadenheid en beslistheid van het mannelijke kind, heb een ontzagwekkend hart. Als je mij wilt liefhebben, moet je me in alles wat ik in jou wens te bereiken tevredenstellen. Als je mij wenst te volgen, moet je alles achterlaten wat je hebt, alles wat je liefhebt, je nederig aan mij onderwerpen met een eenvoudige geest. Onderzoek of denk niet op goed geluk, maar blijf op de hoogte van het werk van de Heilige Geest.

Hier, ik geef je advies: zorg ervoor dat je aan alles vasthoudt wat ik in je verlicht en zorg ervoor dat je het in praktijk brengt!

Hoofdstuk 29

Weet je dat de tijd dringt? Dus op korte termijn zul je je op mij verlaten en alle zaken van je afwerpen die onverenigbaar zijn met mijn gezindheid: onwetendheid, traag reageren, onduidelijke gedachten, teerhartigheid, een zwakke wil, dwaasheid, overtrokken emoties, verwarring en een gebrek aan onderscheidingsvermogen. Deze zaken moeten zo snel mogelijk worden afgeworpen. Ik ben Almachtige God! Zo lang je bereid bent met mij samen te werken, zal ik alle kwalen genezen waaraan jij lijdt. Ik ben de God die diep in het hart van mensen kijkt, ik ken al je kwalen en de plekken waar je tekortkomingen zetelen. Dat zijn de dingen die voorkomen dat je vooruitgang boekt in je leven, en zij moeten snel worden afgeworpen. Anders kan mijn wil niet op je worden uitgevoerd. Verlaat je op mij om alles weg te werpen wat ik van je illumineer, leef altijd volgens mij, blijf vlak bij mij, en zorg ervoor dat alle daden en heel je gedrag lijken op die van mij. Communiceer vaker met mij over dingen die je niet begrijpt, dan zal ik je zodanig leiden dat je vooruit kunt gaan. Als je het niet zeker weet, onderneem dan geen willekeurige acties; wacht eenvoudigweg op mijn tijd. Behoud een standvastig temperament, zorg ervoor dat je emoties niet dan weer heet, dan weer koud zijn; je moet een hart hebben dat altijd ontzag voor mij koestert. Wat je voor mijn ogen of achter mijn rug doet, moet altijd in overeenstemming zijn met mijn wil. Wees nooit uit mijn naam vergevensgezind tegenover iemand, of dat nu je echtgenoot of een familielid is; dat is onaanvaardbaar, hoe goed zij ook zijn. Je moet actie ondernemen op grond van de waarheid. Als je mij liefhebt, zal ik je grootse zegeningen verlenen. Ik zal niemand tolereren die zich verzet. Heb diegenen lief die ik liefheb, en haat degenen die ik haat. Besteed geen aandacht aan enig mens, ding of voorwerp. Kijk met je geest en zie duidelijk de mensen die door mij worden gebruikt, en treed meer in contact met spirituele mannen. Wees niet onwetend; je moet onderscheid maken. Koren zal altijd koren zijn en kaf zal nooit koren worden, en jij moet verschillende typen mensen herkennen. Je moet vooral behoedzaam zijn in wat je zegt en met je voeten op het pad blijven dat naar mijn hart is. Deze woorden moeten zorgvuldig worden overdacht. Je moet je opstandigheid afwerpen en zorgen dat je zo snel mogelijk geschikt bent om door mij te worden ingezet, zodat mijn hart tevreden zal zijn.

Hoofdstuk 30

Word wakker, broeders! Word wakker, zusters! Mijn dag zal niet worden uitgesteld; tijd is leven en tijd aangrijpen is leven redden! De tijd is niet veraf! Als jullie toelatingsexamens aan de universiteit afleggen en jullie slagen niet, kunnen jullie het opnieuw proberen en hard studeren voor de toets. Maar Mijn dag zal niet zo’n uitstel kennen. Onthoud het! Onthoud het! Ik dring bij jullie aan met deze goede woorden. Het einde van de wereld ontvouwt zich voor jullie ogen, grote rampen komen snel naderbij. Is jullie leven belangrijk, of jullie slapen, eten, drinken en kleden? De tijd is gekomen om deze dingen af te wegen. Twijfel niet langer en aarzel niet om zeker te zijn!

Hoe ellendig! Hoe armzalig! Hoe blind! Hoe wreed is de mensheid. Jullie negeren daadwerkelijk mijn woord – spreek ik dan tevergeefs tot jullie? Jullie zijn nog steeds zo nalatig, waarom? Waarom is dat? Hebben jullie daar nog niet eerder over nagedacht? Voor wie zeg ik deze dingen? Geloof in mij! Ik ben jullie Redder! Ik ben jullie Almachtige! Wees waakzaam! Wees waakzaam! Tijd die verloren is komt nooit meer terug, onthoud dit! Nergens op aarde kan je een medicijn kopen dat spijt verzacht! Hoe moet ik dan tegen jullie praten? Is mijn woord het niet waard dat jullie het zorgvuldig afwegen en herhaaldelijk overwegen? Jullie gaan zo achteloos om met mijn woorden en zo onverantwoordelijk met jullie leven; hoe zou ik dat kunnen verdragen? Hoe zou ik dat kunnen?

Waarom heeft er al die tijd onder jullie geen behoorlijk kerkelijk leven kunnen ontstaan? Omdat het jullie aan geloof ontbreekt; jullie zijn niet bereid om de prijs te betalen, jullie zijn niet bereid jezelf op te offeren en niet bereid om jullie in te zetten voor Mij. Word wakker, mijn zonen! Geloof in mij, mijn zonen! Mijn geliefden, waarom overwegen jullie niet wat er in mijn hart is?

Hoofdstuk 31

Ik hou van allen die oprecht naar mij verlangen. Als jullie je erop richten om van mij te houden, zal ik jullie zeker uitbundig zegenen. Begrijpen jullie mijn bedoelingen? In mijn huis is er geen verschil tussen een hoge en een lage status. Iedereen is mijn zoon, en ik ben jullie Vader, jullie God. Ik ben oppermachtig en uniek. Ik beheer het heelal en alle dingen!

Je moet mij in mijn huis ‘met nederigheid en onopvallendheid dienen’. Deze woorden moeten dienen als je motto. Wees geen blad aan een boom, maar wees de wortel van de boom, en wortel je diep in het leven. Betreed een ware levenservaring, leef met mijn woorden, zoek mij meer bij alles wat je doet, en kom nader tot mij en communiceer met mij. Schenk geen aandacht aan externe zaken, en word niet geregeerd door enig persoon, enige gebeurtenis of ding, maar communiceer alleen met geestelijke mensen over wat ik ben. Begrijp mijn bedoelingen, laat mijn leven door je heen stromen, en leef mijn woorden na en gehoorzaam aan mijn voorschriften.

Wijd al je kracht aan de zaken die ik je opgedragen heb; doe alles wat je kunt om mijn hart tevreden te stellen. Ik ben je kracht en je vreugde … Ik ben je alles. Streef alleen mij na. Ik ken de echte verlangens van je hart en dat je jezelf waarlijk voor mij inspant, maar je moet weten hoe je mij in mijn huis loyaliteit moet betonen en hoe je mij tot het einde moet volgen.

De kerk is mijn hart en ik brand van spanning voor de bouw van mijn kerk. Je moet jezelf voor mij inspannen door jezelf op te offeren zonder ook maar de minste terughoudendheid, en door wat aandacht te laten zien voor mijn bedoelingen, zodat mijn hart tevreden zal worden gesteld.

Hoofdstuk 32

Wat is licht? In het verleden beschouwden jullie feitelijk de transformatie van het werk van de Heilige Geest als licht. Er is waarachtig licht te allen tijde en wat ook omvat dat jullie verwerven wat God is door dicht tot mij te naderen en met mij te communiceren; dat jullie inzicht hebben in Gods woorden en Gods wil vatten in Zijn woorden, dat wil zeggen de Geest van Gods woorden voelen en Gods woorden in jullie opnemen terwijl jullie eten en drinken, dat jullie vatten wat Hij is door ervaring en Gods illuminatie ontvangen terwijl jullie met Hem communiceren, en ook dat jullie verlicht worden en nieuwe inzichten hebben in Gods woorden te allen tijde bij het beschouwen en overdenken. Als je Gods woord vatten en nieuw licht voelen, zullen je dan geen kracht hebben in je dienen? Jullie maken je echt veel zorgen in jullie dienst! Dat is omdat jullie de werkelijkheid niet hebben aangeraakt, jullie hebben geen echte ervaring of inzicht. Als je waarlijk inzicht had, zou je dan niet weten hoe te dienen? Wanneer je met sommige kwesties worden geconfronteerd, moet je ze met toewijding ervaren. Als je ook in een gemakkelijke en comfortabele omgeving kunt leven in het licht van Gods aangezicht, dan zul je Gods gezicht elke dag zien. Als je Gods gezicht zag en communiceerde met God, zou je dan geen licht hebben? Jullie gaan niet binnen in de realiteit en jullie zijn altijd aan de buitenkant op zoek, en vervolgens vinden jullie niets en wordt jullie voortgang in het leven vertraagd.

Concentreer je niet op de buitenkant, maar nader gewoon dicht tot God vanbinnen, onderhoud een intiem genoeg contact en probeer en Gods wil te begrijpen; zou je dan geen weg vinden in je dienen? Jullie moeten ijverig opletten en gehoorzamen. Als je alleen alle dingen doet in overeenstemming met mijn woorden en binnengaat op de wegen die ik aanwijs, zou je dan geen pad hebben? Als je het pad vindt om de werkelijkheid binnen te gaan, dan heb je ook het pad om God te dienen. Het is eenvoudig! Kom meer in Gods aanwezigheid, overdenk Gods woorden meer, en je zal verkrijgen wat je tekortkomt. Je zal ook nieuw inzicht hebben, nieuwe verlichting, en je zal het licht hebben.

Hoofdstuk 33

Mijn koninkrijk heeft diegenen nodig die eerlijk zijn, diegenen die niet hypocriet of bedrieglijk zijn. Zijn de oprechte en eerlijke mensen in de wereld dan populair? Ik ben precies het tegenovergestelde. Ik accepteer dat eerlijke mensen tot mij komen. Ik geniet van dit soort mensen, en ik heb zulke mensen dan ook nodig. Juist dit is mijn rechtvaardigheid. Sommige mensen zijn naïef; ze voelen het werk van de Heilige Geest niet en ze kunnen mijn wil niet bevatten. Zij kunnen de omstandigheden waarin hun gezin en hun omgeving zich bevinden niet duidelijk zien, ze doen dingen blindelings en verliezen veel kansen om genade te verkrijgen. Keer op keer hebben zij spijt van hun daden en als er iets voorvalt, kunnen ze het opnieuw niet duidelijk zien. Soms kunnen ze op God vertrouwen om met moeite een overwinning te behalen, maar als ze achteraf een soortgelijk voorval tegenkomen, steekt die oude ziekte weer de kop op en kunnen ze mijn wil niet bevatten. Maar hier kijk ik niet naar, en ik bewaar jullie overtredingen niet. Ik wil jullie juist redden van dit overspelige land en jullie een kans geven je leven te vernieuwen. Ik heb jullie keer op keer gratie verleend. Echter, nu is de meest cruciale stap. Jullie kunnen niet langer op deze manier verward voorwaarts gaan met hollen en stilstaan. Wanneer zullen jullie dan bij de bestemming aan kunnen komen? Jullie moeten je uiterste best doen om zonder te stoppen naar de eindstreep te rennen. Houd je niet in op het meest kritieke moment, ga moedig voort, en dan zal jullie een prachtig feest te wachten staan. Doe snel je bruiloftskleding en rechtvaardige gewaden aan en neem deel aan het trouwdiner van Christus. Geniet voor altijd van het genoegen van het gezin! Je zult niet langer depressief zijn, verdrietig en zuchtend als tevoren. Alles uit die tijd zal als rook zijn verdwenen en alleen het herrezen leven van Christus zal macht hebben in jou. In jou zal er een tempel zijn, gezuiverd door reiniging en wassen, en het leven der opstanding dat je hebt verworven zal voor altijd in je zijn!

Hoofdstuk 34

Almachtige God is de almachtige, alles bereikende en volledig ware God! Niet alleen draagt Hij de zeven sterren, draagt Hij de zeven Geesten, heeft Hij zeven ogen, opent Hij de zeven zegels en opent Hij de boekrol, maar belangrijker nog is dat Hij de zeven plagen en de zeven offerschalen toedient en de zeven bliksemschichten opent; lang geleden blies Hij op de zeven bazuinen! Alles wat door Hem is geschapen en volledig gemaakt, zou Hem moeten prijzen en loven en Zijn troon moeten verheerlijken. O, Almachtige God! U bent alles, u hebt alles bereikt, en met u is alles volledig, alles stralend, alles vrijgemaakt, alles vrij, alles sterk en machtig! Niets is verborgen of bedekt, met u worden alle mysteries onthuld. Bovendien oordeelt u over de massa’s van uw vijanden, u toont uw majesteit, toont uw verterende vuur, toont uw toorn, en wat nog meer is, u toont uw weergaloze, eeuwigdurende, totaal oneindige glorie! Alle volkeren zouden moeten ontwaken en zonder reserve juichen en zingen, daarmee de lof bezingend van de almachtige, de alom ware, alom levende, overvloedige, glorieuze en ware God Die van eeuwigheid tot eeuwigheid is. Zijn troon moet voortdurend worden verheven, Zijn heilige naam geprezen en verheerlijkt. Dit is mijn – Gods – eeuwige wil en het zijn de oneindige zegeningen die Hij aan ons openbaart en ons verleent! Wie onder ons erft die niet? Om Gods zegeningen te erven moet men Gods heilige naam verheerlijken en komen aanbidden door de troon te omringen. Al wie voor Hem verschijnen met andere motieven en andere bedoelingen, zullen worden weggesmolten door Zijn verterende vuur. Vandaag is de dag dat Zijn vijanden zullen worden veroordeeld, en zij zullen op deze dag ook sterven. Bovendien is het de dag dat ik, Almachtige God, zal worden geopenbaard en ik glorie en eer zal verwerven. O, alle volkeren! Verrijs snel om Almachtige God te verheerlijken en te verwelkomen Die ons voor eeuwig en altijd goedertierenheid en redding betoont, ons zegeningen verleent, Zijn zonen compleet maakt en met succes Zijn koninkrijk bereikt! Dit is Gods wonderbaarlijke daad! Dit is Gods eeuwige voorbeschikking en regeling, dat Hij Zelf komt om ons te redden, ons compleet te maken en ons de glorie binnen te brengen.

Allen die niet opstaan en getuigen, zijn de voorvaderen van de blinden, de koningen van de onwetendheid en zij zullen de eeuwig onwetenden, de eeuwige dwazen en de eeuwig blinde doden worden. Daarom moeten onze geesten ontwaken! Alle mensen moeten opstaan! Juich, prijs en verheerlijk zonder einde de Koning van glorie, de Vader van genade, de Zoon van verlossing, de weldadige zeven Geesten en Almachtige God Die machtig verterend vuur en rechtvaardig oordeel brengt, Die totaal toereikend, weldadig, almachtig en volledig is. Zijn troon zal voor eeuwig worden verheerlijkt! Alle mensen moeten zien dat dit Gods wijsheid is, Zijn geweldige manier om redding te brengen, en datgene wat Zijn glorieuze wil bereikt. Als wij niet opstaan en getuigen en het moment gaat voorbij, dan is er geen weg terug meer. Of wij zegeningen of tegenslagen krijgen, wordt in deze huidige fase van onze reis beslist, in overeenstemming met wat wij doen en denken en hoe wij leven op dit moment. Dus hoe moeten jullie handelen? Getuig van God en verheerlijk God altijd, verheerlijk Almachtige God, Christus van de laatste dagen – de eeuwige, unieke, ware God!

Van nu af aan moet je duidelijk zien dat allen die geen getuige zijn van God, die niet getuigen van de unieke, ware God, die twijfels koesteren over Hem, allemaal ziek, dood zijn en degenen zijn die God tarten! Gods woorden zijn al in oeroude tijden bewezen: al wie niet met mij bijeenbrengt, die drijft uiteen, en wie niet met mij is, die is tegen mij; dit is een onveranderlijke waarheid die in steen is uitgehouwen! Wie niet getuigen van God, zijn marionetten van Satan. Die mensen komen om Gods kinderen te storen en te misleiden, om Gods management te onderbreken, en zij dienen over de kling te worden gejaagd! Wie hun goede bedoelingen betoont, vraagt om zijn eigen vernietiging. Je moet horen en geloven wat Gods Geest zegt, het pad van Gods Geest bewandelen en naar de woorden van Gods Geest leven, en zelfs nog meer de troon van de almachtige God voorgoed verheerlijken!

Almachtige God is de God van de zeven Geesten! En dat is Hij ook van de zeven ogen en de zeven sterren; Hij opent de zeven zegels en de boekrol wordt door Hem helemaal geopend! Hij heeft op de zeven bazuinen geblazen, en de zeven offerschalen en zeven plagen zijn in Zijn hand, en kunnen worden ontketend zodra Hij dat wil. O, de zeven bliksemschichten die altijd verzegeld zijn geweest! De tijd is gekomen om die te openen! Hij die de zeven bliksemschichten zal openen, is al voor onze ogen verschenen!

Almachtige God! Bij u is alles van ketenen ontdaan en vrij, er zijn geen moeilijkheden, en alles verloopt vloeiend! Niets waagt het u te dwarsbomen of te hinderen, eenieder onderwerpt zich aan u. Wie dat niet doen, zullen allemaal sterven!

Almachtige God, God van de zeven ogen! Alles is volmaakt duidelijk, alles is licht en onbedekt, alles wordt geopenbaard en blootgelegd. Bij Hem is alles kristalhelder, en niet alleen God Zelf is zo, maar Zijn zonen zijn ook zo. Niemand, geen voorwerp en geen zaak kan verborgen worden voor Hem en Zijn zonen!

De zeven sterren van Almachtige God zijn helder! De kerk is volmaakt gemaakt door Hem, Hij stelt de boodschappers van Zijn kerk aan en de hele kerk valt onder Zijn voorziening. Hij opent alle zeven zegels, en Hij brengt Zelf Zijn managementplan en Zijn wil tot voltooiing. De boekrol is de geheime spirituele taal van Zijn management en Hij heeft die geopend en geopenbaard!

Alle mensen moeten luisteren naar Zijn zeven weerklinkende bazuinen. Met Hem wordt alles bekendgemaakt en zal nooit meer verborgen worden, en er is geen droefheid meer. Alles wordt onthuld en alles is zegevierend!

De zeven bazuinen van Almachtige God zijn open, glorierijke en zegevierende bazuinen! Het zijn ook de bazuinen die over Zijn vijanden oordelen! Te midden van Zijn overwinning, wordt Zijn hoorn verheven! Hij heerst over het hele universum!

Hij heeft de zeven offerschalen met plagen bereid en zij worden met volle kracht losgelaten op Zijn vijanden tot de uiterste limiet, en die zullen worden verslonden door de vlammen van Zijn verterende vuren. Almachtige God toont de kracht van Zijn gezag en Zijn vijanden sterven allen. De laatste zeven bliksemschichten zullen niet langer verzegeld zijn voor Almachtige God, zij zijn helemaal open! Helemaal open! Hij brengt Zijn vijanden ter dood met de zeven bliksemschichten, daarmee stabiliseert Hij de aarde en doet Hij haar dienst betonen aan Hem, waardoor zij nooit meer verwoest zal worden!

Rechtvaardige Almachtige God! Wij verheerlijken u voorgoed! U verdient oneindige lof, oneindige bijval en verheerlijking! Uw zeven bliksemschichten zijn niet alleen voor uw oordeel, maar meer nog voor uw glorie en gezag, om alles compleet te maken!

Alle volkeren vieren voor de troon, loven en verheerlijken de almachtige God, Christus van de laatste dagen! Hun stemmen doen, als door de donder getroffen, het hele universum op zijn grondvesten schudden! Absoluut alle dingen bestaan dankzij Hem en komen op dankzij Hem. Wie waagt het niet alle glorie, eer, gezag, wijsheid, heiligheid, overwinning en openbaringen geheel aan Hem toe te schrijven? Dit is wat Zijn wil heeft bereikt en het is de laatste voltooiing van de opbouw van Zijn management!

Hoofdstuk 35

Zeven donderslagen komen er van de troon, doen het universum schudden, werpen hemel en aarde omver en weerklinken door het uitspansel! Het geluid snerpt door het oor en mensen kunnen er niet aan ontsnappen noch zich ervoor verstoppen. Donder en bliksem breken los en in een ogenblik veranderen hemel en aarde en belanden mensen op de rand van de dood. Dan wordt de hele kosmos bliksemsnel omgeven door een hevige regenstorm vanuit de hemel! Net zo grondig als een stortbui duldt hij geen smet tot in de verste hoeken van de aarde en spoelt hij alles en iedereen van top tot teen schoon, niets kan ervoor verborgen blijven noch kan ook maar iemand ervoor schuilen. Donderslagen knallen als bliksemflitsen met een kil licht en laten mannen rillen van angst! Het scherpe tweesnijdende zwaard slaat neer op de zonen der rebellie en de vijand wordt geconfronteerd met rampen, zonder een plek om zich te verstoppen. Verdoofd door het woeden van wind en regen, wankelend onder de slagen, vallen ze onmiddellijk dood neer in het stromende water en worden weggespoeld. Er is slechts de dood en geen manier om in leven te blijven. De zeven donderslagen komen van mij en laten mijn intentie zien: de oudste zonen van Egypte neerslaan, de slechteriken straffen en mijn kerken reinigen, zodat iedereen affiniteit met elkaar zal hebben, zich waarachtig zal gedragen en één van hart met mij zal zijn en zodat alle kerken in de kosmos samengevoegd kunnen worden tot één. Dat is mijn doel.

De donder rolt en het geluid van geweeklaag rolt in zijn kielzog. Sommigen worden gewekt uit hun sluimering en, zeer verontrust, zoeken diep in hun ziel en haasten zich terug naar de troon. Ze staken hun ongebreidelde bedriegerijen en ongehoorde daden; voor zulke mensen is het niet te laat om gewekt te worden. Ik kijk toe vanaf de troon. Ik kijk diep in de harten van mensen. Ik red hen die oprecht en vurig naar mij verlangen en ik heb medelijden met hen. Ik zal hen die, meer dan al het andere, mij in hun hart liefhebben, die mijn wil begrijpen en mij helemaal tot aan het einde van de weg volgen, tot in eeuwigheid redden. Mijn hand zal hen veilig vasthouden, zodat ze niet geconfronteerd worden met dit tafereel en hun niets zal overkomen. Sommigen krijgen bij het zien van dit beeld van bliksemschichten een onuitsprekelijk leed in hun hart en hebben buitengewoon veel berouw. Als ze blijven volharden in dit gedrag, is het voor hen te laat. O, alles en alle dingen! Het zal allemaal gedaan worden. Dat is ook een van de manieren waarop ik red. Ik red degenen die mij liefhebben en sla de slechteriken neer. Ik vestig mijn koninkrijk bestendig en rotsvast op aarde en laat alle naties en alle volkeren, allen in het universum en aan de uiteinden van de aarde, weten dat ik majesteit ben, dat ik laaiend vuur ben, dat ik de God ben die het diepst van ieder mensenhart zoekt. Van nu af aan wordt het oordeel van de grote witte troon publiekelijk geopenbaard aan de menigten en aan alle volkeren wordt aangekondigd dat het oordeel is begonnen! Er is geen twijfel mogelijk dat allen wier woorden niet welgemeend zijn, dat zij die twijfelen en niet zeker durven zijn, zij die hun tijd verdoen, zij die mijn wensen begrijpen, maar niet bereid zijn ze in praktijk te brengen – dat over hen allemaal geoordeeld moet worden. Jullie moeten je eigen intenties en motieven zorgvuldig onderzoeken en je juiste plaats innemen; breng mijn woorden serieus in praktijk, schat jullie levenservaring op waarde en handel niet oppervlakkig enthousiast, maar maak jullie levens volgroeid, volwassen, stabiel en ervaren – alleen dan zullen jullie naar mijn hart zijn.

Ontzeg de hielenlikkers van Satan en de kwade geesten die dat wat ik opbouw, verstoren en verwoesten iedere kans om dingen in hun eigen voordeel te gebruiken. Ze moeten streng beperkt en beteugeld worden; ze kunnen alleen aangepakt worden met behulp van een scherp zwaard. De ergsten moeten direct uitgeroeid worden om problemen in de toekomst te voorkomen. En de kerk zal vervolmaakt worden, zonder enige mismaaktheid, en zal gezond zijn, vol vitaliteit en energie. Na het flitsen van de bliksem weerklinken er donderslagen. Jullie moeten niet nalatig zijn en jullie moeten niet opgeven, maar je uiterste best doen om bij te blijven en jullie zullen zeker kunnen zien wat mijn hand doet, wat ik wil winnen, wat ik wil verwerpen, wat ik wil vervolmaken, wat ik wil uitroeien en wat ik wil neerslaan. Dat alles zal zich voor jullie ogen ontvouwen, zodat jullie duidelijk mijn almacht kunnen zien.

Van de troon tot het universum en de uiteinden der aarde weerklinken de zeven donderslagen. Een grote groep mensen zal gered worden en zich onderwerpen voor mijn troon. Terwijl ze dit levenslicht volgen, zoeken mensen naar een weg om te overleven en ze kunnen niet anders dan naar mij komen, om neer te knielen in aanbidding en met hun mond de naam van de almachtige ware God uit te roepen en hun smeekbeden te uiten. Maar bij degenen die mij weerstaan, degenen die hun hart verharden, zal de donder in hun oren weergalmen en ze zullen zonder twijfel moeten sterven. Dat is simpelweg de uiteindelijke uitkomst die hun wacht. Mijn geliefde zonen die triomferen, zullen in Sion blijven en alle volkeren zullen zien wat zij verwerven, en voor jullie zal immense glorie verschijnen. Waarlijk, dit is een grote zegen en het is een lieflijkheid die moeilijk onder woorden te brengen is.

Het rollen van de zeven donderslagen is de redding van hen die mij liefhebben, die naar mij verlangen met oprechte harten. Zij die mij toebehoren en hen die ik heb voorbeschikt en gekozen, kunnen allen komen onder mijn naam. Ze kunnen mijn stem horen, die God is die hen roept. Laat hun aan de uiteinden van de aarde zien dat ik rechtvaardig ben, dat ik trouw ben, dat ik goedertierenheid ben, dat ik barmhartigheid ben, dat ik majesteit ben, dat ik laaiend vuur ben en dat ik ten slotte genadeloos oordeel ben.

Laat iedereen ter wereld zien dat ik de ware en volledige God Zelf ben. Alle mensen zijn ten volle overtuigd en niemand durft mij nogmaals te weerstaan, over mij te oordelen of mij te lasteren. Anders zullen ze onmiddellijk getroffen worden door vervloekingen en zal hun rampspoed ten deel vallen. Ze zullen slechts huilen en tandenknarsen, ze hebben hun eigen verwoesting teweeg gebracht.

Laat het alle volkeren weten, laat het bekend zijn in het universum en tot de uiteinden der aarde, in elk huis en bij ieder mens: Almachtige God is de ene ware God. Iedereen zal, de een na de ander, op de knieën vallen en mij aanbidden, en zelfs kinderen die net hebben leren praten, zullen uitroepen: “Almachtige God”! De ambtenaren die macht uitoefenen, zullen ook met eigen ogen de ware God voor zich zien verschijnen en ze zullen zich ter aarde werpen in aanbidding, smekend om genade en vergeving, maar dit is werkelijk te laat, want het moment van hun ondergang is gekomen. Ze kunnen slechts afgemaakt worden en veroordeeld worden tot de onpeilbare diepte. Ik zal het hele tijdperk tot een einde brengen en mijn koninkrijk des te meer versterken. Alle naties en volkeren zullen zich aan mij onderwerpen tot in alle eeuwigheid!

Hoofdstuk 36

Almachtige ware God, de Koning gezeten op Zijn troon, beheerst het gehele heelal. Zijn gezicht is naar alle landen en volkeren gewend en alles onder de hemel schittert van Zijn glorie. Al wat leeft in het universum en tot de uithoeken van de aarde zal het zien. In het licht van het gezicht van de ware God hebben de bergen, de rivieren, de meren, de aarde, de zeeën en alle levende wezens de gordijnen opengegooid; ze komen weer tot leven, alsof ze ontwaken uit een droom, als kiemplantjes die opkomen uit de aarde!

O! De enige ware God verschijnt voor de mensen van de wereld. Wie durft Hem met verzet tegemoet te treden? Iedereen beeft van angst. Iedereen is volledig overtuigd en smeekt steeds weer om vergeving. Alle mensen knielen voor Hem en alle monden aanbidden Hem! De continenten en de zeeën, de bergen, de rivieren – alles looft Hem zonder ophouden! De lente komt met haar warme winden die zachte lenteregen brengen. Net als alle mensen, dragen de stromen van rivieren verdriet en geluk met zich mee, ze plengen tranen van schuldgevoel en zelfverwijt. De rivieren, de meren, de branding en de woeste baren zingen, ze loven de heilige naam van de ware God! Hoe helder klinkt het geluid van lofprijzingen! De oude dingen die ooit door Satan waren verdorven, zullen stuk voor stuk worden vernieuwd en veranderd en zullen een geheel nieuw rijk binnengaan …

Dit is de heilige bazuin die begint te schallen! Luister ernaar. Dat zoete geluid is de uitspraak vanaf de troon die aan alle landen en volkeren bekend maakt dat de tijd is gekomen, dat het definitieve einde is gekomen. Mijn managementplan is afgerond, mijn koninkrijk is openlijk op aarde verschenen. De aardse koninkrijken zijn mijn – Gods – koninkrijk geworden. Mijn zeven bazuinen klinken vanaf de troon en er zullen zulke wonderbaarlijke dingen gaan gebeuren! Met de kracht van een lawine en de macht van donder en bliksem stromen van alle kanten de mensen uit alle hoeken van de aarde toe. Sommigen komen per boot over de zee, anderen per vliegtuig, sommigen met allerlei verschillende voertuigen, weer anderen te paard. Kijk goed, luister aandachtig: deze ruiters op hun paarden in allerlei kleuren zijn geesten die opgewekt zijn, machtig en schitterend. Ze geven niet om leven of sterven, alsof ze het strijdperk in trekken om slag te leveren. Zoveel mannen, vrouwen en kinderen zullen, onder het gehinnik van paarden en het geschreeuw van mensen die de ware God aanroepen, in een ogenblik onder hun hoeven worden vertrappeld. Sommigen sneuvelen, sommigen kijken de dood in de ogen, sommigen raken verminkt, terwijl er niemand naar hen omkijkt. Ze schreeuwen hysterisch en jammeren van pijn. Opstandige kinderen! Is dit niet jullie definitieve einde?

Ik kijk met vreugde neer op mijn volk dat mijn stem hoort en uit alle naties en landen bij elkaar komt. Alle mensen, bij wie de ware God altijd voorop de tong ligt, loven en dansen onophoudelijk van vreugde! Ze getuigen aan de wereld en het geluid van hun getuigenissen van de ware God is als het geluid van donderende wateren. De mensen zullen zich verdringen om mijn koninkrijk binnen te gaan.

De klanken van mijn zeven bazuinen wekken de mensen die in diepe slaap zijn! Sta snel op, het is nog niet te laat. Denk toch om je leven! Doe je ogen open en kijk hoe laat het is. Wat is er nog om naar te streven? Wat is er nog om aan te denken? En wat is er nog om je aan te hechten? Heb je er soms nooit over nagedacht dat er een verschil in waarde is tussen het verkrijgen van mijn leven en de dingen waar je van houdt en aan gehecht bent? Wees niet langer koppig en vol capriolen. Deze kans mag je niet laten schieten, dit moment komt niet meer terug! Sta onmiddellijk op, oefen je in het gebruik van je geest, gebruik allerlei gereedschappen om alle plannen en intriges van Satan te doorzien en tegen te houden en van Satan te winnen, zodat je levenservaring zich kan verdiepen en je mijn gezindheid kunt naleven, opdat je leven nog rijper en geoefender mag worden en je altijd in mijn voetsporen kunt volgen. Onverschrokken, zonder zwakte, altijd vooruit, stap voor stap, rechtdoor tot het einde van de weg!

Als de zeven bazuinen weer klinken, is dat het signaal van het oordeel. Het oordeel over de kinderen van de opstand, het oordeel over alle landen en volkeren, en alle naties zullen zich overgeven voor God. Gods glorierijke aangezicht zal zeker verschijnen voor alle naties en volkeren. Iedereen zal volledig overtuigd zijn, en het roepen tot de ware God zal nooit verstommen. De almachtige God wordt nog veel glorieuzer en mijn kinderen zullen delen in mijn glorie en delen in mijn koningschap, oordelen over alle naties en volkeren, de slechte mensen straffen, en redding en genade brengen naar de mensen die mij toebehoren, en het koninkrijk sterken en bestendigen. Door het geschal van de zeven bazuinen wordt een groot aantal mensen gered. Ze keren terug voor mijn aangezicht om neer te knielen en mij te aanbidden met onafgebroken lofprijzingen!

Als de zeven bazuinen nogmaals klinken, is dat het slotstuk van het tijdperk, de bazuinstoot van de overwinning over de duivel Satan, het saluut dat het begin van het openlijk leven in het koninkrijk op aarde aankondigt! Hoe verheven is dit geschal, het weerklinkt om de troon, het doet hemel en aarde beven. Dit is het teken van de overwinning van mijn managementplan en is het oordeel over Satan; het veroordeelt deze oude wereld geheel ter dood om terug te keren in de bodemloze put! Dit geschal betekent dat de poort van genade op het punt staat om gesloten te worden en dat het leven van het koninkrijk op aarde zal beginnen, wat juist en correct is. God redt de mensen die Hem liefhebben. Als zij eenmaal zijn teruggekeerd naar Zijn koninkrijk, zullen de mensen op aarde te maken krijgen met hongersnood en pest, en worden Gods zeven kommen en zeven pandemieën een voor een werkelijkheid. Hemel en aarde zullen voorbijgaan, maar mijn woorden gaan nooit voorbij!

Hoofdstuk 37

Het ontbreekt jullie werkelijk aan geloof in mijn aanwezigheid, en jullie vertrouwen vaak op jezelf om te handelen. “Jullie kunnen niets doen zonder mij!” Toch laten jullie, verdorven mensen, mijn woorden altijd het ene oor in en het andere uit waaien. Het leven vandaag de dag is een leven van woorden; zonder woorden is er geen leven, geen ervaring en – dit spreekt al helemaal voor zich – geen geloof. Het geloof ligt in woorden; alleen door meer van julliezelf in Gods woorden te gieten, kunnen jullie alles hebben. Maak je geen zorgen dat jullie niet zullen opgroeien; het Leven groeit wél, en niet door de zorgen van mensen.

Jullie zijn altijd geneigd ongerust te worden en jullie luisteren niet naar mijn instructies. Jullie willen altijd mijn tempo voorbijstreven. Wat is dit? Het is menselijke ambitie. Jullie moeten duidelijk onderscheiden wat van God en wat van julliezelf komt. In mijn aanwezigheid zal enthousiasme nooit worden geprezen. Ik wil dat jullie in staat zijn mij tot het einde te volgen en de hele tijd onveranderlijk trouw te zijn. Jullie geloven dat op deze manier handelen toewijding aan God is. Jullie blinde mensen! Waarom komen jullie niet vaker voor mij om te zoeken, maar rommelen jullie in je eentje aan? Jullie moeten het duidelijk zien! De ene die nu werkt, is beslist geen mens, maar is de Heerser over alles, de ene ware God – de Almachtige! Jullie moeten niet nalatig zijn, maar alles wat jullie hebben constant vasthouden, want mijn dag is nabij. Zouden jullie op zo’n moment echt nog altijd niet wakker worden? Hebben jullie het nog niet duidelijk gezien? Jullie gaan nog altijd om met de wereld; jullie kunnen er niet mee breken. Waarom? Houden jullie echt van mij? Zijn jullie in staat je harten bloot te leggen, zodat ik ze kan zien? Zijn jullie in staat mij je hele wezen aan te bieden?

Denk vaker aan mijn woorden en begrijp ze altijd duidelijk. Wees niet verward of halfslachtig. Breng meer tijd door in mijn aanwezigheid, ontvang meer van mijn zuivere woorden en begrijp mijn bedoelingen niet verkeerd. Wat willen jullie verder nog dat ik tegen jullie zeg? De harten van mensen zijn hard; mensen zijn te zwaar beladen met noties. Ze denken altijd dat het genoeg is om alleen maar rond te komen en ze maken van hun leven altijd een grapje. Dwaze kinderen! Het is laat; dit is niet het moment om vertier te zoeken. Jullie moeten je ogen openen en zien hoe laat het is. De zon staat op het punt langs de horizon te komen en de aarde te verlichten. Open jullie ogen en kijk; wees niet achteloos.

Dit is een grote kwestie en toch doen jullie er op zo’n manier lichtvaardig over en gaan jullie er op zo’n manier mee om! Ik ben ongerust, maar er zijn er maar weinigen die rekening houden met mijn hart, die mijn goede vermaningen kunnen horen en naar mijn raad kunnen luisteren! De missie is zwaar, maar onder jullie zijn er weinigen die de last omwille van mij kunnen delen. Jullie houden nog steeds zo’n houding vol. Hoewel jullie, vergeleken met het verleden, enige vooruitgang hebben geboekt, kunnen jullie niet altijd in deze fase blijven! Mijn voetstappen bewegen zich snel voorwaarts, maar jullie snelheid blijft dezelfde. Hoe kunnen jullie het tegenwoordige licht en mijn stappen bijhouden? Twijfel niet langer. Ik heb telkens weer voor jullie benadrukt: mijn dag zal niet langer worden uitgesteld!

Het tegenwoordige licht kan, omdat het bij het heden hoort, niet worden vergeleken met het vroegere licht en evenmin met het toekomstige licht. Met elke dag die voorbijgaat, worden nieuwe openbaringen en nieuw licht sterker en helderder. Wees niet langer verdwaasd; wees niet langer dwaas; klamp je niet langer vast aan de oude manieren van doen; en talm en verspil mijn tijd niet langer.

Wees waakzaam! Wees waakzaam! Bid meer tot mij en breng meer tijd door in mijn aanwezigheid. Dan zullen jullie beslist alles verkrijgen! Geloof dat door dit te doen, jullie beslist alles zullen verkrijgen!

Hoofdstuk 38

Het is niet dat jouw geloof goed en zuiver is, maar eerder dat mijn werk is wonderbaarlijk! Alles is te danken aan mijn genade. Je mag niet de geringste verdorven gezindheid hebben van zelfzucht of arrogantie, anders zal ik niet aan jou werken. Je moet heel goed begrijpen dat het niet aan mensen zelf te danken is of ze vallen dan wel sterk overeind staan, maar aan mij. Tegenwoordig zul je, als je deze stap niet duidelijk begrijpt, het koninkrijk beslist niet betreden! Je moet begrijpen dat wat er vandaag gedaan wordt het wonderbaarlijke werk van God is; het heeft niets met de mens te maken. Wat stellen de handelingen van de mens voor? Wanneer ze niet zelfzuchtig, arrogant en trots zijn, onderbreken ze Gods management en vernietigen ze zijn plannen. O, de verdorvenen! Je moet je vandaag op mij beginnen te verlaten; als je dat niet doet, dan zal ik je vandaag vertellen dat je nooit iets zal bereiken! Alles zal vruchteloos zijn en wat je onderneemt zal waardeloos zijn!

Treuzel of aarzel niet; vandaag zal bij ieder van hen die mij liefhebben mijn wonderbaarlijke werk worden uitgevoerd. Ik heb niets aan diegenen die zich niet vernederen, en vandaag gebruik ik alleen diegenen die door en door nederig zijn. Alleen voor wie mij met een eerlijk hart beminnen, op wie anderen neerkijken, degenen die in staat zijn zich volledig voor mij open te stellen, zal ik mij volledig openstellen. Ik zal je mijn bedoelingen laten begrijpen en te allen tijde sta je voor mij en ontvang je mijn zegeningen. Vandaag zal ik diegenen die zich voor mij uitputten, die zich voor mij opofferen en voor mij lasten dragen, nooit oneerlijk behandelen, en zo wordt mijn rechtvaardigheid geopenbaard. Klaag niet over mij; mijn genade volstaat voor jullie. Je kunt net zo goed komen en die genade aannemen zodat je onvergelijkelijke zoetheid moge proeven. Dit zal niet alleen liefde voor mij in je scheppen maar die liefde ook verdiepen.

Mijn werk wordt stap voor stap uitgevoerd, en het is absoluut niet ondoordacht of verwarrend. Om mij te volgen moeten jullie dit ook doen. Kijk naar mijn houding en leer van mij. Op die manier zul je, als je mijn voetstappen volgt, in de manifestatie van het koninkrijk worden gebracht. Juich met één stem! Mijn zonen! Gods werk zal worden volbracht in jullie als groep mensen. Voelen jullie je niet gezegend?

Het is inderdaad moeilijk te bevatten! Ik heb jullie vandaag hier gebracht opdat jullie mijn wonderbaarlijke werk kunnen zien!

Hoofdstuk 39

Open je ogen en kijk, en je kunt mijn geweldige kracht overal zien! Je kunt overal zeker van mij zijn. Het universum en het uitspansel verspreiden mijn geweldige kracht. De woorden die ik heb gesproken zijn allemaal uitgekomen in de opwarming van de aarde, de klimaatverandering, de afwijkingen van de mens, de maatschappelijke chaos en het bedrog in de harten van de mensen. De zon verbleekt en de maan wordt roder; alles is in de war. Zien jullie dat nog steeds niet?

Hierin wordt de geweldige kracht van God geopenbaard. Het lijdt geen twijfel dat Hij de enige ware God is – de Almachtige – die mensen al zovele jaren najagen! Wie kan eerst spreken en daarna dingen bewerkstelligen? Alleen onze Almachtige God. De waarheid openbaart zich onmiddellijk nadat Hij heeft gesproken. Dan kun je toch niet anders dan zeggen dat Hij de ware God is?

Diep vanbinnen weet ik dat jullie allemaal met mij willen samenwerken en ik geloof dat mijn uitverkorenen, mijn geliefde broeders en zusters, allemaal dit soort ambitie hebben. Maar jullie kunnen gewoonweg niet binnengaan en dit werkelijk in praktijk brengen, kunnen niet rustig en kalm blijven wanneer jullie tegen de werkelijkheid aanlopen. Jullie slaan helemaal geen acht op Gods bedoelingen, jullie persoonlijke belangen komen op de eerste plaats, het gaat allemaal om jullie. Laat ik jullie wel zeggen: op deze manier worden mijn bedoelingen nooit vervuld. Kind! Geef je hart gewoon volledig aan mij. Wees duidelijk! Ik heb geen behoefte aan je geld of je bezittingen. Ik wil niet dat je overijverig, bedrieglijk of bekrompen voor mij komt om me te dienen. Wees stil en zorg dat je hart zuiver is. Wacht en zoek wanneer problemen zich aandienen, en ik zal je een antwoord geven. Twijfel niet! Waarom geloof je nooit dat mijn woorden waar zijn? Waarom kun je mijn woorden niet geloven? Uitermate koppig en nu nog steeds zo; je bent te onwetend en helemaal niet verlicht! Hoeveel herinneren jullie je van de essentiële waarheid? Hebben jullie deze daadwerkelijk ervaren? Jullie raken in verwarring en handelen roekeloos en overhaast wanneer jullie te maken krijgen met problemen! Het belangrijkste vandaag is dat je binnengaat in de geest en meer met me communiceert, op dezelfde manier als waarop jullie eigen hart over een kwestie nadenkt. Begrijpen jullie dat? Dit is wezenlijk! Het uitstellen van het in praktijk brengen is werkelijk een probleem. Schiet op, stel het niet uit! Wie mijn woorden hoort en niet treuzelt, maar ze onmiddellijk in praktijk brengt zal een zeer gezegend mens zijn! Ik zal je dubbel belonen! Maak je geen zorgen! Handel naar wat ik zeg, stel het geen seconde uit! Jullie menselijke opvattingen zijn vaak zo en jullie hebben de neiging dingen uit te stellen – wat vandaag gedaan moet worden, stel je altijd uit tot morgen. Lui en zo klunzig. Woorden schieten hier tekort! Ik overdrijf niet, dit is een feit. Geloof je het niet, neem jezelf en je situatie dan eens zorgvuldig in ogenschouw, en je zult ontdekken dat het werkelijk zo is!

Hoofdstuk 40

Waarom zijn jullie zo traag van begrip? Waarom zijn jullie zo verdoofd? Diverse malen zijn jullie eraan herinnerd en nog zijn jullie niet wakker geschud; dit verontrust mij. Ik kan het waarachtig niet aan om mijn zonen zo te zien. Hoe kan mijn hart dit verdragen? Ach! Ik zal het jullie met mijn eigen hand moeten bijbrengen. Mijn tempo gaat voortdurend sneller. Mijn zonen! Kom snel overeind en werk met mij mee. Wie put zich nu oprecht voor mij uit? Wie is in staat zich volledig in te zetten zonder de minste klacht? Jullie zijn altijd zo verdoofd en dom! Hoevelen zijn in staat rekening te houden met mijn gevoelens, en wie kunnen werkelijk de Geest van mijn woorden bevatten? Het enige wat ik kan doen is gespannen afwachten en hopen; als ik zie dat niets van wat jullie doen mijn hart tevreden kan stellen, wat kan ik dan zeggen? Mijn zonen! Alles wat Vader vandaag doet, is voor mijn zonen. Waarom kunnen mijn zonen mijn hart nooit begrijpen, en waarom maken mijn zonen mij, jullie Vader, altijd ongerust? Wanneer worden mijn zonen eens volwassen, wanneer maken ze mij niet meer ongerust en laten ze me eens ontspannen zijn over hen? Wanneer zullen mijn zonen in staat zijn onafhankelijk te leven, op te staan en de lasten die op de schouders van Vader rusten te verlichten? Ik vergiet slechts in stilte tranen om mijn zonen, en ik stort alles uit voor de voltooiing van Gods managementplan en om mijn zonen, degenen die ik liefheb te redden. Ik heb geen andere keus.

Mijn beloften zijn uitgekomen en manifesteren zich voor jullie ogen. Waarom ontzien jullie mijn hart niet? Waarom? Waarom? Tot nu toe hebben jullie geteld: hoeveel dingen hebben jullie gedaan die mijn hart tevredenstelden, en hoeveel dingen hebben jullie gedaan die de kerk ondersteunden en voedden? Denk hier zorgvuldig over na, wees niet achteloos. Laat geen enkele oprechte situatie los. Je mag je niet alleen op uiterlijk richten en de essentie over het hoofd zien. Te allen tijden moet je onderzoeken of elk van je woorden en daden en alles wat je onderneemt het oordeel heeft ondergaan voor de zetel van Christus, en of je getransformeerd bent in het beeld van een nieuwe persoon – geen imitatie, maar eerder iets wat van diep binnenin tot uiting komt met de expressie van leven. Stel je leven niet uit om te vermijden dat je verliezen lijdt. Haast je en verhelp deze situatie, stel mijn hart tevreden en houd de grondbeginselen van het gedrag voor ogen: doe dingen met rechtvaardigheid en oprechtheid en stel mijn hart tevreden. Wees niet roekeloos. Vergeet je dat niet?

Hoofdstuk 41

Wees niet vervuld van zulke zware twijfels met betrekking tot de problemen die zich in de kerk voordoen. Bij het bouwen van de kerk zijn fouten onvermijdelijk, maar raak niet in paniek wanneer je problemen tegenkomt. Wees liever kalm en bedaard. Heb ik het jullie niet al gezegd? Verschijn vaak voor mij en bid, en ik zal je duidelijk mijn bedoelingen laten zien. De kerk is mijn hart en mijn uiteindelijke doel, dus hoe zou ik de kerk niet kunnen liefhebben? Wees niet bang; wanneer zulke dingen in de kerk gebeuren, gebeuren ze met mijn toestemming. Ga staan en spreek voor mij. Heb vertrouwen dat alle dingen en zaken door mijn troon zijn toegelaten en mijn bedoelingen in zich dragen. Als je lichtzinnig blijft communiceren, zullen er problemen ontstaan. Heb je nagedacht over de consequenties? Dit is iets waar Satan gebruik van zal maken. Verschijn vaak voor mij. Ik zal het duidelijk zeggen: als je iets gaat doen zonder voor mij te verschijnen, denk dan niet dat je in staat zult zijn om het te volbrengen. Jullie hebben me in deze positie gedwongen.

Wees niet ontmoedigd, wees niet zwak. Ik zal het je duidelijk maken. De weg naar het koninkrijk is niet zo vlak; niets is zo eenvoudig! Jullie willen dat zegeningen makkelijk komen, nietwaar? Iedereen zal tegenwoordig bittere beproevingen moeten doorstaan. Zonder dergelijke beproevingen zal het liefhebbende hart dat jullie voor mij hebben niet sterker worden en zullen jullie geen werkelijke liefde voor mij hebben. Zelfs als deze beproevingen slechts bestaan uit geringe omstandigheden, zal iedereen ze toch moeten doorstaan. Het is alleen zo dat de zwaarte van de beproevingen van persoon tot persoon zal verschillen. Beproevingen zijn een zegening van mij. Hoeveel van jullie verschijnen vaak voor mij en smeken op je knieën om mijn zegeningen? Dwaze kinderen! Jullie denken altijd dat een paar gunstige woorden gelden als mijn zegening, maar jullie erkennen niet dat bitterheid een van mijn zegeningen is. Degenen die in mijn bitterheid delen, zullen zeker in mijn zoetheid delen. Dat is mijn belofte en mijn zegening voor jullie. Aarzel niet om te eten en te drinken en te genieten van mijn woorden. Wanneer de duisternis verdwijnt, zal er licht zijn. Het is het donkerst voor zonsopkomst; daarna wordt de lucht geleidelijk lichter en dan komt de zon op. Wees niet bang of timide. Ik ondersteun nu mijn zonen en oefen mijn macht voor hen uit.

Ontloop jullie verantwoordelijkheid niet steeds als het gaat om kerkzaken. Als jullie de zaak gewetensvol voor mij brengen, zullen jullie een weg vinden. Wanneer zich een klein probleem voordoet, worden jullie bang, raken jullie in paniek en weten jullie niet meer wat jullie moeten doen? Ik heb talloze malen gezegd: “Kom vaak dicht bij mij!” Hebben jullie de dingen die ik jullie vraag om te doen gewetensvol in praktijk gebracht? Hoe vaak hebben jullie nagedacht over mijn woorden? Als jullie dat niet hebben gedaan, hebben jullie geen enkel duidelijk inzicht. Is dat niet jullie eigen schuld? Jullie geven anderen de schuld, maar waarom walgen jullie niet van jezelf? Jullie verpesten dingen en blijven achteraf achteloos en oppervlakkig; jullie moeten acht slaan op mijn woorden.

Wie zich gehoorzaam onderwerpt, zal grote zegeningen ontvangen. In de kerk moeten jullie standvastig zijn in jullie getuigenis van mij en de waarheid naleven; goed is goed en fout is fout. Haal zwart en wit niet door elkaar. Jullie moeten in staat van oorlog zijn met Satan en hem volledig verslaan, zodat hij nooit meer opstaat. Jullie moeten alles geven wat jullie hebben om mijn getuigenis te beschermen. Vergeet niet dat dit het doel van jullie handelingen zal zijn. Maar nu is jullie geloof en jullie vermogen om dingen te onderscheiden gebrekkig en zijn jullie nooit in staat om mijn woorden en mijn bedoelingen te begrijpen. Wees evenwel niet bezorgd; alles voltrekt zich volgens mijn stappen en bezorgdheid leidt alleen maar tot moeilijkheden. Besteed meer tijd voor mijn aangezicht en hecht geen belang aan eten en kleding, die voor het fysieke lichaam zijn. Zoek vaak naar mijn bedoelingen en ik zal je duidelijk laten zien wat ze zijn. Geleidelijk zul je in alles mijn bedoelingen zien, zodat ik elk mens zonder belemmeringen kan binnengaan. Dat zal mijn hart bevredigen en jullie zullen met mij voor eeuwig en altijd zegeningen ontvangen!

Hoofdstuk 42

Groots zijn de daden van Almachtige God! Hoe wonderbaarlijk! Hoe geweldig! De zeven trompetten klinken, de zeven donderslagen gaan uit en de zeven kommen worden uitgeschonken – deze zullen terstond openlijk worden onthuld, en er kan geen twijfel zijn. Gods liefde komt dagelijks tot ons. Alleen Almachtige God kan ons redden; of we tegenspoed meemaken of zegeningen ligt volledig in Zijn handen, en wij mensen kunnen daar op geen enkele manier over beslissen. Zij die zich met heel hun hart opofferen, zullen beslist rijkelijke zegeningen ontvangen, terwijl zij die proberen hun leven te behouden het alleen maar zullen verliezen; alle dingen en alle aangelegenheden liggen in de handen van Almachtige God. Houd je passen niet meer in. Er komt een reusachtige verandering naar de hemel en aarde, waar de mens zich op geen enkele manier voor kan verschuilen. Hij zal geen andere keuze hebben dan weeklagen van bittere pijn. Volg het werk dat de Heilige Geest vandaag doet. Je moet er voor jezelf duidelijkheid over hebben tot welke stap Zijn werk is gevorderd, zonder dat anderen je eraan hoeven te herinneren. Keer nu zo vaak je kunt terug in de aanwezigheid van Almachtige God. Vraag Hem om alles. Hij zal je beslist van binnen verlichten en zal je op kritieke momenten beschermen. Wees niet bang! Hij bezit je hele wezen al. Wat heb je te vrezen met Zijn bescherming en Zijn zorg? Vandaag is de volbrenging van Gods wil nabij, en wie ook maar bang is, kan alleen maar verlies leiden. Wat ik je vertel, is de waarheid. Open je geestelijke ogen: de hemel kan in een ogenblik veranderen, maar wat heb je te vrezen? Met de geringste beweging van Zijn hand worden de hemel en aarde onmiddellijk vernietigd. Wat heeft het dan voor zin voor de mens om te piekeren? Ligt niet alles in de handen van God? Als Hij de hemel en aarde opdraagt te veranderen, dan veranderen ze. Als Hij zegt dat we compleet gemaakt moeten worden, dan zullen we compleet gemaakt worden. De mens hoeft zich geen zorgen te maken, maar moet rustig voortgaan. Niettemin moet je zo veel mogelijk opletten en waakzaam zijn. De Hemel kan in een oogwenk veranderen! Hoe wijd de mens zijn blote ogen ook openspert, hij zal niet veel kunnen zien. Wees nu waakzaam. Gods wil is volbracht, Zijn project is voltooid, Zijn plan is geslaagd en Zijn zonen zijn allemaal bij Zijn troon aangekomen. Samen komen ze om met Almachtige God te oordelen over alle naties en volken. Zij die de kerk hebben vervolgd en Gods zonen kwaad hebben gedaan, zullen streng worden gestraft: dat is zeker! Zij die zich oprecht aan God geven, die zich aan alles houden, zal God zeker tot in alle eeuwigheid liefhebben, zonder ooit te veranderen!

Hoofdstuk 43

Heb ik jullie er niet op gewezen? Wees niet bevreesd, jullie luisteren gewoon niet naar me, stelletje onnadenkende mensen dat jullie zijn! Wanneer zullen jullie in staat zijn mijn hart te doorgronden? Elke dag is er nieuwe verlichting, en elke dag is er nieuw licht. Hoe vaak hebben jullie het uit jezelf begrepen? Ben ik het zelf niet die het jullie heeft verteld? Nog altijd zijn jullie passief, als insecten die alleen bewegen als ze worden opgepord, jullie zijn niet in staat het initiatief te nemen om met mij samen te werken en rekening te houden met mijn last. Graag zou ik bij jullie allemaal een levendige en lieve glimlach zien, en een actief en levendig optreden van mijn zonen, maar dat kan ik niet. In plaats daarvan zijn jullie zwak in het hoofd – onnozel en dwaas. Jullie zouden het initiatief moeten nemen tot de zoektocht. Jaag dapper na! Stel gewoon jullie harten open en laat mij in jullie leven. Wees voorzichtig en waakzaam! Sommige mensen in de kerk bedriegen andere mensen, en jullie moeten veel gewicht hechten aan deze woorden, altijd, om te voorkomen dat jullie levens worden aangetast of enig verlies lijden. Wees verzekerd – zolang jullie de moed hebben om voor mij op te komen en voor mij te spreken, zal ik de last van dat alles dragen, en zal ik jullie kracht geven! Zolang jullie mijn hart tevreden stellen, zal ik jullie altijd mijn glimlach en mijn wil tonen. Zolang jullie een sterke ruggengraat hebben en leven volgens de gezindheid van het mannelijke kind, zal ik jullie steunen en belangrijke posities geven. Wanneer jullie voor mij verschijnen, kom dan dicht bij me. Wees niet bang als je geen woorden vindt. Zolang je maar een hart hebt dat zoekt, zal ik je de woorden geven. Ik heb geen behoefte aan aangenaam klinkende woorden en heb jouw vleierij niet nodig; dat soort dingen haat ik het allermeest. Dit soort personen keur ik het sterkst af. Ze zijn als een splinter in mijn oog, of als een doorn in mijn vlees die moet worden verwijderd. Anders kunnen mijn zonen geen macht voor mij uitoefenen, en zullen ze aan verstikkende overheersing worden onderworpen. Waarom ben ik gekomen? Ik ben gekomen om mijn zonen te steunen en te bemoedigen, zodat de dagen dat ze onderdrukking, pesterijen, harteloosheid en misbruik ondergingen, voor altijd zijn afgelopen!

Wees dapper. Ik zal altijd naast je lopen, met je leven, spreken en handelen. Wees niet bang. Aarzel niet om te spreken. Jullie zijn altijd emotioneel, timide en bang. De mensen die niet van nut zijn voor de opbouw van de kerk moeten worden verwijderd. Dat geldt ook voor de mensen in de kerk die niet in een goede toestand verkeren en die niet naar mijn woorden kunnen handelen, om nog maar te zwijgen over je ongelovige moeder en vader. Dat soort dingen wil ik niet. Ze moeten worden uitgeroeid, geen ervan mag blijven bestaan. Verbreek de banden aan je handen en voeten. Zolang je je eigen bedoelingen onderzoekt en die niet gericht zijn op winst en verlies, noch op roem en rijkdom, noch op persoonlijke relaties, zal ik je vergezellen, je op dingen wijzen en je altijd duidelijke leiding geven.

Ah, mijn zonen! Wat moet ik zeggen? Hoewel ik dit alles zeg, houden jullie nog steeds geen rekening met mijn hart, en zijn jullie nog steeds te timide. Waar zijn jullie bang voor? Waarom zijn jullie nog steeds gebonden aan wetten en aan regels? Ik heb jullie bevrijd, maar nog steeds hebben jullie geen vrijheid. Hoe komt dat? Zoek vaker contact met mij, dan zal ik het je vertellen. Stel me niet op de proef. Ik ben echt. Niets aan mij is voorgewend; alles is echt! Wat ik zeg is waar. Ik kom nooit terug op mijn woord.

Hoofdstuk 44

Ik ben rechtvaardig, ik ben betrouwbaar en ik ben de God die het menselijke hart tot in zijn binnenste onderzoekt! Ik zal onmiddellijk openbaren wie oprecht en wie bedrieglijk is. Jullie hoeven niet bang te worden; alle dingen gebeuren op mijn tijd. Wie oprecht naar mij verlangt en wie niet oprecht naar mij verlangt – dat zal ik jullie één voor één vertellen. Jullie moeten er gewoon voor zorgen dat jullie eten, drinken en vlak bij mij komen staan wanneer je in mijn aanwezigheid komt, en ik zal mijn werk Zelf uitvoeren. Wees niet te zeer gespitst op snelle resultaten; mijn werk is niet iets wat in een oogwenk kan worden voltooid. Mijn werk bevat mijn stappen en mijn wijsheid; daardoor kan mijn wijsheid worden geopenbaard. Ik zal jullie laten zien wat door mijn handen wordt gedaan – de bestraffing van het kwaad en de beloning van het goede. Ik trek beslist niemand voor. Ik zal jou, die mij oprecht liefheeft, oprecht liefhebben en mijn toorn zal altijd met hen zijn die mij niet oprecht liefhebben, zodat ze zich voor eeuwig herinneren dat ik de ware God ben, de God die het menselijke hart tot in zijn binnenste onderzoekt. Gedraag je voor het oog van de mensen niet op een bepaalde manier, maar achter hun rug om op een andere manier; ik zie duidelijk alles wat je doet. Ook al kun je anderen misschien misleiden, mij kun je niet misleiden. Ik zie alles duidelijk. Je kunt onmogelijk iets verbergen; alles ligt in mijn handen. Denk niet dat je slim bent door je onbeduidende rekensommetjes in jouw voordeel uit te laten komen. Ik zeg je: een mens kan nog zo veel plannen smeden, duizenden of tienduizenden, maar uiteindelijk kan hij niet ontsnappen uit de palm van mijn hand. Alle dingen en alle voorwerpen worden door mijn handen bestuurd, dus laat staan één persoon! Probeer me niet te ontwijken of je te verschuilen, probeer niet te vleien of te verbergen. Kan het zijn dat je nog steeds niet ziet dat mijn glorierijke gelaat, mijn toorn en mijn oordeel publiekelijk zijn geopenbaard? Ik zal in een oogwenk en zonder genade oordelen over iedereen die me niet oprecht wil. Mijn medelijden is ten einde gekomen; er is niets meer van over. Wees niet meer schijnheilig en maak een einde aan je wilde en roekeloze manieren.

Pas op, mijn zoon; breng meer tijd in mijn aanwezigheid door en ik zal je onder mijn hoede nemen. Vrees niet, haal mijn scherpe tweesnijdende zwaard tevoorschijn en vecht met Satan tot het bittere einde in overeenstemming met mijn wil. Ik zal je beschermen; wees niet bezorgd. Alle verborgen dingen zullen aan het licht komen en worden geopenbaard. Ik ben de Zon die licht voortbrengt en heel de duisternis genadeloos verlicht. Mijn oordeel is in zijn geheel geveld; de kerk is een slagveld. Jullie moeten je allemaal gereedmaken en je hele wezen wijden aan de beslissende eindstrijd; ik zal je zeker beschermen, zodat je voor mij de goede, zegevierende strijd kunt vechten.

Wees voorzichtig, want de harten van mensen zijn tegenwoordig bedrieglijk en onvoorspelbaar en kunnen het vertrouwen van andere mensen niet winnen. Alleen ik ben er helemaal voor jullie. In mij is geen bedrog, dus steun op mij! Mijn zonen zullen zeker zegevieren in de beslissende eindstrijd en Satan zal zeker tevoorschijn komen voor de doodsstrijd. Vrees niet! Ik ben je kracht en ik ben je alles. Blijf niet piekeren over dingen, want je kunt geen aandacht schenken aan zoveel gedachten. Zoals ik eerder heb gezegd, zal ik jullie niet langer meetrekken over het pad, want de tijd dringt te zeer. Ik heb geen tijd meer om jullie er om de haverklap bij te slepen en jullie te waarschuwen – dat is onmogelijk! Bereid jullie nu maar voor op de strijd. Ik neem volledige verantwoordelijkheid voor jou; alle dingen zijn in mijn handen. Dit is een strijd tot de dood en een van de twee partijen zal zeker omkomen. Maar dit moet duidelijk zijn: ik win altijd en verlies nooit en Satan zal zeker omkomen. Dit is mijn aanpak, mijn werk, mijn wil en mijn plan!

Het is volbracht! Alles is volbracht! Wees niet lafhartig of bevreesd. Ik met jou en jij met mij zullen voor eeuwig en altijd koningen zijn! Mijn woorden, eenmaal uitgesproken, zullen nooit veranderen en gebeurtenissen zullen spoedig over jullie komen. Wees waakzaam! Je moet elke regel zorgvuldig overwegen; blijf niet langer in het vage over mijn woorden. Je moet daarover helder zijn! Vergeet niet om zo veel mogelijk tijd in mijn aanwezigheid door te brengen!

Hoofdstuk 45

Jullie oordelen publiekelijk over je broeders en zusters alsof het niets is. Jullie kunnen waarlijk goed niet van kwaad onderscheiden; jullie kennen geen schaamte! Is dit gedrag niet gruwelijk brutaal en eigenzinnig? Jullie zijn stuk voor stuk in verwarring en jullie hart is bezwaard; jullie zeulen zoveel bagage mee en binnen jou is er geen plaats voor mij. Blinde mensen! Wat heeft jullie wreedheid een hoogtepunt bereikt – wanneer komt hier een einde aan?

Keer op keer spreek ik tot jullie vanuit mijn hart en ik geef jullie alles wat ik heb, maar jullie zijn zo gierig en ontberen elk greintje menselijkheid; dit is werkelijk moeilijk te doorgronden. Waarom houden jullie vast aan je eigen opvattingen? Waarom kun je niet wat ruimte voor mij in jezelf maken? Hoe zou ik jullie ooit kwaad kunnen doen? Jullie moeten je niet op deze manier blijven gedragen – mijn dag is voorwaar niet meer veraf. Spreek niet achteloos, gedraag je niet roekeloos, vecht niet en veroorzaak geen problemen; wat voor goeds zou dat in jullie leven kunnen brengen? Ik vertel jullie in alle oprechtheid: al wordt er niet één persoon gered wanneer mijn dag komt, dan zal ik nog steeds de zaken in overeenstemming met mijn plan behandelen. Jullie moeten weten dat ik de almachtige God ben! Geen voorwerp, geen persoon, geen enkele kwestie waagt het mijn stappen voorwaarts te dwarsbomen. Jullie moeten niet denken dat ik geen manier heb om zonder jullie mijn wil uit te voeren. Ik kan jullie vertellen dat als jullie op deze negatieve manier met je eigen leven omgaan, jullie alleen je eigen leven zullen verwoesten; ik zal hier volledig buiten staan.

Het werk van de Heilige Geest is tot een bepaald stadium gevorderd en de getuigenis heeft een hoogtepunt bereikt. Dit is de eenvoudige waarheid. Open snel jullie matte ogen; sta niet toe dat mijn nauwgezette inspanningen in jullie voor niets zijn, en laat je niet langer gaan. Jullie verrichten maar wat graag goede daden voor mijn ogen, maar zouden jullie me onder ogen kunnen komen met de acties die jullie ondernemen en het gedrag dat jullie vertonen wanneer ik niet aanwezig ben? Jullie kunnen goed niet van kwaad onderscheiden! Jullie luisteren niet naar mij, jullie doen het ene voor mijn ogen en het andere achter mijn rug. Jullie beseffen nog steeds niet dat ik de God ben die diep in het hart van een mens kijkt. Jullie zijn in extreme mate onwetend!

Later, verderop onderweg, moeten jullie geen trucjes uitvoeren of je overgeven aan misleiding en oneerlijkheid, anders zullen de gevolgen onvoorstelbaar zijn! Jullie begrijpen allemaal nog steeds niet wat misleiding en oneerlijkheid zijn. Enige actie en enige gedraging die jullie mij niet kunnen laten zien, die jullie niet naar buiten kunnen brengen, is misleiding en oneerlijkheid. Dat moeten jullie nu begrijpen! Als jullie je in de toekomst aan misleiding en oneerlijkheid overgeven, doe dan niet net of jullie dat niet begrijpen; als jullie dat wel doen, doen jullie willens en wetens verkeerde dingen, en zijn jullie dubbel schuldig. Dat zal er alleen maar toe leiden dat jullie zullen branden in het vuur, of erger nog, jezelf zullen ruïneren. Dat moeten jullie begrijpen! Waar jullie vandaag tegenover staan, is de kastijding van de liefde; dit is beslist geen harteloos oordeel. Als jullie dat niet inzien, zijn jullie al te zielig en zijn jullie eenvoudigweg alle hoop voorbij. Als jullie niet bereid zijn de kastijding van de liefde te aanvaarden, dan is het enige wat jullie ten deel kan vallen harteloos oordeel. Wanneer dat gebeurt, klaag dan niet dat ik het jullie niet verteld heb. Ik ben niet degene die zich aan mijn verantwoordelijkheden heeft onttrokken, dat zijn jullie die niet naar mijn woorden hebben geluisterd en mijn woorden niet hebben uitgevoerd. Dat vertel ik jullie nu, opdat de mensen me niet later de schuld zullen geven.

Hoofdstuk 46

Wanneer je jezelf oprecht voor mij uitput en opoffert zal ik je zeker tot aan het einde toe beschermen. Mijn hand zal je zeker vasthouden zodat je altijd in vrede leeft, altijd blij bent en elke dag beschikt over mijn licht en openbaring. Ik zal zeker mijn zegeningen over je verdubbelen, zodat je zult hebben wat ik heb en zult bezitten wat ik ben. Dat wat binnen in je gegeven is, is je leven, en niemand kan het je afnemen. Zorg dat je niet in moeilijkheden komt of depressief raakt, in mij is slechts vrede en vreugde. Ik houd oprecht van je, jij kind dat oprecht naar mij luistert en mij gehoorzaamt. Hen die ik het meest haat zijn de hypocrieten en ik zal ze zeker wegvagen. Ik zal elke zweem van de wereld uit mijn huis doen verdwijnen en al deze dingen waarvan ik de aanblik niet kan verdragen elimineren.

In mijn hart weet ik precies wie mij oprecht wil en wie niet. Ze kunnen zich misschien goed vermommen en zich een geraffineerd voorkomen aanmeten, er kan zelfs worden gesteld dat ze de beste acteurs van de wereld zijn, maar ik zie duidelijk alles wat ze in hun harten bewaren. Denk niet dat ik niet weet wat er in je hart is. In werkelijkheid is er niemand die een duidelijker begrip heeft dan ik. Ik weet wat er in je hart is. Je bent bereid je voor God op te offeren, jezelf uit te putten, alleen jij wilt geen vleierij gebruiken om anderen vreugde te schenken. Je moet het duidelijk zien! Het koninkrijk van vandaag is niet gebouwd met behulp van de kracht van de mens, maar zal met succes geheel en al worden gebouwd met behulp van mijn onpeilbare wijsheid en nauwgezette werk. Wie over wijsheid beschikt en in hem bezit wat ik ben, zal een aandeel hebben in de bouw van het koninkrijk. Maak je geen zorgen meer, jullie maken jezelf ziek van de zorgen, zonder rekening te houden met de openbaring of de illuminatie van mijn wil binnen in je. Doe dat niet meer. Communiceer meer met mij over alles om jouw verdere lijden door je eigen acties te voorkomen.

Misschien lijkt het oppervlakkig gezien alsof ik tegenover iedereen lauw ben, maar weet je wat ik van binnen denk? Ik verhef altijd de nederigen en breng hen die verwaand en zelfingenomen zijn ten val. Degenen die mijn wil niet begrijpen, zullen groot verlies lijden. Je moet weten dat dit is wat ik ben, het is mijn gezindheid – niemand kan het veranderen, niemand kan het volledig begrijpen. Je kunt het alleen begrijpen door middel van mijn openbaring, ook jij zou het anders niet volledig begrijpen, wees niet arrogant. Sommige mensen spreken misschien mooi, maar hun harten zijn mij nooit trouw, ze spreken me in het geheim altijd tegen. Ik zal zulke mensen oordelen.

Richt je niet enkel op wat anderen je wijsmaken; je zou aandacht moeten schenken aan mijn houding en mijn gedrag. Alleen op deze manier zul je geleidelijk mijn wil gaan begrijpen. Dan zullen je handelingen overeenstemmen met mijn wil en zul je geen fouten maken. Huil niet en wees niet verdrietig. Ik zie duidelijk alles wat je doet, je hele gedrag en alles wat je denkt, en ik ken je oprechte verlangens en wensen. Ik zal je gebruiken. Het is nu een cruciale tijd, de tijd om je te beproeven is gekomen. Heb je het nog steeds niet gezien? Heb je het nog steeds niet waargenomen? Waarom neem ik zo’n houding tegenover je aan? Weet je dat? Ik heb deze dingen aan je geopenbaard en je hebt een beetje inzicht verworven. Maar stop niet – blijf je intrede bewerkstelligen en ik zal je blijven verlichten. Heb je je gerealiseerd dat hoe meer je mij gehoorzaamt en naar mij luistert, hoe lichter je van binnen wordt en hoe meer er in je wordt geopenbaard? En hoe meer kennis je van mij hebt en hoe meer ervaring je ontvangt? Klamp je niet altijd vast aan je eigen opvattingen, want als je dit doet, versper je de stroom van mijn levende water en belemmer je de uitvoering van mijn wil. Je moet weten dat het volledig winnen van één mens geen eenvoudige zaak is. Denk niet gecompliceerd. Volg gewoon en stop met overwegen!

Hoofdstuk 47

Almachtige God van rechtvaardigheid – de Almachtige! In u is helemaal niets verborgen. Elk mysterie vanaf onheuglijke tijden tot de eeuwigheid, nooit door mensen ontdekt, is in u zichtbaar en volstrekt helder. Wij hoeven niet langer te zoeken en te tasten, want tegenwoordig is uw persoon openlijk zichtbaar voor ons. U bent het mysterie dat geopenbaard is, u bent de praktische God Zelf; want in het heden bent u van aangezicht tot aangezicht met ons gekomen en bij het zien van uw persoon zien we elk mysterie van het spirituele rijk. Dat had werkelijk niemand zich kunnen voorstellen! U bent tegenwoordig onder ons, zelfs in ons, zo dicht bij ons; er zijn geen woorden voor! Het innerlijke mysterie is weergaloos!

Almachtige God heeft Zijn managementplan voltooid. Hij is de zegevierende Koning van het universum. Alle dingen en alle zaken liggen in het beheer van Zijn handen. Alle mensen knielen in aanbidding en roepen de naam uit van de ware God – de Almachtige. Door de woorden uit Zijn mond worden alle dingen gedaan. Waarom zijn jullie zo laks en kunnen jullie jezelf er niet oprecht toe zetten met Hem te werken, je nauw bij Hem aan te sluiten en samen met Hem de glorie binnen te gaan? Kan het zijn dat jullie bereid zijn te lijden? Bereid zijn te worden verstoten? Denken jullie dat ik niet weet wie mij oprecht toegewijd is en wie zichzelf oprecht voor mij heeft ingezet? Onwetendheid! Dwazen! Jullie kunnen mijn bedoelingen niet ontwaren, laat staan dat jullie mijn lasten in acht kunnen nemen. Jullie zorgen er altijd voor dat ik me zorgen over jullie maak en voor jullie zwoeg. Wanneer zal er een einde aan komen?

Mij naleven in alle dingen, van mij getuigen in alle dingen – is dat eenvoudigweg een kwestie van jullie mond openen en een paar woorden aaneenrijgen? Jullie kennen het verschil niet tussen goed en kwaad! Jullie ontberen mij in wat jullie doen en ik ben al helemaal niet aanwezig in jullie dagelijks leven. Ik weet dat jullie het geloof in God geen serieuze zaak vinden, dus dit zijn de vruchten die jullie voortbrengen! Jullie zijn nog altijd niet wakker en als jullie zo doorgaan, zullen jullie mijn naam te schande maken.

Vraag jezelf af: wanneer je spreekt, ben ik dan bij je? Wanneer je eet of je kleedt, is mijn belofte dan aanwezig? Jullie zijn werkelijk ondoordacht! Telkens als jullie problemen niet meteen worden bekritiseerd, tonen jullie je ware gezicht, en niemand van jullie is bereidwillig. Als dat niet het geval was, zouden jullie denken dat jullie groots waren en in bezit van veel dingen binnenin jullie. Weten jullie niet dat het lelijke gelaat van Satan binnenin jullie is en jullie vult? Werk met mij om al deze dingen uit te storten. Laat datgene wat ik ben en heb je vanbinnen volledig innemen; alleen op die manier kun je mij naleven, met meer werkelijkheid van mij getuigen en de reden zijn waarom meer mensen zich voor mijn troon onderwerpen. Jullie moeten weten hoe zwaar de last op jullie schouders is: Christus verheerlijken, Christus aantonen, van Christus getuigen, zodat vele mensen gered worden en mijn koninkrijk stevig en onwankelbaar kan blijven. Ik wijs op dit alles, zodat jullie niet maar aanmodderen zonder het belang van het tegenwoordige werk te begrijpen.

Hulpeloos wanneer jullie voor problemen komen te staan, zoals mieren in een hete koekenpan, in een kringetje rondrennend: dat is jullie gezindheid. Vanbuiten zien jullie eruit als volwassenen, maar jullie innerlijke leven is dat van een kind; het enige wat jullie kunnen, is problemen veroorzaken en mijn last vergroten. Als ik mij met ook maar het geringste niet bezighoud, veroorzaken jullie problemen. Is dat niet het geval? Wees niet zelfgenoegzaam. Wat ik zeg, is de waarheid. Denk niet altijd dat ik jullie de hele tijd de les lees, alsof ik alleen maar hoogdravende woorden zou gebruiken; dit is jullie werkelijke toestand.

Hoofdstuk 48

Ik maak me zorgen, maar hoeveel van jullie zijn in staat om één van geest en gedachte met mij te zijn? Jullie slaan eenvoudig geen acht op mijn woorden, negeren die volkomen en besteden er geen aandacht aan. In plaats daarvan richtten jullie je op je eigen oppervlakkige zaken. Mijn nauwgezette zorg en inspanningen beschouwen jullie als verspilling. Hebben jullie geen schuldig geweten? Jullie zijn onwetend en het ontbreekt jullie aan redelijkheid. Jullie zijn dwaas en op geen enkele manier in staat om mij tevreden te stellen. Ik zet me volledig voor jullie in – in hoeverre kunnen jullie voor mij zijn? Jullie hebben mijn intentie niet begrepen. Dat is jullie ware blindheid en onvermogen dingen te zien, waardoor ik me altijd zorgen om jullie maak en tijd aan jullie moet besteden. Welnu, hoeveel van jullie tijd willen jullie aan mij besteden en toewijden? Vraag je dat eens meer af.

Heel mijn intentie is op jullie gericht – begrijpen jullie dat wel? Als je het echt begreep, zouden jullie mijn intentie allang hebben doorgrond en rekening houden met de mijn last. Wees niet opnieuw zorgeloos, anders kan de Heilige Geest niet in jullie werken, waardoor jullie geesten zullen sterven en ten prooi zullen vallen aan het dodenrijk. Schrikt dat jullie niet af? Het is niet nodig dat ik jullie er nogmaals aan herinner. Jullie moeten je geweten onderzoeken en je afvragen: komt het omdat ik te veel medelijden met jullie heb of omdat jullie me te veel verschuldigd zijn? Verwar goed en kwaad niet met elkaar en wees niet verstoken van verstand! Het is nu niet het moment om te vechten om macht en winst of deel te nemen aan intriges. Nu moet je de dingen die zo schadelijk zijn voor het leven snel opzij zetten en proberen om de realiteit binnen te treden. Jullie zijn zo zorgeloos! Jullie slagen er niet in om mijn hart te doorgronden of mijn intentie te doorzien. Er zijn veel dingen die ik niet had moeten hoeven zeggen, maar jullie zijn zulke verwarde mensen en hebben zo weinig begrip, dat ik ze steeds opnieuw moet zeggen. En toch hebben jullie mijn hart nog steeds niet bevredigd.

Als ik jullie één voor één afga, hoeveel van jullie kunnen zich dan echt bekommeren om mijn hart?

Hoofdstuk 49

Om in afstemming te dienen, moet je je op de juiste wijze verbinden en ook levendig en geanimeerd zijn. Daarnaast moet je vitaal zijn, energiek en vol vertrouwen, zodat anderen voorzien worden en vervuld raken. Om mij te dienen, moet je dienen zoals ik het bedoel, niet alleen naar mijn hart zijn, maar zo dat het ook aan mijn intenties voldoet, zodat ik tevreden ben met wat ik bereik in jou. Vul je leven met mijn woord, vul je spreken met mijn kracht, dit is wat ik van je vraag. Onthult het mijn gelijkenis, als jij jouw eigen verlangens volgt? Stelt dat mijn hart tevreden? Ben jij iemand die oprecht mijn intenties heeft geobserveerd? Ben jij iemand die echt heeft geprobeerd mijn hart te begrijpen? Heb jij jezelf daadwerkelijk aan mij opgeofferd? Heb je jezelf echt voor mij gegeven? Heb je mijn woorden overwogen?

Je moet in alle aspecten wijsheid gebruiken en wijsheid gebruiken om mijn perfecte weg te bewandelen. Zij die zich laten leiden door mijn woord zijn het meest wijs van allemaal en zij die zich gedragen in overeenstemming met mijn woord zijn het meest gehoorzaam. Wat ik zeg geldt en jij hoeft geen discussie met mij aan te gaan of te proberen met mij te redeneren. Bij alles wat ik zeg heb ik jou in gedachten (het maakt niet uit of ik streng of mild ben), als jij je focust op gehoorzaamheid is het goed. Dit is de weg van ware wijsheid (en om te voorkomen dat Gods oordeel jou treft). Wees vandaag in mijn huis niet hoffelijk voor mijn aangezicht, terwijl je achter mijn rug om andere dingen zegt. Ik wil dat je praktisch bent, je hoeft geen bloemrijke retoriek te gebruiken. Voor hen die praktisch zijn, is er alles. Voor hen die dit niet zijn, is er niets. Zelfs hun lichaam keert terug naar niet-bestaan, want zonder praktische uitoefening is er slechts leegte; een andere uitleg is er niet.

Ik wil graag dat jullie oprecht zijn in jullie geloof in God en niet lang blijven stilstaan bij wat jullie zouden kunnen winnen of verliezen, en ook niet bij alles wat jullie hebben. Jullie moeten er alleen naar streven jullie voeten te zetten op de ware weg, en wijk voor niemand af en wordt door niemand beheerst. Dit is wat het betekent een pijler van de kerk te zijn, een overwinnaar van het koninkrijk, als jullie anders handelen zijn jullie niet waardig te leven voor mijn aangezicht.

Situaties kunnen verschillen, zo ook de manieren om dicht bij mij te zijn. Sommige mensen zeggen graag aardige woorden en gedragen zich vroom voor mijn aangezicht. Achter de schermen echter zijn ze een complete puinhoop en mijn woorden zijn totaal afwezig in wat ze doen. Ze zijn walgelijk en ergerlijk: er is geen sprake van dat zij iemand tot voordeel kunnen strekken of dat zij ergens in kunnen voorzien. Jullie zijn niet in staat rekening te houden met mijn hart en dat is alleen omdat jullie niet meer verbondenheid en communicatie met mij kunnen hebben, jullie geven mij altijd zorgen en laten mij hard werken ten behoeve van jullie.

Hoofdstuk 50

Alle kerken en alle heiligen zouden moeten terugdenken aan het verleden en ook moeten kijken naar de toekomst. Hoeveel van jullie handelingen uit het verleden waren adequaat en hoeveel hadden een aandeel in de opbouw van het koninkrijk? Wees geen betweter! Je zou duidelijk je eigen tekortkomingen moeten zien en je eigen omstandigheden moeten begrijpen. Ik weet dat niemand van jullie bereid is om enige inspanning te verrichten of er enige tijd aan te besteden. Daarom zijn jullie niet in staat om iets te bereiken. Jullie verdoen je tijd met eten, drinken en plezier maken. Wanneer een paar van jullie bij elkaar zijn, doen jullie maar wat. Maar jullie besteden geen aandacht aan het communiceren over geestelijke zaken in het leven en schenken ook geen aandacht aan het elkaar voorzien van leven. Ik kan het niet aanzien als jullie lachen en grappen maken terwijl je praat, en toch zijn jullie zo absurd. Ik heb het vaak gezegd, maar jullie begrijpen de betekenis van wat ik zeg niet – is het niet iets dat zo duidelijk is omdat het vlak voor je neus staat? Ik heb dit soort dingen eerder gezegd, maar jullie zijn nog steeds niet overtuigd en erkennen niet wat ik zeg. Jullie denken dat ik je verkeerd begrijp, denken dat ik iets zeg wat niet echt is. Of is het mogelijk dat dit niet het geval is?

Als je zo nonchalant met mij omgaat, zal ik je opzij zetten. Je durft het gewoon aan om weer nonchalant te zijn! Weer waag je het om gedachteloos en zorgeloos te zijn! Mijn woorden zijn als een vleesmes. Alles wat niet overeenstemt met mijn wil zal door dit mes worden weggesneden en je hoeft niet zoveel aandacht voor je eigen zelfrespect te hebben. Ik snijd je uit, zodat je de juiste vorm krijgt en je schikt naar mijn wil. Begrijp mijn hart niet verkeerd. De enige manier die aanvaardbaar is, is dat je zoveel mogelijk rekening houdt met mijn hart. Als je ook maar een klein beetje aandacht toont, zal ik me niet minachtend van je afwenden. Negeer het niet voortdurend achteloos. Sta toe dat mijn wil voortdurend op jou wordt uitgevoerd.

De menigten van heiligen nemen verschillende posities in, dus natuurlijk hebben ook jullie elk een verschillende functie. Jullie zouden echter alles moeten doen wat in je vermogen ligt om jullie oprecht voor mij uit te putten en het is jullie plicht om alles te doen wat je kunt doen. Jullie moeten daar loyaal in zijn, graag bereid en je moet absoluut niet halfslachtig zijn! Anders zal mijn oordeel altijd op jullie rusten, jullie vlees, geest en ziel zullen het niet kunnen verdragen, en er zal geween en tandengeknars zijn.

Hoofdstuk 51

O! Almachtige God! Amen! In u is alles losgemaakt, alles is vrij, alles is open, alles is geopenbaard, alles is helder, ontdaan van verhulling of verborgenheid. U bent de vleesgeworden Almachtige God. U hebt als koning geheerst. U bent openlijk geopenbaard, u bent geen mysterie meer maar volledig en voor altijd en altijd geopenbaard! Ik ben waarlijk geheel geopenbaard, ik ben openlijk gearriveerd en ik ben als de zon van de rechtvaardigheid verschenen, want vandaag is niet langer het tijdperk van het verschijnen van de morgenster, niet langer de fase van de verhulling. Mijn werk is gelijk een bliksemschicht, het wordt met verbijsterende snelheid voltooid. Vandaag is mijn werk tot dit stadium gevorderd en wie lanterfant of de kantjes ervan af loopt kan slechts een genadeloos oordeel ontmoeten. Je moet met name duidelijk begrijpen dat ik majesteit en oordeel ben en dat ik niet langer medelijden en liefde ben zoals jullie je voorstellen. Als je dit punt nog steeds niet begrijpt, dan zul je oordeel ontvangen, want dan zul je zelf proeven van datgene wat je niet hebt erkend, anders zul je nog steeds twijfels hebben en niet standvastig durven zijn in je geloof.

Zijn jullie in staat datgene wat ik jullie heb toevertrouwd met toewijding te voltooien? Ik zeg dat het wijsheid vraagt om iets te ondernemen, maar hoeveel dingen hebben jullie ondernomen waarin jullie mijn aansporingen keer op keer hebben overdacht en aan nadere beschouwing hebben onderworpen? Zelfs al begrijpen jullie een enkel woord van mijn aansporingen en denken jullie dat het goed is als jullie het horen, dan nog maken jullie je er vervolgens niet druk meer over. Wanneer jullie het horen, richten jullie het op je eigen werkelijke omstandigheden en verachten jullie jezelf. Maar later geloven jullie dat het iets triviaals is.[a] Vandaag is het de vraag of je leven wel of niet kan vooruitgaan, en het is geen kwestie van het gezicht dat je naar buiten toe laat zien. Niemand van jullie heeft enige vastberadenheid en jullie zijn niet bereid vastbesloten te zijn, je wenst de prijs niet te betalen, jullie willen geen vluchtige aardse genoegens terzijde schuiven en toch vrezen jullie het verlies van zegeningen uit de hemel, wat is dat voor persoon? Dat is een dwaas! Jullie moeten je niet gekrenkt voelen – is het niet waar wat ik zeg? Wijst het niet op datgene wat je bij jezelf hebt gedacht? Jullie hebben geen menselijkheid! Jullie hebben niet eens de hoedanigheid van een normaal persoon, en zelfs al is dit zoals het is, dan zien jullie je nog steeds niet als verpauperd, jullie zijn de hele dag door ontspannen en zorgeloos, zelfvoldaan! Jullie weten niet hoe groot jullie eigen tekortkomingen zijn en wat jullie ontberen. Hoe dwaas!

Zien jullie dan niet dat mijn werk al tot zo’n punt is gekomen? Mijn wil is helemaal in jullie, wanneer zullen jullie dan in staat zijn die te vatten, wanneer zullen jullie daar enige aandacht aan besteden? Luiaards! Jullie zijn niet bereid de prijs te betalen, niet bereid hard te werken, niet bereid de tijd te nemen, en niet bereid je best ervoor te doen. Laat me je vertellen! Hoe meer je vreest ongemakken te zullen doormaken, hoe minder voordelen je leven zal kennen, hoe meer obstakels je bovendien zult ontmoeten naarmate je leven groeit, en hoe onwaarschijnlijker het wordt dat je leven vooruitgang zal boeken. Ik herinner je er nog eens aan (ik zal het niet nog eens zeggen)! Wie geen verantwoordelijkheid neemt voor zijn eigen leven, zal mij onverschillig laten en die zal ik in de steek laten. Ik ben al begonnen dit toe te passen; heb je dat niet duidelijk gezien? Dit is geen zakelijke transactie en evenmin is het commercie, maar dit is het leven, is dat duidelijk?

Voetnoot:

a. In de oorspronkelijke tekst staat ‘Dan is het iets triviaals’.

Hoofdstuk 52

Ik verrijs als de Zon van rechtvaardigheid en jullie en ik delen samen glorie en goede zegeningen voor eeuwig en altijd! Dit is absoluut waar, en het is al begonnen bij jullie in vervulling te gaan. Want alles wat ik heb beloofd, zal ik voor jullie in vervulling doen gaan; alles wat ik zeg is werkelijkheid en zal niet nietig blijken. Deze goede zegeningen dalen op jullie neer, geen ander kan ze opeisen; ze zijn de vruchten van jullie diensten in eenstemmige samenwerking met mij. Zet jullie religieuze opvattingen opzij; geloof dat mijn woorden waar zijn en twijfel niet! Ik maak geen grapjes met jullie, ik meen wat ik zeg; diegenen die ik zegeningen verleen, zullen die aldus ontvangen; wie ik geen zegeningen verleen, zullen die niet ontvangen; dit wordt door mij bepaald. Wat is aards fortuin? In mijn ogen is dat slechts slijk, nog geen cent waard. Sla daarom aardse geneugten niet te hoog aan; is het genieten van hemelse zegeningen samen met mij niet iets veel betekenisvollers en meer de moeite waard?

Vroeger was de waarheid niet geopenbaard, en was ik nog niet openlijk verschenen; jullie twijfelden aan mij en durfden niet zeker van me te zijn. Nu zijn echter alle dingen geopenbaard, en ik ben verrezen als de Zon van rechtvaardigheid; als jullie nog steeds twijfelen, wat zeggen jullie daar dan op? Toen duisternis de aarde nog bedekte, was het vergeeflijk dat jullie het licht niet konden zien, maar nu heeft de zon alle duistere hoeken verlicht; het verborgene is niet langer verborgen, het verhulde is niet langer verhuld; als jullie nog steeds twijfelen, zal ik jullie dat niet makkelijk vergeven! Nu is het tijd om absoluut zeker van mij te zijn, nu is het tijd om bereid te zijn je aan mij te wijden en je voor mij uit te putten. Wie zich ook maar op de geringste manier tegen me verzet, zal onmiddellijk worden bestookt door de vuren van het oordeel, zonder ook me maar even te bedenken of een ogenblik uitstel. Want dit is de tijd dat het genadeloze oordeel is gekomen; voor diegenen wier geest en hart niet juist zijn, zal er een onmiddellijk oordeel volgen; dit is de ware betekenis van: “Mijn werk is gelijk een bliksemschicht,” zoals wordt gezegd.

Het gaat snel vooruit; het kan mensen alleen maar verrassen, het kan mensen alleen maar bang maken, het kan niet langer worden uitgesteld en het kan niet worden tegengehouden. Hoe meer mijn werk wordt uitgevoerd, hoe sneller het vooruitgaat; wie niet waakzaam en voorbereid is, draagt altijd het gevaar mee dat hij terzijde zal worden geschoven; probeer mij nooit meer in je hart op de proef te stellen. Mijn werk is volledig begonnen en breidt zich uit naar de heidense landen en de hele wereld. De vuren van het oordeel zijn meedogenloos en kennen geen genade of liefde voor wie ook. Zij die God trouw zijn en toch verkeerde gedachten en ideeën meedragen, of zelfs maar het geringste verzet bieden, zullen zonder twijfel ook worden geoordeeld. Op wie mijn licht neer schijnt, die zal in het licht leven, in het licht handelen en mij tot aan het eind van de weg dienen. Wie niet in het licht leven, leven in duisternis. Nadat ik ze heb beoordeeld, zal ik een beslissing nemen, afhankelijk van hun houding tegenover hun eigen schuld.

Mijn dag is gekomen, mijn voornoemde dag is nu voor jullie ogen, want jullie dalen samen met mij neer. Ik met jou, jij met mij, wij hebben elkaar in het luchtruim ontmoet en delen de glorie samen. Mijn dag is waarachtig volledig gekomen!

Hoofdstuk 53

Ik ben het begin, en ik ben het einde. Ik ben de opgestane en volmaakte enig ware God. Ik spreek mijn woorden voor jullie, en jullie moeten vast geloven wat ik zeg. Hemel en aarde zullen voorbijgaan, maar er zal geen letter of pennenstreek van wat ik zeg, verloren gaan. Onthoud dit! Onthoud dit! Van wat ik eenmaal gesproken heb, is nog nooit een woord teruggenomen en ieder woord zal vervuld worden. Nu is de tijd gekomen en jullie moeten snel de werkelijkheid binnengaan. Er is niet veel tijd. Ik zal mijn zonen het heerlijke koninkrijk binnenleiden en datgene waarnaar jullie gestreefd en verlangd hebben, zal in vervulling gaan. Mijn zonen! Sta snel op en volg mij! Er is nu al geen tijd meer voor jullie om erover na te denken. Gemiste tijd zal nooit terugkeren, na duisternis is er licht, en de opname is voor jullie ogen. Begrijpen jullie dit? Open jullie ogen! Ontwaak snel! Het is jullie nu niet toegestaan onderling te communiceren met als doel zinloos geklets of om iets te zeggen dat niet in het voordeel is van de bouw van de kerk; wat belangrijk is, is dat de broeders en zusters worden voorzien van je praktische ervaringen of hoe je voor God geïllumineerd bent en jezelf kent; degene die hierin kan voorzien, zal een gestalte hebben! Nu kennen sommige mensen geen vrees, en wat ik ook zeg of hoeveel ik me ook zorgen maak, je kent nog steeds geen vrees; je oude ik laat zichzelf niet geraakt worden, zodat je gewoon op deze manier kunt doorgaan! Zie wie het is die verwoest zal worden! Je denkt er altijd aan om de wereld vast te grijpen, te verlangen naar weelde, en een sterke band te voelen met je zonen, dochters en je echtgenoot. Welnu, blijf je maar verbonden voelen! Het is niet zo dat mijn woorden niet tot jullie gericht waren, en dat jullie gewoon kunnen doorgaan zoals jullie wensen! In de nabije toekomst zullen jullie alles begrijpen, maar het zal al te laat zijn en alles dat jullie wacht is het oordeel.

Hoofdstuk 54

Ik begrijp iedere kerk als de palm van mijn hand. Denk niet dat ik het niet duidelijk zie of dat ik het niet begrijp. Ik begrijp en ken alle verschillende mensen in iedere kerk zelfs nog beter. Ik voel een dringende noodzaak dat ik jou moet trainen. Ik wil er voor zorgen dat jij sneller opgroeit tot volwassenheid, zodat de dag waarop jij voor mij bruikbaar bent eerder zal komen. Ik wil dat jullie acties vervuld zijn van mijn wijsheid zodat jullie God overal kunnen manifesteren. Op deze manier zal mijn ultieme doel bereikt worden. Mijn zonen! Jullie zouden consideratie moeten tonen voor mijn intenties, vraag me niet jullie hand vast te houden wanneer ik jullie onderricht. Jullie moeten leren een gevoel te krijgen voor mijn intenties en het hart van de zaken te zien. Dat geeft jullie het vermogen met alles om te gaan wat op jullie weg komt, makkelijk en zonder problemen. Misschien zullen jullie ze tijdens jullie training eerst niet begrijpen, maar dan, de tweede keer, de derde keer … na verloop van tijd zullen jullie achter mijn intenties komen.

Jullie woorden dragen altijd een ondoordringbare kwaliteit met zich mee, en jullie denken bij jezelf dat dit wijsheid is, is het niet? Dan weer ongehoorzaam, dan weer grappen makend, soms met menselijke noties of met jaloezie … Om het op te sommen, jullie spreken zonder standvastigheid, weten niet hoe jullie leven aan anderen kunnen geven of hoe jullie hun toestanden aan kunnen voelen, en jullie laten je in met slordige communicatie. Jullie denken is onduidelijk, jullie weten niet wat wijsheid is, wat doortraptheid is. Jullie zijn mentaal gewoon te verward. Jullie beschouwen doortraptheid en bedrog als wijsheid. Is zoiets niet beschamend voor mijn naam? Is dat jegens mij geen blasfemie? Brengt dat geen valse beschuldigingen tegen mij? Dus wat is het doel dat jullie nastreven? Hebben jullie daar wel eens over nagedacht? Hebben jullie daar wel eens een poging toe gedaan? Ik zeg je, mijn bedoelingen bepalen de richting en geven het doel aan waar jullie naar streven, anders zal alles voor niets zijn. Zij die mijn intenties niet kennen, dat zijn zij die niet weten hoe ze moeten nastreven en zij zullen achtergelaten worden, verstoten worden! Het is duidelijk dat mijn intenties ontdekken de eerste les is die jullie moeten leren. Het is de meest urgente van alle taken en die verdraagt geen uitstel! Wacht niet tot ik jullie, stuk voor stuk, de mantel uitveeg! Jullie zijn altijd gevoelloos en warhoofdig. Het is bespottelijk! Ik kan niet geloven dat jullie zo warhoofdig zijn! Jullie geven niets om mijn intenties! Vraag jezelf eens af hoe vaak jullie mijn intenties begrijpen voordat jullie iets doen? Jullie zouden jezelf moeten trainen! Jullie willen dat ik jullie een voor een aanpak, zoiets zal niet gebeuren! Al doende moeten jullie ervaring zien te krijgen en inzicht en wijsheid verwerven. De woorden die uit jullie mond komen zijn goed maar wat is de werkelijke situatie? Wanneer jullie tegenover de realiteit komen te staan zullen jullie niet in staat zijn iets te doen. Wat jullie zeggen komt niet overeen met de realiteit. Ik kan het echt niet verdragen, wat jullie aan het doen zijn. Als ik ernaar kijk, kan ik alleen maar verdrietig worden. Vergeet dit niet! In de toekomst moet je leren achter mijn intenties te komen.

Hoofdstuk 55

De normale menselijkheid waarover wordt gesproken, is niet zo bovennatuurlijk als mensen wel denken. Niettemin kan deze de boeien van alle mensen, gebeurtenissen en voorwerpen en vervolgingen, die vanuit iemands omgeving ontstaan, overstijgen. Die menselijkheid is overal en in iedere omstandigheid in staat mij dicht te naderen en met mij te communiceren. Jullie mensen interpreteren mijn bedoelingen steeds verkeerd. Als ik zeg dat jullie in normale menselijkheid moeten leven, houden jullie jezelf in bedwang en jullie vlees onder controle. Maar je hebt geen aandacht voor nauwkeurig onderzoek in je geest, alleen voor wat je aan de buitenkant moet dragen. Daarbij zie je over het hoofd wat ik binnen in jou openbaar en hoe ik je van binnen beroer. Hoe onachtzaam van jou! Te onachtzaam! Is afmaken wat ik jou heb toevertrouwd mogelijk een grote prestatie? Je bent dwaas! Je let niet op of je wortels diep groeien! “Wees geen blad aan een boom, maar wees de wortel van de boom” – is dat wel echt jouw motto? Onnadenkend! Onachtzaam! Je bent al tevreden zodra je denkt dat je een beetje vooruitgang hebt geboekt. Je geeft zo weinig om mijn wil! Let vanaf nu goed op, wees niet passief en wees niet negatief! Als je mij dient, kom dan dichter bij mij en communiceer vaker met mij. Dit is je enige uitweg. Ik weet dat je jezelf al hebt ontkend, dat je je eigen tekortkomingen kent, en dat je je eigen zwakheden kent. Maar deze zelfkennis alleen is niet goed genoeg. Je moet met mij samenwerken en zodra je mijn bedoelingen begrijpt moet je ze onmiddellijk in praktijk brengen. Dat is de beste manier om te laten zien dat je je betrokken voelt bij mijn last, de beste manier om te gehoorzamen.

Hoe je mij ook behandelt, ik wil mijn wil in jou en in alle heiligen uitvoeren, en ik wil dat mijn wil in het hele land ongehinderd wordt uitgevoerd. Ben je hier terdege van bewust! Dit gaat over mijn bestuurlijke decreten. Ben je zelfs niet een beetje bang? Beef je niet van angst vanwege je eigen daden en gedrag? Er is onder alle heiligen nauwelijks iemand die mijn bedoeling kan aanvoelen. Wil jij niet de uitzonderlijke persoon zijn die helemaal mijn wil in acht neemt? Weet je dat? Op dit moment is mijn dringende voornemen een groep mensen uit te zoeken die helemaal rekening houdt met mijn wil. Wil je niet een van hen zijn? Wil je jezelf niet uitputten voor mij, aan mij opofferen? Je bent niet bereid zelfs maar de minste prijs te betalen, zelfs maar een beetje moeite te doen! Als dat zo blijft, zullen mijn onverdroten inspanningen voor jullie tevergeefs zijn geweest. Nu ik jou hierop heb gewezen, begrijp je nu nog steeds de ernst van de zaak niet?

“Degenen die zich oprecht voor mij uitputten, zal ik zeker groots zegenen.” Je ziet het! Ik heb je dit al meerdere malen verteld, maar toch heb je nog zoveel bedenkingen. Je bent bang voor het milieu van je familie en voor de omgeving van buitenaf. Je weet echt niet wat goed is voor jou! Ik gebruik alleen eerlijke, eenvoudige en open mensen. Je werd graag en blijmoedig door mij gebruikt, maar waarom maak je je dan toch zo’n zorgen? Hebben mijn woorden mogelijk helemaal geen effect op jou? Ik heb gezegd dat ik jou gebruik, toch kun je dat niet standvastig geloven. Altijd twijfel je en ben je bang dat ik je in de steek zal laten. Jouw opvattingen zijn zo verankerd! Als ik zeg dat ik jou gebruik, dan betekent dat dat ik jou gebruik. Waarom twijfel je dan altijd zo? Heb ik soms niet duidelijk genoeg gesproken? Ieder woord dat ik heb gezegd is waar. Er is niet één uitspraak die niet waar is. Mijn zoon! Vertrouw mij. Wees voor mij toegewijd, en ik zal jou zeker toegewijd zijn!

Hoofdstuk 56

Ik ben begonnen straffend op te treden tegen de mensen die kwaad doen, die macht uitoefenen en die Gods zonen vervolgen. Vanaf nu geldt voor de mensen die mij tegenspreken in hun hart: de hand van mijn bestuurlijke decreten zal altijd op hen rusten. Besef dit! Dit is het begin van mijn oordeel, en er zal aan niemand genade worden bewezen en niemand zal worden ontzien, want ik ben de God zonder emotie die gerechtigheid laat geschieden; het zou voor jullie allemaal goed zijn om dit te erkennen.

Het is niet zo dat ik de mensen die kwaad doen wil straffen: het is eerder zo dat vergelding over hen komt door hun eigen kwaad. Niet snel straf ik iemand, en ook behandel ik niemand onrechtvaardig – ik laat gerechtigheid geschieden aan iedereen. Ik heb mijn zonen zeker lief en ik heb zeker een afkeer van de kwaadaardige mensen die mij trotseren; dit is het uitgangspunt van mijn handelingen. Ieder van jullie moet oog hebben voor mijn bestuurlijke decreten. Zo niet, dan zullen jullie geen enkele angst kennen en zullen jullie zorgeloos voor mij staan; dan zullen jullie niet weten wat ik wil vervolmaken, wat ik compleet wil maken, welke winst ik wil boeken of aan wat voor soort personen mijn koninkrijk behoefte heeft.

Dit zijn mijn bestuurlijke decreten:

1. Wie je ook bent: als je mij tegenspreekt in je hart, zul je worden geoordeeld.

2. Wat de mensen betreft die ik heb verkozen: ze zullen onmiddellijk worden gedisciplineerd als ze er verkeerde ideeën op nahouden.

3. Ik zal de mensen die niet in mij geloven aan één kant plaatsen. Ik zal hen zorgeloos laten spreken en handelen tot het einde toe; dan zal ik hen grondig straffen en hen opruimen.

4. Wat de mensen betreft die in mij geloven: ik zal op hen letten en hen voortdurend beschermen. Voortdurend zal ik hen van leven voorzien, waarbij ik gebruik maak van de weg van de redding. Deze mensen zullen mijn liefde bezitten en zeker niet ten val komen of verdwaald raken. Elke zwakte die ze hebben zal tijdelijk zijn; ik zal die zeker niet gedenken.

5. Wat de mensen betreft die lijken te geloven maar dat niet echt doen (oftewel de mensen die wel geloven dat er een God is, maar die niet naar Christus zoeken, maar ook geen weerstand bieden): dergelijke mensen zijn het meest beklagenswaardig, en dat zal ik hun door mijn daden duidelijk laten zien. Door mijn daden zal ik dergelijke mensen redden en hen terugbrengen.

6. De eerstgeboren zonen die de eersten waren om mijn naam te aanvaarden, zullen gezegend zijn! Ik zal jullie zeker de beste zegeningen toekennen, en jullie zullen een vreugde voelen die jullie hart tevreden stelt; niemand zal dat durven verhinderen. Alles is voor jullie geheel in gereedheid gebracht, want dit is mijn bestuurlijke decreet.

Jullie zouden in alle opzichten moeten kunnen zien wat mijn hand doet en welke gedachten ik koester in mijn hart – zijn die niet allemaal voor jullie? Wie van jullie is er voor mij? Hebben jullie de gedachten in je hart en de woorden die jullie spreken onderzocht? Hebben jullie deze bewust onder ogen gezien? Warhoofden! Losbandige lieden! De beperkingen die de Heilige Geest oplegt, aanvaarden jullie niet! Mijn stem heb ik steeds opnieuw in je laten klinken, maar er is geen enkele reactie gekomen. Wees niet langer stompzinnig! Het is je taak om mijn wil te begrijpen, en bovendien is dit het pad dat je moet inslaan. Je bent helemaal in de war, je hebt geen inzicht, en je ziet niet duidelijk wat ik in je wens te bewerkstelligen en van je wens te verkrijgen! Om mijn wil te begrijpen moet je eerst dichter bij mij komen en meer met mij communiceren. Je zegt steeds dat je niet in staat bent mijn wil te begrijpen; je bent al vol van je eigen zaken, hoe kan ik dan aan jou werken? Je komt niet uit eigen initiatief voor mij staan, maar wacht slechts passief af. Wanneer ik zeg dat je een worm bent, voel je je niettemin te kort gedaan en aanvaard je dat niet. Ditmaal moet je opstaan en met mij samenwerken! Wees niet negatief! Want daardoor krijgt je leven een terugslag. Proactief zijn bezorgt jou voordelen, niet aan anderen – heb je dat nog steeds niet ingezien en begrepen? Mijn wil wordt voortdurend in jou geopenbaard – heb je dat niet in de gaten? Waarom heb je daar nooit aandacht aan besteed? En waarom ben je nooit in staat geweest mijn wil te begrijpen? Brengt het je geen voordeel als je mijn wil begrijpt?

Ik hoop dat je achting zult hebben voor mijn wil, in alle opzichten; dan heb ik in jou een weg om te gaan en een huis om te rusten. Werk mij niet langer tegen, want dat is al te wreed! Je hebt geen begrip voor mijn woorden en je reageert er helemaal niet op. Kijk in wat voor tijd we leven – afwachten is niet meer mogelijk! Als je mijn voetstappen niet van nabij volgt, zal het te laat zijn; laat staan dat er een manier zal zijn waarop je dit kunt goedmaken!

Hoofdstuk 57

Heb je elk van je gedachten en ideeën en elk van je handelingen onderzocht? Is het duidelijk voor je welke van deze overeenkomen met mijn wil en welke niet? Jij hebt hier het onderscheidingsvermogen niet voor! Waarom ben je niet voor mij verschenen? Is het omdat ik het je niet zal zeggen, of is er een andere reden? Dat zou je wel moeten weten! Je moet weten dat zij die achteloos zijn mijn wil niet kunnen bevatten en geen grootse illuminatie of openbaring zullen ontvangen.

Heb je de redenen ontdekt waarom de kerk geen geestelijk voedsel ontvangt en waarom er gebrek is aan oprechte communicatie? Weet je hoeveel factoren die hiertoe hebben geleid met jou te maken hebben? Ik heb je onderricht om leven te geven en mijn stem te laten horen. Heb je dat gedaan? Kun jij verantwoording nemen voor het vertragen van de voortgang van je broeders en zusters in hun leven? Wanneer je problemen tegenkomt ben je eerder radeloos dan kalm en beheerst. Je bent echt onwetend! Mijn stem moet bij de heiligen worden gehoord. Onderdruk het werk van de Heilige Geest niet en bezorg mij geen vertraging van tijd; deze dingen doen niemand goed. Ik wil dat je je volledig aan mij wijdt, in lichaam en in geest, zodat je mijn gedachten en belangen zult delen, en zodat alles wat jij doet ten bate zal zijn van het huidige koninkrijk en mijn management en niet voor jezelf. Alleen zo kun je mijn hart tevredenstellen.

Dat wat ik heb gedaan is niet zonder bewijs. Waarom heb je mij niet nagevolgd? Waarom heb je geen bewijs gezocht voor wat je doet? Wat wil je dat ik verder nog tegen je zeg? Ik heb je bij de hand genomen om je te onderwijzen, maar je was niet in staat om te leren – je bent zo hardleers! Zou je helemaal opnieuw willen beginnen? Wees niet ontmoedigd. Je moet jezelf nogmaals bij elkaar rapen en jezelf volledig toewijden namens de gedeelde hoop en wensen van de heiligen. Vergeet deze woorden niet: “Degenen die zich oprecht voor mij uitputten, zal ik zeker groots zegenen.”

Wat je ook doet, doe het op een ordelijke manier en niet willekeurig. Durf je werkelijk te zeggen dat je de gesteldheid van de heiligen kent als je eigen broekzak? Dat betekent dat je onvoldoende wijsheid hebt, dat je deze zaak helemaal niet serieus hebt genomen en dat je er nog geen tijd aan hebt besteed. Als je er werkelijk al je tijd aan kon besteden, moest je eens zien hoe je innerlijke gesteldheid zou zijn. Je probeert geen subjectieve pogingen te doen, je zoekt alleen naar objectieve redenen en je toont geen greintje aandacht voor mijn wil en dat heeft me veel pijn gedaan! Ga niet zo verder! Is het mogelijk dat je de zegeningen die ik je heb gegeven niet accepteert?

O, God! Uw kind staat bij u in de schuld. Ik heb uw werk niet serieus genomen, geen aandacht geschonken aan uw wil en ik heb ook uw vermaningen niet gevolgd. Uw kind wil dat allemaal veranderen. Verlaat mij niet en zet uw werk in en via mij voort. O, God! Laat uw kind niet over aan zichzelf, maar begeleid me elk moment. O, God! Als uw kind weet ik dat u van mij houdt, maar ik kan uw wil niet bevatten. Ik weet niet hoe ik aandacht moet tonen voor uw last en ik weet niet hoe ik moet volbrengen wat u mij hebt toevertrouwd. En ik weet nog minder hoe ik de kerk moet leiden. U weet dat ik over deze dingen treurig en verontrust ben. O, God! Geef me te allen tijde leiding. Nu voel ik pas hoe zeer ik tekort schiet, veel te veel! Ik kan het gewoon niet beschrijven. Toon in uw almacht genade voor uw kind en ondersteun uw kind te allen tijde. Zorg dat uw kind zich helemaal voor u neerbuigt, niet meer zelf eigen keuzes maakt en geen eigen gedachten of ideeën meer laat gelden. O, God! U weet dat uw kind alles wil doen en dat alles helemaal voor u en voor het huidige koninkrijk is. U weet wat ik op dit moment denk en doe. O, God! Onderzoek mij. Alles wat ik vraag is dat u naast me loopt en me altijd in mijn leven begeleidt, zodat uw kracht in mijn handelingen doorwerkt.

Hoofdstuk 58

Wanneer je mijn bedoelingen hebt begrepen, zul je aandacht kunnen besteden aan mijn last en kun je licht en openbaring, bevrijding en vrijheid verwerven. Dit zal mij tevreden stellen en ervoor zorgen dat mijn wil voor jou wordt uitgevoerd, dat er naar alle heiligen stichting wordt gebracht, en het zal mijn koninkrijk op aarde stevig en stabiel maken. Waar het nu om draait, is dat je mijn bedoeling begrijpt; dit is het pad dat jullie moeten betreden en bovendien, het is de plicht die iedere persoon moet vervullen.

Mijn woord is een goed geneesmiddel dat allerlei soorten ziekten geneest. Zolang je bereid bent voor mij te verschijnen, zal ik je genezen en je mijn almacht laten zien, mijn wonderbaarlijke daden, mijn rechtvaardigheid en mijn majesteit. Bovendien zal ik jullie een kijkje geven in jullie eigen verdorvenheid en zwakheden. Elke aandoening binnen in jou begrijp ik volledig; jij doet altijd dingen in je hart en toont dat niet aan de buitenkant. Zelfs nog beter weet ik echt elk afzonderlijk ding wat je doet. Je moet echter weten welke zaken ik prijs en welke niet; je moet hier duidelijk onderscheid tussen maken en je moet hier geen achteloze houding over aannemen.

Wanneer je zegt: “We moeten rekening houden met Gods last”, bewijs je alleen maar lippendienst. Maar wanneer je met de feiten wordt geconfronteerd, zelfs al weet je donders goed wat Gods last is, schenk je er geen aandacht aan. Je bent echt ontzettend verward en dwaas en bovendien ben je in extreme mate onwetend. Dat verklaart hoe moeilijk het is om met mensen om te gaan; het enige wat ze doen is mooi klinkende woorden uitspreken zoals: “Ik begrijp Gods bedoeling gewoon niet, maar als ik daar wel in slaag, zal ik er beslist naar handelen.” Is dat niet jullie werkelijke toestand? Al kennen jullie allemaal Gods bedoeling en weten jullie wat de oorzaak van je ziekte is, waar het om draait is dat jullie totaal niet bereid zijn het te beoefenen; dit is jullie grootste moeilijkheid. Als je dit niet onmiddellijk oplost, zal dat de grootste belemmering zijn voor je leven.

Hoofdstuk 59

Zoek mijn wil meer in de omgeving waarin je je bevindt en je zult mijn goedkeuring zeker verkrijgen. Zolang je bereid bent om op zoek te gaan en mij in je hart blijft vereren, zal ik je alles schenken waar het jou aan ontbreekt. De kerk begint nu aan een formele oefenperiode en alle dingen komen op het juiste spoor. De dingen zijn niet langer zoals ze waren toen het een voorproefje was van wat er komen ging. Jullie moeten niet langer verward zijn of zonder onderscheidingsvermogen. Waarom eis ik dat jullie in alles de werkelijkheid betreden? Heb je dit echt ondervonden? Kunnen jullie mij werkelijk tevreden stellen in datgene wat ik van jullie verlang, net zoals ik jullie tevreden stel? Wees niet bedrieglijk! Het is niets anders dan mijn tolerantie voor jullie, keer op keer, en toch zijn jullie herhaaldelijk niet in staat om te onderscheiden wat goed is voor jullie, en tonen jullie gebrek aan waardering!

Mijn rechtvaardigheid, mijn majesteit, mijn oordeel en mijn liefde – al deze dingen die zijn wat ik heb en wat ik ben – heb je ze werkelijk geproefd? Je bent werkelijk zo onnadenkend en je neemt mijn wil niet waar. Keer op keer heb ik jullie gezegd dat de feestmalen die ik bereid, door jullie zelf geproefd moeten worden, maar keer op keer doen jullie ze teniet en kunnen jullie geen goede van een slechte omgeving onderscheiden. Welke van deze omgevingen zijn door jullie zelf geschapen? En welke zijn door mijn handen ingericht? Je hoeft jezelf niet te verdedigen! Ik zie alles heel duidelijk – jullie zijn er gewoon niet naar op zoek gegaan. Wat kan ik nog meer zeggen?

Ik zal hen die mijn wil waarnemen altijd troosten en ik zal niet toestaan dat zij lijden of dat hun iets overkomt. Het belangrijkste is nu dat jullie in staat zijn om actie te ondernemen in overeenstemming met mijn wil, en zij die dat doen zullen zeker mijn zegen ontvangen en onder mijn bescherming staan. Wie van jullie kan zich werkelijk volledig uitputten voor mij en zichzelf volledig opofferen aan mij? Jullie zijn allemaal halfslachtig, jullie gedachten gaan steeds maar rond, denkend aan thuis, aan de buitenwereld, aan voedsel en kleding. Ondanks het feit dat je voor mij staat en dingen voor mij doet, denk je in je hart nog steeds aan je vrouw, je kinderen en je ouders thuis. Zijn die allemaal jouw eigendom? Waarom leg je ze niet in mijn handen? Geloof je niet genoeg in mij? Of ben je soms bang dat ik ongepaste regelingen voor jou zal treffen? Waarom maak je je altijd zorgen over je vleselijke familie? Je hunkert altijd naar je geliefden! Neem ik een bepaalde plek in in jouw hart? En nog altijd praat je erover mij heerschappij te geven in jou en jouw hele wezen in te laten nemen – allemaal bedrieglijke leugens! Hoeveel van jullie zijn met heel je hart voor de kerk? En wie van jullie denkt niet aan zichzelf, maar is voor het koninkrijk van vandaag? Denk hier heel goed over na.

Jullie hebben in zo’n sterke mate druk op mij uitgeoefend, dat ik alleen mijn handen kan gebruiken om jullie aan te sporen; ik zal jullie niet langer overreden. Dat komt omdat ik een wijze God ben, en ik behandel verschillende mensen op verschillende manieren, afhankelijk van hoe trouw jullie aan mij zijn. Ik ben de almachtige God – wie durft mijn stappen voorwaarts te belemmeren? Eenieder die ontrouw aan mij durft te zijn, op hen zal voortaan stellig steeds de hand van mijn bestuurlijke decreten neerkomen, zodat zij mijn almachtigheid zullen kennen. Wat ik verlang is niet een groot aantal mensen, maar een select groepje. Degene die ontrouw of oneerlijk is, die zich bezighoudt met vals gedrag en bedrog, zal ik verzaken en straffen. Denk niet langer dat ik genadig ben of dat ik liefdevol en vriendelijk ben; daarmee geef je alleen maar toe aan jezelf. Ik weet dat hoe meer ik aan jou toegeef, hoe negatiever en passiever je wordt, en dat je niet meer bereid bent om jezelf over te geven. Als mensen zo moeilijk zijn, kan ik ze alleen maar aansporen en ze steeds maar meeslepen. Weet dit dan! Van nu af aan ben ik de God die oordeelt; ik ben niet langer de genadige, vriendelijke en liefdevolle God die de mens zich verbeeldt!

Hoofdstuk 60

Leven te laten groeien is geen gemakkelijk iets. Het vereist een proces en bovendien dat jullie in staat zijn om de prijs te betalen, dat je met mij in volledige overeenstemming samenwerkt, waardoor je mijn lof zal krijgen. Hemel en aarde en alle dingen zijn gevestigd en compleet gemaakt, door de woorden die ik uit en met mij kan alles bereikt worden. Mijn enige wens is dat jullie snel opgroeien, de last van mijn schouders nemen en het op je neemt als je eigen. Doe namens mij mijn werk, want dat zal mijn hart tevreden stellen. Welke zoon zou de last van zijn vader niet over willen nemen? Welke vader zou niet dag en nacht voor zijn zoon zwoegen? Maar jullie begrijpen mijn wil niet, houden geen rekening met mijn lasten, mijn woorden dragen geen gewicht bij jullie en jullie handelen niet overeenkomstig mijn woorden. Jullie zijn altijd je eigen baas. Hoe egoïstisch! Jullie denken alleen maar aan jezelf!

Begrijp je mijn wil niet, of doe je alleen maar alsof? Waarom gedraag je je altijd zo baldadig? Zegt je geweten dat je, door zo te doen, jegens mij juist handelt? Als je de oorzaak van de ziekte gevonden hebt, waarom communiceer je dan niet met mij om genezen te worden? Ik zeg je: vanaf deze dag zullen jullie geen ziektes meer in je lijf meedragen. Als ooit een lichaamsdeel van jullie zich niet lekker voelt, maak je niet druk te zoeken naar een oorzaak buiten jezelf. Kom in plaats daarvan bij mij, en probeer mijn intenties te kennen. Zul je dit onthouden? Dit is mijn belofte: vanaf deze dag zul je geheel weglopen van je fysieke lichaam en de spirituele wereld ingaan, wat wil zeggen dat jullie lichaam niet langer de last van ziekte met zich meedraagt. Zijn jullie daar blij mee? Voelen jullie vreugde? Dit is mijn belofte, en daar nog bovenop, datgene waar jullie al zo lang op gehoopt hebben. Voor jullie gezegenden is dit vandaag bereikt. Hoe prachtig en ondoorgrondelijk!

Mijn werk gaat dag en nacht door, van moment tot moment, het stopt nooit. Dit komt omdat het mijn vurige wens is jullie naar mijn eigen hart te smeden, en dat binnenkort mijn hart getroost zal worden door jullie. Mijn zonen! Het is tijd voor jullie om deel te hebben aan mijn zegeningen van goedheid! In het verleden hebben jullie om mijn naam geleden, maar nu zijn jullie dagen van beproevingen voorbij. Als iemand zelfs maar een haar op de hoofden van mijn zonen durft te krenken, dan zou ik hun niet makkelijk vergeven en zouden zij ook nooit meer op kunnen staan. Dit is mijn bestuurlijk decreet en ieder die het overtreedt doet dit op eigen risico. Mijn zonen! Geniet naar hartenlust! Zing en roep het uit in vreugde! Jullie zullen niet langer gepest en verdrukt worden of vervolgd worden. Jullie moeten niet langer bevreesd zijn over jullie geloof in mij; jullie moeten jullie geloof openlijk verkondigen. Roep mijn heilige naam zo luid uit, dat daardoor het universum en de uiteinden van de aarde op hun grondvesten schudden. Laat het ze zien, zij op wie neergekeken werd, die door hen verwoest en gemarteld werden, zij staan vandaag boven hen en regeren hen en spreken zelfs recht over hen uit.

Jullie zouden je alleen maar bezig moeten houden met je intrede en ik zal nog betere zegeningen over jullie uitstorten, zodat jullie ervan mogen genieten. En deze zegeningen zullen jullie in staat stellen om hun onvergelijkbare zoetheid te proeven, intens hun eindeloze mysterie te voelen en dat ze te diepzinnig zijn om te kunnen bevatten!

Hoofdstuk 61

Wanneer je je eigen toestand kent, bewerkstellig je mijn wil. In feite is mijn wil niet moeilijk te begrijpen. Je hebt in het verleden alleen nooit gezocht op een manier die overeenstemt met mijn intentie. Ik wil jouw menselijke noties of menselijke gedachten niet, en evenmin jouw geld of bezittingen. Wat ik wil is jouw hart, snap je? Dat is mijn wil, en sterker nog: dat is wat ik wil bemachtigen. Mensen gebruiken altijd hun eigen opvattingen om over mij te oordelen, ze wegen mijn gestalte met hun eigen maatstaven. Dat is het moeilijkste aspect van het omgaan met de mens en het is wat ik het meest verfoei en verafschuw, zie je? Omdat dit Satans zichtbaarste gezindheid is. En jullie zijn klein van gestalte, dus trappen jullie snel in Satans sluwe gekonkel. Jullie zijn gewoon niet in staat om die te herkennen! Ik heb jullie vaak gezegd om altijd, en in alle opzichten, op je hoede te zijn niet door Satan misleid te worden. Maar jullie luisteren niet, jullie leggen wat ik zeg vrolijk naast je neer en daardoor lijdt je uiteindelijk verliezen in je leven en komt berouw te laat. Hoe dan ook, het is toch goed voor je om deze les te leren voor jouw toekomstige zoektocht? Ik zeg het je: als je gemakkelijk in negativiteit vervalt, zul je verlies gaan lijden in je leven, en het zullen uiterst zware verliezen zijn. Als je dit weet, moet je daarop alert zijn, nietwaar?

Mensen zijn ongeduldig, ze willen snelle resultaten en zien alleen wat recht voor hun neus gebeurt. Als ik zeg dat ik begonnen ben om de machthebbers te straffen, worden jullie zelfs nog ongeduriger en vragen jullie: “Waarom zijn die mensen nog steeds aan de macht? Heeft God loze woorden gesproken?” De mens zit zo verankerd in zijn opvattingen! Jullie begrijpen de betekenis van mijn woorden niet. De mensen die ik straf zijn de kwaadwilligen, zij die mij trotseren, zij die mij niet kennen. Ik negeer de mensen die alleen in mij geloven, maar die niet op zoek zijn naar de waarheid. Jullie zijn zo onwetend! Jullie hebben helemaal niets begrepen van wat ik heb gezegd! Desondanks geven jullie jezelf een schouderklopje en denken jullie dat je volwassener geworden bent, dat je inzicht hebt en dat jullie in staat zijn te bevatten wat mijn wil is. Vaak zeg ik dat alle dingen en alle zaken Christus ten dienste staan, maar begrijp je die woorden werkelijk? Weet je echt wat die betekenen? Ik heb al eerder gezegd dat ik iemand niet zomaar bestraf. Iedere mens in de universum-wereld volgt mijn eigen ordeningen: zij die mijn bestraffingen ondergaan, zij die Christus ten dienste staan (hen zal ik niet redden), zij die door mij verkozen zijn, en zij die door mij gekozen zijn, maar later verstoten zullen worden; ik hou ze allemaal in mijn handen, om van jou nog maar te zwijgen, jou – één van de uitverkorenen – die ik nog beter begrijp. De dingen die ik in deze fase doe en de dingen die ik doe in de volgende fase, verlopen allemaal volgens mijn wijze plannen. Jij hoeft op voorhand helemaal niets voor me te regelen; je hoeft alleen maar te wachten op het genot! Dit is iets wat je verdient! Ik heers over de dingen die van mij zijn. Wie klaagt of wie een andere mening over mij durft te hebben, ontzie ik niet snel. Tegenwoordig ontsteek ik vaak in woede, nu het programma van bestuurlijke decreten dat ik opgesteld heb tot deze fase gevorderd is. Denk niet dat ik geen gevoelens heb. Want ik heb gezegd dat geen enkel voorwerp, geen enkele persoon of gebeurtenis mijn voortgang mag hinderen. Ik doe wat ik zeg, en zo ben ik. Sterker nog, het is de zichtbaarste manifestatie van mijn gezindheid. Ik behandel alle mensen hetzelfde, want allemaal zijn jullie mijn zonen en ik hou van jullie allemaal. Welke vader neemt geen verantwoordelijkheid voor het leven van zijn zoon? Welke vader werkt niet dag en nacht keihard voor zijn zoons toekomst? Wie van jullie kan dat weten? Wie kan laten zien dat hij rekening houdt met mijn gevoelens? Jullie maken doorlopend plannen voor jullie eigen lichamelijke genot en jullie hebben helemaal geen benul van mijn gevoelens. Ik maak me aldoor ernstig zorgen over jullie, maar jullie snakken steeds naar lichamelijk genot, eten en drinken, slapen, hoe je je kleedt: hebben jullie dan geen greintje geweten? In dat geval zijn jullie beesten in menselijke kleding. Wat ik zeg is niet buitensporig en jullie zouden er tegen moeten kunnen. Dit is de beste manier om jullie te redden. Sterker nog, hierin ligt mijn wijsheid: Satans achilleshiel treffen, die volkomen verslaan en totaal vernietigd achterlaten. Zo lang je berouw toont en je ervan verzekert dat je op mij kunt vertrouwen om jouw oude natuur te elimineren en het beeld van een nieuwe persoon kunt naleven, is mijn hart helemaal voldaan. Want dat is het naleven van normale menselijkheid, getuigenis gevend van mijn naam, en dat is wat me het gelukkigst maakt.

Jullie moeten steeds dicht bij mij blijven. Het is duidelijk dat mijn tempo met de dag versnelt. Als het je ook maar één moment aan spirituele communicatie ontbreekt, dan zul je mijn oordeel meteen ondergaan. Op dit punt heb je je iets diep gerealiseerd. Ik kastijd je niet omdat ik niet van je hou, maar ik disciplineer je juist uit liefde voor jou. Anders zou je niet groeien, en zonder de beperkingen van de Heilige Geest, zou je altijd losbandig zijn. Dit is juist een facet van mijn wijsheid.

Hoofdstuk 62

Mijn wil bevatten heeft niet alleen tot doel dat je mijn bedoeling zult kennen, maar ook dat je in overeenstemming met mijn bedoelingen zult handelen. Mensen begrijpen mijn hart gewoon niet. Wanneer Ik zeg dat een richting het oosten is, kunnen ze niet anders dan zich afvragen: “Is dat werkelijk het oosten? Misschien niet. Ik geloof dat niet zomaar. Ik moet het zelf zien.” Zo moeilijk zijn jullie mensen; jullie weten niet wat echte onderwerping is. Als jullie eenmaal mijn bedoelingen begrijpen, maak je dan alleen druk om ze uit te voeren – denk niet na! Je neemt wat Ik zeg altijd met een korrel zout en je manier van het te aanvaarden is absurd. Hoe kan dit nou werkelijk inzicht opleveren? Je probeert nooit mijn woorden binnen te gaan. Zoals Ik eerder heb gezegd, verlang Ik naar uitmuntendheid in mensen, niet naar grote aantallen. Wie zich niet concentreert op het binnengaan van mijn woorden, verdient het niet om een goede soldaat van Christus te zijn. In plaats daarvan treedt zo iemand op als Satans lakei en verstoort mijn werk. Denk niet dat dit een kleinigheid is. Wie mijn werk verstoort, schendt mijn bestuurlijke decreten en Ik zal zulke mensen beslist streng disciplineren. Dit betekent van nu af aan dat als je je voor een moment van mij afkeert, je mijn oordeel zult ervaren. Geloof je mijn woorden niet, kijk dan zelf wat het is om in het licht van mijn aangezicht te leven en wat het is om mij te hebben verlaten.

Ik ben niet bezorgd als je niet in de geest leeft. Mijn werk is tot het huidige stadium gevorderd, dus wat kun jij doen? Wees niet bezorgd, want Ik doe alles stap voor stap en Ik verricht mijn werk zelf. Zodra Ik handel, is iedereen volkomen overtuigd; zo niet, dan zou Ik hen met nog grotere strengheid tuchtigen, wat nog meer betrekking heeft op mijn bestuurlijke decreten. Het is duidelijk dat mijn bestuurlijke decreten al zijn uitgevaardigd en uitgevoerd en dat ze niet langer verborgen zijn. Dit moet je duidelijk voor ogen hebben! Alles draait nu om mijn bestuurlijke decreten en wie die schendt, zal verlies lijden. Dit is geen kleinigheid. Hebben jullie hier werkelijk enig inzicht in? Zien jullie dit helder? Ik zal beginnen te communiceren: alle naties en alle volkeren ter wereld worden door mijn hand bestuurd en moeten allemaal terugkomen naar mijn troon. Na geoordeeld te zijn zullen sommigen natuurlijk in de bodemloze put worden geworpen (als voorwerpen van verderf die volkomen verbrand zullen worden en niet langer zullen bestaan), terwijl anderen, na geoordeeld te zijn, mijn naam zullen aanvaarden en mensen van mijn koninkrijk worden (waarvan ze slechts duizend jaar zullen genieten). Maar jullie zullen het koningschap samen met mij voor eeuwig behouden en omdat jullie eerder voor mij hebben geleden, zal Ik jullie lijden vervangen door zegeningen die Ik jullie eindeloos zal schenken. Zij die mijn volk zijn, zullen alleen Christus dienen. Wat hier genieten wordt genoemd, betekent niet alleen naar genieten, maar ook dat die mensen voor rampen worden behoed. Dit is de innerlijke betekenis van mijn eisen aan jullie, die nu zo streng zijn en van alles wat betrekking heeft op mijn bestuurlijke decreten. De reden hiervoor is dat als jullie mijn training niet zouden aanvaarden, Ik jullie op geen enkele manier zou kunnen geven wat jullie moeten erven. Toch vrezen jullie nog steeds het lijden en zijn jullie bang dat jullie ziel verwond raakt, altijd denkend aan het vlees en voortdurend regelingen treffend en plannen makend voor jullie zelf. Zijn mijn regelingen voor jullie dan ongeschikt? Waarom blijf je dan regelingen voor jezelf treffen? Jullie belasteren mij! Is dat niet zo? Ik regel iets voor je, maar dan wijs je dat volledig af en maak je je eigen plannen.

Jullie mogen dan welbespraakt zijn, maar in werkelijkheid houden jullie je totaal niet aan mijn wil. Luister naar me! Ik zou absoluut niet zeggen dat er onder jullie iemand is die werkelijk rekening kan houden met mijn wil. Je handelingen mogen dan misschien in overeenstemming zijn met mijn wil, Ik zal je beslist niet prijzen. Dit is mijn methode van redding. Zelfs dan zijn jullie soms nog steeds zelfvoldaan en vinden jullie jezelf geweldig, terwijl jullie verder op iedereen neerkijken. Dit is één aspect van de verdorven gezindheid van de mens. Dat jullie dit punt dat Ik maak allemaal toegeven is maar oppervlakkig. Om werkelijk te kunnen veranderen, moet je dicht bij me komen. Communiceer met mij en Ik zal je genade schenken. Sommige mensen willen alleen maar stilzitten en oogsten wat anderen hebben gezaaid en menen dat ze alleen maar hun armen hoeven uit te strekken om zich te kleden of dat ze enkel maar hun mond hoeven te openen om gevoed te worden; ze wachten zelfs tot anderen hun eten voor hen kauwen en in hun mond stoppen voordat ze bereid zijn het door te slikken. Zulke mensen zijn bijzonder dwaas en eten graag wat door anderen is voorgekauwd. Dit is ook een uiting van het meest luie aspect van de mens. Nu je deze woorden van mij hoort, moet je ze niet langer links laten liggen. Je zult alleen het juiste doen door je aandacht te verdubbelen. Alleen dan zul je aan mijn wil voldoen. Dat is de beste vorm van onderwerping en gehoorzaamheid.

Hoofdstuk 63

Begrijp je eigen omstandigheden en wees bovendien duidelijk wat betreft de weg die je moet gaan. Verwacht niet langer van mij dat ik een beroep doe op je gehoor en je dingen duidelijk maak. Ik ben de God die in het diepste van het hart van de mens kijkt, ik ken al je gedachten en ideeën en ik begrijp je handelingen en gedrag zelfs nog beter. Maar weerspiegelen jouw handelingen en je gedrag mijn belofte? Bevatten ze mijn wil? Heb je hier echt goed naar gezocht? Heb je hier ook echt tijd aan besteed? Heb je echt pogingen gedaan? Ik bekritiseer je niet. Maar jullie negeren dit aspect gewoonweg! Jullie zijn altijd zo verward en jullie zien niets duidelijk. Weet je wat daarvan de reden is? Dat is omdat jullie gedachten onduidelijk zijn en jullie denkbeelden te vastgeroest. En daarbij komt, dat jullie geen rekening houden met mijn wil. Sommige mensen zullen zeggen: “Hoe kunt u zeggen dat we geen rekening houden met uw wil? We proberen voortdurend uw wil te bevatten, maar we krijgen er geen vat op, dus wat kunnen we dan doen? Kunt u werkelijk zeggen dat we ons niet inspannen?” Laat me je deze vraag stellen: Durf jij te beweren dat je werkelijk loyaal bent tegenover mij? En wie durft te zeggen dat hij of zij zich in perfecte loyaliteit voor mij opoffert? Ik ben bang dat er niet één is onder jullie die dat kan zeggen. Het is nodeloos om te zeggen dat jullie allemaal eigen keuzes en voorkeuren hebben, en dat geldt nog meer voor jullie bedoelingen. Wees niet leugenachtig! Ik heb al heel lang geleden begrepen wat er in jullie harten leeft. Moet ik dat nog nader toelichten? Je dient alle aspecten beter te onderzoeken (je gedachten en ideeën, alles wat je zegt, elk woord, elke bedoeling en motivatie voor elke handeling die je doet). Op die manier krijg je toegang tot al die aspecten en, wat belangrijker is, zul je je kunnen uitrusten met de volle waarheid.

Als ik niet op deze manier tegen jullie zou spreken, dan zouden jullie nog steeds perplex zijn en de hele dag lang vleselijke geneugtes najagen, zonder enig verlangen om rekening te houden met mijn wil. Ik strek steeds mijn liefhebbende handen naar jullie uit om jullie te redden, weten jullie dat? Zijn jullie je hiervan bewust geworden? Ik heb je oprecht lief: durf jij te zeggen dat jij mij oprecht liefhebt? Stel jezelf deze vraag: kun je echt voor mij staan en elk van je handelingen door mij laten onderzoeken? Kun je echt alle aspecten van je gedrag door mij laten onderzoeken? Ik zeg dat je losbandig bent en dat je jezelf grif verdedigt. Mijn oordeel wordt over je geveld! Je moet nu wakker worden voor de waarheid! Ik spreek alleen maar de waarheid en laat je de werkelijkheid binnenin je zien. O mensheid! Jullie laten je zo moeilijk leiden. Alleen als ik jullie ware omstandigheden aanduid, laten jullie je in hart en woord overtuigen. Als ik dat niet doe, dan blijven jullie je vastklampen aan een oud ideeënsysteem en aan jullie manier van denken, en denken jullie daarbij dat niemand intelligenter is dan jullie. Is het niet zo dat jullie gewoon zelfingenomen zijn? Is het niet zo dat jullie je schikken in zelfgenoegzaamheid en toegeeflijkheid en dat jullie arrogant en verwaand zijn? Dat zou je wel moeten erkennen! Denk niet dat je intelligent of buitengewoon bent, maar weet dat je je constant bewust moet zijn van je eigen gebreken en zwakheden. Op die manier zal je vastberadenheid om van mij te houden niet verflauwen, maar steeds sterker worden, en zal je eigen toestand steeds verbeteren. En wat nog belangrijker is: je leven zal er elke dag op vooruitgaan.

Als je mijn wil weet te doorgronden, dan zul je jezelf beter kennen en daarom ook mij beter kennen en vooruitgang boeken in je zekerheid over mij. Als iemand geen negentig procent zekerheid over mij heeft, maar in plaats daarvan in een oogwenk van hoogtepunten naar dieptepunten, van heet naar koud gaat, dan zeg ik dat er waarschijnlijk reden is om van deze persoon af te zien. De overgebleven tien procent ligt helemaal bij mijn verlichting en illuminatie, zodat hiermee honderd procent zekerheid over mij kan worden bereikt. Als we het hebben over nu, vandaag, hoeveel zijn er dan die deze gestalte kunnen waarmaken? Ik openbaar mijn wil constant aan je en de emoties van het leven stromen ononderbroken in je, dus waarom handel je niet overeenkomstig de Geest? Ben je bang om fouten te maken? Waarom richt je je dan helemaal niet op oefeningen? Ik zeg je dat je mijn wil niet kunt doorgronden door het één of twee keer te proberen. Het is een proces. Ik heb dit vele malen gezegd, dus waarom breng je het niet in de praktijk? Denk je niet dat je ongehoorzaam bent? Je wilt altijd alles meteen afmaken, je bent nooit bereid om je in te spannen of ergens tijd aan te besteden. Wat ben je dwaas, en zelfs nog onwetender!

Weten jullie niet dat ik altijd over dingen spreek zonder een blad voor de mond te nemen? Waarom blijven jullie zo onnozel, gevoelloos en stompzinnig? Jullie zouden jezelf meer moeten onderzoeken en als er ook maar iets is wat jullie niet begrijpen, moeten jullie vaker naar me toe komen. Ik zeg jullie dit, ik spreek tegen jullie op al deze verschillende manieren om jullie naar me toe te leiden. Waarom begrijpen jullie dit na zo lang nog steeds niet? Is dat omdat mijn woorden jullie in verwarring hebben gebracht? Of is het zo dat jullie niet al mijn woorden serieus hebben genomen? Als jullie naar mijn woorden luisteren, dan krijgen jullie goede zelfkennis en zullen jullie zeggen dat jullie mij iets verschuldigd zijn, of dat jullie mijn wil niet kunnen doorgronden. En daarna? Dan is het alsof je niets met deze dingen te maken hebt gehad, alsof je gewoonweg niet iemand bent die in God gelooft. Ben je niet gewoon informatie aan het verslinden zonder jezelf de tijd te gunnen om deze te verteren? Van mijn woorden genieten is als een snelle blik op bloemen terwijl je op een paard voorbij galoppeert: je probeert nooit mijn wil in mijn woorden te bespeuren. Mensen zijn als volgt: ze willen altijd dolgraag bescheiden lijken en dit is het meest verachtelijke soort mens. Als ze met anderen bijeenkomen om te communiceren, dan willen ze altijd graag hun zelfkennis met andere mensen delen en aan anderen laten zien dat ze mijn last in acht nemen, terwijl ze feitelijk de domste dwazen zijn. (Zij communiceren over hun ware inzichten of kennis van mij niet met hun broeders en zusters, maar in plaats daarvan brengen ze zichzelf naar voren en scheppen ze op tegenover andere mensen. Dat zijn de mensen die ik het meest veracht, want ze verguizen en kleineren mij.)

Vaak verwerkelijk ik mijn grootste wonderen in jullie: zien jullie ze niet? Dat wat we werkelijkheid noemen, wordt beleefd door hen die mij oprecht liefhebben: hebben jullie dat niet gezien? Is dit niet het beste bewijs waarmee jullie mij kunnen leren kennen? Is dit niet de beste getuigenis voor mij? Maar jullie onderkennen het niet. Zeg me maar eens wie deze werkelijkheid kan beleven op deze immorele aarde, die onzuiver, smerig en door Satan verdorven is? Zijn alle mensen niet verdorven en ledig? Mijn woorden hebben in elk geval hun hoogtepunt bereikt; er bestaan geen woorden die gemakkelijker te begrijpen zijn dan deze. Zelfs de grootste sufferd kan mijn woorden lezen en begrijpen, dus is het niet zo dat jullie er gewoon geen moeite voor hebben gedaan?

Hoofdstuk 64

Je moet mijn woorden niet op een verwrongen en verkeerde manier begrijpen; je moet ze vanuit alle gezichtspunten begrijpen en ze beter proberen te doorgronden en ze herhaaldelijk overpeinzen – niet alleen maar een dag of een nacht. Je weet niet wat mijn wil is of op in welk opzicht Ik een pijnlijke prijs heb betaald; hoe kun je rekening houden met mijn wil? Zo zijn jullie mensen: totaal niet in staat om in details te treden, alleen gericht op het oppervlakkige en alleen in staat te imiteren. Hoe kun je dit nou spiritualiteit noemen? Het is enkel de geestdrift van de mens; het niet iets wat Ik aanbeveel en bovendien iets wat Ik verafschuw. Ik zeg je dit: alles wat Ik verafschuw moet worden geëlimineerd, moet wegkwijnen in rampspoed en bezwijken onder mijn vuur en mijn oordeel. Anders zullen mensen niet beseffen wat het betekent om angst te hebben en zullen ze zo losbandig zijn en me altijd met menselijke ogen aanschouwen – zo dom zijn ze! De beste manier om je van Satans ideeën te ontdoen is door dicht bij me te komen en met me te communiceren. Ik zou graag willen dat jullie allemaal naar deze regel zouden handelen, zodat jullie kunnen voorkomen dat jullie geoordeeld worden en in jullie leven verlies lijden.

Mensen zijn zo moeilijk om mee om te gaan; ze worden altijd beheerst door mensen, gebeurtenissen en dingen van buitenaf en ook door hun eigen opvattingen. Daardoor kunnen ze niet goed voor mij te getuigen en zijn ze niet in staat om goed met mij samen te werken. Ik ondersteun en koester jullie voortdurend, maar jullie kunnen gewoon niet jullie best te doen om met mij samen te werken. Al deze dingen tonen overduidelijk aan dat jullie mij niet begrijpen. Wanneer de tijd komt – wanneer je helemaal geen twijfels meer over mij hebt – kan niemand je belemmeren om de ware weg te bewandelen en geen enkele menselijke opvatting zal je dan in de macht houden. Waarom zeg Ik dit? Begrijp je werkelijk de betekenis van mijn uitspraken? Pas wanneer Ik woorden zoals deze verduidelijk, begrijpen jullie ze een beetje. Mensen zijn gewoon zo dom en zo zwak van geest. Ze beginnen pas een klein beetje pijn te voelen als de naald het bot raakt. Dat wil zeggen: je raakt pas volledig overtuigd wanneer mijn woorden op de bron van jouw ziekte wijzen. Toch weigeren jullie soms nog steeds mijn woorden in de praktijk te brengen of jezelf te leren kennen. Waarom hebben jullie het op dit moment nog steeds niet door hoe moeilijk het is om met mensen om te gaan? Is dat omdat mijn woorden niet duidelijk of helder genoeg zijn? Wat Ik wil is dat jullie serieus en oprecht met me samenwerken. Of je nu wel of niet aangename woorden spreekt, zolang je bereid bent met mij samen te werken en me oprecht te aanbidden, zul je onder mijn bescherming komen. Zelfs als zulke mensen zeer onwetend zijn, zal Ik hun verlichting brengen, zodat ze hun onwetendheid van zich af kunnen werpen. Dit is omdat mijn daden noodzakelijkerwijs op één lijn liggen met mijn woorden. Ik ben de Almachtige God die nooit een belofte doet die Hij niet kan waarmaken.

Ik openbaar mijn wil onmiddellijk aan de kerken en aan alle eerstgeboren zonen en nooit zal er iets meer verborgen zijn, want de dag waarop alles is geopenbaard, is aangebroken. Dat wil zeggen dat het woord ‘verborgen’ vanaf nu niet meer gebruikt zal worden, laat staan dat datgene wat verborgen is, zal blijven bestaan. Alle verborgen personen, gebeurtenissen en dingen zullen beslist één voor één worden blootgelegd. Ik ben de wijze God die met volledig gezag heerst. Alle gebeurtenissen, alle dingen en ieder mens hou Ik in mijn hand. Ik tref mijn eigen maatregelen om ze bloot te leggen, en één voor één zal Ik ze op een ordelijke manier allemaal blootleggen. En wie mij durft te bedriegen of iets voor mij durft te verbergen, zal nooit meer opstaan, daar zorg Ik wel voor. Op deze manier onderneem Ik actie, zodat jullie dit allemaal duidelijk inzien. Kijk maar eens goed! De moeizame prijs die Ik heb betaald, is niet voor niets geweest, maar zal vruchten afwerpen. Wie niet luistert of me gehoorzaamt, zal onmiddellijk mijn oordeel ondervinden. Wie durft nog steeds tegen mij in te gaan? Jullie moeten me allemaal gehoorzamen. Ik zeg je dit: alles wat Ik zeg en doe, elke actie, elk idee, elke gedachte en elk plan dat Ik vandaag heb, zijn allemaal volkomen correct; ze laten de mens absoluut geen ruimte voor verdere overweging. Waarom zeg Ik jullie steeds weer dat je alleen maar hoeft te volgen en er niet langer over hoeft na te denken? Dat is de reden. Moet Ik het nóg duidelijker maken?

Jullie opvattingen houden jullie in de macht, maar jullie denken niet dat dat komt omdat jullie zelf niet genoeg moeite hebben gedaan. In plaats daarvan zoeken jullie de oorzaken bij mij en beweren dat Ik jullie niet heb verlicht. Wat is dat voor onzin? Jullie nemen zelf geen verantwoordelijkheid en klagen altijd tegen mij. Ik waarschuw je! Als je zo doorgaat en geen enkele prijs blijft betalen, word je verstoten! Ik steek niet de hele dag redevoeringen af om jullie te intimideren. Dit is het geval: Ik doe wat Ik zeg. Zodra Ik de woorden heb uitgesproken, komen ze onmiddellijk in vervulling. Voorheen kwamen de woorden die Ik sprak geleidelijk in vervulling. Maar nu staan de zaken anders en zullen de dingen niet meer geleidelijk plaatsvinden. Om het duidelijk te zeggen: Ik zal niet langer druk uitoefenen en overreden, maar in plaats daarvan spoor Ik jullie aan en dwing Ik jullie mee te gaan. Om het zelfs nóg duidelijker te zeggen: zij die het kunnen bijbenen, doen dat; zij die het niet kunnen bijbenen en niet vooruit kunnen, worden verstoten. Ik heb geprobeerd op alle mogelijke manieren geduldig met jullie te praten, maar jullie luisterden gewoon niet. Wat gaan jullie doen nu het werk deze fase heeft bereikt? Blijven jullie jezelf uitleven? Zulke mensen kunnen niet compleet gemaakt worden, maar zullen beslist door mij worden verstoten!

Hoofdstuk 65

Mijn woorden slaan altijd de spijker op de kop, dat wil zeggen dat ze op jullie dodelijke zwakheden wijzen, anders zouden jullie nog steeds treuzelen zonder enig besef hoe laat het nu is. Weet dit! Ik gebruik de weg van de liefde om jullie te redden. Ongeacht hoe jullie zijn, zal ik de dingen die ik goedkeur zeker afmaken, zonder enige fout te maken. Kan ik, de rechtvaardige Almachtige God, een fout begaan? Is dat geen menselijke opvatting? Zeg me, is alles wat ik doe en zeg niet omwille van jullie? Sommige mensen zullen nederig zeggen: “O God, u doet alles omwille van ons, maar we weten niet hoe we met u moeten samenwerken.” Wat een onwetendheid! Zeggen dat je niet weet hoe je met mij moet samenwerken! Dit zijn allemaal schandelijke leugens! Omdat jullie dergelijke dingen zeggen, waarom slaan jullie dan in werkelijkheid herhaaldelijk acht op het vlees? Wat je zegt klinkt goed, maar je handelt niet op een makkelijke en plezierige manier. Je moet dit begrijpen: dat wat ik vandaag van jullie eis, is niet te veel gevraagd en ligt ook niet buiten jullie bereik, maar is voor de mens bereikbaar. Ik overschat jullie helemaal niet; ken ik de omvang van de vermogens van de mens soms niet? Ik begrijp het met volmaakte helderheid.

Mijn woorden verlichten jullie voortdurend, en toch zijn jullie harten te zeer verhard en zijn jullie niet in staat om met jullie geest mijn wil te vatten! Zeg me, hoe vaak heb ik jullie eraan herinnerd om je niet te richten op voedsel, kleding en uiterlijk, maar in plaats daarvan je te richten op het innerlijk leven? Maar jullie luisteren gewoon niet. Ik ben het zat om dat te zeggen. Zijn jullie zo verdoofd geworden? Zijn jullie helemaal onzinnig? Zou het kunnen dat mijn woorden voor niets gesproken zijn? Heb ik iets verkeerd gezegd? Mijn zonen! Heb achting voor mijn serieuze bedoelingen! Wanneer jullie leven gerijpt is, zal er geen reden zijn voor bezorgdheid en zal in alles voorzien worden. Het heeft geen waarde om je nu op die dingen te richten. Mijn koninkrijk is grondig gerealiseerd en openlijk in de wereld afgedaald; meer nog, dit betekent dat mijn oordeel volledig heeft plaatsgevonden. Heb je het ervaren? Het doet me geen genoegen om over jullie te oordelen, maar jullie hebben totaal geen achting voor mijn hart. Ik wens dat datgene wat jullie zullen verkrijgen, voortdurend de zorg en bescherming van mijn liefde is, en niet het ongenadige oordeel. Zou het kunnen dat jullie bereid zijn om geoordeeld te worden? Zo niet, waarom komen jullie dan niet herhaaldelijk dicht naar mij toe, en praten en communiceren jullie niet meer met mij? Jullie behandelen mij zo koud, en wanneer Satan jullie ideeën ingeeft, voelen jullie je verrukt, en denken jullie dat ze overeenkomen met je eigen wil, maar niets wat jullie doen, is omwille van mij. Verlangen jullie ernaar mij altijd zo wreed te behandelen?

Het is niet dat ik niet wens om het aan je te geven, maar dat jullie niet bereid zijn de prijs te betalen, daarom staan jullie met lege handen en hebben jullie helemaal niets. Zien jullie niet dat het werk van de Heilige Geest nu zo op volle toeren draait? Zien jullie niet dat mijn hart brandt van ongeduld? Ik vraag jullie om met mij samen te werken, maar jullie blijven onwillig. Allerlei soorten rampen zullen één voor één plaatsvinden; alle naties en plaatsen zullen rampen ervaren: epidemieën, hongersnoden, overstromingen, droogte en aardbevingen zijn overal. Deze rampen gebeuren niet slechts op een of twee plekken, noch zullen ze in één of twee dagen voorbij zijn; in plaats daarvan zullen ze zich over een steeds groter gebied verspreiden en steeds zwaarder worden. Gedurende deze tijd zullen allerlei insectenplagen elkaar opvolgen en het verschijnsel van kannibalisme zal overal voorkomen. Dit is mijn oordeel over alle naties en volken. Mijn zonen! Jullie moeten de pijn of de ontberingen van de rampen niet ondergaan. Mijn wens voor jullie is dat jullie snel volwassen worden en zo snel mogelijk de last opnemen die op mijn schouders ligt; waarom begrijpen jullie mijn wil niet? Het werk dat eraan komt zal steeds meer inspanning vergen. Zijn jullie harten zo verhard dat je mij met mijn handen vol achterlaat, dat ik in mijn eentje zo hard moet werken? Ik zal het nog duidelijker zeggen: degenen van wie het leven volwassen wordt zullen de schuilplaats binnengaan en zullen niet de pijn of de ontberingen ondergaan; degenen van wie het leven niet volwassen wordt moeten pijn en schade ondergaan. Mijn woorden zijn toch duidelijk genoeg?

Mijn naam moet zich in alle richtingen en naar alle plaatsen verspreiden, opdat iedereen mijn heilige naam zal kennen en mij zal kennen. Mensen in alle lagen van de bevolking in de VS, Japan, Canada, Singapore, de Sovjet-Unie, Macau, Hong Kong en andere landen zullen onmiddellijk in China samendrommen, op zoek naar de ware weg. Er is aan hen al getuigenis afgelegd van mijn naam, het enige wat overblijft is dat jullie zo gauw mogelijk volwassen worden, opdat jullie hen mogen hoeden en leiden. Dit is waarom ik zeg dat het werk dat eraan komt groter zal zijn. Mijn naam zal breed circuleren in de nasleep van de rampen, en als jullie niet oppassen, dan zul je het aandeel dat van jullie zou moeten zijn kwijtraken; zijn jullie niet bang? Mijn naam breidt zich uit naar alle religies, alle lagen van de bevolking, alle naties en alle gezindten. Dit is mijn werk dat op een ordelijke manier gedaan wordt, in nauw met elkaar verbonden schakels; het gebeurt allemaal naar mijn wijze plan. Ik zou alleen willen dat jullie met elke stap vooruit zouden kunnen komen, terwijl je nauwgezet mijn voetstappen volgt.

Hoofdstuk 66

Mijn werk is doorgegaan tot de huidige fase en het heeft allemaal de wijze regelingen van mijn hand gevolgd, en daarnaast is het mijn grote succes. Wie onder de mensen kan zoiets doen? En onderbreken zij niet eerder mijn management? Maar je moet weten dat beslist niemand mijn werk in mijn plaats kan doen, laat staan dat die dat werk zou kunnen dwarsbomen, aangezien er niemand is die de dingen die ik doe en zeg, kan zeggen of doen. Hoewel dit het geval is, kennen mensen mij, de wijze almachtige God, nog steeds niet! Jullie wagen het niet om mij openlijk naar buiten toe te tarten, en toch verzetten jullie je in je hart en je geest tegen mij. Dwazen! Weten jullie dan niet dat ik de God ben die in het binnenste van het hart van de mens kijkt? Weet je niet dat ik al je woorden en daden waarneem? Ik zeg je dat er nooit meer een vriendelijk woord van mijn lippen zal komen. In plaats daarvan zullen het allemaal woorden zijn vol streng oordeel, en ik zal zien of je die wel of niet kunnen verduren. Van nu af aan zijn diegenen wier hart niet dicht bij mij is, dat wil zeggen zij die geen oprechte liefde voor me koesteren, degenen die mij openlijk tarten.

Vandaag is het werk van de Heilige Geest tot een punt gekomen waar de eerdere methode niet meer zal worden gebruikt, en in plaats daarvan zal een nieuwe methode zijn intrede doen. Diegenen die niet positief en actief met mij samenwerken, zullen in Hades vallen, een afgrond van de dood (deze mensen zullen voor eeuwig onder de verdoemenis zuchten). De nieuwe methode is als volgt: als je hart en geest niet juist zijn, zal mijn oordeel je onmiddellijk ten deel vallen, en daaronder valt: vasthouden aan de wereld, aan rijkdom, familie, echtgenoot, echtgenote, kinderen, ouders, eten, drinken, kleren en al dat soort zaken die buiten het terrein van het geestelijke vallen. De verlichting van de heiligen zal steeds zichtbaarder worden, dat wil zeggen, gevoelens van leven zullen nog duidelijker worden en zullen voortdurend in beweging zijn. Wie ook maar de minste onderbreking veroorzaakt, zal een rampzalige val meemaken en ver achterop raken op de renbaan van het leven. Wie lauw zijn, wie niet toegewijd nastreven, laat ik volkomen in de steek en negeer ik stuk voor stuk zonder uitzondering, en zij moeten duizend jaar in rampen wegkwijnen. Degenen die ijverig zoeken, dat wil zeggen, degenen die voortdurend onderbreken, hun zal ik hun onwetendheid ontnemen en hen loyaal aan mij maken, en bovendien zullen zij wijsheid en intelligentie hebben en zullen zij daarom met een des te groter geloof zoeken. Ik verdubbel mijn zegeningen voor al mijn eerstgeboren zonen en mijn liefde daalt te allen tijde op jullie neer. Ik zorg voor jullie en ik bescherm jullie voortdurend en ik zal niet toestaan dat jullie in de netten van Satan terechtkomen. Ik ben begonnen mijn werk onder alle volkeren te lanceren, dat wil zeggen dat ik nog een project heb toegevoegd; die mensen zijn degenen die al duizend jaar dienstbaar aan Christus zijn en dat enorme aantal mensen zal mijn koninkrijk binnen drommen.

Mijn zonen, jullie moeten je opleiding intensiveren. Er ligt nog veel werk op jullie te wachten, werk dat jullie op je moeten nemen en moeten voltooien. Het enige wat ik wens, is dat jullie opschieten en snel volwassen worden, om het werk te voltooien dat ik jullie heb toevertrouwd. Dit is jullie heilige verantwoordelijkheid, en het is de plicht die moet worden verricht door diegenen van jullie die mijn eerstgeboren zonen zijn. Ik zal jullie tot aan het eind van de weg beschermen, en wel zo beschermen dat jullie voorgoed samen met mij gelukzaligheid kunnen genieten! Ieder van jullie zou inzicht moeten hebben in het feit dat ik vele offers en vele omgevingen hebben gearrangeerd, en dat allemaal om jullie te vervolmaken. Jullie weten dat dit allemaal mijn zegeningen zijn, nietwaar? Jullie zijn allemaal mijn beminde zonen. Zolang jullie mij oprecht liefhebben, zal ik geen van jullie verlaten, al hangt dat er wel vanaf of jullie al of niet in staat zijn harmonieus met mij samen te werken.

Hoofdstuk 67

Mijn zonen verschijnen openlijk en voor alle volken. Iedereen die hen openlijk durft te tarten, zal ik streng tuchtigen – dat is zeker. Thans hebben alle mensen die in staat zijn om op te staan en de kerk te hoeden, de status van eerstgeboren zoon bereikt en verkeren samen met mij in heerlijkheid – alles wat van mij is, is ook van jullie. Ik schenk volop genade aan allen die zich oprecht aan mij onderwerpen, zodat jullie machtig zullen zijn, krachtiger dan andere mensen. Mijn volledige wil is jullie, eerstgeborenen, toegewijd. Ik wens alleen dat jullie zo snel mogelijk rijpen en voltooien wat ik jullie heb toevertrouwd. Weet dit! Dat wat ik jullie toevertrouw is het laatste project van mijn managementplan. Ik hoop alleen dat jullie je hele wezen aan mij kunnen aanbieden met heel je hart, verstand en kracht en dat jullie je volledig voor mij kunnen inzetten. De tijd wacht echt op niemand en niemand, geen gebeurtenis of ding kan mijn werk belemmeren. Weet dit! Bij elke stap verloopt mijn werk soepel en zonder belemmeringen.

Mijn voetstappen voeren door het universum en naar de uiteinden van de aarde, mijn ogen onderzoeken voortdurend ieder mens en bovendien observeer ik het universum als geheel. Mijn woorden zijn daadwerkelijk aan het werk in elke uithoek van het universum. Wie het dan ook durft om geen dienst te doen aan mij, wie het dan ook durft om mij ontrouw te zijn, wie het dan ook durft om een oordeel uit te spreken over mijn naam en wie het dan ook durft om mijn zonen te beschimpen en te belasteren – zij die echt tot zulke dingen in staat zijn, moeten een streng oordeel ondergaan. Mijn oordeel zal in zijn totaliteit plaatsvinden, wat betekent dat het nu het tijdperk van het oordeel is. Door goed te observeren zullen jullie merken dat mijn oordeel zich over de gehele universum-wereld uitstrekt. Natuurlijk wordt mijn huis niet vrijgesteld; het oordeel komt over hen van wie de gedachten, woorden of daden niet overeenstemmen met mijn wil. Begrijp dit! Mijn oordeel is gericht op de gehele universum-wereld, en niet slechts op één groep mensen of dingen. Besef je dit? Als je gedachten diep van binnen in conflict zijn met mij, dan word je meteen innerlijk geoordeeld.

Mijn oordeel komt in allerlei vormen en gedaanten. Weet dit! Ik ben de unieke en wijze God van de universum-wereld! Niets gaat mijn kracht te boven. Mijn oordelen worden allemaal aan jullie geopenbaard: als je gedachten met mij in conflict zijn, verlicht ik je, als waarschuwing. Als je niet luistert, verlaat ik je onmiddellijk (ik verwijs hiermee niet naar het in twijfel trekken van mijn naam, maar naar uiterlijke gedragingen die betrekking hebben op vleselijke genoegens). Als je gedachten naar mij toe opstandig zijn, als je tegen me klaagt, als je steeds weer de ideeën van Satan aanvaardt en niet de gevoelens van het leven volgt, dan zal je geest in duisternis verkeren en je vlees pijn lijden. Je moet dichter bij mij zijn. Je kan onmogelijk je normale toestand in slechts één of twee dagen herstellen, en je leven zal zichtbaar ver achterblijven. Wat betreft degenen die losbandig spreken: ik zal jullie mond en tong disciplineren en jullie tongen aanpakken. Degenen die zich ongebreideld laten gaan in hun handelen, jullie zal ik waarschuwen in jullie geest, en ik zal degenen die niet luisteren streng tuchtigen. Degenen die mij openlijk oordelen en tarten, dat wil zeggen, degenen die ongehoorzaamheid tentoonspreiden in woord of daad, zal ik verstoten en aan hun lot overlaten, zodat ze omkomen en de hoogste zegeningen verliezen. Dat zijn degenen die zullen worden verstoten nadat ze waren uitverkoren. Degenen die onwetend zijn, dat wil zeggen degenen van wie de visies onduidelijk zijn, zal ik nog steeds verlichten en redden. Degenen echter die de waarheid begrijpen maar die niet praktiseren, zullen volgens bovengenoemde regels worden behandeld, of zij onwetend zijn of niet. Wat betreft de mensen die vanaf het begin dwalende intenties hebben gehad: ik zal het hun voor altijd onmogelijk maken om de realiteit te bevatten en ten slotte zullen ze geleidelijk worden verstotem, één voor één. Niet een van hen zal overblijven, hoewel ze er nu door mijn opzet nog zijn (want ik doe dingen niet haastig, maar op ordelijke wijze).

Mijn oordeel is geheel geopenbaard; het richt zich tot verschillende mensen die allemaal hun juiste plaats moeten innemen. Ik zal de mensen besturen en oordelen in overeenstemming met de regels die ze hebben overtreden. Wat betreft degenen die niet in deze naam zijn en Christus van de laatste dagen niet aanvaarden, is er maar één regel: ik zal de geest, de ziel en het lichaam van ieder die mij tart, onmiddellijk wegnemen en in het dodenrijk werpen. Voor al wie mij niet tarten, zal ik wachten totdat jullie rijpen, voordat ik een tweede oordeel uitvoer. Mijn woorden leggen alles volstrekt duidelijk uit en niets is verborgen. Ik hoop alleen dat jullie in staat zijn om ze te allen tijde in gedachten te houden!

Hoofdstuk 68

Mijn woord is uitgevoerd in elk land, elke plaats, elke natie en elke denominatie, en mijn woord wordt op ieder moment in elke hoek vervuld. De rampen die overal plaatsvinden, zijn niet het gevolg van strijd tussen mensen, noch zijn het gevechten met wapens. Er zullen daarna geen oorlogen meer zijn. Ze zijn alle binnen mijn bereik. Alle mensen zullen mijn oordeel onder ogen zien en wegkwijnen temidden van deze rampen. Laat degenen die mij weerstaan en die niet het initiatief nemen met mij samen te werken, de pijn van de diverse rampen ondergaan. Laat ze huilen en tandenknarsen in eeuwigheid en voor altijd in het donker blijven. Ze zullen het niet overleven. Ik handel rechtlijnig en met behendigheid en ik weeg niet mee hoe trouw aan mij je in het verleden bent geweest. Zolang je mij weerstaat, zal mijn hand van oordeel zonder enige aarzeling, zelfs geen seconde, toorn over je uitgieten en zonder enige genade. Ik heb altijd al gezegd dat ik de God ben die Zijn woord houdt. Elk woord dat ik zeg zal worden vervuld en jullie zullen het allemaal zien. Dat is wat er echt bedoeld wordt met in alles de werkelijkheid binnengaan.

De grote rampen zullen mijn zonen, mijn geliefden, zeker niet overkomen. Ik zal op elk moment en elke seconde voor mijn zonen zorgen. Jullie zullen die pijn en dat lijden zeker niet ondergaan. Het is veeleer ter wille van de vervolmaking van mijn zonen en de vervulling van mijn woord in hen, zodat jullie mijn almacht zullen erkennen en verder zullen groeien in het leven, eerder mijn lasten op jullie zullen nemen, en jullie gehele wezen zullen wijden aan de voltooiing van mijn managementplan. Jullie zouden blij en gelukkig moeten zijn en jullie daarom moeten verheugen. Ik zal alles aan jullie overhandigen en jullie toestaan om het bestuur te voeren. Ik zal het in jullie handen geven. Als zonen het volledige vermogen van hun vader erven, hoeveel te meer dan niet jullie, mijn eerstgeboren zonen? Jullie zijn werkelijk gezegend. In plaats van te lijden onder de grote rampen, zullen jullie eeuwigdurende zegeningen genieten. Wat een eer! Wat een eer!

Verhoog je tempo en volg mijn voetstappen overal en altijd, en raak niet achterop. Laat jullie hart mijn hart volgen en laat jullie geest mijn geest volgen. Werk met mij samen, één van hart, één van geest. Eet met mij, leef met mij en geniet met mij. Er wachten jullie geweldige zegeningen waarvan jullie mogen genieten en nemen. Er is zo’n onvergelijkbare overvloed in mij. Daarvan is nog niet eens een klein beetje bereid voor iemand anders – ik doe dit volledig voor mijn zonen.

Welnu, wat ik in mijn gedachte heb, zal worden vervuld. Zodra ik klaar ben met spreken tot jullie, zullen deze zaken reeds voltooid zijn. Het werk gaat echt zo snel en het is elk ogenblik aan het veranderen. Als jullie aandacht even afdwaalt, treedt er een ‘middelpuntvliedend’ verschijnsel op en zullen jullie ver uitgestoten worden en deze stroom achter je laten. Als jullie niet serieus zoeken, zullen jullie toelaten dat mijn ijverige inspanningen tevergeefs zijn. Later zullen mensen uit allerlei landen op elk moment binnenkomen. Kunnen jullie hen leiden met het niveau dat je nu bezit? Ik zal jullie grondig trainen om goede soldaten te worden in die korte tijd om mijn opdracht compleet te maken. Ik wil dat jullie mijn naam in alle opzichten verheerlijken en een prachtig getuigenis van mij geven. Laat degenen die zij verachtten, vandaag de dag boven hen staan en hen leiden en besturen. Begrijpen jullie mijn intenties? Hebben jullie een besef van mijn enorme inspanningen? Ik doe dit allemaal voor jullie eigen belang. Het hangt ervan af of jullie wel of niet in staat zijn om van mijn zegeningen te genieten.

Ik, God die de geest en het hart van de mens doorzoekt en naar de uiteinden van de aarde reist. Wie durft mij geen dienst te doen? De spanningen onder alle naties lopen op. Ze worstelen verbeten, maar uiteindelijk zullen ze niet aan mijn greep ontsnappen. Ik zal ze zeker niet gemakkelijk laten gaan. Ik zal ze een voor een oordelen op grond van hun daden, aardse statussen en aardse genoegens. Ik zal niemand sparen. Mijn toorn begint zich te openbaren en zal hen allemaal overkomen. Alles zal een voor een aan hen vervuld worden en het zal geheel en al zijn wat ze zelf teweeg hebben gebracht. Degenen die mij niet hebben gekend of mij in het verleden hebben veracht, zullen nu mijn oordeel zien. En wat betreft degenen die mijn zonen in het verleden hebben vervolgd: hen in het bijzonder zal ik tuchtigen in overeenstemming met wat zij hebben gezegd en gedaan. Ik zal zelfs de kinderen niet sparen. Ze behoren allemaal tot Satans soort. Zelfs als ze niets zeggen of doen, als ze mijn zonen in hun hart haten, zal ik niemand van hen sparen. Ik zal ze allen laten zien dat wij het zijn, deze groep mensen, die vandaag de dag regeert en de macht bezit, en niet zij. Om die reden, zouden jullie des te meer je uiterste best moeten doen en je oprecht voor mij moeten inzetten, om mijn naam te verheerlijken en daarvan te getuigen, in elke plaats, uithoek, religie en denominatie, om die te verspreiden naar alle uiteinden van de hele wereld en het hele universum!

Hoofdstuk 69

Eenieder die, terwijl mijn wil uitgaat, het aandurft om zich te verzetten en durft te oordelen of te twijfelen, zal ik onmiddellijk verbannen. Wie in deze tijd niet handelt overeenkomstig mijn wil, of mijn wil verkeerd uitlegt, moet worden verstoten uit mijn koninkrijk en worden afgedankt. In mijn koninkrijk woont niemand anders – allen daar zijn mijn zonen, het zijn degenen die ik liefheb en die zich om mij bekommeren. Het zijn ook degenen die handelen volgens mijn woord en in staat zijn om in mijn naam te regeren en alle naties en alle volkeren te oordelen. Bovenal is deze groep eerstgeboren zonen onschuldig en energiek, eenvoudig en open, eerlijk en wijs. Mijn wil vindt behagen in jullie en wat ik wens te doen, is in jullie vervuld, zonder fouten, volledig open en geopenbaard. Maar degenen die verkeerde intenties en bedoelingen hebben – ik ben al begonnen om hen in de steek te laten en zal ze stuk voor stuk laten vallen. Ik zal ze stuk voor stuk vernietigen, net zo lang dat ze niet meer kunnen voortbestaan – en dit heeft allemaal betrekking op hun geest, hun ziel en hun lichaam.

Begrijp dat, wat het is, wat mijn hand aan het doen is – de armen ondersteunen, zorgen voor mensen die mij liefhebben en hen beschermen, onwetende en ijverige mensen redden die zich niet met mijn management bemoeien, straffen die mij weerstaan en niet actief met mij meewerken. Al deze dingen zullen een voor een worden bevestigd in overeenstemming met wat ik heb gezegd. Ben jij iemand die werkelijk van me houdt? Ben jij iemand die zichzelf trouw uitput voor mij? Ben jij iemand die naar mijn woord luistert en ernaar handelt? Ben jij iemand die tegen mij is of ben je verenigbaar met mij? Is jouw gedachte duidelijk over deze dingen? Kun je antwoord geven op al deze dingen, die ik een voor een gezegd heb? Als je dat niet kunt, ben je iemand die enthousiast najaagt, maar mijn wil niet begrijpt. Zo iemand zal zich gemakkelijk bemoeien met mijn management en zich vergissen in mijn wil. Als zo iemand tijdelijk vanuit verkeerde intenties handelt, zal hij worden onderworpen aan mijn verbanning en vernietiging.

Er zijn in mij eindeloos veel geheimenissen, die ondoorgrondelijk zijn. Ik zal ze een voor een aan de mensen openbaren volgens mijn plan. Dat wil zeggen, ik zal ze openbaren aan mijn eerstgeboren zonen. Degenen die ongelovig zijn en mij weerstaan, zal ik slechts toestaan om mee te gaan met de stroom. Maar uiteindelijk zal ik hen laten begrijpen dat ik majesteit en oordeel ben. De ongelovigen van vandaag de dag kennen alleen wat er voor hun ogen gebeurt, maar zij kennen mijn wil niet. Alleen mijn zonen, degenen die ik liefheb, kennen en begrijpen mijn wil. Aan mijn zonen word ik in alle openheid geopenbaard, maar voor Satan ben ik majesteit en oordeel, in het geheel niet verborgen. In deze tijd zijn het alleen mijn eerstgeboren zonen die het waard zijn om mijn wil te kennen. Niemand anders kwalificeert zich en dat is wat ik van tevoren heb geregeld, reeds vóór de schepping. Wie gezegend is en wie gegeseld is, werd al vroeg naar behoren door mij geregeld. Ik was daar duidelijk in en vandaag de dag is het al volledig gemanifesteerd: zij die gezegend zijn, beginnen van hun zegeningen te genieten, terwijl zij die bestraft worden nu reeds rampen ondergaan. Degenen die geen geseling willen ondergaan, zullen niettemin lijden omdat dit is wat ik heb verordonneerd, en dit is wat de handen van mijn bestuurlijke decreten hebben bepaald. Wat voor een persoon is er precies gezegend en wat voor een persoon is gegeseld? Ik heb deze dingen reeds geopenbaard. Het is voor jullie geen geheimenis, het is veeleer in de openbaarheid: degenen die mij aanvaarden, maar verkeerde intenties hebben; degenen die mij aanvaarden, maar me niet volgen; degenen die mij kennen, maar ongehoorzaam zijn; degenen die zich bezighouden met zwendel en verraad om me te misleiden; zij die mijn woorden lezen, maar negativiteit verspreiden; degenen die zichzelf niet kennen en niet weten wat ze zijn, die zichzelf groot achten en denken dat ze volgroeid zijn (het voorbeeld van Satan) – zij zijn het onderwerp van geseling. Degenen die mij aanvaarden en hun intentie op mij gericht houden (als ze verstoringen veroorzaken, zal ik hun overtredingen niet gedenken, maar hun intenties moeten goed zijn en ze moeten altijd behoedzaam, zorgzaam en niet losbandig zijn, en ze moeten steeds bij hun hart blijven om naar mij te luisteren en mij te gehoorzamen); degenen die zuiver zijn; degenen die open zijn; degenen die eerlijk zijn; degenen die niet worden beheerst door enig persoon, een ding of materie; degenen die kinderlijk lijken, hoewel ze in het gewone leven volwassen zijn, dat zijn mijn geliefden – zij zijn onderwerpen van mijn zegen. Nu zal ieder van hen zijn eigen plaats innemen in overeenstemming met hun gesteldheid. En je zult weten of je gezegend bent of gegeseld – het is niet nodig dat ik dat duidelijk zeg. Degenen die gezegend zijn, zouden zich moeten verheugen en gelukkig moeten zijn, terwijl degenen die straf zullen ondergaan, niet verontrust zouden moeten zijn. Beide situaties zijn door mijn hand geregeld, maar ik draag geen schuld: het is je eigen gebrek aan actieve samenwerking met mij, en het is je eigen falen om te begrijpen dat ik een God ben die het innerlijk van de mens doorzoekt. Het is wat ik van tevoren heb bepaald en het zijn je eigen trucjes waarmee je jezelf hebt geschaad; het is zelf toegebracht! Dat je in het dodenrijk zou vallen, is geen mishandeling van jou! Het is jouw einde; het is jouw resultaat!

De gezegende eerstgeboren zonen! Sta vlug op om te juichen! Sta vlug op om lof te prijzen! Van nu af aan zal er geen bitterheid en geen lijden meer zijn. Alles is in onze handen. Iedereen die één met mij is, is iemand die ik liefheb en zal niet onderhevig zijn aan het lijden van een ramp. Wat de wens van je hart ook is, ik zal die vervullen (al kan dat geen willekeur zijn), dit is mijn werk.

Hoofdstuk 70

Dat mijn geheimenissen onthuld en openlijk gemanifesteerd zijn, en niet langer verborgen, komt geheel door mijn goedgunstigheid en genade. Sterker nog: dat mijn woord onder de mensen verschijnt en niet langer verborgen is, komt ook door mijn goedgunstigheid en genade. Ik houd van al diegenen die zich oprecht voor mij inzetten en zich aan mij toewijden. Ik haat allen die uit mij geboren zijn, maar mij niettemin niet kennen en mij zelfs weerstaan. Niemand die oprecht vóór mij is, zal ik in de steek laten; de zegeningen van die persoon zal ik juist verdubbelen. Degenen die ondankbaar zijn en mijn goedheid schenden, zal ik dubbel straffen en niet lichtvaardig sparen. In mijn koninkrijk is geen valsheid of bedrog en geen wereldsheid; dat wil zeggen: er is geen geur van de doden. Veeleer is alles rechtschapenheid en rechtvaardigheid; alles is zuiverheid en openheid en niets is verborgen of verhuld. Alles is fris, alles is genieting en alles is opbouwend. Iedereen die nog altijd naar de doden riekt, kan beslist niet in mijn koninkrijk blijven en zal daarentegen worden geregeerd door mijn ijzeren staf. Alle eindeloze geheimenissen van onheuglijke tijden tot de dag van vandaag worden volledig aan jullie geopenbaard – de groep mensen die door mij worden gewonnen in de laatste dagen. Voelen jullie je niet gezegend? De dagen waarin alles openlijk wordt geopenbaard zijn bovendien de dagen waarop jullie mijn heerschappij zullen delen.

De groep mensen die werkelijk als koningen heersen, is afhankelijk van mijn voorbestemming en selectie, en daarbinnen bevindt zich geen enkele menselijke wil. Iedereen die hieraan durft mee te doen, moet een slag van mijn hand verduren, en zulke mensen zullen het voorwerp zijn van mijn woedende vuur. Dit is een andere kant van mijn rechtvaardigheid en majesteit. Ik heb gezegd dat ik over alle dingen heers, ik ben de wijze God die volledig gezag uitoefent en ik ben voor niemand toegeeflijk; ik ben volledig meedogenloos, zonder enige persoonlijke gevoelens. Ik behandel iedereen (hoe goed men ook spreekt, ik zal niemand buiten schot laten) vanuit mijn rechtvaardigheid, rechtschapenheid en majesteit. Ondertussen stel ik iedereen in staat om het wonder van mijn daden beter te zien, en beter te zien wat mijn daden betekenen. Een voor een heb ik boze geesten bestraft voor allerlei daden die ze begaan; stuk voor stuk werp ik hen in de put van de afgrond. Dit werk beëindigde ik voordat de tijd begon, waardoor ze geen positie bezaten en geen plaats hadden om hun werk te doen. Geen van mijn uitverkorenen – diegenen die door mij zijn voorbestemd en gekozen – kan ooit door boze geesten worden bezeten; zij zullen daarentegen altijd heilig zijn. Wat degenen betreft die ik niet heb voorbestemd en gekozen: hen zal ik overdragen aan Satan en zal ik niet langer toestaan te blijven. In alle opzichten komen mijn rechtvaardigheid en majesteit kijken bij mijn bestuurlijke decreten. Van degenen aan wie Satan werkt, zal ik er niet ook maar één laten gaan; ik zal hen en hun lichamen in het dodenrijk werpen, want ik haat Satan. Ik zal hem zeker niet zomaar sparen, maar zal hem volledig vernietigen en niet de minste gelegenheid geven zijn werk te doen. Degenen die Satan tot op zekere hoogte heeft verdorven (dat wil zeggen: degenen die rampen ondergaan) bevinden zich onder de wijze regeling van mijn eigen hand. Denk niet dat dit is gebeurd als gevolg van Satans felheid; weet dat ik Almachtige God ben, die over het heelal en alle dingen regeert! Voor mij zijn er geen problemen die niet kunnen worden opgelost, laat staan dat er ook maar iets is wat niet kan worden bereikt of enig woord dat niet geuit kan worden. Mensen moeten niet handelen als mijn adviseurs. Pas op dat je niet door mijn hand wordt neergeslagen en in het dodenrijk wordt geworpen. Dit zeg ik je! Degenen die vandaag proactief met mij meewerken, zijn de slimsten. Ze zullen verlies voorkomen en aan de pijn van het oordeel ontsnappen. Dit zijn allemaal mijn regelingen, door mij voorbestemd. Maak geen indiscrete opmerkingen en praat niet bombastisch in de veronderstelling dat je zo geweldig bent. Komt dit alles niet door mijn voorbestemming? Jullie, die mijn adviseurs zouden willen zijn, kennen geen schaamte! Jullie kennen je eigen gestalte niet; weten niet hoe bedroevend klein die is! Dan nog denken jullie dat dit geen belangrijke zaak is en kennen jullie jezelf niet. Keer op keer houden jullie je doof voor mijn woorden, waardoor mijn nauwgezette inspanningen vergeefs zijn. Jullie beseffen totaal niet dat het manifestaties zijn van mijn goedgunstigheid en genade. In plaats daarvan proberen jullie telkens weer met je eigen slimheid te pronken. Herinneren jullie je dit? Welke tuchtiging moeten mensen die denken dat ze zo slim zijn ondergaan? Jullie zijn onverschillig tegenover en ontrouw aan mijn woorden, graveren ze niet in jullie hart en gebruiken mij als een voorwendsel om dit of dat te doen. Boosdoeners! Wanneer zullen jullie volledig rekening kunnen houden met mijn hart? Jullie schenken er geen aandacht aan; daarom behandel ik jullie niet verkeerd als ik jullie ‘boosdoeners’ noem. Het past perfect bij jullie!

Vandaag toon ik jullie, één voor één, dingen die ooit verborgen waren. De grote rode draak wordt in de put van de afgrond geworpen en volkomen vernietigd, want het handhaven ervan zou geen enkele zin hebben; dit betekent dat hij Christus niet van dienst kan zijn. Hierna zullen rode dingen niet langer bestaan; geleidelijk moeten ze wegteren tot er niets overblijft. Ik doe wat ik zeg; dit is de voltooiing van mijn werk. Verwijder menselijke noties; alles wat ik zeg, heb ik gedaan. Wie slim probeert te zijn, roept alleen maar vernietiging en minachting over zich af en wil niet leven. Daarom zal ik je tevredenstellen en zal ik zulke mensen beslist niet houden. Hierna zal de bevolking in voortreffelijkheid toenemen, terwijl iedereen die niet proactief met mij meewerkt zal worden weggevaagd en teruggebracht tot niets. Degenen die ik heb goedgekeurd, zijn degenen die ik zal vervolmaken, en niet één zal ik verwerpen. Er is geen tegenspraak in wat ik zeg. Degenen die niet proactief met mij meewerken, zullen meer tuchtiging ondergaan, hoewel ik hen uiteindelijk met zekerheid zal redden. Maar tegen die tijd zal de omvang van hun levens heel anders zijn. Wil je zo iemand worden? Sta op en werk met me mee! Eenieder die zich oprecht voor mij inzet, zal ik beslist niet slecht behandelen. Wat degenen betreft die zich oprecht aan mij toewijden: ik zal al mijn zegeningen aan je schenken. Geef jezelf volledig aan mij! Wat je eet, wat je draagt en je toekomst, het ligt allemaal in mijn handen; ik zal alles goed regelen, zodat je eindeloos genot kunt hebben, dat je nooit zult opmaken. Dit komt doordat ik heb gezegd: “Degenen die zich oprecht voor mij uitputten, zal ik zeker groots zegenen.” Alle zegeningen zullen komen tot eenieder die zichzelf oprecht voor mij inzet.

Hoofdstuk 71

Ik heb alles van mezelf geopenbaard aan jullie, hoe kan het dan dat jullie mijn woorden niet met heel je hart en ziel overdenken? Waarom vatten jullie mijn woorden op als onzin? Klopt het niet wat ik zeg? Hebben mijn woorden jullie op een vitale plaats geraakt? Waarom gedragen jullie je zo – waarom blijven jullie uitstellen, aarzelen? Heb ik niet duidelijk gesproken? Ik heb zo vaak gezegd dat mijn woorden zorgvuldig overdacht dienen te worden en dat ze altijd de volle aandacht moeten krijgen. Zijn er gehoorzame, volgzame kinderen onder jullie? Heb ik tevergeefs gesproken? Is er dan helemaal geen resultaat? Welk deel van je innerlijk kan zich aanpassen aan mijn wil? Als je zelfs maar een moment niet wordt toegesproken, dan begin je losbandig en onbeheerst te worden. Als ik niet duidelijk zeg hoe je je moet gedragen of hoe je moet spreken, zou het dan zo kunnen zijn dat je geen idee hebt in je hart? Laat ik je dit zeggen! Wie verlies ervaart, is ongehoorzaam, onderwerpt zich niet, gelooft in dwaasheid! Als mensen geen aandacht schenken aan wat ik zeg, als ze de details niet kunnen begrijpen, kunnen ze mijn bedoelingen niet vatten en zijn ze niet in staat mij te dienen. Dit soort mensen zal ik aanpakken, zij zullen mijn oordeel ondervinden. De details niet begrijpen houdt in dat je zeer onbezonnen bent en moedwillig roekeloos. Daarom haat ik dit soort mensen. Ik maak het ze niet gemakkelijk, ik schenk ze geen genade, maar majesteit en oordeel; eens zien of je me dan nog durft te misleiden. Ik ben God die het hart van de mens ten diepste onderzoekt. Dit punt zou voor iedereen duidelijk moeten zijn, anders blijven ze enkel maar op een achteloze manier met hun werk doorgaan en nonchalant met mij omgaan. Dit is de reden dat sommige mensen zonder zich ervan bewust te zijn door mij worden neergeworpen. Ik heb gezegd dat ik niemand onrechtvaardig zal behandelen, dat ik geen verkeerde dingen zal doen, dat alles wat ik doe in overeenstemming is met de wijze ordening van mijn hand.

Mijn oordeel heeft alle mensen getroffen die niet waarlijk van mij houden. Precies in deze tijd wordt het duidelijk wie ik heb voorbestemd en geselecteerd en wie dient te worden uitgestoten. Deze dingen moeten een voor een duidelijk worden, niets zal verborgen blijven. Alle mensen, gebeurtenissen en dingen zijn er om mijn woorden ten uitvoer te brengen, en zijn bezig de woorden die mijn mond heeft gesproken, waar te maken. Het universum en de uiteinden van de aarde staan uitsluitend onder mijn beheer. Iedereen die het waagt om niet te gehoorzamen aan mijn woorden of die weigert om mijn daden ten uitvoer te brengen, moet ik neerslaan, waardoor die persoon zal afdalen naar het dodenrijk en zal ophouden te bestaan. Al mijn woorden zijn passend en juist, ze dragen geen onzuiverheid in zich. Kan de wijze waarop jullie spreken lijken op de mijne? Het is allemaal langdradig, niet te volgen, jullie leggen het niet duidelijk uit, en nog steeds denken jullie dat jullie iets hebben bereikt, dat jullie het bijna hebben begrepen. Laat ik je dit zeggen! Hoe zelfgenoegzamer iemand is, hoe verder hij van mijn maatstaven verwijderd is. Zulke mensen houden geen rekening met mijn wil en bedriegen me, ze brengen mijn naam ernstig in diskrediet! Schaamteloos! Je hebt helemaal geen oog voor je eigen gestalte. Dan ben je zo dwaas en onwetend!

Mijn woorden leggen voortdurend dingen uit, op allerlei gebieden. Zou het kunnen zijn dat je dit nog steeds niet begrijpt, en dat het je nog steeds niet helder is? Is het je bedoeling om me teleur te stellen? Beur jezelf op, raap je moed bijeen. Iemand die waarlijk van mij houdt, behandel ik niet met minachting. Ik onderzoek het hart van de mens ten diepste en alles wat in het hart van ieder mens leeft, is mij bekend. Zij zullen een voor een allemaal zichtbaar worden en door mij onderzocht worden. Nooit zal ik iemand die waarlijk van mij houdt, over het hoofd zien. Zij zijn allen ontvangers van zegeningen; zij vormen de groep van eerstgeboren zonen, die door mij zijn voorbestemd om koningen te worden. Voor wat betreft degenen die niet waarachtig zijn in hun liefde voor mij, zij zijn het doelwit van hun eigen listen, en zij zijn ontvangers van tegenspoed, ook dat is door mij voorbestemd. Maak je geen zorgen. Ik zal ze een voor een openbaren. Ik heb dit werk lang geleden voorbereid en ik ben begonnen met de uitvoering ervan. Het is allemaal ordelijk, het is absoluut niet chaotisch. Ik heb al besloten wie is uitverkoren en wie dient te worden verstoten. Een voor een zullen ze aan jullie worden geopenbaard. In deze tijden zullen jullie zien wat mijn hand aan het doen is, alle mensen zullen zien dat mijn rechtvaardigheid en mijn majesteit van niemand belediging of weerstand toestaan en dat iedereen die beledigt, streng gestraft zal worden.

Ik ben degene die bij iedereen voortdurend het meest intieme hart onderzoekt. Aanschouw mij niet alleen van buiten. Blinde mensen! Jullie luisteren niet naar de woorden die ik zo duidelijk heb uitgesproken, en jullie geloven eenvoudigweg niet in mij, de volledige God Zelf. Eenieder die het waagt om mij met gevlei over te halen of iets voor me te verbergen, zal ik beslist niet tolereren.

Herinner je je alles wat ik heb gezegd? “Mij zien is hetzelfde als het zien van elk afzonderlijk verborgen mysterie van eeuwigheid tot eeuwigheid.” Heb je deze uitspraak zorgvuldig overdacht? Ik ben God. Mijn mysteriën zijn voor jullie ontvouwd. Hebben jullie ze niet gezien? Waarom schenk je geen aandacht aan mij? Hoe komt het toch dat je de vage God in je hoofd aanbidt? Zou ik – de enige ware God – iets verkeerds kunnen doen? Zie dit helder. Wees er zeker van! Al mijn woorden en daden, alles wat ik doe, iedere beweging, mijn lachen, mijn eten, mijn kleding, alles van mij wordt gedaan door God Zelf. Jullie oordelen over mij; zou het kunnen zijn dat jullie God al hebben aanschouwd voordat ik kwam? Hoe komt het dan dat je me altijd vergelijkt met de God in je hart? Het zijn allemaal opvattingen van mensen. Mijn daden en gedrag schikken zich niet naar de jullie verbeelding, of wel? Ik sta niet toe dat wie dan ook een mening heeft over de juistheid van mijn handelingen en gedragingen. Ik ben de enige ware God. Dat is de onveranderlijke, absoluut correcte waarheid! Laat je niet misleiden door je eigen listen. Mijn woorden zijn in alle helderheid gesproken. Er zit geen greintje menselijkheid in mij, alles van mij is God Zelf, volledig zichtbaar voor jullie, niets is verborgen gebleven!

Hoofdstuk 72

Je moet erop vertrouwen dat ik eventuele tekortkomingen of zwakheden zal wegnemen, zodra je deze bespeurt. Wacht er niet mee, anders zal het werk van de Heilige Geest te ver van je wijken en zul je te veel achter raken. Het werk dat ik je heb toevertrouwd kan alleen worden volbracht door vaak dichterbij te komen, in gebed en door de communicatie in mijn aanwezigheid. Zo niet, dan zal er geen enkel resultaat worden bereikt en zal alles tevergeefs zijn. Mijn werk van vandaag is niet zoals het voorheen was. Het leven in de mensen die ik liefheb is helemaal niet zo uitgebreid als het voorheen was. Zij begrijpen mijn woorden allemaal heel duidelijk en hebben er diepgaande inzichten in. Dit is het meest kennelijke aspect, dat het wonder van mijn werk het beste kan weerspiegelen. Het tempo van mijn werk is versneld en dit werk is zeer zeker anders dan wat het in het verleden was. Het is voor mensen moeilijk om zich dit voor te stellen en onmogelijk om te bevatten. Niets is voor jullie nog een mysterie; het is eerder zo dat alles is bekendgemaakt en gemanifesteerd. Het is doorzichtig, het is vrijgegeven en het is bovendien helemaal vrij. Degenen die ik liefheb zullen zeker niet door een persoon, gebeurtenis, ding of ruimte, of door geografie, worden belemmerd. Ze zullen de controle die door elke omgeving wordt opgelegd overstijgen en uit hethun vlees tevoorschijn komen. Dit is de voltooiing van mijn grootse werk! Er zal niets overblijven; alles zal helemaal klaar zijn.

De voltooiing van dit grootse werk verwijst naar alle eerstgeboren zonen en naar alle mensen die ik liefheb. Daarna zullen jullie niet onder de controle van welke persoon, welke gebeurtenis of welk ding dan ook staan. Jullie zullen door de verschillende naties van het universum reizen, de hele kosmos doorkruisen, zodat jullie voetafdrukken overal zullen achterblijven. Denk niet dat dit ver weg is; het is iets wat heel binnenkort voor jullie ogen gerealiseerd zal worden. Wat ik doe, wordt aan jullie toevertrouwd en de plekken die mijn voeten betreden hebben, zullen jullie voetafdrukken hebben. Dit is daadwerkelijk de ware betekenis van het feit dat jullie en ik samen als koningen zullen regeren. Heb je je afgevraagd waarom de openbaring die ik geef steeds duidelijker en vanzelfsprekender is en niet in het minst verborgen? Waarom heb ik de hoogste getuigenis gebracht en vertelde ik alle mysteries en alle woorden aan jullie? Er is geen andere reden dan het werk dat hierboven genoemd is. De vooruitgang van jullie werk is momenteel echter te langzaam. Jullie kunnen mijn grote stappen niet bijhouden, niet zo goed met mij samenwerken en jullie zijn voorlopig nog niet in staat om mijn wil te volbrengen. Ik moet jullie intensiever trainen, jullie sneller compleet maken, zodat jullie mijn hart zo snel mogelijk tevreden kunnen stellen.

Het meest klaarblijkelijke is nu, dat de groep van eerstgeboren zonen helemaal gevormd is, allemaal door mij goedgekeurd, de zonen die zelfs door mij zijn voorbestemd en uitverkoren vanaf de schepping van de wereld, elk van hen is door mijn hand bevorderd. Er is hierin geen plaats voor menselijke beschouwingen en het valt buiten je controle. Wees niet trots; dat alles is mijn goedhartigheid en compassie. In mijn ogen is alles al volbracht. Maar jullie ogen zijn gewoon te wazig, zodat jullie zelfs nu niet in staat zijn om het wonder van mijn daden duidelijk te zien. Het is jullie niet perfect duidelijk en jullie begrijpen mijn almacht, mijn wijsheid, al mijn acties en elk van mijn daden en woorden niet echt. Daarom spreek ik met duidelijkheid. Voor mijn zonen, mijn geliefden, wil ik alle kosten dragen, ben ik bereid te zwoegen en me in te spannen. Herken je mij in mijn woorden? Moet ik het duidelijker voor je zeggen? Wees niet meer losbandig, houd rekening met mijn hart! Wat hebben jullie te zeggen, nu dit grote mysterie aan jullie is verteld? Hebben jullie nog enige klachten? Als jullie de prijs niet betalen en niet hard werken, zijn jullie al mijn moeite dan wel waard?

Tegenwoordig kunnen de mensen zich niet altijd beheersen. Als ik iemand geen gunst verleen, dan kan deze persoon mij niet liefhebben, hoewel deze persoon dat misschien zal willen. De mensen die ik voorbestemd en uitverkoren heb, zullen echter niet kunnen ontsnappen, hoe zeer ze dat ook zouden willen. Waar ze ook gaan, ze zullen niet aan mijn hand ontsnappen. Zo is mijn majesteit en zelfs meer nog mijn oordeel. Alle mensen dienen hun zaken te beheren volgens mijn plan en overeenkomstig mijn wil. Absoluut alles keert voortaan terug in mijn hand en valt buiten zelfbestuur. Alles wordt volledig door mij bestuurd en geregeld. Als iemand op kleine schaal deelneemt, dan zal ik deze persoon niet zo gemakkelijk laten gaan. Met ingang van vandaag zal ik me aan alle mensen bekendmaken: de enige ware God die alles geschapen heeft, die zich onder de mensen heeft begeven en die door hen verstoten en belasterd is, die alles bestuurt en regelt, de Koning die over het koninkrijk regeert, God zelf die over de kosmos heerst, en bovendien de God die het leven en de dood van de mensheid bestuurt en de sleutel van Hades in bezit heeft. Ik zal alle mensen (volwassenen, kinderen, ongeacht of ze een geest hebben of niet, of ze dwazen zijn of handicaps hebben, enzovoort) mij laten kennen. Ik stel niemand van dit werk vrij. Het is het meest zware werk, het is werk dat ik gedegen voorbereid heb en dat vanaf nu uitgevoerd wordt. Wat ik zeg, zal gebeuren. Open je spirituele ogen, laat je eigen opvattingen varen en erken dat ik de enige ware God ben, die het universum bestuurt! Ik ben voor niemand verborgen en voer mijn bestuurlijke decreten tegenover iedereen uit.

Zet je eigen dingen aan de kant. Hebben de dingen die je van mij krijgt niet meer waarde en betekenis? Is er niet een wereld van verschil tussen mijn zaken en jouw warboel? Verlies geen tijd en geef alles wat nutteloos is op! Nu wordt besloten of je de zegen ontvangt of je ongeluk tegemoet gaat. Nu is het beslissende moment, zelfs het essentiële moment. Ben je in staat dit in te zien?

Hoofdstuk 73

Mijn woorden gaan meteen als ze gesproken worden in vervulling; ze veranderen nooit en zijn helemaal correct. Onthoud dat! Elk woord en elke uitspraak uit mijn mond moet zorgvuldig overwogen worden. Wees extra zorgvuldig zodat je geen verlies lijdt en enkel mijn oordeel, mijn toorn, mijn woede ontvangt. Mijn werk gaat nu met een zeer hoog tempo voort, maar het is niet oppervlakkig; het is zo subtiel geraffineerd dat het bijna onzichtbaar is voor het blote oog en niet aangeraakt kan worden met mensenhanden. Het is bijzonder nauwgezet. Ik spreek nooit lege woorden; alles wat ik zeg is waar. Je moet geloven dat elk woord waar en juist is. Wees niet onachtzaam; dit is het sleutelmoment! Op dit moment zal worden besloten of je zegeningen of ongeluk verkrijgt, en het verschil daartussen is als tussen hemel en aarde. Of je naar de hemel gaat of naar het dodenrijk is helemaal in mijn handen. Degenen die naar het dodenrijk gaan zijn bezig met hun doodsstrijd, terwijl degenen die naar de hemel gaan bezig zijn met hun laatste stuk lijden en hun laatste moeite voor mij. Alles wat ze in de toekomst doen is genieten en prijzen, zonder alle trivialiteiten waar mensen door lastiggevallen worden (huwelijk, werk, vervelende rijkdom, status, enzovoorts). Maar degenen die naar het dodenrijk gaan, zullen voor altijd lijden (dit gaat over hun geest, ziel en lichaam) en nooit ontsnappen aan mijn straffende hand. Deze twee kanten zijn onverenigbaar als vuur en water. Er is geen verstrengeling: degenen die met tegenslag kampen zullen met tegenslag blijven kampen, terwijl degenen die gezegend zijn hiervan kunnen blijven genieten.

Alle gebeurtenissen en dingen worden door mij bepaald, om maar te zwijgen over het feit dat jullie – mijn zonen, mijn geliefden – mij nog meer toebehoren. Jullie zijn de uitkristallisering van mijn 6.000 jaar durend managementplan, mijn schatten. Allen die ik liefheb zijn een lust voor mijn ogen, omdat zij mij openbaren; degenen die ik haat veracht ik zonder zelfs maar naar ze te kijken omdat ze Satans afstammelingen zijn en aan Satan toebehoren. Vandaag zou iedereen zichzelf moeten onderzoeken: als je bedoelingen goed zijn en je echt van mij houdt, zal ik zeker van jou houden. Je moet werkelijk van mij houden en mij niet bedriegen! Ik ben de God die de kern van het hart van mensen onderzoekt! Als je bedoelingen fout zijn en je koud en ontrouw bent aan mij, zul je zeker door mij veracht worden en ben je niet gekozen of uitverkoren door mij. Wacht maar tot je naar de hel gaat! Andere mensen kunnen deze dingen misschien niet zien, maar alleen jij en ik – de God die diep in de harten van mensen kijkt – kennen ze. Ze zullen op een zeker moment geopenbaard worden. De oprechten hoeven niet nerveus te zijn en de onoprechten niet bang. Het is allemaal onderdeel van mijn wijze plan.

Mijn taak is dringend en lastig en jullie moeten nog een keer moeite voor mij doen om dit laatste werk af te maken. Mijn eisen zijn niet hoog: ik vraag alleen van jullie dat jullie heel goed met mij kunnen samenwerken, mij in alles tevreden stellen, mijn leiding in je volgen. Wees niet blind; heb een doel en voel mijn bedoelingen van alle kanten en in alles. Dit is zo omdat ik niet langer een verborgen God voor jullie ben. Dit moet voor jullie heel helder zijn om mijn bedoelingen te kunnen begrijpen. Heel binnenkort zullen jullie niet alleen buitenlanders tegenkomen die de ware weg zoeken, wat nog veel belangrijker is, is dat jullie hen moeten kunnen weiden. Dat is mijn dringende bedoeling. Het is niet acceptabel als jullie dat niet zien. Maar je moet geloven in mijn almacht. Zo lang mensen goed zijn, zal ik hen zeker trainen tot goede soldaten. Alles is door mij op de juiste manier geregeld. Jullie moeten ernaar streven om te lijden voor mij. Dit is het sleutelmoment. Mis het niet! Ik zal geen dingen uit jullie verleden herinneren. Je moet vaak voor mij bidden en smeken; ik zal je voldoende genade geven om te genieten en te gebruiken. Genade en zegen zijn niet hetzelfde. Wat jullie nu genieten is mijn genade. In mijn ogen is dat het noemen niet waard, terwijl het zegeningen zijn waar je eindeloos van zult genieten in de toekomst. Het zijn zegeningen waar mensen niet aan hebben gedacht en die zij zich niet kunnen voorstellen. Ik zeg dat jullie daarom gezegend zijn – het is een zegen die de mens sinds de schepping niet heeft ontvangen.

Ik heb mij helemaal aan jullie geopenbaard. Ik hoop alleen maar dat jullie rekening kunnen houden met mijn hart, mijn belang in alles voor ogen houden en altijd rekening met mij houden, zodat het jullie lachende gezichten zijn die ik altijd zie. Vanaf nu zijn het degenen die de status van eerstgeboren zoon verkrijgen die als koningen met mij zullen regeren. Zij zullen niet door een broeder gepest worden, noch zullen ze worden gekastijd of door mij worden aangepakt, omdat ik in principe zo handel: degenen in de groep van de eerstgeboren zonen zijn mensen op wie is neergekeken, die door anderen geïntimideerd zijn en die alle stormen van het leven ondergaan hebben. (Zij zijn op voorhand door mij aangepakt en gebroken en zijn op voorhand door mij compleet gemaakt.) Deze mensen hebben al op voorhand met mij gedeeld in de zegeningen die ze zouden moeten ontvangen. Ik ben rechtvaardig en nooit partijdig tegen wie dan ook.

Hoofdstuk 74

Gezegend zijn zij die mijn woord hebben gelezen en geloven dat het in vervulling zal gaan – ik zal je niet slecht behandelen, maar zal dat wat je gelooft in vervulling laten gaan in jou. Dit is mijn zegen die over jou komt. Mijn woord raakt de geheimen die in ieder mens verborgen zitten. Iedereen heeft dodelijke wonden en ik ben de goede dokter die ze heelt – kom simpelweg in mijn aanwezigheid. Waarom heb ik gezegd dat er in de toekomst geen zorgen en geen tranen meer zullen zijn? Hierom. In mij is alles volbracht, maar in mensen is alles verdorven en ijdel en alles is bedrieglijk voor mensen. In mijn aanwezigheid zul je alles ontvangen, en zul je alle zegeningen die je je niet voor kunt stellen zowel zien als genieten. Degenen die niet tot mij komen, zijn zeker opstandig en zijn beslist degenen die weerstand bieden tegen mij. Ik zal hen zeker niet eenvoudig sparen; ik zal dit soort mensen streng tuchtigen. Onthoud dit! Degenen die meer tot mij komen, zullen meer verkrijgen, maar het zal niet meer zijn dan genade. Later zullen ze nog grotere zegeningen ontvangen.

Vanaf de schepping van de wereld ben ik begonnen met het voorbestemmen en het selecteren van deze groep mensen, namelijk jullie vandaag. Jullie temperament, kaliber, uiterlijk, gestalte, het gezin waarin je bent geboren, je baan en je huwelijk, alles wat je bent, zelfs de kleur van je haar en je huid en het moment van je geboorte zijn allemaal door mijn toedoen bepaald. Zelfs de dingen die je doet en de mensen die je elke dag tegenkomt zijn door mijn toedoen bepaald, om niet te spreken van het feit dat het in werkelijkheid door mij bepaald is dat jij vandaag in mijn aanwezigheid gebracht bent. Breng jezelf niet in verwarring; je moet kalm voortgaan. Waar ik je vandaag van laat genieten, is een deel dat jij verdient en het is door mij voorbestemd bij de schepping van de wereld. Mensen zijn allemaal zo extreem – ze zijn ofwel overdreven koppig of helemaal schaamteloos. Ze zijn niet in staat om dingen aan te pakken volgens mijn plan en ordening. Doe dit niet langer. In mij is alles vrij gemaakt; bind jezelf niet vast, want dan zul je verlies lijden wat je leven betreft. Onthoud dit!

Geloof dat alles in mijn handen is. Wat jullie in het verleden zagen als een mysterie wordt vandaag de dag allemaal openlijk aan jullie geopenbaard; het is niet langer verborgen (want ik heb gezegd dat in de toekomst niets verborgen zal blijven). Mensen zijn vaak ongeduldig; ze zijn te gespannen om iets af te maken en houden geen rekening met wat in mijn hart is. Ik train jullie, zodat jullie mijn last kunnen delen en mijn huishouden leiden. Ik wil dat jullie snel opgroeien, zodat jullie in staat zijn om de broeders die jonger zijn dan jullie te leiden, zodat wij, de vader en zonen, spoedig verenigd zullen zijn en nooit meer gescheiden zullen worden. Dan wordt mijn hartsverlangen vervuld. Het mysterie is al aan alle mensen geopenbaard en helemaal niets blijft verborgen: ik – de complete God Zelf, die zowel een normale menselijkheid als een complete goddelijkheid heeft, – ben direct voor jullie ogen vandaag geopenbaard. Mijn hele wezen (kledij, fysieke verschijning en de vorm van mijn lichaam) is de perfecte manifestatie van God Zelf en is de persoon van God die mensen zich hebben voorgesteld vanaf de schepping van de wereld, maar die niemand heeft gezien. De reden dat ik mijn woorden waarmaak, is dat mijn normale menselijkheid en complete goddelijkheid elkaar aanvullen. Ook stelt dit mensen in staat om te zien dat zo’n geweldige kracht aanwezig kan zijn in een gewoon mens. Degenen onder jullie die werkelijk in mij geloven, doen dat omdat ik je een oprecht hart gaf om je in staat te stellen om van mij te houden. Als ik je aanpak, stel ik je in het licht en verlicht ik je en laat ik je daardoor mij kennen. Daarom zul je niet wegrennen, hoe ik je ook behandel. Je zult juist steeds zekerder van me worden. Als je zwak bent, is dat ook volgens mijn plan, waardoor je gaat zien dat als je mij verlaat, je zult sterven en vergaan. Daarvan kun je leren dat ik je leven ben. Als je sterk wordt nadat je zwak was, kun je daarvan leren dat zwak of sterk zijn niet aan jou is, maar geheel door mij wordt bepaald.

Alle mysteries zijn volledig geopenbaard. Tijdens al jullie toekomstige activiteiten zal ik jullie mijn instructies geven. Ik zal niet vaag zijn; ik zal zeer expliciet zijn en zelfs direct tot jullie spreken, zodat jullie er zelf niet over na hoeven te denken, om te voorkomen dat jullie mijn management verstoren. Vanwege deze reden blijf ik keer op keer benadrukken, dat er van nu af aan niets verborgen zal zijn.

Hoofdstuk 75

Alles zal vervuld worden zodra mijn woorden zijn gesproken, zonder de kleinste afwijking. Vanaf nu zullen alle verborgen mysteries in het geheel niet meer versluierd of geheim gehouden worden en zullen ze aan jullie – mijn geliefde zonen – geopenbaard worden. Ik zal je in mij zelfs nog grotere tekenen en wonderen laten zien en nog grotere mysteries tonen. Deze dingen zullen jullie zeker versteld doen staan en ervoor zorgen dat jullie mij, de almachtige God, beter begrijpen en mijn wijsheid hierin meer waarderen. Vandaag worden jullie voor het aangezicht geplaatst van de ene ware God die mensen vanaf de schepping nooit hebben gezien en er is niets bijzonders aan mij. Ik eet, leef, praat en lach met jullie en ik leef altijd met jullie, terwijl ik me tegelijkertijd tussen jullie beweeg. Voor degenen die niet geloven of die er zelf pijnlijke noties op na houden, is dit een struikelblok. Dit is mijn wijsheid. Ik zal sommige mensen ook dingen openbaren die mijn normale menselijkheid niet kent, maar dat betekent niet dat ik niet God Zelf ben. Integendeel, dit punt is voldoende om te bewijzen dat ik de almachtige God ben. Voor mensen die geloven is dit punt van beslissende waarde en alleen omwille van dit punt hebben ze honderd procent zekerheid over mij. Wees niet te bezorgd; ik zal de dingen één voor één aan jullie onthullen.

Voor jullie ben ik open en niet verborgen. Voor niet-gelovigen echter – degenen die verraderlijk zijn, die in zekere mate door Satan verdorven zijn – zal ik verborgen blijven. Toen ik echter eerder sprak over het openbaren van mijzelf aan alle volken, verwees ik naar mijn rechtvaardigheid, oordeel en majesteit, zodat zij door het resultaat dat ze verkrijgen zouden weten dat ik de leiding heb over het universum en alle dingen. Wees moedig! Houd stand! Wees niet bang: ik – jullie vader – ben hier om jullie te steunen en jullie zullen niet lijden. Zolang jullie vaak tot mij bidden en smeken zal ik alle geloof aan jullie schenken. De machthebbers zien er misschien wreed uit aan de buitenkant, maar wees niet bang want dit is zo omdat jullie weinig geloof hebben. Zo lang jullie geloof groeit, zal niets te moeilijk zijn. Juich en spring naar hartenlust! Alles is onder jullie voeten en in mijn greep. Wordt vervulling of vernietiging niet bepaald door één woord van mij?

Degenen die ik nu gebruik zijn allemaal lang geleden door mij goedgekeurd, één voor één. Dat wil zeggen, de mensen in de groep van de eerstgeboren zonen zijn al voorbestemd en zijn voorbestemd sinds ik de wereld heb geschapen. Niemand kan dat veranderen en alles moet gebeuren op mijn bevel. Geen mens kan het doen; dit zijn allemaal mijn regelingen. Met mij zal alles stabiel en veilig zijn; met mij zal alles correct en juist worden gedaan, zonder dat dat enige moeite kost. Ik spreek en het is gevestigd; ik spreek en het is gedaan. Waarom zijn jullie niet snel aan jullie training begonnen in deze onrustige internationale situatie? Tot wanneer zullen jullie wachten? Zullen jullie wachten tot de dag dat buitenlanders China binnenstromen om jullie te ontmoeten? Jullie zijn misschien eerst een beetje langzaam geweest, maar jullie kunnen je die luxe niet blijven permitteren! Mijn zonen! Houd rekening met mijn zorgvuldige bedoelingen! Degenen die vaker dichtbij mij komen zullen alles verkrijgen. Wantrouw je mij?

De snelheid van mijn werk is een bliksemschicht, maar zeker niet het geluid van de donder. Begrijp je de ware betekenis van deze woorden? Jullie moeten beter met mij kunnen samenwerken en rekening houden met mijn bedoelingen. Jullie willen zegeningen ontvangen, maar zijn ook bang om te lijden; is dat niet jullie dubbelzinnigheid? Ik zal het je zeggen! Als iemand vandaag de dag zegeningen wil ontvangen, maar daar niet alle offers voor brengt, zal alles wat zij ontvangen straf en mijn oordeel zijn. Degenen echter die offers brengen zullen vrede ervaren in alle dingen, alles in overvloed hebben en alles wat zij ontvangen zullen mijn zegeningen zijn. Wat vandaag de dag dringend nodig is, is jullie geloof en dat jullie een prijs betalen. Interpreteer mijn bedoelingen niet verkeerd. Alles zal geschieden en jullie zullen het met jullie eigen ogen zien en het zelf ervaren. Er is bij mij niet een onwaar woord of leugen; alles wat ik zeg is volledig waar, maar zonder gebrek aan wijsheid. Je moet niet half geloven en half twijfelen. Ik ben het die alles onder jullie tot stand brengt en ik ben het ook die oordeelt en degenen die kwaad doen eruit pikt. Ik houd van jullie en ik vervolmaak jullie. Voor hen ben ik echter het compleet tegenovergestelde: haat en vernietiging, zonder enige speelruimte en zonder een spoor achter te laten. Mijn overvloed is inherent aan alles wat ik zeg en doe. Hebben jullie ze beetje bij beetje onderzocht? Sommige woorden heb ik vele keren gezegd, dus waarom begrijpen jullie niet wat ik bedoel? Zal alles precies zijn zoals het moet zijn nadat jullie mijn woorden hebben gelezen? Komt het dan allemaal voor elkaar? Jullie zijn helemaal niet van plan om rekening te houden met mijn hart. Waarom zeggen jullie dat ik de volledig gezaghebbende, al-wijze, ene ware God ben, die diep in het hart van mensen kijkt? Begrijp je de betekenis van deze woorden nog steeds niet? Heb je al deze woorden die ik heb benadrukt onthouden? Zijn ze werkelijk de grondslagen geworden van waaruit je handelt?

Ik sta boven alles, het hele universum overziend. Ik zal mijn grote macht en al mijn wijsheid tonen aan alle naties en volken. Probeer nu niet gewoon uit alle macht plezier na te jagen. Als alle naties van de wereld zich verenigen, wat zal dan niet van jullie zijn? Niettemin zal ik het niet toestaan dat jullie nu iets ontbreekt, noch dat jullie lijden. Geloof dat ik de almachtige God ben! Alles zal tot stand komen en beter en beter worden! Mijn eerstgeboren zonen! Alle zegeningen zullen jullie toekomen! Jullie zullen er eindeloos van kunnen genieten, ze zijn onuitputtelijk, rijk en overvloedig en volledig!

Hoofdstuk 76

Mijn uitspraken zijn allemaal uitdrukkingen van mijn wil. Wie kan rekening houden met mijn last? Wie kan mijn bedoeling begrijpen? Hebben jullie nagedacht over al de vragen die ik bij jullie heb opgeworpen? Wat een onverschilligheid! Hoe durven jullie mijn plannen te verstoren? Jullie zijn niet onder controle te brengen! Als dergelijk werk van kwade geesten doorgaat, zal ik hen onmiddellijk dood laten vallen in de bodemloze put. Ik heb allang de verschillende daden van kwade geesten duidelijk gezien. En mensen die gebruikt worden door kwade geesten (degenen met verkeerde bedoelingen, degenen die verlangen naar vlees of rijkdom, degenen die zichzelf verheffen, degenen die de kerk verstoren, etc.) zijn ook allen door mij doorzien. Ga er niet van uit dat alles is afgelopen zodra de kwade geesten weggejaagd zijn. Laat ik je dit zeggen! Vanaf nu zal ik mij een voor een van deze mensen ontdoen en ze nooit gebruiken! Dat wil zeggen, ieder die verdorven is door kwade geesten zal niet door mij worden gebruikt en zal worden verstoten! Denk niet dat ik geen gevoelens heb! Weet dit! Ik ben de heilige God en ik zal niet wonen in een vuile tempel. Ik gebruik alleen eerlijke en wijze mensen die volledig trouw zijn aan mij en rekening kunnen houden met mijn last. Dat is omdat zulke mensen voorbestemd zijn door mij. Er zijn absoluut geen kwade geesten in hen aan het werk. Laat me een ding duidelijk maken: vanaf nu heeft iedereen zonder het werk van de Heilige Geest het werk van kwade geesten. Ik herhaal: ik wil geen enkel mens in wie kwade geesten werken. Zij zullen allemaal in het dodenrijk gegooid worden samen met hun vlees!

De eisen die ik in het verleden aan jullie heb gesteld waren wat losjes en jullie zijn losbandig geweest wat het vlees betreft. Vanaf nu zal ik jullie niet toestaan om zo door te blijven gaan. Als je woorden en daden mij niet in alles laten zien of als ze zelfs maar een beetje niet op mij lijken, zal ik jullie er zeker niet makkelijk vanaf laten komen. Anders zouden jullie altijd lachen en grappen maken, hardop lachend, zonder je in te houden. Als je iets verkeerd doet, voel je dan niet dat ik je heb verlaten? Aangezien je dat wel weet, waarom ben je dan nog steeds zedeloos? Wacht je er nog steeds op dat ik je aanraak met mijn oordelende hand? Vanaf vandaag zal ik onmiddellijk iedereen straffen die zelfs maar voor een enkel moment niet in overeenstemming met mijn bedoeling handelt. Als jullie samen zitten te roddelen, zal ik je verlaten. Spreek niet als je geen geestelijk voedsel geeft. Ik zeg dit niet om jullie te beperken, maar ik bedoel dat omdat mijn werk heeft gefunctioneerd tot de fase waarin het nu is, ik door zal gaan volgens mijn plan. Als jullie bij elkaar zitten om te praten over spirituele zaken in het leven, zal ik bij jullie zijn. Ik zal niemand van jullie onbillijk behandelen. Als je je mond opent, zal ik je de passende woorden geven. Je moet mijn hart waarderen vanuit mijn woorden. Ik zeg jullie niet dat je moet doen of je stom bent, maar ook niet dat jullie je bezig moeten houden met praten over koetjes en kalfjes.

Waarom blijf ik zeggen dat er niet veel tijd over is en dat mijn dag niet uitgesteld moet worden? Hebben jullie hier zorgvuldig over nagedacht? Begrijpen jullie werkelijk de betekenis van mijn woorden? Dat wil zeggen, ik heb gewerkt vanaf het moment dat ik begon te spreken. Ieder van jullie was het doel van mijn werk, niet een persoon in het bijzonder; en bovendien, niet iemand anders. Jullie zijn alleen bezorgd dat jullie geen zegeningen genieten, maar jullie denken niet na over jullie leven. Wat dom van jullie! Wat zijn jullie zielig! Jullie houden helemaal geen rekening met mijn last!

Alle moeite die ik heb gedaan en de prijs die ik heb betaald waren omwille van jullie. Als jullie geen rekening houden met mijn last, hebben jullie niet voldaan aan mijn verwachtingen van jullie. Alle naties wachten om door jullie geregeerd te worden en alle volken wachten erop dat jullie over hen heersen. Ik heb alles in jullie handen gegeven. Nu zijn de machtigen begonnen af te treden en zijn ingestort en ze wachten alleen nog maar op mijn oordeel over hen. Kijk goed! De wereld is nu uit elkaar aan het vallen, terwijl mijn koninkrijk succesvol is opgebouwd. Mijn zonen zijn verschenen en mijn eerstgeboren zonen regeren met mij als koningen, heersend over verschillende naties en volken. Denk niet dat dit iets vaags is; het is de simpele waarheid. Nietwaar? Zodra jullie tot mij bidden en smeken, zal ik onmiddellijk handelen en degenen die jullie vervolgen straffen, degenen die jullie storen aanpakken, degenen die jullie haten vernietigen en de mensen, gebeurtenissen en dingen die jullie dienen beheren. Ik heb het vaak gezegd: ik zal geen redding brengen aan iedereen die Christus dient (dat wil zeggen, aan iedereen die mijn Zoon dient). Mijn Zoon dienen betekent niet dat zij goede mensen zijn; het is volledig het gevolg van mijn grote macht en schitterende daden. Hecht niet te veel belang aan de mensheid. Zulke mensen hebben zeker niet het werk van de Heilige Geest en begrijpen spirituele zaken helemaal niet. Zij zullen nutteloos zijn als ik met hen klaar ben. Onthoud dit! Dit is mijn bevestiging aan jullie. Tast niet zomaar rond, begrepen?

Er zijn steeds minder mensen, maar de leden worden steeds zuiverder. Dit is mijn werk, mijn managementplan en vooral mijn wijsheid en almacht. Het is de coördinatie van mijn normale menselijkheid en mijn totale goddelijkheid. Zien jullie dit duidelijk? Begrijpen jullie dit punt werkelijk? Een voor een zal ik, door mijn goddelijkheid, alle dingen waarover ik heb gesproken vanuit mijn normale menselijkheid volbrengen. Daarom blijf ik zeggen dat wat ik zeg werkelijkheid zal worden zonder enige dubbelzinnigheid; integendeel, het zal allemaal heel helder en duidelijk zijn. Alles wat ik zeg zal vervuld worden en zal zeker niet onzorgvuldig worden gedaan. Ik spreek geen lege woorden en ik maak geen fouten. Wie het durft om mij te beoordelen zal beoordeeld worden en zal zeker niet kunnen ontsnappen aan de palm van mijn hand. Zodra mijn woorden zijn gesproken, wie durft dan nog weerstand te bieden? Wie durft het om mij te bedriegen of iets voor mij te verbergen? Ik heb het eerder gezegd: ik ben een wijze God. Ik gebruik mijn gewone menselijkheid om alle mensen en het duivelse gedrag te onthullen, degenen met verkeerde bedoelingen te ontmaskeren, degenen die op een manier handelen vóór anderen en op een andere manier achter hun rug, degenen die mij weerstaan, degenen die ontrouw aan mij zijn, degenen die hunkeren naar geld, degenen die geen rekening houden met mijn last, degenen die hun broeders en zusters benaderen met bedrog en achterbaksheid, degenen die met zilveren tong spreken om mensen zich te laten verheugen en degenen die niet eensgezind in hart en geest kunnen samenwerken met hun broeders en zusters. Vanwege mijn gewone menselijkheid weerstaan zo veel mensen mij heimelijk en houden zich bezig met bedrog en achterbaksheid, aannemend dat mijn gewone menselijkheid het niet weet. En zo veel mensen besteden speciale aandacht aan mijn gewone menselijkheid, geven me goede dingen te eten en te drinken, dienen me als dienaars en zeggen me wat er in hun hart is, terwijl ze ondertussen totaal anders doen achter mijn rug. Blinde mensen! Wat kennen jullie mij slecht – de God die diep in het hart van de mens kijkt. Je kent me zelfs nu nog niet; je denkt nog steeds dat ik niet weet wat je van plan bent. Denk erover na: hoeveel mensen hebben zichzelf in het verderf gestort vanwege mijn normale menselijkheid? Word wakker! Bedrieg me niet langer. Je moet elke handelwijze en elk gedrag van jou, ieder woord en elke daad vóór mij leggen, en ze door mij laten inspecteren.

Hoofdstuk 77

Als je niet zeker bent van mijn woorden, dan komt dat neer op een afwijzende houding tegenover mijn handelingen. Ik bedoel hiermee, dat mijn woorden via mijn Zoon naar buiten zijn gevloeid, maar dat jullie er toch geen waarde aan hechten. Jullie zijn zo lichtzinnig! Veel woorden zijn via mijn Zoon naar buiten gestroomd, maar toch twijfelen jullie en zijn jullie er niet zeker van. Jullie zijn blind! Jullie begrijpen de bedoeling van alle dingen die ik heb gedaan niet. Zijn de woorden die ik via mijn Zoon spreek niet mijn woorden? Er zijn dingen die ik niet direct wil zeggen, dus ik spreek via mijn Zoon. Maar waarom zijn jullie absurd genoeg om aan te dringen dat ik rechtstreek spreek? Jullie begrijpen mij niet en jullie hebben altijd twijfels over mijn handelingen en daden. Heb ik vroeger al niet gezegd dat elk van mijn bewegingen en elk van mijn handelingen en daden zijn juist zijn? De mensen moeten die niet langer nauwkeurig onderzoeken. Trek je bezoedelde handen terug! Laat me je dit zeggen: alle mensen die ik gebruik waren voorbestemd voordat ik de wereld heb geschapen en zij hebben ook nu nog mijn goedkeuring. Jullie doen altijd moeite voor deze dingen, jullie onderzoeken de persoon die ik ben nauwkeurig en bestuderen mijn handelingen. Jullie hebben allemaal een handelaarsmentaliteit. Als dat weer gebeurt, dan zul je zeker door mijn hand worden neergeveld. Dit is wat ik wil zeggen: twijfel niet aan mij en analyseer of overdenk de dingen die ik heb gedaan niet. Bemoei je bovendien niet met deze dingen. De reden is, dat dit te maken heeft met mijn bestuurlijke decreten. En dat is geen kleinigheid!

Benut de tijd om alles te doen wat ik heb bevolen. Laat me dit nog eens zeggen, ook als waarschuwing: de buitenlanders zullen binnenkort China binnenstromen. Dit is absoluut waar! Ik weet dat de meeste mensen hieraan twijfelen en er niet zeker van zijn, dus ik wil jullie er telkens maar weer aan herinneren, zodat jullie snel zullen streven om in het leven te groeien en mijn wil eerder kunnen vervullen. Vanaf nu zal de internationale situatie zelfs nog gespannener worden en verschillende landen zullen van binnenuit instorten. De dagen zullen in China niet langer gelukkig zijn. Arbeiders zullen gaan staken, studenten zullen afzien van hun studie, zakenmensen zullen de markten verlaten en fabrieken zullen allemaal sluiten omdat ze niet kunnen overleven. Kaderleden zullen beginnen met geld te vergaren om te ontsnappen (dit is ook om mijn managementplan te dienen) en de leiders van de centrale overheden op alle niveaus zullen het te druk hebben om zich, ten koste van anderen, op bepaalde dingen te richten omdat zij allemaal voorbereidingen treffen (dit is om de volgende stap van dienst te zijn). Dit moet duidelijk voor je zijn! Dit is iets wat het hele universum betreft, niet alleen China, want mijn werk is gericht op de hele wereld, maar het is tevens bedoeld om de groep van eerstgeboren zonen tot koningen te maken. Zie je dit duidelijk? Haast je en streef ernaar! Ik zal jullie niet onbillijk behandelen. Ik zal jullie toestaan om naar hartenlust vreugde te ervaren.

Mijn daden zijn wonderbaarlijk. Terwijl er grote rampen in de wereld zijn, als alle kwaaddoeners en heersers hun straf krijgen – of om precies te zijn, terwijl de kwaaddoeners die niet in mijn naam zijn zullen lijden – zal ik jullie mijn zegeningen schenken. Dit is de wezenlijke betekenis van de woorden die ik in het verleden herhaaldelijk heb gezegd: “Jullie zullen beslist niet van de pijn of de schade van de rampen te lijden krijgen.” Begrijpen jullie dit? ‘De tijd’ waarover ik spreek verwijst naar de tijd waarin ik deze woorden heb gesproken. Het werk van de Heilige Geest is heel snel. Ik zal geen minuut of seconde verkwisten. Integendeel, ik zal handelen in overeenstemming met mijn woorden, direct zodra deze uitgesproken zijn. Als ik zeg dat ik vandaag iemand zal verstoten of verachten, dan is het voor die persoon onmiddellijk afgelopen. Dat wil zeggen dat mijn Heilige Geest onmiddellijk van hen teruggetrokken zal worden en dat zij wandelende doden, nutteloze personen, zullen worden. Misschien dat ze nog ademen, lopen en praten, en misschien dat ze tot mij bidden, maar ze zullen zich nooit realiseren dat ik hen heb verlaten. Dat zijn typisch nutteloze mensen. Dit is absoluut waar en echt!

Mijn woorden vertegenwoordigen het menselijk wezen dat ik ben. Vergeet dat niet! Twijfel niet, je moet het absoluut zeker weten. Dit is een zaak van leven en dood! Dit is ontzettend ernstig! Direct zodra mijn woorden uitgesproken zijn, is datgene wat ik wil doen al gebeurd. Al deze woorden moeten via mijn Zoon gesproken worden. Wie onder jullie heeft serieus over deze zaak nagedacht? Hoe kan ik het anders uitleggen? Wees niet altijd bang en schuchter. Ben ik werkelijk iemand die geen respect heeft voor de gevoelens van anderen? Zou ik degenen die ik goedkeur zomaar verwerpen? Alles wat ik doe gehoorzaamt aan principes. Ik zal het verdrag dat ik zelf heb opgesteld niet verscheuren; ik zal mijn eigen plan niet ontwrichten. Ik ben niet naïef zoals jullie. Mijn werk is iets groots; het is iets wat geen enkel mens kan doen. Ik heb gezegd dat ik rechtvaardig ben en dat ik liefde ben voor hen die mij liefhebben. Geloof je niet dat dit waar is? Je hebt nog steeds bedenkingen! Als je over alles een zuiver geweten hebt, waarom ben je nog steeds zo bang? Dat is allemaal omdat je je gebonden hebt. Mijn zoon! Ik heb je vaak gezegd dat je niet bedroefd hoeft te zijn en niet moet huilen; ik zal je niet verwerpen. Ben je nog steeds niet in staat mij te vertrouwen? Ik zal je vasthouden en je niet laten gaan. Ik zal je altijd in mijn liefde omarmen. Ik zal voor je zorgen, je beschermen, alles voor je openbaren en je inzicht geven, om je te laten zien dat ik je Vader, je steun ben. Ik weet dat je je altijd afvraagt hoe je de last op de schouders van je Vader kunt verlichten. Dat is de last die ik je heb gegeven. Probeer die niet van je af te schudden! Hoeveel mensen zijn er vandaag die mij trouw kunnen zijn? Ik hoop dat je je opleiding kunt versnellen en snel kunt groeien, om mijn hart tevreden te stellen. De Vader zwoegt dag en nacht voor de zoon, dus de zoon dient het managementplan van de Vader elke minuut en elke seconde in beschouwing te nemen. Dat is de proactieve samenwerking met mij, waar ik het vroeger over had.

Dat alles is door mij gedaan. Ik leg een last op de mensen die ik vandaag gebruik en ik geef hun wijsheid, zodat zij alles overeenkomstig mijn wil zullen doen. Zo zal mijn koninkrijk verwerkelijkt worden en zo zal er een nieuwe hemel en een nieuwe aarde verschijnen. De mensen die ik niet gebruik zijn helemaal het tegenovergestelde. Ze zijn altijd verdwaasd, ze slapen nadat ze gegeten hebben en ze eten nadat ze geslapen hebben. Ze weten helemaal niet wat last betekent. Deze mensen missen het werk van de Heilige Geest en mijn kerk moet zo snel mogelijk van hen gezuiverd worden. Nu zal ik een aantal dingen bekendmaken over het aspect van visioenen: de kerk is een basisvoorwaarde voor het koninkrijk. Mensen kunnen het koninkrijk alleen binnengaan, als de kerk tot op zekere hoogte is opgebouwd. Niemand kan het koninkrijk rechtstreeks binnengaan (als het niet door mij is beloofd). De kerk is de eerste stap, terwijl het koninkrijk het doeleinde van mijn managementplan is. Alles zal vorm aannemen als mensen eenmaal het koninkrijk binnengaan, en er zal niets zijn om bang van te zijn. Op dit moment zijn alleen mijn eerstgeboren zonen en ik het koninkrijk binnengegaan en begonnen met het regeren van alle naties en volkeren. Mijn koninkrijk begint op orde te komen en allen die koningen of mijn volk zullen zijn zijn openbaar bekendgemaakt. De toekomstige gebeurtenissen zullen jullie stap voor stap en in de juiste volgorde worden verteld. Jullie hoeven niet al te angstig of bezorgd te zijn. Herinner jij je elk woord dat ik tegen je heb gezegd? Als je werkelijk voor mij bent, dan zal ik je de waarheid zeggen. Wat betreft degenen die liegen en bedriegen, ik zal hen op mijn beurt nonchalant behandelen en hen duidelijk laten zien wie uiteindelijk verwoest zal worden!

Hoofdstuk 78

Ik heb eerder gezegd dat het werk door mij wordt gedaan en niet door mensen. Bij mij is alles ontspannen en blij, maar bij jullie zijn de zaken heel anders en wat jullie ook doen is allemaal uitermate moeilijk. Alles wat ik goedkeur, zal zeker door mij tot stand worden gebracht en iedereen die ik goedkeur zal door mij worden vervolmaakt. Mensen — jullie moeten je niet met mijn werk bemoeien! Het enige waarmee jullie je bezig moeten houden, is dat jullie mijn voorbeeld volgen, doen wat ik op prijs stel, alles verwerpen wat ik haat, jezelf uit de zonde trekken en je in mijn liefhebbende omarming werpen. Ik schep niet tegenover jullie op en evenmin overdrijf ik. Dit is werkelijk de waarheid. Als ik zeg dat ik de wereld ga vernietigen, dan zal de wereld in een menselijke oogwenk tot as vergaan. Jullie zijn vaak te angstig en maken jullie last nog zwaarder, uit grote angst dat mijn woorden leeg zijn, dus draven jullie rond ‘op zoek naar een uitweg’ voor mij. Blind! Dwaas! Jullie kennen je eigen waarde niet eens en proberen mijn raadgever te zijn. Ben je waardig? Kijk eens goed in de spiegel!

Laat mij je dit vertellen! Wie schuchter is, moet worden getuchtigd om zijn schuchterheid, terwijl wie uitermate gelovig is, gezegend zal worden om zijn geloof. Voor alle duidelijkheid, ‘geloof’ is nu het meest cruciale punt. Wanneer de zegeningen die jullie toekomen zich nog niet hebben geopenbaard, moeten jullie alles op alles zetten om je op dat moment voor mij uit te putten. Het zogenoemde ‘gezegend worden’ en ‘rampen doorstaan’ verwijzen naar dit aspect. Mijn zonen! Staan mijn woorden nog steeds in je hart gegrift? “Degenen die zich oprecht voor mij uitputten, zal ik zeker groots zegenen.” Begrijp je vandaag de dag, waarlijk de betekenis die daarin verborgen ligt? Ik spreek geen lege woorden; van nu af aan zal er niets meer verborgen zijn. Dat wil zeggen dat de dingen die eerder in mijn woorden verborgen lagen, nu een voor een aan jullie zullen worden verteld, volkomen zonder enige verhulling. Voortaan zal elk woord mijn ware betekenis zijn, om niet te zeggen dat het onthullen van alle mensen, gebeurtenissen en zaken die voor mij verborgen waren, gemakkelijk zal worden gedaan en niet moeilijk voor mij is. Alles wat ik doe, bevat het aspect van mijn normale menselijkheid en ook het aspect van mijn volledige goddelijkheid. Hebben jullie werkelijk een helder begrip van deze woorden? Daarom blijf ik herhalen: wees niet te haastig. Het is voor mij niet moeilijk om een persoon of een zaak te onthullen en er is altijd een tijdstip voor. Waar of niet? Zo veel mensen hebben hun ware vorm voor mij blootgelegd. Of ze nu een geest als een vos of een hond of een wolf hebben, ze onthullen allemaalhun ware vorm op een specifiek moment dat ik bepaal, want alles wat ik doe, is onderdeel van mijn plan. Jullie begrip moet op dit punt duidelijk zijn!

Begrijp je werkelijk waar ‘de tijd is niet al te ver weg’ op doelt? In het verleden dachten jullie altijd dat dat verwees naar mijn dag, maar jullie hebben mijn woorden altijd geïnterpreteerd op basis van jullie opvattingen. Laat me je dit vertellen! Wie van nu af aan mijn woorden verkeerd interpreteert, is ongetwijfeld absurd! De woorden ‘de tijd is niet al te ver weg’, die ik heb gesproken, verwijzen naar jullie dagen dat jullie van zegeningen zullen genieten, dat wil zeggen, de dagen wanneer alle kwade geesten zullen zijn vernietigd en uit mijn kerk zijn geschopt en alle menselijke manieren om dingen te doen zullen zijn verworpen en bovendien verwijzen ze naar de dagen wanneer alle grote rampen zullen neerdalen. Onthoud dat! Het is ‘alle grote rampen’, zorg dat je dat niet meer verkeerd interpreteert. Mijn grote rampen zullen tegelijkertijd uit mijn handen neerdalen op de hele wereld. Zij die mijn naam hebben verworven, zullen worden gezegend en zullen dit lijden zeker niet dragen. Herinner je je het nog steeds? Begrijp je wat ik heb gezegd? De tijd wanneer ik spreek, is de tijd waarop ik begin te werken (de grote rampen komen op dat moment). Jullie begrijpen mijn bedoelingen niet werkelijk. Weten jullie waarom ik zulke strenge eisen aan jullie stel, zonder jullie enige mildheid te tonen? Wanneer de internationale situatie gespannen is en terwijl de (zogenaamde) machthebbers in China alle voorbereidingen treffen, is dit ook precies het moment waarop er een tijdbom op het punt staat te exploderen. Zij die de ware weg zoeken vanuit de zeven landen, zullen wanhopig China binnen stromen als water door sluisdeuren, ongeacht wat dat kost. Sommigen zijn door mij uitverkoren, anderen dienen mij, maar onder hen is geen eerstgeboren zoon. Dat heb ik gedaan. Dit is gedaan toen ik de wereld schiep. Bevrijd je van menselijke opvattingen. Denk niet dat ik onzin verkondig. Wat ik denk, is wat ik heb gedaan. Mijn plan is ook iets wat ik al heb bereikt. Is dat duidelijk voor jullie?

Alles is gebaseerd op mijn gedachten en op mijn plan. Mijn zoon! Ik heb jou uitverkoren in jouw belang en bovendien omdat ik je liefheb. Wie het waagt in gedachten ongehoorzaam te zijn of een afgunstig hart te krijgen, zal door mijn vloek en verbranding sterven. Daarbij zijn de bestuurlijke decreten van mijn koninkrijk betrokken, omdat het koninkrijk tegenwoordig al is gevormd. Maar je moet behoedzaam zijn, mijn zoon en hier niet mee omgaan alsof het een soort kapitaal is. Je moet rekening houden met Vaders hart en zo de nauwgezette inspanningen van Vader erkennen. Hieruit moet mijn zoon begrijpen van welk soort persoon ik het meest houd, van welk soort persoon ik als tweede houd, welk soort persoon ik het meest haat en welk soort persoon ik veracht. Voer de druk op jezelf niet steeds op. Wat voor gezindheid je hebt, was al van tevoren door mij bepaald en is een openbaring van een aspect van mijn goddelijke gezindheid. Leg je twijfels af. Ik koester geen haat tegen jou. Hoe moet ik dit onder woorden brengen? Begrijp je het nog steeds niet? Word je nog steeds belemmerd door je angst? Wie trouw is, wie bevlogen is, wie eerlijk is, wie bedrieglijk is: ik weet het allemaal, want zoals ik eerder heb gezegd, ik ken de situatie van de heiligen als mijn eigen handpalm.

In mijn ogen is alles al lang bereikt en geopenbaard (ik ben de God die het binnenste van mensenharten nauwkeurig bekijkt; het is alleen bedoeld om jullie het aspect van mijn normale menselijkheid te laten zien), maar voor jullie is het verborgen en nog niet tot stand gebracht. Dat komt alleen maar doordat jullie mij niet kennen. Alles ligt in mijn handen, alles is onder mijn voeten en mijn ogen nemen alles op; wie kan er ontsnappen aan mijn oordeel? Al wie onzuiver zijn, al wie dingen te verbergen hebben, al wie achter mijn rug oordelen, al wie verzet in hun hart hebben, enzovoort: alle mensen die in mijn ogen niet dierbaar zijn, moeten voor mij knielen en zich ontlasten. Misschien zullen sommige mensen nadat ze dit hebben gehoord, een beetje gemotiveerd zijn, terwijl anderen niet geloven dat het zo ernstig is. Laat mij jullie waarschuwen. Laten de wijzen zich haasten om berouw te hebben! Als je een dwaas bent, wacht dan gewoon! Zie maar eens wie rampen te verduren krijgt, wanneer de tijd is gekomen.

De hemel is nog steeds de oorspronkelijke hemel en de aarde nog steeds de oorspronkelijke aarde, maar in mijn ogen zijn hemel en aarde al veranderd en zijn ze niet meer de hemel en de aarde die ze ooit waren. Waar verwijst de hemel naar? Weten jullie dat? En waarnaar verwijst de hemel van heden? Waarnaar verwees de hemel uit het verleden? Laat mij dit aan jullie overbrengen: de hemel uit het verleden verwees naar de God in wie jullie geloofden, maar die niemand had gezien en het was de God in wie mensen in ware oprechtheid geloofden (omdat zij hem niet konden zien), terwijl de hemel van heden zowel naar mijn normale menselijkheid als naar mijn complete goddelijkheid verwijst, dat wil zeggen: deze praktische God Zelf. Het is dezelfde God, dus waarom zeg ik dat ik de nieuwe hemel ben? Dit is allemaal gericht op de opvattingen van de mens. De hemel van heden verwijst naar waar jullie je bevinden. Op de aarde uit het verleden was niet een plek die heilig was, terwijl de plaatsen waar jullie vandaag de dag heen gaan, bestempeld zijn als heilig en daarom zeg ik dat het een nieuwe aarde is. Dat ‘nieuw’ verwijst hier naar ‘heilig’. De nieuwe hemel en de nieuwe aarde zijn nu volledig gerealiseerd. Begrijpen jullie dit goed? Bladzij voor bladzij zal ik alle mysteriën voor jullie openbaren. Zorg dat je niet haastig bent, dan zullen zelfs nog grotere mysteriën aan jullie worden geopenbaard!

Hoofdstuk 79

Blind! Onwetend! Een berg waardeloze troep! Je scheidt mijn normale menselijkheid van mijn totale goddelijkheid! Zien jullie niet dat dit een zonde tegen mij is? Bovendien is het iets wat moeilijk te vergeven is! De praktische God is vandaag onder jullie gekomen, en toch kennen jullie maar één kant van mij – mijn normale menselijkheid – en hebben jullie mijn kant die volledig goddelijk is in het geheel niet gezien. Denk je dat ik niet weet wie mij achter mijn rug om probeert te bedriegen? Ik ben je niet aan het bekritiseren; ik kijk simpelweg om te zien welk niveau je kunt bereiken en om te zien wat er uiteindelijk van je zal worden. Honderdduizenden van mijn woorden zijn gesproken, maar toch hebben jullie heel veel slechte dingen gedaan. Waarom proberen jullie mij herhaaldelijk te bedriegen? Kijk uit dat je je leven niet verliest! Als je mijn woede tot een bepaald punt uitlokt, zal ik je geen genade tonen en zul je eruit getrapt worden. Ik zal geen rekening houden met hoe je eerder was, of je trouw of gedreven was, hoeveel je hebt rondgerend of hoezeer je je voor mij hebt ingezet; naar deze dingen zal ik helemaal niet kijken. Je hoeft me nu alleen maar uit te lokken, en ik zal je in de put van de afgrond werpen. Wie waagt er nog steeds pogingen om mij te bedriegen? Onthoud dit! Van nu af aan zal ik je, telkens wanneer ik kwaad word op wie dan ook, onmiddellijk verwijderen, zodat er in de toekomst geen moeilijkheden zullen zijn en ik je niet langer hoef te zien. Als je me tart, zal ik je ogenblikkelijk tuchtigen. Zullen jullie dit in gedachten houden? De slimmen onder jullie zouden onmiddellijk berouw moeten hebben.

Vandaag – dat wil zeggen: nu – ben ik toornig. Jullie zouden me allemaal trouw moeten zijn en je zou je hele wezen aan me moeten opofferen. Je moet niet langer tijd rekken. Als je geen acht slaat op mijn woorden, zal ik mijn hand uitstrekken en je neerslaan. Door dat te doen, zal ik mijzelf aan iedereen bekendmaken; op deze dag ben ik toornig en majesteitelijk jegens iedereen (wat zelfs nog strenger is dan mijn oordeel). Ik heb zo veel woorden gesproken, en toch hebben jullie helemaal niet gereageerd; zijn jullie werkelijk zo traag van begrip? Ik denk niet dat jullie dat zijn. Dit is de oude duivel in jullie, die niets goeds in de zin heeft. Zien jullie dit duidelijk? Haast jullie om een radicale verandering te bewerkstelligen! Vandaag is het werk van de Heilige Geest tot dit stadium gevorderd; hebben jullie het niet gezien? Mijn naam zal zich van huis tot huis verspreiden, in alle naties en in alle richtingen, en zal geroepen worden door de monden van zowel volwassenen als kinderen in de hele universum-wereld; dit is een absolute waarheid. Ik ben de unieke God Zelf en ben bovendien de enige persoon van God. Meer nog: ik, de volledigheid van het vlees, ben de volledige manifestatie van God. Eenieder die het waagt mij niet te vereren, eenieder die in zijn ogen verzet durft te tonen, en eenieder die woorden van opstandigheid tegen mij durft te spreken, zal beslist sterven door mijn vervloekingen en toorn (er zal vervloeking zijn wegens mijn toorn). Verder zal eenieder die het waagt mij niet trouw te zijn of niet als een zoon of dochter van mij te zijn, en eenieder die een poging waagt mij te misleiden, beslist sterven aan mijn haat. Mijn rechtvaardigheid, majesteit en oordeel zullen voor altijd en altijd blijven bestaan. In het begin was ik liefhebbend en genadig, maar dit is niet de gezindheid van mijn volledige goddelijkheid; alleen rechtvaardigheid, majesteit en oordeel omvatten de gezindheid van mij, de volledige God Zelf. Tijdens het Tijdperk van Genade was ik liefhebbend en genadig. Vanwege het werk dat ik moest voltooien, bezat ik goedertierenheid en genade, maar daarna waren zulke dingen niet meer nodig (en ze zijn sindsdien nooit meer nodig geweest). Het is allemaal rechtvaardigheid, majesteit en oordeel, en dit is de volledige gezindheid van mijn normale menselijkheid, gekoppeld aan mijn volledige goddelijkheid.

Degenen die mij niet kennen, zullen vergaan in de put van de afgrond, terwijl zij die zekerheid over mij hebben voor eeuwig zullen leven en verzorgd en beschermd zullen worden binnen mijn liefde. Zodra ik één enkel woord slaak, beven het hele heelal en de uiteinden van de aarde. Wie kan mijn woorden horen en niet van angst beven? Wie kan voorkomen dat verering voor mij in hem opwelt? En wie is niet in staat om uit mijn daden mijn rechtvaardigheid en majesteit te kennen! En wie kan mijn almacht en wijsheid niet in mijn daden zien! Eenieder die niet oplet, zal beslist sterven. Dit komt doordat zij die niet opletten degenen zijn die zich tegen mij verzetten en die mij niet kennen; zij zijn de aartsengel en zijn het meest roekeloos. Onderzoek julliezelf: iedereen die roekeloos, zelfgenoegzaam, verwaand en arrogant is, is beslist een object van mijn haat en zal ongetwijfeld vergaan!

Ik spreek nu de bestuurlijke decreten van mijn koninkrijk uit: alle dingen vallen binnen mijn oordeel, alle dingen vallen binnen mijn rechtvaardigheid, alle dingen vallen binnen mijn majesteit en ik oefen mijn rechtvaardigheid richting iedereen uit. Zij die zeggen in mij te geloven, maar die mij diep vanbinnen tegenspreken, of zij wier harten mij in de steek hebben gelaten, zullen eruit worden getrapt – maar alles op mijn eigen tijd. Mensen die sarcastisch over mij spreken, maar op een manier die anderen niet opmerken, zullen onmiddellijk sterven (ze zullen vergaan in geest, lichaam en ziel). Zij die degenen die ik liefheb onderdrukken of harteloos behandelen, zullen onmiddellijk door mijn toorn worden geoordeeld. Dit betekent dat mensen die jaloers zijn op degenen die ik liefheb, en die denken dat ik onrechtvaardig ben, zullen worden overgeleverd om te worden geoordeeld door degenen die ik liefheb. Allen die zich goed gedragen, die eenvoudig en eerlijk zijn (waaronder zij die geen wijsheid hebben) en die mij met toegewijde oprechtheid behandelen, zullen allemaal in mijn koninkrijk blijven. Zij die geen training hebben doorgemaakt – dat wil zeggen: die eerlijke mensen zonder wijsheid en inzicht – zullen macht hebben in mijn koninkrijk. Maar zij zijn ook behandeld en gebroken. Dat zij geen training hebben ondergaan, is niet absoluut. Veeleer is het door deze dingen dat ik iedereen mijn almacht en mijn wijsheid zal tonen. Ik zal iedereen eruit trappen die nog steeds aan mij twijfelt; ik wil niet één van hen hebben (ik verafschuw mensen die in een tijd als deze nog steeds aan mij twijfelen). Door middel van de daden die ik in het hele heelal verricht, zal ik eerlijke mensen de wonderbaarlijkheid van mijn handelingen laten zien; vervolgens zal ik hun wijsheid, inzicht en onderscheidingsvermogen laten groeien. Ik zal er ook voor zorgen dat bedrieglijke mensen als gevolg van mijn wonderbaarlijke daden in een ogenblik worden vernietigd. Alle eerstgeboren zonen die als eersten mijn naam hebben aanvaard (dat wil zeggen: die heilige en onbezoedelde, eerlijke mensen), zullen de eersten zijn die zullen intreden in het koninkrijk en naast mij over alle naties en alle volken zullen heersen. Ze zullen als koningen in het koninkrijk heersen en oordelen over alle naties en alle volken (dit verwijst naar alle eerstgeboren zonen in het koninkrijk, en niemand anders). Zij onder alle naties en alle volken die geoordeeld zijn, en die berouw hebben getoond, zullen mijn koninkrijk binnengaan en mijn volk worden, terwijl zij die koppig zijn en geen berouw hebben in de put van de afgrond zullen worden geworpen (om voor altijd te vergaan). Het oordeel in het koninkrijk zal het laatste zijn, en het zal mijn grondige reiniging van de wereld zijn. Er zullen dan geen onrecht, verdriet, tranen of verzuchtingen meer zijn, en sterker nog: er zal geen wereld meer zijn. Alles zal een manifestatie van Christus zijn en alles zal het koninkrijk van Christus zijn. Wat een glorie! Wat een glorie!

Hoofdstuk 80

Alles vereist echte communicatie met mij om verlicht en geïllumineerd te worden; bovendien kan de geest alleen op die manier vredig zijn. Anders zal de geest niet vredig zijn. Nu is de ernstigste ziekte onder jullie dat jullie mijn normale menselijkheid scheiden van mijn volledige goddelijkheid; bovendien legt de meerderheid van jullie de nadruk op mijn normale menselijkheid, alsof jullie nooit hebben geweten dat ik ook volledig goddelijk ben. Dat is godslasterlijk jegens mij! Beseffen jullie dat? Jullie ziekte is zo ernstig dat jullie, als jullie niet snel herstellen, door mijn handen zullen worden gedood. Voor mijn ogen gedragen jullie je op de ene manier (en lijken jullie een mens van eer; nederig en geduldig), maar achter mijn rug gedragen jullie je totaal anders (volledig hypocriet, liederlijk en onbeheerst, die precies doet waar hij zelf zin in heeft en facties vormt, onafhankelijke koninkrijken sticht met de wens mij te verraden), jullie zijn blind! Open je ogen die door Satan zijn misleid! Kijk naar wie ik werkelijk ben! Jij kent geen schaamte! Jij weet niet dat mijn daden wonderbaarlijk zijn! Jij kent mijn almacht niet! Van wie zou worden gezegd dat hij Christus dient en toch niet is gered? Jij weet niet welke rol je speelt! Jij verschijnt waarachtig in vermomming voor mij en pronkt met je charmes, wat een ellendeling ben je! Ik zal je mijn huis uit trappen, dit type personen gebruik ik niet, omdat ik hen niet heb voorbeschikt of gekozen.

Ik doe wat ik zeg, wie kwaad doet, hoeft niet te vrezen. Ik doe niemand kwaad. Ik handel altijd in overeenstemming met mijn plan, in overeenstemming met mijn rechtvaardigheid. Omdat diegenen die kwaad doen, sinds de schepping afstammelingen zijn geweest van Satan, heb ik hen niet gekozen; dat wordt bedoeld met: “Een vos verliest wel zijn haren maar niet zijn streken.” Wat zaken aangaat die de mensheid niet kan begrijpen, is alles duidelijk gemaakt en wordt niets voor mij verborgen. Misschien kun je iets verbergen voor de ogen van een klein aantal mensen en het vertrouwen winnen van een kleine groep, maar bij mij is dat niet zo eenvoudig. Uiteindelijk kun je niet aan mijn oordeel ontkomen. De blik van de mensheid is beperkt, en zelfs diegenen die een klein deel van de huidige situatie kunnen begrijpen worden beschouwd als mensen met enige vaardigheid. Voor mij verloopt alles soepel, er staat me in de verste verte niets in de weg, omdat ik alles onder controle heb en alles regel. Wie zou het wagen om jegens mij niet loyaal of niet als een kind te zijn! Wie zou het wagen mijn management te verstoren? Wie zou het wagen niet loyaal of niet vroom tegenover mij te zijn? Wie zou het wagen mij iets te vertellen wat niet waar is, en mij een bende leugens te vertellen! Geen van hen zal ontsnappen aan mijn toornige handen. Zelfs al heb je nu de handdoek in de ring gegooid, en ben je bereid je te laten tuchtigen en de bodemloze put te betreden, dan nog zal ik je niet makkelijk sparen. Ik moet je terughalen uit de bodemloze put zodat je opnieuw onderworpen zal worden aan mijn toornige bestraffing (een extreme mate van haat), om te zien waarheen je gevlucht bent. Wat ik het allermeest verafschuw is het scheiden van mijn normale menselijkheid van mijn volledige goddelijkheid.

Gezegend zijn zij die mij trouw zijn, dat wil zeggen, gezegend zijn zij die mij waarlijk erkennen als de God Zelf die het menselijke hart nauwkeurig onderzoekt. Ik zal zeker je zegeningen vermenigvuldigen en je toestaan voor altijd de goede zegeningen te genieten in mijn koninkrijk. Dit is tevens de meest effectieve manier om schande over Satan te brengen. Wees echter niet te ongeduldig of gretig, er is door mij voor alles een tijd bepaald. Als de tijd die ik van tevoren heb bepaald nog niet is gekomen, al is het nog maar een seconde ervoor, dan zal ik niet handelen. Ik handel precies en in overeenstemming met een ritme en handel niet zonder reden. Voor de mensheid maak ik mij geen zorgen, even bestendig als de berg Tai, maar weet je dan niet dat ik de almachtige God Zelf ben? Wees niet al te ongeduldig, alles ligt in mijn handen. Alles is reeds lang voorbereid, en zij kunnen niet wachten om mij te dienen. Vanaf de buitenkant lijkt de hele universum wereld in chaos te verkeren, maar vanuit mijn standpunt bezien is die geordend. Wat ik voor jullie heb voorbereid is alleen bedoeld voor jullie genoegen, realiseren jullie je dat wel? Bemoei je niet met mijn management, ik zal alle volkeren en alle landen mijn almacht tonen door mijn daden; zegen en prijs mijn heilige naam om mijn wonderbaarlijke daden. Omdat ik heb gezegd dat niets wat ik doe ongegrond is, maar dat alles is vervuld van mijn wijsheid en mijn macht, vervuld van mijn rechtvaardigheid en majesteit, en meer nog mijn toorn.

Zij die onmiddellijk ontwaken wanneer zij mijn woorden horen, zullen zeker mijn zegeningen en zorg ontvangen en zullen niet het lijden ervaren van getuchtigd te worden, zij zullen het geluk van de familie genieten. Weten jullie dit? Lijden is eeuwig, maar vreugde is zelfs nog eeuwiger; ze worden beide vanaf nu ervaren. Of je lijdt, dan wel vreugde ervaart hangt van het soort houding af die je aanneemt wanneer je je zonden erkent. Wat de vraag betreft of je een van mijn voorbestemden en uitverkorenen bent: daar zou je zeker van moeten zijn in het licht van wat ik heb gezegd. Je kunt mensen misleiden, maar mij niet. Degenen die ik heb voorbeschikt en gekozen, zullen vanaf nu ruimschoots worden gezegend; degenen die ik niet heb voorbeschikt en gekozen zal ik vanaf nu streng tuchtigen. Dat zal mijn bewijs voor jullie zijn. Degenen die nu gezegend zijn, zijn ongetwijfeld degenen die ik liefheb; van diegenen die worden getuchtigd, hoeft niet te worden gezegd dat zij niet door mij zijn voorbeschikt en uitverkoren. Dat zou helder voor jullie moeten zijn! Dat wil zeggen: als wat jij nu krijgt mijn optreden tegen jou en mijn woorden van streng oordeel zijn, dan betekent het dat je wordt gehaat en verafschuwd in mijn hart en dat jij degene zult zijn die ik terzijde schuif. Als jij mijn troost en mijn voorzieningen voor het leven ontvangt, ben jij in mijn bezit en ben jij een van degenen die ik liefheb. Dat kun je niet bepalen op basis van mijn uiterlijke verschijning. Verlies hierover niet je verstand!

Mijn woorden betreffen ieders werkelijke toestand. Geloven jullie dat ik maar wat blijf hameren op zomaar wat onderwerpen? Dat ik alles zeg wat mij voor de mond komt? Absoluut niet! In elk woord van mij zit mijn wijsheid verborgen. Ga er eenvoudigweg van uit dat woorden waar zijn. Binnen zeer korte tijd komen er vreemdelingen binnen die op zoek zijn naar de ware weg. Op dat moment zullen jullie met stomheid geslagen zijn en alles zal zonder problemen tot stand worden gebracht. Weet je niet dat ik de almachtige God ben? Als jullie mijn woorden horen, geloven jullie die standvastig, nietwaar? Ik bega geen vergissingen, laat staan dat ik verkeerde uitspraken doe, weten jullie dat? Daarom heb ik herhaaldelijk benadrukt dat jullie snel mijn training moeten accepteren zodat jullie hen kunnen leiden en voorgaan. Weten jullie dat? Via jullie zal ik hen volmaakt maken. Wat nog belangrijker is, via jullie zal ik mijn immense tekenen en wonderen manifesteren, dat wil zeggen, uit diegenen op wie de mensheid neerkijkt, heb ik een groep mensen uitgekozen om mij te manifesteren, mijn naam te bejubelen, voor mij de touwtjes van alles in handen te nemen, en om met mij als koningen te regeren. Dus dat ik jullie nu train, is het omvangrijkste management van de wereld; het is een verbazingwekkende zaak die de mensheid niet kan uitvoeren. Door jullie te vervolmaken zal ik Satan in het meer van vuur en zwavel en in de bodemloze put gooien, de rode draak volledig neerwerpen tot hij sterft om nooit meer op te staan. Daarom zijn allen die in de bodemloze put worden geworpen afstammelingen van de grote rode draak. Ik haat hen in extreme mate. Dit heb ik tot stand gebracht, kunnen jullie dat niet zien? Iedereen die niet loyaal is, iedereen die oneerlijkheid en misleiding gebruikt, is ontmaskerd. Allen die trots, zelfingenomen, arrogant, schaamteloos zijn, zijn afstammelingen van de aartsengel en het meest typerend voor Satan – al mijn gezworen vijanden, mijn tegenstanders. Ik moet hen een voor een straffen om de haat in mijn hart te doven. Dat zal ik punt voor punt doen en punt voor punt oplossen.

Wat zijn nu welbeschouwd het meer van vuur en zwavel en de bodemloze put? In de voorstelling van de mensheid is het meer van vuur en zwavel iets tastbaars, maar de mensheid beseft niet dat dat een uiterst verkeerde voorstelling van zaken is, terwijl het toch nog steeds een zekere plaats inneemt in de geest van de mensheid. Het meer van vuur en zwavel is mijn hand die tuchtiging uitdeelt aan de mensheid. Wie in het meer van vuur en zwavel wordt geworpen, is door mijn hand geveld. De geest en ziel en het lichaam van deze mensen lijden voorgoed. Dit is de ware betekenis van wat ik heb gezegd toen ik zei dat allen in mijn handen zijn. En wat betekent de bodemloze put? In de voorstelling van mensen is het een grote afgrond van eindeloze, onpeilbare diepte. De ware bodemloze put is de invloed van Satan. Als iemand in handen van Satan valt, is die persoon in de bodemloze put; zelfs wie dan vleugels zou krijgen, zou niet kunnen wegvliegen. Daarom heet het de bodemloze put. Deze mensen zullen allemaal worden onderworpen aan eeuwige tuchtiging, zo heb ik het geregeld.

Hoofdstuk 81

O, slecht en overspelig oud tijdperk! Ik zal je verslinden! Berg Sion! Sta op om mij te verwelkomen! Wie waagt het niet op te staan en te juichen om de voltooiing van mijn managementplan, de geslaagde voltooiing van mijn verheven werk! Wie waagt het niet op te staan en onophoudelijk van vreugde te springen! Zij zullen door mijn hand de dood vinden. Ik zal iedereen rechtvaardigheid doen wedervaren zonder het minste medeleven of barmhartigheid, en zonder enige emotie. Alle volkeren! Staat op om mij te loven en eer aan mij te geven! Alle oneindige glorie, van eeuwigheid tot eeuwigheid, bestaat dankzij mij en is door mij in het leven geroepen. Wie zou het wagen om voor zichzelf glorie op te eisen? Wie zou het wagen om mijn glorie als iets tastbaars te behandelen? Zij zullen door mijn hand worden gedood! O, wrede mensen! Ik heb jullie geschapen en jullie van alles voorzien, en ik ben jullie tot op de dag van vandaag voorgegaan, en toch weten jullie niets van mij af en hebben jullie mij niet in het minst lief. Hoe kan ik jullie dan opnieuw genade betonen? Hoe kan ik jullie redden? Ik kan jullie slechts met mijn toorn behandelen! Ik zal jullie met vernietiging terugbetalen, jullie met eeuwige tuchtiging terugbetalen. Dit is rechtvaardigheid; alleen zo kan het zijn.

Mijn koninkrijk is solide en bestendig; het zal nooit instorten, maar zal tot in eeuwigheid blijven bestaan! Mijn zonen, mijn eerstgeboren zonen, mijn volk zal voor eeuwig en altijd zegeningen met mij genieten! Zij die spirituele zaken niet begrijpen en geen openbaringen ontvangen van de Heilige Geest, zullen vroeg of laat van mijn koninkrijk worden afgesneden. Zij zullen niet uit vrije wil vertrekken, maar verdreven worden door het bewind van mijn ijzeren staaf, door mijn majesteit, en bovendien zullen zij door mijn voet naar buiten worden geschopt. Diegenen die enige tijd (vanaf hun geboorte) door kwade geesten bezeten zijn geweest, zullen nu allen worden bekendgemaakt. Ik zal je eruit schoppen! Herinner je je nog wat ik heb gezegd? Ik – de heilige en onbevlekte God – zetel niet in een verdorven en smerige tempel. Degenen die door kwade geesten bezeten zijn geweest, weten dat zelf, en ik hoef dat niet te verduidelijken. Ik heb jou niet voorbeschikt! Jij bent de oude Satan, en toch wil je mijn koninkrijk binnendringen! Geen sprake van! Dat laat ik je weten! Vandaag zal ik het je heel duidelijk maken: diegenen die ik bij de schepping van de mensheid heb uitverkoren, heb ik doortrokken van mijn hoedanigheid en mijn gezindheid; daarom zijn zij vandaag de dag alleen mij trouw, zij kunnen een last dragen voor de kerk en zijn bereid zichzelf voor mij uit te putten en hun hele wezen voor mij op te offeren. Diegenen die ik niet heb uitverkoren, zijn bijgevolg in zekere mate gecorrumpeerd door Satan, en zij bezitten niets van mijn hoedanigheid en niets van mijn gezindheid. Jullie denken dat mijn woorden met elkaar in tegenspraak zijn, maar de woorden “Jullie zijn voorbeschikt en uitverkoren door mij, en toch dragen jullie de gevolgen van jullie daden” verwijzen allemaal naar Satan. Ik zal nu één punt uitleggen: diegenen die kunnen opstaan en het gezag van de kerken kunnen aanvaarden, die kerken leiden, mijn last aanvaarden en speciale functies bezitten, zijn vandaag de dag geen van allen in dienst van Christus. Allen zijn degenen die ik heb voorbeschikt en gekozen. Ik zeg jullie dit opdat jullie je niet te veel zorgen maken en de voortgang in je leven niet vertragen. Hoevelen kunnen de positie van eerstgeboren zoon verwerven? Zou het kunnen dat dit net zo eenvoudig is als het behalen van een diploma? Onmogelijk! Als ik jullie niet had vervolmaakt, waren jullie al lang geleden in zekere mate door Satan gecorrumpeerd. Daarom heb ik herhaaldelijk benadrukt dat ik altijd zal zorgen voor diegenen die mij trouw zijn, en dat ik hen zal beschermen tegen gevaar en lijden. Diegenen die ik niet heb voorbestemd, zijn degenen die bezeten zijn door kwade geesten, diegenen die verdoofd, traag van begrip en geestelijk mismaakt zijn en niet in staat om kerken te leiden (met andere woorden: diegenen die wel begeesterd zijn, maar geen heldere visies hebben). Jullie dienen snel uit mijn gezichtsveld te worden verwijderd, zodat ik niet van weerzin vervuld en kwaad word bij jullie aanblik. Als je snel verdwijnt, zul je minder ernstig worden getuchtigd, maar hoe langer je erover doet, hoe hardvochtiger de tuchtiging zal zijn. Begrijp je dat? Wees toch niet zo schaamteloos! Jullie zijn verdorven en onbeheerst, nonchalant en achteloos, zonder te weten wat voor uitschot jullie zijn! Jullie zijn blind!

Allen die macht hebben in mijn koninkrijk, zijn zorgvuldig door mij uitgekozen en hebben herhaalde malen proeven ondergaan; niemand kan hen verslaan. Ik heb hun kracht gegeven, zodat ze nooit zullen struikelen of dwalen. Zij hebben mijn goedkeuring verworven. Vanaf deze dag zullen de huichelaars hun ware aard onthullen, en zij zijn in staat tot allerlei schandelijkheden, maar uiteindelijk zullen zij niet ontkomen aan mijn hand die Satan tuchtigt en tot as verbrandt. Mijn tempel zal geheiligd en vlekkeloos zijn. Het is allemaal een getuigenis van mij, een uiting van mij, en een eer voor mijn naam. Het is mijn eeuwige woonplaats en het voorwerp van mijn eeuwige liefde. Vaak streel ik hem met de hand van de liefde, troost ik hem met de taal van de liefde, zorg ik ervoor met ogen van de liefde, en omhels ik hem tegen de boezem van liefde, opdat hij niet in de vallen terecht zal komen van kwade lieden of misleid zal worden door Satan. Diegenen die mij vandaag diensten verlenen maar niet zijn gered, zullen door mij worden gebruikt voor de eindtijd. Waarom maak ik haast om deze zaken uit mijn koninkrijk te verdrijven? Waarom moet ik hen uit mijn blikveld verwijderen? Ik haat hen tot in mijn merg! Waarom red ik hen niet? Waarom verafschuw ik hen? Waarom tref ik hen met de dood? Waarom moet ik hen vernietigen? (Niet het kleinste restje van hen mag in mijn blikveld blijven, hun as incluis.) Waarom? De grote rode draak, de oeroude slang, en de oude Satan trachten in mijn koninkrijk, zonder dit verdiend te hebben, in hun levensonderhoud voorzien te worden! Houd op met die fantasieën! Van hun allen zal het bestaan ten einde komen en zij zullen in as worden veranderd!

Ik zal dit tijdperk vernietigen, het veranderen in mijn koninkrijk, en ik zal leven en genieten met de mensen die ik tot in de eeuwigheid liefheb. Die onreine dingen moeten niet denken dat zij in mijn koninkrijk kunnen blijven. Denken jullie dat jullie in troebel water kunnen vissen? Vergeet dergelijke fantasieën maar! Jullie weten niet dat alles wordt onderzocht door mijn ogen! Jullie weten niet dat alles wordt gerangschikt door mijn handen! Denk niet dat jullie in hoog aanzien staan! Ieder van jullie dient zijn juiste plaats in te nemen. Doe niet alsof je nederig bent (verwijzend naar diegenen die gezegend zijn) of siddert en bang bent (verwijzend naar diegenen die tegenslag hebben). Iedereen moet het voor zichzelf, in zijn hart, weten. Zelfs al noem ik niet je naam, dan nog moet je het zeker weten, omdat ik mijn woorden tot ieder individu heb gericht. Ongeacht of jij mijn uitverkorene bent of niet, mijn woorden zijn gericht op de huidige situatie van jullie allemaal. Dat wil zeggen dat als jullie tot mijn uitverkorenen behoren, ik het heb over de toestand van diegenen die ik heb uitverkoren op basis van jullie presentatie; wat betreft degenen die niet een van mijn uitverkorenen zijn, spreek ik ook in overeenstemming met hun toestand. Daarom zijn mijn woorden gericht uitgesproken. Ieder persoon moet daar een duidelijk besef van hebben. Misleid jezelf niet! Wees niet bevreesd! Omdat het aantal mensen slechts gering is, maar heel weinig, zal misleiding niet werken! Wie naar mijn zeggen uitverkoren is, is uitverkoren, en hoezeer je ook doet alsof, zonder mijn hoedanigheid zul je falen. Omdat ik woord houd, zal ik niet achteloos mijn eigen plannen doorkruisen; ik doe wat ik zelf wil, omdat alles wat ik doe juist is, omdat ik de allerhoogste ben, en omdat ik uniek ben. Is dat duidelijk? Begrijpen jullie dat?

Als zij mijn woorden hebben gelezen, werken diegenen die kwaad doen en achterbaks en bedrieglijk zijn ook hard om te proberen vooruit te komen en en hun eigen persoonlijke inspanningen te leveren. Zij willen slechts een kleine prijs betalen om zich bij mijn koninkrijk naar binnen te werken. Zij moeten dergelijke gedachten naast zich neerleggen! (Deze mensen hebben geen hoop, want ik heb hun niet de kans gegeven om berouw te krijgen.) Ik bewaak de poort van mijn koninkrijk. Geloof jij dat mensen mijn koninkrijk naar believen kunnen binnengaan? Geloof jij dat mijn koninkrijk allerlei troep zal aanvaarden? Dat mijn koninkrijk allerlei waardeloze afval zal aanvaarden? Dan vergis je je! Vandaag zijn degenen die in mijn koninkrijk zijn, degenen die samen met mij koninklijke macht bekleden; Ik heb hen zorgvuldig gecultiveerd. Dit is niet iets wat kan worden bereikt door het alleen maar te willen – je moet door mij worden goedgekeurd. En dit is niet iets wat met wie dan ook wordt besproken, het is iets wat ik zelf bepaal. Wat ik zeg, gebeurt. Mijn mysteriën worden geopenbaard aan wie ik liefheb. Diegenen die kwaad doen, dat wil zeggen, diegenen die ik niet heb uitverkoren, hebben er geen recht op om ze te ontvangen. Zelfs al zouden ze die mysteriën horen, dan nog zullen ze ze niet begrijpen, want Satan heeft hun ogen bedekt en hun harten in bezit genomen, waardoor hun hele wezen wordt vernietigd. Waarom wordt gezegd dat mijn daden verbazingwekkend en wijs zijn, en dat ik alles ten dienste van mij inzet? Degenen die niet voorbeschikt en niet uitverkoren door mij zijn, zal ik overdragen aan Satan om hen te straffen en te verderven, en bij hun bestraffing zal ik niet tussenbeide komen; zo verstandig ben ik wel! Wie heeft daar ooit aan gedacht? Zonder de minste inspanning is mijn grootse werk verricht, waar of niet?

Hoofdstuk 82

Na het horen van mijn woorden zijn allen doodsbang, elke persoon is van ongerustheid vervuld. Waar zijn jullie bang voor? Ik zal jullie niet doden! Het komt doordat jullie een schuldig geweten hebben. Wat jullie achter mijn rug doen, is heel lichtzinnig en waardeloos. Daardoor ben ik jullie zo erg gaan haten dat ik vurig wens dat ik iedereen die ik niet heb voorbeschikt en uitgekozen in de bodemloze put had gegooid om daar in stukken te vallen. Ik heb echter mijn plan, ik heb mijn doelen. Voorlopig zal ik je onbeduidende leven sparen en wachten om je er uit te trappen totdat je dienstverlening aan mij is voltooid. Dat soort schepselen wil ik niet zien, ze zijn een schande voor mijn naam! Weten jullie dat? Begrijpen jullie het? Waardeloze stumpers! Steek dit in je hoofd! Wanneer er gebruikt wordt gemaakt van jou, ben ik degene die dat doet, en wanneer je niet ten dienste wordt gesteld, komt dat ook door mij. Alles wordt door mij georkestreerd, en in mijn handen is alles fatsoenlijk en ordelijk. Wie het ook maar waagt om voor zijn beurt te bewegen, zal onmiddellijk door mijn hand worden neergeslagen. Ik zeg vaak ‘neergeslagen’; denk je heus dat ik dat eigenhandig doe? Dat hoef ik niet te doen! Mijn handelingen zijn niet zo dwaas als de mensen zich voorstellen. Wat wordt er bedoeld wanneer wordt gezegd dat alles door mijn woord wordt bepaald en bereikt? Alles wordt bereikt zonder dat ik ook maar een vinger verroer. Begrijp je de ware betekenis van mijn woorden?

Ik zal nooit redding brengen voor degenen die mij van dienst zijn. Zij hebben geen aandeel in mijn koninkrijk. Dat is omdat deze mensen zich alleen maar druk maken om uiterlijke zaken in plaats van mijn wil. Al maak ik nu gebruik van hen, in werkelijkheid zijn zij de mensen die ik het meest haat, de mensen die ik het meest verafschuw. Vandaag heb ik diegenen lief die mijn wil kunnen doen, allen die kunnen laten zien dat zij rekening houden met mijn lasten en degenen die alles voor mij kunnen geven met een eerlijk hart en met oprechtheid. Hen zal ik onophoudelijk verlichten en niet aan mij laten ontkomen. Ik zeg vaak: “Degenen die zich oprecht voor mij uitputten, zal ik zeker groots zegenen.” Waar verwijst “zegenen” naar? Weet je dat? In de context van het huidige werk van de Heilige Geest verwijst het naar de lasten die ik je geef. Voor allen die een last voor de kerk kunnen dragen en zich oprecht voor mij opofferen, zijn hun lasten en oprechtheid beide zegens die van mij komen. Bovendien zijn mijn openbaringen aan hen ook een zegen van mij. Dat is omdat diegenen die momenteel geen last dragen, niet door mij werden voorbestemd en uitverkoren; mijn vervloekingen zijn al op hen neergedaald. Dat wil met andere woorden zeggen dat diegenen die ik heb voorbestemd en uitverkoren een aandeel hebben in de positieve aspecten van wat ik heb gezegd, terwijl degenen die ik niet heb voorbestemd en uitverkoren alleen mogen delen in de negatieve aspecten van mijn uitspraken. Hoe meer mijn woorden worden gesproken, hoe duidelijker hun betekenis; hoe meer ik ze zeg, hoe transparanter ze worden. Ieder van diegenen die onbetrouwbaar en leugenachtig zijn en die ik niet heb voorbestemd, werd voorafgaand aan de schepping van de wereld door mij vervloekt. Waarom wordt gezegd dat het jaar, de maand, de dag, zelfs het uur, de minuut en de seconde van jullie geboorte allemaal passend door mij zijn gepland? Ik heb lang geleden voorbestemd wie de status zou verkrijgen van eerstgeboren zonen. Zij zijn in mijn ogen; zij zijn al lang door mij als dierbaar beschouwd, en hebben al lang een plaats in mijn hart. Elk woord dat ik spreek, heeft gewicht en draagt mijn ideeën in zich. Wat is de mens? Afgezien van de enkelen die ik liefheb en die de status van eerstgeborenen bekleden, hoe weinig van de rest van de mensen houden enige rekening met mijn wil? Wat zijn mijn zonen waard? Wat is mijn volk waard? In het verleden was de term ‘mijn zonen’ een benaming voor mijn eerstgeboren zonen. Maar diegenen van mijn zonen en mijn volk die geen schaamte kennen, dachten dat het een eretitel was voor zichzelf. Speel niet schaamteloos de rol van mijn eerstgeboren zonen. Verdien je deze titel? Vandaag zijn de enigen die zijn bekrachtigd degenen die op belangrijke posities voor mij zijn geplaatst. Deze mensen hebben de status van eerstgeboren zonen verworven. Zij hebben reeds een aandeel in mijn troon, mijn kroon, mijn glorie en mijn koninkrijk. Alles is zorgvuldig door mij geregeld. Degenen die vandaag de status van eerstgeboren zonen hebben ontvangen, hebben allemaal hevige pijn, vervolging en tegenslag ondergaan, zoals wat ze sinds hun geboorte in hun familie, hun eigen individuele vooruitzichten, werk en huwelijk hebben ervaren. Deze eerstgeboren zonen hebben die status niet verworven zonder een prijs te betalen. Ze hebben daarentegen al alle aspecten van het leven ondergaan: de goede en de slechte, de ups en de downs. Al wie in het verleden in hoog aanzien stond bij de mensen van de wereld en comfortabel thuis woonde, heeft geen aandeel in de eerstgeboren zonen. Zij verdienen het niet de eerstgeboren zonen te zijn; zij brengen schande over mijn naam en ik wil hen absoluut niet. Mijn zonen en mijn volk, die ik heb uitverkoren, hebben ook een goede reputatie in de wereld, maar ze schieten ruimschoots te kort in vergelijking met mijn eerstgeboren zonen. Ik gebruik momenteel bepaalde mensen, maar velen onder hen komen zelfs niet eens in aanmerking om mijn volk te zijn. Zij zijn voorwerpen van eeuwige verdoemenis. Zij worden gebruikt om een tijd van dienst te zijn voor mij, maar zijn niet bestemd voor gebruik op de lange termijn. Ik heb diep in mijn hart al beslist wie er voor de lange termijn zal worden gebruikt. Dat wil zeggen, diegenen die ik op een belangrijke positie plaats, zijn degenen die ik liefheb. Ik ben hen al lang geleden begonnen te gebruiken. Hun functies zijn met andere woorden al vastgelegd. Wat betreft de mensen die ik verafschuw, die worden in het huidige stadium slechts tijdelijk gebruikt. Wanneer de vreemdelingen komen, zullen de eerstgeboren zonen duidelijk aan jullie worden geopenbaard.

Nu verlang ik van jullie dat jullie snel volwassen worden en rekening houden met mijn last, deze last is niet te groot, en ik laat jullie alleen doen wat binnen jullie vermogens ligt. Ik ken jullie gestalte; ik weet welke functies jullie kunnen uitvoeren. Dat weet ik allemaal en ik begrijp die zaken. Ik wens slechts dat jullie, mijn zonen, zichzelf bereidwillig zouden verloochenen, en er echt in slagen lief te hebben wat ik liefheb, te haten wat ik haat, te doen wat ik doe, en te zeggen wat ik zeg. Laat je niet overheersen door ruimte, geografie, tijd of welke persoon ook. Het is mijn wens dat jullie geest overal vrij is en dat ieder van jullie in de positie van eerstgeboren zonen kan staan. Wie offert vandaag zijn volledige wezen aan mij op? Wie zet zich loyaal in voor mij? Wie is er dag en nacht voor mij op? Wie regelt mijn huishoudelijke zaken voor mij? Wie verlicht voor mij de last op mijn schouders? Zijn het niet mijn zonen? Alles wat ik doe, is om mijn zonen te vervolmaken en staat in dienst van mijn zonen, begrijp je dat? Alles is voor mijn eerstgeboren zonen en ik bega geen vergissingen. Ga er niet van uit dat ik mensen verkeerd beoordeel en denk niet dat ik op je neerkijk. Veronderstel niet dat ik groot talent te weinig gebruik of dat ik me vergist heb door je niet te voorbeschikken. Dat is het niet, het is omdat je het niet verdient! Weet je dat? Nu zal ik een aantal dingen voor jullie bevestigen: wie geregeld mijn toorn wekt, wie vaak het doelwit is van mijn kritiek of mijn handelen, is beslist het doelwit van mijn haat. Dergelijke mensen zullen beslist sterven, dat is in steen uitgebeiteld. Ik heb gezegd dat ik mijn eerstgeboren zonen niet langer zal aanpakken, omdat deze mensen mijn zware proeven al hebben ondergaan en mijn goedkeuring al hebben verworven. Wie ik aankijk met een strenge gelaatsuitdrukking zal gevaar ontmoeten. Zijn jullie niet bang? Velen zullen sterven zodra mijn woorden mijn mond verlaten. Sommigen zullen echter nog hun vlees behouden, alleen hun geest is dood. Hun duidelijkste aanwijzing is dat zij niet het werk van de Heilige Geest bezitten en dat er niets is wat hen tegenhoudt. (Zij zijn al in sterke mate verdorven door Satan.) Wanneer hun vlees wordt vernietigd, gebeurt dat na de gepaste planning van mij en op een moment dat ik heb uitgekozen. Hun spirituele dood kan mij geen grote dienst bewijzen; ik zal gebruikmaken van hun vlees om de wonderbaarlijkheid van mijn daden aan te tonen. Daardoor zullen mensen overtuigd worden, zullen zij oneindige lof betuigen, zal er niemand zijn die mij niet eerbiedigt en vreest. Ik behandel geen enkel detail lichtvaardig; allen moeten leven of sterven voor mij en niemand kan weggaan zonder mij van dienst te zijn geweest. Zelfs Satan kan zich niet in de bodemloze put terugtrekken voordat hij mij van dienst is geweest. Elke stap die ik zet, is stabiel en zeker en op stevige grond. Geen enkele stap die ik zet is onpraktisch, niet in het minst.

Wie zou het wagen zich met mij te vergelijken? Wie zou het wagen mij tegenstand te bieden? Ik zal je onmiddellijk neerslaan! Ik zal geen enkel spoor nalaten, en je vlees zal worden weggevaagd; dit is absoluut waar. Wanneer ik deze dingen zeg, dan handel ik er onmiddellijk naar en er is geen terugweg. De wereld brokkelt van dag tot dag verder af en de mensheid wordt dagelijks vernietigd. Mijn koninkrijk krijgt van dag tot dag vorm en mijn eerstgeboren zonen groeien van dag tot dag op. Mijn razernij groeit met de dag, mijn tuchtigingen worden met de dag heftiger, en mijn woord wordt met de dag hardvochtiger. Jullie wachten er nog steeds op dat ik zachter tegen jullie ga spreken, dat mijn toon luchtiger wordt, maar denk nog eens goed na! Mijn toon hangt af van met welke mensen ik te maken heb. Voor degenen die ik liefheb, is mijn toon zachtmoedig, altijd troostend, maar voor jullie kan ik alleen hardheid en oordeel tonen, waaraan ik ook nog eens tuchtigingen en razernij toevoeg. Zonder dat iemand het beseft wordt de situatie in elk land ter wereld meer en meer gespannen en brokkelt van dag tot dag verder af en vervalt van dag tot dag verder in chaos. De leiders van alle landen hopen uiteindelijk de macht te veroveren. Ze beseffen echt nog niet dat mijn tuchtiging al op hen is neergedaald. Zij proberen mijn macht te grijpen, maar dit is maar een droom! Zelfs de leider van de Verenigde Naties moet mij om vergiffenis smeken. De slechte daden die hij heeft begaan zijn talrijk. Nu is de tijd gekomen voor tuchtiging en ik zal hem niet licht sparen. Iedereen die macht bekleedt, zal zijn kroon moeten afzetten; alleen ik verdien het om over alles te heersen. Alles hangt van mij af, de hele boel, zelfs enkele vreemdelingen. Ik zal onmiddellijk neerslaan wie mij kritisch bestudeert, want zover is mijn werk al gevorderd. Elke dag is er een nieuwe openbaring, elke dag is er nieuw licht. Alles wordt steeds completer. De laatste dag van Satan komt steeds dichterbij en wordt steeds duidelijker.

Hoofdstuk 83

Jullie weten niet dat ik de almachtige God ben; jullie weten niet dat alle aangelegenheden en dingen onder mijn controle staan! Wat betekent het dat alles door mij wordt geschapen en voltooid? Alle zegeningen en tegenslagen van ieder persoon hangen af van mijn vervulling, mijn handelingen. Wat kan de mens doen? Wat kan de mens bereiken door te denken? Hoe weinigen zijn er in deze eindtijd, in deze losbandige tijd, in deze duistere wereld die tot op zekere hoogte door Satan is verdorven, die in harmonie zijn met mijn wil? Of dat nu vandaag is, gisteren of in de nabije toekomst, ieders leven wordt door mij bepaald. Of zij zegeningen ontvangen of gebukt gaan onder tegenslagen, en of zij door mij bemind of gehaat worden, het is allemaal in een pennenstreek door mij bepaald. Wie van jullie durft te beweren dat je stappen door jezelf worden bepaald en dat jij zelf je lotsbestemming bepaalt? Wie durft zoiets te zeggen? Wie durft zo opstandig te zijn? Wie vreest mij niet? Wie is mij diep vanbinnen ongehoorzaam aan mij? Wie durven te handelen zoals zij zelf willen? Ik zal hen ter plekke tuchtigen, en beslist niet langer medelijden hebben met de mensheid of haar redden. Dat wil zeggen dat dit, wanneer jullie enkel mijn naam hebben aanvaard, de laatste keer is dat ik de mensheid clementie betoon. Dat wil zeggen, ik heb een deel van de mensheid geselecteerd die ondanks dat hun zegeningen niet eeuwig zijn, heel veel van mijn genade hebben genoten; dus zelfs als niet is voorbeschikt dat jij voor eeuwig gezegend zult zijn, behandel ik je niet slecht en ben je veel beter af dan diegenen die rechtstreeks tegenslagen zullen ervaren.

Mijn oordeel heeft waarlijk een hoogtepunt bereikt en betreedt een ongeëvenaard gebied. Mijn oordeel is op ieder persoon, en nu is het een toornig oordeel. In het verleden was het een majestueus oordeel, heel anders dan nu. In het verleden begon de mensheid pas een beetje angst te ervaren tot zij een geval meemaakte van een oordeel dat werd geveld, en als ze nu een enkel woord horen, zijn ze al doodsbang; een enkeling vreest zelfs het moment dat ik mijn mond open. Als mijn stem maar even klinkt, wanneer ik begin te spreken, is zo iemand zo bang dat hij niet weet wat hij moet doen, en wil hij niets liever dan in een gat in de grond wegkruipen, verborgen in de donkerste hoek. Dit soort persoon kan niet worden gered, omdat hij bezeten is door kwade geesten. Wanneer ik oordeel over de grote rode draak, de oeroude slang, zal hij gedwee zijn en zelfs vrezen door mensen te worden gezien; hij is waarlijk een afstammeling van Satan, geboren in de duisternis.

In het verleden gebruikte ik vaak de woorden “voorbeschikking en uitverkiezing”, maar wat betekent dat precies? Hoe beschik ik voor en hoe kies ik? Waarom zou iemand niet tot de voorbeschikten en uitverkorenen behoren? Hoe kun je dit begrijpen? Deze dingen vragen om een duidelijke uitleg van mij en noodzaken mij ertoe om rechtstreeks tot jullie te spreken. Als ik deze dingen in jullie zou openbaren, zou zo’n stompzinnig type ten onrechte geloven dat het een door Satan ingegeven gedachte is! Dan zou ik ten onrechte worden belasterd! Nu zal ik onomwonden spreken en niets achterhouden: toen ik alle dingen schiep, schiep ik in eerste instantie alle materialen die de mensheid ten dienste staan (bloemen, gras, bomen, hout, bergen, rivieren, meren, het land en de zee, allerlei soorten insecten, de vogels, de dieren, sommigen als voedsel voor de mensheid en anderen waar de mensheid als voorwerp naar kan kijken). Er werden verschillende soorten graan voor de mensheid geschapen op basis van de verschillen tussen diverse gebieden; pas toen ik dat alles had geschapen, begon ik de mensheid te scheppen. Er zijn twee typen mensen: het eerste type zijn mijn uitverkorenen en voorbeschikten; het tweede type bezit de hoedanigheden van Satan en dit type werd geschapen voordat ik de wereld schiep, maar die zijn totaal verdorven door Satan, en daarom heb ik hen verlaten. Daarna schiep ik een door mij uitverkoren en voorbeschikt type, die ieder in wisselende mate mijn hoedanigheden bezitten; dus bezitten degenen die nu door mij zijn uitverkoren in uiteenlopende mate mijn hoedanigheden. Al zijn ze door Satan verdorven, ze behoren nog steeds mij toe; elke stap is onderdeel van mijn managementplan. De eerlijke regel in het koninkrijk was helemaal van te voren door mij bedacht; wie slecht en leugenachtig is, kan onmogelijk eerlijk zijn, omdat zij het kroost van Satan zijn, door Satan zijn bezeten, en altijd dienaren van Satan en aan hem ondergeschikt zullen zijn, maar alles staat ten dienste van het in vervulling gaan van mijn wil. Dat heb ik duidelijk gemaakt zodat jullie er niet naar hoeven raden. Wie ik volmaakt maak, voor hen zal ik zorgen en hen zal ik beschermen; diegenen die ik veracht, zullen uit mijn huis vertrekken zodra hun diensten ten einde zijn. Wanneer die mensen genoemd worden, word ik woedend, en ik wil niets liever dan ter plekke met hen afrekenen, maar ik ben terughoudend in mijn handelingen; ik ben afgemeten in mijn handelingen en mijn woorden. Ik kan de wereld in een aanval van razernij verdrukken, afgezien van de mensen die ik heb voorbeschikt; als ik gekalmeerd ben, kan ik de wereld in mijn hand houden, dat wil zeggen dat ik controle over alles heb. Wanneer ik zie dat de wereld in zo ernstige mate is verdorven dat mensen dat niet kunnen verdragen, zal ik de wereld onmiddellijk vernietigen. Zou een enkel woord van mij immers niet volstaan?

Ik ben de praktische God zelf; ik voer geen bovennatuurlijke tekenen en wonderen uit, maar alles is vervuld van mijn wonderbaarlijke werken. De weg die voor jullie ligt, zal onvergelijkelijk veel stralender worden. Mijn openbaring van elke stap is de weg die ik jullie wijs, mijn managementplan. Dat wil zeggen dat nadien de openbaringen nog talrijker en steeds duidelijker zullen worden. Zelfs in het Duizendjarig Koninkrijk in de nabije toekomst, moeten jullie voortgaan in overeenstemming met mijn openbaringen en mijn stappen volgen. Alles heeft vorm gekregen, alles is voorbereid, zij die gezegend zijn, staan eeuwige zegeningen te wachten; zij die gegeseld zijn, staat eeuwige tuchtiging te wachten. Mijn mysteriën zijn te talrijk voor jullie, wat voor mij het eenvoudigste van alle woorden is, kan voor jullie het moeilijkste zijn; daarom zeg ik steeds meer, omdat jullie te weinig begrijpen en mij nodig hebben om het woord voor woord uit te leggen, maar maak je niet te veel zorgen, ik zal in overeenstemming met mijn werk tot jullie spreken.

Hoofdstuk 84

Vanwege gebrek aan kennis over mij hebben mensen mijn management onderbroken en talloze keren mijn plannen ondermijnd, maar ze zijn nooit in staat geweest mijn voortgang te belemmeren. Dit is zo omdat ik een God van wijsheid ben. Er is oneindige wijsheid bij mij; er is oneindig en onvoorstelbaar mysterie bij mij. De mens heeft zich hier nooit een voorstelling van kunnen maken en het nooit helemaal kunnen begrijpen sinds mensenheugenis tot in eeuwigheid. Is dat niet zo? Er is niet alleen wijsheid in elk woord dat ik spreek, er is ook mijn verborgen mysterie. Bij mij is alles mysterie en elk deel van mij is mysterie. Jullie hebben vandaag de dag slechts mysterie gezien, wat betekent dat jullie mijn persoon hebben gezien, maar dit verborgen mysterie moeten jullie nog ontrafelen. De mensen kunnen mijn koninkrijk slechts binnengaan door mij te volgen. Anders zullen ze vergaan met de wereld en as worden. Ik ben de hele God Zelf en niemand anders dan God Zelf. De uitspraken uit het verleden zoals ‘de manifestatie van God’ zijn al verouderd; het zijn versleten, oude dingen die niet meer van toepassing zijn. Hoeveel van jullie hebben dit duidelijk gezien? Hoeveel van jullie zijn in deze mate zeker van mij? Alles moet duidelijk uitgelegd en onderwezen worden door mij.

Het koninkrijk van Satan is vernietigd en zijn mensen zullen spoedig klaar zijn met hun dienstverlening aan mij. Ze zullen een voor een uit mijn huis worden gejaagd, dat wil zeggen dat de ware identiteit van degenen die zich eerder hebben vermomd in allerlei rollen nu bekend is gemaakt en zij zullen allemaal afgesloten worden van mijn koninkrijk. Jullie moeten dit onthouden! Vanaf nu zijn degenen die ik in de steek laat, degenen uit het verleden inbegrepen, degenen die alleen maar doen alsof, degenen die veinzen. Zij hebben alleen maar een show opgevoerd voor mij en zij moeten het podium verlaten zodra de show voorbij is. Degenen die werkelijk mijn zonen zijn, zullen officieel in mijn koninkrijk zijn om mijn liefde te ontvangen en de zegeningen ontvangen die ik reeds voor jullie heb voorbereid. Gezegend zijn de eerstgeboren zonen! Jullie zijn klaar om nu door mij gebruikt te worden omdat jullie eerder al mijn training hebben gehad. Geloof dat ik de almachtige God ben. De dingen die mensen niet voor elkaar krijgen, kan ik zonder problemen doen en er is absoluut geen ruimte om dit te betwisten. Denk niet dat jullie niets kunnen doen en dat jullie niet geschikt zijn om mijn eerstgeboren zonen te zijn. Jullie zijn volkomen waardig! Dit is omdat ik degene ben die handelt en alle dingen tot stand brengt. Waarom voelen jullie je nu alsof je zo’n gestalte hebt? Dat is alleen omdat de tijd dat ik jullie echt kan gebruiken nog niet is gekomen. Grote talenten mogen niet gebruikt worden voor onbelangrijke doelen; begrijpen jullie dat? Zijn jullie slechts beperkt tot een klein China in de hele universum-wereld? Dat wil zeggen, alle mensen in de hele universum-wereld zullen aan jullie gegeven worden om te hoeden en te leiden, want jullie zijn de eerstgeboren zonen en de broeders leiden is de plicht die jullie moeten vervullen. Weet dit! Ik ben de almachtige God! Ik benadruk nogmaals dat ik jullie toesta om te genieten. Ik ben degene die werkt – de Heilige Geest werkt overal en neemt persoonlijk de leiding.

In het verleden hadden mensen geen begrip van mijn redding niet. Is het jullie nu duidelijk? Er zitten verschillende aspecten aan mijn redding: een is dat er voor sommige mensen helemaal geen voorbestemming is, wat betekent dat zij mijn genade helemaal niet kunnen ontvangen. Een ander aspect is dat er mensen zijn die oorspronkelijk voorbestemd waren, die mijn genade een tijd lang ontvangen maar die ik na enige tijd, namelijk de tijd die ik heb voorbestemd, zal verstoten, en hun leven zal dan helemaal voorbij zijn. Weer een ander aspect is dat er mensen zijn die ik heb voorbestemd en gekozen, die eeuwige zegeningen ontvangen; zij ontvangen mijn genade van begin tot eind, inclusief de ontberingen die zij hebben moeten doorstaan voor en nadat ze mij hebben geaccepteerd, als ook de verlichting en illuminatie die ze ontvangen nadat ze mij accepteren. Vanaf dat moment beginnen ze mijn zegeningen te ontvangen, dat wil zeggen, zij zijn degenen die ik ten volle red. Dit is de meest zichtbare uitdrukking van de voltooiing van mijn grote werk. Waarop heeft die zegen dan betrekking? Ik zou willen vragen: Wat willen jullie het liefste doen? Wat haten jullie het meest? Waar hopen jullie het meest op? Jullie zijn in het verleden door pijn en ontberingen gegaan, allemaal om mij te verkrijgen en om jullie leven te laten groeien; die zijn deel van de genade. Zegen betekent dat de dingen die jullie haten jullie in de toekomst niet meer zullen overkomen. Dat wil zeggen, deze dingen zullen niet meer aanwezig zijn in jullie echte levens en ze zullen helemaal verwijderd worden voor jullie ogen. Gezin, werk, vrouw, man, kinderen, vrienden en familie en zelfs de drie maaltijden per dag die jullie elke dag haten, zullen er niet meer zijn. (Dit betekent niet beperkt worden door tijd en het vlees helemaal verlaten. Je lichaam kan alleen in stand gehouden worden doordat je verzadigd wordt in de geest. Het is je lichaam, niet het vlees, waarop dit betrekking heeft. Jullie zullen helemaal vrij en transcendent zijn. Dit is het grootste en best zichtbare wonder dat God heeft geopenbaard sinds de schepping van de wereld.) Alle elementen van vuil in jullie lichaam zullen verwijderd worden en jullie zullen helemaal spirituele lichamen worden die heilig en smetteloos zijn en in staat door het hele universum te reizen tot aan de einden van de aarde. Vanaf dat moment zal ook al dat lastige wassen en schrobben voorbij zijn en jullie zullen gewoon volop genieten. Vanaf die tijd zullen jullie niet meer vasthouden aan het idee van het huwelijk (omdat ik een tijdperk beëindig, niet de wereld schep) en er zal geen baringspijn meer zijn, die zeer martelend is voor vrouwen. Jullie zullen ook niet meer werken of je inspannen in de toekomst. Jullie zullen je helemaal onderdompelen in mijn liefdevolle omhelzing en genieten van de zegeningen die ik jullie heb gegeven. Dit is absoluut. Terwijl jullie van deze zegeningen genieten, zal de genade jullie blijven volgen. Wat ik voor jullie heb voorbereid, namelijk zeldzame en kostbare schatten van over de hele wereld, zal allemaal aan jullie worden gegeven. Jullie kunnen je van dit alles geen denkbeeld vormen of het je voorstellen op dit moment en niemand heeft dit eerder ervaren. Als jullie deze zegeningen ontvangen, zullen jullie eindeloos in vervoering zijn, maar vergeet niet dat dit allemaal mijn macht, mijn daden, mijn rechtvaardigheid en vooral mijn majesteit is. (Ik zal genadig zijn jegens degenen voor wie ik genadig wil zijn en barmhartig jegens degenen voor wie ik barmhartig wil zijn.) Op dat moment zullen jullie geen ouders hebben en er zullen geen bloedverwanten zijn. Jullie zijn allemaal mensen die ik liefheb, mijn geliefde zonen. Niemand zal jullie vanaf dat moment durven te onderdrukken. Het zal tijd zijn voor jullie om op te groeien tot volwassenen en tijd om de naties te regeren met een ijzeren roede! Wie durft mijn geliefde zonen tegen te werken? Wie durft mijn geliefde zonen aan te vallen? Ze zullen allemaal ontzag hebben voor mijn geliefde zonen omdat de Vader verheerlijkt is. Alle dingen die niemand zich ooit heeft kunnen voorstellen zullen voor jullie ogen verschijnen. Ze zullen onbegrensd, onuitputtelijk, eindeloos zijn. Binnenkort zullen jullie niet meer verbrand worden door de zon en de verzengende hitte moeten verdragen. Noch zullen jullie kou lijden of zullen regen, sneeuw of wind jullie bereiken. Dat is zo omdat ik van jullie houd en het zal helemaal de wereld van mijn liefde zijn. Ik zal jullie alles geven wat jullie willen en ik zal alles wat jullie nodig hebben voor jullie bereiden. Wie durft te zeggen dat ik niet rechtvaardig ben? Ik zal je onmiddellijk doden omdat ik eerder heb gezegd dat mijn toorn (tegen de slechten) tot in eeuwigheid zal duren en ik zal niet toegeven, zelfs niet een beetje. Echter mijn liefde (voor mijn geliefde zonen) zal ook tot in eeuwigheid duren; ik zal haar niet inhouden, ook niet enigszins.

Vandaag de dag zijn degenen die mijn woorden verstaan als oordeel degenen die niet in een juiste toestand verkeren, maar tegen de tijd dat ze dat ontdekken heeft de Heilige Geest hen al verlaten. Eerstgeboren zonen worden uit jullie gekozen uit de hele universum-wereld, maar de zonen en volken zijn slechts een klein deel van jullie. Mijn nadruk ligt op de hele universum-wereld, wat betekent dat de zonen en volken worden gekozen uit alle naties van de wereld. Begrijpen jullie dit? Waarom blijf ik benadrukken dat de eerstgeboren zonen snel volwassen moeten worden en die buitenlanders leiden? Begrijpen jullie de ware betekenis achter die woorden? Het is omdat China een land is dat ik heb vervloekt, het heeft mij het meest vervolgd en ik haat het het meest. Jullie moeten weten dat mijn eerstgeboren zonen en ik uit de hemel komen en de universele mensen zijn. Wij horen niet bij een bepaalde natie. Houd niet vast aan menselijke opvattingen. Dit is zo omdat ik mijn persoon aan jullie heb laten zien. Ik bepaal alles. Kunnen jullie mijn woorden onthouden? Waarom zeg ik dat er steeds minder mensen onder jullie zijn en de bevolking steeds zuiverder is geworden? Dit is zo omdat mijn redding zich geleidelijk aan op het hele universum richt. Degenen die verstoten zijn, die mijn naam hebben geaccepteerd, zijn degenen die dienden ter wille van de vervolmaking van de eerstgeboren zonen. Begrijpen jullie het? Waarom zeg ik dat zij allemaal mijn zonen dienen? Jullie hebben het nu echt begrepen, nietwaar? Het aantal is werkelijk klein, er zijn er zeker maar weinig, maar die mensen hebben aanzienlijk voordeel gehad van mijn zonen en veel genade van mij genoten en dat is de reden waarom ik heb gezegd dat ik het mensenras voor de laatste keer red. Nu ken je de ware betekenis van mijn woorden! Ik zal ieder die mij weerstaat streng tuchtigen en ik zal mijn gezicht toekeren naar ieder die mij verdedigt omdat ik altijd, vanaf het begin tot het eind, de majestueuze en rechtvaardige God ben geweest en alles zal worden onthuld aan jullie. Ik werk snel op wonderlijke wijze en spoedig zullen wonderbaarlijke dingen gebeuren die onvoorstelbaar zijn voor mensen. Ik bedoel onmiddellijk en spoedig, begrijpen jullie? Probeer zonder uitstel het leven binnen te gaan! Mijn geliefde zonen, alles is hier voor jullie en alles bestaat voor jullie.

Hoofdstuk 85

Ik maak gebruik van verschillende mensen om mijn wil te bereiken: mijn vloeken worden toegepast op degenen die ik tuchtig en mijn zegeningen worden toegepast op degenen die ik liefheb. Wie nu mijn zegeningen ondervindt en wie onder mijn vloeken lijdt, heeft genoeg aan één woord van mij en mijn uitspraak. Je weet dat eenieder voor wie ik nu goed ben, beslist altijd mijn zegeningen zal verkrijgen (daarmee bedoel ik dat deze mij geleidelijk leert kennen en steeds zekerder van mij wordt, het nieuwe licht en openbaringen verkrijgt, en dat hij het tempo van mijn werk kan bijhouden). Eenieder die ik verafschuw (dit is iets binnenin mij wat mensen van buitenaf niet kunnen zien) zal zeker mijn vervloekingen ondergaan, en behoort zonder twijfel tot de nakomelingen van de grote rode draak, dus deze mensen zullen delen in mijn vervloeking van de grote rode draak. Hen die ik niet kan aanzien, van wie ik denk dat ze tekortschieten en die niet door mij kunnen worden vervolmaakt of gebruikt; zij zullen alsnog kans maken om gered te worden en een van mijn zonen zijn. Als een persoon helemaal niets van mijn kaliber bezit, spirituele zaken niet begrijpt en mij niet kent, maar wel een vurig hart heeft, dan zullen zij worden aangewezen als een van mijn mensen. Ik beschouw degenen die mijn vervloekingen ondergaan als reddeloos verloren en dat zijn degenen die bezeten zijn door boze geesten. Ik popel om ze eruit te schoppen. Ze zijn gebaard door de grote rode draak en van hen walg ik het meest. Van nu af aan hoeven ze mij niet langer van dienst te zijn – ik wil ze gewoon niet! Ik wil niemand van hen! Zelfs hun geween en tandengeknars voor mijn aangezicht heeft geen effect, ik kijk niet eens naar ze, maar schop ze weg – wat ben jij voor iets? Verdien jij het voor mijn aangezicht te zijn? Ben jij waardig? Nog steeds doen alsof je een goed mens bent en doen alsof je nederig bent! Kan ik je sparen, nadat je talloze slechte dingen hebt gedaan? En nu je voor mij staat, begin je mij opnieuw te tarten. Je hebt nooit één goede bedoeling gehad en je wilt me alleen maar om de tuin leiden! Kan het goed met jou komen als je een afstammeling bent van de grote rode draak? Onmogelijk! Je bent al door mij vervloekt en ik oordeel je totaal! Bewijs mij een dienst uit de grond van je hart, op een eerlijke en gedisciplineerde manier, en keer dan terug naar je bodemloze put! Je wilt een aandeel in mijn koninkrijk? Je droomt! Schaamteloos! Jij, met je smerige en vuile lichaam bent zo verdorven, en toch heb je nog steeds het lef om voor mij te staan! Maak plaats! Als je nog langer treuzelt, zal ik je zwaar straffen! Al wie zich voor mijn aangezicht schuldig maken aan misdaad en misleiding moeten worden ontmaskerd. Waar kun je je verstoppen? Waar kun je jezelf verbergen? Kun je aan mijn heerschappij ontsnappen, hoe je ook wegduikt of je verbergt? Als je mij niet goed van dienst bent, zal je leven zelfs nog korter zijn – je zult meteen worden afgemaakt!

Ik vertel jullie duidelijk wat voor mensen mijn eerstgeboren zonen zijn en ik geef jullie precieze verificaties. Als ik dat niet deed, zouden jullie niet in staat zijn om jullie correcte plaats in te nemen en zouden jullie klakkeloos voor jezelf beslissen wat jullie plaats zou moeten zijn. Sommigen zouden te bescheiden zijn en sommigen zouden te ongeremd zijn, en zij die niet over mijn kaliber beschikken, of van wie het kaliber te zeer tekortschiet, zouden allemaal mijn eerstgeboren zonen willen zijn. Welke uitdrukkingen worden gemaakt door degenen die mijn eerstgeboren zonen zijn? Ten eerste richten ze zich op het begrijpen van mijn wil, houden ze rekening met mijn wil en tegelijkertijd werkt de Heilige Geest in hen allemaal; ten tweede zoeken in de geest met volharding, ze zijn niet ontuchtig, ze blijven te allen tijde binnen mijn grenzen, zijn buitengewoon normaal, en deze gedragingen zijn geen imitatie (omdat ze zich richten op bewustwording van het werk van de Heilige Geest en mijn liefde voor hen in ogenschouw nemen, zijn ze te allen tijde behoedzaam en hebben een diepe angst om een hart te hebben dat mij verraadt of tart); ten derde handelen zij van ganser harte voor mij, zij zijn in staat om hun hele wezen op te offeren, en zij hebben elk idee van hun eigen toekomstperspectief, hun leven, wat ze eten, dragen, gebruiken of waar zij leven reeds achter zich gelaten; ten vierde hongert en dorst hun hart voortdurend naar gerechtigheid, ze geloven dat ze enorm tekortschieten en dat hun houding te onvolwassen is; ten vijfde zijn zij het die ik eerder heb genoemd als degenen die een goede reputatie hebben in de wereld, maar die door wereldse mensen aan de kant zijn gezet en die morele integriteit hebben in hun omgang met het andere geslacht. Dit zijn allemaal verificaties, maar ik kan ze nu niet volledig aan jullie openbaren omdat mijn werk dat stadium nog niet heeft bereikt. Eerstgeboren zonen, denk erom! De levensgevoelens in jou, je eerbied voor mij, liefde voor mij, kennis van mij, zoeken naar mij, jullie geloof – deze dingen zijn allemaal mijn liefde voor jullie en het zijn allemaal verificaties die ik jullie geef, zodat jullie werkelijk mijn geliefde zonen kunnen worden en hetzelfde kunnen zijn als ik, samen etend, samen levend, samen met mij genietend van zegeningen in ongeëvenaarde glorie.

Ik kan geen mildheid tonen jegens wie mij vervolgd hebben, zij die geen kennis van mij hadden (ook voordat getuigenis van mijn naam werd afgelegd), die geloofden dat ik menselijk was, evenals zij die godslastering tegen mij beoefenden en mij vervloekten in het verleden. Zelfs als zij nu de meest galmende getuigenis afleggen voor mij, zal dat nog steeds niet genoeg zijn. Door mij in het verleden te vervolgen bewezen ze mij een dienst, en ze zijn nog steeds mijn gereedschap als ze vandaag voor mij zouden getuigen. Alleen wie vandaag werkelijk volmaakt zijn gemaakt, zijn van nut voor mij, omdat ik de rechtvaardige God Zelf ben, en ik uit het vlees ben gekomen en mezelf losgemaakt heb van alle aardse relaties. Ik ben God Zelf en ik houd alle mensen, alle zaken en alle dingen die mij in het verleden omringden in mijn hand. Ik ben zonder emotie en ik behandel alle dingen met rechtvaardigheid. Ik ben rechtschapen, niet besmet met de minste smerigheid. Begrijpen jullie de betekenis van mijn woorden? Kunnen jullie dit ook bereiken? Mensen denken dat ik ook over normale menselijkheid beschik, dat ik een familie en emoties heb, maar weten jullie dat jullie het volledig bij het verkeerde eind hebben? Ik ben God! Zijn jullie dit vergeten? Zijn jullie in de war? Jullie kennen me nog steeds niet!

Mijn rechtvaardigheid is volledig aan jullie geopenbaard. Elke manier waarop ik omga met welke persoon dan ook, onthult mijn rechtvaardigheid en majesteit. Omdat ik de God Zelf ben die toorn met Zich meebrengt, zal ik zelfs niet één persoon die mij heeft vervolgd of bedrogen vrijuit laten gaan. Hebben jullie dit duidelijk voor ogen, onder dergelijke strikte voorwaarden? Degenen die Ik heb uitverkoren en voorbestemd, zijn als schaarse parels of agaat en zijn zeldzaam, want zij die als koningen zullen regeren, moeten beslist met minder zijn dan zij die mijn volk zullen zijn. Dit toont mijn macht en mijn wonderbaarlijke daden. Ik zeg vaak dat ik jullie zal belonen, jullie zal kronen en dat in mij glorie zonder einde is. Wat bedoel ik met beloning, kroon en glorie? In de ogen van mensen bestaan beloningen uit materiële zaken, zoals voedsel, kleding of gebruiksvoorwerpen, maar dit is volledig hun oude denkwijze; het is niet wat ik bedoel, maar een misvatting. Beloningen zijn dingen die nu worden verkregen en ze maken deel uit van genade. Maar sommige hebben te maken met vleselijke genoegens, en zij die mij dienen maar die niet gered zijn, kunnen ook materieel genot verkrijgen (hoewel het nog steeds materiële dingen zijn die mij dienen). Een kroon is geen ambtsembleem. Dat wil zeggen: het is niet iets materieels dat ik jullie geef voor jullie plezier, maar het is eerder een nieuwe naam die ik jullie schenk en wie zijn nieuwe naam eer aandoet, zal degene zijn die een kroon heeft verdiend, die mijn zegeningen ontvangt. Beloningen en kronen maken deel uit van zegeningen, maar in vergelijking met zegeningen zijn ze veel minder, een verschil van hemel en aarde. Glorie kan eenvoudigweg niet worden verbeeld in de opvattingen van mensen omdat het niet materieel is, maar iets waarbij ze zich een extreme abstractie indenken. Wat houdt glorie dan precies in? Wat wil het zeggen dat jullie samen met mij in glorie zullen neerdalen? Mijn geheel, dat wil zeggen, wat ik ben en wat ik heb, genade en goedertierenheid (voor mijn zonen), en rechtvaardigheid, majesteit, oordeel, toorn, vervloeking en vuur (voor alle mensen) – mijn persoon bestaat uit glorie. Waarom zeg ik dat er bij mij eindeloze glorie is? Het is omdat er bij mij eindeloze wijsheid en onvergelijkbare overvloed is. Daarom betekent samen met mij afdalen in glorie dat jullie al door mij zijn vervolmaakt, jullie hebben wat ik ben en wat ik heb, jullie zijn door mij vervolmaakt, jullie hart is vol eerbied voor mij en jullie zijn niet tegen mij; jullie zouden het nu toch moeten begrijpen?

De gespannen situatie van alle aardse naties heeft een hoogtepunt bereikt en ze bereiden zich allemaal gestaag voor om mij te dienen en om mijn vuur te ontvangen. Wanneer mijn woede en vuur aanbreken, zal er geen teken vooraf zijn geweest, maar ik weet wat ik doe en ik ben er absoluut duidelijk over. Jullie moeten zeker zijn van mijn woorden en jullie moeten haast maken om alles in gereedheid te brengen, en jullie voorbereiden op het hoeden van degenen die vanuit het buitenland op zoek komen. Onthoud dit! China – dat wil zeggen, elke persoon en plaats in China – ondergaat mijn vervloekingen; begrijpen jullie de betekenis van mijn woorden?

Hoofdstuk 86

De mensen zeggen dat ik een genadige God ben en dat ik alles wat ik geschapen heb zal verlossen – al deze dingen worden gezegd volgens de opvattingen van de mensheid. Wie mij aanduidt als een genadige God, verwijst naar mijn eerstgeboren zonen en mijn reddingswerk is gericht op mijn zonen en mijn volk. Ik ben een wijze God, dus mij staat duidelijk voor de geest wie ik liefheb en wie ik haat. Ik zal hen die ik liefheb altijd blijven liefhebben en die liefde zal nooit veranderen. Voor hen die ik haat zal mijn hart onbewogen blijven, hoe goed ze ook zijn. Dat is omdat ze niet uit mij geboren zijn en mijn eigenschappen en mijn leven niet in zich hebben. Hiermee wordt bedoeld dat zij niet voorbestemd zijn en niet door mij zijn uitverkoren, want ik ben onfeilbaar. Het betekent ook dat alles wat ik doe heilig en eerbaar is en dat ik nooit berouw heb. In de ogen van de mensen ben ik te harteloos, maar weet je niet dat ik de rechtvaardige en majesteitelijke God Zelf ben? Alles wat van mij afkomstig is is goed. Degenen die ik haat zullen zeker het voorwerp zijn van mijn vervloeking en degenen die ik liefheb zullen zeker mijn zegening krijgen. Dit is mijn heilige en onaantastbare gezindheid en niemand kan deze veranderen; dit is absoluut!

In het heden zullen zij die werkelijk handelen overeenkomstig mijn bedoelingen door mij compleet gemaakt worden, want mijn werk is zowel oprecht als grondig en ik laat niets ongedaan. Degenen die ik vervloek zullen branden. Maar waarom is het dan zo dat het merendeel van de mensen door mij vervloekt is, terwijl de Heilige Geest nog steeds Zijn werk in hen doet (dit wordt gezegd met betrekking tot het feit dat ik niet in een smerige tempel woon)? Begrijpen jullie de ware betekenis van alle zaken en dingen die in dienst van Christus staan? De Heilige Geest doet Zijn werk via hen als ik gebruik maak van hun diensten, maar meestal, als zij niet in mijn dienst staan, zijn zij fundamenteel niet verlicht in hun geest. Zelfs als zij mij wel zoeken, is dat uit uitsloverij. Het is dan een list van Satan, want normaal gesproken schenken ze helemaal geen aandacht aan mijn werk en hebben ze totaal geen eerbied voor mijn lasten. Nu zijn mijn eerstgeboren zonen opgegroeid, dus ik neem er afstand van en daarom heeft mijn geest zich overal teruggetrokken en ligt er een speciale nadruk op mijn eerstgeboren zonen. Begrijp je dat? Alle dingen rusten op mijn daden, rusten op mijn voorbestemming, rusten op alle woorden uit mijn mond. Alle plaatsen die mijn zegeningen hebben ontvangen, zijn vanzelfsprekend de plaatsen waar ik werk en ook de plaatsen waar mijn werk uitgevoerd wordt. China is de natie waar Satan het meest wordt aanbeden en is dus door mij vervloekt, want het is ook de natie die het meest heeft gedaan om mij te vervolgen. Ik zal mijn werk beslist niet doen voor een volk dat onder de invloed staat van de grote rode draak. Begrijp je de ware bedoeling van mijn woorden? Per slot van rekening heb ik maar weinig zonen en is mijn volk klein. Alles ligt absoluut in mijn handen en er moet energie en moeite worden aangewend op degenen die ik heb uitverkoren en voorbestemd. Daar moet je meer moeite voor doen. Ik bedoel dat degenen die mijn eerstgeboren zonen zijn snel moeten oefenen, zodat ze zo spoedig mogelijk de lasten die op mijn schouders rusten kunnen dragen, zodat al hun inspanningen aan mijn werk gewijd zijn.

Luister, iedereen die in mijn dienst staat! Jullie kunnen iets van mijn genade krijgen als jullie mij dienen. Dat wil zeggen dat jullie tijdelijk iets van mijn latere werk en van de dingen die in de toekomst gaan gebeuren zullen weten. Maar jullie zullen hier absoluut geen vreugde aan beleven. Dit is mijn genade. Als je dienst gedaan is, laat deze dan achter je en blijf er niet bij stilstaan. Degenen die mijn eerstgeboren zonen zijn, mogen niet arrogant zijn, maar jullie mogen trots zijn, want ik heb jullie oneindige zegeningen geschonken. Degenen van jullie die het doelwit zijn van verwoesting zouden geen moeilijkheden over zichzelf moeten afroepen of zich bedroefd moeten voelen over hun lot. Ben je geen afstammeling van Satan? Nadat je in mijn dienst bent geweest, mag je weer teruggaan naar de bodemloze put, want je zult voor mij geen nut meer hebben en ik zal jullie behandelen met mijn tuchtigingen. Als ik eenmaal begin te werken, maak ik het af. Mijn daden zullen worden volbracht en de dingen die ik heb verricht zullen eeuwig voortduren. Dit is van toepassing op mijn eerstgeboren zonen, op mijn zonen, op mijn volk, en dit geldt ook voor jullie. Mijn tuchtigingen voor jullie zijn voorgoed. Ik heb het jullie al vele malen gezegd: de kwaadaardige mensen die mij weerstaan zullen zeker door mij getuchtigd worden. Als je niet door de Heilige Geest wordt berispt nadat je je tegen mij hebt verzet, dan ben je al vervloekt en zul je vervolgens door mijn hand worden neergeveld. Als je de discipline van de Heilige Geest ondergaat wanneer je slechte gedachten over mij hebt, dan heb je mijn zegening ontvangen. Maar je moet altijd behoedzaam zijn, nooit nalatig of onachtzaam.

Hoofdstuk 87

Je moet je haasten en doen wat ik wil doen. Dat is mijn dringende bedoeling voor jullie. Is het mogelijk dat jullie de betekenis van mijn woorden nog steeds niet hebben begrepen? Is het mogelijk dat jullie mijn bedoeling nog steeds niet kennen? Ik heb steeds duidelijker gesproken en de dingen steeds vaker gezegd, maar hebben jullie niet de moeite genomen om de betekenis van mijn woorden te doorgronden? Satan, denk niet dat je mijn plan kunt vernietigen! Zij die Satan dienen, ofwel het nageslacht van Satan (dit verwijst naar hen die bezeten zijn door Satan, die zeer zeker het leven van Satan hebben en waarvan gezegd wordt dat ze het nageslacht van Satan zijn), smeken aan mijn voeten om genade, wenend en tandenknarsend, maar zoiets doms zou ik niet doen! Kan ik Satan vergeven? Kan ik Satan verlossen? Dat is onmogelijk! Ik doe wat ik zeg en ik heb nooit spijt van!

Wat ik zeg wordt werkelijkheid, is dat niet zo? Maar jullie zullen mij altijd wantrouwen, aan mijn woorden twijfelen en denken dat ik met jullie spot. Dat is werkelijk belachelijk. Ik ben God Zelf! Begrijp je dat? Ik ben God Zelf! Als ik geen wijsheid of kracht zou hebben, zou ik dan kunnen doen en zeggen wat ik wil? Maar jullie wantrouwen mij nog steeds. Ik heb er herhaaldelijk de nadruk op gelegd en het jullie herhaaldelijk gezegd. Hoe komt het dat de meesten onder jullie nog steeds niet geloven? Waarom hebben je nog twijfels? Waarom houd je je krampachtig vast aan je eigen opvattingen? Kunnen die je redden? Ik doe wat ik zeg. Ik heb het jullie meerdere malen gezegd: beschouw mijn woorden als de waarheid en twijfel niet. Hebben jullie mijn woorden wel serieus genomen? Alleen kun je niets beginnen, maar toch kun je niet geloven in wat ik doe. Wat kan er over zo iemand worden gezegd? Ik zal het maar ronduit zeggen: het is alsof ik jullie nooit heb geschapen, dat wil zeggen dat je in alle opzichten ongeschikt bent om mij te dienen. Iedereen moet mijn woorden geloven! Iedereen moet de test ondergaan; ik zal niemand vrijstellen. Dit is uiteraard afgezien van hen die geloven. Mensen die in mijn woorden geloven zullen zeker mijn zegen krijgen en die zal je worden verleend en in je worden vervuld op basis van wat je gelooft. Mijn eerstgeboren zonen! Nu zal ik beginnen jullie al mijn zegeningen te schenken. Jullie zullen eerst geleidelijk afzien van alle verwerpelijke vleselijke bindingen: huwelijk, familie, eten, kleden, slapen, alle natuurrampen (wind, zon, regen, verwoestende stormen, de narigheid van sneeuwval en alle anderen dingen waar jullie een hekel aan hebben). Jullie zullen reizen op zee, over land en in de lucht zonder de beperkingen van ruimte, tijd of geografie. Jullie zullen genieten in mijn liefhebbende toewijding, en onder mijn liefhebbende zorg aan het hoofd staan van alles.

Wie is niet trots op de eerstgeboren zonen die ik compleet heb gemaakt? Wie zal mijn naam niet prijzen voor mijn eerstgeboren zonen? Waarom wil ik jullie nu zo veel mysteries tonen? Waarom in het verleden niet, en nu wel? Dat is op zich al een mysterie, weet je dat wel? Waarom heb ik in het verleden niet gezegd dat China een natie is die ik heb vervloekt? En waarom heb ik hen die in mijn dienst staan niet geopenbaard? Vandaag zeg ik jullie ook dit: naar mijn mening is alles nu volbracht en ik zeg dit met betrekking tot mijn eerstgeboren zonen. (Want nu regeren mijn eerstgeboren zonen naast mij; ze nemen niet alleen vorm aan maar regeren daadwerkelijk samen met mij. Nu regeert ieder mens waar de Heilige Geest in werkt met mij, en dat wordt nu geopenbaard, niet gisteren of morgen.) Ik openbaar vandaag al mijn mysteries in normale menselijkheid, want de mensen die ik wil openbaren, zijn bekendgemaakt. Dit is mijn wijsheid. Mijn werk is vooruitgegaan naar dit stadium: op dit punt in de tijd moet ik het plan van bestuurlijke decreten, dat ik al vóór dit tijdstip heb besloten, implementeren. Daarom vertrouw ik de gepaste verificaties toe aan de eerstgeboren zonen, de zonen, de mensen en de dienstdoeners, want het gezag ligt bij mij en ik zal oordelen en met de ijzeren staf regeren. Wie durft het aan om mij niet gehoorzaam te dienen? Wie durft tegen mij te klagen? Wie durft te zeggen dat ik geen rechtvaardige God ben? Ik ken jullie demonische aard, die lang geleden aan mij geopenbaard is: jullie zijn jaloers op mensen voor wie ik goed ben en jullie haten hen. Dit is helemaal de aard van Satan! Ik ben goed voor mijn zonen: durf je te zeggen dat ik onrechtvaardig ben? Ik kan je helemaal verwerpen. Het is maar goed dat je mij dient en de tijd nog niet gekomen is, anders zou ik je verworpen hebben!

Nageslacht van Satan! Wees niet zo onbeheerst! Spreek niet meer! Handel niet meer! Mijn werk wordt al uitgevoerd in mijn uitverkoren zonen en volkeren en verspreidt zich al in alle landen, alle denominaties, alle religies en alle rangen en standen buiten China. Hoe komt het dat degenen die mij dienen altijd spiritueel geblokkeerd zijn? Waarom begrijpen ze de spirituele zaken nooit? Hoe komt het dat mijn Geest nooit in deze mensen werkt? Algemeen gesproken kan ik niet te veel moeite doen voor hen die ik niet heb voorbestemd of uitverkoren. Al mijn voorafgaand lijden, al mijn zorgvuldige toewijding en inspanning waren voor mijn eerstgeboren zonen en voor een klein deel van de zonen en de mensen. Dit was ook voor de naadloze voltooiing van mijn toekomstige werk, zodat mijn wil onbelemmerd is. Want ik ben de wijze God Zelf en ik heb elke stap zorgvuldig gepland. Ik doe geen moeite om iemand terug te houden (dit geldt voor hen die niet uitverkoren of voorbestemd zijn) en ik verdelg niet zomaar iemand (dit geldt voor hen die uitverkoren of voorbestemd zijn). Dit is mijn bestuurlijke decreet, dat door niemand veranderd kan worden! Voor hen die ik haat ben ik genadeloos; ik waak over hen die ik liefheb en bescherm hen. Zo doe ik wat ik zeg (wie ik kies, is uitverkoren; wie ik voorbestem, is voorbestemd. Dit zijn de zaken die ik al vóór de schepping heb gepland).

Wie kan mijn hart veranderen? Als ik mijn plannen volgens mijn wensen uitvoer, wie durft daar dan ondoordacht tegen te handelen en niet te gehoorzamen aan mijn bevel? Dit zijn mijn bestuurlijke decreten: wie durft een enkele van deze van mij weg te halen? Alles moet onder mijn gezag staan. Sommige mensen zeggen: deze persoon heeft zo veel te lijden gehad, is eerlijk en een man naar mijn hart, maar waarom is hij dan niet uitverkoren? Dit is ook mijn bestuurlijke decreet. Als ik zeg dat iemand naar mijn hart is, dan is die persoon naar mijn hart en iemand die ik liefheb. Als ik van iemand zeg dat het een kind van Satan is, dan haat ik deze persoon. Praat niemand naar de mond! Doorzie je hem daadwerkelijk? Dat alles is door mij besloten. Een zoon is altijd een zoon en Satan is altijd Satan, wat betekent dat de menselijke aard niet verandert. Alle mensen zullen altijd hun eigen soort volgen en nooit veranderen, tenzij ik hen dwing te veranderen.

Ik zal mijn mysterie aan jullie openbaren naarmate mijn werk vooruitgang boekt. Tot welke fase is mijn werk vandaag vooruitgegaan: weten jullie dat wel? Zullen jullie werkelijk de leiding van mijn Geest volgen en doen wat ik doe, zeggen wat ik zeg? Waarom zeg ik dat China een natie is die ik heb vervloekt? In eerste instantie heb ik het hedendaagse Chinese volk naar mijn evenbeeld geschapen. Ze hadden geen geest, ze waren al vroeg door Satan verdorven en konden niet verlost worden. Daarom was ik boos op deze mensen en heb ik hen vervloekt. Ik haat deze mensen het meest en ik word boos als ik over hen hoor, want ze zijn de kinderen van de grote rode draak. Hierdoor kunnen we denken aan het tijdperk waarin de landen van de wereld China hebben geannexeerd. Tegenwoordig is dat nog steeds zo en dat is allemaal door mijn vloek, mijn machtigste oordeel tegen de grote rode draak. Uiteindelijk heb ik een ander soort volk gevormd, een volk waarin mijn eerstgeboren zonen, mijn zonen, mijn mensen en mijn dienstdoeners voorbestemd zijn. Dus wat ik vandaag doe, heb ik lang geleden gepland. Waarom vervolgen en onderdrukken zij die in China de macht hebben jullie telkens weer? Dat is omdat de grote rode draak ongelukkig is met mijn vloek en mij weerstand biedt. Maar het is nu juist onder dit soort vervolging en bedreiging dat ik mijn eerstgeboren zonen compleet maak, zodat zij sterk in de tegenaanval kunnen gaan tegen de grote rode draak en zijn kinderen. Daarna zal ik orde scheppen. Nu jullie naar mijn woorden hebben geluisterd, begrijpen jullie de betekenis van het feit dat ik jullie toesta om met mij te regeren? Als ik zeg dat de grote rode draak volledig verslagen en de dood ingejaagd is, dan is de tijd ook gekomen dat mijn eerstgeboren zonen met mij regeren. De vervolging van de eerstgeboren zonen door de grote rode draak bewijst mij een grote dienst en zodra mijn zonen opgegroeid zijn en de zaken van mijn huis kunnen beheren, dan zullen de slechte dienaren (de dienstdoeners) verworpen worden. Omdat mijn eerstgeboren zonen met mij geregeerd en mijn bedoelingen vervuld zullen hebben, zal ik de dienstdoeners één voor één in de poel van vuur en zwavel storten. Ze moeten vertrekken, wat het ook kost! Ik ben me er volledig van bewust dat lieden van Satans slag ook van mijn zegeningen wensen te profiteren en niet terug wensen te keren naar het domein van Satan; maar ik heb mijn bestuurlijke decreten, waaraan iedereen moet gehoorzamen, die uitgevoerd moeten worden en niemand is vrijgesteld. Ik zal jullie later mijn bestuurlijke decreten één voor één zeggen, opdat jullie niet beledigen.

Hoofdstuk 88

Mensen kunnen zich eenvoudigweg niet voorstellen hoezeer mijn tempo verhoogd is: dit is een wonder dat gebeurd is, dat onpeilbaar is voor de mens. Mijn tempo is doorgegaan sinds de schepping van de wereld, en mijn werk is nooit opgehouden. De hele universum-wereld verandert van dag tot dag, en ook mensen veranderen voortdurend. Deze maken allemaal deel uit van mijn werk, van mijn plan, en bovendien behoren ze tot mijn management, en geen mens weet of begrijpt deze dingen. Pas wanneer ikzelf het jullie vertel, pas wanneer ik van aangezicht tot aangezicht met jullie communiceer, weten jullie ook maar het geringste beetje; anders kan helemaal niemand enig idee hebben van de blauwdruk voor mijn managementplan. Zo is mijn grote kracht, en meer nog, zo zijn mijn wonderbaarlijke handelingen. Dit zijn dingen die niemand kan veranderen. Daarom is wat ik vandaag zeg van toepassing, en dit kan simpelweg niet veranderen. Menselijke noties bevatten zelfs niet het kleinste beetje kennis van mij – ze bestaan bijna volledig uit onzinnig gebabbel! Denk niet dat jullie genoeg hebben gehad of dat jullie tevreden zijn! Ik zeg je dit: je hebt nog een lange weg te gaan! Van mijn hele managementplan weten jullie maar een beetje, dus jullie moeten luisteren naar wat ik zeg en alles doen wat ik jullie opdraag. Handel in alles naar mijn wensen, en jullie zullen beslist mijn zegeningen hebben; iedereen die gelooft, kan ontvangen, terwijl in ieder die niet gelooft dat ‘niets’ dat hij zich voorstelde, vervuld zal worden. Dit is mijn rechtvaardigheid, en meer nog: het is mijn majesteit, mijn toorn en mijn tuchtiging. Ik zal niemand laten wegkomen met ook maar één enkele gedachte of handeling.

Bij het horen van mijn woorden zijn de meeste mensen bang en beven ze, terwijl hun gelaat gefronst is door rimpels van bezorgdheid. Heb ik je echt tekortgedaan? Is het mogelijk dat je geen kind van de grote rode draak bent? Je doet zelfs alsof je goed bent! Je doet zelfs alsof je mijn eerstgeboren zoon bent! Denk je dat ik blind ben? Denk je dat ik geen onderscheid kan maken tussen mensen? Ik ben de God die het binnenste van de mensenharten doorzoekt: dit is wat ik mijn zonen vertel, en wat ik ook jullie vertel, de kinderen van de grote rode draak. Ik zie alles duidelijk en maak niet de geringste fout. Hoe zou ik niet kunnen weten wat ik doe? Ik ben glashelder over wat ik doe! Waarom zeg ik dat ik God Zelf ben, de Schepper van het universum en alle dingen? Waarom zeg ik dat ik de God ben die het binnenste van de mensenharten onderzoekt? Ik ben me goed bewust van de situatie van elke persoon. Denken jullie dat ik niet weet wat ik moet doen of wat ik moet zeggen? Dit is niet jullie zaak. Pas op dat jullie niet door mijn hand worden gedood; op die manier zouden jullie verlies lijden. Mijn bestuurlijke decreten zijn genadeloos. Begrijpen jullie dat? Al het bovenstaande zijn onderdelen van mijn bestuurlijke decreten. Vanaf de dag waarop ik ze jullie vertel, zal er, als jullie nog meer overtredingen begaan, vergelding zijn, want voorheen begrepen jullie het niet.

Nu vaardig ik mijn bestuurlijke decreten voor jullie uit (die ingaan op de dag van hun uitvaardiging en verschillende tuchtigingen toekennen aan verschillende mensen):

Ik houd me aan mijn beloften en alles is in mijn handen: eenieder die twijfelt, zal beslist gedood worden. Er is geen ruimte voor enige overweging; ze zullen onmiddellijk worden verdelgd, waardoor de haat uit mijn hart zal worden gebannen. (Van nu af is het bevestigd dat eenieder die gedood wordt geen lid van mijn koninkrijk mag zijn, en een nakomeling van Satan moet zijn.)

Als eerstgeboren zonen moeten jullie je eigen functies behouden en je eigen plichten goed vervullen, en niet nieuwsgierig zijn. Jullie dienen jezelf op te offeren voor mijn managementplan, en overal waar jullie gaan, moeten jullie goed getuigen van mij en mijn naam verheerlijken. Pleeg geen schandelijke daden; wees voorbeelden voor al mijn zonen en mijn volk. Wees niet losbandig, zelfs niet eventjes: jullie moeten altijd voor iedereen verschijnen met de identiteit van eerstgeboren zonen, en niet onderdanig zijn; in plaats daarvan moeten jullie voortschrijden met opgeheven hoofd. Ik vraag jullie mijn naam te verheerlijken, niet om mijn naam te schande te maken. Zij die eerstgeboren zonen zijn, hebben allemaal hun eigen, individuele rol en kunnen niet alles doen. Dit is de verantwoordelijkheid die ik jullie heb gegeven, en deze moet niet uit de weg worden gegaan. Jullie moeten jezelf van ganser harte toewijden, met je hele geest en al je kracht, om dat te vervullen wat ik jullie heb toevertrouwd.

Vanaf deze dag zal, door de hele universum-wereld heen, het vervullen van de plicht om al mijn zonen en mijn hele volk te hoeden worden toevertrouwd aan mijn eerstgeboren zonen, en zal ik iedereen tuchtigen die zijn hele hart en geest niet kan wijden aan het vervullen ervan. Dit is mijn rechtvaardigheid. Zelfs mijn eerstgeboren zonen zal ik niet sparen en niet ontzien.

Als er onder mijn zonen of onder mijn volk iemand is die een van mijn eerstgeborenen bespot en beledigt, zal ik hem hardvochtig straffen, want mijn eerstgeboren zonen vertegenwoordigen mijzelf; wat iemand hen aandoet, doet hij ook mij aan. Dit is het strengste van mijn bestuurlijke decreten. Ik zal mijn eerstgeboren zonen toestaan mijn rechtvaardigheid naar wens uit te voeren tegen elke zoon van mij en iedereen van mijn volk die dit decreet overtreedt.

Geleidelijk aan zal ik iedereen verlaten die mij lichtzinnig beschouwt en zich alleen richt op mijn voedsel, kleding en slaap, zich alleen bezighoudt met mijn uitwendige zaken, geen oog heeft voor mijn last en geen aandacht schenkt aan het correct vervullen van zijn eigen rollen. Dit is gericht tot iedereen die oren heeft.

Ieder die zijn dienst aan mij beëindigt, moet zich gehoorzaam terugtrekken zonder ophef te maken. Pas op, anders zal ik je op je plaats zetten. (Dit is een aanvullend decreet.)

Mijn eerstgeboren zonen zullen van nu af aan de ijzeren staaf oppakken en mijn gezag beginnen uit te voeren om over alle naties en volken te heersen, om onder alle naties en volken te wandelen en om onder alle naties en volken mijn oordeel, rechtvaardigheid en majesteit ten uitvoer te brengen. Mijn zonen en mijn volk zullen mij vrezen, mij loven, mij toejuichen en mij verheerlijken zonder ophouden, omdat mijn managementplan vervuld is en mijn eerstgeboren zonen met mij kunnen heersen.

Dit maakt deel uit van mijn bestuurlijke decreten; hierna zal ik ze aan jullie vertellen terwijl het werk vordert. Uit de bovenstaande bestuurlijke decreten zullen jullie opmaken in welk tempo ik mijn werk doe, en ook welke stap mijn werk heeft bereikt. Dit zal een bevestiging zijn.

Ik heb al over Satan geoordeeld. Omdat niets mijn wil in de weg staat en omdat mijn eerstgeboren zonen samen met mij verheerlijkt zijn, heb ik mijn rechtvaardigheid en majesteit al laten gelden jegens de wereld en alle dingen die Satan toebehoren. Ik steek geen vinger uit en besteed geen enkele aandacht aan Satan (want hij verdient het niet eens om met mij te praten). Ik blijf gewoon doen wat ik wil doen. Mijn werk vordert soepel, stap voor stap, en niets op de hele aarde staat mijn wil in de weg. Dit heeft Satan tot op zekere hoogte te schande gezet, en hij is volledig vernietigd, maar dit op zich heeft mijn wil niet vervuld. Ik zal mijn eerstgeboren zonen ook toestaan mijn bestuurlijke decreten over hen uit te voeren. Wat ik Satan aan de ene kant laat zien, is mijn toorn jegens hem; aan de andere kant laat ik hem mijn glorie zien (laat ik hem zien dat mijn eerstgeboren zonen de meest klinkende getuigen zijn van de vernedering van Satan). Ik straf hem niet in persoon; in plaats daarvan laat ik mijn eerstgeboren zonen mijn rechtvaardigheid en majesteit uitvoeren. Omdat Satan voorheen mijn zonen mishandelde, mijn zonen vervolgde en mijn zonen onderdrukte, zal ik vandaag, nadat het uit is met zijn dienst, mijn volwassen eerstgeboren zonen toestaan met hem af te rekenen. Satan is machteloos geweest tegen de val. De verlamming van alle volken in de wereld is de beste getuigenis; vechtende mensen en oorlogvoerende landen zijn de duidelijke manifestaties van het instorten van Satans koninkrijk. De reden dat ik in het verleden geen tekenen en wonderen liet zien, was om Satan te vernederen en mijn naam te verheerlijken, stap voor stap. Wanneer volledig met Satan is afgerekend, begin ik mijn kracht te tonen: wat ik zeg, ontstaat, en de bovennatuurlijke dingen die niet overeenstemmen met menselijke noties zullen worden vervuld (deze verwijzen naar de zegeningen die spoedig zullen volgen). Omdat ik de praktische God Zelf ben en geen regels heb, en omdat ik spreek volgens veranderingen in mijn managementplan, is wat ik in het verleden heb gezegd niet per se van toepassing in het heden. Klamp je niet vast aan je eigen noties! Ik ben geen God die Zich aan regels houdt; in mijn geval is alles vrij, transcendent en volledig vrijgelaten. Misschien is dat wat gisteren werd gezegd, vandaag achterhaald, of misschien zou het vandaag aan de kant geschoven kunnen worden (maar mijn bestuurlijke decreten zullen nooit veranderen, omdat ze afgekondigd worden). Dit zijn de stappen in mijn managementplan. Klamp je niet vast aan reglementen. Elke dag is er nieuw licht en zijn er nieuwe openbaringen, en dat is mijn plan. Elke dag zal mijn licht in je geopenbaard worden en zal mijn stem vrijgegeven worden in de universum-wereld. Begrijp je dat? Dit is je plicht, de verantwoordelijkheid die ik je heb toevertrouwd. Deze moet je geen moment veronachtzamen. Tot het einde zal ik de mensen die ik goedkeur gebruiken, en dit zal nooit veranderen. Omdat ik de almachtige God ben, weet ik welke soort persoon welk ding moet doen, en ook welke soort persoon in staat is welk ding te doen. Dit is mijn almacht.

Hoofdstuk 89

Het is niet eenvoudig om bij alles wat je doet op een lijn te zitten met mijn bedoelingen. Het is geen kwestie van jezelf te dwingen te doen alsof, maar het hangt af van de vraag of ik je voorafgaand aan de schepping heb begiftigd met mijn kaliber, iets wat van mij afhing. Dat zijn geen dingen die mensen kunnen voor elkaar kunnen krijgen. Ik heb degene lief die ik lief wil hebben en iemand van wie ik zeg dat hij de eerstgeborene is, is zeker de eerstgeborene, dit is absoluut correct. Je wilt misschien doen alsof, maar dit zal tevergeefs zijn! Denk je dat ik je niet zal herkennen? Is het goed genoeg om je voor mijn ogen te gedragen? Is het zo eenvoudig? Absoluut niet. Je moet mijn belofte bezitten, mijn uitverkiezing. Denk je dat ik niet weet wat je achter mijn rug doet? Je bent losbandig! Haast je terug naar de poel van vuur en zwavel zodra je je dienst voor mij hebt gedaan! Ik voel afkeer, ik ben vervuld van walging wanneer ik je zie. Al degenen die mij dienen maar zich niet loyaal voor mij inzetten, zijn losbandig en ongebonden en komen mijn bedoelingen niet te weten. Ga uit mijn ogen zodra je dienst is gedaan! Anders schop ik je eruit! Deze mensen kunnen geen moment langer in mijn huis (dat wil zeggen de kerk) blijven. Ze moeten hier zo snel mogelijk wegwezen zodat ze geen schande brengen over mijn naam en mijn reputatie ruïneren. Deze mensen zijn allen nakomelingen van de grote rode draak, ze zijn door de grote rode draak gezonden om mijn management te verstoren. Ze zijn gespecialiseerd in bedrog om mijn werk te hinderen. Mijn zoon! Je moet dit doorzien! Ga niet met deze mensen om. Wanneer je dit soort mensen ziet moet je ver bij hen uit de buurt zien te komen zodat je voorkomt dat je door hen wordt verstrikt en je leven schade wordt toegebracht! Ik veracht het meest die mensen die achteloos spreken, die handelen zonder na te denken, die maar wat grappen maken en lachen, die zich bezondigen aan prietpraat. Ik wil geen van deze mensen, zij zijn allemaal van hetzelfde soort als Satan! Zomaar wat plagen, wat zijn dat voor een mensen? Onzin praten en doen, voelen ze nog steeds geen schaamte? In werkelijkheid wordt dit type mens het minst gewaardeerd, ik heb ze al lang doorzien, ze al lang verlaten. Waarom zouden ze anders steeds maar weer onzin uitkramen zonder dat ik ze disciplineer? Ze zijn echt nakomelingen van de grote rode draak! Ik ben nu begonnen deze dingen een voor een te elimineren. Kan ik Satans nakomelingen gebruiken als mijn eerstgeborenen, als mijn zonen en mijn volk? Zou ik dan niet in de war zijn? Dat zal ik absoluut niet doen. Begrijpen jullie dit duidelijk?

Alles waar jullie momenteel tegen aan lopen, of het nu goed of slecht is, is alles georganiseerd door mijn wijze handen, alles is door mij georkestreerd en gecontroleerd. Dit is beslist niet iets dat de mensheid zomaar kan doen. Sommige mensen staat nog steeds het zweet in de handen en ze maken zich zorgen over mij. Ze hoeven zich werkelijk geen zorgen maken! Ze verwaarlozen hun belangrijkste taak, ze gaan het geestelijk leven niet binnen en toch willen ze groei – hun hoop is ijdel! Ze zijn helemaal niet ongerust, maar ze willen nog steeds mijn bedoelingen bevredigen! Je maakt je zorgen over mij, maar ik maak me geen zorgen. Waarom maak je je zorgen? In je werk voor mij ben je oppervlakkig, terwijl je glashard liegt. Dat zeg ik jullie! Ik zal dit type mens vanaf dit moment uit mijn huis jagen. Hij is niet waardig mij in mijn huis te dienen. Ik veracht dit type mens omdat hij mij lastert met zijn daden. Toen werd gezegd “lastering tegen mij is een onvergeeflijke zonde”, naar wie werd toen verwezen? Is dit jullie duidelijk? Dit type mens gelooft dat het probleem nog niet zo serieus is hoewel hij reeds deze zonde heeft begaan. Deze verwarde mens is blind en onwetend en zijn geest is geblokkeerd! Ik schop je eruit! (Omdat dit de manier is waarop Satan mij verleidt, haat ik het zo erg. Dit onderwerp is herhaaldelijk aangehaald en elke keer maakt het me woedend. Ik kan het niet tegenhouden, niemand kan het stoppen. Als het niet het geval was dat de tijd nog niet gekomen is, zou ik al lang met hem hebben afgerekend.) (Dit heeft betrekking op het feit dat er op dit moment veel mensen zijn die nog steeds niet geloven dat vreemdelingen in grote getale China willen binnendringen; zelfs nu geloven ze het nog niet, waardoor ik ziedend en kokend van woede word.)

Welk soort mensen is naar mijn hart in mijn huis? Dat wil zeggen, welk soort mensen verkoos ik voorafgaand aan de schepping om eeuwig in mijn huis te wonen? Weten jullie dat? Hebben jullie overwogen welk soort mensen ik liefheb en welk soort mensen ik haat? Mijn huis is voor mensen die er hetzelfde over denken als ik, die goede tijden en ellende met mij delen, dat wil zeggen, mensen die zowel in de zegeningen als in de moeilijkheden delen. Al deze mensen kunnen liefhebben wat ik liefheb en haten wat ik haat. Ze kunnen opgeven wat ik veracht. Als ik zeg dat zij niet mogen eten, zijn zij bereid om honger te lijden om zo mijn bedoelingen te bevredigen. Dit soort mensen is bereid mij trouw te blijven en zich voor mij in te spannen. Ze kunnen aandacht tonen voor mijn nauwgezette inspanningen en werken altijd hard voor mij. Daarom geef ik aan dit soort mensen de status van eerstgeboren zoon, ze alles biedend wat ik heb: Ik heb het vermogen om alle kerken te leiden, dit geef ik aan hen. Ik heb wijsheid, deze geef ik ze ook. Ik kan lijden voor het praktiseren van de waarheid, en ik zal deze mensen ook de wil geven, waardoor ze alles kunnen lijden omwille van mij. Ik ben van goed kaliber en zal deze kwaliteit ook aan hen geven, ik zal ze precies zoals mijzelf maken, zonder ook maar het geringste verschil, zodat anderen mij zullen zien wanneer ze deze mensen zien. Ik stop nu mijn volledige goddelijkheid in deze mensen om hen in staat te stellen één aspect van mijn volledige goddelijkheid uit te leven, een volledige manifestatie van mij te zijn – dit is mijn bedoeling. Probeer niet zoals ik te zijn wat betreft uiterlijke dingen (hetzelfde eten als ik, dezelfde kleren dragen als ik), dit alles is nutteloos en je zult alleen jezelf verwoesten wanneer je deze dingen doet. Dit komt doordat degenen die mij uiterlijk proberen te imiteren lakeien van Satan zijn en dit streven een list van Satan is, Satans ambitie. Je streeft ernaar hetzelfde te zijn als ik, maar ben je waardig? Ik zal je vertrappen tot de dood erop volgt! Mijn werk is altijd werk in uitvoering, het verspreidt zich over alle naties van de wereld. Volg snel mijn voetstappen!

Hoofdstuk 90

Iedereen die blind is, moet van mij weggaan en geen seconde langer blijven, want degenen die ik wil, zijn degenen die mij kennen, die mij kunnen zien, en zij kunnen alles van mij krijgen. En wie kan daadwerkelijk alles van mij krijgen? Er zijn beslist heel weinig van zulke mensen en zij zullen zeker mijn zegen krijgen. Ik heb deze mensen lief en ik selecteer ze één voor één om mijn rechterhand te zijn, om mij in hen te manifesteren. Ik zal zorgen dat alle naties en alle volkeren mij onophoudelijke zullen prijzen en mij eindeloos in het belang van die mensen zullen toejuichen. O, Berg Sion! Hijs de vlag van de overwinning en juich voor mij! Want ik ga door het universum en naar alle uiteinden van de aarde, door de bergen, langs de rivieren en al het andere, en keer dan hier terug. Ik keer triomfantelijk terug in alle rechtvaardigheid, met mijn oordeel in toorn en vuur, en vooral: ik keer terug met mijn eerstgeboren zonen. Alle dingen die ik verafschuw en alle mensen, zaken en voorwerpen waar ik een hekel aan heb, verwerp ik. Ik ben zegevierend en ik heb alles volbracht wat ik wilde doen. Wie durft te zeggen dat ik mijn werk niet heb voltooid? Wie durft te zeggen dat ik mijn eerstgeboren zonen niet heb verworven? Wie durft te zeggen dat ik niet in triomf teruggekeerd ben? Dat zullen zeker de volgelingen van Satan zijn en degenen die moeite hebben om mijn vergiffenis te verkrijgen. Zij zijn blind, het zijn vunzige demonen en hen verafschuw het meest. Ik zal mijn toorn en mijn complete oordeel wat betreft deze dingen gaan onthullen en het universum en de aarde ontsteken met mijn laaiende vuren, van het ene uiteinde naar het andere, en er elke hoek van verlichten. Dat is mijn bestuurlijk decreet.

Als je mijn woorden eenmaal hebt begrepen, zul je er troost uit putten, maar laat ze niet aan je voorbij gaan. Uitspraken van oordeel komen elke dag voor, dus waarom zijn jullie zo stompzinnig en versuft? Waarom werken jullie niet met mij mee? Hebben jullie dan zo veel zin om naar de hel te gaan? Ik zeg jullie dat ik de God van genade ben voor mijn eerstgeboren zonen, mijn zonen en mijn volk, dus hoe begrijpen jullie dat? Dit is niet zo maar een verklaring en moet vanuit een positief perspectief worden begrepen. O, blinde mensheid! Ik heb jullie vaak gered, jullie uit de greep van Satan en van de tuchtiging gehaald, zodat jullie mijn belofte kunnen verwerven, dus waarom tonen jullie geen respect voor mijn hart? Kan op deze manier iemand onder jullie gered worden? Mijn rechtvaardigheid, majesteit en oordeel omvatten geen genade voor Satan. Voor jullie betekenen deze dingen echter verlossing, maar toch zijn jullie gewoon niet in staat om mijn gezindheid te begrijpen of de principes achter mijn handelingen te kennen. Jullie dachten dat ik handel zonder acht te slaan op de strengheid van mijn handelingen, of op het doelwit daarvan; wat is dat onwetend! Ik zie alles duidelijk, de mensen, de evenementen en de dingen. Ik begrijp in alle helderheid de essentie van elke persoon, dat wil zeggen dat ik alle dingen die een persoon in zich koestert volledig doorzie. Ik kan duidelijk zien of iemand een helleveeg of een prostitué is en ik weet wie heimelijk wat doet. Pronk niet met je charmes tegenover mij, jij ellendeling! Ga weg! Dat soort persoon heeft voor mij geen nut, want ik wil voorkomen dat mijn naam onteerd wordt. Zij kunnen geen getuigenis geven van mijn naam, maar in plaats daarvan handelen ze averechts en maken ze mijn familie te schande! Ze zullen onmiddellijk uit mijn huis verdreven worden. Ik wil hen daar niet hebben. Ik zal geen vertraging tolereren, zelfs geen seconde! Wat deze mensen ook proberen, het is zinloos, want in mijn koninkrijk is alles heilig en vlekkeloos. Als ik zeg dat ik iemand niet wil, dan meen ik dat en dat geldt ook voor mijn volk. Verwacht niet dat ik van mening zal veranderen. Het kan me niet schelen hoe goed je voorheen voor mij was!

Ik zal mijn mysterie elke dag aan jullie openbaren. Kennen jullie mijn manier van spreken? Volgens welke aspecten onthul ik mijn mysteries? Weten jullie dat? Jullie zeggen vaak dat ik de God ben die jullie op het juiste moment voorziet, dus begrijpen jullie deze aspecten? Ik onthul mijn mysteries één voor één aan jullie, in overeenkomst met de fases van mijn werk, en ik zal in jullie behoeftes voorzien volgens mijn plan en vooral volgens jullie ware gestalte (voorzien wordt genoemd met betrekking tot elke persoon in het koninkrijk). Mijn manier van spreken is als volgt: aan de mensen in mijn huis bied ik comfort. Ik voorzie in hun behoeftes en ik oordeel hen. Voor Satan heb ik geen genade en voor hem zal alles toorn en vuur zijn. Ik zal gebruik maken van mijn bestuurlijke decreten om degenen die ik niet heb voorbestemd of uitverkoren één voor één uit mijn huis te verdrijven. Je hoeft niet bezorgd te zijn. Ik zal erop toezien dat zij hun werkelijke gedaantes onthullen (nadat zij uiteindelijk mijn zonen hebben gediend) en dan zullen ze terugkeren naar de bodemloze afgrond. Zo niet, dan zal ik deze zaak nooit kunnen laten rusten of laten varen. De mensen praten vaak over de hel en Hades. Maar waar verwijzen die woorden naar en wat is het verschil tussen deze twee woorden? Gaat het hierbij echt om één of andere koude, donkere hoek? De menselijke geest is altijd bezig om mijn bestuur te doorbreken en zij denken dat hun eigen willekeurige overwegingen nogal goed zijn. Maar dat zijn allemaal hun eigen inbeeldingen. Hades en de hel verwijzen beide naar een tempel van vuiligheid, waarin Satan en de boze geesten voorheen hebben geleefd. Dat wil zeggen, dat degenen die eens door Satan of door de boze geesten zijn bewoond, de hel en Hades zijn. Dat is een ding dat zeker is! Daarom heb ik in het verleden vaak de nadruk gelegd op het feit dat ik niet in een tempel van vuiligheid leef. Kan ik, God zelf, in Hades of in de hel wonen? Is dat niet gewoon onredelijke onzin? Ik heb dit al meerdere malen gezegd, maar jullie begrijpen nog steeds niet wat ik bedoel. Hades is meer door Satan verdorven in vergelijking tot de hel. Degenen die voor Hades zijn bedoeld, zijn de ernstigste gevallen, en ik heb deze mensen gewoonweg niet voorbestemd. Degenen die voor de hel zijn bedoeld zijn de mensen die ik voorbestemd heb, en vervolgens verstoten. Eenvoudig gesteld: ik heb zelfs niet één van deze mensen uitverkoren.

Mensen tonen zich vaak experts in misvatting van mijn woorden. Als ik de dingen niet geleidelijk aan stukje voor stukje uit zou leggen, wie onder jullie zou er dan iets van begrijpen? Jullie geloven de woorden die ik spreek maar half, laat staan de dingen die nog niet eerder zijn aangeduid. Nu zijn er binnen alle naties interne conflicten begonnen. Werkers raken in conflict met leiders, studenten met leraren, burgers met overheidsfunctionarissen, en al deze dingen veroorzaken binnen iedere natie onrust. Maar dat alles is slechts een deel van wat mij een dienst bewijst. En waarom zeg ik dat dit mij een dienst bewijst? Kan het zijn dat ik plezier heb in het ongeluk van de mensen? Blijf ik onverschillig? Zeker niet! Want dit is Satan in zijn laatste stuiptrekkingen en dit fungeert in negatieve zin als weerspiegeling voor mijn macht en voor mijn wonderbaarlijke daden. Dat alles is een sterke getuigenis voor mij en een wapen om Satan mee aan te vallen. Precies op het moment dat alle naties van de wereld vechten over land en invloed, zullen mijn eerstgeboren zonen en ik samen regeren als koningen en over hun lot beslissen, en het feit dat mijn koninkrijk volledig onder de mensheid gevestigd zal worden in deze erbarmelijke omstandigheden is voor hen absoluut onvoorstelbaar. Daarnaast zullen zij, terwijl ze elkaar de macht betwisten en over anderen willen oordelen, door anderen geoordeeld en verzengd worden door mijn toorn. Wat is dat treurig! Wat treurig! Mijn koninkrijk zal worden gevestigd onder de mensheid: wat een glorieuze gebeurtenis!

De mensheid (zowel de mensen van mijn koninkrijk als de nakomelingen van Satan) moet mijn wonderbaarlijke daden zien, anders kan ik deze taak nooit laten rusten. Zelfs als je bereid bent om mijn oordeel te aanvaarden, dan is dat nog steeds niet voldoende als je mijn wonderbaarlijke daden niet hebt gezien. Alle mensen moeten in hun hart overtuigd zijn, zowel in woord als in waarneming, en niemand kan hier onderuit. Alle mensen moeten mij eer betonen. En als het einde komt, zal ik zelfs de grote rode draak dwingen om op te staan en mij voor mijn overwinning te prijzen. Dat is mijn bestuurlijk decreet; zul je dat niet vergeten? Alle mensen moeten mij eindeloos prijzen en eer betonen!

Hoofdstuk 91

Mijn Geest spreekt en laat mijn stem constant horen: hoevelen onder zijn in staat om mij te kennen? Waarom moet ik vlees worden en in jullie midden komen? Dit is een groot mysterie. Jullie denken aan mij en verlangen naar mij, de hele dag door. Jullie prijzen mij, genieten van mij en eten en drinken elke dag van mij, en toch kennen jullie mij nog steeds niet. Wat is dat onwetend en blind! Wat kennen jullie mij slecht! Hoevelen onder jullie nemen mijn wil in acht? Ik bedoel, hoevelen onder jullie kennen mij? Jullie zijn allemaal duivelse types, maar toch willen jullie aan mijn wil voldoen? Vergeet het maar! Ik zeg het je: hoe goed de acties van Satan ook zijn, ze zijn er allemaal op gericht om mijn bouwwerk te vernielen en mijn management te onderbreken. Ongeacht hoe goed het werkt, de essentie verandert niet: die trotseert mij. Daarom worden veel mensen onbewust door mijn hand geveld en onbewust uit mijn familie verdreven. Tegenwoordig wordt niets (groot of klein) door mensen bestuurd, want ik heb alles in de hand. Als je beweert dat alle dingen onder de controle van mensen staan, dan zeg ik dat je mij trotseert en dan zal ik je zeker zwaar kastijden en zorgen dat je nergens je hoofd te ruste neer kunt leggen. Wat, van alle dingen die er zijn, heb ik niet in mijn hand? Wat wordt niet door mij opgericht of vastgesteld? En je zegt nog steeds dat je me kent! Dat zijn duivelse woorden. Je hebt anderen bedrogen, dus je denkt dat je mij ook kunt bedriegen? Je denkt dat als niemand weet wat je hebt gedaan, er niets aan de hand is? Denk niet dat je er zo gemakkelijk vanaf komt! Ik zal je voor me laten knielen en het je laten uitspreken. Het is niet aanvaardbaar om het niet uit te spreken; dat is mijn bestuurlijk decreet!

Begrijp je werkelijk wie mijn Geest is, en wie de man is die ik ben? Wat is de betekenis van mijn vleeswording? Wie onder jullie heeft diep nagedacht over een zaak die zo belangrijk is als deze, en een openbaring van mij ontvangen? Jullie houden jezelf voor de gek! Waarom zeg ik dat je een nakomeling bent van de grote rode draak? Vandaag openbaar ik aan jullie het mysterie van mijn incarnatie, een mysterie dat mensen sinds de schepping van de wereld niet hebben kunnen onthullen, en dat zoveel voorwerpen van mijn haat te gronde heeft gericht. En zo is het nu. Vanwege mijn vlees zijn velen van wie ik houd vervolmaakt. Wat is precies de reden dat ik vlees moet worden? En waarom is dit mijn huidige beeld (alle dingen, zoals mijn lengte, verschijning en gestalte, enz.)? Wie kan daar iets over zeggen? Mijn incarnatie is zo betekenisvol dat het niet mogelijk is om er alles over te zeggen. Ik zal jullie er nu een deel van vertellen (want de stappen van mijn werk zijn nu zo ver gevorderd, dat ik dit moet doen en zeggen): mijn incarnatie is vooral gericht op mijn eerstgeboren zonen, zodat ik hen kan leiden en zodat zij rechtstreeks met mij kunnen converseren en spreken. Verder toont dit aan dat ik en mijn eerstgeboren zonen een hechte band met elkaar hebben (dat betekent dat we met elkaar eten, bij elkaar blijven, samenleven en met elkaar actie ondernemen) en dat ze in werkelijkheid door mij gevoed kunnen worden. Dat zijn geen loze woorden, dit is de werkelijkheid. Voorheen geloofden de mensen in mij, maar konden de werkelijkheid niet bevatten. Dat kwam doordat ik nog niet geïncarneerd was. Nu kunnen jullie, vanwege het feit dat ik geïncarneerd ben, de werkelijkheid bevatten, zodat zij die mij oprecht liefhebben mij kunnen leren kennen door mijn uitspraken, mijn optreden en de principes achter de manier waarop ik zaken behandel – als de wijze God zelf. Het is ook de manier waarop zij die mij niet oprecht zoeken een aspect van mij zullen zien, te weten de menselijkheid in mijn onwaarneembare handelingen, en als zij mij daarbij trotseren, zullen ze ‘zonder enige reden’ door mij worden geveld. De incarnatie is de meest opzienbarende getuigenis voor mij in de vernedering van Satan, want ik kan niet alleen voortkomen uit het vlees, maar ik kan ook in het vlees leven. Ik ben niet onderworpen aan ruimtelijke of geografische beperkingen. Er zijn met mij helemaal geen belemmeringen en alles verloopt vlot. Voor Satan is dit bijzonder beschamend. Als ik uit vlees voortkom, werk ik door mijn vlees zonder erdoor te worden belemmerd. Ik ga met grote stappen over bergen, rivieren en meren en over alle hoeken in het universum en het groot aantal dingen die het bevat. Ik ben geïncarneerd om al degenen die uit mij geboren zijn, maar opgestaan zijn om mij te trotseren, te openbaren. Als ik niet vlees geworden was, dan zou er geen manier zijn om hen te openbaren (te weten degenen die voor mijn aangezicht op de ene manier handelen en achter mijn rug op de andere manier). Als ik als een Geest was gebleven, dan zouden de mensen mij aanbidden volgens hun opvattingen en denken dat ik een vormeloze en onbereikbare God ben. Ik ben nu geïncarneerd als het tegenovergestelde van de opvattingen van de mensen (wat betreft mijn lengte en verschijning) en zie eruit als een normaal, niet al te groot iemand. Dit is wat Satan het meest vernedert en tegelijkertijd een krachtige ontkenning van de opvattingen van de mensen (de godslastering van Satan). Als mijn verschijning anders was dan die van anderen, dan zou dat een probleem zijn. Iedereen zou komen om mij te aanbidden en mij begrijpen volgens hun eigen opvattingen en ze zouden deze prachtige getuigenis niet aan kunnen. Dus ik heb de verschijning aangenomen die ik nu heb en dat is helemaal niet moeilijk te begrijpen. Iedereen zou uit zijn menselijke opvattingen moeten treden en zich niet laten strikken door de arglistige plannen van Satan. Ik zal jullie er in de toekomst volgens de eisen van mijn werk stukje bij beetje meer over vertellen.

Momenteel is mijn project succesvol en mijn plan volbracht. Ik heb een groep mensen verkregen die eensgezind en verenigd met mij samenwerken. Dit is voor mij de meest roemrijke tijd. Mijn geliefde zonen (al degenen die mij liefhebben) zijn eensgezind in hart en geest en werken met mij samen in alle dingen die ik moet doen, en dat is iets wonderbaarlijks. Na vandaag zullen de mensen waar ik ontevreden over ben niet het werk van de Heilige Geest hebben. Ik bedoel dat ik hen die wat ik in het verleden heb gezegd niet naleven, zal schrappen. De mensen moeten perfect voldoen aan wat ik zeg. Vergeet dat niet! Het gaat om perfecte naleving. Vergis je niet, alles hangt van mij af. Mensen, begin niet met mij over voorwaarden. Als ik zeg dat je bevoegd bent, dan is dat in steen gebeiteld. En als ik zeg dat je niet bevoegd bent, wees dan niet gekwetst en beschuldig de hemel en de aarde niet, want dit alles is door mij beschikt. Wie heeft gezorgd dat je geen respect hebt voor jezelf? Wie heeft je die schandalige dwaasheid laten doen? Ook als je niets zegt, kun je de waarheid niet voor mij verbergen. Wie bedoel ik, als ik zeg dat ik God zelf ben, die de verste hoeken van het menselijk hart onderzoekt? Ik zeg dat tegen de oneerlijke mensen. Dat soort dingen achter mijn rug om doen is schaamteloos. Wil je mij om de tuin leiden? Dat is niet zo gemakkelijk! Maak onmiddellijk dat je hier wegkomt! Zoon van rebellie! Je hebt jezelf niet lief, je respecteert jezelf niet! Je geeft niet om jezelf, maar je wilt wel dat ik je liefheb? Vergeet het maar! Ik wil deze ellendelingen niet, niet één onder hen. Allen moeten hier onmiddellijk weg! Dit brengt de grootste schande over mijn naam en jullie komen er niet mee weg als je dat niet duidelijk inziet. Jullie moeten je beschermen tegen besmetting door de smerigheid in dit boosaardige en onkuise tijdperk; jullie moeten totaal heilig en vlekkeloos zijn. Degenen die nu bevoegd genoeg zijn om als koningen met mij te regeren, zijn degenen die niet door smerigheid zijn besmet, want ik ben de heilige God zelf en ik wil dat niemand die mijn naam beschaamt. Deze mensen zijn door Satan gezonden om mij te testen en ze zijn daadwerkelijk de lakeien van Satan die verslagen moeten worden (en in de put van de afgrond geworpen).

Mijn familie is heilig en onbevlekt en mijn tempel is schitterend en majesteitelijk (duidend op hen die bezitten wat ik ben en wat ik heb). Wie durft hier binnen te gaan en zomaar oproer te kraaien? Ik zal het hen zeker niet vergeven. Ze zullen volledig vernietigd worden en moeten zich diep schamen. Ik handel in wijsheid. Ik zal hen die mij trotseren en mijn naam te schande zetten volkomen verslaan, zonder mes, zonder vuurwapen en zonder een vin te verroeren. Ik ben grootmoedig en zet mijn werk gestadig voort, zelfs terwijl Satan zo veel hinder veroorzaakt. Ik schenk er geen aandacht aan en zal hem bij de voltooiing van mijn managementplan verslaan. Dat is mijn macht en mijn wijsheid en meer nog: het is een klein deel van mijn oneindige glorie. In mijn ogen zijn degenen die mij trotseren als insecten die in het vuil rondkruipen. Ik kan hen op elk moment met mijn voet doodtrappen, in overeenstemming met mijn bedoelingen. Maar ik doe de dingen met wijsheid. Ik wil dat mijn eerstgeboren zonen er op uit gaan en hen eruit pikken; ik heb er geen haast mee. Ik handel methodisch, op een geordende manier, nauwkeurig en zonder fouten. De eerstgeboren zonen die uit mij geboren zijn, dienen te beschikken over wat ik ben, en mijn oneindige wijsheid in mijn daden te kunnen zien!

Hoofdstuk 92

Iedere persoon kan mijn almacht en mijn wijsheid waarnemen in de woorden die ik spreek en in de dingen die ik doe. Overal waar ik ga, daar is mijn werk. Mijn voetstappen zijn niet alleen in China maar ook, en dat is belangrijker, in alle naties van de wereld. De eerste die deze naam zullen ontvangen, zijn echter alleen de zeven naties die eerder genoemd zijn, want die vormen de fases van mijn werk; jullie zullen hier in de nabije toekomst duidelijkheid over krijgen en het volkomen begrijpen. Als ik het jullie nu vertel, dan ben ik bang dat de meesten onder jullie zullen vallen. Zoals eerder gezegd spreek ik tot jullie en laat ik mijn stem horen in overeenstemming met jullie gestalte, en alles wat ik doe bevat de oneindige wijsheid die niemand kan doorgronden. Ik kan het jullie alleen stukje bij beetje vertellen. Dat moet je weten! Jullie zijn in mijn ogen altijd als kinderen; ik moet jullie bij elke stap leiden en onderrichten. Mensen, jullie kunnen het leven alleen tot het einde toe leven onder mijn leiding, want zonder mijn leiding zou niemand kunnen leven. De hele universum-wereld is in mijn handen, maar je ziet mij niet druk in de weer. Integendeel, ik ben ontspannen en gelukkig. De mensen kennen mijn almacht niet en ze willen zich allemaal zorgen over mij maken. Wat kennen jullie jezelf slecht! Jullie paraderen nog steeds met je onzin in mijn bijzijn en bewonderen jezelf! Dat heb ik lang geleden doorzien. En jullie halen streken met mij uit, verachtelijke ellendelingen! Verlaat mijn huis onmiddellijk! Ik wil dit soort dingen niet. Ik zou liever niemand in mijn koninkrijk hebben dan verachtelijke ellendelingen als jullie toelaten! Wist je dat ik nu al niet meer aan je werk? Ondanks het feit dat je nu nog eet en je kleedt zoals gewoonlijk. Maar wist je wel dat je voor Satan leeft? Dat je dienst doet voor Satan? En toch heb je het lef om voor mij te verschijnen! Je bent zo schaamteloos!

Ik heb vroeger vaak gezegd: “Er zullen binnenkort grote rampen gebeuren; er zijn al grote rampen door mijn handen gebeurd.” Waar verwijst de term ‘grote rampen’ naar, en hoe kan ‘gebeuren’ worden uitgelegd? Jullie denken dat deze grote rampen verwijzen naar de onontkoombare rampen die de geest, de ziel en het lichaam van de mens verwonden en jullie denken dat de ‘aardbevingen, hongersnoden en plagen’ deze grote rampen zijn waarvan ik spreek. Maar wat jullie niet weten is dat jullie mijn woorden verkeerd geïnterpreteerd hebben. En jullie denken dat het woord ‘gebeuren’ betekent dat die grote rampen al begonnen zijn! Maar dat is lachwekkend! Jullie begrijpen het feitelijk op deze manier en als ik jullie verklaringen hoor, dan word ik echt boos. Het mysterie dat de mensen niet hebben kunnen ontrafelen (het geheimzinnigste mysterie) is ook het mysterie dat door de eeuwen heen het meest verkeerd is uitgelegd. Bovendien is dit mysterie iets wat niemand ooit tevoren heeft ervaren (want dit mysterie is alleen in de laatste dagen uitgeoefend en men kan het alleen in het laatste tijdperk zien, maar dat weten ze niet), want ik sluit het hermetisch af en de mens kan er in het geheel niet in doordringen (ze kunnen er zelfs het kleinste deel niet van zien). Nu mijn werk dit stadium heeft bereikt, zal ik jullie inspireren volgens de vereisten van mijn werk, anders zouden jullie dit op geen enkele manier kunnen begrijpen. Ik vang nu aan met communicatie en iedereen moet opletten, want degenen die onvoorzichtig zijn, met inbegrip van mijn eerstgeboren zonen, zullen mijn oordeel ondergaan en in de ernstigste gevallen door mijn hand worden neergeveld. (Wat betekent dat hun geest, ziel en lichaam zullen worden weggenomen). De grote rampen worden genoemd in verband met ieder bestuurlijk decreet van mijn koninkrijk, en elk van mijn bestuurlijke decreten is een deel van de grote rampen. (Mijn bestuurlijke decreten zijn nog niet helemaal aan jullie onthuld, maar jullie hoeven je hierover geen zorgen te maken, want er zijn dingen die jullie maar weinig voordeel brengen als jullie ze te vroeg te weten zouden komen. Onthoud dit! Ik ben een wijze God.) Dus wat is het andere deel? De grote rampen omvatten twee delen: mijn bestuurlijke decreten en mijn toorn. De tijd dat de grote rampen gebeuren is ook de tijd dat mijn toorn zal opvlammen en dat ik mijn bestuurlijke decreten zal bekrachtigen. Dan zal ik tegen mijn eerstgeboren zonen zeggen: zorg dat jullie hierdoor niet ontaarden. Ben je vergeten dat alle dingen en alle zaken door mij zijn voorbestemd? Mijn zoon, wees niet bang! Ik zal je zeker beschermen en je zult mijn zegeningen voorgoed ontvangen en voor de eeuwigheid bij mij zijn. Want je bent mijn geliefde en ik zal je niet in de steek laten, want ik doe geen domme dingen. Als ik zou vernielen wat ik met zo veel moeite heb opgebouwd, zou ik mezelf dan niet in de voet schieten? Ik weet waar je in je hart aan denkt. Herinner jij je dit? Wat wil je dat ik verder nog zeg? Ik zal meer zeggen over de grote rampen. De tijd waarin de grote rampen zullen gebeuren zal de meest angstaanjagende tijd zijn, een tijd waarin de lelijkheid van de mens onthuld zal worden. Er zullen in het licht van mijn aangezicht allerlei demonische gezichten worden onthuld en ze zullen zich nergens kunnen verbergen en nergens dekking kunnen vinden. Het gevolg van de grote rampen zal zijn, dat alle mensen die niet door mij uitverkoren of voorbestemd zijn, voor mij zullen knielen en wenend en tandenknarsend om vergeving zullen smeken. Dit is mijn oordeel over Satan, mijn toornige oordeel. Ik ben momenteel met dit werk bezig, en er zijn misschien mensen die willen beweren dat ze bevoegd zijn en zich een weg kunnen bluffen, maar hoe meer ze zich zo gedragen, des te meer Satan op hen in zal werken, tot het moment dat hun ware gedaante onthuld zal worden.

Ik heb geen haast in mijn werk, ik orkestreer elke persoon persoonlijk (dit drijft de spot met hen, en bewijst dat zij de nakomelingen zijn van de grote rode draak, en ik schenk geen aandacht aan hen, dus het is niet overdreven om het woord ‘orkestreren’ te gebruiken). Bovendien verricht ik elke daad zelf. Alles eindigt met mij in succes en het is een veilig en zeker succes. Alles wat ik doe, stap voor stap, is al voorbeschikt. Ik zal jullie mijn wil en mijn last stukje bij beetje te kennen geven. Vanaf nu zullen mijn woorden aan alle naties en alle volkeren bekend worden gemaakt. Omdat mijn eerstgeboren zonen al compleet zijn gemaakt (de nadruk van mijn woorden ligt op mijn zonen en mijn volk), is de manier waarop ik werk al weer aan het veranderen. Zien jullie dat duidelijk in? Hebben jullie de toon van mijn woorden de afgelopen dagen waargenomen? Ik troost mijn eerstgeboren zonen tijdens elke stap van de weg, maar vanaf nu (omdat mijn eerstgeboren zonen al compleet gemaakt zijn), draag ik een mes in mijn hand (dat zijn de strengste woorden). Wat betreft degenen tegenover wie ik ongunstig gezind ben (te weten degenen die niet voorbestemd of uitverkoren zijn, wat dus niet tegenstrijdig is), het kan me niet schelen of ze dienst doen aan mij of iets anders zijn; ik zal hen onmiddellijk schrappen. Ik ben de almachtige God en ik kan maken dat alle mensen dienst doen aan mij. Ik heb geen enkele moeite om afstand te doen van dat soort mensen; als ik zeg dat ik hen niet wil, dan wil ik hen niet. Nu de tijd gekomen is, hoef ik alleen maar iemand te zien die mij ontstemt om deze persoon onmiddellijk zonder verder onderzoek te verwerpen. Want ik ben de God die zijn belofte nakomt. Tegen degenen die ik heb voorbestemd om in mijn dienst te zijn: het maakt niet uit hoe goed je bent en of je wel of niet iets hebt gedaan dat mij trotseert, als je me ontstemt, dan schop ik je eruit. Ik vrees geen problemen in de toekomst. Ik heb mijn bestuurlijke decreten, ik kom mijn beloftes na en mijn woorden zullen werkelijkheid worden. Zou ik Satan kunnen houden? Luister naar mij, mensen! Jullie hoeven niet bang te zijn; je moet weggaan zodra ik zeg dat je weg moet gaan. Geef me geen excuses, want ik heb je niets te zeggen! Ik heb immers al zoveel geduld gehad en de tijd om mijn bestuurlijke decreten te bekrachtigen is gekomen, evenals jullie laatste dagen. Duizenden jaren lang waren jullie losbandig en deden jullie de dingen altijd op een koppige en eigenzinnige manier, maar ik was altijd tolerant (want ik ben grootmoedig en sta jullie verdorvenheid tot op zekere hoogte toe). Maar de einddatum van mijn toegeeflijkheid is nu aangebroken en het is tijd dat jullie bezeten raken en in de poel van vuur en zwavel worden geworpen. Haast je en maak dat je wegkomt. Ik begin mijn oordeel officieel te bekrachtigen en mijn toorn te ontketenen.

Er vinden in alle naties en op alle plekken van de wereld veelvuldig aardbevingen, hongersnoden, plagen en andere rampen plaats. Terwijl ik mijn grootse werk doe in alle naties en op alle plekken, zullen er ernstigere rampen ontstaan dan ooit tevoren sinds de schepping van de wereld. Dit is het begin van mijn oordeel over alle volkeren, maar mijn zonen mogen zonder zorgen zijn, geen ramp zal jullie overkomen, en ik zal jullie beschermen (dat betekent dat jullie daarna zullen leven in het lichaam maar niet in het vlees, en dus de pijn van geen enkele ramp hoeven te lijden). Jullie zullen samen met mij zijn en regeren als koningen. Jullie zullen over alle naties en volkeren oordelen, en in dit universum en aan het einde van de aarde, samen met mij voor altijd van goede zegeningen genieten. Deze woorden zullen allemaal vervuld en voor jullie ogen verwerkelijkt worden. Ik vertraag zelfs geen enkel uur of geen enkele dag; ik doe de dingen ongelooflijk snel. Wees niet bezorgd of angstig, en de zegen die ik je geef is iets wat niemand je kan ontnemen; dat is mijn bestuurlijk decreet. Alle mensen zullen mij gehoorzaam zijn vanwege mijn daden. Ze zullen onophoudelijk juichen, en bovendien zullen ze eindeloos blijven opspringen van vreugde.

Hoofdstuk 93

Voor je eigen ogen worden de feiten volbracht. Ja, alle dingen zijn volbracht. Mijn werk krijgt vaart, rijst op als een afgevuurde raket waar niemand ooit op had gerekend. Pas als deze dingen gebeuren, zullen jullie de ware betekenis van mijn woorden begrijpen. De nakomelingen van de grote rode draak zijn geen uitzondering, en zij moeten worden gemaakt om mijn wonderbaarlijke daden met eigen ogen te aanschouwen. Denk niet dat ik je niet in de steek zal laten, nu je zeker bent van mij en je mijn daden hebt gezien – zo eenvoudig ligt het niet! Alles wat ik heb gezegd en de dingen die ik heb vastgesteld, zal ik zeker vervullen en zij zullen niet leeg naar mij terugkeren. In China zijn er, afgezien van de minderheid die mijn eerstgeboren zonen zijn, maar weinigen die mijn volk zijn. Daarom zeg ik vandaag duidelijk tegen jullie (de nakomelingen van de grote rode draak, die mij het ergst hebben vervolgd), dat jullie niet veel hoop moeten koesteren, en dat de focus van mijn werk (sinds de schepping van de wereld) gericht zal zijn op mijn eerstgeboren zonen en op verschillende naties buiten China. Om deze reden zal, als mijn eerstgeboren zonen volgroeid zijn, mijn wil zich vervullen. (Zodra mijn eerstgeboren zonen volgroeid zijn, zullen alle dingen gedaan worden, want de opdracht is aan hen gegeven.) Nu laat ik deze mensen een deel van mijn wonderbare daden zien, om de enige reden dat de grote rode draak kan worden beschaamd. Deze mensen kunnen daar eenvoudigweg niet van genieten, maar kunnen alleen maar gelukkig zijn dat ze mij een dienst bewijzen. Ze hebben geen alternatief, want ik heb mijn bestuurlijk decreten en niemand durft daar iets tegenin te brengen.

Ik zal nu communiceren over een aantal situaties met betrekking tot de komst van vreemdelingen, zodat jullie er van tevoren van op de hoogte zijn en alles gereed kunnen maken om van mijn naam te getuigen, boven hen te kunnen gaan staan en hen te regeren. (Omdat de grootste onder hen nog steeds de minste onder jullie is, zeg ik jullie boven hen te staan en hen te regeren.) Al deze mensen hebben de openbaring van de Heilige Geest ontvangen en zullen later China binnendringen, alsof het zo afgesproken was. De grote rode draak wordt onverwachts beetgepakt en doet alles om weerstand te bieden, maar onthoud één ding! Mijn managementplan is volledig gerealiseerd en niets en niemand zal mijn stappen durven verhinderen. Ik geef ze keer op keer een openbaring en ze handelen onder de leiding van de Heilige Geest. Ze zullen de onderdrukking door de grote rode draak zeker niet ondergaan, want bij mij is vrijlating en vrijheid. Ik heb alle dingen op de juiste manier voorbereid en wacht op jullie om het voorbereidende werk te voltooien en hen te hoeden. Ik heb dit altijd tegen jullie gezegd in het verleden, maar de meesten van jullie geloven het nog altijd maar half. Hoe is de situatie nu? Jullie zijn stomverbaasd, nietwaar?

Al deze dingen zijn secundair. Het belangrijkste is dat jullie het voorbereidende werk zo snel mogelijk moeten voltooien. Wees niet bevreesd. Degene die het werk doet, ben ik en als de tijd rijp is, zal ik mijn werk zelf doen. Ik heb de grote rode draak in stukken geslagen. Dat wil zeggen, mijn Geest heeft zich teruggetrokken van alle mensen behalve van mijn eerstgeboren zonen (nu wordt het gemakkelijker om te onthullen wie de nakomelingen zijn van de grote rode draak). Deze mensen zijn klaar met het verlenen van diensten aan mij en ik zal ze terugsturen naar de bodemloze put. (Dat betekent dat ik geen van hen zal gebruiken. Van nu af aan zullen mijn eerstgeboren zonen volledig worden geopenbaard en diegenen die aan mijn zijde staan en geschikt zijn voor mijn gebruik zullen mijn eerstgeboren zonen zijn.) Mijn eerstgeboren zonen, jullie genieten officieel van de zegeningen die ik jullie schenk (want al diegenen die ik haat hebben hun ware aard getoond). Ja, voortaan gebeurt er niets meer met jullie dat mij tart. Jullie zijn echt honderd procent zeker van mij. (Pas in deze tijd is dit volledig volbracht, en ik had deze tijd voorbestemd.) Alles waar jullie in hart en geest aan denken is eindeloze liefde voor mij, eerbied voor mij. Jullie prijzen mij en bewijzen mij te allen tijde eer. Jullie leven werkelijk onder de zorg en de bescherming van mijn liefde; jullie zijn in de derde hemel. Wat een ongeëvenaarde gelukzaligheid en geluk! Het is een ander rijk dat mensen zich moeilijk kunnen voorstellen – de echte geestelijke wereld!

De rampen volgen elkaar op, de een nog ernstiger dan de ander. De situatie wordt met de dag erger. En dit is nog maar het begin. De ernstigste rampen, die later zullen komen, zijn onvoorstelbaar voor de mens. Laat mijn zonen ze uitsorteren; dit is mijn bestuurlijk decreet en dat is wat ik al lang geleden heb besloten. Alle tekenen en wonderen die de mensheid nooit eerder heeft aanschouwd, komen van mij. Ze verschijnen de een na de ander voor alle volkeren (dat wil zeggen: alle mensen van mijn koninkrijk). Maar dat is iets wat in de nabije toekomst zal gebeuren. Wees niet ongerust. Onder alle volken is al gesproken over het binnengaan van het koninkrijk. Maar wat zijn de voorwaarden om het koninkrijk binnen te gaan? En wat is het koninkrijk? Is het een fysieke stad? Jullie begrijpen het verkeerd. Het koninkrijk is niet op aarde, en ook niet in de fysieke lucht. Het is veeleer de geestelijke wereld die niet door de mens kan worden gezien of aangeraakt. Alleen diegenen die volledig door mij zijn vervolmaakt en mijn zegeningen hebben genoten na het aanvaarden van mijn naam, kunnen daar binnengaan. De geestelijke wereld die in het verleden vaak werd genoemd vormt de oppervlakte van het koninkrijk. Maar werkelijk het koninkrijk binnengaan is geen eenvoudige zaak. Degenen die daar binnengaan moeten mijn belofte verkrijgen en mensen zijn die ik zelf heb voorbestemd en uitverkoren. Daarom is de geestelijke wereld geen plaats waar mensen uit eigen wil kunnen komen of gaan. Het begrip van de mensen was vroeger heel oppervlakkig en het waren niet meer dan menselijke opvattingen. Alleen zij die het koninkrijk binnengaan, kunnen zegeningen genieten. De mensheid kan niet alleen niet van deze zegeningen genieten, maar ze ook nog eens niet zien, en dit is de laatste van mijn bestuurlijke decreten.

Hoofdstuk 94

Ik keer terug naar Sion met mijn eerstgeboren zonen – begrijpen jullie werkelijk de ware betekenis van deze woorden? Ik heb jullie er herhaaldelijk aan herinnerd dat ik wil dat jullie snel opgroeien om met mij te regeren. Weten jullie dat nog? Deze dingen houden direct verband met mijn vleeswording: ik kwam vanuit Sion in de wereld in het vlees om door het vlees een groep mensen te vormen die een van zin zijn met mij, daarna keren we naar Sion terug. Dit houdt in dat we vanuit het vlees naar het oorspronkelijke lichaam terugkeren. Dit is de ware betekenis van “terugkeren naar Sion”. Dit is ook de ware betekenis en focus van mijn gehele managementplan en zelfs het belangrijkste onderdeel van mijn managementplan, dat niemand kan belemmeren en dat onmiddellijk tot stand wordt gebracht. Als je in het vlees bent, zul je nooit van menselijke opvattingen en gedachten afkomen, je zult al helemaal niet de aardse lucht wegwerpen, het stof afschudden en je zult altijd klei zijn; alleen in het lichaam zul je in aanmerking komen om de zegeningen te genieten. Wat zijn zegeningen? Weten jullie dat nog? In het vlees kan er geen sprake zijn van zegeningen, dus moet iedere eerstgeboren zoon het pad van het vlees naar het lichaam volgen. In het vlees word je onderdrukt en vervolgd door de grote rode draak (dit komt omdat je geen macht hebt, je hebt geen heerlijkheid verworven), maar in het lichaam zal het heel anders zijn en zul je trots en opgetogen zijn. De tijd van onderdrukking zal geheel verdwenen zijn en je zult voor altijd bevrijd en vrij zijn. Het moet zo zijn als ik moet toevoegen wat ik ben en wat ik heb in jullie. Anders hebben jullie alleen mijn eigenschappen. Hoe iemand ook een ander aan de buitenkant imiteert, ze kunnen niet exact hetzelfde zijn. Alleen in het heilige geestelijke lichaam (dit verwijst naar het lichaam) kunnen we exact hetzelfde zijn. (Dit verwijst naar het hebben van dezelfde eigenschappen, hetzelfde wezen, dezelfde bezittingen en het vermogen om het met elkaar eens te zijn en verenigd, onverdeeld en ongedeeld te zijn, want alles is het heilige geestelijke lichaam.)

Waarom beginnen jullie nu de wereld te haten en te walgen van allerlei vervelende zaken zoals eten, aankleden enzovoort en kunnen jullie niet wachten om ze weg te doen? Dit is het teken dat jullie de geestelijke wereld (het lichaam) zullen binnengaan en jullie hier allemaal een voorgevoel van hebben (hoewel niet iedereen in dezelfde mate). Ik zal allerlei verschillende mensen, verschillende gebeurtenissen en verschillende dingen gebruiken ten dienste van mijn meest cruciale stap en zij zullen allemaal voor mij dienen. Dat moet ik doen. (Dit kan ik uiteraard niet in het vlees volbrengen en alleen mijn Geest Zelf kan dit werk doen, omdat de tijd nog niet gekomen is.) Dit is het laatste kleine beetje functie voor de hele universum-wereld. Iedereen zal mij loven en mij vreugdevol prijzen. Mijn grote werk is voltooid. De zeven schalen met plagen giet ik uit met mijn handen, de zeven donderslagen luiden, de zeven bazuinen weerklinken en de zeven zegels worden geopend, voor de universum-wereld, voor alle naties en alle volken en voor alle bergen, de rivieren en alle dingen. Wat zijn de zeven schalen met plagen? Waar zijn ze voor bestemd? Waarom zeg ik dat ik ze uitgiet met mijn handen? Er zal veel tijd verstrijken voordat iedereen overtuigd zal zijn en voordat iedereen het volledig zal begrijpen. Ook al vertel ik het jullie nu, jullie zullen er maar een klein gedeelte van begrijpen. Volgens de ideeën van mensen zijn de zeven schalen met plagen bestemd voor alle landen en volken van de wereld, maar in feite is dit niet het geval. Deze zeven schalen met plagen verwijzen naar de invloed van Satan de duivel en naar de samenzwering van de grote rode draak (het voorwerp dat ik gebruik om voor mij te dienen). Op dat moment zal ik Satan en de grote rode draak loslaten om de zonen en het volk te tuchtigen. Zo zal geopenbaard worden wie de zonen zijn en wie het volk zijn. Zij die zijn misleid, zijn degenen die geen doelwitten van mijn voorbestemming waren, terwijl mijn eerstgeboren zonen op dat tijdstip met mij zullen regeren. Zo zal ik de zonen en het volk compleet maken. Het uitgieten van de zeven schalen met plagen zal niet alle naties en alle volken treffen, maar alleen mijn zonen en mijn volk. Zegeningen komen niet zomaar en er moet een volle prijs worden betaald. Wanneer de zonen en het volk opgroeien, zullen de zeven schalen met plagen grondig worden weggehaald en daarna niet meer bestaan. Wat is het luiden van de zeven donderslagen? Dit is niet moeilijk te begrijpen. Op het moment dat mijn eerstgeboren zonen en ik het lichaam worden, zullen de zeven donderslagen luiden. Dit zal het hele universum doen schudden, alsof de hemel en aarde omgekeerd werden. Iedereen zal dit weten en er is niemand die het niet zal weten. Op dat moment zullen mijn eerstgeboren zonen en ik samen zijn in heerlijkheid en zal de volgende stap van mijn werk beginnen. Veel mensen zullen knielen om genade en vergeving, omdat de zeven donderslagen luiden. Maar dit zal niet langer het Tijdperk van Genade zijn: het zal de tijd voor toorn zijn. Wat betreft alle mensen die kwaad doen (zij die ontucht plegen, er dubieuze geldpraktijken op nahouden, onduidelijke grenzen tussen mannen en vrouwen hanteren, die mijn management verstoren of aantasten, wier geest geblokkeerd is, die door boze geesten bezeten zijn enzovoort – allen behalve mijn uitverkorenen), niemand van hen zal de dans ontspringen of vergeven worden, maar ze zullen allemaal in het dodenrijk worden geworpen en voor altijd omkomen! De zeven bazuinen die weerklinken, verwijzen niet naar de grote slechte omgeving en evenmin naar iets wat aan de wereld wordt verkondigd, wat geheel en al een opvatting van de mens is. De zeven bazuinen verwijzen naar mijn toornige uitspraak. Wanneer mijn stem (majestueuze oordeel en toornige oordeel) zich roert, weerklinken de zeven bazuinen. (Dit is op dit moment het hevigst in mijn huis, waaraan niemand kan ontkomen.) En alle demonen in het dodenrijk en de hel, groot en klein, zullen hun hoofd in hun handen nemen en in alle richtingen vluchten, onder geween en tandengeknars, beschaamd en niet in staat zich ergens te verbergen. Op het moment beginnen niet de zeven bazuinen te weerklinken, maar zijn mijn razende woede en ook mijn strengste oordeel aan de orde, waaraan niemand kan ontkomen en die allen moeten ondergaan. Op dit moment is wat geopenbaard is niet de inhoud van de zeven zegels. De zeven zegels zijn de zegeningen die jullie in de toekomst zullen genieten. Het openen verwijst alleen naar de aankondiging ervan, maar jullie hebben deze zegeningen nog niet genoten. Wanneer jullie de zegeningen wel genieten, zullen jullie de inhoud van de zeven zegels kennen. Nu krijgen jullie slechts een voorproefje van wat nog niet zover is. Ik kan het jullie alleen maar stap voor stap vertellen in toekomstig werk, zodat jullie het persoonlijk zullen ervaren, een ongekende heerlijkheid zullen voelen en in een toestand van oneindige vervoering zullen bestaan.

De zegeningen van eerstgeboren zonen kunnen genieten, is geen sinecure en ook niet iets wat de gemiddelde persoon kan bereiken. Ik zal nog eens benadrukken en krachtiger zeggen dat ik mijn eerstgeboren zonen strikte eisen moet opleggen. Anders kunnen zij mijn naam niet verheerlijken. Ik wijs resoluut af wie ook onbetamelijk in de wereld is en ik wijs nog meer af wie er een losse moraal op nahoudt of overspelig is. (Zij spelen geen rol in het worden van Gods volk – hier leg ik speciale nadruk op.) Denk niet dat wat je in het verleden deed over en uit is – hoe kan er zoiets goeds bestaan! Is het zo eenvoudig om de status van eerstgeboren zoon te verkrijgen? En op dezelfde manier wijs ik iedereen af die tegen mij is, iedereen die mij niet herkent in mijn vlees, iedereen die mij hindert terwijl ik mijn wil uitvoer en iedereen die mij vervolgt – ik ben zo hardvochtig (omdat ik mijn macht volledig terug heb genomen)! Tot slot wijs ik iedereen op dezelfde manier af die in zijn leven geen tegenslagen heeft gehad. Ik wil degenen die, net als ik, moeilijkheden hebben doorstaan, ook al zijn het maar kleine moeilijkheden. Anders trap ik zulke personen eruit. Wees niet schaamteloos in je wens om mijn eerstgeboren zoon te zijn en tegenover mij te pronken. Ga weg van mij! Je hebt mij eerder onbelangrijke zaken verteld en geprobeerd om mij daarmee te behagen! Dit is blindheid! Weet je niet dat ik je haat, ellendeling! Denk je dat ik je duistere zaakjes niet ken? Je verbergt je keer op keer! Weet je niet dat je je duivelgezicht hebt verraden? Ook al kunnen mensen het niet zien, denk je dat ik het niet kan zien? Zij die mij dienen, zijn geen goede dingen maar een stelletje ellendelingen. Ik moet met ze afrekenen en zal ze in de put van de afgrond werpen en verbranden!

Iemand die op een goddeloze manier spreekt, die ontrouw handelt en die niet goed met anderen samenwerkt, zo’n persoon zou wel koning willen zijn. Ben je niet aan het dromen? Heb je geen waanideeën? Zie je niet wat je bent? Je bent een ellendeling! Heeft zo iemand enig nut? Verdwijn snel uit mijn ogen! Iedereen moet een duidelijk begrip hebben van wat ik zeg, geïnspireerd worden door mijn woorden, mijn almacht herkennen en mijn wijsheid kennen. Er is vaak beweerd dat het heilige geestelijke lichaam verschenen is. Zeggen jullie trouwens dat het heilige geestelijke lichaam verschenen is of niet? Is wat ik zeg loos gepraat? Wat is het heilige geestelijk lichaam? In welke omstandigheden is het heilige geestelijk lichaam er? Voor mensen is het onvoorstelbaar en niet te bevatten. Ik zeg jullie: ik ben volmaakt en in mij is alles open en wordt alles vrijgegeven (want ik doe wat wijs is en spreek vrijuit). Niets onder de dingen die ik doe is beschamend en alles wordt in het licht gedaan, zodat iedereen volkomen overtuigd kan zijn. Bovendien kan niemand iets grijpen wat tegen mij gebruikt kan worden. Dit is een uitleg van het “heilige” in het heilige geestelijke lichaam. Ik heb dan ook herhaaldelijk benadrukt dat ik niemand van hen wil die beschamende dingen doet. Dit is één item van mijn bestuurlijke decreten en is tevens één aspect van mijn gezindheid. Het geestelijke lichaam verwijst naar mijn uitspraak. Wat ik zeg, heeft altijd een doel, heeft altijd wijsheid, maar is niet onderhevig aan controle. (Ik zeg wat ik zeggen wil en het is mijn Geest die Zijn stem laat horen en het is mijn persoon die spreekt.) Wat ik zeg, wordt om niet vrijgegeven en wanneer het niet met de opvattingen van mensen strookt, is het de tijd om mensen te openbaren. Het is mijn gepaste regeling. Wanneer dus de persoon die ik ben spreekt of handelt, is het altijd een goede gelegenheid om het wezen van Satan te ontmaskeren. Op het moment dat ik gezalfd ben, verschijnt het heilige geestelijke lichaam. In de toekomst verwijst het heilige geestelijke lichaam naar het lichaam en er zijn twee aspecten aan de betekenis. Er is één aspect van de betekenis in het heden en er is een ander aspect van de betekenis in de toekomst. Maar in de toekomst zal het heilige geestelijke lichaam heel anders zijn dan in het heden – het zal het verschil zijn tussen hemel en aarde. Niemand kan het zich voorstellen en ik zal het jullie persoonlijk moeten openbaren.

Hoofdstuk 95

Mensen denken dat alles heel eenvoudig is, terwijl dat feitelijk niet het geval is. In alle dingen zijn geheimenissen verborgen, alsook mijn wijsheid en mijn plannen. Geen detail wordt over het hoofd gezien, en alles wordt door mij bestuurd. Het oordeel van de grote dag zal alle mensen treffen die mij niet oprecht liefhebben (bedenk dat het oordeel van de grote dag gericht zal zijn op eenieder die deze naam krijgt) en zal hen laten huilen en tandenknarsen. Het geluid van geweeklaag komt uit het dodenrijk en uit de hel. Het zijn geen mensen die daar huilen, maar demonen. Hun wenen is het gevolg van mijn oordeel, dat de uiteindelijke redding van mijn managementplan voor mensen zal brengen. Ik heb altijd hoop gekoesterd voor sommige mensen. Maar ik ben gaan beseffen dat ik deze mensen één voor één moet verlaten, want mijn werk heeft dat stadium bereikt en dat is iets dat niemand kan veranderen. Allen die niet tot mijn eerstgeboren zonen of tot mijn volk behoren, zal ik in de steek laten en moeten hier weg! Jullie zullen moeten inzien dat, afgezien van mijn eerstgeboren zonen en mijn volk, alle anderen in China het nageslacht vormen van de grote rode draak en moeten worden verworpen. Jullie zullen moeten beseffen dat China immers een natie is die door mij is vervloekt, en enkele van mijn mensen daar zijn niet meer dan diegenen die ten dienste staan van mijn toekomstig werk. Om het anders te zeggen, afgezien van mijn eerstgeboren zonen is er niemand anders – ze zullen allemaal vergaan. Denk niet dat ik te extreem ben in mijn daden – dit is mijn bestuurlijke decreet. Degenen die mijn vloek ondergaan zijn het voorwerp van mijn haat, dat is zeker. Ik maak geen fouten. Als ik mensen zie die mij mishagen, gooi ik ze eruit. Dat is voldoende bewijs dat je door mij bent vervloekt en een afstammeling bent van de grote rode draak. Laat mij jullie opnieuw op het hart drukken: er zijn alleen eerstgeboren zonen van mij in China (afgezien van mijn mensen die ten dienste staan) en dat is mijn bestuurlijke decreet. Maar mijn eerstgeboren zonen zijn met zo weinigen en zijn allen door mij voorbestemd – ik weet wat ik doe. Ik ben niet bang voor je negativiteit en ik koester geen vrees dat je je tegen mij zult keren en me zult bijten, want ik heb mijn bestuurlijke decreten en mijn toorn. Dat wil zeggen, ik houd de grote rampen in mijn hand en ben nergens bang voor, omdat ik alle dingen aanschouw alsof ze al zijn bereikt, en wanneer die dag aanbreekt, zal ik jullie ten volle uitselecteren. Je kunt niet door mensen worden vervolmaakt of toegerust om een eerstgeboren zoon van mij te worden, maar veeleer berust dit volledig in mijn uitverkiezing. Degene van wie ik zeg dat hij een eerstgeboren zoon is, is een eerstgeboren zoon. Vecht er niet om of grijp er niet naar. Alle dingen rusten bij mij, de almachtige God Zelf.

Op een dag zal ik jullie allen toestaan te zien wat mijn bestuurlijke decreten zijn en wat mijn toorn is (allen zullen voor mij buigen, allen zullen mij aanbidden, allen zullen mij om vergeving smeken en allen zullen in gehoorzaamheid blijven; nu laat ik alleen mijn eerstgeboren zonen een deel ervan zien). Ik zal alle nakomelingen van de grote rode draak laten zien dat ik velen heb uitverkoren om te worden geofferd (iedereen behalve mijn eerstgeboren zonen) om mijn eerstgeboren zonen te vervolmaken, en dat ik de grote rode draak in zijn eigen sluwe listen verstrikt heb doen raken. (In mijn managementplan zendt de grote rode draak al diegenen uit die mij dienen – iedereen behalve mijn eerstgeboren zonen – om mijn managementplan te verstoren; maar hij is in zijn eigen sluwheid verstrikt geraakt, en zij allen verlenen mijn werk een dienst. Dit is een onderdeel van de ware betekenis van mijn plan om alles dienstbaar te maken aan mijn werk.) Als vandaag de dag alle dingen zijn bereikt, zal ik me van dat alles ontdoen, ik zal het verpletteren onder mijn voeten. Zo zal ik de grote rode draak vernederen en volkomen beschaamd maken (ze proberen door bluffen zegeningen te verkrijgen, maar hadden nooit gedacht dat ze juist mij zouden dienen) – dat is mijn wijsheid. Als ze dit horen, denken mensen dat ik geen gevoelens of genade ken of menen ze dat ik geen menselijkheid in me heb. Ik ben inderdaad zonder gevoelens of genade tegenover Satan, en bovendien ben ik God Zelf die de menselijkheid overstijgt. Hoe kun je dan zeggen dat ik een God ben die menselijk is? Weet je niet dat ik niet van deze wereld ben? Weet je niet dat ik boven alle dingen verheven ben? Afgezien van mijn eerstgeboren zonen is er niemand zoals ik, niemand die mijn gezindheid heeft (geen menselijke maar een goddelijke gezindheid) en is niemand die mijn eigenschappen bezit.

Als de poort naar de geestelijke wereld wordt geopend, zullen jullie alle geheimenissen zien, waardoor jullie volledig een vrij rijk kunnen binnengaan en mijn liefdevolle omhelzing en eeuwigdurende zegeningen kunnen binnengaan. Mijn hand heeft de mensheid altijd ondersteund. Maar er is een deel van de mensheid dat ik zal redden en een deel dat ik niet zal redden. (Ik zeg ‘ondersteund’, want als ik de ganse wereld niet had ondersteund, zou die lang geleden al in het dodenrijk zijn gevallen.) Laat dat duidelijk zijn! Dit is mijn managementplan. En wat is mijn managementplan? Ik heb de mensheid geschapen, maar ik was nooit van plan om ieder mens voor me te winnen, maar wilde slechts een klein deel van de mensheid winnen. Dus waarom heb ik zoveel mensen gemaakt? Ik heb eerder gezegd dat voor mij alles vrijheid en bevrijding is en dat ik doe wat ik wil. Toen ik de mensheid schiep, was dat om ze een normaal leven te laten leiden, zodat er een klein deel van de mensheid kon opstaan die mijn eerstgeboren zonen zouden zijn, mijn zonen en mijn volk. Er kan worden opgemerkt dat alle mensen, dingen en voorwerpen – afgezien van mijn eerstgeboren zonen, mijn volk en mijn zonen – allen dienstdoener zijn en dat ze allemaal moeten omkomen. Op die manier zal mijn volledige managementplan worden voltooid. Dat is mijn managementplan, dat is mijn werk en dat zijn mijn volgende stappen. Als alles voorbij is, zal ik volkomen rust vinden. Op dat moment zal alles goed worden en zal alles vreedzaam en geborgen zijn.

Het tempo van mijn werk is zo snel dat niemand het zich kan indenken. Het verandert van dag tot dag en wie het niet kan bijhouden, zal verlies lijden. Men kan zich alleen dag bij dag vasthouden aan het nieuwe licht (hoewel mijn bestuurlijke decreten, en de visies en de waarheid die ik met jullie deel, nooit veranderen). Waarom spreek ik elke dag? Waarom verlicht ik jullie voortdurend? Begrijpen jullie de ware betekenis die hierin ligt? Nog steeds lachen de meeste mensen. Ze maken grapjes en zijn niet serieus. Ze letten eenvoudigweg niet op mijn woorden, maar voelen slechts een kort moment van vrees als ze ze horen. Daarna worden mijn woorden al snel weer vergeten en zijn ze zich al gauw niet meer bewust van hun eigen identiteit en worden zorgeloos. Weten jullie hoe je ervoor staat? Of iemand mij dient of door mij is voorbestemd en uitverkoren, wordt alleen door mijn handen bepaald. Niemand kan dat veranderen. Ik moet alles zelf doen, zelf kiezen en voorbestemmen. Wie durft er te zeggen dat ik een onverstandige God ben? Elk woord dat ik zeg en alles wat ik doe, is mijn wijsheid. Wie durft mijn management te hinderen of mijn plannen te verijdelen? Ik zal ze zeker niet vergeven! De tijd is in mijn handen en ik vrees geen uitstel. Ben ik niet degene die beslist wanneer mijn managementplan eindigt? Is dat niet een kwestie van één enkele gedachte van mijn kant? Als ik zeg dat het klaar is, is het klaar, en het eindigt als ik zeg dat het eindigt. Ik heb geen haast en ik zal passende maatregelen nemen. De mens moet zich echter niet met mijn werk bemoeien en niet op eigen houtje dingen voor mij doen. Ik vervloek eenieder die zich ermee bemoeit – dat is een van mijn bestuurlijke decreten. Ik doe mijn werk zelf en ik heb niemand anders nodig (ik sta die dienstdoeners toe om te handelen, anders zouden ze niet overhaast of blindelings durven handelen). Al het werk wordt door mij geregeld, wordt door mij beslist, want ik ben de enige God Zelf.

Alle naties van de wereld wedijveren met elkaar om macht en winst, en vechten voor gebiedsuitbreiding, maar wees niet bezorgd, want al deze dingen staan in mijn dienst. En waarom zeg ik dat ze in mijn dienst staan? Ik doe de dingen zonder een vinger uit te steken. Om Satan te oordelen, laat ik ze eerst met elkaar twisten om ze daarna uiteindelijk ten ondergang te brengen en te verstrikken in hun eigen sluwe plannen (ze willen met mij strijden om de macht, maar uiteindelijk draait het erop uit dat ze mij dienstbaar zijn). Ik spreek slechts en geef mijn orders, en iedereen zal doen wat ik je opdraag, anders zal ik je in één keer vernietigen. Al deze dingen maken deel uit van mijn oordeel, want ik gebied alle dingen, en alle dingen zijn door mij verordend. Ieder mens die iets doet, doet het onvrijwillig, vanuit mijn bestuur, en ik hoop dat jullie vol van mijn wijsheid kunnen zijn in de gebeurtenissen die spoedig zullen plaatsvinden. Ga niet onbezonnen te werk, maar kom wat vaker dichter bij me als deze dingen jullie overkomen. Wees in alle opzichten voorzichtiger en behoedzamer, opdat je je niet tegen mijn tuchtiging verzet en in Satans listige plannen verstrikt raakt. Jullie zouden inzicht moeten krijgen vanuit mijn woorden, weten wat ik ben en zien wat ik heb. Jullie moeten de dingen doen vanuit de betekenisvolle trekken van mijn gelaat en moeten niet roekeloos te werk gaan. Doe wat ik doe en zeg wat ik zeg. Ik zeg jullie deze dingen van tevoren, zodat jullie fouten kunnen vermijden en niet in de verleiding komen. En wat is wat ik ben en wat ik heb? Weten jullie het echt? Het lijden dat ik onderga maakt deel uit van wat ik ben, omdat het deel uitmaakt van mijn gewone menselijkheid. En wat ik ben, kan ook gevonden worden in mijn volmaakte goddelijkheid – weten jullie dat? Wat ik ben bestaat uit twee aspecten. Het ene aspect is dat van mijn menselijkheid, terwijl het andere dat van mijn volmaakte goddelijkheid is. Alleen deze twee aspecten samen vormen de volledige God Zelf. Wat mijn volmaakte goddelijkheid is, omvat ook meerdere goede dingen: ik word door geen enkele beperking van mensen, zaken of dingen gehinderd; ik overstijg alle omgevingen; ik overstijg elke beperking van tijd, ruimte of geografie; ik ken alle mensen, zaken en dingen als de rug van mijn hand; en toch ben ik nog altijd vlees en botten, in tastbare vorm; ik ben nog steeds die persoon in de ogen van mensen, maar de aard is veranderd – het is geen vlees, maar lichaam. Deze dingen zijn slechts een klein deel ervan. Ook al mijn eerstgeboren zonen zullen in de toekomst zo zijn. Dat is de weg die moet worden gegaan en degenen die verdoemd zijn kunnen daar niet aan ontsnappen. Terwijl ik dat doe, zullen al diegenen die niet voorbestemd zijn, er allemaal worden uitgeschopt (want dit is Satan die mij test om te zien of mijn woorden kloppen). Degenen die zijn voorbestemd, kunnen er niet aan ontsnappen, waar ze ook gaan. Daaraan kunnen jullie de principes achter deze daad van mij herkennen. Wat ik heb verwijst naar mijn wijsheid, mijn kennis, mijn vindingrijkheid en elk woord dat ik zeg. Zowel mijn menselijkheid als mijn goddelijkheid bezitten het. Dat wil zeggen, alles wat door mijn menselijkheid wordt gedaan en wat door mijn goddelijkheid wordt gedaan, is wat ik heb. Niemand kan deze dingen wegnemen of verwijderen, ze zijn in mijn bezit en niemand kan dat veranderen. Dit is mijn strengste bestuurlijke decreet (want voor de menselijke opvatting zijn veel dingen die ik doe niet in overeenstemming met hun opvattingen; ze kunnen ook niet door mensen worden begrepen; dit is het besluit dat mensen het meest overtreden en het is ook het meest ernstig, daarom lijdt hun leven in dat opzicht verlies). Ik zal het je opnieuw zeggen, jullie moeten een gewetensvolle benadering volgen van dat waartoe ik jullie aanspoor – jullie moeten niet achteloos zijn!

Hoofdstuk 96

Ik zal iedereen tuchtigen die uit mij geboren is maar mij toch niet kent om al mijn toorn te tonen, mijn grote kracht te tonen en al mijn wijsheid te tonen. In mij is alles rechtvaardig en is er absoluut geen onrechtvaardigheid, geen misleiding en geen valsheid; wie vals en bedrieglijk is, moet wel een zoon van de hel zijn – moet wel in het dodenrijk geboren zijn. In mij is alles openbaar; wat ik ook zeg om te bewerkstelligen, wordt bewerkstelligd en wat ik ook zeg om te vestigen, wordt gevestigd. Niemand kan deze dingen veranderen of evenaren, want ik ben de ene en enige God Zelf. In wat er komen gaat, zal iedereen in de groep van mijn voorbestemde en uitverkoren eerstgeboren zonen een voor een geopenbaard worden. Iedereen die niet tot de groep van mijn eerstgeboren zonen behoort, zal hierdoor door mij verstoten worden. Zo doe en verwezenlijk ik mijn werk. Momenteel ontmasker ik enkele mensen, met als enige doel dat mijn eerstgeboren zonen mijn wonderbare daden kunnen zien, maar later zal ik niet op deze manier te werk gaan. Ik zal veeleer voortgaan vanuit de algemene situatie in plaats van ze een voor een hun ware natuur te laten tonen (want demonen lijken in beginsel allemaal op elkaar, het is dan ook genoeg om er enkelen te kiezen ter illustratie). Al mijn eerstgeboren zonen zijn duidelijk in hun hart en ik hoef niet uit te weiden (want op de bestemde tijd zullen ze zeker de een na de ander geopenbaard worden).

Het ligt in mijn aard om mijn beloftes na te komen en in mij is er niets verborgen of verhuld. Wat jullie ook moeten begrijpen, ik zal jullie er alles over vertellen, maar wat jullie niet behoren te weten, zal ik jullie absoluut niet vertellen, anders zijn jullie misschien niet in staat om stand te houden. Hou je niet vast aan kleine dingen, waardoor de belangrijke dingen verloren gaan – dat is het echt niet waard. Geloof dat ik de almachtige God ben en dat alles tot stand zal worden gebracht en dat alles gemakkelijk en aangenaam zal worden. Zo doe ik dingen. Wie gelooft, hem zal ik toestaan om te zien. Wie niet gelooft, hem zal ik niet toestaan om te weten en hem nooit begrip bijbrengen. In mij is er geen gevoel of barmhartigheid en wie mij om mijn tuchtiging beledigt, hem zal ik zeker doden zonder hem te sparen. Ik zal iedereen op dezelfde manier behandelen. Ik ben jegens iedereen hetzelfde – ik koester geen persoonlijke gevoelens en handel op geen enkele manier emotioneel. Hoe is het mogelijk dat mensen hierdoor mijn rechtvaardigheid en majesteit niet kunnen zien? Dit is mijn wijsheid en mijn gezindheid, die niemand kan veranderen en niemand volledig kan kennen. Mijn handen hebben altijd de leiding over alles, de hele tijd, en ik regel altijd alles om mij te dienen wanneer ik daartoe ook maar een seintje geef. Talloze mensen staan mij ten dienste om mijn managementplan te vervullen, maar aan het eind zien ze de zegeningen maar kunnen ze die niet genieten – hoe jammerlijk! Maar niemand kan mijn hart veranderen. Dit is mijn bestuurlijke decreet (wat een bestuurlijk decreet betreft: niemand kan het veranderen, dus wanneer ik in de toekomst spreek, als ik ergens mijn zinnen op heb gezet, is dat zeer zeker mijn bestuurlijke decreet. Denk eraan! Overtreed dit decreet niet, anders zul je verlies lijden), en het is ook een onderdeel van mijn managementplan. Het is mijn eigen werk, niet iets wat zomaar iedereen kan doen. Ik moet dit doen – ik moet dit regelen, wat afdoende is om mijn almacht te tonen en mijn toorn te manifesteren.

De meeste mensen weten het nog steeds niet en hebben geen duidelijk beeld bij mijn menselijkheid. Ik heb het meerdere keren gezegd, maar jullie tasten nog steeds in het duister en begrijpen niet veel. Maar dit is mijn werk en nu, op dit moment, geldt: wie weet, weet en wie niet weet, dwing ik niet. Het kan alleen maar op deze manier. Ik heb duidelijk gesproken en zal het later niet meer zeggen (want ik heb te veel gezegd en het heel duidelijk gezegd. Iemand die mij kent, heeft zeker het werk van de Heilige Geest en is ongetwijfeld een van mijn eerstgeboren zonen. Iemand die mij niet kent, is dat ongetwijfeld niet, wat bewijst dat ik mijn Geest al van hem heb weggenomen). Maar uiteindelijk zal ik zorgen dat iedereen mij kent – mij volledig kent in zowel mijn menselijkheid als in mijn goddelijkheid. Dit zijn de stappen van mijn werk en ik moet op deze manier werken. Dit is ook mijn bestuurlijke decreet. Iedereen moet mij de enige waarachtige God noemen en mij onophoudelijk prijzen en toejuichen.

Mijn managementplan is al helemaal voltooid en alles is reeds lang tot stand gebracht. Voor het menselijke oog ziet het eruit alsof veel van mijn werk nog gaande is, maar ik heb het al goed geregeld en het hoeft alleen nog maar te worden voltooid volgens mijn stappen, een voor een (want vóór de schepping van de wereld heb ik voorbestemd wie beproeving kan doorstaan, wie niet door mij uitverkoren en voorbestemd kan worden en wie niet in mijn lijden kan delen. Zij die wel in mijn lijden kunnen delen, dat wil zeggen zij die door mij voorbestemd en uitverkoren zijn, zal ik zeker behouden en in staat stellen om boven alles uit te stijgen). Ik weet duidelijk in mijn hart wie welke rol heeft. Ik weet heel goed wie mij dient, wie een eerstgeboren zoon is en wie er onder mijn zonen en mijn volk is. Ik weet dit feilloos. Wie ik in het verleden een eerstgeboren zoon heb genoemd, is nu nog steeds een eerstgeboren zoon en wie ik in het verleden geen eerstgeboren zoon heb genoemd, is nu nog steeds geen eerstgeboren zoon. Wat ik ook doe, betreur ik niet en verander ik ook niet zomaar. Ik meen wat ik zeg (er is niets frivools in mij) en dit verandert nooit! Zij die mij dienen, dienen mij altijd: zij zijn mijn vee, zij zijn mijn paarden (maar deze mensen worden nooit verlicht in hun geest; wanneer ik gebruik van hen maak, zijn ze nuttig, maar wanneer ik geen gebruik van hen maak, dood ik ze. Wanneer ik spreek van vee en van paarden, bedoel ik degenen die niet verlicht zijn in hun geest, die mij niet kennen en die mij ongehoorzaam zijn, en zelfs als ze gehoorzaam en onderworpen en eenvoudig en eerlijk zijn, zijn ze nog steeds echt vee en echte paarden). Welnu, de meeste mensen zijn losbandig en ongeremd voor mijn aangezicht, praten en lachen wanordelijk, gedragen zich oneerbiedig – zij zien alleen mijn menselijkheid, niet mijn goddelijkheid. In mijn menselijkheid is dit gedrag toelaatbaar en kan ik het door de vingers zien, maar in mijn goddelijkheid is het niet zo eenvoudig. In de toekomst zal ik beslissen dat je hebt gezondigd door godslastering tegen mij te plegen. Met andere woorden: mijn menselijkheid kan men beledigen, maar mijn goddelijkheid niet en wie ook in de minste mate in conflict met mij is, zal ik onmiddellijk oordelen, zonder dralen. Denk niet dat je zonder enige verantwoordelijkheid kunt spreken en handelen omdat je vele jaren betrokken bent geweest bij de persoon die ik ben en mij goed hebt leren kennen. Daar bekommer ik mij echt niet erg om! Wie het ook is, ik zal hem met rechtvaardigheid behandelen. Dit is mijn rechtvaardigheid.

Mijn mysteries worden dagelijks aan mensen geopenbaard en ze worden met de dag duidelijker, volgens de fases van openbaring, wat voldoende is om het tempo van mijn werk te tonen. Dit is mijn wijsheid (ik zeg het niet rechtstreeks. Ik verlicht mijn eerstgeboren zonen en verblind de nakomelingen van de grote rode draak). Verder zal ik mijn mysterie aan jullie openbaren door mijn Zoon. Dingen die onvoorstelbaar zijn voor mensen zal ik jullie vandaag openbaren om jullie grondige kennis en duidelijk begrip bij te brengen. Bovendien bestaat dit mysterie in iedereen buiten mijn eerstgeboren zonen, maar niemand kan het begrijpen. Hoewel het in iedere persoon is, kan niemand het herkennen. Wat zeg ik? In mijn werk tijdens deze periode en in mijn uitspraken tijdens deze periode noem ik vaak de grote rode draak, Satan, de duivel en de aartsengel. Wat zijn zij? Wat is hun relatie? Wat wordt er in deze dingen gemanifesteerd? De manifestaties van de grote rode draak zijn verzet tegen mij, gebrek aan begrip en inzicht in de betekenis van mijn woorden, frequente vervolging van mij en het streven naar plannen om mijn management te verstoren. Satan wordt als volgt gemanifesteerd: met mij strijden om macht, mijn uitverkoren volk in bezit willen nemen en negatieve woorden uiten om mijn volk te misleiden. De manifestaties van de duivel (zij die mijn naam niet aannemen, die niet geloven, zijn allemaal duivels) zijn als volgt: de geneugten van het vlees najagen, zich aan kwade lusten overgeven, leven onder slavernij aan Satan, sommigen weerstaan mij en sommigen steunen mij (maar bewijzen niet dat zij mijn geliefde zonen zijn). De manifestaties van de aartsengel zijn als volgt: onbeschoft spreken, goddeloos zijn, vaak mijn toon aannemen om mensen de les te lezen, zich alleen richten op mij uitwendig nadoen, eten wat ik eet en gebruiken wat ik gebruik; kortom, op gelijke voet met mij willen staan, ambitieus zijn maar zonder mijn kwaliteit en zonder mijn leven te hebben, een verspilling zijn. Satan, de duivel en de aartsengel zijn allemaal typische demonstraties van de grote rode draak, dus zij die niet door mij voorbestemd of uitverkoren zijn, zijn allemaal de nakomelingen van de grote rode draak. Dat is absoluut waar! Zij zijn allemaal mijn vijanden. (Satans verstoringen zijn echter uitgezonderd. Als je natuur mijn kwaliteit heeft, kan niemand dat veranderen. Omdat je nu nog in het vlees leeft, zul je af en toe met Satans verleidingen worden geconfronteerd – dit is onvermijdelijk – maar je moet altijd voorzichtig zijn.) Daarom zal ik alle nakomelingen van de grote rode draak buiten mijn eerstgeboren zonen in de steek laten. Hun natuur kan nooit veranderen en het is de eigenschap van Satan. Zij manifesteren de duivel en leven de aartsengel na. Dit is volkomen waar. De grote rode draak waarvan ik spreek is niet echt een grote rode draak; het is veeleer de boze geest die tegen mij opstaat, voor wie de ‘grote rode draak’ een synoniem is. Dus alle geesten buiten de Heilige Geest zijn boze geesten en men kan ook zeggen de ze de nakomelingen van de grote rode draak zijn. Dit dient voor iedereen zonneklaar te zijn.

Hoofdstuk 97

Ik zal aan elke afzonderlijke persoon mijn wonderbaarlijke daden laten zien en mijn wijze woorden laten horen. Het moet aan elke afzonderlijke persoon zijn en het moet betrekking hebben op elke afzonderlijke kwestie. Dit is mijn bestuurlijke decreet en het is mijn toorn. Ik zal iedere afzonderlijke persoon en elke afzonderlijke kwestie erbij betrekken, zodat alle mensen van het ene uiteinde van het universum tot het andere het met hun eigen ogen zullen zien, en zo niet, dan zal ik er nooit mee ophouden. Mijn toorn is volledig uitgestort en er is geen greintje achtergehouden. Hij is tot iedere persoon gericht die deze naam accepteert (hij zal spoedig tot alle landen van de wereld worden gericht). En wat houdt mijn toorn in? Hoe ernstig is deze? Aan welk type mens valt mijn toorn ten deel? De meeste mensen denken dat toorn de ernstigste graad van boosheid is, maar dat is niet de volledige betekenis ervan. Mijn toorn en mijn bestuurlijke decreten zijn twee onlosmakelijke delen; wanneer ik mijn bestuurlijke decreten uitvaardig, volgt direct daarop mijn toorn. Dus wat is precies toorn? Toorn is een bepaalde mate van oordeel die ik aan mensen toebedeel, en is het principe achter het uitvaardigen van al mijn bestuurlijke decreten. Als wie dan ook een van mijn decreten overtreedt, zal mijn toorn van een overeenkomstige sterkte zijn, afhankelijk van het decreet dat overtreden is. Op mijn toorn volgen mijn bestuurlijke decreten en op mijn bestuurlijke decreten volgt toorn. Mijn bestuurlijke decreten en mijn toorn vormen een onlosmakelijk geheel. Het is het strengste oordeel en niemand mag ertegen zondigen. Alle mensen moeten het in acht nemen, anders zullen ze merken dat het moeilijk te vermijden is om door mijn hand te worden neergeslagen. Door de eeuwen heen hebben de mensen hier nooit van geweten (hoewel sommige mensen leden onder de pijn veroorzaakt door grote rampen, wisten ze hier toch niets van af; maar dit wordt vooral vanaf heden verordend). Vandaag onthul ik echter alles aan jullie, opdat jullie kunnen vermijden beledigend te zijn.

Alle mensen zouden mijn stem moeten horen en in mijn woorden moeten geloven, anders zal ik niet handelen of enig werk uitvoeren. Ieder woord en elke actie van mij zijn de voorbeelden die jullie zouden moeten volgen. Ze vormen een voorbeeld en een model dat jullie moeten volgen. De reden waarom ik geïncarneerd ben, is opdat jullie kunnen zien wat ik ben en wat ik heb in mijn menselijkheid. In de toekomst zal ik jullie getuige laten zijn van wat ik ben en wat ik heb in mijn goddelijkheid. De dingen moeten op deze manier stap voor stap plaatsvinden. Anders zullen de mensen gewoonweg niet in staat zijn te geloven en zullen ze geen kennis bezitten over mij. Ze zullen daarentegen slechts onduidelijk en troebel zijn wat visies betreft en niet bij machte zijn een duidelijk begrip van mij te hebben. Mijn woorden hebben aangetoond dat mijn persoon volledig aan jullie verschenen is, maar mensen zijn dwaas en onwetend. Daarom horen ze mijn woorden en toch kennen ze mij niet. Mensen verzetten zich nog steeds tegen mij als de huidige incarnatie; daarom zet ik mijn toorn en bestuurlijke decreten in om dit boosaardige en losbandige oude tijdperk af te straffen en Satan en zijn duivels volkomen beschaamd te doen staan. Dit is de enige manier, het is het lot voor de mensheid, en het is het einde dat de mensheid te wachten staat. De uitkomst is een uitgemaakte zaak die niemand kan veranderen en waar niemand zich uit kan praten. Alleen ik heb het laatste woord; dit is mijn management en het is mijn plan. De mensen moeten allen geloven en in hun hart en door het woord overtuigd zijn. Zij die geluk bereiken in dit leven zullen zeker eeuwig lijden, terwijl zij die lijden in dit leven, zeker voor eeuwig gezegend zullen zijn. Dit heb ik voorbestemd en niemand mag dit veranderen. Niemand mag mijn hart veranderen, en niemand mag ook maar één extra woord aan mijn woorden toevoegen. Er mag al helemaal niemand willekeurig een woord verwijderen. Ik zal zeker alle overtreders tuchtigen.

Mijn mysteries worden dagelijks aan jullie openbaard – begrijpen jullie ze werkelijk? Zijn jullie er echt zeker van? Ben je in staat het te doorzien wanneer Satan je misleidt? Dit wordt bepaald door jullie gestalten in het leven. Ik zeg toch dat alle dingen door mijzelf zijn voorbestemd, waarom word ik dan tot vleesgeworden persoon om mijn eerstgeboren zonen te vervolmaken? Bovendien, waarom heb ik zoveel werk verricht waarvan mensen denken dat het zinloos is? Ben ik het die verward is? Onthoud dit! Alles wat ik doe heeft niet alleen het doel om mijn eerstgeboren zonen te winnen, maar – belangrijker nog – om Satan te beschamen. Hoewel hij me tart, heb ik toch de macht zijn nakomelingen tegen hem in opstand te doen komen, en mij te gaan loven. Bovendien doe ik alles wat ik doe zodat de volgende stap van het werk soepel zal verlopen, en zodat de gehele wereld me zal toejuichen en loven en alle dingen die ademen voor mij zullen knielen en mij zullen verheerlijken; dat zal werkelijk een dag van glorie zijn. Ik houd alle zaken in mijn handen en wanneer de zeven donderslagen weerklinken, zullen alle zaken volledig volbracht zijn, nooit veranderend, volledig vastgelegd. Vanaf dat moment zal het nieuwe leven van de nieuwe hemel en aarde worden binnengegaan, volledig nieuwe omstandigheden binnengaand, en het leven van het koninkrijk zal beginnen. Maar hoe is het gesteld binnen het koninkrijk? Mensen kunnen dat eenvoudigweg niet helder waarnemen (omdat niemand ooit eerder van het leven van het koninkrijk heeft geproefd, en dus is het alleen maar verbeeld in de geesten van de mensen en overdacht in hun harten). Bij de overgang van het kerkelijk leven naar het leven van het koninkrijk, dat is de overgang van de huidige naar de toekomstige gesteldheid, zullen gedurende deze tijd veel dingen gebeuren die mensen zich van tevoren nooit hadden voorgesteld. Het kerkelijk leven is de voorloper van de intreding in het leven van het koninkrijk, dus voordat het leven van het koninkrijk zich aandient, zal ik alle mogelijke moeite doen om het kerkelijk leven te voeden. Wat is het kerkelijk leven? Het is dat allen, met inbegrip van mijn eerstgeboren zonen, mijn woorden eten, drinken en genieten en me kennen, en zodoende mijn brandmerk en zuivering ontvangen, teneinde mijn bestuurlijke decreten, oordeel en toorn te begrijpen, zodat zij het veroorzaken van onrust kunnen vermijden in het leven van het koninkrijk. En wat is het leven van het koninkrijk? Het leven van het koninkrijk is waar mijn eerstgeboren zonen heersen als koningen tezamen met mij, alle volkeren en naties besturend (slechts mijn eerstgeboren zonen en ik zijn in staat het leven van het koninkrijk te genieten). Hoewel mijn zonen en mijn volk samengesteld uit alle volkeren en alle naties het koninkrijk binnengaan, zijn zij niet in staat het leven van het koninkrijk te genieten. Het leven van het koninkrijk kan alleen worden genoten door degenen die de spirituele wereld binnengaan. Dus alleen mijn eerstgeboren zonen en ik zijn in staat om in het lichaam te leven, terwijl mijn zonen en mijn volk in het vlees blijven leven. (Maar dit is niet het vlees dat door Satan is verdorven. Dit is de betekenis van mijn eerstgeboren zonen die samen met mij regeren als koningen.) Alle andere mensen zullen hun geesten, zielen en lichamen worden ontnomen en deze zullen in het dodenrijk worden geworpen. Dat wil zeggen dat deze mensen volledig zullen vergaan en ophouden te bestaan (toch moeten zij alle verbintenissen met en wreedheden van Satan ondergaan, zoals ontberingen en rampen). Wanneer dit eenmaal gebeurd is, zal het leven van het koninkrijk officieel op het goede spoor zijn en zal ik beginnen om officieel mijn daden te onthullen (opdat ze openlijk en niet verborgen onthuld zullen worden). Vanaf dan zullen er zeker geen zuchten en geen tranen meer zijn. (Er zal immers niet langer iets zijn wat mensen pijn kan doen, of hen doet wenen of lijden, en dit geldt ook voor mijn zonen en mijn volk. Maar er is één punt dat moet worden benadrukt, namelijk dat mijn zonen en mijn volk voor altijd vlees zullen zijn.) Alles zal vrolijk zijn en een zalig visioen. Het zal niet iets fysieks zijn, het zal iets zijn wat niet met fysieke ogen kan worden gezien. Zij die mijn eerstgeboren zonen zijn, zullen er ook van kunnen genieten; dit is mijn wonderbaarlijke daad en mijn macht.

Ik wens dat jullie in staat zullen zijn mijn wil na te streven en te allen tijde attent te zijn voor mijn hart. Voorbijgaand plezier kan je gehele leven vernietigen, terwijl voorbijgaand lijden een eeuwigheid van zegeningen kan inluiden. Wees niet ontroostbaar; dit is het pad dat begaan moet worden. Ik heb al vaak gezegd: “Degenen die zich oprecht voor mij uitputten, zal ik zeker groots zegenen.” Wat zijn zegeningen? Deze zijn niet alleen welke vandaag worden verworven, maar meer nog welke in de toekomst genoten zullen worden – alleen deze zijn ware zegeningen. Wanneer jullie terugkeren naar de Berg Sion, zullen jullie eindeloze dankbaarheid betonen voor jullie huidig lijden, want dit is mijn zegen. Op dit moment leven in het vlees is op de Berg Sion zijn (wat betekent dat je binnenin mij leeft), terwijl morgen in het lichaam leven de dag van glorie zal zijn, en des te meer inhoudt dat men op de Berg Sion verkeert. Nadat jullie deze woorden gehoord hebben die ik uitspreek, begrijpen jullie wat met de Berg Sion bedoeld wordt. De Berg Sion is een synoniem voor het koninkrijk, en het is ook de spirituele wereld. Op de Berg Sion van vandaag, ben je in het vlees en ontvang je troost en mijn genade; op de Berg Sion van de toekomst, zul je in het lichaam zijn, de zegening van het heersen als koningen genietend. Dit moet beslist niet worden genegeerd. En laat onder geen beding tijden voorbij glippen waarin zegeningen kunnen worden verworven; vandaag is vandaag, tenslotte, en het is zeer verschillend van morgen. Wanneer je zegeningen zult genieten, zul je denken dat de genade van vandaag niet noemenswaardig is. Dit is wat ik je toevertrouw, en het is mijn laatste raadgeving.

Hoofdstuk 98

Alles zal op ieder van jullie neerkomen, en het zal jullie in staat stellen meer van mij te weten en zekerder van mij te zijn. Het zal jullie toestaan mij te kennen, de enige God Zelf, om mij de Almachtige te kennen, om mij, de vleesgeworden God Zelf te kennen. Daarna zal ik uit het vlees komen, naar Sion terugkeren, terugkeren naar het goede land Kanaän, dat is mijn verblijfplaats, dat is mijn bestemming, en het is de basis van waaruit ik alles schep. Nu begrijpt niemand van jullie de betekenis van de woorden die ik zeg, er is niet één persoon die de betekenis van deze woorden kan begrijpen. Pas wanneer alles aan jullie wordt geopenbaard zullen jullie begrijpen waarom ik deze woorden spreek. Ik behoor niet tot de wereld en ik behoor zelfs niet tot het heelal, omdat ik de enige God Zelf ben. Ik houd de universele wereld in mijn hand, ik heb er zelf de heerschappij over, en mensen kunnen zich alleen aan mijn gezag onderwerpen, mijn heilige naam uitspreken, voor mij juichen en mij loven. Alles zal gaandeweg aan jullie worden geopenbaard. Al is niets verborgen, jullie kunnen mijn manier van spreken en de toon van mijn woorden nog steeds niet doorgronden. Jullie begrijpen nog steeds niet waar mijn managementplan om gaat. Dus ik zal jullie later over alle dingen vertellen die jullie niet begrijpen in wat ik heb gezegd, want voor mij is alles simpel en duidelijk, terwijl het voor jullie uitzonderlijk moeilijk is; jullie begrijpen er eenvoudigweg helemaal niets van. Daarom zal ik mijn manier van spreken veranderen, ik zal dingen niet met elkaar verbinden wanneer ik spreek, maar zal elk punt stuk voor stuk verhelderen.

Waar gaat de wederopstanding uit de doden over? Is dat sterven in het vlees en dan na de dood terugkeren naar het lichaam? Wordt dat wederopstanding uit de doden genoemd? Is het zo simpel? Ik ben de almachtige God, wat weet jij hiervan? Hoe doorgrond jij dit? Zou de wederopstanding uit de doden tijdens mijn eerste vleeswording werkelijk letterlijk kunnen worden opgevat? Verliep het proces werkelijk zoals het in de tekst werd beschreven? Ik heb gezegd dat als ik niet openhartig spreek, als ik het niet duidelijk vertel, niemand in staat zal zijn de betekenis van mijn woorden te begrijpen. Er is in de loop van de eeuwen niet één persoon geweest die niet dacht dat de wederopstanding uit de doden zo was. Sinds de schepping van de wereld heeft niemand de ware betekenis hiervan begrepen. Werd ik werkelijk aan het kruis genageld? En kwam ik na de dood uit het graf? Ging het werkelijk zo? Kon dat werkelijk waar zijn? Door alle eeuwen heen heeft niemand daar enige inspanning in gestoken, niemand heeft mij daardoor leren kennen en er is niet één persoon die niet gelooft, iedereen denkt dat dit waar is. Zij weten niet dat elk woord van mij een diepere betekenis heeft. Wat is dan precies de wederopstanding uit de dood? (In de nabije toekomst zullen jullie dit ervaren, dus ik zal jullie er van tevoren over vertellen.) Elk geschapen wezen wil liever leven dan sterven. Vanuit mijn standpunt bezien is de dood van het vlees geen echte dood. Wanneer mijn Geest wordt teruggeroepen van een persoon, sterft die persoon. Daarom noem ik al die demonen die door Satan verdorven zijn gemaakt (diegenen die geen geloof hebben, alle ongelovigen) de doden. Sinds de schepping van de wereld heb ik mijn Geest toegevoegd aan iedereen die ik heb uitverkoren. Na een fase die op de schepping volgde, werden mensen echter enige tijd bezeten door Satan. Dus vertrok ik, en begonnen mensen te lijden (het lijden dat ik heb doorstaan toen ik geïncarneerd was en aan het kruis was genageld, zoals waarover is gesproken). Maar op de door mij voorbeschikte tijd (de tijd toen mijn in de steek laten van mensen eindigde), eiste ik de mensen die ik had voorbestemd weer op, en opnieuw plaatste ik mijn Geest in jullie, zodat jullie weer tot leven kwamen. Dit wordt ‘wederopstanding uit de doden’ genoemd. Nu zijn diegenen die werkelijk in mijn Geest leven al bovenaards, en zij leven allemaal in het lichaam. Maar binnenkort zullen jullie allemaal jullie manier van denken afwerpen, jullie opvattingen afwerpen, en alle aardse verstrikkingen afwerpen. Maar het is niet, zoals mensen zich voorstellen, opstaan uit de dood na lijden. Dat jullie nu leven is een eerste voorwaarde voor het in het lichaam leven, het is het noodzakelijke pad om de geestelijke wereld te betreden. Dat uitstijgen boven normale menselijkheid waarover ik het heb, houdt in dat je geen familie, geen echtgenote, geen kinderen en geen menselijke noden hebt. Het houdt in dat je je uitsluitend concentreert op het naleven van mijn beeld, je uitsluitend concentreert op mij binnen te gaan en niet denkt aan zaken buiten mij. Overal waar je gaat is je thuis, dat is uitstijgen boven normale menselijkheid. Jullie hebben die woorden van mij totaal verkeerd begrepen, jullie begripsvermogen is te oppervlakkig. Hoe zal ik precies aan alle landen en alle volkeren verschijnen? In het vlees vandaag? Nee! Wanneer de tijd komt, zal ik in mijn lichaam verschijnen in elk land van het universum. De tijd dat vreemdelingen jullie nodig hebben om hen te leiden is nog niet gekomen. Op dat moment zullen jullie uit het vlees moeten komen en het lichaam moeten betreden om hen te leiden. Dit is de waarheid, maar het is niet de ‘wederopstanding uit de doden’ die mensen zich voorstellen. Op de aangewezen tijd zullen jullie zonder het te weten uit het vlees komen, de geestelijke wereld binnengaan en samen met mij over alle landen heersen. Het is nog geen tijd. Wanneer ik het nodig heb dat jullie in het vlees zijn, zullen jullie in het vlees zijn (in overeenstemming met de vereisten van mijn werk moeten jullie nu de denkwijze hebben, jullie moeten nog in het vlees leven, dus jullie moeten nog steeds de dingen doen die jullie in overeenstemming met mijn stappen in het vlees moeten doen; wacht niet passief af, want dat vertraagt zaken). Wanneer ik het nodig heb dat jullie in het lichaam als herders van de kerk optreden, zullen jullie uit het vlees komen, jullie denkwijze afleggen en je helemaal op mij verlaten om te leven. Heb vertrouwen in mijn macht, heb vertrouwen in mijn wijsheid. Alles zal door mij persoonlijk worden gedaan. Jullie hoeven alleen te wachten om te genieten. Alle zegeningen zullen tot jullie komen en jullie zullen een onuitputtelijke en eindeloze voorraad krijgen. Wanneer die dag komt, zullen jullie het principe begrijpen van hoe ik dit doe, jullie zullen mijn wonderbaarlijke daden kennen en begrijpen hoe ik mijn eerstgeboren zonen naar Sion terugbreng. Dit is werkelijk niet zo ingewikkeld als jullie je voorstellen, maar het is evenmin zo eenvoudig als jullie denken.

Ik weet dat als ik dit zeg, jullie nog minder in staat zijn mijn bedoeling hierachter te begrijpen en nog erger in verwarring zijn. Jullie zullen het door elkaar halen met wat ik eerder heb gezegd, zodat jullie helemaal niets kunnen begrijpen, en het zal lijken dat er geen uitweg is. Maak je maar geen zorgen, ik zal jullie alles vertellen. Alles wat ik zeg heeft betekenis. Ik heb gezegd dat ik bestaande dingen tot niets kan terugbrengen en een veelheid aan zaken kan maken uit niets. In de menselijke voorstelling van zaken moet je, om het lichaam te betreden vanuit het vlees, uit de doden zijn herrezen. In het verleden gebruikte ik deze methode en manifesteerde ik mijn grootste wonder, maar vandaag is niet hetzelfde als het verleden. Ik zal jullie rechtstreeks van het vlees het lichaam in brengen. Is dit geen nog groter teken en wonder? Is dit geen nog grotere manifestatie van mijn almacht? Ik heb mijn plan, ik heb mijn bedoelingen. Wie is er niet in mijn handen? Ik werk en ik weet het. Mijn werkmethoden zijn vandaag immers anders dan in het verleden. Ik pas mijn werkmethoden aan in overeenstemming met de veranderende tijdperken. Toen ik aan het kruis werd genageld was, was dat het Tijdperk van Genade, maar nu is het de eindtijd. De snelheid van mijn werk gaat omhoog, die is niet meer dezelfde snelheid als in het verleden, laat staan dat die langzamer is dan in het verleden, hij is juist veel sneller dan in het verleden. Er is eenvoudigweg geen manier om het te beschrijven, er is geen noodzaak voor zoveel ingewikkelde processen. Het staat mij vrij om wat dan ook te doen; is het niet zo, dat er slechts één gezaghebbend woord van mij nodig is om te bepalen hoe mijn wil zal worden voltooid en hoe ik jullie volmaakt zal maken? Alles wat ik zeg, zal zeker worden gedaan. In het verleden zei ik vaak dat ik zou lijden, en ik stond niet toe dat mensen het hadden over het lijden dat ik voordien had doorstaan; dat noemen was godslasterlijk jegens mij. Dat is omdat ik God Zelf ben en er voor mij geen tegenspoed is; wanneer je het over dit lijden hebt, maak je mensen aan het huilen. Ik heb gezegd dat er in de toekomst geen zuchten en geen tranen zullen zijn. Het zou vanuit dit aspect moeten worden verklaard, en dan kan de betekenis van mijn woorden worden begrepen. De betekenis van ‘mensen kunnen dit lijden eenvoudigweg niet verdragen’ is dat ik me kan losmaken van alle menselijke opvattingen en denken, me kan losmaken van de emoties van het vlees, me kan losmaken van alle overblijfsels van wereldsheid en dat ik het vlees kan verlaten en het nog steeds kan verdragen als iedereen me afwijst. Dat volstaat om te bewijzen dat ik de enige God Zelf ben. Ik heb gezegd: “Elke eerstgeboren zoon moet de geestelijke wereld vanuit het vlees betreden; dit is het pad dat zij moeten nemen om samen met mij als koningen te regeren.” De betekenis van deze zin is dat wanneer je datgene tegenkomt dat je je in het verleden hebt voorgesteld, je officieel uit het vlees zult komen en het lichaam zult betreden om officieel die vorsten en koningen te gaan oordelen. Zij zullen worden geoordeeld op basis van de dingen die gedurende deze tijd gebeuren. Het is echter niet zo gecompliceerd als jullie je voorstellen, het zal in een oogwenk gebeuren. Jullie zullen niet uit de doden hoeven verrijzen en jullie zullen zelfs niet hoeven lijden (omdat jullie lijden en ontberingen op aarde al ten einde zijn gekomen en ik heb al gezegd dat ik mijn eerstgeboren zonen daarna niet meer onder handen zal nemen). De eerstgeboren zonen zullen hun zegeningen genieten, dit houdt in dat jullie zonder het te weten de geestelijke wereld zullen binnengaan. Waarom zeg ik dat dit mijn barmhartigheid en genade zijn? Als iemand alleen de geestelijke wereld kon binnengaan na uit de doden te zijn opgestaan, zou dit bij lange na niet barmhartig en genadig zijn. Dus dit is de duidelijkste uitdrukking van mijn barmhartigheid en genade, en bovendien openbaart het mijn voorbeschikking en mijn uitverkiezing van mensen. Het volstaat om te laten zien hoe streng mijn bestuurlijke decreet is. Ik zal genadig zijn tegenover iedereen die ik verkies en barmhartig zijn tegenover iedereen die ik verkies. Niemand zal dat betwisten of zich verzetten. Ik zal dit alles besluiten.

Mensen kunnen dit niet begrijpen en zetten zichzelf onder druk tot ze geen adem meer krijgen en dan nog steeds binden ze zichzelf vast. Het denken van mensen is werkelijk beperkt, dus moeten ze afkomen van menselijk denken en menselijke opvattingen. Vandaar dat ik uit het vlees moet komen en de geestelijke wereld moet betreden om de leiding in handen te nemen en alles te regelen. Dat is de enige manier om over alle volkeren en alle landen te heersen en mijn wil in vervulling te doen gaan. Dat is niet ver weg. Jullie hebben geen vertrouwen in mijn almacht, jullie kennen niet de mens die ik ben. Jullie denken dat ik maar een mens ben, jullie kunnen mijn goddelijkheid helemaal niet zien. Dingen zullen compleet zijn wanneer ik wil dat ze compleet zijn. Daar is alleen het woord uit mijn mond voor nodig. Jullie hebben in wat ik onlangs heb gezegd en in al mijn handelen slechts aandacht besteed aan het aspect van mijn menselijkheid, maar jullie hebben geen aandacht besteed aan het aspect van mijn goddelijkheid. Dat wil zeggen dat jullie denken dat ik ook denkwijzen en opvattingen heb. Maar ik heb gezegd dat mijn gedachten, mijn ideeën en geest, al mijn handelen, alles wat ik doe en alles wat ik zeg, de volledige manifestatie zijn van God Zelf. Zijn jullie dat allemaal vergeten? Jullie zijn allemaal verwarde mensen! Jullie begrijpen de betekenis van mijn woorden niet. Ik heb jullie toegestaan het aspect van mijn normale menselijkheid te zien uit wat ik heb gezegd (ik heb jullie toegestaan mijn normale menselijkheid te zien in mijn dagelijks leven, in werkelijkheid, omdat jullie nog steeds niet het aspect begrijpen van mijn normale menselijkheid uit wat ik tijdens deze periode heb gezegd), en toch begrijpen jullie mijn normale menselijkheid niet, en jullie proberen alleen maar iets te pakken te krijgen dat tegen mij kan worden gebruikt en jullie zijn tomeloos tegenover mij. Jullie zijn blind! Jullie zijn onwetend! Jullie kennen mij niet! Ik heb heel lang vruchteloos gesproken, jullie kennen mij totaal niet. Jullie beschouwen mijn normale menselijkheid eenvoudigweg niet als een onderdeel van de volledige God Zelf! Hoe kan ik dan niet kwaad zijn? Hoe kan ik dan weer barmhartig zijn? Ik kan slechts met mijn toorn reageren op deze kinderen van de ongehoorzaamheid. Zo aanmatigend, zo onwetend over mij! Jullie denken dat de mens die ik ben onrecht heeft gedaan! Hoe kan ik onrecht doen? Zou ik er zomaar voor kiezen enig vlees aan te nemen? Mijn menselijkheid en mijn goddelijkheid zijn twee onafscheidelijke delen die samen de volledige God Zelf maken. Dat zou jullie nu volmaakt duidelijk moeten zijn! Mijn woorden hebben hun hoogtepunt al bereikt en mijn woorden kunnen niet nog verder worden uitgelegd!

Hoofdstuk 99

Omdat het tempo van mijn werk aan het versnellen is, kan niemand mijn voetstappen volgen of doordringen tot mijn geest, toch dit is de enige weg om op voort te gaan. Dit is ‘de dood’ (die verwijst naar het onvermogen om mijn wil te bevatten, het onvermogen om te begrijpen wat ik met mijn woorden bedoel; dit is een andere uitleg van ‘de dood’ en duidt niet op het ‘verlaten zijn door mijn Geest’) in de zin ‘wederopstanding uit de dood’, hetgeen al eerder besproken is. Wanneer jullie en ik van deze fase naar het lichaam zijn overgegaan, zal de oorspronkelijke betekenis van de opstanding uit de dood worden vervuld (dat wil zeggen: de oorspronkelijke betekenis van de opstanding uit de dood). Thans verkeren jullie in deze toestand: jullie kunnen mijn wil niet bevatten en jullie kunnen mijn voetstappen niet vinden. Bovendien slagen jullie er niet in om mentaal tot rust te komen, zodat jullie je innerlijk ongemakkelijk voelen. Deze toestand is exact het ‘lijden’ dat ik eerder noemde, en binnen dit lijden dat mensen niet kunnen verdragen denken jullie na over jullie eigen toekomst; anderzijds aanvaarden jullie mijn brandend vuur en mijn oordeel, waardoor jullie van alle kanten worden bestoken. Bovendien kunnen jullie in mijn toon en de manier waarop ik spreek geen enkele regel bevatten, en één dag van openbaring bevat verschillende toonsoorten, zodat jullie hevig lijden. Dit zijn de stappen in mijn werk. Dit is mijn wijsheid. In de toekomst zullen jullie in dit opzicht een zwaarder lijden ervaren, en dit alles dient om alle hypocriete mensen te ontmaskeren – dit zou nu duidelijk moeten zijn! Dit is de manier waarop ik werk. Met de motivatie van dit soort lijden, en nadat jullie de pijn hebben ervaren die gelijkwaardig is aan de dood, zullen jullie een ander rijk binnengaan. Jullie zullen het lichaam binnengaan en samen met mij regeren over alle naties en volkeren.

Waarom heb ik onlangs op nog strengere toon gesproken? Waarom is mijn toon zo vaak veranderd en waarom is mijn manier van werken zo vaak veranderd? In deze dingen schuilt mijn wijsheid. Mijn woorden werden gesproken voor iedereen die deze naam heeft aanvaard (of zij nu wel of niet geloven dat mijn woorden kunnen worden volbracht), mijn woorden moeten dus door iedereen worden gehoord en gezien, en ze mogen niet worden achtergehouden, aangezien ik mijn manier van werken en mijn wijsheid heb. Ik gebruik mijn woorden om mensen te oordelen, mensen te ontmaskeren, en de menselijke natuur bloot te leggen. Daarbij selecteer ik degenen die door mij zijn uitverkoren, en verstoot ik diegenen die niet door mij zijn voorbestemd of uitverkoren. Dit alles is mijn wijsheid en het wonder van mijn werk. Dit is exact mijn methode in deze fase van mijn werk. Is er onder de mensen iemand die mijn wil kan bevatten? Is er onder de mensen iemand die rekening houdt met mijn last? Degene die het werk doet ben ik, God Zelf. Er zal een dag komen dat jullie de betekenis van deze woorden van mij volledig zullen doorgronden, en dat het jullie volkomen duidelijk zal zijn waarom ik deze woorden wil spreken. Mijn wijsheid is eindeloos, oneindig en onmetelijk, en voor de mensen is ze volkomen ondoordringbaar. Ze kunnen er slechts een deel van zien via de dingen die ik doe, maar wat zij zien is nog altijd gebrekkig en onvolledig. Wanneer jullie volledig van deze fase naar de volgende bent overgegaan, dan zullen jullie het helder kunnen zien. Denk eraan! Nu is het meest kostbare tijdperk – het is de laatste fase waarin jullie in het vlees zijn. Jullie leven nu is het laatste van je fysieke leven. Wanneer jullie vanuit het vlees de spirituele wereld binnengaan, zal op dat moment alle pijn jullie verlaten. Jullie zullen zeer verheugd zijn en juichen, en onophoudelijk zul je opspringen van vreugde. Maar het moet jullie duidelijk zijn dat deze woorden die ik spreek alleen voor de eerstgeboren zonen zijn, omdat alleen de eerstgeboren zonen deze zegen waardig zijn. Intreden in de spirituele wereld is de grootste zegen, de hoogste zegen en de meest waardevolle vreugde. Wat jullie nu te eten krijgen en wat je mag dragen, is niets meer dan de geneugten van het vlees, en het is een gunst waar ik simpelweg geen acht op sla. De focus van mijn werk ligt op de volgende fase (het binnengaan van de spirituele wereld en het aanschouwen van de universum-wereld).

Ik heb gezegd dat de grote rode draak al door mij is neergeworpen en verpletterd. Hoe kunnen jullie mijn woorden niet geloven? Waarom wensen jullie nog altijd vervolging en tegenspoed voor mij te verdragen? Is dit voor jullie niet een onnodige prijs om te betalen? Heb ik jullie er niet veelvuldig aan herinnerd dat je alleen maar hoeft te genieten, terwijl ik persoonlijk het werk doe? Waarom staan jullie dan te trappelen om actie te ondernemen? Jullie weten echt niet hoe je moet genieten! Ik heb alles volledig voor jullie voorbereid. Waarom is er niemand van jullie naar mij toegekomen om het te nemen? Jullie verkeren nog altijd in onzekerheid over wat ik heb gezegd! Jullie begrijpen mij niet! Jullie denken dat ik maar wat prietpraat verkondig en jullie zijn echt ezelskoppen! (De volledige voorbereidingen waarover ik spreek, betekenen dat jullie meer naar mij op moeten kijken, en meer tot mij moeten bidden, terwijl ik persoonlijk zal werken om eenieder die mij weerstaat te vervloeken, en eenieder die jullie vervolgt te straffen.) Je weet niets over mijn woorden! Ik openbaar al mijn mysteriën aan jullie, en hoeveel van jullie begrijpen die werkelijk? Hoeveel van jullie begrijpen ze diepgaand? Wat is mijn troon? Wat is mijn ijzeren staf? Wie van jullie weet het? Wanneer mijn troon wordt genoemd, denken de meeste mensen dat dat is waar ik zit, of dat het verwijst naar mijn woonplaats, of dat het verwijst naar mij, naar de persoon die ik ben. Dit zijn allemaal verkeerde inzichten – ze zijn allemaal een warrige puinhoop! Niets ervan is correct, toch? Dit is de manier waarop jullie allen het begrijpen en bevatten – dit is gewoon een enorm misbegrip! Wat is gezag? Wat is de relatie tussen gezag en de troon? De troon is mijn gezag. Op het moment dat mijn eerstgeboren zonen mijn troon hooghouden, zullen zij van mij gezag ontvangen. Alleen ik heb gezag, dus alleen ik heb de troon. Met andere woorden, nadat mijn eerstgeboren zonen geleden hebben zoals ik leed, zullen zij aanvaarden wat ik ben en wat ik heb, en zij zullen alles van mij ontvangen, en dit is het proces waardoor ze de status van eerstgeboren zoon zullen bereiken. Het zal de tijd zijn wanneer mijn eerstgeboren zonen mijn troon hooghouden, en het zal de tijd zijn dat zij gezag van mij aanvaarden. Jullie zouden dit nu moeten begrijpen! Alles wat ik zeg is duidelijk en volkomen ondubbelzinnig zodat iedereen het zal begrijpen. Zet jullie eigen opvattingen opzij, en wacht om de mysteriën te aanvaarden die ik aan jullie openbaar! Wat is dus de ijzeren staf? In de vorige fase duidde hij op mijn harde woorden, maar nu is het anders dan in het verleden. Nu verwijst de ijzeren staf naar mijn daden: grote rampen die gezag dragen. Dus wanneer de ijzeren staf wordt genoemd, is dit in combinatie met gezag. De oorspronkelijke betekenis van de ijzeren staf verwijst naar grote rampen – hij maakt deel uit van gezag. Iedereen moet dit duidelijk zien en alleen zo kunnen zij mijn wil bevatten en openbaring vanuit mijn woorden ontvangen. Wie het werk van de Heilige Geest heeft, houdt de ijzeren staf in zijn hand, en hij is het die gezag draagt en die het recht heeft om elke grote ramp ten uitvoer te brengen. Dit is een clausule van mijn bestuurlijke decreten.

Alles is geopend voor jullie (verwijzend naar het gedeelte dat duidelijk is aangegeven) en alles is verborgen voor jullie (verwijzend naar het geheime gedeelte van mijn woorden). Ik spreek met wijsheid: ik laat jullie alleen de letterlijke betekenis begrijpen van sommige van mijn woorden, terwijl ik je de betekenis van andere liet bevatten (maar de meeste mensen kunnen die niet begrijpen), omdat dit de volgorde van mijn werk is. Ik kan jullie alleen de ware betekenis van mijn woorden vertellen als je een bepaalde gestalte hebt bereikt. Dit is mijn wijsheid en dit zijn mijn wonderlijke daden (bedoeld om jullie te vervolmaken, om Satan grondig te verslaan en de duivels te vernederen). Pas wanneer jullie een ander rijk binnengaan zul je het volledig kunnen begrijpen. Ik moet het wel op deze manier doen, omdat er in de menselijke opvattingen veel dingen zijn waar mensen simpelweg niet bij kunnen, en zelfs als ik duidelijk spreek, zullen jullie het nog altijd niet begrijpen. Het menselijk verstand is tenslotte beperkt, en er zijn veel dingen die ik alleen aan jullie kan overbrengen nadat jullie zijn binnengekomen in de spirituele wereld; anders is het menselijk vlees niet opgewassen tegen de taak en dit kan mijn management alleen maar verstoren. Dit is de ware betekenis van ‘de volgorde van mijn werk’ waarover ik spreek. Hoeveel begrijpen jullie van mij in je opvattingen? Is jullie begrip vlekkeloos? Is het de kennis die je hebt in de geest? Daarom moet ik jullie naar een ander rijk laten overgaan zodat je in staat zult zijn om mijn werk te voltooien en mijn wil te doen. Wat is dit andere rijk precies? Is het werkelijk, zoals mensen denken, een soort van transcendent schouwspel? Is het echt zoiets als lucht die niet gezien of gevoeld kan worden, en toch bestaat? Zoals ik heb gezegd is de gesteldheid van in het lichaam verkeren een gesteldheid waarbij men vlees en botten heeft en waarin men over een vorm en een gedaante beschikt. Dit is absoluut waar en onbetwistbaar, en iedereen moet het geloven. Dit is de ware toestand in het lichaam. Bovendien zijn er in het lichaam geen zaken die mensen haten. Maar wat is precies deze staat? Wanneer mensen van het vlees naar het lichaam overgaan, moet er een grote groep verschijnen. Dat wil zeggen: ze zullen weggaan van hun vleselijke thuis, en daarvan kan worden gezegd dat ieder zijn eigen soort zal volgen. Het vlees verzamelt zich naar het vlees en het lichaam verzamelt zich naar het lichaam. Zij die hun huizen, hun ouders, vrouwen, mannen, zonen en dochters verlaten, beginnen nu de geestelijke wereld te betreden. Uiteindelijk is het als volgt: de situatie in de geestelijke wereld is dat de eerstgeboren zonen verzameld zijn, zingend en dansend, mijn heilige naam prijzend en lovend. Dit is een schouwspel dat prachtig is en altijd nieuw. Allen zijn mijn geliefde zonen, die mij voor altijd onophoudelijk prijzen, en die voor altijd mijn heilige naam hoog houden. Zo zal de situatie eruit zien na het binnengaan in de geestelijke wereld, dit is ook het werk na het binnengaan in de geestelijke wereld, en dit is ook de situatie waarover ik gesproken heb, van het hoeden van de kerk in de geestelijke wereld. Voorts zal mijn persoon verschijnen in elke natie van het universum en onder alle natiën en volken. Hij zal mijn gezag, mijn toorn en mijn oordeel dragen, en bovendien mijn ijzeren staf om alle natiën en volken te regeren. Dit gebeuren onder alle volken en het volledige universum, brengt een getuigenis van mij dat de hemel en aarde schudt, en waardoor alle volken en alles op de bergen, in de rivieren, in de meren en aan de uiteinden der aarde mij zullen prijzen en verheerlijken, en mij zullen kennen, de enige God Zelf, die de Schepper is van alle dingen, en Die alles leidt, alles bestuurt, over alles oordeelt, alles voleindigt, alles bestraft en alles vernietigt. Dit dan is de verschijning van mijn persoon.

Hoofdstuk 100

Ik walg van al degenen die niet door mij zijn voorbestemd en uitgekozen. Ik moet deze mensen dus één voor één uit mijn huis werken en er zo voor zorgen dat mijn tempel heilig en vlekkeloos is, mijn huis altijd nieuw en nooit oud, dat mijn heilige naam zich eeuwig kan verspreiden en mijn heilige mensen mijn geliefden kunnen worden. Dit soort tafereel, dit soort huis, dit soort koninkrijk is mijn doel en mijn verblijfplaats; dit is de basis voor mijn schepping van alle dingen. Niemand mag dit beïnvloeden of veranderen. Daarbinnen zullen alleen ikzelf en mijn geliefde zonen samen leven en niemand zal worden toegestaan dit onder zijn voeten te vertrappen, niets zal dit mogen bezetten en, nog minder zal er ook maar iets onplezierigs mogen plaatsvinden. Het zal een en al prijzen en juichen zijn, en alles zal een tafereel vormen dat voor de mens onvoorstelbaar is. Ik verlang alleen dat jullie mij al jullie kracht bieden met jullie hele hart en geest en naar jullie beste vermogen. Of het nu vandaag of morgen is, of jullie nu iemand zijn die mij van dienst is of iemand die zegeningen verwerft, jullie zullen allemaal jullie hoeveelheid kracht voor mijn koninkrijk moeten inzetten. Dit is een verplichting die alle geschapen mensen op zich moeten nemen en het moet op deze manier worden gedaan en uitgevoerd. Ik zal alle dingen mobiliseren om dienst te verlenen zodat de schoonheid van mijn koninkrijk eeuwig nieuw wordt gemaakt, en zodat mijn huis harmonieus en verenigd wordt. Het wordt niemand toegestaan mij te trotseren; ieder die dat doet zal het oordeel ondergaan en worden vervloekt. Mijn vervloekingen beginnen nu neer te dalen op alle naties en alle volken, en mijn vervloekingen zijn nog strenger dan mijn oordeel. Het is nu de tijd om te beginnen met het veroordelen van alle mensen, en dus is er gezegd dat dit vervloekingen zullen zijn. Dit komt omdat het nu de eindtijd is en niet de tijd van de schepping. Omdat de tijdperken zijn verschoven, is het tempo van mijn werk nu heel anders. Vanwege de behoeften van mijn werk zijn de mensen die ik nodig heb ook anders. Degenen die in de steek moeten worden gelaten, zullen in de steek worden gelaten, degenen die afgesneden moeten worden, zullen worden afgesneden, degenen die moeten worden gedood, zullen worden gedood en degenen die over moeten blijven, zullen overblijven. Dit is een onvermijdelijke trend die onafhankelijk is van de wil van de mens en geen mens mag deze veranderen. Het moet worden gedaan in overeenstemming met mijn wil! Ik verloochen degenen die ik wil verloochenen en verstoot degenen die ik wil verstoten; niemand mag willekeurig handelen. Ik behoud degenen die ik wil behouden en heb degenen lief die ik wil liefhebben; dit moet worden gedaan in overeenstemming met mijn wil! Ik handel niet uit emoties; bij mij is er uitsluitend rechtvaardigheid, oordeel en toorn – er is in het geheel geen emotie. Er zit zelfs nog niet het kleinste spoortje van een mens in mij, want ik ben God Zelf, de persoon van God. Want mensen zien allemaal het aspect van mij dat mijn menselijkheid vormt en ze hebben het aspect dat mijn goddelijkheid vormt niet gezien. Echt, ze zijn zo blind en verward!

Jullie moeten wat ik jullie vertel in jullie harten bewaren, jullie moeten mijn hart door mijn woorden begrijpen en rekening houden met mijn last. Dan zullen jullie mijn almacht leren kennen en mijn persoon zien. Want mijn woorden zijn woorden van wijsheid en niemand kan de principes of wetten achter mijn woorden bevatten. Mensen denken dat ik bedrog en valsheid pleeg en kennen mij niet door mijn woorden, in tegendeel, ze lasteren mij zelfs. Ze zijn zo blind en onwetend! Het ontbreekt hen zelfs aan het kleinste beetje onderscheidingsvermogen. Elke zin die ik uitspreek draagt gezag en oordeel, en niemand kan dat veranderen. Zodra mijn woorden worden uitgesproken, zullen de dingen zeker worden volbracht volgens mijn woorden; dit is mijn gezindheid. Mijn woorden zijn gezag en wie ze aanpast, beledigt mijn tuchtiging en diegene zal ik neer moeten slaan. In ernstige gevallen brengen ze verwoesting over hun eigen leven en gaan ze naar het dodenrijk of de put van de afgrond in. Dit is de enige manier waarop ik met de mensheid omga en de mens kan dit op geen enkele wijze veranderen – dit is mijn bestuurlijk decreet. Onthoud dit! Niemand is het toegestaan mijn decreet te beledigen; de dingen moeten worden uitgevoerd volgens mijn wil! In het verleden was ik te toegeeflijk voor jullie en werden jullie alleen met mijn woorden geconfronteerd. De woorden die ik sprak over het neerslaan van mensen zijn nog geen werkelijkheid geworden. Maar vanaf dit moment zullen al deze rampen (met betrekking tot mijn bestuurlijke decreten) zich één voor één voltrekken om degenen te straffen die zich niet schikken naar mijn wil. De feiten moeten zichtbaar worden, anders zouden mensen mijn toorn niet kunnen zien en zouden ze zich keer op keer overgeven aan bandeloosheid. Dit is een stap van mijn managementplan en het is de manier waarop ik de volgende stap van mijn werk zet. Ik vertel jullie dit vooraf, zodat jullie kunnen voorkomen dat jullie overtredingen begaan en voor eeuwig naar de verdoemenis gaan. Dat wil zeggen, vanaf dit moment zal ik ervoor zorgen dat alle mensen, met uitzondering van mijn eerstgeborenen, hun juiste plaats in overeenstemming met mijn wil innemen, en zal ik hen één voor één tuchtigen. Ik zal er zelfs niet één laten ontsnappen. Waag het eens jullie nogmaals over te geven aan bandeloosheid! Waag het eens nogmaals te rebelleren! Ik heb jullie eerder gezegd dat ik rechtvaardig ben tegenover allen, dat ik geen greintje sentiment heb, en dit dient om te laten zien dat mijn gezindheid niet moet worden beledigd. Dit is mijn persoon. Niemand kan dit veranderen. Alle mensen horen mijn woorden en alle mensen zien mijn glorieuze aangezicht. Alle mensen moeten mij volledig en absoluut gehoorzamen – dit is mijn bestuurlijk decreet. Alle mensen in het hele universum en tot aan de uiteinden van de aarde moeten mij prijzen en verheerlijken, want ik ben de unieke God Zelf, want ik ben de persoon van God. Niemand kan mijn woorden en uitspraken veranderen, noch mijn spraak en houding, want dit zijn dingen die alleen mij aangaan, dit zijn dingen die ik van oudsher heb bezeten en die tot in eeuwigheid zullen blijven bestaan.

Mensen koesteren de intentie mij te beproeven en ze willen iets in mijn woorden vinden dat ze tegen mij kunnen gebruiken om me te belasteren. Moet ik door jou worden belasterd? Moet ik achteloos worden beoordeeld? Moeten mijn zaken achteloos worden bediscussieerd? Jullie zijn echt een stelletje dat niet weet wat goed voor jullie is! Jullie kennen mij helemaal niet! Wat is de berg Sion? Wat is mijn verblijfplaats? Wat is het goede land Kanaän? Wat is de basis van de schepping? Waarom heb ik de laatste dagen deze woorden steeds weer aangehaald? De berg Sion, mijn verblijfplaats, het goede land Kanaän en de basis van de schepping – deze worden allemaal genoemd met betrekking tot mijn persoon (met betrekking tot het lichaam). Mensen denken allemaal dat dit plaatsen zijn die fysiek bestaan. Mijn persoon is de berg Sion; het is mijn verblijfplaats. Wie de spirituele wereld binnengaat, zal de berg Sion beklimmen en binnengaan in mijn verblijfplaats. Ik heb alle dingen geschapen binnen mijn persoon; dat wil zeggen, alle dingen werden geschapen binnen het lichaam, daarom is dit de basis. Waarom zeg ik dat jullie samen met mij zullen terugkeren in het lichaam? Daarin ligt de originele betekenis. Net als de benaming ‘God’, hebben deze zelfstandige naamwoorden op zichzelf geen betekenis, maar zijn het veeleer verschillende namen die ik geef aan verschillende plaatsen. Schenk dus niet te veel aandacht aan hun letterlijke betekenis, maar focus alleen op het horen van mijn woorden. Jullie moeten ze op deze manier zien, dan zullen jullie in staat zijn mijn wil te bevatten. Waarom herinner ik jullie er keer op keer aan dat er wijsheid is in mijn woorden? Hoevelen van jullie hebben geprobeerd te begrijpen welke betekenis hierachter schuilgaat? Jullie analyseren allemaal blindelings en zijn onredelijk!

Jullie begrijpen nu nog steeds het merendeel van de dingen niet die ik jullie in het verleden heb verteld. Jullie blijven in een staat van twijfel en kunnen mijn hart niet tevredenstellen. Het moment dat jullie zekerheid krijgen over elke zin die ik uitspreek, zal het moment zijn waarop jullie leven volwassen wordt. Voor mij is één dag als duizend jaar en duizend jaar als één dag. Hoe denken jullie over de tijd waarover ik spreek? Hoe leggen jullie deze uit? Jullie interpreteren het verkeerd! En daarnaast kibbelen de meeste mensen hier met mij over, in de hoop iets te vinden om tegen mij te gebruiken – jullie weten niet wat goed voor jullie is! Pas op, want anders zal ik je neerslaan! Wanneer de dag komt waarop alles duidelijk wordt gemaakt, zullen jullie het volledig begrijpen. Ik vertel het jullie nu nog niet (het is nu de tijd mensen te ontmaskeren en iedereen moet voorzichtig en behoedzaam zijn om aan mijn wil te kunnen voldoen). Ik zal alle mensen door mijn woorden ontmaskeren en hun originele vormen zullen worden geopenbaard zodat wordt getoond of ze waarachtig zijn of niet. Als iemand een hoer of een Izebel is, moet ik zo iemand ontmaskeren. Ik heb eerder gezegd dat ik dingen doe zonder een vinger uit te steken en dat ik alleen mijn woorden gebruik om mensen te ontmaskeren. Ik ben niet bang voor vermommingen; zodra mijn woorden zijn uitgesproken, zul je je oorspronkelijke vorm moeten openbaren en hoe goed je je ook vermomt, ik zal het zeker doorzien. Dit is het principe van mijn daden – ik gebruik alleen uitspraken en spendeer in het geheel geen kracht. Mensen worden er heel zenuwachtig over of mijn woorden al dan niet worden vervuld, ze worden ongerust omwille van mij en maken zich zorgen om mij, maar deze inspanningen zijn echt niet nodig; ze zijn een prijs die niet hoeft te worden betaald. Je maakt je zorgen over mij, maar is je eigen leven al volwassen geworden? Hoe zit het met je eigen lot? Stel deze vraag vaak en wees niet laks. De mensen zouden allemaal rekening moeten houden met mijn werk en – door mijn daden en woorden – mijn persoon moeten zien, meer kennis over mij moeten verwerven, mijn almacht moeten kennen, mijn wijsheid moeten kennen en de manieren en methoden moeten kennen waarmee ik alle dingen heb geschapen, en mij daardoor oneindig loven. Ik zal aan alle mensen laten zien op wie ik de handen van mijn bestuurlijke decreten doe rusten, aan wie ik werk, wat het is wat ik wil doen en wat het is wat ik wil volbrengen. Dit is iets dat elk mens moet bereiken, want dit is mijn bestuurlijk decreet. Ik zal volbrengen wat ik zeg. Niemand zou mijn woorden achteloos moeten analyseren. Allen moeten door mijn woorden de principes achter mijn daden zien, en uit mijn woorden te weten komen wat mijn toorn is, wat mijn vloek is en wat mijn oordeel is. Al deze dingen rusten op mijn woorden en zijn dingen die door ieder mens in elk van mijn woorden zouden moeten worden gezien.

Hoofdstuk 101

Ik zal niet lankmoedig zijn tegenover eenieder die mijn management verstoort of die probeert mijn plannen te ruïneren. Iedereen moet begrijpen wat ik met de woorden die ik spreek bedoel en het moet iedereen duidelijk zijn waarover ik het heb. Gezien de huidige situatie zou iedereen zichzelf moeten onderzoeken: Welke rol speel je? Leef je voor mij, of dien je Satan? Komen al de handelingen die je verricht uit mij voort, of komen ze voort uit de duivel? Dit moet allemaal duidelijk zijn zodat wordt voorkomen dat je mijn bestuurlijke decreten beledigt en daarmee mijn razende woede oproept. Terugkijkend zijn mensen altijd ontrouw en oneerbiedig tegenover mij geweest, ze zijn respectloos geweest en hebben mij bovendien verraden. Om deze redenen worden deze mensen vandaag met mijn oordeel geconfronteerd. Hoewel ik er slechts als een mens uitzie, zullen al degenen die ik niet goedkeur (je zou hieruit moeten begrijpen wat ik hiermee bedoel: het gaat er niet om hoe mooi je eruit ziet of hoe charmant je bent, maar of ik je heb voorbestemd en gekozen) door mij te worden verstoten. Dit is absoluut waar. Ik zie er dan misschien wel menselijk uit, maar als je verder kijkt dan mijn menselijkheid kun je mijn goddelijkheid zien. Ik heb vele malen gezegd: “Normale menselijkheid en volledige goddelijkheid zijn twee onscheidbare delen van de volledige God Zelf.” Ondanks dat begrijpen jullie mij nog steeds niet en hecht je alleen belang aan die vage God van je. Jullie zijn mensen die spirituele zaken niet begrijpen. Toch willen zulke mensen nog steeds mijn eerstgeborenen worden. Hoe schaamteloos! Ze zien niet wat hun eigen status werkelijk is! Ze hebben niet eens de positie mijn volk te zijn, hoe zouden ze dan mijn eerstgeborenen kunnen zijn die samen met mij koningen zullen worden? Zulke mensen kennen zichzelf niet, ze zijn van Satans soort. Ze zijn het niet waardig een pilaar in mijn huishouden te zijn laat staan mij te dienen. Daarom zal ik hen, stuk voor stuk, verstoten en zal ik, stuk voor stuk, hun ware gezichten openbaren.

Mijn werk vordert stap voor stap, onbelemmerd en zonder enige hinder dan ook omdat ik de overwinning heb behaald en omdat ik als Koning heb geregeerd in het gehele universum. (Waar ik naar verwijs is dat ik na het verslaan van de duivel Satan mijn macht weer heb hersteld.) Wanneer ik het geheel van mijn eerstgeboren zonen verwerf, dan zal de overwinningsbanier worden gehesen op de berg Sion. Dat wil zeggen, mijn eerstgeborene zonen zijn mijn overwinningsbanier, mijn glorie, mijn trots. Zij zijn het teken dat ik de Satan heb vernederd en zij zijn de methode volgens welke ik werk. (Door middel van een groep mensen die waren verdorven door Satan nadat ik hen had voorbestemd, maar die opnieuw terugkeerden naar mijn kant, verneder ik de grote rode draak en heers ik over alle zonen van de rebellie.) Mijn eerstgeborene zonen zijn waar mijn almacht ligt, zij zijn mijn grote succes, onveranderbaar en onbetwist. Het is door middel van mijn eerstgeborene zonen dat ik mijn managementplan zal voltooien, dit is wat ik bedoelde toen ik in het verleden zei: “Het is door jullie dat ik alle naties en alle volken zal laten terugkeren voor mijn troon.” Bovendien is het wat ik bedoelde met ‘de zware last op jullie schouders’. Is dat duidelijk? Begrijpen jullie dat? De eerstgeboren zonen vormen de kristallisatie van mijn gehele managementplan; daarom heb ik deze groep nooit vriendelijk behandeld en heb ik hen altijd streng gedisciplineerd (omdat die zware discipline de ellendigheden zijn die in de wereld worden geleden, de tegenspoed van families, het in de steek worden gelaten door ouders, echtgenoten, echtgenotes en kinderen kortom, het in de steek worden gelaten door de wereld en het worden verlaten door het tijdperk), en daarom hebben jullie het geluk dat jullie vandaag voor mij te verschijnen. Dit is het antwoord op de vraag waar jullie zo vaak over na hebben gedacht: “Waarom hebben andere mensen deze naam niet geaccepteerd maar ik wel?” Nu weten jullie het!

Vandaag is niets hetzelfde als voorheen. Voor mijn managementplan heb ik nieuwe methoden geadopteerd, mijn werk is nu zelfs nog anders dan het in het verleden was en mijn uitspraken zijn nu zelfs nog ongekender. Daarom heb ik herhaaldelijk benadrukt dat jullie mij op de juiste wijze moesten dienen (dit wordt gezegd tegen de dienstdoeners). Behandel jezelf niet negatief, maar blijf oprecht streven. Is het niet plezierig wat genade te verwerven? Het is veel beter dan in de wereld te lijden. Dat zeg ik je! Als je mij niet met je gehele hart dient en in plaats daarvan klaagt dat ik onrechtvaardig ben geweest, dan daal je morgen af in het dodenrijk en de hel. Niemand wil een vroege dood, nietwaar? Zelfs als het maar één dag meer is, is het een dag die telt. Wijd je dus volkomen aan mijn managementplan en wacht daarna mijn oordeel over je af en wacht erop tot mijn rechtvaardige tuchtiging over je komt. Denk niet dat wat ik zeg nonsens is. Ik spreek vanuit mijn rechtvaardigheid en vanuit mijn gezindheid en bovendien handel ik met mijn majesteit en rechtvaardigheid. Mensen zeggen dat ik niet rechtvaardig ben. Dit is omdat ze mij niet kennen. Het is de duidelijke uitdrukking van hun opstandige gezindheid. Voor mij bestaat er geen emotie, in plaats daarvan zijn er alleen rechtvaardigheid, majesteit, oordeel en toorn. Hoe meer tijd er verstrijkt, hoe meer jullie mijn gezindheid zullen zien. Het heden is een overgangsfase en jullie zullen slechts een klein gedeelte, enkele van de externe dingen, hiervan zien. Wanneer mijn eerstgeboren zonen verschijnen zal ik jullie alles laten zien en alles laten begrijpen. Iedereen zal in hun harten en in hun woorden worden overtuigd. Ik zal jullie openlijk van mij laten getuigen, mij eeuwig laten prijzen en mij voor altijd laten verheerlijken. Dit is onvermijdelijk en kan door niemand worden veranderd. Mensen kunnen het zich nauwelijks voorstellen, laat staan geloven.

Degenen die de eerstgeboren zonen zijn krijgen meer duidelijkheid over de visioenen en hun liefde voor mij wordt steeds groter. (Dit is geen romantische liefde, wat Satans verleiding van mij is, iets waar doorheen moet worden gekeken. Daarom heb ik in het verleden opgemerkt dat er mensen zijn die ten overstaan van mij met hun charmes pronkten. Zulke mensen zijn Satans lakeien, die geloven dat ik zou worden aangetrokken door hun uiterlijk. Schaamteloos! De laagste van de ellendelingen!) Echter, door mijn woorden uit deze periode, worden de visioenen voor mensen die zelf geen eerstgeboren zonen zijn steeds onduidelijker en hebben ze hun geloof verloren in de persoon die ik ben. Hierna worden ze geleidelijk onverschillig totdat ze ten slotte vallen. Deze mensen kunnen zichzelf niet helpen. Dat is het doel van wat ik tijdens deze periode zeg. Iedereen zou dit moeten zien (sprekend tot de eerstgeboren zonen) en door mijn uitspraken en handelingen mijn wonderbaarlijkheid aanschouwen. Waarom wordt gezegd dat ik Vredevorst en Eeuwige Vader ben, dat ik wonderbaarlijk ben, dat ik Pleitbezorger ben? Het is te oppervlakkig dit te verklaren vanuit mijn identiteit, vanuit mijn uitspraken of vanuit wat ik doe: het is zelfs niet het vermelden waard. De reden waarom ik Vredevorst word genoemd is mijn macht de eerstgeboren zonen compleet te maken, mijn oordeel over Satan en de grenzeloze zegeningen die ik mijn eerstgeboren zonen heb geschonken. Dat wil zeggen, alleen de eerstgeboren zonen zijn bevoegd mij Vredevorst te noemen, want ik heb mijn eerstgeboren zonen lief en de benaming ‘Vredevorst’ zou uit hun monden moeten komen. Voor hen ben ik de Vredevorst. Voor mijn zonen en mijn volk word ik Eeuwige Vader genoemd. Vanwege het bestaan van mijn eerstgeboren zonen, omdat mijn eerstgeboren zonen samen met mij de macht van het koningschap in handen kunnen houden en over alle naties en volken kunnen regeren (de zonen en het volk), daarom moeten de zonen en het volk mij Eeuwige Vader noemen, wat God Zelf betekent, die boven de eerstgeborene zonen is. Ik ben wonderbaarlijk voor degenen die niet de zonen, het volk en de eerstgeborenen zijn. Vanwege de wonderbaarlijkheid van mijn werk kunnen ongelovigen mij in het geheel niet zien (want ik heb hun ogen bedekt). Ze kunnen mijn werk absoluut niet duidelijk zien, voor hen ben ik dus wonderbaarlijk. Voor alle duivels en voor Satan ben ik Pleitbezorger omdat alles wat ik doe is bedoeld om hen te schande te maken, en alles wat ik doe is voor mijn eerstgeboren zonen. Elke stap die ik zet verloopt soepel en met elke stap behaal ik de overwinning. Bovendien kan ik alle listen van Satan doorzien en zijn listen gebruiken om mij te dienen, waarmee ik hem tot een object maak om vanaf de negatieve kant mijn doelstellingen te dienen. Dit is wat ik bedoelde met het feit dat ik Pleitbezorger ben. Dit is iets dat niemand kan veranderen en niemand volledig kan begrijpen. Ten aanzien van mijn persoon ben ik Vredevorst en Eeuwige Vader, alsook Pleitbezorger en wonderbaarlijk. Hierin is niets dat onwaar is. Het is de onweerlegbare en onveranderlijke waarheid!

Ik heb zoveel te zeggen, het is gewoon onvergelijkelijk. Daarom wil ik dat jullie geduldig zijn en wachten. Wat jullie ook doen, volg geen impuls om weg te gaan. Omdat wat jullie in het verleden begrepen hebben vandaag verouderd is, het is niet langer van toepassing en het heden is een moment van verandering – als een overgang tussen dynastieën, daarom moeten jullie je denken en oude opvattingen veranderen. Dit is de werkelijke betekenis van “het aantrekken van het heilige gewaad van rechtvaardigheid”. Alleen ik kan mijn woorden uitleggen en alleen ik weet waartoe ik me verbind. Daarom zijn alleen mijn woorden zonder onzuiverheid en zijn geheel wat ik bedoel, en daarom heet dit het aantrekken van het heilige gewaad van rechtvaardigheid. Het begrip van de menselijke geest is niet meer dan fantasie. Het begrip van de mens is onzuiver en kan mijn bedoelingen niet bereiken. Daarom spreek ik zelf en leg ik zelf uit. Dit is de bedoelde betekenis achter “Ik doe het werk zelf”. Het is een onmisbaar onderdeel van mijn managementplan en alle mensen moeten mij verheerlijken en prijzen. Wat betreft het begrijpen van mijn woorden. Ik heb dat vermogen nooit aan de mensen gegeven en ze hebben daarvoor in het geheel niet de gave. Dit is een van mijn methoden voor het vernederen van de duivel. (Als mensen mijn uitspraken zouden begrijpen, zouden ze bij elke stap mijn bedoelingen kunnen onderzoeken. Dan zouden de mensen op elk moment door Satan kunnen worden bezeten en daarop zouden de mensen zich tegen mij keren en het mij onmogelijk maken mijn doel van het selecteren van de eerstgeborene zonen te realiseren. Als ik zelf elk mysterie zou begrijpen en de persoon die ik ben uitspraken kon doen die niemand kon doorgronden, dan zou ik ook door Satan kunnen worden bezeten. Dit is de reden waarom ik wanneer ik in het vlees ben in het geheel niet bovennatuurlijk ben.) Iedereen zou duidelijk het belang van deze woorden moeten begrijpen en dingen in navolging van mijn leiderschap moeten doen. Probeer niet zelf diepzinnige woorden en doctrines te begrijpen.

Hoofdstuk 102

Ik heb tot in zekere mate gesproken en tot op zekere hoogte gewerkt. Jullie zouden allen mijn wil moeten begrijpen en in verschillende mate in staat zijn rekening te houden met mijn last. Dit moment is het keerpunt waarop het vlees overgaat naar de spirituele wereld, jullie zijn de voorlopers die door de tijdperken heen trekken, de universele mensen die het universum en de uiteinden der aarde doorkruisen. Jullie zijn mijn geliefden, jullie zijn degenen die ik liefheb. Er kan worden gezegd dat ik geen andere liefde ken dan die voor jullie, omdat al mijn moeizame inspanning voor jullie is geweest – kan het zijn dat jullie dat niet weten? Waarom zou ik alle dingen scheppen? Waarom zou ik alle dingen arrangeren om jullie te dienen? Dit zijn allemaal uitdrukkingen van mijn liefde voor jullie. Bergen en alle dingen in de bergen, de aarde en alle dingen op de aarde prijzen mij en verheerlijken mij omdat ik jullie heb gewonnen. Waarlijk, alles is gedaan en bovendien, alles is volledig gedaan. Jullie zijn volmondige getuigen van mij geweest en hebben de duivels en Satan voor mij vernederd. Alle mensen, zaken en dingen buiten mij onderwerpen zich aan mijn gezag, en allen, vanwege de voltooiing van mijn managementplan, volgen hun eigen soort (mijn mensen behoren tot mij en zij die van Satans soort zijn gaan naar de poel van het vuur – ze gaan naar de put van de afgrond, waar ze eeuwig zullen weeklagen en vergaan). Wanneer ik spreek over ‘vergaan’ en ‘vanaf die tijd af hun geest, ziel en lichaam nemend’, verwijs ik naar het hen overgeven aan Satan en het hen laten vertrappen. Met andere woorden: allen die niet tot mijn huis behoren zullen voorwerpen van vernietiging zijn en ze zullen niet langer bestaan. Dit betekent niet, zoals mensen zich dat voorstellen, dat ze verdwenen zullen zijn. Er kan ook worden gezegd dat alles buiten mij, naar mijn mening, niet bestaat. Dat is de werkelijke betekenis van verdoemenis. Voor het menselijk oog bestaan ze nog steeds, maar in mijn ogen zijn ze al in niets veranderd en zullen ze voor altijd vergaan. (De nadruk ligt op degenen waaraan ik niet langer werk en die buiten mij zijn.) Hoe ze ook denken, ze kunnen dit in mensen niet begrijpen en hoe ze ook kijken, ze kunnen het niet doordringen. Niemand kan het duidelijk begrijpen, tenzij ik hen verlicht, hen illumineer en er expliciet op wijs. Bovendien zal het iedereen meer en meer wazig voorkomen, zal iedereen zich leger en leger voelen en zal iedereen steeds meer voelen dat er geen pad is om te volgen – ze zijn bijna als dode mensen. Op dit moment bevinden zich de meeste mensen (waarmee alle mensen met uitzondering van de eerstgeborenen worden bedoeld) in deze toestand. Ik zeg deze dingen zo duidelijk en toch tonen deze mensen geen reactie en bekommeren zich om hun vleselijke genoegens – ze eten en vervolgens slapen ze, ze slapen en vervolgens eten ze, en ze denken niet na over mijn woorden. Zelfs wanneer ze zijn opgewekt is dat slechts voor een korte tijd en zijn ze na afloop hetzelfde als ze waren, volkomen onveranderd, alsof ze in het geheel niet naar mij hebben geluisterd. Dit zijn de typisch lamlendige mensen die geen lasten dragen – de meest evidente klaplopers. Ik zal ze later een voor een verlaten. Maak jullie geen zorgen! Ik zal ze een voor een terugsturen naar de put van de afgrond. De Heilige Geest heeft nooit aan dergelijke mensen gewerkt en alles wat zij doen vloeit voort uit de gaven die zij hebben ontvangen. Wanneer ik over deze gave spreek, bedoel ik dat dit een mens is zonder leven, iemand die mijn dienstdoener is. Ik wil niemand van hen en ik zal ze verstoten (maar op dit moment zijn ze nog een klein beetje nuttig). Jullie die dienstdoeners zijn: luister! Denk niet dat het feit dat ik je gebruik betekent dat ik je gunstig gezind ben. Zo eenvoudig is het niet. Als je wil dat ik je gunstig gezind ben zul je iemand moeten zijn die ik goedkeur en iemand die ik persoonlijk zal vervolmaken. Dit is het soort mens waar ik van houd. Zelfs als mensen zeggen dat ik een fout heb gemaakt zal ik mijn belofte nooit verbreken. Weten jullie dat? Degenen die diensten verlenen zijn vee en paarden. Hoe kunnen zij mijn eerstgeborenen zijn? Zou dat geen onzin zijn? Zou dat geen schending zijn van de natuurwetten? Degenen die mijn leven, mijn kwaliteit hebben, dat zijn degenen die mijn eerstgeborenen zijn. Dit is redelijk, niemand kan het weerleggen. Het moet zo zijn, anders zou er niemand zijn die deze rol kan spelen, niemand die als vervanger zou kunnen optreden. Dit is geen zaak waarbij uit emotie is gehandeld. Ik ben immers de rechtvaardige God Zelf, ik ben de heilige God Zelf, ik ben de majesteitelijke, onbeledigbare God Zelf!

Alles wat onmogelijk is voor mensen verloopt soepel en vrijelijk voor mij. Niemand kan het stoppen en niemand kan het veranderen. Ik heb zo’n enorme wereld geheel in mijn handen dat we het over de kleine duivel Satan helemaal niet hoeven te hebben. Als het niet vanwege mijn managementplan was, en als het niet vanwege mijn eerstgeborenen was, zou ik dit oude, kwaadaardige en overspelige tijdperk dat is doordrenkt met de stank van de dood al lang geleden hebben vernietigd. Maar ik handel fatsoenlijk en ik spreek niet lichtvaardig. Zodra ik spreek zal het worden volbracht. Zelfs als dit niet zo zou zijn, dan is er nog het aspect van mijn wijsheid dat alles voor mij zal volbrengen en de weg voor mijn handelingen opent. Want mijn woorden zijn mijn wijsheid, mijn woorden zijn alles. Mensen schieten fundamenteel te kort bij het begrijpen van mijn woorden en kunnen ze niet doorgronden. Ik verwijs vaak naar de ‘poel van vuur’. Wat betekent dat? Waarin verschilt het van de poel van vuur en zwavel? De poel van vuur en zwavel verwijst naar de invloed van Satan en de poel van vuur verwijst naar de hele wereld onder het domein van Satan. Iedereen op de wereld is onderworpen aan de verbranding in de poel van vuur (dat wil zeggen, ze worden gaandeweg verdorvener en, wanneer hun verderf een bepaald niveau heeft bereikt, zullen ze door mij één voor één worden vernietigd, iets wat ik moeiteloos kan doen met niet meer dan één woord van mij). Hoe groter mijn toorn, hoe heftiger het vuur oplaait in de poel van vuur. Dit verwijst naar mensen die boosaardiger en boosaardiger worden. Het moment waarop mijn toorn uitbreekt, zal ook het moment zijn waarop de poel van vuur ontploft; dat wil zeggen, het zal het moment zijn waarop de hele wereld vergaat. Op die dag zal mijn koninkrijk volledig worden gerealiseerd op aarde en zal er een nieuw leven beginnen. Dit is iets dat spoedig in vervulling zal gaan. Aangezien ik spreek, zal alles zichtbaar in vervulling gaan. Dit is de menselijke kijk op de zaak. Vanuit mijn perspectief zijn de dingen echter al vooraf volbracht omdat voor mij alles gemakkelijk is. Ik spreek en het is gedaan. Ik spreek en het is tot stand gebracht.

Elke dag eten jullie mijn woorden, jullie genieten van het vet van mijn tempel, jullie drinken water uit mijn levensrivier en plukken het fruit van mijn levensboom. Wat is het vet van mijn tempel? Wat is het water van mijn levensrivier? Wat is de levensboom? Wat is het fruit van de levensboom? Deze woorden worden vaak gebruikt maar zijn toch onbegrijpelijk voor alle mensen, mensen die allemaal verward zijn en deze woorden onverantwoordelijk en roekeloos bezigen en ze willekeurig toepassen. Het vet van de tempel betekent niet de woorden die ik heb gesproken of de genade die ik jullie heb geschonken. Dus wat betekent het dan wel? Sinds de oudheid is er niemand zo gelukkig geweest van het vet van mijn tempel te genieten. Alleen tijdens de laatste dagen, onder mijn eerstgeborenen, kunnen mensen zien wat het vet van mijn tempel is. De ‘tempel’ waarover wordt gesproken in het ‘vet van mijn tempel’ is mijn persoon, het verwijst naar de berg Sion, mijn woonplaats. Zonder mijn toestemming kan niemand er naar binnen of naar buiten gaan. Wat betekent het ‘vet’? Het vet verwijst naar de zegening van het samen met mij in het lichaam regeren. In het algemeen betekent dit de zegening van de eerstgeborenen die samen met mij in het lichaam regeren. Dit is niet moeilijk te begrijpen. Het water van de levensrivier heeft twee betekenissen: Aan de ene kant verwijst het naar het levende water dat uit mijn innerlijke wezen stroomt, dat wil zeggen, elk woord dat uit mijn mond komt. Aan de andere kant verwijst het naar de wijsheid en de strategie van mijn handelingen, alsook naar wat ik ben en wat ik heb. Mijn woorden bevatten eindeloze, verborgen mysteries (dat de mysteries niet langer verborgen zijn wordt gezegd in contrast met het verleden, maar vergeleken met de publieke openbaring op de toekomstige dag, zijn ze nog steeds verborgen. Hier is het ‘verborgen zijn’ niet absoluut, maar eerder relatief), wat wil zeggen dat het water van de levensrivier voor altijd stroomt. In mij is oneindige wijsheid, en mensen kunnen volstrekt niet bevatten wat ik ben en wat ik heb. Dat wil zeggen, het water van de levensrivier dat voor altijd stroomt. Vanuit het oogpunt van de mens gezien zijn er heel veel verschillende fysieke bomen, maar niemand heeft ooit de levensboom gezien. Maar hoewel ze die vandaag zien, zien de mensen het nog steeds niet in – en toch spreken ze zelfs over het eten van de levensboom. Het is echt belachelijk! Ze zouden er lukraak van eten! Waarom zeg ik dat mensen de levensboom vandaag de dag zien en het niet begrijpen? Waarom zeg ik dat? Begrijpen jullie de betekenis van mijn woorden? De praktische God Zelf van vandaag de dag ben ik, mijzelf, de levensboom. Gebruik geen menselijke opvattingen om mij de maat te nemen – van de buitenkant lijk ik niet op een boom, maar weten jullie dat ik de levensboom ben? Elke beweging, elk uitspraak en elk gedrag van mij zijn de vruchten van de levensboom en vormen mijn persoon – zij zijn wat mijn eerstgeborenen zouden moeten eten, zodat mijn eerstgeborenen en ik uiteindelijk exact hetzelfde zullen zijn. Zij zullen in staat zijn uit mij te leven en ze zullen van mij kunnen getuigen. (Dit zijn dingen die plaatsvinden nadat we de spirituele wereld zijn binnengegaan. Alleen in het lichaam kunnen we exact hetzelfde zijn, in het vlees kunnen we ongeveer hetzelfde zijn, maar we hebben nog steeds onze eigen voorkeuren.)

Ik zal niet alleen mijn macht tonen in mijn eerstgeborenen, maar ik zal ook mijn macht tonen door middel van het bestuur van mijn eerstgeborenen over alle naties en alle volken. Dit is een stap van mijn werk. Dit moment is de sleutel en dit moment nog meer het keerpunt. Wanneer alles is volbracht zullen jullie zien wat het is dat mijn handen bewerkstelligen, en zullen jullie zien hoe ik plan en hoe ik manage. Dit is echter geen vaag iets. Blijkens de dynamiek in alle landen van de wereld duurt het niet te lang meer. Het is iets dat mensen zich niet voor kunnen stellen en iets dat ze niet kunnen voorzien. Jullie moeten absoluut niet achteloos of nalatig zijn en daarmee de gelegenheid mislopen te worden gezegend en beloond. Het perspectief op het koninkrijk is in zicht en de hele wereld sterft geleidelijk af. Vanuit de put van de afgrond en vanuit de poel van vuur en zwavel weerklinken er uitbarstingen van klagende geluiden, die de mensen doen huiveren en hen angstig doen voelen terwijl ze zich nergens kunnen verbergen. Eenieder die in mijn naam is uitgekozen en vervolgens verstoten zal in de bodemloze afgrondafgrond eindigen. Dus zal ik, zoals ik vele malen heb gezegd, diegenen die ik moet verstoten in de bodemloze afgrond werpen. Wanneer de hele wereld is vernietigd, zal alles wat vernietigd is naar de poel van vuur en zwavel gaan – dat wil zeggen, het zal worden overgebracht van de poel van vuur naar de poel van vuur en zwavel. Op dat moment zal voor iedereen zijn bepaald of ze zijn bestemd voor eeuwige vernietiging (dat wil zeggen allen die buiten mij zijn), of voor eeuwig leven (dat wil zeggen allen die in mij zijn). Op dat moment zullen ik en mijn eerstgeborenen te voorschijn komen uit het koninkrijk en de eeuwigheid binnengaan. Dit is iets dat later zal worden vervuld, en zelfs als ik jullie dit nu vertel, zullen jullie het toch niet begrijpen. Jullie kunnen alleen maar mijn voorbeeld volgen, in mijn licht wandelen, mij vergezellen in mijn liefde, samen met mij genieten in mijn huis, met mij in mijn koninkrijk heersen en met mij regeren over alle naties en volken in mijn gezag. Wat ik hierboven heb gezegd zijn de eindeloze zegeningen die ik jullie geef.

Hoofdstuk 103

Er klinkt een donderende stem die het gehele universum doet beven en mensen verdooft, waardoor ze te laat zijn om uit de weg te gaan en sommigen worden gedood, sommigen worden vernietigd en sommigen worden geoordeeld. Het is echt een spektakel zoals nog nooit eerder is gezien. Luister aandachtig, de donderslagen worden vergezeld door het geluid van wenen en het geluid komt uit het dodenrijk, dit geluid komt uit de hel. Dit is het bittere geluid van die zonen van de rebellie die door mij zijn geoordeeld. Degenen die niet luisteren naar wat ik zeg en mijn woorden niet in de praktijk brengen, worden streng geoordeeld en ontvangen de vloek van mijn toorn. Mijn stem is oordeel en toorn, ik zie bij niemand iets door de vingers en toon niemand genade, want ik ben de rechtvaardige God Zelf, en ik bevat toorn; ik bevat verbranding, reiniging en vernietiging. In mij is niets dat verborgen is, niets dat emotioneel is, alles is veeleer open, rechtvaardig en onpartijdig. Omdat mijn eerstgeboren zonen reeds met mij op de troon zitten, regerend over alle naties en alle volken, vangt het oordeel over de onrechtvaardige en zondige dingen en mensen aan. Ik zal ze een voor een onderzoeken, niets missen, hen volkomen onthullen. Want mijn oordeel is volledig geopenbaard en is volledig openbaar geweest, er is niets achtergehouden. Ik werp alles dat niet overeenstemt met mijn wil uit en laat het eeuwig vergaan in de put van de afgrond. Ik zal het voor eeuwig laten branden in de put van de afgrond. Dit is mijn rechtvaardigheid, dit is mijn oprechtheid. Niemand kan dit veranderen en het moet op mijn bevel worden gerealiseerd.

De meeste mensen negeren mijn woorden en denken dat woorden slechts woorden zijn en dat feiten feiten zijn. Ze zijn blind! Weten ze niet dat ik de getrouwe God Zelf ben? Mijn woorden en feiten vinden gelijktijdig plaats – is het niet werkelijk waar? Mensen begrijpen mijn woorden niet, en alleen degenen die verlicht zijn kunnen ze werkelijk begrijpen – dit is een feit. Zodra mensen mijn woorden zien worden ze doodsbang, verstoppen ze zich overal – laat staan wanneer mijn oordeel wordt geveld. Toen ik alle dingen schiep, wanneer ik de wereld vernietig en wanneer ik mijn eerstgeboren zonen compleet maak, werden en worden al deze dingen gerealiseerd door een enkel woord uit mijn mond, want mijn woord zelf vormt het gezag, het oordeel. Er kan gesteld worden dat de persoon die ik ben het oordeel en de majesteit is. Dit is een kant van mijn bestuurlijke decreten, een van de manieren die ik heb om mensen te oordelen. In mijn ogen zijn alle mensen, alle zaken en alle dingen – absoluut alles – in mijn handen en vallen onder mijn oordeel, niemand en niets durft zich woest en moedwillig te gedragen, en alles moet worden volbracht in overeenstemming met de woorden van mijn mond. Vanuit menselijke opvattingen gelooft iedereen de woorden van de persoon die ik ben. Wanneer mijn Geest spreekt, twijfelen mensen. Ze kennen niet allemaal mijn almacht en ze doen aantijgingen tegen mij. Ik zeg het jou! Wie twijfelt aan mijn woorden, wie mijn woorden kleineert, behoort tot degenen die zullen worden vernietigd, zij zijn de eeuwige zonen van de vernietiging. Hieruit blijkt dat er maar heel weinig zijn die eerstgeboren zonen zijn, omdat dit mijn manier van werken is. Zoals ik heb gezegd, ik steek geen vinger uit, maar gebruik in plaats daarvan mijn woord om alles te volbrengen. Dit is waarin mijn almacht ligt. In mijn woorden kan niemand de bron en het doel van mijn uitspraken vinden. Mensen kunnen hier niet in slagen, ze kunnen alleen handelen in overeenstemming met mijn leiding, en kunnen alles uitsluitend doen in overeenstemming met mijn wil volgens mijn rechtvaardigheid, zodat mijn familie rechtvaardigheid en vrede zal kennen, voor eeuwig zal leven, voor eeuwig vast en onwankelbaar.

Mijn oordeel komt over iedereen, mijn bestuurlijke decreten raken iedereen en mijn woorden en mijn persoon worden aan iedereen geopenbaard. Dit is de tijd voor het grote werk van mijn Geest (op dit moment worden al degenen die zullen worden gezegend en degenen die zullen lijden, onderscheiden). Zodra mijn woorden weerklinken heb ik onderscheid gemaakt tussen degenen die zullen worden gezegend en degenen die zullen lijden. Het is allemaal kristalhelder en ik kan het in een oogopslag zien. (Dit wordt gezegd in relatie tot mijn menselijkheid, het is dus niet in tegenspraak met mijn uitverkiezing en selectie.) Ik zwerf rond door de bergen, langs rivieren en alle dingen, door de ruimte van het universum. Ik observeer elke plek en reinig elke plek, zodat deze onreine plekken en deze overspelige landen allemaal ophouden te bestaan en tot niets zullen worden verbrand vanwege mijn woorden. Voor mij is alles eenvoudig. Als het nu de tijd zou zijn die ik heb vastgesteld om de wereld te vernietigen, zou ik deze met een woord kunnen inslikken, maar het is nu niet de tijd. Alles moet gereed zijn voor ik dit werk zal doen, zodat mijn plan niet wordt gehinderd en mijn management niet wordt onderbroken. Ik weet hoe ik het redelijkerwijs kan doen: ik heb mijn wijsheid en ik heb mijn eigen ordening. Mensen moeten geen vinger uitsteken – zorg ervoor dat jullie niet door mijn hand worden gedood. Dit raakt reeds aan mijn bestuurlijke decreten. Hieruit kan men de strengheid van mijn bestuurlijke decreten aflezen en kan men de principes van mijn bestuurlijke decreten zien, waaronder de volgende twee aspecten: aan de ene kant dood ik allen die niet overeenstemmen met mijn wil en die mijn bestuurlijke decreten beledigen, aan de andere kant vervloek ik in mijn toorn allen die mijn bestuurlijke decreten beledigen. Deze twee aspecten zijn onmisbaar en zijn de uitvoerende principes van mijn bestuurlijke decreten. Iedereen wordt behandeld volgens deze twee principes, zonder emoties, hoe trouw de mensen ook zijn. Dit is voldoende om mijn rechtvaardigheid te tonen en mijn majesteit en toorn te demonstreren, die alle dingen zullen verbranden, alle wereldlijke dingen en alle dingen die niet overeenkomen met mijn wil. Mijn woorden bevatten verborgen mysteries en mijn woorden bevatten ook geopenbaarde mysteries. Volgens de menselijke opvatting, volgens de menselijke geest, zijn mijn woorden daarom voor altijd onbegrijpelijk en is mijn hart voor altijd ondoorgrondelijk. Met andere woorden, ik moet de mensen hun opvattingen en denkwijze laten verwerpen. Dit is het belangrijkste onderdeel van mijn managementplan. Ik moet het op deze manier doen om mijn eerstgeboren zonen te winnen en om de dingen te volbrengen die ik wil doen.

De rampen van de wereld worden met de dag groter en onder mijn familie worden de catastrofale rampen steeds heviger. De mensen hebben werkelijk geen plaats om zich te verbergen en ze zijn beschaamd en niet in staat hun gezichten te tonen. Omdat de overgang nu plaatsvindt, weet niemand waar zij hun volgende stap zullen doorbrengen. Het zal pas duidelijk worden na mijn oordeel. Denk eraan! Dit is een stap van mijn werk en de manier waarop ik werk. Ik zal al mijn eerstgeboren zonen een voor een troosten en ze iedere keer een stap oprichten; wat de dienstdoeners betreft, hen zal ik, stuk voor stuk, verstoten en aan hun lot overlaten. Dit is één gedeelte van mijn managementplan. Nadat alle dienstdoeners zijn onthuld, zullen ook mijn eerstgeborenen worden geopenbaard. (Dit is heel makkelijk voor mij. Nadat zij mijn woorden horen, zullen alle dienstdoeners zich gaandeweg terugtrekken onder mijn oordeel en de dreiging van mijn woorden, de enigen die overblijven zullen mijn eerstgeboren zonen zijn. Dit is niet iets vrijwilligs en het is niet iets dat de menselijke wil kan veranderen, het is veeleer mijn geest die persoonlijk werkt.) Dit is geen gebeurtenis in de verre toekomst, jullie zouden het tot op zekere hoogte kunnen bespeuren in deze fase van mijn werk en uit mijn woorden. Het is voor mensen ondoorgrondelijk waarom ik zoveel zou zeggen en het is onvoorspelbaar. Ik spreek tot mijn eerstgeboren zonen in klanken van troost, genade en liefde (omdat ik deze mensen altijd verlicht en ik ze niet zal verlaten, want ik ze heb uitverkoren). Tegelijkertijd oordeel ik streng over andere mensen dan mijn eerstgeboren zonen en behandel ze met bedreigingen en met intimidatie, zodat ze altijd bang zijn en ze steeds op van de zenuwen zijn. Wanneer de situatie zich tot op zekere hoogte ontwikkelt, zullen ze uit deze gesteldheid ontsnappen (wanneer ik de wereld vernietig, zullen deze mensen in de put van de afgrond zijn), maar ze zullen nooit ontsnappen aan mijn oordelende hand en ze zullen nooit kunnen losbreken uit deze situatie. Dit is dus hun oordeel, dit is hun tuchtiging. Op de dag dat de vreemdelingen arriveren zal ik deze mensen een voor een openbaren. Dit is een stap in mijn werk. Begrijpen jullie nu de bedoeling achter het feit dat ik eerder deze woorden sprak? Naar mijn mening is iets dat onvervuld is ook iets dat vervuld is, maar iets dat is vervuld is niet noodzakelijkerwijs iets dat is volbracht, omdat ik mijn wijsheid en mijn manier van werken heb, die eenvoudig ondoorgrondelijk zijn voor mensen. Wanneer ik resultaten heb behaald in deze stap (wanneer ik alle boosaardigen die zich tegen mij verzetten aan het licht heb gebracht), dan zal ik beginnen met de volgende stap. Want mijn wil wordt niet gehinderd, niemand durft mijn managementplan te belemmeren en niets durft obstakels op te werpen – ze moeten uit de weg gaan! Kinderen van de grote rode draak, luister! Ik kwam van Sion en werd vlees in de wereld om mijn eerstgeboren zonen te winnen, jullie vader te vernederen (dit is gericht tegen de afstammelingen van de grote rode draak), mijn eerstgeboren zonen te ondersteunen en het kwaad dat verricht is tegen mijn eerstgeboren zonen recht te zetten. Wees dus niet nogmaals barbaars, ik zal jullie laten sorteren door mijn eerstgeboren zonen. In het verleden werden mijn zonen gepest en onderdrukt. Omdat de Vader macht uitoefent voor de zonen, zullen mijn zonen terugkeren in mijn liefdevolle omarming en niet meer worden gepest en onderdrukt. Ik ben niet onrechtvaardig, dit toont mijn rechtvaardigheid en is werkelijk ‘liefhebben wie ik liefheb en haten wie ik haat’. Als jullie zeggen dat ik onrechtvaardig ben, moeten jullie je haasten en wegwezen. Wees niet schaamteloos en profiteer niet van mijn familie. Je zou snel terug moeten keren naar je huis zodat ik je niet langer hoef te zien. De put van de afgrond is jullie bestemming en het is daar dat jullie zullen rusten. Als jullie in mijn familie zijn zal er geen plaats voor jullie zijn omdat jullie lastdieren zijn, jullie zijn werktuigen die ik gebruik. Wanneer ik geen gebruik van jullie maak zal ik jullie in het vuur gooien en jullie verbranden. Dit is mijn bestuurlijke decreet. Ik moet het op deze manier doen en alleen dit toont de manier waarop ik werk en laat mijn rechtvaardigheid en majesteit zien. Belangrijker nog, alleen op deze manier kan ik mijn eerstgeboren zonen samen met mij met macht laten regeren.

Hoofdstuk 104

Alle mensen, gebeurtenissen en dingen buiten mij zullen in het niets verdwijnen, terwijl alle mensen, gebeurtenissen en dingen binnen mij alles van mij zullen verkrijgen en de heerlijkheid met mij zullen binnengaan, mijn berg Sion, mijn verblijfplaats zullen betreden en voor altijd naast mij zullen bestaan. Ik heb alle dingen in het begin geschapen en zal mijn werk aan het einde voltooien en ik zal ook voor altijd als Koning heersen. Ondertussen heb ik de leiding en voer ik ook het gezag over het hele universum. Niemand kan mijn gezag wegnemen, want ik ben de ene God Zelf en ik heb ook de macht om mijn gezag aan mijn eerstgeboren zonen door te geven, zodat mijn eerstgeboren zonen naast mij kunnen regeren. Dit bestaat voor eeuwig en kan nooit veranderd worden. Dit is mijn bestuurlijke decreet. (Telkens wanneer ik mijn bestuurlijke decreet bespreek, verwijs ik naar wat er in mijn koninkrijk gebeurt en wat voor eeuwig zal bestaan en nooit veranderd kan worden.) Iedereen moet onverdeeld overtuigd worden en moet mijn grote macht zien in hen die ik liefheb. Niemand kan mijn naam te schande maken – jullie moeten allemaal maken dat je wegkomt! Het is niet zo dat ik genadeloos ben, maar dat jij onrechtvaardig bent. Als je tegen mijn tuchtiging zondigt, zal ik met je afrekenen en je voor altijd laten sterven. (Dit is uiteraard allemaal gericht op de mensen die niet mijn eerstgeboren zonen zijn.) Dergelijke rommel is niet welkom in mijn huis, dus scheer je weg van hier! Talm geen minuut of zelfs maar een seconde! Je moet doen wat ik zeg, anders zal ik je met één woord vernietigen. Je kunt beter maar niet blijven aarzelen, je kunt beter maar niet blijven misleiden. Zij die nonsens bedenken voor mijn aangezicht, zij die in mijn gezicht liegen – maak dat je wegkomt! Ik heb maar beperkt tijd voor zulke dingen. (Wanneer het tijd is om te dienen, zullen ze dienen en wanneer het tijd is om te vertrekken, zullen ze vertrekken. Ik doe dingen met wijsheid; ik zit er geen minuut of seconde, geen greintje naast. Het is allemaal rechtvaardig en volkomen accuraat.) Maar jegens mijn eerstgeboren zonen ben ik oneindig tolerant en ik heb ze tot het einde toe voor altijd lief. Ik stel jullie in staat om voor altijd goede zegeningen en het eeuwige leven met mij te genieten en in de tussentijd nooit tegenslagen of oordeel te ondergaan. (Dit verwijst naar wanneer jullie zegeningen beginnen te genieten.) Dit is de oneindige zegen en belofte aan mijn eerstgeboren zonen toen ik de wereld schiep. Jullie horen mijn rechtvaardigheid daarin te zien – ik heb hen lief die ik voorbestemd heb, en ik haat hen die ik aan hun lot heb overgelaten en verstoten heb, voor eeuwig en altijd.

Als mijn eerstgeboren zonen behoren jullie allemaal aan jullie eigen plichten vast te houden en in jullie eigen posities te staan, de eerste rijpe vruchten te zijn die voor mijn aangezicht opgenomen worden en mijn persoonlijke inspectie te aanvaarden, zodat jullie naar het voorbeeld van mijn glorieuze beeltenis kunnen leven en het licht van mijn heerlijkheid door jullie gezicht heen kan schijnen, zodat mijn uitspraken door jullie mond verspreid kunnen worden, zodat mijn koninkrijk door jullie bestuurd kan worden en zodat mijn volk door jullie geregeerd kan worden. Hier noem ik “eerste rijpe vruchten” en ook een term zoals “opgenomen”. Wat zijn eerste rijpe vruchten? Mensen hebben het idee dat het de eerste groep opgenomen mensen betreft of dat het verwijst naar overwinnaars of mensen die eerstgeboren zonen zijn. Dit zijn allemaal misvattingen en foute interpretaties van mijn woorden. Eerste rijpe vruchten zijn de mensen die openbaring van mij ontvangen hebben en gezag van mij hebben verkregen. De zogenoemde “eerste rijpe” verwijst naar in mijn bezit zijn, door mij voorbestemd zijn en door mij uitgekozen zijn. “Eerste rijpe” betekent niet de eerste in volgorde. “Eerste rijpe vruchten” zijn niet iets materieels in de ogen van de mens. De zogenoemde “vruchten” verwijzen naar iets wat een aangename geur afgeeft (dit is de symbolische betekenis), dat wil zeggen: zij die naar mijn voorbeeld kunnen leven, mij kunnen manifesteren en voor altijd met mij kunnen leven. Wanneer ik van “vruchten” spreek, verwijs ik naar al mijn zonen en mijn volk, terwijl de eerste rijpe vruchten verwijzen naar de eerstgeboren zonen die als koningen naast mij zullen regeren. Dus moet “eerste rijpe” worden uitgelegd als gezagdragend. Dat is de ware betekenis ervan. “Opgenomen worden” betekent niet van een lagere plek naar een hogere plek gaan zoals mensen zich wellicht inbeelden; dat is een enorme misvatting. “Opgenomen worden” verwijst naar het feit dat ik voorbestem en vervolgens uitverkies. Het is gericht op allen die ik voorbestemd en uitverkoren heb. Allen die opgenomen zijn, zijn mensen die de status van eerstgeboren zoon of zoon hebben verkregen of die Gods volk zijn. Dit strookt helemaal niet met de opvattingen van mensen. Zij die in de toekomst een aandeel in mijn huis hebben, zijn allemaal degenen die voor mijn aangezicht zijn opgenomen. Dit is absoluut waar, onveranderlijk en onweerlegbaar. Het is de tegenaanval jegens Satan. Iedereen die ik voorbestemd heb, zal voor mijn aangezicht opgenomen worden.

Hoe legt men de “heilige hoorn” uit? Wat is jullie begrip hiervan? Waarom wordt er gezegd dat deze heilig is en al weerklonken heeft? Dit dient te worden uitgelegd op basis van de stappen van mijn werk en begrepen te worden op basis van mijn werkmethode. Het moment waarop mijn oordeel in het openbaar wordt aangekondigd, is wanneer mijn gezindheid aan alle naties en volken geopenbaard wordt. Dat is het moment waarop de heilige hoorn weerklinkt. Dat wil zeggen dat ik vaak zeg dat mijn gezindheid heilig en onverstoorbaar is, daarom wordt “heilige” gebruikt om de “hoorn” te beschrijven. Hieruit valt af te leiden dat deze “hoorn” naar mijn gezindheid verwijst en vertegenwoordigt wat ik ben en heb. Men kan ook zeggen dat mijn oordeel elke dag voortgaat, dat mijn toorn elke dag om zich heen grijpt en dat mijn vervloeking elke dag over ieder ding komt dat niet met mijn gezindheid strookt. Dan kan men ook zeggen dat het moment waarop mijn oordeel begint het moment is waarop mijn hoorn weerklinkt, en hij weerklinkt elke dag, zonder enige hapering en zonder een minuut of seconde te stoppen. Voortaan zal de heilige hoorn luider en luider weerklinken met de geleidelijke neerdaling van grote rampen. Dat wil zeggen dat mijn gezindheid, naast de openbaring van mijn rechtvaardige oordeel, steeds opener zal zijn en dat wat ik ben en heb steeds meer in mijn eerstgeboren zonen toegevoegd zal worden. Dit is mijn toekomstige werkmethode: aan de ene kant degenen steunen en behouden die ik liefheb en aan de andere kant mijn woorden gebruiken om allen te openbaren die ik verafschuw. Denk eraan! Dit is de methode van mijn werk, de stappen van mijn werk, wat absoluut waar is. Dit heb ik sinds de schepping al gepland en kan niemand veranderen.

Er zijn nog steeds veel aspecten in mijn woorden die moeilijk te begrijpen zijn voor mensen, dus heb ik mijn spreekstijl en mijn methoden om mysteries te openbaren verder verbeterd. Met andere woorden, mijn spreekstijl wordt iedere dag anders en beter, met elke dag een andere vorm en methode. Dit zijn de stappen van mijn werk en niemand kan ze veranderen. Mensen kunnen alleen spreken en handelen in overeenstemming met wat ik zeg. Dit is absoluut de waarheid. Ik heb gepaste regelingen getroffen in zowel mijn persoon als mijn vlees. In elke handeling en daad van mijn menselijkheid schuilt een aspect van de wijsheid van mijn goddelijkheid. (Aangezien de mensheid geen enkele wijsheid bezit, betekent zeggen dat eerstgeboren zonen mijn wijsheid hebben dat eerstgeboren zonen mijn goddelijke gezindheid in zich hebben.) Wanneer eerstgeboren zonen dwaze dingen doen, komt dit omdat jullie nog steeds elementen van menselijkheid in jullie hebben. Jullie moeten dan ook de dwaasheid van menselijkheid afschudden, doen wat ik graag wil en verwerpen wat ik haat. Iedereen die uit mij komt, moet in mij terugkeren. Iedereen die uit mij geboren wordt, moet in mijn heerlijkheid terugkeren. Degenen die ik haat, moeten verlaten worden en een voor een van mij worden afgesneden. Dit zijn de stappen van mijn werk; het is mijn management en is het plan van mijn zesduizend jarige schepping. Degenen die ik verlaat, dienen allen te gehoorzamen en mij gehoorzaam te verlaten. Degenen die ik liefheb, dienen mij allemaal te loven wegens de zegeningen die ik over hen heb uitgestort, zodat mijn naam nog heerlijker kan worden en heerlijk licht aan mijn glorieuze gezicht kan worden toegevoegd, zodat ze vol van mijn wijsheid in mijn heerlijkheid kunnen zijn en mijn naam nog meer kunnen verheerlijken in mijn heerlijke licht!

Hoofdstuk 105

Mensen ontkennen mij vanwege de uitgangspunten van mijn woorden, vanwege de methode van mijn werk. Dit is waarom ik zo lang aan het woord ben (gesproken met betrekking tot alle afstammelingen van de grote rode draak). Het is de wijze manier waarop ik werk. Het is mijn oordeel over de grote rode draak. Dit is mijn strategie die geen enkel mens volledig kan begrijpen. Bij elk keerpunt, dat wil zeggen: bij elke overgangsfase van mijn managementplan, moeten sommige mensen verstoten worden. Zij worden verstoten in overeenkomst met de volgorde van mijn werk. Dit, en alleen dit, is de manier waarop mijn gehele managementplan werkt. Nadat ik de mensen die ik wil verstoten er een voor een uit heb gegooid, begin ik aan de volgende stap van mijn werk. Maar dit is de laatste verstoting (dat wil zeggen: binnen de kerken in China), en is het ook de tijd waarin tijdens een overgangsfase het grootste aantal mensen verstoten zal worden sinds de schepping van de wereld. Wanneer er in de loop van de geschiedenis tijden waren waarin mensen geëlimineerd werden, bleef er altijd een deel over dat voor later werk bestemd was. Maar deze keer is het anders. Deze tijd is beweeglijk en opgeruimd, het is de meest cruciale en diepgaande van alle tijden. Hoewel mensen na het lezen van mijn woorden proberen twijfel uit hun gedachten te bannen, kunnen ze deze uiteindelijk niet de baas zijn en ten prooi vallen aan hun worsteling. Het is niet aan de mens om te beslissen, want diegenen die ik voorbestemd heb, kunnen daar niet aan ontsnappen, en diegenen die ik niet voorbestemd heb, kan ik alleen maar minachten. Alleen diegenen wie ik gunstig gestemd ben, zijn degenen die ik liefheb. Verder kan geen enkele persoon vrij mijn koninkrijk binnengaan of verlaten. Dit is mijn ijzeren staf en alleen dit is het krachtige getuigenis en de volledige manifestatie van het uitvoeren van mijn bestuurlijke decreten. Dit is zeker geen zaak van slechts een temperamentvol hart. Waarom heb ik gezegd dat Satan zwak en gevallen is? Eerst had Satan kracht, maar nu is hij in mijn handen. Als ik hem vraag te gaan liggen, dan moet hij dat doen. Als ik hem vraag mij een dienst te bewijzen, dan moet hij dat doen. Satan doet dit niet graag, maar mijn ijzeren staf regeert Satan. Alleen dan is hij in zijn hart en door het woord overtuigd. Mijn bestuurlijke decreten regeren Satan. Ik heb mijn macht, dus kan hij slechts helemaal overtuigd raken, en moet hij vertrapt worden tot onder mijn voetenbank zonder enig teken van verzet. Toen Satan in het verleden diensten verleende aan mijn zonen was hij brutaal en pestte mijn zonen opzettelijk in de hoop mij daardoor te beschamen, en hij zei dat ik machteloos was. Hoe blind kun je zijn! Ik zal je doodtrappen! Hoe durf je opnieuw zo barbaars te zijn! Hoe durf je mijn zonen weer met koude onverschilligheid te behandelen! Hoe eerlijker de mensen zijn, en hoe meer ze naar mijn woorden luisteren en mij gehoorzamen, hoe meer jij ze pest, en hoe meer jij ze isoleert (wat wil zeggen dat je ze rekruteert, verenigt). Nu zijn je barbaarse dagen teneinde en vereffen ik de rekening met je en zal ik je niet in het minst ontzien. Jij, Satan, bent het niet die nu de macht heeft gegrepen. In plaats daarvan heb ik de macht teruggenomen en de tijd om mijn zonen te roepen om korte metten met je te maken is aangebroken. Je moet gehoorzamen en zelfs niet de minste weerstand bieden. Ongeacht hoe goed je in het verleden je voor mij gedragen hebt, het zal je nu niet baten. Als je niet behoort tot diegenen die ik liefheb, dan wil ik je niet. Eén te veel is onacceptabel, het moet het getal zijn wat ik tevoren heb vastgesteld. Eén te weinig is zelfs nog erger! Satan, verstoor niet zo! Kan het zijn dat ik het in mijn eigen hart nog niet helder heb wie ik liefheb en wie ik haat? Heb ik jouw geheugensteun nodig? Kan Satan bevallen van mijn zonen? Iedereen is absurd! Iedereen is ellendig! Ik zal ze allemaal geheel verwijderen, zelfs niet één is gewenst, iedereen moet eruit! Het zesduizend-jarig managementplan is ten einde, mijn werk is af, ik moet de bruten en de beesten weghalen!

Zij die mijn woorden geloven en mijn woorden uitvoeren moeten degenen zijn die ik liefheb. Niet één daarvan zal ik verlaten, niet één zal losgelaten worden, dus de eerstgeborenen hoeven zich geen zorgen te maken. Omdat het door mij gegeven is, kan niemand het wegnemen en ben ik gebonden het te geven aan diegenen die ik zegen. Diegenen die ik goedkeur (vóór de schepping van de wereld), zegen ik (vandaag). Dit is de manier waarop ik werk. Het is ook het leidende principe van elke clausule in mijn bestuurlijke decreten die niemand kan veranderen. Er kan geen woord meer worden toegevoegd, geen enkele zin. En meer nog, geen woord kan worden weggelaten, geen enkele zin. In het verleden zei ik vaak dat mijn persoon aan jullie verschijnt. Dus wat is dan mijn persoon, en hoe verschijnt deze? Heeft dit eenvoudigweg betrekking op de persoon die ik ben? Betekent het eenvoudigweg elke zin die ik zeg? Deze twee aspecten, hoewel onontbeerlijk, zijn slechts een klein deel. Dat wil zeggen, ze zijn niet de volledige verklaring van mijn persoon. Mijn persoon omvat mijn vleselijke zelf, mijn woorden, en ook mijn daden, maar de meest precieze verklaring is dat mijn eerstgeboren zonen en ik mijn persoon vormen. Dat wil zeggen, een collectief van christelijke mannen die regeren en macht hebben zijn mijn persoon. Vandaar dat elke eerstgeboren zoon onontbeerlijk is, een deel van mijn persoon uitmaakt. Daarom benadruk ik dat het aantal mensen niet één te veel (wat mijn naam kan vernederen), en belangrijker nog, niet één te weinig (wat mijn volledige manifestatie voorkomt) kan zijn. Ik benadruk nogmaals, keer op keer, dat de eerstgeboren zonen mij het dierbaarst zijn, mijn schatten, de uitkristallisatie van mijn zesduizendjarige managementplan. Alleen de eerstgeboren zonen kunnen mijn volmaakte en volledige manifestatie zijn. Ikzelf kan alleen een volledige manifestatie van mijn persoon zijn, alleen met de eerstgeboren zonen kan gezegd worden dat het een volmaakte en volledige manifestatie is. Dus heb ik strikte eisen gesteld aan mijn eerstgeboren zonen zonder ook maar iets over het hoofd te zien. Keer op keer snijd en dood ik allen behalve mijn eerstgeboren zonen. Dit is de wortel van alles wat ik heb gezegd, het is het ultieme doel van alles wat ik heb gezegd. Bovendien heb ik keer op keer benadrukt dat zij, degenen die ik persoonlijk gekozen heb sinds de schepping van de wereld, door mij goedgekeurd moeten zijn. Dus hoe moet ‘verschijnen’ nu verklaard worden? Is het tijd de spirituele wereld binnen te gaan? De meeste mensen geloven dat het de tijd is waarin mijn vleselijke zelf werd gezalfd, of de tijd waarin zij mijn vleselijke zelf zagen, maar dit is allemaal onjuist; het komt zelfs niet eens in de buurt van de waarheid. ‘Verschijnen’ volgens de oorspronkelijke betekenis is helemaal niet moeilijk te begrijpen, maar om het te begrijpen in het licht van mijn bedoeling is veel moeilijker. Je zou het zo kunnen zeggen: toen ik de mensheid maakte, stopte ik mijn eigenschappen in deze groep mensen die ik liefhad, en deze groep mensen was mijn persoon. Anders gezegd, mijn persoon was toen al verschenen. Het is niet zo dat mijn persoon verscheen nadat deze naam was ontvangen, maar eerder dat deze verscheen nadat ik deze groep mensen voorbestemd had omdat zij mijn eigenschappen bevatten (hun natuur verandert niet, ze zijn nog steeds deel van mijn persoon). Dus mijn persoon is altijd verschenen, vanaf de schepping van de wereld tot aan de dag van vandaag. De meeste mensen hechten geloof aan de opvatting dat mijn vleselijke zelf mijn eigen persoon is, wat absoluut niet waar is. Dat idee is enkel maar afkomstig uit hun gedachten en opvattingen. Als alleen mijn vleselijke zelf mijn persoon zou zijn, zou dat Satan niet kunnen beschamen. Het zou niet in staat zijn mijn naam te verheffen en het zou feitelijk zelfs een tegengesteld effect hebben, en mijn naam te beschamen en een teken van Satan zijn die mijn naam beschaamt door de eeuwen heen. Ik ben zelf de wijze God en zou nooit zoiets doms doen.

Mijn werk moet resultaat hebben. Meer nog, ik moet methodisch woorden spreken. Al mijn woorden en uitspraken zijn overeenkomstig mijn geest gesproken en ik spreek in overeenstemming met alles wat de geest doet. Dus allen zouden door mijn woorden mijn Geest moeten voelen, zien wat mijn Geest doet, zien wat het precies is dat ik wil doen, mijn manier van werken volgens mijn woorden zien, en zien wat de uitgangspunten van mijn gehele managementplan zijn. Ik overzie het gehele plaatje van het universum: elke persoon, elke gebeurtenis, elke plaats valt onder mijn bevel. Er is niemand die mijn plan durft te overtreden. Allen bewegen stap voor stap voorwaarts in de volgorde die ik heb voorgeschreven. Dit is mijn macht waar de wijsheid van het bestuur van mijn gehele plan ligt. Niemand kan dat volledig bevatten, niemand kan het helder uitspreken. Alles is gedaan door mij persoonlijk en wordt alleen door mij bestuurd.

Hoofdstuk 106

Zij die mijn woorden niet kennen, zij die mijn normale menselijkheid niet kennen, en zij die mijn goddelijkheid uitdagen, zij zullen allen in het niets verdwijnen. Niemand zal hiervan vrijgesteld worden, en iedereen moet in dit opzicht meedoen, want het is mijn bestuurlijke decreet en dit is het zwaarste decreet om in praktijk te brengen. Zij die mijn woorden niet kennen zijn diegenen die geluisterd hebben naar wat ik duidelijk benadrukt heb, maar die ze nog steeds niet van kennen, met andere woorden zij die spirituele aangelegenheden niet begrijpen (gezien ik dit instrument niet voor de mens gecreëerd heb, vraag ik hen niet veel; ik eis enkel dat ze naar mijn woorden luisteren en deze dan in praktijk brengen). Die mensen behoren niet tot mijn huis, behoren niet tot mijn soort, ze behoren tot het rijk van Satan. Dus ik wil geen enkele van deze mensen die geen spirituele aangelegenheden begrijpen. Vroeger dachten jullie dat ik te ver was gegaan; nu zullen jullie het begrijpen. Hoe zouden dieren een gesprek kunnen voeren met God? Is dat niet absurd? Zij die mijn normale menselijkheid niet kennen, zijn zij die hun eigen noties gebruiken om te meten wat ik in mijn menselijkheid doe. In plaats van gehoorzaamheid, proberen zij, met hun ogen van vlees, mij te beoordelen op kleine zaken. Misschien heb ik voor dovemansoren gesproken? Ik heb gezegd dat mijn normale menselijkheid een onmisbaar onderdeel van mij, de volledige God Zelf, is en dat dit de juiste manier is waarop mijn normale menselijkheid en mijn volledige godheid met elkaar in harmonie samenwerken: Wanneer de zaken die ik door mijn normale menselijkheid uitvoer niet passen bij menselijke opvattingen, dan worden zij die mij uitdagen en zij die niet met mij verenigbaar zijn geopenbaard. Vervolgens spreekt mijn volledige goddelijkheid via de menselijkheid, en op die manier heb ik bepaalde mensen aangepakt. Als je niet begrijpt wat ik doe, maar je gehoorzaamt toch, dan veroordeel ik jou niet, maar verlicht ik jou. Jij bent iemand die ik liefheb, en omwille van je gehoorzaamheid, verlicht ik je. Onder hen die mijn goddelijkheid uitdagen zijn ook diegenen die mijn woorden niet kennen, diegenen die onverenigbaar zijn met mijn normale menselijkheid en diegenen die wat ik in goddelijkheid verricht afkeuren (bijvoorbeeld, mijn ontsteken in woede of de kerk bouwen enzovoort). Dat zijn allemaal uitdrukkingen van opstandigheid tegen mijn goddelijkheid. Maar er is één ding waar ik de nadruk op leg en elk van jullie zou hier aandacht aan moeten besteden: zij die onverenigbaar zijn met de persoon die ik nu ben, verzetten zich tegen mijn goddelijkheid. Waarom blijf ik zeggen dat de persoon die ik ben de volledige God Zelf is? De gezindheid van de persoon die ik ben omvat de volledigheid van de goddelijke gezindheid; meet mij niet volgens menselijke opvattingen. Zelfs nu, zeggen veel mensen nog steeds dat ik normale menselijkheid bezit en dat mijn handelingen dus niet noodzakelijkerwijs allemaal juist zijn. Deze mensen – vraag je niet gewoon om te sterven? Ze kennen geen enkel woord van wat ik zeg en ze zijn absoluut de afstammelingen van de blinden, gebroed van de grote rode draak! Ik zal het nog éénmaal herhalen (en daarna herhaal ik het niet meer, als iemand dit opnieuw schendt, zullen ze zeker vervloekt zijn): mijn woorden, mijn lach, mijn eten, mijn leefwijze, mijn taalgebruik en gedrag worden allen door mij verricht – God Zelf, en daarin is geen greintje menselijkheid vermengd, niets! In het geheel niets! Houd allemaal op met gedachtenspelletjes, stop met zielige berekeningen. Hoe langer je dit zult volhouden, hoe meer verdoemd je zult zijn. Hoor mijn advies!

Ik onderzoek altijd ieders diepste hart, onderzoek elk woord en elke handeling van hen. Ik zie duidelijk, één voor één, hen die ik graag zie en hen aan wie ik een hekel aan heb. Dit is iets wat mensen zich niet kunnen inbeelden, en bovendien iets wat mensen niet kunnen verwezenlijken. Ik heb zoveel gezegd en heb zoveel dingen gedaan; wie zou er precies aan kunnen geven wat het doel van mijn woorden is of wat ik doe? Dat zou niemand kunnen. Van nu af aan zal ik nog meer woorden spreken; aan de ene kant zullen hierdoor al de mensen worden uitgestoten aan wie ik een hekel heb, terwijl dit aan de andere kant jullie een beetje meer zal doen lijden, zodat jullie opnieuw de smaak van herrijzenis ervaren, maar dan heviger. Dit kan niet worden bepaald door mensen, en niemand kan zichzelf hiervoor hoeden. Zelfs al weet je dit nu, wanneer de tijd komt, zal je dit lijden toch niet kunnen vermijden, want dit is hoe ik te werk ga. Ik moet zo te werk gaan om mijn doeleinden te bereiken, en om te bereiken dat mijn wil bij jullie wordt voltooid. Daarom wordt het ‘het laatste lijden dat jullie moeten doorstaan’ genoemd. Jullie vlees zal daarna nooit meer lijden, omdat de grote rode draak door mij vernietigd zal zijn en hij niet meer zal durven oproer te zaaien. Dit is de laatste stap alvorens het lichaam te betreden; het is een overgangsfase. Maar wees niet bang, ik zal jullie leiden door crisis na crisis. Geloof dat ik de rechtvaardige God Zelf ben. Wat ik gezegd heb, zal zeker verwezenlijkt worden. Ik ben de betrouwbare God Zelf. Alle landen, alle grondgebieden en alle denominaties keren terug naar mij en stromen samen naar mijn troon. Dit is mijn grote kracht en ik zal over ieder en elk kind van rebellie oordelen en ze in de poel van vuur en zwavel werpen, zonder uitzonderingen, allen moeten terugwijken. Dit is de laatste stap van mijn managementplan en wanneer dit voltooid is, zal ik beginnen met rusten, want alles zal verricht zijn en mijn managementplan zal tot een einde gekomen zijn.

Omdat het tempo van mijn werk is versneld (hoewel mijn hart niet angstig is), openbaar ik elke dag mijn woorden aan jullie, ik openbaar jullie elke dag de mysteriën die ik bevat, zodat jullie mijn voetstappen op de voet kunnen volgen. (Dit is mijn wijsheid en ik gebruik mijn woorden om mensen te vervolmaken, maar ook om mensen neer te slaan. Allen lezen mijn woorden en zijn in staat te handelen in overeenstemming met mijn wil in mijn woorden. Zij die negatief zijn, zullen negatief zijn, zij die geopenbaard moeten worden, zullen kleur bekennen, de opstandige zal uitdagen en zij die mij trouw liefhebben, zullen nog trouwer worden. Zo kan iedereen mijn voetstappen volgen. De verschillende situaties die ik beschreven heb, zijn allemaal methodes van hoe ik handel en zijn de doelstellingen die ik wil bereiken.) Vroeger heb ik gezegd: Hoe ik jullie ook leid, jullie moeten op dezelfde manier doorgaan. Wat ik jullie ook zeg, jullie moeten luisteren. Wat bedoel ik daarmee? Weten jullie dit? Wat is het doel en de betekenis van mijn woord? Begrijpen jullie het? Hoeveel mensen kunnen dit volledig verwoorden? Wanneer ik zeg “hoe ik jullie ook leid, jullie moeten op dezelfde manier doorgaan”, verwijs ik niet enkel naar de leiding die ik geef als de persoon die ik ben; ik verwijs bovendien naar de woorden die ik uitspreek en naar de weg die ik insla. Vandaag is dit woord echt in vervulling gekomen. Zodra ik mijn woorden heb uitgesproken, worden allerlei soorten demonische gelaten blootgesteld aan het licht van mijn aanwezigheid, zodat jullie al deze gezichten duidelijk kunnen zien. Mijn woord is niet enkel een aankondiging voor Satan, het is een toevertrouwing aan jullie allemaal. De meesten onder jullie negeren dit woord, terwijl jullie geloven dat het een toevertrouwing aan jullie is, maar jullie realiseren jullie niet dat dit een woord van oordeel is, een woord dat gezag draagt. Het doel van mijn woorden is om Satan te bevelen mij goed te dienen en mij volledig te gehoorzamen. Onder de mysteriën die ik in het verleden openbaarde, zijn er nog steeds vele die jullie nog niet begrijpen, dus in de toekomst zal ik jullie meer openbaren, zodat jullie een duidelijker en diepgaander begrip kunnen hebben.

Wanneer er rampen komen, is iedereen doodsbang. Mensen huilen allemaal van verdriet en voelen afkeer van de kwade zaken die ze in het verleden deden, maar dan is het te laat want dit is het tijdperk van toorn. Het is niet het moment om mensen te redden en genade te tonen, het is het moment om alle dienstdoeners te verwijderen en mijn zonen voor mij te laten heersen. Dit verschilt inderdaad met het verleden en het is de eerste keer sinds de schepping van de wereld. Omdat ik de wereld één keer geschapen heb, zal ik de wereld één keer vernietigen, en wat ik voorbestemd heb kan door niemand veranderd worden. De twee uitdrukkingen ‘de verenigde christelijke mensen’ en ‘de verenigde universele nieuwe mensen’ werden eerder vaak vermeld. Hoe zouden deze uitgelegd moeten worden? Verwijzen de verenigde christelijke mensen naar de eerstgeboren zonen? Verwijzen de verenigde universele nieuwe mensen ook naar de eerstgeboren zonen? Nee, mensen hebben dit verkeerd geïnterpreteerd want menselijke opvattingen kunnen enkel zaken tot een bepaald punt begrijpen. Ik zal dit voor jullie hier en nu verduidelijken. De verenigde christelijke mensen en de verenigde universele nieuwe mensen dekken niet dezelfde lading; ze hebben een verschillende betekenis. Hoewel de bewoordingen van deze twee termen sterk op elkaar lijken en ze wellicht het hetzelfde lijken, is de werkelijke situatie volledig het tegenovergestelde. Naar wie verwijzen de verenigde christelijke mensen precies? Of waarnaar verwijzen ze? Bij christelijke mensen denkt men unaniem aan mij. Het is absoluut niet verkeerd dat ze dat doen. Verder verwijst de term ‘mensen’ in menselijke opvattingen beslist naar mensen en niemand zou dit met iets anders associëren. Bij de term ‘verenigd’ denken mensen aan een bijeenkomst van veel mensen die bijna één eenheid zijn, dus wordt het verenigd genoemd. Hier kan men zien dat de menselijke geest te eenvoudig is en dat ze mijn betekenis helemaal niet kunnen begrijpen. Nu, zal ik officieel verkondigen wat de verenigde christelijke mensen zijn (maar iedereen moet zijn eigen opvattingen terzijde zetten, anders zal niemand het kunnen begrijpen en zelfs als ik de term uitlegde, zouden mensen het noch geloven, noch begrijpen). Zodra mijn woorden uitgesproken zijn, zullen mijn eerstgeboren zonen kunnen handelen in overeenstemming met mijn wil, en mijn wil uitdrukken, zodat ze één van hart en één van mond zijn. Wanneer ze oordelen over alle naties en alle volkeren, zullen ze mijn rechtvaardigheid kunnen uitvoeren en mijn bestuurlijke decreten implementeren; zij zijn mijn uitdrukking en mijn manifestatie. Dus kan men zeggen dat de verenigde christelijke mensen het feit zijn dat mijn eerstgeboren zonen mijn bestuurlijke decreten implementeren, ze zijn het gezag in de handen van de eerstgeboren zonen; en dit is allemaal verbonden met Christus, vandaar de term christelijke mensen. Bovendien kunnen alle eerstgeboren zonen handelen volgens mijn wil, dus gebruik ik de term georganiseerd. De verenigde universele nieuwe mensen verwijzen naar alle mensen in mijn naam, met andere woorden, mijn eerstgeboren zonen, mijn zonen en mijn mensen. ‘Nieuw’ verwijst naar mijn naam. Omdat ze in mijn naam bestaan (mijn naam draagt alles en is eeuwig nieuw en nooit oud, de mens kan dit niet veranderen), en ze zullen eeuwig blijven leven in de toekomst, ze zijn de universele nieuwe mensen. ‘Verenigd’ verwijst hier naar het aantal mensen en verschilt van de vorige betekenis. Wanneer mijn woord gesproken wordt, moeten allen daarin geloven. Twijfel niet. Laat je menselijke opvattingen en menselijke gedachten achterwege. Mijn huidige proces van openbaring van mysteriën is net het proces om menselijke opvattingen en gedachten te verwijderen (omdat mensen hun eigen opvattingen gebruiken om mij te meten en te meten wat ik zeg, gebruik ik mijn eigen geopenbaarde mysteriën om menselijke opvattingen en menselijke gedachten te verwijderen). Dit werk zal binnenkort voltooid worden. Wanneer mijn mysteriën geopenbaard worden tot op een bepaald punt, zullen mensen bijna geen gedachtenprocessen hebben ten opzichte van mijn woorden en zullen ze ophouden hun menselijke opvattingen te gebruiken om mij te meten. Wat ze elke dag denken, zal ik openbaren en ik zal terugslaan. Op een bepaald moment, zullen mensen niet langer denken, hun hoofden zullen leeg zijn en zonder gedachten, en ze zullen mijn woorden volledig gehoorzamen, en dat is wanneer jullie het spirituele rijk zullen betreden. Dit is een stap in mijn werk alvorens ik jullie toelaat het spirituele rijk te betreden. Jullie moeten menselijke opvattingen verwijderen alvorens jullie heilig en onbevlekt kunnen zijn en het spirituele rijk betreden, en dit is de originele betekenis van ‘ik ben een heilig, spiritueel lichaam’. Maar jullie moeten handelen in overeenstemming met mijn stappen en voor jullie het beseffen, zal mijn tijd komen.

Hoofdstuk 107

Wanneer mijn woorden een bepaald niveau van strengheid bereiken, trekken de meeste mensen zich om die reden terug – en precies op dit moment worden mijn eerstgeboren zonen geopenbaard. Ik heb gezegd dat ik geen vinger zal uitsteken, maar alleen mijn woorden gebruik om alle dingen tot stand te brengen. Ik gebruik mijn woorden om alles te vernietigen wat ik haat en ik gebruik mijn woorden ook om mijn eerstgeboren zonen te vervolmaken. (Wanneer mijn woorden gesproken worden, zullen de zeven donderslagen klinken en op dat moment zullen mijn eerstgeboren zonen en ik van vorm veranderen en het geestelijke rijk binnengaan.) Toen ik zei dat mijn Geest persoonlijk werkt, bedoelde ik dat mijn woorden alles tot stand brengen, waardoor men kan zien dat ik almachtig ben. Daarom kan men nog duidelijker het oogmerk en doel van al mijn uitspraken zien. Ik heb eerder gezegd dat alles wat ik zeg binnen mijn menselijkheid een aspect van mijn manifestatie is. De mensen die niet zeker kunnen zijn van en die niet echt geloven in wat ik zeg binnen mijn normale menselijkheid moeten dus verwijderd worden! Ik heb herhaaldelijk benadrukt dat mijn normale menselijkheid een onmisbaar aspect van mijn volledige goddelijkheid is, toch richten heel veel mensen zich nog steeds op mijn volledige goddelijkheid terwijl zij mijn menselijkheid negeren. Je bent blind! Je zegt dat ik niet aan je opvattingen conformeer en dat de mens die ik ben niet aan jouw idee van God conformeert. Kunnen deze mensen in mijn koninkrijk blijven? Ik zal je onder mijn voeten vertreden! Je durft gewoon tegen mij in opstand te komen! Ik durf het wel aan dat je voortgaat met dergelijke eigenzinnigheid! Mijn glimlach voldoet niet aan de opvattingen die je koestert, mijn spraak is niet plezierig voor je oren en mijn daden komen je niet ten goede, toch? Al deze dingen moeten je aanstaan – is dat hoe God is? En deze mensen willen in mijn huis blijven en zegeningen in mijn koninkrijk ontvangen? Ben je nu niet aan het dagdromen? Hoe kan er zoiets wonderbaarlijks zijn! Je wilt mij ongehoorzaam zijn en toch zegeningen van mij ontvangen. Ik zeg je: vergeet het maar! Zij die mijn koninkrijk binnengaan en zegeningen ontvangen, moeten mensen zijn die ik liefheb, zoals ik vele malen heb gezegd. Waarom benadruk ik deze woorden? Ik weet en begrijp wat iedereen in zijn hart denkt, ik hoef al hun gedachten niet aan te duiden. Hun ware vorm zal geopenbaard worden door mijn woorden van oordeel en allen zullen jammeren van verdriet voor mijn rechterstoel. Dit is een duidelijk feit dat niemand kan veranderen! Uiteindelijk zal ik ze een voor een de put van de afgrond laten binnengaan. Dit is het laatste effect van mijn oordeel van de duivel Satan. Ik moet oordeel en bestuurlijke decreten gebruiken om iedere persoon te behandelen en dit is mijn methode van tuchtiging. Hebben jullie werkelijk inzicht hierin? Ik hoef Satan geen reden te geven, ik sla hem gewoon met mijn ijzeren roede bijna dood en hij herhaaldelijk om genade smeekt. Daarom kunnen mensen, wanneer zij mijn woorden van oordeel lezen, die allerminst begrijpen, maar vanuit mijn perspectief is elke regel, elke zin een implementatie van mijn bestuurlijke decreten. Dit is een duidelijk feit.

Nu ik het vandaag over oordeel heb: hier hoort de rechterstoel bij. Jullie hebben eerder vaak gezegd dat jullie voor de stoel van Christus geoordeeld zullen worden. Jullie hebben enig begrip aangaande het oordeel, maar jullie kunnen je geen voorstelling van de rechterstoel maken. Misschien denken sommige mensen dat de rechterstoel een fysiek voorwerp is, ze stellen zich wellicht een grote tafel voor of denken aan een rechterstoel zoals die in de seculiere wereld. Uiteraard zal ik in mijn uitlegging nu niet ontkennen wat jullie hebben gezegd, maar voor mij hebben dingen die mensen zich voorstellen nog steeds symbolische betekenis. Dus de kloof tussen wat mensen zich voorstellen en mijn oorspronkelijke betekenis is nog steeds zo breed als de afstand tussen hemel en aarde. Volgens de opvattingen van mensen, liggen er veel mensen languit op de grond voor de rechterstoel, jammerend van verdriet en smekend om genade. Hierbij heeft het voorstellingsvermogen van de mens zijn hoogtepunt bereikt en kan niemand zich verder iets meer voorstellen dan dat. Wat is de rechterstoel dan? Voordat ik de mysteries openbaar, moeten jullie alles ontkennen wat jullie eerder gedacht hebben, alleen dan kan mijn doel worden bereikt. Dit is de enige manier dat jullie opvattingen en gedachten op dit gebied uitgebannen kunnen worden. Jullie moet steeds goed opletten wanneer ik spreek. Jullie moeten niet achteloos zijn. Mijn rechterstoel is sinds de schepping van de wereld gevestigd. In de voorbije tijdperken en generaties zijn veel mensen voor mijn rechterstoel gestorven en veel mensen zijn ervoor opgestaan, naar het leven teruggekeerd. Men kan ook zeggen dat mijn oordeel van begin tot eind nooit ophoudt en mijn rechterstoel dus altijd bestaat. Wanneer de rechterstoel wordt genoemd, vertonen mensen allemaal wel enige vrees. Natuurlijk weten jullie door wat ik eerder heb gezegd helemaal niet wat de rechterstoel is. De rechterstoel en oordeel bestaan naast elkaar, maar zijn twee verschillende materialen. (Het materiaal is geen fysiek voorwerp, maar heeft betrekking op woorden. Mensen kunnen het helemaal niet zien.) Oordeel heeft betrekking op mijn woorden. (Of ze nu hard of zacht zijn, ze maken allemaal deel uit van mijn oordeel. Alles wat ik met mijn mond spreek, is dus oordeel.) Mensen deelden mijn woorden eerder altijd in veel verschillende typen in, zoals woorden van oordeel, vriendelijke woorden en woorden die leven geven. Ik zal jullie vandaag verduidelijken dat oordeel en mijn woorden met elkaar verbonden zijn. Met andere woorden: oordeel is mijn woorden en mijn woorden zijn oordeel. Je moet er niet los van elkaar over spreken. Mensen zijn van mening dat harde woorden oordeel zijn, maar mensen begrijpen het maar ten dele. Alles wat ik zeg is oordeel. Het begin van oordeel dat in het verleden is uitgesproken, houdt er verband mee dat mijn Geest officieel begint te werken op elke plek en mijn bestuurlijke decreten geïmplementeerd worden. In deze zin verwijst ‘oordeel’ naar de feitelijke werkelijkheid. Nu zal ik de rechterstoel uitleggen: waarom zeg ik dat de rechterstoel van eeuwigheid tot eeuwigheid bestaat en met mijn oordeel samengaat? Begrijpen jullie het door mijn uitleg van oordeel? De rechterstoel verwijst naar het menselijk wezen dat ik ben. Altijd uit ik me en spreek ik, van eeuwigheid tot eeuwigheid. Ik leef eeuwig, dus zullen mijn rechterstoel en mijn oordeel voor altijd naast elkaar bestaan. Dit zou nu duidelijk moeten zijn! Mensen behandelen mij als een voorwerp volgens hun denkbeelden, maar in dit opzicht neem ik jullie dit niet kwalijk en veroordeel ik jullie niet. Ik wens alleen dat jullie een gehoorzaam hart zullen hebben, mijn openbaring aannemen en daardoor weten dat ik de allesomvattende God Zelf ben.

Mijn woorden zijn volslagen onbegrijpelijk voor mensen, mijn voetstappen zijn onmogelijk door hen te vinden en mijn wil is onmogelijk door hen te vatten. Dus is de toestand waarin jullie vandaag zijn (in staat zijn om mijn openbaring te ontvangen, mijn wil erdoor te vatten en mijn voetstappen erdoor te volgen) volledig het resultaat van mijn wonderbare daden, mijn genade en mijn compassie. Op een dag zal ik jullie zelfs mijn wijsheid laten zien, laten zien wat ik met mijn handen heb gedaan en het wonder van mijn werk. Dan zullen de blauwdrukken van mijn hele managementplan geheel en al voor jullie ogen worden geopenbaard. Door de hele universum-wereld en elke dag zijn er manifestaties van mijn wonderbare daden en zijn allen aan het dienen zodat mijn managementplan verwezenlijkt kan worden. Wanneer dit volledig wordt geopenbaard, zullen jullie zien wat voor mensen ik heb geregeld om te dienen, wat voor mensen ik heb geregeld om mijn wil te vervullen, wat ik heb bereikt door Satan uit te buiten, wat ik zelf tot stand heb gebracht, wat voor mensen wenen, wat voor mensen hun tanden knarsen, wat voor mensen ten onder zullen gaan en wat voor mensen verderf zullen ondergaan. Met ‘ondergang’ verwijs ik naar diegenen die in de poel van vuur en zwavel geworpen zullen worden en volledig verbrand zullen worden; met ‘verderf’ bedoel ik diegenen die in de bodemloze put geworpen zullen worden om daar voor de hele eeuwigheid weg te kwijnen. Denk daarom niet dat ondergang en verderf hetzelfde zijn. Integendeel, ze verschillen enorm van elkaar. Dienstdoeners die mijn naam vandaag verlaten, zullen verderf ondergaan en zij die niet van mijn naam zijn, zullen vernietigd worden. Daarom zeg ik dat zij die verderf ondergaan mij eeuwigdurend zullen loven na mijn oordeel, maar die mensen zullen nooit van mijn tuchtiging af komen, zij zullen mijn heerschappij altijd aanvaarden. Daarom zeg ik dat de put van de afgrond de hand is waarmee ik mensen tuchtig. Ik zeg ook dat alles in mijn handen is. Zelfs al heb ik gezegd dat ‘de bodemloze put’ verwijst naar Satans invloed, ik gebruik die ook in mijn handen om mensen te tuchtigen. Wanneer ik dus zeg dat alles in mijn handen is, zijn er geen paradoxen. Mijn woorden zijn niet onverantwoord. Ze zijn gepast en samenhangend. Ze zijn niet verzonnen of onzinnig en iedereen dient mijn woorden te geloven. In de toekomst zullen jullie daarom lijden. Veel mensen worden vanwege mijn woorden koud, wanhopig, teleurgesteld of ze gaan huilen of wenen. Er zullen allerlei reacties zijn. Op een dag, wanneer alle mensen die ik haat zich terugtrekken, zal mijn werk volbracht zijn. In de toekomst zullen veel mensen vallen vanwege de eerstgeboren zonen en uiteindelijk zullen zij stap voor stap weggaan. Met andere woorden, mijn huis zal geleidelijk aan heilig worden en allerlei demonen zullen zich langzaamaan van mijn zijde terugtrekken, stilletjes, onderworpen en zonder enige klacht te uiten. Daarna zullen mijn eerstgeboren zonen allemaal geopenbaard worden en zal ik de volgende stap van mijn werk beginnen. Pas dan zullen de eerstgeboren zonen met mij koningen zijn en over het hele universum heersen. Dit zijn de stappen van mijn werk en zij vormen een belangrijk onderdeel van mijn managementplan. Ga hier niet aan voorbij, anders zitten jullie ernaast.

Wanneer mijn woorden aan jullie geopenbaard worden, is het de tijd dat ik mijn werk zal beginnen. Niet een van mijn woorden zal onvervuld blijven. Voor mij is één dag als duizend jaar en is duizend jaar als één dag. Hoe zien jullie het? Jullie opvatting van tijd is heel anders dan die van mij, want ik beheers de universum-wereld en ik breng alle dingen tot stand. Mijn werk wordt dag na dag, stap voor stap en fase na fase gedaan en bovendien stopt het tempo van mijn werk geen seconde, het gaat elk moment maar door. Vanaf de schepping van de wereld zijn mijn woorden nooit onderbroken. Ik ben woorden blijven spreken en blijven uiten, zelfs vandaag nog, en dat zal in de toekomst onveranderd blijven. Mijn tijd is echter zorgvuldig geregeld en georganiseerd en heel ordelijk. Ik zal doen wat ik moet doen wanneer ik het moet doen (bij mij zullen allen losgemaakt worden, allen zullen vrij zijn) en ik word niet in het minst verstoord ten aanzien van de stappen van mijn werk. Ik kan iedereen in mijn huis regelen, ik kan iedereen in de wereld regelen, maar ik ben helemaal niet druk, want mijn Geest is aan het werk, mijn Geest vult elke plaats, want ik ben de unieke God Zelf en de hele universum-wereld is in mijn handen. Zo kan men zien dat ik almachtig ben, dat ik wijs ben en dat mijn heerlijkheid alle hoeken van het universum vult.

Hoofdstuk 108

In mij kan iedereen rust vinden en kan iedereen vrij zijn. Wie buiten mij leven kunnen geen vrijheid en vreugde ontvangen, want mijn Geest is niet in hen. Deze mensen worden geestloze doden genoemd. Maar wie wel in mij zijn noem ik levende mensen met een geest. Zij behoren mij toe, en zij zullen terugkeren naar mijn troon. Degenen die diensten leveren en degenen die de duivel toebehoren zijn doden zonder geest en moeten tot niets worden vernietigd. Dit is een mysterie van mijn managementplan; het is iets in mijn managementplan dat de mensheid niet kan doorgronden, maar ik heb het wel aan iedereen openbaar gemaakt. Degenen die mij niet toebehoren zijn tegen mij; degenen die mij wél toebehoren zijn verenigbaar met mij. Dit staat volledig buiten kijf en het is het principe van mijn oordeel over Satan. Dit principe moet aan iedereen bekend zijn, zodat men mijn rechtvaardigheid en billijkheid kan zien – allen die van Satan komen zullen worden geoordeeld, verbrand en tot as worden gemaakt. Dit is ook mijn toorn en het geeft dieper inzicht in mijn gezindheid. Van nu af aan zal mijn gezindheid openlijk bekend worden gemaakt – zij zal geleidelijk worden geopenbaard aan alle volken en naties, aan alle religies, alle denominaties en alle rangen en standen. Niets zal verborgen blijven. Alles zal geopenbaard worden. Omdat mijn gezindheid en het principe van mijn handelen de meest verborgen mysteriën zijn voor de mensheid, moet ik dit doen (zodat de eerstgeboren zonen mijn bestuurlijke decreten niet zullen beledigen, en zodat mijn geopenbaarde gezindheid kan worden gebruikt om alle volken en alle naties te oordelen). Dit is mijn managementplan, en dit zijn de stappen van mijn werk. Niemand mag dat lichtvaardig veranderen. Ik heb de volledige gezindheid van mijn goddelijkheid al uitgeleefd in mijn menselijkheid, dus ik sta niemand toe mijn menselijkheid te beledigen. (Alles wat ik uitleef is de goddelijke gezindheid – daarom heb ik al eerder gezegd dat ik God Zelf ben, die de gewone menselijkheid heeft overstegen.) Ik zal zeker niet vergeven wie mij beledigt, en ik zal hem voor altijd te gronde richten. Onthoud dit! Dit is wat ik heb besloten; met andere woorden: dit is een onmisbaar onderdeel van mijn bestuurlijke decreten. Iedereen moet dit begrijpen: de persoon die ik ben is God, ja, God Zelf. Dit moet nu duidelijk zijn! Ik zeg niet zomaar wat. Ik zeg alles duidelijk en laat het ook zien, net zolang totdat je het volledig begrijpt.

De situatie is zeer urgent; niet alleen in mijn huis, maar daarbuiten zelfs nog meer, ik vraag van jullie om te getuigen van mijn naam, mij na te leven, en in alle opzichten van mij te getuigen. Omdat dit momenteel de eindtijd is, is alles nu gereed en behoudt alles zijn oorspronkelijke verschijning en zal nooit meer veranderen. Degenen die verworpen moeten worden zullen verworpen worden, en degenen die behouden moeten worden zullen behouden worden. Probeer niet met kracht vast te houden of weg te duwen. Verstoor mijn management niet en vernietig mijn plan niet. Volgens mensen ben ik altijd liefdevol en vol erbarmen voor de mensheid, maar voor mezelf is er een onderscheid in mijn gezindheid die overeenkomt met de stadia van mijn werk, want ik ben de praktische God Zelf en ik ben de enige God Zelf! Ik ben zowel onveranderlijk als steeds weer veranderend. Dit is iets wat niemand kan doorgronden. Slechts wanneer ik het jullie vertel en het jullie uitleg, zal het jullie duidelijk worden en zullen jullie het begrijpen. Voor mijn zonen ben ik liefdevol, meelevend, rechtvaardig en disciplinerend, maar niet oordelend (daarmee bedoel ik dat ik de eerstgeborenen niet zal vernietigen). Maar voor degenen die niet mijn zonen zijn verander ik voortdurend met het veranderen van de tijdperken: liefdevol, meelevend, rechtvaardig, majestueus, oordelend, toornig, vervloekend, verterend en, uiteindelijk, hun vlees vernietigend. Degenen die vernietigd worden zullen met hun geest en ziel vergaan. Maar als ze diensten leveren, zullen slechts hun geest en ziel behouden blijven (hoe dit precies in zijn werk gaat, vertel ik jullie later, zodat jullie het zullen begrijpen). Ze zullen echter nooit meer vrijheid kennen en nooit vrijgelaten worden, want zij staan onder mijn volk en zullen onder de heerschappij van mijn volk leven. Ik heb deze dienstdoeners zo verafschuwd omdat ze allemaal afstammelingen van de grote rode draak zijn, en degenen die geen dienstdoeners zijn, zijn ook afstammelingen van de grote rode draak. Met andere woorden, allen die niet tot de eerstgeborenen behoren, zijn afstammelingen van de grote rode draak. Wanneer ik zeg dat degenen die verdoemd zijn mij eeuwigdurende lofprijzing zullen betonen, bedoel ik dat ze mij voor altijd zullen dienen. Dit is in steen gezet. Deze mensen zullen altijd slaven blijven, vee en paarden. Ik kan ze op elk moment afslachten en ze overheersen zoals ik dat wil, want ze zijn afstammelingen van de grote rode draak en hebben mijn gezindheid niet. Omdat ze afstammelingen van de grote rode draak zijn, hebben ze zijn gezindheid, dat wil zeggen: de gezindheid van beesten. Dit is een absolute en voor eeuwig onveranderlijke waarheid! Dit is zo, omdat dit alles door mij was voorbestemd. Niemand mag het veranderen (ik bedoel dat ik niemand zal toestaan tegen deze regel in te handelen); als je dat toch probeert, sla ik je neer!

Vanuit de mysteriën die ik openbaar moeten jullie gaan inzien tot welk punt mijn managementplan en mijn werk nu zijn gevorderd, gaan inzien wat ik met mijn handen doe en gaan inzien op wie mijn oordeel en mijn toorn neerkomen. Dit is mijn gerechtigheid. Op basis van de mysteriën die ik heb geopenbaard, spreid ik mijn werk tentoon en beheer ik mijn plan. Niemand kan dit veranderen – het moet stap voor stap worden uitgevoerd in overeenstemming met mijn wens. Mysteriën vormen het pad waarlangs mijn werk tot uitvoer komt en geven de stappen aan in mijn managementplan. Niemand mag iets toevoegen aan mijn mysteriën of er iets van wegnemen, want als het mysterie onjuist is, is het pad onjuist. Waarom openbaar ik mijn mysteriën nu aan jullie? Wat is daar de reden van? Wie van jullie kan dit duidelijk zeggen? Ik heb net gezegd dat mysteriën het pad vormen, maar waar heeft dit pad betrekking op? Het is het proces dat jullie doormaken vanuit het vlees tot in het lichaam; dit is een belangrijke fase. Wanneer ik mijn mysteriën openbaar, verdwijnen de opvattingen van mensen geleidelijk en worden hun gedachten geleidelijk zwakker. Het is het proces van het binnengaan van de spirituele wereld. Daarom zeg ik dat mijn werk in stappen plaatsvindt en dat het niet vaag is – dit is de werkelijkheid en dit is mijn werkwijze. Niemand kan dit veranderen, niemand kan dit doen, want ik ben de enige God Zelf! Mijn werk wordt door mij persoonlijk voltooid. De gehele universum-wereld wordt alleen door mij gecontroleerd, en alleen door mij geregeld. Wie waagt het niet naar mij te luisteren? (Met ‘alleen door mij’ bedoel ik God Zelf, want de persoon die ik ben is God Zelf, dus klamp je niet vast aan je eigen opvattingen.) Wie waagt het tegen mij in te gaan? Zij zullen zwaar gestraft worden! Jullie hebben gezien wat de uitkomst was voor de grote rode draak! Het is zijn einde, maar die is ook onvermijdelijk. Het werk moet door mijzelf gedaan worden, zodat hij ten schande zal worden gemaakt; hij kan nooit meer opstaan en zal voor altijd en eeuwig worden vernietigd! Nu begin ik met het openbaren van mysteriën. (Denk eraan! De meeste van de geopenbaarde mysteriën zijn dingen die jullie vaak met de mond uitspreken, maar die niemand begrijpt.) Ik heb gezegd dat alle dingen die door mensen als incompleet worden gezien in mijn ogen al voltooid zijn, terwijl de dingen die ik als net begonnen beschouw voor mensen al voltooid lijken. Is dit een paradox? Nee. Mensen denken op die manier omdat ze hun eigen opvattingen en gedachten hebben. Wat ik van tevoren bedenk wordt voltooid door middel van mijn woorden (het wordt tot stand gebracht wanneer ik dat zeg en het wordt voltooid wanneer ik dat zeg), maar het lijkt mij niet dat de dingen die ik heb gezegd al voltooid zijn. Dat komt doordat er een tijdslimiet zit op de dingen die ik doe; daarom zie ik deze dingen als onvoltooid, terwijl ze in de aardse ogen van mensen (vanwege verschillen in tijdsbesef) al voltooid zijn. De meeste mensen wantrouwen mij vanwege de door mij geopenbaarde mysteriën. Omdat de werkelijkheid aan het begin staat, omdat mijn bedoelingen niet overeenkomen met de opvattingen van mensen, verzetten ze zich tegen mij en verloochenen ze mij. Zo raakt Satan verstrikt in zijn eigen plannen. (Ze willen zegeningen ontvangen, maar hadden niet verwacht dat God zozeer niet op één lijn met hun opvattingen zou zitten, en daarom trekken ze zich terug.) Ook dat is een effect van mijn werk. Alle mensen moeten mij prijzen, voor mij juichen en mij eer bewijzen. Absoluut alles ligt in mijn handen en alles ligt onder mijn oordeel. Wanneer alle mensen naar mijn berg komen, wanneer de eerstgeborenen zegevierend terugkeren, is dat het eindpunt van mijn managementplan. Dat is het moment waarop mijn zesduizendjarige managementplan wordt voltooid. Alles wordt door mij persoonlijk geregeld. Dat heb ik al vaak gezegd. Omdat jullie nog steeds binnen jullie eigen noties leven, benadruk ik dit herhaaldelijk om te voorkomen dat jullie je hierin vergissen en mijn plan verstoren. Mensen kunnen mij niet helpen of meedoen aan mijn management, want jullie zijn nu nog van vlees en bloed (hoewel jullie mij toebehoren, leven jullie nog in het vleselijke). Daarom zeg ik dat zij die van vlees en bloed zijn mijn erfenis niet kunnen ontvangen. Dit is ook de belangrijkste reden om jullie de spirituele wereld te laten binnengaan.

In de wereld zijn aardbevingen het begin van rampspoed. Eerst laat ik de wereld, de aarde, veranderen. Dat wordt gevolgd door epidemieën en hongersnoden. Dat is mijn plan, dat zijn mijn stappen, en ik zal alles mobiliseren om mij te dienen, om mijn managementplan te verwezenlijken. Zo zal de gehele universum-wereld worden vernietigd, zelfs zonder mijn directe tussenkomst. Toen ik voor het eerst vlees werd en aan het kruis genageld werd, schudde de aarde hevig; zo zal het ook aan het einde zijn. Aardbevingen zullen zich voordoen vanaf het moment dat ik de spirituele wereld vanuit het vlees binnenga. Ik zeg daarom dat de eerstgeborenen absoluut niet zullen lijden onder rampspoed. Mensen die niet tot deze eerstgeborenen behoren zullen echter in de rampspoed achterblijven en wel lijden. Daarom wil elk mens een eerstgeborene zijn. In hun voorgevoel wil men dit; niet om zegeningen te ervaren, maar om te kunnen ontsnappen aan het lijden onder rampspoed. Dat is ook het plan van de grote rode draak. Maar ik zal hem nooit laten wegkomen. Ik zal hem mijn zware straf laten ondergaan en hem dan nog laten opstaan en mij laten dienen (dit verwijst naar het compleet maken van mijn zonen en mijn volk); laat hij voor altijd door zijn eigen intriges bedrogen worden, voor altijd mijn oordeel accepteren en voor altijd mijn vuur aanvaarden. Dit is de ware betekenis van het mij laten prijzen door dienstdoeners (hen gebruiken om mijn grote macht te openbaren). Ik zal de grote rode draak niet toestaan mijn koninkrijk binnen te sluipen, en ik zal de grote rode draak het recht niet gunnen om mij te prijzen! (Want hij is dat niet waard, nee nooit waard!) Ik zal hem mij slechts laten dienen tot in eeuwigheid! Ik zal hem zich slechts voor mij in het stof laten werpen. (Degenen die vernietigd worden zijn beter af dan degenen die verdoemd zijn. Vernietiging is slechts een tijdelijke zware straf, maar degenen die verdoemd zijn zullen voor altijd lijden onder zware bestraffingen; daarom maak ik gebruik van ‘prosterneren’. Omdat deze mensen mijn huis binnensluipen en veel van mijn genade ervaren en enige kennis van mij hebben, pas ik zware bestraffingen toe. Van degenen die buiten mijn huis zijn zou je kunnen zeggen dat deze onwetenden niet zullen lijden.) Naar de opvatting van mensen zijn degenen die vernietigd worden slechter dan degenen die verdoemd zijn, maar integendeel: degenen die verdoemd zijn moeten voor altijd zwaar worden gestraft, maar degenen die vernietigd worden zullen voor altijd tot niets terugkeren.

Hoofdstuk 109

Ik uit me elke dag, spreek elke dag, en openbaar elke dag mijn grootse tekenen en wonderen. Dit is alles het werk van mijn Geest. In de ogen van de mensen ben ik slechts een mens, maar het is juist door deze mens dat ik mijn grote kracht, mijn alles openbaar.

Omdat mensen de mens die ik ben en mijn handelingen negeren, denken ze dat deze dingen door mensen worden verricht. Waarom vraag je je niet af: kunnen mensen bereiken wat ik volbreng? Zo goed kennen de mensen mij echter niet, zij bevatten mijn woorden niet en begrijpen mijn daden niet. Slechte, verdorven mensen! Wanneer zal ik jou opslokken? Wanneer zal ik je begraven in de poel van zwavel en vuur? Zo vaak ben ik uit jullie groep verdreven, zo vaak hebben mensen mij beledigd, belachelijk gemaakt en belasterd en zo vaak hebben mensen mij openlijk veroordeeld en getrotseerd. Blinde mensen! Weten jullie niet dat jullie in mijn handen slechts een handvol slijk zijn? Weten jullie niet dat jullie een voorwerp van mijn schepping zijn? Thans ontbrandt mijn toorn, en niemand kan zich er tegen verdedigen. Ze kunnen slechts herhaaldelijk om genade smeken. Maar omdat mijn werk zo ver gevorderd is, kan niemand het veranderen. Degenen die geschapen zijn, moeten tot slijk terugkeren. Het is niet dat ik onrechtvaardig ben, maar dat jullie al te verdorven zijn en, te losbandig, en het is omdat jullie door Satan gegrepen zijn en zijn werktuigen geworden zijn. Ik ben de heilige God Zelf, ik kan niet bezoedeld worden en ik kan geen onreine tempel bezitten. Van nu af aan zal mijn woedende razernij (erger dan toorn) over alle naties en volken uitgestort worden, en zal ik al het gespuis tuchtigen, dat van mij afkomstig is maar mij niet kent. Ik haat mensen tot het uiterste en zal geen genade meer hebben, maar al mijn vervloekingen doen neerregenen. Er zal absoluut geen compassie en liefde meer zijn, alles zal tot niets verbrand worden, en alleen mijn koninkrijk zal overblijven, zodat mijn volk mij zal prijzen in mijn huis, mij eer zal betonen en mij voor altijd zal toejuichen (hetgeen de rol is van mijn volk). Mijn hand zal officieel zowel diegenen binnen en buiten mijn huis tuchtigen. Geen boosdoeners zullen aan mijn greep en oordeel kunnen ontsnappen. Eenieder moet deze beproeving ondergaan en mij aanbidden. Dit is mijn majesteit en het is daarenboven een bestuurlijk decreet dat ik aan boosdoeners verkondig. Niemand kan een ander redden. Ze kunnen alleen aandacht schenken aan zichzelf, maar wat ze ook doen, ze zullen niet kunnen ontsnappen aan mijn hand van tuchtiging. De reden dat mijn bestuurlijke decreten streng genoemd worden is hier ontsluierd. Dit is een feit dat iedereen met eigen ogen kan waarnemen.

Wanneer ik kwaad begin te worden, zullen alle demonen, groot en klein, halsoverkop op de vlucht slaan, diep bevreesd dat mijn hand hen ter dood zal brengen. Niemand kan echter aan mijn hand ontsnappen. Ik bezit alle martelwerktuigen, mijn hand beheerst alles, alles is in mijn greep en niemand kan zich vrijvechten. Dit is mijn wijsheid. Toen ik in het mensenrijk aankwam, had ik allerlei voorbereidingen getroffen en een basis gelegd om mijn werk onder de mensen te beginnen (ik ben immers de wijze God die handelt in overeenkomst met wat wel en niet gedaan dient te worden). Nadat alles naar behoren was geregeld, werd ik vlees en kwam ik tot het mensenrijk, maar niemand herkende mij. Alle zonen van rebellie, behalve die ik heb verlicht, tarten mij, vernederen mij, en laten mij links liggen. Uiteindelijk zal ik ze echter welgemanierd en onderdanig maken. Hoewel het de mensen voorkomt alsof ik niet veel doe, is mijn grootse werk al voltooid. (Mensen gehoorzamen allemaal volledig de mens die ik zowel in woord als in hart ben – hetgeen een teken is.) Vandaag verrijs ik en tuchtig ik allerlei kwade geesten die mij tarten. Ongeacht hoe lang ze mij zijn gevolgd, moeten zij mijn zijde verlaten. Ik wil niemand die tegen mij is (dat zijn degenen die gebrek hebben aan geestelijk inzicht, degenen die tijdelijk door kwade geesten bezeten zijn, en degenen die mij niet kennen). Ik wil geen enkele van hen! Allen zullen worden verwijderd en tot zonen van verderf worden! Nadat zij mij vandaag gediend hebben, moeten zij allemaal vertrekken! Blijf niet in mijn huis, wees niet schaamteloos en wees geen profiteur. Degenen die tot Satan behoren zijn allemaal zonen des duivels die voor immer zullen omkomen. Allen die mij tarten, zullen stilletjes mijn zijde verlaten, zodat het tempo van mijn werk minder gehinderd, zonder verdere verstoring, voortgaat. Alle dingen zullen op mijn bevel gedaan worden, zonder hindernissen en eventuele tegenwerking. Alles zal voor mijn blik zwichten en door mijn vuur vernietigd worden. Dit betoont mijn almacht en mijn volmaakte wijsheid (hetgeen ik in mijn eerstgeboren zonen heb verwezenlijkt). Het zal mijn naam nog meer verheerlijken en mij meer eer brengen. Door wat ik doe en door de toon van mijn stem, zien jullie allemaal dat ik het werk in mijn huis volledig heb voltooid en ik mij tot de heidense volkeren ben gaan wenden. Ik begin daar met mijn werk en voer de volgende stap van mijn werk uit.

De meeste van mijn woorden komen niet overeen met jullie opvattingen, maar ga niet heen, mijn zonen. Dat het niet met menselijke opvattingen overeenkomt, wil niet zeggen dat het mijn stem niet is. Juist hiermee kan aangetoond worden dat het mijn stem wel is. Als het op menselijke opvattingen was afgestemd, zou dat het werk van kwade geesten zijn. In mijn woorden moet je dus meer werk steken, doe wat ik doe, en houd van de dingen waar ik van houd. Dit laatste tijdperk is ook het tijdperk waarin alle rampen zich opnieuw voordoen, en bovendien het tijdperk waarin ik al mijn gezindheden openbaar. Wanneer mijn heilige trompetten allemaal beginnen te schetteren, zullen de mensen waarlijk bang zijn. Dan zal niemand kwaad durven doen; men zal zich daarentegen voor mij ter aarde werpen en mijn wijsheid en mijn almacht waarderen. Ik ben tenslotte de wijze God Zelf! Wie kan mij weerleggen? En wie durft er tegen mij in opstand te komen? Wie durft mijn wijsheid niet te erkennen? Wie durft mijn almacht niet te herkennen? Wanneer mijn Geest overal goed werk verricht, kennen alle mensen mijn almacht, maar mijn doel is nog niet bereikt. Ik wil dat mensen mijn almacht zien vanwege mijn toorn, dat ze mijn wijsheid zien en de glorie van mijn persoon. (Dit wordt allemaal, foutloos weerspiegeld in de eerstgeboren zonen. Behalve hen kan niemand deel uitmaken van mijn persoon; dit is door mij voorgeschreven). Er zijn in mijn huis eindeloze geheimenissen die mensen niet kunnen doorgronden. Als ik spreek, zeggen de mensen dat ik te genadeloos ben; ze zeggen ze dat zovele mensen mij al tot op zekere hoogte liefhebben. Maar waarom zeg ik dat zij de afstammelingen zijn van de grote rode draak? En waarom zal ik ze één voor één achterlaten? Is het niet beter om meer mensen in mijn huis te hebben? Maar ik handel nog steeds zo. Er kan er niet één meer of minder zijn dan het aantal dat ik tevoren had bepaald. (Dit is mijn bestuurlijk decreet en kan niet alleen niet door mensen worden veranderd, maar zelfs ik zelf kan het niet veranderen, omdat ik niet voor Satan kan zwichten. Dit is genoeg om mijn wijsheid en mijn majesteit te laten zien. Ik ben de enige God Zelf. Het is alleen het geval dat mensen voor mij neerbuigen, ik zwicht niet voor mensen.) Dit is precies het punt dat Satan het meest vernedert. De mensen die ik heb uitgekozen zijn allemaal nederig, onderdanig, gehoorzaam en eerlijk, en zij kunnen mij met nederigheid en onopvallendheid dienen. (Satan wenste dit te gebruiken om mij te vernederen, maar ik vocht terug.) Mijn gezindheid kan aan deze mensen worden afgemeten. Wanneer ik na overwinning van de strijd teruggekeerd ben, zal ik mijn eerstgeboren zonen zalven als koningen in mijn koninkrijk, en pas dan zal ga ik gaan rusten, omdat mijn eerstgeboren zonen naast mij koningen zullen zijn. Mijn eerstgeboren zonen vertegenwoordigen mij, en zij verwoorden mij. In hun nederige en onopvallende dienst gehoorzamen zij mij, in hun eerlijkheid voeren zij mijn woorden uit, in hun eerlijkheid zeggen zij wat ik zeg, en in hun nederigheid brengen zij eer aan mijn naam (zonder brutaliteit of wreedheid, maar met majesteit en toorn). Mijn eerstgeboren zonen! Het is tijd om over de universum-wereld te oordelen! Ik begunstig jullie met zegens, ik schenk jullie gezag, en ik beloon jullie met zegeningen! Alles is al volbracht, en het wordt allemaal door jullie beheerst, door jullie geregeld, omdat ik jullie Vader ben, ik ben jullie sterke toren, ik ben jullie toevlucht, ik ben jullie verdediging, en daarenboven ben ik jullie Almachtige, en ik ben jullie alles! Alles ligt in mijn handen en alles is ook in jullie handen. Niet alleen vandaag, maar ook gisteren en zelfs morgen! Is dat het niet waard gevierd te worden? Is dat geen vreugdebetoon van jullie waard? Accepteer allemaal van mij het deel dat jullie toekomt! Ik geef jullie mijn alles, en ik bewaar geen enkel stuk, omdat al mijn eigendommen van jullie zijn en mijn rijkdom bij jullie is. Dit is de reden waarom ik “heel goed” zei nadat ik jullie had geschapen.

Weten jullie wie er bepaalt wat jullie vandaag doen, denken en zeggen – en waar alles wat jullie doen voor is? Ik vraag jullie, hoe wonen jullie het trouwfeest van het Lam bij? Is het vandaag? Of is het in de toekomst? Wat is het bruiloftsfeest van het Lam? Jullie weten het niet, hè? Dan zal ik het jullie uitleggen: Toen ik in het mensenrijk aankwam, had ik allerlei soorten mensen, zaken en dingen geregeld om de mens die ik nu ben te dienen. Nu alles is voltooid, werp ik de dienstdoeners terzijde. Wat heeft dit te maken met het huwelijksfeest? Wanneer deze mensen mij dienen, dat wil zeggen, wanneer ik tot het Lam gemaakt ben, proef ik de smaak van het huwelijksfeest. Dat wil zeggen, alle pijn die ik heb geleden, alle dingen die ik heb gedaan, alles wat ik heb gezegd, iedereen die ik ben tegengekomen en alles wat ik gedurende mijn leven heb gedaan, heeft bestaan uit het huwelijksfeest. Nadat de mens die ik ben gezalfd was, volgden jullie mij (in deze tijd was ik het Lam), dus onder mijn leiderschap hebben jullie allerlei dingen ervaren als pijn, rampspoed, verlatenheid, belastering door de wereld, door familie achtergelaten worden en jullie leven onder mijn zegen. Dit behoort allemaal tot het huwelijksfeest van het Lam. Ik gebruik ‘het huwelijksfeest’ omdat het enige waartoe ik jullie aanspoor is om jullie te winnen. Dit maakt allemaal deel uit van het feest. In de toekomst, je zou ook vandaag kunnen zeggen, behoort alles wat jullie verheugt, alles wat jullie verkrijgen, en de koninklijke macht die jullie met mij delen, tot het feest. Mijn liefde komt tot allen die van mij houden. Zij die ik liefheb zullen tot in eeuwigheid blijven. Zij zullen nooit verwijderd worden en zullen voor eeuwig in mijn liefde verblijven. Het is voor immer!

Hoofdstuk 110

Op het moment dat alles is geopenbaard zal ik rusten; dat zal bovendien de tijd zijn dat alles in orde is. Ik doe mijn eigen werk in persoon; ik orkestreer en orden alles zelf. Wanneer ik Sion verlaat en wanneer ik terugkeer, en wanneer ik mijn eerstgeboren zonen compleet heb gemaakt, zal ik mijn grote werk hebben voltooid. Naar menselijke opvattingen moet iets wat gedaan is zichtbaar en tastbaar zijn, maar in mijn optiek is alles voltooid op het moment dat ik mijn plan opstel. Sion is zowel mijn woonplaats als mijn bestemming; dat is de plaats waar ik mijn almacht kenbaar maak en waar mijn eerstgeboren zonen en ik samen ons familiegeluk zullen beleven. Daar zal ik met hen leven tot in alle eeuwigheid. Sion is een prachtige plaats; Sion is een plaats waar mensen naar smachten; talloze mensen in alle eeuwen hebben ernaar verlangd, maar vanaf het eerste begin is geen enkel persoon Sion binnengegaan. (Zelfs niet de heiligen en profeten uit vroegere tijden. De reden daarvan is dat ik mijn eerstgeboren zonen pas uitkies in de laatste dagen en dat ze allemaal gedurende deze tijd worden geboren; hieruit blijken des te duidelijker mijn barmhartigheid en genade, waarover ik eerder heb gesproken.) Ieder individueel persoon die nu een eerstgeboren zoon is, zal met mij Sion binnengaan en die zegening genieten. Ik verhef mijn eerstgeboren zonen tot een zekere hoogte, omdat ze van mijn kaliber zijn en mijn heerlijke beeltenis bezitten; ze zijn in staat voor mij te getuigen en bovendien mij te verheerlijken en uit mij te leven. Sterker nog: zij zijn in staat Satan te verslaan en de grote rode draak te vernederen. Dat komt doordat mijn eerstgeboren zonen zuivere maagden zijn; ze zijn het voorwerp van mijn liefde en de mensen die ik heb verkozen en begunstigd. De reden dat ik hen verhef is dat ze zich staande kunnen houden op hun eigen plaats, en dat ze in staat zijn om mij nederig en kalm te dienen en een krachtig getuigenis voor mij af te leggen. Al mijn energie heb ik besteed aan mijn eerstgeboren zonen; zorgzaam heb ik erop toegezien dat alle soorten mensen, gebeurtenissen en dingen hun ten dienste staan. Aan het eind zal ik iedereen mijn volledige heerlijkheid laten zien door middel van mijn eerstgeboren zonen; dan zal ik iedereen hebben overtuigd van mijzelf dankzij mijn eerstgeboren zonen. Geen enkele demon zal ik dwingen, en ik heb geen vrees wanneer ze razend of roekeloos worden: want ik beschik over getuigen en ik heb gezag in mijn handen. Luister, mensen van Satans slag! Elk woord dat ik spreek en alles wat ik doe dient om mijn eerstgeboren zonen te vervolmaken. Daarom moet je luisteren naar mijn bevel en mijn eerstgeboren zonen gehoorzamen; anders zal ik je leren door je met onmiddellijke vernietiging te treffen! Mijn eerstgeboren zonen zijn al begonnen mijn bestuurlijke decreten uit te voeren, omdat alleen zij waardig zijn mijn troon te ondersteunen en ik hen al heb gezalfd. Niemand die mijn eerstgeboren zonen ongehoorzaam is, kan goed zijn. Dergelijke personen zijn ongetwijfeld gezonden door de grote rode draak, met de bedoeling mijn managementplan te doorkruisen; zulke schurken zullen onmiddellijk uit mijn huis worden verdreven. Ik wil niet dat zoiets dienst voor mij verricht; het gaat eeuwige vernietiging tegemoet, en wel op korte termijn, zonder uitstel! De mensen die in mijn dienst staan moeten mijn goedkeuring al hebben ontvangen; ze moeten gehoorzaam zijn en geen acht slaan op de prijs die ze betalen. Als ze opstandig zijn, zijn ze niet waardig mijn dienst te verrichten: dergelijke schepsels heb ik niet nodig. Ze zullen hun hielen lichten, en ik wil niets met hen te maken hebben! Hiervan moet je je rekenschap geven, en wel nu! Mensen die mijn dienst verrichten moeten dat goed doen en geen problemen veroorzaken. Wanneer je het gevoel hebt geen hoop te hebben en voor problemen begint te zorgen, zal ik korte metten met je maken! Zijn jullie die mijn dienst verrichten je daarvan bewust? Dit is mijn bestuurlijke decreet.

Het is de plicht van mijn eerstgeboren zonen om getuigenis van mij af te leggen, en daarom eis ik niet van jullie iets voor mij te doen. Alles wat ik eis is dat jullie je plicht goed uitvoeren en genieten van de zegeningen die ik jullie verleen, zodat mijn hart tevreden kan zijn. Toen ik door het hele universum en tot de uiteinden van de aarde reisde, koos ik mijn eerstgeboren zonen uit en maakte ik hen compleet. Dat is iets wat ik voltooide voordat ik de wereld schiep; hoewel niemand van de mensen dat weet, werd mijn werk verricht in stilte. Dat strookt niet met menselijke opvattingen! Maar feiten zijn feiten en niemand kan die veranderen. Zowel grote als kleine demonen hebben hun ware gedaanten laten zien door middel van hun aanmatigend gedrag, en ze hebben in verschillende maten mijn tuchtiging ondergaan. Mijn werk gaat stapsgewijs voort en er is wijsheid in mijn woorden. Hebben jullie iets gezien van wat ik zeg en doe? Gaat het alleen om dingen doen en dingen zeggen? Zijn mijn woorden alleen maar streng, oordelend of troostend? Dat is al te simpel, maar voor mensen is het niet eenvoudig om dat in te zien. In mijn woorden bevinden zich niet alleen wijsheid, oordeel, rechtvaardigheid, majesteit en troost, maar ook bevatten ze wat ik bezit en wat ik ben. Elk afzonderlijk woord van mij is een geheim dat niet door mensen kan worden geopenbaard. Mijn woorden zijn volkomen ondoorgrondelijk; en al zijn de geheimen geopenbaard, uitgaande van het menselijk vermogen liggen ze nog steeds buiten het bereik van hun voorstellingsvermogen en begrip. Het woord dat voor mij het gemakkelijkst is te begrijpen, is voor mensen het moeilijkst te begrijpen, waardoor het verschil tussen mij en de mens neerkomt op het verschil tussen hemel en aarde. Dit is de reden dat ik de gedaanten van mijn eerstgeboren zonen volledig wil veranderen en wil dat ze geheel en al het lichaam binnengaan. In de toekomst zullen ze het lichaam niet alleen binnengaan vanuit het vlees, maar zullen ze hun gestalten binnen het lichaam in verschillende maten veranderen. Dit is mijn plan. Het gaat om iets wat mensen niet kunnen doen – ze beschikken over geen enkel middel om dat uit te voeren – en zelfs als ik jullie nu de details ervan zou geven, zouden jullie het nog steeds niet begrijpen. Jullie kunnen slechts een vermoeden krijgen van het bovennatuurlijke. Dat komt doordat ik de wijze God Zelf ben.

Wanneer jullie mysteries zien, reageren jullie allemaal op een bepaalde manier. Zelfs als jullie die mysteries, diep in jullie hart, niet aanvaarden of erkennen, erkennen jullie die wel in woord. Dergelijke mensen zijn het meest bedrieglijk, en wanneer ik mysteries onthul, zal ik hen stuk voor stuk verstoten en aan hun lot overlaten. Maar alles wat ik doe gebeurt stapsgewijs. Ik doe dingen niet haastig of blindelings om maar snel tot een afronding te komen; dat komt doordat ik een goddelijke gezindheid heb. Mensen zijn totaal niet in staat om duidelijk te zien waarmee ik op het moment bezig ben en wat ik bij mijn volgende stap zal doen. Alleen wanneer ik over de woorden van één stap spreek, zal de manier waarop ik werk samen met mij een stap vooruit zetten. Alles geschiedt binnen mijn woorden en alles wordt geopenbaard binnen mijn woorden, zodat niemand ongeduldig mag zijn – het is genoeg om mijn dienst op de juiste wijze te verrichten. Vóór alle eeuwen sprak ik een profetie uit over een vijgenboom, maar eeuwenlang had niemand een vijgenboom gezien, en kon niemand de profetie verklaren. Hoewel deze zegswijze ook in vroegere lofprijzingen voorkwam, wist niemand de ware betekenis ervan. Net als ‘de grote catastrofe’ bracht deze zegswijze de mensen in verwarring; het betrof een geheim dat ik nooit aan de mensen onthulde. De mensen dachten dat de vijgenboom waarschijnlijk een goede soort fruitboom was, of dat hij mogelijk ook verwees naar de heiligen; toch waren ze nog steeds heel ver verwijderd van de ware betekenis. Ik zal jullie hierover vertellen wanneer ik mijn boekrol open in de laatste dagen. (De boekrol staat voor alle woorden die ik heb gesproken, mijn woorden in de laatste dagen – dat alles staat daarin.) De vijgenboom verwijst naar mijn bestuurlijke decreten en naar elk van mijn bestuurlijke decreten afzonderlijk; toch is dit maar een deel ervan. Het uitspruiten van de vijgenboom verwijst ernaar dat ik begin te werken en te spreken in het vlees, ook al waren mijn bestuurlijke decreten nog niet bekendgemaakt (dat was dus voordat er getuigenis voor mijn naam was afgelegd en voordat iemand kennis had van mijn bestuurlijke decreten). Wanneer er wordt getuigd van mijn naam en hij wordt verspreid, wanneer hij wordt geprezen door alle mensen, en wanneer mijn bestuurlijke decreten vrucht dragen, dan is de tijd gekomen dat de vijgenboom vrucht draagt. Dit is de volledige verklaring waaruit niets is weggelaten – alles is geopenbaard. (Dit zeg ik omdat er in mijn eerdere woorden een deel was dat ik nog niet volledig had geopenbaard; daarom moesten jullie geduldig wachten en op zoek gaan.)

Wanneer ik de eerstgeboren zonen compleet maak, zal ik al mijn heerlijkheid laten zien, mijn volledige verschijning in het lichaam aan de universum-wereld, boven alle mensen en in eigen persoon. Dat zal gebeuren op de berg Sion, in mijn heerlijkheid; dat zal in het bijzonder gebeuren te midden van het geroep van lofprijzingen, en mijn vijanden zullen zich rondom mij terugtrekken, om af te dalen in de put van de afgrond, in de poel van vuur en zwavel. Wat mensen zich vandaag kunnen voorstellen is beperkt en is niet volgens mijn oorspronkelijke bedoeling; daarom neem ik elke dag dat ik spreek weer de opvattingen en gedachten van de mensen tot mikpunt. Er zal een dag komen (de dag van het binnengaan van het lichaam) dat wat ik jullie vertel helemaal met jullie overeenstemt en dat er geen enkele weerstand meer zal zijn; in die tijd zullen jullie niet langer je gedachten hebben en zal ik niet langer spreken. Wanneer jullie niet langer jullie eigen manier van denken hebben, zal ik jullie regelrecht verlichten – want dat is de zegening die de eerstgeboren zonen ten deel valt; in die tijd zullen ze als koningen met mij regeren. Menselijke wezens geloven niet in dingen die ze zich niet kunnen voorstellen; zelfs als er sommigen zijn die er geloof aan hechten, komt dat door mijn bijzondere verlichting. Anders zou niemand geloven; het betreft iets wat je moet ondergaan. (Zolang deze stap niet wordt afgelegd, kan mijn grote kracht daarin niet worden geopenbaard; dat betekent dat ik mijn woorden gebruik om mensen af te helpen van hun opvattingen. Niemand anders kan dit werk verrichten, en niemand kan mijn plaats innemen. Ik ben de enige die het kan voltooien, al is dat niet absoluut. Ik moet dit werk verrichten door middel van de mensheid.) Al krijgen mensen energie nadat ze mijn woorden hebben gehoord, uiteindelijk trekken ze zich allemaal terug. Daar kunnen ze niets aan doen. Ondertussen zijn er geheimen die de mensen niet kunnen bevatten. Niemand kan zich voorstellen wat er zal gebeuren, en ik zal jullie toestaan dit te zien in wat ik openbaar. Daardoor kunnen jullie de ware betekenis inzien van mijn uitspraak: “Alle mensen die nutteloos voor mij zijn zal ik uitroeien.” Mijn eerstgeboren zonen manifesteren zich op vele manieren, en dat geldt ook voor mijn vijanden. Ze zullen allemaal aan jullie worden geopenbaard, één voor één. Denk eraan! Behalve de eerstgeboren zonen heeft iedereen het werk van kwade geesten. Ze zijn allemaal lakeien van Satan. (Spoedig zullen ze worden geopenbaard, één voor één, al zijn er sommigen die dienst moeten doen tot het einde, terwijl anderen dienst moeten doen voor een bepaalde tijd.) Onder invloed van mijn woorden zullen ze allemaal hun ware gezicht laten zien.

Elke natie, elke plaats en elke kerkgemeenschap geniet de rijkdommen van mijn naam. Omdat de catastrofe momenteel broeit en binnen mijn greep is, bereid ik de geleidelijke uitstorting ervan voor. Daarom zijn alle mensen dringend op zoek naar de ware weg, die moet worden gezocht, ook al betekent dat dat ze de volle prijs moeten betalen. In alle dingen heb ik mijn eigen tijd. Als ik de tijd aangeef waarop het voltooid zal zijn, dan zál het ook op die tijd voltooid zijn, tot op de minuut en tot op de seconde. Niemand kan dit verhinderen of tegenhouden. De grote rode draak is immers mijn onderworpen vijand. Hij is mijn dienstdoener en hij doet alles wat ik hem opdraag, zonder zich te verzetten. Hij is werkelijk mijn lastdier. Wanneer mijn werk voltooid is, zal ik hem in de put van de afgrond werpen, in de poel van vuur en zwavel (wat verwijst naar degenen die vernietigd zijn). Wie vernietigd zijn zullen niet alleen de dood smaken, maar zullen ook zwaar worden gestraft omdat ze mij hebben vervolgd. Dit is een werk dat ik nog zal doen door mijn dienstdoeners – ik zal ervoor zorgen dat Satan zichzelf afslacht en zichzelf vernietigt, waarmee ik de nakomelingen van de grote rode draak volkomen uitwis. Dit is één deel van mijn werk; daarna zal ik me wenden tot de heidense naties. Dit zijn de stappen van mijn werk.

Hoofdstuk 111

Alle naties zullen gezegend worden vanwege u; alle volken zullen mij loven en prijzen vanwege u. Mijn koninkrijk zal tot bloei komen en zich ontwikkelen en zal voor altijd blijven. Niemand zal het mogen vertrappen en niets zal kunnen bestaan wat zich niet aan mij conformeert, want ik ben de majestueuze en onbeledigbare God Zelf. Ik sta niemand toe om over mij te oordelen en ik sta niemand toe om onverenigbaar met mij te zijn. Dit is afdoende om mijn gezindheid en mijn majesteit te tonen. Wanneer iemand mij weerstaat, zal ik hem in mijn eigen tijd straffen. Waarom heeft niemand mij iemand zien straffen? Dat is alleen omdat mijn tijd nog niet is gekomen en mijn hand nog niet werkelijk tot daden is overgegaan. Hoewel er grote rampen zijn uitgestort, zegt dit slechts iets over wat grote rampen inhouden, terwijl grote rampen in werkelijkheid niemand zijn overkomen. Hebben jullie ook maar iets van mijn woorden begrepen? Ik zal de realiteit van grote rampen vandaag in gang zetten. Hierna zal iedereen die mij weerstaat door mijn hand neergeslagen worden. In het verleden heb ik slechts bepaalde mensen geopenbaard en is er geen grote rampspoed gekomen. Vandaag is anders dan het verleden. Aangezien ik jullie alles heb verteld over wat grote rampen inhouden, zal ik op een bestemde tijd de realiteit van grote rampen aan het publiek bekendmaken. Hiervóór is niemand door een grote ramp getroffen, dus de meeste mensen (dat wil zeggen, de zonen van de grote rode draak) zijn roekeloos en naar willekeur blijven handelen. Wanneer de realiteit zich aandient, zullen deze dingen volkomen overtuigd zijn. Anders zal iedereen onzeker over mij zijn en zal niemand duidelijkheid over mij hebben. Dit is mijn bestuurlijke decreet. Hieruit blijkt dat mijn manier van werken (dat wil zeggen, mijn manier van werken in alle mensen) aan het veranderen is. In de nakomelingen van de grote rode draak laat ik mijn toorn zien, laat ik mijn oordeel en mijn vervloeking zien en mijn hand is begonnen om allen te tuchtigen die mij weerstaan. In de eerstgeboren zonen laat ik mijn barmhartigheid en mijn liefde zien. In de eerstgeboren zonen laat ik nog meer mijn heilige en onbeledigbare gezindheid zien, laat ik mijn gezag zien en laat ik mijn persoon zien. Dienstdoeners zijn neergestreken om dienst te doen aan mij en mijn eerstgeboren zonen worden steeds meer bekendgemaakt. Door degenen die mij weerstaan neer te slaan, toon ik de dienstdoeners mijn genadeloze hand zodat zij met vrees en beven dienst doen aan mij. Ook toon ik mijn eerstgeboren zonen mijn gezag en breng ze meer begrip van mij bij zodat ze vooruitgaan in het leven. De in de vorige periode door mij gesproken woorden (waaronder bestuurlijke decreten, profetie en het oordeel over allerlei soorten mensen) beginnen achter elkaar in vervulling te gaan, dat wil zeggen: mensen zullen mijn woorden voor hun ogen verwezenlijkt zien worden, ze zullen zien dat geen van mijn woorden vruchteloos zijn; ze zijn allemaal praktisch. Voordat mijn woorden vervuld worden, zullen veel mensen afhaken omdat de woorden niet vervuld zijn. Dit is de manier waarop ik werk – het is niet alleen de functie van mijn ijzeren roede, maar het is nog meer de wijsheid van mijn woorden. Hieruit kan men mijn almacht zien en mijn haat voor de grote rode draak zien. (Dit is pas te zien nadat ik mijn werk begonnen ben. Nu worden sommige mensen geopenbaard – het is slechts een klein onderdeel van mijn tuchtiging, maar het kan geen deel van de grote rampen uitmaken. Dit is niet moeilijk te begrijpen. Hieruit blijkt dat mijn manier van werken voortaan nog moeilijker door mensen te begrijpen zal zijn. Ik vertel het jullie vandaag, zodat jullie hierom niet zwak zullen zijn wanneer de tijd aanbreekt. Dit vertrouw ik jullie toe omdat er dingen zullen gebeuren die mensen sinds de oudheid niet gezien hebben en waardoor mensen hun emoties en hun zelfingenomenheid moeilijk zullen kunnen afleggen.) De reden waarom ik verschillende methodes gebruik om de grote rode draak te straffen, is omdat hij mijn vijand is en hij mijn tegenstander is. Ik moet al zijn nakomelingen vernietigen – pas dan kan ik de haat uit mijn hart wegdoen en pas dan kan ik de grote rode draak op gepaste wijze vernederen. Alleen dit vernietigt de grote rode draak volledig en werpt hem in de poel van vuur en zwavel en de bodemloze afgrond.

Ik laat mijn eerstgeboren zonen niet alleen gisteren, maar ook vandaag en, nog belangrijker, morgen met mij regeren en samen met mij alle naties besturen en zegeningen genieten. Ik heb mijn werk met succes volbracht – dat heb ik al die tijd gezegd en je kunt ook zeggen dat ik dit vanaf het begin van de schepping ben gaan zeggen, maar mensen begrijpen niet wat ik zeg. Vanaf de schepping tot nu heb ik niet persoonlijk gewerkt; met andere woorden, mijn Geest is nooit volledig op de mens neergedaald om te spreken en te werken. Maar vandaag is anders dan het verleden: mijn Geest werkt persoonlijk overal in de universum-wereld. Omdat ik in de laatste dagen een groep mensen voor mij wil winnen die met mij aan de macht zullen regeren, win ik eerst iemand voor mij die eensgezind met mij is, zodat hij rekening houdt met mijn last, waarna mijn Geest volledig op Hem zal neerdalen om mijn stem te laten horen, mijn bestuurlijke decreten uit te vaardigen en mijn mysteries aan de universum-wereld te openbaren. Mijn Geest zal Hem persoonlijk vervolmaken; mijn Geest zal Hem persoonlijk disciplineren. Omdat Hij in normale menselijkheid leeft, kan niemand het duidelijk zien. Wanneer mijn eerstgeboren zonen in het lichaam treden, zal het volkomen duidelijk zijn of wat ik nu doe de realiteit is. Uiteraard is het zo dat in menselijke ogen, volgens de opvatting van de mens, niemand gelooft en niemand gehoorzaam kan zijn. Maar dit is mijn tolerantie jegens mensen. Omdat de realiteit nog niet is gekomen, kunnen mensen het ook niet geloven en niet begrijpen. Er is nooit iemand geweest die mijn woorden zou geloven volgens hun menselijke opvatting. Mensen zijn allemaal zo: of zij geloven alleen wat mijn vleselijke zelf zegt, of zij geloven alleen de stem van mijn Geest. Dit is het moeilijkste aspect in mensen om mee om te gaan. Niemand kan zijn eigen opvattingen laten varen en geloven wat ik zeg als hij iets niet met eigen ogen heeft zien gebeuren, dus gebruik ik mijn bestuurlijke decreten om die zonen van ongehoorzaamheid te straffen.

Ik heb zulke dingen al eerder gezegd: ik ben de eerste en de laatste en ik ben ook van het begin tot het einde voor alles verantwoordelijk. In de laatste dagen zal ik 144.000 zegevierende mannelijke kinderen voor mij winnen. Jullie begrijpen wel iets van deze woorden “zegevierende mannelijke kinderen”, maar de 144.000 is jullie niet duidelijk. Een getal moet volgens de opvatting van de mens naar een aantal mensen of een aantal dingen verwijzen. Voor de 144.000 waarbij[a] “zegevierende mannelijke kinderen” verandert in de “144.000 zegevierende mannelijke kinderen” denken mensen ook dat er 144.000 zegevierende mannelijke kinderen zijn. Bovendien denken sommige mensen dat het een zinnebeeld is en zij verklaren de 140.000 en de 4.000 afzonderlijk. Maar deze twee verklaringen zijn fout. Het verwijst niet naar een feitelijk aantal en het verwijst nog minder naar een zinnebeeld. Onder de mensen is er niemand die dit kan doorgronden – mensen uit voorbije generaties dachten allemaal dat het mogelijk om een zinnebeeld ging. Honderdvierenveertigduizend heeft te maken met de zegevierende mannelijke kinderen. Als zodanig verwijst de 144.000 naar de groep mensen in de laatste dagen die zal regeren en die ik liefheb. Dat wil zeggen, de 144.000 stelt de groep mensen voor die van Sion kwam en die naar Sion zal terugkeren. De volledige verklaring van de 144.000 zegevierende mannelijke kinderen is als volgt: zij zijn de mensen die van Sion naar de wereld kwamen en door Satan verdorven werden en die uiteindelijk door mij herwonnen zullen worden en met mij naar Sion zullen terugkeren. Uit mijn woorden kan men de stappen van mijn werk opmaken, dat wil zeggen dat het niet lang meer duurt voordat jullie in het lichaam zullen treden. Ik heb jullie in dit opzicht herhaaldelijk toelichting gegeven en jullie eraan herinnerd. Jullie zullen duidelijk zien en uit mijn woorden zullen jullie de weg van de praktijk opmaken; uit mijn woorden zullen jullie het tempo van mijn werk opmaken. Om het tempo van het werk van de Heilige Geest te ontdekken, moeten jullie het onderscheiden van de mysteries die ik openbaar (want niemand kan het werk van de Heilige Geest zien en niemand kan het doorgronden). Daarom openbaar ik de mysteries in de laatste dagen.

In mijn huis zal er niets zijn dat zich niet aan mij conformeert en van nu af aan zal ik met zuiveren en reinigen beginnen, beetje bij beetje. Niemand onder de mensen kan ingrijpen en niemand kan dit werk doen. Dit toont aan waarom ik in eigen persoon werk in de laatste dagen. En dit is waarom ik jullie vele malen heb gezegd dat jullie gewoon moeten genieten en geen vinger hoeven uit te steken. Hierdoor wordt mijn macht geopenbaard, worden mijn rechtvaardigheid en majesteit geopenbaard en worden al mijn mysteries geopenbaard die mensen niet kunnen ontsluiten. (Omdat mensen nooit enige kennis van mijn managementplan of enig begrip van de stappen van mijn werk hebben gehad, worden ze “mysteries” genoemd.) Wat ik zal winnen en wat ik zal doen in de laatste dagen zijn mysteries. Sinds nog vóór ik de wereld schiep, heb ik nooit gedaan wat ik vandaag doe en heb ik mensen nooit mijn glorieuze gezicht of enig aspect van mijn persoon getoond, maar heeft alleen mijn Geest op sommige mensen ingewerkt. (Want sinds de schepping is niemand in staat geweest om mij te manifesteren en is niemand in staat geweest om uitdrukking aan mij te geven, heb ik mensen nooit toegestaan om mijn persoon te zien en heeft mijn Geest op sommige mensen ingewerkt.) Pas vandaag heb ik mijn glorieuze beeltenis en mijn persoon aan mensen geopenbaard en pas nu hebben zij die gezien. Maar wat jullie vandaag zien, is nog steeds onvolledig en het is nog steeds niet wat ik jullie willen laten zien. Wat ik jullie wil laten zien, is alleen in het lichaam en op dit moment voldoet niemand nog aan deze vereiste. Met andere woorden, niemand kan mijn persoon zien voordat hij in het lichaam treedt. Daarom zeg ik dat ik mijn persoon zal openbaren aan de universum-wereld op de berg Sion. Daaruit blijkt dat de berg Sion betreden de laatste fase van mijn project is. Ten tijde van het betreden van de berg Sion zal mijn koninkrijk met succes zijn opgebouwd. Met andere woorden: mijn persoon is het koninkrijk. Het moment waarop de eerstgeboren zonen in het lichaam treden is precies het moment dat het koninkrijk zal worden verwezenlijkt, dus heb ik herhaaldelijk gesproken over de kwestie dat de eerstgeboren zonen de berg Sion zullen betreden. Dit is het kernpunt van mijn gehele managementplan, dat niemand hiervóór ooit heeft bevat.

Zodra ik mijn manier van werken verander, zullen er nog meer dingen zijn waar de gedachten van de mens niet bij kunnen, wees dus voorzichtig in dit opzicht. Er zijn dingen waar de gedachten van de mens niet bij kunnen, maar dit betekent niet dat wat ik zeg fout is. Het is gewoon nog noodzakelijker dat mensen lijden en het is nog noodzakelijker dat mensen met mij meewerken. Wees niet onverantwoord onbeheerst of volg niet zomaar jullie eigen opvattingen. Want de meesten die dienst doen aan mij, vallen in dit opzicht neer. Ik gebruik mijn woorden om de menselijke natuur aan het licht te brengen en menselijke opvattingen te onthullen. (Maar zij die dienst doen aan mij, vallen gewoon neer, omdat ik hun opvattingen niet heb veranderd, terwijl ik de opvattingen van hen die mijn eerstgeboren zonen zijn wel heb veranderd en hun denkwijze hiermee weggenomen heb.) Uiteindelijk zullen mijn eerstgeboren zonen dus allemaal vervolmaakt worden dankzij de mysteries die ik geopenbaard heb.

Voetnoot:

a. In de oorspronkelijke tekst staat ‘Voor dat waarbij’.

Hoofdstuk 112

Dat ‘woorden en de realiteit zij aan zij voortgaan’, is onderdeel van mijn rechtvaardige gezindheid en met deze woorden zal ik iedereen zeker mijn gehele gezindheid laten zien. Mensen denken dat dit onmogelijk te bereiken valt, maar voor mij is het makkelijk en plezierig en kost het geen moeite. Wanneer mijn woorden uitgaan, is er onmiddellijk een realiteit die iedereen kan zien. Dit is mijn gezindheid. Aangezien ik iets zeg, moet het wel tot stand gebracht worden, anders zou ik niet spreken. De menselijke opvatting is dat het woord ‘redding’ voor alle mensen wordt uitgesproken, maar dit strookt niet met mijn bedoeling. In het verleden heb ik gezegd: “Ik red altijd degenen die onwetend zijn en die ijverig zoeken,” waarin het woord ‘red’ sloeg op degenen die mij dienen en het betekende dat ik zulke dienstdoeners speciaal zou behandelen. Met andere woorden, ik zou de straf voor die mensen verminderen. Die achterbakse en bedrieglijke dienstdoeners zouden echter het voorwerp van vernietiging zijn, dat wil zeggen: ik zou ze aan een zware straf onderwerpen. (Hoewel ze het voorwerp van vernietiging zijn, zijn ze heel anders dan degenen die vernietigd worden: zij zullen eeuwige, zware straf ondergaan en de straf die die mensen zullen krijgen is de straf van de duivel, Satan. Dit is ook de ware betekenis van wat ik zei, dat die mensen de nakomelingen van de grote rode draak zijn.) Maar ik gebruik dergelijke woorden niet in verband met mijn eerstgeboren zonen; ik zeg veeleer dat ik mijn eerstgeboren zonen zal terugwinnen en zij naar Sion zullen terugkeren. Daarom heb ik altijd gezegd dat mijn eerstgeboren zonen mijn voorbestemden en uitverkorenen zijn. Mijn eerstgeboren zonen behoorden mij oorspronkelijk toe, zij kwamen van mij, dus moeten zij hier tot mij terugkomen. En de zonen en de mensen met de eerstgeboren zonen vergelijken, is echt het verschil tussen hemel en aarde: Hoewel de zonen en de mensen veel beter zijn dan de dienstdoeners, zijn zij geenszins degenen die mij toebehoren. Men kan ook zeggen dat de zonen en de mensen aanvullend uit de mensheid gekozen worden. Daarom heb ik mijn energie altijd op de eerstgeboren zonen gericht en dan zal ik de eerstgeboren zonen deze zonen en mensen compleet laten maken. Dit zijn de stappen van mijn toekomstige werk. Nu heeft het geen zin om jullie dit te vertellen, dus heb ik het er zelden tegen de zonen en mensen over gehad, maar alleen tot de eerstgeboren zonen heb ik herhaaldelijk gesproken en deze kwesties herhaaldelijk genoemd. Dit is de manier waarop ik spreek en werk. Niemand kan dit veranderen – ik alleen heb in alles het laatste woord.

Elke dag vecht ik terug tegen jullie opvattingen, dag na dag ontleed ik ieder van jullie. Wanneer ik tot een bepaald punt heb gesproken, vallen jullie terug en scheiden jullie mijn menselijkheid wederom van mijn goddelijkheid. Op dit punt is de tijd aangebroken dat mensen worden geopenbaard: mensen denken dat ik nog steeds in het vlees leef en helemaal niet God Zelf ben, dat ik nog steeds menselijk ben en God nog steeds God is en dat God niets van doen heeft met de persoon die ik ben. Wat is deze mensheid toch verdorven! Ik heb eerder zoveel woorden gesproken, die jullie al die tijd hebben behandeld alsof ze niet bestonden, dat ik jullie daardoor tot op het bot haat, dat ik jullie daardoor verafschuw! Ik – de complete God Zelf – mijn menselijkheid plus mijn complete goddelijkheid, wie durft mij lichtzinnig te beledigen? Wie durft mij in zijn gedachten te weerstaan? Nadat mijn catastrofale rampspoed begint neer te dalen, zal ik ze een voor een straffen, ik zal niemand laten ontkomen maar ze allemaal veeleer zwaar straffen. Mijn Geest werkt in eigen persoon, wat niet betekent dat ik niet God Zelf ben; integendeel, het betekent des te meer dat ik de almachtige God Zelf ben. Mensen kennen mij niet – zij weerstaan mij allemaal en zien niet mijn almacht in mijn woorden, maar zij proberen juist iets in mijn woorden te vinden wat ze tegen mij kunnen gebruiken en zoeken iets om mij te bekritiseren. Wanneer ik op een dag met mijn eerstgeboren zonen in Sion verschijn, zal ik deze dingen beginnen af te handelen. In deze periode doe ik voornamelijk dit werk. Wanneer ik tot een bepaald punt heb gesproken, zal een groot aantal dienstdoeners zich teruggetrokken hebben en zullen de eerstgeboren zonen eveneens allerlei moeilijkheden hebben ondergaan. Met de voortgang van deze twee stappen van het werk zal mijn werk tot een einde komen. In diezelfde tijd zal ik mijn eerstgeboren zonen mee terug naar Sion nemen. Dit zijn de stappen van mijn werk.

Mijn eerstgeboren zonen zijn een onmisbaar onderdeel van mijn koninkrijk, waaruit blijkt dat mijn persoon het koninkrijk is – mijn koninkrijk wordt geboren met de geboorte van mijn eerstgeboren zonen. Met andere woorden, mijn koninkrijk bestaat al sinds de schepping van de wereld en mijn eerstgeboren zonen winnen (ofwel mijn eerstgeboren zonen terugwinnen) is mijn koninkrijk herstellen. Daaruit blijkt dat de eerstgeboren zonen van bijzonder belang zijn. Alleen als mijn eerstgeboren zonen er zijn, zal het koninkrijk er zijn, dan zal de realiteit van regeren met macht verwezenlijkt worden, dan zal er nieuw leven zijn en dan kan het hele oude tijdperk worden beëindigd. Deze trend is onvermijdelijk. Omdat de eerstgeboren zonen in deze positie zijn – omdat de eerstgeboren zonen de vernietiging van de wereld, de ondergang van Satan en de onthulling van de ware aard van de dienstdoeners markeren, en dat de grote rode draak geen nakomelingen zal hebben en zal afdalen in de poel van vuur en zwavel – is het zo dat zij die macht hebben en allen die nakomelingen van de grote rode draak zijn, herhaaldelijk verhinderen, herhaaldelijk weerstaan en herhaaldelijk vernietigen. Maar ik promoot mijn eerstgeboren zonen herhaaldelijk, getuig herhaaldelijk van ze en openbaar ze herhaaldelijk. Want alleen zij die van mij zijn, komen in aanmerking om van mij te getuigen, alleen zij zijn bevoegd om mij na te leven en alleen zij hebben het fundament om in de slag te vechten en de prachtige zege voor mij te behalen. Zij die los van mij staan, zijn niets meer dan een hoopje klei in mijn hand en ze zijn allemaal schepselen. Zij die de zonen en de mensen zijn, zijn niets meer dan de beteren die gekozen zijn onder de schepselen, maar zij behoren mij niet toe. Er is dus een enorm verschil tussen de eerstgeboren zonen en de zonen. De zonen zijn niet geschikt om ze ook maar enigszins met de eerstgeboren zonen te vergelijken – zij worden door de eerstgeboren zonen bestuurd en overheerst. Nu moet dit kristalhelder voor jullie zijn! Elk woord dat ik gesproken heb, is waar en in geen enkel opzicht onwaar. Dit alles maakt deel uit van de expressie van mijn persoon en is mijn uitspraak.

Ik heb gezegd dat ik geen holle woorden spreek en dat ik geen fouten maak, wat afdoende is om mijn majesteit aan te tonen. Maar mensen zijn niet in staat goed van kwaad te onderscheiden en alleen wanneer mijn tuchtiging over hen komt, worden zij grondig overtuigd; anders blijven zij opstandig en koppig, daarom wend ik ook tuchtiging aan om tegen de hele mensheid terug te vechten. Volgens de opvatting van de mens is er alleen God Zelf, maar waarom zijn er dan zoveel eerstgeboren zonen die van mij komen? Ik kan het zo zeggen: wat betreft mijn eigen zaken, zeg ik wat ik wil zeggen, dus wat kunnen mensen mij aandoen? Ik kan het ook zo zeggen: hoewel de eerstgeboren zonen en ik niet van één beeltenis zijn, zijn wij wel van dezelfde Geest, dus kunnen zij allemaal in harmonie met mij werken. Wij zijn niet van één beeltenis opdat alle mensen elk aspect van mijn persoon zo buitengewoon duidelijk kunnen zien, daarom laat ik mijn eerstgeboren zonen met mij rechtsbevoegdheid hebben over alle naties en alle volken. Dit is de coda van mijn bestuurlijke decreten (de coda waarvan ik spreek, wil zeggen dat mijn toon mild is en dat ik tot de zonen en de mensen begin te spreken). De meeste mensen hebben twijfels omtrent dit aspect, maar het is niet nodig dat ze zo veel twijfelen. Ik zal de opvattingen van alle mensen een voor een onthullen, om mensen zich beschaamd te laten voelen, zonder dat ze zich ergens kunnen verstoppen. Ik reis door het hele universum en tot de einden van de aarde, en aanschouw het complete beeld van het universum. Ik onderzoek alle soorten personen – niemand kan aan mijn controle ontkomen. Ik meng me in van alles en er is niets wat ik niet persoonlijk afhandel. Wie durft mijn almacht te ontkennen? Wie durft er niet grondig van mij overtuigd te zijn? Wie durft zich niet volledig voor mij ter aarde te werpen? De hemelen zullen volkomen veranderen vanwege mijn eerstgeboren zonen en nog belangrijker, de hele aarde zal hevig beven vanwege mij en mijn eerstgeboren zonen. Alle mensen zullen voor mijn persoon knielen en alle dingen zullen beslist onder de controle van mijn handen komen, zonder de geringste fout. Iedereen moet grondig overtuigd zijn en alles zal naar mijn huis komen en mij dienen. Dit is het laatste onderdeel van mijn bestuurlijke decreten. Van nu af aan zal elk artikel van mijn bestuurlijke decreten, gericht op verschillende mensen, resultaten beginnen op te leveren (want mijn bestuurlijke wetten zijn geheel en al openbaar gemaakt en voor alle soorten personen en elk afzonderlijk ding zijn de gepaste regelingen getroffen. Alle mensen zullen op hun bestemde plek zijn en de ware aard van alle soorten mensen zal onthuld worden als gevolg van mijn bestuurlijke decreten). Dit is de komst van de ware, feitelijke bestuurlijke decreten.

Nu, in overeenstemming met de stappen van mijn werk, zeg ik wat ik wil zeggen; iedereen moet het serieus nemen. Door de eeuwen heeft elke heilige het ‘nieuwe Jeruzalem’ genoemd en iedereen heeft er weet van, maar niemand begrijpt de ware betekenis van deze term. Nu het werk van vandaag tot deze fase is gevorderd, zal ik de ware betekenis van deze term voor jullie onthullen, zodat jullie die kunnen begrijpen. Maar ik ben beperkt – hoe ik het ook uitleg en hoe duidelijk ik het ook zeg, jullie kunnen het nooit volledig begrijpen omdat niemand de realiteit van deze term kan bevatten. In het verleden verwees Jeruzalem naar mijn verblijfplaats op aarde, dat wil zeggen, de plaats waar ik wandel en mij beweeg. Maar het woord ‘nieuwe’ verandert deze term in iets heel anders. Mensen kunnen het geenszins bevatten. Sommige mensen denken dat het naar mijn koninkrijk verwijst; sommige mensen denken dat het de man is die ik ben; sommige mensen denken dat het een nieuwe hemel en aarde is; en sommige mensen denken dat het de nieuwe wereld is nadat ik deze wereld heb vernietigd. Zelfs als iemand een rijke fantasie heeft en zelfs als iemands verstand uitzonderlijk complex is, kan hij er nog steeds niets van begrijpen. Door de eeuwen heen hebben mensen de hoop gehad om de ware betekenis van deze term te kennen of te zien, maar hun wens kon niet in vervulling gaan – zij zijn allemaal teleurgesteld en zijn gestorven, hun aspiraties latend voor wat ze waren; omdat mijn tijd nog niet gekomen was, kon ik het niet makkelijk aan iemand vertellen. Aangezien mijn werk tot op dit punt is gedaan, zal ik jullie alles vertellen. Het nieuwe Jeruzalem omvat deze vier dingen: mijn toorn, mijn bestuurlijke decreten, mijn koninkrijk en de eindeloze zegeningen die ik schenk aan mijn eerstgeboren zonen. De reden waarom ik de term ‘nieuwe’ gebruik, is omdat deze vier aspecten de verborgen aspecten zijn. Omdat niemand mijn toorn kent, niemand mijn bestuurlijke decreten kent, niemand mijn koninkrijk heeft gezien en niemand mijn zegeningen heeft genoten, verwijst ‘nieuwe’ naar wat verborgen is. Niemand kan volledig begrijpen wat ik gezegd heb, want het nieuwe Jeruzalem is op aarde neergedaald maar niemand heeft de realiteit van het nieuwe Jeruzalem persoonlijk ervaren. Hoe uitgebreid ik er ook over spreek, mensen zullen het niet volledig begrijpen. Zelfs als iemand het begrijpt, zijn het zijn woorden, is het zijn verstand en zijn het zijn opvattingen. Dit is een onvermijdelijke trend, het is de enige route, waaraan niemand kan ontkomen.

Hoofdstuk 113

Mijn wijsheid zit in elke handeling die ik verricht, maar de mens is totaal niet in staat deze wijsheid te doorgronden; de mens kan alleen mijn handelingen en mijn woorden zien, niet mijn heerlijkheid of de verschijning van mijn persoon, omdat de mens dit vermogen totaal niet heeft. Zonder dat ik veranderingen aanbreng in de mens, zullen dus mijn eerstgeboren zonen en ik teruggaan naar Sion en van vorm veranderen, opdat de mens mijn wijsheid en mijn almacht kan zien. Mijn wijsheid en mijn almacht die de mens nu ziet, zijn slechts een klein deel van mijn heerlijkheid en zijn helemaal niet noemenswaard. Daaruit blijkt dat mijn wijsheid en mijn heerlijkheid oneindig en onmetelijk diep zijn, de mens kan er in gedachten simpelweg niet bij. Het koninkrijk opbouwen is de plicht van de eerstgeboren zonen en het is ook mijn taak, want dit is namelijk een onderdeel van mijn managementplan. Het koninkrijk opbouwen is niet hetzelfde als de kerk opbouwen; aangezien mijn eerstgeboren zonen en ik mijn persoon en het koninkrijk zijn, zal de opbouw van het koninkrijk zijn bereikt wanneer mijn eerstgeboren zonen en ik de berg Sion betreden. Anders gezegd, het koninkrijk opbouwen is een stap van het werk: de stap van het binnengaan van de geestelijke wereld. (Evenwel heb ik alles wat ik sinds het scheppen van de wereld heb gedaan omwille van deze stap gedaan. Ik noem het wel een stap, maar in werkelijkheid is dat helemaal niet het geval.) Dus gebruik ik alle dienstdoeners om in deze stap te dienen en gedurende de laatste dagen zullen daarom grote aantallen mensen zich terugtrekken; zij dienen allemaal de eerstgeboren zonen. Wie deze dienstdoeners ook een vriendelijkheid bewijst, zal door mijn vervloekingen sterven. (De dienstdoeners vertegenwoordigen allemaal de complotten van de grote rode draak en ze zijn allemaal lakeien van Satan, dus degenen die deze mensen een vriendelijkheid bewijzen, zijn handlangers van de grote rode draak en behoren tot Satan.) Ik heb lief wie ik liefheb en verafschuw allen die het doelwit van mijn vervloekingen en verbranding zijn. Kunnen jullie dit ook doen? Ik zal beslist niemand vergeven of sparen die zich tegen mij verzet! Ik zorg er bij elke daad die ik verricht voor dat grote aantallen dienstdoeners mij dienen. Zo kan men zien dat alle profeten en apostelen door de geschiedenis heen omwille van de tegenwoordige stap van dienst zijn geweest, en ze zijn niet naar mijn hart, ze zijn niet van mij. (Hoewel de meesten van hen mij trouw zijn, behoren ze geen van allen tot mij. Ze zijn dus druk in de weer om het fundament van deze laatste stap voor mij te leggen, maar dit is voor hen allemaal een zinloze oefening.) Daarom zal dit in de laatste dagen zelfs nog meer het geval zijn, zodat er grote aantallen mensen zullen zijn om zich terug te trekken. (De reden waarom ik grote aantallen zeg, is omdat mijn managementplan zijn doel bereikt heeft, de opbouw van mijn koninkrijk geslaagd is en de eerstgeboren zonen op de troon gezeten hebben.) Dat is allemaal vanwege de verschijning van de eerstgeboren zonen. De grote rode draak probeert vanwege de verschijning van de eerstgeboren zonen alle mogelijke middelen en haalt alles uit de kast om schade te berokkenen: hij stuurt allerlei boze geesten die mij komen dienen, die hun ware identiteit in de huidige periode hebben getoond en die mijn management hebben verstoord. Ze zijn niet met het blote oog te zien en zijn allemaal dingen van de geestelijke wereld. Mensen geloven dus niet dat er grote aantallen mensen zullen zijn om zich terug te trekken, toch weet ik wat ik doe, begrijp ik mijn management en is dit de reden om de mens zich er niet mee te laten bemoeien. (Er komt een dag waarop elke soort lage boze geest zijn ware zelf zal openbaren en alle mensen echt overtuigd zullen zijn.)

Ik heb mijn eerstgeboren zonen lief, maar die nakomelingen van de grote rode draak die mij heel oprecht liefhebben, heb ik helemaal niet lief; ik veracht ze in feite nog meer. (Deze mensen zijn niet van mij en hoewel zij goede bedoelingen laten zien en de aangename woorden spreken, is dat een list van de grote rode draak, daarom haat ik ze tot diep in mijn botten.) Dit is mijn gezindheid en dit is mijn complete rechtvaardigheid. De mens kan het helemaal niet doorgronden. Waarom wordt mijn complete rechtvaardigheid hier geopenbaard? Hierdoor komt mijn heilige en onbeledigbare gezindheid tot uitdrukking. Ik kan mijn eerstgeboren zonen liefhebben en allen verachten die niet mijn eerstgeboren zonen zijn (ook als ze trouwe mensen zijn). Dit is mijn gezindheid. Kunnen jullie dat niet zien? Mensen zien mij altijd als een barmhartige God die allen liefheeft die Hem liefhebben; is dit geen godslastering jegens mij? Kan ik runderen en paarden liefhebben? Kan ik Satan als mijn eerstgeboren zoon nemen en ervan genieten? Onzin! Mijn werk richt zich op mijn eerstgeboren zonen en naast mijn eerstgeboren zonen heb ik niemand anders om lief te hebben. (De zonen en de mensen komen erbij, maar ze zijn totaal niet belangrijk.) Mensen zeggen dat ik eerder zoveel zinloos werk deed, maar in mijn optiek is dit in feite juist uitermate waardevol, uitermate betekenisvol. (Dit is alles wat er tussen de twee vleeswordingen werd gedaan; omdat ik mijn macht wil openbaren, moet ik vlees worden om mijn werk te voltooien.) De reden waarom ik zeg dat mijn Geest persoonlijk komt werken, is omdat mijn werk in het vlees wordt voltooid, dat wil zeggen: mijn eerstgeboren zonen en ik beginnen aan onze rusttijd. Oorlog met Satan in het vlees is heviger dan oorlog met Satan in de geestelijke wereld en is door alle mensen te zien, dus zelfs de nakomelingen van Satan kunnen ook prachtig van mij getuigen en zijn niet gewillig om weg te gaan; dit is de betekenis op zich van mijn werking in het vlees. Het is voornamelijk om ervoor te zorgen dat de nakomelingen van de duivel de duivel zelf gaan onteren; dit is de grootste schande die de duivel Satan aangedaan kan worden, zodat hij zich zo beschaamd voelt dat hij geen plek kan vinden om zich te verschuilen en herhaaldelijk voor mijn aangezicht om genade smeekt. Ik heb gewonnen, ik heb gezegevierd over alles, ik ben door de derde hemel heen gebroken om de berg Sion te bereiken, om samen met mijn eerstgeboren zonen familiegeluk te ervaren, om voor altijd volop aan het grote banket van het koninkrijk van de hemel deel te nemen!

Ik heb kosten noch moeite gespaard wat de eerstgeboren zonen betreft. (De mens weet gewoon niet dat alles wat ik gedaan heb, alles wat ik gezegd heb, dat ik elke soort boze geest doorzie en dat ik me van elke soort dienstdoener afgemaakt heb, allemaal voor de eerstgeboren zonen zijn geweest.) Maar binnen veel werk is mijn regeling ordelijk; dit gebeurt geenszins blindelings. Jullie behoren in mijn dagelijkse uitspraken mijn werkmethodes en stappen te kunnen zien; in mijn dagelijkse daden behoren jullie mijn wijsheid en mijn beginselen in de behandeling van zaken te zien. Zoals ik al zei, heeft Satan degenen die mij dienen gestuurd om mijn management te verstoren. Deze dienstdoeners zijn onkruid, toch verwijst tarwe niet naar de eerstgeboren zonen, maar veeleer naar alle zonen en de mensen die niet de eerstgeboren zonen zijn. ‘Tarwe blijft tarwe, onkruid blijft onkruid’; dit betekent dat de natuur van wie van Satan zijn nooit kan veranderen. Kortom, zij blijven dus als Satan. Tarwe betekent de zonen en het volk want vóór de schepping van de wereld voorzag ik deze mensen van mijn kaliber. Ik heb al eerder gezegd dat de natuur van de mens niet verandert, zodat tarwe tarwe blijft. Dus wat zijn dan de eerstgeboren zonen? De eerstgeboren zonen komen van mij, zij zijn niet door mij geschapen, dus kunnen zij geen tarwe genoemd worden (want zodra je tarwe zegt, heeft dit betrekking op het woord ‘zaaien’ en ‘zaaien’ betekent ‘scheppen’; al het onkruid wordt heimelijk gezaaid door Satan, om als dienstdoeners te fungeren). Je kunt alleen zeggen dat de eerstgeboren zonen de complete en overvloedige manifestatie van mijn persoon zijn. Zij behoren door goud en zilver en edelstenen vertegenwoordigd te worden; dit heeft te maken met het feit dat ik als een dief in de nacht kom en ik ben gekomen om goud en zilver en edelstenen te stelen (want dit goud en dit zilver en deze edelstenen behoren mij oorspronkelijk toe en ik wil ze mee terug naar mijn huis nemen). Wanneer de eerstgeboren zonen en ik samen naar Sion terugkeren, zijn dit goud en dit zilver en deze edelstenen door mij gestolen; in deze tijd zal er sprake zijn van Satans obstructies en verstoringen en dus zal ik het goud en het zilver en deze edelstenen nemen en een beslissende strijd met Satan ontketenen. (Dit is absoluut geen verhaal, maar een kwestie die zich in de geestelijke wereld afspeelt, dus dit is mensen helemaal niet duidelijk en zij kunnen het alleen als verhaal aanhoren. Maar uit wat ik zeg, moeten jullie opmaken wat mijn managementplan van zesduizend jaar is en jullie moeten het absoluut niet als een grap opvatten, anders zal mijn Geest Zich aan alle mensen onttrekken.) Deze strijd is vandaag helemaal voorbij en ik neem mijn eerstgeboren zonen (die mij het goud, het zilver en de edelstenen brengen die mij toebehoren) samen met mij mee terug naar mijn berg Sion. Aangezien goud, zilver en edelstenen schaars en tevens kostbaar zijn, probeert Satan elk mogelijk middel om ze te ontfutselen, maar ik zeg keer op keer dat wat van mij is, naar mij terug moet keren, waarvan de betekenis hierboven wordt genoemd. Mijn woorden dat de eerstgeboren zonen van mij zijn en mij toebehoren, zijn een proclamatie aan Satan, niemand begrijpt dit, en dit alles is een kwestie die zich in de geestelijke wereld afspeelt. De mens begrijpt dus niet waarom ik herhaaldelijk benadruk dat de eerstgeboren zonen mij toebehoren; vandaag zouden jullie het moeten begrijpen! Ik heb gezegd dat mijn uitspraken een doel hebben en wijsheid bevatten, maar jullie begrijpen dit alleen van de buitenkant en niemand kan dit duidelijk in de geest zien.

Ik spreek steeds meer en hoe meer ik spreek, hoe strenger mijn woorden worden. Wanneer het tot een bepaald punt komt, zal ik mijn woorden gebruiken om in een bepaalde mate op mensen in te werken, om mensen niet alleen in het hart en door woorden te overtuigen, maar meer nog om ze tussen leven en dood te laten zweven; dit is mijn werkmethode, dit is de stap in mijn werk; zo moet het zijn, alleen dan kan het Satan te schande en de eerstgeboren zonen compleet maken (door mijn woorden aan te wenden om de eerstgeboren zonen uiteindelijk te vervolmaken, om ze zich van het vlees te laten losrukken en de geestelijke wereld binnen te laten gaan). De mens begrijpt de methode van mijn uitspraken, de toon van mijn uitspraken niet. Dankzij mijn uitleg zouden jullie allemaal enig inzicht moeten hebben en jullie zouden allemaal mijn uitspraken moeten volgen om het werk te voltooien dat jullie moeten doen. Dit is wat ik aan jullie toevertrouwd heb. Jullie moeten je hiervan bewust zijn, niet alleen vanuit de buitenwereld, maar belangrijker nog vanuit de geestelijke wereld.

Hoofdstuk 114

Ik heb de universum-wereld geschapen; ik heb bergen, rivieren en alle dingen gemaakt; ik heb het universum en de einden van de aarde gevormd; ik heb mijn zonen en mijn volk geleid; ik heb alle dingen en zaken bevolen. Nu, zal ik mijn eerstgeboren zonen terugvoeren naar mijn berg Sion, om terug te keren naar waar ik verblijf, dat zal de laatste stap zijn in mijn werk. Alles wat ik heb gedaan (alles wat vanaf de schepping tot nu toe is gedaan) was voor de huidige fase van mijn werk en bovendien is het voor de heerschappij van morgen, het koninkrijk van morgen, en zodat ik en mijn eerstgeboren zonen eeuwig plezier zullen hebben. Dit is mijn doel geweest in het scheppen van alle dingen en het zal mijn ultieme verwezenlijking van de schepping zijn. Wat ik zeg en doe, heeft een doel en een plan; niets wordt lukraak gedaan. Hoewel ik zeg dat bij mij alles vrijheid en ongebondenheid is, ben ik toch principieel in alles wat ik doe en is alles wat ik doe gebaseerd op mijn wijsheid en gezindheid. Hebben jullie hier iets van opgemerkt? Van de schepping tot de dag van vandaag, heeft niemand mij leren kennen en heeft niemand mijn ware gezicht gezien, behalve mijn eerstgeboren zonen. De uitzondering die ik maakte voor mijn eerstgeboren zonen is omdat zij in wezen een deel van mijn persoon zijn.

Toen ik de wereld schiep, maakte ik, volgens mijn vereisten, de mens in vier gerangschikte categorieën. Deze zijn: mijn zonen, mijn volk, zij die dienst verlenen en zij die vernietigd zullen worden. Waarom staan mijn eerstgeboren zonen niet op deze lijst? Het is omdat mijn eerstgeboren zonen geen scheppingswezens zijn; ze komen uit mij voort en niet uit de mensheid. Ik heb zaken geregeld voor mijn eerstgeboren zonen voordat ik vlees werd; in welk huishouden ze zouden worden geboren en wie er zou zijn om hen te dienen – al deze dingen waren door mij gepland. Ik heb ook gepland welke van hen op welk tijdstip door mij zouden worden heroverd en uiteindelijk zullen we samen terugkeren naar Sion. Dit was allemaal gepland vóór de schepping, dus niemand weet het en het is niet vastgelegd in een boek, want dat zijn de zaken van Sion. Verder, toen ik vlees werd, gaf ik de mens dit vermogen niet, dus daarom kende niemand die dingen. Wanneer jullie terug naar Sion gaan, weten jullie hoe jullie in het verleden waren, hoe jullie nu zijn en wat jullie in dit leven hebben gedaan. Op dit moment is het gewoon zo, dat ik jullie deze dingen duidelijk en beetje bij beetje vertel, anders zouden jullie het niet begrijpen, ongeacht hoeveel moeite jullie hebben gedaan, en zouden jullie mijn management onderbreken. Hoewel ik in vleselijk opzicht gescheiden ben van de meeste van mijn eerstgeboren zonen, zijn we tegenwoordig één van Geest en hoewel onze fysieke verschijning misschien anders is, zijn we van begin tot eind één van Geest. De afstammelingen van Satan zullen dit echter niet gebruiken als een kans om uit te buiten. Het maakt niet uit hoe je jezelf vermomt, het blijft oppervlakkig en ik zal het niet goedkeuren. Daarom kun je hieruit zien dat degenen die zich richten op oppervlakkige zaken en ernaar streven mij naar buiten toe te imiteren voor honderd procent zeker Satan zijn. Omdat hun geest anders is en ze niet tot mijn beminden behoren, ongeacht hoe zij mij imiteren, ze zijn niet vergelijkbaar met mij. Bovendien, omdat mijn eerstgeboren zonen in essentie één van Geest met mij zijn, zelfs als ze mij niet navolgen, spreken en handelen ze op dezelfde manier als ik en zijn ze allemaal eerlijk, puur en open (voor degenen die het aan wijsheid ontbreekt is het alleen vanwege hun beperkte ervaring in de wereld en daarom is gebrek aan wijsheid geen fout van mijn eerstgeboren zonen, als ze terugkeren naar het lichaam komt alles goed). Het is derhalve om de hierboven beschreven reden dat de meeste mensen hun oude natuur nog steeds niet veranderen, ongeacht hoe ik hun behandel. Maar voor mijn eerstgeboren zonen geldt, dat ze in overeenstemming zijn met mijn intenties zonder dat ik hen hoef te behandelen; dit is omdat we uit één Geest zijn. Ze voelen in hun geest een bereidheid om zich volledig aan mij te besteden. Dus afgezien van mijn eerstgeboren zonen, is er geen mens die werkelijk en oprecht rekening houdt met mijn intenties; het is pas nadat ik Satan heb overwonnen dat ze bereid zijn om mij te dienen.

Mijn wijsheid en mijn eerstgeboren zonen staan boven alles, heersen over alles, en geen ding of persoon of gebeurtenis durft in de weg te staan. Bovendien is er geen persoon, gebeurtenis of ding die de overhand kan hebben en in plaats daarvan onderwerpen ze zich gehoorzaam aan mijn persoon. Dit is een feit dat plaatsvindt voor iemands eigen ogen en een feit wat ik al heb volbracht. Iedereen die volhardt in ongehoorzaamheid (degenen die ongehoorzaam zijn, wenden zich nog steeds tot Satan en degenen die door Satan worden bezet, zijn ongetwijfeld Satan), zal ik zeker met wortel en tak uitroeien zodat er geen toekomstige problemen zullen zijn; ze zullen onmiddellijk sterven door mijn tuchtiging. Dit type Satan zijn degenen die niet bereid zijn om mij te dienen en deze kwesties hebben sinds de schepping altijd in koppige tegenstelling met mij gestaan en vandaag de dag blijven ze volharden in ongehoorzaamheid aan mij (mensen kunnen dit niet zien omdat het eenvoudigweg een zaak is met betrekking tot de geest, dit type persoon representeert dit type Satan). Ik zal ze eerst vernietigen voordat al het andere gereed is, laat hen voor altijd de discipline van zware straf ontvangen (‘vernietigen’ betekent hier niet ‘niet langer bestaan’, maar verwijst in plaats daarvan naar de omvang van de meedogenloosheid waaraan zij zullen worden onderworpen en het woord ‘vernietigen’ staat hier los van de term ‘vernietigen’ die wordt gebruikt voor degenen die vernietigd zullen worden) en zij zullen voor altijd en eeuwig wenen en knarsetanden, zonder enig einde. De mens kan zich die scène helemaal niet voorstellen. Met het sterfelijk denken van de mensheid zijn zij niet in staat om geestelijke dingen te bedenken, daarom zullen jullie allen slechts meer dingen begrijpen nadat jullie terugkeren naar Sion.

In mijn toekomstige huis zal er niemand zijn behalve mijn eerstgeboren zonen en ik. Pas op dat moment zal mijn doel worden bereikt en mijn plan volledig tot wasdom komen, want alles zal in de oorspronkelijke staat worden teruggebracht en ieder zal worden gesorteerd in overeenstemming met zijn soort. Mijn eerstgeboren zonen zullen mij toebehoren, mijn zonen en mijn volk zullen bij de geschapen wezens horen en de dienstdoeners en degenen die zijn vernietigd zullen bij Satan horen. Na het beoordelen van de wereld, zullen ik en mijn eerstgeboren zonen opnieuw het goddelijke leven beginnen en zij zullen mij nooit verlaten en zullen altijd samen met mij zijn. Alle mysteries die de menselijke geest kan bevatten, worden stukje bij beetje aan jullie onthuld. Door de geschiedenis heen zijn er ontelbare mensen geweest die, zichzelf volledig opofferend aan mij, omwille van mij zijn gemarteld, maar mensen zijn tenslotte geschapen wezens en ongeacht hoe goed ze zijn, kunnen ze niet als God worden geclassificeerd; dit is een onvermijdelijke trend en die is door niemand te veranderen. Het is tenslotte God die alle dingen schept en de mensen zijn geschapen wezens, en Satan is immers het doelwit van mijn vernietiging en mijn gehate vijand – dit is de waarste betekenis van de woorden ‘hoewel bergen en rivieren kunnen verschuiven en veranderen, verandert iemands natuur niet’. Om nu in deze toestand te zijn en deze fase is een voorteken dat ik en mijn eerstgeboren zonen rust zullen binnengaan. Dit komt omdat mijn werk in de wereld grondig voltooid is en de volgende stap van mijn werk vereist dat ik terugkeer naar het lichaam om het compleet te maken. Dit zijn de stappen van mijn werk en ik heb ze al lang geleden goed gepland. Dit punt moet duidelijk worden gezien, anders zullen de meeste mensen mijn bestuurlijke decreten overtreden.

Hoofdstuk 115

Vanwege jou zal mijn hart zal zich zeer verheugen; vanwege jou zal mijn hand vreugdevol dansen, en ik zal jou eindeloze zegeningen geven, want al vóór de schepping kwam je van mij, en vandaag moet je terugkeren naar mijn zij, want je bent niet van de wereld of van de aarde, maar je bent juist van mij. Ik zal voor eeuwig van je houden, ik zal je voor eeuwig zegenen en ik zal je voor eeuwig beschermen. Alleen zij die van mij zijn gekomen, kennen mijn wil, en alleen zij zullen aandacht schenken aan mijn last en doen wat ik wil doen. Nu is alles al volbracht. Mijn hart is als een vuurbal, verlangend naar mijn geliefde zonen om spoedig met mij herenigd te worden, ernaar verlangend dat mijn persoon spoedig volledig naar Sion terugkeert. Jij begrijpt dit enigszins. Hoewel we elkaar niet vaak in de geest kunnen volgen, kunnen we vaak wel in de geest samenzijn en elkaar in het vlees ontmoeten. De Vader en de zonen zijn voor eeuwig onafscheidelijk, ze zijn nauw met elkaar verbonden. Niemand kan jou van mijn zijde wegnemen tot aan de dag van de terugkeer naar de berg Sion. Ik houd van alle eerstgeboren zonen die van mij komen en ik haat alle vijanden die mij tegenwerken. Ik zal degenen die ik liefheb terugbrengen naar Sion en degenen die ik haat in Hades, in de hel werpen. Dit is het hoofdprincipe van al mijn bestuurlijke decreten. Alles wat mijn eerstgeboren zonen zeggen of doen is een uitdrukking van mijn Geest. Iedereen moet getuigenis geven van mijn eerstgeboren zonen, met een duidelijk begrip ervan. Dit is de volgende stap van mijn werk, als iemand zich verzet, zal ik mijn geliefde zonen vragen met ze af te rekenen. Het is nu anders. Als mijn geliefden een woord van oordeel spreken, zal Satan onmiddellijk sterven in Hades omdat ik het gezag reeds heb overgedragen aan mijn eerstgeboren zonen. Dit wil zeggen dat vanaf nu de tijd is aangebroken voor mijn eerstgeboren zonen en mij om samen te regeren. (Dit is in de fase van het vlees, die enigszins verschilt van samen regeren in het lichaam.) Iedereen die ongehoorzaam is in gedachten, zal hetzelfde lot ondergaan als degenen die weerstand bieden tegen de persoon die ik ben. Mijn eerstgeboren zonen moeten net als ik worden behandeld omdat we uit één lichaam bestaan en nooit gescheiden kunnen worden. Vandaag moet getuigenis worden gegeven van mijn eerstgeboren zonen zoals in het verleden getuigenis van mij werd gegeven. Dit is een van mijn bestuurlijke decreten; iedereen moet opstaan en getuigenis geven.

Mijn koninkrijk strekt zich uit tot de uiteinden van de aarde, mijn eerstgeboren zonen reizen met mij mee tot de uiteinden van de aarde. Er zijn veel dingen waarover ik spreek die jullie niet begrijpen vanwege de belemmeringen van jullie vlees, dus het grootste deel van het werk moet gedaan worden na de terugkeer naar Sion. Uit mijn woorden kan worden opgemaakt dat dit niet lang meer duurt, het staat op het punt te gebeuren. Daarom spreek ik voortdurend over Sion en zaken in Sion. Weten jullie wat het doel van mijn woorden is? Weten jullie wat ik op mijn hart heb? Mijn hart smacht ernaar om spoedig naar Sion terug te keren, om het gehele oude tijdperk te beëindigen, om ons leven op aarde te beëindigen (omdat ik aardse mensen, zaken, dingen verafschuw en een nog grotere hekel heb aan het leven in het vlees, en omdat de belemmeringen van het vlees groot zijn en alles alleen zal floreren bij de terugkeer naar Sion), en om ons leven in het koninkrijk te herstellen. Het doel van mijn eerste incarnatie was om de basis te leggen voor mijn tweede incarnatie. Dit was het pad dat moest worden afgelegd. Alleen door mijzelf volledig aan Satan over te leveren, kon ik jullie verlossen tijdens de laatste fase in mijn lichaam. (Zonder mijn eerste incarnatie had ik niet verheerlijkt kunnen worden, was ik niet in staat geweest om het zondoffer terug te nemen, zodat jullie als zondaars de wereld in zouden zijn gekomen.) Omdat ik oneindige wijsheid bezit, omdat ik jullie uit Sion leidde, zal ik jullie zeker terugbrengen naar Sion. Satans pogingen om de weg te blokkeren zullen niet slagen omdat mijn geweldige werk lang geleden al is volbracht. Mijn eerstgeboren zonen zijn gelijk aan mij, ze zijn heilig en onberispelijk en daarom zal ik nog altijd terugkeren naar Sion met mijn eerstgeboren zonen, en zullen we nooit uit elkaar zijn.

Mijn hele managementplan wordt geleidelijk aan jullie geopenbaard. Ik ben begonnen mijn werk uit te voeren in alle naties en onder alle volkeren. Dit is genoeg om te bewijzen dat het moment van mijn terugkeer naar Sion nabij is omdat de uitvoering van mijn werk in alle naties en onder alle volkeren zal geschieden na de terugkeer naar Sion. Mijn tempo neemt steeds meer toe. (Omdat de dag dat ik zal terugkeren naar Sion nadert, wil ik mijn werk op aarde beëindigen voordat ik terugkom.) Ik krijg het steeds drukker met mijn werk en toch heb ik steeds minder werk te doen op aarde, bijna niets. (Mijn bezigheden zijn gericht op het werk in de Geest, dat door de mens niet met het blote oog kan worden gezien, maar alleen kan worden afgeleid uit mijn woorden; mijn bezigheden zijn niet zoals het is om bezig te zijn in het vlees, maar verwijzen naar mijn planning van veel taken.) Dit komt omdat, zoals ik al zei, mijn werk op aarde al volledig is voltooid en de rest van mijn werk moet wachten tot ik naar Sion terugkeer. (Ik moet terugkeren naar Sion om te werken omdat het toekomstige werk niet in het vlees kan worden volbracht, en als dit in het vlees werd gedaan, zou het mijn naam onteren.) Wanneer ik mijn vijanden versla en terugkeer naar Sion zal het leven mooier en vrediger zijn dan het leven voor de tijdperken. (Dit komt omdat ik de wereld volledig heb overwonnen, en dankzij mijn eerste en tweede incarnatie ben ik volledig verheerlijkt. Tijdens mijn eerste incarnatie werd ik slechts gedeeltelijk verheerlijkt, maar tijdens mijn tweede incarnatie wordt mijn persoon volledig verheerlijkt, en dus zijn er geen kansen meer voor Satan om te benutten. Daarom zal het toekomstige leven in Sion nog mooier en vrediger zijn.) Mijn persoon zal met nog meer luister verschijnen voor de wereld en Satan om de grote rode draak te vernederen, dit is de kern van al mijn wijsheid. Hoe meer ik spreek over uitwendige dingen, hoe meer jullie kunnen begrijpen; hoe meer ik spreek over dingen van Sion die onzichtbaar zijn voor mensen, hoe meer jullie zullen denken dat deze dingen ledig zijn en hoe moeilijker ze voor te stellen zullen zijn voor jullie, en jullie zullen denken dat ik sprookjes vertel. Jullie moeten echter opletten; er komen geen loze woorden uit mijn mond, de woorden die uit mijn mond komen zijn betrouwbaar. Al zijn ze moeilijk te begrijpen vanuit jullie denkwijze, is dit absoluut waar. (Vanwege de beperkingen van het vlees kunnen mensen niet volledig en grondig begrijpen wat ik zeg, en veel van de dingen die ik heb gezegd, heb ik niet volledig geopenbaard, maar wanneer we terugkeren naar Sion zal ik het niet hoeven uitleggen, jullie zullen het vanzelf begrijpen.) Dit moet serieus worden genomen.

Hoewel mensen met beperkingen van het vlees en met opvattingen te maken hebben, wil ik jullie sterfelijke denken nog altijd verbeteren en terugvechten tegen jullie opvattingen door de geopenbaarde mysteries, want ik heb vaak gezegd dat dit een stap is in mijn werk (dit werk zal pas stoppen bij de intrede in Sion). Er bestaat een berg Sion in de geest van elke persoon en die is voor iedereen anders. Aangezien ik het steeds over de berg Sion heb, zal ik jullie er algemene informatie over geven zodat jullie er iets over weten. Op de berg Sion zijn, betekent terugkeren naar de spirituele wereld. Hoewel het naar de spirituele wereld verwijst, is het geen plek die mensen niet kunnen zien en aanraken; dit is van toepassing op het lichaam. Het is niet absoluut onzichtbaar of ongrijpbaar, want wanneer het lichaam verschijnt, heeft het een vorm en gestalte, maar wanneer het lichaam niet verschijnt, heeft het geen vorm of gestalte. Op de berg Sion zullen geen zorgen zijn over voedsel, kleding, dagelijkse behoeften en onderdak, noch zullen huwelijk of gezin er bestaan en zal er geen indeling naar geslacht zijn (allen die op de berg Sion zijn, zijn mijn persoon, zijn in één lichaam, dus er bestaat geen huwelijk, familie of indeling naar geslacht), en alles waarover mijn persoon spreekt zal geschieden. Wanneer mensen niet op hun hoede zijn, zal mijn persoon onder hen verschijnen en wanneer mensen niet opletten, zal mijn persoon verdwijnen. (Mensen van vlees en bloed kunnen dit niet voor elkaar krijgen, dus het is nu moeilijk voorstelbaar voor jullie.) In de toekomst zullen er nog steeds een zon, een maan en een fysieke hemel en aarde zijn, maar omdat mijn persoon in Sion zal zijn, zullen er geen verzengende zon of dagen zijn en geen lijden door natuurrampen. Toen ik zei dat we geen lamplicht of zonlicht nodig zullen hebben omdat God ons licht zal geven, had ik het over hoe het in Sion is. Volgens de opvatting van de mensen moet alles in het universum worden vernietigd en leven alle mensen in mijn licht. Ze denken dat dit de ware betekenis is van “we zullen geen lamp nodig hebben en ook het licht van de zon niet, omdat God ons licht zal zijn”, maar het is een verkeerde interpretatie ervan. Toen ik zei dat “een boom elke maand twaalf soorten vruchten zal dragen”, doelde ik op de zaken in Sion. Deze zin geeft het gehele leven in Sion weer. In Sion zal de tijd onbegrensd zijn en zullen er geen geografische en ruimtelijke beperkingen zijn. Daarom zei ik “elke maand”. “Twaalf soorten fruit” staat niet voor het gedrag dat jullie vandaag aan de dag leggen, het verwijst naar het leven in vrijheid in Sion. Deze woorden zijn een generalisatie van het leven in Sion. Hieruit kan men afleiden dat het leven in Sion rijk en gevarieerd zal zijn (omdat “twaalf” hier naar volheid verwijst). Het zal een leven zonder verdriet en tranen zijn, er zal geen uitbuiting of onderdrukking zijn, dus iedereen zal geëmancipeerd en vrij zijn. Dit komt omdat alles bestaat binnen mijn persoon, niemand kan hen scheiden en alles zal een tafereel van schoonheid en eeuwige nieuwheid zijn. Het zal een tijd zijn waarin alles gereed is, het zal het begin van ons leven zijn na onze terugkeer naar Sion.

Hoewel mijn werk op aarde grondig is voltooid, moeten mijn eerstgeboren zonen nog steeds op aarde werken, daarom kan ik nog niet naar Sion terugkeren. Ik kan niet alleen naar Sion terugkeren, ik zal samen met mijn eerstgeboren zonen naar Sion terugkeren nadat zij hun werk op aarde hebben voltooid. Op deze manier zou je kunnen zeggen dat we samen glorie verwerven, dit zal de volledige manifestatie van mijn persoon zijn. (Ik zeg dat het werk van mijn eerstgeboren zonen op aarde nog niet voltooid is, omdat mijn eerstgeboren zonen nog niet bekend zijn gemaakt. Dit werk moet door de loyale en eerlijke dienstdoeners gedaan worden.)

Hoofdstuk 116

Veel van mijn woorden maken mensen bang, doen mensen beven van angst; veel andere woorden doen mensen lijden en de hoop verliezen en nog vele andere veroorzaken de vernietiging van mensen. Niemand kan de rijkdom van mijn woorden doorgronden of duidelijk begrijpen. Alleen wanneer ik jullie mijn woorden vertel en ze zin voor zin aan jullie openbaar, kunnen jullie de algemene situatie leren kennen; de waarheid van de specifieke feiten begrijpen jullie nog steeds niet. Dus zal ik feiten gebruiken om al mijn woorden te openbaren, waardoor jullie begrip kan toenemen. Gezien vanuit de methode van mijn spraak, spreek ik niet alleen met mijn woorden, maar handel ik nog meer met mijn woorden; alleen dit is de ware betekenis van woorden en daden die zich tegelijkertijd voordoen. Want bij mij is alles vrij en wordt alles vrijgegeven en op deze basis is alles wat ik doe met wijsheid vervuld. Ik spreek niet achteloos en ik handel ook niet achteloos. (Of het nu in menselijkheid of goddelijkheid is, ik spreek en handel met wijsheid, want mijn menselijkheid is een onlosmakelijk deel van mijzelf.) Toch besteedt niemand aandacht aan de toon van mijn spraak wanneer ik spreek; niemand schenkt aandacht aan de methode van mijn werk wanneer ik handel. Dit is de tekortkoming van de mens. Ik zal mijn macht aan alle mensen openbaren, niet alleen aan mijn eerstgeboren zonen, maar ik zal mijn macht nog meer tonen in alle landen en alle volken; alleen dit is een krachtig getuigenis om Satan te beschamen. Ik handel niet dwaas; veel mensen denken dat ik een fout bega door getuige van de eerstgeboren zonen te zijn; ze zeggen dat er andere goden buiten mij zijn, dat ik zinloos handel, dat ik mezelf verlaag; daaruit komt de verdorvenheid van de mens des te meer aan het licht. Kan het zijn dat getuige zijn van de eerstgeboren zonen mijn fout is? Jullie zeggen dat ik fout ben, kunnen jullie getuigen? Zonder mijn verheffing, mijn getuigenis, zouden jullie mijn Zoon nog steeds onder jullie vermorzelen, Hem nog steeds met kille onverschilligheid behandelen, Hem nog steeds als jullie dienaar behandelen. Deze beestenbende! Ik zal jullie een voor een bestraffen. Ik laat niemand gaan! Vertel me, wat zijn deze dingen – onverenigbaar met een persoon van normale menselijkheid? Zij zijn zonder twijfel beesten! Ik kan het gewoonweg niet uitstaan hen te zien. Als ik had gewacht op jullie getuigenis, zou mijn werk al vertraging hebben opgelopen! Deze beestenbende! Jullie hebben gewoon geen greintje menselijkheid! Ik heb je niet nodig om mij te dienen! Maak nu dat je wegkomt! Je hebt mijn Zoon zo lang op de kop gezeten; ik zal je tot pulp vermorzelen! Je durft gewoon weer onbezonnen te zijn, je durft me gewoon weer te schande te maken! Ik heb mijn grote werk al tot stand gebracht; ik zou moeten omkeren en me van deze beestenbende moeten ontdoen!

Alles wordt tot stand gebracht in mijn handen (voor degenen die ik liefheb) en alles wordt ook vernietigd in mijn handen (voor die beesten die ik haat, die mensen, zaken en dingen die ik verafschuw). Ik laat mijn eerstgeboren zonen alles zien wat ik wil doen, laat ze het grondig begrijpen en van daaruit alles zien wat ik gedaan heb sinds ik uit Sion gekomen ben. Daarna zullen we samen de berg Sion betreden, onze verblijfplaats vóór de tijdperken binnengaan en ons leven opnieuw leiden. Van dan af aan zal er geen contact meer zijn met de wereld en deze beestenbende, maar veeleer volledige vrijheid; alles zal ongehinderd en zonder belemmering zijn. Wie durft iemand onder mijn eerstgeboren zonen te weerstaan? Wie durft zich opnieuw tegen mijn eerstgeboren zonen te keren? Ik zal hem niet zomaar sparen! Hoe je mij in het verleden ook geëerd hebt, vandaag moet je mijn eerstgeboren zonen als zodanig eren. Wees niet op één manier vóór mij en op een andere manier achter mij; ik zie haarfijn hoe iedereen is. Niet trouw zijn aan mijn Zoon betekent: niet broederlijk zijn jegens mij, wat een duidelijk feit is, want wij vormen één lichaam. Als iemand goed voor mij is maar een andere houding jegens mijn eerstgeboren zonen heeft, is hij zonder twijfel een typische nakomeling van de grote rode draak, want deze nakomelingen breken het lichaam van Christus af; deze zonde kan nooit vergeven worden! Ieder van jullie moet dit zien. Het is jullie plicht om getuige te zijn van mij en het is nog meer jullie plicht om getuige te zijn van de eerstgeboren zonen. Niemand van jullie zal zijn verantwoordelijkheid ontlopen; ik zal ieder bestraffen die storend bezig is! Denk niet dat je te goed bent. Ik zeg het je! Hoe meer je zo bent, hoe meer je het doelwit van mijn strenge bestraffing bent! Hoe meer je zo bent, hoe hopelozer je bent en hoe meer je een zoon van het verderf bent; ik zal je dan voor altijd tuchtigen!

Al mijn werk wordt persoonlijk door mijn Geest gedaan en ik sta niet toe dat het gebroed van Satan zich erin mengt, zodat mijn plannen niet verstoord worden. Aan het einde zal ik zowel volwassenen als kinderen laten opstaan en mij en mijn eerstgeboren zonen laten loven, mijn wonderbare daden laten loven en de verschijning van mijn persoon laten loven. Ik zal de klank van loftuiting laten weergalmen in het hele universum en tot de einden van de aarde, en daardoor bergen, rivieren en alle dingen doen schudden, en ook zal ik Satan ten diepste vernederen; ik zal mijn getuigenis gebruiken om de gehele vuile en verachtelijke oude wereld te vernietigen en een heilige en onbezoedelde nieuwe wereld te bouwen. (Door te zeggen dat de zon, de maan, de sterren en de hemellichamen in de toekomst niet zullen veranderen, bedoel ik niet dat de oude wereld nog bestaat, maar veeleer dat de gehele wereld vernietigd en de oude wereld vervangen zal worden. Ik zal het universum niet vervangen.) Pas dan zal het een wereld zijn die met mijn wil overeenstemt; er zal daarin niet meer sprake zijn van de verdrukking zoals die van vandaag, het fenomeen van uitbuiting, en het zal volkomen eerlijk en billijk in het vlees zijn. (Hoewel ik zeg dat het eerlijk en billijk zal zijn, zal dat in het vlees zijn; vergeleken met mijn koninkrijk zal het heel anders zijn, zo verschillend als hemel en aarde; er is simpelweg geen manier om ze te vergelijken – per slot van rekening is de mensenwereld de mensenwereld en is de geestelijke wereld de geestelijke wereld.) Op dat moment zullen mijn eerstgeboren zonen en ik heerschappij over een dergelijke wereld uitoefenen (in deze wereld zal er geen verstoring door Satan zijn, want ik zal mij volledig van Satan hebben ontdaan), maar zal ons leven nog steeds het leven van het koninkrijk zijn en dit kan niemand ontkennen. Door de eeuwen heen heeft de mens (ongeacht hoe trouw hij is) nooit een dergelijk leven ervaren, want door de eeuwen heen is er niemand geweest die als mijn eerstgeboren zoon handelt en deze mensen zullen later nog dienst doen aan mij. Hoewel deze dienstdoeners trouw zijn, zijn ze uiteindelijk nakomelingen van Satan die door mij zijn overwonnen, dus na de dood van het vlees worden ze nog steeds in de mensenwereld geboren om dienst te doen aan mij; dit is de ware betekenis van ‘de zonen zijn naar alle zonen en de dienstdoeners zijn naar alle nakomelingen van Satan’. Door de eeuwen heen is het onbekend hoeveel mensen er zijn om dienst te doen aan de eerstgeboren zonen van vandaag; van alle dienstdoeners kan er niemand weglopen en ik zal ervoor zorgen dat ze altijd dienst doen aan mij. Wat hun natuur betreft, zijn ze allemaal kinderen van Satan, ze weerstaan mij allemaal en hoewel ze dienst doen aan mij, zijn ze daar allemaal toe gedwongen, ze hebben allemaal geen andere keuze, want alles wordt door mijn hand bestuurd; de dienstdoeners die ik gebruik, moeten tot het einde dienst doen aan mij. Er zijn dus nog steeds veel mensen vandaag die dezelfde natuur hebben als de profeten en apostelen door de eeuwen heen, omdat zij van één geest zijn. Er zijn dus nog steeds veel trouwe dienstdoeners die voor mij rennen, maar aan het einde (zij hebben ruim zesduizend jaar constant dienst gedaan aan mij, zodat deze mensen tot de dienstdoeners behoren) kan niemand bereiken waar ze allemaal door de eeuwen heen op gehoopt hebben, aangezien hetgeen ik bereid heb niet voor hen is.

Alles van mij is al tot stand gebracht voor hun ogen; ik zal ervoor zorgen dat mijn eerstgeboren zonen naar mijn huis terugkeren, naar mijn zijde terugkeren en zich herenigen. Omdat ik triomferend en zegevierend teruggekeerd ben en ik volledige heerlijkheid heb verkregen, kom ik jullie terugbrengen. In het verleden hebben sommige mensen voorspellingen gedaan over ‘vijf wijze maagden, vijf dwaze maagden’; hoewel de voorspelling niet accuraat is, is die niet geheel en al verkeerd, dus kan ik jullie wat uitleg geven. Vijf wijze maagden en vijf dwaze maagden vertegenwoordigen zeker niet allebei het aantal mensen, evenmin vertegenwoordigen ze respectievelijk één type mens. Vijf wijze maagden duiden het aantal mensen aan, vijf dwaze maagden vertegenwoordigen één type mens, maar geen van beide verwijzen ze naar de eerstgeboren zonen en ze vertegenwoordigen in plaats daarvan de schepping. Dit is de reden waarom ze de vraag kregen om in de laatste dagen olie te bereiden. (De schepping bezit niet mijn kwaliteit; als ze wijzen willen maken, moeten ze olie bereiden en zo moeten ze met mijn woorden uitgerust worden.) De vijf wijze maagden staan voor mijn zonen en mijn volk onder de mensen die ik geschapen heb. Zij worden ‘maagden’ genoemd omdat ze door mij worden gewonnen, ondanks hun geboorte p aarde; men kan hen heilig noemen, dus worden ze ‘maagden’ genoemd. De eerder genoemde ‘vijf’ vertegenwoordigt het aantal van mijn zonen en mijn volk dat ik voorbestemd heb. ‘Vijf dwaze maagden’ verwijst naar de dienstdoeners. Ze doen dienst aan mij zonder enig belang aan het leven te hechten, ze jagen alleen uiterlijke zaken na (omdat ze mijn kwaliteit niet hebben, is wat ze ook doen slechts iets uiterlijks) en ze zijn niet in staat om mijn capabele helpers te zijn, dus worden ze ‘dwaze maagden’ genoemd. De eerder genoemde ‘vijf’ vertegenwoordigt Satan, en het feit dat zij ‘maagden’ worden genoemd betekent dat ze door mij overwonnen zijn en in staat zijn om dienst te doen aan mij, maar dergelijke personen zijn niet heilig, dus worden ze dienstdoeners genoemd.

Hoofdstuk 117

U bent degene die de boekrol opent, u bent degene die de zeven zegels verbreekt, want alle mysteriën komen van u en alle zegeningen worden door u onthuld. Ik ben verplicht u lief te hebben tot in eeuwigheid, en ik ben verplicht er voor te zorgen dat alle volken u aanbidden, want u bent mijn persoon, u bent deel van mijn overvloedige en complete manifestatie, een onmisbaar deel van mijn lichaam. Daarom moet ik een speciaal getuigenis afleggen. Wie anders dan de Ene binnen mijn persoon is naar mijn hart? U bent het niet, die getuigenis aflegt voor uzelf, maar mijn Geest legt getuigenis af voor u, en ik zal degene die probeert tegen u in te gaan zeker niet vergeven, want dit betreft mijn bestuurlijke decreten. Alles wat u zegt zal ik zeker volbrengen, en alles wat u denkt zal ik stellig accepteren. Als iemand niet trouw is aan u, dan verzetten ze zich openlijk tegen mij, en ik zal hen zeker niet vergeven. Ik zal ieder die mijn Zoon weerstaat zwaar straffen, en ik zal hen zegenen die verenigbaar zijn met u. Dit is het gezag dat ik aan u verleen. Bij datgene waarover in het verleden is gesproken – de eisen en normen die worden opgelegd aan de eerstgeboren zonen – bent u het voorbeeld. Dat wil zeggen, zoals u bent, zo vereis ik dat de eerstgeboren zonen zijn. Mensen kunnen dit niet doen, maar mijn Geest zelf doet het. Als iemand gelooft dat het mensen zijn die getuigen voor u, dan is dat schepsel zonder twijfel de geestverwant van Satan en mijn vijand! Daarom is de getuigenis onomstotelijk, eeuwig onveranderlijk, en door de Heilige Geest bevestigd. Niemand mag dit lichtzinnig veranderen, dat zal ik niet vergeven! Aangezien mensen niet voor mij kunnen getuigen, getuig ikzelf voor mijn persoon, en mensen moeten mijn werk niet hinderen. Dit zijn woorden van scherpe beoordeling die iedereen in gedachten moet houden!

Van de dingen die ik zeg moeten jullie elk detail overdenken en daar nota van nemen. Neem mijn woorden niet licht op, maar luister aandachtig. Waarom zeg ik dat de eerstgeboren zonen mijn persoon zijn? En dat zij een onmisbaar deel van mijn koninkrijk zijn? Voor het begin van de tijd leefden we allen samen en waren we niet gescheiden. Maar door de verstoring van Satan, nadat ik de eerste keer geïncarneerd was, keerde ik weer terug naar Sion. Dan komen we allen in de wereld, en nadat ik heb overwonnen in het laatste der dagen – dat betekent, nadat ik jullie terug heb gekregen uit het vlees dat Satan heeft verdorven – zal ik jullie terugbrengen naar Sion, zodat mijn persoon wordt herenigd, om nooit meer gescheiden te worden. Daarna zal ik niet opnieuw incarneren, en jullie zullen zeker niet uit mijn lichaam komen. Dat betekent, daarna zal ik de wereld niet opnieuw scheppen, maar zal ik voor altijd onlosmakelijk verbonden zijn met mijn eerstgeboren zonen in Sion, omdat alles volledig voltooid is, en ik op het punt sta het oude tijdperk te beëindigen. Alleen in Sion is het leven van de nieuwe hemel en aarde te vinden, want mijn persoon bestaat in Sion. Hierbuiten zullen er geen nieuwe hemelen en geen nieuwe aarde bestaan. Ik ben de nieuwe hemel, en ik ben ook de nieuwe aarde, want mijn persoon vervult heel Sion. Het kan ook gezegd worden dat mijn eerstgeboren zonen de nieuwe hemel zijn, of dat zij de nieuwe aarde zijn. Mijn eerstgeboren zonen en ik zijn van één lichaam, onafscheidelijk. Van mij spreken omvat noodzakelijkerwijs de eerstgeboren zonen, en ik zal zeker niet vergeven wie ons probeert te scheiden. Wanneer ik alle naties en volken doe terugkeren voor mijn troon, zullen alle Satans grondig te schande gemaakt worden en alle onreine geesten zullen voor mij terugdeinzen. Dan is het zeker dat rechtvaardigheid zal bestaan onder alle volken (oftewel onder mijn zonen en volken) en dat geen van Satans verstoringen zal plaatsvinden onder enige natie, want ik zal alle naties en volken regeren. Ik zal macht uitoefenen over de gehele universum wereld en Satans zullen grondig worden verwoest, geheel verslagen, en de straf ontvangen van mijn bestuurlijke decreten.

Ik ga door met mijn werk onder alle volken, maar zij hebben alleen de verlichting van mijn Geest, en niemand onder hen is bekwaam om mijn mysteriën te onthullen, niemand is bekwaam om mij onder woorden te brengen. Alleen de Ene die van mij komt is bekwaam mijn werk te doen; de rest gebruik ik slechts tijdelijk. Mijn Geest zal niet willekeurig op een persoon neerdalen, want alles in mij is kostbaar. Het neerdalen van mijn Geest op iemand is iets heel anders dan het werken van mijn Geest aan iemand. Mijn Geest werkt aan mensen die buiten mij zijn, maar mijn Geest daalt neer op de Ene die van mij komt. Deze zaken staan volledig los van elkaar. Want de Ene die van mij komt, is heilig, maar zij die buiten mij zijn, zijn niet heilig, hoe goed zij ook mogen zijn. Mijn Geest daalt niet op iemand neer om elke kleine reden. Mensen hoeven zich geen zorgen te maken. Ik vergis me niet, en ik ben honderd procent zeker van wat ik doe! Omdat ik voor Hem heb getuigd, zal ik Hem beslist ook beschermen; die Ene komt beslist van mij en is onmisbaar voor mijn persoon. Daarom hoop ik dat mensen hun eigen opvattingen ter zijde schuiven, de ideeën ingegeven door Satan laten vallen, geloven dat al mijn uitspraken waar zijn en geen ruimte laten aan twijfels in hun gedachten. Dit is mijn opdracht aan de mensheid, mijn aansporing aan de mensheid. Iedereen moet deze dingen naleven, iedereen moet ze oprecht gehoorzamen en moet wat ik zeg aannemen als de norm.

Ik begin niet alleen aan mijn werk onder alle naties en volken, maar ook aan mijn werk elders in de gehele universum wereld, en dit toont nog meer aan dat de dag van mijn terugkeer naar Sion niet ver meer is (omdat het nodig is dat ik terugkeer naar Sion voordat ik het werk onder alle volken en door de gehele universum wereld kan beginnen). Is er iemand die de stappen van mijn werk en de manier waarop ik werk kan doorgronden? De reden waarom ik zeg dat ik vreemdelingen in de geest zal ontmoeten is omdat dit fundamenteel onmogelijk is in het vlees, en omdat ik niet bereid ben een tweede keer gevaar te lopen. Dat zijn de redenen om in de geest met vreemdelingen te communiceren. Dit moet in een echt spirituele wereld zijn, niet een of andere vage spirituele wereld zoals zij die in het vlees leven het zich voorstellen.[a] Wat ik dan zeg zal alleen afwijken in de manier waarop ik spreek, omdat het een ander tijdperk zal zijn. Daarom herinner ik de mensheid er steeds opnieuw aan op te letten op de manier waarop ik spreek. Ook herinner ik de mensheid er aan dat er mysteriën zijn in wat ik zeg, die mensen niet kunnen onthullen. Maar niemand begrijpt waarom ik deze dingen zeg, en het is alleen wanneer ik het jullie vandaag vertel dat jullie het enigszins kunnen begrijpen, maar nog steeds niet helemaal. Na deze fase in mijn werk zal ik het jullie stap voor stap vertellen. (Ik wil hierdoor nog een aantal mensen verstoten, dus ik zeg nu nog niets.) Dit is de methode van de volgende stap in mijn werk. Iedereen dient hierop te letten en duidelijk te zien dat ik God zelf ben die wijs is.

Voetnoot:

a. In de oorspronkelijke tekst bevat niet de zinsnede ‘zoals zij het zich voorstellen’.

Hoofdstuk 118

Wie opstaan om van mijn Zoon te getuigen, over hen zal ik genade uitstorten; wie niet opstaan om van mijn Zoon te getuigen maar weerspannig zijn en Hem de maat nemen op basis van de opvattingen van de mens, hen zal ik vernietigen. Allen moeten duidelijk zien! Getuigen van mijn Zoon is een daad van eerbied voor mij en voldoet aan mijn wil. Respecteer niet alleen de Vader terwijl je de Zoon tergt en onderdrukt. Zij die dat doen, zijn de nakomelingen van de grote rode draak en ik heb dergelijk tuig niet nodig om van mijn Zoon te getuigen; ik zal ze vernietigen in de bodemloze afgrond. Ik wil dat de trouwe en oprechte dienstdoeners mijn Zoon dienen en ik heb de rest niet nodig. Dit is mijn rechtvaardige gezindheid, waaruit blijkt dat ik de heilige en smetteloze God Zelf ben. Ik zal niemand vergeven die mijn bestuurlijke decreten overtreedt. Wie u ook in het verleden getart of vervolgd hebben, in de familie of in de wereld, zal ik een voor een tuchtigen en ik zal niemand sparen, want niets aan mij is van vlees en bloed. Het feit dat die dienstdoeners vandaag getuigenis voor u afleggen, laat zien dat ze klaar zijn met mij te dienen, en dus hoeft u geen scrupules en zorgen te hebben. Zij zijn per slot van rekening uw dienstdoeners; wanneer alles is gezegd en gedaan, bent u van de hemel en u zult aan het einde naar mijn lichaam terugkeren, want mijn lichaam kan niet zonder u. Zij die u in het verleden getart hebben en die niet op één lijn met u stonden (dit kunnen anderen niet zien, maar alleen u weet het in uw hart) hebben nu hun oorspronkelijke vorm geopenbaard en zijn gevallen, want u bent God Zelf en u zult niet toestaan dat wie dan ook u tart of beledigt. Hoewel het aan de buitenkant helemaal niet te zien valt, is mijn Geest in u en dit staat buiten kijf. Alle mensen moeten het geloven, anders slaat mijn roede van ijzer allen neer die mij tarten! Aangezien ik van u getuig, draagt u zeker gezag en alles wat u zegt zijn mijn woorden, alles wat u doet is mijn manifestatie, want u bent mijn geliefde en u bent een deel waarvan ik als persoon niet zonder kan. Dus al uw daden, wat u draagt, wat u gebruikt en waar u woont – zij zijn zeker ook mijn daden. Niemand moet proberen iets tegen u te vinden en niemand moet aanmerkingen op u maken. Als iemand dit doet, zal ik hem niet vergeven!

Ik zal alle slechte dienaren uit mijn huis werpen en in mijn huis zal ik alle trouwe dienaren laten getuigen van mijn eerstgeboren zonen; dit is mijn plan en zo ga ik te werk. Wanneer slechte dienaren getuigen van mijn Zoon, riekt dat naar de doden, wat ik haat. Wanneer trouwe dienaren getuigen van mijn Zoon, is dat ernstig en oprecht en aanvaard ik dat. Wie dus niet bereid is om te getuigen van mijn Zoon, moet nu maken dat hij wegkomt! Ik zal je niet dwingen. Als ik je vraag om te vertrekken, moet je vertrekken! Kijk naar de gevolgen voor jou en wat je te wachten staat: dit begrijpen degenen die dienst doen beter dan wie dan ook. Mijn oordeel, mijn toorn, mijn vervloekingen, mijn vuur en mijn razende woede zullen vroeg of laat neerkomen op ieder die mij tart. Mijn hand toont geen genade aan wie dan ook; hoe trouw iemand die dient eerder ook was, als hij mijn Zoon vandaag tart, zal ik hem meteen vernietigen en zal ik hem niet voor mijn aangezicht blijven houden. Daarin kan men mijn ongenadige hand zien. Omdat mensen mij niet kennen en hun natuur mij tart, zijn zelfs zij die mij trouw zijn er voor hun eigen plezier. Als er iets gebeurt wat nadelig voor hen uitwerkt, verandert hun hart meteen en willen ze van mijn zijde wijken. Dit is de natuur van Satan. Jullie moeten niet denken dat jullie alles weten en geloven dat jullie trouw zijn! Als ze er niet beter van worden, kan deze beestenbende mij simpelweg niet trouw zijn. Als ik mijn bestuurlijke decreten niet uitvaardigde, zouden jullie je lang geleden al teruggetrokken hebben. Jullie zitten nu allemaal in de nesten: jullie willen mij niet dienen maar ook niet door mijn hand worden neergeslagen. Als ik niet had verkondigd dat ieder die mij, wanneer dan ook, tart grote rampen zullen treffen, zouden jullie je lang geleden al teruggetrokken hebben. Ken ik niet de listen waarvan mensen zich kunnen bedienen? De meeste mensen koesteren nu een beetje hoop, maar wanneer die hoop in teleurstelling verandert, willen ze niet verder en vragen ze om terugtreding. Ik heb eerder gezegd dat ik niemand hier tegen zijn wil houd, maar bedenk wat de gevolgen voor je zullen zijn; dit is een feit en geen dreigement van mij aan jou. Niemand anders dan ik kan de natuur van de mens doorgronden en ze denken allemaal dat ze mij trouw zijn, en weten niet dat hun trouw onzuiver is. Deze onzuiverheden zullen mensen ruïneren, want ze zijn een van de snode plannen van de grote rode draak. Ik heb het lang geleden blootgelegd; ik ben de almachtige God en zou ik zoiets simpels niet begrijpen? Ik kan je bloed en je vlees binnendringen om je intenties te zien. Het is voor mij niet moeilijk om de natuur van de mens te doorgronden, maar mensen denken de wijsheid in pacht te hebben en menen dat niemand dan zij hun eigen intenties kennen. Weten ze niet dat de almachtige God bestaat in de hemelen en de aarde en alle dingen?

Ik zal mijn Zoon tot het einde toe liefhebben en ik zal de grote rode draak en Satan voor eeuwig en altijd haten. Mijn tuchtiging zal neerkomen op allen die mij tarten en niet één vijand zal ontkomen. Ik heb eerder gezegd: “Ik leg in Sion een grote steen. Voor gelovigen is deze steen het fundament waarop zij bouwen. Voor hen die niet geloven, is deze steen een struikelblok. Voor de zonen van de duivel is dit de steen die ze verplettert, met de dood als gevolg.” Niet alleen ik heb deze woorden eerder gesproken, maar ze zijn door veel mensen geprofeteerd en veel mensen hebben ze in dit tijdperk gelezen. Bovendien hebben sommige mensen geprobeerd om deze woorden te verklaren, maar niemand heeft dit mysterie ooit eerder ontrafeld, want dit werk gebeurt alleen in de huidige tijd van de laatste dagen. Dus ook al hebben sommige mensen geprobeerd om deze woorden te verklaren, hun verklaringen zitten er allemaal naast. Ik openbaar jullie vandaag de complete betekenis, opdat jullie mogen weten hoe zwaar ik til aan het afleggen van mijn getuigenis van mijn eerstgeboren zonen, alsmede aan mijn doel om dat te doen. Ik leg in Sion een grote steen en deze steen verwijst naar het getuigenis dat wordt afgelegd over mijn eerstgeboren zonen. Het woord “groot” wil niet zeggen dat dit getuigenis op een of andere gigantische schaal wordt afgelegd, maar dat heel veel dienstdoeners zich bij het getuigen over mijn eerstgeboren zonen zullen terugtrekken. Hier worden met “zij die niet geloven” mensen bedoeld die zich terugtrekken omdat van mijn Zoon wordt getuigd, en daarom is de steen een struikelblok voor zulke mensen. Ik zeg “steen”, omdat zulke mensen door mijn hand zullen worden neergeslagen. Daarom wordt de steen waarover mensen struikelen niet in verband gebracht met vallen of zwak worden, maar met neergeslagen worden door mijn hand. De “gelovigen” in “Voor gelovigen is deze steen het fundament waarop zij bouwen” verwijzen naar de dienstdoeners die trouw zijn en “fundament waarop zij bouwen” verwijst naar de genade en zegeningen die zij zullen ontvangen nadat ze mij trouw gediend hebben. Dat van de eerstgeboren zonen is getuigd, geeft aan dat dit hele oude tijdperk spoedig voorbij zal gaan en het symboliseert de vernietiging van het koninkrijk van Satan; voor de heidenvolken is het dan ook de steen waardoor ze verpletterd worden tot de dood. Dus het vermorzelen van alle volken verwijst naar de complete vernieuwing van de gehele wereld; de oude zal voorbijgaan en de nieuwe zal gevestigd worden – dit is de ware betekenis van “vermorzelen”. Begrijp jullie dat? Het werk dat ik doe in deze laatste fase laat zich met slechts deze weinige woorden opsommen. Dit is mijn wonderbare daad en jullie dienen mijn wil in mijn woorden te vatten.

Hoofdstuk 119

Jullie dienen allemaal mijn intenties te bevatten, jullie behoren allemaal mijn stemming te begrijpen. Nu is het de tijd van voorbereiding om terug te keren naar Sion, ik denk alleen hieraan. Ik hoop alleen dat ik met jullie binnenkort op een dag kan samenkomen en elke seconde samen met jullie in Sion kan doorbrengen. Ik verafschuw de wereld, ik verafschuw het vlees en ik verafschuw nog meer iedere mens op aarde; ik wil hen niet zien, want ze zijn allemaal als demonen, zonder ook maar een greintje menselijke natuur; ik wil niet op de aarde leven, ik verafschuw alle schepselen, ik verafschuw allen die van vlees en bloed zijn. Het hele land riekt naar lijken; ik wil meteen naar Sion terugkeren, om alle stank van lijken van de aarde weg te nemen en de hele aarde te vervullen van lof voor mij. Ik zal terugkeren naar Sion, ik zal me losrukken van het vlees en de wereld, laat niemand mij in de weg staan; mijn hand die de mens doodslaat, is zonder een greintje emotie! Voortaan moet niemand spreken van de kerkbouw, anders zal ik hen niet vergeven. (Dit komt omdat het nu de tijd is om van mijn eerstgeboren zonen getuige te zijn, de tijd om het koninkrijk op te bouwen; eenieder die spreekt over de kerkbouw haalt de opbouw van het koninkrijk neer en verstoort mijn management.) Alles is gereed, alles is voorbereid, alles wat nog rest is dat de eerstgeboren zonen worden verheerlijkt en er van ze wordt getuigd, en wanneer dat gebeurt, zal ik zonder dralen en zonder formaliteiten direct naar Sion terugkeren – de plaats waar jullie dag en nacht aan denken. Kijk niet alleen naar hoe de wereld nu probleemloos en stabiel is, maar dit werk draait volledig om de terugkeer naar Sion; maak je nu geen zorgen over die dingen en wanneer de dag van terugkeer naar Sion komt, zal alles compleet zijn. Wie wenst niet spoedig naar Sion terug te keren? Wie wenst niet dat de Vader en de zonen spoedig herenigd zullen worden? Hoe plezierig de aardse geneugten ook zijn, ze kunnen ons vlees niet blijven boeien; we zullen boven ons vlees uitstijgen en samen naar Sion terugkeren. Wie durft er te hinderen? Wie durft er obstakels op te werpen? Ik zal hen zeker niet vergeven! Ik zal alle struikelblokken wegvagen. (De reden waarom ik zeg dat ik niet meteen naar Sion terug kan keren, is hierom. Ik voer dit reinigingswerk uit op hetzelfde moment dat ik van mijn eerstgeboren zonen getuige ben; deze twee taken zijn op hetzelfde moment gaande. Wanneer het reinigingswerk is voltooid, zal het voor mij tijd zijn om de eerstgeboren zonen te openbaren. De struikelblokken waarover ik heb gesproken, verwijzen naar het grote aantal dienstdoeners, dus zeg ik dat deze twee taken tegelijkertijd plaatsvinden.) Ik zal mijn eerstgeboren zonen met mij door het hele universum en tot de einden van de aarde laten stappen, over bergen en rivieren en alle dingen; wie durft er te belemmeren? Wie durft er te hinderen? Mijn hand laat geen enkele mens zomaar gaan; ik ga tegen iedereen tekeer en vervloek allen, mijn eerstgeboren zonen uitgezonderd. In het hele land is er geen sterveling die mijn zegeningen ontvangt; allen krijgen met mijn vervloeking te maken. Sinds het begin van de schepping van de wereld heb ik niemand gezegend; zelfs wanneer ik zegeningen heb gegeven, is het slechts bij woorden gebleven, nooit is het werkelijkheid geweest, want ik haat Satan tot het uiterste en ik zal hem nooit zegenen, alleen straffen. Pas aan het einde, nadat ik Satan geheel en al overwonnen heb, nadat ik volledig gezegevierd heb, zal ik alle trouwe dienstdoeners materiële zegeningen geven en hen mij met plezier laten loven, omdat al mijn werk tot stand gebracht zal zijn.

In feite zit mijn tijd er bijna op, het managementplan van zesduizend jaar nadert voor jullie ogen zijn voltooiing. (Inderdaad is het voor jullie ogen; het is geen voorafbeelding, dat kunnen jullie aan mijn stemming zien.) Ik zal mijn eerstgeboren zonen direct thuisbrengen in Sion. Sommige mensen zullen zeggen: “Aangezien het alleen voor de eerstgeboren zonen is, waarom wordt er dan zesduizend jaar tijd aan besteed? En waarom worden er dan zo veel mensen gemaakt?” Ik heb al eerder gezegd dat alles van mij waardevol is. Hoe kunnen mijn eerstgeboren zonen dat dan niet nog meer zijn? Ik zal allen mobiliseren om mij te dienen en ik zal bovendien mijn macht openbaren, zodat iedereen kan zien dat er in de hele universum-wereld geen enkel voorwerp niet in onze handen is, er geen enkele persoon niet in onze dienst is en er geen enkele prestatie niet voor ons wordt verricht. Ik zal alles tot stand brengen. Voor mij bestaat er geen notie van tijd; hoewel ik het plan en mijn werk in zesduizend jaar wil voltooien, is voor mij alles bevrijd en vrij. Zelfs al is het minder dan zesduizend jaar, zolang het in mijn ogen tijd is, wie zou mij dan durven tegen te spreken? Wie zou er dan zomaar durven op te staan en te oordelen? Mijn werk doe ik zelf; mijn tijd regel ik zelf. Helemaal niemand en niets durft eigenzinnig te handelen; ik zal ervoor zorgen dat iedereen mij volgt. Voor mij is er geen goed of fout; als ik zeg dat het goed is, is het absoluut goed; als ik zeg dat het fout is, is dat ook zo. Je moet mij niet altijd de maat nemen op basis van menselijke opvattingen! Ik zeg dat de eerstgeboren zonen en ik samen gezegend zijn – wie durft te weigeren zich te onderwerpen? Ik zal je ter plekke vernietigen! Je weigert je te onderwerpen! Je bent opstandig! Ik heb simpelweg geen genade met de hele mensheid, ik heb ze tot een bepaald punt gehaat; ik kan gewoon niet meer tolerantie opbrengen. Wat mij betreft moet de hele universum-wereld onmiddellijk uitgeroeid worden, alleen dan zal mijn grote werk vervuld worden, alleen dan zal mijn managementplan voltooid worden, alleen dan zal de haat uit mijn hart gedreven worden. Getuige zijn van mijn eerstgeboren zonen is het enige waar ik mij nu om bekommer, alle andere kwesties zal ik aan de kant zetten om me er momenteel niet mee bezig te houden; eerst het belangrijkste, daarna het minder belangrijke. Dit zijn de stappen van mijn werk, niemand dient hiertegen in te gaan; allen moeten volgen wat ik zeg, anders worden zij het doelwit van mijn vervloeking.

Nu mijn werk volbracht is, kan ik rusten. Voortaan zal ik niet meer werken, ik zal mijn eerstgeboren zonen vragen om alles wat ik gedaan wil hebben voor mij te doen, want mijn eerstgeboren zonen zijn mij, mijn eerstgeboren zonen zijn mijn persoon; dit is geenszins verkeerd, volg geen opvattingen en oordeel niet. De eerstgeboren zonen zien is mij zien, want wij zijn een en dezelfde; wie ons ook uit elkaar haalt, weerstaat mij daarmee en zal ik niet vergeven. In mijn woorden zijn er onbegrijpelijke mysteries voor de mens. Alleen degenen die ik liefheb, kunnen mij uitdrukken, niemand anders kan dat doen; dit heb ik bepaald en niemand kan het veranderen. Mijn woorden zijn rijk, mijn woorden zijn allesomvattend en ondoorgrondelijk. Iedereen dient veel moeite te steken in mijn woorden, mijn woorden vaak proberen te overdenken en geen enkel woord of zin te missen, anders krijgen deze een verkeerde betekenis en worden mijn woorden verkeerd begrepen. Ik heb gezegd dat mijn gezindheid geen belediging gedoogt, wat betekent dat men zich niet tegen mijn eerstgeboren zonen, van wie ik getuige ben, kan keren. Mijn eerstgeboren zonen vertegenwoordigen elk aspect van mijn gezindheid, dus wanneer de heilige hoorn weerklinkt, begin ik van de eerstgeboren zonen te getuigen, en zo zal hierna de heilige trompet de geleidelijke aankondiging van mijn gezindheid aan de menigten zijn. Met andere woorden, wanneer de eerstgeboren zonen geopenbaard worden, is het de tijd dat mijn gezindheid geopenbaard gaat worden. Wie kan het doorgronden? Ik zeg dat de mysteries die ik heb geopenbaard nog steeds mysteries bevatten die mensen niet kunnen ontcijferen. Wie onder jullie heeft echt geprobeerd om de ware betekenis van deze woorden uit te vorsen? Is mijn gezindheid de persoonlijkheid van een persoon zoals jullie je die hebben voorgesteld? Wat een blunder! Iedereen die mijn eerstgeboren zonen ziet, wordt tegenwoordig gezegend en ziet mijn gezindheid, dit is absoluut waar. Mijn eerstgeboren zonen vertegenwoordigen alles van mij, en zijn zonder enige twijfel mijn persoon. Niemand mag hieraan twijfelen! De gehoorzamen worden gezegend met genade en de opstandigen worden vervloekt. Dit is wat ik gebied en niemand kan het veranderen!

Hoofdstuk 120

Sion, juich! Sion, zing! Ik ben teruggekeerd in triomf, ik ben teruggekeerd als overwinnaar! Alle volken! Haast jullie en stel je in rijen op! Alle dingen van de schepping! Kom nu tot stilstand, want mijn persoon staat tegenover het ganse universum en verschijnt in het oosten van de wereld! Wie waagt het om niet te knielen in aanbidding? Wie waagt het om mij niet de ware God te noemen? Wie waagt het om niet in eerbied op te zien? Wie waagt het om niet te prijzen? Wie waagt het om niet te juichen? Mijn volk zal mijn stem horen en mijn zonen zullen overleven in mijn koninkrijk! Bergen, rivieren en alle dingen zullen onophoudelijk juichen en springen zonder ophouden. Op dit moment durft niemand zich terug te trekken en durft niemand op te staan om in verzet te komen. Dit is mijn wonderbaarlijke handelen en zelfs meer dan dat, het is mijn grote kracht! Ik zal alles mij laten vereren in hun hart, en daarboven zal ik alle dingen mij laten loven. Dit is het uiteindelijke doel van mijn managementplan dat zich uitstrekt over zesduizend jaar en het is wat ik heb bepaald. Geen mens, geen ding of gebeurtenis, durft op te staan om zich tegen mij te verzetten of mij te weerstaan. Heel mijn volk zal naar mijn berg stromen (met andere woorden: de wereld die ik later zal scheppen) en zij zullen zich aan mij onderwerpen omdat ik majesteit en oordeel bezit en gezag draag. (Dit verwijst naar wanneer ik in het lichaam ben. Ik heb ook gezag in het vlees, maar omdat in het vlees de beperkingen van tijd en ruimte niet kunnen worden overstegen, kan niet worden gezegd dat ik de volledige glorie heb verkregen. Hoewel ik de eerstgeboren zonen in het vlees verkregen heb, kan niet worden gezegd dat ik glorie heb verkregen. Pas als ik naar Sion terugkeer en van uiterlijk verander, kan worden gesteld dat ik gezag draag – dat wil zeggen dat ik glorie heb verkregen.) Niets zal moeilijk voor me zijn. Door de woorden uit mijn mond zal alles worden vernietigd en door de woorden uit mijn mond zal alles ontstaan en compleet worden gemaakt. Dat is mijn grote kracht en dat is mijn gezag. Omdat ik vol van kracht ben en gevuld met gezag, is er niemand die me durft te belemmeren. Ik heb alles al overwonnen en ik heb de overwinning al behaald over alle zonen van de rebellie. Ik breng mijn eerstgeboren zonen samen met mij om terug te keren naar Sion. Ik keer niet alleen terug naar Sion. Daarom zullen allen mijn eerstgeboren zonen zien en zo eerbied voor mij krijgen in hun hart. Dit is mijn doel bij het verkrijgen van de eerstgeboren zonen. Dit was mijn plan sinds de schepping van de wereld.

Als alles klaar is, zal de dag aanbreken van mijn terugkeer naar Sion, en deze dag zal door alle volkeren worden gevierd. Wanneer ik naar Sion terugkeer, zullen alle dingen op aarde stil worden en alle dingen op aarde zullen in vrede zijn. Wanneer ik terugkeer naar Sion, zal alles zijn oorspronkelijk uiterlijk herkrijgen. Dan zal ik mijn werk in Sion beginnen. Ik zal de goddelozen straffen en de goeden belonen. Ik zal mijn rechtvaardigheid ten uitvoer brengen en ik zal mijn oordeel uitvoeren. Ik zal mijn woorden gebruiken om alles te volbrengen, zodat alles en iedereen mijn tuchtigende hand voelt, en ik zal alle mensen mijn volle glorie laten zien, mijn volle wijsheid en mijn volle gulheid. Niemand zal durven opstaan om een oordeel te vellen, omdat in mij alles is voltooid. Laat iedereen hier mijn volle waardigheid zien en mijn volledige overwinning proeven, want in mij komen alle dingen tot uiting. Hierin kan mijn grote kracht en mijn gezag worden gezien. Niemand zal mij durven beledigen en niemand zal mij durven belemmeren. In mij wordt alles openbaar gemaakt. Wie zou het durven om iets te verbergen? Ik zal deze persoon zeker geen genade tonen! Dat soort ellendelingen moet mijn strenge straf ontvangen en zulk uitschot moet uit mijn zicht worden verwijderd. Ik zal hen regeren met een ijzeren staf en ik zal mijn gezag gebruiken om hen te oordelen, zonder enige genade en zonder hun gevoelens te sparen, want ik ben God Zelf. Ik heb geen emotie en ben majestueus en mag niet beledigd worden. Dit moet iedereen begrijpen en inzien, opdat ze niet ‘zonder oorzaak of reden’ door mij neergeslagen en vernietigd zullen worden, want mijn staf zal allen neerslaan die mij beledigen. Het kan me niet schelen of ze mijn bestuurlijke decreten kennen; dat is voor mij niet van belang, aangezien mijn persoon niemands belediging tolereert. Dat is de reden dat er wordt gezegd dat ik een leeuw ben; wie ik ook aanraak, zal ik neerslaan. Daarom wordt er gezegd dat het nu godslastering is om te zeggen dat ik een God van mededogen en goedertierenheid ben. In wezen ben ik geen lam maar een leeuw. Niemand durft mij te beledigen en wie mij beledigt, zal ik straffen met de dood, onmiddellijk en zonder genade. Dit voldoet om mijn gezindheid te tonen. Daarom zal een grote groep mensen zich in de eindtijd terugtrekken, en dit zal voor mensen moeilijk te verdragen zijn. Maar wat mij aangaat, ik ben ontspannen en gelukkig, en ik zie dat helemaal niet als een moeilijke taak. Zo is mijn gezindheid.

Ik hoop dat alle mensen een onderdanig hart zullen hebben om alles wat van mij komt te gehoorzamen. Als zij dat doen, zal ik de mensheid zeker grote zegen brengen. Ik heb immers gezegd dat diegenen die met mij verenigbaar zijn, zullen worden gespaard, terwijl degenen die vijandig tegenover mij zijn, vervloekt zullen worden. Ik heb dit zo bepaald en niemand kan het veranderen. De dingen die ik heb vastgesteld, zijn dingen die ik heb volbracht en wie ertegen ingaat, zal onmiddellijk worden getuchtigd. Ik heb alles wat ik nodig heb in Sion en alles wat ik verlang. Er is geen spoor van de wereld in Sion te bekennen en vergeleken met de wereld is het een rijk en groots paleis. Maar niemand is er ooit binnengegaan en daarom bestaat het totaal niet in de verbeelding van de mens. Het leven in Sion is heel anders dan het leven op aarde. Op aarde is het leven eten, kleden, spelen en plezier zoeken, terwijl het in Sion volstrekt anders is. Het is het leven waarin de Vader en zonen zijn vervuld van vreugde en altijd de gehele ruimte van het universum vullen, maar ook steeds in harmonie samenkomen. Nu dat het zover is gekomen, zal ik jullie vertellen waar Sion is gelegen. Sion is waar ik verblijf houd; het is de plek waar mijn persoon zich ophoudt. Daarom moet Sion een heilige plaats zijn en moet het ver van de aarde verwijderd zijn. Daarom zeg ik dat ik de mensen, dingen en zaken van de aarde veracht en ik heb een hekel aan eten, drinken, spelen en het zoeken naar geneugten van het vlees, want hoe aangenaam aardse genoegens ook zijn, ze zijn niet te vergelijken met het leven in Sion. Dat is een verschil van hemel en aarde en er is geen manier om beide met elkaar te vergelijken. De reden waarom er zoveel raadsels op aarde zijn die de mensen niet kunnen oplossen, is dat de mensen nooit van Sion hebben gehoord. Nu, waar ligt Sion precies? Ligt het op een andere planeet, zoals de mensen zich dat voorstellen? Nee! Dat is louter de verbeelding in de menselijke geest. De derde hemel, die ik noemde, wordt door mensen gezien als iets dat een symbolische betekenis heeft, maar wat mensen in hun opvattingen begrijpen, is precies tegengesteld aan de betekenis die ik eraan toeken. De derde hemel die hier wordt genoemd, is zeker geen fictie. Dat is waarom ik zeg dat ik de zon, de maan, de sterren en de hemellichamen niet zal vernietigen, en de hemel en de aarde niet zal elimineren. Zou ik mijn woonplaats kunnen vernietigen? Zou ik de berg Sion kunnen elimineren? Is dat niet lachwekkend? De derde hemel is mijn woonplaats, het is de berg Sion en dat is absoluut. (Waarom zeg ik dat het absoluut is? Het is omdat wat ik nu zeg, helemaal niet begrepen kan worden door de mens. De mens kan er alleen maar over horen. De reikwijdte van het menselijk denken kan het simpelweg niet bevatten en daarom zal ik niets meer over Sion zeggen, om te voorkomen dat mensen het als een verhaaltje zien.)

Nadat ik ben teruggekeerd naar Sion, zullen de mensen op aarde mij blijven prijzen zoals in het verleden. Die trouwe dienstdoeners zullen als altijd blijven wachten om mij te dienen, maar hun functie zal ten einde moeten komen. Het beste dat ze kunnen doen is nadenken over de omstandigheden van mijn aanwezigheid op aarde. In die tijd zal ik catastrofes brengen over hen die rampspoed lijden; toch gelooft iedereen dat ik een rechtvaardige God ben. Ik zal die trouwe dienstdoeners zeker niet straffen, maar hen alleen mijn genade laten ontvangen. Want ik heb gezegd dat ik alle boosdoeners zal straffen, en dat degenen die goede daden verrichten het materiële genot zullen ontvangen dat ik schenk, waaruit blijkt dat ik de God Zelf ben, die gerechtigheid is en trouw. Bij mijn terugkeer naar Sion zal ik me tot elke natie in de wereld wenden. Ik zal de Israëlieten naar redding brengen en de Egyptenaren tuchtigen. Dat is de volgende stap van mijn werk. Mijn werk zal dan niet hetzelfde zijn als in de huidige tijd: het zal geen werk in het vlees zijn, maar het zal het vlees volledig overstijgen. En zoals ik gesproken heb, zo zal het worden gedaan, en zoals ik het geboden heb, zo zal het snel standhouden. Wat er ook gezegd wordt, zolang het door mijn mond is gezegd, zal het onmiddellijk in werking treden. Dat is de ware betekenis van ‘mijn woord wordt gesproken en de verwezenlijking ervan vindt tegelijkertijd plaats’, want mijn woord is zelf gezag. Ik spreek nu over een aantal algemene dingen om de mensen op aarde een paar aanwijzingen te geven, zodat ze er niet allerlei wilde speculaties op loslaten. Wanneer die tijd komt, zal alles door mij geregeld worden. Niemand mag eigenzinnig handelen, want anders zal mijn hand hem treffen. In de verbeelding van mensen is alles waarover ik spreek vaag, omdat het menselijk denken beperkt is en de gedachten van de mens en dat waarover ik heb gesproken net zo ver uit elkaar liggen als hemel en aarde. Daarom kan niemand het doorgronden. Het enige wat gedaan kan worden is in overeenstemming komen met wat ik zeg: dit is de onvermijdelijke gang van zaken. Ik heb gezegd: “In de laatste dagen zal het beest tevoorschijn komen om mijn volk te vervolgen en degenen die bang zijn voor de dood zullen worden gemarkeerd met een zegel om te worden meegenomen door het beest. Degenen die mij hebben gezien, zullen door het beest worden gedood.” Het ‘beest’ in die woorden verwijst zonder enige twijfel naar Satan, de bedrieger van de mensheid. Dat wil zeggen: als ik naar Sion terugkeer, zal een grote groep dienstdoeners zich terugtrekken, oftewel ze zullen worden weggedragen door het beest. Deze schepselen zullen allen naar de put van de afgrond worden gevoerd om mijn eeuwige tuchtiging te ontvangen. ‘Degenen die mij hebben gezien’ duidt op de trouwe dienstdoeners die door mij zijn overwonnen. ‘Mij gezien hebben’ verwijst ernaar dat ze door mij zijn overwonnen. ‘Gedood worden door het beest’ verwijst naar Satan, die door mij is overwonnen en niet durft op te staan om mij te weerstaan. Dat wil zeggen: Satan zal geen werk aan deze dienstdoeners durven verrichten en daarom zullen de zielen van deze mensen gered zijn. Dit is gezegd vanwege hun vermogen om trouw te zijn aan mij, en het betekent dat die trouwe dienstdoeners in staat zullen zijn mijn genade en mijn zegen te ontvangen. Daarom zeg ik dat hun zielen gered zullen zijn. (Dit verwijst niet naar een opgaan naar de derde hemel, wat slechts een opvatting van de mens is.) Maar die slechte dienaren zullen weer door Satan worden geboeid en in de put van de afgrond worden gegooid. Dit is mijn straf voor hen; dit is hun vergelding en de beloning voor hun zonden.

Naarmate het tempo van mijn werk versnelt, wordt mijn tijd op aarde geleidelijk korter. De dag van mijn terugkeer naar Sion komt dichterbij. Wanneer mijn werk op aarde ten einde is gekomen, is het tijd voor mijn terugkeer naar Sion. Ik wil helemaal niet op aarde leven, maar omwille van mijn management, omwille van mijn plan, heb ik al het lijden verdragen. Vandaag is de tijd reeds aangebroken. Ik zal mijn tempo versnellen en niemand zal me bij kunnen houden. Of de mens het nu kan begrijpen of niet, ik zal jullie in detail alles vertellen wat de mens niet kan begrijpen, maar wat jullie op aarde moeten weten. Daarom zeg ik dat ik God Zelf ben die tijd en ruimte overstijgt. Als het mijn doel niet was geweest om de eerstgeboren zonen te verkrijgen en zo Satan te verslaan, dan zou ik reeds naar Sion zijn teruggekeerd; als het anders was geweest dan zou ik de mensheid gewoon nooit hebben geschapen. Ik veracht de wereld van de mens en ik verafschuw de mensen die buiten mij staan, ja, zodanig dat ik overwoog om de hele mensheid in één klap te vernietigen. Mijn werk heeft echter orde en structuur, een gevoel voor verhoudingen en een zekere gematigdheid, en het is niet willekeurig. Alles wat ik doe is bedoeld om Satan te verslaan, en nog meer is het bedoeld om ervoor te zorgen dat ik zo snel mogelijk samen kan zijn met mijn eerstgeboren zonen. Dat is mijn doel.

Deel twee
Gods woorden aan het hele universum
(20 februari 1992 tot 1 juni 1992)

Inleiding

‘Gods woorden aan het hele universum’ is het tweede deel uitspraken gedaan door Christus. In dit deel gebruikt Christus de identiteit van God Zelf. Ze beslaan de periode van 20 februari 1992 tot 1 juni 1992 en bestaan in totaal uit zevenenveertig hoofdstukken. De manier van spreken, de inhoud en het perspectief van Gods woorden in deze uitspraken lijken in het geheel niet op die van ‘Uitspraken van Christus aan het begin’. ‘Uitspraken van Christus aan het begin’ legt het uiterlijk gedrag van mensen en hun eenvoudig spiritueel leven bloot en vormt hier een leidraad voor. Het eindigt uiteindelijk met “de beproevingen van dienstdoeners”. ‘Gods woorden aan het hele universum,’ opent echter met de beëindiging van de identiteit van mensen als dienstdoeners en het begin van hun leven als het volk van God. Het begeleidt mensen op weg naar het tweede hoogtepunt van Gods werk, waar ze de beproeving ondergaan van het meer van vuur, de beproeving van de dood en de tijd van God liefhebben. Deze diverse stappen brengen de lelijkheid van de mens tegenover God en zijn ware gezicht duidelijk aan het licht. Ten slotte eindigt God met een hoofdstuk waarin Hij afscheid neemt van de mens, waarmee Hij alle stappen van de overwinning van de eerste groep mensen door deze incarnatie van God afrondt.

In ‘Gods woorden aan het hele universum’, geeft God uiting aan Zijn woorden vanuit het perspectief van de Geest. De manier waarop Hij spreekt is onbereikbaar voor de geschapen mensheid. Daar komt bij dat Zijn vocabulaire en Zijn stijl prachtig en ontroerend zijn, geen vorm van menselijke literatuur kan ze vervangen. De woorden waarmee Hij de mens ontmaskert zijn nauwkeurig, ze kunnen door geen enkele filosofie worden weerlegd en bewegen alle mensen tot overgave. Als een scherp zwaard snijden de woorden waarmee Hij over de mens oordeelt regelrecht tot in het diepst van de ziel van de mens en hij kan zich daarna zelfs nergens meer verbergen. De woorden waarmee Hij mensen troost, herbergen mededogen en barmhartigheid, ze zijn warm als de omhelzing van een liefhebbende moeder en de mensen voelen zich er veiliger dan ooit door. Het belangrijkste kenmerk van deze uitspraken is dat God in dit stadium niet spreekt met de identiteit van Jehova of Jezus Christus, noch met die van Christus van de laatste dagen. In plaats daarvan gebruikt Hij Zijn inherente identiteit – de Schepper – als Hij spreekt tot al die Hem volgen en die Hem nog moeten gaan volgen, en hen onderwijst. Je kunt met recht zeggen dat sinds de schepping dit de eerste keer is geweest dat God de hele mensheid heeft toegesproken. God heeft nooit eerder zo gedetailleerd en zo systematisch tot de hele geschapen mensheid gesproken. Natuurlijk was dit ook de eerste keer dat Hij zoveel en zo lang tot de hele mensheid sprak. Dit was nooit eerder voorgekomen. Daar komt nog bij dat deze uitspraken de eerste teksten waren die God onder de mensheid heeft geuit waarin Hij de mens ontmaskert, begeleidt, oordeelt en openhartig met hem spreekt. En zo waren het ook de eerste uitspraken waarin God de mensen Zijn voetstappen laat kennen, de plaats waar Hij ligt, Zijn gezindheid, wat God heeft en is, Zijn gedachten en Zijn zorg om de mensheid. Je kunt zeggen dat dit de eerste uitspraken sinds de schepping waren die God tot de mens had gericht vanuit de derde hemel, en dat dit de eerste keer was dat God Zijn inherente identiteit heeft gebruikt om te verschijnen en de stem van Zijn hart aan de mensheid te laten horen met woorden.

Deze uitspraken zijn moeilijk te doorgronden en onpeilbaar; ze zijn niet makkelijk te begrijpen en het is ook onmogelijk de oorsprong en het doel van Gods woorden te begrijpen. Daarom heeft Christus een toelichting toegevoegd na ieder hoofdstuk, waarbij Hij voor de mens gemakkelijk te begrijpen taal gebruikt, om duidelijkheid te scheppen over het grootste deel van de uitspraken. In combinatie met de uitspraken zelf wordt het zo iedereen makkelijker gemaakt Gods woorden te begrijpen en te kennen. We hebben deze woorden als bijlage toegevoegd aan ‘Gods woorden aan het hele universum.’ Christus geeft hierin een toelichting in de eenvoudigste bewoording. De combinatie van deze twee is het perfecte huwelijk tussen goddelijkheid en God in menselijkheid. Hoewel God in de bijlage het perspectief van de derde persoon gebruikt, kan niemand ontkennen dat deze woorden door God persoonlijk zijn uitgesproken. Geen mens is immers in staat Gods woorden duidelijk uit te leggen, alleen God Zelf kan de oorsprong en het doel van Zijn uitspraken nader toelichten. Hoewel God dus veel middelen aanwendt wanneer Hij spreekt, verandert het doel van Zijn werk of het oogmerk van Zijn plan nooit.

Hoewel ‘Gods woorden aan het hele universum’ eindigt met een hoofdstuk waarin God afscheid neemt van de mens, was dit in feite het moment waarop Gods overwinnings- en reddingswerk onder de mensen, en Zijn vervolmakingswerk, officieel uit de doeken werd gedaan. Daarom is het passender als wij ‘Gods woorden aan het hele universum’ als profetie van Gods werk van de laatste dagen beschouwen. Na dit moment begon de geïncarneerde Mensenzoon immers pas officieel te werken en te spreken met de identiteit van Christus en liep Hij tussen de kerken en voorzag Hij iedereen van leven, gaf Hij heel Zijn volk water en hoedde Hij hen, waaruit de vele uitspraken in ‘De woorden van Christus toen Hij door de kerken wandelde’ voortvloeiden.

Hoofdstuk 1

Accepteren zij die mijn woorden hebben gezien ze echt? Kennen jullie mij echt? Hebben jullie echt leren gehoorzamen? Zetten jullie je oprecht voor mij in? Hebben jullie ten overstaan van de grote rode draak echt een sterk en onverzettelijk getuigenis van mij gegeven? Wordt de grote rode draak door jullie toewijding echt vernederd? Alleen door de beproeving van mijn woorden kan ik mijn doel bereiken om de kerk te zuiveren en diegenen te kiezen die mij oprecht liefhebben. Als ik niet op deze manier werkte, zou ook maar iemand mij dan kunnen kennen? Wie zou door mijn woorden begrip kunnen krijgen van mijn majesteit, mijn toorn en mijn wijsheid? Nu ik met mijn werk begonnen ben, zal ik het beslist afmaken, maar toch blijf ik degene die de diepte in de harten van de mensen peilt. Om maar de waarheid te zeggen, onder de mensen is er niemand die mij volledig kent. Daarom maak ik gebruik van woorden om alle mensen te begeleiden en ze allemaal een nieuw tijdperk in te leiden. Uiteindelijk zal ik woorden gebruiken om al mijn werk te volbrengen, waardoor allen die oprecht van mij houden in onderwerping zullen terugkeren naar mijn koninkrijk, om voor mijn troon te leven. De situatie is nu niet meer wat die eens geweest is, en mijn werk is op een nieuw beginpunt terechtgekomen. Daarom zal ik een nieuwe aanpak hanteren: Allen die mijn woord zien en het als hun eigen leven accepteren zijn de mensen in mijn koninkrijk, en omdat zij zich in mijn koninkrijk bevinden, zijn zij het volk van mijn koninkrijk. Omdat zij de leiding van mijn woorden accepteren is deze titel, zelfs ondanks het feit dat ze mijn volk worden genoemd, absoluut niet minder dan dat ze mijn ‘zonen’ worden genoemd. Omdat ze tot Gods volk zijn gemaakt moeten allen in mijn koninkrijk met de uiterste toewijding dienen en hun plichten vervullen. Eenieder die tegen mijn bestuurlijke decreten ingaat, moet mijn straf ontvangen. Dat is mijn advies voor iedereen.

Er is nu met een nieuwe aanpak begonnen en het verleden hoeft niet opnieuw vermeld te worden. Maar zoals ik al eerder heb gezegd: Ik sta voor wat ik zeg en datgene waar ik voor sta breng ik altijd tot voltooiing, en dit kan door niemand worden veranderd – het is iets absoluuts. Of het nu woorden zijn die ik in het verleden heb gezegd, of woorden die ik in de toekomst zal zeggen, ik zal ze één voor één tot werkelijkheid laten komen, en de hele mensheid laten zien dat die woorden tot werkelijkheid komen. Dat is het beginsel achter mijn woorden en werk. Aangezien de opbouw van de kerk al is voltooid, is het nu niet langer het tijdperk van kerkopbouw, maar eerder het tijdperk waarin het koninkrijk met succes wordt opgebouwd. Maar omdat jullie nog steeds op aarde zijn, zullen samenkomsten van de mensen bekend blijven als ‘de kerk’. Niettemin is de essentie van de kerk niet dezelfde als die ooit was, het is een kerk die met succes is gebouwd. Daarom zeg ik dat mijn Koninkrijk al op aarde is neergedaald. Niemand kan de basis van mijn woorden bevatten, en evenmin kennen ze het doel waarom ik ze uitspreek. Uit de manier waarop ik vandaag spreek, kunnen jullie een openbaring ontvangen. Sommigen zullen wellicht luidkeels in bittere tranen uitbarsten. Sommigen kunnen bang zijn dat dat de manier is waarop ik spreek; sommigen kunnen wellicht vasthouden aan hun conservatieve standpunten wanneer zij toekijken op alles wat ik doe; sommigen hebben er misschien spijt van dat ze destijds hun klachten uitten of weerstand tegen mij boden; sommigen zijn misschien heimelijk verheugd dat ze, omdat ze zich nooit van mijn naam hebben afgewend, worden herboren. Wellicht zijn er sommigen die lang geleden door mijn woorden zijn ‘gepijnigd’ tot een punt waarop ze half dood, moedeloos en neerslachtig werden, en niet langer de kracht hebben om de woorden die ik spreek in acht te nemen, zelfs al kies ik een andere manier om me te uiten. Er zijn misschien anderen die mij tot aan een zeker punt zo toegewijd hebben gediend, dat ze nooit klagen, nooit twijfelen, tegenwoordig gelukkig genoeg zijn om bevrijd te worden en in hun hart een niet te verwoorden dankbaarheid voor mij te voelen. Alle bovengenoemde omstandigheden gaan in verschillende mate voor alle mensen op. Maar aangezien het verleden het verleden is en het heden inmiddels hier is, is het niet meer nodig om nostalgisch naar gisteren te verlangen, of ons zorgen te maken over de toekomst. Ieder mens die zich tegen de realiteit afzet en dingen doet die ingaan tegen mijn leiding, zal niet goed terechtkomen maar zal zichzelf alleen maar in de problemen brengen. Er gebeurt niets in het heelal waar ik niet het laatste woord over heb. Wat bestaat er dat zich niet in mijn handen bevindt? Alles wat ik zeg, wordt uitgevoerd. En wie van de mensen kan mij van gedachten doen veranderen? Kan het het verbond zijn dat ik op aarde heb gesloten? Niets kan verhinderen dat mijn plan voortgaat. Ik ben voortdurend aanwezig in mijn werk en in mijn managementplan. Wie van de mensen kan hier een vinger tussen krijgen om zich ermee te bemoeien? Heb ik niet zelf deze regelingen getroffen? Als ik vandaag naar dit rijk kijk, wijkt dat nog steeds niet af van mijn plan of van wat ik heb voorzien. Ik heb alles al lang geleden bepaald. Wie van jullie kan deze stap van mijn plan doorgronden? Mijn volk zal beslist naar mijn stem luisteren, en eenieder die mij oprecht liefheeft, zal beslist naar mijn troon terugkeren.

20 februari 1992

Hoofdstuk 2

Bij het binnengaan van de nieuwe aanpak, zal er tegelijkertijd een nieuwe fase in mijn werk aanbreken. Zoals het in het koninkrijk gaat, zal ik rechtstreeks dingen door goddelijkheid doen, leidend in het hele proces, nauwkeurig tot in het kleinste detail, zonder dat daar ook maar enige menselijke bedoelingen bij zitten. Wat volgt is een schets van de manieren waarop het in werkelijkheid in de praktijk wordt gebracht: door middel van ontberingen en loutering heeft men de titel ‘mensen’ verdiend en omdat zij de mensen van mijn koninkrijk zijn, moet ik ze houden aan strenge voorwaarden, die hogere maatstaven kennen dan bij mijn werkwijzen bij eerdere generaties. Het gaat niet alleen om de werkelijkheid van woorden; wat nog belangrijker is, het gaat om de werkelijkheid van de praktijk. Deze moet als eerste worden bereikt. Zowel in woord als daad moeten de mensen voldoen aan de normen die gesteld zijn aan het volk van het koninkrijk en alle overtreders moeten onmiddellijk worden verwijderd opdat zij geen schande aan mijn naam brengen. Degenen echter die onwetend zijn en niet helder kunnen zien of begrijpen, vormen een uitzondering. Bij het opbouwen van mijn koninkrijk, moet je de nadruk leggen op het eten en drinken van mijn woorden, op het inzien van mijn wijsheid en het vinden van bevestiging door mijn werk. Als iemand aandacht besteedt aan boeken waar mijn woorden niet in staan, zal ik hem beslist niet willen; dergelijke mensen zijn hoeren die mij trotseren. Als apostel moet je niet te lang thuisblijven. Als iemand dat wel doet, zal ik hem niet dwingen maar zal ik mij ontdoen van die persoon en zal ik hem niet langer gebruiken. Omdat apostelen niet lang thuisblijven, brengen ze lange periodes in de kerk door om tot stichtelijkheid te worden gebracht. Apostelen moeten minimaal aan één van elke twee samenkomsten van de kerk deelnemen. Samenkomsten tussen collega’s (waaronder alle samenkomsten tussen apostelen, alle samenkomsten tussen kerkleiders en alle samenkomsten voor heiligen die een duidelijk begripsvermogen hebben) moeten dus regelmatig gehouden worden. Ten minste sommigen van jullie moeten elke samenkomst bijwonen en apostelen moeten zich alleen maar concentreren op het waken over de kerken. De voorwaarden die eerder aan heiligen werden gesteld, zijn nu grondiger. Degenen die delicten hebben gepleegd voordat ik van mijn naam getuigde, zal ik nog steeds, vanwege hun toewijding aan mij gebruiken, nadat ik ze heb getest. Echter, degenen die na mijn getuigenis opnieuw overtredingen hebben begaan maar vastbesloten zijn om hun uiterste best te doen om berouw te tonen en opnieuw te beginnen, dergelijke mensen dienen alleen binnen de kerk te blijven. Toch mogen ze niet onvoorzichtig en baldadig zijn, maar moeten ze meer beperkt worden dan anderen. Mijn Geest zal diegenen onverwijld verlaten, die niet hun manieren veranderen nadat ik heb gesproken en de kerk zal het recht hebben om mijn oordeel uit te voeren en hen te verdrijven. Dit is onvoorwaardelijk en er is geen enkele ruimte voor onderhandeling. Als iemand de beproevingen niet doorstaat – dat wil zeggen, hij vertrekt – mag niemand die persoon meer enige aandacht schenken, om te voorkomen dat hij mij beproeft en daarmee Satan toestaat de kerk als een bezetene binnen te rennen. Dit is mijn oordeel over zo iemand. Als iemand zonder rechtschapenheid en op basis van zijn emoties optreedt jegens iemand die vertrekt, zal niet alleen degene die vertrokken is zijn plaats verliezen, maar zal ook die eerste uit mijn mensen worden verstoten. Een andere taak van de apostelen is om zich te concentreren op het verspreiden van het evangelie. Natuurlijk kunnen heiligen dit werk ook doen, maar ze moeten het op een wijze manier doen en zich ervan weerhouden om problemen te veroorzaken. Het hierboven vermelde beschrijft het huidige beoefeningspad. En denk er ook aan dat jullie aandacht moeten besteden aan het diepgaander maken van jullie preken, zodat iedereen in de werkelijkheid van mijn woorden kan binnentreden. Jullie moeten mijn woorden nauwgezet volgen en ervoor zorgen dat alle mensen ze duidelijk en ondubbelzinnig kunnen begrijpen. Dit is het allerbelangrijkste. Degenen onder mijn volk die gedachten van verraad koesteren, moeten worden verdreven en mogen niet lang in mijn huis blijven, opdat zij geen schande over mijn naam brengen.

21 februari 1992

Hoofdstuk 3

Omdat jullie mijn volk worden genoemd, zijn de dingen niet zoals ze vroeger waren; jullie moeten nota nemen van de uitspraken van mijn Geest en deze gehoorzamen en mijn werk op de voet volgen; jullie mogen mijn Geest en mijn vlees niet scheiden, want wij zijn onvervreemdbaar één en van nature onverdeeld. Wie de Geest en de persoon wil scheiden, en zich alleen op de persoon of de Geest richt, zal verlies lijden en alleen kunnen drinken uit zijn eigen bittere beker, zonder alternatief. Alleen degenen die in staat zijn om de Geest en de persoon als een onafscheidelijk geheel te beschouwen, hebben voldoende kennis van mij; het leven dat in hen besloten ligt zal geleidelijk verandering ondergaan. Om de volgende stap van mijn werk soepel en ongehinderd te laten verlopen, gebruik ik de loutering van woorden om allen in mijn huis te testen, en gebruik ik de werkwijze om allen die mij volgen te testen. Onder deze omstandigheden moet je constateren dat allen de hoop verliezen; als mensen is er niet één onder hen waarvan de omstandigheden niet negatief en passief zijn, alsof hun hele ruimte is veranderd. Sommigen schelden tegen hemel en aarde, sommigen bijten in hun wanhoop door de zure appel heen en accepteren de test van mijn woorden, sommigen kijken naar de lucht en zuchten diep met tranen in hun ogen, alsof ze radeloos zijn door het vroegtijdige overlijden van een pasgeboren baby. Sommigen voelen zelfs schaamte dat ze zo leven, en bidden dat God ze snel weghaalt, sommigen brengen de hele dag door in een roes, alsof ze net ernstig ziek zijn geweest en nog tot zichzelf moeten komen, sommigen klagen en gaan stilletjes weg en sommigen prijzen mij nog steeds vanuit hun eigen plaats, maar zijn toch een beetje negatief. Vandaag, als alles is onthuld, hoef ik niet meer over het verleden te spreken. Het is belangrijker dat jullie nog steeds in staat zijn tot de grootste loyaliteit vanaf de plaats die ik jullie vandaag geef, zodat alles wat jullie doen mijn goedkeuring kan wegdragen, en alles wat jullie zeggen het product is van mijn verlichting en illuminatie, en uiteindelijk dat wat jullie naleven mijn beeld, de volledige manifestatie van mij is.

Mijn woorden worden op elk moment en elke plaats vrijgegeven en uitgedrukt, en daarom moeten jullie jezelf ook altijd voor mij kennen. Want vandaag is tenslotte niet zoals vroeger, en je kunt niet meer bereiken wat je wilt. In plaats daarvan moet je, onder de leiding van mijn woorden, in staat zijn om je lichaam te onderwerpen; je moet mijn woorden gebruiken als je steunpilaar, en je mag niet roekeloos handelen. Alle paden naar echte beoefening voor de kerk zijn te vinden in mijn woorden. Degenen die niet handelen volgens mijn woorden beledigen rechtstreeks mijn Geest en ik zal hen vernietigen. Nu het zo ver is gekomen, hoeven jullie je niet zo bedroefd en spijtig te voelen over je daden en acties uit het verleden. Mijn grootmoedigheid is zo grenzeloos als de zeeën en de lucht – hoe kunnen de capaciteiten van de mens en zijn kennis van mij, mij niet even vertrouwd zijn als de palm van mijn eigen hand? Wie van jullie mensen is niet in mijn handen? Denk je dat ik niets weet over hoe groot je gestalte is, geloof je dat ik dit totaal niet weet? Dat is onmogelijk! Dus, wanneer alle mensen het meest wanhopig zijn, wanneer ze niet meer kunnen wachten en opnieuw willen beginnen, wanneer ze me willen vragen wat er gaande is, wanneer sommigen zich overgeven aan losbandigheid en sommigen in opstand willen komen, terwijl sommigen nog steeds loyaal en dienstbaar zijn, begin ik aan het tweede deel van het oordeelstijdperk: mijn volk zuiveren en oordelen. Dat wil zeggen, ik zal officieel mijn volk trainen, zodat jullie niet alleen een mooie getuigenis van mij kunnen geven, maar bovendien een mooie overwinning in de strijd voor mij kunnen behalen vanuit de zetel van mijn volk.

Mijn volk zou te allen tijde moeten waken voor de sluwe plannen van Satan, de poort van mijn huis voor mij bewaken; ze zouden in staat moeten zijn om elkaar te ondersteunen en elkaar te voorzien, om te voorkomen dat ze in de val van Satan lopen, want dan zou het te laat zijn voor spijt. Waarom train ik jullie met zoveel urgentie? Waarom vertel ik jullie de feiten van de spirituele wereld? Waarom herinner ik jullie eraan, en vermaan jullie keer op keer? Hebben jullie hier ooit over nagedacht? Hebben jullie hier ooit duidelijkheid over verkregen? Jullie moeten dus niet alleen kunnen worden gehard op basis van het fundament van het verleden, maar bovendien, de onzuiverheden in jezelf verwijderen onder de leiding van de woorden van vandaag, waardoor elk van mijn woorden wortel kan schieten en bloeien in je geest en, nog belangrijker, meer vrucht kan dragen. Dat is omdat ik niet om heldere, weelderige bloemen vraag, maar om overvloedig fruit, fruit dat zijn rijpheid niet verliest. Begrijp je de ware betekenis van mijn woorden? Hoewel de bloemen in een broeikas even ontelbaar zijn als de sterren en heel de bewonderende menigte trekken, worden ze, als ze eenmaal zijn verwelkt, zo gehavend als de bedrieglijke plannen van Satan en toont niemand enige interesse in ze. Maar voor degenen die door de winden zijn geteisterd en verschroeid door de zon en van mij getuigen, hoewel deze bloemen niet mooi zijn, komen er, als ze eenmaal verwelkt zijn, vruchten aan, omdat ik dit eis. Als ik deze woorden spreek, hoeveel begrijpen jullie dan? Als de bloemen verwelkt zijn en vruchten hebben gedragen, en als al deze vruchten ter vreugde aan mij kunnen worden gegeven, zal ik al mijn werk op aarde beëindigen en gaan genieten van de kristallisatie van mijn wijsheid!

22 februari 1992

Hoofdstuk 4

Mijn hele volk dat voor mij dient zou moeten terugdenken aan het verleden: Was jullie liefde voor mij bezoedeld door onzuiverheid? Was jullie trouw aan mij zuiver en oprecht? Was jullie kennis van mij waarachtig? Hoe groot was de plaats die ik in jullie harten innam? Vulde ik jullie harten volledig op? Hoeveel bewerkstelligden mijn woorden in jullie? Zie me niet aan voor een dwaas! Deze dingen zijn mij volkomen duidelijk! Vandaag, terwijl de stem van mijn redding uitgebracht wordt, is jullie liefde voor mij wat toegenomen? Is een deel van jullie trouw aan mij zuiver geworden? Is jullie kennis over mij verdiept? Heeft lofprijzing die in het verleden is gebracht een stevige ondergrond gelegd voor jullie kennis vandaag? Hoeveel van jullie wordt er door mijn Geest bewoond? Hoeveel plaats neemt mijn beeltenis bij jullie in? Hebben mijn uitspraken jullie geraakt? Hebben jullie werkelijk het gevoel dat jullie nergens jullie schaamte kunnen verbergen? Geloven jullie waarachtig dat jullie ongeschikt zijn om mijn volk te zijn? Als jullie je totaal niet bewust zijn van de bovenstaande vragen, dan laat dit zien dat je in troebel water aan het vissen bent, dat je alleen maar aanwezig bent om de cijfers te verfraaien, en op het door mij gekozen moment zul je zeker worden verstoten en voor de tweede keer in de bodemloze afgrond worden geslagen. Dit zijn mijn woorden van waarschuwing, en eenieder die ze te licht opvat zal door mijn oordeel geveld worden en op de aangewezen tijd tegen rampspoed aanlopen. Is dit niet waar? Moet ik nog steeds voorbeelden geven om dit toe te lichten? Moet ik duidelijker spreken om jullie een toonbeeld te leveren? Vanaf het moment van de schepping tot op heden zijn veel mensen ongehoorzaam geweest aan mijn woorden en op die manier verwijderd en verstoten uit mijn stroom van herstel; uiteindelijk sterven hun lichamen en worden hun geesten in Hades geworpen, en tot op de dag van vandaag ondergaan ze een verschrikkelijke straf. Veel mensen hebben mijn woorden gevolgd, maar ze zijn tegen mijn verlichting en mijn illuminatie in gegaan en dus heb ik hen terzijde geschopt, waardoor ze onder het domein van Satan zijn gekomen en tot degenen zijn gaan behoren die mij weerstaan. (Vandaag de dag gehoorzamen allen die zich rechtstreeks tegen mij verzetten enkel de oppervlakkigheden van mijn woorden, en zijn ongehoorzaam aan de kern van mijn woorden.) Er zijn er ook veel geweest die enkel geluisterd hebben naar de woorden die ik gisteren sprak, die de ‘rommel’ van het verleden vastgehouden hebben en niet de ‘producten’ van het heden gekoesterd hebben. Deze mensen zijn niet alleen gevangen genomen door Satan, maar zijn eeuwige zondaars en mijn vijanden geworden, en zij keren zich lijnrecht tegen mij. Zulke mensen onderwerp ik aan mijn oordeel op het hoogtepunt van mijn toorn, en zij zijn vandaag nog steeds blind, zitten nog steeds in hun donkere kerkers (wat wil zeggen, zulke mensen zijn verrotte, verdoofde lijken die door Satan geleid worden; omdat hun ogen versluierd zijn door mij, noem ik hen blind). Het zou goed zijn om een voorbeeld te geven om jullie naar te verwijzen, zodat jullie ervan kunnen leren:

Bij de naam Paulus zullen jullie denken aan zijn geschiedenis, en een aantal verhalen over hem die onjuist zijn en niet stroken met de werkelijkheid. Hij werd van jongs af aan door zijn ouders onderwezen, en ontving mijn leven, en als gevolg van mijn voorbestemming was hij van het kaliber dat ik verlang. Op 19-jarige leeftijd las hij verscheidene boeken over het leven; daarom hoef ik niet in details te treden over hoe hij, vanwege zijn kaliber, en vanwege mijn verlichting en illuminatie, in staat was om niet alleen met enig inzicht over geestelijke zaken te spreken, maar ook om mijn bedoelingen te begrijpen. Dit sluit natuurlijk niet de combinatie van interne en externe factoren uit. Niettemin was de enige onvolmaaktheid die hij bezat dat hij, vanwege zijn talenten, vaak te rap van tong was en opschepperig. Als gevolg daarvan deed hij door zijn ongehoorzaamheid, waarvan een deel rechtstreeks de aartsengel vertegenwoordigde, toen ik voor de eerste keer vlees werd alles wat in zijn vermogen lag om mij te trotseren. Hij was een van die figuren die mijn woorden niet kennen, en mijn plaats in zijn hart was al verdwenen. Zulke mensen keren zich rechtstreeks tegen mijn goddelijkheid, en worden door mij neergeslagen, en buigen zich neer en bekennen hun zonden enkel op het allerlaatst. Nadat ik zijn sterke punten benut had – dat wil zeggen, nadat hij een tijdje voor me gewerkt had – verviel hij zodoende in zijn oude gewoonten. Hoewel hij niet direct ongehoorzaam was aan mijn woorden, was hij ongehoorzaam aan mijn innerlijke leiding en verlichting. Daarom was alles wat hij in het verleden gedaan had zinloos; met andere woorden, de kroon van glorie waar hij over sprak was leeg gebabbel geworden, een voortbrengsel van zijn eigen verbeelding, want zelfs vandaag is hij nog onderworpen aan mijn oordeel binnen de gevangenschap van mijn ketenen.

Uit bovenstaand voorbeeld kan opgemaakt worden dat wie mij ook tegenwerkt (door niet alleen mijn vleselijke persoon te betwisten maar wat belangrijker is, mijn woorden en mijn Geest – ofwel mijn goddelijkheid), mijn oordeel in zijn vlees zal ontvangen. Wanneer mijn Geest je verlaat, stort je naar beneden, regelrecht naar Hades. En hoewel je vleselijke lichaam op aarde is, ben je net zoals iemand die aan een geestelijke aandoening lijdt: Je hebt je verstand verloren en voelt je onmiddellijk alsof je een lijk bent, zozeer dat je mij smeekt om je vlees zonder uitstel te beëindigen. De meesten onder jullie die de geest hebben kunnen deze omstandigheden heel goed inschatten, en ik hoef niet verder in detail te treden. In het verleden toen ik in normale menselijkheid werkte, hadden de meeste mensen zich al gemeten tegen mijn toorn en majesteit, en wisten al een beetje van mijn wijsheid en gezindheid af. Vandaag spreek en handel ik regelrecht in goddelijkheid, en zijn er nog steeds mensen die mijn toorn en oordeel met eigen ogen zullen zien; bovendien is het grootste werk van het tweede gedeelte van het tijdperk van oordeel, mijn volk rechtstreeks bewust te maken van mijn daden in het vlees, en jullie allemaal mijn gezindheid rechtstreeks te laten zien. Evenwel: omdat ik in het vlees ben, ben ik bedacht op jullie zwakheden. Het is mijn hoop dat jullie je geest, ziel en lichaam niet als speelgoed behandelen, en ze niet onnadenkend aan Satan wijden. Het is beter om alles wat jullie hebben te koesteren en niet als een spelletje te behandelen, want zulke dingen betreffen jullie lot. Zijn jullie werkelijk in staat de ware betekenis van mijn woorden te begrijpen? Zijn jullie werkelijk in staat met mijn ware gevoelens rekening te houden?

Zijn jullie bereid mijn zegeningen op aarde te genieten, zegeningen die vergelijkbaar zijn met die in de hemel? Zijn jullie bereid jullie begrip van mij, en het genieten van mijn woorden en de kennis over mij, als de meest waardevolle en betekenisvolle dingen in jullie leven te koesteren? Zijn jullie werkelijk in staat je volledig aan mij te onderwerpen, zonder bijgedachte aan jullie eigen vooruitzichten? Zijn jullie werkelijk in staat jezelf toe te staan door mij ter dood gebracht te worden en door mij geleid te worden als schapen? Kan er iemand van jullie zulke dingen bereiken? Zou het kunnen dat allen die door mij geaccepteerd worden en mijn beloften ontvangen degenen zijn die mijn zegeningen ontvangen? Hebben jullie iets van deze woorden begrepen? Als ik jullie op de proef stel, kunnen jullie je dan werkelijk aan mijn genade overleveren en te midden van deze beproevingen naar mijn bedoelingen zoeken en mijn hart bespeuren? Mijn wens is niet dat je in staat zult zijn veel ontroerende woorden te spreken, of veel opwindende verhalen te vertellen; ik heb liever dat je in staat bent een goed getuigenis over mij af te leggen en dat je volledig en diep de werkelijkheid kunt betreden. Als ik niet rechtstreeks sprak, zou je dan alles om je heen kunnen laten vallen en jezelf toestaan om door mij gebruikt te worden? Is dat niet de werkelijkheid die ik vereis? Wie is in staat de betekenis van mijn woorden te vatten? Toch vraag ik dat jullie niet langer bezwaard worden door twijfels, dat jullie het voortouw nemen bij jullie intrede en de essentie van mijn woorden vatten. Hierdoor wordt voorkomen dat jullie mijn woorden verkeerd begrijpen, en het jullie onduidelijk is wat ik bedoel, en aldus mijn bestuurlijke decreten overtreden. Ik hoop dat jullie mijn bedoelingen voor jullie in mijn woorden vatten. Denk niet meer aan jullie eigen vooruitzichten, en handel naar wat jullie ten overstaan van mij besloten hebben: dat allen aan de orkestratie van God overgeleverd moeten zijn. Al degenen die in mijn huishouden staan moeten zoveel doen als ze kunnen; je moet het beste van jezelf opofferen aan het laatste gedeelte van mijn werk op aarde. Ben je werkelijk bereid zulke dingen in praktijk te brengen?

23 februari 1992

Hoofdstuk 5

De stem van mijn Geest is een uitdrukking van mijn gehele gezindheid. Begrijpen jullie dat? Onduidelijkheid op dit punt zou gelijk staan aan mij direct tegenwerken. Hebben jullie het belang hiervan werkelijk ingezien? Weten jullie echt hoeveel werk, hoeveel energie ik in jullie steek? Durven jullie echt bloot te leggen wat jullie voor mijn aangezicht hebben gedaan? En jullie wagen het om jezelf in mijn gezicht mijn volk te noemen – jullie hebben geen schaamte, laat staan enig verstand! Mensen zoals jullie worden vroeg of laat uit mijn huis verstoten. Doe je bij mij niet voor als de oude soldaat, in de mening dat je standvastig bent geweest in getuigenis voor mij! Is dit iets waar de mensheid toe in staat is? Als er niets van je intenties en je doelen overbleef, zou je al lang een ander pad zijn ingeslagen. Denk je dat ik niet weet hoeveel het hart van de mens kan verdragen? Voortaan moet je de realiteit van de praktijk binnengaan. Alleen maar je kaken op en neer bewegen, zoals je vroeger hebt gedaan, brengt je nergens meer. In het verleden wisten de meesten van jullie van mij te profiteren. Het feit dat je nu standvastig kunt zijn, is geheel te danken aan de strengheid van mijn woorden. Denk je dat mijn woorden zomaar doelloos worden gesproken? Onmogelijk! Ik kijk van boven op alles neer en oefen van boven af heerschappij over alles uit. Op die manier heb ik ook mijn heil over de aarde uitgezonden. Er is nooit een moment dat ik de mensheid vanuit mijn schuilplaats niet gadesla. Ik merk alles op wat mensen zeggen en doen. De mensheid is voor mij een open boek. Ik zie en ken iedereen. Ik verblijf in mijn schuilplaats en het hemelrijk is het bed waarop ik mij uitstrek. Satans machten kunnen mij niet bereiken, want ik ben vol majesteit, rechtvaardigheid en oordeel. Er schuilt een onnoembaar mysterie in mijn woorden. Wanneer ik spreek, lijken jullie op vogels die net in het water zijn gegooid, volkomen in de war. Of jullie lijken op baby’s die net zijn geschrokken, volkomen onwetend, omdat jullie geest in staat van ontsteltenis verkeert. Waarom zeg ik dat ik in mijn schuilplaats verblijf? Ken je de diepere betekenis van wat ik zeg? Wie van de hele mensheid is in staat om mij te kennen? Wie is in staat om mij te kennen zoals hij zijn eigen vader en moeder kent? Vanuit mijn verblijfplaats observeer ik nauwgezet. Alle mensen op aarde zijn druk in de weer, ‘reizen de hele wereld rond’ en haasten zich hierheen en daarheen, allemaal omwille van hun bestemming en hun toekomst. Niemand heeft echter energie over om mijn koninkrijk op te bouwen, zelfs niet zoveel als de moeite die het kost om adem te halen. Ik heb het mensenras geschapen en ik heb de mensen vele malen uit moeilijkheden gered, maar deze mensen zijn allemaal ondankbaar. Niemand van hen kan alle voorbeelden van mijn verlossing opsommen. Het heeft zo veel jaren, zo veel eeuwen, geduurd sinds de schepping van de wereld tot nu toe; zo veel wonderen heb ik verricht en zo vaak heb ik mijn wijsheid getoond. Maar de mens heeft geen enkele intentie om op mijn zaken acht te slaan. Hij lijkt meer op een krankzinnige die lijdt aan dementie en apathie, of, erger nog, soms op een wild dier dat door het woud zwalkt. Ik heb de mens vele malen de doodstraf gegeven en hem veroordeeld te sterven, maar niemand kan het plan van mijn management veranderen. De mens is dus nog steeds in mijn handen, bezig met de oude dingen waar hij aan vasthoudt. Ik heb jullie dankzij de stappen van mijn werk opnieuw gered, jullie die in de verdorven, decadente, vuile en verachtelijke grote familie geboren zijn.

Het werk dat ik heb gepland, blijft onophoudelijk voorwaarts gaan. Het Tijdperk van het Koninkrijk is aangebroken en ik heb jullie als mijn volk in mijn koninkrijk gebracht. Nu stel ik andere eisen aan jullie, dat wil zeggen: ik ga de constitutie afkondigen op basis waarvan ik dit tijdperk ga besturen.

Jullie zijn mijn volk, dus jullie moeten in staat zijn om mijn naam te verheerlijken, oftewel te getuigen te midden van beproevingen. Als mensen mij proberen met gevlei te overreden en de waarheid voor mij te verhullen, of achter mijn rug om onbetamelijk handelen, zullen dergelijke mensen zonder uitzondering weggejaagd worden en uit mijn huis worden gezet. Dan kunnen ze wachten tot ik met ze afreken. Zij die mij in het verleden ontrouw en ongehoorzaam zijn geweest, en zich nu openlijk tegen mij keren, zullen eveneens uit mijn huis worden weggejaagd. Mijn volk moet steeds zorgdragen voor mijn last en mijn woorden leren kennen. Alleen zulke mensen zal ik verlichten. Zij zullen zeker onder mijn leiding en verlichting leven en geen tuchtiging ondergaan. Er zijn er die mijn last veronachtzamen en zich op de planning van hun eigen toekomst richten. Zij zijn niet bezig om mijn hart te behagen maar willen alleen een graantje meepikken. Ik weiger absoluut om die bedelaars te gebruiken, want vanaf het moment van hun geboorte weten ze totaal niet hoe ze voor mijn last moeten zorgdragen. Zulke mensen zijn niet goed bij hun hoofd, ze lijden aan ‘ondervoeding’ van de hersenen en moeten naar huis om ‘aan te sterken’. Aan dergelijke mensen heb ik niets. Iedereen onder mijn volk wordt geacht mij te kennen, tot aan het einde toe, zoals ook niemand bijvoorbeeld geen moment vergeet te eten, zich te kleden en te slapen. Uiteindelijk wordt mij kennen dan een vertrouwde vaardigheid zoals eten, iets wat je moeiteloos, met bedreven hand doet. En de woorden die ik spreek? Die moeten allemaal met de grootste zekerheid worden aangenomen en volledig worden geassimileerd. Van oppervlakkige halve maatregelen kan er geen sprake zijn. Iedereen die geen acht slaat op mijn woorden weerstaat mij in mijn ogen. Iedereen die mijn woorden niet eet of ze niet wil leren kennen, schenkt geen aandacht aan mij en zal meteen buiten de deur van mijn huis worden gezet. Want, ik heb het al eerder gezegd, ik wil niet heel veel mensen, maar een select groepje. Als er uit honderd mensen maar één in staat is om mij door mijn woorden te leren kennen, zou ik bereid zijn om alle anderen weg te doen, zodat ik deze ene gericht kan verlichten en illumineren. Zo zie je dat het niet per se zo is dat alleen grotere aantallen mij kunnen manifesteren, naar mijn voorbeeld kunnen leven. Ik wil de tarwe (ook al zijn de korrels niet helemaal volgroeid) en niet het onkruid (ook al zijn de korrels volgroeid genoeg om bewondering te oogsten). Wat betreft degenen die niet willen zoeken, maar zich lui gedragen: zij behoren uit zichzelf weg te gaan. Ik wil ze niet meer zien, opdat ze mijn naam niet te schande maken. Wat betreft mijn eisen aan mijn volk, stop ik nu bij deze voorschriften. Ik zal wachten om verdere sancties in te stellen, afhankelijk van hoe de omstandigheden veranderen.

In voorbije dagen zag de grote meerderheid van de mensen mij als de God Zelf van wijsheid. Ze zagen mij als de God die het hart van de mens doorgrondde, maar dat was allemaal oppervlakkig geklets. Had de mens mij werkelijk gekend, dan zou hij niet tot overhaaste conclusies zijn overgegaan, maar zou hij mij nader door mijn woorden hebben willen leren kennen. Alleen wanneer hij een fase had bereikt waarin hij mijn daden werkelijk zag, zou hij waardig zijn geweest om te zeggen dat ik Wijs ben, dat ik Wonderbaar ben. Jullie kennis over mij is te oppervlakkig. Zo veel mensen hebben mij zo veel jaar door de eeuwen heen gediend, mijn daden gezien en echt iets van mij leren kennen. Zij hadden dan ook altijd een onderworpen hart jegens mij en durfden mij geenszins te weerstaan. Mijn voetafdrukken zijn immers ontzettend moeilijk te achterhalen. Als mijn leiding onder die mensen ontbrak, zouden ze niet ondoordacht durven handelen. Dus hadden ze na vele jaren ervaring uiteindelijk enige algemene kennis over mij – ze zeiden dat ik Wijs, Wonderbaar en Raadsman ben, dat mijn woorden als een tweesnijdend zwaard zijn, dat mijn daden groot, verbazingwekkend en wonderlijk zijn, dat ik met majesteit bekleed ben, dat mijn wijsheid hoger dan het hemelgewelf reikt en ze noemden nog meer inzichten. Maar tegenwoordig kennen jullie mij alleen maar volgens het fundament dat zij hebben gelegd. De grote meerderheid van jullie praat dus gewoonweg als papegaaien de woorden na die zij hebben gesproken. Ik hou rekening met de oppervlakkigheid waarmee jullie mij kennen en met jullie schamele ‘opvoeding’, alleen daarom heb ik jullie zoveel tuchtiging bespaard. Maar hoe dan ook, de grote meerderheid van jullie kent zichzelf nog steeds niet of denkt dat jullie al handelen volgens mijn wil en daarom aan mijn oordeel zijn ontkomen. Of jullie menen dat ik de daden van de mens na mijn vleeswording helemaal uit het oog heb verloren en dat jullie daarom ook aan mijn tuchtiging zijn ontsnapt. Of jullie denken dat de God in wie jullie geloven niet bestaat in de uitgestrekte ruimte van het universum, zodat jullie het leren kennen van God beschouwen als een klusje dat in jullie vrije tijd gedaan kan worden en niet iets om in jullie hart naar te streven. Jullie gebruiken geloof in God als bedrieglijke schijn om de tijd te verhullen die jullie anders zouden verkwisten aan leegloperij. Als ik geen medelijden had met jullie gebrek aan kwalificaties, verstandelijke vermogens en inzichten, zouden jullie allemaal omkomen door mijn tuchtiging en van de aarde worden weggevaagd. Toch zal ik tolerant blijven jegens de mensheid tot mijn werk op aarde is volbracht. Daar moeten jullie allemaal kennis van hebben en jullie moeten het goede en slechte niet langer door elkaar halen.

25 februari 1992

Hoofdstuk 6

Wees opmerkzaam waar het zaken van de geest betreft, let goed op mijn woord en wees werkelijk in staat om mijn Geest en mijn wezen, en mijn woord en mijn wezen, als een onscheidbaar geheel te zien, zodat alle mensen mij tevreden kunnen stellen in mijn aanwezigheid. Alles wat er is heb ik betreden, ik heb de enorme uitgestrektheid van het universum beschouwd en ik heb te midden van alle mensen gewandeld en het zoet en het bitter onder de mensheid geproefd – maar de mens heeft mij nooit echt gekend, hij heeft tijdens mijn reizen nooit aandacht aan mij geschonken. Omdat ik zweeg en nooit bovennatuurlijke daden verrichtte, heeft niemand mij ooit echt gezien. Vandaag is anders dan het verleden: ik zal dingen doen die nooit zijn aanschouwd sinds de tijd van de schepping, ik zal woorden spreken die door de tijden heen nooit zijn gehoord, want ik vraag dat alle mensen mij in het vlees leren kennen. Dit zijn de stappen van mijn management, maar de mens heeft daar niet het minste besef van. Hoewel ik duidelijk heb gesproken, blijven de mensen verward; het is moeilijk om tot hen door te dringen. Is dit niet de laagheid van de mens? Dat is het toch? Is dat niet precies waar ik hem van af wil helpen? Al die jaren heb ik geen enkel werk verricht aan de mens. Al die jaren hebben zelfs degenen die direct contact hadden met mijn geïncarneerde vlees, nooit rechtstreeks de stem gehoord van mijn goddelijkheid. En dus is het onvermijdelijk dat mensen tekortschieten in kennis van mij, al heeft dat ene aspect door de eeuwen heen de liefde van de mensheid voor mij nooit beïnvloed. Nu heb ik echter talloze wonderbaarlijke en onpeilbare werken aan jullie verricht en ook veel woorden tot jullie gesproken. En toch, ondanks die omstandigheden, verzetten zoveel mensen zich tegen mij voor mijn aangezicht. Laat me je een aantal voorbeelden geven:

Dagelijks bid je tot een vage God, probeer je mijn bedoelingen te vatten, om een gevoel voor het leven te krijgen. Maar wanneer mijn woorden neerdalen, bekijk je ze anders. Je beschouwt mijn woorden en Geest als een geheel, maar schopt mijn wezen aan de kant. Je denkt dat de persoon die ik ben in de grond van de zaak niet in staat is om dergelijke woorden uit te spreken, dat ze veeleer het resultaat zijn van de sturing door mijn Geest. Hoe zou je van een situatie als deze op de hoogte zijn? Je gelooft tot op zekere hoogte in mijn woorden, maar wat betreft het vlees dat ik aantrek, verlaat je je min of meer op je eigen ideeën, waarover je dag aan dag nadenkt, zeggende: “Waarom doet Hij dingen op die manier? Zou het kunnen zijn dat dit van God komt? Onmogelijk! Naar mijn mening is Hij niet anders dan ik ben – een normaal, gewoon mens.” Nogmaals, hoe zou je zo’n situatie verklaren?

Met betrekking tot wat ik hierboven zei: Is er iemand onder jullie die hiermee niet is uitgerust? Iemand die het niet bezit? Het lijkt iets te zijn waar je aan vasthoudt alsof het je eigendom is. Al die tijd wilde je het niet loslaten. Nog minder ben je bereid om je actief in te spannen. In plaats daarvan wacht je op mij om het werk persoonlijk te komen doen. De waarheid is dat er geen enkel mens is die mij zomaar leert kennen zonder mij te zoeken. Voorwaar, dit zijn geen oppervlakkige woorden waarmee ik jullie de les lees, want ik kan je als herinnering een voorbeeld geven vanuit een heel andere hoek:

Zodra Petrus wordt genoemd, zijn allen vol lof, omdat ze onmiddellijk herinnerd worden aan de vele verhalen over Petrus – hoe hij tot driemaal toe God verloochende en ook nog eens een dienst verleende aan Satan door God te beproeven, maar uiteindelijk ondersteboven werd gekruisigd voor Hem, enzovoort. Nu hecht ik er grote waarde aan om jullie te vertellen hoe Petrus mij heeft leren kennen en tenslotte aan zijn einde kwam. Deze man, Petrus, was van uitstekend kaliber, maar zijn achtergrond was heel anders dan die van Paulus. Zijn ouders vervolgden mij, zij behoorden demonen toe die bezeten waren door Satan. Daarom kun je niet zeggen dat zij de weg aan Petrus hebben doorgegeven. Petrus was gevat, had een aangeboren intelligentie en werd van jongs af aan door zijn ouders geadoreerd. Maar toen hij opgroeide werd hij hun vijand, want hij wilde mij leren kennen en dat bracht hem ertoe om zijn ouders de rug toe te keren. Dat deed hij omdat hij in de allereerste plaats geloofde dat de hemelen en de aarde en alle dingen in handen zijn van de Almachtige, en dat alle positieve dingen van God afkomstig zijn en rechtstreeks uit Hem voortkomen, zonder door Satan bewerkt te worden. Het contrast tussen Petrus’ ouders gaf hem een grotere kennis van mijn goedertierenheid en genade, waardoor zijn verlangen om mij te zoeken groter werd. Hij concentreerde zich niet alleen op het eten en drinken van mijn woorden, maar bovendien op het begrijpen van mijn wil. Hij was altijd verstandig en behoedzaam met zijn gedachten, steeds scherpzinnig van geest, en daarom in staat om mij te behagen in alles wat hij deed. In het dagelijks leven besteedde hij veel aandacht aan het leren van mensen die in het verleden hadden gefaald om zichzelf aan te sporen tot nog meer ijver. Hij was bang om in de netten van het falen te geraken. Hij besteedde ook veel aandacht aan het in zich opnemen van het geloof en de liefde van allen die door de eeuwen heen God hadden liefgehad. Zo groeide hij niet alleen heel snel in het negatieve, maar wat veel belangrijker was, ook in het positieve, totdat hij in mijn aanwezigheid de mens werd die mij het beste kende. Om die reden is het niet moeilijk om je voor te stellen hoe hij mij alles wat hij had in handen kon geven en niet langer zijn eigen meester was, zelfs niet bij het eten, aankleden, slapen, of op de plek waar hij verbleef. Voor hem werd het behagen van mij in alle dingen de basis waarop hij genoot van mijn overdaad. Ik heb hem zo vaak beproefd, waarbij hij halfdood was. Maar zelfs te midden van die honderden beproevingen verloor hij nooit het geloof in mij. Nooit was hij gedesillusioneerd. Zelfs toen ik zei dat ik hem had verworpen, verslapte hij niet en verviel niet tot wanhoop. Hij ging door zoals daarvoor en voerde zijn principes uit om mij op een praktische manier lief te hebben. Ik vertelde hem – hoewel hij van me hield – dat ik hem niet zou belonen, maar hem aan het einde van zijn leven aan Satan zou overleveren. Te midden van deze beproevingen, die zijn vlees niet raakten, maar die beproevingen waren aan de hand van woorden, bad hij nog steeds tot mij: o God! Onder de hemelen en de aarde en de ontelbare dingen, is er één mens, één schepsel of iets wat niet in handen is van u, de Almachtige? Wanneer u mij genade wilt betonen, verheugt mijn hart zich in afwachting van uw genade. Wanneer u het oordeel over mij wenst te vellen, dan voel ik – hoe onwaardig ik ook mag zijn – des te meer het diepe mysterie van uw daden, omdat u vervuld bent van gezag en wijsheid. Ook al lijdt mijn vlees ontberingen, mijn geest wordt getroost. Hoe zou ik uw wijsheid en daden niet kunnen verheerlijken? Zelfs als ik zou sterven na u te hebben leren kennen, zou ik er altijd gewillig en klaar voor zijn. O, Almachtige! Het is toch niet zo dat u uzelf niet echt aan mij wilt laten zien? Het is toch niet zo dat ik echt onwaardig ben om uw oordeel te ontvangen? Kan het zijn dat er iets in mij is dat u niet wilt zien? Hoewel Petrus te midden van dit soort beproevingen niet in staat was om mijn bedoelingen precies te begrijpen, is het duidelijk dat hij het als een kwestie van trots en persoonlijke glorie zag om door mij gebruikt te worden (zij het dan alleen om mijn oordeel te ontvangen zodat de mensheid mijn majesteit en toorn zou kunnen zien). Hij was allesbehalve bedroefd door deze beproevingen. Vanwege zijn trouw in mijn aanwezigheid, en vanwege mijn zegeningen voor hem, is hij duizenden jaren lang een voorbeeld en een model voor de mensheid geweest. Is dit niet precies het voorbeeld dat jullie zouden moeten volgen? Jullie moeten op dit moment goed nadenken en uitvinden waarom ik jullie dit lange verhaal over Petrus heb verteld. Het zou jullie als gedragscode moeten dienen.

Ook al zijn er maar heel weinig mensen die mij kennen, ik zal de mensheid er niet om straffen, aangezien mensen zoveel tekortkomingen hebben dat het moeilijk voor hen is om het niveau te bereiken dat ik van hen vraag. Daarom was ik duizenden jaren toegeeflijk tegenover de mensheid, tot op de dag van vandaag. Maar ik hoop niet dat jullie vanwege mijn mildheid besluiten om jezelf te verwennen. Jullie zouden er beter aan doen mij te leren kennen via Petrus en naar mij te zoeken; door alles wat hij heeft verricht zouden jullie als nooit tevoren geïnformeerd moeten worden en zodoende gebieden bereiken die de mens nog nooit eerder bereikt heeft. In de hele kosmos en het uitspansel, te midden van alles in de hemel en op aarde, doen alle dingen op aarde en in de hemel hun uiterste best voor de laatste fase van mijn werk. Jullie willen toch zeker geen toeschouwers zijn die worden gekoeioneerd door de machten van Satan? Satan is voortdurend bezig met het verslinden van de kennis die de mensen over mij in hun hart hebben en is met ontblote tanden en klauwen bezig met de laatste stuiptrekkingen van zijn doodstrijd. Willen jullie dan nu aan zijn bedrieglijke listen ten prooi vallen? Willen jullie je leven ten onder laten gaan, nu mijn werk uiteindelijk wordt voltooid? Verwachten jullie soms dat ik opnieuw mijn verdraagzaamheid laat zien? Dat jullie streven naar kennis over mij is het belangrijkste, maar het is onontbeerlijk dat jullie je gaan concentreren op het praktiseren. Mijn woorden worden rechtstreeks aan jullie geopenbaard, en ik hoop dat jullie mijn leiding kunnen volgen en geen plannen en ambities meer voor jezelf zullen koesteren.

27 februari 1992

Hoofdstuk 7

Alle westerse afdelingen moeten naar mijn stem luisteren:

Zijn jullie mij in het verleden trouw geweest? Hebben jullie geluisterd naar mijn voortreffelijke woorden van raadgeving? Is jullie hoop realistisch en niet vaag en onzeker? De trouw van de mensen, hun liefde, hun geloof; ze komen alleen maar van mij, er is niets wat ik niet gegeven heb. Mijn volk, wanneer jullie naar mijn woorden luisteren, begrijpen jullie dan mijn wil? Zien jullie mijn hart? Hoewel jullie in het verleden op het pad van dienstbaarheid voor bergen en dalen zijn komen te staan, en te maken kregen met voor- en tegenspoed, en met momenten waarin jullie gevaar liepen te vallen en mij zelfs te verraden, wisten jullie dat ik toen voortdurend bezig was jullie te redden? Dat ik voortdurend mijn stem verhief om jullie te roepen en te redden? Zo vaak zijn jullie in de netten van Satan gevallen; zo vaak zijn jullie verstrengeld geraakt in de strikken van de mensen; zo vaak zijn jullie niet in staat geweest jezelf los te laten en zijn jullie teruggevallen in eindeloze onenigheid met elkaar? Zo vaak zijn jullie lichamen in mijn huis geweest terwijl jullie harten nergens te vinden waren. Toch heb ik zo vaak mijn reddende hand uitgestrekt om jullie omhoog te houden en zo vaak heb ik jullie de graantjes van genade toegeworpen. Zo vaak ben ik niet bij machte geweest de erbarmelijke staat van jullie lijden aan te zien; zo vaak … Weten jullie dat?

Maar vandaag hebben jullie, onder mijn hoede, ten langen leste alle moeilijkheden overwonnen en ik verblijd me samen met jullie; dit is de kristallisatie van mijn wijsheid. Niettemin, onthoud dit goed! Wie is er gevallen terwijl jullie zelf sterk bleven? Wie is sterk geweest zonder ooit momenten van zwakte te hebben gehad? Wie onder de mensen heeft enige zegen genoten die niet van mij afkomstig was? Wie heeft enige tegenspoed gehad die niet van mij afkomstig was? Zou het kunnen dat allen die mij liefhebben enkel zegen ontvangen? Zou het kunnen dat Job rampspoed overkwam omdat hij mij niet liefhad, en in plaats daarvan ervoor koos om mij te weerstaan? Zou het kunnen dat Paulus er in slaagde mij trouw te dienen in mijn tegenwoordigheid, omdat hij waarachtig in staat was mij lief te hebben? Hoewel jullie misschien vasthouden aan mijn getuigenis, kan er iemand onder jullie zijn wiens getuigenis even vrij van onzuiverheden is als zuiver goud? Zijn mensen tot waarachtige trouw in staat? Dat jullie getuigenis mij vreugde brengt is niet in strijd met jullie ‘trouw’, omdat ik nooit veel van iemand verlangd heb. Volgens de oorspronkelijke bedoeling achter mijn plan, zouden jullie allemaal ‘defecte goederen’ zijn – jullie behalen geen voldoende. Is dit niet een voorbeeld van wat ik jullie heb verteld over ‘graantjes van genade werpen’? Is wat jullie zien mijn redding?

Jullie moeten allemaal eens terugdenken en je herinneren: sinds jullie teruggekeerd zijn naar mijn huis, zijn er enigen onder jullie die mij op dezelfde manier als Petrus hebben leren kennen, zonder rekening te houden met jullie winsten of verliezen? Jullie hebben de oppervlakkige delen van de Bijbel onder de knie, maar hebben jullie de essentie ervan in je opgenomen? Daardoor houden jullie je nog steeds vast aan je ‘kapitaal’, en weigeren jezelf werkelijk los te laten. Wanneer ik een uitspraak doe, wanneer ik rechtstreeks tot jullie spreek, wie onder jullie heeft ooit jullie dichte boekrol neergelegd om de woorden van leven te ontvangen die ik onthul? Jullie hebben geen achting voor mijn woorden, noch koesteren jullie ze. Die gebruiken jullie liever om als een machinegeweer op jullie vijanden te vuren zodat jullie je eigen positie kunnen handhaven; in geen enkele mate proberen jullie mijn oordeel te accepteren om mij te kennen. Ieder van jullie richt zijn wapen op iemand anders; jullie zijn allemaal ‘onbaatzuchtig’, en jullie ‘denken aan het belang van anderen’ in iedere situatie. Is dit niet precies wat jullie gisteren deden? En vandaag? Jullie ‘trouw’ is met een paar punten gestegen, en jullie zijn allemaal wat meer ervaren en wat meer volwassen; daarom is jullie ‘vrees’ voor mij wat toegenomen, en niemand ‘treedt lichtvaardig op’. Waarom verkeren jullie in deze staat van voortdurende passiviteit? Waarom is het dat de positieve aspecten nooit ergens te vinden zijn in jullie? O, mijn volk! Het verleden is allang voorbij; jullie moeten je er niet langer aan blijven vastklampen. Gisteren was je standvastig, vandaag moet je me je oprechte trouw schenken, en bovendien moet je morgen goede getuigenis van mij geven, en dan zul je mijn zegen in de toekomst beërven. Dit moeten jullie begrijpen.

Alhoewel ik niet voor jullie aanwezig ben, zal mijn Geest jullie zeker genade schenken. Ik hoop dat jullie mijn zegeningen zullen koesteren en, hierop afgaand, in staat zullen zijn jezelf te kennen. Beschouw ze niet als jullie kapitaal; integendeel, jullie moeten mijn woorden gebruiken om wat er in jullie ontbreekt aan te vullen, en hieruit jullie positieve elementen halen. Dit is de boodschap die ik jullie nalaat!

28 februari 1992

Hoofdstuk 8

Wanneer mijn openbaringen hun hoogtepunt bereiken, en wanneer mijn oordeel tot een einde komt, zal het de tijd zijn waarin al mijn mensen bekend en compleet gemaakt zullen worden. Ik reis tot in alle uithoeken van het universum om voortdurend op zoek te gaan naar hen die in één lijn liggen met mijn eigen bedoelingen en geschikt zijn voor mijn dienst. Wie kan opstaan en met me samenwerken? De liefde van de mensen voor mij is minuscuul en hun geloof in mij is ook erbarmelijk klein. Als ik het zwaartepunt van mijn woorden niet zou richten op de zwakheden van de mensen, zouden zij opscheppen en overdrijven, orakelen en met hoogdravende theorieën aankomen, alsof ze alwetend waren ten aanzien van aardse zaken en daar alles van wisten. Wie van diegenen die in het verleden ‘loyaal’ aan mij waren en van diegenen die vandaag tegenover mij ‘voet bij stuk houden’, durft er nog op te scheppen? Wie is niet stiekem blij met zijn eigen vooruitzichten? Toen ik hem niet rechtstreeks ontmaskerde, kon de mens zich nergens verbergen en werd hij gekweld door schaamte. Hoeveel erger zou het zijn als ik op een andere manier spreek? De mensen zouden een nog groter schuldgevoel hebben, ze zouden geloven dat niets hen zou kunnen genezen en ze zouden allemaal sterk gebonden zijn door hun passiviteit. Wanneer mensen de hoop verliezen, klinkt de groet van het koninkrijk formeel. Dit is, zoals de mensen hebben gezegd: ‘de tijd waarin de zevenvoudige geïntensiveerde Geest begint te werken’. Met andere woorden, dit is de tijd waarin het leven van het koninkrijk officieel begint op aarde; het is de tijd waarin mijn goddelijkheid naar voren komt om rechtstreeks te handelen (zonder dat daarbij sprake is van mentale “bewerking”). Alle mensen worden zo druk als bijen; het lijkt alsof hun nieuw leven wordt ingeblazen, alsof ze uit een droom worden gewekt en zodra ze wakker worden, zijn ze verbaasd dat ze zich in dergelijke omstandigheden bevinden. In het verleden heb ik veel gezegd over de opbouw van de kerk, ik heb veel mysteries onthuld en toen de opbouw van de kerk zijn hoogtepunt bereikte, kwam het abrupt tot een einde. De opbouw van het koninkrijk is echter anders. Pas als de strijd in het spirituele rijk zijn laatste stadium bereikt, begin ik opnieuw op aarde. Dat wil zeggen, pas wanneer de mens op het punt staat zich terug te trekken begin ik formeel om mijn nieuwe werk op te zetten. Het verschil tussen de opbouw van het koninkrijk en de opbouw van de kerk is dat ik bij de opbouw van de kerk werkte in menselijkheid die bestuurd werd door goddelijkheid. Ik pakte direct de oude natuur van de mens aan, openbaarde direct het lelijke zelf van de mens en legde de essentie van de mens bloot. Dientengevolge hebben de mensen zichzelf op deze basis leren kennen en werden ze dus overtuigd in hun hart en in hun woorden. Bij de opbouw van het koninkrijk handel ik rechtstreeks in mijn goddelijkheid en stel ik alle mensen in staat te weten wat ik heb en ben, gebaseerd op de kennis van mijn woorden, waardoor ik ze uiteindelijk de mogelijkheid geef om kennis te maken met mijn vleesgeworden Zelf. Zo komt er een eind aan het najagen door de mensheid van de vage God en houden ze niet langer een plaats in hun hart voor de God in de hemel; dat wil zeggen, ik laat de mensheid mijn daden weten die ik in het geïncarneerde vlees doe en zal zo mijn tijd op aarde beëindigen.

De opbouw van het koninkrijk is rechtstreeks gericht op het spirituele rijk. Oftewel, de toestand waarin de strijd van het spirituele rijk verkeert, wordt direct duidelijk gemaakt aan mijn hele volk. Daaruit kan worden afgeleid dat alle mensen altijd strijden, niet alleen in de kerk, maar zelfs nog meer in het Tijdperk van het Koninkrijk, en dat, hoewel de mens van vlees en bloed is, het spirituele rijk direct wordt geopenbaard en de mens zich in het leven van het spirituele rijk begeeft. Dus, als jullie getrouw worden, moeten jullie je goed voorbereiden op het volgende deel van mijn werk. Jullie moeten je met jullie gehele hart overgeven en alleen dan kunnen jullie mijn hart tevredenstellen. Ik geef niets om wat de mens eerder in de kerk deed; vandaag is het in het koninkrijk. In mijn plan heeft Satan me bij elke stap op de hielen gezeten, en, als contrast van mijn wijsheid, altijd geprobeerd manieren en middelen te vinden om mijn oorspronkelijke plan te verstoren. Maar zou ik kunnen bezwijken voor zijn bedrieglijke plannen? Alles in de hemel en op aarde dient mij – zouden de bedrieglijke plannen van Satan anders kunnen zijn? Dit is precies het kruispunt van mijn wijsheid, het is precies datgene wat wonderbaarlijk is aan mijn daden en het is het principe van de werking van mijn hele managementplan. Gedurende het tijdperk van de opbouw van het koninkrijk, ontwijk ik nog steeds niet de bedrieglijke plannen van Satan, maar blijf ik het werk doen dat ik moet doen. In het universum en onder alle dingen heb ik de daden van Satan als mijn contrast gekozen. Is dit niet mijn wijsheid? Is dit niet nou juist datgene wat wonderbaarlijk is aan mijn werk? Ter gelegenheid van de intrede in het Tijdperk van het Koninkrijk vinden enorme veranderingen plaats in alle dingen in de hemel en op aarde en zij vieren dit en verheugen zich erop. Zijn jullie anders? Wie voelt zich niet zo zoet als honing in zijn hart? Wie barst niet van vreugde in zijn hart? Wie danst niet met plezier? Wie spreekt geen woorden van lof?

Begrijpen jullie de doelen en oorsprong van mijn woorden in alles wat ik hierboven heb gezegd en waarover ik heb gesproken, of niet? Als ik dit niet zou vragen, zouden de meeste mensen geloven dat ik alleen maar aan het prutsen ben en ze zouden de oorsprong van mijn woorden niet kunnen vinden. Als jullie ze zorgvuldig overdenken, zullen jullie het belang van mijn woorden begrijpen. Je doet er goed aan ze heel goed te lezen: welke ervan zijn niet van nut voor jou? Welke ervan zijn niet in het belang van de groei van je leven? Welke spreken niet over de realiteit van het spirituele rijk? De meeste mensen geloven dat er geen rijm of reden is voor mijn woorden, dat er geen enkele uitleg of interpretatie voor is. Zijn mijn woorden echt zo abstract en onpeilbaar? Onderwerpen jullie je echt aan mijn woorden? Accepteren jullie mijn woorden echt? Behandelen jullie ze niet als speelgoed? Gebruik je ze niet als kleding om je lelijke uiterlijk te verbergen? Wie in deze uitgestrekte wereld, is persoonlijk door mij onderzocht? Wie heeft persoonlijk de woorden van mijn geest gehoord? Zoveel mensen tasten zoekend rond in de duisternis, zo velen bidden te midden van tegenspoed, zo velen kijken in hoop toe terwijl ze hongerig en koud zijn, zo velen zijn gebonden door Satan, toch weten zoveel mensen niet tot wie ze zich moeten wenden, zo velen verraden mij te midden van geluk, zo velen zijn ondankbaar en zo velen zijn loyaal aan de bedrieglijke plannen van Satan. Wie van jullie is Job? Wie is Petrus? Waarom heb ik herhaaldelijk Job genoemd? En waarom heb ik vaak naar Petrus verwezen? Hebben jullie ooit mijn verwachtingen voor jullie waargenomen? Je zou er vaker over na moeten denken.

Petrus was vele jaren trouw aan mij, maar hij mopperde of klaagde nooit, en zelfs Job was niet zijn gelijke. Door de eeuwen heen zijn ook de heiligen ruimschoots te kort geschoten ten opzichte van hem. Hij streefde niet alleen naar kennis van mij, maar leerde mij ook kennen in de tijd dat Satan zijn bedrieglijke plannen aan het uitvoeren was. Dit leidde tot vele jaren van dienstbaarheid die me na aan het hart lag, waardoor hij nooit door Satan werd uitgebuit. Petrus putte uit het geloof van Job, maar hij zag ook duidelijk zijn tekortkomingen. Hoewel Jobs geloof groot was, ontbrak het hem aan kennis van zaken in het spirituele rijk en daarom zei hij veel dingen die niet met de werkelijkheid overeenkwamen; dit toont aan dat zijn kennis nog steeds oppervlakkig was en niet volmaakt kon zijn. En dus lette Petrus er altijd op dat hij een gevoel van de geest kreeg, en hij was altijd gericht op het observeren van de dynamiek van het spirituele rijk. Daardoor was hij niet alleen in staat om iets van mijn wensen vast te stellen, maar begreep hij ook iets van de bedrieglijke plannen van Satan en dus was zijn kennis van mij groter dan die van alle anderen door de eeuwen heen.

Aan de hand van de ervaringen van Petrus is het niet moeilijk te zien dat wanneer de mens mij wil kennen, hij zich moet concentreren op de zorgvuldige overweging in de geest. Ik vraag niet dat je aan de buitenkant een grote hoeveelheid aandacht aan mij besteedt; dit is van secundair belang. Als je mij niet kent, dan zijn al het geloof, de liefde en de loyaliteit waar je over spreekt slechts illusies, het is gewauwel, en je zult zeker iemand worden die heel hoogmoedig is jegens mij, maar zichzelf niet kent en daardoor zul je nogmaals door Satan in zijn netten worden verstrikt en niet in staat zijn om jezelf te bevrijden; je zult de zoon van het verderf worden en het object van vernietiging. Maar als je koud en onverschillig bent jegens mijn woorden, dan ben je ongetwijfeld tegen mij. Dit is een feit en je zou er goed aan doen om door de poort naar het spirituele rijk te kijken naar de vele en uiteenlopende geesten die door mij worden getuchtigd. Welke van hen waren niet passief en onverschillig en accepteerden mijn woorden niet? Welke van hen waren niet cynisch tegenover mijn woorden? Welke van hen hebben niet geprobeerd van alles op mijn woorden aan te merken? Welke van hen hebben mijn woorden niet als verdedigingswapen gebruikt om zichzelf te beschermen? Ze streefden niet naar mijn kennis door mijn woorden, maar gebruikten ze alleen als speelgoed om mee te spelen. Stonden ze hierin niet rechtstreeks tegenover mij? Wie zijn mijn woorden? Wie is mijn geest? Zoveel keren heb ik dergelijke woorden tegen jullie gezegd, maar zijn jullie er ooit verhevener en helder door gaan zien? Zijn jullie ervaringen ooit echt geweest? Ik herinner jullie er nog een keer aan: als jullie mijn woorden niet kennen, ze niet accepteren en ze niet in praktijk brengen, dan zullen jullie onvermijdelijk het doelwit worden van mijn tuchtiging! Jullie zullen beslist slachtoffers van Satan worden!

29 februari 1992

Hoofdstuk 9

Aangezien je tot de mensen in mijn huis behoort en in mijn koninkrijk mij trouw bent, moeten je doen en laten voldoen aan de standaarden van mijn eis. Ik wil niet dat je alleen maar een zwevende wolk bent, je moet helderwitte sneeuw zijn en niet alleen het wezen daarvan hebben, maar vooral de waarde. Omdat ik uit het heilige land kom, ben ik niet zoals de lotus die slechts een naam heeft en geen essentie, want hij komt uit het slijk en niet uit het heilige land. Als een nieuwe hemel neerdaalt op de aarde en een nieuwe aarde zich uitspreidt over het hemelgewelf, dan doe ik officieel mijn werk in de wereld. Wie onder de mensen kent mij? Wie heeft mij gezien toen ik gekomen ben? Wie heeft gezien dat ik niet alleen een naam maar ook een wezen heb? Met mijn hand veeg ik de witte wolken opzij om het hemelgewelf nauwkeurig te bekijken. In het hemelruim is er niets dat niet door mijn hand gestuurd is, onder het hemelruim is er niemand die niet een klein beetje inspanning bijdraagt aan het succes van mijn machtige werk. Mijn eisen aan de mensen op aarde zijn helemaal niet zo hoog, omdat ik altijd een praktische God ben en omdat ik de Almachtige ben die de mensen geschapen heeft en hen door en door kent. Wie onder de mensen wordt niet door de Almachtige gezien? Hoe zouden ze zelfs in de verste hoeken van de aarde aan de onderzoekende blik van mijn Geest kunnen ontkomen? Hoewel de mensen mijn Geest ‘kennen’, beledigen ze desondanks mijn Geest. Mijn woorden leggen ieders lelijke kanten en ieders diepste gedachten bloot, zodat allen op aarde goed zichtbaar worden door mijn licht en neervallen onder mijn blik. Maar hoewel de mensen neervallen, durft hun hart niet ver van mij af te dwalen. Welke van de schepselen vat geen liefde voor mij op door mijn daden? Wie gaat er niet naar mij dorsten door mijn woorden? In wie ontstaan er geen gevoelens van toewijding door mijn liefde? Alleen door Satans verdorvenheid kunnen de mensen niet tot in het rijk komen zoals ik van ze eis. Zelfs over de laagste eisen die ik stel maken mensen zich bezorgd, om maar te zwijgen over vandaag – deze tijd waarin Satan tekeer gaat en zijn razernij heerst, of de tijd dat ze, vertrapt door Satan, met vuil bedekt zijn geraakt? Waarom zou ik niet verdrietig zijn omdat de mensen al bedorven zijn en daardoor niet meer om mijn hart geven? Heb ik soms medelijden met Satan? Heb ik soms een fout gemaakt in wie ik liefheb? Als de mensen me ongehoorzaam zijn, huilt mijn hart in het verborgene; als de mensen zich tegen me verzetten, tuchtig ik hen; als de mensen door mij worden gered en opstaan uit de dood, voed ik hen met zorg; wanneer ze zich aan mij onderwerpen, kan mijn hart gerust zijn en voel ik op slag grote veranderingen in hemel en aarde en alle dingen. Wanneer de mensen me loven, hoe kan ik daar dan niet van genieten? Als de mensen over me getuigen en door mij zijn gewonnen, hoe zou ik niet verheerlijkt worden? Is het doen en laten van de mensen soms niet door mij aangestuurd en voorzien? Zonder mijn aanwijzingen zijn mensen lui en lusteloos, bovendien houdt iedereen zich achter mijn rug om bezig met dat ‘gewaardeerde’ gesjoemel. Denk je soms dat het vlees waarin ik mij kleed niets weet van wat je doet, hoe je je gedraagt en wat je zegt? Jarenlang heb ik regen en wind doorstaan en zo heb ik ook de bitterheid van de mensenwereld geproefd, maar als ik er goed over nadenk, is er geen enkel lijden dat de vleselijke mensheid haar hoop in mij kan doen verliezen en al helemaal geen zoetheid die mensen onverschillig, ontmoedigd of afwijzend tegenover mij kan doen worden. Is hun liefde jegens mij dan echt beperkt tot een gebrek aan lijden en een gebrek aan zoetheid?

Nu woon ik in een vleselijk lichaam en ben ik officieel begonnen aan het werk dat ik moet doen, maar hoewel de mensen bang zijn voor de stem van mijn Geest, gehoorzamen ze niet aan het wezen van mijn Geest. Ik hoef niet uit te leggen hoe moeilijk het is voor de mensen om mij in het vlees te leren kennen door mijn woorden. Zoals ik eerder al zei, zijn mijn eisen helemaal niet zo hoog, jullie hoeven me niet volledig te kennen (want de mensen schieten tekort, dat is nu eenmaal hun aanleg, en hun opvoeding biedt geen gelegenheid dat te verbeteren), alleen mijn woorden en mijn doen en laten in vleselijke vorm. Aangezien mijn eisen niet zo hoog zijn, hoop ik dat jullie ze allemaal kunnen leren kennen en eraan kunnen voldoen. Jullie moeten je in deze wereld vol vuil ontdoen van jullie eigen onzuiverheden, in deze achterlijke keizerlijke familie streven naar vooruitgang en het jezelf niet te makkelijk maken. Je moet jezelf geen moment laten verslappen. Het vergt grote inspanning om de woorden die ik in één dag uitspreek te begrijpen, en het vergt de ervaring van een heel leven om zelfs maar één zin van mij te begrijpen. Mijn woorden zijn niet vaag en abstract en zijn geen lege praat. Vele mensen willen mijn woorden verwerven, maar ik laat me niets aan hen gelegen liggen; vele mensen verlangen naar mijn lekkernijen, maar ik laat geen kruimel voor hen vallen; vele mensen willen mijn gezicht zien, maar ik houd het steeds verborgen; vele mensen luisteren aandachtig naar mijn stem, maar ik sluit mijn ogen en wend mijn gezicht af, onaangedaan door hun verlangen; vele mensen zijn bang mijn stem te horen, maar mijn woorden blijven hen belagen; vele mensen zijn bang mijn gezicht te zien, maar ik kom bewust tevoorschijn om hen te vellen. De mensen hebben nooit werkelijk mijn gezicht gezien noch hebben ze ooit werkelijk mijn stem gehoord: dit komt doordat ze mij niet werkelijk kennen. Zelfs als ze door mij zijn geveld, zich van me verwijderen of door mijn hand worden getuchtigd, weten ze nog steeds niet of hun doen en laten mijn hart werkelijk bevalt, weten ze nog steeds niet aan wie ik mijn hart openbaar. Vanaf de eerste scheppingsdag tot vandaag is er nog nooit iemand geweest die me werkelijk kende, nog nooit iemand die me werkelijk heeft gezien. Nu ben ik vlees geworden, maar nog steeds kennen jullie me niet. Dat is toch een feit? Heb je ooit ook maar het minste beetje gezien van mijn daden of mijn gezindheid in dit vleselijk lichaam?

In de hemel is de plek waar ik ga liggen; onder de hemel is de plaats waar ik rust vind. Ik heb een plek om te wonen en er is een tijd om mijn kracht te tonen. Als ik niet op aarde zou zijn, als ik me niet zou verhullen in een vleselijk lichaam, als ik me niet nederig verborgen hield, dan waren hemel en aarde toch al lang veranderd? Dan waren jullie, mijn volk, toch al lang door mij in gebruik genomen? Maar ik handel met wijsheid. Hoewel ik de leugens van de mensen door en door ken, volg ik niet hun voorbeeld, maar geef ik hen een ruilmiddel. In de geestelijke wereld is mijn wijsheid overvloedig, in het vlees is mijn wijsheid eeuwigdurend. Dit is toch het moment waarop mijn daden duidelijk worden? Ik heb de mensen vele malen vergeven en gratie verleend, tot op de dag van vandaag, het Tijdperk van het Koninkrijk. Kan ik mijn tijd soms nog verder rekken? Ik heb wat extra compassie gehad voor zwakke mensen, maar ik kan mezelf toch niet hinderen door oud werk te doen als mijn werk eenmaal voltooid is? Laat ik me soms bewust door Satan beschuldigen? De mensen hoeven van mij niets te doen, alleen maar de waarheid van mijn woorden en de oorspronkelijke betekenis van mijn woorden te aanvaarden. Hoewel mijn woorden simpel zijn, hebben ze een complexe essentie, want jullie zijn te klein en te onverschillig geworden. Wanneer ik rechtstreeks mijn mysteries onthul en mijn wil duidelijk maak in het vlees, trekken jullie je er niets van aan; jullie luisteren alleen naar de geluiden, maar begrijpen niet wat ze betekenen. Ik word er ontroostbaar van, want hoewel ik in het vlees ben, kan ik niet het werk verrichten van de bediening van het vlees.

Wie kan er in mijn handelingen en woorden mijn daden in mijn vleselijk lichaam leren kennen? Als ik op schrift of mondeling mijn mysteries onthul, staan de mensen met de mond vol tanden en sluiten ze zwijgend hun ogen. Waarom begrijpen ze niet wat ik zeg? Waarom zijn mijn woorden niet te doorgronden voor hen? Wie ziet mij en vergeet het nooit meer? Wie hoort mijn stem en laat ze niet wegsterven? Wie kan mijn wil begrijpen en mijn hart behagen? Ik woon en beweeg me onder de mensen, ik heb het menselijk leven ervaren, maar nadat ik alles heb geschapen voor de mens gaf mij dit een goed gevoel, maar genoot ik niet van het leven onder de mensen en vind ik geen vreugde in hun geluk. Ik verafschuw en verwerp de mens niet, maar ik ben ook niet aan hem gehecht: hij kent me niet, in het donker kunnen ze mijn gezicht haast niet zien; in al het lawaai kunnen ze mijn stem haast niet horen en kunnen ze er niet goed uit opmaken wat ik zeg. Daarom zijn jullie me uiterlijk gehoorzaam in jullie doen en laten, maar zijn jullie me in jullie hart gehoorzaam. Je zou kunnen zeggen dat de oude natuur van de gehele mensheid zo is, want wie is hierop een uitzondering? Wie wordt er niet door mij getuchtigd? Maar wie leeft er niet onder mijn verdraagzaamheid? Als de mensheid geheel vernietigd zou worden door mijn toorn, wat voor betekenis heeft het dan gehad dat ik hemel en aarde heb geschapen? Ooit heb ik vele mensen gewaarschuwd, vele mensen aangemoedigd, over vele mensen publiekelijk een oordeel geveld. Dat is toch veel beter dan de mensheid meteen te vernietigen? Mijn doel is niet de mensen de dood in te jagen, maar hun al mijn daden te leren kennen in mijn oordeel. Als jullie bovenkomen uit de bodemloze afgrond, dat wil zeggen, je bevrijden van mijn oordeel, zijn al jullie individuele voornemens en plannen verdwenen en streven alle mensen ernaar mij te behagen. Dan heb ik toch mijn doel bereikt?

1 maart 1992

Hoofdstuk 10

Welbeschouwd is het Tijdperk van het Koninkrijk anders dan in het verleden. Het gaat niet om de vraag hoe de mensheid te werk gaat, het is eerder zo, dat ik naar de aarde ben afgedaald om mijn werk persoonlijk uit te voeren, en dat is iets wat mensen niet kunnen begrijpen of tot stand kunnen brengen. Al zoveel jaar, al sinds de schepping van de wereld heeft het werk alleen om het bouwen van de kerk gedraaid, maar je hoort nooit iets over het bouwen van het koninkrijk. Is er iemand die de inhoud ervan kent, hoewel ik er met mijn eigen mond over spreek? Ooit daalde ik af naar de wereld van de mensen, en ik ervoer en zag hun lijden. Maar het doel van mijn vleeswording heb ik niet vervuld. Toen de bouw van het koninkrijk eenmaal op gang kwam, begon mijn geïncarneerde vlees formeel mijn bediening, dat wil zeggen dat de Koning van het koninkrijk Zijn soevereine macht formeel aanvaardde. Hieruit blijkt dat de afdaling van het koninkrijk naar de wereld van de mens – verre van slechts een letterlijke manifestatie is – een reële werkelijkheid is. Dit is één aspect van de betekenis van ‘de realiteit van de praktijk’. Mensen hebben nog nooit één van mijn daden gezien, noch hebben ze ooit één van mijn uitspraken gehoord. Zelfs al hadden ze mijn daden gezien, wat zouden ze hebben ontdekt? En als ze mij hadden horen spreken, wat zouden ze hebben begrepen? In de hele wereld bevindt iedereen zich binnen mijn genade en goedertierenheid, maar de hele mensheid bevindt zich ook onder mijn oordeel en is eveneens onderworpen aan mijn beproevingen. Ik ben genadig en liefdevol geweest voor mensen, zelfs toen ze allemaal in zekere mate verdorven waren. Ik heb tuchtiging aan hen uitgedeeld, zelfs toen ze zich allemaal hadden onderworpen voor mijn troon. Is er echter één mens die zich niet bevindt te midden van het lijden en de loutering die ik heb gezonden? Dus tasten veel mensen door het duister naar het licht, en dus worstelen veel mensen bitter met hun beproevingen. Job had vertrouwen, maar was hij niet op zoek naar een uitweg voor zichzelf? Mijn volk kan weliswaar standvastig blijven onder beproevingen, maar is er iemand die, zonder het hardop te uiten, ook diep vanbinnen geloof heeft? Is het niet eerder zo dat mensen hun geloof verkondigen, terwijl ze in hun hart nog twijfel koesteren? Er bestaan geen mensen die standvastig blijven onder beproeving of die zich waarachtig onderwerpen wanneer ze worden beproefd. Als ik mijn gezicht niet had toegedekt om niet naar de wereld te hoeven kijken, zou het hele menselijke ras door mijn brandende blik ten val komen. Ik vraag namelijk niets van de mens.

Als het saluut voor het koninkrijk luidt – wat ook het moment is dat de zeven donderslagen klinken – brengt dit geluid hemel en aarde in beroering, laat het hele firmament schudden en brengt het bij alle mensen het hart in beroering. Het volkslied van het koninkrijk wordt ceremonieel aangeheven in het land van de grote rode draak, wat bewijst dat ik die natie heb vernietigd en mijn koninkrijk heb gevestigd. En, belangrijker nog, dat mijn koninkrijk op aarde is gevestigd. Op dit moment begin ik mijn engelen naar iedere natie in de wereld uit te zenden om mijn zonen, mijn volk te hoeden. Dit doe ik ook om te voldoen aan de eisen van de volgende stap van mijn werk. Ik kom echter zelf naar de plek waar de grote rode draak ligt opgekruld om de strijd met hem aan te gaan. Als de hele mensheid mij eenmaal in het vlees leert kennen en mijn daden in het vlees kan zien, zal het hol van de grote rode draak tot as vergaan en spoorloos verdwijnen. Aangezien jullie, het volk van mijn koninkrijk, de grote rode draak tot op het bot haten, moeten jullie mijn hart geruststellen met jullie daden en de draak zo te schande maken. Voelen jullie oprecht aan dat de grote rode draak haatdragend is? Voelen jullie echt dat het de vijand van de Koning van het koninkrijk is? Vertrouwen jullie er echt op dat jullie een prachtig getuigenis voor mij kunnen afleggen? Zijn jullie er werkelijk zeker van dat jullie de grote rode draak kunnen verslaan? Dat is wat ik van jullie vraag; het enige wat ik nodig heb is dat jullie deze stap kunnen bereiken. Zijn jullie in staat dat te doen? Vertrouwen jullie erop dat jullie dat kunnen bereiken? Waartoe zijn mensen precies in staat? Is het niet eerder zo, dat ik het zelf doe? Waarom zeg ik dat ik zelf naar de plek afdaal waar de strijd wordt aangegaan? Wat ik wil, is jullie geloof, niet je daden. Mensen kunnen geen van allen mijn woorden op een eerlijke manier aanvaarden, maar werpen er in plaats daarvan een zijdelingse blik op. Heeft dit jullie geholpen jullie doelen te bereiken? Hebben jullie mij zo leren kennen? Om eerlijk te zijn, van alle mensen op aarde is er niet één in staat mij recht in het gezicht aan te kijken, en niet één kan de pure en onvervalste betekenis van mijn woorden ontvangen. Daarom heb ik een ongekend project in gang gezet op aarde, zodat ik mijn doelen kan bereiken en een ware gelijkenis van mijzelf in het hart van de mensen kan vestigen. Op deze manier zal ik een einde brengen aan het tijdsgewricht waarin opvattingen de macht hebben over de mens.

Ik daal nu niet alleen neer op de natie van de grote rode draak, ik wend me ook tot het hele universum, waardoor het gehele firmament beeft. Is er ergens één plek die niet onderworpen is aan mijn oordeel? Bestaat er één plek die niet valt onder de rampspoed die ik erop doe neerdalen? Waar ik ook ga, overal heb ik allerlei soorten ‘zaad van rampen’ gezaaid. Dit is een van de manieren waarop ik werk, en zonder twijfel is dit een reddingsactie voor de mens, en wat ik hem aanreik is nog steeds een soort liefde. Ik wil nog meer mensen de kans geven mij te leren kennen en mij te kunnen zien, en zo een God leren eren, die ze al zovele jaren niet hebben kunnen zien maar die nu op dit moment echt is. Waarom heb ik de wereld geschapen? Waarom heb ik, toen de mensen verdorven waren geworden, hen niet volledig vernietigd? Waarom leeft het hele menselijke ras te midden van rampen? Wat was mijn doel bij het aantrekken van het vlees? Als ik mijn werk doe, leert de mensheid zowel de smaak van bitter als van zoet. Wie, van alle mensen op de wereld, leeft er niet in mijn genade? Als ik de mensen niet had begiftigd met tastbare zegeningen, wie ter wereld zou er dan van een overvloed kunnen genieten? Kan het zijn dat het een zegen is dat jullie je plaats als mijn volk in mogen nemen? Als jullie mijn volk niet waren, maar gewoon dienstdoeners, zouden jullie dan niet in mijn zegeningen bestaan? Niemand van jullie kan zich voorstellen waar mijn woorden vandaan komen. Mensen – in plaats van de titels te koesteren die ik hen geschonken heb, wekken velen van hen boosheid op in hun hart vanwege de titel ‘dienstdoener’, en vanwege de titel ‘mijn volk’ kweken ze liefde voor mij in hun hart. Niemand mag mij voor de gek proberen te houden; mijn ogen zien alles! Wie van jullie ontvangt bereidwillig, wie van jullie geeft zijn volledige gehoorzaamheid? Als het saluut aan het koninkrijk niet zou klinken, zouden jullie je dan echt tot het einde toe kunnen onderwerpen? Wat mensen in staat zijn te doen en te denken, en hoe ver ze kunnen gaan – die dingen heb ik allemaal al lang geleden voorbestemd.

De overgrote meerderheid van de mensen aanvaardt mijn verbranding in het licht van mijn aangezicht. Geïnspireerd door mijn aanmoediging, roert de overgrote meerderheid van de mensen zich om gestaag om vorderingen te maken in hun zoektocht. Als de strijdkrachten van Satan mijn volk aanvallen, zal ik er zijn om ze af te weren; als Satans intriges in het hun leven huishouden, zal ik hem rennend op de vlucht laten slaan, en als hij weg is keert hij nooit meer terug. Op aarde zijn er allerlei kwade geesten die altijd op jacht zijn naar een rustplaats en voortdurend op zoek zijn naar lijken van mensen die opgegeten kunnen worden. Mijn volk, blijf onder mijn hoede en bescherming! Wees nooit bandeloos! Gedraag je nooit roekeloos! Bied je trouw aan in mijn huis, alleen met trouw kun je een tegenaanval inzetten tegen het bedrog van de duivel. Gedraag je onder geen omstandigheid als in het verleden toen je het ene deed voor mijn aangezicht, maar het andere achter mijn rug. Als je zo handelt, kun je al niet meer gered worden. Heb ik nu nog niet meer dan voldoende van dergelijke woorden gesproken? Juist omdat de oude aard van de mensheid onverbeterlijk is, heb ik mensen er herhaaldelijk aan moeten herinneren. Begin je niet te vervelen! Alles wat ik zeg is in het belang van jullie bestemming! Een vervuilde en smerige plek is nu juist wat Satan nodig heeft, en hoe hopelozer jullie verloren zijn voor verlossing en hoe losbandiger jullie zijn als jullie weigeren jezelf beperkingen op te leggen, hoe meer die onzuivere geesten de kans zullen grijpen om bij jullie te infiltreren. Als jullie hier eenmaal zijn aangeland, dan is jullie trouw nog slechts kletspraat, en bevat die geen enkele realiteit, en zullen onzuivere geesten jullie vastberadenheid verslinden en deze omvormen tot ongehoorzaamheid en satanische intriges die worden aangewend om mijn werk te verstoren. Vanaf dat punt kunnen jullie door mij ieder moment worden doodgeslagen. Niemand begrijpt de ernst van deze situatie. De mensen zijn allemaal doof voor wat ze horen en kennen geen greintje voorzichtigheid. Ik gedenk niet meer wat er vroeger is gedaan; wacht je werkelijk nog steeds tot ik mild word jegens jou door nogmaals te ‘vergeten’? Hoewel mensen zich tegen mij hebben verzet, neem ik hun dat niet kwalijk, want ze zijn te klein van gestalte; daarom heb ik geen al te hoge eisen aan hen gesteld. Ik vraag alleen maar dat ze niet losbandig zijn en dat ze zichzelf beperkingen opleggen. Het is toch zeker niet te moeilijk voor jullie om aan deze ene voorwaarde te voldoen? De meeste mensen wachten tot ik nog meer mysteriën openbaar om zich daarin te verlustigen. Maar zelfs al zou je alle mysteriën van de hemel leren begrijpen, wat zou je dan precies met die kennis aan kunnen vangen? Zou je liefde voor mij erdoor groeien? Zou het je liefde voor mij opwekken? Ik onderschat mensen niet en ik oordeel ook niet lichtvaardig over hen. Als dit niet de feitelijke omstandigheden van mensen waren, zou ik nooit hen zo lichtvaardig met zo’n stempel kronen. Denk eens terug aan het verleden: hoe vaak heb ik jullie belasterd? Hoe vaak heb ik jullie onderschat? Hoe vaak heb ik naar jullie gekeken zonder jullie feitelijke omstandigheden in ogenschouw te nemen? Hoe vaak hebben mijn uitspraken gefaald jullie van ganser harte te overtuigen? Hoe vaak heb ik gesproken zonder een gevoelige snaar in jullie binnenste te raken? Wie van jullie heeft mijn woorden zonder angst en beven gelezen, bang dat ik je in een bodemloze put neer zal slaan? Wie ondergaat geen beproevingen door mijn woorden? In mijn uitspraken ligt gezag, maar niet het gezag om achteloos over mensen te oordelen. Nee, met hun feitelijke omstandigheden in gedachten maak ik voortdurend de betekenis die in mijn woorden besloten ligt aan hen duidelijk. Is er ook maar iemand die mijn almacht in mijn woorden kan herkennen? Is er iemand die het zuiverste goud waar mijn woorden van gemaakt zijn in zichzelf kan ontvangen? Hoeveel woorden heb ik eigenlijk gesproken? Heeft iemand die ze ooit gekoesterd?

3 maart 1992

Koninkrijkshymne

De mensenmassa’s jubelen voor mij, de mensenmassa’s loven mij; alle monden noemen de enige ware God, alle mensen slaan hun ogen op om te kijken naar mijn daden. Het koninkrijk daalt neer op de mensenwereld, mijn persoon is rijk en overvloedig. Wie zou zich hier niet over verheugen? Wie zou niet van vreugde dansen? O Sion! Hijs je triomfantelijke vlag om mij te vieren! Zing je triomfantelijke overwinningslied om mijn heilige naam te verbreiden! O, gehele schepping tot de uithoeken van de aarde! Reinig jezelf snel zodat je als een offerande voor mij kunt worden! O gesternten van de hemelen! Snel terug naar jullie plek om mijn grootse macht aan het hemelgewelf te tonen! Ik luister aandachtig naar de stemmen van de mensen op aarde, in wiens gezangen hun grenzeloze liefde en eerbied voor mij tot uitdrukking komt! Op deze dag waarop de gehele schepping weer tot leven komt, daal ik af naar de wereld van de mensen. Op dit moment, precies in dit tijdsgewricht, beginnen alle bloemen uitbundig te bloeien, zingen alle vogels als met één stem, bonst alles van vreugde! Bij het geluid van de begroeting van het koninkrijk, stort Satans koninkrijk neer, vernietigd door het daveren van de koninkrijkshymne. Nooit zal het herleven!

Wie op aarde durft op te staan en zich te verzetten? Bij mijn afdaling naar de aarde breng ik brand mee, breng ik toorn mee, breng ik allerhande calamiteiten mee. De aardse koninkrijken zijn nu mijn koninkrijk! Daarboven in de hemel wervelen de wolken en bollen ze op; onder de hemel zwellen meren en rivieren en brengen ze vreugdevol een roerende melodie ten gehore. Rustende dieren komen tevoorschijn uit hun hol, en alle mensen worden door mij uit hun sluimer gewekt. De dag waarop de talrijke volkeren hebben gewacht is eindelijk gekomen! Ze dragen de mooiste liederen aan mij op!

Op dit heerlijke moment, in deze opwindende tijd,

weerklinkt de lof overal, boven in de hemel en beneden op aarde. Wie wordt hiervan niet opgetogen?

Wiens hart wordt hier niet door verlicht? Wie is bij deze aanblik niet tot tranen toe geroerd?

De hemel is niet langer de hemel van voorheen, het is de hemel van het koninkrijk geworden;

de aarde is niet meer de aarde van voorheen, het is het heilige land geworden.

Na een hevige regenbui wordt de viezige oude wereld volledig herschapen.

De bergen veranderen … De wateren veranderen …

Ook de mensen veranderen … Alles verandert …

O, jullie zwijgende bergen! Sta op en dans voor mij!

O, jullie stille wateren! Stroom vrijelijk verder!

Jullie, mannen die dromen dromen! Kom in actie en zet de achtervolging in!

Ik ben gekomen … En ik ben Koning …

De hele mensheid zal met eigen ogen mijn gezicht zien, met eigen oren mijn stem horen,

en zelf het leven in het koninkrijk leven …

Hoe zoet … Hoe heerlijk …

Onvergetelijk … Onmogelijk te vergeten …

De grote rode draak worstelt onder mijn brandende woede;

duivels tonen hun ware gedaante onder mijn majesteitelijk oordeel;

alle mensen zijn diep beschaamd onder mijn strenge woorden en kunnen zich nergens verbergen.

Ze denken terug aan het verleden, toen ze mij bespotten en belachelijk maakten.

Nooit was er een tijd waarin ze niet pronkten, nooit was er een tijd waarin ze me niet tartten.

Wie laat er dan vandaag geen tranen? Wie maakt zichzelf dan geen verwijten?

De hele universum-wereld is vol geween …

Vol gejuich … Vol lachende stemmen …

Verrukking zonder weerga … Verrukking die haar weerga niet kent …

Een kleine regen druppelt zachtjes … zware vlokken dwarrelende sneeuw …

In de mensen vermengen zich droefenis en blijdschap … sommigen lachen …

sommigen huilen … Sommigen jubelen …

Alsof iedereen vergeten is … of dit een lente is vol regen en wolken,

een zomer van bloemen die uitbundig ontluiken, een herfst met rijke oogsten,

of een winter zo koud als vorst en ijs, niemand die het weet …

Langs de hemel drijven wolken, op aarde kolken de oceanen.

De zonen zwaaien … De mensen dansen …

De engelen werken … De engelen hoeden …

De mensen op aarde zijn druk doende, en alle dingen op aarde vermenigvuldigen zich.

Hoofdstuk 11

Ieder menselijk individu zou moeten accepteren dat hij door mijn Geest kritisch wordt bekeken, zou elk woord en elke handeling nauwgezet moeten onderzoeken en hoort bovendien naar mijn wonderbaarlijke daden te kijken. Hoe voelen jullie je op het moment dat het koninkrijk op aarde komt? Wanneer mijn zonen en mensen naar mijn troon stromen, zal ik formeel beginnen te oordelen voor de grote witte troon. Dat wil zeggen, wanneer ik zelf aan mijn werk op aarde begin en wanneer het tijdperk van oordeel bijna ten einde is, zal ik beginnen om mijn woorden tot het hele universum te richten en geef ik de stem van mijn Geest vrij aan het hele universum. Met mijn woorden zal ik alle mensen schoonwassen en alles wat in de hemel en op aarde is, zodat het land niet meer vuil en losbandig is, maar een heilig koninkrijk. Ik maak alle dingen nieuw, zodat ze er voor mij beschikbaar zullen zijn, zodat ze niet langer de aardse adem zullen dragen en niet langer zullen worden besmeurd met de smaak van de grond. Op aarde tastte de mens naar het doel en de oorsprong van mijn woorden, en men heeft mijn daden waargenomen, maar niemand heeft ooit werkelijk de oorsprong van mijn woorden gekend, en niemand heeft ooit echt de wonderbaarlijkheid van mijn daden aanschouwd. Nu pas, nu ik persoonlijk onder de mensen kom en mijn woorden spreek, hebben mensen een weinig kennis van mij en verwijderen de plaats die door ‘mij’ in hun gedachten was ingenomen en scheppen in plaats daarvan een plaats voor de praktische God in hun bewustzijn. De mens heeft opvattingen en is vol nieuwsgierigheid; wie zou God niet willen zien? Wie zou God niet willen ontmoeten? Maar het enige dat een definitieve plaats in het hart van de mens inneemt, is de God waarvan de mens denkt dat Hij vaag en abstract is. Wie zou dit beseffen als ik het niet duidelijk vertelde? Wie zou echt met zekerheid, en zonder ook maar een beetje twijfel, geloven dat ik inderdaad besta? Er is een enorm verschil tussen de ‘mij’ in het hart van de mens en de ‘mij’ van de werkelijkheid, en niemand is in staat om vergelijkingen tussen hen te maken. Als ik geen vlees was geworden, zou de mens mij nooit kennen, en zelfs als hij mij leerde kennen, zou zulke kennis dan niet nog steeds een notie zijn. Elke dag loop ik te midden van de onophoudelijke stroom van mensen en elke dag werk ik in elk persoon. Wanneer de mens mij werkelijk ziet, zal hij mij in mijn woorden kennen en zal hij de middelen begrijpen waarmee ik spreek, evenals mijn bedoelingen.

Wanneer het koninkrijk formeel op aarde komt, wat van alle dingen, is dan niet stil? Wie van alle mensen, is dan niet bang? Ik loop overal in het universum, en alles is persoonlijk door mij geregeld. Wie weet op dit moment niet dat mijn daden wonderbaarlijk zijn? Mijn handen houden alle dingen in stand, maar ik sta ook boven alle dingen. Is vandaag mijn incarnatie en mijn persoonlijke aanwezigheid onder de mens nu niet de ware betekenis van mijn nederigheid en verborgenheid? Uiterlijk juichen veel mensen mij toe als goed en prijzen mij als mooi, maar wie kent mij werkelijk? Waarom vraag ik jullie vandaag om mij te kennen? Is het niet mijn bedoeling om de grote rode draak te beschamen? Ik wil de mens niet dwingen om mij te prijzen, maar hem mij te laten kennen, waardoor hij mij zal liefhebben en aldus mij zal prijzen. Dergelijke lof is zijn naam waardig, en is geen holle praat; alleen lofprijzing zoals deze kan mijn troon bereiken en opstijgen. Omdat de mens door Satan verleid en verdorven is, omdat hij is overgenomen door opvattingen en het denken, ben ik vleesgeworden om persoonlijk de hele mensheid te overwinnen, alle opvattingen van de mens aan het licht te brengen en het denken van de mens te verscheuren. Dientengevolge, paradeert de mens niet langer rond voor mij, en niet langer dient hij mij met behulp van zijn eigen opvattingen, dus is de ‘mij’ in de opvattingen van de mens volledig verdreven. Als het koninkrijk komt, begin ik als eerste met deze fase van het werk en dat doe ik onder mijn volk. Als mijn volk dat geboren is in het land van de grote rode draak, is er toch zeker niet slechts een beetje, of een gedeelte, van het gif van de grote rode draak in jullie. Daarom is deze fase van mijn werk voornamelijk op jullie gericht en dit is een aspect van de betekenis van mijn incarnatie in China. De meeste mensen zijn zelfs niet in staat om een fragment van de woorden die ik spreek te vatten en wanneer ze dat wel doen, is hun begrip vaag en warrig. Dit is een keerpunt in de methode waarmee ik spreek. Als alle mensen in staat zouden zijn mijn woorden te lezen en hun betekenis te begrijpen, wie van de mensen zou dan gered kunnen worden en niet in de Hades worden geworpen? Wanneer de mens mij kent en gehoorzaamt, zal ik rusten, en dat zal de tijd zijn dat de mens in staat is om de betekenis van mijn woorden te vatten. Tegenwoordig is jullie gestalte te klein – hij is bijna meelijwekkend klein, zelfs niet waardig om opgeheven te worden – om nog maar te zwijgen van jullie kennis van mij.

Hoewel ik zeg dat de engelen zijn uitgezonden om mijn zonen en mensen te hoeden, kan niemand de betekenis van mijn woorden begrijpen. Wanneer ik zelf onder de mensen kom, beginnen de engelen gelijktijdig met het hoedewerk en in de tijd van hoede door de engelen, zullen alle zonen en mensen niet alleen beproevingen en hoede ontvangen, maar ook in staat zijn om met hun eigen ogen het verschijnen van allerlei visioenen te aanschouwen. Omdat ik rechtstreeks in goddelijkheid werk, krijgt alles een nieuw begin en omdat deze goddelijkheid direct werkt, is deze niet in het minst beperkt door de menselijkheid en lijkt het de mens dat deze vrij werkt onder bovennatuurlijke omstandigheden. Maar voor mij is alles normaal (de mens gelooft dat het bovennatuurlijk is omdat hij nooit rechtstreeks goddelijkheid is tegengekomen); het bezit geen van de opvattingen van de mens en is onaangetast door menselijke ideeën. Mensen zullen dit pas zien als ze allemaal op het goede pad komen, want dit is het begin, voor zijn intrede heeft de mens veel tekortkomingen, en kunnen falen en onduidelijkheden nauwelijks worden vermeden. Aangezien ik jullie nu tot dit punt heb geleid, heb ik passende regelingen getroffen en heb ik mijn eigen doelen. Als ik jullie daar vandaag over zou vertellen, zouden jullie dan echt in staat zijn om ze te kennen? Ik ben goed bekend met de gedachten in de geest van de mens en de wensen van het hart van de mens: wie heeft nooit een uitweg gezocht voor zichzelf? Wie heeft er nooit aan zijn eigen vooruitzichten gedacht? Al is de mens begiftigd met een rijk en oogverblindend intellect, wie had kunnen voorspellen dat het heden zo zou blijken te zijn als het nu is, na eeuwen? Is dit echt de vrucht van je eigen subjectieve inspanningen? Is dit de beloning voor je onvermoeibare ijver? Is dit het prachtige tafereel dat je voor ogen hebt? Als ik niet de hele mensheid zou begeleiden, wie zou zich dan kunnen afscheiden van mijn regelingen en een andere uitweg vinden? Zijn het de dingen die de mens zich voorstelt en wenst, die hem tot het huidige moment hebben gebracht? Veel mensen leiden hun hele leven zonder dat hun wensen worden vervuld. Is dit echt vanwege een fout in hun denken? Het leven van veel mensen is vol van onverwacht geluk en voldoening. Is dit echt omdat ze te weinig verwachten? Wie van de hele mensheid wordt niet verzorgd in de ogen van de Almachtige? Wie leeft niet te midden van de voorbestemming van de Almachtige? Gebeurt iemands leven en dood volgens zijn eigen keuze? Bestuurt de mens zijn eigen lot? Veel mensen schreeuwen om de dood, maar toch is deze ver van hen verwijderd; veel mensen willen degenen zijn die sterk in het leven staan en vrezen de dood, maar zonder dat ze er erg in hebben nadert de dag van hun ondergang die hen in de afgrond van de dood stort; veel mensen kijken naar de lucht en zuchten diep; veel mensen huilen met grote, jammerende uithalen; veel mensen weerstaan beproevingen niet; en veel mensen worden de gevangene van verleiding. Hoewel ik niet persoonlijk verschijn om mij duidelijk aan de mens te laten zien, vrezen veel mensen mijn aangezicht, ze zijn enorm bang dat ik ze zal neerhalen, dat ik ze zal versmachten. Kent de mens mij werkelijk, of niet? Niemand kan het met zekerheid zeggen, nietwaar? Jullie zijn bang voor mij en mijn tuchtiging, maar jullie staan ook op en verzetten je openlijk tegen mij en veroordelen mij. Is dit niet het geval? Dat de mens mij nooit heeft gekend, is omdat hij mijn gezicht nog nooit heeft gezien of mijn stem gehoord. Daarom, ook al ben ik in het hart van de mens, is er iemand in wiens hart ik niet wazig en onduidelijk ben? Is er iemand van jullie in wiens hart ik volkomen duidelijk ben? Ik wil niet dat degenen die mijn volk zijn mij ook als vaag en onduidelijk zien, en daarom begin ik aan dit grote werk.

Ik kom stilletjes onder de mensen en vervolgens drijf ik weg. Heeft iemand me ooit gezien? Is de zon in staat om mij te zien vanwege zijn brandende vlammen? Kan de maan mij zien vanwege zijn schitterende helderheid? Kunnen de sterrenbeelden mij zien vanwege hun plaats in de lucht? Wanneer ik kom, weet niemand, en alle dingen blijven onwetend, en wanneer ik vertrek, is de mens zich daar nog steeds van niets bewust. Wie kan een getuigenis tegenover mij afleggen? Zou het de lof van de mensen op aarde kunnen zijn? Zouden het de lelies die in het wild bloeien kunnen zijn? Zijn het de vogels die in de lucht vliegen? Zijn het de leeuwen die brullen in de bergen? Niemand kan volledig getuige van mij zijn! Niemand kan het werk doen dat ik zal doen! Zelfs als ze dit werk zouden doen, welk effect zou het hebben? Elke dag beschouw ik elke daad van veel mensen, en elke dag doorzoek ik het hart en de geest van veel mensen; nooit is iemand aan mijn oordeel ontsnapt en nooit heeft iemand zich onttrokken aan de realiteit van mijn oordeel. Ik sta boven de hemel en kijk in de verte: ontelbare mensen zijn door mij neergehaald, maar ook ontelbare mensen leven te midden van mijn genade en goedertierenheid. Leef ook jij niet onder zulke omstandigheden?

5 maart 1992

Hoofdstuk 12

Wanneer de bliksem uit het oosten komt, wat ook precies het moment is dat ik mijn woorden begin te uiten – wanneer de bliksem komt, wordt het hele universum verlicht en vindt er een verandering plaats in alle sterren. Het hele menselijke ras is alsof het geordend was. Onder de gloed van deze schacht van licht uit het oosten, wordt de hele mensheid blootgelegd in haar oorspronkelijke vorm, de ogen verblind, onzeker over wat te doen en nog minder zeker over hoe hun lelijke eigenschappen te verbergen. Ze zijn ook als dieren die voor mijn licht wegvluchten en zich in berggrotten verschuilen – toch kan niet één van hen uit mijn licht worden gewist. Alle menselijke wezens zijn ontzet, ze wachten allemaal, ze waken allemaal; met de komst van mijn licht, verheugen ze zich allemaal over de dag dat ze werden geboren, en op dezelfde manier vervloeken ze allemaal de dag dat ze werden geboren. Tegenstrijdige emoties zijn onmogelijk te verwoorden; tranen van zelfkastijding vormen rivieren en worden weggevoerd met de kolkende stroom, in een oogwenk spoorloos verdwenen. Nogmaals, mijn dag nadert heel de mensheid, wekt opnieuw het menselijke ras op, en geeft de mensheid wederom een nieuw begin. Mijn hart klopt en op het ritme van mijn hartslag springen de bergen van vreugde, de wateren dansen van vreugde, en de golven slaan de maat op de rotsachtige riffen. Het is moeilijk om uit te drukken wat er in mijn hart leeft. Ik wil alle onreine dingen tot as laten verbranden onder mijn blik, ik wil alle zonen van ongehoorzaamheid laten verdwijnen voor mijn ogen, zodat ze nooit meer blijven hangen in het bestaan. Ik heb niet alleen een nieuw begin gemaakt in de woonplaats van de grote rode draak, ik ben ook begonnen aan nieuw werk in het universum. Spoedig zullen de koninkrijken der aarde mijn koninkrijk worden; spoedig zullen de koninkrijken der aarde voor eeuwig ophouden te bestaan vanwege mijn koninkrijk, omdat ik de overwinning reeds heb behaald, omdat ik triomferend ben teruggekeerd. De grote rode draak heeft alle denkbare middelen uitgeput om mijn plan te verstoren, in de hoop mijn werk op aarde uit te wissen, maar kan ik ontmoedigd worden vanwege zijn bedrieglijke listen? Kan ik zo bang gemaakt worden door zijn bedreigingen dat ik het vertrouwen verlies? Er is nooit ook maar een enkel wezen in de hemel of op aarde geweest dat ik niet in de palm van mijn hand houd; hoeveel te meer geldt dit voor de grote rode draak, dit werktuig dat als een contrast voor mij dient? Is dit niet ook een object dat met mijn handen moet worden gemanipuleerd?

Tijdens mijn incarnatie in de menselijke wereld, is de mensheid onder mijn leiding onbewust op deze dag aangekomen en onbewust hebben zij mij leren kennen. Maar hoe ze het pad dat voor hen ligt moeten bewandelen, daar heeft niemand een vermoeden van, niemand is zich ervan bewust – nog minder heeft iemand enig idee van de richting waarin dat pad hem zal brengen. Alleen als de Almachtige over hem waakt, kan iemand het pad tot het einde bewandelen; alleen geleid door de bliksem in het oosten zal iemand in staat zijn om de drempel over te steken die leidt naar mijn koninkrijk. Onder de mensen is er nog nooit iemand geweest die mijn aangezicht heeft gezien, iemand die de bliksem in het oosten heeft gezien; laat staan iemand die de stem heeft gehoord die afkomstig is van mijn troon. In feite is er sinds de dagen van weleer niet één mens rechtstreeks in contact gekomen met mijn persoon; alleen vandaag, nu ik in de wereld ben gekomen, hebben mensen een kans om mij te zien. Maar zelfs nu kennen mensen mij nog steeds niet, net zoals ze alleen naar mijn aangezicht kijken en alleen mijn stem horen, zonder te begrijpen wat ik bedoel. Alle mensen zijn zo. Jullie behoren tot mijn volk, voelen jullie dan geen diepe trots wanneer jullie mijn aangezicht zien? En voelen jullie geen abjecte schaamte omdat jullie mij niet kennen? Ik wandel onder de mensen en ik leef onder de mensen, want ik ben vlees geworden en ik ben in de menselijke wereld gekomen. Mijn doel is niet alleen om de mensheid in staat te stellen mij in het vlees te zien; wat nog belangrijker is, het is om de mensheid in staat te stellen mij te kennen. Wat meer is, ik zal door mijn incarnatie de mensheid veroordelen wegens haar zonden; ik zal door mijn incarnatie de grote rode draak overwinnen en zijn hol vernietigen.

Hoewel de menselijke wezens die de aarde bevolken zo talrijk zijn als de sterren, ken ik ze allemaal even goed als de palm van mijn eigen hand. En hoewel de mensen die mij ‘liefhebben’ ook zo talrijk zijn als korrels zand in de zee, worden er slechts een paar door mij uitverkoren: alleen zij die het heldere licht nastreven, die los staan van degenen die mij ‘liefhebben’. Ik overschat de mens niet, noch onderschat ik hem; ik stel eerder eisen aan de mens volgens zijn natuurlijke eigenschappen. Dus is wat ik nodig heb het soort mens dat oprecht naar mij zoekt – dit is om mijn doel te bereiken bij het kiezen van mensen. Er zijn talloze wilde dieren in de bergen, maar ze zijn allemaal even tam als schapen voor mij; onpeilbare mysteries liggen onder de golven, maar zij zijn voor mij zo duidelijk als alle dingen op de aardbodem; in de hemelen boven zijn rijken die de mens nooit kan bereiken, toch loop ik vrij rond in die ontoegankelijke rijken. De mens heeft mij nooit in het licht herkend, maar heeft mij alleen in de wereld van duisternis gezien. Zijn jullie vandaag niet in precies dezelfde situatie? Op het hoogtepunt van het tekeergaan van de grote rode draak heb ik formeel het vlees aangenomen om mijn werk te doen. Het was toen de grote rode draak zijn ware vorm onthulde de eerste keer dat ik getuigde van mijn naam. Toen ik rondliep over de wegen van de mensheid, werd niet één wezen, niet één persoon, wakker geschud. Dus toen ik geïncarneerd was in de menselijke wereld, wist niemand dat. Maar toen ik in mijn geïncarneerde vlees begon met mijn werk, toen ontwaakte de mensheid, ze schrok op uit haar dromen door mijn donderende stem en begon vanaf dat moment aan het leven onder mijn leiding. Onder mijn mensen ben ik opnieuw begonnen aan nieuw werk. Dat ik gezegd heb dat mijn werk op aarde nog niet is voltooid is voldoende om te laten zien dat mijn mensen van wie ik sprak niet degenen zijn die ik in mijn hart nodig heb, maar toch kies ik onder hen nog steeds een paar uit. Hierdoor wordt het duidelijk dat ik niet alleen mijn volk in staat stel de geïncarneerde God te leren kennen, maar hen ook reinig. Vanwege de ernst van mijn bestuurlijke decreten, loopt een grote meerderheid van de mensen nog steeds het gevaar door mij te worden verstoten. Tenzij jullie alles in het werk stellen om jezelf goed aan te pakken, jullie eigen lichaam te onderwerpen – tenzij jullie dit doen, zullen jullie zeker iets worden dat ik verafschuw en verwerp, om in de hel geworpen te worden, net zoals Paulus rechtstreeks uit mijn handen tuchtiging ontving waaraan niet te ontsnappen was. Hebben jullie misschien iets in mijn woorden ontdekt? Zoals eerder, is het nog steeds mijn bedoeling om de kerk te reinigen, om door te gaan met het zuiveren van de mensen die ik nodig heb, omdat ik God Zelf ben, die een en al heiligheid en onberispelijkheid is. Ik zal mijn tempel niet alleen tooien met de kleuren van de regenboog, maar ook vlekkeloos schoon maken, met een interieur dat bij zijn uiterlijk past. In mijn aanwezigheid moeten jullie allen terugdenken aan wat je in het verleden hebt gedaan en beslissen of jullie vandaag kunnen besluiten om mij volmaakte voldoening te geven in mijn hart.

De mens kent mij niet alleen niet in mijn vlees; daarbij komt dat hij heeft gefaald zijn eigen ik te begrijpen die zich in een vleselijk lichaam bevindt. Zoveel jaar hebben mensen mij bedrogen en behandeld als een gast van buitenaf. Zo vaak hebben zij de ‘deur van hun huis’ voor mij gesloten; zo vaak hebben zij, als ze voor mij stonden, geen aandacht aan mij geschonken; zo vaak hebben zij mij te midden van andere mensen verloochend; zo vaak hebben ze mij ten overstaan van de duivel verloochend; en zo vaak hebben ze mij aangevallen met hun kibbelende monden. Toch houd ik geen boekhouding bij van de zwakheden van de mens, noch eis ik tand om tand vanwege zijn ongehoorzaamheid. Het enige wat ik heb gedaan is medicijnen geven voor zijn kwalen, zijn ongeneeslijke ziekten genezen, en daardoor zijn gezondheid te herstellen, zodat hij me eindelijk kan leren kennen. Is niet alles wat ik heb gedaan omwille van het voortbestaan van de mensheid, om de mensheid een kans op leven te geven? Dikwijls kwam ik in de mensenwereld, maar de mensen hadden geen enkele achting voor mij omdat ik in mijn eigen persoon in de wereld was gekomen; in plaats daarvan deed eenieder wat die zelf wilde, op zoek naar een uitweg voor zichzelf. Ze weten niet dat elke weg onder de hemel uit mijn handen komt! Ze weten niet dat alles onder de hemel onderworpen is aan mijn raadsbesluit! Wie van jullie durft wrok in zijn hart te koesteren? Wie van jullie daagt me lichtvaardig uit om een regeling te treffen? Ik ben gewoon rustig bezig geweest met mijn werk te midden van de mensheid, dat is alles. Als ik tijdens mijn incarnatie geen medelijden had gehad met de zwakte van de mens, dan zou de hele mensheid, alleen al vanwege mijn incarnatie, doodsbang zijn geworden en als gevolg daarvan in Hades zijn gevallen. Alleen omdat ik mijzelf heb vernederd en mijzelf heb verborgen, is de mensheid aan een catastrofe ontsnapt, ontkomen aan mijn straf en heeft op deze manier de dag van vandaag bereikt. Bedenkend hoe moeilijk het was om de dag van vandaag te bereiken, zouden jullie de morgen die nog moet komen niet meer moeten koesteren?

8 maart 1992

Hoofdstuk 13

Binnen de proclamaties van mijn stem ligt een aantal van mijn bedoelingen verborgen, maar de mens kent en begrijpt hier niets van en blijft mijn woorden van buitenaf ontvangen en volgen, zonder zich mijn hart te kunnen realiseren of mijn wil aan te voelen vanuit mijn woorden. Heeft iemand het begrepen, zelfs als ik mijn woorden duidelijk heb gemaakt? Vanuit Sion ben ik tot de mensheid gekomen. Omdat ik mij in normale menselijkheid en in de huid van een mens heb gehuld, kennen mensen mij alleen van de buitenkant, maar ze kennen niet het leven dat in mij is, noch erkennen zij de God van de Geest en ze kennen alleen de man van vlees. Zou het kunnen zijn dat de echte God het niet waard is om te proberen Hem te leren kennen? Zou het kunnen dat de echte God het niet waard is dat je moeite doet om hem te ‘ontleden’? Ik heb een hekel aan de verdorvenheid van het hele menselijke ras, maar ik heb medelijden met hun zwakheid. Ik behandel ook de oude natuur van het hele menselijke ras. Als een van mijn mensen in China, zijn jullie dan ook geen deel van het menselijk ras? Onder al mijn mensen en onder al mijn zonen, dat wil zeggen, van degenen die ik heb gekozen uit het hele menselijke ras, behoren jullie tot de laagste groep. Om deze reden heb ik de grootst mogelijke energie aan jullie besteed, de grootst mogelijke inspanning. Koesteren jullie niet nog steeds het gezegende leven dat je vandaag geniet? Zijn jullie nog steeds je hart aan het verharden om tegen mij te rebelleren en zijn jullie nog steeds gesteld op jullie eigen plannen? Zonder mijn voortdurende medelijden en liefde, zou de hele mensheid al lang geleden gevangen zijn genomen door Satan en veranderd zijn in ‘heerlijke hapjes’ in zijn mond. Tegenwoordig zijn, onder alle mensen, degenen die zich echt voor mij inzetten en oprecht van mij houden nog steeds zeldzaam genoeg om op de vingers van één hand te worden geteld. Zou vandaag de titel van ‘mijn volk’ al jullie persoonlijk eigendom kunnen zijn? Is jullie geweten simpelweg ijskoud geworden? Zijn jullie het echt waard om het volk te worden die ik nodig heb? Als ik terugdenk aan het verleden en vandaag opnieuw kijk, wie van jullie heeft mijn hart tevredengesteld? Wie van jullie heeft oprechte zorg getoond voor mijn bedoelingen? Had ik jullie niet aangespoord, dan waren jullie nog steeds niet ontwaakt, maar zouden jullie als bevroren zijn gebleven en, opnieuw, als in een winterslaap.

Te midden van de kolkende golven ziet de mens mijn toorn; in de tuimelende wirwar van donkere wolken zijn de mensen doodsbang en weten niet waarheen ze moeten vluchten, alsof ze bang zijn dat het onweer en de regen hen weg zullen vegen. Dan, nadat de wervelende sneeuwstorm voorbij is gedreven, verandert hun stemming gemakkelijk en lichtvoetig terwijl ze genieten van het mooie landschap van de natuur. Maar wie van hen heeft op zulke momenten ooit de grenzeloze liefde ervaren die ik de mensheid toedraag? In hun hart is alleen mijn figuur, maar niet de essentie van mijn Geest: zou het kunnen dat de mens mij niet openlijk tart? Als de storm voorbij is gegaan, is de hele mensheid als nieuw, als na loutering door middel van beproevingen, hebben ze weer licht en leven. Hebben jullie ook niet het geluk gehad om, na de slagen te hebben doorstaan die ik jullie heb toegebracht, de dag van vandaag te beleven? Maar wanneer vandaag over is en morgen komt, zullen jullie dan in staat zijn de zuiverheid te behouden die volgde op de stortbui? Zullen jullie in staat zijn de devotie te houden die volgde op jullie loutering? Zullen jullie in staat zijn de gehoorzaamheid van vandaag behouden? Kan jullie toewijding standvastig en onveranderlijk blijven? Is dit zeker weten geen eis die het vermogen van de mens te boven gaat? Ik leef dag in dag uit met mensen en ga met hen om te midden van de mensheid, maar niemand heeft dit ooit opgemerkt. Als de leiding van mijn Geest er niet zou zijn, wie van de hele mensheid zou dan nog steeds bestaan in de huidige tijd? Zou het kunnen dat ik overdrijf, wanneer ik zeg dat ik leef en handel in het gezelschap van mensen? In het verleden zei ik: “Ik schiep de mensheid en leidde de hele mensheid en voerde het bevel over de hele mensheid”; was dit dan niet zo? Zou het kunnen dat jullie ervaring met deze dingen onvoldoende is? Alleen al de uitdrukking ‘dienstdoener’ zou voldoende moeten zijn om levenslang moeite te doen om te verklaren. Zonder feitelijke ervaring zou een mens mij nooit leren kennen, hij zou nooit in staat zijn om mij te leren kennen door mijn woorden. Maar vandaag ben ik persoonlijk in jullie midden gekomen: zal dit jullie begrip soms niet nog sterker ten goede komen? Is mijn vleeswording soms ook geen redding voor jou? Als ik niet in eigen persoon tot de mensheid was afgedaald, zou dan het hele menselijke ras niet al lang geleden doordrongen zijn geweest van opvattingen, ofwel Satans bezit zijn geworden, omdat waar jij in gelooft slechts het beeld van Satan is en niets te maken heeft met God Zelf. Is dit niet mijn redding?

Wanneer Satan voor mij staat, wijk ik niet terug voor zijn woeste wreedheid en ben ik ook niet bang voor zijn afschuwelijkheid: ik negeer het eenvoudigweg. Wanneer Satan mij verzoekt, kijk ik door zijn bedrog heen, waardoor hij wegglijdt in schaamte en vernedering. Wanneer Satan met mij strijdt en probeert mijn uitverkoren volk weg te rukken, trek ik in mijn vlees ten strijde; en in mijn vlees ondersteun en herder ik mijn volk, zodat zij niet gemakkelijk vallen of verdwalen en ik leid ze in elke stap op het pad. En wanneer Satan zich terugtrekt na de nederlaag, zal ik verheerlijkt zijn in mijn volk en zal mijn volk een prachtige en weerklinkend getuigenis van mij hebben gegeven. Daarom neem ik de contrasten in mijn plan van management op en gooi ze voor eens en altijd in de bodemloze put. Dit is mijn plan, dit is mijn werk. In jullie levens kan er een dag komen waarop je een dergelijke situatie zult tegenkomen: zou je gewillig toestaan dat je gevangen wordt door Satan, of laat je toe dat ik je krijg? Dit is je eigen lot en je moet het zorgvuldig overwegen.

Het leven in het koninkrijk is het leven van de mensen en God Zelf. De hele mensheid valt onder mijn zorg en bescherming en allen zijn verwikkeld in een gevecht tot aan de dood met de grote rode draak. Om dit laatste gevecht te winnen, om de grote rode draak af te maken, zouden alle mensen hun hele wezen aan mij in mijn koninkrijk moeten opofferen. Het ‘koninkrijk’ waarover hier wordt gesproken, heeft betrekking op een leven dat onder de rechtstreekse heerschappij van goddelijkheid wordt geleefd, waarin de hele mensheid rechtstreeks door mij wordt geleid, rechtstreeks door mij wordt getraind, zodat de levens van de hele mensheid, hoewel die dan nog steeds op aarde zijn, als in de hemel zijn – een ware realisatie van het leven in de derde hemel. Hoewel ik in mijn vlees ben, lijd ik niet aan de beperkingen van het vlees. Zo vaak ben ik te midden van de mensheid gekomen om naar zijn gebeden te luisteren en zo vaak heb ik, wandelend onder de mensen, genoten van hun lof; al zijn menselijke wezens zich nooit bewust geweest van mijn bestaan, ik ga toch nog steeds op deze manier te werk. In mijn woonplaats, de plaats waar ik verborgen ben – hoe dan ook, in deze woonplaats van mij, heb ik al mijn vijanden verslagen; in mijn woonplaats heb ik echte ervaring opgedaan van leven op aarde; in mijn woonplaats observeer ik ieder woord en iedere daad van de mens en ik waak en regeer over het hele menselijke ras. Als de mensheid bekommernis zou kunnen voelen voor mijn intenties, waarbij ze mijn hart tevredenstellen en mij behagen, dan zou ik zeker de hele mensheid zegenen. Is dit niet wat ik van plan ben voor de mensheid?

Terwijl de mensheid in coma ligt, is het alleen door de slagen van mijn donder dat mensen uit hun dromen worden gewekt. En wanneer ze hun ogen openen, worden velen in deze ogen gekwetst door deze ontploffingen van koude straling, tot ze hun richtingsgevoel verliezen en niet meer weten waar ze vandaan komen of waarheen ze gaan. De meeste mensen worden getroffen door de laserachtige stralen en als gevolg daarvan storten ze in elkaar onder de storm, hun lichamen worden weggevaagd door de stromende bergstromen, zonder een spoor na te laten. In het licht zijn de overlevenden eindelijk in staat mijn aangezicht duidelijk te zien en pas dan komen ze iets te weten over mijn uiterlijke verschijning, tot het punt waarop ze mij niet langer recht in het gezicht durven te kijken, diep bevreesd opdat ik niet mijn tuchtiging en vervloekingen nogmaals op hun vlees laat komen. Zoveel mensen breken in tranen uit en wenen bitter; zovelen vallen in diepe wanhoop; zovelen vormen rivieren met hun bloed; zovelen worden lijken die op allerlei manieren doelloos ronddrijven. Zoveel mensen, die hun eigen plekje vinden in het licht, voelen een plotselinge steek van hartzeer en laten tranen vanwege hun jarenlange ongeluk. Zoveel mensen belijden, daartoe aangezet door het licht, hun onreinheid en besluiten ertoe zich te hervormen. Zoveel mensen, die verblind zijn, zijn al de vreugde van het leven kwijt en hebben als gevolg daarvan geen zin om naar het licht te kijken en blijven dus stagneren, wachtend op hun einde. En Zoveel mensen hijsen de zeilen van het leven en kijken gretig naar hun toekomst onder leiding van het licht. … Wie van de mensheid bevindt zich vandaag de dag niet in deze staat? Wie bestaat er niet in mijn licht? Zelfs als je sterk bent, of hoewel je misschien zwak bent, hoe kan je de komst van mijn licht vermijden?

10 maart 1992

Hoofdstuk 14

Door alle tijden heen is geen mens het koninkrijk binnengegaan en daarom is niemand de genade van het Tijdperk van het Koninkrijk ten deel gevallen. Niemand heeft de Koning van het koninkrijk gezien. Hoewel veel mensen door de illuminatie van mijn Geest over de schoonheid van het koninkrijk hebben geprofeteerd, kennen ze alleen het uiterlijk ervan, maar niet de betekenis. Hoewel het koninkrijk vandaag de dag werkelijkheid wordt op aarde, weet het grootste deel van de mensheid nog steeds niet wat er moet worden bereikt, naar welk rijk de mens uiteindelijk zal moeten worden gebracht gedurende het Tijdperk van het Koninkrijk. Ik vrees dat alle mensen hierover in een staat van verwarring verkeren. Omdat de dag van de volledige realisatie van het koninkrijk nog niet geheel is bereikt, zijn alle mensen in de war en niet in staat om het duidelijk te zien. Mijn werk in goddelijkheid begint formeel met het Tijdperk van het Koninkrijk. Met de officiële start van het Tijdperk van het Koninkrijk, zal mijn gezindheid zich langzaam maar zeker aan de mens beginnen te manifesteren. Op dat moment klinkt formeel de heilige bazuin die alle mensen het begin verkondigt. Wanneer ik formeel mijn macht vestig en regeer als Koning in het koninkrijk, zal ik al mijn volken na verloop van tijd compleet maken. Wanneer alle naties van de wereld in chaos verkeren, juist dan zal mijn koninkrijk worden gevestigd en gevormd, dan zal ik ook transformeren en mij naar het hele universum wenden. In die dagen zullen alle mensen mijn verheerlijkt gezicht zien, mijn ware gelaat. Sinds de schepping van de wereld is het, sinds het verderf van de mensen door Satan tot aan de mate waarin ze tegenwoordig verdorven zijn, aan hun verdorvenheid te danken dat ik, vanuit hun gezichtspunt, steeds meer verborgen raak en steeds moeilijker om te doorgronden. De mens heeft nog nooit mijn ware gezicht gezien, heeft nog nooit rechtstreeks met mij in contact gestaan. Alleen van horen zeggen en in de vorm van mythen was er een ‘mij’ in de menselijke verbeelding. Daarom sluit ik me aan bij de menselijke verbeelding, dat wil zeggen, bij de opvattingen die mensen hebben, om het ‘mij’ van het menselijk denken aan te pakken, om het ‘mij’ dat ze al die talloze jaren hebben gekoesterd, te transformeren. Dat is mijn werkprincipe. Geen enkel mens heeft het door en door kunnen begrijpen. Hoewel de mensen zich voor mij ter aarde hebben geworpen en voor mij kwamen staan om mij te aanbidden, geniet ik niet van zulke menselijke handelingen. Want in hun harten houden ze niet vast aan mijn beeld, maar aan een ander beeld dan dat van mij. En omdat het hun aan begrip ontbreekt ten aanzien van mijn gezindheid, herkennen mensen daarom mijn ware gezicht niet. Dus, als ze zich realiseren dat ze zich tegen mij hebben verzet of mijn bestuurlijke decreten hebben overtreden, zie ik dat nog steeds door de vingers – en daarom ben ik, in hun herinneringen, of een God die mensen eerder genadig is dan tuchtigt, of de God Zelf die niet meent wat Hij zegt. Dit zijn allemaal inbeeldingen die voortkomen uit het menselijk denken, en ze komen niet overeen met de feiten.

Ik sta dag na dag het hele universum te observeren en ik verberg mij nederig in mijn verblijfplaats om het menselijk leven te ervaren en elk menselijk handelen van nabij te onderzoeken. Nooit heeft iemand werkelijk zichzelf voor mij opgeofferd. Niemand heeft ooit de waarheid nagestreefd. Niemand is ooit gewetensvol tegenover mij geweest. Niemand heeft ooit iets aan mij beloofd en zich aan zijn plicht gehouden. Er is niemand die ooit heeft toegestaan dat ik onder hen woonde en mij niet gewaardeerd zoals mensen zijn eigen leven waarderen. Niemand heeft ooit, in de praktische realiteit, alles wat mijn goddelijkheid is gezien; niemand is ooit bereid geweest om in contact te treden met de praktische God Zelf. Als mensen verzwolgen worden door de wateren, red ik ze uit de tot stilstand gekomen wateren en geef ze de kans om opnieuw te leven. Als mensen hun vertrouwen in het leven verliezen, trek ik ze op van de rand van de dood, geef ze de moed om te leven, zodat ze erkennen dat ik het fundament ben van hun bestaan. Als mensen mij ongehoorzaam zijn, zorg ik ervoor dat ze mij leren kennen in hun ongehoorzaamheid. In het licht van de oude natuur van de mensheid en in het licht van mijn genade sta ik hen toe om zich te bekeren en een nieuw begin te maken in plaats van hen ter dood te brengen. Als mensen honger lijden, ruk ik ze bij hun laatste ademtocht weg bij de dood, zodat ze niet ten prooi vallen aan Satans bedrog. Hoe vaak hebben mensen mijn handen niet gezien. Hoe dikwijls hebben zij niet mijn vriendelijke gelaat gezien, mijn lachend gezicht. En hoe dikwijls hebben zij mijn majesteit niet gezien, en mijn toorn. Hoewel de mensheid mij nooit heeft gekend, grijp ik hun zwakten niet aan om onnodige problemen te veroorzaken. Door het lijden van de mensheid te ervaren, voel ik sympathie met de zwakheid van de mens. Alleen wanneer mensen ongehoorzaam en ondankbaar zijn, tuchtig ik hen in verschillende mate.

Ik verberg mijzelf als mensen druk bezig zijn en openbaar mijzelf als ze zich ontspannen. De mensheid denkt dat ik alwetend ben en dat ik God Zelf ben die alle smeekbedes verhoort. De meesten komen voor mij daarom alleen om mijn hulp te zoeken, niet uit verlangen om mij te kennen. Wanneer mensen in de greep van ziekte zijn, roepen ze hartstochtelijk om mij. Wanneer ze tegenspoed ervaren, vertrouwen ze met al hun kracht hun moeilijkheden aan mij toe, om hen van hun lijden te verlossen. Maar niet één mens heeft in toen hij het gemakkelijk had van mij gehouden. Geen enkel mens heeft in tijden van vrede en geluk zijn hand uitgestoken, zodat ik deel kon krijgen aan zijn vreugde. Als hun gezinnetjes gelukkig en gezond zijn, is het al lang zo, dat de mensen mij opzij werpen of de deur voor mij sluiten, en verbieden ze mij om binnen te gaan en te genieten van het gezegende geluk van het gezin. De menselijke geest is te bekrompen, te bekrompen om zelfs maar te houden van een God die zo liefdevol, genadig en benaderbaar is als ik. Hoe vaak werd ik door mensen afgewezen in tijden van vreugdevol lachen. Hoe dikwijls was ik niet een steun voor mensen die struikelden. Hoe vaak ben ik niet door mensen die ziek waren gedwongen om hen te genezen. Hoe wreed is de mensheid! Absoluut onredelijk en immoreel! Zelfs de gevoelens waarmee mensen zouden zijn uitgerust, zijn in hen niet te vinden; ze zijn bijna geheel verstoken van elk spoor van menselijkheid. Denk na over je verleden en vergelijk het met het heden. Zijn jullie aan het veranderen? Speelt het verleden minder een rol in het heden? Of is het verleden nog altijd onveranderd aanwezig?

Bergen en dalen heb ik doorkruist, de hoogtepunten en dieptepunten van de wereld heb ik ervaren. Ik heb gezworven onder de mensen en vele jaren onder hen geleefd, maar de gezindheid van de mensheid lijkt nauwelijks veranderd. En het is alsof de oude natuur van de mens wortel heeft geschoten en in hen is ontsproten. Ze zijn nooit in staat om die oude natuur te veranderen. Ze kunnen hun oorspronkelijke aard slechts marginaal verbeteren. Het is zoals de mensen zeggen: de essentie is niet veranderd, maar de vorm is veel veranderd. De mensen lijken mij allemaal te willen misleiden en te verblinden, om zich er met bluf uit te kunnen redden en mijn waardering te krijgen. Ik bewonder de slimmigheden van mensen niet en besteed er ook geen aandacht aan. Ik ontsteek niet in razernij, maar neem de houding aan van iemand die kijkt maar niet ziet. Ik ben van plan om de mensheid een zekere speelruimte te geven en daarna alle mensen gezamenlijk te behandelen. Als alle mensen waardeloze stakkers zijn die zichzelf niet respecteren, zichzelf niet koesteren, waarom zouden ze mij dan nodig hebben voor hernieuwde genade en liefde? De mensen kennen zichzelf niet, zonder uitzondering. Ze kennen hun gewicht niet. Ze zouden op een weegschaal moeten gaan staan. Mensen slaan geen acht op mij, dus neem ik hen ook niet serieus. Ze schenken mij geen aandacht, dus hoef ik ook niet harder aan hen te werken. Is dat niet het beste van beide werelden? Heb ik jullie, mijn volk, daar niet goed mee beschreven? Wie heeft er niet voor mijn aangezicht een besluit genomen en dat daarna terzijde gelegd? Wie heeft er een besluit voor de lange termijn genomen voor mijn aangezicht, in plaats van steeds maar van alles en nog wat te besluiten? Mensen nemen altijd allerlei goede besluiten in tijden van voorspoed en vergeten ze allemaal weer in tijden van tegenspoed. En dan pakken ze hun besluit op en zetten het voor mijn aangezicht neer. Denken jullie dat ik zo oneerbiedwaardig ben dat ik de rommel aanneem die mensen van de vuilnisbelt hebben opgeraapt? Slechts weinigen houden vast aan hun besluit, slechts weinigen zijn kuis en slechts weinigen bieden mij hun meest kostbare offer. Zijn jullie dan niet hetzelfde? Als jullie niet in staat zijn om je aan je plichten te houden als leden van mijn volk in het koninkrijk, dan zullen jullie door mij verafschuwd en verworpen worden!

12 maart 1992

Hoofdstuk 15

Mensen zijn allemaal wezens met een gebrek aan zelfkennis en ze zijn niet in staat zichzelf te kennen. Hoewel ze zichzelf niet kennen, kennen ze alle anderen op zijn duimpje. Alsof alle anderen eerst door hem geïnspecteerd zijn en zijn goedkeuring hebben verkregen, voordat ze ook maar iets zeggen of doen, en dus alsof hij alle anderen de volledige maat heeft genomen, tot hun psychische toestand aan toe. Alle mensen zijn zo. De mens is nu het Tijdperk van het Koninkrijk ingegaan, maar zijn natuur blijft onveranderd. Tegenover mij doet hij nog zoals ik doe, maar achter mijn rug regelt hij zijn eigen unieke ‘zaakjes’. Zodra dat voorbij is en hij weer voor mij verschijnt, gedraagt hij zich echter als een andere persoon, hij lijkt onverschrokken kalm, beheerst en met een rustige hartslag. Is dat niet juist wat de mens zo verachtelijk maakt? Hoeveel mensen hebben twee totaal verschillende gezichten; één ten overstaan van mij en een ander achter mijn rug om? Hoevelen van hen gedragen zich als een pasgeboren lam ten overstaan van mij, maar veranderen, wanneer zij achter mijn rug staan, in woeste tijgers om vervolgens als vogeltjes te worden die vrolijk in de heuvels rondfladderen? Hoeveel mensen tonen doelgerichtheid en vastberadenheid voor mij? Hoevelen verschijnen voor mij, dorstig en vol verlangen naar mijn woorden zoekend, maar worden die achter mijn rug om beu en zweren ze af, alsof mijn woorden een zware last zouden zijn? Ik ben zo vaak gestopt mijn hoop in de mensheid te stellen, als ik zag hoe het menselijk ras door mijn vijand werd verdorven. Ik heb zo vaak een mens in tranen voor mij zien verschijnen om mij om vergiffenis te vragen, maar vanwege zijn gebrek aan zelfrespect en hardnekkige onverbeterlijkheid heb ik vertoornd mijn ogen gesloten voor zijn handeling, zelfs wanneer zijn hart eerlijk was en zijn bedoelingen oprecht waren. Ik heb zo vaak gezien hoe een mens in staat is in geloof met mij samen te werken en hoe hij, eenmaal voor mij, zich in mijn omarming lijkt te nestelen en de warmte ervan proeft. Ik heb zo vaak de onschuld, levendigheid en lieflijkheid van mijn uitverkoren mensen gezien, en in mijn hart hebben deze zaken mij altijd behaagd. Mensen weten niet hoe ze de voorbeschikte zegen uit mijn handen moeten ervaren, omdat zij noch de uiteindelijke betekenis van gezegend zijn, noch die van lijden kennen. Daarom is de mens verre van eerlijk in zijn zoektocht naar mij. Als er geen morgen was, wie van jullie zou er dan voor mij staan en zo zuiver zijn als opgedwarrelde sneeuw en zo smetteloos als jade? Je liefde voor mij is toch zeker niet iets dat zomaar kan worden ingewisseld voor een heerlijke maaltijd, een chique pak of een exclusieve betrekking en een goed salaris? Of kan het worden ingeruild voor de liefde die anderen voor je hebben? Als iemand een beproeving moet doorstaan is dat toch zeker geen reden om zijn liefde voor mij op te geven? Lijden en tegenspoed zorgen er toch niet voor dat hij klaagt over alles wat ik heb beschikt? Geen mens heeft ooit echt het zwaard in mijn mond gewaardeerd: hij kent slechts de oppervlakkige betekenis ervan zonder dat hij de innerlijke betekenis echt begrijpt. Als mensen echt in staat waren om de scherpte van mijn zwaard te zien, zouden zij zich als ratten naar hun holen haasten. Vanwege hun gevoelloosheid snappen mensen niets van de ware betekenis van mijn woorden en dus hebben ze geen enkel idee hoe geducht mijn woorden zijn, of hoeveel van hun natuur wordt onthuld en over hoeveel van hun verdorvenheid door die woorden geoordeeld wordt. Om deze reden hebben de meeste mensen, op basis van hun halfbakken ideeën over mijn woorden, een lauwe en vrijblijvende houding aangenomen.

Binnen het koninkrijk komen er niet alleen uitspraken uit mijn mond, maar ook betreed ik met mijn voeten plechtig elke plek in alle landen. Op deze manier heb ik over alle onreine en vuile plaatsen gezegevierd, zodat niet alleen de hemel verandert, maar de aarde ook bezig is met verandering en nadien zal worden vernieuwd. Binnen de kosmos schijnt alles als nieuw in de glans van mijn heerlijkheid. Alles krijgt zo een hartverwarmende aanblik die de zintuigen verrukt en de geest van de mensen verheft, alsof het nu bestaat in een hemel voorbij de hemel, zoals het door de menselijke verbeeldingskracht wordt opgevat, niet geschonden door Satan en vrij van de aanvallen van vijanden van buitenaf. In de bovenste uithoeken van het universum nemen de ontelbare sterren op mijn bevel hun plaats aan de sterrenhemel in, en stralen zij in de duistere uren hun licht uit door de astrale regionen. Geen enkel schepsel waagt het om gedachten van weerspannigheid te koesteren, en dus is het gehele universum goed gereguleerd en verkeert het in perfecte orde, geheel overeenkomstig het wezen van mijn bestuurlijke decreten. Dit is nog nooit verstoord, noch is de kosmos ooit verdeeld geweest. Met vliegende sprongen beweeg ik mij boven de sterren en wanneer de zon haar stralen afschiet, veeg ik hun warmte uit en laat enorme vlagen sneeuwvlokken zo groot als ganzenveren uit mijn handen neerdwarrelen. Wanneer ik echter van gedachten verander, smelt al die sneeuw en wordt het tot een rivier, en in een oogwenk ontspringt de lente overal onder de hemel en het gehele landschap op de aarde kleurt smaragdgroen. Ik dwaal boven het uitspansel en onmiddellijk wordt de aarde gehuld in pikzwarte duisternis vanwege mijn gedaante: zonder waarschuwing is de ‘nacht’ aangebroken en over de hele wereld is het zo donker dat je geen hand voor ogen kunt zien. Met de verdwijning van het licht grijpt de mensheid de kans om zich over te geven aan wederzijdse vernietiging, te plunderen en dingen van elkaar te weg te grissen. De naties der aarde vervallen in chaotische onenigheid en raken in een staat van troebele beroering totdat ze reddeloos verloren zijn. Mensen worstelen in hevig lijden, klagen er steen en been over, bewenen zich jammerlijk, verlangen ernaar dat het licht opnieuw opeens naar de wereld van de mens komt, zodat daardoor de duistere dagen ten einde komen en de levenskracht die ooit bestond hersteld wordt. Maar ik heb al lang geleden de mens van me afgeschud om nooit meer medelijden met hem te hebben vanwege de misstanden in de wereld. Al lang heb ik alle mensen op aarde verafschuwd en afgewezen, mijn ogen voor de omstandigheden op de aarde gesloten, mijn gezicht afgewend van elke actie, elke beweging van de mens, en niet meer genoten van zijn kinderlijke onschuld. Ik ben aan een ander plan begonnen om de wereld opnieuw te scheppen, zodat deze nieuwe wereld tijdig herboren wordt en niet langer in ellende ondergedompeld hoeft te zijn. Hoeveel vreemdsoortige staten onder de mensheid wachten op mij totdat ik hun rechten herstel, hoeveel fouten zal ik persoonlijk moeten voorkomen, hoeveel stof moet ik opvegen, hoeveel mysteries zal ik nog moeten ontsluieren: de gehele mensheid wacht op mij en verlangt naar mijn komst.

Op aarde ben ik de praktische God Zelf in de harten van de mensen; in de hemel ben ik de Meester van alle schepselen. Ik heb bergen beklommen en rivieren doorwaad, en te midden van de mensheid ben ik verschenen en verdwenen. Wie durft zich openlijk tegen de praktische God Zelf te verzetten? Wie durft weg te breken van de soevereiniteit van de Almachtige? Wie durft zonder enige zweem van twijfel te beweren dat ik in de hemel ben? Bovendien, wie durft te beweren dat ik mij onweerlegbaar op aarde bevind? Helemaal niemand onder de mensen is in staat om in detail weer te geven op welke plaatsen ik mij bevind. Kan het zijn dat ik de bovennatuurlijke God Zelf ben, wanneer ik in de hemel ben? Kan het zijn dat ik de praktische God Zelf ben, wanneer ik op aarde ben? De vraag of ik al dan niet de praktische God Zelf ben, kan beslist niet worden beantwoord door het feit dat ik de Heerser van de hele schepping ben of het feit dat ik het lijden van de menselijke wereld ervaar, of wel soms? Als dat het geval was, zouden mensen dan niet onwetend zijn zonder dat daar nog enige hoop voor was? Ik ben in de hemel; ik ben ook op de aarde; ik behoor tot de ontelbare dingen van de schepping en ook tot de ontelbare mensen. De mens kan me elke dag aanraken; sterker nog, hij kan me elke dag zien. Voor de mensheid lijk ik soms verscholen en soms zichtbaar te zijn, lijk ik werkelijk te bestaan, en toch lijk ik ook niet te bestaan. In mij schuilen mysteries die voor de mens niet te doorgronden zijn. Het is alsof alle mensen mij door een microscoop afspeuren om nog meer mysteries in mij te ontdekken, in de hoop daarmee het ongemakkelijke gevoel uit hun hart te verjagen. Maar zelfs al zouden ze een fluorescoop gebruiken, hoe zou de mensheid de geheimen kunnen ontdekken die in mij verscholen liggen?

Wanneer mijn volk door wat ik doe samen met mij verheerlijkt wordt, zal de schuilplaats van de grote rode draak worden opgegraven, en alle modder en vuil zullen geheel worden weggevaagd. En het vervuilde water, verzameld gedurende talloze jaren, zal opdrogen door mijn brandend vuur en niet langer bestaan. Dan zal de grote rode draak vergaan in de poel van vuur en zwavel. Zijn jullie echt bereid om onder mijn liefhebbende zorg te blijven zodat jullie niet door de draak worden gegrepen? Haten jullie zijn bedrieglijke listen echt? Wie kan een standvastige getuige voor mij zijn? Wie kan omwille van mijn naam, omwille van mijn Geest, en omwille van mijn gehele managementplan, al zijn kracht inzetten? In deze tijd waarin het koninkrijk in de mensenwereld is, ben ik persoonlijk onder de mensen gekomen. Als dat niet zo was, zou er dan iemand voor mij onverschrokken het slagveld kunnen betreden? Opdat het koninkrijk vorm kan krijgen, opdat mijn hart tevreden kan zijn, en nogmaals, opdat mijn dag komt, opdat de tijd komt dat de ontelbare dingen in de schepping herboren worden en overvloedig groeien, opdat de mens gered kan worden uit de zee van het lijden, opdat de dag van morgen komt, en opdat die dag wonderbaarlijk zal zijn en zal bloeien en gedijen, en nogmaals, opdat de vreugde van de toekomst er zal zijn, om dit alles streeft de gehele mensheid hier met alle kracht naar en spaart ze niets in haar zelfopoffering voor mij. Is dit geen teken dat de overwinning al van mij is, en een teken dat mijn plan voltooid is?

Hoe langer de mens in laatste dagen leeft, hoe meer hij de leegte van de wereld voelt en des te minder moed hij heeft om zijn leven te leven. Daarom zijn talloze mensen teleurgesteld gestorven, zijn talloze anderen teleurgesteld in hun zoektocht, en lijden talloze anderen doordat ze zich door Satan laten manipuleren. Ik heb zoveel mensen gered, zovelen geholpen, en mensen die van het licht weg dwaalden heb ik zo vaak teruggebracht naar een verlichte plek, opdat ze mij in het licht zouden kennen en te midden van het geluk van mij zouden kunnen genieten. Vanwege de komst van mijn licht groeit de aanbidding in het hart van de mensen die in mijn koninkrijk leven, want ik ben een God die door de mensheid bemind kan worden, een God aan wie de mensheid zich in innige hechting vastklampt; en de mensheid wordt vervuld met een blijvende indruk van mijn wezen. Toch begrijpt uiteindelijk niemand of dit het werk van de Geest is of een functie van het vlees. Het zou mensen een heel leven kosten om slechts dit ene ding tot in de kleinste details te ervaren. De mensen hebben mij nooit in het diepst van hun hart veracht; het is eerder zo dat zij zich in het diepst van hun geest aan mij vastklampen. Mijn wijsheid vergroot hun eerbied, de wonderen die ik verricht zijn een lust voor hun oog, mijn woorden laten hen duizelen en toch koesteren zij ze innig. Mijn werkelijkheid laat mensen met de mond vol tanden staan; ze blijven stomverbaasd en perplex achter, en toch zijn ze bereid het allemaal te accepteren. Is dit niet precies de maat van de mens zoals hij waarlijk is?

13 maart 1992

Hoofdstuk 16

Er is zoveel dat ik tegen de mens wil zeggen, zoveel dingen die ik hem moet vertellen. Maar het acceptatievermogen van de mens schiet zeer tekort; de mens kan mijn woorden niet volledig begrijpen overeenkomstig wat ik hem bied. Hij begrijpt slechts één aspect, maar blijft onwetend van de andere aspecten. Toch dood ik de mens niet vanwege zijn machteloosheid en evenmin bedroeft zijn zwakte mij. Ik doe gewoon mijn werk en spreek zoals ik altijd heb gedaan, ook al begrijpt de mens mijn wil niet. Wanneer de dag komt, zullen mensen mij diep in hun hart kennen en mij in hun gedachten houden. Mijn vertrek van deze aarde zal precies het moment zijn waarop ik de troon in het hart van de mens bestijg. Dat wil zeggen: wanneer alle mensen mij kennen. Zo zal het ook zijn wanneer mijn zonen en volk over de aarde regeren. Degenen die mij kennen, zullen zeker de steunpilaren van mijn koninkrijk worden. Niemand dan zij zullen in aanmerking komen om in mijn koninkrijk te regeren en macht uit te oefenen. Allen die mij kennen, zijn door mijn wezen bezeten en in staat om onder alle mensen mij na te leven. Het maakt me niet uit in welke mate de mens mij kent: niemand kan mijn werk op welke manier dan ook verstoren. De mens kan mij evenmin hulp bieden en niets voor mij doen. De mens kan mijn leiding alleen volgen in mijn licht en mijn wil in dit licht zoeken. Mensen hebben tegenwoordig kwalificaties en denken dat ze voor mij kunnen paraderen en zonder enige terughoudendheid met me kunnen lachen en grappen maken. Ze spreken me als hun gelijke aan. Toch kent de mens mij nog steeds niet. Hij denkt nog steeds dat we gelijk van aard zijn, dat we allebei van vlees en bloed zijn en allebei in de mensenwereld wonen. Zijn eerbied voor mij is te gering. Hij heeft eerbied voor mij wanneer hij voor mij staat, maar hij is niet in staat om mij voor de Geest te dienen. Voor de mens is het alsof de Geest helemaal niet bestaat. Geen mens heeft de Geest daardoor dan ook ooit gekend. Mensen zien in mijn vleeswording alleen een lichaam van vlees en bloed, de Geest van God bespeuren zij niet. Kan mijn wil echt op die manier tot stand worden gebracht? Mensen zijn er echt bedreven in om mij te misleiden. Ze lijken wel speciaal door Satan te zijn opgeleid om mij voor de gek te houden. Toch doet Satan mij niets. Ik gebruik mijn wijsheid nog steeds om de hele mensheid te overwinnen en om de verderver van de hele mensheid te verslaan. Zo kan mijn koninkrijk op aarde worden gevestigd.

Er zijn mensen die geprobeerd hebben de omvang van de sterren of de uitgestrektheid van de ruimte te bepalen. Toch heeft hun onderzoek nooit iets opgeleverd. Ze kunnen zich alleen maar uit frustratie voor het hoofd slaan en toegeven dat het ze niet lukt. Als ik alle mensen zo bezie en de dynamiek van de mens in zijn falen aanschouw, zie ik niemand die volkomen van mij overtuigd is, niemand die mij gehoorzaamt en zich aan mij onderwerpt. Wat heeft de mens toch wilde ambities! Toen het gehele oppervlak van de wereld in duisternis gehuld was, begon ik onder de mens de bitterheid van de wereld te proeven. Mijn Geest gaat de hele wereld rond en beschouwt het hart van alle mensen. Zo overwin ik ook de mensheid in mijn vleesgeworden vlees. De mens ziet mij niet, want hij is blind. De mens kent mij niet, want hij is gevoelloos geworden. De mens weerstaat mij, want hij is ongehoorzaam. De mens komt zich voor mij buigen, want ik heb hem overwonnen. De mens leert mij liefhebben, want ik ben inherent de liefde van de mens waardig. De mens leeft mij na en manifesteert mij, want mijn macht en mijn wijsheid maken hem naar mijn hart. Ik heb een plek in het hart van de mens, maar ik heb de liefde van de mens voor mij in zijn geest nooit ontvangen. Er zijn in de geest van de mens inderdaad dingen die hij boven al het andere liefheeft, maar daar hoor ik niet bij. De liefde van de mens is dan ook als een zeepbel: de wind voert hem mee, hij knapt en je ziet hem nooit weer. Ik ben altijd constant en onveranderlijk geweest in mijn houding jegens de mens. Had iemand onder de mensen dat ook kunnen doen? In de ogen van de mens ben ik zo ontastbaar en onzichtbaar als lucht. Daarom zoeken de meeste mensen alleen in het oneindige uitspansel, op de woeste zee, op het kalme meer, of in lege letters en doctrines. Niemand kent het wezen van de mensheid en al helemaal niemand kan iets zeggen over het mysterie in mij. Ik vraag dan ook niet dat de mens de hoogste normen bereikt die ik naar hun idee van hen vereis.

Door mijn woorden vallen bergen om, stromen wateren terug, onderwerpt de mens zich en beginnen meren zonder ophouden te stromen. Hoewel de kolkende zeeën zwiepend naar de hemel reiken, worden die zeeën door mijn woorden zo kalm als het oppervlak van een meer. Woeste stormen gaan op het minste gebaar van mijn hand direct liggen en verdwijnen voor mijn aangezicht. De rust keert dan onmiddellijk in de mensenwereld terug. Maar wanneer mijn toorn ontbrandt, worden de bergen meteen uiteengereten, begint de grond meteen te schudden, droogt het water meteen op en krijgt de mens meteen met rampspoed te maken. Wegens mijn toorn schenk ik geen aandacht aan het gekrijs van de mens. Ik schiet ze niet te hulp op hun smeekbede, want mijn woede is ontstoken. Wanneer ik onder de hemelen ben, zijn de sterren nog nooit door mijn tegenwoordigheid in paniek geraakt. Integendeel, ze stoppen hun hart in hun werk voor mij, zodat ik ze met meer licht bekleed en ze nog helderder laat schijnen, zodat ze grotere glorie voor mij winnen. Hoe helderder de hemelen, hoe donkerder de wereld eronder. Heel veel mensen hebben geklaagd dat mijn bepalingen niet van nut zijn en velen hebben mij verlaten om hun eigen koninkrijk op te bouwen. Daarmee verraden ze mij en proberen ze de staat van duisternis om te keren. Maar wie heeft dit bewerkstelligd door zijn besluit? En wie is in zijn besluit geslaagd? Wie kan omkeren wat mijn hand heeft ingesteld? Wanneer de lente zich over het land verspreidt, zend ik heimelijk en onopvallend licht naar de wereld. Zo krijgt de mens op aarde opeens een gevoel van frisheid in de lucht. Toch dek ik op dat moment de ogen van de mens toe, zodat hij alleen een mist boven de grond ontwaart, en alle mensen en dingen vaag ziet. Het enige wat mensen kunnen tot zichzelf zuchten en daarbij denken: waarom duurde het licht maar even? Waarom geeft God de mens alleen mist en vaagheid? De mist verdwijnt ogenblikkelijk in de wanhoop van mensen, maar wanneer ze een sprankje licht ontwaren, laat ik een regenvloed op hen neerkomen. Ik laat hun trommelvliezen knappen door de onweersbui terwijl ze slapen. In hun paniek hebben ze geen tijd om te schuilen en worden ze door de stortbui bedolven. Alle dingen onder de hemelen worden in een oogwenk schoongewassen te midden van mijn brandende toorn. Mensen klagen niet langer over de hevige regen en in hen allen ontstaat er eerbied. Door deze plotselinge stortvloed van regen verdrinken de meeste mensen door het water dat uit de lucht naar beneden komt en blijven ze als lijken in het water liggen. Ik bezie de hele aarde en zie dat velen ontwaken. Ik zie dat velen zich bekeren, dat velen zoeken in kleine bootjes naar de bron van de wateren, dat velen zich voor mij neerbuigen en mij om vergeving vragen, dat velen het licht hebben gezien, dat velen mijn aangezicht hebben gezien, dat velen de moed hebben om te leven en dat de hele wereld is getransformeerd. Na deze hevige regenvloed zijn alle dingen weer zoals ze in mijn gedachten waren en zijn ze niet langer ongehoorzaam. Het land is binnen de kortste keren gevuld met gelach, overal op aarde is er een lovende sfeer en overal is mijn heerlijkheid te vinden. Mijn wijsheid is overal op aarde en in het hele universum. De vruchten van mijn wijsheid zijn onder alle dingen te vinden en de meesterwerken van mijn wijsheid zijn overvloedig onder alle mensen aanwezig. Alles is als alle dingen in mijn koninkrijk en alle mensen wonen vredig onder mijn hemelen zoals de schapen in mijn weiden. Ik beweeg mij boven alle mensen en waak overal. Niets ziet er ooit oud uit en niemand is zoals hij vroeger was. Ik rust op de troon, boven het hele universum leun ik achterover en ik ben volkomen tevreden, want alle dingen hebben hun heiligheid herwonnen. Ik kan weer vredig in Sion verblijven en de mensen op aarde kunnen onder mijn leiding sereen en tevreden leven. Alle mensen beheren alles in mijn hand, alle mensen hebben hun eerdere intelligentie en oorspronkelijke verschijning teruggekregen. Ze zijn niet meer met stof bedekt, maar zijn in mijn koninkrijk zo heilig als jade, ieder met een gezicht als dat van de heilige in het hart van de mens, want mijn koninkrijk is onder de mens gevestigd.

14 maart 1992

Hoofdstuk 17

Mijn uitspraken razen als de donder en werpen licht naar alle richtingen en op de gehele aarde, en te midden van donder en bliksem wordt de mensheid neergeslagen. Niemand heeft ooit standgehouden te midden van donder en bliksem; de meeste mensen zijn doodsbenauwd wanneer mijn licht verschijnt en weten niet wat ze moeten doen. Wanneer een sprankje licht in het oosten gloort, raken veel mensen onder de indruk van dit zwakke schijnsel en ontwaken ze direct uit hun illusies. Toch heeft niemand ooit beseft dat de dag is aangebroken waarop mijn licht op de aarde neerdaalt. De meeste mensen zijn verbijsterd door de plotselinge verschijning van het licht, en sommigen van hen observeren met een blik van nieuwsgierige fascinatie de bewegingen van het licht en de richting van waaruit het nadert. Anderen staan met hun gezicht naar het licht gekeerd klaar voor een helderder begrip van de bron ervan. Hoe het ook zij, heeft iemand ooit ontdekt hoe kostbaar het licht van vandaag is? Is het iemand ooit gaan dagen hoe uniek het licht van vandaag is? De meeste mensen zijn enkel maar verbijsterd; door het licht worden hun ogen aangetast en worden ze in de modder geworpen. Men zou kunnen zeggen dat onder dit schimmige licht de aarde met wanorde is bedekt. Dat is een treurig gezicht, niet om aan te zien. Het wekt zelfs enorme melancholie op bij wie er goed naar kijkt. Hieruit maakt men op dat de mensheid wanneer het licht het sterkst is, vanwege de toestand van de aarde, minder goed voor mijn aangezicht kan staan. De mensheid bevindt zich in de straling van het licht. Nogmaals, de hele mensheid bevindt zich in het heil van het licht, maar ook in de kwetsende invloed ervan. Is er iemand die zich niet in de dodelijke werking van het licht bevindt? Is er iemand die aan het brandende licht kan ontsnappen? Ik heb het hele universum doorgewandeld en de zaden van mijn Geest met mijn handen uitgestrooid, zodat ik de hele mensheid op aarde daarmee raak. Ik kijk vanuit de hoogste hoogte uit de hemel op de gehele aarde neer. Ik aanschouw de groteske en fantastische verschijnselen van de schepselen op aarde. Het oppervlak van de oceaan lijkt door de schok van een aardbeving te zijn getroffen. Zeevogels vliegen her en der, op zoek naar vissen om op te slokken. De zeebodem blijft intussen in onwetendheid, en de dingen die aan de oppervlakte gebeuren kunnen onmogelijk tot het bewustzijn ervan doordringen, want de bodem van de oceaan is zo sereen als de derde hemel. Hier leven dingen groot en klein in harmonie samen, zonder ooit in ‘conflicten van mond en tong’ te verzanden. Onder de legio bizarre en eigenaardige verschijnselen valt het de mensheid het moeilijkst om mij te behagen. Ik heb de mens een te hoge positie gegeven, en dus is zijn ambitie te groot en in zijn ogen is er altijd enige mate van ongehoorzaamheid te bespeuren. In mijn discipline van de mens, in mijn oordeel jegens hem, heb ik veel gestoken wat nauwgezet is, veel wat welwillend is, maar daar heeft de mensheid geen flauw benul van. Ik heb geen mens ooit grof behandeld. Ik heb alleen gepaste correcties uitgevoerd wanneer de mensheid ongehoorzaam was geweest en alleen gepaste hulp geboden wanneer hij zwak was. Maar wanneer de mensheid zich afzijdig van mij houdt en bovendien Satans misleidende strategieën toepast om tegen mij in opstand te komen, zal ik de mensen onverwijld uitroeien en hun niet opnieuw een kans overlaten om hun vaardigheden groots voor mijn aangezicht uit te meten, zodat ze op het aardoppervlak niet langer pompeus kunnen opscheppen en anderen koeioneren.

Ik wend mijn gezag op de aarde aan en ontvouw mijn werk in zijn geheel. Alles in mijn werk wordt weerspiegeld op het aardoppervlak. De mensheid heeft op aarde nooit mijn bewegingen in de hemel kunnen vatten, noch de banen en paden van mijn Geest uitputtend kunnen overpeinzen. De meeste mensen vatten alleen de details die buiten de geest liggen, en zijn niet in staat om de feitelijke toestand van de geest te begrijpen. De eisen die ik aan de mensheid stel, komen niet van de vage ik die in de hemel is, of van de onvoorstelbare ik die op de aarde is; ik stel gepaste eisen volgens de gestalte van de mens op aarde. Ik heb nooit iemand in moeilijkheden gebracht en evenmin ooit iemand gevraagd om ‘zijn bloed uit te gieten’ voor mijn welbehagen – zouden mijn eisen beperkt kunnen zijn tot alleen dergelijke omstandigheden? Wie van de talrijke schepselen op aarde onderwerpt zich niet aan de beschikking van de woorden in mijn mond? Wie van deze schepselen kan voor mijn aangezicht verschijnen en niet volledig worden verbrand door mijn woorden en mijn brandende vuur? Wie van deze schepselen durft in trotse verrukking voor mijn aangezicht te ‘paraderen’? Wie van deze schepselen buigt zich niet voor mij neer? Ben ik de God die de schepping alleen maar het zwijgen oplegt? Van de legio dingen in de schepping kies ik die dingen die aan mijn intentie voldoen. Van de talrijke mensen die deel uitmaken van de mensheid kies ik wie om mijn hart geeft. Ik kies de beste van alle sterren en voeg daarmee een zwak straaltje licht toe aan mijn koninkrijk. Ik wandel over de aarde en verspreid mijn aangename geur overal en op elke plek laat ik mijn vorm na. Iedere plek weergalmt met het geluid van mijn stem. Overal blijven mensen stilstaan bij de prachtige taferelen van gisteren, want de hele mensheid denkt aan het verleden …

De hele mensheid verlangt ernaar om mijn gezicht te zien, maar wanneer ik in eigen persoon naar de aarde afdaal, zijn ze allemaal tegen mijn komst en verbannen ze de komst van het licht, alsof ik de vijand van de mens in de hemel ben. De mens begroet mij met een defensieve flikkering in zijn ogen en blijft voortdurend op zijn hoede, ontzettend bang dat ik wellicht andere plannen voor hem heb. Mensen beschouwen mij als een onbekende vriend, daarom hebben zij het gevoel alsof ik de intentie koester om ze lukraak te vermoorden. In de ogen van de mens ben ik een dodelijke tegenstander. De mens heeft mijn warmte weliswaar geproefd ten tijde van rampspoed, maar blijft nog steeds mijn liefde niet kennen. Hij wil mij nog steeds afweren en mij trotseren. Ik ben geenszins van plan om actie tegen hem te ondernemen vanwege zijn toestand. Integendeel, ik omring de mens met omhelzende warmte, vul zijn mond met zoetheid en stop het nodige voedsel in zijn maag. Maar wanneer mijn brandende toorn de bergen en rivieren schudt, zal ik de mens wegens zijn lafheid niet langer van deze verschillende vormen van hulp voorzien. Op dat moment zal mijn grimmigheid toenemen en ontzeg ik alle levende wezens een kans om zich te bekeren. Ik zal al mijn hoop voor de mens laten varen en de vergelding uitdelen die hij zo ruimschoots verdient. Op dat moment zal de donder razen en de bliksem flitsen, alsof de golven van de oceaan woest tekeer gaan, alsof tienduizenden bergen in elkaar storten. De mens wordt als gevolg van haar opstandigheid door de donder en bliksem geveld, en andere schepselen worden door de donderslagen en bliksem weggevaagd En het hele universum vervalt abrupt tot chaos en de schepping kan de oer-adem van het leven niet herstellen. De talloze horden mensen kunnen niet aan het gebulder van de donder ontkomen. Horde na horde mensen tuimelen om, te midden van bliksemschichten in de kolkende stroom om te worden weggevoerd door krachtige stromingen die van de bergen af gutsen. Plotseling verzamelt zich de wereld van de ‘mensen’ op de plaats van ‘bestemming’ van de mens. Lijken dobberen op het oppervlak van de oceaan. De hele mensheid verwijdert zich ver van mij wegens mijn toorn, want de mens heeft tegen de essentie van mijn Geest gezondigd, en zijn opstandigheid heeft mij beledigd. Maar op de plaatsen zonder water genieten andere mensen nog steeds, met gelach en gezang, van de zekere beloften die ik aan hen gedaan heb.

Wanneer de mensen stil zijn, zend ik een straaltje licht voor hun ogen. Daarop worden mensen helder van geest en kijken ze helder uit de ogen. Ze willen niet langer zwijgen en roepen aldus meteen geestelijke gevoelens op in hun hart. Zodra dit gebeurt, wordt de hele mensheid weer tot leven gebracht. Alle mensen zetten hun onuitgesproken grieven opzij en komen voor mijn aangezicht. Ze hebben nog een kans op overleving verdiend door de woorden die ik verkondig. Alle mensen wensen namelijk op de aarde te leven. Maar wie onder hen heeft ooit de intentie gehad omwille van mij te leven? Wie onder hen heeft ooit prachtige dingen in zichzelf ontdekt die hij mij aanbiedt om mij een plezier te doen? Wie onder hen heeft ooit mijn verleidelijke geur ontdekt? Alle mensen bestaan uit grove en ongeraffineerde dingen: aan de buitenkant lijken ze oogverblindend, maar hun essentie is niet om mij oprecht lief te hebben, omdat er in de diepe krochten van het mensenhart namelijk nooit ook maar één element van mij is geweest. De mens schiet al te zeer tekort. Vergelijk ik hem met mijzelf, dan lijkt dat een kloof te onthullen die even groot is als tussen de aarde van de hemel. Toch tref ik niet de zwakke en kwetsbare plekken, evenmin lach ik hem uit vanwege zijn tekortkomingen. Mijn handen zijn al duizenden jaren op aarde aan het werk en al die tijd hebben mijn ogen over de gehele mensheid gewaakt. Toch heb ik nooit ook maar één mensenleven in beslag genomen om er als speelgoed mee te spelen. Ik observeer de pijnen die de mens te verduren heeft gekregen en begrijp de prijs die hij heeft betaald. Terwijl hij voor mij staat, wil ik de mens niet onverhoeds grijpen om hem te tuchtigen, noch wil ik hem onwenselijke dingen aandoen. Integendeel, heel die tijd heb ik alleen maar voor de mens gezorgd en hem van alles gegeven. Dus is mijn genade het enige waar de mens van geniet, het is heel de overvloed die uit mijn hand voortkomt. Ik ben immers op aarde, daarom heeft de mens nooit de kwellingen van honger hoeven ondergaan. Ik sta de mens juist toe om die dingen in mijn handen te ontvangen waar hij vreugde aan kan beleven en ik laat de mensheid te midden van mijn zegeningen leven. Leeft de gehele mensheid niet onder mijn tuchtiging? Hebben de mensen die tegenwoordig in mijn woorden leven, enkel omdat er diep in de bergen een overvloed heerst en er een overvloed aan dingen in de wateren te genieten zijn, dan niet des te meer voedsel om te waarderen en te proeven? Ik ben op aarde en de mensheid geniet van mijn zegeningen op aarde. Wanneer ik de aarde verlaat, is mijn werk ook voltooid; dan zal de mensheid niet langer mijn toegeeflijkheid ten aanzien van hun zwakheid ontvangen.

16 maart 1992

Hoofdstuk 18

In een bliksemschicht wordt de werkelijke vorm van elk dier blootgelegd. Ook de mensheid, geïllumineerd door mijn licht, heeft de heiligheid die ze ooit bezat herwonnen. Oh, dat de verdorven wereld van het verleden eindelijk in het vuile water is geworpen en, zinkend naar de bodem, is opgelost in modder! Oh, dat de gehele mensheid die ik heb geschapen eindelijk weer terug is gekomen tot een leven in het licht, vaste grond heeft gevonden voor zijn bestaan, en zijn worsteling in de modder heeft gestaakt! Oh, de ontelbare dingen van de schepping die ik in mijn handen houd! Hoe kunnen ze nu door mijn woorden niet worden vernieuwd? Hoe kunnen ze nu in het licht nalaten hun rol te vervullen? De aarde is niet langer dodelijk rustig en stil, de hemel niet langer troosteloos en verdrietig. Hemel en aarde, niet langer gescheiden door een leegte, worden verenigd als één geheel en zullen nooit meer worden gescheiden. Op deze jubelende gebeurtenis, op dit moment van verheerlijking, heeft mijn rechtvaardigheid en heiligheid zich uitgebreid over het gehele universum en hemelt de mensheid ze onophoudelijk op. De hemelse steden lachen van vreugde en de aardse koninkrijken dansen van vreugde. Wie verheugt zich op dit moment niet? Wie huilt er op dit ogenblik niet? Aarde in haar oerstaat behoort tot de hemel, en de hemel is verenigd met de aarde. De mens is het koord dat hemel en aarde verenigt en dankzij zijn heiligheid, dankzij zijn vernieuwing, is de hemel niet langer verborgen voor de aarde en is de aarde niet langer stil ten opzichte van de hemel. De gezichten van de mensheid worden gehuld in glimlachen van voldoening en in hun harten ligt een zoetheid verborgen die geen grenzen kent. De mens maakt geen ruzie met andere mensen en er ontstaan ook geen vechtpartijen. Is er iemand die, in mijn licht, niet vreedzaam met anderen samenleeft? Is er iemand die, op mijn dag, mijn naam te schande maakt? Alle mensen richten hun eerbiedige blik op mij en roepen in het geheim mijn naam in hun hart aan. Ik heb elke handeling van de mensheid onderzocht: onder de mensen die gereinigd zijn, is er niemand die mij ongehoorzaam is, niemand die mij veroordeelt. De hele mensheid is overgoten met mijn dispositie. Iedereen leert mij kennen, komt nader tot mij en aanbidt mij. Ik blijf standvastig in de geest van de mens, word in de ogen van de mens verheerlijkt tot in de hoogste hoogten en stroom door het bloed in hun aders. De vreugdevolle verheerlijking in de harten van de mensen vult alle plekken van het aangezicht van de aarde, de lucht is levendig en fris, de grond wordt niet langer bedekt door dichte mist en de zon schijnt met schittering.

Richt de blik nu op mijn koninkrijk waar ik Koning ben over alles en over iedereen heers. Vanaf het begin van de schepping tot op de dag van vandaag hebben mijn zoons, door mij geleid, zoveel moeilijkheden van het leven ondergaan, zoveel wereldse ongerechtigheid, zoveel wereldse pieken en dalen, maar nu verblijven ze in mijn licht. Wie huilt er niet om de onrechtvaardigheden van gisteren? Wie schreit er geen tranen over de moeilijkheden om vandaag te bereiken? En opnieuw, zijn er mensen die geen gebruikmaken van deze mogelijkheid zich aan mij toe te wijden? Zijn er mensen die deze kans niet aangrijpen om de passie, die in hun hart opwelt, tot uitdrukking te brengen? Zijn er mensen die op dit moment niet vertolken wat ze hebben ervaren? In deze tijd, wijden alle mensen het beste deel van zichzelf aan mij. Hoevelen worden niet geplaagd door berouw over de achterlijke dwaasheden van gisteren, hoevelen verachten zichzelf niet vanwege de bezigheden van gisteren! De mensen hebben zichzelf allemaal leren kennen, ze hebben allemaal Satans daden en mijn wonderbaarlijkheid gezien, en in hun hart is er nu een plaats voor mij. Ik zal niet meer geconfronteerd worden met de aversie of afzwering onder de mens, want mijn grote werk is reeds volbracht en wordt niet meer tegengewerkt. Zijn er vandaag, te midden van de zonen van mijn koninkrijk, nog mensen die niet aan zichzelf gedacht hebben? Zijn er nog mensen die niet nog meer overwegingen hebben ten aanzien van de wijzen waarop mijn werk wordt gedaan? Is er iemand die zich oprecht heeft opgeofferd voor mij? Zijn de onzuiverheden in jullie harten afgenomen? Of zijn ze toegenomen? Als de onzuivere elementen in jullie harten niet zijn afgenomen, noch zijn toegenomen, zulke mensen zal ik met zekerheid verwerpen. Wat ik wil zijn heiligen naar mijn hart, geen onreine geesten die tegen mij rebelleren. Zelfs al zijn mijn eisen aan de mensheid niet hoog, de innerlijke wereld van de harten van de mens is zo gecompliceerd, dat de mensheid niet direct naar mijn wil kan leven of onmiddellijk mijn wensen kan vervullen. De grote meerderheid van de mensen spant zich in het geheim in, in de hoop aan het eind de lauwerkrans te kunnen bemachtigen. De grote meerderheid van de mensen streeft met alles wat ze heeft, zonder dat ze ook maar een moment durven te verslappen; ze zijn ontzettend bang om voor de tweede keer in de handen van Satan te vallen. Ze durven het zich niet langer te veroorloven dat ze grieven tegen mij koesteren, maar tonen mij doorlopend hun loyaliteit. Ik heb de vanuit het hart gesproken woorden van zoveel mensen gehoord, de beschrijvingen van hun pijnlijke ervaringen te midden van hun lijden. Ik heb zovelen gezien die mij in de moeilijkste situaties onfeilbaar loyaal bleven, en ik heb er zovelen zien lopen op het rotsige pad, zoekend naar een uitweg. In deze omstandigheden hebben ze nooit geklaagd; zelfs wanneer ze, niet in staat het licht te vinden, een beetje somber werden, hebben ze niet één keer een klacht laten horen. Maar ik heb ook heel veel mensen vanuit het diepst van hun hart horen vloeken, de hemel verwensend en de aarde beschuldigend. Ik heb ook vele mensen gezien die zich in het midden van hun nood overgaven aan wanhoop en zichzelf als afval in een vuilnisemmer stortten om zich te laten bedekken door vuil en rotzooi. Ik heb zoveel mensen met elkaar ruzie horen maken omdat een verandering in positie en de daarbij behorende veranderingen in hoe hun gezicht eruitziet ook tot een verandering heeft geleid in de betrekkingen met hun medemensen, zodat hun vrienden ophielden vrienden te zijn en ze elkaar als elkaars vijanden met woorden aanvielen. De grote meerderheid van de mensen gebruikt mijn woorden als kogels uit een machinegeweer, waarmee ze onverwacht het vuur op anderen openen, totdat de wereld van de mens tot in alle uithoeken is gevuld met een luidruchtig rumoer dat de vredige rust uiteen doet spatten. Gelukkig is het nu vandaag; wie weet hoevelen er anders nog onder het meedogenloze spervuur van het machinegeweer zouden zijn omgekomen.

In overeenstemming met de woorden die uit mij voortkomen, en gelijke tred houdend met de toestanden van de gehele mensheid, daalt mijn koninkrijk stap voor stap neer op de aarde. De mens koestert niet langer zorgelijke gedachten, houdt geen rekening meer met wat andere mensen denken en denkt niet meer voor hen na. Daardoor zijn er geen controversiële conflicten meer op aarde en worden, na de uitspraak van mijn woorden, de diverse ‘wapens’ van de moderne tijd teruggetrokken. De mens sluit vrede met zijn medemens, het menselijke hart straalt weer een geest van harmonie uit, niemand hoeft zich meer te verdedigen tegen een heimelijke aanval. De gehele mensheid is teruggekeerd naar een normale gesteldheid en is aan een nieuw leven begonnen. Wonend in een nieuwe omgeving, kijken behoorlijk veel mensen om zich heen en voelen zich alsof ze een volledig nieuwe wereld zijn binnengegaan. Daarom kunnen ze zich niet gelijk aanpassen aan hun huidige omgeving of meteen het juiste pad opgaan. Wat betreft de mensheid geldt er dus ‘de geest is wel gewillig, maar het vlees is zwak’. Hoewel ik deze bitterheid van de tegenspoed in tegenstelling tot de mens niet Zelf heb geproefd, weet ik alles wat er te weten valt over zijn tekortkomingen. Ik ben innig vertrouwd met de noden van de mens en mijn begrip van zijn zwakheden is compleet. Daarom maak ik de mens niet belachelijk vanwege zijn tekortkomingen, ik geef hem alleen, afhankelijk van zijn onrechtvaardige daden, een passend stukje ‘opvoeding’ om eenieder beter in staat te stellen op het goede spoor te komen, zodat de mensheid niet meer uit ronddolende wezens, maar uit geliefde baby’s met een thuis zal komen te bestaan. Mijn daden zijn echter gebaseerd op principes. Als de mensen niet bereid zijn van de zaligheid die in mij is te genieten, kan ik niet anders doen dan meegaan met hun verlangens en hen naar de bodemloze put sturen. Op dit punt zou niemand nog grieven in zijn hart mogen koesteren, iedereen zou in staat moeten zijn mijn rechtvaardigheid te zien in de voorzieningen die ik heb getroffen. Ik dwing de mensheid niet mij lief te hebben, noch tref ik een mens voor het feit dat hij mij liefheeft. In mij is totale vrijheid, totale bevrijding. Hoewel het lot van de mens in mijn handen ligt, heb ik de mens een vrije wil gegeven die niet onderworpen is aan mijn controle. Op deze manier zal de mens geen manieren verzinnen om in de problemen te komen vanwege mijn bestuurlijke besluiten, maar zullen daarentegen, vertrouwend op mijn grootmoedigheid, hun bevrijding verkrijgen. En heel veel mensen, die, verre van door mij te worden beperkt, gaan na te zijn vrijgelaten zelf op zoek naar een uitweg.

Ik heb de mens altijd vrij gelaten, ik heb ze nooit onoplosbare problemen voorgeschoteld, nooit ook maar één enkele persoon in de problemen gebracht; is dat niet zo? Hoewel er heel veel mensen zijn die mij niet liefhebben, heb ik, verre van me te ergeren over deze houding, de mens de vrijheid gegeven en bied ik ze zoveel speelruimte dat ik ze zelfs toesta rond te zwemmen in de bittere zee. De mens is een vat dat niet zou moeten worden geprezen: Hoewel hij de zegeningen die ik in mijn hand houd ziet, is hij er niet in geïnteresseerd ervan te genieten, hij plukt liever een plaag uit de hand van Satan en verdoemd zichzelf hierdoor om door Satan als ‘voedsel’ te worden opgezogen. Natuurlijk zijn er enkelen die mijn licht met hun ogen hebben gezien, en die, hoewel ze in de mist van de huidige tijd leven, vanwege deze verduisterende mistvlagen hun geloof in het licht niet hebben verloren, maar zich door de mist een weg zijn blijven tasten en zoeken – ofschoon over een pad dat bestrooid ligt met obstakels. Wanneer de mens tegen mij rebelleert laat ik mijn wraakzuchtige toorn op hem los en zo kan de mens omkomen door zijn ongehoorzaamheid. Wanneer hij mij gehoorzaamt, blijf ik voor hem verborgen en wek op deze manier in de diepte van zijn hart liefde op, een liefde die mij geen stroop om de mond probeert te smeren, maar mij vreugde wil schenken. Zo vaak heb ik wanneer de mens naar mij op zoek was mijn ogen gesloten en heb ik gezwegen om zijn echte geloof uit te lokken. Maar wanneer ik niet spreek, verandert het geloof van de mens onmiddellijk en omdat de mens mij nooit van harte heeft liefgehad, zijn zijn valse ‘waren’ alles wat ik zie. Het is alleen als ik mijzelf manifesteer, dat de mensen allemaal een enorm spektakel van ‘geloof’ opvoeren; maar wanneer ik mij verborgen houd op mijn geheime plek, worden ze zwak en vertwijfelen ze, alsof ze bang zijn mij te beledigen. Het is zelfs zo dat, omdat sommigen mijn aangezicht niet kunnen zien, ze mij onderwerpen aan ‘diepgaande bewerking’ waardoor ze dus de waarheid van mijn bestaan ontkennen. Zo vele mensen blijven in deze staat; zo velen hebben deze mentaliteit. Het is enkel maar de voorliefde in alle mensen om datgene te verdoezelen wat lelijk in hen is. Daarom aarzelen ze om aandacht te schenken aan hun eigen onvolkomenheden en geven ze de waarheid van mijn woorden knarsetandend en met afgewend gelaat toe.

17 maart 1992

Hoofdstuk 19

Mijn woorden aanvaarden als de basis voor overleving – dat is de plicht van de mens. Mensen moeten hun eigen aandeel vaststellen in elk deel van mijn woorden. Als ze dat niet doen, zijn ze op zoek naar hun eigen ondergang en vragen ze om minachting. De mensen kennen Me niet en paraderen daarom alleen maar voor Me met afval in hun handen in plaats van Me hun eigen levens in ruil aan te bieden. Zo proberen ze Me tevreden te stellen. Maar omdat Ik helemaal niet tevreden ben met hoe de dingen zijn, blijf Ik eisen stellen aan de mens. Ik houd van de bijdragen van de mensen maar haat hun eisen. Alle mensen hebben een hart vol hebzucht. Het is alsof het menselijk hart in de greep is van de duivel en niemand zich daaruit kan bevrijden en zijn hart aan Mij kan opofferen. Als ik spreek luisteren de mensen aandachtig naar mijn stem; maar als ik ophoud met praten, beginnen ze weer met hun eigen ‘ondernemingen’ en slaan verder helemaal geen acht meer op Mijn woorden, alsof mijn woorden slechts een bijkomstigheid zijn voor hun ondernemingen. Ik ben nooit laks geweest met de mensen en ben toch geduldig met en tolerant tegenover hen geweest. En dus, als gevolg van Mijn toegeeflijkheid, overschat de mens zichzelf vanwege en is hij niet in staat tot zelfkennis en zelfreflectie; hij maakt enkel maar misbruik van Mijn geduld om Me te bedriegen. Niet één van hen heeft ooit oprecht om Me gegeven en niet één heeft Me werkelijk gekoesterd als iets wat hun na aan het hart ligt. Pas als de mens even niets te doen heeft, eert hij Me plichtmatig. Ik heb Me al onmetelijk voor de mens ingespannen. Bovendien heb Ik op ongekende wijze aan de mensen gewerkt en hun daarnaast een extra last gegeven, zodat ze van wat Ik heb en wat Ik ben wat kennis kunnen opdoen en kunnen veranderen. Ik vraag mensen niet om slechts ‘consument’ te zijn; Ik vraag hun ook ‘producent’ te zijn die Satan verslaan. Hoewel Ik misschien niets van de mens eis, heb wel normen voor de eisen die Ik stel, want er is een doel bij de dingen die Ik doe, en er is ook een grondslag waar Ik mijn acties op baseer. Ik ben niet zomaar lukraak aan het spelen, zoals de mensen wel denken. En ook vormde Ik de hemel en de aarde en de talloze geschapen voorwerpen niet volgens Mijn eigenzinnige wispelturigheid. Door Mijn werk zouden mensen iets moeten kunnen begrijpen en er iets uit moeten kunnen halen. Ze moeten de lente van hun jeugd niet verkwisten, of hun eigen levens behandelen als kledingstukken waarop zomaar stof vergaart. Integendeel, ze moeten zichzelf scherp in de gaten houden en voor hun eigen plezier uit Mijn overvloed putten, totdat ze vanwege Mij niet meer naar Satan kunnen terugkeren en ze vanwege Mij de aanval op Satan inzetten. Zijn Mijn eisen aan de mens niet zo eenvoudig?

Als er in het oosten een zacht licht begint te gloren, richten alle mensen in het universum daar wat meer aandacht op. De mensen zijn niet langer in slaap verzonken en trekken eropuit om de bron van dit licht uit het oosten te bekijken. Vanwege hun beperkte vermogen heeft nog niemand de plek kunnen zien waar het licht vandaan komt. Als alles in het hele universum volledig verlicht is, ontwaken de mensen uit hun slaap en hun dromen en dan pas realiseren ze zich dat mijn dag geleidelijk bij hen is aangebroken. De hele mensheid viert de komst van het licht en ligt daarom niet meer diep in slaap of in een roes. In de schittering van mijn licht denkt en ziet de hele mensheid helder en wordt zich plotseling bewust van het genoegen van het leven. Bedekt door een verhullende mist kijk Ik uit over de wereld. De dieren zijn allemaal rustig. Met de komst van een zwak licht, is alles zich ervan bewust geworden dat er een nieuw leven op komst is. Daarom kruipen de dieren ook allemaal uit hun holen, op zoek naar voedsel. Natuurlijk vormen de planten geen uitzondering en in de schittering van het licht glinsteren de groene blaadjes met een flonkerende glans. Ze wachten om hun eigen rol voor Mij te spelen terwijl ik op aarde ben. Alle mensen hopen dat het licht komt, maar toch vrezen ze die komst, zeer bang dat ze hun lelijkheid niet meer kunnen verbergen. Dit komt omdat de mensen naakt zijn en niets hebben om zich mee te bedekken. Velen zijn dus in paniek geraakt door het aankomende licht en zijn geshockeerd door de verschijning ervan. Zoveel mensen worden bij het zien van het licht door grenzeloze wroeging overvallen, vol afschuw over hun eigen onzuiverheid, toch zijn ze machteloos om de feiten te veranderen, en kunnen ze slechts wachten tot ik een vonnis vel. Zoveel mensen zijn gelouterd door hun lijden in de duisternis en worden bij het zien van het licht plotseling getroffen door de diepe betekenis ervan en omhelzen het stevig uit hevige angst om het weer te verliezen. Veel mensen worden niet uit het veld geslagen door het plotseling verschijnen van het licht, maar gaan gewoon door met hun dagelijkse werkzaamheden, omdat ze al jarenlang blind zijn geweest en daarom niet alleen niet merken dat het licht is gekomen, maar er ook niet blij mee zijn. In het hart van de mensen neem ik geen verheven en ook geen nederige plaats in. Wat hun betreft maakt het niet uit of ik besta of niet; het is net alsof het leven van de mensen niet eenzamer zou zijn als ik niet bestond, en als ik wel bestond, zou hun leven niet er niet vrolijker op worden. Mensen koesteren Me niet; er is maar weinig vreugde die Ik hen bied. Maar zodra mensen Me ook maar iets meer verering tonen, verander Ik ook Mijn houding ten opzichte hen. Daarom zullen de mensen alleen wanneer ze deze wet hebben begrepen, fortuinlijk genoeg zijn om zich aan Mij te wijden en om de dingen te vragen die Ik in Mijn hand houd. Hun liefde voor Mij is toch zeker niet alleen verbonden met hun eigen belangen? Hun geloof in Mij is toch zeker niet alleen verbonden met de dingen die Ik geef? Zouden de mensen alleen in staat zijn Me door hun geloof oprecht lief te hebben als ze Mijn licht zien? Hun kracht en energie zijn toch zeker niet echt beperkt tot de huidige omstandigheden? Hebben mensen dan moed nodig om Me lief te hebben?

Als gevolg van Mijn bestaan onderwerpen de talloze objecten van de schepping zich gehoorzaam op de plaats waar ze leven en laten ze zich niet gaan in wellustige ongeremdheid als ze niet door mij worden gedisciplineerd. Daarom vormen de bergen op het land de grens tussen de naties, vormen de wateren een barrière om mensen van verschillende landen uit elkaar te houden, en wordt de lucht dat wat van mens tot mens stroomt in de ruimten boven aarde. Alleen mensen zijn niet in staat om de eisen van Mijn wil te gehoorzamen; daarom zeg Ik dat in de hele schepping alleen mensen tot de categorie van ongehoorzamen behoren. De mens heeft zich nooit echt aan Mij onderworpen en daarom heb Ik mensen al die tijd onder strakke discipline gehouden. Zou onder de mensen Mijn glorie zich over het hele universum uitstrekken, dan zou ik zeker al Mijn glorie bijeenbrengen en aan de mensen zichtbaar maken. Omdat de mensen in hun bezoedeling ongeschikt zijn om Mijn glorie te aanschouwen, heb Ik Me voor duizenden jaren nooit geopenbaard en ben Ik in plaats daarvan verborgen gebleven. Daarom is Mijn glorie voor hen nooit zichtbaar geweest en vielen ze altijd in het diepe ravijn van de zonde. Ik heb de mensen hun onrechtvaardigheid vergeven, maar allemaal ze weten niet hoe ze zichzelf moeten beschermen. In plaats daarvan stellen ze zichzelf altijd open voor de zonde, waardoor die hen kan schaden. Toont dit niet het gebrek aan zelfrespect en eigenliefde van de mens? Is er onder de mensen ook maar één die echt weet lief te hebben? Hoeveel kan de toewijding van de mens wegen? Zijn er geen vervalste zaken vermengd met de zogenaamde authenticiteit van de mensen? Is hun toewijding niet een totale mengelmoes? Wat Ik eis is hun onverdeelde liefde. Mensen kennen Me niet en hoewel ze Me misschien wel willen leren kennen, weigeren ze Me hun ware en oprechte hart te geven. Ik vorder van mensen niet waar ze geen afstand van willen doen. Geven ze Me hun toewijding, dan aanvaard ik die zonder beleefd uitstel. Maar als ze Me niet vertrouwen en zelfs geen jota van hunzelf voor Me willen opofferen, ontdoe ik Me liever gewoon op een andere manier van hen en regel ik een passende bestemming voor hen dan dat ik hierdoor nog meer geërgerd raak. De donder die rollend door de hemel raast, zal mensen vellen, de hoge bergen vallen om en zullen hen bedelven, de wilde dieren zullen hen in hun honger verslinden, de oceanen zullen hun hoge golven boven hun hoofden sluiten. Terwijl de mensen hun broeders in conflict ombrengen, zijn alle mensen onderweg naar hun eigen ondergang in de rampspoed die onder hen ontstaat.

Het koninkrijk breidt zich uit onder de mensen, krijgt vorm onder de mensen en verheft zich onder de mensen; geen enkele macht kan mijn koninkrijk vernietigen. Wie van mijn volk is in het huidige koninkrijk, wie van jullie is niet een mens onder de mensen? Wie staat buiten de menselijke omstandigheden? Wanneer mijn nieuwe uitgangspunt aan de massa wordt verkondigd, hoe zal de mensheid dan reageren? Jullie hebben met eigen ogen de toestand van de mens kunnen aanschouwen; jullie koesteren toch zeker geen hoop meer dat jullie voor altijd in deze wereld kunnen blijven? Ik wandel nu te midden van Mijn volk, ik woon onder mijn volk. Degenen die Me nu ware liefde betonen zijn gezegend. Gezegend zijn zij die zich aan Me onderwerpen; ze zullen zeker in Mijn koninkrijk verblijven. Gezegend zijn zij die Me kennen; ze zullen macht hebben in mijn koninkrijk. Gezegend zijn zij die naar Me op zoek zijn; ze zullen zeker ontsnappen aan de ketenen van Satan en zich in Mijn zegeningen verheugen. Gezegend zijn zij die zichzelf kunnen verloochenen; ze zullen zeker Mijn bezit worden en de overvloed van Mijn koninkrijk erven. Zij die druk in de weer zijn voor Mij zal ik gedenken; zij die kosten noch moeite voor Me sparen zal ik met blijdschap omarmen en zij die Me offers brengen zal ik vreugde schenken. Zij die vreugde vinden in mijn woorden zal ik zegenen; zij vormen beslist de pilaren waar de nokbalk van Mijn koninkrijk op steunt, ze krijgen beslist ongekende overvloed in Mijn huis en niemand kan bij hen in de schaduw staan. Hebben jullie ooit de zegeningen aanvaard die jullie zijn gegeven? Hebben jullie ooit naar de beloften gestreefd die er vanwege jullie gedaan zijn? Onder leiding van mijn licht zullen jullie zeker de wurggreep van de duistere machten doorbreken. In het donker zullen jullie zeker het licht dat jullie begeleidt niet uit het oog verliezen. Jullie zullen beslist meester van de schepping zijn. Jullie zullen ten overstaan van Satan beslist een overwinnaar zijn. Als het koninkrijk van de grote rode draak ten onder gaat, zullen jullie ongetwijfeld opstaan tussen de talloze massa’s om mijn overwinning te bewijzen. Jullie zullen beslist standvastig en onverstoorbaar zijn in het land van Sinim. Door jullie lijden zullen jullie mijn zegeningen erven en zullen jullie ongetwijfeld mijn glorie door het hele universum uitstralen.

19 maart 1992

Hoofdstuk 20

De weelde van mijn huishouden is onuitputtelijk en onbevattelijk, maar toch is de mens nooit naar mij toegekomen om ervan te genieten. Hij is onbekwaam om er zelf van te genieten, noch kan hij zichzelf beschermen met zijn eigen inspanningen; in plaats daarvan heeft hij altijd zijn vertrouwen in anderen gesteld. Van allen die ik gadesla, heeft er niet een mij moedwillig en direct opgezocht. Ze komen allemaal tot mij, aangespoord door anderen, de meerderheid volgend, en ze zijn niet bereid de prijs te betalen of de tijd te spenderen om hun levens te verrijken. Daarom heeft niemand onder de mensen ooit in de werkelijkheid geleefd en alle mensen leven levens die zinloos zijn. Door de reeds lang bestaande manieren en gebruiken van de mens zijn de lichamen van de mensen bedekt met de geur van aardse grond. Als resultaat is de mens gevoelloos geworden, ongevoelig voor de eenzaamheid van de wereld en in plaats daarvan is hij druk bezig met de taak zichzelf te amuseren op deze bevroren aarde. Het leven van de mens bevat niet de minste warmte en is verstoken van elk spoor van menselijkheid of licht – en toch heeft hij zich eraan onderworpen en een aangenomen zonder waarde waar hij zich doorheen haast zonder iets te bereiken. In een oogwenk nadert de dag van de dood, en de mens sterft een bittere dood. In deze wereld heeft hij nooit iets voltooid of iets verworven – hij komt enkel haastig aan en vertrekt haastig. Niemand van hen in mijn ogen heeft ooit iets gebracht of iets weggenomen en daarom denkt de mens dat de wereld oneerlijk is. Maar toch is niemand bereid om weg te vluchten. Ze wachten slechts op de dag waarop mijn belofte uit de hemel plots onder de mensen zal zijn en hen zal toelaten om, op het moment waarop ze afgedwaald zijn, nog één keer de weg van het eeuwige leven te aanschouwen. Daarom fixeert de mens zich op elke daad en actie die ik onderneem om te zien of ik mijn belofte echt ben nagekomen tegenover hem. Wanneer hij te midden van verleiding is of in extreme pijn, of omringd wordt door beproevingen en op het punt staat te vallen, dan vervloekt de mens de dag van zijn geboorte zodat hij sneller zou kunnen ontsnappen aan zijn problemen en naar een andere ideale plaats zou kunnen vertrekken. Maar wanneer de beproevingen achter de rug zijn is de mens vervuld van genot. Hij viert de dag van zijn geboorte op aarde en vraagt dat ik zijn geboortedag zegen; op dat moment vernoemt de mens niet langer de beloften uit het verleden, in diepe angst dat de dood een tweede keer op hem zal neerdalen. Wanneer mijn handen de wereld opheffen, dansen de mensen van vreugde, ze zijn niet langer bedroefd en ze zijn allen afhankelijk van mij. Wanneer ik mijn gezicht verberg in mijn handen en mensen onder de grond druk, dan zijn ze onmiddellijk in ademnood en kunnen ze amper overleven. Ze schreeuwen allemaal tot mij, doodsbang dat ik hen zal vernietigen, omdat ze allen de dag willen zien waarop ik de glorie verkrijg. De mens beschouwt mijn dag als het kapitaal in zijn bestaan en het is enkel omdat mensen verlangen naar de dag waarop mijn glorie zal komen dat de mensheid het tot nu toe uithoudt. Zegen afgekondigd door mijn mond is dat zij die geboren zijn tijdens de laatste dagen het geluk hebben om al mijn glorie te aanschouwen.

Door de eeuwen heen hebben velen deze wereld in teleurstelling verlaten, met tegenzin, en velen zijn erin gekomen met hoop en geloof. Ik heb voor velen geregeld om te komen en heb velen weggezonden. Ontelbare mensen zijn door mijn handen gegaan. Vele geesten zijn in de onderwereld geworpen, vele hebben in het vlees geleefd en vele zijn gestorven en zijn herboren op aarde. Toch heeft nooit iemand van hen de kans gehad om te genieten van de zegeningen van het koninkrijk vandaag. Ik heb de mens zo veel gegeven en toch heeft hij weinig verworven, omdat de woeste aanval van Satans krachten het voor hem onmogelijk gemaakt heeft om te genieten van al mijn weelde. De mens heeft enkel het geluk gehad om het te zien, maar nooit heeft hij er echt helemaal van kunnen genieten. Hij heeft nooit de schatkamer ontdekt in zijn lichaam om de weelde van de hemel te ontvangen en zo is hij de zegeningen die ik hem geschonken heb, verloren. Is de geest van de mens niet hét vermogen dat hem verbindt met mijn Geest? Waarom heeft de mens zich nooit tot mij gewend met zijn geest? Waarom komt hij nader tot mij in het vlees en kan hij dat niet in de geest? Is mijn ware gelaat van vlees? Waarom kent de mens mijn substantie niet? Is er dan werkelijk nooit enig spoor geweest van mij in de geest van de mens? Ben ik dan volledig verdwenen uit de geest van de mens? Wanneer de mens niet binnentreedt in het spirituele rijk, hoe kan hij dan mijn intenties vatten? Is er ook maar iets in de ogen van de mens dat de spirituele wereld direct kan binnendringen? Op veel momenten heb ik de mens aangeroepen met mijn Geest en toch handelt de mens alsof hij neergestoken is door mij, mij van een afstand aankijkend, in grote angst dat ik hem naar een andere wereld zal brengen. Op veel momenten heb ik de geest van de mens onderzocht en toch is hij totaal vergeetachtig en diep angstig dat ik zijn huis zal binnentreden en de kans zal grijpen om hem al wat hij bezit te ontnemen. Zo sluit hij mij buiten op en laat hij mij achter met niets dan een koude, goed vergrendelde deur. Op veel momenten is de mens gevallen en heb ik hem gered en toch, wanneer hij wakker wordt, verlaat hij mij meteen en, ongevoelig voor mijn liefde, werpt hij mij een behoedzame blik toe; nooit heb ik het hart van de mens verwarmd. De mens is een emotieloos, koelbloedig dier. Zelfs als mijn omhelzing hem verwarmt, is hij er nooit diep door geraakt. De mens is net een wilde in de bergen. Hij heeft mijn waardering voor de mensheid nooit gekoesterd. Hij is niet bereid om mij te benaderen en hij verkiest het om in de bergen te blijven ronddwalen, waar hij de dreiging van wilde beesten doorstaat – en toch is hij niet bereid om zijn vlucht te nemen tot mij. Ik dwing geen enkele mens: ik doe enkel mijn werk. De dag zal komen waarop de mens naar mijn zijde zal zwemmen vanuit het midden van de machtige oceaan, zodat hij kan genieten van al de weelde van de aarde en zodat hij het risico verzwolgen te worden door de zee achter zich kan laten.

Naarmate mijn woorden voltooid worden, wordt het koninkrijk langzamerhand gevormd op aarde en wordt de mens geleidelijk teruggebracht naar de normaliteit en zo zal op aarde het koninkrijk van mijn hart ontstaan. In het koninkrijk krijgen alle mensen van God het leven van de normale mens terug. De ijzige winter zal over zijn en plaatsmaken voor een wereld van steden van lente, waar het lente is het hele jaar door. Niet langer worden mensen geconfronteerd met de sombere, miserabele mensenwereld, niet langer hoeven ze de koude rillingen van de mensenwereld te doorstaan. Mensen vechten niet met elkaar, landen trekken niet ten oorlog tegen elkaar, niet langer zullen er bloedbaden zijn en het bloed dat uit bloedbaden vloeit; alle landen zijn vol van geluk en overal is er warmte tussen de mensen. Ik beweeg door de wereld heen, ik geniet vanaf van mijn troon en ik leef tussen de sterren. De engelen bieden mij nieuwe liederen en nieuwe dansen aan. Niet langer doet hun eigen broosheid tranen lopen over hun gezichten. Niet langer hoor ik, voor mij, het geluid van huilende engelen en niet langer klaagt er wie dan ook over ellende tegen mij. Vandaag leven jullie allen voor mij; morgen zullen jullie bestaan in mijn koninkrijk. Is dat niet de grootste zegening die ik de mens kan schenken? Door de prijs die jullie vandaag betalen zullen jullie de zegeningen van de toekomst erven en onder mijn glorie leven. Willen jullie je nog steeds niet tot de substantie van mijn Geest wenden? Willen jullie jezelf nog altijd vermoorden? Mensen zijn bereid de beloften te volgen die ze kunnen zien, zelfs al zijn die vergankelijk en toch is niemand bereid om de beloften van morgen te accepteren, zelfs al zijn die voor de eeuwigheid. De dingen die zichtbaar zijn voor de mens zijn de dingen die ik teniet zal doen. En de dingen die ongrijpbaar zijn voor de mens zijn de dingen die ik zal uitvoeren. Dat is het verschil tussen God en de mens.

De mens heeft mijn dag geteld en toch heeft niemand ooit de exacte datum gekend en daarom kan de mens enkel in ongevoeligheid leven. De verlangens van de mens galmen door de grenzeloze hemel en dan verdwijnen ze en daarom heeft de mens keer op keer de hoop verloren, waardoor hij is afgedaald naar zijn huidige omstandigheden. Het doel van mijn uitingen is niet om de mens aan te zetten tot het zoeken naar datums, noch om hem naar zijn eigen vernietiging te drijven als gevolg van zijn wanhoop. Ik wil dat de mens mijn gelofte accepteert en ik wil dat mensen overal in de wereld mijn gelofte kunnen delen. Wat ik wil zijn levende creaties die vol van leven zijn, geen lijken die doordrongen zijn van de dood. Wanneer ik achteroverleun aan de tafel van het koninkrijk zal ik alle mensen op aarde bevelen om mijn inspectie te ondergaan. Ik duld niet de aanwezigheid van iets onreins voor mij. Ik tolereer geen enkele bemoeienis van de mens in mijn werk; al degenen die zich bemoeien met mijn werk worden in kerkers geworpen en nadat ze vrijgelaten zijn, worden ze nog steeds belaagd door rampspoed, verschroeid door de verzengende vlammen van de aarde. Wanneer ik vleesgeworden ben, zal ik iedereen die mijn werk met mijn vlees bediscussieert, verafschuwen. Op veel momenten heb ik alle mensen eraan herinnerd dat ik geen familie heb op aarde en iedereen die mij beschouwt als een gelijke en mij naar zich toe trekt, zodat hij zich de tijd samen doorgebracht met mij kan herinneren, zal onderworpen worpen aan vernietiging. Dat is wat ik beveel. In dergelijke zaken ben ik zeker niet mild voor de mens. Allen die zich bemoeien met mijn werk en die mij raad geven zal ik tuchtigen en ik zal hen nooit vergeven. Wanneer ik niet rechtuit spreek, zal de mens nooit tot bezinning komen en hij zal onbewust in mijn tuchtiging terechtkomen – want de mens kent mij niet in mijn vlees.

20 maart 1992

Hoofdstuk 21

De mens valt te midden van mijn licht, en houdt stand dankzij mijn redding. Wanneer ik de gehele kosmos redding breng, probeert de mens manieren te vinden zich in de stroom van mijn herstel te wagen. Er zijn echter veel mensen die door deze stortvloed van herstel zijn weggespoeld zonder een spoor achter te laten; er zijn er velen die verdronken zijn en overspoeld door de stortvloed; er zijn echter ook mensen die standvastig blijven in het midden van de stortvloed, die hun richtingsgevoel nooit kwijtraakten en aldus tot op de dag van vandaag de stortvloed hebben gevolgd. Ik schrijd voort in gelijke tred met de mens, maar toch heeft hij mij nooit echt leren kennen; hij kent alleen de kleren die ik draag aan de buitenkant, maar is onwetend van de rijkdommen die in mij verborgen liggen. Hoewel ik voor de mens voorzieningen tref en hem elke dag geef wat hij nodig heeft, is hij niet in staat dit werkelijk te accepteren, en lukt het hem niet alle rijkdommen die ik hem geef te ontvangen. Niets van de verdorvenheid van de mens ontgaat me; voor mij is zijn innerlijke wereld als de heldere maan die op het water spiegelt. Ik behandel de mens niet onzorgvuldig en ga ook niet met hem door de emoties heen. Het probleem is dat de mens niet in staat is verantwoordelijkheid voor zichzelf te nemen. Dit is er de oorzaak van dat de hele mensheid altijd verdorven is geweest en zelfs vandaag de dag niet in staat is zichzelf van deze verdorvenheid te bevrijden. Arme, zielige mensheid! Hoe komt het toch dat de mensheid mij liefheeft, maar niet in staat is de intenties van mijn Geest te volgen? Heb ik me dan echt niet aan de mensheid geopenbaard? Heeft de mensheid dan echt nooit mijn aangezicht gezien? Heb ik misschien te weinig barmhartigheid getoond aan de mensheid? Oh die rebellen onder de mensen! Ze moeten onder mijn voeten worden vertrapt, ze moeten door mijn tuchtiging verdwijnen en ze moeten, op de dag dat mijn grote onderneming is voltooid, worden verdreven uit het midden van de mensheid, zodat de hele mensheid hun lelijke gezicht zal kennen. Dat de mens slechts zelden mijn aangezicht ziet of mijn stem hoort komt doordat de wereld zo troebel is, doordat er te veel rumoer wordt gemaakt. Daardoor is de mens te lui om op zoek te gaan naar mijn aangezicht en om mijn hart te begrijpen. Is dit niet de oorzaak van de verdorvenheid van de mens? Is dit niet de reden van de nood van de mens? Ik heb altijd voor de hele mensheid voorzieningen getroffen; als dit niet zo zou zijn, als ik niet barmhartig zou zijn geweest, wie zou er dan vandaag nog in leven zijn geweest? De rijkdommen die ik in mij draag zijn onovertroffen, maar ik houd aan de andere kant ook alle rampen in mijn handen – en wie is in staat om aan rampspoed te ontsnappen wanneer ze dat willen? Staan de gebeden van de mens hem dat toe? Dankzij de tranen van zijn hart? De mens heeft nooit echt tot mij gebeden en dus heeft onder de hele mensheid nog nooit iemand zijn hele leven geheel in het ware licht geleefd, mensen leven slechts in de afwisselende uiterlijke verschijningsvormen van het licht. Dit is de oorzaak van de huidige nood van de mensheid.

Iedereen staat te trappelen en is bereid alles voor mij te doen om iets van mij te ontvangen. Met het oog op de psychologie van de mens doe ik ze daarom beloften, zodat in de mens ware liefde ontwaakt. Is het werkelijk de ware liefde van de mens die hem kracht schenkt? Is het de trouw van de mens aan mij die mijn Geest in de hemel heeft ontroerd? De hemel is nog nooit ook maar een klein beetje beïnvloed door de daden van de mens. Als mijn behandeling van de mens uitsluitend zou zijn gebaseerd op alles wat hij deed, dan zou de hele mensheid nu onder mijn tuchtiging leven. Ik heb veel mensen gezien bij wie de tranen over hun wangen liepen en ik heb veel mensen gezien die hun hart aanboden in ruil voor mijn rijkdommen. Ondanks zulke ‘vroomheid’ heb ik nooit vrijelijk mijn alles aan de mens gegeven als resultaat van zijn plotselinge impulsen, de mens heeft zich immers nooit graag bereid getoond zichzelf aan mij te wijden. Ik heb de maskers van het gezicht van alle mensen getrokken en deze maskers in de poel van vuur geworpen; het resultaat was dat de veronderstelde trouw en de smeekbeden van de mens nooit voor mij hebben weten stand te houden. De mens is als een wolk in de lucht: wanneer de wind loeit vreest de wolk de kracht van de wind en drijft er gehaast achteraan, ten diepste bevreesd dat hij zal worden neergeslagen vanwege zijn ongehoorzaamheid. Is dit niet het lelijke aangezicht van de mens? Is dit niet de zogenaamde gehoorzaamheid van de mens? Is dit niet het ‘werkelijke gevoel’ en de schijnheilige goede wil van de mens? Veel mensen weigeren zich te laten overtuigen door de woorden van mijn mond en velen accepteren mijn beoordeling niet; daarom verraden hun woorden en acties hun opstandige intenties. Zijn de woorden die ik spreek in tegenspraak met de oude natuur van de mens? Heb ik de mens geen passende definitie gegeven in overeenstemming met de ‘natuurwetten’? De mens gehoorzaamt mij niet werkelijk, als hij echt naar mij zou zoeken zou ik niet zo veel hoeven te zeggen. De mens is waardeloos afval en ik moet hem tuchtigen om hem vooruit te dwingen. Als ik dit niet zou doen, hoe zou zijn hart dan – hoewel de beloften die ik hem heb gedaan hem voldoende reden geven zich te verheugen – ontroerd worden? De mens heeft vele jaren een pijnlijke strijd moeten leveren, er kan wel gesteld worden dat hij altijd in wanhoop heeft geleefd. Als gevolg daarvan is hij depressief geworden, fysiek en mentaal uitgeput, en accepteert daarom niet blijmoedig de rijkdommen die ik hem schenk. Zelfs vandaag de dag is niemand in staat alle zoetheid van de geest van mij te ontvangen. De mens kan alleen maar arm blijven en de laatste dag afwachten.

Er zijn veel mensen die mij werkelijk willen liefhebben, maar ze hebben geen controle over zichzelf omdat hun hart niet van henzelf is. Veel mensen houden echt van me tijdens de beproevingen die ik hen opleg, maar zijn toch niet in staat te begrijpen dat ik echt besta, en houden louter van me in het midden van de leegheid en niet vanwege mijn werkelijke bestaan. Veel mensen schenken nadat ze mij hun hart hebben geschonken geen aandacht meer aan hun hart en laten hun hart door Satan weggraaien zodra hij de kans krijgt, waarna ze mij verlaten. Veel mensen houden echt van mij wanneer ik hen mijn woorden schenk, maar koesteren mijn woorden niet in hun geest. In plaats daarvan gebruiken ze mijn woorden achteloos als openbaar bezit en werpen zij ze terug naar waar ze vandaan kwamen wanneer het hen uitkomt. De mens zoekt me in het midden van de pijn en kijkt naar me op tijdens beproevingen. In tijden van vrede verheugt hij zich in mij, wanneer hij in gevaar is loochent hij mij, wanneer hij te druk is vergeet hij mij en wanneer hij tijd heeft doet hij plichtmatig wat ik van hem verwacht – en toch heeft niemand zijn hele leven van mij gehouden. Ik wil dat de mens ten opzichte van mij eerlijk is: ik vraag niet dat hij me iets geeft, maar alleen dat alle mensen me serieus nemen, dat ze, in plaats van mij te vlijen, mij toestaan de eerlijkheid van de mens terug te brengen. Mijn verlichting, mijn illuminatie en de kosten van mijn inspanningen dringen tot alle mensen door, maar aan de ander kant dringt ook de ware aard van elke handeling van de mens tot alle mensen door, evenals hun misleiding van mij. Het is alsof de mens de ingrediënten van misleiding al vanaf de moederschoot met zich meedraagt, alsof hij vanaf zijn geboorte over speciale vaardigheid tot bedrog beschikt. Erger nog, hij heeft nooit per ongeluk iets geheims prijsgegeven; niemand heeft ooit de bron van deze bedrieglijke vaardigheden doorzien. Als gevolg daarvan leeft de mens te midden van bedrog zonder het zich te realiseren, het is alsof hij zichzelf vergeeft, alsof dit de bepalingen van God zijn in plaats van zijn doelbewuste misleiding van mij. Is dit niet de werkelijke bron van de poging van de mens mij te misleiden? Is dit niet zijn slinkse plan? Ik heb me nooit in de war laten brengen door de mooie praatjes en trucjes van de mens, ik heb zijn essentie al heel lang geleden doorzien. Wie weet hoeveel onreinheid er door zijn bloed stroomt en hoeveel gif van Satan er in zijn merg zit? De mens raakt er elke dag meer aan gewend, zozeer dat hij ongevoelig wordt voor de teistering van Satan en niet meer geïnteresseerd is in het zoeken naar de ‘kunst van een gezond bestaan’.

Wanneer de mens ver van mij is en mij test, verberg ik mij voor hem tussen de wolken. Daarom kan hij geen spoor van mij vinden en laat hij zich leiden door de goddelozen en doet alles wat zij hem vragen. Wanneer de mens dicht bij mij is, verschijn ik aan hem en verberg mijn aangezicht niet voor hem, op dat moment ziet de mens mijn vriendelijke gelaat. Hij komt plotseling tot bezinning, en hoewel hij het zich niet realiseert, wordt in hem de liefde tot mij geboren. In zijn hart voelt hij plotseling een onvergelijkbare beminnelijkheid en hij vraagt zich af hoe het mogelijk is dat hij mijn bestaan in het universum niet kende. Zo krijgt de mens een beter begrip van mijn liefelijkheid, en bovenal, van mijn dierbaarheid. Als gevolg daarvan wil hij mij nooit meer verlaten, ziet hij mij als het licht van zijn overleving, en ten diepste bevreesd dat ik hem zal verlaten, omarmt hij mij stevig. Ik ben niet onder de indruk van de ijver van de mens, maar verleen hem genade vanwege zijn liefde. Op dit ogenblik leeft de mens direct onder mijn beproevingen. Mijn gelaat verdwijnt uit zijn hart en hij voelt onmiddellijk dat zijn leven leeg is en maakt plannen om te ontsnappen. Op dit moment wordt het hart van de mens blootgelegd. Hij omarmt me niet vanwege mijn gezindheid, maar vraagt me hem te beschermen vanwege mijn liefde. Wanneer mijn liefde zich echter tegen de mens keert, verandert hij onmiddellijk van gedachten, verscheurt het verbond met me en ontsnapt aan mijn oordeel, niet bereid om ooit weer mijn genadige aangezicht te aanschouwen. En daarom verandert hij zijn mening over mij en zegt dat ik de mensheid nooit heb gered. Omvat echte liefde echt niets ander dan genade? Houd de mens alleen van mij als hij in mijn stralende licht leeft? Hij kijkt terug op gisteren, maar leeft in het heden – zijn dit niet de omstandigheden waarin de mens leeft? Zullen jullie morgen echt nog zo zijn? Wat ik van de mens wil is dat hij een hart heeft dat vanuit de diepten naar mij verlangt, niet een hart dat mij met oppervlakkigheden tevreden stelt.

21 maart 1992

Hoofdstuk 22

De mens leeft te midden van het licht, niettemin beseft hij niet hoe kostbaar het licht is. Hij weet niets over de essentie van het licht en de bron van het licht, en daarnaast weet hij niet wie het toebehoort. Wanneer ik het licht schenk aan de mens, onderzoek ik onmiddellijk de omstandigheden onder de mensheid: Dankzij het licht zijn alle mensen aan het veranderen, groeien ze en hebben ze de duisternis verlaten. Ik kijk in elke hoek van het universum, en zie dat de bergen opgeslokt zijn in mist, dat de wateren bevroren zijn in de kou en dat vanwege de komst van het licht de mensen in de richting van het oosten kijken opdat zij iets nog kostbaarders mogen ontdekken, de mens blijft echter incapabel om een duidelijke richting te zien te midden van de nevel. Omdat de hele wereld onder een deken van mist ligt wordt mijn bestaan, wanneer ik vanuit de wolken omlaag kijk, nooit door de mens ontdekt; de mens is ergens naar op zoek op aarde, hij schijnt te foerageren, hij is kennelijk van plan mijn aankomst af te wachten maar hij weet niet wanneer dat zal zijn, en het enige wat hij kan doen is vaak naar het lichtschijnsel in het oosten kijken. Onder alle volkeren zoek ik degenen die waarlijk naar mijn eigen hart zijn. Ik wandel tussen alle volkeren, en woon tussen alle volkeren, maar de mens is veilig en wel op aarde, en aldus zijn er geen die echt naar mijn eigen hart zijn. De mensen weten niet hoe ze zich om mijn wil moeten bekommeren, ze kunnen mijn daden niet zien, en ze kunnen zich niet door het licht voortbewegen en door het licht beschenen worden. Alhoewel de mens mijn woorden immer koestert, is hij onmachtig de bedrieglijke listen van Satan te doorzien; omdat de mens te klein van gestalte is, is hij onmachtig te doen wat zijn hart hem ingeeft. De mens heeft nooit oprecht van mij gehouden. Wanneer ik hem verhoog voelt hij zich onwaardig, maar daardoor wil hij nog niet proberen mij tevreden te stellen. Hij houdt enkel de “status” vast die ik hem in handen gegeven heb en onderzoekt deze; ongevoelig voor mijn lieflijkheid blijft hij zich liever hardnekkig volproppen met de zegeningen van zijn status. Is dit niet de onvolkomenheid van de mens? Als de bergen zich verplaatsen, zouden zij een omweg kunnen maken omwille van jouw status? Wanneer de wateren stromen, kunnen zij voor de status van de mens tot stilstand komen? Zouden de hemelen en de aarde door de status van de mens teruggedraaid kunnen worden? Ik was eens genadig tegenover de mens, alsmaar weer, maar niemand koestert dit of schat dit op waarde, ze luisterden er alleen maar naar als naar een verhaal, of lazen het als een roman. Raken mijn woorden echt het hart van de mens niet? Hebben mijn uitspraken dan echt geen invloed? Zou het kunnen dat niemand in mijn bestaan gelooft? De mens houdt niet van zichzelf; in plaats daarvan verenigt hij zich met Satan om mij aan te vallen, en gebruikt Satan als een ‘troef’ om mij mee te dienen. Ik zal door alle bedrieglijke listen van Satan heen prikken, en de mensen van de aarde er van weerhouden de bedriegerij van Satan te accepteren, zodat zij zich niet tegen mij verzetten vanwege het bestaan van Satan.

In het koninkrijk ben ik de Koning, maar in plaats van mij als hun Koning te behandelen, behandelt de mens mij als de Heiland die uit de hemel is neergedaald. Als gevolg daarvan verlangt hij dat ik hem aalmoezen geef, en streeft hij er niet naar mij te leren kennen. Zovelen hebben naar mij uitgeroepen als een bedelaar; zovelen hebben mij hun ‘bedelnappen’ aangereikt en mij gesmeekt hen voedsel te geven om te overleven; zovelen houden gretige ogen op mij gevestigd, als hongerige wolven, wensend dat ze mij op kunnen peuzelen en hun buikjes rond kunnen eten; zovelen hebben hun hoofden zwijgend gebogen vanwege hun overtredingen en voelden zich beschaamd, onderwijl biddend om mijn clementie, of gewillig mijn tuchtiging aanvaardend. Als ik spreek lijken de diverse dwaasheden van de mens absurd, en wordt zijn ware gedaante onthuld onder het licht, en in het stralende licht is de mens niet in staat zichzelf te vergeven. Daarom haast hij zich naar mij toe om zich te buigen en zijn zonden te bekennen. Omwille van de ‘eerlijkheid’ van de mens trek ik hem nogmaals op de wagen van redding, en daarom is de mens mij dankbaar en werpt mij een liefdevolle blik toe. Toch is hij nog steeds niet bereid om daadwerkelijk zijn toevlucht bij mij te zoeken, en heeft hij zijn hart niet volledig aan mij gegeven. Hij schept alleen maar over me op, maar hij houdt niet echt van mij want hij heeft zijn gedachten niet op mij gezet; zijn lichaam zit voor me, maar zijn hart zit achter me. Omdat de mens een gebrekkig inzicht in de regels heeft en hij geen interesse heeft om voor mij te komen, voorzie ik hem van passende ondersteuning, zodat hij zich tot mij zal wenden te midden van zijn hardnekkige onwetendheid. Dit is precies de genade die ik de mens geef, en dit is de methode waarmee ik er naar streef de mens te redden.

Overal in het heelal vieren de mensen de komst van mijn dag, en er lopen engelen tussen al mijn mensen. Wanneer Satan problemen veroorzaakt helpen de engelen mijn volk altijd, omwille van hun dienst in de hemel. Zij laten zich niet voor de gek houden door de duivel vanwege menselijke zwakheden, maar doen als gevolg van de aanval van de machten van de duisternis, nog meer hun best, door de mist heen, het leven van de mens te ontmoeten. Alle mensen onderwerpen zich onder mijn naam, en nooit staat er iemand op om mij openlijk tegenstand te bieden. Vanwege het werk van de engelen accepteert de mens mijn naam en allen leven midden in de stroom van mijn werk. De wereld valt! Babylon is verlamd! De religieuze wereld, hoe zou zij niet vernietigd kunnen worden door mijn gezag op aarde? Wie durft mij nog steeds ongehoorzaam te zijn en mij tegenstand te bieden? De schriftgeleerden? Alle religieuze functionarissen? De machthebbers en autoriteiten op aarde? De engelen? Wie viert niet de volmaaktheid en volheid van mijn lichaam? Te midden van alle volkeren, wie zingt mijn lofzang niet onophoudelijk, wie is er niet voortdurend blij? Ik woon in het land van het hol van de grote rode draak, maar dat maakt niet dat ik tril van angst of wegloop, want het hele volk begint er al een afkeer van te krijgen. Nooit is de ‘plicht’ van wat dan ook uitgevoerd voor de draak; integendeel, alle dingen gaan hun eigen gang en ieder gaat zijn eigen weg. Hoe zouden de landen op aarde niet kunnen vergaan? Hoe zouden de landen op aarde niet kunnen vallen? Hoe zou mijn volk niet kunnen juichen? Hoe zouden zij niet kunnen zingen van vreugde? Is dit het werk van de mens? Is dit het toedoen van de handen van de mens? Ik heb de mens de wortel van zijn bestaan gegeven en hem voorzien van materiële zaken, toch is de mens ontevreden over zijn huidige omstandigheden en vraagt dat hij mijn koninkrijk binnen mag gaan. Maar hoe zou hij mijn koninkrijk zo makkelijk binnen kunnen gaan, zonder er een prijs voor te betalen, en niet bereid zijn belangeloze devotie aan te bieden? In plaats van ook maar iets te eisen van de mens, stel ik voorwaarden aan hem, opdat mijn koninkrijk op aarde vervuld zal zijn van glorie. De mens is door mij het huidige tijdperk in geleid, hij leeft in deze staat, en hij leeft onder de leiding van mijn licht. Als het zo niet was, wie van de mensen op aarde zou zijn vooruitzichten dan kennen? Wie zou mijn wil begrijpen? Ik voeg mijn voorzieningen toe aan de behoeften van de mens; ligt dat niet in lijn met de wetten van de natuur?

Gisteren leefden jullie te midden van de wind en de regen, vandaag zijn jullie mijn koninkrijk binnengegaan en haar volk geworden, en morgen zullen jullie mijn zegeningen genieten. Wie had zich zoiets kunnen voorstellen? Hoeveel tegenspoed en moeilijkheden zullen jullie in je leven meemaken, weten jullie dat? Ik ga vooruit te midden van de wind en de regen en heb jaar na jaar doorgebracht onder de mensheid, en dat wordt gevolgd door de dag van heden. Zijn dit niet de stappen van mijn managementplan? Wie heeft er ooit iets toegevoegd aan mijn plan? Wie kan zich losmaken van de stappen in mijn plan? Ik woon in de harten van honderden miljoenen mensen, ik ben Koning van honderden miljoenen mensen, en ik ben verworpen en verguisd door honderden miljoenen mensen. Mijn beeltenis is niet waarachtig in het hart van de mens. De mens vangt maar een glimp op van mijn glorierijke aangezicht in mijn woorden, maar vanwege de storing in zijn gedachten, vertrouwt hij zijn eigen gevoelens niet; er is maar een vage glimp van mij in zijn hart, maar die blijft er niet lang. En zo is het ook met zijn liefde voor mij: Zijn liefde voor mij is grillig, alsof eenieder mij liefhad volgens zijn eigen temperament, alsof zijn liefde nu weer wel en dan weer niet te zien is en knippert onder versluierd maanlicht. Vandaag is het slechts vanwege mijn liefde dat de mens er nog is en het geluk heeft gehad dat hij het overleeft. Als het zo niet was, wie onder de mensheid zou, ten gevolge van hun uitgemergelde lichaam, niet geveld worden door het laserlicht? De mens kent zichzelf nog steeds niet. Hij slooft zich uit onder mijn blikken en schept over zichzelf op achter mijn rug, toch durft niemand tegen mij in te gaan ten overstaan van mij. De mens kent echter de betekenis niet van het verzet waar ik het over heb; in plaats daarvan probeert hij mij steeds voor de gek te houden, en verhoogt hij zichzelf, – verzet hij zich dan niet openlijk tegen mij? Ik tolereer de zwakheid van de mens, maar ik ben in het geheel niet soepel ten opzichte van het verzet dat de mens pleegt. Ofschoon hij de betekenis ervan kent, is hij niet bereid zich te gedragen volgens deze betekenis en handelt hij uitsluitend naar zijn eigen voorkeur: mij bedriegen. Ik maak mijn gezindheid in mijn woorden voortdurend duidelijk, toch is de mens niet verzoend met zijn nederlaag; tegelijkertijd laat hij zijn gezindheid zien. Te midden van mijn oordeel zal de mens volkomen overtuigd worden, en te midden van mijn tuchtiging zal hij eindelijk mijn beeltenis naleven en een manifestatie van mij op aarde worden!

22 maart 1992

Hoofdstuk 23

Terwijl mijn stem weerklinkt, terwijl mijn ogen vuur schieten kijk ik uit over de hele aarde, observeer ik het hele universum. De hele mensheid bidt tot mij, slaat haar ogen naar mij op, smeekt mij om mijn woede te laten ophouden en zweert dat zij nooit meer tegen mij in opstand zal komen. Maar dit is niet langer het verleden; het is nu. Wie kan mijn wil terugdraaien? Zeker toch niet de aanroeping in de harten van de mensen, of de woorden in hun monden? Wie is in staat geweest om tot op heden te overleven, als het niet vanwege mij is? Wie overleeft behalve door de woorden in mijn mond? Wie ligt er niet onder mijn waakzaam oog? Terwijl ik overal op aarde mijn nieuwe werk ten uitvoer breng, wie is er ooit in staat geweest er aan te ontsnappen? Zou het kunnen dat de bergen in staat zijn het te ontwijken door middel van hun hoogte? Zou het kunnen dat de wateren, door hun enorme uitgestrektheid in staat zijn het af te weren? In mijn plan heb ik nooit gemakkelijk iets laten gaan, en daarom is er nooit een individu geweest, of een ding, dat buiten mijn handbereik kon komen. Vandaag wordt mijn heilige naam verhoogd door de hele mensheid, en wederom rijzen er woorden van protest tegen mij op door de hele mensheid, en fabeltjes dat ik op aarde zou zijn, zijn wijdverbreid onder de hele mensheid. Ik tolereer niet dat de mensen hun oordeel over mij vellen, noch tolereer ik dat ze mijn lichaam verdelen, en nog minder tolereer ik hun kritiek jegens mij. Omdat hij mij nooit echt gekend heeft, is de mens altijd tegen mij ingegaan en heeft me bedrogen, niet in staat mijn Geest te koesteren of mijn woorden te waarderen. Voor iedere daad en handeling die hij verricht, en voor de houding die hij tegen mij aanneemt geef ik de mens de ‘beloning’ die hem toekomt. En aldus handelen alle mensen met een oog op hun beloning, en niet een van hen heeft ooit enig werk gedaan waar zelfopoffering mee gemoeid was. Menselijke wezens zijn niet bereid belangeloze toewijding te geven, maar scheppen liever hun genoegen in beloningen die voor niets verkregen kunnen worden. Hoewel Petrus zich voor mij opofferde was het niet ten behoeve van de beloning van morgen, maar ten behoeve van de kennis van vandaag. De mensheid is nooit een oprechte verbintenis met mij aangegaan, maar is steeds weer met mij omgegaan op een oppervlakkige manier, en dacht daardoor zonder moeite mijn goedkeuring te krijgen. Ik heb diep in het hart van de mens gekeken, dus heb ik in zijn diepst verborgen hoeken ‘een mijn vol rijkdommen’ opgegraven, iets waarvan de mens zichzelf nog niet bewust is, maar die ik opnieuw ontdekt heb. En aldus, pas wanneer zij het ‘stoffelijke bewijs’ hebben gezien, pas dan houden menselijke wezens op met hun schijnheilige zelfvernedering en bekennen ze met uitgestrekte handen hun eigen onreine staat. Onder de mensheid is veel meer dat nieuw en vers is dat wacht totdat ik het ‘selecteer’ voor het plezier van de hele mensheid. Niet van plan mijn werk stil te zetten wegens de onbekwaamheid van de mens, snoei ik hem volgens mijn oorspronkelijke plan. De mens is als een fruitboom: zonder bijwerken en snoeien zal de boom geen vruchten geven, en op het eind zullen er enkel verdorde takken en afgevallen bladeren te zien zijn, zonder fruit dat op de grond valt.

Terwijl ik de ‘binnenkamer’ van mijn koninkrijk van dag tot dag inricht, is er nog nooit iemand plotseling mijn ‘werkkamer’ binnengevallen om mijn werk te onderbreken. Alle mensen doen hun best om met mij samen te werken, uit hevige angst ‘ontslagen’ te worden en ‘hun baan te verliezen’ en zodoende op een dood punt in hun leven aan te komen waar zij zelfs terecht zouden kunnen komen in de ‘woestijn’ waar Satan verblijft. Vanwege de angsten van de mens troost ik hem elke dag, beweeg ik hem elke dag tot liefhebben en geef hem verder onderwijs te midden van zijn dagelijks leven. Het is alsof alle menselijke wezens baby’s zijn die pas geboren zijn; tenzij ze voorzien worden van melk zullen ze deze aarde spoedig verlaten, om nooit meer gezien te worden. Ik betreed de mensenwereld temidden van de smeekbeden van de mensheid en direct leeft de mensheid in een wereld van licht, niet langer opgesloten in een ‘kamer’ waarvandaan zij hun gebeden tot de hemel uitschreeuwen. Zodra ze mij zien, klagen de mensen indringend over de grieven die ze in hun hart hebben opgeslagen, terwijl ze hun monden open doen en mij smeken om er voedsel in te laten vallen. Maar naderhand, “wanneer hun angsten weggenomen zijn en zij hun zelfbeheersing hebben hervonden,” vragen zij mij nergens meer om, maar vallen in een diepe slaap, of anders, terwijl zij mijn bestaan ontkennen, gaan ze er vandoor om hun eigen zaken te behartigen. In de ‘overgave’ van de mensheid is het overduidelijk hoe menselijke wezens, gespeend van enige ‘gevoelens’ hun ‘onpartijdige rechtspraak’ jegens mij uitoefenen. Daarom ga ik er stilletjes vandoor als ik de mens van zijn liefdeloze kant zie, en zal ik niet meer zo vlug afdalen op zijn vurige smeekbede. Wat hij niet weet is dat de problemen van de mensheid elke dag groter worden en aldus, te midden van zijn gezwoeg en zijn angst, wanneer hij plotseling mijn bestaan ontdekt, wil hij beslist niet geweigerd worden, grijpt hij me bij mijn revers en verwelkomt hij mij in zijn huis als een gast. Maar, hoewel hij mij misschien een luxueuze maaltijd voorzet waar ik van kan genieten, is het geen enkele keer bij hem opgekomen mij als een van de zijnen te beschouwen, en behandelt hij mij in plaats daarvan als een gast zodat hij een minimum hoeveelheid hulp van mij kan krijgen. En aldus legt de mens op dit moment zijn beklagenswaardige staat aan mij voor, in de hoop mijn ‘handtekening’ te krijgen, en zoals iemand die een lening nodig heeft voor zijn zaken, pakt hij mij vast met al zijn kracht. In al zijn gebaren en bewegingen vang ik een vluchtige glimp op van de bedoeling van de mens: Het is alsof ik volgens hem niet weet hoe ik de verborgen bedoelingen achter iemands gelaatsuitdrukking of zijn woorden, kan lezen of niet weet hoe ik diep in het hart van een individu moet kijken. En dus stort de mens in vertrouwen zijn hart voor mij uit over iedere ervaring in iedere ontmoeting die hij ooit heeft gehad, zonder zich te vergissen of iets weg te laten, en daarna somt hij zijn eisen voor mij op. Ik haat en veracht iedere daad en handeling van de mens. Onder de mensheid is er nooit iemand geweest die werk heeft gedaan waar ik van houd, alsof de mensheid mij met opzet tegen zich in het harnas jaagt, en doelbewust mijn toorn over zich uitroept: ze lopen allemaal voor mij op en neer te paraderen, en leven zich vlak voor mijn neus uit zoals het hen goed dunkt. Er is niemand onder de mensheid die voor mij leeft, en als gevolg heeft het bestaan van de voltallige mensheid geen enkele waarde of betekenis, zodat de mensheid in een zinloze leegte leeft. Niettemin weigert de mensheid nog steeds om te ontwaken, maar gaat stug door zich tegen mij te verzetten, en houdt vast aan haar ijdelheid.

In alle beproevingen die zij ondergaan hebben, hebben menselijke wezens mij geen enkele keer behaagd. Omdat zij gruwelijk ongerechtig is, stelt de mensheid zich niet tot doel getuigenis af te leggen van mijn naam; ze ‘rent liever de andere kant op’, onderwijl afhankelijk van mijn ondersteuning. Het hart van de mens keert zich niet volledig tot mij, en aldus maakt Satan gehakt van hem totdat hij een grote pulp van verwondingen is, met zijn lichaam overdekt in vuil. Maar de mens beseft nog steeds niet hoe afstotelijk zijn gezicht is: al die tijd bleef hij Satan achter mijn rug aanbidden. Om die reden werp ik de mens toornig de bodemloze put in, en zorg ervoor dat hij nooit in staat zal zijn zichzelf te bevrijden. Niettemin, midden in zijn meelijwekkende geweeklaag, weigert de mens nog steeds om zijn gedachten te hervormen, vastbesloten zich tegen mij te verzetten tot aan het bittere einde, in de hoop daarbij mijn toorn met opzet aan te wakkeren. Vanwege de dingen die hij heeft gedaan behandel ik hem als de zondaar die hij is en weiger ik hem de warmte van mijn omhelzing. Van begin af aan hebben de engelen mij gediend en mij onveranderlijk gehoorzaamd, maar de mens heeft altijd precies het tegenovergestelde gedaan, alsof hij niet van mij afkomstig was, maar uit Satan was geboren. De engelen in hun respectieve plaatsen geven mij allemaal hun uiterste toewijding; ze worden niet beïnvloed door Satans machten en vervullen enkel maar hun plicht. Gezoogd en gevoed door de engelen groeien de duizenden zonen en mensen van mij allemaal sterk en gezond op, geen een van hen is zwak of slap. Dit is mijn verdienste, mijn wonder. Terwijl kanonsalvo na kanonsalvo de vestiging van mijn koninkrijk inhuldigen komen de engelen voor mijn aangezicht, op de maat lopend en onder ritmische begeleiding, om zich aan mijn inspectie te onderwerpen, omdat hun harten vrij zijn van onzuiverheid en van afgoden, en zij mijn inspectie niet uit de weg gaan.

Op het gehuil van de storm komen de hemelen in een oogwenk naar beneden, waarbij zij de gehele mensheid verstikken zodat menselijke wezens niet langer in staat zijn mij aan te roepen zoals ze willen. Zonder het te weten is de hele mensheid ingestort. De bomen zwiepen heen en weer in de wind, zo nu en dan hoor je takken afknappen, en worden alle verdorde bladeren weggeblazen. De aarde voelt plotseling somber en troosteloos aan, mensen slaan de armen stevig om zich heen en zetten zich schrap voor de ramp die op de herfst volgt om hun lichamen op ieder moment te vellen. De vogels op de heuvels vliegen heen en weer, alsof ze hun verdriet naar iemand uitschreeuwen; in de berggrotten brullen leeuwen en maken de mensen doodsbang met hun lawaai, het gaat door merg en been en maakt dat de haren hen ten berge rijzen, het is als een onheilspellende voorbode van het einde van de mensheid. Niet bereid om af te wachten tot het mij behaagt mij van hen te ontdoen, bidden alle mensen zwijgend tot de Oppermachtige Heerser in de hemel. Maar hoe kan een storm tegengehouden worden door het geluid van water dat door een beekje stroomt? Hoe kan een storm plotseling tegengehouden worden door het geluid van de smeekbeden van de mens? Hoe kan het geraas in het hart van de donderslag bedaard worden omwille van de terughoudendheid van de mens? De mens schommelt op en neer met de wind; hij rent heen en weer om voor de regen te schuilen; en onder mijn toorn schudden en beven menselijke wezens, doodsbang dat ik mijn handen op hun lichamen zal leggen, alsof ik de loop van een pistool ben die voortdurend op de borst van de mensheid is gericht, en nogmaals, alsof hij mijn vijand is, maar toch mijn vriend. De mens heeft nooit mijn ware bedoelingen met hem ontdekt, heeft mijn ware plannen nooit begrepen, en aldus, onbewust, beledigt hij mij, maar toch, zonder het te bedoelen, heeft hij ook mijn liefde gezien. Het is moeilijk voor de mens mijn gezicht te zien te midden van mijn toorn. Ik zit verborgen in de zwarte wolken van mijn woede en ik sta, te midden van donderslagen, boven het gehele universum om mijn genade neer te laten dalen op de mens. Omdat de mens mij niet kent tuchtig ik hem niet voor zijn onvermogen mijn bedoelingen te begrijpen. In de ogen van de mens lucht ik mijn boosheid zo nu en dan, ik toon hem mijn glimlach af en toe, maar zelfs wanneer hij mij ziet heeft de mens nooit mijn hele gezindheid gezien en is hij nog steeds niet in staat het honingzoete geluid van de bazuin te horen, omdat hij te verdoofd en gevoelloos is geworden. Het lijkt alsof mijn beeld in de herinneringen van de mens leeft en mijn gedaante in zijn gedachten. Er is echter nooit een enkel individu geweest dat mij werkelijk gezien heeft door de evolutie van de mensheid heen, omdat de hersenen van de mens te verarmd zijn. Hoewel de mens mij zo ‘ontleed’ heeft is de wetenschap van de mensheid nog steeds zo primitief dat tot op heden zijn wetenschappelijk onderzoek geen overtuigende resultaten heeft opgeleverd. En aldus is het onderwerp van ‘mijn beeld’ altijd een lege huls geweest, met niemand om die op te vullen, niemand om een wereldrecord te breken, omdat het voor de mensheid al een onschatbare troost is om zelfs maar zijn positie in het heden te handhaven te midden van enorme tegenspoed.

23 maart 1992

Hoofdstuk 24

Mijn tuchtiging komt over alle mensen, maar blijft tegelijkertijd ook op afstand van alle mensen. Ieders leven is gevuld met liefde en haat tegenover mij, en niemand heeft mij ooit gekend – bijgevolg is de houding van de mens tegenover mij warm en koud tegelijk, niet in staat om normaal te zijn. Toch heb ik altijd voor de mens gezorgd en hem beschermd, en het is alleen omwille van zijn domheid dat hij niet in staat is om al mijn daden te zien en mijn gretige bedoelingen te begrijpen. Ik ben de Leidende van alle landen, en de Hoogst Verhevene onder alle mensen; maar de mens kent mij simpelweg niet. Ik heb vele jaren onder de mensen geleefd en het leven in de wereld van de mensen ervaren, maar de mens heeft mij altijd genegeerd en mij behandeld alsof ik iemand van een andere planeet ben. Bijgevolg, omwille van de verschillen in gezindheid en taal, behandelen mensen mij als een vreemde op straat. Mijn kleding is ook te eigenaardig, zo lijkt het, en daarom heeft de mens niet het nodige zelfvertrouwen om mij aan te spreken. Alleen dan voel ik de verlatenheid van het leven onder de mensen, en alleen dan ervaar ik de onrechtvaardigheid van de wereld van de mens. Ik wandel langs de voorbijgangers, ik observeer al hun gezichten. Het is alsof er een ziekte onder hun leeft, die hun gezichten vervult met melancholie; en er leeft tuchtiging onder hen, wat hun bevrijding tegenhoudt. De mens slaat zichzelf in de boeien en is op een opvallende manier bescheiden. De meeste mensen creëren een verkeerd beeld van zichzelf tegenover mij, zodat ik hen zou toejuichen, de meeste mensen doen bewust hun best om zich meelijwekkend voor te stellen voor mij, zo dat ze mijn hulp zouden verkrijgen. Achter mijn rug vleien alle mensen mij en zijn ze mij ongehoorzaam. Heb ik ongelijk? Is dit niet de overlevingsstrategie van de mens? Wie heeft mij ooit uitgeleefd in zijn leven? Wie heeft mij ooit verhoogd boven anderen? Wie is ooit gehoorzaam geweest aan de Geest? Wie heeft ooit sterk gestaan in zijn getuigenis over mij tegenover Satan? Wie heeft ooit waarheid gekoppeld aan zijn ‘trouw’ aan mij? Wie is er ooit door de grote rode draak omwille van mij uitgeworpen? Mensen hebben ervoor gekozen om met Satan samen te werken en wentelen zich nu samen met hem in de modder; ze zijn experts in het verzet tegenover mij, ze zijn de uitvinders van weerstand aan mij, en ze zijn afgestudeerd in mij om de tuin leiden. Omwille van zijn eigen lotsbestemming zoekt de mens de aarde af; als ik hem wenk, blijft hij ongevoelig voor mijn kostbaarheid en blijft halsstarrig op zichzelf ‘vertrouwen’, niet bereid om een ‘last’ te zijn voor anderen. De ‘ambities’ van de mens zijn kostbaar, en zijn nog nooit iemands ambities volledig vervuld geweest: ze storten in voor mij, ze vallen om zonder geluid.

Ik spreek elke dag, en elke dag doe ik ook nieuwe dingen. Wanneer de mens niet uit al zijn krachten put, zal hij het moeilijk hebben om mijn stem te horen en mijn gezicht te zien. De geliefde kan dan wel ontzettend mooi zijn, en Zijn spreken uiterst zachtaardig, maar het is voor de mens niet gemakkelijk Zijn prachtige gezicht te zien of Zijn stem te horen. Door de eeuwen heen is het voor niemand makkelijk geweest mijn gezicht te zien. Ik sprak ooit tegen Petrus en ‘verscheen’ aan Paulus, en niemand anders – met uitzondering van de Israëlieten, heeft ooit echt mijn gezicht gezien. Vandaag ben ik persoonlijk onder jullie gekomen om onder de mensen te leven. Ervaren jullie dit niet als zeldzaam en kostbaar? Willen jullie niet het beste maken van jullie tijd? Willen jullie het op deze manier aan jullie voorbij laten gaan? Kan de tijd in jullie gedachten ineens stilstaan? Of kan de tijd achterwaarts gaan? Of kan de mens opnieuw jong worden? Kan het gezegende leven van vandaag ooit wederkeren? Ik geef de mens geen toepasselijke ‘beloning’ voor zijn ‘verspilling’. Ik kan alleen volharden in mijn werk, vrij van al het andere, en ik laat de tijd niet stil staan omdat de mens te druk is, of omwille van zijn gehuil. Al vele duizenden jaren is niemand in staat geweest om mijn kracht te verdelen, of mijn oorspronkelijk plan te verstoren. Ik zal de ruimte overstijgen, en de tijd overspannen, en de kern van mijn plan oppakken boven zowel als te midden van alle dingen. Geen enkel persoon heeft een voorkeursbehandeling van mij kunnen krijgen, of ‘beloningen’ uit mijn handen, zelfs al openen ze hun mond en bidden ze om die dingen, en al strekken ze hun handen uit en eisen zij die dingen van mij, waarbij ze al het andere vergeten. Niet één van deze mensen heeft ervoor gezorgd dat ik geroerd werd, en ze zijn allemaal teruggedrongen door mijn ‘harteloze’ stem. De meeste mensen geloven nog steeds dat ze ‘te jong’ zijn, en dus wachten ze op mij om grote genade te tonen, om hun een tweede keer barmhartigheid te tonen, en ze vragen of ik hen wil toestaan de achterdeur te nemen. Maar hoe kan ik achteloos mijn plan in de war sturen? Kan ik de aarde doen stoppen met draaien opdat de mens zijn jeugd kan bewaren, zo dat hij nog een paar jaar langer op aarde kan leven? Het menselijk brein is zo complex, en toch lijkt het alsof er ook dingen in ontbreken. Bijgevolg komen er vaak ‘wonderlijke manieren’ om mijn werk opzettelijk te onderbreken in de gedachten van de mens naar boven.

Hoewel ik dikwijls de zonden van de mens heb vergeven, en hem speciale gunsten heb getoond omwille van zijn zwakheid, heb ik hem ook dikwijls de gepaste behandeling gegeven omwille van zijn onwetendheid. Het is simpelweg zo dat de mens nooit mijn goedheid heeft weten te appreciëren, met als gevolg dat hij is gezonken tot zijn uiteindelijke huidige staat: onder het stof, zijn kleren aan flarden, zijn haar hangt over zijn hoofd als onkruid, zijn gezicht aangekoekt met smerigheid, zijn voeten beslagen met ruwe, zelfgemaakte schoenen, zijn handen zijn als de klauwen van een dode arend, zwak afhangend langs zijn zijden. Als ik mijn ogen open doe en kijk is het alsof de mens net uit de bodemloze put is geklauterd. Ik kan niet anders dan boos zijn: ik ben altijd verdraagzaam geweest tegenover de mens, maar hoe kan ik de duivel toestaan om te komen en gaan wanneer en waar hij wil in mijn heilige koninkrijk? Hoe kan ik een bedelaar toestaan om gratis te eten in mijn huis? Hoe kan ik een onreine geest verdragen als een gast in mijn huishouden? De mens is altijd ‘streng met zichzelf’ geweest en ‘mild tegenover anderen’, en toch is hij nooit hoffelijk geweest tegenover mij, zelfs niet een klein beetje, want ik ben de God in de hemel, en dus behandelt hij mij anders, en hij heeft nog nooit enige affectie voor mij getoond. Het is alsof de ogen van de mens bijzonder scherpzinnig zijn: zodra hij mij tegenkomt, verandert de blik op zijn gezicht onmiddellijk en voegt hij een beetje uitdrukking toe aan zijn koude, onverstoorbare gezicht. Ik leg niet de gepaste sancties op aan de mens omwille van zijn houding tegenover mij, maar kijk gewoon eens naar de lucht van boven het universum en vervul vandaar mijn werk op aarde. Volgens wat de mens zich herinnert, heb ik nooit goedheid getoond aan iemand, maar heb ook nooit iemand verkeerd behandeld. Want de mens zet geen ‘lege stoel’ klaar voor mij in zijn hart, en als ik tegen beter weten in toch in hem vertoef, gooit hij mij er zonder poespas uit, en maakt dan excuses met mooie woorden en vleierij, en zegt hij dat hij te ontoereikend en onbekwaam is om zichzelf aan te bieden ten gunste van mij. Wanneer hij spreekt, trekt er vaak een ‘donderwolk’ over zijn gezicht, alsof ieder moment het noodlot kan toeslaan. En toch vraagt hij mij om te vertrekken, zonder stil te staan bij de mogelijke gevaren. Ook al geef ik de mens van mijn woorden en de warmte van mijn omhelzing, het lijkt alsof hij geen gehoororgaan heeft, en hij geeft niet de minste aandacht aan mijn stem, in plaats daarvan grijpt hij naar zijn hoofd terwijl hij ervandoor gaat. Ik laat de mens achter, een beetje teleurgesteld, maar ook een beetje toornig. Intussen verdwijnt de mens onmiddellijk in de ravage van stormen en sterke golven. Kort daarna schreeuwt hij het uit naar mij, maar hoe kan hij de beweging van de wind en de golven beïnvloeden? Langzaamaan verdwijnt elk spoor van hem, totdat hij niet meer terug te vinden is.

Voor de tijd begon, keek ik naar alle landen van boven het universum. Ik plande een grootse onderneming op aarde: de schepping van een mensheid naar mijn hart, en het bouwen van een koninkrijk op aarde zoals dat in de hemel, zodat mijn macht de hemelen kan vullen en mijn wijsheid zich kan verspreiden door heel het universum heen. En dus, duizenden jaren later, ga ik door met mijn plan, en toch kent niemand mijn plan of management op aarde, laat staan dat ze mijn koninkrijk op aarde zien. Dus, de mens jaagt schaduwen na, en komt voor mij staan en tracht mij te bedotten, hij wil een ‘stille prijs’ betalen voor mijn zegeningen in de hemel. Zo daagt hij mijn toorn uit en dus breng ik oordeel over hem, maar nog steeds wordt hij niet wakker. Het is alsof hij onder de grond aan het werk is, zonder enig idee wat er boven de grond gebeurt en hij jaagt niets anders na dan zijn eigen vooruitzichten. Onder alle mensen heb ik er niet een gezien die onder mijn schijnend licht leeft. Ze leven in een wereld van duisternis, en lijken er aan gewend te zijn om in een waas te leven. Wanneer het licht komt, blijven zij ver weg, en het is alsof het licht hun werk onderbreekt; bijgevolg zien ze er een beetje geërgerd uit, alsof het licht hun rust heeft verstoord en ze nu niet meer rustig kunnen slapen. Vervolgens verbruikt de mens al zijn krachten om het licht weg te jagen. Het lijkt alsof het ook licht aan bewustzijn ontbreekt, en het doet de mens ontwaken, en wanneer de mens wakker wordt, sluit hij de ogen weer, overweldigd door woede. Hij is enigszins ontevreden over mij, maar in mijn hart weet ik hoe het in elkaar zit. Langzaamaan doe ik het licht harder schijnen om er voor te zorgen dat alle mensen in mijn licht leven, zodat ze snel gewend worden in het licht te zijn, en meer nog, het licht gaan koesteren. Dan is mijn koninkrijk onder de mensen gekomen, alle mensen dansen van vreugde en vieren feest, de aarde is plotseling vervuld van gejuich, en vele duizenden jaren van stilte zijn doorbroken door de komst van het licht …

26 maart 1992

Hoofdstuk 25

De tijd gaat voorbij, en in een oogwenk is de huidige dag aangebroken. Onder de leiding van mijn Geest leven alle mensen in mijn licht, en niemand denkt nog langer aan het verleden of schenkt aandacht aan gisteren. Wie heeft nog niet in het heden geleefd? Wie heeft nog geen wonderlijke dagen en maanden in het koninkrijk doorgebracht? Wie heeft nog niet onder de zon geleefd? Hoewel het koninkrijk is neergedaald onder de mensen, heeft nog niemand werkelijk de warmte ervan ervaren; de mens kijkt er enkel van buitenaf naar, en begrijpt het wezen ervan niet. Wie verheugt zich er niet over, terwijl mijn koninkrijk wordt gevormd? Kunnen de landen op de aarde er echt aan ontsnappen? Is de grote rode draak echt in staat om te ontsnappen door zijn sluwheid? Mijn bestuurlijke decreten zijn aangekondigd in het hele universum, zij stellen mijn gezag onder de mensen in en treden in werking in heel de kosmos; desondanks heeft de mens dit nooit echt geweten. Wanneer mijn bestuurlijke decreten geopenbaard worden aan het universum zal ook mijn werk op aarde op het punt van voltooiing staan. Wanneer ik regeer en macht uitoefen onder de mensen en wanneer ik word herkend als de enige God Zelf, zal mijn koninkrijk ten volle neerdalen op aarde. Vandaag de dag, alle mensen hebben een nieuw begin op een nieuwe weg. Ze zijn een nieuw leven begonnen, en toch heeft nog niemand op aarde werkelijk een leven ervaren dat lijkt op dat in de hemel. Leven jullie werkelijk in mijn licht? Leven jullie werkelijk onder mijn woorden? Wie schenkt geen aandacht aan zijn eigen vooruitzichten? Wie is niet verontrust door zijn eigen lot? Wie worstelt niet in de zee van kwelling? Wie wil zichzelf niet bevrijden? Zijn de zegeningen van het koninkrijk er in ruil voor het harde werk van de mens op aarde? Zouden alle verlangens van de mens vervuld kunnen worden naar believen? Ik stelde ooit het mooie zicht van het koninkrijk voor aan de mens, maar hij staarde er slechts naar met gulzige ogen en er was niemand die streefde er binnen te gaan. Ik gaf ooit ‘verslag’ van de werkelijke situatie op aarde aan de mens, maar hij luisterde slechts, en bekeek de woorden uit mijn mond niet met een open hart; Ik vertelde de mens ooit over de omstandigheden in de hemel, maar hij beschouwde mijn woorden als wonderlijke verhalen, en nam niet werkelijk aan wat mijn mond beschreef. Vandaag flitsen taferelen van het koninkrijk voorbij aan de mens, maar is al iemand door ‘hoogten en dalen gegaan’ om ernaar te zoeken? Zonder mijn aandringen zou de mens nog steeds niet wakker zijn geworden uit zijn dromen. Is hij echt zo betoverd door zijn leven op aarde? Zijn er dan echt geen hoge normen in zijn hart?

Hen die ik heb voorbestemd om mijn volk te zijn, zijn in staat om zichzelf aan mij te wijden en in harmonie met mij te leven. Zij zijn kostbaar in mijn ogen, en schijnen met liefde voor mij in mijn koninkrijk. Onder de mensen van vandaag, wie kan aan die voorwaarden voldoen? Wie is in staat te voldoen aan mijn vereisten? Maken mijn vereisten het echt zo moeilijk voor de mens? Laat ik hem opzettelijk fouten maken? Ik ben mild tegenover alle mensen, en geef hen een voorkeursbehandeling. Maar dit is alleen voor mijn volk in China. Het is niet dat ik jullie onderschat, en ook niet dat ik jullie achterdochtig bekijk, maar ik ben praktisch en realistisch tegenover jullie. Het is onvermijdelijk dat mensen tegenslagen ervaren in hun leven, zij het met betrekking tot hun familie of de wereld rondom. Maar wiens lijden is veroorzaakt door zijn eigen hand? De mens is niet in staat om mij te kennen. Hij heeft een beperkt begrip van mijn uiterlijke voorkomen, maar is onwetend wat betreft mijn wezen; hij kent de ingrediënten niet van het voedsel dat hij eet. Wie is in staat om zorgvuldig mijn hart te beschouwen? Wie is werkelijk in staat om mijn wil te begrijpen ten overstaan van mij? Wanneer ik neerdaal op aarde, is zij gehuld in duisternis en de mens is ‘diep in slaap’. Ik wandel rond, en alles wat ik zie is verscheurd en gehavend en ondraaglijk om aan te zien. Het is alsof de mens alleen bereid is om te genieten, en geen verlangen heeft om aandacht te besteden aan ‘dingen van de buitenwereld’. Zonder dat de mensen het weten, zoek ik de hele aarde af, maar nergens zie ik dat zij gevuld is met leven. Onmiddellijk schijn ik het licht en de warmte en ik aanschouw de aarde vanuit de derde hemel. Hoewel het licht op het land valt en de warmte zich erover verspreid, lijkt het alsof alleen het licht en de warmte zich verheugen; ze wekken niks op in de mens, die zwelgt in comfort. Bij het zien hiervan, heb ik onmiddellijk de ‘staf’ die ik heb voorbereid aangewend onder de mensen. Wanneer de staf valt, worden het licht en de warmte langzaamaan verjaagd en de aarde wordt onmiddellijk verlaten en donker – en vanwege van de duisternis grijpt de mens de kans om te blijven genieten. De mens voelt wel iets van de komst van mijn staf, maar hij reageert niet, en gaat maar door met het genieten van zijn “zegeningen op aarde”. Daarna verkondigt mijn mond de tuchtiging van alle mensen, en overal in het universum worden mensen ondersteboven aan het kruis genageld. Wanneer mijn tuchtiging komt, wordt de mens opgeschrikt door het geluid van de bergen die omvallen en de aarde die openrijt, waarna hij wakker schrikt. Geschokt en doodsbang wil hij weglopen, maar het is te laat. Wanneer mijn tuchtiging valt, daalt mijn koninkrijk neer op aarde en worden alle landen kapotgeslagen, ze verdwijnen spoorloos en er blijft niets van over.

Elke dag aanschouw ik het aangezicht van het universum, en elke dag doe ik mijn nieuwe werk onder de mensen. En toch verliezen alle mensen zich in hun werk en schenkt niemand aandacht aan de dynamiek van mijn werk en valt de staat van dingen buiten zichzelf, niemand op. Het is alsof mensen leven in een nieuwe hemel en een nieuwe aarde die ze zelf hebben gecreëerd, en ze willen dat niemand anders ingrijpt. Ze zijn allemaal bezig met het werk van zich vermaken, ze zijn allemaal onder de indruk van zichzelf wanneer ze hun ‘fysieke oefeningen’ doen. Is er echt geen plaats voor mij in het hart van de mensen? Ben ik echt niet in staat om de Heerser te zijn in het hart van de mens? Heeft de geest van de mens hem echt verlaten? Wie heeft er ooit de woorden van mijn mond zorgvuldig overwogen? Wie heeft ooit het verlangen in mijn hart gemerkt? Is het hart van de mens echt overgenomen door iets anders? Er zijn veel momenten geweest dat ik het uitschreeuwde naar de mens, en heeft er desondanks iemand ooit mededogen gevoeld? Heeft er ooit iemand in menselijkheid geleefd? De mens mag dan wel in het vlees leven, maar hij is zonder menselijkheid. Is hij geboren in het dierenrijk? Of is hij geboren in de hemel, en is hij goddelijk? Ik stel mijn eisen aan de mens, en het is alsof hij mijn woorden niet begrijpt, alsof ik een ontoegankelijk monster ben dat hem vreemd is. Ik ben zo vaak teleurgesteld door de mens, ik ben zo vaak kwaad geworden over zijn zwakke prestaties, en ik ben zo vaak gekrenkt door zijn zwakheid. Waarom kan ik het spirituele gevoel in het hart van de mens niet oproepen? Waarom kan ik geen liefde opwekken in het hart van de mens? Waarom is de mens niet bereid om mij te behandelen als zijn oogappel? Is het hart van de mens niet van hemzelf? Heeft iets anders verblijf genomen in zijn geest? Waarom jammert de mens zonder ophouden? Waarom is hij ellendig? En als hij verdrietig is, waarom negeert hij dan mijn bestaan? Zou het kunnen zijn dat ik hem gestoken heb? Zou het kunnen zijn dat ik hem opzettelijk heb achtergelaten?

In mijn ogen is de mens de heerser over alle dingen. Ik heb hem veel gezag gegeven, en hem toegestaan alle dingen op aarde te beheren – het gras op de bergen, de dieren in het bos, en de vissen in het water. Maar in plaats van hier gelukkig over te zijn, is de mens geteisterd door onrust. Zijn hele leven is gevuld met benauwdheid, rondrennen, en plezier toegevoegd aan leegheid, en in zijn hele leven zijn geen nieuwe uitvindingen of creaties te vinden. Niemand is in staat zichzelf aan dit lege leven te onttrekken, en niemand heeft ooit een leven van betekenis ontdekt, en niemand heeft ooit een echt leven ervaren. Hoewel de mensen van vandaag allemaal leven onder mijn lichtschijnsel, weten ze niets over het leven in de hemel. Als ik niet genadig ben tegenover de mens en de mensheid niet red, dan hebben alle mensen voor niets bestaan, hun levens op aarde zijn betekenisloos, en ze zullen vruchteloos vertrekken, met niets om trots over te zijn. De mensen uit elke religie, elke sector van de maatschappij, elk land en van elke denominatie kennen allemaal de leegheid op aarde, en ze zoeken mij allemaal en wachten op mijn terugkeer – maar wie is in staat om mij te kennen als ik aankom? Ik heb alle dingen gemaakt, ik schiep de mensheid, en vandaag ben ik neergedaald onder de mensen. Maar de mens slaat mij terug, en neemt wraak op mij. Is het werk dat ik doe voor de mens dan vruchteloos voor hem? Kan ik dan niet de mens tevredenstellen? Waarom wijst de mens mij af? Waarom is de mens zo koud en onverschillig tegenover mij? Waarom is de aarde bezaaid met lijken? Is dit echt de staat van de wereld die ik heb gemaakt voor de mens? Waarom is het dat, hoewel ik de mens onovertroffen rijkdom heb geschonken, hij mij twee lege handen aanbiedt? Waarom houdt de mens niet echt van mij? Waarom komt hij nooit voor mijn aangezicht? Zijn al mijn woorden dan echt voor niets geweest? Zijn mijn woorden verdwenen zoals hitte van water? Waarom is de mens niet bereid om met mij samen te werken? Is de komst van mijn dag werkelijk het moment waarop de mens komt te sterven? Kan ik werkelijk de mens vernietigen wanneer mijn koninkrijk wordt gevormd? Waarom heeft, tijdens mijn hele managementplan, nooit iemand mijn bedoelingen begrepen? Waarom, in plaats van de uitspraken van mijn mond te koesteren, veracht de mens ze en wijst hij ze af? Ik veroordeel niemand, maar probeer alleen de mensen te kalmeren en hen het werk van zelfreflectie uit te laten voeren.

27 maart 1992

Verheug jullie, alle volken!

In mijn licht zien mensen opnieuw het licht. In mijn woord vinden mensen de dingen waarvan ze genieten. Ik ben uit het oosten gekomen, ik stam uit het oosten. Wanneer mijn heerlijkheid zich uitstraalt, worden alle naties verlicht, wordt alles in het licht gebracht; niet één enkel ding blijft in de duisternis. In het koninkrijk is het leven dat Gods mensen met God leven onmetelijk gelukkig. De wateren dansen van vreugde over de gezegende levens van de mensen; de bergen genieten, samen met de mensen, van mijn overvloed. Alle mensen doen hun best, werken hard, geven blijk van hun trouw in mijn koninkrijk. In het koninkrijk is er geen opstandigheid meer, is er geen verzet meer. De hemelen en de aarde zijn van elkaar afhankelijk, de mens en ik naderen elkaar dicht in diepe gevoelens, door de zoete gelukzaligheden van het leven, de één steunt op de ander … Op dit moment begin ik formeel mijn leven in de hemel. Er is geen verstoring meer door Satan, en er komt rust over de mensen. In het hele universum leven mijn uitverkorenen binnen mijn heerlijkheid, weergaloos gezegend, niet als mensen die onder de mensen leven, maar als mensen die met God leven. De gehele mensheid heeft Satans verdorvenheid ondergaan en heeft het bittere en het zoete van het leven tot de laatste restjes ingedronken. Hoe kan men zich nu, levend in mijn licht, niet verblijden? Hoe kan men dit prachtige moment lichtvaardig aan zich voorbij laten gaan? Jullie mensen! Zing het lied in jullie harten en dans vreugdevol voor me! Verhef jullie oprechte harten en offer ze aan me op! Sla op jullie trommels en speel blijmoedig voor me! Ik straal mijn vreugde uit door het hele universum! Aan de mensen openbaar ik mijn glorierijke gelaat! Met luide stem zal ik roepen! Ik zal het universum overstijgen! Alreeds heers ik onder de mensen! Ik word verheven door de mensen! Ik zweef in de blauwe hemelen hierboven en de mensen lopen met me op. Ik loop onder de mensen en mijn mensen omringen me! De harten van de mensen zijn vreugdevol, hun liederen doen het universum beven en breken de hoogste hemelen open! Niet langer is het universum gehuld in nevelen; niet langer is er modder of stroomt afvalwater samen. Heilige mensen van het universum! Onder mijn inspectie tonen jullie je ware aangezicht. Jullie zijn geen mannen die bedekt zijn met vuil, maar heiligen, puur als jade. Jullie heb ik allen lief, in jullie allen verheug ik me! Alle dingen komen weer tot leven! De heiligen zijn allen teruggekeerd om me te dienen in de hemel. Ze laten zich in mijn warme omhelzing sluiten, huilen niet langer en zijn niet langer angstig. Ze offeren zichzelf aan me op, komen terug naar mijn huis en zullen me in hun thuisland eindeloos liefhebben! Nooit veranderend in alle eeuwigheid! Waar is het verdriet! Waar zijn de tranen! Waar is het vlees! De aarde gaat voorbij, maar de hemelen zijn er voor eeuwig. Ik verschijn aan alle volkeren en alle volkeren loven me. Dit leven, deze schoonheid, van oertijden tot het einde der tijden, zal niet veranderen. Dit is het leven van het koninkrijk.

Hoofdstuk 26

Wie heeft in mijn huis verbleven? Wie is voor mijn belang opgekomen? Wie heeft voor mij geleden? Wie heeft zijn woord aan mij gegeven? Wie heeft mij tot op heden gevolgd en is toch niet onverschillig geworden? Waarom zijn alle mensen koud en ongevoelig? Waarom heeft de mensheid mij verlaten? Waarom is de mensheid mij moe geworden? Waarom bestaat er in de mensenwereld geen warmte meer? Toen ik in Sion was, proefde ik de warmte die in de hemel is, en terwijl ik in Sion was genoot ik van de zegen die in de hemel heerst. Ik zeg nogmaals, ik heb tussen de mensheid geleefd, ik heb de bittere smaak van de mensenwereld geproefd, ik heb met eigen ogen alle verschillende gesteldheden die onder mensen voorkomen gezien. De mens is zich er niet van bewust, maar hij is veranderd zoals ik ‘veranderd’ ben, en alleen zo heeft hij de huidige tijd bereikt. Ik eis niet van de mens dat hij iets in mijn belang kan doen of dat hij voor mij groeit. Ik wil slechts dat hij in overeenstemming met mijn plan kan handelen, dat hij mij niet ongehoorzaam is of voor mij een schandvlek wordt, maar dat hij welluidend van mij getuigt. Er zijn mensen geweest die goed van mij hebben getuigd en mijn naam hebben verheerlijkt, maar hoe kunnen de gewoontes van de mens of zijn gedrag mijn hart ooit tevreden stemmen? Hoe kan hij ooit op één lijn komen met mijn hart of mijn wil behagen? De bergen en de wateren op aarde, de bloemen, de grassen en de bomen op aarde, ze tonen allemaal het werk van mijn handen, ze bestaan allemaal voor mijn naam. Waarom kan de mens dan niet de norm die ik verlang halen? Kan dit aan zijn ellendige nederigheid liggen? Kan het zijn omdat ik hem verheven heb? Ben ik misschien te wreed voor hem? Waarom vreest de mens mijn eisen altijd? Waarom willen jullie, onder de menigten in het koninkrijk, tegenwoordig naar mijn stem luisteren maar willen jullie niet mijn gezicht zien? Waarom letten jullie alleen op mijn woorden zonder ze te vergelijken met mijn Geest? Waarom houden jullie mij zo gescheiden in de hemel boven en op aarde beneden? Kan het zijn dat ik, als ik op aarde ben, niet dezelfde ben als de ik in de hemel ben? Kan het zijn dat ik, als ik in de hemel ben, niet op aarde kan komen? Kan het zijn dat als ik op aarde ben, ik niet waardig ben om ten hemel te worden gedragen? Het lijkt alsof ik een laag schepsel ben als ik op aarde ben en alsof ik een verheven wezen ben als ik in de hemel ben, alsof er tussen hemel en aarde een onoverbrugbare kloof ligt. Maar in de mensenwereld lijkt de oorsprong van die zaken onbekend en al die tijd is de mens tegen mij in gegaan, alsof mijn woorden slechts geluid zonder betekenis zijn. Alle mensen doen moeite voor mijn woorden, doen zelf onderzoek naar mijn uiterlijke gelijkenis, maar ze falen allemaal, hun inspanningen dragen geen vrucht. In plaats daarvan worden ze door mijn woorden geveld en durven ze niet meer op te staan.

Als ik het geloof van de mensheid op de proef stel, legt niet één mens oprecht getuigenis af, is niet één in staat alles wat hij heeft te geven. De mens blijft zich liever verbergen en weigert zich open te stellen, alsof ik hem zijn hart zou ontroven. Zelfs Job was nooit echt standvastig onder zijn beproeving, noch straalde hij zoetheid uit tijdens zijn lijden. In de warmte van de lente brengen alle mensen een flauw groen schijnsel voort; tijdens de koude stormen van de winter blijven zij nooit groen. Met zijn benige en uitgemergelde gestalte kan de mens mijn opzet niet uitvoeren. In de hele mensheid is er niemand te bespeuren die als model kan dienen voor anderen, omdat alle mensen in principe op elkaar lijken en niet van elkaar verschillen. Er is weinig onderscheid tussen hen. Daarom kan de mens zelfs tot op heden mijn werken niet volledig begrijpen. Pas wanneer mijn tuchtiging op de hele mensheid neerdaalt, zal de mens zonder dat hij het zelf in de gaten heeft, zich van mijn werken bewust worden en zonder dat ik iets doe of iemand dwing, zal de mens mij leren kennen en zo mijn werken aanschouwen. Dit is mijn plan. Dit is het aspect van mijn werken dat openbaar is gemaakt, en dat de mens moet weten. In het koninkrijk beginnen de talloze schepselen te herleven en hun levenskracht terug te vinden. Door veranderingen in de toestand van de aarde beginnen de grenzen tussen het ene en het andere land ook te veranderen. Ik heb geprofeteerd dat wanneer land van land wordt gescheiden, en land zich verenigt met land, de tijd aan zal breken dat ik de naties aan diggelen zal slaan. Op dat moment vernieuw ik de hele schepping en deel ik het hele universum opnieuw in. Ik breng daarmee het universum in orde en verander het oude in het nieuwe – dit is mijn plan en dit zijn mijn werken. Als de naties en de volken van de wereld allen weer voor mijn troon staan, zal ik alle overvloed van de hemel nemen en aan de mensenwereld schenken, zodat die wereld dankzij mij van ongeëvenaarde overvloed overloopt. Maar zolang de oude wereld blijft bestaan, zal ik mijn woede uitstorten over de naties, mijn bestuurlijke decreten openlijk afkondigen in het hele universum en eenieder die deze overtreedt tuchtigen:

Als ik mijn gezicht naar het universum wend om te spreken, hoort de hele mensheid mijn stem, en ziet vervolgens alle werken die ik heb volbracht in het hele universum. Zij die zich verzetten tegen mijn wil, dat wil zeggen, zij die zich met de daden van de mens tegen mij verzetten, zullen onder mijn tuchtiging neervallen. Ik neem de talrijke sterren in de hemel en vernieuw ze, en dankzij mij worden zon en maan vernieuwd – het firmament zal niet meer zijn zoals het was en de talloze dingen op aarde zullen vernieuwd zijn. Door mijn woorden wordt alles voltooid. De vele naties in het universum zullen opnieuw worden ingedeeld en door mijn koninkrijk worden vervangen, zodat de naties op aarde voor altijd verdwijnen en allen één koninkrijk vormen dat mij aanbidt; alle naties op aarde zullen vernietigd worden en houden op te bestaan. Van alle mensen in het universum zullen zij die aan de duivel toebehoren uitgeroeid worden, en allen die Satan aanbidden zullen neervallen door mijn brandend vuur – dat wil zeggen: behalve zij die zich nu in de stroom bevinden, de anderen zullen in as veranderen. Als ik de vele volkeren tuchtig, zullen zij die in de religieuze wereld leven, in verschillende gradaties, tot mijn koninkrijk terugkeren, overwonnen door mijn werken, omdat zij de komst van de Heilige die op een witte wolk rijdt hebben aanschouwd. Alle mensen zullen worden ingedeeld naar hun eigen soort en zullen tuchtigingen ontvangen naar gelang hun daden. Allen die tegen mij stelling hebben genomen zullen omkomen. Wat de mensen betreft van wie de daden op aarde geen betrekking hebben gehad op mij, zij zullen, vanwege de manier waarop zij zich hebben gedragen, blijven voortbestaan op aarde onder heerschappij van mijn zonen en mijn volk. Ik zal mijzelf aan de talloze volken en de talloze naties openbaren, en met mijn eigen stem zal ik over de aarde klinken om de voltooiing te verkondigen van mijn grote werk zodat alle mensen het met hun eigen ogen kunnen aanschouwen.

Terwijl mijn stem intenser wordt, kijk ik ook goed naar de toestand van het universum. Door mijn woorden worden de talloze schepselen vernieuwd. De hemel verandert, zoals ook de aarde. De mens komt in zijn originele vorm aan het licht en langzamerhand wordt iedereen naar zijn eigen soort ingedeeld, en vindt onbewust zijn weg terug naar de boezem van zijn familie. Ik zal daarover zeer verheugd zijn. Ik ken geen verstoring en, ongemerkt, wordt mijn grote werk volbracht en worden de talloze schepselen veranderd. Toen ik de wereld schiep, heb ik alles naar zijn soort gevormd en heb ik alle dingen die een vorm hebben naar hun soort bijeengebracht. Nu het einde van mijn managementplan naderbij komt, zal ik de schepping in de oude staat herstellen, zal ik alles terugbrengen naar hoe het oorspronkelijk was, en verander ik alles grondig, zodat alles in de boezem van mijn plan weerkeert. De tijd is aangebroken! De laatste fase van mijn plan wordt aanstonds volbracht! O, onzuivere, oude wereld! Jij wordt zeker door mijn woorden geveld! Jij zult zeker tot niets worden teruggebracht door mijn plan! O, de talloze schepselen! Jullie zullen allemaal nieuw leven in mijn woorden verkrijgen, jullie zullen jullie oppermachtige Heer hebben! O, zuivere en smetteloze nieuwe wereld! Jij zult zeker in mijn glorie herleven! O, Berg Sion! Zwijg niet langer – ik ben triomfantelijk teruggekeerd. Te midden van de Schepping, bekijk ik de hele aarde nauwkeurig. Op aarde is de mensheid een nieuw leven begonnen en heeft nieuwe hoop gekregen. O, mijn volk! Hoe kun je in mijn licht niet weer tot leven komen? Hoe kun je onder mijn leiding niet springen van vreugde? Landen juichen in vervoering, de wateren zijn hees van vrolijk gelach! O, het herrezen Israël! Hoe kun je over mijn voorbeschikking geen trots voelen? Wie heeft er gehuild? Wie heeft er geweeklaagd? Het oude Israël bestaat niet meer, het huidige Israël is verrezen, fier overeind in de wereld, en is in de harten van de hele mensheid opgestaan. Door mijn volk zal het huidige Israël zeker de bron van bestaan verwerven! O, gehaat Egypte! Je verzet je toch niet meer tegen mij? Hoe kun je mijn barmhartigheid misbruiken en proberen te ontkomen aan mijn tuchtiging? Hoe kun je niet bestaan binnen mijn tuchtiging? Allen die ik liefheb zullen zeker het eeuwige leven hebben, en allen die tegen mij zijn zullen zeker voor eeuwig door mij worden getuchtigd. Ik ben een na-ijverige God en zal de mensen niet gemakkelijk sparen na alles wat zij gedaan hebben. Ik zal de hele wereld aanschouwen. In het oosten van de wereld zal ik verschijnen met rechtvaardigheid, majesteit, toorn en tuchtiging. Ik zal mij openbaren aan de talloze mensenmassa’s!

29 maart 1992

Hoofdstuk 27

Nooit heeft menselijk gedrag mijn hart geraakt, ik heb het ook nooit als dierbaar ervaren. In de ogen van de mens ben ik altijd streng tegen hem en oefen ik altijd gezag over hem uit. In alle handelingen van de mens is er nauwelijks iets dat in mijn belang werd gedaan, nauwelijks iets dat overeind blijft in mijn ogen. Uiteindelijk tuimelt alles van de mens in alle stilte voor mijn aangezicht omver. Pas achteraf maak ik mijn handelingen zichtbaar, dan zorg ik ervoor dat iedereen mij kent door zijn eigen falen. De menselijke natuur blijft onveranderd. Wat in het hart van de mens leeft is niet in overeenstemming met mijn wil – het is niet wat ik nodig heb. Ik heb de grootste hekel aan de onverzettelijkheid en terugval van de mens, maar welke kracht zorgt ervoor dat de mensheid mij nog steeds niet kent en mij op afstand houdt, en niet in overeenstemming met mijn wil handelt maar liever achter mijn rug om tegen mij in opstand komt? Is dit haar loyaliteit? Is dit haar liefde voor mij? Waarom kunnen de mensen geen spijt betuigen en wedergeboren worden? Waarom willen ze voor eeuwig in het moeras blijven leven, in plaats van in een plek zonder modder? Heb ik ze misschien verkeerd behandeld? Heb ik ze misschien de verkeerde richting opgestuurd? Leid ik ze misschien naar de hel? Iedereen is bereid in de ‘hel’ te leven. Als het licht komt worden hun ogen meteen blind, want alles wat ze in zich hebben komt uit de hel. Toch zijn de mensen hier onwetend van en genieten eenvoudigweg van deze ‘helse zegeningen’. Ze houden deze als een schat tegen hun borst in angst dat ik die schat weg kom rukken en hen zonder de ‘wortel van hun bestaan’ achterlaat. Mensen vrezen mij. Daarom blijven ze ver bij mij vandaan als ik op aarde kom. Ze komen niet graag dicht bij mij omdat ze niet graag ‘problemen opzoeken’. In plaats daarvan willen ze de harmonie binnen hun familie handhaven en zo ‘geluk op aarde’ genieten. Maar ik kan de mensheid niet laten begaan zoals zij willen, omdat ik nu juist hier ben om de familie van de mens te vernietigen. Vanaf het moment dat ik aankom is de vrede uit hun huizen verdwenen. Ik ben van plan de naties aan diggelen te slaan, om van de menselijke familie nog maar niet te spreken. Wie kan er aan mijn greep ontsnappen? Kan het zo zijn dat zij die de zegeningen hebben ontvangen vanwege hun onwilligheid kunnen ontkomen? Kan het zo zijn dat zij die getuchtigd zijn vanwege hun angst, mijn medelijden verdienen? In al mijn woorden hebben de mensen mijn wil en mijn handelingen gezien, maar wie kan zich ooit bevrijden uit de verwarring van zijn eigen gedachten? Wie weet ooit de uitweg te vinden binnen of buiten mijn woorden?

De mens heeft mijn warmte ervaren, de mens heeft mij oprecht gediend, en de mens heeft zich oprecht aan mij onderworpen en alles voor mij gedaan in mijn aanwezigheid. Maar dat is vandaag de dag door de mensen niet te bereiken; ze kunnen alleen maar in hun geest wenen alsof ze door een uitgehongerde wolf zijn ontvoerd en ze kunnen mij alleen hulpeloos aankijken, en daarbij zonder ophouden naar mij roepen. Maar uiteindelijk zullen zij niet aan hun situatie kunnen ontsnappen. Ik denk terug hoe de mensen in het verleden in mijn aanwezigheid beloften deden, op hemel en aarde zwoeren in mijn aanwezigheid dat ze mijn goedheid terug zouden betalen met hun genegenheid. Ze stonden voor mij en huilden verdrietig, en het geluid van hun geweeklaag was hartverscheurend, moeilijk te verdragen. Vanwege hun vastberadenheid bood ik de mensen vaak hulp. Ontelbare malen zijn er mensen tot mij gekomen om zich aan mij te onderwerpen, op hun lieflijke manier die ik niet licht zal vergeten. Ontelbare malen hebben ze mij, standvastig in hun loyaliteit, liefgehad en hun oprechtheid was bewonderenswaardig. Ontelbare keren hebben ze mij liefgehad, zover dat ze hun leven hebben opgeofferd, ze hebben mij meer liefgehad dan zichzelf – en toen ik hun oprechtheid zag, heb ik hun liefde aanvaard. Talloze keren hebben ze zich in mijn aanwezigheid opgeofferd, in mijn belang onverschillig oog in oog met de dood, en ik heb de zorgen uit hun gezicht geveegd en zorgvuldig hun gelaat geïnventariseerd. Er zijn ontelbare momenten geweest dat ik hen liefhad als een gekoesterde schat, en er zijn ontelbare momenten geweest dat ik ze heb gehaat als mijn eigen vijand. Toch blijft datgene wat er in mij omgaat het bevattingsvermogen van de mens te boven gaan. Als mensen verdrietig zijn kom ik ze troosten, als ze zwak zijn kom ik ze verder helpen. Als ze verdwaald zijn, wijs ik de weg. Als ze huilen, droog ik hun tranen. Maar als ik verdrietig ben, wie komt mij dan met zijn hart troosten? Als ik ziek ben van de zorgen, wie houdt er dan rekening met mijn gevoelens? Als ik treurig ben, wie kan dan de wonden in mijn hart weer helen? Als ik iemand nodig heb, wie biedt dan uit zichzelf aan om met mij samen te werken? Kan het zijn dat de vroegere houding van de mens ten opzichte van mij voorgoed verloren is gegaan en nooit meer terugkomt? Hoe kan het dat daar niets meer van in hun geheugen achterblijft? Hoe kunnen de mensen dit alles vergeten zijn? Komt dit niet allemaal door de verdorvenheid van mensheid door zijn vijand?

Als de engelen muziek maken om mij te eren, wakkert dit alleen maar mijn medelijden voor de mens aan. Mijn hart vult zich meteen met verdriet en ik kan dit pijnlijke gevoel niet kwijtraken. In het geluk en verdriet dat ik van de mens ben gescheiden en daarna weer ben herenigd met hem, zijn we niet in staat deze gevoelens uit te wisselen. Gescheiden in de hemel hierboven en op de aarde hierbeneden, zijn de momenten schaars dat de mens en ik elkaar kunnen ontmoeten. Wie kan zich van het heimwee naar eerdere gevoelens losmaken? Wie kan stoppen met herinneringen ophalen? Wie zou niet hopen dat de gevoelens uit het verleden voortduren? Wie verlangt niet naar mijn terugkeer? Wie verlangt niet naar mijn hereniging met de mens? Mijn hart is diep ongerust en de geest van de mens maakt zich ernstig zorgen. Al lijken onze geesten op elkaar, we kunnen niet vaak samenzijn en we kunnen elkaar niet vaak zien. Zo is het leven van de mens vol verdriet en ontbreekt het aan levenskracht, want de mens heeft altijd naar mij verlangd. Het lijkt wel of mensen voorwerpen zijn die uit de hemel zijn gestoten. Ze roepen mijn naam op aarde en richten hun blik vanaf de grond omhoog naar mij. Maar hoe kunnen ze aan de kaken van de gulzige wolf ontsnappen? Hoe kunnen ze zich van zijn dreigementen en verleidingen bevrijden? Hoe kunnen mensen zich, uit gehoorzaamheid aan de regels van mijn plan, dan niet opofferen? Als zij mij luid smeken, wend ik mijn gezicht af. Ik kan het niet langer aanzien. Maar hoe kan ik hun huilende kreten niet horen? Ik zal het onrecht in de wereld van de mens rechttrekken. Ik doe mijn werk met mijn eigen handen over de hele wereld en verbied Satan mijn volk ooit nog kwaad te doen. Ik verbied de vijanden ooit nog te doen wat ze willen. Ik word Koning op aarde en verplaats mijn troon naar daar. Ik laat al mijn vijanden op de grond knielen en hun misdaden aan mij opbiechten. Mijn verdriet is vermengd met boosheid; ik vertrap het hele universum en spaar niemand. Ik jaag mijn vijanden de schrik op het lijf. De wereld zal in puin liggen en mijn vijanden worden geruïneerd zodat ze vanaf dat moment de mensheid niet meer kunnen bederven. Mijn plan staat vast en niemand, wie het ook zij, mag dit veranderen. Terwijl ik in majesteitelijke pracht boven het universum dwaal wordt de mensheid vernieuwd en komt alles weer tot leven. De mens zal niet meer huilen en niet langer naar mij om hulp roepen. Mijn hart verheugt zich en de mensen keren zich met hun vieringen weer tot mij. Het hele universum van boven tot beneden kolkt van het gejubel …

Onder de naties van de wereld verricht ik nu het werk dat ik af wil maken. Ik beweeg me onder de mensheid en doe al het werk dat in mijn plan besloten ligt, en de hele mensheid breekt de verschillende naties op volgens mijn wil. De mensen op aarde richten hun aandacht op hun eigen bestemming, want de dag komt inderdaad naderbij en de engelen schallen hun trompetten. Er zal geen uitstel meer zijn en de hele schepping zal dan in vervoering beginnen te dansen. Wie kan mijn dag naar zijn believen verlengen? Een aardbewoner? Of de sterren in de hemel? Of de engelen? Als ik een uiting doe om te beginnen met de redding van het volk Israëls, wordt de druk van mijn naderende dag voelbaar voor de hele mensheid. Ieder mens vreest de terugkeer van Israël. Als Israël terugkeert is dat mijn gloriedag en dus zal het ook de dag zijn dat alles verandert en vernieuwt. Nu rechtvaardig oordeel voor het hele universum op handen is, wordt de mens bang en angstig, omdat in de mensenwereld rechtvaardigheid ongekend is. Als de Zon der rechtvaardigheid verschijnt zal het Oosten verlicht worden, en dat zal op zijn beurt het hele universum verlichten en iedereen bereiken. Als de mens mijn rechtvaardigheid echt kan uitvoeren, wat is er dan te vrezen? Mijn volk wacht op de komst van mijn dag, het kijkt uit naar de komst van mijn dag. Het wacht tot ik vergelding over de hele mensheid breng en de bestemming van de mensheid regel in mijn rol als de Zon der rechtvaardigheid. Mijn koninkrijk wordt gevormd boven het hele universum en mijn troon voert de heerschappij in de harten van honderden miljoenen mensen. Met hulp van de engelen zal mijn grote voltooiing spoedig in vervulling gaan. Al mijn zonen en mijn volk wachten vol verlangen op mijn terugkeer. Ze verlangen ernaar met mij herenigd te zijn en nooit meer van mij te hoeven scheiden. Hoe zou de talrijke bevolking van mijn koninkrijk niet in een vreugdevol feest naar elkaar toe kunnen rennen omdat ik met hen samen ben? Kan dit een reünie zijn waarvoor geen prijs hoeft te worden betaald? Ik ben in ieders ogen eerbaar, ik word verkondigd in ieders woorden. Bovendien zal ik, wanneer ik terugkom, alle vijandelijke krachten overwinnen. De tijd is aangebroken! Ik zet mijn werk in gang, ik zal als Koning over de mensen heersen! Ik sta op het punt terug te keren! Ik ben klaar om te vertrekken! Hier hoopt iedereen op, dit wenst iedereen. Ik moet de hele mensheid de komst van mijn dag laten aanschouwen en zij zal de komst van mijn dag in vreugde verwelkomen!

2 april 1992

Hoofdstuk 28

Toen ik uit Sion kwam, werd ik door alle dingen opgewacht en toen ik terugkeerde naar Sion werd ik door alle mensen begroet. In mijn komen en gaan werden mijn voetstappen nooit gehinderd door dingen die mij vijandig gezind waren en daarom verliep mijn werk soepel. Als ik tegenwoordig onder alle schepselen kom, begroeten alle dingen mij met stilte, bang als ze zijn dat ik weer wegga en hun steun meeneem. Alle dingen volgen mijn leiding en alles kijkt in de richting die mijn hand aangeeft. De woorden uit mijn mond hebben veel schepselen vervolmaakt en veel zonen der ongehoorzaamheid getuchtigd. De mensen hebben daarom gespannen de blik gericht op mijn woorden en luisteren goed naar de uitspraken uit mijn mond en zijn tot in hun diepste wezen bang deze mooie gelegenheid mis te lopen. Daarom ben ik blijven spreken, zodat mijn werk sneller uitgevoerd kan worden, zodat er eerder aangename omstandigheden op aarde zullen komen en zodat de taferelen van troosteloosheid op aarde eerder kunnen worden verholpen. Het is als ik naar de lucht kijk dat ik mij weer tot de mens wend; alle landen raken onmiddellijk vervuld met leven, er hangt geen stof meer in de lucht en de grond is niet meer bedekt met slijk. Mijn ogen lichten onmiddellijk op, waardoor de volkeren van alle landen naar mij opkijken en hun toevlucht tot mij nemen. Wie, van alle mensen van de hedendaagse wereld – waaronder al degenen in mijn huishouden – neemt er echt zijn toevlucht tot mij? Wie geeft zijn hart in ruil voor de prijs die ik heb betaald? Wie heeft er ooit in vrede in mijn huishouden gewoond? Wie heeft zich ooit echt aan mij geofferd? Als ik de mens eisen stel, sluit hij zijn ‘kleine voorraadschuur’ onmiddellijk voor mij. Als ik aan de mens geef, opent hij zijn mond snel om mijn rijkdommen onopvallend te pakken, en in zijn hart huivert hij vaak omdat hij bang is dat ik terug zal slaan. Zo is de mond van de mens half open en half dicht, en kan hij niet waarlijk genieten van de rijkdommen die ik schenk. Ik veroordeel de mens niet lichtvaardig, en toch neemt hij mij altijd bij de hand en vraagt mij om genade. Pas als de mens mij hierom smeekt, schenk ik hem nogmaals ‘genade’, en ik geef hem de hardvochtigste woorden uit mijn mond, zodat hij zich onmiddellijk schaamt. Omdat hij niet in staat is mijn ‘genade’ rechtstreeks te ontvangen, zorgt hij in plaats daarvan dat anderen deze aan hem doorgeven. Als hij al mijn woorden grondig heeft begrepen, komt zijn gestalte overeen met mijn wensen. Dan hebben zijn smeekbeden succes en zijn ze niet vergeefs of nutteloos. Ik zegen de smeekbeden van de mensheid die oprecht zijn, die geen voorwendsel zijn.

Door de tijden heen heb ik gehandeld en gesproken, maar nog nooit heeft de mens uitspraken gehoord van het soort dat ik nu doe, en nog nooit heeft hij mijn majesteit en oordeel ondervonden. Sommige mensen uit de vroegere wereld hebben weliswaar legendes over mij gehoord, maar niemand heeft ooit echt de reikwijdte van mijn rijkdommen ontdekt. Hoewel de huidige mensen de woorden uit mijn mond horen, weten ze nog steeds niet hoeveel mysteries er in mijn mond zijn en dus beschouwen ze mijn mond als een hoorn des overvloeds. Alle mensen willen graag iets uit mijn mond krijgen. Of het nu staatsgeheimen zijn, of de hemelse mysteries, of de dynamiek van de spirituele wereld, of de bestemming van mensheid, alle mensen willen dergelijke zaken ontvangen. Als ik dus de mensen zou verzamelen en hen ‘verhalen’ zou vertellen, zouden ze onmiddellijk van hun ‘ziekbed’ opstaan om mijn weg aan te horen. Er ontbreekt te veel aan de mens: hij heeft niet alleen ‘voedingssupplementen’ nodig, maar meer nog heeft hij ‘mentale steun’ en ‘spirituele bevoorrading’ nodig. Dat is wat er in alle mensen ontbreekt, dat is de ‘ziekte’ van alle mensen. Ik heb een effectievere behandeling voor de ziekte van de mens die iedereen weer gezond kan maken, zodat de mens dankzij mijn behandeling weer normaal kan worden. Haten jullie de grote rode draak echt? Haten jullie hem echt uit het diepst van jullie hart? Waarom heb ik jullie dat zo vaak gevraagd? Waarom blijf ik jullie deze vraag steeds opnieuw stellen? Welk beeld van de grote rode draak dragen jullie in jullie hart? Is het echt verwijderd? Beschouwen jullie de draak echt niet als jullie vader? Alle mensen zouden mijn bedoeling uit mijn vragen moeten kunnen opmaken. Het is niet mijn bedoeling de mensen boos te maken of in opstand te brengen, en ook niet om ze op eigen initiatief een uitweg te laten vinden, maar om alle mensen de kans te geven zich te bevrijden uit de slavernij van de grote rode draak. Toch hoeft niemand zich zorgen te maken. Alles zal door mijn woorden volbracht worden; geen mens mag deelnemen en geen mens kan het werk doen dat ik zal uitvoeren. Ik zal de luchten van alle landen schoonvegen en ieder spoor van de demonen op aarde uitroeien. Ik ben al begonnen en de eerste stap van mijn tuchtigingswerk zal ik zetten in het nest van de grote rode draak. Zo wordt het duidelijk dat het hele universum aan mijn tuchtiging is onderworpen, en dat de grote rode draak en allerlei soorten onzuivere geesten niet bij machte zullen zijn om aan mijn tuchtiging te ontkomen, want ik observeer alle landen. Als mijn werk op aarde klaar is, dat wil zeggen: als het tijdperk van het oordeel teneinde is gekomen, zal ik de grote rode draak formeel tuchtigen. Mijn volk zal mijn rechtvaardige tuchtiging van de grote rode draak zien, de lof over mijn rechtvaardigheid zal stromen en mijn heilige naam zal voor eeuwig hoog geprezen worden vanwege mijn rechtvaardigheid. Vanaf dat moment zullen jullie je plicht formeel vervullen, mij formeel prijzen in alle landen, voor eeuwig en altijd!

Als het tijdperk van het oordeel zijn hoogtepunt bereikt, zal ik niet haastig mijn werk afmaken, maar verwerk ik het in het bewijs van het tijdperk van de tuchtiging en zal ik mijn hele volk in de gelegenheid stellen om dit bewijs te zien: en dit zal betere vruchten dragen. Dit bewijs is het middel waarmee ik de grote rode draak tuchtig, en ik zal ervoor zorgen dat mijn volk het met eigen ogen ziet, zodat men mijn gezindheid beter leert kennen. De tijd dat mijn volk van mij geniet, is wanneer de grote rode draak wordt getuchtigd. Het is mijn plan het volk van de grote rode draak ertegen in opstand te laten komen. Dit is mijn manier om mijn volk te vervolmaken en het is een geweldige kans voor mijn gehele volk om te groeien in het leven. Als de heldere maan opkomt, barst plotseling de stille nacht uiteen. Al is de maan aan flarden, de mens voelt zich prima, zit vredig in het maanlicht en kijkt bewonderend naar het prachtige tafereel waar het licht op schijnt. De mens kan zijn emoties niet omschrijven. Het lijkt wel alsof hij zijn verleden wil overdenken, alsof hij vooruit wil kijken naar de toekomst, alsof hij van het heden geniet. Er verschijnt een glimlach op zijn gezicht, en een frisse geur dringt door in de aangename lucht. Er steekt een zacht windje op en de mens ontdekt een rijke geur; hij lijkt wel bedwelmd, hij kan niet opstaan. Dit is precies het moment waarop ik persoonlijk onder de mensen ben gekomen, en de mens ervaart het rijke aroma intensiever, en zo leven alle mensen in deze geur. Ik heb vrede met de mens, hij leeft met mij in harmonie, hij is niet meer afwijkend in zijn respect voor mij, ik snoei zijn tekortkomingen niet meer, het lijden staat niet langer op het aangezicht van de mens te lezen, en de dood bedreigt de hele mensheid niet meer. Vandaag treed ik samen met de mens het tijdperk van de tuchtiging binnen, ik loop verder met de mens aan mijn zijde. Ik doe mijn werk, wat betekent dat ik tussen de mensen in het rond sla met mijn staf en dat deze datgene raakt wat opstandig is in de mens. In de ogen van de mens lijkt mijn staf bijzondere gaven te bezitten: Hij raakt allen die mijn vijand zijn en spaart ze niet gemakkelijk; de staf oefent zijn eigen functie uit jegens allen die tegen mij zijn; allen die in mijn handen zijn vervullen hun taak volgens mijn bedoeling en hebben nooit mijn wens getrotseerd of hun wezen veranderd. Als gevolg zullen de wateren razen, de bergen omvallen, de grote rivieren uiteenvallen, de mens zal altijd aan verandering onderhevig blijven, de zon zal vervagen en de maan verduisteren, de mens zal geen dagen van vredig leven meer kennen, er zullen geen rustige tijden meer zijn op het land, het firmament zal nooit meer kalm en rustig blijven en zal niet langer standhouden. Alles zal vernieuwd worden en zijn oorspronkelijke uiterlijk terugkrijgen. Alle huishoudens op aarde zullen worden verscheurd en alle naties op aarde zullen uiteen worden gereten. De dagen van de hereniging van man en vrouw zullen voorbij zijn, moeder en zoon zullen elkaar nooit meer ontmoeten, vader en dochter zullen niet langer bijeenkomen. Alles wat op aarde bestond zal door mij worden vernietigd. Ik geef de mensen geen kans hun gevoelens te uiten, want ik heb geen gevoelens, en ik heb in enorme mate een afkeer gekregen van de gevoelens van de mens. Door de gevoelens tussen mensen ben ik terzijde geworpen en zo ben ik in hun ogen een ‘ander’ geworden. Door de gevoelens tussen mensen ben ik vergeten. Door zijn gevoelens grijpt de mens de kans zijn ‘geweten’ op te poetsen. Door zijn gevoelens is de mens mijn tuchtiging altijd moe. Vanwege zijn gevoelens noemt de mens mij oneerlijk en onrechtvaardig en zegt hij dat ik achteloos omspring met zijn gevoelens in wat ik doe. Heb ik ook familie op aarde? Wie heeft er ooit, net als ik, dag en nacht gewerkt zonder aan eten of slaap te denken in het belang van mijn hele managementplan? Hoe zou de mens met God kunnen worden vergeleken? Hoe zou hij verenigbaar kunnen zijn met God? Hoe zou God, die schept, van dezelfde soort kunnen zijn als de mens, die geschapen is? Hoe zou ik altijd samen met de mens op aarde kunnen leven en handelen? Wie maakt zich zorgen om mijn hart? Zijn het de gebeden van de mens? Ooit ging ik ermee akkoord om me bij de mens aan te sluiten – en ja, tot op vandaag de dag heeft de mens onder mijn hoede en bescherming geleefd, maar zal er ooit een dag komen waarop de mens onder mijn hoede uit kan? Al heeft de mens zich nooit met zorgen overladen om mijn hart, wie kan er in een land zonder licht blijven leven? Alleen door mijn zegeningen is de mens tot op heden blijven leven.

4 april 1992

Hoofdstuk 29

Op de dag dat alle dingen werden opgewekt, kwam ik onder de mensheid en heb ik daar geweldige dagen en nachten mee doorgebracht. Pas op dit moment krijgt de mens enig besef van mijn toegankelijkheid, en naarmate zijn interactie met mij frequenter wordt, ziet hij een glimp van wat ik heb en wat ik ben en zodoende doet hij enige kennis over mij op. Omgeven door alle mensen hef ik mijn hoofd op en kijk ik, en zij zien mij allemaal. Niettemin wanneer rampspoed over de wereld komt, worden ze direct angstig, en verdwijnt mijn beeld uit hun harten; aangeslagen met paniek door de komst van de rampspoed, schenken ze geen aandacht aan mijn vermaningen. Er zijn vele jaren met mij voorbij gegaan onder de mensen, toch zijn zij altijd onkundig gebleven en hebben ze mij nooit gekend. Vandaag vertel ik dit hun met mijn eigen mond en laat ik alle mensen voor mij komen om iets van mij te ontvangen, maar nog steeds blijven zij op een afstand van mij, en kennen mij daarom niet. Wanneer mijn voetstappen het universum betreden en tot naar de uithoeken van de aarde gaan, zal de mens over zichzelf gaan nadenken en zullen alle mensen naar mij toe komen, zich voor mij buigen en mij aanbidden. Dit zal de dag zijn dat ik glorie vergaar, de dag van mijn terugkeer, en ook de dag van mijn vertrek. Nu ben ik met mijn werk onder de gehele mensheid begonnen, ben ik officieel van start gegaan door het gehele universum met het laatste deel van mijn managementplan. Van nu af aan lopen allen die niet oppassen het risico in een genadeloze tuchtiging gestort te worden en dit kan elk moment gebeuren. Dit komt niet doordat ik harteloos ben, maar het is een stap in mijn managementplan; allen moeten voortgaan volgens de stappen van mijn plan, en geen mens kan dat veranderen. Wanneer ik officieel met mijn werk begin, bewegen alle mensen zoals ik beweeg, zodat alle mensen in het gehele universum bezig zijn in gelijke tred met mij, er is ‘gejuich’ over het hele universum, en de mens wordt door mij aangespoord. Als gevolg daarvan wordt de grote rode draak zelf door mij opgezweept tot een staat van razernij en ontsteltenis, en dient hij mijn werk en, ondanks het feit dat hij er niet toe bereid is, is het onmogelijk voor hem zijn eigen wensen te volgen, waardoor hij geen andere keus heeft dan zich te onderwerpen aan mijn leiding. In al mijn plannen fungeert de grote rode draak als mijn contrast, als mijn vijand, en ook als mijn dienaar; derhalve heb ik mijn ‘eisen’ aan hem nooit laten verslappen. Daarom wordt het laatste stadium van het werk van mijn incarnatie voltooid in zijn huishouding. Op deze manier is de grote rode draak beter in staat mij naar behoren diensten te verlenen, waardoor ik hem zal overwinnen en mijn plan zal voltooien. Terwijl ik aan het werk ben, beginnen alle engelen met mij aan de beslissende strijd en zij zijn vastberaden mijn wensen in het laatste stadium te vervullen, zodat de mensen op aarde zich aan mij overgeven zoals de engelen, en geen verlangen koesteren mij tegen te werken, en niets doen dat zich tegen mij verzet. Dit is de dynamiek van mijn werk door het gehele universum.

Het doel en de betekenis van mijn komst onder de mensheid is de gehele mensheid te redden, de gehele mensheid terug te brengen naar mijn huishouden, de hemel met de aarde te herenigen, en de mens de ‘tekens’ tussen hemel en aarde over te laten brengen, want dat is de ingewortelde functie van de mens. In de tijd dat ik de mensheid schiep, had ik alle dingen klaargemaakt voor de mensheid, en later stond ik de mensheid toe de rijkdommen te ontvangen die ik haar onder mijn voorwaarden gaf. Daarom zeg ik dat het onder mijn leiding is dat de gehele mensheid deze dag heeft bereikt. En dit alles is mijn plan. Onder de gehele mensheid bestaan talloze hoeveelheden mensen onder de bescherming van mijn liefde, en leven talloze hoeveelheden onder de tuchtiging van mijn haat. Ofschoon de mensen allemaal tot mij bidden, zijn zij nog steeds niet in staat hun huidige omstandigheden te veranderen; als zij eenmaal de hoop verloren hebben kunnen zij slechts de natuur haar gang laten gaan en ophouden mij ongehoorzaam te zijn, want dit is alles wat door de mens bereikt kan worden. Wanneer het aankomt op de staat van het leven van de mens, moet de mens het echte leven nog vinden; hij heeft nog steeds de onrechtvaardigheid, de troosteloosheid en de ellendige omstandigheden in de wereld niet doorzien – en aldus, ware het niet dat er een ramp op komst was, zouden de mensen nog steeds Moeder Natuur omarmen, en zouden zij zich nog steeds verdiepen in de smaak van ‘het leven’. Is dit niet de realiteit van de wereld? Is dit niet de stem van de redding waarmee ik tot de mensheid spreek? Waarom heeft, onder de mensheid, niemand mij ooit waarlijk liefgehad? Waarom heeft de mens mij enkel lief te midden van tuchtiging en beproevingen, maar heeft niemand mij lief onder mijn bescherming? Ik heb de mensheid mijn tuchtigingen vele malen geschonken. Ze kijken er naar, maar sluiten de ogen ervoor, en zij bestuderen en overdenken ze niet op dat moment, en daarom is alles wat over de mensheid komt genadeloos oordeel. Dit is slechts een van mijn werkwijzen, maar het is nog steeds met het doel de mens te veranderen en er voor te zorgen dat hij mij liefheeft.

Ik regeer in het koninkrijk, en daarnaast regeer ik door het gehele universum; ik ben zowel de Koning van het koninkrijk als het Hoofd van het universum. Van nu af aan zal ik al degenen die niet de uitverkorenen zijn verzamelen en mijn werk onder de heidenen beginnen en zal ik mijn bestuurlijke decreten aankondigen aan het hele universum, zodat ik met succes mag aanvangen met de volgende stap van mijn werk. Ik zal tuchtiging gebruiken om mijn werk onder de heidenen te verspreiden, wat wil zeggen, ik zal geweld gebruiken tegen al diegenen die heidenen zijn. Uiteraard zal dit werk op hetzelfde moment worden uitgevoerd als mijn werk onder de uitverkorenen. Wanneer mijn volk regeert en macht zal uitoefenen op aarde zal dit ook de dag zijn dat alle mensen op aarde overwonnen zijn, en voorts zal dit de tijd zijn waarin ik rust, en pas dan zal ik verschijnen aan al degenen die overwonnen zijn. Ik verschijn aan het heilig koninkrijk, en houd mij verborgen voor het land van vuiligheid. Allen die overwonnen zijn en mij gehoorzaam worden zijn in staat mijn aangezicht met eigen ogen te zien, en zijn in staat mijn stem met eigen oren te horen. Dat is de zegen van allen die gedurende de laatste dagen worden geboren, dit is de zegen die is voorbestemd door mij, en dit is onveranderbaar door welke mens ook. Vandaag werk ik op deze manier omwille van het werk van de toekomst. Al mijn werkzaamheden houden verband met elkaar, in alle aspecten ervan zit een roep en een weerklank: Nooit is een stap plotseling opgehouden, en nooit is enige stap uitgevoerd onafhankelijk van een andere. Is dit niet waar? Is het werk van het verleden niet de fundering van het werk vandaag? Zijn de woorden van het verleden niet de voorlopers van de woorden van vandaag? Zijn de stappen van het verleden niet de oorsprong van de stappen vandaag? Wanneer ik officieel de boekrol open, is dat wanneer de mensen over het gehele universum worden getuchtigd, wanneer mensen in de gehele wereld aan beproevingen onderworpen worden, en het hoogtepunt van mijn werk gekomen is, alle mensen in een land zonder licht leven en alle mensen te midden van de bedreiging van hun omgeving leven. Met andere woorden, het is het leven dat de mens nooit heeft meegemaakt vanaf de tijd van de schepping tot op de dag van vandaag, en niemand door de eeuwen heen heeft van dit soort leven ooit ‘genoten’, en daarom zeg ik dat ik werk doe dat nooit eerder gedaan is. Dit is de werkelijke stand van zaken en dit is de verborgen betekenis. Omdat mijn dag voor de gehele mensheid dichterbij komt, omdat hij niet ver weg schijnt te zijn, maar vlak voor de ogen van de mens staat, wie zou er daardoor niet angstig kunnen zijn? En wie zou er niet blij over kunnen zijn? De verdorven stad Babylon is eindelijk aan zijn einde gekomen; de mens is weer in aanraking gekomen met een gloednieuwe wereld, en de hemel en de aarde zijn veranderd en vernieuwd.

Wanneer ik verschijn aan alle natiën en volkeren, kolken de witte wolken in de lucht en omhullen die mij. Aldus zingen ook de vogels op aarde uit volle borst en dansen van vreugde voor mij, verduidelijken de atmosfeer op aarde en brengen aldus alle dingen op aarde tot leven, om niet langer ‘bezinksel’ te zijn maar in plaats daarvan te leven te midden van een atmosfeer van levenskracht. Wanneer ik mij tussen de wolken bevind, neemt de mens vaag mijn gezicht en mijn ogen waar, en op dat moment voelt hij zich een beetje angstig. In het verleden heeft hij geschiedkundige gegevens over mij gehoord in legenden, en als gevolg daarvan is hij maar half gelovig en half in twijfel ten aanzien van mij. Hij weet niet waar ik ben, of hoe groot mijn gezicht precies is, is het zo uitgestrekt als de zee, of zo grenzeloos als groene weiden? Niemand weet deze dingen. Het is pas wanneer de mens vandaag de dag mijn gezicht in de wolken ziet, dat de mens het gevoel heeft dat de ik uit de legende werkelijkheid is, en daarom wordt hij een beetje meer goedgunstig ten opzichte van mij, en het is alleen vanwege mijn daden dat zijn bewondering voor mij een beetje groter wordt. Maar de mens kent mij nog steeds niet, en ziet slechts een gedeelte van mij in de wolken. Daarna strek ik mijn armen uit en laat ze aan de mens zien. De mens wordt verbaasd en slaat zijn handen voor zijn mond, doodsbenauwd dat hij door mijn hand neergeslagen zal worden, en aldus voegt hij wat meer eerbied aan zijn bewondering toe. De mens houdt zijn ogen gevestigd op al mijn bewegingen, diep bevreesd dat hij door mij neergeslagen zal worden als hij niet oplet – niettemin word ik niet beperkt door het feit dat de mens mij in de gaten houdt, en ga ik verder met het werk dat mij voorhanden ligt. Het is enkel in alle daden die ik verricht dat de mens gunstig tegenover mij staat, en aldus geleidelijk aan voor mij komt om betrekkingen met mij te onderhouden. Wanneer mijn totaliteit aan de mens wordt geopenbaard, zal de mens mijn gezicht zien, en vanaf dat moment zal ik mij niet meer verbergen of voor de mens verhullen. Door het gehele universum zal ik openlijk verschijnen aan alle mensen, en al degenen die uit vlees en bloed bestaan zullen al mijn daden aanschouwen. Al degenen die van de geest zijn zullen stellig in vrede in mijn huishouden verblijven, en zullen gegarandeerd van geweldige zegeningen genieten samen met mij. Al degenen van wie ik houd zullen zeker aan tuchtiging ontsnappen, en zullen zeker de pijn van de geest en de kwelling van het vlees ontlopen. Ik zal openlijk verschijnen aan alle volkeren en regeren en macht uitoefenen, zodat de lucht van lijken niet meer in het universum doordringt; in plaats daarvan zal mijn frisse geur over de hele wereld verspreid worden, omdat mijn dag naderbij komt, de mens wakker wordt, alles op aarde in orde is en de dagen van overleving op de aarde niet langer bestaan, want ik ben gekomen!

6 april 1992

Hoofdstuk 30

Ik heb ooit de ongehoorzaamheid van de mens onder de mensen samengevat, en zijn zwakheid, en zo begreep ik de zwakheid van de mens en werd ik vertrouwd met zijn ongehoorzaamheid. Ik had al lang voor ik onder de mensen aankwam de vreugde en het verdriet van de mens begrepen – en hierdoor ben ik in staat om dat te doen wat de mens niet kan, en om dat te zeggen wat de mens niet kan zeggen, en ik doe het met gemak. Is dit niet het verschil tussen mij en de mens? En is dit niet een duidelijk verschil? Kan het zijn dat mijn werk door mensen van vlees en bloed uitgevoerd kan worden? Kan het zijn dat ik van dezelfde soort ben als geschapen wezens? Mensen hebben mij geklasseerd als van een vergelijkbaar soort – is dit niet omdat ze mij niet kennen? Waarom, in plaats van hoog te verrijzen onder de mensen, moet ik mezelf vernederen? Waarom blijft de mensheid mij verloochenen, waarom is de mensheid niet bekwaam om mijn naam te verkondigen? Er is groot verdriet in mijn hart, maar hoe kunnen de mensen het weten? Hoe kunnen ze het zien? Door de dingen die mij aangaan niet als uiterst belangrijk in hun leven te behandelen, zijn mijn mensen verdoofd en verward achtergebleven, alsof ze net een slaappil hebben genomen; wanneer ik naar hen uitroep, blijven ze gewoon dromen, en niemand is dus ooit bewust geweest van mijn daden. Vandaag de dag zijn de meeste mensen nog steeds diep in slaap. Enkel wanneer de hymne van het koninkrijk klinkt, doen ze hun slaperige ogen open en voelen ze wat melancholie in hun harten. Wanneer mijn stok slaat onder de mensheid, schenken ze er nog steeds uiterst weinig aandacht aan, alsof hun lot zo waardeloos is als het zand in de zee. Hoewel de meesten onder hen enigszins bewust zijn, weten ze nog steeds niet hoe ver mijn stappen zijn gekomen – want ze proberen niet om mijn hart te begrijpen en zijn dus nooit in staat geweest om zichzelf te bevrijden van de slavernij van Satan. Ik beweeg boven alle dingen, en leef te midden van alle dingen, en tegelijkertijd speel ik de hoofdrol in de harten van alle mensen. Daarom zien mensen mij als anders, geloven ze dat ik bijzonder ben, of dat ik ondoorgrondelijk ben – bijgevolg wordt hun vertrouwen in mij met de dag groter. Ooit leunde ik achterover in de derde hemel, ik observeerde alle mensen en dingen in het universum. Wanneer ik slaap, worden mensen stil, diep bevreesd om mijn rust te verstoren. Als ik wakker word, worden ze onmiddellijk geanimeerd, alsof ze zich ermee bezighouden mij uitdrukkelijk vreugde te brengen. Is dit niet de houding van de mensen op aarde tegenover mij? Wie onder de mensen vandaag ziet de ik in de hemel en de ik op aarde als één en dezelfde? Wie vereert niet de ik in de hemel? En wie kijkt niet neer op de ik op aarde? Waarom scheurt de mens mij altijd in tweeën? Waarom heeft de mens altijd twee verschillende houdingen tegenover mij? Is de vleesgeworden God op aarde niet de God die alles verordent in de hemel? Is de ik in de hemel niet nu op aarde? Waarom zien mensen mij, maar kennen ze mij niet? Waarom is er zo’n grote afstand tussen hemel en aarde? Zijn deze dingen het niet waard dat de mens er dieper in zou graven?

Wanneer ik mijn werk doe, en op die momenten dat ik mijn stem doe weerklinken, willen mensen er altijd ‘aroma’ aan toevoegen, alsof hun reukvermogen beter is dan het mijne, alsof ze een sterk aroma verkiezen, en alsof ik me niet bewust ben van wat de mens nodig heeft, en dus de mens moet ‘lastigvallen’ om mijn werk ‘aan te vullen’. Ik temper niet met opzet de positiviteit van de mensen, maar ik vraag hen, gebaseerd op het fundament van mij te kennen, om zichzelf te reinigen. Omdat het hen aan te veel ontbreekt, stel ik voor dat ze meer moeite doen om hun tekortkomingen goed te maken, om mijn hart tevreden te stellen. Mensen kenden mij ooit in hun opvattingen, maar waren zich hier toch volstrekt niet bewust van en dus was het koesteren van hen vergelijkbaar met het behandelen van zand alsof het goud is. Toen ik hen hieraan herinnerde, namen ze slechts afstand van een deel hiervan, maar in plaats van dat deel te vervangen dat was vertrokken met dingen van goud en zilver, zijn ze blijven genieten van dat deel dat achterbleef in hun handen – en bijgevolg zijn ze altijd nederig en geduldig ten overstaan van mij; ze zijn niet in staat om verenigbaar met mij te zijn, want ze hebben te veel opvattingen. Dus heb ik besloten om alles wat de mens heeft en is te grijpen en ver weg te werpen, zodat iedereen bij mij kan leven en niet langer van mij gescheiden moet zijn. Het is omwille van mijn werk dat de mens mijn wil niet begrijpt. Sommigen geloven dat ik mijn werk een tweede keer zal afronden en hen in de hel zal werpen. Sommigen geloven dat ik zal beginnen te spreken op een nieuwe manier, en de meesten van hen sidderen van angst: ze zijn diep bevreesd dat ik mijn werk zal beëindigen en hen zal achterlaten met nergens om heen te gaan, en ze zijn enorm bang dat ik hen opnieuw in de steek zal laten. Mensen gebruiken altijd oude opvattingen om mijn nieuwe werk te meten. Ik zei dat mensen nooit de methode waarmee ik werk hebben begrepen – kunnen ze deze keer een goede weergave van zichzelf geven? Zijn de oude opvattingen van de mensen niet de wapenen die mijn werk hinderen? Wanneer ik spreek tot de mensen, ontwijken ze altijd mijn blik, diep bevreesd dat mijn ogen op hen zullen rusten. Dus laten ze het hoofd hangen, alsof ze een inspectie door mij aanvaarden – is dit niet veroorzaakt door hun opvattingen? Waarom is het dat ik mezelf heb vernederd tot vandaag, maar niemand het ooit heeft opgemerkt? Moet ik me buigen voor de mens? Ik kwam uit de hemel naar de aarde, ik daalde neer uit de hoogte naar een geheime plaats, en kwam onder de mensen en openbaarde hun alles wat ik heb en ben. Mijn woorden zijn oprecht en gemeend, geduldig en mild – maar wie heeft ooit gezien wat ik ben en heb? Ben ik nog steeds verborgen voor de mens? Waarom is het zo moeilijk voor mij om de mens te ontmoeten? Is het omdat mensen te druk zijn met hun werk? Is het omdat ik mijn plichten verzaak, en mensen allemaal gebrand zijn op het najagen van succes?

In de hoofden van de mensen is God God, en niet eenvoudig te benaderen, terwijl de mens mens is, en niet makkelijk losbandig zou moeten worden – en toch kunnen de daden van de mensen nog niet voor mij worden gebracht. Zou het kunnen dat mijn vereisten te hoog zijn? Zou het kunnen dat de mens te zwak is? Waarom kijken mensen altijd naar de maatstaven die ik stel van op afstand? Zijn ze echt onbereikbaar voor de mens? Mijn vereisten zijn berekend op basis van het ‘gestel’ van de mensen, en hebben dus nooit de gestalte van de mens overstegen – maar toch blijven mensen onbekwaam om de maatstaven die ik stel te bereiken. Ontelbare keren ben ik onder de mensen verlaten, ontelbare keren hebben mensen naar mij gekeken met ogen vol spot, alsof mijn lichaam bedekt was met doornen en walgelijk voor hen was, en dus verafschuwen mensen mij en geloven ze dat ik zonder waarde ben. Op deze manier word ik heen en weer geduwd door de mens. Ontelbare keren hebben mensen mij thuis gebracht voor een lage prijs, en ontelbare keren hebben ze mij verkocht voor een hoge prijs, en daarom bevind ik mezelf in de huidige situatie. Het is alsof mensen nog steeds plannetjes beramen tegen mij, de meesten van hen willen mij nog steeds verkopen voor een winst van honderden miljoenen dollars, want de mens heeft mij nooit gekoesterd. Het is alsof ik een bemiddelaar tussen mensen ben geworden, of een atoomwapen waarmee ze elkaar bevechten, of een door beide partijen getekende overeenkomst – bijgevolg ben ik, samengevat, compleet waardeloos in het hart van de mens, ben ik een vervangbaar huishoudproduct. Toch veroordeel ik de mens hier niet voor, ik doe niets dan de mens redden, en ik ben altijd barmhartig geweest tegenover de mens.

Mensen geloven dat ik mij rustig zal voelen wanneer ik mensen in de hel werp, alsof ik speciaal een overeenkomst heb gesloten met de hel, en alsof ik een soort afdeling ben gespecialiseerd in het verkopen van mensen, alsof ik specialist ben in het oplichten van mensen en hen zal verkopen voor een hoog bedrag zodra ik hen in mijn handen heb. Met hun monden zeggen mensen het niet, maar dit is wat ze geloven in hun harten. Hoewel ze allemaal van mij houden, doen ze dit in het geheim. Heb ik zo’n hoge prijs betaald en zo veel gegeven in ruil voor dit kleine beetje liefde van hen? Mensen zijn bedriegers, en ik speel steeds weer de rol van de bedrogene. Het is alsof ik te argeloos ben: zodra ze dit zwakke punt hebben gezien, blijven ze mij bedriegen. De woorden van mijn mond zijn niet bedoeld om mensen ter dood te veroordelen of om hen willekeurig een etiket op te plakken – ze zijn de werkelijkheid van de mens. Misschien gaan sommige van mijn woorden ‘te ver’, en dan kan ik enkel ‘smeken’ om de vergeving van de mensen; omdat ik niet ‘bedreven’ ben in de taal van de mensen, is veel van wat ik zeg niet in staat om de behoeften van de mensen te bevredigen. Misschien doorboren sommige van mijn woorden de harten van de mensen, en dus kan ik enkel ‘smeken’ dat ze tolerant zijn; omdat ik niet vakkundig ben in de levensfilosofie van de mens en niet specifiek ben ten aanzien van de manier waarop ik spreek, roepen veel van mijn woorden bij mensen wellicht verlegenheid op. Misschien spreken sommige van mijn woorden tot de kern van de ziekte van mensen en leggen ze hun aandoening bloot, en dus raad ik aan om wat van het medicijn te nemen dat ik voor je heb bereid, want het is niet mijn bedoeling om je pijn te doen en dit medicijn heeft geen bijwerkingen. Misschien klinken sommige van mijn woorden niet ‘realistisch’, maar ik ‘smeek’ mensen om niet in paniek te raken – ik ben niet ‘wendbaar’ in voet of hand, dus mijn woorden moeten nog worden uitgevoerd. Ik vraag mensen om ‘verdraagzaam’ te zijn tegenover mij. Zijn deze woorden behulpzaam voor de mens? Ik hoop dat mensen iets uit deze woorden kunnen halen, zodat mijn woorden niet steeds voor niets zijn!

9 april 1992

Hoofdstuk 31

Ik heb nooit een plaats gehad in de harten van de mensen. Wanneer ik werkelijk zoek naar mensen, knijpen ze hun ogen dicht en negeren ze mijn daden, alsof alles wat ik doe een poging is om hen te behagen, en daarom walgen ze altijd van mijn daden. Het is alsof het mij aan zelfbewustzijn ontbreekt, alsof ik voortdurend voor de mens loop te pronken, waardoor ik woede opwek in diegenen die ‘rechtschapen en rechtvaardig’ zijn. Toch houd ik zelfs onder zulke ongunstige omstandigheden vol, en ga ik door met mijn werk. Dus zeg ik dat ik de zoete, zure, bittere en pikante smaken van de menselijke ervaring heb geproefd, dat ik kom met de wind en ga met de regen; ik zeg dat ik de vervolging van familie heb ervaren, dat ik de hoogtes en laagtes van het leven heb ervaren, en de pijn die van het lichaam kwam. Maar toen ik naar de aarde kwam, hebben ze mij niet verwelkomd omwille van de ontberingen die ik voor hen heb geleden, maar wezen de mensen mijn goede bedoelingen ‘beleefd’ af. Hoe kan ik anders dan hieronder lijden? Hoe kan ik anders dan gekrenkt zijn? Zou het kunnen dat ik alleen maar vlees werd, opdat alles op deze manier zou eindigen? Waarom houdt de mens niet van mij? Waarom wordt mijn liefde beantwoord met de haat van de mens? Zou het kunnen dat het de bedoeling is dat ik op deze manier lijd? Mensen hebben tranen van medeleven laten stromen omwille van mijn ontberingen op aarde en mensen hebben zich uitgesproken tegen de onrechtvaardigheid van mijn ellende. Maar wie heeft ooit mijn hart werkelijk gekend? Wie kan mijn gevoelens waarnemen? De mens had ooit een diepe genegenheid voor mij, en ooit verlangde hij vaak naar mij in zijn dromen – maar hoe konden de mensen op aarde mijn wil in de hemel begrijpen? Hoewel mensen ooit mijn gevoelens van verdriet zagen, wie heeft ooit meegeleefd met mijn leed als iemand die ook lijdt? Zou het kunnen dat het geweten van mensen op aarde mijn verdrietig hart kan bewegen en veranderen? Zijn de mensen op aarde niet in staat mij te vertellen over de onuitsprekelijke ontberingen in hun harten? De geesten en de Geest zijn afhankelijk van elkaar, maar omwille van de barrières van het vlees heeft het brein van de mensen ‘de controle verloren’. Ooit herinnerde ik mensen eraan om voor mij te komen, maar mijn oproepen hadden niet als gevolg dat mensen deden wat ik vroeg; ze keken simpelweg naar de lucht met tranen in de ogen, alsof ze een onuitsprekelijk lijden droegen, alsof er hun iets in de weg stond. Dus vouwden ze de handen en bogen ze neer onder de hemel in smeekbeden voor mij. Omdat ik genadig ben, doe ik mijn zegeningen neerdalen over de mensen, en in een oogwenk is het moment van mijn persoonlijke advent onder de mensen daar – en toch is de mens sindsdien al lang zijn eed aan de hemel vergeten. Is dit niet precies de ongehoorzaamheid van de mens? Waarom lijdt de mens altijd aan ‘geheugenverlies’? Heb ik hem neergestoken? Heb ik zijn lichaam neergeveld? Ik vertel de mens over de gevoelens in mijn hart; waarom vermijdt hij mij altijd? Het is alsof de mensen iets verloren zijn in hun herinnering wat ze nergens meer terugvinden, maar het is ook alsof hun herinneringen onnauwkeurig zijn. Dus, mensen lijden altijd aan vergetelheid in hun levens, en de dagen van de levens van de hele mensheid zijn in wanorde. Toch doet niemand iets om dit aan te pakken; mensen doen niets anders dan elkaar vertrappelen en vermoorden, wat vandaag de dag geleid heeft tot een staat van rampzalige verslagenheid en ervoor heeft gezorgd dat alles in het universum in het smerige water en de modder stort, zonder enige kans op redding.

Toen ik onder alle mensen aankwam, was dat juist het moment waarop mensen trouw aan mij werden. Op dit moment begon ook de grote rode draak zijn moordzuchtige hand aan de mensen te leggen. Ik accepteerde de ‘uitnodiging’, en ik kwam ‘aanzitten aan het feestmaal’ onder de mensen, waarbij ik de ‘uitnodiging’ vasthield die ik van de mensheid had gekregen. Toen ze me zagen, sloegen de mensen geen acht op mij, want ik had mezelf niet opgesmukt met weelderige kledij en ik had enkel mijn ‘identiteitskaart’ meegebracht om aan tafel te zitten met de mens. Er was geen dure make-up op mijn gezicht, geen kroon op mijn hoofd, en ik droeg slechts een paar simpele, zelfgemaakte schoenen aan mijn voeten. Wat mensen het meest teleurstelde, was dat ik geen lippenstift op de lippen had. Meer nog, ik sprak geen beleefde woorden, mijn tong was niet de pen van een parate schrijver, in plaats daarvan doorboorden elk van mijn woorden het hart van de mens diep van binnen, wat nog wat toevoegde aan de ‘gunstige’ indruk die de mensen over mijn mond hadden. De bovenvermelde verschijning was genoeg voor de mensen om mij een ‘voorkeursbehandeling’ te geven, en dus behandelden ze mij als een eenvoudige boerenkinkel van het platteland, zonder kennis van de wereld en zonder wijsheid. Maar toen iedereen zijn ‘geldelijke giften’ overdroeg, beschouwden de mensen mij nog steeds niet als eerzaam, maar kwamen ze simpelweg voor mij zonder enig respect, schoorvoetend, en heetgebakerd. Toen ik mijn hand uitstrekte, waren ze onmiddellijk met stomheid geslagen, en knielden ze neer en lieten zich geweldige schreeuwen ontvallen. Ze verzamelden al mijn ‘geldelijke giften’. Omdat het een groot bedrag betrof, dachten ze onmiddellijk dat ik een miljonair was, en scheurden ze de gerafelde kleren zonder toestemming van mijn lichaam en vervingen ze door nieuwe kleren – maar dit stemde mij niet gelukkig. Omdat ik niet gewend was aan zo’n gemakkelijk leven en dit soort ‘eerste klasse’ behandeling verachtte, omdat ik geboren ben uit het heilige huis, en, het kan gezegd worden, omdat ik geboren ben in ‘armoede’, was ik niet gewend aan een luxueus leven waarin ik op mijn wenken bediend werd. Ik hoop alleen dat mensen wellicht in staat zouden kunnen zijn om gevoelens in mijn hart te begrijpen, dat ze wellicht een klein beetje lijden zouden kunnen verdragen om de oncomfortabele waarheden van mijn mond te aanvaarden. Omdat ik nooit heb kunnen praten over de theorie, of in staat ben geweest om de geheime manieren van de mensen te gebruiken om zich in de samenleving te gedragen om met mensen om te kunnen gaan, en omdat ik mijn woorden niet kan aanpassen aan de gezichtsuitdrukking van de mensen of aan hun psychologie, hebben mensen mij altijd veracht, vonden ze mij het niet waard om interactie mee te hebben, en zeiden ze dat ik een scherpe tong heb waarmee ik mensen altijd kwets. Maar ik heb geen keuze: ik ‘bestudeerde’ ooit de psychologie van de mens, ik ‘emuleerde’ ooit de levensfilosofie van de mens, en ik ging ooit naar een ‘taaluniversiteit’ om de taal van de mensen te leren, zodat ik de middelen waarmee mensen spreken kon beheersen, en kon spreken op een manier die ze kunnen dulden – maar hoewel ik veel moeite heb gedaan, en vele ‘experts’ heb bezocht, leidde het allemaal tot niets. Nooit is er enige menselijke natuur in mij geweest. Gedurende al deze jaren heeft al de moeite die ik heb gedaan nooit enig effect gehad, en ik heb nooit enig vermogen gehad voor de taal van de mensen. Dus, de menselijke uitspraak dat ‘hard werk resultaat levert’ is op mij ‘afgeketst’ en bijgevolg komen deze woorden tot een einde op aarde. Zonder dat de mensen het beseffen, is dit gezegde weerlegd door de God van de hemel, voldoende aantonend dat deze woorden onhoudbaar zijn. Dus ik verontschuldig mij tegenover de mens, maar er is niks aan te doen – dat krijg ik omdat ik zo ‘dom’ ben. Ik ben niet in staat om de taal van mensen te leren, om vakkundig te worden in levensfilosofie, om met mensen te socialiseren. Ik raad mensen enkel aan om geduldig te zijn, om de woede in hun harten te onderdrukken, om zichzelf geen pijn te doen ter wille van mij. Wie doet ons met elkaar in interactie gaan? Wie heeft ons doen ontmoeten op dit moment? Wie zorgde ervoor dat wij dezelfde idealen delen?

Mijn gezindheid is in al mijn woorden terug te vinden, en toch zijn mensen niet in staat het te vatten in mijn woorden. Ze doen niets dan muggenziften over wat ik zeg – welk nut heeft dat? Kunnen hun opvattingen over mij hen vervolmaken? Kunnen dingen op aarde mijn wil verwezenlijken? Ik bleef de mensen maar leren hoe mijn woorden te spreken, maar het was alsof de mens met de mond vol tanden stond, niet in staat om te leren mijn woorden te spreken zoals ik het zou willen. Ik leerde het hem mond-op-mond, maar hij is nooit in staat geweest het te leren. Hierna deed ik een nieuwe ontdekking: hoe kunnen de mensen op aarde de woorden van de hemel spreken? Gaat dit niet in tegen de wetten van de natuur? Maar, omwille van de ijver van de mens en zijn nieuwsgierigheid tegenover mij, begon ik aan een ander deel van het werk aan de mens. Ik heb de mens nooit beschaamd omwille van zijn gebreken, maar in plaats daarvan voorzie ik de mens overeenkomstig datgene waar het hem aan ontbreekt. Het is alleen hierdoor dat mensen een enigszins gunstige indruk van mij hebben, en ik gebruik deze mogelijkheid om mensen weer samen te brengen, zodat ze kunnen genieten van een ander deel van mijn rijkdom. Op dit moment worden mensen wederom ondergedompeld in geluk, vreugdekreten en gelach, drijvend op de veelkleurige wolken in de lucht. Ik open het hart van de mens, en onmiddellijk heeft hij een nieuwe levenskracht en is hij niet langer bereid zich voor mij te verstoppen, want hij heeft de zoete smaak van honing geproefd, en dus brengt hij al zijn rommel naar buiten om ingewisseld te worden – alsof ik een inzamelpunt voor afval of een containerpark ben geworden. Dus, na het zien van de ‘reclameboodschappen’ die geplaatst zijn, komen de mensen voor mij en nemen zij gretig deel, want ze lijken te denken dat ze een paar ‘souvenirs’ kunnen verzamelen, dus eenieder van hen stuurt mij ‘brieven’ om deel te nemen aan de gebeurtenissen die ik gepland heb. Op dit moment zijn ze niet bang om verlies te lijden, omdat het ‘kapitaal’ dat op deze activiteiten betrekking heeft niet groot is, en dus durven ze het risico te nemen er aan deel te nemen. Als er geen souvenirs waren te winnen door deel te nemen, zouden mensen de arena verlaten en hun geld terugvragen, en zouden ze zelfs vragen om de ‘rente’ die ik hun schuldig zou zijn. Het is omdat de levensstandaard vandaag verbeterd is, een ‘bescheiden niveau van voorspoed’ en ‘modernisering’ bereikt is, met de ‘hooggeplaatste functionaris’ die persoonlijk ‘naar het platteland gaat’ om werk te regelen, dat het geloof van de mensen onmiddellijk vele malen vermenigvuldigd is – en omdat hun ‘gestel’ beter en beter wordt, dat ze met bewondering naar mij kijken, en bereid zijn met mij om te gaan om mijn vertrouwen te winnen.

11 april 1992

Hoofdstuk 32

Wanneer mensen zich om mij heen verzamelen, is mijn hart vervuld van vreugde. Dan schenk ik onverwijld de zegeningen in mijn hand aan hen, opdat zij met mij kunnen samenkomen, niet als vijanden die mij ongehoorzaam zijn, maar als vrienden die op één lijn met mij staan. Evenzo draag ik de mens een warm hart toe. In mijn werk wordt de mens beschouwd als lid van een organisatie van hoog niveau en dus besteed ik meer aandacht aan hem, want hij is altijd het voorwerp van mijn werk geweest. Ik heb mij een plaats in de harten van mensen verworven, opdat hun harten naar mij zullen opzien – maar toch weten ze nog steeds niet waarom ik dit doe en wachten ze gewoon af. Hoewel ik mij een plaats in de harten van mensen heb verworven, eisen zij niet van mij dat ik daar woon. In plaats daarvan wachten zij af tot ‘de Heilige’ plotseling in hun hart verschijnt. Omdat mijn identiteit te ‘armzalig’ is, voldoe ik niet aan de verlangens van de mensen en daarom word ik door hen verstoten. Want wat zij willen is de ‘ik’ die hoogstaand en machtig is – terwijl ik, toen ik tot de mensen kwam, niet in deze hoedanigheid aan hen verscheen en dus bleven zij hun blik afwenden en wachtten op diegene die zij in hun hart hadden. Toen ik tot de mensen kwam, wezen zij mij af ten overstaan van velen. Ik kon alleen terzijde treden, afwachten tot ik door de mens werd ‘aangepakt’, toekijken om te zien wat de mensen uiteindelijk met mij, dit ondeugdelijke ‘product’, zouden doen. Ik kijk niet naar de littekens van de mensen, maar naar het deel van hen dat onbeschadigd is en hieruit put ik voldoening. In de ogen van mensen ben ik slechts een ‘kleine ster’, die is neergedaald uit de hemel: ik ben slechts de minste in de hemel en mijn huidige komst op aarde is mij opgedragen door God. Bijgevolg hebben de mensen, diep bevreesd om God en mij als één en dezelfde te beschouwen, meer verklaringen van de woorden ‘mij’ en ‘God’ bedacht. Omdat mijn aangezicht in niets lijkt op het aangezicht van God, geloven de mensen allen dat ik een dienaar ben die niet behoort tot Gods familie en zij zeggen dat dit niet de gelijkenis van God is. Wellicht zijn er mensen die God hebben aanschouwd – maar vanwege mijn gebrek aan inzicht op aarde, is God nooit aan mij ‘verschenen’. Wellicht heb ik te weinig ‘geloof’ en zien de mensen mij daarom als laaggeplaatst. De mensen stellen zich voor dat als iemand waarlijk God is, hij voorzeker de taal van mensen machtig zal zijn, want God is de Schepper. Maar in werkelijkheid is precies het tegenovergestelde het geval: niet alleen ben ik niet deskundig in de taal van mensen, maar er zijn tijden waarin ik zelfs geen ‘voorzieningen kan treffen’ voor hun ‘gebreken’. Het gevolg is dat ik mij ietwat ‘schuldig’ voel, want ik handel niet zoals de mensen van mij ‘eisen’, maar bereid alleen de materialen voor en werk in overeenstemming met wat hun ‘ontbreekt’. De eisen die ik aan de mens stel zijn geenszins hoog, maar de mensen zijn een andere mening toegedaan. Aldus blijkt hun ‘nederigheid’ uit al hun stappen. Zij lopen altijd voor mij uit en maken de weg voor mij vrij, in angst en beven dat ik zal verdwalen, diep bevreesd dat ik mij in de oeroude wouden diep in de bergen zal begeven. Bijgevolg hebben de mensen, in hun grote angst dat ik in de kerker zal belanden, mij altijd voort geleid. Ik heb een redelijk ‘goede indruk’ van het geloof van mensen, want zij hebben voor mij ‘gezwoegd’, zonder aan voedsel of slaap te denken, zozeer zelfs dat hun werken voor mij hen dag en nacht van de slaap hebben beroofd en hun zelfs grijze haren hebben bezorgd – wat volstaat om aan te tonen dat hun geloof de universums heeft ‘overstegen’ en de apostelen en profeten van alle tijden heeft ‘overtroffen’.

Ik klap niet van blijdschap in mijn handen vanwege de grote bekwaamheid van de mensen, noch kijk ik kil op hen neer vanwege hun gebreken. Ik doe louter datgene wat in mijn hand is, trek niemand voor, maar werk eenvoudig volgens mijn plan. De mensen zijn echter onwetend van mijn wil en blijven mij om dingen bidden, alsof de rijkdommen die ik hun geschonken heb niet aan hun eisen kunnen voldoen, alsof hun vraag het aanbod overtreft. Maar in de huidige tijd voelen alle mensen aan dat er ‘inflatie’ is – en daardoor hebben zij hun handen vol met wat ik hun heb gegeven om van te genieten. Daarom worden zij mij zat waardoor er chaos in hun leven ontstaat en zij niet meer weten wat ze mogen eten en wat niet. Sommigen klampen zich zelfs vast aan de dingen die ik hun heb gegeven om van te genieten en houden ze goed in de gaten. Omdat de mensen vroeger honger leden en zij de geneugten van vandaag niet voor lief nemen, zijn zij allen ‘eeuwig dankbaar’ en is hun houding tegenover mij ietwat veranderd. Zij blijven voor mij huilen; omdat ik hen zoveel heb gegeven, blijven zij mij de hand schudden en hun ‘dankbaarheid uiten’ wanneer ze voor mij staan. Ik stijg boven de universums uit en in het voorbijgaan sla ik de mensen van het gehele universum gade. Onder de mensenmenigten op aarde is er nooit één persoon geweest die geschikt was voor mijn werk of die mij waarlijk liefhad. Daarom zucht ik nu vol ontzetting en gaan mensen onverwijld uiteen en komen nooit meer samen, doodsbang dat ik hen ‘allen zal vangen in één net’. Ik maak van deze gelegenheid gebruik om mij tussen de mensen te begeven en mijn werk te doen – werk dat passend is – onder deze van elkaar gescheiden mensen en diegenen onder hen te kiezen die geschikt zijn om in te werken. Ik wens geen mensen ‘vast te houden’ gedurende mijn tuchtiging, hen nooit te laten ontsnappen. Ik doe enkel het werk dat mij is opgedragen. Ik ben gekomen om de mens om ‘hulp’ te vragen; omdat mijn management niet over de daden van de mens beschikt, is het niet mogelijk om mijn werk succesvol te voltooien, wat verhindert dat ik effectief kan optreden. Ik hoop alleen dat de mensen de vastberadenheid hebben om met mij samen te werken. Ik verlang niet van hen dat zij smakelijk voedsel voor mij bereiden, mij een geschikte plaats bieden om mijn hoofd neer te leggen of fraaie kleding voor mij zullen maken – in dergelijke zaken ben ik in het geheel niet geïnteresseerd. Wanneer de mensen mijn wil kunnen begrijpen en zich zij aan zij met mij ontwikkelen, zal ik voldaan zijn in mijn hart.

Wie ter wereld heeft mij ooit in zijn hart ontvangen? Wie heeft mij ooit in zijn hart liefgehad? De liefde van de mensen is nooit zuiver, zelfs ik ‘weet niet’ waarom hun liefde niet zuiver en geraffineerd kan zijn. Daarom bevat de mens ook veel ‘mysteries’. Onder de schepselen wordt de mens beschouwd als ‘wonderbaarlijk’ en ‘onpeilbaar’, en dus heeft hij ‘kwalificaties’ voor mij, alsof zijn status gelijk is aan de mijne – maar het bevreemdt hem niet dat hij zich deze ‘status’ aanmeet. In deze kwestie is het niet zo dat ik de mensen verbied dit standpunt in te nemen en zich erin te verheugen, maar ik wil dat zij een gevoel van correctheid hebben en zichzelf niet overschatten; er is een afstand tussen hemel en aarde, om nog maar te zwijgen van de afstand tussen God en de mens. Is de afstand tussen hen niet nog groter? Op aarde zitten de mensen en ik “in hetzelfde schuitje” en samen “doorstaan we de storm”. Mijn identiteit stelt mij niet vrij van de ontberingen van de mensenwereld en daardoor verkeer ik thans in deze situatie. Ik heb nooit een plaats op aarde gehad waar ik in vrede kon wonen en daarom zeggen de mensen: “de Mensenzoon heeft nooit een plaats gehad om Zijn hoofd neer te leggen”. Bijgevolg hebben de mensen ook tranen van medelijden om mij vergoten en tientallen yuan opzijgelegd voor een ‘hulpfonds’ voor mij. Alleen daarom heb ik een rustplaats; als de mensen mij niet hun ‘hulp’ hadden geboden, wie weet waar ik dan geëindigd zou zijn!

Wanneer mijn werk eindigt, zal ik niet langer deze ‘financiële hulp’ van de mens vragen. In plaats daarvan zal ik mijn intrinsieke functie vervullen en zal ik voor de mensen alle ‘dingen van mijn huis’ laten neerdalen zodat ze ervan kunnen genieten. Vandaag de dag wordt iedereen onder mijn beproevingen getest. Wanneer mijn hand formeel op de mens neerkomt, zullen de mensen niet langer met bewonderende blikken naar mij opkijken, maar zullen ze mij met haat behandelen, en op dit moment zullen hun harten onmiddellijk door mij uit hun borst worden gerukt om als voorbeeld te dienen. Ik onderzoek het hart van de mens onder een ‘microscoop’ – er is geen echte liefde voor mij te vinden. Jarenlang hebben mensen mij bedrogen en misleid – het blijkt dat zowel hun linkeratrium als hun rechterventrikel het gif van haat jegens mij bevatten, en het hoeft dan ook geen verbazing te wekken dat ik zo’n houding tegenover hen heb. En toch blijven ze hiervan volkomen onwetend en erkennen ze het zelfs niet. Wanneer ik hen de resultaten van mijn onderzoek toon, worden ze nog steeds niet wakker; het is alsof ze vinden dat dit allemaal dingen uit het verleden zijn, die nu niet opnieuw onder de aandacht zouden moeten worden gebracht. Daarom kijken de mensen onverschillig naar de ‘laboratoriumresultaten’. Ze geven de spreadsheet terug en lopen weg. Bovendien zeggen ze dingen als: “Deze dingen zijn niet belangrijk, ze hebben geen gevolgen voor mijn gezondheid.” Ze geven een glimlach van verachting, en dan is er een ietwat dreigende blik in hun ogen, alsof ze willen impliceren dat ik niet zo naïef zou moeten zijn, dat ik wel wat nonchalant moet zijn. Het is alsof ik door hun innerlijke geheimen te openbaren de ‘wetten’ van de mens heb gebroken, en ze mij daardoor nog meer zijn gaan haten. Het is pas op dat moment dat ik de bron van de haat van de mensen zie. Dit komt omdat ik, terwijl ik toekijk hoe hun bloed stroomt en na door de bloedvaten van hun lichaam te zijn gevloeid in het hart terechtkomt, pas op dat moment, een nieuwe ‘ontdekking’ doe. Toch zijn de mensen hier niet van onder de indruk. Het kan ze niets schelen, ze schenken geen aandacht aan wat ze winnen of verliezen; dit gegeven is genoeg om hun geest van ‘onbaatzuchtige’ devotie te tonen. Ze houden geen rekening met hun eigen gezondheidstoestand en ‘rennen rond’ voor mij. Dit is ook hun ‘trouw’ en wat in hen ‘te prijzen’ is. Ik zend hen dus nogmaals een brief van ‘lof’, zodat ze er blij mee kunnen worden gemaakt. Maar wanneer ze deze ‘brief’ lezen, voelen ze zich onmiddellijk een beetje geïrriteerd, omdat alles wat ze doen door mijn zwijgende brief is verworpen. Ik heb mensen altijd gestuurd wanneer ze handelden, toch lijkt het alsof ze gruwen van mijn woorden; dus zodra ik mijn mond open, knijpen ze hun ogen dicht en stoppen ze hun vingers in hun oren. Ze kijken niet met ontzag naar mij op vanwege mijn liefde, maar voelen haat voor mij omdat ik hen op hun tekortkomingen wijs en alle goederen in hun bezit blootstel, zodat ze verlies hebben geleden bij hun zakendoen en hun middelen van bestaan zijn verdwenen. Als zodanig wordt hun haat voor mij daardoor nog groter.

14 april 1992

Hoofdstuk 33

Ooit waren er in mijn huis mensen die mijn heilige naam prezen en onvermoeibaar werkten zodat mijn heerlijkheid op aarde het uitspansel zou vullen. Dat maakte mij bijzonder blij, mijn hart was vervuld van vreugde – maar wie kon er in mijn plaats werken, dag en nacht zonder slaap? Ik schep behagen in de voornemens van mensen tegenover mij, maar hun rebellie wekt mijn toorn op. En daarom, omdat de mens zijn plicht nooit weet te houden, wordt mijn verdriet om hem steeds groter. Waarom het altijd zo, dat mensen niet in staat zijn om zich aan mij toe te wijden? Waarom proberen ze altijd met mij te onderhandelen? Ben ik soms de manager van een handelsfirma? Waarom is het dat ik oprecht doe wat mensen van mij vragen, terwijl er van wat ik van de mens vraag niets terechtkomt? Zou het kunnen zijn dat ik niet goed ben in zaken doen, terwijl de mens dat wel is? Waarom bedriegen de mensen me altijd met mooie praatjes en vleierij? Waarom nemen mensen altijd giften mee, en willen ze het ‘buiten de boeken om’ doen? Is dit wat ik de mens heb geleerd? Waarom doen mensen dergelijke dingen wel snel en netjes? Waarom zijn mensen altijd gemotiveerd om mij te misleiden? Als ik onder hen ben, beschouwen ze mij als een geschapen wezen. Als ik in de derde hemel ben, beschouwen ze mij als de Almachtige die heerst over alle dingen. Als ik in het uitspansel ben, zien ze mij als de Geest die alles doordringt. Kortom, er is geen passende plaats voor mij in het mensenhart. Het is alsof ik een ongenode gast ben, mensen hebben een hekel aan mij. Als ik dus mijn toegangsbewijs toon en naar mijn plaats ga, jagen ze me weg en zeggen dat er voor mij geen plek is, dat ik naar de verkeerde plaats ben gekomen, en dus rest mij niets anders dan zo snel mogelijk weg te gaan. Ik heb besloten om niet meer met de mens om te gaan, want mensen zijn te klein van geest, hun grootmoedigheid is te zwak. Ik zal niet langer aan dezelfde tafel eten als zij, ik zal geen tijd meer met hen doorbrengen op aarde. Maar als ik spreek, zijn de mensen verbaasd en bang dat ik zal vertrekken en blijven ze zich aan mij vastklampen. Als ik hun aanstellerij zie, voel ik me op slag somber en verlaten in mijn hart. De mensen zijn bang dat ik ze zal verlaten en wanneer ik hen verlaat, is het land dus onmiddellijk vervuld van hun gehuil en zijn de gezichten van mensen bedekt met tranen. Ik veeg hun tranen weg. Ik troost ze nog een keer en ze kijken mij aan. Hun smekende ogen vragen mij om niet weg te gaan en vanwege hun ‘oprechtheid’ blijf ik bij hen. Maar wie kan de pijn in mijn hart begrijpen? Wie denkt er aan mijn onuitsprekelijke dingen? In de ogen van mensen is het alsof ik geen emoties heb en dus zijn we altijd afkomstig geweest uit twee verschillende families. Hoe zouden ze het gevoel van verdriet in mijn hart kunnen zien? Mensen zijn alleen bezig met hun eigen genoegens. Ze zijn zich niet bewust van mijn wil, omdat de mensen tot vandaag toe geen weet hebben van de bedoeling van mijn managementplan. Daarom voeren ze vandaag nog steeds stille pleidooien – wat is de zin daarvan?

Als ik onder de mensen ben heb ik een bepaalde plaats in hun hart. Aangezien ik verschenen ben in het vlees en omdat de mensen leven in het oude vlees, gaan ze steeds vanuit het vlees met mij om. Omdat mensen alleen vleselijk zijn en geen verdere toevoegingen kennen, hebben ze ‘alles wat ze hebben’ aan mij gegeven. Maar ze zijn onwetend, ze ‘offeren slechts hun toewijding’ aan mij. Wat ik oogst is waardeloos afval – toch denken mensen van niet. Als ik de ‘gaven’ die ze hebben gegeven, vergelijk met mijn dingen beseffen de mensen onmiddellijk hoe kostbaar ik ben en dan pas zien ze mijn onmetelijkheid. Ik ben niet trots op hun lof, maar ik blijf aan de mensen verschijnen, opdat ze me dan misschien volledig leren kennen. Wanneer ik mijn volheid aan hen laat zien, kijken ze mij met grote ogen aan. Ze staan stil voor me als een zoutpilaar. En als ik hun eigenaardigheden zie, kan ik mijn lachen nauwelijks inhouden. Omdat ze mij om allerlei dingen vragen, geef ik ze die uit mijn hand. Ze klemmen het tegen de borst en koesteren het als een pasgeboren kind, een gebaar waar ze zich maar even mee inlaten. Want als ik de omgeving waarin ze verblijven verander, gooien ze het ‘kind’ meteen aan de kant en rennen weg met het hoofd in hun handen. In de ogen van mensen ben ik degene die hen helpt, op elk moment en in elke situatie. Het is alsof ik een ober ben die verschijnt zodra hij wordt geroepen. De mensen hebben mij altijd ‘opgekeken’ alsof ik grenzeloze kracht bezit om rampen te bestrijden. Daarom hebben ze mij altijd bij de hand gehouden en me op hun reizen door het land meegenomen, zodat alles kon zien dat ze een leider hadden en niemand hen durfde te misleiden. Ik heb de truc van de mensen, namelijk ‘de vos die de majesteit van een tijger aanneemt’ al heel lang door, want zij ‘hangen allemaal hun vlaggen uit’ en wensen winst te boeken door bedrog. Ik heb hun verraderlijke, kwaadaardige bedoelingen al lang doorzien en het is alleen maar dat ik onze relatie niet wil schaden. Ik maak geen problemen om niets – daar zie ik de waarde of het belang niet van in. Het werk dat ik doe, doe ik met het oog op de zwakheden van de mensen; anders zou ik hen in stof en as veranderen en niet langer een bestaan gunnen. Het werk dat ik doe heeft betekenis en daarom tuchtig ik de mens niet lichtvaardig. Het is om die reden dat mensen hun vlees altijd de vrije hand hebben gegeven. Ze houden zich niet aan mijn wil, maar hebben mij altijd voor mijn rechterstoel met gevlei proberen over te halen. Mensen zijn zo dapper. Als ze bedreigd worden met alle ‘martelwerktuigen’, wankelen ze niet. Geconfronteerd met de feiten zijn ze niet in staat om welke van deze dan ook te weerleggen en ze doen niets anders dan hardnekkig weerstand bieden aan mij. Als ik ze vraag om alles wat vuil is naar buiten te brengen laten ze me steeds twee lege handen zien – hoe zouden anderen dit niet als een ‘voorbeeld’ kunnen gebruiken? Het is omdat het ‘geloof’ van mensen zo groot is dat ze ‘bewonderenswaardig’ zijn.

Ik ben begonnen aan mijn werk in het universum. Plotseling ontwaken de mensen van het universum en bewegen rondom een kern, die mijn werk is. Ja, wanneer ik in hen ‘reis’, ontsnappen ze allemaal aan de gebondenheid van Satan en worden ze niet gekweld door Satans verdrukking. Door de komst van mijn dag worden mensen vervuld van geluk en verdwijnt het verdriet uit hun hart. De wolken van verdriet veranderen in zuurstof in de lucht en zweven daar rond. Op dat moment geniet ik van het geluk van het samenzijn met de mens. De daden van de mens geven me iets om van te genieten en daardoor voel ik me niet langer gegriefd. Bij de komst van mijn dag vinden dingen op aarde die leven bevatten de wortel terug van hun bestaan. Alle dingen op aarde komen weer tot leven en aanvaarden mij als de grond van hun bestaan, want ik laat alle dingen schitteren van leven en zorg er tevens voor dat ze weer in stilte verdwijnen. Daarom wacht alles wat er is op de bevelen uit mijn mond en vinden ze behagen in wat ik doe en zeg. Van alle dingen ben ik de Allerhoogste – en toch leef ik ook onder alle mensen en maak ik gebruik van hun daden als manifestaties van mijn schepping van hemel en aarde. Als mensen veel lof geven voor mijn aangezicht, word ik verhoogd onder alle dingen, waardoor de bloemen op aarde mooier worden onder de hete zon. Het gras wordt groener en de wolken aan de hemel lijken blauwer. Als mijn stem klinkt rennen de mensen heen en weer. De gezichten van de mensen in mijn koninkrijk zijn vandaag vervuld van vreugde en hun leven floreert. Ik werk onder al mijn uitverkoren mensen en laat niet toe dat mijn werk wordt bezoedeld met menselijke ideeën, want ik verricht persoonlijk mijn eigen werk. De hemelen en de aarde en alles wat er is verandert en wordt vernieuwd, als ik werk. En wanneer ik mijn werk voltooi, is de mens volledig vernieuwd en leeft hij niet langer in angst om wat ik vraag. Want de geluiden van geluk kunnen over de hele aarde worden gehoord en ik maak van die gelegenheid gebruik om de mens de zegeningen te schenken die ik hem geef. Als ik de koning van het koninkrijk ben, vrezen de mensen mij, maar als ik koning te midden van de mensen ben en tussen de mensen leef, vinden de mensen geen vreugde in mij, want hun opvattingen over mij zijn te zwaar en zodanig diep ingebed dat ze nauwelijks te verwijderen zijn. Vanwege de manifestatie van de mens doe ik mijn werk, dat gepast is, en wanneer ik me hoog aan de hemel verhef en mijn toorn over hen uitgiet, vergaan al die verschillende meningen van mensen over mij onmiddellijk tot as. Ik vraag de mensen om nog meer van hun opvattingen over mij uit te spreken, maar ze zijn stomverbaasd, alsof ze er geen hebben en alsof ze nederig zijn. Hoe meer ik leef in de opvattingen van mensen, hoe meer ze van mij gaan houden, en hoe meer ik buiten de opvattingen van mensen leef, hoe meer ze mij vermijden. Ze hebben nog veel meer meningen over mij, want ik heb – vanaf toen ik de wereld schiep tot vandaag toe – altijd geleefd in de opvattingen van mensen. Als ik vandaag de dag tot de mensheid kom, verwerp ik al die opvattingen, en daarom wijzen de mensen mij eenvoudig af. Niettemin heb ik geschikte methoden om hun opvattingen te behandelen. De mensen zouden niet bezorgd of angstig moeten zijn. Ik zal de hele mensheid redden door mijn eigen methoden, alle mensen van mij laten houden en hen toestaan om mijn zegeningen in de hemel te genieten.

17 april 1992

Hoofdstuk 34

Ik heb de mens eens als gast in mijn huis uitgenodigd. Hij rende echter voortdurend alle kanten op als ik hem riep; alsof ik hem naar het executieterrein had gebracht in plaats van hem als gast uitgenodigd te hebben. Daarom was mijn huis leeg gebleven, want de mens heeft mij altijd gemeden en was altijd op zijn hoede voor mij. Hierdoor heb ik mijn werk niet kunnen uitvoeren, in de zin dat ik het feestmaal dat ik hem bereid had, afgeblazen heb, want de mens had geen zin om aan dit feestmaal deel te nemen, dus heb ik hem er niet toe gedwongen. Maar opeens wordt de mens overvallen door honger, dus komt hij aan mijn deur kloppen om mij om hulp te vragen. Als ik hem dan zie in al zijn ellende, hoe zou ik hem dan niet willen redden? Daarom maak ik de mens wederom een feestmaal klaar, opdat hij ervan mag genieten en pas dan zal hij ondervinden hoe lofwaardig ik ben. Op die manier zal hij afhankelijk van mij worden. En door de houding die ik ten opzichte van hem aanneem, leert hij geleidelijk aan om mij lief te hebben ‘zonder terughouding’ en denkt hij niet meer dat ik hem naar ‘het land van de ondergang’ zal sturen, want dit is niet mijn wil. En aldus, enkel nadat hij in mijn hart heeft gekeken, leert de mens om waarachtig afhankelijk van mij te worden, wat laat zien hoe zeer hij ‘op zijn hoede’ is. Toch ben ik niet afstandelijk jegens de mens vanwege zijn bedrieglijke houding, maar beroer ik de harten van de mensen met mijn warme omhelzing. Is dat niet juist wat ik op dit moment doe? Is dit niet wat in de mensen geopenbaard wordt in deze tijd? Waarom zijn zij tot zulke dingen in staat? Waarom worden zij bezeten door zulke gevoelens? Is het omdat dat ze mij echt kennen? Omdat zij eigenlijk een grenzeloze liefde voor mij koesteren? Ik dwing niemand om mij lief te hebben, maar ik geef hen alleen de vrije wil om hun eigen keuzes te maken. Ik kom niet tussenbeide in deze zaak, noch beïnvloed ik hun keuzes inzake hun lot. De mensen brachten mij hun voornemens, die legden zij mij ter inspectie voor en toen ik de zak open deed die ‘de voornemens van de mensheid’ bevatte, zag ik dat alles door elkaar gehusseld zat. Wat er in zat was echter ‘overvloedig’ en de mensen keken mij met grote ogen aan, doodsbenauwd dat ik hun voornemens teniet zou doen. Maar omdat ik de zwakheden van de mens ken, bepaalde ik mijn oordeel niet direct en sloot daarom de zak maar en ging verder met het werk dat ik behoor te doen. De mens onderwerpt zich echter niet aan mijn leiding, maar is nog steeds bezorgd over de vraag of zijn voornemens mijn goedkeuring kunnen wegdragen. Ik heb zoveel werk gedaan, zoveel woorden gesproken, maar tot op heden is de mens nog steeds niet in staat mijn wil te bevatten en daarom blijf ik verbaasd staan over al zijn verbijsterende daden. Hoe komt het dat hij mijn wil nooit kan begrijpen en alles willekeurig doet zoals het hem uitkomt? Heeft hij misschien een hersenschudding opgelopen? Is het mogelijk dat hij de woorden die ik spreek niet begrijpt? Waarom gaat hij gewoon maar door met zijn blik recht vooruit gericht, maar is hij niet in staat om een weg voor te bereiden en een voorbeeld te geven aan de mensen van de toekomst? Was er iemand die Petrus een voorbeeld gaf? Was het niet onder mijn leiding dat Petrus het overleefde? Waarom zijn de mensen van vandaag hier niet toe in staat? Waarom zijn ze, nadat ze een voorbeeld hebben gekregen dat ze kunnen volgen, nog steeds niet capabel om mijn wil te vervullen? Dit laat zien dat de mens nog steeds geen vertrouwen in mij stelt. Dit heeft geleid tot de ellendige omstandigheden van vandaag.

Ik schep groot genoegen in het observeren van de vogeltjes die in de lucht vliegen. Ofschoon zij hun voornemens niet aan mij voorgelegd hebben en geen woorden hebben om tegen me te spreken, vinden zij veel plezier in de wereld die ik hen heb gegeven. De mens is echter niet in staat dit te doen en zijn gelaat is vol zwaarmoedigheid. Kan het zijn dat ik een onbetaalbare schuld bij hem heb? Waarom is zijn gezicht altijd betraand? Ik bewonder de lelies die in de heuvels bloeien. De bloemen en het gras strekken zich uit over de hellingen, maar de lelies voegen glans toe aan mijn glorie op aarde voor de komst van de lente. Kan de mens zoiets bewerkstelligen? Zou hij een getuigenis over mij kunnen geven voordat ik terugkeer? Zou hij een offer kunnen brengen omwille van mijn naam in het land van de grote rode draak? Het is alsof mijn uitspraken doorspekt zijn met eisen die ik aan de mens stel. Hij walgt van mij vanwege deze voorwaarden, omdat zijn lichaam te zwak is en omdat hij in principe niet in staat is om uit te voeren wat ik vraag, vreest hij mijn woorden. Wanneer ik mijn mond opendoe zie ik de mensen op aarde in alle richtingen wegvluchten alsof ze aan de hongerdood proberen te ontsnappen. Wanneer ik mijn aangezicht bedek, wanneer ik mijn lichaam omdraai worden de mensen direct gegrepen door paniek, ze weten niet wat ze moeten doen want zij vrezen mijn vertrek; naar hun opvatting is de dag waarop ik vertrek de dag waarop het onheil uit de hemel nederdaalt, de dag waarop ik vertrek is de dag waarop hun straf begint. Toch is wat ik doe precies het tegenovergestelde van wat de mens zich verbeeldt. Ik heb me nooit gedragen volgens de opvattingen van de mens, ik heb nooit toegestaan dat zijn opvattingen overeenstemden met mij. Het moment waarop ik iets doe is precies het moment waarop de mens blootgelegd wordt. Met andere woorden, mijn daden kunnen niet gemeten worden volgens de opvattingen van de mens. Vanaf de tijd van de schepping tot aan het heden heeft niemand ooit een ‘nieuw continent’ ontdekt in de dingen die ik doe, niemand heeft ooit iets begrepen van de wetten waarnaar ik handel, niemand heeft ooit een nieuwe uitweg geopend. Daarom zijn de mensen vandaag nog steeds niet in staat de juiste weg te volgen; dat is precies hetgeen hen ontbreekt en waar zij moeten binnen gaan. Vanaf de tijd van de schepping tot aan de dag van vandaag heb ik me nooit in een dergelijke onderneming begeven, ik heb alleen een aantal nieuwe stukjes toegevoegd aan mijn werk in de laatste dagen. Maar zelfs onder zulke duidelijke omstandigheden zijn de mensen nog steeds niet in staat te begrijpen wat mijn wil is. Is dat juist niet precies wat hen ontbreekt?

Nadat ik het nieuwe werk binnengegaan ben, stel ik nieuwe eisen aan de mens. Voor de mens lijkt het alsof de eisen van het verleden geen enkele consequentie hebben gehad en daarom vergeet hij ze. Wat is de nieuwe manier waarop ik werk? Wat vraag ik van de mens? De mensen zelf kunnen beoordelen of wat zij in het verleden gedaan hebben in overeenstemming was met mijn wil, of hun daden binnen de grenzen lagen van wat ik vroeg. Het is niet nodig dat ik alles afzonderlijk inspecteer; zij begrijpen heel goed waartoe zij in staat zijn, dus naar hun idee weten ze heel goed tot hoe ver ze kunnen gaan en is het niet nodig dat ik het hen uitdrukkelijk vertel. Wanneer ik spreek zullen sommige mensen misschien struikelen; daarom ben ik dit gedeelte van mijn woorden uit de weg gegaan om te voorkomen dat er mensen als gevolg daarvan zwak worden. Is dit niet veel beter voor het streven van de mens? Is het niet veel beter voor de vooruitgang van de mens? Wie wil er niet liever zijn verleden maar vergeten en verder streven naar de dingen die komen? Vanwege mijn ‘gedachteloosheid’ ben ik me niet bewust of de mensen het besef hebben dat ik door de manier waarop ik spreek al een nieuwe dimensie ben binnen gegaan. Daar komt nog bij dat ik, omdat mijn werk te ‘druk’ is, de tijd niet heb gehad om bij de mensen te informeren of ze de toon begrijpen die ik tegen hen aansla. Daarom vraag ik slechts dat de mensen mij beter proberen te begrijpen. Omdat mijn werk zo ‘druk’ is, ben ik niet in staat om mijn werkstations te bezoeken om de mensen persoonlijk te leiden, daarom ‘begrijp ik zo weinig van hen’. Om alles samen te vatten, ik ben nu begonnen de mens officieel naar een nieuwe start te leiden en naar een nieuwe methode. In al mijn uitspraken hebben de mensen gezien dat er iets grappigs is aan de dingen die ik zeg, dat er humor in zit en een bijzondere ondertoon van zelfspot. Daardoor wordt de harmonie tussen de mens en mij ongemerkt verstoord, waardoor er een dikke wolk over de gezichten van de mensen komt. Ik word daardoor echter niet beperkt in mijn doen en laten, maar ik ga verder met mijn werk, want alles wat ik zeg en doe is een noodzakelijk onderdeel van mijn plan, alles wat uit mijn mond komt helpt de mens en niets wat ik doe is onbelangrijk, maar bouwt alle mensen op. Het is omdat de mens in gebreke blijft dat ik loslaat en blijf spreken. Sommige mensen wachten misschien met smart tot ik nieuwe voorschriften voor hen maak. Als zij dat willen zal ik hun wensen inwilligen. Maar er is iets waar ik je aan moet herinneren: wanneer ik spreek, hoop ik dat de mensen meer inzicht zullen krijgen. Ik hoop dat zij meer onderscheidingsvermogen zullen krijgen zodat zij meer uit mijn woorden kunnen halen en zodoende mijn voorschriften zullen naleven. Voorheen waren de mensen er in de kerken op gespitst dat zij aangepakt en gebroken werden. Het eten en drinken van mijn woorden was gebaseerd op het begrijpen van hun doelen en hun bron, maar vandaag is het heel anders dan in het verleden; mensen zijn volkomen onbekwaam om de bron van mijn uitingen te begrijpen, en daardoor hebben ze geen kans om door mij aangepakt en gebroken te worden, want zij hebben al hun energie uitsluitend gestoken in het eten en drinken van mijn woorden. Maar zelfs onder deze omstandigheden blijven ze niet in staat om aan mijn eisen te voldoen, dus stel ik nieuwe eisen aan hen: ik vraag hen om de beproevingen samen met mij te ondergaan, dat ze tuchtiging zullen ondergaan. Laat mij jullie echter aan één ding herinneren: hierdoor wordt de mens niet ter dood gebracht, maar dit wordt vereist zodat ik mijn werk kan doen. Want zoals de zaken er nu voor staan, zijn mijn woorden onbegrijpelijk voor de mens en is de mens niet in staat om met mij samen te werken; er is niets aan te doen! Ik kan alleen maar zorgen dat de mens samen met mij de nieuwe methode zal binnengaan. Wat kan ik anders doen? Omdat de mens tekortschiet moet ik me ook begeven in de stroom die de mens binnengaat – ik was geroepen om de mensen compleet te maken, nietwaar? En ik was geroepen om dit plan te ontwerpen, nietwaar? Ofschoon het andere vereiste niet moeilijk is, is het niet minder dan het eerste. Mijn werk onder de groep mensen van de laatste dagen is een onderneming die nooit eerder is voorgekomen en daarom, opdat mijn glorie het heelal mag vervullen, moeten alle mensen de laatste narigheden voor mij ondergaan. Begrijpen jullie mijn wil? Dit is het laatste wat ik van de mens eis, ik hoop echter dat alle mensen een sterke, klinkend getuigenis zullen geven over mij voor de grote rode draak, dat zij zich om mijnentwille kunnen opofferen voor een laatste keer en mijn eisen nog een keer zullen inwilligen. Kunnen jullie dit echt wel aan? Jullie waren niet in staat om mijn hart te bevredigen in het verleden. Kunnen jullie dit patroon veranderen tijdens het laatste stadium? Ik geef de mensen de kans om na te denken, ik laat hen heel goed nadenken voordat ze mij hun antwoord geven. Is het verkeerd dit te doen? Ik wacht op antwoord van de mens, ik wacht zijn ‘brief van antwoord’ af. Hebben jullie het geloof om mijn eisen in te willigen?

20 april 1992

Hoofdstuk 35

Ik ben mijn werk begonnen onder de mensheid, zodat de mensen in dezelfde stroom als ik kunnen leven. Wanneer ik mijn werk voltooi, zal ik mij nog steeds onder de mensen bevinden, want zij zijn het die worden bestuurd in mijn hele managementplan, en het is mijn wens dat zij meester van alle dingen worden. Om die reden blijf ik mij dan ook onder de mensen begeven. Nu de mensheid en ik het huidige tijdperk ingaan, voel ik me erg op mijn gemak, want het tempo van mijn werk is versneld. Hoe kunnen mensen het tempo bijhouden? Ik heb veel werk gedaan bij gevoelloze en stompzinnige mensen, toch zijn ze vrijwel niets wijzer geworden omdat ze mij niet koesteren. Ik heb tussen alle mensen verbleven en heb, waar ze ook waren, al hun bewegingen gevolgd zowel boven als onder de grond. Allen die tot de ‘mensen’ behoren, weerstaan mij, alsof ‘mij weerstaan’ een taak van de mens was, alsof ze door het niet verrichten van die taak dakloze wezen zouden worden, die door niemand werden geadopteerd. Ik berecht mensen echter niet willekeurig op basis van hun handelingen en gedrag. Ik steun en voorzie hen overeenkomstig hun gestalte. Omdat mensen de centrale figuren zijn van mijn hele managementplan, geef ik meer leiding aan degenen die de rol van ‘mens’ hebben gekregen, zodat zij die rol naar beste kunnen en met volle overtuiging kunnen spelen, en zodat dit stuk dat ik regisseer een doorslaand succes zal worden. Dit is het beroep dat ik op de mensheid doe. Als ik niet voor de mensheid bad, zouden zij dan niet in staat zijn om hun rol te spelen? Zou het dan zo zijn dat ik kan bewerkstelligen wat mensen van mij vragen, maar zij niet kunnen bewerkstelligen wat ik van hen vraag? Er kan worden gezegd dat ik mijn macht niet gebruik om de mensheid te onderdrukken. In plaats daarvan is dit mijn laatste verzoek, dat ik hun in alle ernst en oprechtheid afsmeek. Zijn ze werkelijk niet in staat om te doen wat ik vraag? Ik geef al vele jaren aan mensen, toch heb ik er niets voor teruggekregen. Wie heeft mij ooit iets gegeven? Zijn mijn bloed, zweet en tranen dan net als mist in de bergen? Ik heb mensen vele malen ‘vaccinaties’ gegeven en ze gezegd dat mijn eisen aan hen niet veeleisend waren. Waarom mijden mensen mij dan constant? Komt dat omdat ik ze zal behandelen als kuikentjes, om gedood te worden zodra ze gevangen worden? Ben ik echt zo bruut en onmenselijk? Mensen beoordelen mij altijd naar hun eigen opvattingen. Is de ik, zoals ik volgens hun opvattingen ben, dezelfde als die ik in de hemel ben? Ik beschouw de opvattingen van mensen niet als iets om van te genieten. Ik zie hun hart veeleer als iets om te waarderen. Ik voel me echter verbitterd ten aanzien van hun geweten, want volgens hen bezit ik dat Zelf niet. Ik heb dan ook nog een aantal extra opinies over dat geweten van hen. Ik weiger echter om hun geweten rechtstreeks te bekritiseren, maar ik blijf ze geduldig en systematisch leiden. Mensen zijn uiteindelijk zwak en niet in staat om enig werk te doen.

Ik stap vandaag officieel in het rijk van grenzeloze tuchtiging en geniet ervan naast de mensheid. Met mijn hand vaardig ik ook bevelen uit en de mensheid gedraagt zich keurig onder mijn bestuur; niemand durft zich tegen mij te keren. Allen vallen onder mijn leiding en verrichten het werk dat ik aan hen heb toegewezen, omdat dit in hun ‘taak’ is. Wie onder alle dingen in de hemel en onder de hemel onderwerpt zich niet aan mijn plannen? Wie is niet in mijn greep? Wie uit geen lof en roem voor mijn woorden en mijn werk? Mensen bewonderen mijn daden en handelingen, en dus storten ze zich, als gevolg van elke beweging die ik maak, in de stroom van mijn werk. Wie kan zich losrukken? Wie kan er ontsnappen aan het werk dat ik heb geregeld? Door mijn bestuurlijke decreet worden mensen gedwongen om te blijven; zonder dat decreet zouden ze zich allemaal stiekem van de ‘frontlinie’ hebben teruggetrokken en ‘deserteurs’ zijn geworden. Wie is er niet bang voor de dood? Zijn mensen echt bereid zichzelf op te offeren? Ik dring me niet op, aan wie dan ook, want ik heb de menselijke natuur al lang geleden grondig leren kennen. Zo heb ik altijd projecten uitgevoerd waar mensen nooit eerder aan gewerkt hebben. Omdat niemand mijn werk kon uitvoeren, heb ik persoonlijk het strijdtoneel betreden om een strijd op leven en dood te voeren met Satan. Satan grijpt tegenwoordig extreem om zich heen. Waarom neem ik deze gelegenheid niet te baat om de focus van mijn werk te etaleren en mijn macht te openbaren? Zoals ik al eerder heb gezegd, ik gebruik Satans list als contrast met mijzelf; is dit niet de beste gelegenheid? Nu pas laat ik een tevreden glimlach zien, want ik heb mijn doel bereikt. Ik ren niet langer rond om mensen om ‘hulp’ te vragen. Ik ben niet meer jachtig in de weer en leid niet langer het leven van een zwerver. Ik zal voortaan in vrede leven. De mensen zullen eveneens veilig en wel zijn, want mijn dag is gekomen. Op aarde heb ik het drukke leven van een mens geleid, een leven waarin veel onrecht lijkt te hebben plaatsgevonden. In de ogen van mensen heb ik in hun vreugde en verdriet gedeeld, alsmede in hun tegenspoed. Ik heb net als de mensen op aarde en onder de hemel geleefd. Zij hebben mij dan ook altijd gezien als een geschapen wezen. Omdat mensen mij, zoals ik in de hemel ben, niet hebben gezien, hebben ze nooit veel moeite voor mij gedaan. Maar gezien de situatie van nu moeten mensen wel toegeven dat ik Meester van hun lot ben en de spreker die vanuit de wolken spreekt. Mensen hebben daarom met hun hoofd in aanbidding de grond aangeraakt voor mijn aangezicht. Is dit niet het bewijs van mijn zegevierende terugkeer? Spreekt daaruit niet mijn overwinning op alle vijandelijke strijdmachten? Alle mensen kregen een voorgevoel dat het einde van de wereld nabij was en dat de mensheid een grote reiniging zou ondergaan. Zij kunnen echter werkelijk niet bewust doen wat ik van hen vraag, zodat ze niets anders kunnen dan wenen onder mijn tuchtiging. Wat valt eraan te doen? Wie heeft mensen verteld om ongehoorzaam te zijn? Wie heeft ze verteld om het laatste tijdperk in te gaan? Waarom zijn ze in de wereld van de mens in de laatste dagen geboren? Elk afzonderlijk ding is door mij persoonlijk geregeld en gepland. Wie kan er een klacht uitbrengen?

Sinds de schepping van de wereld heb ik onder de mensen gedoold en ze gezelschap gehouden in hun aardse bestaan. In eerdere generaties werd echter geen enkele persoon door mij gekozen; iedereen werd afgewezen door mijn stille brief. Dit komt omdat die mensen in het verleden niet uitsluitend mij dienden, daarom hield ik op mijn beurt ook niet uitsluitend van hen. Zij namen Satans ‘geschenken’ aan, draaiden zich toen om en boden ze aan mij aan. Was dit geen laster jegens mij? Toen ze mij hun offers brachten, hield ik mijn afschuw voor mij; ik wendde hun plannetjes juist in mijn voordeel aan door deze ‘geschenken’ toe te voegen aan de materialen van mijn management. Later, nadat ze waren verwerkt door een machine, verbrandde ik dan de onzuiverheden binnenin. In het huidige tijdperk hebben mensen mij niet veel ‘geschenken’ aangeboden, maar dat verwijt ik ze dit niet. Deze mensen zijn altijd arm geweest en hebben nooit iets gehad; ik heb de realiteit van hun situatie in ogenschouw genomen en aldus nooit onredelijke eisen aan ze gesteld vanaf het moment ik naar de mensenwereld kwam. Integendeel, nadat ik ze ‘materialen’ had gegeven, heb ik het ‘eindproduct’ gezocht dat ik wilde, want meer dan dit kunnen mensen niet tot stand brengen. Ik bracht zoveel jaar te midden van ontberingen door en leerde wat het betekent om als mens te leven, voordat ik een gepast verzoek indiende. Als ik niet het leven van een mens had ervaren, hoe kon ik dan de kwesties hebben begrepen die de mensen moeilijk vinden om te bespreken? Toch zien mensen het niet zo; zij zeggen dat ik de almachtige, bovennatuurlijke God Zelf ben. Is dit niet precies de opvatting die alle mensen de hele geschiedenis door hebben gekoesterd en die ze zelfs vandaag koesteren? Ik zei dat er op aarde niemand is die mij werkelijk en volledig kan kennen. Deze opmerking heeft zijn implicaties; dit zijn geen loze woorden. Ik heb dit zelf ervaren en waargenomen, dus heb ik inzicht in de details. Als ik niet naar de mensenwereld was neergedaald, wie zou dan een kans hebben om mij te kennen? Wie zou persoonlijk naar mijn woorden kunnen luisteren? Wie zou mijn gestalte onder hen kunnen zien? Door de eeuwen heen ben ik altijd verborgen gebleven in de wolken. Ik voorspelde al in een vroeg stadium: “ik zal neerdalen naar de mensenwereld in de laatste dagen om als hun voorbeeld te dienen”. Daarom hebben alleen de mensen van tegenwoordig het geluk om hun horizon te kunnen verbreden. Is dit geen gunst die ik ze heb verleend? Konden ze echt mijn genade helemaal niet begrijpen? Waarom zijn mensen zo gevoelloos en stompzinnig? Ze zijn zover gekomen, waarom zijn ze nog niet ontwaakt? Ik ben al vele jaren in deze wereld, maar wie kent mij? Het is geen wonder dat ik mensen tuchtig. Het lijkt erop dat ze het doelwit zijn waarop ik mijn gezag moet uitoefenen; het lijkt erop dat ze kogels in mijn geweer zijn die, nadat ze zijn afgeschoten, allemaal zullen ‘ontsnappen’. Zo stellen de mensen het zich voor. Ik heb mensen altijd gerespecteerd; ik heb ze nooit willekeurig uitgebuit of verhandeld als slaven. Dit komt omdat ik ze niet kan verlaten en evenmin kunnen ze mij verlaten. Zo heeft zich een band van leven en dood tussen ons gevormd. Ik heb de mensheid altijd gekoesterd. Hoewel de mensheid mij nooit gekoesterd heeft, hebben ze altijd naar mij gekeken, daarom blijf ik moeite in hen steken. Ik heb mensen lief zoals mijn eigen schat, omdat zij het ‘kapitaal’ zijn van mijn management op aarde; daarom zal ik ze zeker niet verstoten. Mijn wil voor mensen zal nooit veranderen. Kunnen zij werkelijk vertrouwen stellen in mijn eed? Hoe kunnen ze mij behagen in mijn eigen belang? Dit is de taak die aan de gehele mensheid is gesteld; het is het ‘huiswerk’ dat ik hun heb meegegeven. Het is mijn hoop dat zij allemaal hard zullen werken om het te voltooien.

23 april 1992

Hoofdstuk 36

Alles wordt door mijn hand geregeld. Wie durft te doen wat hij wil? Wie kan het met gemak veranderen? Mensen zweven rond in de lucht, bewegen zich als het stof, hun gezicht bevuild, waardoor ze van top tot teen weerzinwekkend zijn. Ik kijk vanuit de wolken met een zwaar hart neer. Waarom is de mens, die eens vol vitaliteit was, zoiets geworden? En waarom is hij zich hier niet van bewust en doet het hem niets? Waarom “laat hij zichzelf gaan” en staat hij toe dat hij met vuil bedekt wordt? Dat is zijn gebrek aan liefde en respect voor zichzelf. Waarom ontwijkt de mens altijd wat ik vraag? Ben ik echt wreed en onmenselijk jegens hem? Ben ik echt willekeurig en onredelijk? Waarom kijken mensen dan altijd met ziedende ogen naar mij? Waarom haten ze mij altijd? Heb ik ze tot het einde van de weg gebracht? De mens heeft nooit iets ontdekt in mijn tuchtiging, want hij doet niets anders dan het juk om zijn hals met beide handen grijpen, mij met beide ogen strak aankijkend alsof hij naar een vijand kijkt – en pas op dit moment besef ik hoe uitgemergeld hij is. Daarom zeg ik dat niemand ooit standvastig is geweest te midden van beproevingen. Is de gestalte van de mens niet precies dat? Moet ik hem echt de cijfers voor zijn “afmetingen” geven? De “lengte” van de mens is niet groter dan die van een wormpje dat over de grond kronkelt en zijn “borst” is niet breder dan die van een slang. Hiermee kleineer ik de mens niet – zijn dit niet de exacte cijfers van zijn gestalte? Heb ik de mens vernederd? De mens is net een dartelend kind. Hij speelt soms zelfs met dieren en toch blijft hij gelukkig; en hij is als een kat met een onbezorgd leventje. Misschien komt het door de aanwijzing van de Geest, of de rol van de God in de hemel, dat ik de extravagante levensstijl van mensen op aarde grondig moe ben. Mijn ‘interesse’ in de woorden ‘menselijk leven’ is dankzij het leven van de mens – dat op dat van een parasiet lijkt – ietwat toegenomen, zodat ik iets meer ‘eerbied’ voor het menselijk leven heb gekregen. Want het lijkt erop dat alleen de mens een leven kan scheppen dat betekenis heeft, terwijl ik daar niet toe in staat ben. Ik kan me dus alleen nog in de ‘bergen’ terugtrekken, want ik kan de ontbering onder de mensen niet ervaren en aanschouwen. Toch dwingt de mens mij ertoe – ik heb geen keus! Ik kan alleen maar de regelingen van de mens gehoorzamen, de ervaring samen met hem samenvatten en het menselijk leven naast hem ondergaan. In de hemel trok ik ooit de hele stad door en onder de hemel trok ik ooit alle landen door. Toch heeft niemand mij ooit ontdekt, ze hebben mij alleen horen bewegen terwijl ik rondging. In de ogen van mensen kom en ga ik zonder een spoor achter te laten. Het is alsof ik een onzichtbare afgod ben geworden in hun hart en toch geloven mensen dat niet. Kan het zo zijn dat dit allemaal geen feiten zijn die de mens met zijn mond belijdt? Wie erkent op dit punt niet dat hij getuchtigd dient te worden? Kunnen mensen nog steeds met opgeheven hoofd lopen in het licht van concreet bewijs?

Ik sluit een ‘zakelijke deal’ onder de mensen: ik vaag al zijn onzuiverheid en onrechtvaardigheid weg en ‘bewerk’ hem dan zodat hij naar mijn eigen hart kan zijn. Maar de medewerking van de mens is onmisbaar in deze fase van het werk, want hij spartelt altijd heen en weer als een vis die net gevangen is. Om ongelukken te voorkomen, heb ik daarom alle gevangen ‘vissen’ gedood, waarna de vissen gehoorzaam werden en geen enkele klacht meer hadden. Wanneer ik de mens nodig heb, houdt hij zich altijd schuil. Het is alsof hij nooit verbluffende taferelen heeft gezien, alsof hij op het platteland is geboren en niets van stadse zaken afweet. Ik voeg mijn wijsheid toe aan de delen van de mens die ontbreken en zorg ervoor dat hij mij kent; aangezien de mens te arm is, kom ik persoonlijk naar hem toe en geef ik hem “het pad naar rijkdommen”, zodat hij zijn ogen opent. Red ik hem hierdoor niet? Is dit niet mijn mededogen met de mens? Bestaat liefde uit onvoorwaardelijk geven? Is haat dan tuchtiging? Ik heb dit vanuit verschillende perspectieven aan de mens uitgelegd, maar hij behandelt het als slechts woorden en leerstellingen. Het is alsof mijn uitspraken gebrekkige goederen zijn, die voor een habbekrats in de handen van de mens verkocht worden. Wanneer ik mensen dus vertel dat er een grote storm komt die het bergdorp zal wegvagen, bekommert zich daar niemand over; slechts een handjevol van hen verhuist, met twijfel in hun hart. De rest verhuist niet, alsof het ze niets doet, alsof ik een zwaluw uit de lucht ben – ze begrijpen niets van wat ik zeg. Pas wanneer de bergen omvallen en de aarde openscheurt, denken mensen aan mijn woorden, pas dan ontwaken ze uit hun dromen, maar dan is de tijd al gekomen, ze worden overspoeld in de grote vloed, hun lijken dobberen op het wateroppervlak. Ik zie de ellende in de wereld en slaak een zucht vanwege het ongeluk van de mens. Ik heb veel tijd besteed en een hoge prijs betaald ten behoeve van het lot van de mens. Mensen denken dat ik geen traanbuizen heb – maar ik, dit “gedrocht” zonder traanbuizen, heb veel tranen om de mens gelaten. De mens weet hier echter niets van, hij speelt alleen maar met het speelgoed in zijn handen in de aarde, alsof ik niet besta. In de huidige omstandigheden blijven mensen dus harteloos en afgestompt, ze zitten nog steeds ‘vastgevroren’ in de kelders, alsof ze nog steeds in een grot liggen. Wanneer ik de daden van de mens zie, is weggaan mijn enige keuze …

Ik heb in de ogen van mensen veel goeds gedaan voor de mens en dus kijken ze naar mij op als een rolmodel voor het huidige tijdperk. Toch hebben ze mij nooit beschouwd als de Heerser over het lot van de mens en de Schepper van alle dingen. Het is alsof ze mij niet begrijpen. Hoewel mensen eens uitriepen “Lang leve het begrip”, heeft niemand veel tijd besteed aan het analyseren van het woord “begrip”, waaruit blijkt dat mensen er niet naar verlangen om mij lief te hebben. Mensen hebben mij in deze tijden nooit gekoesterd, ik heb geen plek in hun hart. Kunnen zij ware liefde voor mij tonen in de dagen van ellende die nog komen? De rechtvaardigheid van de mens blijft iets zonder vorm, iets wat niet te zien of aan te raken is. Wat ik wil is het hart van de mens, want in het menselijk lichaam is het hart het waardevolst. Zijn mijn daden het niet waard om met het hart van de mens te worden terugbetaald? Waarom geven mensen mij hun hart niet? Waarom houden ze het altijd vast in hun eigen borst, onwillig om er afstand van te doen? Kan het hart van de mens voor vrede en geluk zorgen gedurende het leven van mensen? Waarom pakken mensen altijd een hand vol stof op van de grond en werpen dat naar mij wanneer ik iets van hen vraag? Is dit het snode plan van de mens? Het is alsof ze een voorbijganger voor de gek proberen te houden die nergens heen kan en hem terug naar hun huis lokken, waar ze kwaadaardig worden en hem vermoorden. Mensen hebben zulke dingen ook bij mij willen doen. Het is alsof ze een beul zijn die iemand zonder blikken of blozen vermoordt, alsof ze de koning van duivels zijn, voor wie het een tweede natuur is om mensen te vermoorden. Maar nu verschijnen er mensen voor mij die zulke methodes nog steeds willen toepassen – zij hebben zo hun plannen, maar ik heb mijn tegenmaatregelen. Ook al hebben mensen mij niet lief, hoe kan ik mijn tegenmaatregelen deze keer niet aan de mens openbaar maken? Ik heb oneindige, onmetelijke vaardigheden om de mens aan te pakken; elk deel van hem wordt persoonlijk door mij aangepakt en persoonlijk door mij bewerkt. Uiteindelijk zal ik de mens de pijn laten verduren van het afstand doen van wat hij liefheeft en hem aan mijn regelingen onderwerpen. Wat zullen de mensen dan te klagen hebben? Doe ik alles niet ten behoeve van de mens? Vroeger vertelde ik de mens nooit over de stappen van mijn werk – maar nu, in een tijd die anders is dan het verleden omdat de inhoud van mijn werk anders is, heb ik mensen van tevoren over mijn werk verteld om te voorkomen dat ze als gevolg hiervan neervallen. Is dit niet de vaccinatie die ik bij de mens geïnjecteerd heb? Mensen hebben mijn woorden om wat voor reden ook nooit serieus overwogen; het is alsof ze honger in hun buik hebben en ze niet kieskeurig zijn met wat ze eten, waardoor hun maag verzwakt is. Maar mensen beschouwen hun ‘gezonde gestel’ als kapitaal en slaan de waarschuwingen van de ‘dokter’ in de wind. Ik zie hun onvatbaarheid en maak me zorgen om de mens. Omdat mensen onvolgroeid zijn en het menselijk leven nog moeten ervaren, kennen ze geen vrees; in hun hart bestaan de woorden ‘menselijk leven’ niet, ze hebben er geen achting voor en zijn mijn woorden alleen maar beu, alsof ik een kakelend oud vrouwtje ben geworden. Kortom hoop ik, hoe dan ook, dat mensen mijn hart kunnen begrijpen, want ik heb geen verlangen om de mens het land van de dood in te sturen. Ik hoop dat de mens kan begrijpen wat mijn stemming is op dit exacte moment en rekening kan houden met de last die ik precies op dit moment draag.

26 april 1992

Hoofdstuk 37

Door de eeuwen heen waren in al het werk dat ik heb gedaan – in elke fase van dat werk – mijn gepaste werkmethoden betrokken. Daardoor zijn mijn geliefde mensen steeds puurder en meer en meer geschikt geworden voor mijn gebruik. Maar daardoor is het ook een ‘ongelukkige zaak’ dat, naarmate mijn werkmethoden toenemen, het aantal mensen afneemt, waardoor zij diep in contemplatie wegzakken. Natuurlijk is dit werk van vandaag nog steeds geen uitzondering en de meeste mensen zijn opnieuw in contemplatie verstrikt geraakt; dus zijn er, vanwege veranderingen in mijn methoden, nog steeds een paar die zich zullen moeten terugtrekken. Het kan als volgt worden beschreven: dit was iets dat door mij was voorbestemd, maar niet iets wat ik heb gedaan. Vanaf het moment van de schepping zijn er zoveel mensen weggevallen en zijn er zoveel mensen de weg kwijtgeraakt als gevolg van de methoden van mijn werk. Maar het maakt mij niet uit wat de mensen doen, of dat ze het gevoel hebben dat ik niet liefdevol ben of dat ze mij te wreed vinden – ongeacht de vraag of de mensen het goed begrijpen of niet, ik vermijd een uitleg te geven. Laten we eerst maar eens een communicatie hebben over het hoofdpunt van deze discussie, zodat iedereen een grondig begrip kan krijgen en om te voorkomen dat ze niet begrijpen waarom ze lijden. Ik zal de mensen niet dwingen om in stilte te lijden als een stel doofstommen. In plaats daarvan zal ik alles duidelijk beschrijven, om te zorgen dat mensen niet bij mij komen klagen. Op een dag zal ik ervoor zorgen dat alle mensen oprechte lof uiten te midden van de tuchtiging. Kun je met deze methode instemmen? Voldoet dat aan de eisen van mensen?

In deze proloog van het tijdperk van de tuchtiging, zal ik eerst de mensen de algemene betekenis achter dit ‘tijdperk’ vertellen, zodat ze mij niet beledigen. Ik zal namelijk regelingen treffen voor mijn werk, die door niemand veranderd zullen worden, en ik zal beslist niemand makkelijk weg laten komen die daar verandering in aanbrengt: ik zal hem veroordelen. Zul je dat onthouden? Dit zijn allemaal ‘inentingen’. Bij de nieuwe methoden moet iedereen eerst begrijpen dat het allereerste doel dat ze moeten bereiken is om inzicht te krijgen in hun eigen feitelijke gesteldheid. Voordat iemand wat inzicht in zichzelf heeft verworven, mag niemand in de kerk achteloos spreken, en ik zal eenieder die tegen deze regel in gaat zeker tuchtigen. Vanaf deze dag zullen alle apostelen in de kerken worden genoteerd en mogen ze niet naar believen overal heen gaan; zoiets zal maar weinig nut hebben. Ze leken allemaal hun plichten te vervullen, maar in werkelijkheid bedrogen ze me. Ondanks wat er is gebeurd, het bevindt zich vandaag allemaal in het verleden en moet niet opnieuw ter sprake komen. Voortaan zal de term ‘apostel’ worden afgeschaft en nooit opnieuw worden gebruikt, zodat alle mensen uit hun ‘posities’ neer kunnen dalen en zichzelf leren kennen. Dit is natuurlijk voor hun eigen redding. Een ‘positie’ is geen kroon; het is slechts een aanspreektitel. Begrijp je wat ik bedoel? Degenen die de kerken leiden, zullen nog steeds het kerkelijk leven in hun eigen kerken leiden, hoewel dit natuurlijk geen starre, vaste regel is. Indien nodig, kunnen ze andere kerken gaan bezoeken om te coördineren met andere voormalige apostelen. Het meest cruciale is dat de communicatie van de kerken moet worden vergroot, tenzij niemand van hun leden het echte kerkelijk leven leidt. Niettemin moet ik benadrukken dat jullie je allemaal moeten verenigen om jezelf te leren kennen en in opstand te komen tegen de grote rode draak: Dat is mijn wil. Het is niet belangrijk hoeveel de mensen spreken, maar het is wel ontzettend cruciaal dat al mijn mensen als één kunnen samenkomen, want dat is de enige manier om echt te kunnen getuigen. In het verleden zeiden de mensen allemaal dat ze zichzelf zouden leren kennen, maar toch heb ik ontelbare woorden gesproken en hoeveel zijn jullie over jezelf gaan begrijpen? Hoe hoger iemands positie is, des te moeilijker het voor hem is om zichzelf opzij te zetten, en hoe groter iemands hoop is, des te meer hij zal lijden wanneer hij wordt getuchtigd. Dat is mijn redding van de mensheid – begrijpen jullie dat? Neem dit niet zomaar voetstoots aan; dat zou te oppervlakkig zijn en daardoor geen waarde hebben; begrijpen jullie de onderliggende gevoelswaarden hiervan? Als de leden van de kerk echt in staat zijn zichzelf te begrijpen, laat dit immers zien dat dergelijke typen mensen echt van mij houden. Dat wil zeggen dat je, als je geen brood breekt met de mensen, hun ontberingen niet zult begrijpen. Hoe interpreteren jullie deze uitspraak? Uiteindelijk zal ik ervoor zorgen dat alle mensen inzicht krijgen in zichzelf tijdens hun tuchtiging, en zal ik ze daarbij laten zingen en lachen. Zullen jullie echt het geloof hebben om mij tevreden te stellen? Dus weten jullie wat je moet doen in de praktijk? Voortaan zullen de zaken van elke kerk worden behandeld door de juiste personen in die kerk, en zullen apostelen enkel het leven van de kerk gaan leiden. Zoiets wordt ‘het leven ervaren’ genoemd. Begrijpen jullie dat?

Voordat de tuchtiging officieel over de mensheid is gekomen zal ik op de mensen eerst het ‘werk van het groeten’ uitvoeren zodat ze mij uiteindelijk allen tevreden zullen stellen. Zelfs degenen die zich zullen terugtrekken zullen moeten lijden en hun getuigenis moeten afmaken voordat ze weggaan, anders laat ik ze er niet makkelijk mee wegkomen. Dit toont mijn gezindheid van intolerantie ten aanzien van de beledigingen van de mensen en ook mijn gezindheid alles te volbrengen wat ik zeg. Aldus zal ik mijn belofte hebben vervuld dat “Ik meen wat ik zeg, wat ik zeg zal gedaan worden en wat ik doe zal voor altijd blijven bestaan.” Wanneer de woorden uit mijn mond komen, begint mijn Geest met Zijn werk. Wie zouden het wagen moedwillig te spelen met de ‘speelgoedjes’ die ze in hun handen houden? Iedereen moet eerbiedig en gehoorzaam mijn tuchtiging accepteren. Wie zou er aan kunnen ontsnappen? Zou er een andere weg kunnen zijn dan ik? Vandaag heb ik je toegestaan op de aarde te zijn, en daar verheug je je over; morgen zal ik je toelaten in de hemel en zul je lof uitbrengen. De dag erna zal ik je onder de grond stoppen waar je zult worden getuchtigd. Zijn dit niet allemaal vereisten van mijn werk? Wie lijdt er geen ellende en ontvangt er zegeningen vanwege mijn vereisten? Zouden jullie daar uitzonderingen op kunnen zijn? Wat zouden jullie, als mijn volk op aarde, moeten doen aan mijn vereisten en mijn wil? Kan het zijn dat jullie mijn heilige naam in woorden prijzen maar mij in jullie hart verachten? Werk voor mij verrichten, mijn hart tevredenstellen, jezelf begrijpen en je verzetten tegen de grote rode draak – dat zijn geen eenvoudige taken en daarbij moeten jullie de prijs betalen. Wanneer ik zeg ‘prijs’, wat denken jullie dan wat ik bedoel? Ik zal dit nu niet bespreken en ik zal mensen geen rechtstreekse antwoorden geven. Ik bied hun allen liever de gelegenheid er zelf over na te denken en om daarna in de praktijk, door middel van hun handelingen en gedrag, mijn vragen te beantwoorden. Kunnen jullie dat?

27 april 1992

Hoofdstuk 38

Nooit in de ervaring van de mensheid is mijn persoon er geweest, of de leiding van mijn woorden. Daarom heb ik me steeds op afstand van de mensen gehouden en heb ik hen vervolgens verlaten. Ik veracht de ongehoorzaamheid van de mensheid. Ik weet niet waarom; het lijkt alsof ik de mens vanaf het begin heb gehaat, en toch voel ik diep medelijden voor hem. Dus hebben mensen altijd twee houdingen ten opzichte van mij, want ik bemin de mens en haat hem ook. Wie onder de mensen is waarlijk mijn liefde indachtig? En wie is mijn haat indachtig? In mijn ogen zijn de mensen dode, levenloze dingen, als beeldjes van klei tussen alle andere voorwerpen. Soms vormt de ongehoorzaamheid van de mens de bron van mijn haat. Toen ik onder de mensen woonde, glimlachten ze zuinigjes als ik plotseling opdook, want ze waren altijd bewust naar mij op zoek, alsof ik op aarde met hen speelde. Ze namen mij nooit serieus, en dus had ik vanwege hun houding tegenover mij geen andere keuze dan ‘met pensioen te gaan’ uit de ‘arbeidseenheid’ van de mensheid. Toch wil ik aankondigen dat, hoewel ik ‘met pensioen ben’, er niet één cent aan mijn ‘pensioen’ mag ontbreken. Gezien mijn ‘senioriteit’ in het ‘bedrijf’ van de mensen, blijf ik betaling van hen eisen, betaling die mij verschuldigd is. Al hebben de mensen mij verlaten, hoe zouden zij zich aan mijn greep kunnen onttrekken? Ik heb mijn greep op mensen eens iets versoepeld en stond hun toe zich vrijelijk over te geven aan hun vleselijke geneugten – en daarom durfden ze zich bandeloos te gedragen, zonder zelfbeheersing, waaruit op te maken is dat ze niet echt van mij houden, aangezien ze allemaal in het vlees leven. Is het mogelijk dat ware liefde wordt gegeven in ruil voor het vlees? Is het mogelijk dat het enige wat ik van de mens vraag ‘liefde’ van het vlees is? Als dit echt zo zou zijn, welke waarde zou de mens dan hebben? De hele mensheid is waardeloze rommel! Als ik mijn bestendige ‘bovennatuurlijke kracht’ niet had, zou ik de mensen lang geleden verlaten hebben – waarom ook maar de moeite nemen om bij hen te blijven en hun ‘pesterijen’ te ondergaan? Maar ik hield vol. Ik wilde de ‘zaken’ van de mens tot op de bodem uitzoeken. Wanneer mijn werk op aarde gedaan zal zijn, zal ik hoog de hemel in stijgen om over de ‘meester’ van alle dingen te oordelen. Dit is mijn voornaamste taak, want ik veracht de mens al zozeer. Wie zou zijn vijand niet haten? Wie zou zijn vijand niet uitroeien? In de hemel is Satan mijn vijand; op aarde zijn de mensen mijn tegenstanders. Gezien de verbintenis tussen hemel en aarde beschouw ik hen allemaal als schuldig tot in de negende graad van verwantschap, en niet één zal vergeven worden. Wie zei hen zich tegen mij te verzetten? Wie zei hen ongehoorzaam te zijn tegenover mij? Waarom zijn mensen niet in staat de achtergebleven banden met hun oude aard te verbreken? Waarom vermenigvuldigt hun vlees zich altijd binnen hen? Dit alles is bewijs voor mijn oordeel over de mensen. Wie durft niet te bezwijken voor de feiten? Wie durft te zeggen dat mijn oordeel gekleurd is door gevoelens? Ik ben anders dan de mens, en dus heb ik hem verlaten, want ik ben eenvoudigweg niet een van het menselijk ras.

Voor alles wat ik doe, is er een basis, een fundament; wanneer de mens mij met zijn mond de ‘ware feiten’ ‘onthult’, begeleid ik hem naar de ‘plek van terechtstelling’, want de overtreding van de mensheid is voldoende om mijn tuchtiging te verdienen. En zo deel ik niet blindelings tuchtiging uit aan mensen, maar ik tuchtig mensen volgens de ware omstandigheden van hun overtreding. Anders zou de mensheid, vanwege haar opstandigheid, nooit buigen en aan mij hun schuld bekennen. Slechts omdat ze tot de huidige stand van zaken zijn gekomen, buigen de mensen allemaal onwillig het hoofd, maar in hun hart zijn ze nog steeds niet overtuigd. Ik geef de mensen ‘barium’ te drinken, waardoor de organen in hun lichaam helder zichtbaar zijn door een ‘lens’; het vuil en de onzuiverheid in hun buik is nog altijd niet uitgeroeid. Allerlei soorten vuil vloeien door hun aderen, en zo neemt het gif in hun binnenste toe. Omdat de mensen al zo lang op deze manier geleefd hebben, zijn ze eraan gewend en vinden het niet vreemd. Dientengevolge rijpen de ziektekiemen in hen en worden hun aard, en iedereen wordt erdoor overheerst. Daarom rennen mensen als wilde paarden overal in het rond. Dit geven ze echter nooit volledig toe; ze knikken slechts met hun hoofd om te tonen dat ze instemmen. De waarheid is dat de mensen mijn woord niet ter harte nemen. Als ze mijn woord als remedie aannamen, zouden ze ‘naar de dokter luisteren’ en de remedie toestaan om de ziekte in hen te helen. Maar hun gedrag kan in mijn hart deze wens niet in vervulling brengen, dus kan ik slechts ‘de bittere pil slikken’ en met hen blijven praten. Of ze nu luisteren of niet, ik doe slechts mijn plicht. De mensen willen mijn zegeningen niet genieten en zijn bereid om de kwellingen van de hel te ondergaan, dus kan ik niets anders doen dan hun verzoek inwilligen. Opdat echter mijn naam en mijn Geest niet beschaamd worden in de hel, zal ik hen eerst disciplineren en mij dan ‘buigen’ naar hun wensen en ervoor zorgen dat zij ‘uitbundige vreugde’ genieten. Ik ben niet bereid de mensen toe te staan om mij onder mijn eigen vlag te schande te zetten, wanneer of waar dan ook, dus disciplineer ik hen steeds opnieuw. Hoe zouden de mensen vandaag de dag nog altijd vóór mij kunnen staan zonder bedwongen te zijn door de strenge woorden die ik tegen hen richt? Onthouden mensen zich niet louter van zonde omdat ze vrezen dat ik weg zal gaan? Is het niet waar dat zij alleen niet klagen omdat ze tuchtiging vrezen? Wiens wil is louter omwille van mijn plan? Mensen denken allemaal dat ik een goddelijke aard heb die ‘intellectuele kwaliteiten’ ontbeert, maar wie kan begrijpen dat ik in mijn menselijkheid alles kan doorzien? Zoals men zegt: “Waarom een moker gebruiken om een spijker te slaan?” De mensen ‘houden’ niet van mij uit aangeboren liefde voor mij, maar uit vrees voor tuchtiging. Wie onder de mensen is geboren met liefde voor mij? Is er iemand die mij behandelt zoals hij zijn eigen hart behandelt? En zo vat ik dit samen met een gezegde voor de mensenwereld: onder de mensen is er niemand die van mij houdt.

Omdat ik mijn werk op aarde tot een einde wil brengen, heb ik de snelheid ervan opgevoerd, zodat de mensen niet ver van mij worden geworpen, zo ver dat zij in de onbegrensde oceaan vallen. Omdat ik de mensen van tevoren de waarheid over de dingen heb verteld, zijn zij ietwat wantrouwig. Als dat niet het geval was, wie zou dan de zeilen hijsen als er straffe winden en hoge golven op komst waren? Mensen zijn allemaal waakzaam. Het is alsof ik in hun ogen een ‘rover’ ben geworden. Ze vrezen dat ik alle dingen uit hun huis zal halen, dus drukken ze allemaal tegen hun ‘deuren’ met alle kracht die ze kunnen opbrengen, doodsbang dat ik plotseling binnen zal breken. Wanneer ik zie hoe zij zich gedragen als laffe ratten, vertrek ik in stilte. In de verbeelding van de mensen lijkt het alsof de wereld een ‘apocalyps’ zal ondergaan, en zodoende vluchten zij allen doodsbenauwd alle kanten op. Slechts dan zie ik de geesten over de aarde zwerven. Ik moet er wel om lachen, en de klank van mijn lach overrompelt de mensen en jaagt hen angst aan. Op dat moment besef ik de waarheid en dus onderdruk ik mijn glimlach en kijk niet langer over de aarde; in plaats daarvan keer ik terug naar mijn oorspronkelijke plan. Niet langer zal ik de mens beschouwen als een model dat dient als een voorbeeld voor mijn onderzoek, want de mens is niets meer dan schroot. Wanneer ik hem afdank, dient hij nergens meer voor – restjes afval. Op dat moment zal ik hem vernietigen en in het vuur stoten. Naar het idee van de mensen omvatten mijn oordeel, majesteit en toorn mijn barmhartigheid en goedertierenheid. Maar ze vermoeden niet dat ik hun zwakheden lange tijd over het hoofd gezien heb, dat ik mijn barmhartigheid en goedertierenheid lang geleden teruggetrokken heb en dat zij daarom in hun huidige staat verkeren. Geen mens kan mij kennen, mijn woorden begrijpen, mijn gezicht zien of mijn wil doorgronden. Is dit niet de huidige staat van de mensheid? Hoe kan men dan zeggen dat ik barmhartigheid of goedertierenheid heb? Hun zwakheden laten mij koud, en ik houd mij niet met hun tekortkomingen bezig. Is dit nog altijd mijn barmhartigheid en goedertierenheid? Of zou het nog steeds mijn liefde voor de mensheid kunnen zijn? De mensen geloven allemaal dat ik ‘onbetekenende aardigheidjes’ spreek en hechten dus geen geloof aan de woorden die ik spreek. Maar wie begrijpt ‘Aangezien dit een ander tijdperk is, zijn mijn barmhartigheid en goedertierenheid momenteel niet aanwezig; toch ben ik altijd God die doet wat Hij zegt’? Ik ben onder de mensen, en in gedachten zien zij mij als de Allerhoogste, en dus geloven zij dat ik graag door mijn wijsheid spreek. Daarom nemen de mensen mijn woord altijd met een korreltje zout. Maar wie kan de regels achter mijn woorden begrijpen? Wie kan de oorsprong van mijn woorden bevatten? Wie kan doorgronden wat ik eigenlijk wil bereiken? Wie begrijpt de details van de volvoering van mijn managementplan? Wie kan een vertrouweling van mij worden? Wie buiten ikzelf kan van alle dingen begrijpen wat ik precies doe? En wie kan mijn uiteindelijke doel kennen?

30 april 1992

Hoofdstuk 39

Elke dag beweeg ik mij boven de universums en aanschouw ik alle dingen die door mijn hand geschapen zijn. Boven de hemelen is mijn rustplaats en daaronder is het land waarin ik mij beweeg. Ik heers over alles onder alles wat er is, ik beveel alles onder alle dingen, zodat alles wat er is de gang van de natuur volgt en zich aan de heerschappij van de natuur onderwerpt. Omdat ik mensen verafschuw die ongehoorzaam zijn en mensen haat die zich tegen mij verzetten en niet in hun eigen classificatie vallen, zal ik alles onderwerpen aan mijn regelingen, zonder weerstand, zal ik alles boven en binnen het universum op orde brengen. Wie zal mij nog steeds naar willekeur durven te weerstaan? Wie durft de regelingen van mijn hand niet te gehoorzamen? Hoe kan de mens er enig ‘belang’ bij hebben om tegen mij te rebelleren? Ik zal mensen voor hun ‘voorouders’ brengen, zal ervoor zorgen dat hun voorouders ze terug naar hun familie voeren en ze zullen niet tegen hun voorouders mogen rebelleren en aan mijn zijde terugkeren. Dat is mijn plan. Mijn Geest beweegt Zich vandaag over de hele aarde, wijst allerlei soorten mensen nummers toe en markeert ieder type persoon met verschillende tekens, zodat hun voorouders ze met succes terug kunnen voeren naar hun familie en ik me geen ‘zorgen’ over hen hoef te blijven maken, wat te lastig is; ik verdeel dus ook het werk en ik verspreid de inspanningen. Dit maakt deel uit van mijn plan en kan door geen mens verstoord worden. Ik zal geschikte vertegenwoordigers kiezen uit alles wat er is om alle dingen te besturen en zo de ordelijke onderwerping van alles voor mijn aangezicht bewerkstelligen. Geregeld zwerf ik boven en wandel ik onder de hemelen. Als ik de grote wereld aanschouw waarin mensen komen en gaan, de mensheid gadesla, dicht opeengepakt op de aarde, en de vogels en de dieren zie die op de planeet leven, dan voel ik me, zonder dat ik er iets aan kan doen, emotioneel in mijn hart. Omdat ik ten tijde van de schepping alle dingen heb gemaakt en alles en iedereen zijn taak uitvoert in zijn eigen plaats onder mijn regelingen, lach ik hoog daarboven; wanneer alle dingen onder de hemelen het geluid van mijn gelach dan horen, worden ze direct geïnspireerd, want op dit moment is mijn grote onderneming voltooid. Ik stop de wijsheid van de hemel in de mens, zodat hij mij kan vertegenwoordigen onder alle dingen, want ik heb de mens geschapen opdat hij mijn vertegenwoordiger kan zijn, mij niet ongehoorzaam is maar mij in de diepten van zijn hart looft. En wie kan deze eenvoudige woorden verwezenlijken? Waarom houdt de mens zijn hart altijd voor zichzelf? Is zijn hart niet voor mij? Het is niet zo dat ik onvoorwaardelijk dingen van de mens vraag, maar dat hij mij altijd heeft toebehoord. Hoe kan ik aan anderen zomaar de dingen weggeven die mij toebehoren? Hoe kan ik ‘kleding’ die ik gemaakt heb aan iemand anders te dragen geven? In de ogen van mensen is het alsof ik mijn verstand verloren heb, aan een geestesziekte lijdt en niets van de handelwijzen van de mens begrijp, alsof ik een imbeciel ben. Mensen kijken dus altijd naar mij op alsof ik naïef ben, maar zij hebben mij nooit echt lief. Omdat alles wat de mens doet erop is gericht om mij met opzet te misleiden, vaag ik de hele mensheid in een vlaag van toorn weg. Onder alle dingen die ik heb geschapen, probeert alleen de mensheid altijd met manieren te komen om mij voor de gek te houden, en alleen daarom zeg ik dat de mens ‘heerser’ van alle dingen is.

Vandaag werp ik alle mensen in de ‘grote oven’ om gelouterd te worden. Ik sta erboven en kijk nauwgezet toe terwijl mensen in de oven branden en ze, gedwongen door de vlammen, de feiten naar voren brengen. Dit is een van de middelen waardoor ik werk. Was dat niet zo, dan zouden mensen zichzelf voor ‘nederig’ uitgeven en zou niemand bereid zijn om als eerste zijn mond te openen om over zijn eigen ervaringen te spreken, maar zou iedereen alleen maar naar elkaar kijken. Dit is precies de kristallisatie van mijn wijsheid, want ik heb de zaken van vandaag al vóór de tijdperken voorbestemd. Mensen gaan dus onbewust de oven in, alsof ze daar heen zijn geleid aan een touw, alsof ze gevoelloos zijn geworden. Niemand kan aan het ziedende vuur ontkomen, zij ‘vallen’ elkaar ‘aan’, zij ‘gaan jubelend in het rond’ en maken zich nog steeds druk om hun eigen lot in de oven, doodsbenauwd dat ze levend zullen verbranden. Wanneer ik het vuur opstook, neemt het meteen toe en schiet het de lucht in; de vlammen likken dan vaak aan mijn gewaden, alsof ze die de oven in willen trekken. Mensen kijken met grote ogen naar mij. Meteen volg ik het vuur de oven in en op dit moment laaien de vlammen nog meer op en roepen mensen het uit. Ik wandel te midden van het vuur. De vlammen zijn legio, maar deren mij geenszins. Ik geef de gewaden aan mijn lijf wederom over aan de vlammen – toch blijven zij op afstand van mij. Pas dan zien mensen mijn ware gezicht duidelijk door het licht van de vlammen. Omdat zij te midden van de schroeiende oven staan, vluchten zij alle kanten op vanwege mijn gezicht en de oven begint onmiddellijk te ‘koken’. Allen die in de vlammen zijn, aanschouwen de Mensenzoon, die in het vuur wordt gelouterd. Hoewel de kleren aan Zijn lijf gewoon zijn, zijn ze uitermate prachtig; hoewel de schoenen aan Zijn voeten onopmerkelijk zijn, zijn ze zeer benijdenswaardig; er straalt een vurige luister van Zijn gezicht, Zijn ogen schitteren en de mensen lijken Zijn ware gezicht duidelijk te zien dankzij het licht in Zijn ogen. Mensen zijn met ontzag vervuld en zien een wit gewaad om Zijn lichaam; en Zijn haar, wit als wol, hangt tot op Zijn schouders. Opvallend is een gouden gordel over Zijn borst die schijnt met een verblindend licht, terwijl de schoenen aan Zijn voeten nog indrukwekkender zijn. En omdat de schoenen die de Mensenzoon draagt in het vuur blijven, geloven mensen dat ze wonderbaarlijk zijn. Mensen zien alleen bij pijnscheuten de mond van de Mensenzoon. Hoewel ze midden in de loutering van vuur zijn, begrijpen ze geen enkel woord uit de mond van de Mensenzoon en dus horen ze, op dit moment, de aangename stem van de Mensenzoon niet meer, maar zien ze een scherp zwaard in Zijn mond; Hij zegt niets meer, maar Zijn zwaard doet de mens pijn. Mensen verduren pijn, omgeven door de vlammen. Vanwege hun nieuwsgierigheid blijven ze opzien naar de buitengewone verschijning van de Mensenzoon en pas op dit moment ontdekken ze dat de zeven sterren in Zijn hand verdwenen zijn. Omdat de Mensenzoon in de oven is, en niet op aarde, zijn de zeven sterren in Zijn hand weggenomen, want ze zijn slechts een metafoor. Op dit moment worden ze niet meer genoemd, maar toebedeeld aan de verschillende aspecten van de Mensenzoon. Het bestaan van de zeven sterren roept in de herinnering van mensen ongemak op. Vandaag maak ik dingen niet meer moeilijk voor de mens, ik neem de zeven sterren van de Mensenzoon weg en combineer alle aspecten van de Mensenzoon tot één geheel. Pas op dit moment ziet de mens mijn hele verschijning. Mensen zullen mijn Geest niet meer van mijn vlees scheiden, want ik ben van de aarde naar omhoog opgevaren. Mensen hebben mijn ware gezicht aanschouwd, zij breken mij niet meer in stukken en ik onderga niet langer de kwaadsprekerij van de mens. Omdat ik me in de grote oven naast de mens bevind, vertrouwt hij nog steeds op mij, merkt hij mijn bestaan op in zijn bewustzijn. Zo wordt alles wat zuiver goud is beetje bij beetje met mij vergaard te midden van het brandende vuur, wat precies het moment is waarop ieder wordt ingedeeld naar zijn soort. Ik categoriseer elk type ‘metaal’, waardoor ze allemaal kunnen terugkeren naar hun familie en pas nu beginnen alle dingen vernieuwd te worden …

De mens is zó bezoedeld dat ik hem in de oven werp om verbrand te worden. Toch wordt hij niet door de vlammen verteerd maar gelouterd, zodat ik genoegen in hem kan hebben – want wat ik wil, is iets wat van zuiver goud gemaakt is, zonder onzuiverheden, zonder smerige, vervuilde dingen. Mensen begrijpen mijn gemoedstoestand niet, dus voordat ze op de ‘operatietafel’ gaan liggen, zitten ze vol angst, alsof ik ze na het opensnijden ter plekke op de operatietafel ga vermoorden. Ik begrijp de gemoedstoestand van mensen wel, dus lijk ik tot de mensheid te behoren. Ik leef erg met de ‘ellende’ van de mens mee en ik weet niet waarom de mens ‘ziek geworden’ is. Als hij gezond en niet ongeschikt was, wat voor noodzaak zou er dan zijn om een prijs te betalen en tijd op de operatietafel door te brengen? Maar de feiten kunnen niet veranderd worden – wie heeft de mens verteld om niet te letten op ‘voedselhygiëne’? Wie heeft hem verteld om niet op zijn gezondheid te letten? Welke andere middelen heb ik vandaag? Ik toon mijn compassie voor de mens door samen met hem de ‘operatiekamer’ in te gaan – en wie heeft me verteld om de mens lief te hebben? Ik neem dus persoonlijk het ‘chirurgenmes’ ter hand en begin de mens te ‘opereren’ om complicaties te voorkomen. Ik ben zo trouw aan de mens, dat mensen in hun pijn tranen van dankbaarheid jegens mij laten vloeien. Mensen geloven dat ik trouw waardeer, dat ik een handje help wanneer mijn ‘vrienden’ in moeilijkheden zijn. Mensen zijn zelfs nog dankbaarder voor mijn vriendelijkheid en zeggen dat ze me ‘geschenken’ zullen sturen wanneer de ziekte genezen is – maar ik let niet op dergelijke uitingen van hun bedoelingen en in plaats daarvan concentreer ik me op het opereren van de mens. De mens is lichamelijk zwak en hij doet zijn ogen vanwege het mes dan ook stijf dicht en ligt geschokt op de operatietafel – maar daar let ik niet op, ik blijf gewoon het werk doen dat ik moet doen Na de operatie zijn mensen aan de ‘kaken van de tijger’ ontsnapt. Ik voed ze met rijke voedingselementen en zonder het zelf te weten nemen de voedingsstoffen in hen gestaag toe. Dan glimlach ik naar hen en zij zien mijn ware gezicht pas duidelijk nadat ze weer gezond zijn, en zo gaan ze nog meer van mij houden en nemen ze mij als hun vader aan – is dit niet de verbinding tussen hemel en aarde?

4 mei 1992

Hoofdstuk 40

Mensen fixeren zich op elke beweging die ik maak, alsof ik de hemelen op elk moment naar beneden laat komen, en ze raken altijd van hun stuk door wat ik doe, alsof mijn daden voor hen helemaal niet te bevatten zijn. Dus letten ze op mij bij alles wat ze doen, uitermate bang dat ze de hemel zullen beledigen en in de ‘wereld van stervelingen’ worden geworpen. Het is niet zo, dat ik iets probeer te vinden dat ik tegen mensen kan gebruiken, of dat ik hun tekortkomingen tot het doel van mijn werk maak. Op dit moment zijn ze erg gelukkig en gaan ze op mij vertrouwen. Wanneer ik de mens iets geef, houden mensen van mij zoals ze hun eigen leven liefhebben, maar wanneer ik dingen van hen vraag, schuwen ze mij. Waarom is dit zo? Kunnen ze de ‘billijkheid en redelijkheid’ van de mensenwereld niet eens in praktijk brengen? Waarom vraag ik zulke dingen telkens weer aan mensen? Is het echt zo dat ik niets heb? Mensen behandelen mij als een bedelaar. Wanneer ik dingen van hen vraag, houden ze mij hun ‘restantjes’ voor om van te ‘genieten’ en zeggen ze zelfs dat ze speciaal voor mij zorgen. Ik kijk naar hun lelijke gezichten en bizarre gesteldheden en laat de mens wederom achter. Onder die omstandigheden blijven mensen onbegrijpend en nemen ze wederom de dingen terug die ik ze ontzegd heb, in afwachting van mijn terugkeer. Ik heb veel tijd besteed en een hoge prijs betaald ten behoeve van de mens – maar op dit moment blijft het geweten van mensen om een onbekende reden maar niet in staat om zijn oorspronkelijke functie te vervullen. Het gevolg is dat ik hun aanhoudende twijfels onder de ‘woorden van mysterie’ schaar, als ‘referentie’ voor toekomstige generaties, want dit zijn de ‘resultaten van wetenschappelijk onderzoek’ door het ‘harde werk’ van mensen; hoe kan ik ze achteloos schrappen? Zou ik daarmee niet de goede bedoelingen van mensen ‘wegwuiven’? Ik heb namelijk wel een geweten, ik handel dus niet gewiekst of misleidend met de mens – zijn mijn daden niet zo? Is dit niet de ‘billijkheid en redelijkheid’ waarvan de mens spreekt? Ik heb tot op heden onophoudelijk onder de mensen gewerkt. Met de komst van tijden zoals vandaag kennen mensen mij nog steeds niet, behandelen ze mij als een vreemde en krijgen ze zelfs nog meer een hekel aan mij omdat ik ze op een ‘doodlopende weg’ heb gebracht. De liefde in hun hart is op dit moment allang verdwenen zonder een spoor achter te laten. Ik sta niet op te scheppen en kleineer de mens al helemaal niet. Ik kan de mens eeuwig liefhebben en ik kan hem ook eeuwig haten; dit zal nooit veranderen, want ik ben volhardend. Maar de mens bezit deze volharding niet, hij gedraagt zich altijd wisselvallig jegens mij, hij schenkt altijd maar weinig aandacht aan mij wanneer ik mijn mond opendoe, en wanneer ik mijn mond sluit en niets zeg, raakt hij al snel verloren in de golven van de grote wereld. Ik vat dit samen in een andere levensspreuk: mensen hebben geen doorzettingsvermogen en kunnen mijn hart dus niet vervullen.

Terwijl mensen dromen, trek ik de landen van de wereld door en verspreid ik de ‘stank van de dood’ in mijn handen onder de mensen. Alle mensen laten hun vitaliteit meteen achter en gaan de volgende laag van het menselijk leven binnen. Er zijn onder de mensen geen levende dingen meer te zien, overal liggen lijken, dingen gevuld met vitaliteit verdwijnen ogenblikkelijk zonder een spoor achter te laten en de verstikkende stank van lijken doordringt het land. Ik bedek meteen mijn gezicht en laat de mensen achter, want ik begin de volgende stap van het werk, geef de mensen die levend zijn geworden een plek om te wonen en laat alle mensen in een ideaal land wonen. Dit is het gezegende land – een land zonder verdriet of gezucht – die ik voor de mens heb bereid. Het water uit de valleibronnen is kristalzuiver, helder genoeg om de bodem te zien, het stroomt onophoudelijk en droogt nooit op, mensen leven in harmonie met God, de vogels fluiten, en hemel en aarde zijn in de zachte bries en warme zon beide in rust. Vandaag liggen de lijken van alle mensen hier schots en scheef verspreid. Zonder dat mensen het weten, laat ik de pestilentie in mijn hand los; de lichamen van mensen vergaan, laten van top tot teen geen spoor van vlees achter en ik trek mij ver van de mens terug. Ik zal nooit meer met de mens samenkomen, ik zal nooit meer onder de mensen komen, want de laatste fase van mijn gehele management is ten einde en ik zal de mensheid niet wederom scheppen, zal niet wederom naar de mens omzien. Nadat ze de woorden uit mijn mond gelezen hebben, raken alle mensen hun hoop kwijt, want ze willen niet sterven – maar wie ‘sterft’ er niet om ‘levend te worden’? Wanneer ik mensen vertel dat ik de magie niet heb om ze tot leven te wekken, barsten ze huilend in pijn uit; ik ben weliswaar de Schepper, maar ik heb inderdaad slechts de macht om mensen te laten sterven en heb niet het vermogen om ze tot leven te wekken. Daarvoor bied ik de mens excuses aan. Ik heb de mens dan ook van tevoren verteld dat ‘ik hem een onbetaalbare schuld verschuldigd ben’ – maar hij dacht dat ik beleefd wilde zijn. Ik zeg dit vandaag, met de feiten op tafel, nog steeds. Ik zal de feiten niet verloochenen wanneer ik spreek. Mensen geloven in hun opvattingen dat ik op vele manieren spreek, dus klampen ze zich altijd aan de woorden vast die ik ze geef terwijl ze op iets anders hopen. Zijn dit niet de verkeerde motivaties van de mens? Onder deze omstandigheden durf ik ‘duidelijk’ te stellen dat de mens mij niet waarlijk liefheeft. Ik zou mijn geweten niet de rug toekeren en de feiten niet verdraaien, want ik zou mensen niet in hun ideale land brengen; uiteindelijk, wanneer mijn werk is voltooid, zal ik ze naar het land van de dood voeren. Mensen kunnen dus beter maar niet over mij klagen – is het niet omdat mensen mij ‘liefhebben’? Is het niet omdat hun verlangen naar zegeningen te sterk is? Als mensen niet naar zegeningen wilden streven, hoe kan dit ‘ongeluk’ er dan zijn? Omwille van de ‘trouw’ van mensen jegens mij, omdat ze mij vele jaren gevolgd hebben, hard gewerkt hebben zonder enige bijdrage te leveren, openbaar ik ze iets van wat er zich de ‘geheime kamer’ afspeelt: gezien mijn werk vandaag nog een bepaald punt moet bereiken en mensen nog in de vuurpoel moeten worden geworpen, adviseer ik ze zo spoedig mogelijk weg te gaan – iedereen die overblijft zal waarschijnlijk rampspoed ondervinden en zal weinig geluk hebben, en zij zullen de dood uiteindelijk nog steeds niet kunnen vermijden. Ik zet de ‘deur naar rijkdommen’ wijd voor hen open; wie ook maar weg willen gaan, moeten zich zo snel mogelijk uit de voeten maken – als ze wachten tot tuchtiging zich aandient, zal het te laat zijn. Deze woorden zijn geen spotternij – ze zijn ware feiten. Mijn woorden worden oprecht tot de mens gesproken en als je nu niet gaat, wanneer dan wel? Zijn mensen echt in staat om op mijn woorden te vertrouwen?

Ik heb nooit teveel over het lot van de mens nagedacht; ik doe gewoon wat ik wil, ongehinderd door mensen. Hoe kon ik mijn hand terugtrekken vanwege hun angsten? Door mijn hele managementplan heen heb ik nooit extra regelingen getroffen voor de ervaringen van de mens. Ik handel alleen maar overeenkomstig mijn oorspronkelijke plan. In het verleden ‘offerden’ mensen zichzelf voor mij op en was ik niet warm of koud jegens hen. Vandaag hebben ze zich voor mij ‘opgeofferd’ en word ik nog steeds niet warm of koud jegens hen. Ik ben niet zelfingenomen omdat mensen hun leven voor mij opofferen, evenmin ben ik door enorme vreugde overmand, maar blijf ze naar het executieveld sturen overeenkomstig mijn plan. Ik schenk geen aandacht aan hun houding tijdens hun belijdenis – hoe kan mijn ijzige, kille hart door het hart van de mens worden geraakt? Ben ik een van de emotionele dieren onder de mensen? Ik heb mensen er vaak aan herinnerd dat ik geen emoties heb, maar ze glimlachen dan alleen en veronderstellen dat ik alleen maar beleefd ben. Ik heb gezegd dat ‘ik niets weet van de levensfilosofieën van de mensheid’, maar mensen hebben dat nooit gedacht en gezegd dat ik op zo veel manieren spreek. Vanwege de beperkingen van deze opvatting van de mens weet ik niet met welke toon en op welke manier ik tot mensen moet spreken – dus heb ik geen andere keuze dan ze gewoon zonder omhaal te vertellen waar het op staat. Wat kan ik nog meer doen? Mensen spreken op zoveel manieren – zij zeggen: “Ik vertrouw niet op emoties maar beoefen rechtvaardigheid”, welke slogan ze al jarenlang roepen, maar ze zijn niet in staat om te handelen overeenkomstig hun woorden, hun woorden zijn hol – ik zeg dan ook dat mensen het vermogen niet hebben om ‘hun woorden en daden zich tegelijkertijd voor te laten doen’. Mensen geloven in hun hart dat ze mij nadoen door zo te handelen – toch heb ik geen belangstelling voor hun navolging, ik heb er schoon genoeg van. Waarom keren mensen zich altijd tegen de Ene die hen voedt? Heb ik de mens te weinig gegeven? Waarom aanbidden mensen Satan altijd stiekem achter mijn rug om? Het is alsof ze voor mij werken en het maandsalaris dat ik ze geef ontoereikend is om in hun levensonderhoud te voorzien, zodat ze op zoek gaan naar een extra baan buiten de werktijden om hun inkomsten te verdubbelen – want mensen geven te veel uit en lijken niet te weten hoe ze binnen hun budget moeten leven. Als het echt zo was, zou ik ze vragen om mijn ‘fabriek’ te verlaten. Ik heb de mens lang geleden uitgelegd dat werken voor mij geen speciale behandeling inhoudt. Ik behandel mensen zonder uitzondering billijk en redelijk volgens het principe ‘werk hard verdien meer, werk minder verdien minder, werk niet verdien niets’. Wanneer ik spreek, houd ik niets achter; als iemand mijn ‘fabrieksregels’ te strikt vindt, moet hij maar meteen vertrekken, ik zal hem zijn ‘reiskosten’ vergoeden. Ik behandel zulke mensen ‘tolerant’, ik dwing ze niet om te blijven. Kan ik onder deze talloze mensen niet een ‘arbeider’ naar mijn hart vinden? Mensen moeten mij niet onderschatten! Als mensen mij nog steeds ongehoorzaam zijn en elders een ‘baan’ willen zoeken, zal ik ze niet dwingen – ik zal het toejuichen, ik heb geen keuze! Is het niet omdat ik te veel ‘regels en voorschriften’ heb?

8 mei 1992

Hoofdstuk 41

Ik heb ooit iets groots ondernomen onder de mensen, maar zij merkten het niet, daarom moest ik mijn woord gebruiken om het stap voor stap aan hen te openbaren. Toch kon de mens mijn woorden niet begrijpen en hij bleef onwetend aangaande het doel van mijn plan. En dus deden mensen, vanwege hun gebreken en tekortkomingen, dingen om mijn management te verstoren; en dit gaf allerlei onreine geesten de kans om binnen te komen, zodat de mensen hun hun slachtoffer werden en door deze onreine geesten werden gekweld totdat ze geheel en al verontreinigd waren. Pas toen zag ik duidelijk de intenties en doelen van de mens. Ik verzuchtte vanuit de wolken: Waarom handelen mensen altijd voor zichzelf? Zijn mijn tuchtigingen niet bedoeld om hen te vervolmaken? Val ik soms opzettelijk hun positieve houding aan? De taal van de mens is erg mooi en zachtaardig, terwijl zijn de daden in complete wanorde verkeren. Waarom komt er nooit iets terecht van mijn eisen aan de mens? Vraag ik soms een hond om in een boom te klimmen? Maak ik van een mug een olifant? In de loop van mijn hele managementplan heb ik diverse ‘experimentele kavels’ uitgezet; maar het terrein verandert echter voortdurend, door de slechte staat waarin het verkeert en door gebrek aan zonlicht al die jaren, wat leidt tot een ‘erosie’ van het land. Dus heb naar ik me kan herinneren talloze van dit soort kavels verlaten. Zelfs nu nog blijft veel van het land veranderen. Als het land op een dag echt in een ander type verandert, zal ik het met een kleine handbeweging aan de kant gooien – is dit niet precies mijn werk in de huidige fase? Maar de mensheid is zich hier in het geheel niet van bewust; ze wordt slechts ‘getuchtigd’ onder mijn ‘leiding’. Waar is zoiets goed voor? Zou ik een God kunnen zijn die expres is gekomen om de mens te tuchtigen? Ik heb in de hemelen hierboven ooit het plan opgevat dat als ik eenmaal onder de mensen zou zijn, me met hen zou verenigen, zodat allen die ik liefheb dicht bij mij konden zijn zonder iets wat ons kon scheiden. We hebben tegenwoordig, in de huidige omstandigheden, echter niet alleen geen contact, maar, erger nog, zij houden mij ook op een afstand vanwege mijn tuchtiging. Ik ween niet om hun afwezigheid. Wat valt eraan te doen? Mensen zijn allemaal artiesten die meezingen met welk deuntje er maar gespeeld wordt. Ik heb vertrouwen in mijn vermogen mensen uit mijn greep laten ‘glippen’ en bovendien kan ik ze terug laten keren naar mijn ‘fabriek’ vanuit ‘vreemde landen’. Wat voor klachten zouden ze op dit moment kunnen hebben? Wat kan de mens mij aandoen? Zijn mensen niet het gras dat bovenop een muur groeit? En toch doe ik mensen niets aan vanwege deze fout, maar geef ik hun veeleer mijn voedingstoffen. Mensen zijn zwak, machteloos en het ontbreekt hun aan voedingstoffen; zo zijn ze nu eenmaal. De kille harten van de mensen transformeer ik met mijn warme omhelzing: wie anders kan zoiets doen? Waarom heb ik dit werk onder de mens op mij genomen? Kan de mens mijn hart werkelijk begrijpen?

Onder alle mensen die ik heb gekozen, heb ik me met ‘handel’ ingelaten, dus is het altijd een komen en gaan van mensen in mijn huis, in een oneindige stroom. Ze laten zich allemaal in met diverse formaliteiten in mijn plaats, alsof ze zaken met mij aan het bespreken zijn, zozeer zelfs, dat ik het zo druk heb met mijn werk dat ik niet de kans heb om met al het gekrakeel van mensen om te gaan. Ik dring er bij mensen op aan om mijn last niet nog groter te maken; ze kunnen beter hun eigen koers uitzetten in plaats van constant op mij terug te vallen. Ze moeten zich niet altijd als kinderen gedragen in mijn huis; wat levert dat op? Mijn werk is een geweldige onderneming. Het is geen een of andere buurtwinkel of werkplaatsje. Mensen begrijpen mijn gemoedstoestand nooit, alsof ze mij opzettelijk bespotten, alsof ze allemaal ondeugende kinderen waren met een onverzadigbare aandrang om te spelen en nooit serieuze zaken overwogen, waardoor velen het ‘huiswerk’ niet afmaken dat ik hun heb opgegeven. Hoe hebben deze mensen dan de moed om hun gezicht aan hun ‘leerkracht’ te vertonen? Waarom trekken ze zich nooit wat aan van wat ze zouden moeten doen? Wat is het hart van de mens voor iets? Dat is me nog steeds niet duidelijk. Waarom verandert het hart van de mens voortdurend? Net als een dag in juni: van tijd tot tijd is de brandende zon meedogenloos, op andere momenten zijn de wolken donker en opeengepakt en op weer andere momenten giert er een felle wind. Waarom zijn mensen dan niet in staat om van hun ervaringen te leren? Misschien is dit wel een overdrijving. Mensen beseffen niet dat ze een paraplu mee moeten nemen in het regenseizoen, dus door hun onwetendheid zijn ze doorweekt van de plotselinge regen die talloze malen uit de hemelen valt, alsof ik hen opzettelijk plaag en ze altijd worden overvallen door het hemelwater. Of misschien ben ik wel te ‘wreed’ en raakt iedereen door mij vergeetachtig en dus verstrooid, voortdurend onzeker wat te doen. Niemand heeft ooit het doel of de betekenis van mijn werk werkelijk begrepen. Dus doen ze allemaal het werk wat ze problemen oplevert en tuchtigen ze zichzelf. Zou het kunnen zijn dat ik ze met opzet tuchtig? Waarom werken mensen zichzelf in de nesten? Waarom lopen ze altijd zo in de val? Waarom onderhandelen ze niet met mij, maar zoeken ze in plaats daarvan werk voor zichzelf? Zou het kunnen zijn dat ik de mensheid zo weinig geef?

Ik publiceerde mijn eerste werk onder alle mensen en aangezien mijn werk te veel bewondering bij de mensen opriep, verdiepten ze er zich allemaal nauwgezet in, en door deze aandachtige studie hadden ze veel te winnen. Het lijkt erop dat mijn werk als een complexe, indrukwekkende roman, als een romantisch prozaïsch gedicht, als de inhoud van een politiek programma, als een ingewikkelde mix van economisch boerenverstand is. Aangezien mijn werk zo rijk is, zijn er veel verschillende meningen over en kan niemand een samenvatting geven van het voorwoord van mijn werk. Hoewel de mens ‘uitstekende’ kennis en talenten heeft, is alleen dit werk van mij al genoeg om alle helden te verbijsteren. Mensen zeggen weleens “bloed kan vloeien en tranen biggelen over de wangen, maar we moeten het hoofd niet laten hangen”, maar onbewust laten ze het hoofd wel hangen, als uitdrukking van hun overgave aan mijn werk. Vanuit de lessen van zijn ervaring heeft de mens samengevat dat mijn geschreven werk een hemels boek is dat uit de hemel is gevallen. Maar ik spoor de mens aan om niet te overgevoelig te zijn. Naar mijn idee is wat ik heb gezegd allemaal erg conventioneel; ik hoop echter dat mensen in De Encyclopedie van het Leven in mijn werk, kunnen vinden hoe ze in hun levensonderhoud moeten voorzien, dat ze in De Bestemming van de Mens de zin van het leven mogen vinden, dat ze in De Geheimen van de Hemelen mijn wil mogen vinden en dat ze in Het Pad van de Mensheid de kunst van het leven kunnen ontdekken. Zou dit niet nog beter zijn? Ik dwing mensen niet; want zij die niet geïnteresseerd zijn in mijn werk geef ik hun ‘geld terug’ voor mijn boek, plus ‘servicekosten’. Mensen hoeven van mij niet met tegenzin te handelen. Als auteur van dit boek hoop ik alleen dat lezers van mijn werk zullen houden, maar smaken van mensen zijn altijd verschillend. En dus dring ik er bij mensen op aan hun toekomstverwachtingen niet op het spel te zetten om geen gezichtsverlies te lijden. Als dat het geval was, hoe zou ik, de vriendelijkheid zelve, dan zo’n grote schande kunnen verdragen? Als je van mijn werk houdt, hoop ik dat je mij je eigen waardevolle suggesties stuurt, zodat ik mijn schrijfstijl kan verbeteren en zo door de fouten van de mens de inhoud van mijn geschriften ook kan verbeteren. Dit komt zowel de auteur als de lezer ten goede, nietwaar? Ik weet niet of dit klopt. Misschien kan ik op deze manier mijn schrijfvaardigheid verbeteren of wellicht de vriendschap die er tussen ons is versterken. Al met al hoop ik dat iedereen aan mijn werk zal meewerken, zonder onderbreking, zodat mijn woord kan uitgaan naar elk gezin en huis, en zodat alle mensen op aarde te midden van mijn woord kunnen leven. Dit is mijn doel. Ik hoop dat alle mensen iets van Het Hoofdstuk over het Leven in mijn woorden opsteken, zoals levensmotto’s, of kennis van de fouten die er in de wereld van de mensen plaatsvinden, of wat ik van de mens eis, of de “geheimen” van de mensen van het koninkrijk vandaag. Ik spoor mensen echter aan om eens naar De Schandalen van de Mens Vandaag te kijken; daar kan iedereen zijn voordeel mee doen. Je kunt ook net zo goed Het Laatste Geheim lezen, waar mensen nog wel eens meer aan kunnen hebben voor hun leven. Er is ook nog Actuele Onderwerpen – hebben mensen daar niet nog meer aan in hun leven? Mijn advies ter harte nemen, zien of het enig effect heeft en mij laten weten hoe je je voelt nadat je het gelezen hebt, kan geen kwaad, want zo kan ik het juiste medicijn voorschrijven, wat de ziektes van de mensheid uiteindelijk volledig kan uitbannen. Ik weet niet hoe mijn suggesties zullen werken, maar ik hoop dat je ze als referentie kunt gebruiken. Wat denk je?

12 mei 1992

Hoofdstuk 42

Zodra het nieuwe werk begint, hebben alle mensen een nieuwe intrede en trekken ze hand in hand met mij op. We lopen samen op de grote weg van het koninkrijk, en er is zulke sterke intimiteit tussen de mens en mij. Om mijn gevoelens en houding tegenover de mens te tonen, heb ik altijd tegen de mens gesproken. Sommige van deze woorden kunnen mensen echter pijn doen, terwijl sommige hun zeer behulpzaam kunnen zijn. Daarom raad ik mensen aan om vaker te luisteren naar de woorden die uit mijn mond komen. Mijn uitingen zijn misschien niet bijzonder elegant, maar het zijn allemaal woorden die uit de grond van mijn hart komen. Omdat de mensheid mijn vriend is, ben ik mijn werk onder de mensen blijven uitvoeren, en ook de mens doet zijn uiterste best om met mij samen te werken en is erg bang om mijn werk te onderbreken. Op dit moment is mijn hart vervuld van grote vreugde, want ik heb een deel van de mensen gewonnen. Mijn ‘onderneming’ bevindt zich niet meer in een recessie. Ze bestaat niet langer uit lege woorden, en mijn ‘markt van gespecialiseerde producten’ loopt niet langer moeizaam. Mensen zijn uiteindelijk verstandig – ze zijn allemaal bereid om zich ‘op te offeren’ omwille van mijn naam en mijn glorie. Het is alleen op deze manier dat mijn ‘speciaalzaak’ enkele nieuwe ‘waren’ verwerft, en zo komen in het spirituele rijk veel ‘klanten’ om mijn ‘waren’ te kopen. Alleen vanaf dit moment verwerf ik glorie; alleen dan zijn de woorden die door mijn mond worden gesproken niet langer leeg. Ik heb getriomfeerd en ben zegevierend teruggekeerd, en alle mensen eren mij. Op dit moment komt ook de grote rode draak om te ‘eren’, om zijn bewondering voor mij te tonen, om te tonen dat hij voor mijn voeten buigt, en dat beschouw ik als een verheerlijking. Vanaf de tijd van de schepping tot het heden heb ik veel zegerijke slagen geleverd en veel bewonderenswaardige dingen gedaan. Vele mensen hebben mij ooit geëerd, hebben mij ooit geprezen en hebben ooit voor mij gedanst. Hoewel dit roerende en onvergetelijke scènes waren, heb ik mijn glimlach nooit getoond, want ik moest de mens nog overwinnen en deed slechts een deel van het werk, vergelijkbaar met de schepping. Tegenwoordig is het anders dan in het verleden. Ik vertoon een glimlach vanaf de troon, ik heb de mens overwonnen en alle mensen buigen in aanbidding voor mij neer. De mensen van tegenwoordig zijn niet de mensen van het verleden. Hoe zou mijn werk omwille van iets anders dan het heden kunnen zijn? Hoe zou het voor iets anders dan mijn glorie kunnen zijn? Omwille van een rooskleuriger toekomst zal ik al mijn werk in de mens vele malen duidelijk tonen, zodat al mijn glorie kan ‘rusten’ in de mens, die geschapen is. Dit zal ik aannemen als het principe van mijn werk. Aan hen die bereid zijn met mij samen te werken: sta op en werk hard, zodat meer van mijn glorie het uitspansel kan vervullen. Dit is het moment om grootse plannen uit te voeren. Allen die onder de zorg en bescherming van mijn liefde staan, hebben een kans om hun vaardigheden hier bij mij in te zetten, en ik zal alle dingen zo schikken dat ze ten voordele van mijn werk ‘draaien’. De vogels die in de lucht vliegen, zijn mijn glorie in de lucht, de zeeën op aarde zijn mijn handelingen op aarde, de meester van alle dingen is mijn verschijningsvorm onder alle dingen, en ik benut alles wat er op aarde is als het kapitaal voor mijn management, waarmee ik ervoor zorg dat alle dingen zich vermenigvuldigen, gedijden en glanzen van leven.

In de tijd van de schepping had ik al bepaald dat mijn werk op aarde in het laatste tijdperk volledig ten einde zou komen. De tijd waarop mijn werk ten einde komt, zal precies de tijd zijn waarop al mijn handelingen duidelijk zichtbaar worden gemaakt tegen het uitspansel. Ik zal de mensen op aarde mijn daden laten erkennen. Mijn daden zullen worden bewezen voor ‘de rechterstoel’, zodat zij mogen worden erkend onder de mensen op aarde, die zich er allemaal aan zullen onderwerpen. Zo zal ik hierna aanvangen met een onderneming die in voorbije tijden nog nooit is uitgevoerd. Vanaf vandaag zal ik mijn daden stap voor stap duidelijk maken, zodat mijn wijsheid, mijn wonderbaarlijkheid en mijn ondoorgrondelijkheid zullen worden erkend en bewezen in elke sector van de samenleving. In het bijzonder zullen alle heersende groepen op aarde ertoe gebracht worden mijn daden te erkennen, zodanig dat mijn handelingen zullen worden geoordeeld door ‘rechters’ en ‘verdedigd’ door ‘advocaten’. Zodoende zullen mijn handelingen worden erkend, waardoor alle mensen het hoofd zullen buigen en zullen toegeven. Vanaf dit moment zullen mijn handelingen worden erkend door elke sector van de samenleving, en dit zal het moment zijn waarop ik alle glorie op aarde verwerf. In die tijd zal ik aan de mens verschijnen en niet langer verborgen zijn. Op het moment moeten mijn daden hun hoogtepunt nog bereiken. Mijn werk maakt vordering, en wanneer het zijn toppunt bereikt, zal het voltooid zijn. Ik zal de volken van alle naties volledig overwinnen, ik zal felle beesten zo mak laten worden als lammetjes in mijn aanwezigheid, en ik zal ervoor zorgen dat de grote rode draak zich aan mij onderwerpt, zoals de mensen op aarde. Ik zal al mijn vijanden in de hemel verslaan, en ervoor zorgen dat al mijn tegenstanders op aarde worden overwonnen. Dat is mijn plan en dat is de wonderbaarlijkheid van mijn daden. Het enige wat de mens kan doen, is leven onder invloed van de natuur, onder mijn begeleiding – hij kan niet voor zichzelf beslissen! Wie kan er aan mijn hand ontsnappen? Ik heb de hele natuur in verschillende categorieën ingedeeld en haar aan wetten laten beantwoorden. Het is alleen hierdoor dat er op aarde wetten zijn zoals warmte in de lente en koelte in de herfst. De reden waarom de bloemen op aarde verwelken in de winter en opbloeien in de zomer, is de wonderbaarlijkheid van mijn hand; de reden waarom ganzen in de winter naar het zuiden vliegen, is dat ik de temperatuur aanpas; en de reden waarom de zeeën razen, is dat ik de dingen op de waterspiegel wil laten verdrinken. Wat wordt er niet door mij geregeld? Vanaf dit moment wordt de ‘natuurlijke huishouding’ van de mens volledig overwonnen door mijn woorden, en de mensen roeien mijn aanwezigheid niet langer uit vanwege het bestaan van ‘natuurwetten’. Wie zal ooit nog het bestaan van de Heerser over alle dingen ontkennen? In de hemel ben ik het Hoofd, onder alle dingen ben ik de Heer en onder alle mensen sta ik op de eerste plaats. Wie durft hier een lichte ‘verflaag’ over te strijken? Zou onwaarheid het bestaan van de waarheid kunnen verstoren? Bij deze kostbare gelegenheid begin ik opnieuw met het werk in mijn handen. Niet langer heb ik te lijden onder de bemoeienis van de mens, en ik ga door met het ‘laten draaien’ van de machines.

Ik heb verschillende ‘smaakmakers’ aan mijn woorden toegevoegd, en het lijkt daarom alsof ik een van de topkoks van de mensheid ben. Hoewel mensen niet weten hoe ze hun eten moeten kruiden, genieten ze van de smaak ervan; ze houden het ‘bord’ vast en laten zich alle ‘gerechten’ smaken die ik heb bereid. Ik weet niet waarom, maar mensen willen altijd meer eten van de gerechten die ik persoonlijk bereid. Het is alsof ze me te hoog inschatten, alsof ze me zien als de hoogste van alle specerijen en totaal geen aandacht schenken aan andere mensen. Omdat ik te veel zelfrespect heb, ben ik er niet op uit de ‘ijzeren rijstkom’ van anderen om mijn eigen redenen te verbrijzelen. Daarom neem ik de kans waar om terug te treden uit de ‘keuken’ en anderen een kans te geven zich te onderscheiden. Alleen op deze manier is mijn hart standvastig; ik wil er niet voor zorgen dat mensen naar mij opkijken en op anderen neerkijken; dat zou niet juist zijn. Wat is de waarde van het hebben van status in de harten van mensen? Ben ik echt zo onbehouwen en onredelijk? Ben ik echt bereid om status op te eisen? Zo ja, waarom begin ik dan aan zo’n grootse onderneming? Ik wens niet met anderen te strijden om roem en rijkdom, en ik minacht aardse roem en rijkdoem; dat is niet wat ik nastreef. Ik beschouw de mens niet als een rolmodel, ik vecht niet en snaai niet weg. Ik verdien de kost door me te verlaten op mijn ‘ambacht’ en ik bega geen gewetenloze daden. Wanneer ik over de aarde wandel, handel ik daarom eerst en vraag ik later om ‘betaling voor mijn handwerk’ – alleen dit is de eerlijkheid en redelijkheid waar de mensen over spreken. Dit is niet overdreven en is ook geenszins gebagatelliseerd; ik spreek in overeenstemming met de ware betekenis van de feiten. Ik loop heen en weer onder de mensen en zoek degenen die eerlijk en redelijk zijn, en toch heeft dit geen resultaten opgeleverd. En omdat mensen graag onderhandelen, is de prijs ofwel te hoog ofwel te laag, en daarom doe ik nog altijd het werk dat zich in mijn handen bevindt dat ‘aan mij is om te doen’. Tegenwoordig weet ik nog altijd niet waarom de mens zich niet aan zijn plicht houdt en waarom hij niet weet hoe groots zijn gestalte is. De mensen weten niet eens of hun gestalte een aantal gram of een aantal liang weegt.[a] En zo blijven ze mij vleien. Het is alsof al mijn werk voor niets is geweest, alsof mijn woorden maar een echo in de uitgestrekte bergen zijn en niemand ooit de wortels van mijn woorden en uitspraken heeft opgemerkt. En daarom gebruik ik dit als het fundament om het derde aforisme samen te vatten: “De mensen kennen mij niet, want ze zien mij niet.” Het is alsof mensen na het eten van mijn woorden een geneesmiddel drinken voor de spijsvertering, en de bijwerkingen zo sterk zijn dat ze geheugenverlies lijden. Zo worden mijn woorden datgene wat door de mensheid wordt vergeten, en de plaats waar ik mij bevind wordt het hoekje dat zij vergeten. Daarom zucht ik. Waarom heb ik zoveel werk verricht, maar is er geen bewijs van bij de mensen. Heb ik niet voldoende inspanning geleverd? Of komt het doordat ik niet heb begrepen wat de mens nodig heeft? Er is al niets wat ik in dezen kan doen, en mijn enige optie is mijn bestuurlijke decreten gebruiken om alle mensen te overwinnen. Ik zal niet langer een liefhebbende moeder zijn, maar zal de hele mensheid beheren als een strenge vader!

15 mei 1992

Voetnoot:

a. De ‘liang’ is een Chinese gewichtsmaat; 1 liang is 50 gram.

Hoofdstuk 43

Het is misschien uitsluitend te danken aan mijn bestuurlijke besluiten dat de mensen grote ‘interesse’ in mijn woorden aan de dag leggen. Ware het niet dat zij gestuurd werden door mijn bestuurlijke besluiten, dan zouden ze allemaal huilen als tijgers die in hun doen en laten zijn gestoord. Dagelijks zwerf ik boven de wolken en sla de mensheid gade die over de aarde heen en weer loopt, door mij in toom gehouden door middel van mijn bestuurlijke besluiten. Op deze manier wordt het mensenras in het gareel gehouden, en aldus handhaaf ik mijn bestuurlijke besluiten. Van nu af aan ontvangen zij die op aarde zijn allerlei soorten tuchtiging vanwege mijn bestuurlijke besluiten, en terwijl deze tuchtigingen op haar neerdalen, begint de mensheid luidkeels te schreeuwen en vlucht in alle richtingen. Op dit moment sterven de natiën van de aarde onmiddellijk. De grenzen tussen naties houden op te bestaan, plaatsen zijn niet langer van elkaar afgescheiden en er is niets dat een mens van een ander mens afzondert. Ik begin het ‘ideologische’ werk te doen te midden van de mensheid, opdat de mensen vredig met elkaar mogen samenleven en niet meer vechten, en terwijl ik bruggen bouw en verbindingen tot stand breng te midden van de mensheid, worden de mensen verenigd. Ik zal het hemelrijk vervullen met de manifestaties van mijn werking, zodat alles op aarde in het stof knielt onder mijn macht, en mijn plan voor ‘wereldomvattende eenheid’ ten uitvoer wordt gebracht en deze ene wens van mij in vervulling zal gaan, opdat de mensheid niet langer ‘ronddoolt’ over de aardbodem, maar zonder uitstel een passende bestemming vindt. Ik denk op alle mogelijke manieren aan de mensheid en zorg ervoor dat de hele mensheid spoedig in een land van vrede en geluk zal wonen, zodat hun levensdagen niet langer ongelukkig en eenzaam zullen zijn en mijn plan niet zal mislukken op de aarde. Omdat de mens zich daar bevindt zal ik mijn natie op aarde bouwen, want een gedeelte van de manifestatie van mijn glorie is op aarde. In de hemel boven zal ik mijn steden in orde brengen en aldus maak ik alles nieuw, zowel boven als beneden. Ik zal alles wat bestaat, zowel boven als onder de hemel, in eenheid brengen, zodat alle dingen op aarde verenigd zullen worden met alles wat in de hemel is. Dit is mijn plan, dit is wat ik tot stand zal brengen in het laatste tijdperk. Laat niemand tussenbeide komen in dit deel van mijn werk! Het uitbreiden van mijn werk naar de natiën van de heidenen is het laatste gedeelte van mijn werk op aarde. Niemand is in staat het werk dat ik zal doen te bevatten, en zodoende raken de mensen volkomen van de wijs. En omdat ik druk bezig ben met mijn werk op aarde, nemen de mensen de gelegenheid waar om maar wat ‘aan te rommelen’. Om te voorkomen dat ze te onhandelbaar worden, heb ik hen eerst onder mijn tuchtiging gesteld, zodat ze de boetedoening in de poel van vuur kunnen ondergaan. Dit is een stap in mijn werk en ik zal de macht van de poel van vuur gebruiken om dit werk van mij te volbrengen, anders zou het onmogelijk zijn om mijn werk uit te voeren. Ik zal bewerkstelligen dat menselijke wezens uit het hele universum zich voor mijn troon onderwerpen, waarbij ik hen in verschillende categorieën onderbreng naar gelang mijn oordeel en vervolgens classificeer aan de hand van deze categorieën en hen verder in families onderbreng, zodat de gehele mensheid op zal houden mij ongehoorzaam te zijn en in plaats daarvan keurig en ordelijk gerangschikt wordt volgens de categorieën die ik genoemd heb. Laat niemand willekeurig rondlopen! In het gehele universum heb ik nieuw werk gesmeed. In het gehele universum wordt de gehele mensheid met stomheid geslagen door mijn plotselinge verschijning, hun horizonnen explodeerden als nooit tevoren door mijn openlijke verschijning. Is het vandaag niet precies zo?

Ik heb de eerste stap gezet en heb een begin gemaakt met het eerste gedeelte van mijn werk onder alle natiën en volkeren. Ik zal mijn plan niet onderbreken om weer opnieuw te beginnen: het werk onder de heidenen is opgezet in overeenstemming met de procedures van mijn werk in de hemel. Wanneer alle menselijke wezens hun ogen opslaan om naar al mijn gebaren en handelingen te kijken, werp ik op hetzelfde moment een mist over de wereld. Het zicht van de mensen wordt verduisterd, ze kunnen hun richting niet vinden, als schapen in een dorre woestijn, en als de storm begint te loeien worden hun kreten gesmoord door de gierende wind. Te midden van de windvlagen kunnen menselijke silhouetten vaag waargenomen worden, maar geen menselijke stem kan gehoord worden. Ook al schreeuwen de mensen luidkeels, hun pogingen zijn tevergeefs. Op dat moment weent en huilt de mensheid luidkeels, in de hoop dat een verlosser plotseling uit de lucht zal vallen om hen uit de eindeloze woestijn weg te leiden. Maar hoe groot hun geloof ook zijn mag, de verlosser blijft onbeweeglijk en de hoop van de mens wordt de grond in geboord: Het vuur dat is aangestoken wordt uitgeblazen door de storm uit de woestijn. De mens ligt machteloos in een dorre en onbewoonde plaats, nooit meer in staat een brandende fakkel omhoog te houden. Hij verliest zijn bewustzijn en raakt in een coma … Ik grijp het moment aan en laat een oase voor de ogen van de mens verschijnen. Maar alhoewel zijn hart misschien jubelt van blijdschap, is het lichaam van de mens te zwak om te reageren en ligt hij met alle ledematen slap. Ook al ziet hij de prachtige vruchten in de oase groeien, het ontbreekt hem aan kracht om ze te plukken, want de ‘inwendige bronnen’ van de mens zijn helemaal verteerd totdat er niets van over is. Ik pak de dingen op die de mens nodig heeft en bied ze hem aan, maar het enige wat hij doet is flauwtjes glimlachen, zijn gezicht is volkomen vreugdeloos. Elk beetje kracht is spoorloos verdwenen, vervlogen met de lucht. Om die reden is het gezicht van de mens volkomen uitdrukkingloos, slechts een enkel sprankje genegenheid straalt nog uit zijn bloeddoorlopen ogen, met de zachtaardige liefdadigheid van een moeder die over haar kind waakt. Zo nu en dan maken de droge, gebarsten lippen van de mens nog een trillende beweging, alsof hij op het punt staat iets te zeggen, maar er de kracht niet voor heeft. Ik geef de mens wat water, maar hij schudt slechts zijn hoofd. Uit deze grillige en onvoorspelbare bewegingen maak ik op dat de mens alle hoop in zichzelf heeft verloren en mij slechts nog aankijkt met een smekende blik in zijn ogen, alsof hij dringend ergens om vraagt. Maar onbekend als ik ben met de gewoonten en manieren van de mensheid, ben ik verbijsterd over de gelaatsuitdrukkingen en bewegingen van de mens. Pas op dit moment kom ik plotseling tot de ontdekking dat de dagen van het menselijk bestaan snel ten einde raken en ik kijk hem medelevend aan. En het is pas op dit moment dat de mens een glimlach van vreugde laat zien en mij toeknikt, alsof al zijn wensen vervuld zijn. De mensheid is niet langer verdrietig. De mensen op aarde klagen niet meer over de leegheid van het leven en zien af van alle bemoeiingen met ‘het leven’. Vanaf dat moment zal er geen gezucht meer te horen zijn op de aarde en zullen de levensdagen van de mensheid vervuld zijn van heerlijkheid …

Voordat ik verder ga met mijn eigen werk, zal ik mij ontdoen van de zaken van de mens zoals het hoort, opdat de mensheid zich niet voortdurend met mijn werk bemoeit. Voor mij zijn de zaken van de mens niet de belangrijkste kwestie. De aangelegenheden van de mensheid zijn onbetekenend. Omdat de mens zo klein van geest is, lijkt het alsof de mensheid niet bereid is om zelfs maar genade te schenken aan een mier of dat mieren de vijanden van de mensheid zijn. Er is altijd ruzie onder de mensen. Als ik de ruzie van de mensen hoor, ga ik weer weg en schenk verder geen aandacht aan hun verhalen. In de ogen van de mensheid ben ik een ‘bewonerscomité’, gespecialiseerd in het oplossen van ‘familiegeschillen’ onder de ‘bewoners’. Wanneer de mensen voor mij verschijnen, brengen ze steeds hun persoonlijke redenen naar voren en vertellen ze met aanmatigend enthousiasme over hun eigen ‘ongewone ervaringen’, waar ze nog hun eigen commentaren aan toevoegen terwijl zij spreken. Ik kijk naar het buitengewone gedrag van de mensheid. Hun gezichten zijn overdekt met stof. Een stof dat door de ‘bevloeiing’ met zweet zijn ‘onafhankelijkheid’ verliest, aangezien het onmiddellijk een binding aangaat met het zweet, zodat de gezichten van de mens nog meer ‘verrijkt’ worden, als zand op het strand aan de zee, waar voetsporen af en toe op te zien zijn. Hun haar lijkt op dat van schimmen van de doden, zonder enige glans, en het staat recht overeind als stukjes stro die in een bol gestoken zijn. Omdat hij te heet gebakerd is, tot op het punt waar hij zichzelf opzweept tot grote razernij, blaast zijn gezicht zo nu en dan ‘stoom’ af, als het ‘uitbreken’ van zweet. Als ik hem van dichtbij observeer, zie ik dat het gezicht van de mens overdekt is met ‘vlammen’ als van een gloeiende zon, en daarom stijgen er hete gaswolken uit op. Ik maak me echt zorgen dat zijn boosheid zijn gezicht zal verbranden, hoewel hij er zelf geen acht op slaat. In deze toestand maan ik de mens aan zijn temperament op een lager pitje te zetten, want wat bereikt hij ermee? Waarom doet hij zo? Vanwege deze woede zijn de strootjes aan de oppervlakte van deze ‘bol’ bijna helemaal verbrand door de vlammen van de zon. In dergelijke omstandigheden wordt zelfs de ‘maan’ rood. Ik dring er bij de mens op aan zijn temperament te matigen; het is belangrijk om zijn gezondheid in de gaten te houden. Maar de mens luistert niet naar mijn advies. Integendeel, hij blijft ‘klachten deponeren’ aan mijn adres. Wat heeft het voor zin? Het is toch zeker niet zo dat mijn overvloed ontoereikend is voor de genietingen van de mensheid? Of dat hij weigert wat ik hem geef? In een plotselinge woede-uitbarsting gooi ik de tafel omver, waarop de mens geen opwindende afleveringen van zijn verhaal meer durft te vertellen. Uit angst dat ik hem naar een ‘huis van bewaring’ zal leiden om een paar dagen af te koelen, neemt hij de gelegenheid die hem geboden wordt door mijn woedeaanval te baat om weg te glippen. De mens zou op een andere manier nooit bereid zijn de dingen te laten rusten, maar zou zijn versje blijven opdreunen. Ik kan het niet meer aanhoren. Hoe komt het dat de mensheid zo gecompliceerd in elkaar zit? Zou het kunnen dat ik teveel ‘reserve-onderdelen’ in zijn constructie heb gestopt? Waarom stelt hij zich altijd zo aan in mijn nabijheid? Het is toch zeker niet zo dat ik een ‘consulent’ ben voor het oplossen van ‘burgergeschillen’? Heb ik de mens gevraagd om naar me toe te komen? Ik ben toch geen provinciehoofd? Hoe komt het dat de onderlinge affaires van de mensen altijd aan mij worden gerapporteerd? Het is mijn hoop dat de mens bij machte zal zijn, zijn eigen zaakjes te behartigen en mij niet zal storen, want ik heb teveel werk te doen.

18 mei 1992

Hoofdstuk 44

Mensen behandelen mijn werk als een bijkomstigheid, zij laten er geen eten voor staan en offeren er geen slaap voor op, zodat ik geen andere keuze heb dan eisen aan de mens te stellen, overeenkomstig zijn houding ten opzichte van mij. Ik herinner me goed dat ik de mens heel genadig ben geweest en enorm gezegend heb, maar nadat hij zoveel ontvangen had ging hij er direct weer vandoor. Het was net alsof hij niet gemerkt had dat ik ze aan hem gegeven had. En aldus heeft de mens mij liefgehad volgens zijn eigen opvattingen. Ik wil dat de mens mij waarlijk lief heeft; maar vandaag gaat het bij de mensen nog steeds wat sloom en zijn ze niet in staat mij hun ware liefde te schenken. Zij leven in de veronderstelling dat zij niets meer over zouden hebben als zij mij hun ware liefde zouden schenken. Als ik daar bezwaar tegen maak trillen zij over hun hele lichaam, maar toch zijn zij nog steeds niet bereid mij hun ware liefde te schenken. Het is alsof ze ergens op wachten, en daarom kijken zij recht voor zich uit en vertellen mij nooit wat er nu echt aan de hand is. Het lijkt alsof er plakband over hun mond is geplakt, zodat hun stem voortdurend onvast is. Het lijkt er op dat ik in de ogen van de mens een ongenadige kapitalist ben geworden. De mensen zijn altijd bang voor mij: als ze mij in het oog krijgen verdwijnen ze direct spoorloos, doodsbenauwd voor hetgeen ik hen zal vragen over hun omstandigheden. Ik weet niet waarom de mensen wel oprechte liefde kunnen opbrengen voor hun ‘dorpsgenoten’, maar niet in staat zijn mij lief te hebben, die oprecht van geest ben. Om deze reden verzucht ik: Waarom kunnen de mensen wel altijd blijk geven van hun liefde in de mensenwereld? Waarom kan ik niet proeven van de liefde van de mens? Is dat omdat ik geen deel uitmaak van de mensheid? Mensen behandelen mij altijd als een wilde in de bergen. Het lijkt alsof ik wars ben van alle normale omgangsvormen, dus slaan de mensen tegenover mij altijd een hoogdravend moreel toontje aan. Zij slepen mij vaak voor zich om mij terecht te wijzen, mij een standje te geven zoals ze dat tegen een kleuter zouden doen; omdat ik, in de herinneringen van de mensen iemand ben die onredelijk is en onopgevoed, daarom spelen zij altijd schoolmeestertje tegen mij. Ik tuchtig de mensen niet voor hun fouten, maar geef hen passende hulpverlening, en sta hen toe regelmatige ‘economische hulp’ te ontvangen. Omdat de mens altijd in rampsituaties heeft geleefd en het moeilijk vindt om een uitweg te vinden, en te midden van deze rampsituatie altijd naar mij heeft uitgeroepen, lever ik op gezette tijden ‘graanvoorraden’ af, zodat alle mensen in de grote familie van het nieuwe tijdperk kunnen leven en de warmte van het grote familie kunnen ervaren. Als ik het werk onder de mensheid aanschouw, ontdek ik de vele gebreken aan de mens en ten gevolge daarvan bied ik de mens hulp. Zelfs in deze tijd komt er nog steeds uitzonderlijke armoede onder de mensheid voor en daarom heb ik passende zorg gegeven aan ‘achtergestelde gebieden’ en hen boven de armoede uitgetild. Dit is de manier waarop ik te werk ga, en alle mensen toesta zoveel mogelijk van mijn genade te genieten.

De mensen op aarde ondergaan onbewust tuchtiging, en daarom open ik mijn grote hand en haal hen naar mij toe, en sta hen het grote voorrecht toe van mijn genade op aarde te genieten. Wat is er niet leeg en zonder waarde op de aarde? Ik wandel te midden van alle plaatsen in de mensenwereld, en hoewel er genoeg beroemde monumenten zijn en oogstrelend natuurschoon, toch is alles waar ik kom al heel lang beroofd van levenskracht. Pas dan voel ik de mistroostigheid en troosteloosheid op de aarde: op aarde is het leven allang verdwenen, er hangt slechts de geur van de dood, en daarom is het dat ik de mens altijd geroepen heb om zich te haasten om dit land van kwellingen te verlaten. Alles wat ik zie riekt naar leegte. Ik waag het er op het leven in mijn hand naar degenen die ik heb uitverkoren uit te strooien; en ogenblikkelijk is er een lapje groen op het land. Mensen zijn bereid van levensvatbare dingen te genieten op de aarde, maar ik vind hier geen vreugde in; de mensen koesteren altijd aardse dingen en zien nooit hoe leeg ze zijn. Het is zelfs zo erg dat, nu zij op dit punt gekomen zijn vandaag, zij nog steeds niet doorhebben waarom er geen leven bestaat op de aarde. Terwijl ik vandaag door het universum loop, zijn de mensen in staat van de genade gebruik te maken op de plaats waar ik ben en slaan er munt uit terwijl zij nooit achter de bron van het leven aan gaan. Zij slaan allemaal munt uit hetgeen ik geef, maar geen van hen probeert iets te doen met de oorspronkelijke functie van levenskracht. Ze weten niet hoe ze natuurlijke bronnen moeten gebruiken of ontwikkelen en daarom zijn zij verstoken van alles. Ik woon onder de mensheid, ik leef onder de mensheid, en toch kent de mens mij vandaag nog steeds niet. Alhoewel de mensen mij veel hulp hebben gegeven doordat ik zo ver van huis ben, is het alsof zij de juiste vriendschap met de mens nog niet gesloten hebben, en daarom voel ik nog steeds de ongerechtigheid van de mensenwereld; in mijn ogen is de mensheid tenslotte leeg en is er geen enkele waardevolle schat onder de mensheid. Ik weet niet wat voor opvatting de mensen hebben over het menselijk leven, maar om het in een woord op te sommen, mijn eigen opvatting is onverbrekelijk verbonden met het woord ‘leeg’. Ik hoop dat mensen mij dat niet kwalijk zullen nemen, zo ben ik nu eenmaal. Ik ben rechtdoorzee, ik probeer niet om beleefd te blijven. Ik adviseer de mensen echter om meer acht te slaan op wat ik denk, want mijn woorden zijn hen tenslotte behulpzaam. Ik weet niet wat mensen verstaan onder het woord ‘leegte’. Ik heb de hoop dat zij wat moeite zullen doen voor dit werk. Ze doen er goed aan het menselijk leven werkelijk te ervaren en te zien of zij er waardevolle ‘mineralen’ in kunnen vinden. Ik probeer niet het enthousiasme van mensen te temperen, ik wil alleen dat zij wat kennis vergaren uit mijn woorden. Ik maak me altijd druk om menselijke zaken, maar zelfs op dit punt van vandaag aangekomen, hebben mensen nog steeds geen woord van dank uitgesproken, alsof ze het daar te druk voor hebben en het vergeten zijn. Zelfs vandaag begrijp ik nog steeds niet wat voor zin het voortdurend de hele dag rondrennen van de mens heeft gehad. Tot op heden heb ik nog steeds geen plaats in de harten van de mensen, en ben ik wederom diep in gedachten verzonken. Ik ben een onderzoek gaan voorbereiden over het onderwerp: ‘waarom de mensen geen hart hebben dat waarlijk van mij houdt’. Ik zal de mens op de operatietafel neerleggen, ik zal zijn hart grondig ontleden en kijken wat het is dat zijn hart blokkeert en hem ervan weerhoudt mij waarlijk lief te hebben. Onder de invloed van dit ‘mes’ knijpen mensen hun ogen dicht en wachten tot ik begin, want op dit moment hebben zij zich volkomen overgegeven; in hun hart vind ik veel vervalsingen. In hun harten zitten vooral de eigen dingen van de mensen. Hoewel zij misschien buiten hun lijven weinig dingen bezitten, zijn de dingen in hun lijf ontelbaar. Het lijkt alsof het hart van de mens een grote opbergkist is, vol met rijkdommen, alles wat mensen ooit nodig hebben. Pas dan begrijp ik waarom de mensen mij nooit enige aandacht schenken: het is omdat zij alles al van zichzelf hebben. Waarom zouden zij mijn hulp nodig hebben? Dus dan verlaat ik de mens, want de mensen hebben mijn hulp niet nodig; waarom moet ik “schaamteloos optreden” en hun walging oproepen?

Ik weet niet waarom, maar ik ben altijd bereid geweest de mensen toe te spreken, het is alsof ik er niets aan kan doen. En daarom bekijken de mensen mij als iets waardeloos, behandelen zij mij als iets dat geen enkele waarde heeft, behandelen zij mij niet als iets dat gerespecteerd moet worden. Zij koesteren mij niet als een dierbaar bezit en ze slepen mij mee naar hun huis wanneer ze daar behoefte aan hebben en gooien mij er dan weer uit, voor het oog van het publiek. Ik heb de grootste walging voor het laaghartige gedrag van de mens, en daarom zeg ik zonder omwegen dat de mens gewetenloos is. Maar de mensen zijn onverzettelijk, zij pakken hun ‘zwaarden en speren’ op en raken slaags met mij en zeggen dat mijn woorden in tegenspraak zijn met eigenlijke omstandigheden, ze zeggen dat ik hen belaster, maar ik oefen geen wraak op hen uit als gevolg van hun gewelddadige gedrag. Ik gebruik mijn waarheden slechts om de mensen voor mij te winnen, zodat zij zich schamen over zichzelf, waarna zij zich stilletjes terugtrekken. Ik concurreer niet met de mens, want daar heeft niemand voordeel van. Ik zal mij aan mijn plicht houden, en ik hoop dat de mens zich ook aan zijn plicht kan houden en niet tegen mij zal optreden. Zou het niet beter zijn om op deze manier in vrede met elkaar te leven? Waarom zouden we onze relatie beschadigen? We hebben jarenlang met elkaar kunnen opschieten, waarom zouden we elkaar last bezorgen? Zou dat niet allebei onze reputaties schaden? Onze ‘oude vriendschap’ bestaat al jarenlang. ‘Oude vertrouwden’; wat voor nut heeft het om op voet van bittere verstandhouding te scheiden? Heeft dat enig nut? Ik hoop dat de mensen aandacht schenken aan de weerslag, dat ze weten wat goed voor hen is. Mijn houding ten opzichte van de mens van vandaag is toereikend voor een levenslange discussie door de mens. Waarom slagen de mensen er niet in mijn goedheid te herkennen? Komt het doordat zij uitdrukkingsvaardigheid missen? Beschikken zij niet over de juiste woordenschat? Waarom staan zij altijd met hun mond vol tanden? Wie leeft in onwetendheid over de manier waarop ik mij gedraag? De mensen weten meestal heel goed wat ik doe. Ze willen alleen altijd anderen voor hun eigen karretje spannen, dus zijn ze nooit bereid hun eigen belangen opzij te zetten; als er maar een enkel woord inbreuk doet op hun eigen belangen weigeren ze een stap opzij te doen totdat ze de overhand hebben gekregen, en wat voor nut heeft dat? In plaats van te wedijveren wie het meeste kan geven, vechten ze erover wie het meeste krijgt. Hoewel er geen enkele vreugde te behalen is aan hun status, koesteren zij die enorm, en beschouwen die zelfs als een kostbare schat. Dus ondergaan zij nog liever mijn tuchtiging dan de voordelen van hun status op te geven. De mensen hebben een te hoge dunk van zichzelf, en zijn daarom nooit bereid zichzelf weg te cijferen. Misschien is mijn evaluatie van de mens niet volkomen juist, of misschien heb ik hem wel een label opgeplakt dat streng noch mild is, maar om het kort samen te vatten, het is mijn hoop dat de mensen dit als een waarschuwing opvatten.

21 mei 1992

Hoofdstuk 45

Ik koos eens verfijnde goederen om in mijn huis te plaatsen, zodat er ongeëvenaarde rijkdommen zouden zijn en het met grote pracht versierd zou worden. Dat verschafte mij veel genoegen. Maar vanwege de houding van de mens jegens mij, en vanwege de motivaties van de mensen, had ik geen andere keus dan dit werk terzijde te leggen en mij bezig te gaan houden met ander werk. Ik zal de motivaties van de mens gebruiken om mijn werk te bewerkstelligen, ik zal alle dingen zo manoeuvreren dat ze mij van dienst zijn en er zodoende voor zorgen dat mijn huis niet meer mistroostig en verloren zal zijn. Ik heb de mens eens gadegeslagen: Alles wat van vlees en bloed was verkeerde in een staat van verdoving, geen enkel ding ervoer de zegen van mijn bestaan. De mensen leven midden tussen de zegeningen, maar weten niet hoe gezegend zij zijn. Als mijn zegeningen jegens de mensheid tot op vandaag niet hadden bestaan, wie in de mensheid zou het tot het heden gehaald hebben en niet omgekomen zijn? Het feit dat de mens leeft is mijn zegen, en het betekent dat hij leeft te midden van mijn zegeningen, want oorspronkelijk had hij niets, want hij bezat oorspronkelijk het kapitaal niet om te leven tussen hemel en aarde; vandaag help ik de mens nog steeds, en alleen om die reden staat de mens voor mij, en heeft hij het geluk aan de dood te ontsnappen. De mensen hebben de geheimen van het bestaan van de mens samengevat, maar niemand heeft ooit in de gaten gehad dat dit mijn zegen is. Het gevolg daarvan is, dat alle mensen de onrechtvaardigheid die in de wereld is vervloeken, en over mij klagen omdat ze zo ongelukkig zijn in hun leven. Als mijn zegeningen er niet geweest waren, wie had de dag van vandaag dan gezien? De mensen klagen allemaal over mij omdat zij niet in staat zijn te midden van gemak te leven. Als het leven van de mens altijd stralende zon was met een licht briesje, als de warme ‘lentewind’ in het hart van de mens zou waaien die ongeëvenaard plezier aan zijn hele lichaam zou geven, zonder een enkel pijntje, welk mens zou dan klagend doodgaan? Ik heb enorm veel moeite om absolute oprechtheid uit de mens te krijgen, want mensen beramen teveel sluwe plannen; eenvoudigweg genoeg om van te duizelen. Maar als ik bezwaren maak jegens hen, wijzen ze mij kil af, schenken ze mij geen enkele aandacht, omdat mijn bezwaren hun zielen hebben geraakt waardoor zij zich niet helemaal gesticht kunnen voelen, en aldus walgen de mensen van mijn bestaan, want ik vind het altijd heerlijk om hen te ‘kwellen’. Vanwege mijn woorden zingen en dansen de mensen, vanwege mijn woorden buigen ze in stilte hun hoofd en vanwege mijn woorden barsten ze in tranen uit. In mijn woorden wanhopen de mensen, in mijn woorden vinden ze het licht om te overleven, vanwege mijn woorden liggen ze te woelen en slapen ze dag en nacht niet, en vanwege mijn woorden rennen ze als kippen zonder kop rond. Mijn woorden doen de mensen in Hades belanden, dan worden ze erdoor getuchtigd, maar zonder het te beseffen genieten de mensen ook mijn zegen. Kan dit door de mens bereikt worden? Kan het in ruil komen voor de onvermoeide pogingen van de mensen? Wie kan aan de orkestraties van mijn woorden ontsnappen? Aldus, omdat de mens gebreken heeft, schenk ik de mensheid mijn woorden, zodat de onvolkomenheden van de mens gevoed worden door mijn woorden, die rijkdommen aan het leven van de mensheid toevoegen die hun weerga niet kennen.

Ik onderzoek de woorden en daden van de mensen vaak kritisch. In hun gedrag en gelaatsuitdrukkingen heb ik vele ‘raadsels’ ontdekt. In de omgang van de mensen met anderen worden ‘geheime recepten’ gebruikt, en aldus, wanneer ik me bezig houd met de mens krijg ik de ‘geheime recepten van de menselijke wisselwerking’ te zien, wat laat zien dat de mens niet van mij houdt. Ik geef de mens vaak uitbranders vanwege zijn fouten, maar ik ben niet in staat zijn vertrouwen te winnen. De mens is niet bereid om zich door mij te laten berispen, want in de ‘geheime recepten voor menselijke omgang’ is nooit ontdekt dat de mens een fatale ramp heeft ondergaan, hij heeft slechts een paar tegenslagen te verduren gehad in tijden van tegenspoed. De mensen schreeuwen het altijd uit vanwege mijn woorden, en in hun smeekbeden zitten klachten over mijn harteloosheid. Het is alsof ze allemaal op zoek zijn naar mijn ware ‘liefde’ voor de mensheid, maar hoe zouden ze mijn liefde in mijn strenge woorden kunnen vinden? Als gevolg daarvan laten ze altijd alle hoop vallen vanwege mijn woorden. Het is alsof ze, zodra ze mijn woorden lezen, ‘magere Hein’ al aan zien komen, en daardoor sidderen van angst. Hierdoor word ik ongelukkig: Waarom zijn de mensen van het vlees, die te midden van de dood leven, altijd bang voor de dood? Zijn de mens en de dood aartsvijanden? Waarom raakt de mens uit angst voor de dood altijd van streek? Ervaren ze maar een beetje van de dood, door alle ‘exceptionele’ ervaringen in hun leven heen? Waarom klagen de mensen altijd over mij in de dingen die ze zeggen? Aldus vat ik het vierde aforisme in het menselijk leven samen: De mensen zijn maar een klein beetje gehoorzaam aan mij, en zodoende haten ze mij. Vanwege de haat van de mensheid ga ik vaak weg. Waarom moet ik mijzelf hier aan onderwerpen? Waarom moet ik altijd walging in de mensen opwekken? Als de mensen mijn bestaan niet toejuichen, waarom moet ik dan schaamteloos in het huis van de mens leven? Ik heb geen andere keuze dan mijn ‘biezen’ te pakken en de mens te verlaten. Maar de mensen kunnen het niet over hun hart verkrijgen om mij te laten gaan, ze willen mij nooit laten gaan, ze huilen en janken, doodsbang dat ik zal vertrekken en dat zij datgene zullen verliezen waar zij van afhangen om te kunnen leven. Als ik dan hun smekende blikken zie, wordt mijn hart week. Te midden van de woelige baren van de wereld, wie is er in staat van mij te houden? De mens wordt overdekt door smerig water, overspoeld door de kracht van de zee. Ik walg van de ongehoorzaamheid van de mens, en toch voel ik ook medelijden met alle tegenspoed van de mensheid, want de mens is tenslotte nog altijd een slachtoffer. Hoe kan ik de mens in het water gooien als hij zo zwak en machteloos is? Ben ik dan zo wreed dat ik hem schop als hij op de grond ligt? Is mijn hart zo genadeloos? Het is vanwege mijn houding ten opzichte van de mensheid dat de mens dit tijdperk binnengaat aan mijn zijde, het is om deze reden dat hij deze buitengewone dagen en nachten samen met mij heeft doorgebracht. Vandaag verkeren de mensen zowel in angst als in vreugde, zij hebben een groter besef van mijn genegenheid, en zij hebben mij met grote kracht lief, omdat er levenskracht in hun levens is, en zij geen verloren zonen meer zijn die de hele aarde rondzwerven.

In mijn dagen dat ik met de mens leef steunen de mensen op mij en omdat ik in alles rekening houd met de mens en hem tot in de puntjes verzorg, leven de mensen altijd in mijn warme omhelzing en hoeven zij de windvlagen niet te verduren, of de striemende regen, of de brandende zon; de mensen leven in geluk en behandelen mij als een liefdevolle moeder. Mensen zijn als bloemen in een broeikas, totaal niet in staat de aanvallen van ‘natuurrampen’ te weerstaan, altijd onmachtig om sterk te blijven staan. Aldus plaats ik hen tussen de beproevingen van woelige zeeën en ze kunnen niet anders dan voortdurend ‘weifelen’, ze hebben praktisch de kracht niet om er tegen te vechten en omdat hun gestalte ontoereikend is en hun lichamen te zwak, voel ik een last op me rusten. Aldus, zonder het te beseffen, worden de mensen aan mijn beproevingen onderworpen, omdat zij te teer zijn en niet in staat de huilende wind en de brandende zon te verdragen. Is dit niet mijn werk van het heden? Waarom barsten de mensen altijd in tranen uit wanneer ze oog in oog komen te staan met mijn beproevingen? Doe ik hen onrecht aan? Slacht ik hen met opzet af? Waarom sterft de staat van de mens die beminnelijk is, en kan hij niet meer opgewekt worden? De mensen klampen zich altijd aan mij vast en laten mij niet los, omdat ze nooit in staat zijn geweest alleen te leven, zij hebben zichzelf laten leiden door mijn hand, doodsbang dat ze door iemand anders meegenomen zouden worden. Wordt hun hele leven niet geleid door mij? Gedurende hun onstuimige leven, over bergen en dalen, hebben zij veel chaos ervaren. Kwam dit niet van mijn hand? Waarom zijn de mensen nooit in staat mijn hart te doorgronden? Waarom worden mijn goede bedoelingen altijd verkeerd door hen begrepen? Waarom kan mijn werk op aarde niet probleemloos voortgaan? Vanwege de zwakheid van de mens heb ik de mens altijd gemeden, wat mij met droefheid vervult: Waarom kan mijn volgende stap in het werk niet worden uitgevoerd in de mens? Daarom zwijg ik en neem ik aandachtig in overweging: Waarom word ik altijd tegengehouden door de gebreken van de mens? Waarom wordt mijn werk altijd gedwarsboomd? Tot op heden moet ik nog een volledig antwoord vinden in de mens, want de mens blaast altijd heet of koud, hij is nooit normaal, hij haat mij tot in het diepst van zijn hart of hij heeft de grootste liefde voor mij. Ik, de normale God zelve, kan zulke kwelling niet verdragen van de mens. Omdat de mensen altijd mentaal abnormaal zijn, ben ik schijnbaar een beetje bang voor de mens, en daarom denk ik aan zijn abnormaliteit bij elke beweging die hij maakt. Ik heb ongewild het raadsel in de man ontrafeld: Het blijkt dat er een meesterbrein achter hem schuilt; als gevolg daarvan zijn de mensen altijd vrijmoedig en zelfverzekerd, alsof ze iets gedaan hebben dat gerechtvaardigd is. Aldus doen de mensen alsof ze een volwassene zijn die minzaam tegen ‘het kleine kind’ praat. Als ik die schertsvertoning in de mens gadesla word ik onwillekeurig razend: Waarom zijn de mensen zo liefdeloos en weinig respectvol tegenover zichzelf? Waarom kennen ze zichzelf niet? Zijn mijn woorden voorbij gegaan? Zijn mijn woorden de vijand van de mens? Waarom worden de mensen zo afkerig van mij als ze mijn woorden lezen? Waarom zetten de mensen altijd hun eigen gedachten bij mijn woorden? Ben ik te onredelijk tegenover de mens? Alle mensen moeten hier eens terdege over nadenken, over de dingen die in mijn woorden staan.

24 mei 1992

Hoofdstuk 46

Ik weet niet hoe goed de mensen er in zijn, mijn woorden de basis voor hun bestaan te maken. Ik ben altijd ongerust geweest over het lot van de mens, maar de mensen schijnen er in het geheel geen erg in te hebben en als gevolg daarvan hebben ze nooit acht geslagen op de dingen die ik doe en nooit enige verering ontwikkeld voor mijn houding tegenover de mens. Het lijkt alsof ze zich lang geleden ontdaan hebben van enige emotie om mijn hart tevreden te stellen. Als ik geconfronteerd word met zulke omstandigheden word ik weer stil. Waarom zijn mijn woorden voor de mensen de moeite niet waard om bij stil te staan, om zich verder in te verdiepen? Is het omdat ik ‘niet realistisch ben’ en iets probeer te vinden dat ik tegen de mensen kan gebruiken? Waarom geven de mensen me altijd een ‘speciale behandeling’? Ben ik een gehandicapt iemand die op zijn eigen afdeling leeft? Waarom, als de zaken het punt bereikt hebben waar ze vandaag staan, bekijken de mensen me nog steeds op een andere manier? Is er iets verkeerd met mijn houding ten opzichte van de mens? Vandaag ben ik nieuw werk begonnen boven de universums. Ik heb de mensen op aarde een nieuw begin gegeven, en hen gevraagd om allemaal mijn huis uit te gaan. En omdat de mensen zich altijd graag uitleven, vraag ik hen om zich bewust te zijn van zichzelf, en mijn werk niet altijd te verstoren. In het ‘gastenverblijf’ dat ik geopend heb, brengt niets anders me meer tot walging dan de mens, omdat de mensen altijd problemen voor mij veroorzaken en mij teleurstellen. Hun gedrag zet mij te schande en ik ben nooit in staat geweest ‘met opgeheven hoofd te lopen’. Aldus spreek ik hen altijd rustig toe, vraag hen om mijn huis zo spoedig mogelijk te verlaten en op te houden mijn voedsel gratis op te eten. Als ze willen blijven, dan moeten ze er voor lijden en mijn kastijding ondergaan. Naar hun idee ben ik totaal niet op de hoogte en heb ik geen idee van hun doen en laten. Daarom hebben ze altijd vol trots voor me gestaan, zonder enig teken dat ze konden vallen en doen ze zich voor alsof ze menselijk zijn om betere cijfers te krijgen. Wanneer ik eisen stel aan de mensen, zijn ze verbaasd. Ze hadden nooit gedacht dat God, die zo goedmoedig en vriendelijk is geweest al die jaren, zulke dingen kan zeggen, zulke harteloze onrechtvaardige woorden, en daarom zijn ze sprakeloos. Op zulke momenten zie ik dat de haat jegens mij in de harten van de mensen weer gegroeid is, omdat ze weer aan het klagen zijn geslagen. Ze beschuldigen altijd de aarde en verdoemen de hemel. Toch vind ik in hun woorden niets waarmee ze zichzelf vervloeken omdat hun eigenliefde zo groot is. Aldus som ik de betekenis van het menselijk leven op: Omdat de mensen zoveel van zichzelf houden, zijn hun levens pijnlijk en leeg, en halen ze verwoesting over zich heen vanwege hun haat jegens mij.

Hoewel er onmetelijke ‘liefde’ voor mij schuilt in de woorden van de mens, als ik deze woorden naar het ‘laboratorium’ breng om onderzocht te worden en ze te laten observeren onder de microscoop, wordt alles wat ze inhouden met grote helderheid onthuld. Op dat moment kom ik nog een keer naar de mens toe om hen een kijkje te laten nemen in hun ‘medische dossiers’ om hen oprecht overtuigd te maken. Als de mensen ze zien worden hun gezichten bedroefd, voelen ze spijt in hun harten en worden ze zo angstig dat ze popelen om hun slechte daden achter te laten en naar het rechte pad terug te keren om mij blij te maken. Als ik hun voornemens zie word ik buitengewoon opgetogen, raak ik buiten mezelf van vreugde: wie anders dan de mens zou vreugde en leed met me kunnen delen? Is de mens niet de enige? Maar als ik wegga verscheuren de mensen hun medische dossiers en gooien ze die op de grond voordat ze weer opstappen. Sinds die tijd heb ik weinig in de daden van de mensen gezien dat naar mijn eigen hart is. Maar hun voornemens voor mij hebben zich aanzienlijk opgestapeld. En als ik naar hun voornemens kijk voel ik walging, want er zit niets bij dat stand kan houden zodat ik er vreugde aan beleef, ze zijn te bezoedeld. Als ze mijn afkeur van hun voornemen zien, koelen de mensen af. Naderhand leveren ze sporadisch nog een ‘smeekbede’ in omdat het hart van de mens nooit geprezen is voor mij en alleen maar verworpen is door mij. Er is geen enkele geestelijke steun meer in de levens van de mensen, daarom verdwijnt hun geestdrift en ik voel dat het weer niet meer ‘snikheet’ is. De mensen lijden veel, hun leven lang, zo erg dat ze met de komst van de situatie van vandaag, zo ‘gekweld’ worden door mij dat ze tussen leven en dood zweven. Als gevolg daarvan wordt het licht op hun gezichten dof en verliezen ze hun ‘levendigheid’, want ze zijn allemaal ‘volwassen geworden’. Ik kan de meelijwekkende staat van de mensen niet aanzien wanneer ze gelouterd worden tijdens hun tuchtiging, maar wie kan verlossing brengen in de ellendige ondergang van de mensheid? Wie kan de mens redden van het ellendige menselijke leven? Waarom zijn de mensen nooit in staat geweest zich te bevrijden uit de afgrond van de zee van kwellingen? Laat ik de mensen met opzet in de val lopen? De mensen hebben mijn gemoedstoestand nooit begrepen, dus jammer ik tegen het universum dat te midden van alle dingen in de hemel en op de aarde, niets mijn hart ooit heeft waargenomen, dat niets mij waarlijk liefheeft. Zelfs vandaag weet ik nog steeds niet waarom de mensen onmachtig zijn van mij te houden. Ze kunnen mij hun hart geven, ze zijn in staat hun bestemming voor mij op te offeren, maar waarom kunnen ze mij hun liefde niet geven? Bezitten zij niet wat ik vraag? De mensen zijn in staat van alles te houden wat niets met mij te maken heeft, waarom kunnen ze dan niet van mij houden? Waarom is hun liefde altijd verborgen? Waarom, zoals ze voor mij gestaan hebben tot op heden, heb ik hun liefde nooit gezien? Is dit iets dat hen ontbreekt? Maak ik met opzet alles moeilijk voor de mensen? Hebben zij nog tegenwerkingen in hun hart? Zijn ze bang dat ze van de verkeerde persoon houden en zijn ze daarom bang dat ze zichzelf niet meer kunnen helpen? In de mensen schuilen talloze onbegrijpelijke raadsels en daarom ben ik altijd ‘schuchter en bang’ tegenover de mens.

Vandaag, ten tijde van het naderen van de poort van het koninkrijk, beginnen alle mensen gestaag vorderingen te maken, maar als ze aan de poort zijn gekomen sluit ik de poort. Ik sluit de mensen buiten en eis dat ze hun toegangsbewijs laten zien. Zo een rare maatregel is niet wat de mensen verwachtten en ze zijn allemaal onthutst. Waarom is de poort, die altijd wagenwijd open gestaan heeft, plotseling potdicht vandaag? De mensen stampvoeten en ijsberen heen en weer. Ze verbeelden zich dat ze zich naar binnen kunnen wurmen, maar als ze mij hun valse entreebewijs overhandigen, werp ik hen pardoes in de vurige put en dan, wanneer ze hun eigen ‘verwoede pogingen’ in rook zien opgaan, verliezen ze alle hoop. Ze grijpen naar hun hoofden, huilen, kijken naar de prachtige landschappen in het koninkrijk, maar zijn niet in staat om binnen te gaan. Toch laat ik hen niet binnen uit medelijden met hun meelijwekkende staat, wie kan er mijn plannen zomaar naar believen in de war sturen? Worden de zegeningen van de toekomst gegeven in ruil voor de ijver die de mensen aan de dag leggen? Ligt de betekenis van het menselijk bestaan in het binnengaan van mijn koninkrijk wanneer men er toevallig zin in heeft? Ben ik zo laag? Als ik niet zulke harde woorden gebruikt had, zouden de mensen het koninkrijk niet lang geleden al zijn binnengegaan? Vandaar dat de mensen mij altijd haten, vanwege alle last die mijn bestaan hen veroorzaakt. Als ik niet bestond zouden ze de zegeningen van het koninkrijk kunnen genieten in het heden, en waarom zou het dan nodig zijn om zo te lijden? En aldus zeg ik tegen de mensen dat ze er beter aan doen om weg te gaan, dat ze de gelegenheid te baat moeten nemen in het heden om een uitweg voor zichzelf te vinden terwijl ze nog jong zijn, om wat vaardigheden te leren. Doen ze dat niet, dan zal het te laat zijn om het in de toekomst nog te doen. In mijn huis heeft niemand ooit zegeningen ontvangen. Ik zeg tegen de mensen dat ze op moeten schieten en weg moeten gaan, niet moeten blijven steken in een leven van ‘armoede’. In de toekomst zal het te laat zijn voor berouw. Maak het jezelf niet te moeilijk, waarom zou je? Toch vertel ik de mensen ook dat wanneer ze er niet in slagen zegeningen te verwerven, niemand over mij mag klagen. Ik heb geen tijd om mijn woorden aan de mens te verspillen. Ik hoop dat de mensen dit in hun oren knopen, dat ze het niet zullen vergeten. Deze woorden zijn de ongemakkelijke waarheid van mij. Ik heb reeds lang het geloof in de mensheid verloren, ik heb reeds lang de hoop in mensen verloren, want zij hebben geen eerzucht, ze zijn nooit in staat geweest mij een hart te geven dat God liefheeft, en geven mij in plaats daarvan altijd hun motivaties. Ik heb veel gezegd tegen de mens en aangezien de mensen mijn advies nog steeds in de wind slaan vandaag, vertel ik hen over mijn gezichtspunt om te voorkomen dat ze mijn hart in de toekomst misverstaan. Of ze leven of sterven in de komende tijd is hun zaak, daar heb ik geen controle over. Ik hoop dat ze hun eigen pad naar overleving vinden, en ik ben hier machteloos in. Aangezien de mens niet echt van mij houdt, scheiden onze wegen eenvoudig. In de toekomst zullen er niet langer woorden tussen ons zijn, we zullen niet langer iets tegen elkaar te zeggen hebben, we zullen elkaar niet in de weg staan, we zullen ieder ons weegs gaan. De mensen moeten mij niet komen zoeken, nooit meer zal ik de mens om zijn ‘hulp’ vragen. Dit is iets tussen ons, en we hebben ondubbelzinnig gesproken om te voorkomen dat er in de toekomst nog problemen komen. Maakt dit de zaken niet makkelijker? We gaan ieder onze eigen weg en hebben niets met elkaar van doen – wat is daar verkeerd aan? Ik hoop dat de mensen dit in overweging nemen.

28 mei 1992

Hoofdstuk 47

Om de mensheid te laten rijpen in het leven en de mensheid en mij in staat te stellen resultaten te behalen in ons gemeenschappelijke streven, ben ik altijd toegeeflijk geweest jegens mensen en heb ik hen toegestaan voeding en levensonderhoud uit mijn woord te halen en al mijn overvloed te ontvangen. Ik heb de mens nooit in verlegenheid gebracht, en toch houden mensen nooit rekening met mijn gevoelens. Dit komt doordat mensen ongevoelig zijn en alle dingen los van mij ‘verachten’. Vanwege hun tekortkomingen voel ik echt met hen mee en heb me daarom sterk ingezet, zodat zij van alle overvloed op aarde met volle teugen kunnen genieten gedurende hun tijd op aarde. Ik behandel mensen niet onrechtvaardig, en rekening houdend met het feit dat ze mij vele jaren gevolgd hebben, heb ik een teder hart voor hen ontwikkeld. Het is alsof ik het niet kan verduren om mijn werk op deze mensen te verrichten. Als ik daarom kijk naar deze broodmagere mensen die mij liefhebben zoals zij zichzelf liefhebben, is er in mijn hart altijd een onverklaarbaar gevoel van pijn. Maar wie zou om deze reden kunnen breken met de conventies? Wie zou zichzelf hinderen om deze reden? Niettemin heb ik al mijn overvloed aan de mensheid gegeven zodat zij er ten volle van mag genieten, en ik heb de mensheid in dit opzicht niet onjuist behandeld. Daarom ziet de mensheid nog steeds mijn barmhartige en welwillende gezicht. Ik ben altijd geduldig geweest en ik heb altijd gewacht. Wanneer mensen genoeg hebben genoten en verveeld beginnen te raken, zal ik aan hun verzoeken beginnen te ‘voldoen’ en alle mensen toestaan aan hun lege levens te ontsnappen; dan zal ik niets meer met de mensheid te maken hebben. Op aarde heb ik zeewater gebruikt om de mensheid te verzwelgen, hen onder de duim gehouden met hongersnood, hen bedreigd met insectenplagen, en zware regenval gebruikt om hen te ‘bewateren’, maar toch voelde de mens nooit de leegheid van het leven. Zelfs nu begrijpen mensen nog steeds niet wat leven op aarde betekent. Zou het kunnen dat leven in mijn aanwezigheid datgene is met de diepste betekenis van het menselijk leven? Geeft leven in mij iemand de kans om te ontsnappen aan de dreiging van een catastrofe? Hoeveel vleselijke lichamen op aarde hebben geleefd in de vrijheid van zelfgenot? Wie is er aan de leegheid van het leven in het vlees ontsnapt? Maar wie kan dit inzien? Vanaf mijn schepping van de mensheid tot op heden, heeft niemand een maximaal betekenisvol leven kunnen leiden op aarde, en zo heeft de mensheid altijd een leven van volslagen onbeduidendheid verlummeld. Maar niemand is bereid aan een hachelijke situatie als deze te ontsnappen en niemand is bereid dit lege en lusteloze leven te mijden. Het is de ervaring van de mensheid dat niet één van hen die in het vlees leeft aan de gebruiken van de menselijke wereld is ontsnapt, zelfs wanneer zij profiteren van het genieten van mij. In plaats daarvan hebben ze de natuur altijd haar gang laten gaan en zijn ze zichzelf voor de gek blijven houden.

Wanneer ik het bestaan van de mensheid volledig beëindigd heb, zal er niemand meer op aarde over zijn om de ‘vervolging’ van de aarde te verdragen; pas dan zal men kunnen zeggen dat mijn grote werk grondig volbracht is. In de laatste dagen, wanneer ik geïncarneerd ben, bestaat het werk dat ik wens te volbrengen eruit dat mensen de leegheid van het leven in het vleselijke lichaam begrijpen, en deze gelegenheid zal ik gebruiken om het vlees te vernietigen. Vanaf die tijd zullen er geen mensen meer op aarde bestaan, zal niemand ooit meer huilen over de leegheid van de aarde, zal niemand ooit meer reppen van de moeilijkheden van het vlees, zal niemand zich er ooit meer over beklagen dat ik onrechtvaardig ben, en zullen alle mensen en dingen tot rust komen. Nadien zullen mensen niet meer rondrennen en constant druk zijn, noch zullen zij her en der over de aarde zoeken, omdat ze een geschikte bestemming voor zichzelf zullen hebben gevonden. In die tijd zal op al hun gezichten een glimlach verschijnen. Ik zal dan niets meer van de mensheid vragen en geen geschil meer hebben met de mensheid; er zal geen vredesverdrag meer tussen ons zijn. Ik besta op aarde en mensen leven op aarde; ik leef en woon bij hen. Allemaal voelen ze de vreugde van mijn aanwezigheid; daarom zijn ze niet bereid om zonder reden weg te gaan, en zouden ze in plaats daarvan liever hebben dat ik wat langer zou blijven. Hoe zou ik de verlatenheid van de aarde kunnen aanzien zonder ook maar iets te doen om te helpen? Ik ben niet van de aarde; het is door geduld dat ik mezelf heb gedwongen om hier tot op heden te blijven. Ware het niet omwille van de eindeloze smeekbeden van de mensheid, dan zou ik lang geleden vertrokken zijn. Tegenwoordig zijn mensen in staat om voor zichzelf te zorgen en hebben ze mijn hulp niet nodig, omdat ze volgroeid zijn en mij niet nodig hebben om hen te voeden. Daarom ben ik van plan om een ‘overwinningsfeest’ te vieren met de mensheid, waarna ik afscheid van hen zal nemen, zodat zij zich hiervan bewust zullen zijn. Op slechte voet uiteengaan zou natuurlijk niet goed zijn, omdat er geen rancune tussen ons bestaat. Zo zal de vriendschap tussen ons eeuwigdurend zijn. Ik hoop dat als onze wegen zijn gescheiden, mensen mijn ‘erfenis’ kunnen voortzetten en de leringen waarin ik tijdens mijn leven heb voorzien niet vergeten. Ik hoop dat ze niets zullen doen wat mijn naam te schande zou maken, en dat ze mijn woord in gedachten zullen houden. Ik hoop dat mensen allemaal hun best zullen kunnen doen om mij tevreden te stellen nadat ik vertrokken ben. Ik hoop dat ze mijn woord zullen gebruiken als een fundament voor hun leven en dat ze mijn hoop niet zullen teleurstellen, want mijn hart is altijd bezorgd geweest voor de mensen en ik ben altijd aan hen gehecht geweest. De mensheid en ik kwamen ooit samen en wij genoten op aarde dezelfde zegeningen die er in de hemel zijn. Ik leefde samen met mensen en woonde bij hen, mensen hielden altijd van mij en ik hield altijd van hen; we voelden verwantschap met elkaar. Als ik terugdenk aan mijn tijd samen met mensen, herinner ik me dat onze dagen vol plezier en vreugde waren; ook waren er twisten. Niettemin was de liefde tussen ons gevestigd op deze basis en onze betrekkingen met elkaar werden nooit verbroken. Te midden van onze vele jaren van contact heeft de mensheid een diepe indruk op mij achtergelaten en ik heb de mensheid ook vele dingen gegeven om van te genieten, waar de mensheid altijd dubbel zo dankbaar voor is geweest. Nu zullen onze samenkomsten nooit meer zijn zoals voorheen; wie kan er wegrennen voor dit moment van ons afscheid? Mensen hebben diepe genegenheid voor mij, en ik heb eindeloze liefde voor hen, maar wat is eraan te doen? Wie zou tegen de eisen van de hemelse Vader in durven gaan? Ik zal naar mijn woonplaats terugkeren, waar ik een ander gedeelte van mijn werk zal afmaken. Misschien krijgen we de kans om elkaar weer te ontmoeten. Het is mijn hoop dat mensen niet al te bedroefd zullen zijn en dat zij mij tevreden zullen stellen op aarde; mijn Geest in de hemel zal hen dikwijls genade schenken.

Ten tijde van de schepping had ik geprofeteerd dat ik in de laatste dagen een groep mensen zal samenstellen die eensgezind is met mij. Ik had voorspeld dat ik, na het stellen van een voorbeeld op aarde in de laatste dagen, zou terugkeren naar mijn woonplaats. Wanneer de hele mensheid mij eenmaal tevredengesteld heeft, zal ze hebben volbracht wat ik van haar gevraagd heb en zal ik niet langer vereisen dat ze ook maar iets doet. In plaats daarvan zullen mensen en ik verhalen met elkaar uitwisselen over de dagen van voorheen; daarna zullen onze wegen scheiden. Ik ben begonnen met dit werk en heb mensen de gelegenheid gegeven om zich psychologisch voor te bereiden en mijn bedoelingen te begrijpen, zodat ze mij niet verkeerd zullen begrijpen en niet zullen denken dat ik wreed ben of harteloos, wat niet mijn bedoeling is. Houden mensen van mij, maar weigeren ze niettemin mij een geschikte rustplaats te gunnen? Zijn ze niet bereid de hemelse Vader te smeken ter wille van mij? Hebben mensen geen tranen vergoten uit medeleven voor mij? Hebben ze niet geholpen een tijdige samenkomst tot stand te brengen van ons, de Vader en de Zoon? Waarom zijn ze nu dan onwillig? Mijn bediening op aarde is volbracht en nadat de wegen van de mensheid en mij gescheiden zijn zal ik nog steeds verder gaan met het assisteren van de mensheid; is dat niet goed? Om met mijn werk betere resultaten te bereiken en zodat het wederzijds gunstig is, moeten we uiteengaan hoewel dat pijnlijk is. Laat onze tranen in stilte vallen; ik zal de mensheid niet langer verwijten maken. In het verleden heb ik veel dingen tegen mensen gezegd die allemaal tot in hun hart gestoken hebben, waardoor zij tranen van verdriet hebben vergoten. Daarvoor bied ik hierbij mijn excuses aan de mensheid aan, en vraag ik de mensheid om vergeving. Ik vraag de mensheid om mij niet te haten, want dit alles is voor hun eigen bestwil. Dus hoop ik dat mensen mijn hart zullen begrijpen. In het verleden hebben we onze geschillen gehad, maar achteraf gezien hebben we er wederzijds voordeel van gehad. Door deze disputen hebben God en de mensheid een brug van vriendschap gebouwd. Is dat niet de vrucht van onze gezamenlijke inspanning? We zouden hier allemaal van moeten genieten. Ik vraag mensen om mij mijn eerdere ‘fouten’ te vergeven. Ook hun overtredingen zullen vergeten worden. Zolang zij in staat zijn mijn liefde te beantwoorden in de toekomst, zal dat troost geven aan mijn Geest in de hemel. Ik weet niet wat het voornemen van de mensheid is in dit opzicht – of mensen bereid zijn mijn laatste verzoek in te willigen. Ik vraag niets anders van hen, enkel dat zij van mij houden. Dat is genoeg. Is dat haalbaar? Laat alle onaangename dingen die tussen ons gebeurd zijn in het verleden blijven, laat er altijd liefde bestaan tussen ons. Ik heb mensen zo veel liefde gegeven en zij hebben zo’n hoge prijs betaald om mij lief te hebben. Zodoende hoop ik dat de mensheid de onverdeelde en zuivere liefde tussen ons koestert, zodat onze liefde zal uitgaan over de hele mensenwereld en voor altijd zal worden doorgegeven. Wanneer wij elkaar weerzien, laten wij dan nog steeds verbonden zijn in liefde zodat onze liefde eeuwig mag voortduren en geprezen en verspreid mag worden door alle mensen. Dit zou mij tevredenstellen en ik zou mijn glimlachende gezicht aan de mensheid tonen. Ik hoop dat mensen mijn aanmaningen zullen onthouden.

1 juni 1992

Bijlage:
Interpretaties van de mysteriën van
“Gods woorden aan het hele universum”

Hoofdstuk 1

Precies zoals God het heeft gezegd: “Niemand kan de basis van mijn woorden bevatten, en evenmin kennen zij het doel dat ik met het uitspreken van die woorden heb,” zonder de leiding van de Geest van God, zonder de komst van Zijn uitspraken, zouden alle mensen onder Zijn tuchtiging omkomen. Waarom heeft God er zoveel tijd aan besteed om de mens op de proef te stellen? Waarom wel vijf maanden lang? Dit is precies het kernpunt van onze communicatie alsook een kernpunt in Gods wijsheid. Wij kunnen het volgende veronderstellen: Wat zou het resultaat zijn geweest als de opbouw van de kerk tot op heden had voortgeduurd, zonder die periode waarin de mens op de proef werd gesteld en zonder dat God het verdorven mensenras in alle hevigheid had aangevallen, gedood en vermorzeld? In de eerste zin van Zijn toespraak komt God gelijk tot de kern en legt Hij het gewenste effect uit van het werk dat verschillende maanden heeft geduurd – bij de eerste prik trekt Hij al bloed omhoog! Het laat in voldoende mate de wijsheid van Gods daden zien over die tijdsperiode van verschillende maanden: ze hebben ervoor gezorgd dat allen zich, door middel van beproeving, kunnen onderwerpen, hoe ze zich oprecht kunnen toewijden en hoe ze God door pijnlijke loutering beter kunnen begrijpen. Hoe groter de wanhoop is die mensen ervaren, hoe beter ze zichzelf zullen leren kennen. En om de waarheid te zeggen, hoe meer ze te maken krijgen met loutering waar veel pijn in zit, hoe beter ze hun eigen verdorvenheid te weten zullen komen, totdat ze zich uiteindelijk realiseren dat ze zelfs niet waardig zijn om een dienstdoener voor God te zijn en dat ze door Hem verheven moeten worden om diensten te kunnen leveren. En wanneer dit resultaat is bereikt en de mens alles in zichzelf heeft verbruikt, spreekt God onmiddellijk de woorden van genade, zonder daarbij iets verborgen te houden. Men kan makkelijk zien dat Gods aanpak van het werk, na deze paar maanden vandaag begint; Hij heeft ervoor gezorgd dat iedereen dit duidelijk kan zien. Want in het verleden heeft God vaak gezegd: “Het is niet gemakkelijk om het recht te verdienen Gods volk te worden genoemd,” deze woorden heeft Hij verwezenlijkt bij de mensen die dienstdoeners worden genoemd, wat in voldoende mate aantoont dat God zonder enige twijfel valt te vertrouwen. Alles wat God zegt, zal bewaarheid worden in diverse gradaties en Zijn woorden zijn geenszins hol.

Wanneer alle mensen zozeer zijn vervuld van droefheid en leed dat ze gek dreigen te worden, treffen zulke woorden van God hun doel en laten ze allen in hun hopeloosheid weer opbloeien. Om nog eventuele twijfel in het brein van de mensen weg te nemen, voegde God nog het volgende toe: “Deze titel is, ondanks het feit dat ze mijn volk worden genoemd, absoluut niet minder dan dat ze mijn ‘zonen’ worden genoemd.” Dit toont in voldoende mate aan dat alleen God Zijn eigen gezag kan beschermen, en wanneer de mensen dit gelezen hebben, zullen zij nog in nog sterkere mate geloven dat dit absoluut niet een manier van werken is, maar een feit. Om nog één stap verder te gaan, wordt bij Zijn nieuwe aanpak de identiteit van iedereen duidelijk gemaakt, zodat de visie van mensen helder kan blijven. Dit is voldoende om de wijsheid van God te tonen en zo kunnen mensen beter beseffen dat God in het hart van mensen kan kijken; in alles wat ze doen en alles wat ze denken zijn mensen als marionetten, waarbij God aan de touwtjes trekt, dit is iets wat zeker is en buiten kijf staat.

Als we terug naar het begin gaan, wat God vanaf het begin al deed was dat hij er onmiddellijk op wees dat de eerste stap van Zijn werk, die van ‘het zuiveren van de kerk’, al was voltooid. “De situatie is nu niet meer wat die eens geweest is, en mijn werk is op een nieuw beginpunt terechtgekomen.” Uit deze verklaring kan men opmaken dat Gods werk op een nieuw beginpunt is terechtgekomen. Onmiddellijk daarop heeft Hij ons de blauwdrukken voor de volgende stap van Zijn werk uit de doeken gedaan – wanneer het opbouwen van de kerk eenmaal is afgerond, zal het leven van het Tijdperk van het Koninkrijk beginnen, “want het is nu niet langer het tijdperk van kerkopbouw, maar eerder het tijdperk waarin het koninkrijk met succes wordt opgebouwd”. Bovendien heeft Hij gezegd dat, omdat de mensen nog steeds op aarde zijn, hun samenkomsten de kerk blijven heten. Op die manier wordt de verwezenlijking van een onrealistisch ‘koninkrijk’ vermeden zoals iedereen zich dat heeft voorgesteld. Vervolgens komt er communicatie over de kwestie van visioenen.

Waarom worden alle samenkomsten nog steeds de kerk genoemd, zelfs al hebben we nu het tijdperk van de opbouw van het koninkrijk en het einde van alle kerkenbouw? In het verleden is gezegd dat de kerk de voorloper van het koninkrijk is, en dat er zonder de kerk niet kan worden gesproken over het koninkrijk. Het begin van het Tijdperk van het Koninkrijk vormt het begin van Gods bediening in het vlees en het Tijdperk van het Koninkrijk wordt door de vleesgeworden God ingeluid. Wat Hij brengt is het Tijdperk van het Koninkrijk, en niet de officiële komst van het koninkrijk. Dit is niet moeilijk voor te stellen; wat ik bedoel met de mensen van God zijn mensen van het Tijdperk van het Koninkrijk, en niet de mensen van het koninkrijk zelf. Daarom zou het logisch zijn om te zeggen dat samenkomst op aarde nog steeds de kerk wordt genoemd. In het verleden handelde Hij binnen Zijn normale menselijkheid zolang er van Hem nog geen getuigenis werd afgelegd als God Zelf, en dus was het Tijdperk van het Koninkrijk nog niet begonnen onder de mensen; dat wil zeggen, zoals ik al zei, dat mijn Geest nog niet officieel was begonnen om in mijn geïncarneerde vlees te werken. Nu er van God Zelf getuigenis is afgelegd, wordt het koninkrijk onder de mensen verwezenlijkt. Dit duidt erop dat ik begin te werken binnen mijn goddelijkheid en dus zullen die mensen die waardering op kunnen brengen voor de woorden die ik spreek en de daden die ik in mijn goddelijkheid verricht als mijn volk van het Tijdperk van het Koninkrijk bekendstaan. Hieruit is ‘Gods volk’ ontstaan. In dit stadium is het voornamelijk mijn goddelijkheid die optreedt en spreekt. De mens kan er niets tegen doen en kan mijn plan ook niet verstoren. Zodra God bij Zijn spreken eenmaal een bepaald punt heeft bereikt, wordt er van Zijn naam getuigd en zullen vanaf dat punt de beproevingen voor de mensheid beginnen. Dit is het toppunt van de wijsheid in Gods werk. Het legt een stevig fundament en plant de wortels voor het begin van de volgende stap plus het einde van de vorige stap. Dit is iets waarop niemand als menselijk wezen ook maar even had kunnen anticiperen. Het is het raakvlak van het eerste en tweede gedeelte van het tijdperk van oordeel. Zonder die paar maanden waarin ik de mens gelouterd heb, had mijn goddelijkheid onmogelijk kunnen werken. Deze maanden van loutering hebben de weg geopend voor de volgende stap van mijn werk. Het feit dat er een einde komt aan deze paar maanden werk wijst erop dat er in de volgende fase van het werk dieper wordt gegaan. Als iemand de woorden van God werkelijk begrijpt, kan hij wellicht begrijpen dat Hij deze periode van verschillende maanden gebruikt om aan de volgende stap van Zijn werk te beginnen, waardoor zelfs betere resultaten kunnen worden bereikt. Omdat de obstructie van mijn menselijkheid een hindernis heeft gecreëerd voor de volgende stap van mijn werk, zijn daarom tijdens deze paar maanden van loutering door lijden beide kanten opgebouwd en hebben die er aanmerkelijk veel profijt van gekregen. Nu pas begint de mens, als gevolg hiervan, de manier te koesteren waarop ik me tot hem wend. Toen God dus met een pennenstreek zei dat Hij mensen niet langer ‘dienstdoeners’ maar veeleer ‘Gods volk’ zou noemen, werden ze allemaal door vreugde overmand. Dit was de achilleshiel van de mens. Het was precies om deze belangrijke zwakheid van de mens te pakken te krijgen dat God aldus sprak.

Om alle mensen verder te overwinnen en hun oprecht geloof te verkrijgen, en erop te wijzen dat de toewijding van sommige mensen met nogal wat onzuiverheden verontreinigd was, heeft God nog een extra stap genomen waarin Hij al de verschillende soorten lelijkheid van de mensheid aan de kaak stelde, en hierbij heeft Hij Zijn woorden vervuld: “Hoevelen hebben mij werkelijk lief? Wie handelt er niet met zijn eigen toekomst voor ogen? Wie heeft er nooit geklaagd tijdens zijn beproevingen?” Uit deze woorden kan iedereen zijn eigen ongehoorzaamheid, ontrouw en gebrek aan broederlijke godsvrucht opmerken en daarbij inzien dat iedereen die naar Hem op zoek is, bij iedere stap op de weg, door Gods barmhartigheid en goedertierenheid wordt gevolgd. Dit is uit deze woorden af te leiden: “Wanneer sommigen op het punt staan om zich terug te trekken, wanneer allen die, in de hoop dat ik mijn manier van spreken verander, de hoop verliezen, spreek ik op dat moment de woorden van redding en breng ik allen die mij oprecht liefhebben terug naar mijn koninkrijk, voor mijn troon.” Hier zijn de zinsneden “degenen die mij oprecht liefhebben” en de retorische vraag “Hoevelen hebben mij oprecht lief?” niet tegenstrijdig met elkaar. Daarmee wordt aangegeven hoezeer ‘oprechtheid’ in deze context met onzuiverheden behept is. Het is niet zo dat God niets weet. Het is eerder zo dat God, omdat Hij diep in het hart van mensen kan kijken, het woord ‘oprechtheid’ sarcastisch gebruikt om naar de verdorven mensheid te verwijzen, om te zorgen dat iedereen beter aanvoelt dat hij bij God in de schuld staat, dat hij zich strenger moet berispen en ook begrijpen dat de wrok in zijn hart geheel en al van Satan komt. Iedereen is verbaasd wanneer hij het woord ‘toewijding’ ziet en denkt dan bij zichzelf: “vele keren ben ik tegen hemel en aarde tekeergegaan en vele keren heb ik weg willen gaan, maar omdat ik Gods bestuurlijke decreten vreesde, handelde ik de zaken toch maar af om er maar vanaf te zijn en ben ik met de meute meegegaan en wachtte ik tot God me zou behandelen en dacht ik dat er nog voldoende tijd zou zijn om me geleidelijk aan terug te trekken als de dingen werkelijk hopeloos zouden blijken te zijn. Maar nu noemt God ons Zijn toegewijde volk. Kan God dan werkelijk een God zijn die diep in het hart van mensen kijkt?” God wees pas op het allerlaatste moment op de innerlijke toestand van verschillende soorten mensen om dit type misverstand te vermijden. Hierdoor maakte iedereen een overgang mee van een toestand waarin ze innerlijk twijfelden en uiterlijk vervoering tot uitdrukking brachten, naar een toestand waarin ze door hart, door woorden en door wat ze zagen overtuigd waren. Op deze manier is de indruk van Gods woorden op de mens diepzinniger geworden en als natuurlijk gevolg daarvan heeft de mens meer ontzag, meer eerbied en een beter begrip van God gekregen. Uiteindelijk zei God om de bezorgdheden van de mens te verlichten: “Maar aangezien het verleden het verleden is en het heden inmiddels hier is, is het niet meer nodig om nostalgisch naar gisteren te verlangen, of ons zorgen te maken over de toekomst.” Deze intense, harmonieuze en toch kernachtige manier van spreken heeft een nog groter effect, waardoor allen die Zijn woorden lezen wederom het licht kunnen zien in hun wanhoop van het verleden, totdat ze Gods wijsheid en daden zien, de titel ‘Gods volk’ verkrijgen, de wolken van twijfels in hun hart uitbannen en vervolgens zichzelf leren kennen uit de verandering van de patronen van hun psychologische gesteldheid. Deze toestanden worden beurtelings zwakker en sterker, waardoor zowel ellende en verdriet, als geluk en vreugde ontstaan. God heeft mensen in dit hoofdstuk in elk detail zo levensecht en levendig geschetst, dat dit het punt van perfectie heeft bereikt. Het is echt iets wat de mens niet kan bereiken, iets wat werkelijk de diepste geheimen in het hart van de mens blootlegt. Zou dit iets kunnen zijn waartoe de mens in staat is?

Wat hier onmiddellijk na komt en zelfs nog van groter belang is, is de passage hieronder, waarin Gods bestuurlijke decreet rechtstreeks aan de mens onthuld wordt en die bovendien het belangrijkste gedeelte is: “Ieder mens die zich tegen de realiteit afzet en dingen doet die ingaan tegen mijn leiding, zal niet goed terechtkomen maar zal zichzelf alleen maar in de problemen brengen. Er gebeurt niets in het heelal waar ik niet het laatste woord over heb.” Is dit niet het bestuurlijke decreet van God? Hieruit blijkt in voldoende mate dat er talloze voorbeelden zijn van mensen die tegen dit bestuurlijke decreet handelen. Gebaseerd op het bovenstaande, gaat God nog verder en drukt Hij iedereen op het hart om niet aan zijn eigen bestemming te denken. Als iemand aan Gods orkestratie wenst te ontsnappen, zouden de gevolgen onvoorstelbaar akelig zijn. Aldus stelt het allen die verlichting en illuminatie hebben ervaren beter in staat om in deze woorden Gods bestuurlijke decreet te begrijpen en tevens te begrijpen dat Zijn majesteit niet beledigd mag worden. Daardoor raakt deze meer volwassen en evenwichtig, even groen als een pijnboom die, verweerd door wind en vorst, de dreiging van de bittere kou trotseert en blijft bijdragen aan de gedijende groene vitaliteit van de natuur. De meeste mensen die deze passage tegenkomen krijgen een verward gevoel alsof ze een soort doolhof zijn binnengelopen; dit komt omdat de inhoud van Gods woorden relatief snel verandert, en negen van de tien mensen dus een labyrint betreden wanneer ze hun eigen verdorven gezindheid proberen te begrijpen. Om het werk in de toekomst vlotter te laten verlopen en de twijfel in de harten van de mensen weg te nemen en bij allen hun geloof in Gods loyaliteit nog een stapje te vergroten, benadrukt Hij aan het einde van die passage: “eenieder die mij oprecht liefheeft, zal beslist naar mijn troon terugkeren”. Zo wordt het gemoed van mensen die verschillende maanden van Zijn werk hebben ondergaan in een oogwenk van een deel van hun vrees verlost; Bovendien keren hun harten, die in de lucht hingen, weer terug naar wat ze eens waren geweest, alsof er een zware steen op de grond was gevallen. Niet langer hoeven zij bedacht te zijn op hun lot; verder geloven zij dat God niet langer holle woorden zal spreken. Omdat mensen zelfingenomen zijn, is er niemand die niet gelooft dat hij de grootste toewijding toont jegens God; daarom benadrukt God met opzet het woord ‘oprecht’ om betere resultaten te bereiken. Dit dient om de weg te bereiden en het fundament te leggen voor de volgende stap in Zijn werk.

Hoofdstuk 3

We leven niet meer in het Tijdperk van Genade, noch het tijdperk van barmhartigheid, maar het Tijdperk van het Koninkrijk, waarin het volk van God wordt geopenbaard, het tijdperk waarin God dingen rechtstreeks door goddelijkheid doet. Op deze manier, in dit hoofdstuk van Gods woorden, leidt God iedereen die Zijn woorden aanvaardt naar het spirituele rijk. In de eerste alinea maakt Hij vooraf deze voorbereidingen, en als iemand de kennis van Gods woorden bezit, zal hij of zij de wijnstok volgen om de meloen te verkrijgen en direct begrijpen wat God met Zijn volk wil bereiken. Vroeger werden mensen getest door de benaming ‘dienstdoeners’ te gebruiken en vandaag, nadat ze zijn onderworpen aan de beproeving, begint hun training officieel. Daar komt bij dat mensen een grotere kennis van Gods werk moeten hebben, gebaseerd op het fundament van de woorden in het verleden, en de woorden en de persoon, en de Geest en de persoon als een onafscheidelijk geheel moeten beschouwen – als één mond, één hart, één daad en één bron. Deze eis is de hoogste eis die God sinds de schepping van de mens heeft gesteld. Hieruit kan worden afgeleid dat God een deel van Zijn inspanningen aan Zijn volk wil besteden, dat Hij tekenen en wonderen voor ze wil doen, en, wat belangrijker is, dat Hij wenst dat alle mensen het geheel van Gods werk en woorden gehoorzamen. In één opzicht bevestigt God Zelf Zijn getuigenis, en in een ander opzicht heeft Hij eisen gesteld aan Zijn volk en heeft Hij Gods bestuurlijke decreten rechtstreeks aan de menigte uitgevaardigd: Daarom, omdat jullie mijn volk worden genoemd, zijn de dingen niet zoals ze vroeger waren; jullie moeten nota nemen van de uitspraken van mijn Geest en deze gehoorzamen, mijn werk op de voet volgen; jullie mogen mijn Geest en mijn vlees niet scheiden, want wij zijn onvervreemdbaar één en van nature onverdeeld. En om te voorkomen dat de mensen de vleesgeworden God negeren, wordt er wederom de nadruk gelegd op de woorden “want wij zijn onvervreemdbaar één en van nature onverdeeld”. Omdat een dergelijke nalatigheid eigen is aan het falen van de mens, wordt dit nogmaals vermeld in Gods bestuurlijke decreten. Vervolgens informeert God, zonder iets te verbergen, de mensen over de gevolgen als zij Gods bestuurlijke decreten beledigen door te zeggen: “zal verlies lijden en alleen kunnen drinken uit zijn eigen bittere beker”. Omdat de mens zwak is, wordt hij, na het horen van deze woorden, in zijn hart, vanzelf wat meer op zijn hoede voor God, want de ‘bittere beker’ is genoeg om mensen een tijdje te laten nadenken. Mensen hebben veel interpretaties van deze ‘bittere beker’ waarvan God spreekt: geoordeeld worden door woorden of uit het koninkrijk worden verdreven, of een tijdje geïsoleerd worden, of iemands vlees laten verderven door Satan en bezeten worden door boze geesten, of in de steek gelaten worden door de Geest van God, of iemands vlees komt ten einde en wordt naar de Hades verbannen. Deze interpretaties kunnen voortkomen uit het denken van de mensen, en dus zijn mensen in hun verbeelding niet in staat om verder te denken. Maar Gods gedachten zijn niet zoals die van de mens; dat wil zeggen, de ‘bittere beker’ verwijst naar geen van bovenstaande zaken, maar naar de omvang van de kennis van mensen over God, nadat Hij ze behandeld heeft. Om het duidelijker te zeggen, wanneer iemand eigenmachtig de Geest van God en Zijn woorden scheidt, of de woorden scheidt van de persoon, of de Geest en het vlees waarmee Hij zichzelf kleedt, dan is deze persoon niet alleen niet in staat om God te kennen aan Zijn woorden, maar als hij een beetje achterdochtig jegens God wordt, zal hij ook telkens verblind raken. Het is niet zoals mensen denken dat ze direct worden afgesneden; maar ze ondergaan eigenlijk geleidelijk de tuchtiging van God, wat wil zeggen dat ze grote catastrofes meemaken, en niemand met hen verenigbaar is, alsof ze bezeten zijn door boze geesten, en alsof ze als een kip zonder kop overal tegenaan lopen. Desondanks kunnen ze niet weg. In hun hart zijn de dingen onbeschrijfelijk moeilijk, alsof er onuitsprekelijk leed in hun hart is. Toch kunnen ze hun mond niet open doen en verkeren ze de hele dag in trance, niet in staat om God te voelen. Onder deze omstandigheden bedreigen Gods bestuurlijke decreten hen, zodat ze de kerk niet durven te verlaten ondanks het feit dat ze er geen vreugde aan beleven. Dit is wat een ‘interne en externe aanval’ wordt genoemd, en het is verschrikkelijk moeilijk voor mensen om dit te ondergaan. Wat hier is gezegd, is anders dan de opvattingen van mensen en dat is omdat de mensen onder die omstandigheden, nog steeds God weten te zoeken, en dit gebeurt wanneer God Zich van hen afkeert. Nog belangrijker is het dat ze, net als een ongelovige, totaal niet in staat zijn om Gods aanwezigheid te voelen. God redt dergelijke mensen niet meteen; wanneer hun bittere beker is geleegd, breekt het moment van hun laatste dag aan. Maar nu zijn ze nog steeds op zoek naar Gods wil, willen ze nog een beetje meer genieten – maar deze tijd is anders dan het verleden, tenzij er bijzondere omstandigheden zijn.

Hierna verklaart God ook de positieve aspecten voor iedereen, en dus ontvangen ze opnieuw het leven. In het verleden zei God namelijk dat de dienstdoeners geen leven hadden, maar nu spreekt God plotseling over ‘het leven dat in hen besloten ligt’. Alleen door te praten over het leven weten mensen dat het leven van God nog steeds in hen kan zijn. Op deze manier groeit hun liefde voor God meermaals en krijgen ze een grotere kennis van Gods liefde en genade. Daarom hebben alle mensen berouw over hun eerdere fouten na het horen van deze woorden en vergieten ze stiekem tranen van berouw. De meesten nemen ook stil het besluit dat ze God tevreden moeten stellen. Soms boren Gods woorden zich tot in het diepst van de harten van mensen, waardoor het moeilijk wordt voor mensen om ze te accepteren en vrede te vinden. Soms zijn Gods woorden oprecht en eerlijk en warmen ze de harten van mensen, zodat als mensen ze hebben gelezen, het is alsof een lam zijn moeder weerziet na vele jaren verdwaald te zijn geweest. Tranen wellen op in hun ogen, ze worden overweldigd door emotie en verlangen ernaar om zich in Gods omhelzing te storten, ze zijn verscheurd door hun gesnik en laten de onbeschrijfelijke pijn die ze al vele jaren in hun hart voelen los om hun trouw aan God te tonen. Door het aantal testmaanden zijn ze een beetje overgevoelig geworden, alsof ze net een zenuwinzinking hebben opgelopen, als een al jaren bedlegerige invalide. Om hen onvermurwbaar te maken in hun geloof in Gods woorden, benadrukt God vaak de volgende woorden: “Om de volgende stap van mijn werk soepel en ongehinderd te laten verlopen, gebruik ik de loutering van woorden om allen in mijn huis te testen.” Hier zegt God: “om allen in mijn huis te testen”; wanneer dit nauwkeurig wordt gelezen zien we dat, wanneer mensen als dienstdoeners optreden, het nog steeds mensen in Gods huis zijn. Bovendien benadrukken deze woorden Gods waarachtigheid ten opzichte van de titel ‘volk van God’, waardoor mensen enigermate opgelucht zijn in hun hart. En waarom wijst God dus herhaaldelijk op de vele manifestaties in mensen nadat ze Gods woorden hebben gelezen, of wanneer de titel ‘volk van God’ nog moet worden bekendgemaakt? Is het alleen om te laten zien dat God de God is die diep in het hart van de mens kijkt? Dit is slechts een deel van de reden en deze is hier slechts van ondergeschikt belang. God doet dat om alle mensen volkomen te overtuigen, zodat iedereen uit Gods woorden weet wat zijn eigen tekortkomingen zijn en weet wat zijn vorige gebreken waren met betrekking tot het leven en, belangrijker nog, om de basis te leggen voor de volgende stap van het werk. Mensen kunnen er alleen naar streven om God te kennen en naar emulatie van God te streven op basis van zelfkennis. Door deze woorden veranderen mensen van negatief en passief naar positief en proactief, en hierdoor kan het tweede deel van Gods werk wortel schieten. Je zou kunnen zeggen dat, met deze stap van het werk als fundament, het tweede deel van Gods werk een makkelijk karweitje wordt wat slechts minimale inspanning vereist. Wanneer mensen op deze manier het verdriet uit hun hart verdrijven en positief en proactief worden, gebruikt God deze gelegenheid zo goed mogelijk om andere eisen aan Zijn volk te stellen: “Mijn woorden worden op elk moment en elke plaats vrijgegeven en uitgedrukt, en daarom moeten jullie jezelf ook altijd voor mij kennen. Want vandaag is tenslotte niet zoals vroeger, en je kunt niet meer bereiken wat je wilt. In plaats daarvan moet je, onder de leiding van mijn woorden, in staat zijn om je lichaam te onderwerpen; je moet mijn woorden gebruiken als je steunpilaar, en je mag niet roekeloos handelen.” Hierin benadrukt God in de eerste plaats ‘mijn woorden’; ook in het verleden verwees hij vaak naar ‘mijn woorden’, en daarom zal iedereen er vanzelf wel aandacht aan schenken. Zo wordt de kern van de volgende stap van Gods werk aangegeven: alle mensen moeten hun aandacht richten op Gods woorden en mogen geen andere liefdes hebben. Allen moeten de woorden koesteren die door Gods mond worden gesproken en die niet licht opnemen. Daarmee komen de eerdere omstandigheden in de kerk ten einde, wanneer één persoon Gods woorden zou lezen en velen amen zouden zeggen en gehoorzamen. In die tijd kenden mensen de woorden van God niet, maar beschouwden ze als een wapen waarmee ze zichzelf konden verdedigen. Om dit te keren, stelde God op aarde nieuwe, hogere eisen aan de mens. Om te voorkomen dat mensen negatief en passief worden na het zien van Gods hoge normen en strenge eisen, moedigt God mensen vaak aan door te zeggen: “Nu het zo ver is gekomen, hoeven jullie je niet zo bedroefd en spijtig te voelen over je daden en acties uit het verleden. Mijn grootmoedigheid is zo grenzeloos als de zeeën en de lucht – hoe kunnen de capaciteiten van de mens en zijn kennis van mij, mij niet even vertrouwd zijn als de palm van mijn eigen hand?” Deze oprechte en eerlijke woorden openen plotseling de geest van mensen en nemen hen onmiddellijk mee van wanhoop naar de liefde voor God, naar positief en proactief, want God spreekt door de zwakte in de harten van mensen aan te pakken. Zonder zich ervan bewust te zijn, voelen mensen zich altijd beschaamd voor God vanwege hun eerdere daden, en betuigen ze steeds weer spijt. Daarom openbaart God deze woorden heel natuurlijk en normaal, zodat mensen niet het gevoel hebben dat Gods woorden stijf en saai zijn, maar zowel streng als zacht, en levendig en levensecht.

Vanaf de schepping tot op de dag van vandaag heeft God vanuit de spirituele wereld alles in stilte geregeld voor de mens, en de waarheid van de spirituele wereld nooit voor de mens beschreven. Maar vandaag geeft God plotseling een overzicht van het gevecht dat er geleverd wordt, wat natuurlijk mensen op hun hoofd laat krabben, en waardoor hun gevoel groeit dat God diep en onpeilbaar is, en het nog moeilijker maakt voor hen om de bron van Gods woorden te vinden. Men kan zeggen dat de strijdbare staat van de spirituele wereld alle mensen in de geest brengt. Dit is het eerste cruciale deel van het werk van de toekomst en is de aanwijzing waardoor mensen het spirituele rijk kunnen betreden. Hieruit kan worden afgeleid dat de volgende stap van Gods werk voornamelijk gericht is op de geest, met als voornaamste doel om alle mensen meer kennis bij te brengen van de wonderbaarlijke daden van de Geest van God in het vlees, en aldus al diegenen die loyaal zijn aan God een grotere kennis bij te brengen over de dwaasheid en van de aard van Satan. Hoewel ze niet in het spirituele rijk geboren zijn, hebben ze het gevoel dat ze Satan hebben aanschouwd. Zodra ze dit gevoel hebben, heeft God onmiddellijk een andere manier van spreken. Zodra mensen eenmaal deze manier van denken hebben bereikt, vraagt God: “Waarom train ik jullie met zoveel urgentie? Waarom vertel ik jullie de feiten van de spirituele wereld? Waarom herinner ik jullie eraan, en vermaan jullie keer op keer?” Enzovoort – een hele reeks vragen die veel vragen oproepen in de geest van mensen: waarom spreekt God op deze toon? Waarom spreekt Hij over de zaken van de spirituele wereld, en niet over Zijn eisen aan mensen in de tijd van de stichting van de kerk? Waarom slaat God niet toe in de opvattingen van mensen door mysteries te onthullen? Gewoon door een beetje meer na te denken, verwerven mensen een beetje kennis van de stappen van Gods werk. Daardoor ontstaat er in hen een echt gevoel van afkeer van Satan wanneer zij in de toekomst verleidingen tegenkomen. En zelfs wanneer zij in de toekomst beproevingen ondergaan, zullen zij God nog steeds kennen en Satan dieper verafschuwen, en aldus Satan vervloeken.

Uiteindelijk wordt de wil van God volledig aan de mens geopenbaard: “Waardoor elk van mijn woorden wortel kan schieten, kan bloeien en vrucht kan dragen in je geest en, nog belangrijker, meer vrucht kan dragen. Dat is omdat ik niet om heldere, weelderige bloemen vraag, maar om overvloedig fruit, fruit dat zijn rijpheid niet verliest.” Van Gods herhaalde eisen aan Zijn volk is dit de meest uitgebreide. Het is de kern, en wordt op een eenvoudige manier naar voren gebracht. Ik ben overgestapt van werken in normale menselijkheid naar werken in volledige goddelijkheid; zo was het in het verleden met mijn gewone woorden niet nodig om verdere uitleg te geven en waren de meeste mensen in staat de betekenis van mijn woorden te begrijpen. Als gevolg hoefden mensen toen alleen maar mijn woorden te kennen en in staat te zijn om over de werkelijkheid te praten. Deze stap is echter totaal anders. Mijn goddelijkheid heeft het volledig overgenomen en laat geen ruimte voor de menselijkheid om een rol te spelen. Dus als de mensen van mijn volk de ware betekenis van mijn woorden willen begrijpen, hebben ze er de grootste moeite mee. Alleen door mijn uitspraken kunnen ze verlichting en illuminatie bereiken, en als het niet via dit kanaal is, zijn alle gedachten om het doel van mijn woorden te begrijpen slechts nutteloze dagdromen. Wanneer alle mensen een grotere kennis van mij hebben na het aanvaarden van mijn uitspraken breekt de tijd aan dat mijn volk mij naleeft, de tijd waarin mijn werk in het vlees is voltooid, en de tijd dat mijn goddelijkheid volledig in het vlees wordt nageleefd. Op dit moment zullen alle mensen mij in het vlees kennen en echt kunnen zeggen dat God in het vlees verschijnt, en dit zal de vrucht zijn. Dit is verder bewijs dat God de stichting van de kerk beu is, dat wil zeggen: “Hoewel de bloemen in een broeikas even ontelbaar zijn als de sterren en heel de bewonderende menigte trekken, worden ze, als ze eenmaal zijn verwelkt, zo gehavend als de bedrieglijke plannen van Satan en toont niemand enige interesse in ze.” Hoewel God ook persoonlijk heeft gewerkt in de tijd van de stichting van de kerk, omdat Hij de God is die altijd nieuw is en nooit oud, heeft Hij geen heimwee naar zaken van het verleden. Om te voorkomen dat mensen terugdenken aan het verleden, gebruikte Hij de woorden ‘zo gehavend als de bedrieglijke plannen van Satan’, wat aantoont dat God zich niet aan de leer vasthoudt. Sommige mensen kunnen de wil van God verkeerd interpreteren en vragen: aangezien het werk door God zelf is gedaan, waarom zei Hij dan: “als de bloemen eenmaal verwelkt zijn, toont niemand enige interesse in ze”? Deze woorden geven mensen een openbaring. Het belangrijkste is dat ze alle mensen een nieuw, en correct, startpunt geven; pas dan zullen ze in staat zijn Gods wil te vervullen. Uiteindelijk zal het volk van God in staat zijn om God ware, ongedwongen lof te geven, die uit hun hart komt. Dit zit in de kern van Gods 6.000-jarige managementplan. Dat wil zeggen, het is de kristallisatie van dit 6.000-jarige managementplan: alle mensen het belang van Gods incarnatie laten kennen, hen in de praktijk laten weten dat God vlees wordt, dat wil zeggen, de daden van God in het vlees laten kennen, zodat zij de vage God ontkennen, en de God kennen die van vandaag en ook gisteren is, en meer nog van morgen, die echt en werkelijk bestaat van eeuwigheid tot eeuwigheid. Alleen dan zal God rust krijgen!

Hoofdstuk 4

Om te voorkomen dat iedereen naast zijn schoenen gaat lopen en gaat overdrijven na zijn overgang van negatief naar positief, geeft God hun in het laatste hoofdstuk van Zijn uitspraak, na gesproken te hebben over de hoogste eisen die Hij aan Zijn volk stelt – nadat God mensen heeft verteld wat Zijn wil in deze fase van Zijn managementplan is – de gelegenheid om over Zijn woorden na te denken, om hen te helpen hun keuze te maken om Gods wil uiteindelijk te vervullen. Wanneer de omstandigheden van mensen positief zijn, begint God hun onmiddellijk vragen te stellen over de andere kant van de zaak. Hij stelt een reeks vragen die voor mensen moeilijk te begrijpen zijn: “Was jullie liefde voor mij bezoedeld door onzuiverheid? Was jullie trouw aan mij zuiver en oprecht? Was jullie kennis van mij waarachtig? Hoe groot was de plaats die ik in jullie harten innam?” Enzovoort. Met uitzondering van twee berispingen, bestaat de eerste helft van deze paragraaf helemaal uit vragen. Vooral “Hebben mijn uitspraken jullie achilleshiel geraakt?” is een zeer gepast vraag, het is er een die bij mensen werkelijk de geheimste dingen in de diepten van hun hart raakt, waardoor ze zich onbewust afvragen: Ben ik werkelijk trouw in mijn liefde voor God? Onbewust, van binnen, herinneren mensen zich hun eerdere ervaringen tijdens het dienen: ze werden verteerd door zelf-vergiffenis, eigendunk, eigenbelang, zelf-voldoening, welbehagen en trots. Het waren net grote vissen die in een net gevangen waren – nadat ze in het net gevallen waren, was het voor hun niet gemakkelijk om zichzelf te bevrijden. Voorts waren ze vaak onbeheerst, ze bedrogen regelmatig Gods normale menselijkheid en stelden zichzelf voorop bij alles wat ze deden. Voordat ze ‘dienstdoeners’ werden genoemd, waren het net pasgeboren tijgerwelpen, vol energie. Hoewel ze hun aandacht wel enigszins op het leven focusten, deden ze dingen soms alleen voor de vorm; als een slaaf hadden ze alleen oppervlakkige aandacht voor God. In de tijd dat ze als dienstdoeners onthuld werden, waren ze negatief, ze bleven achter, ze waren vervuld van droefheid, ze beklaagden zich over God, ze lieten hun hoofd verslagen hangen, enzovoort. Elke stap van hun eigen geweldige, aangrijpende verhalen hangt nog in hun hoofd. Ze hebben zelfs moeite met slapen en overdag zijn ze verdwaasd. Ze lijken voor een tweede keer door God verstoten te zijn, ze zijn in Hades gevallen en niet in staat te ontsnappen. Terwijl God in de eerste paragraaf alleen maar een paar moeilijke vragen heeft gesteld die, als ze nauwkeurig worden gelezen, laten zien dat het vragen stellen geen doel op zich is, Gods streven is groter; de vragen hebben een diepere betekenis, die preciezer uitgelegd moet worden.

Waarom heeft God eens gezegd dat vandaag tenslotte vandaag is, en dat nostalgie geen zin heeft, omdat gisteren al voorbij is – maar stelt Hij hier in de eerste zin vragen aan de mensen en laat Hij hen terugdenken aan het verleden? Denk daar eens over na: Waarom vraagt God de mensen om niet nostalgisch te zijn over het verleden, maar ook om eraan terug te denken? Is er misschien sprake van een vergissing in Gods woorden? Zou de bron van deze woorden het mis kunnen hebben? Natuurlijk stellen zij die geen aandacht schenken aan Gods woorden zulke diepzinnige vragen niet. Maar vooralsnog is het niet nodig hierover te spreken. Laat ik eerst het ‘waarom’ hierboven uitleggen. Uiteraard is iedereen zich ervan bewust dat God heeft gezegd dat Hij geen loze woorden spreekt. Als Gods mond woorden vormt, hebben die een doel en een betekenis – en dat raakt aan de essentie van deze kwestie. De grootste tekortkoming van mensen is hun onvermogen om hun kwaadaardige manieren te veranderen en de hardnekkigheid van hun oude natuur. Om mensen de gelegenheid te geven zichzelf beter en realistischer te kennen, laat God hen eerst terugdenken aan het verleden, zodat ze dieper op zichzelf kunnen reflecteren en op die manier leren dat geen enkel van Gods woorden loos is, dat al Gods woorden in verschillende mensen tot verschillende mate vervuld worden. De manier waarop God in het verleden mensen behandelde, voorzag hen van een klein beetje kennis over God en maakte hun oprechtheid jegens God wat meer welgemeend. Het woord ‘God’ neemt bij mensen en hun hart slechts 0,1 procent in. Dat dit bereikt is, laat zien dat God een geweldige hoeveelheid verlossing uitgevoerd heeft. Je kunt stellen dat God zo veel gepresteerd heeft bij deze groep mensen – een groep die door de grote rode draak uitgebuit wordt en door Satan is bezeten – dat ze niet durven doen waar ze zin in hebben. Dat is omdat het onmogelijk is dat God honderd procent van de harten bezet van hen die door Satan bezeten zijn geweest. Om de kennis van de mensen over God tijdens de volgende stap te vermeerderen, vergelijkt God de omstandigheden van de dienstdoeners uit het verleden met die van Gods volk van nu, hij schept een duidelijk contrast dat het gevoel van schaamte bij de mensen vergroot. Precies zoals God zei: “jullie kunnen jullie schaamte nergens verbergen”.

Waarom zei ik dat voor God het vragen stellen geen doel op zich is? Nauwkeurige lezing van het begin tot eind laat zien dat hoewel de vragen die God stelt doordringend zijn, ze allemaal gaan over in hoeverre mensen loyaal zijn aan God en hoeveel kennis ze van Hem hebben; met andere woorden, ze vragen naar de werkelijke omstandigheden van de mensen, die jammerlijk zijn en waarover ze niet graag openheid geven. Dit laat zien dat het gestalte van de mensen ondermaats is, dat hun kennis over God te oppervlakkig, hun trouw aan Hem te bezoedeld en onzuiver is. Zoals God al zei, bijna alle mensen vissen in troebele wateren en ze zijn er alleen maar om de cijfers te verfraaien. Wanneer God zegt “Geloven jullie waarachtig dat jullie ongeschikt zijn om mijn volk te zijn?”, is de werkelijke betekenis van deze woorden dat geen enkel volk geschikt is om Gods volk te zijn. Maar om een groter effect te bereiken, gebruikt God de methode van het vragen stellen. Deze methode is veel effectiever dan de woorden uit het verleden, die mensen onbarmhartig aanvielen, op mensen inhakten en hen doodden, tot aan het doorboren van hun hart aan toe. Stel dat God regelrecht iets saais en flauws had gezegd als ‘Jullie zijn niet trouw aan mij, en jullie trouw is bezoedeld, voor mij is er geen absolute plek in jullie hart … Ik zal jullie geen plek laten om je voor jezelf te verbergen, want geen van jullie is goed genoeg om mijn volk te zijn.’ Je kunt de twee vergelijken: Inhoudelijk zijn ze hetzelfde, maar de toon is anders. Het gebruik van vragen is veel effectiever. En dus gebruikt de wijze God de eerste manier, waaruit blijkt hoe kunstig Hij spreekt. Dit is voor de mens niet haalbaar en dus is het niet verwonderlijk dat God zei: “Mensen zijn slechts gereedschappen die ik gebruik, het enige verschil is dat sommigen laaghartig zijn en anderen kostbaar.”

Lees verder. Gods woorden komen in hoog tempo, de mensen krijgen nauwelijks de kans om adem te halen, want God maakt het de mens zeker niet gemakkelijk. Wanneer mensen de grootste spijt voelen, waarschuwt Hij hen: “Als jullie je totaal niet bewust zijn van de bovenstaande vragen, dan laat dit zien dat je in troebel water aan het vissen bent, dat je alleen maar aanwezig bent om de cijfers te verfraaien, en op het door mij gekozen moment zul je zeker worden verstoten en voor de tweede keer in de bodemloze afgrond worden geslagen. Dit zijn mijn woorden van waarschuwing, en eenieder die ze te licht opvat zal door mijn oordeel geveld worden en op de aangewezen tijd tegen rampspoed aanlopen.” Wanneer ze zulke woorden lezen, denken mensen onwillekeurig terug aan toen ze in de bodemloze afgrond geworpen waren: bedreigd door een catastrofe, geregeerd door Gods bestuurlijke decreten, hun eigen einde nabij, hadden ze zich lange tijd ongelukkig, depressief en ongemakkelijk gevoeld, niet in staat om met wie dan ook over hun droefgeestigheid te praten – in vergelijking daarmee was het beter om hun vlees gezuiverd te krijgen … Terwijl ze dit denken, kunnen ze er niets aan doen dat ze zich ongelukkig voelen. Denkend aan hoe ze in het verleden waren, hoe ze nu zijn en hoe ze morgen zullen zijn, neemt de droefheid in hun hart toe, onbewust beginnen ze te beven en op die manier gaan ze Gods bestuurlijke decreten nog meer vrezen. Als ze bedenken dat de term ‘Gods volk’ ook een zegswijze kan zijn, zal de blijdschap in hun hart onmiddellijk veranderen in ongelukkigheid. Want God gebruikt hun grote zwakte om hen te raken, en op dit punt begint hij met de volgende stap van Zijn werk, waarbij Hij de geest van de mensen telkens uitdaagt, ze steeds meer het gevoel geeft dat Gods daden ondoorgrondelijk zijn, dat God onbereikbaar is, dat God heilig en puur is, en dat ze niet geschikt zijn om deel uit te maken van Gods volk. Het gevolg is dat ze twee keer zo goed hun best doen om zichzelf te verbeteren, bang zijn om achterop te raken.

Daarna gaat God verder met Zijn nieuwe plan, om de mensen een les te leren, zichzelf beter te laten kennen, God te vereren en God te vrezen: “Vanaf het moment van de schepping tot op heden zijn veel mensen ongehoorzaam geweest aan mijn woorden en op die manier verwijderd en verstoten uit mijn stroom van herstel; uiteindelijk sterven hun lichamen en worden hun geesten in Hades geworpen, en tot op de dag van vandaag ondergaan ze een verschrikkelijke straf. Veel mensen hebben mijn woorden gevolgd, maar ze zijn tegen mijn verlichting en mijn illuminatie in gegaan … en sommige …” Dit zijn werkelijke voorbeelden. Met deze woorden geeft God niet alleen aan al Gods mensen een echte waarschuwing zodat ze bekend worden met Gods daden door de eeuwen heen, maar ook een indirecte beschrijving van een gedeelte van wat zich afspeelt in de spirituele wereld. Dit zorgt ervoor dat mensen weten dat er niets goeds kan voortkomen uit hun ongehoorzaamheid aan God. Ze zullen een eeuwigdurend teken van schaamte vormen en ze zullen de belichaming worden van Satan, een kopie van Satan. In Gods hart is dit betekenisaspect minder van belang, want alleen al door deze woorden zijn mensen gaan beven en zich verloren gaan voelen. Het positieve hiervan is dat, terwijl de mensen van angst beven, ze ook wat details over de spirituele wereld meekrijgen – maar slechts een paar, dus daar moet ik ook wat over uitleggen. Vanaf de poort van de spirituele wereld is te zien dat er allerlei verschillende soorten geesten zijn. Sommige bevinden zich echter in Hades, sommige in de hel, sommige in het meer van vuur en sommige in de bodemloze afgrond. Ik moet hier nog iets aan toevoegen. Oppervlakkig bekeken kunnen deze geesten ingedeeld worden naar plaats; maar nader bekeken ondergaan sommige rechtstreekse tuchtiging van God en zijn andere geknecht door Satan, die door God gebruikt wordt. Om nog specifieker te zijn, hun tuchtiging verschilt naar gelang de ernst van hun omstandigheden. Laat me op dit punt nog wat extra uitleg geven. Zij die rechtstreekse tuchtiging door Gods hand ondergaan, hebben op aarde geen geest, hetgeen betekent dat ze geen kans hebben om herboren te worden. De geesten onder het domein van Satan – de vijanden over wie God spreekt als Hij zegt “ze zijn mijn vijanden geworden” – zijn verbonden met aardse zaken. De verschillende kwade geesten op aarde zijn allemaal de vijanden van God, de dienaars van Satan, en de reden voor hun bestaan[a] is dat zij dienen als contrast voor Gods daden. Zodoende zegt God: “Deze mensen zijn niet alleen gevangen genomen door Satan, maar zijn eeuwige zondaars en mijn vijanden geworden, en zij keren zich lijnrecht tegen mij.” Vervolgens vertelt God de mensen over het einde van dit soort geesten: “Zulke mensen onderwerp ik aan mijn oordeel op het hoogtepunt van mijn toorn.” God verduidelijkt ook hun huidige omstandigheden: “zij zijn vandaag nog steeds blind, zitten nog steeds in hun donkere kerkers”.

Om mensen te laten zien hoe waar Gods woorden zijn, gebruikt God een werkelijk voorbeeld als bewijs (het geval van Paulus waarover Hij spreekt), zodat zijn waarschuwing diepere indruk maakt op de mensen. Om te voorkomen dat mensen wat Hij over Paulus zegt, als een verhaal opvatten, en om te voorkomen dat ze zichzelf beschouwen als toeschouwers – en bovendien om tegen te gaan dat ze gaan lopen snoeven over dingen die ze van God hebben geleerd die duizenden jaren geleden zijn gebeurd, concentreert God zich niet op Paulus’ ervaringen gedurende zijn leven. In plaats daarvan focust God op de gevolgen en het einde voor Paulus, de reden dat Paulus zich tegen God verzette, en hoe hij uiteindelijk terechtkwam. Waar God op focust en de nadruk op legt, is dat Hij Paulus aan het einde de heerlijke hoop ontzegt en diens situatie in het spirituele rijk direct blootlegt: “Paulus wordt rechtstreeks door God getuchtigd.” Omdat mensen verdoofd zijn en niet in staat ook maar iets van Gods woorden te begrijpen, voegt God een uitleg toe (het volgende deel van de uitspraak) en begint Hij over de kwestie op een ander gebied te spreken: “wie mij ook tegenwerkt (door niet alleen mijn vleselijke persoon te betwisten maar wat belangrijker is, mijn woorden en mijn Geest – ofwel mijn goddelijkheid), zal mijn oordeel in zijn vlees ontvangen”. Hoewel het op het eerste gezicht lijkt alsof deze woorden geen verband hebben met wat erboven staat en er geen enkele correlatie tussen beide lijkt te bestaan, is er geen reden tot paniek: God heeft Zijn eigen doelen; door de simpele formulering “bovenstaand voorbeeld bewijst dit” worden twee ogenschijnlijk ongerelateerde kwesties op organische wijze met elkaar verbonden – en dat is de vernuftigheid van Gods woorden. Op die manier raken mensen verlicht door het relaas over Paulus en zo wordt hun streven om God te kennen vergroot door het verband tussen de tekst erboven en eronder, door middel van de les van Paulus, hetgeen precies het effect is wat God beoogde met de woorden die hij sprak. Daarna spreekt God enkele woorden die hulp en verlichting bieden voor de intrede in het leven van de mensen. Daar hoef ik niet op in te gaan. Je zult merken dat ze gemakkelijk te begrijpen zijn. Wat ik wel moet uitleggen, is wanneer God zegt: “Toen ik in normale menselijkheid werkte, hadden de meeste mensen zich al gemeten tegen mijn toorn en majesteit, en wisten al een beetje van mijn wijsheid en gezindheid af. Vandaag spreek en handel ik regelrecht in goddelijkheid, en zijn er nog steeds mensen die mijn toorn en oordeel met eigen ogen zullen zien; bovendien is het grootste werk van het tweede gedeelte van het tijdperk van oordeel, mijn volk rechtstreeks bewust te maken van mijn daden in het vlees, en jullie allemaal mijn gezindheid rechtstreeks te laten zien.” Deze paar woorden ronden Gods werk in normale menselijkheid af en zijn het officiële begin van Gods werk in het tijdperk van oordeel, dat wordt uitgevoerd in goddelijkheid en het einde van een deel van de mensen voorspelt. Dit is een goed moment om uit te leggen dat God de mensen niet verteld had dat dit het tweede deel van het tijdperk van oordeel was, toen ze Gods volk werden. Nee, pas nadat Hij heeft verteld over Gods wil, de doelen die God wenst te bereiken in deze periode en over Gods laatste stap in het werk op aarde, legt Hij uit dat dit het tweede deel van het tijdperk van oordeel is. Vanzelfsprekend zit ook hier Gods wijsheid in. Wanneer mensen nog maar net opgestaan zijn van hun ziekbed bekommeren ze zich er alleen maar om of ze zullen sterven of niet, of hun ziekte uit hen verdreven kan worden of niet. Ze letten er niet op of ze aankomen, en ook niet of ze de juiste kleren aantrekken. Dat is de reden dat God pas als mensen volkomen geloven dat ze deel uitmaken van Gods volk, over Zijn vereisten spreekt, stap voor stap, en de mensen vertelt in welk tijdperk ze zich bevinden. Omdat het een paar dagen duurt voordat mensen na hun herstel de energie hebben om zich te concentreren op de stappen van Gods management, is dit de beste tijd om het aan hen te vertellen. Pas als ze het eenmaal begrepen hebben, beginnen de mensen met analyseren: aangezien dit het tweede deel van het tijdperk van oordeel is, zijn Gods eisen strenger geworden en ben ik deel gaan uitmaken van Gods volk. Het is juist om op die manier te analyseren, voor de mens is dat haalbaar en dus gebruikt God deze manier van spreken.

Wanneer mensen een beetje begrip hebben, gaat God opnieuw het spirituele rijk binnen om te spreken en lopen ze opnieuw in de hinderlaag. Tijdens deze reeksen met vragen, krabt iedereen zich achter de oren, is verward, weet niet waar Gods wil ligt, weet niet op welke van Gods vragen antwoord te geven en weet bovendien niet in welke taal Gods vragen te beantwoorden. Ze vragen zich af of ze moeten lachen of huilen. Voor mensen lijken deze woorden alsof ze wellicht zeer diepgaande mysteries bevatten – maar eigenlijk is het precies het tegenovergestelde. Ik kan hier net zo goed een beetje uitleg over geven. Het zal je hersens even rust gunnen, je zult het gevoel hebben[b] dat het iets eenvoudigs is, waarover je niet diep hoeft na te denken. In feite is het zo dat hoewel er veel woorden staan, ze maar één doel van God hebben: door middel van deze vragen de trouw van de mensen verkrijgen. Maar het is niet wenselijk om dit rechtstreeks te zeggen en dus maakt God opnieuw gebruik van vragen. De toon is echter bijzonder zacht, zeer in tegenstelling tot die in het begin. Hoewel ze door God ondervraagd worden, brengt dit verschil de mensen een zekere mate van opluchting. Je zou elke vraag apart kunnen lezen; er werd toch in het verleden al vaak naar verwezen? Deze paar eenvoudige vragen hebben een rijke inhoud. Sommige zijn een beschrijving van de mentaliteit van mensen: “Zijn jullie bereid te genieten van een leven op aarde dat vergelijkbaar is met dat in de hemel?” Sommige zijn een ‘strijders-eed’ van mensen aan God: “Zijn jullie werkelijk in staat jezelf toe te staan door mij ter dood gebracht te worden en door mij geleid te worden als schapen?” En sommige zijn de eisen die God aan de mens stelt: “Als ik niet rechtstreeks sprak, zou je dan alles om je heen kunnen laten vallen en jezelf toestaan om door mij gebruikt te worden? Is dat niet de werkelijkheid die ik vereis? […]” Of Gods aansporingen en geruststellingen voor de mens: “Toch vraag ik dat jullie niet langer bezwaard worden door twijfels, dat jullie het voortouw nemen bij jullie intrede en de meest fundamentele diepgang van mijn woorden vatten. Hierdoor wordt voorkomen dat jullie mijn woorden verkeerd begrijpen, het jullie onduidelijk is wat ik bedoel, en aldus mijn bestuurlijke decreten overtreden.” Tenslotte spreekt God over de hoop die Hij voor de mens koestert: “Ik hoop dat jullie mijn bedoelingen voor jullie in mijn woorden vatten. Denk niet meer aan jullie eigen vooruitzichten, en handel naar wat jullie ten overstaan van mij besloten hebben: dat allen aan de genade van God overgeleverd moeten zijn.” De laatste vraag heeft een diepe betekenis. Hij nodigt uit tot nadenken, laat een indruk achter in het hart van de mensen en is moeilijk te vergeten, hij blijft doorlopend in hun oren rondzingen als de nagalm van een bel …

Bovenstaande woorden zijn enige uitleg die jij kunt gebruiken als referentie.

Voetnoten:

a. In de oorspronkelijke tekst bevat niet de zinsnede ‘hun bestaan’.

b. In de oorspronkelijke tekst bevat niet de zinsnede ‘zult het gevoel hebben’.

Hoofdstuk 5

Wanneer God aan mensen eisen stelt die ze maar moeilijk uit kunnen leggen, en wanneer Zijn woorden het mensenhart direct treffen en mensen hun oprechte hart met vreugde aan Hem overgeven, dan geeft God hun de kans om na te denken, een besluit te nemen en een pad te zoeken om ze in praktijk te brengen. Zo zullen allen die Zijn volk zijn hun hele wezen wederom, met gebalde vuisten van vastberadenheid, aan God overgeven. Sommigen stellen misschien een plan en een dagelijks schema op wanneer ze zich voorbereiden om hard aan de slag te gaan. Zo wijden ze een deel van hun energie toe aan het managementplan van God om dit plan eer aan te doen en de voltooiing ervan te versnellen. En juist op het ogenblik dat mensen deze mentaliteit koesteren en deze dingen nauwgezet in gedachten houden terwijl ze met hun taken bezig zijn, terwijl ze praten en terwijl ze werken, begint God weer te spreken: “De stem van mijn Geest is een uitdrukking van mijn gehele gezindheid. Begrijpen jullie dat?” Hoe vastberadener mensen zijn, des te wanhopiger zij ernaar verlangen om Gods wil te kennen en des te vuriger zij ernaar verlangen dat God eisen aan hen stelt. Daarom geeft God mensen dan ook wat ze willen, Hij neemt deze gelegenheid te baat om Zijn woorden, die Hij reeds lang klaar heeft staan, over te brengen in het diepst van hun wezen. Hoewel deze woorden wat hard of nors kunnen overkomen, zijn ze voor de mensheid weergaloos zoet. Hun harten bloeien meteen op van vreugde, alsof de mensheid in de hemel was of naar een ander rijk was overgebracht, een heus paradijs van de verbeelding, waar de zaken van de buitenwereld zich niet langer aan de mensheid opdringen. Om te voorkomen dat mensen vanuit de buitenkant spreken en handelen, zoals ze in het verleden plachten te doen, en zo geen goede wortels ontwikkelen, past God Zijn manier van spreken nog steeds aan hun psychologische toestand aan zodra mensen het verlangen van hun hart vervuld hebben gekregen, en zich bovendien voorbereiden om met passie en enthousiasme aan de slag te gaan. Hij maakt dan ook zonder enige schroom en terughoudendheid korte metten met de ijver en religieuze poespas in hun hart. Zoals God heeft gezegd: “Hebben jullie het belang hiervan werkelijk ingezien?” Voor of na het moment waarop een menselijk wezen zich iets vast heeft voorgenomen, vindt hij het niet heel belangrijk om God te kennen in Zijn daden of in Zijn woorden, maar blijft hij zich het volgende afvragen: wat kan ik voor God doen? Daar draait het om! Daarom zegt God: “En jullie wagen het om jezelf in mijn gezicht mijn volk te noemen – jullie hebben geen schaamte, laat staan enig verstand!” Zodra God deze woorden heeft gesproken, raken mensen er meteen van doordrongen. Alsof ze een elektrische schok krijgen, trekken ze hun handen snel terug naar de veiligheid van hun boezem en zijn ze ontzettend bang om Gods toorn opnieuw uit te lokken. Daarnaast heeft God ook gezegd: “Mensen zoals jullie worden vroeg of laat uit mijn huis verstoten. Doe je bij mij niet voor als de oude soldaat, in de mening dat je standvastig bent geweest in getuigenis voor mij!” Bij het horen van zulke woorden worden mensen nog banger, alsof ze een leeuw hebben gezien. Ze beseffen het drommels goed in hun hart. Ze willen enerzijds niet door de leeuw worden opgegeten terwijl ze aan de andere kant geen idee hebben hoe ze kunnen ontsnappen. Op dit moment verdwijnt het plan in het mensenhart volkomen en geheel zonder enig spoor na te laten. Door Gods woorden krijg ik het gevoel alsof ik elk aspect van de schandelijkheid van de mensheid kan zien: met gebogen hoofd en een verslagen houding, als een kandidaat die is gezakt voor het toelatingsexamen tot de universiteit. En hij had nog wel zulke verheven aspiraties zoals een gelukkig gezin, een rooskleurige toekomst en ga zo maar door – samen met de Vier Moderniseringen tegen het jaar 2000 – allemaal tot loze praat geworden, waardoor een denkbeeldig scenario in een sciencefictionfilm ontstaat. Dit is om passieve door actieve elementen te vervangen en mensen in hun passiviteit te laten opstaan op de plaats die God ze heeft toegewezen. Het is van uitzonderlijk belang dat mensen ontzettend bang zijn om deze benaming kwijt te raken. Ze klampen zich dan ook vast aan hun eigen ambtspenning alsof hun leven ervan afhangt, ontzettend bang dat iemand die zal proberen weg te grissen. Wanneer de mensheid in deze gemoedstoestand verkeert, maakt God Zich geen zorgen dat ze passief zullen worden. Dus verandert Hij overeenkomstig Zijn woorden van oordeel in woorden van verhoor. Niet alleen geeft Hij mensen een kans om op adem te komen, maar ook een kans om de aspiraties die ze voorheen hadden voor de toekomst onder de loep te nemen: alles wat ongeschikt is, kan aangepast worden. God is namelijk nog niet met Zijn werk begonnen – dat is een geluk bij een ongeluk – en bovendien veroordeelt Hij ze niet. Dus ik zal Hem al mijn toewijding blijven geven!

Vervolgens moet je Gods woorden ook niet uit vrees aan de kant zetten. Kijk of God soms nieuwe eisen heeft. Je komt dan vast de volgende eis tegen: “Voortaan moet je de realiteit van de praktijk binnengaan. Alleen maar je kaken op en neer bewegen, zoals je vroeger hebt gedaan, brengt je nergens meer.” Hierin is eveneens Gods wijsheid kenbaar. God heeft Zijn eigen getuigenis altijd beschermd. Wanneer de realiteit van de woorden uit het verleden tot een einde is gekomen, is helemaal niemand in staat om zich de kennis van “de realiteit van de praktijk” voor te stellen. Dit is voldoende om de waarheid aan te tonen van wat God zei: “Ik neem het werk Zelf ter hand.” Het heeft te maken met de ware betekenis van het werk in goddelijkheid en eveneens met de reden waarom de mensheid, nadat ze op een nieuw beginpunt is aangeland, nog steeds niet in staat is om zich de ware betekenis van Gods woorden voor te stellen. Dat komt omdat veruit de meeste mensen zich in het verleden aan de realiteit van Gods woorden vasthielden en ze tegenwoordig geen idee hebben van de realiteit van de praktijk. Ze begrijpen alleen de oppervlakkige aspecten van deze woorden maar niet de essentie ervan. Nog belangrijker, dat komt omdat niemand tegenwoordig in de opbouw van het koninkrijk zich ergens mee mag bemoeien, maar God alleen op Zijn wenken als robot mag gehoorzamen. Onthoud dit goed! Telkens wanneer God het verleden ter sprake brengt, begint Hij over de actuele situatie van nu. Deze manier van spreken zorgt voor een sterk contrast tussen wat er vóór en ná komt. Daarmee zijn er nog betere vruchten mogelijk, kunnen mensen het heden naast het verleden plaatsen, en zo voorkomen dat die twee met elkaar verward worden. Dit is één facet van Gods wijsheid en het heeft als doel de vruchten van het werk te bewerkstelligen. Daarna onthult God wederom de kwade kant van de mensheid, zodat de mensheid nooit zal vergeten om Zijn woorden elke dag te eten en te drinken. Belangrijker nog, ze zullen dan dagelijks zichzelf kennen en dit ter harte nemen als de les die ze elke dag moeten leren.

Wanneer God deze woorden heeft uitgesproken, heeft Hij de effecten bereikt die Hij oorspronkelijk voor ogen had. Zo gaat Hij hier in een paar zinnen aan voorbij, zonder er verder bij stil te staan of de mensheid Hem al dan niet begrepen heeft. Satans werk heeft immers niets van doen met de mensheid – daar heeft de mensheid geen idee van. We laten nu de wereld van de geest achter ons en kijken verder naar hoe God Zijn eisen aan de mensheid stelt: “Vanuit mijn verblijfplaats observeer ik nauwgezet. Alle mensen op aarde zijn druk in de weer, ‘reizen de hele wereld rond’ en haasten zich hierheen en daarheen, allemaal omwille van hun bestemming en hun toekomst. Niemand heeft echter energie over om mijn koninkrijk op te bouwen, zelfs niet zoveel als de moeite die het kost om adem te halen.” Na uitwisseling van deze formaliteiten met mensen schenkt God er nog geen verdere aandacht aan, maar blijft Hij spreken vanuit het perspectief van de Geest. Hij openbaart door deze woorden de algemene omstandigheden van het leven van het mensenras in zijn geheel. Het is zonneklaar dat “reizen de hele wereld rond” en “haasten zich hierheen en daarheen” erop duiden dat het leven van de mens volledig inhoudsloos is. Met name de mensen die in de aan lager wal geraakte uitgebreide familie van China’s keizerlijke lijn zijn geboren, zouden zonder de almachtige verlossing van God nog meer geneigd zijn een heel leven in ijdelheid door te brengen en hadden net zo goed in Hades en de hel terecht kunnen komen dan op de wereld. Onder de dominantie van de grote rode draak hebben ze, zonder het te weten, tegen God gezondigd. Daardoor zijn ze, vanzelfsprekend en zonder het te weten, onder Gods tuchtiging gevallen. Daarom maakt God gebruik van woorden als ‘heb hen gered’ en ‘ondankbaar’ en zet die als contrast naast elkaar, opdat mensen zichzelf beter leren kennen en van daaruit een contrast voor Zijn verlossende genade vormen. Levert dit niet een nog doeltreffender resultaat op? Ik hoef uiteraard niet zo expliciet te zeggen dat mensen uit de inhoud van Gods woorden wel een element van terechtwijzing plus een element van verlossing en appél kunnen afleiden, alsmede een hint van droefheid. Bij het lezen van deze woorden beginnen mensen zich onbewust wat verdrietig te voelen en kunnen ze hun tranen niet in bedwang houden … Maar God laat Zich niet tegenhouden door een paar bedroefde gevoelens. Hij zal evenmin vanwege de verdorvenheid van het hele menselijke ras Zijn werk staken om Zijn volk te disciplineren en eisen aan hen te stellen. Daarom betreffen Zijn onderwerpen direct de omstandigheden zoals die vandaag de dag zijn. Bovendien verkondigt Hij aan de mensheid de majesteit van Zijn bestuurlijke wetten, zodat Zijn plan voorwaarts blijft gaan. Daarom smeedt God het ijzer nu het heet is en kondigt Hij hierop met de nodige haast op deze kritieke tweesprong een constitutie aan voor deze tijden, een constitutie die mensen met zorgvuldige aandacht voor elke clausule moeten lezen, voordat zij Gods wil kunnen begrijpen. Daar hoeft nu niet verder op ingegaan te worden – ze moeten simpelweg aandachtiger lezen.

Jullie – deze groep mensen hier – zijn vandaag de enigen die Gods woorden werkelijk kunnen zien. Toch zijn de mensen tegenwoordig in hun kennis van God ver achter ten opzichte van wie dan ook in het verleden. Hieruit blijkt duidelijk hoeveel moeite Satan al die duizenden jaren heeft gestoken in mensen, en hoezeer hij de mensheid verdorven heeft. Dat gaat zo ver, dat de mensheid, ondanks de vele woorden die God heeft gesproken, Hem nog steeds niet begrijpt of kent. In plaats daarvan wagen de mensen het openlijk tegen Hem op te staan. Zo vergelijkt God de mensen uit het verleden vaak met de mensen van tegenwoordig, om de laatstgenoemden, gevoelloos en afgestompt als ze zijn, realistische referentiepunten te bieden. Mensen hebben geen kennis van God en schieten tekort in oprecht geloof in Hem. Daarom acht God de mensheid verstoken van kwalificaties en gezond verstand; Hij heeft mensen, steeds opnieuw, tolerantie betoond en hun het heil geschonken. Er woedt een strijd in dit opzicht in het rijk van de geest. Het is Satans ijdele hoop om de mensheid tot een bepaalde mate te verderven. Hij wil de wereld onrein en slecht maken, en mensen zo in het moeras trekken en Gods plan vernietigen. Gods plan beoogt echter niet dat alle mensen Hem leren kennen, maar Hij kiest veeleer een deel van de mensheid dat het geheel vertegenwoordigt. De rest laat Hij dan als afval, als defecte producten achter om als vuilnis te worden afgevoerd. Dus Satan ziet vanuit zijn standpunt weliswaar het overmeesteren van enkele individuen als een uitstekende kans om Gods plan te vernietigen, maar wat weet een uilskuiken als Satan nu over Gods bedoeling? Daarom zei God lang geleden al: “Ik heb mijn aangezicht verborgen om deze wereld niet te hoeven aanschouwen.” Daar weten wij wel iets van. God vraagt niet dat mensen tot iets in staat zijn, maar dat zij inzien dat wat Hij doet wonderbaarlijk en onvoorstelbaar is, en dat zij eerbied voor Hem koesteren in hun hart. Als God de mensen, zoals die zich dat inbeelden, zou tuchtigen zonder oog te hebben voor de omstandigheden, zou de hele wereld al lang zijn vergaan. Zouden we dan niet allemaal regelrecht in Satans valstrik zijn gevangen? God gebruikt Zijn woorden dus alleen om de vruchten te bewerkstelligen die Hij voor ogen heeft, maar daar gaan zelden feiten aan vooraf. Is dit niet een geval van Zijn volgende woorden: “Als ik geen medelijden had met jullie gebrek aan kwalificaties, verstandelijke vermogens en inzichten, zouden jullie allemaal omkomen door mijn tuchtiging en van de aarde worden weggevaagd. Toch zal ik tolerant blijven jegens de mensheid tot mijn werk op aarde is volbracht”?

Hoofdstuk 6

Mensen zijn met stomheid geslagen wanneer ze Gods uitspraken lezen, en ze denken dat God een grote daad volbracht heeft in het spirituele rijk, iets waartoe de mens niet in staat is en wat God Zelf persoonlijk moet volbrengen. Daarom spreekt God weer eens woorden van verdraagzaamheid tot de mens. In hun harten is er conflict: “God is geen God van genade en goedertierenheid, Hij is een God Die de mens alleen maar neerslaat. Waarom is Hij verdraagzaam jegens ons? Zou het kunnen dat God opnieuw op de methode is overgeschakeld?” Wanneer deze noties, deze gedachten, in hun harten opkomen, proberen ze uit alle macht om ertegen te strijden. Maar nadat Gods werk enige tijd doorgaat, doet de Heilige Geest groots werk binnen de kerk, begint iedereen zijn taak uit te voeren en gaan alle mensen Gods methode binnen, want niemand kan enige onvolkomenheid zien in wat God zegt en doet. Wat betreft welke precies de volgende stap van God zal zijn, daarvan heeft niemand het geringste idee. Zoals God heeft gezegd: “Wie van allen onder de hemel bevindt zich niet in mijn handen? Wie handelt er niet volgens mijn leiding?” Maar ik geef jullie advies: bij zaken die jullie niet duidelijk zijn, moet niemand van jullie iets zeggen of doen. Dit zeg ik niet om je enthousiasme te doen bekoelen, maar om je in staat te stellen Gods leiding te volgen bij wat je doet. In geen geval mag je, omdat ik het over ‘onvolkomenheden’ had, de moed verliezen of in twijfel raken; mijn doel is vooral om je eraan te herinneren dat je aandacht moet schenken aan Gods woorden. Mensen zijn weer met stomheid geslagen wanneer ze deze woorden van God lezen: “Wees opmerkzaam waar het zaken van de geest betreft, let goed op mijn woord en wees werkelijk in staat om mijn Geest en mijn wezen, en mijn woord en mijn wezen, als een onscheidbaar geheel te zien, zodat alle mensen mij tevreden kunnen stellen in mijn aanwezigheid.” Gisteren lazen ze waarschuwende woorden, woorden over de verdraagzaamheid van God, maar vandaag spreekt God plotseling over geestelijke zaken. Wat is er aan de hand? Waarom blijft God Zijn methode van spreken veranderen? Waarom moet dit alles als een ondeelbaar geheel worden beschouwd? Zou het kunnen dat Gods woorden niet praktisch zijn? Als men de woorden van God zorgvuldiger leest, komt men erachter dat wanneer het vlees van God en Zijn Geest gescheiden worden, het vlees een fysiek lichaam met vleselijke eigenschappen wordt – datgene wat mensen een wandelend lijk noemen. Het geïncarneerde vlees komt uit de Geest: Hij is de belichaming van de Geest, het vleesgeworden Woord. Met andere woorden, God Zelf leeft in het vlees. Zodanig serieus is de scheiding van Gods Geest van Zijn wezen. Als gevolg daarvan behoort Hij, hoewel Hij mens wordt genoemd, niet tot de mensheid. Hij is zonder menselijke eigenschappen, Hij is het wezen waarmee God Zichzelf kleedt, het wezen dat God goedkeurt. Gods woord belichaamt de Geest van God, en het woord van God wordt rechtstreeks onthuld in het vlees – waaruit bovendien blijkt dat God in het vlees leeft en de meer praktische God is. Dit bewijst het bestaan van God en beëindigt het tijdperk van de opstandigheid van de mens tegen God. Nadat Hij mensen heeft verteld van het pad om God te kennen, verandert God opnieuw van onderwerp en begint Zich bezig te houden met de andere kant van de kwestie.

“Alles wat er is heb ik betreden, ik heb de enorme uitgestrektheid van het universum beschouwd en ik heb te midden van alle mensen gewandeld en het zoet en het bitter onder de mensheid geproefd.” Hoewel deze woorden eenvoudig zijn, begrijpt de mensheid ze niet gemakkelijk. Het onderwerp is veranderd, maar blijft in wezen hetzelfde: het stelt mensen nog steeds in staat om de vleesgeworden God te kennen. Waarom zegt God dat Hij het zoet en het bitter onder de mensheid heeft geproefd? Waarom zegt Hij dat Hij te midden van alle mensen heeft gewandeld? God is de Geest, en Hij is ook het vleesgeworden wezen. De Geest, niet gebonden aan de beperkingen van het vleesgeworden wezen, kan alles wat er is betreden, de Geest kan de enorme uitgestrektheid van het universum beschouwen en aantonen dat de Geest van God de gehele kosmos vult, dat Hij de aarde bedekt van pool tot pool, dat er niets is wat niet door Gods hand wordt beschikt en dat er geen plek is waar Gods voetsporen niet te vinden zijn. Hoewel de Geest vleesgeworden is en als mens is geboren, doet het bestaan van de Geest niet alle menselijke behoeften teniet; Gods wezen eet, kleedt Zichzelf, slaapt en woont zoals gebruikelijk is, en Hij doet wat mensen gewoonlijk horen te doen wat normaal is. Maar omdat Zijn innerlijke essentie anders is, is Hij niet dezelfde als ‘de mens’ over wie men spreekt. En hoewel Hij lijdt te midden van de mensheid, verzaakt Hij de Geest niet door toedoen van dit lijden. Hoewel Hij gezegend is, vergeet Hij de Geest niet door toedoen van deze zegeningen. De Geest en het wezen werken in een stille verstandhouding. De Geest en het wezen kunnen niet worden gescheiden, noch zijn Zij ooit gescheiden, want het wezen is de belichaming van de Geest, Hij komt voort uit de Geest, de Geest die een vorm heeft. Daarom is transcendentie onmogelijk voor de Geest in het vlees; dat wil zeggen: de Geest is niet in staat tot bovennatuurlijke dingen, ofwel de Geest kan het fysieke lichaam niet verlaten. Als Hij het vleselijke lichaam zou verlaten, zou Gods incarnatie alle betekenis verliezen. Alleen wanneer de Geest volledig tot uitdrukking komt in het fysieke lichaam, kan de mensheid de praktische God Zelf kennen, en alleen dan zal Gods wil worden gedaan. Pas nadat Hij het vleselijke lichaam en de Geest afzonderlijk van elkaar aan de mens heeft voorgesteld, wijst God op de blindheid en ongehoorzaamheid van de mens: “Maar de mens heeft mij nooit echt gekend, hij heeft tijdens mijn reizen nooit aandacht aan mij geschonken.” Aan de ene kant zegt God dat Hij Zich heimelijk verbergt in het vleselijke lichaam en nooit iets bovennatuurlijks doet wat mensen kunnen zien; aan de andere kant klaagt Hij dat de mens Hem niet kent. Hierin is geen tegenspraak. In feite is het, als je naar de details kijkt, niet moeilijk om te zien dat God Zijn doelen bereikt langs deze twee wegen. Als God bovennatuurlijke tekens en wonderen zou vertonen, zou het voor Hem niet nodig zijn om groots werk te ondernemen. Met Zijn eigen mond zou Hij mensen eenvoudigweg dodelijk vervloeken, en ze zouden onmiddellijk sterven, waardoor alle mensen overtuigd zouden raken – maar hiermee wordt het doel dat God heeft met vlees worden niet bereikt. Als God werkelijk op deze manier zou handelen, zouden mensen nooit bewust in Zijn bestaan kunnen geloven. Ze zouden geen waar geloof kunnen hebben en zouden bovendien de duivel voor God aanzien. Nog belangrijker is het dat mensen Gods gezindheid nooit zouden kunnen kennen – en is dit niet één aspect van de betekenis van Gods wezen in het vlees? Als mensen niet in staat zouden zijn om God te kennen, zou die vage God, die bovennatuurlijke God, altijd de scepter zwaaien onder de mensen. En zouden mensen dan niet bevangen worden door hun eigen noties? Om het duidelijker te stellen: zou het niet Satan zijn, de duivel, die de scepter zou zwaaien? “Waarom zeg ik dat ik de macht weer in handen heb genomen? Waarom zeg ik dat de incarnatie zo veel betekenis heeft?” Het moment dat God vlees wordt, is het moment waarop Hij weer macht in handen neemt, en het is ook de tijd waarop Zijn goddelijkheid zich rechtstreeks doet gelden om te handelen. Alle mensen leren de praktische God stukje bij beetje kennen; zo bannen ze Satans plek in hun hart volledig uit en geven ze God en diepere plek in hun hart. Vroeger zagen mensen de God in hun gedachten als een beeld van Satan, als een God die onzichtbaar en onaanraakbaar was; toch geloofden ze niet alleen dat deze God bestond, maar geloofden ze dat Hij allerlei tekens en wonderen kon verrichten en veel mysteries kon onthullen, zoals de lelijke gezichten van hen die bezeten zijn door demonen. Dit bewijst afdoende dat de God in de gedachten van mensen niet het beeld van God is, maar het beeld van iets anders dan God. God heeft gezegd dat Hij 0,1 procent van de harten van de mensen wil innemen. Dit is de allerhoogste norm die Hij van mensen vereist. Behalve wat zich aan de oppervlakte ervan bevindt, zit er aan deze woorden ook een praktische kant. Als het niet op deze manier werd uitgelegd, zouden mensen de eisen die God aan hen stelt als te laag beschouwen, alsof God te weinig van hen begreep. Is dat niet de mentaliteit van de mens?

Als men het bovengenoemde combineert met het voorbeeld van Petrus hieronder, komt men erachter dat Petrus echt beter dan wie dan ook God kende. Hij was immers in staat om de vage God de rug toe te keren en de kennis van de praktische God na te streven. Waarom wordt er speciaal genoemd dat zijn ouders demonen waren die zich tegen God verzetten? Het bewijst dat Petrus niet de God in zijn hart nastreefde. Zijn ouders waren de weergave van de vage God; dit is waarom God hen heeft genoemd. De meeste mensen schenken niet veel aandacht aan dit feit. In plaats daarvan concentreren ze zich op de gebeden van Petrus. De gebeden van Petrus zijn altijd op de lippen en doorlopend in de gedachten van sommige mensen; toch vergelijken ze nooit de vage God met de kennis van Petrus. Waarom keerde Petrus zich tegen zijn ouders en zocht hij de kennis van God? Waarom dreef Petrus zichzelf aan met de lessen van degenen die gefaald hadden? Waarom nam hij het geloof en de liefde van allen die door de eeuwen heen God hadden liefgehad in zich op? Petrus kwam erachter dat alle positieve dingen van God afkomstig zijn en rechtstreeks uit Hem voortkomen, zonder door Satan bewerkt te worden. Dit toont aan dat de God die hij kende de praktische God was, niet de bovennatuurlijke God. Waarom wordt er gezegd dat Petrus zich richtte op het in zich opnemen van het geloof en de liefde van allen die door de eeuwen heen God hadden liefgehad? Hieruit kan worden opgemaakt dat het falen van mensen door de tijden heen voornamelijk komt doordat ze alleen geloof en liefde hadden, maar niet in staat waren om de praktische God te kennen. Als gevolg hiervan bleef hun geloof vaag. Waarom noemt God het geloof van Job herhaaldelijk zonder te zeggen dat hij God kende, en waarom zegt God dat Job niet de gelijke van Petrus was? Jobs woorden – “Eerder had ik slechts over u gehoord, maar nu heb ik u met eigen ogen aanschouwd” – tonen aan dat hij alleen geloof bezat en geen kennis had. De woorden “Het contrast tussen Petrus’ ouders gaf hem een grotere kennis van mijn goedertierenheid en genade” zijn voor de meeste mensen vaak aanleiding voor een hele reeks vragen: waarom had Petrus een contrast nodig om God te kennen? Waarom was hij niet in staat om God rechtstreeks te kennen? Hoe kwam het dat hij alleen Gods genade en goedertierenheid kende en dat God over niets anders praatte? Het is alleen mogelijk om de kennis van de praktische God te zoeken nadat men de onwerkelijkheid van de vage God heeft herkend; het doel van deze woorden is om mensen de vage God uit hun hart te laten verdrijven. Als mensen, van de tijd van de schepping tot tegenwoordig, altijd Gods ware gezicht hadden gekend, zouden ze niet in staat zijn om de daden van Satan te onderscheiden, want dat bekende gezegde van de mens, “je merkt een vlakte pas op als je een berg over bent gegaan”, maakt duidelijk wat God met deze woorden wil zeggen. Omdat Hij mensen een grondiger begrip wil geven van de waarachtigheid van het voorbeeld dat Hij gaf, benadrukt God bewust genade en goedertierenheid, waarmee Hij bewijst dat het tijdperk waarin Petrus leefde het Tijdperk van Genade was. Vanuit een ander perspectief gezien, onthult dit des te meer het afschuwelijke gelaat van de duivel, die de mens alleen maar schaadt en verderft, waardoor Gods genade en goedertierenheid een steeds scherper contrast vormen.

God schetst ook de feiten over Petrus’ beproevingen en beschrijft de ware omstandigheden ervan, wat voor mensen een aanvullende aanwijzing is dat God niet alleen genade en goedertierenheid bezit, maar ook majesteit en toorn, en dat zij die in vrede leven niet noodzakelijk te midden van Gods zegeningen leven. Het vertellen aan mensen van de ervaringen van Petrus na zijn beproevingen is een zelfs nog sterker bewijs van de waarachtigheid van de woorden van Job: “Al het goede aanvaarden we van God, zouden we dan het kwade niet aanvaarden?” Zo wordt aangetoond dat Petrus’ kennis van God inderdaad tot ongekende hoogten was gestegen, hoogten die door mensen uit het verleden nooit werden bereikt. Dit was ook het resultaat van zijn integratie van het geloof en de liefde van allen die door de eeuwen heen God hadden liefgehad en zijn aanmoediging van zichzelf door middel van de lessen van mensen die in het verleden hadden gefaald. Om deze reden worden allen die de ware kennis van God verkrijgen ‘vruchten’ genoemd, en Petrus is één van hen. De gebeden van Petrus tot God geven blijk van zijn ware kennis van God tijdens zijn beproevingen. De moeilijkheid was echter dat hij niet in staat was Gods wil volledig te begrijpen; dit is waarom God, afgaande op Petrus’ kennis van Hem, alleen vroeg om “0,1 procent van de harten van de mensen in te nemen”. Dat zelfs Petrus, de man die het best bekend was met God, niet in staat was om Gods wil goed te begrijpen, toont aan dat het mensen ontbreekt aan het vermogen om God te kennen, zozeer zijn ze door Satan verdorven; dit stelt alle mensen in staat om de kern van de mensheid te kennen. Deze beide randvoorwaarden – het onvermogen van mensen om God te kennen en het feit dat ze volledig van Satan zijn doordrongen – vormen een contrast met Gods grote kracht, want God werkt alleen met woorden, Hij onderneemt geen enkel werk, en zo neemt Hij een zekere plek in de harten van mensen in. Maar waarom hoeven mensen alleen maar die 0,1 procent te bereiken om aan Gods wil te voldoen? Dit wordt verklaard door het feit dat God dit vermogen niet in de mens heeft geschapen. Als mensen, terwijl ze dit vermogen ontbeerden, 100 procent kennis van God zouden verwerven, zou elke zet van God glashelder voor hen zijn en zouden ze, met het oog op hun aangeboren natuur, onmiddellijk tegen God in opstand komen; ze zouden in verzet komen en zich openlijk tegen Hem keren; dit is hoe Satan ten val kwam. Daarom onderschat God de mensen nooit, juist omdat Hij hen al grondig heeft ontleed en alles over hen haarscherp weet; Hij weet zelfs precies hoeveel water zich in hun bloed bevindt. Hoeveel duidelijker is de natuur van de mens dan wel niet voor Hem? God maakt nooit fouten en kiest de woorden van Zijn uitspraken uiterst nauwkeurig. Daarom is er geen conflict tussen Petrus’ onnauwkeurige begrip van Gods wil en het feit dat hij de meeste kennis over God heeft; bovendien is er geen enkel verband tussen beide zaken. Het was niet om de aandacht van mensen op Petrus te vestigen dat God hem als voorbeeld noemde. Waarom was iemand als Job niet in staat om God te kennen, maar Petrus wel? Waarom zou God zeggen dat de mens in staat is dit te bereiken en niettemin zeggen dat het door Zijn grote kracht komt? Zijn mensen werkelijk van nature goed? Het is voor mensen niet eenvoudig om dit te weten; niemand zou het innerlijke belang hiervan beseffen als ik er niet over praatte. Het doel van deze woorden is mensen een inzicht aanreiken, zodat ze het geloof kunnen hebben om met God samen te werken. Alleen dan kan God met medewerking van de mens te werk gaan. Dit is de werkelijke toestand in het spirituele rijk, en deze is volledig ondoorgrondelijk voor de mens. Het elimineren van Satans plek in de harten van mensen en die plek in plaats daarvan aan God geven – dit is wat het betekent om de aanval van Satan af te slaan, en alleen op die manier kan worden gezegd dat Christus op aarde is neergedaald, alleen op die manier kan worden gezegd dat de koninkrijken op aarde het koninkrijk van Christus zijn geworden.

Op dit punt aangekomen: het vermelden dat Petrus een paar duizend jaar een model en een voorbeeld is geweest wil niet alleen maar zeggen dat hij een model en een voorbeeld was; deze woorden geven de strijd weer die in het spirituele rijk wordt gevoerd. Gedurende deze hele tijd heeft Satan in de mens gewerkt in de vergeefse hoop om hem te verslinden en daarmee te zorgen dat God de wereld vernietigt en Zijn getuigenissen verliest. Niettemin heeft God gezegd: “Ik zal eerst een model maken, zodat ik de kleinste positie binnen de mensenharten kan innemen. In dit stadium stelt de mensheid mij niet tevreden en kent ze mij niet volledig. Door mijn grote kracht zullen mensen niettemin in staat zijn om zich volledig aan mij te onderwerpen en niet langer tegen mij in opstand te komen, en dit voorbeeld zal ik gebruiken om Satan te overwinnen. Dat wil zeggen: die 0,1 procent van de mensenharten die ik heb ingenomen zal ik gebruiken om alle machten te onderdrukken die Satan over de mens heeft uitgeoefend.” God noemt Petrus dus vandaag als een voorbeeld, zodat hij kan dienen als model dat de hele mensheid kan navolgen en in de praktijk kan brengen. Tezamen met de openingspassage toont dit de waarachtigheid aan van wat God heeft gezegd over de toestand in het spirituele rijk: “Vandaag is anders dan het verleden: ik zal dingen doen die nooit zijn aanschouwd sinds de tijd van de schepping, ik zal woorden spreken die door de tijden heen nooit zijn gehoord, want ik vraag dat alle mensen mij in het vlees leren kennen.” Dit maakt duidelijk dat God vandaag is begonnen Zijn woorden in de praktijk te brengen. Mensen kunnen alleen zien wat er aan de buitenkant gebeurt, ze kunnen niet zien wat er in feite gaande is in het spirituele rijk. Daarom zegt God rechtstreeks: “Dit zijn de stappen van mijn management, maar de mens heeft daar niet het minste besef van. Hoewel ik duidelijk heb gesproken, blijven de mensen verward; het is moeilijk om tot hen door te dringen. Is dit niet de laagheid van de mens?” Er zijn woorden binnen deze woorden: ze leggen uit dat er een strijd gevoerd wordt in het spirituele rijk, precies zoals hierboven beschreven.

Gods wil is niet volledig gerealiseerd na Zijn korte beschrijving van het verhaal van Petrus, dus stelt God de volgende eis aan de mens met betrekking tot de kwesties van Petrus: “In de hele kosmos en het uitspansel, te midden van alles in de hemel en op aarde, doen alle dingen op aarde en in de hemel hun uiterste best voor de laatste fase van mijn werk. Jullie willen toch zeker geen toeschouwers zijn die worden gekoeioneerd door de machten van Satan?” Mensen zijn ten diepste verlicht nadat ze lezen over de kennis van Petrus, en om nóg effectiever te zijn toont God aan de mensen het gevolg van hun losbandigheid, ongeremdheid en gebrek aan kennis van God. Bovendien vertelt Hij de mensheid – weer eens, en met grotere nauwgezetheid – over wat er daadwerkelijk aan de hand is in de strijd in het spirituele rijk. Alleen zó zijn mensen er meer voor op hun hoede dat Satan hen gevangenneemt. Verder maakt het duidelijk dat als mensen deze keer vallen, ze niet door God gered zullen worden zoals deze keer het geval was. Bij elkaar genomen verdiepen deze waarschuwingen de indruk van de mensheid van Gods woorden, ze zorgen ervoor dat mensen Gods genade meer koesteren en Gods waarschuwende woorden koesteren, zodat Gods doel om de mensheid te redden werkelijk bereikt kan worden.

Over het leven van Petrus

Petrus was Gods rolmodel voor de mensheid, een licht dat iedereen kende. Waarom werd iemand die zo onopmerkelijk was door God omhooggetild als een voorbeeld en door opeenvolgende generaties geroemd? Het spreekt voor zich dat dit niet te scheiden valt van zijn uitdrukking van liefde voor God en zijn voornemen om God lief te hebben. Als we willen weten hoe Petrus’ hart van liefde voor God zich openbaarde en hoe zijn levenservaringen echt waren, moeten we terugkeren naar het Tijdperk van Genade om opnieuw te kijken naar de gewoontes van destijds en om de Petrus van dat tijdperk te beschouwen.

Petrus werd geboren in een doorsnee Joods boerenhuishouden. Zijn ouders onderhielden het hele gezin met het boerenbedrijf. Hij was het oudste kind en had vier broers en zussen. Dit is natuurlijk niet het belangrijkste deel van ons verhaal; Petrus is onze hoofdpersoon. Toen hij vijf was, begonnen Petrus’ ouders hem te leren lezen. In die tijd was het Joodse volk behoorlijk erudiet en vooral geavanceerd op gebieden zoals landbouw, industrie en handel. Als gevolg van hun sociale omgeving hadden de ouders van Petrus allebei een hogere opleiding genoten. Hoewel ze van het platteland kwamen, waren ze goed opgeleid en vergelijkbaar met de gemiddelde universiteitsstudent van tegenwoordig. Petrus was duidelijk gezegend om in zulke gunstige sociale omstandigheden te zijn geboren. Hij was slim, leerde snel en maakte zich met gemak nieuwe ideeën eigen. Toen zijn lessen waren begonnen, pikte hij dingen heel gemakkelijk op. Zijn ouders waren trots op zo’n pientere zoon en deden er alles aan om hem naar school te kunnen laten gaan. Ze hoopten dat hij zichzelf zou kunnen onderscheiden en een of andere officiële betrekking in de maatschappij zou kunnen vinden. Zonder het te beseffen was Petrus geïnteresseerd geraakt in God. Als gevolg daarvan had hij op zijn veertiende, op de middelbare school, genoeg van het lesprogramma over de antieke Griekse cultuur, vooral van de fictieve personen en verzonnen gebeurtenissen in de antieke Griekse geschiedenis. Vanaf dat moment probeerde Petrus – die net in de lente van zijn jeugd was – meer te weten te komen over het menselijke leven en de grotere wereld. Zijn geweten verplichtte hem niet om de inspanningen van zijn ouders terug te betalen, want hij zag duidelijk dat de mensen allemaal in een toestand van zelfbedrog leefden. Allemaal leefden ze een betekenisloos leven dat ze verpestten in hun strijd om rijkdom en erkenning. Zijn inzicht had grotendeels te maken met de sociale omgeving waarin hij zich bevond. Hoe meer kennis mensen hebben, hoe complexer hun interpersoonlijke relaties en interne werelden, en hoe meer ze daarom in een leegte bestaan. In deze omstandigheden wijdde Petrus zijn vrije tijd aan het afleggen van bezoeken in de wijde omtrek, vooral aan religieuze figuren. In zijn hart leek het vage gevoel te bestaan dat religie misschien alles kon verklaren wat onbegrijpelijk was aan de mensenwereld. Daarom ging hij vaak naar de diensten van een synagoge in de buurt. Zijn ouders wisten hier niet van af en al gauw kreeg Petrus, die altijd rechtschapen en een prima leerling was geweest, er een hekel aan om naar school te gaan. Onder toezicht van zijn ouders maakte hij met de hakken over de sloot de middelbare school af. Hij zwom naar de kust uit de oceaan van kennis en haalde diep adem; vanaf dat moment zou niemand hem nog langer onderrichten of beperken.

Toen hij klaar was met school, begon hij allerlei boeken te lezen, maar op zijn zeventiende had hij nog altijd niet veel ervaring met de grotere wereld. Na zijn schooldiploma te hebben gehaald, voorzag hij in zijn levensonderhoud met boerenwerk, terwijl hij zo veel mogelijk tijd vrijmaakte om boeken te lezen en religieuze diensten bij te wonen. Zijn ouders, die hoopten dat hij het ver zou schoppen, vervloekten de Hemel vaak vanwege hun ‘opstandige zoon’, maar zelfs dat stond niet in de weg van zijn honger en dorst naar gerechtigheid. Petrus had een behoorlijk aantal tegenslagen in zijn leven, maar zijn hart was gretig en hij groeide zoals gras na een regenbui. Al gauw had hij het ‘geluk’ om een aantal hooggeplaatste figuren in de religieuze wereld te ontmoeten. Omdat zijn verlangen zo sterk was, begon hij steeds regelmatiger met hen om te gaan, tot hij bijna de hele tijd in hun gezelschap was. Terwijl hij was ondergedompeld in tevreden geluk, besefte hij plotseling dat de meeste van deze mensen geloofden met hun lippen en dat ze hun hart niet aan hun geloof hadden gegeven. Hoe kon Petrus, wiens ziel oprecht en puur was, zo’n klap verdragen? Hij besefte dat bijna alle mensen met wie hij omging beesten in mensenkleding waren – het waren dieren met mensengezichten. In die tijd was Petrus erg naïef, dus bij meerdere gelegenheden deed hij bij hen oprecht zijn pleidooi. Maar hoe hadden deze sluwe, geslepen religieuze figuren ooit kunnen luisteren naar de smeekbedes van deze gepassioneerde jongeman? Het was in die tijd dat Petrus de ware leegte van het menselijke leven voelde: bij zijn eerste stap op het levenstoneel had hij gefaald … Eén jaar later verliet hij de synagoge en ging een zelfstandig leven leiden.

Door de tegenslag werd de achttienjarige Petrus veel volwassener en ontwikkelder. Niet langer was er enig spoor van zijn jeugdige naïviteit; de onschuld en ongekunsteldheid van de jeugd was meedogenloos gesmoord door de tegenslag die hij te verduren had gekregen, en hij begon een leven als visser. Daarna zag men mensen naar hem luisteren terwijl hij predikte op zijn boot. Omdat hij als visser de kost verdiende, verspreidde hij de boodschap overal waar hij kwam. Iedereen voor wie hij predikte, was in de ban van zijn preken, want datgene waarover hij sprak, vond weerklank in de harten van de gewone mensen en ze waren allemaal diep geraakt door zijn eerlijkheid. Hij leerde mensen vaak om oprecht met anderen om te gaan, de Vorst van de hemelen en de aarde en alle dingen aan te roepen, hun geweten niet te negeren en geen schandelijke dingen te doen, en in alle dingen de God tevreden te stellen die ze in hun harten liefhadden … De mensen werden vaak diep geraakt door zijn preken; ze voelden zich allemaal door hem geïnspireerd en waren vaak tot tranen geroerd. In die tijd werd hij erg bewonderd door al zijn volgelingen, die allemaal armlastig waren en van wie er uiteraard, met het oog op hoe de maatschappij toen was, maar heel weinig waren. Petrus werd ook vervolgd door de religieuze elementen van de maatschappij van toen. Het gevolg van dit alles was dat hij twee jaar lang van plaats tot plaats trok en een eenzaam leven leidde. Gedurende deze twee jaar van bijzondere ervaringen verkreeg hij veel inzichten en leerde hij enorm veel over dingen waarover hij eerder geen kennis had gehad, waardoor hij inmiddels onherkenbaar verschilde van zijn veertienjarige zelf, met wie hij nu niets gemeen leek te hebben. In de loop van deze twee jaar ontmoette hij allerlei soorten mensen en zag hij allerlei waarheden over de maatschappij; als gevolg daarvan begon hij zich geleidelijk te ontdoen van allerlei rituelen uit de religieuze wereld. Hij werd ook diepgaand beïnvloed door ontwikkelingen in het werk van de Heilige Geest in die tijd; tegen die tijd had Jezus al vele jaren gewerkt, dus werd het werk van Petrus ook beïnvloed door het werk van de Heilige Geest in die tijd, hoewel hij Jezus nog moest ontmoeten. Daarom verkreeg Petrus, toen hij predikte, veel dingen die voorgaande generaties van heiligen nooit hadden gehad. Natuurlijk was hij zich in die tijd enigszins bewust van Jezus, maar hij had nog nooit de kans gehad om Hem persoonlijk te ontmoeten. Hij hoopte en verlangde er alleen naar dat hij die hemelse, uit de Heilige Geest geboren figuur zou zien.

Op een avond toen de schemer inviel, was Petrus op zijn boot aan het vissen (nabij de kust van wat toen het Meer van Galilea werd genoemd). Hij had een vishengel in zijn handen, maar hij dacht over andere dingen na. De ondergaande zon verlichtte het wateroppervlak als een grote oceaan van bloed. Het licht werd weerspiegeld op het jonge, maar kalme en beheerste gezicht van Petrus; hij leek diep in gedachten verzonken. Op dat moment stak er een bries op en voelde hij plotseling de eenzaamheid van zijn leven, wat hem onmiddellijk een gevoel van somberheid bezorgde. Terwijl de golven van de oceaan in het licht glinsterden, was het duidelijk dat zijn hoofd helemaal niet naar vissen stond. Terwijl hij in gedachten verzonken was, hoorde hij plotseling iemand achter zich zeggen: “Simon Barjona, de Jood, de dagen van je leven zijn eenzaam. Wil je mij volgen?” Petrus schrikte op en liet pardoes zijn hengel vallen; deze zonk meteen naar de bodem van de zee. Petrus keerde zich snel om en zag een man in zijn boot staan. Hij bekeek Hem van top tot teen: het haar van de man, dat tot Zijn schouders reikte, was lichtelijk goudkleurig geel in het zonlicht, Hij droeg grijze kleding, had een gemiddelde lengte en was volledig gekleed als een Joodse man. In het verdwijnende licht zag de grijze kleding van de man er enigszins zwart uit en op Zijn gezicht leek iets van een glans te liggen. Vaak had Petrus geprobeerd Jezus te ontmoeten, maar hij was er nooit in geslaagd. Op dat moment geloofde Petrus diep in zijn ziel dat deze man de heilige van zijn hart moest zijn. Daarom wierp hij zich voor Hem neer in de vissersboot en zei: “Kan het zijn dat u de Heer bent die is gekomen om het evangelie van het hemelse koninkrijk te prediken? Ik heb over uw ervaringen gehoord, maar ik heb u nog nooit gezien. Ik wilde u volgen, maar ik kon u niet vinden.” Jezus was inmiddels naar de kajuit van de boot gegaan en zat daar kalm. “Kom overeind en kom naast me zitten!” zei Hij. “Ik ben hier om hen te zoeken die werkelijk van mij houden. Ik ben speciaal gekomen om het evangelie van het hemelse koninkrijk te verspreiden, en ik zal door de landen reizen om hen te vinden die net zo denken als ik. Ben jij bereid?” Petrus antwoordde: “Ik moet hem volgen die gestuurd is door de hemelse Vader. Ik moet hem erkennen die gekozen is door de Heilige Geest. Ik houd van de hemelse Vader, dus hoe zou ik niet bereid kunnen zijn om u te volgen?” Hoewel de woorden van Petrus vol religieuze noties zaten, glimlachte Jezus en knikte tevreden. Op dat moment groeide er in Hem een vaderlijke liefde voor Petrus.

Petrus volgde Jezus een aantal jaar en zag in Hem veel wat niet in andere mensen zat. Nadat hij Hem een jaar had gevolgd, werd Petrus door Jezus gekozen uit de twaalf discipelen. (Natuurlijk zei Jezus dit niet hardop en wisten anderen er helemaal niets van af.) In het leven mat Petrus zichzelf af aan alles wat Jezus deed. Vooral de boodschappen die Jezus preekte, stonden in zijn hart gegrift. Hij was Jezus volledig toegewijd en trouw, en beklaagde zich nooit over Hem. Daardoor werd hij, overal waar Jezus heen ging, Diens trouwe metgezel. Petrus observeerde de leringen van Jezus, Zijn zachtaardige woorden, wat Hij at, Zijn kleding, Zijn onderdak en hoe Hij reisde. Hij volgde Jezus na in elk opzicht. Hij was nooit zelfgenoegzaam, maar hij ontdeed zich van alles wat verouderd was en volgde het voorbeeld van Jezus in zowel woord als daad. Het was toen dat Petrus voelde dat de hemelen en aarde en alle dingen in de handen van de Almachtige lagen en dat hij om deze reden geen persoonlijke keuze had. Petrus nam ook alles wat Jezus was in zich op en gebruikte het als voorbeeld. Het leven van Jezus toont dat Hij niet zelfgenoegzaam was bij wat Hij deed; in plaats van over Zichzelf op te scheppen, raakte Hij mensen met liefde. Verschillende dingen toonden wat Jezus was en daarom volgde Petrus alles van Hem na. De ervaringen van Petrus lieten hem steeds meer de beminnelijkheid van Jezus voelen en hij zei dingen als: “Ik heb in het hele heelal de Almachtige gezocht en ik heb de wonderen van de hemelen en aarde en alle dingen gezien, en zo heb ik een intens gevoel van de beminnelijkheid van de Almachtige verkregen. Maar ik had nooit oprechte liefde in mijn eigen hart gehad, en ik had de beminnelijkheid van de Almachtige nooit met eigen ogen gezien. Vandaag ben ik, in de ogen van de Almachtige, gunstig door Hem beschouwd en heb ik eindelijk Gods beminnelijkheid gevoeld. Ik heb eindelijk ontdekt dat de mensheid niet alleen tot liefde voor God wordt gebracht omdat Hij alle dingen heeft geschapen; in mijn dagelijks leven heb ik Zijn grenzeloze beminnelijkheid gevonden. Hoe zou die ooit beperkt kunnen zijn tot wat op dit moment kan worden gezien?” Met het verstrijken van de tijd kwam er ook veel beminnelijks in Petrus naar boven. Hij werd Jezus heel gehoorzaam en kreeg natuurlijk ook heel wat tegenslagen te verduren. Toen Jezus hem meenam om op verschillende plekken te prediken, stelde Petrus zich altijd nederig op en luisterde naar de preken van Jezus. Hij werd nooit arrogant op grond van het feit dat hij Jezus jarenlang had gevolgd. Nadat Jezus hem had verteld dat Hij was gekomen om gekruisigd te worden, zodat Hij Zijn werk kon voltooien, voelde Petrus vaak een kwelling in zijn hart en huilde in het geheim als hij alleen was. Toch kwam uiteindelijk die ‘ongelukkige’ dag. Nadat Jezus was gearresteerd, huilde Petrus alleen in zijn vissersboot en bad hier veel voor. Maar in zijn hart wist hij dat dit de wil van God de Vader was en dat niemand die kon veranderen. Puur vanwege zijn liefde bleef hij gekweld en had hij tranen in zijn ogen. Dit is natuurlijk een menselijke zwakte. Toen hij leerde dat Jezus aan het kruis zou worden genageld, vroeg hij daarom aan Jezus: “Als u bent weggegaan, zult u dan terugkomen om onder ons te zijn en over ons te waken? Zullen wij u nog steeds kunnen zien?” Hoewel deze woorden erg naïef en vol menselijke noties waren, wist Jezus van de bitterheid van Petrus’ leed, dus was Hij door Zijn liefde begripvol voor de zwakte van Petrus: “Petrus, ik heb van je gehouden. Weet je dat? Hoewel er geen reden is voor wat je zegt, heeft de Vader beloofd dat ik na mijn opstanding veertig dagen lang aan mensen zal verschijnen. Geloof je niet dat mijn Geest jullie allemaal vaak genade zal schenken?” Hoewel Petrus zich hierdoor enigszins getroost voelde, voelde hij nog steeds dat er één ding miste en daarom verscheen Jezus, na te zijn herrezen, voor het eerst openlijk aan hem. Maar om te voorkomen dat Petrus zich aan zijn noties zou blijven vastklampen, wees Jezus de rijkelijke maaltijd af die Petrus voor Hem had bereid en verdween Hij in een oogwenk. Vanaf dat moment had Petrus eindelijk een dieper begrip van de Heer Jezus en hield hij zelfs nog meer van Hem. Na Zijn verrijzenis verscheen Jezus vaak aan Petrus. Toen de veertig dagen voorbij waren en Hij naar de hemel was gevaren, verscheen Hij nog drie keer aan Petrus. Elke verschijning was precies wanneer het werk van de Heilige Geest bijna voltooid was en er bijna aan nieuw werk werd begonnen.

Petrus voorzag zijn hele leven in zijn levensonderhoud door te vissen, maar meer nog leefde hij om te prediken. In zijn latere jaren schreef hij de eerste en tweede brief van Petrus en ook verschillende brieven aan de kerk van Filadelfia van die tijd. De mensen van deze periode werden diep door hem geraakt. In plaats van mensen de les te lezen op basis van zijn eigen kwalificaties, voorzag hij hen van een passende toevoer van leven. Hij vergat nooit Jezus’ leringen voordat Jezus vertrok, en werd er zijn leven lang door geïnspireerd. Terwijl hij Jezus volgde, nam hij zich voor om de liefde van de Heer terug te betalen met zijn dood en om in alle dingen Zijn voorbeeld te volgen. Hier stemde Jezus mee in. Toen Petrus 53 was (meer dan 20 jaar na het vertrek van Jezus), verscheen Jezus daarom aan hem om hem te helpen zijn ambitie te vervullen. In de zeven jaar die volgden, bracht Petrus zijn leven door met het leren kennen van zichzelf. Op een dag aan het einde van deze zeven jaar werd hij ondersteboven gekruisigd, waardoor er een einde kwam aan zijn buitengewone leven.

Hoofdstuk 8

Wanneer God vanuit het perspectief van de Geest spreekt, richt Hij zich tot de gehele mensheid. Wanneer God vanuit een perspectief van de mens spreekt, richt Zijn stem zich tot allen die de leiding van Zijn Geest volgen. Wanneer God spreekt in de derde persoon (van wat mensen aanduiden als het gezichtspunt van een waarnemer), laat Hij Zijn woorden rechtstreeks aan mensen zien, zodat zij Hem als een commentator zullen zien, en het hun toeschijnt dat er vanuit Zijn mond talloze dingen naar voren komen waar mensen geen kennis van hebben en die ze niet kunnen bevatten. Of niet soms? Wanneer God spreekt vanuit het perspectief van de Geest, is de hele mensheid verbaasd. “De liefde van de mensen voor mij is minuscuul en hun geloof in mij is ook erbarmelijk klein. Als ik het zwaartepunt van mijn woorden niet zou richten op de zwakheden van de mensen, zouden zij opscheppen en overdrijven, orakelen en met hoogdravende theorieën aankomen, alsof ze alwetend waren ten aanzien van aardse zaken en daar alles van wisten.” Deze woorden onthullen niet alleen de mensheid zoals die in werkelijkheid is en de plaats die God inneemt in de harten van mensen, maar ze leggen ook het hele leven van de mensheid bloot. Elk persoon gelooft dat hij buitengewoon is maar hij weet zelfs niet eens dat er een woord als “God” bestaat. Daarom wagen ze het om met hoogdravende theorieën aan te komen. Dit ‘met hoogdravende theorieën aankomen’ houdt echter geen ‘spreken’ in, in die zin dat mensen het begrijpen. Veeleer betekent het dat mensen zijn verdorven door Satan. Alles wat ze doen en elke actie die ze ondernemen gaat in tegen God en is rechtstreeks tegen Hem gericht, en de essentie van hun acties is van Satan afkomstig en is in strijd met God, en is bedoeld om, in strijd met Gods wil, onafhankelijkheid te verkrijgen. Daarom zegt God dat mensen allemaal met hoogdravende theorieën aankomen. Waarom zegt God dat de kern van Zijn woorden gericht is op menselijke zwakheden? Dat is zo, omdat niemand zich zou onderwerpen als Hij, in overeenstemming met Gods bedoeling, de dingen die verborgen waren in het menselijk hart niet onthulde; en op die manier zouden de mensen zichzelf niet begrijpen en zouden zij God niet eerbiedigen. Met andere woorden, wanneer de bedoelingen van de mensen niet worden blootgelegd, zullen zij van alles durven doen, misschien zelfs vloeken richten tot de hemel of tot God. Dit zijn zwakheden van de mensheid. Daarom spreekt God als volgt: “Ik reis tot in alle uithoeken van het universum om voortdurend op zoek te gaan naar hen die in één lijn liggen met mijn eigen bedoelingen en geschikt zijn voor mijn dienst.” Deze verklaring, in samenhang met wat er later wordt gezegd over de groet van het koninkrijk die formeel weerklinkt, laat duidelijk zien dat Gods Geest bezig is met nieuw werk op aarde; het is enkel maar dat mensen het niet met hun fysieke ogen kunnen zien. Omdat er wordt gezegd dat de Geest op aarde met nieuw werk bezig is, ondergaat ook de hele universum-wereld een enorme verandering: Gods zonen en Gods mensen beginnen de getuigenis van Gods incarnatie te aanvaarden, maar bovendien wordt het òok door elke religie en denominatie, elke levensloop en plaats, in verschillende mate geaccepteerd. Het is een grote beweging van de universum-wereld in het spirituele rijk. Het doet de hele religieuze wereld op haar grondvesten schudden, wat gedeeltelijk datgene is waar de vroeger vermelde ‘aardbeving’ naar verwijst. Vervolgens beginnen de engelen officieel met hun werk en keert het volk van Israël terug naar zijn woonplaats om nooit meer rond te dwalen en allen die inbegrepen zijn, beginnen te accepteren dat zij geleid worden. In tegenstelling daarmee beginnen de Egyptenaren zich los te maken van de omvang van mijn redding, dat wil zeggen, ze ontvangen mijn tuchtiging (maar dat is nog niet formeel begonnen). Wanneer de wereld dus tegelijkertijd die verschillende veranderingen ondergaat, is ook het moment aangebroken waarop de groet van het koninkrijk formeel weerklinkt, een tijd die mensen als volgt hebben genoemd: “de tijd waarin de zevenvoudige geïntensiveerde Geest begint te werken”. Elke keer wanneer God het herstelwerk doet, in deze fasen (of overgangsperiodes), is niemand in staat het werk van de Heilige Geest gewaar te worden. Daarom klinken Gods woorden “wanneer mensen de hoop verliezen” waar. Bovendien begint God opnieuw en neemt Hij de volgende stap in Zijn werk in elk van deze overgangsfasen wanneer de mensen de hoop verliezen, of wanneer ze vinden dat dit de verkeerde stroom is. Vanaf het moment van schepping tot op heden heeft God op een dergelijke manier Zijn werk hersteld en de methoden van Zijn werk veranderd. Hoewel de meeste mensen, in verschillende mate, een bepaald aspect van dit werk kunnen bevatten, worden ze uiteindelijk toch weggespoeld door een stortvloed van water omdat ze te klein van gestalte zijn; ze zijn niet in staat de stappen van Gods werk te doorgronden en daarom worden ze verstoten. Dit is echter ook de manier waarop God mensen zuivert en dit is Gods oordeel over de achterhaalde opvattingen van de mensheid. Hoe meer fundament mensen hebben, hoe groter hun religieuze opvattingen over God zijn, die zij moeilijk opzij kunnen zetten; ze klampen zich voortdurend vast aan oude dingen en het is moeilijk voor hen om nieuw licht te accepteren. Aan de andere kant, als men staat, moet men enige fundering hebben om op te staan, toch hebben de meeste mensen er problemen mee om hun opvattingen te laten varen. Dit geldt vooral voor hun opvattingen over de geïncarneerde God van vandaag, iets wat duidelijk valt te zien.

In de woorden van vandaag spreekt God veel over visies, en er is geen behoefte hierover uit te wijden. God spreekt er voornamelijk over hoe het bouwen van de kerk de fundering legt voor de bouw van het koninkrijk. Om specifieker te zijn, terwijl de kerk gebouwd werd, was het hoofddoel om mensen zowel in hun hart als door het woord te overtuigen, al hebben ze de vleesgeworden God niet met hun eigen ogen gekend. Hoewel ze zelfs geloof in hun hart koesterden, kenden ze de vleesgeworden God niet, omdat Hij in die fase niet te onderscheiden was van een persoon. In het Tijdperk van het Koninkrijk moeten allen overtuigingskracht laten zien in hun hart, hun spraak en hun ogen. Hiermee wordt in afdoende mate aangetoond dat als allen in hun hart, spraak en ogen overtuiging willen tonen, zij toegestaan moeten worden God die in het vlees leeft met hun fysieke ogen te leren kennen – niet onder dwang en niet met louter oppervlakkig geloof, maar met kennis die afkomstig is van overtuiging in hun hart die ze met hun mond belijden. Daarom wordt er in dit stadium van de opbouw niet gevochten of gedood. In plaats daarvan zullen mensen tot verlichting worden geleid door Gods woorden, en hierdoor kunnen ze het nastreven en onderzoeken, zodat ze onbewust de geïncarneerde God kunnen leren kennen. Daarom is voor God deze fase van het werk veel eenvoudiger, aangezien het de natuur zijn gang laat gaan en niet tegen de mensheid ingaat. Dit zal uiteindelijk mensen op een natuurlijke manier tot een kennis van God leiden, wees dus niet bezorgd of angstig. Toen God zei: “De toestand waarin de strijd van het spirituele rijk verkeert, wordt direct duidelijk gemaakt aan mijn hele volk,” bedoelde Hij dat wanneer mensen de goede weg zijn opgegaan en God zijn gaan leren kennen, niet alleen elk van die mensen van binnen door Satan in verleiding wordt gebracht, maar dat zij ook door Satan in de kerk zelf verleid kunnen worden. Dit is echter een pad dat iedereen moet volgen, dus niemand hoeft ongerust te worden. De verleiding van Satan kan in verschillende vormen komen. Iemand kan onverschillig zijn over wat God zegt of het verloochenen, en zou negatieve dingen kunnen zeggen om de positiviteit van anderen te temperen; zo iemand zal meestal geen andere mensen aan zijn zijde krijgen. Zoiets is moeilijk te onderscheiden. De belangrijkste reden hiervoor is: zo iemand kan nog steeds proactief zijn in het bijwonen van bijeenkomsten, maar hij is onduidelijk ten aanzien van zijn visies. Als de kerk jegens hem niet op haar hoede is, kan de hele kerk door zijn negativiteit worden beïnvloed om lauw te reageren tegenover God, en daarbij geen aandacht te schenken aan Gods woorden – en dat zou dan betekenen dat ze regelrecht in de verleiding door Satan terechtkomen. Zo iemand rebelleert misschien niet rechtstreeks tegen God, maar omdat hij Gods woord niet kan doorgronden en hij God niet kent, gaat hij misschien wel zo ver, dat hij gaat klagen of een hart vervuld van wrok heeft. Hij zou kunnen zeggen dat God hem in de steek heeft gelaten en daardoor niet in staat is om verlichting en illuminatie te ontvangen. Hij zou misschien willen vertrekken, maar hij is wat angstig en hij zou kunnen zeggen dat Gods werk niet van God komt, maar het werk is van boze geesten.

Waarom noemt God Petrus zo vaak? En waarom zegt Hij dat zelfs Job nog niet bij benadering zijn gelijke was? Een dergelijke uitspraak zorgt er niet alleen voor dat mensen aandacht schenken aan de daden van Petrus, maar dat ze ook alle voorbeelden die ze in hun hart hebben opzijzetten, zelfs het voorbeeld van Job – die het grootste geloof had – zal niet voldoende zijn. Alleen op die manier kan een beter resultaat worden verkregen waarin mensen in staat zijn om alles terzijde te schuiven bij hun pogingen om Petrus te imiteren en daardoor een stap dichterbij komen in hun kennis van God. God laat de mensen het pad van oefenen zien dat Petrus koos om God te leren kennen, met als doel mensen daarmee een referentiepunt te geven. God gaat vervolgens door met het voorspellen van een van de manieren waarop Satan mensen zal proberen te verleiden wanneer Hij zegt: “Maar als je koud en onverschillig bent jegens mijn woorden, dan ben je ongetwijfeld tegen mij. Dit is een feit.” Met deze woorden voorspelt God de listige plannen die Satan zal proberen te gebruiken; die dienen als een waarschuwing. Ook al zou onmogelijk iedereen onverschillig kunnen blijven ten aanzien van Gods woorden, toch zullen sommige mensen worden gegrepen door deze verleiding. Daarom zegt God aan het eind opnieuw met nadruk: “Als jullie mijn woorden niet kennen, ze niet accepteren en ze niet in praktijk brengen, dan zullen jullie onvermijdelijk het doelwit worden van mijn tuchtiging! Jullie zullen beslist slachtoffers van Satan worden!” Dit is Gods raad aan de mensheid, maar uiteindelijk, zoals God voorspelde, zal een deel van de mensen onvermijdelijk toch slachtoffer worden van Satan.

Hoofdstuk 9

Zoals mensen het zich voorstellen, blijft God uiteindelijk God en blijven mensen mensen. God spreekt de taal van mensen niet en mensen kunnen de taal van God niet spreken. Voor God is wat mensen van Hem vragen een fluitje van een cent – een simpel deuntje per keer – maar wat God van de mensheid vraagt is voor mensen onbereikbaar en onvoorstelbaar. Maar eigenlijk is de waarheid precies omgekeerd: God vraagt van mensen maar één-tiende procent. Dat is niet alleen verbazingwekkend voor mensen, het brengt de mensen ook in verwarring – ze zijn helemaal de draad kwijt. Alleen dankzij Gods verlichting en door Gods genade zijn ze een klein beetje van Zijn wil gaan begrijpen. Maar op 1 maart waren alle mensen alweer geheel confuus en wisten ze niet meer waar ze het zoeken moesten; God zei dat Zijn volk als helderwitte sneeuw moest zijn, niet als drijvende wolken. Maar wat wordt er dan bedoeld met ‘sneeuw’? En met ‘drijvende wolken’? God openbaart hier met opzet de diepere betekenis niet. Dit brengt mensen in verwarring, waardoor hun geloof toeneemt terwijl ze op zoek gaan naar kennis – want dit is niets anders dan een specifieke eis gesteld aan Gods volk. En dus merkt iedereen dat ze onbewust langer nadenken over die moeilijk te begrijpen woorden. Daardoor ontkiemen allerlei gedachten in hun brein. Rondzwevende sneeuwvlokken flitsen voorbij in hun ogen en drijvende wolken duiken opeens op in hun hoofd. Waarom wil God dan dat Zijn volk als sneeuw is en niet als drijvende wolken? Wat is de ware betekenis hiervan? Waar verwijzen deze woorden concreet naar? ‘Sneeuw’ maakt niet alleen de natuur mooi, het is ook goed voor akkers – het doodt bacteriën. Als er een dik pak is gevallen, zijn alle bacteriën bedekt onder blinkende sneeuw en bruist het hele gebied opeens van leven. Op dezelfde manier moet Gods volk niet alleen de vleesgeworden God kennen, het moet ook door het feit van de vleesgeworden God zichzelf disciplineren; zo zal het normale menselijkheid naleven. Zo verfraait de sneeuw de natuur. Uiteindelijk komt er door de volwassenwording van Gods volk een einde aan de grote rode draak, wordt Gods koninkrijk op aarde gesticht, en wordt Zijn naam geprezen en verbreid, zodat het gehele koninkrijk op aarde wordt vervuld van Zijn rechtvaardigheid, Zijn licht uitstraalt en schittert van Zijn glorie. Overal zal vrede en welbehagen, vreugde en voldoening heersen, en voortdurend hernieuwde schoonheid. De verschillende plagen die momenteel bestaan – verdorven gezindheden van Satan, zoals onrechtvaardigheid, valsheid en bedrieglijkheid, kwaadaardige verlangens enzovoorts – worden allemaal uitgeroeid en daarmee worden hemel en aarde beide hernieuwd. Dat is de ware betekenis van ‘na een dik pak sneeuw’. Degenen die drijvende wolken zijn, zijn als de mensen die de kudde volgen waarvan God gesproken heeft; als ze worden verleid door Satan of beproefd door God, zweven ze meteen weg en bestaan ze niet meer. Niets van hun wezen blijft zelfs maar bestaan, het is allang verdwenen. Als mensen drijvende wolken zijn, kunnen ze niet alleen niet Gods beeld naleven, maar beschamen ze bovendien Zijn naam, want zulke mensen lopen overal en op elk moment het gevaar om weggevoerd te worden; ze zijn het voedsel dat Satan opslokt. En als Satan hen gevangen neemt, zullen zij God verraden en Satan dienen. Dit brengt duidelijk schande over Gods naam en het is wat God het ergste haat; zulke mensen zijn Gods vijanden. Ze zijn dus niet geboren met de essentie van normale mensen en hebben dan ook geen enkele praktische waarde. Daarom stelt God zulke eisen aan Zijn volk. Maar nadat de mensen iets meer van die woorden hebben begrepen, weten ze echter niet wat ze daarna moeten doen, want het onderwerp van Gods woorden is veranderd in God zelf. Dat brengt hen in een lastige positie. “Omdat ik uit het heilige land kom, ben ik niet zoals de lotus die slechts een naam heeft en geen essentie, want hij komt uit het slijk en niet uit het heilige land.” Waarom vertelt God opeens over Zijn eigen geboorte, terwijl Hij het net nog had over de eisen die Hij aan Zijn volk stelt? Is er soms een verband? Inderdaad is er een intrinsiek verband tussen die twee kwesties – anders zou God dat niet zeggen tegen de mensen. Tussen groene bladeren wiegt de lotus zachtjes heen en weer op een briesje, een oogstrelend gezicht dat velen dierbaar is. De mensen kunnen er gewoon geen genoeg van krijgen, ze zouden er het liefst naartoe zwemmen om een lotusbloem te plukken en van dichtbij te bekijken. Maar God zegt dat de lotus uit het slijk komt en slechts een naam heeft en geen essentie; het lijkt erop dat God de lotus helemaal niet belangrijk vindt en Zijn woorden maken duidelijk dat Hij er enige afkeer van heeft. Door de eeuwen heen hebben vele mensen de lotus uitbundig geprezen omdat hij uit het slijk groeit zonder erdoor te worden bezoedeld, en lijken zelfs te suggereren dat de lotus ongeëvenaard en onvoorstelbaar prachtig is. Maar in Gods ogen is de lotus geen cent waard – en dat is nu net het verschil tussen God en de mensen. Daaraan is te zien dat het verschil tussen God en de mensen even groot is als de afstand tussen het gewelf van de hemel en de diepste fundering van de aarde. Omdat de lotus uit het slijk komt, komt de voeding die hij nodig heeft daar ook vandaan. De lotus kan zich gewoonweg vermommen om zo een lust voor het oog te worden. Vele mensen zien alleen het mooie uiterlijk van de lotus, terwijl niemand ziet dat het leven dat erin verscholen ligt, vuil en onrein is. Daarom zegt God dat de lotus slechts een naam heeft en geen essentie, en dat is de volle waarheid. Is vandaag de dag Gods volk niet net zo? Alleen uiterlijk onderwerpen ze zich aan God en geloven ze in Hem. Voor Gods aangezicht flemen en pochen ze om Hem tevreden te stellen, maar van binnen zitten ze volgepropt met een slechte satanische gezindheid en hun buik is vol onzuiverheden. Daarom stelt God vragen aan de mensen: Hij vraagt hen of hun loyaliteit aan Hem vervuild is met onzuiverheden, of dat het wel puur en oprecht is. Er zijn er velen die, terwijl ze dienstdoeners waren, God met de mond loofden maar in hun hart vervloekten. Met hun woorden onderwierpen zij zich aan God, maar in hun hart waren zij Hem ongehoorzaam. Hun mond sprak negatieve woorden en in hun hart koesterden ze tegenstand tegen God. Er zijn zelfs mensen wiens handelingen gecoördineerd werden: ze namen obscene taal in de mond, maakten handgebaren en waren volkomen losgeslagen, en ze toonden een treffend en levensecht beeld van het ware gezicht van de grote rode draak. Zulke mensen verdienen het echt om het gebroed van de grote rode draak te worden genoemd! Maar tegenwoordig staan ze op de plek van Gods trouwe dienstdoeners en doen ze alsof ze Zijn trouwe volk zijn. Schaamteloos! Geen wonder: ze komen uit het slijk, dus onvermijdelijk tonen ze hun ware gedaante. Omdat God heilig en onbezoedeld is, waar en echt is, komt Zijn vlees voort uit de Geest. Dat is zeker en onbetwistbaar. Hij kan niet alleen getuigen van God Zelf, maar bovendien Zichzelf volledig wijden aan het doen van Zijn wil: dit vertegenwoordigt één kant van Gods essentie. Dat het vlees voortkomt uit de Geest met een voorkomen, wil zeggen dat er een substantieel verschil is tussen het vlees waarin Gods Geest Zich kleedt en het vlees van mensen. Het verschil zit vooral in hun geest. ‘De Geest met een voorkomen’ wil zeggen dat de goddelijkheid, bedekt door normale menselijkheid, van binnenuit normaal kan werken. Dit is in het geheel niet bovennatuurlijk en wordt niet beperkt door menselijkheid. Met het ‘voorkomen van de Geest’ wordt volledige goddelijkheid bedoeld, die niet door menselijkheid wordt beperkt. Daarom kunnen Gods intrinsieke gezindheid en ware voorkomen volledig tot uiting komen in het geïncarneerde vlees, dat niet alleen normaal en stabiel is, maar bovendien vol majesteit en toorn. Het eerste geïncarneerde vlees kon alleen de God laten zien die mensen zich konden indenken, waardoor Hij alleen tekenen en wonderen kon verrichten en profetieën kon uitspreken. Zo kon Hij de werkelijkheid van God niet volledig tot uiting laten komen. Daarom was Hij niet de belichaming van de Geest met een voorkomen: Hij was enkel de rechtstreekse verschijning van goddelijkheid. Daarnaast werd Hij, omdat Hij de normale menselijkheid ontsteeg, niet de volledige praktische God Zelf genoemd: Hij had nog een beetje van de vage God in de hemel in Zich; Hij was de God zoals mensen die zich voorstellen. Dit is het substantiële verschil tussen de twee gevallen van geïncarneerd vlees.

Vanaf het hoogste punt van het universum waakt God over elke beweging van de mensheid en over alles wat mensen zeggen en doen. Hij observeert zelfs al hun diepste gedachten met absolute helderheid – niets ontgaat Hem. Daarom dringen Zijn woorden rechtstreeks door in het hart van mensen en treffen ze elke gedachte, en zijn Gods woorden scherpzinnig en feilloos. “Hoewel de mensen mijn Geest ‘kennen’, beledigen ze desondanks mijn Geest. Mijn woorden leggen ieders lelijke kanten en ieders diepste gedachten bloot, zodat allen op aarde neervallen onder mijn blik.” Hieraan is duidelijk te zien dat hoewel Gods eisen aan de mensheid niet zo veeleisend zijn, mensen desondanks de Goddelijke toets der kritiek niet kunnen doorstaan. “Maar hoewel de mensen neervallen, durft hun hart niet ver van mij af te dwalen. Welke van de schepselen vat geen liefde voor mij op door mijn daden?” Hiermee worden Gods volledige wijsheid en almacht nog beter zichtbaar, en zo wordt alles wat Gods volk dacht toen het de positie van dienstdoeners had, geopenbaard: na een ‘transactie’ die op een mislukking is uitgelopen, zijn de ‘honderdduizenden’ of ‘miljoenen’ die ze in hun hoofd hadden in rook opgegaan. Maar door Gods bestuurlijke decreten en door Zijn majesteit en toorn lieten ze weliswaar terneergeslagen het hoofd hangen, maar bleven ze Hem met een negatieve instelling dienen, en al hun vroegere praktijken veranderden in holle woorden en raakten volledig vergeten. In plaats daarvan deden ze precies waar ze zin in hadden om zichzelf en anderen blij te maken in een poging zich te vermaken, om zo de tijd te doden en de dagen door te komen … Dat is wat er echt gaande was onder de mensen. Daarom opent God Zijn hart voor de mensen en zegt: “Wie gaat er niet naar mij dorsten door mijn woorden? In wie ontstaan er geen gevoelens van toewijding door mijn liefde?” Om eerlijk te zijn wil iedereen Gods woorden aanvaarden en er is geen mens die niet graag Zijn woorden leest. Ze worden er alleen door hun natuur in belemmerd Zijn woorden in de praktijk te brengen. Veel mensen kunnen Gods woorden niet meer missen als ze ze gelezen hebben en hun liefde voor Hem welt op in hen. Aldus vervloekt God Satan nogmaals en onthult Hij nogmaals Satans lelijke gezicht. “Deze tijd waarin Satan tekeer gaat en zijn razernij heerst” is precies de tijd dat God officieel aan Zijn grote werk op aarde begint, om daarna te beginnen aan het werk van het vernietigen van de aarde. Met andere woorden, hoe groter Satans furie, hoe dichterbij Gods dagen zijn. Dus hoe meer God spreekt over Satans liederlijkheid, hoe dichterbij daarmee de dag komt dat Hij de aarde zal vernietigen. Dat is de verkondiging van God aan Satan.

Waarom zegt God steeds: “[…] bovendien houdt iedereen zich achter mijn rug om bezig met dat ‘gewaardeerde’ gesjoemel. Denk je soms dat het vlees waarin ik mij kleed niets weet van wat je doet, hoe je je gedraagt en wat je zegt?” Dat heeft God al meer dan eens gezegd. Waarom eigenlijk? Als mensen door God zijn getroost, als ze weten van Gods verdriet om de mensheid, vergeten ze gemakkelijk wat er achter hen ligt, terwijl ze hun best doen om vooruit te komen. Maar God heeft niet de minste clementie met de mens: Hij blijft hun gedachten bestoken. Daarom zegt Hij de mensen steeds weer zichzelf te leren kennen, niet langer losgeslagen te leven, zich niet langer bezig te houden met dat ‘gewaardeerde’ gesjoemel, en de vleesgeworden God nooit weer te bedriegen. De natuur van de mensen verandert weliswaar niet, maar het helpt toch om ze weer een paar keer te vermanen. Daarna spreekt God vanuit een menselijk perspectief om de mysteries in hun hart te verklaren: “Jarenlang heb ik regen en wind doorstaan en zo heb ik ook de bitterheid van de mensenwereld geproefd, maar als ik er goed over nadenk, is er geen enkel lijden dat de vleselijke mensheid haar hoop in mij kan doen verliezen en al helemaal geen zoetheid die mensen onverschillig, ontmoedigd of afwijzend tegenover mij kan doen worden. Is hun liefde dan echt beperkt tot een gebrek aan pijn en een gebrek aan zoetheid?” “Alles onder de zon is leegte.” Deze woorden bevatten een diepe betekenis. Daarom zegt God dat er niets is dat mensen hun hoop in Hem kan doen verliezen of onverschillig tegenover Hem kan maken. Als de mensen God niet liefhebben, kunnen ze net zo goed dood zijn. Als ze God niet liefhebben, is de ellende die ze doormaken voor niets en is het geluk dat ze genieten niets dan leegte, en wordt het bij hun zonden opgeteld. Omdat geen mens Hem werkelijk liefheeft, zegt God: “Is hun liefde dan echt beperkt tot een gebrek aan pijn en een gebrek aan zoetheid?” Wie op aarde zou zonder bitterheid of zoetheid kunnen bestaan? Steeds weer benadrukt God: “Geen enkel mens heeft ooit werkelijk mijn gezicht gezien of mijn stem gehoord, omdat de mensen mij niet werkelijk kennen.” God zegt dus dat de mensen Hem niet werkelijk kennen, maar waarom vraagt Hij de mens dan Hem te kennen? Is dat niet met elkaar in tegenspraak? Elk woord van God heeft een duidelijk doel. Omdat de mensen zo verdoofd zijn geworden, hanteert God het principe dat Hij honderd procent van het werk door mensen moet verzetten om uiteindelijk één-tiende procent van ieders hart te bezitten. Dat is Zijn werkwijze, en God moet het zo aanpakken om Zijn doelen te kunnen bereiken. Dat is ook precies de wijsheid in Zijn woorden. Hebben jullie dit begrepen?

God zegt: “Wanneer ik rechtstreeks mijn mysteries onthul en mijn wil duidelijk maak in het vlees, trekken jullie je er niets van aan; jullie luisteren alleen naar de geluiden, maar begrijpen niet wat ze betekenen. Ik word er ontroostbaar van, want hoewel ik in het vlees ben, kan ik niet het werk verrichten van de bediening van het vlees.” Door deze woorden nemen aan de ene kant mensen door hun verdoofdheid zelf het initiatief om met God mee te werken; aan de andere kant onthult God hiermee het ware gezicht van Zijn geïncarneerde goddelijkheid. Omdat mensen te klein van gestalte zijn, toont God in de fase dat Hij in het vlees is Zijn goddelijkheid alleen in een mate die zij kunnen bevatten. Tijdens deze stap in het werk zijn de meeste mensen nog niet in staat die geheel te aanvaarden, waaruit duidelijk blijkt hoe onontvankelijk ze zijn. Dus voert de goddelijkheid tijdens het werk niet haar volledige oorspronkelijke functie uit; ze doet slechts een klein deel ervan. Dit betekent dat de goddelijkheid in het toekomstige werk geleidelijk steeds meer geopenbaard zal worden, afhankelijk van de mate van herstel van de mensen. Maar de goddelijkheid wordt dus niet langzaamaan groter: ze is wat de vleesgeworden God in essentie bezit, en ze is anders dan de gestalte van mensen.

Gods schepping van de mensen had een doel en een betekenis, daarom zei Hij: “Als de mensheid geheel vernietigd zou worden door mijn toorn, wat voor betekenis heeft het dan gehad dat ik hemel en aarde heb geschapen?” Toen de mensen waren bedorven, besloot God een deel van hen voor Zich te winnen voor Zijn eigen plezier; het was niet Zijn intentie dat alle mensen zouden worden vernietigd, of dat God hen zou wegvagen bij zelfs de kleinste overtreding van Zijn bestuurlijke decreten. Dat is niet Gods wil. Zoals God al zei: dat zou zinloos zijn. En juist uit die ‘zinloosheid’ blijkt Gods wijsheid. Betekent het niet juist veel meer dat Hij, nadat Hij alle mensen met allerlei manieren van spreken en allerlei werkwijzen heeft getuchtigd, geoordeeld en gekastijd, uiteindelijk de mensen die Hem werkelijk liefhebben uitverkiest? Juist op deze wijze worden Gods daden geopenbaard, en zo krijgt Zijn schepping van de mensen nog meer betekenis. Daarom worden de meeste woorden van God uitgesproken om eenvoudigweg langs hen heen te gaan; het is om een doel te bereiken, en dit is nu juist de werkelijkheid van een deel van zijn woorden.

Addendum: Hoofdstuk 1

Wat ik jullie vraag te doen, is niet de vage en holle theorie waarvan ik spreek, en het is ook niet onvoorstelbaar voor het brein van de mens of onbereikbaar voor het vlees van de mens. Wie is in staat tot volledige trouw in mijn huis? En wie kan alles opofferen in mijn koninkrijk? Zouden jullie, zonder de openbaring van mijn wil, echt van jezelf kunnen eisen dat jullie mijn hart tevreden stellen? Niemand heeft mijn hart ooit begrepen en niemand heeft mijn wil ooit gevat. Wie heeft ooit mijn gezicht gezien of mijn stem gehoord? Petrus? Of Paulus? Of Johannes? Of Jakobus? Wie is ooit door mij gekleed, door mij bezeten of door mij gebruikt? Hoewel de eerste keer dat ik vlees werd in goddelijkheid plaatsvond, kende het vlees waarin ik mij hulde niet het leed van de mens, want ik was niet geïncarneerd in een vorm en men kon dus niet zeggen dat het vlees mijn wil volledig ten uitvoer bracht. Alleen wanneer mijn goddelijkheid kan doen wat ik zou doen en kan spreken wat ik zou spreken in iemand met een normale menselijkheid, zonder hinder of belemmering, kan men zeggen dat mijn wil in het vlees wordt uitgevoerd. Doordat de normale menselijkheid de goddelijkheid kan afschermen, bereik ik mijn oogmerk om nederig en verborgen te zijn. Tijdens de fase van het werk in het vlees handelt de goddelijkheid weliswaar direct, maar zijn zulke daden voor de mens niet makkelijk te zien. Dat komt gewoon door het leven en de daden van de normale mensheid. Deze vleeswording kan niet 40 dagen vasten zoals de eerste vleeswording, maar Hij werkt en spreekt normaal. Hoewel Hij mysteries openbaart, is Hij heel normaal; het is niet, zoals mensen zich dat voorstellen – Zijn stem klinkt niet als de donder, Zijn aangezicht straalt geen licht uit en de hemelen beven niet wanneer Hij wandelt. Als dat het geval was, zou hier niets van mijn wijsheid in zitten en zou het onmogelijk zijn Satan te beschamen en te verslaan.

Wanneer ik mijn goddelijkheid toon van achter het schild van normale menselijkheid, verkrijg ik de volledige verheerlijking, wordt mijn grote werk verwezenlijkt en doen zich nergens moeilijkheden voor. Dit komt omdat het oogmerk van mijn vleeswording voornamelijk is om allen die in mij geloven de daden van mijn goddelijkheid in het vlees te laten aanschouwen en de praktische God Zelf te laten zien, en zo de plek in het hart van mensen te verdrijven die wordt ingenomen door de onzichtbare en ontastbare God. Omdat ik eet, mezelf kleed, slaap, woon en handel als een normale persoon, omdat ik spreek en lach als een normale persoon en de behoeften van een normale persoon heb en daarbij ook over het wezen van volledige goddelijkheid beschik, word ik “de praktische God” genoemd. Dit is niet abstract en het is makkelijk te begrijpen; daarin is te zien in welk deel de kern van mijn werk ligt en in welke fase van het werk mijn focus is. Het kerndoel van mijn vleeswording is om mijn goddelijkheid te openbaren door middel van normale menselijkheid. Het is niet moeilijk te zien dat het middelpunt van mijn werk in het tweede deel van het tijdperk van oordeel ligt.

Er is in mij nooit menselijk leven of ook maar een greintje menselijkheid geweest. Menselijk leven heeft nooit een plaats in mij gehad en heeft de openbaring van mijn goddelijkheid nooit onderdrukt. Dus hoe meer mijn stem in de hemel en de wil van mijn Geest wordt uitgedrukt, hoe meer Satan kan worden beschaamd en dus hoe makkelijker het wordt om mijn wil binnen normale menselijkheid uit te voeren. Alleen dit heeft Satan verslagen; Satan is al volkomen te schande gemaakt. Hoewel ik verborgen ben, belemmert dit niet de uitspraken en daden van mijn goddelijkheid – het is genoeg om te laten zien dat ik gezegevierd heb en de volledige overwinning behaald heb. Omdat mijn werk in het vlees zonder belemmering is en omdat de praktische God nu een plek heeft in het hart van mensen en in hun hart geworteld is, is volkomen bewezen dat Satan door mij verslagen is. En omdat Satan niets meer kan doen onder de mensen en omdat het moeilijk is om de eigenschap van Satan over te brengen in het vlees van mensen, gaat mijn wil zonder belemmering voort. De inhoud van mijn werk is voornamelijk alle mensen mijn wonderbare daden te laten aanschouwen en mijn ware gezicht te laten zien. Ik ben niet buiten bereik, ik toren niet hoog in de lucht, ik ben niet vormloos en zonder vorm. Ik ben niet onzichtbaar zoals lucht en ik lijk evenmin op een drijvende wolk die makkelijk weggeblazen wordt; nee, ik leef dan wel onder de mensen en ervaar de zoetheid, zuurheid, bitterheid en heftigheid onder de mensen, maar mijn vlees verschilt wezenlijk van dat van de mens. De meeste mensen vinden het moeilijk om met mij om te gaan, toch hunkeren de meesten er ook naar om met mij om te gaan. Het lijkt alsof er enorme, onvoorstelbare mysteries binnen de vleesgeworden God zijn. Vanwege de directe openbaring van goddelijkheid en het schild van een menselijke verschijning, blijven mensen op een respectvolle afstand van mij. Zij geloven wel dat ik een barmhartige en liefhebbende God ben, maar vrezen ook mijn majesteit en toorn. In hun hart willen ze dus wel oprecht met mij spreken, maar ze kunnen toch niet doen wat ze verlangen – wat hun hart verlangt, hun kracht ontbeert. Zo is de toestand van iedereen in deze omstandigheden – hoe meer mensen zo zijn, hoe groter het bewijs van de openbaring van verschillende aspecten van mijn gezindheid is, zodat het oogmerk wordt bereikt dat mensen God kennen. Maar dit is bijzaak; het gaat er voornamelijk om dat mensen mijn wonderbare daden leren kennen op basis van wat mijn vlees doet, zodat ze het wezen van God leren kennen. Ik ben niet abnormaal en bovennatuurlijk, zoals mensen zich dat inbeelden. Ik ben veeleer de praktische God die normaal is in alle dingen. ‘Mijn’ plek in de opvattingen van mensen wordt verdreven en zij leren mij in het echt kennen. Pas dan neem ik mijn ware plaats in de gedachten van mensen in.

Ik heb voor alle mensen nooit iets bovennatuurlijks gedaan dat door mensen werd gekoesterd maar ik ben bovendien uitermate gewoon en normaal; ik laat mensen in mijn geïncarneerde vlees opzettelijk niets zien dat ook maar iets van God weg heeft. Maar mensen worden dankzij mijn woorden volkomen overwonnen en onderwerpen zich aan mijn getuigenis. Alleen zo leren mensen, zonder twijfels, mij in het vlees kennen en op basis van hun volstrekte geloof dat God inderdaad bestaat. Op deze manier wordt de kennis die mensen van mij hebben echter werkelijker, helderder en niet in het minst aangetast door hun goede gedrag; dit alles is het resultaat van mijn goddelijkheid die direct handelt, waardoor mensen meer kennis van mijn goddelijkheid krijgen, want alleen goddelijkheid is het ware gezicht van God en de inherente eigenschap van God. Mensen behoren dat te zien. Wat ik wil, zijn woorden, daden en handelingen in goddelijkheid – ik geef niets om woorden en daden in menselijkheid. Mijn oogmerk is leven en handelen in goddelijkheid – ik wil niet wortelen en ontspruiten in menselijkheid, en ik wil niet in menselijkheid verblijven. Begrijpen jullie wat ik zeg? Ook al ben ik te gast in menselijkheid, ik wil dit niet; ik handel in volledige goddelijkheid en alleen op deze manier kunnen mensen mijn ware gezicht beter begrijpen.

Hoofdstuk 10

In de tijd van de stichting van de kerk bracht God het bouwen van het koninkrijk nauwelijks ter sprake. Zelfs wanneer Hij het te berde bracht, deed Hij dat in de taal van destijds. Toen het Tijdperk van het Koninkrijk was aangebroken, zette God een dikke streep door bepaalde methodes en zorgen uit de tijd van de bouw van de kerk en sprak er nooit meer één woord over. Dit nu is precies de fundamentele betekenis van ‘God Zelf’ die altijd nieuw is en nooit oud. Hoe goed dingen in het verleden ook gedaan mogen zijn, ze maken immers deel uit van een vroeger tijdperk, dus God classificeert zulke gebeurtenissen uit het verleden als gebeurd in de tijd vóór Christus, terwijl het heden bekendstaat als de tijd na Christus. Hieruit kun je opmaken dat de bouw van de kerk een voorwaarde was voor het bouwen van het koninkrijk: het legde voor God de basis om Zijn soevereine macht in het koninkrijk uit te oefenen. De bouw van de kerk is een momentopname van het heden: Gods werk op aarde richt zich nu in de eerste plaats op dit deel, het opbouwen van het koninkrijk. Voordat Hij de bouw van de kerk had voltooid, had Hij al voorbereidingen getroffen voor al het werk dat gedaan moest worden, en toen de tijd daar was ging Hij formeel aan de slag. Daarom zei God: “Welbeschouwd is het Tijdperk van het Koninkrijk anders dan in het verleden. Het gaat niet om de vraag hoe de mensheid te werk gaat, het is eerder zo, dat ik naar de aarde ben afgedaald om mijn werk persoonlijk uit te voeren, en dat is iets wat mensen niet kunnen begrijpen of tot stand kunnen brengen.” Dit werk moet inderdaad door God persoonlijk uitgevoerd worden – geen mens is in staat dergelijk werk te verrichten, dat kunnen ze gewoon niet aan. Wie, buiten God, zou dergelijk groots werk onder de mens kunnen uitvoeren? Wie anders is in staat de hele mensheid te ‘kwellen’ tot iedereen halfdood is? Zouden mensen misschien dergelijk werk kunnen regelen? Waarom zegt Hij: “Ik ben naar de aarde afgedaald om mijn werk persoonlijk uit te voeren”? Zou Gods Geest werkelijk uit alle ruimte verdwenen kunnen zijn? Die regel: “Ik ben naar de aarde afgedaald om mijn werk persoonlijk uit te voeren,” verwijst zowel naar het feit dat Gods Geest geïncarneerd is in het vlees om te werken, als naar het feit dat Gods Geest duidelijk aan de mensheid aan het werk is. Door Zijn werk persoonlijk uit te voeren, laat Hij veel mensen God Zelf met het blote oog zien, zodat ze niet zorgvuldig in hun eigen geest naar Hem hoeven te zoeken. Bovendien laat Hij alle mensen de werking van de Geest met hun eigen ogen zien en toont hun dat er een wezenlijk verschil is tussen het vlees van de mens en dat van God. Tegelijkertijd is de Geest van God nog steeds aan het werk in de hele ruimte en de universum-wereld. Heel Gods volk dat verlicht is, Gods naam aanvaard heeft, ziet hoe de Geest van God werkt en leert zo de geïncarneerde God nog beter kennen. Als zodanig kan de mens de praktische God Zelf alleen leren kennen als Gods goddelijkheid rechtstreeks werkt – dat wil zeggen, alleen als Gods Geest zonder de geringste belemmering kan werken. Dit is het wezen van de bouw van het koninkrijk.

Hoe vaak is God in het vlees geïncarneerd? Kan dat meerdere malen zijn? Waarom heeft God meerdere keren opgemerkt: “Ooit daalde ik af naar de wereld van de mensen, en ik beleefde en zag hun lijden. Maar het doel van mijn vleeswording heb ik niet vervuld”? Betekent dit dat God diverse malen geïncarneerd is, maar niet één keer door de mens is gekend? Dat is niet wat met deze bewering wordt bedoeld. De eerste keer dat God incarneerde was het eigenlijk niet Zijn doel dat mensen Hem zou kennen; Hij deed Zijn werk en verdween daarentegen zonder dat iemand het doorhad of zelfs maar een kans kreeg Hem te kennen. Hij stond mensen niet toe Hem volledig te kennen en Hij bezat het belang van de incarnatie ook niet volledig. Als zodanig kon men dus niet zeggen dat Hij volledig geïncarneerd was. In de eerste incarnatie gebruikte God louter een fysiek lichaam, zonder zondige aard, om dat werk uit te voeren; toen het voltooid was, hoefde het niet verder vermeld te worden. En wat betreft de mensen die door de eeuwen heen door God zijn gebruikt, dergelijke gevallen kunnen nog minder ‘incarnaties’ worden genoemd. Vandaag de dag kan alleen de praktische God Zelf, die aan de buitenkant een normale menselijkheid heeft, die een volledige goddelijkheid in zich bergt en wiens doel het is de mens Hem te laten kennen, volledig een ‘incarnatie’ worden genoemd. Het belang van het eerste bezoek van God aan deze wereld is één aspect van het belang van wat tegenwoordig de incarnatie wordt genoemd – maar dit bezoek omvat op geen enkele manier de volle betekenis van wat nu bekend staat als de incarnatie. Daarom zei God: “De betekenis van mijn vleeswording heb ik niet vervuld.” ‘Het lijden van de mens ervaren en observeren’, zoals Gods woorden zeggen, verwijst naar Gods Geest en de twee incarnaties. Om deze reden zei God: “Toen de bouw van het koninkrijk eenmaal op gang kwam, begon mijn geïncarneerde vlees formeel mijn bediening, dat wil zeggen dat de Koning van het koninkrijk Zijn soevereine macht formeel aanvaardde.” Hoewel de bouw van de kerk een getuigenis voor Gods naam was, was het werk nog niet formeel begonnen: pas nu kan worden gezegd dat het uit het bouwen van het koninkrijk bestaat. Alles wat voorheen gedaan was, was slechts een voorproefje: het was niet het echte werk. Al werd er gezegd dat het koninkrijk was aangebroken, er werd nog geen werk in gedaan. Nu pas, nu het werk in Gods goddelijkheid wordt gedaan en God formeel met Zijn werk is begonnen, is de mens eindelijk het koninkrijk binnengegaan. Zo is “de afdaling van het koninkrijk naar de wereld van de mens is – verre van slechts een woordelijke uitdrukking – een reële werkelijkheid. Dit is één aspect van de betekenis van ‘de realiteit van de praktijk’”. Dit fragment is een treffende samenvatting van bovengenoemde uiteenzetting. Na deze omschrijving gaat God verder en kenschetst Hij de algemene toestand van de mensheid, waarbij mensen in een toestand van constante drukte achterblijven. “In de hele wereld bestaat iedereen binnen mijn genade en goedertierenheid, maar de hele mensheid bevindt zich ook onder mijn oordeel en is eveneens onderworpen aan mijn beproevingen.” Het menselijk leven wordt bestuurd volgens bepaalde principes en regels, zoals door God ingesteld, en deze luiden als volgt: er zullen gelukkige tijden zijn, momenten van frustratie en bovendien tijden van de louteringen door de ontberingen die geleden moeten worden. Zo zal niemand een uitsluitend gelukkig leven leiden of een leven dat alleen uit lijden bestaat; elk leven zal zijn goede en slechte momenten kennen. Bij de hele mensheid is niet alleen Gods genade en goedertierenheid duidelijk, maar ook Zijn oordeel en Zijn hele gezindheid. Het kan zo gezegd worden dat alle mensen bestaan te midden van Gods beproevingen, nietwaar? In deze hele wijde wereld zijn mensen druk bezig om voor zichzelf een uitweg te vinden. Ze weten niet precies welke rol ze spelen en sommige mensen beschadigen of verspelen zelfs hun leven ten behoeve van het lot. Zelfs Job vormde geen uitzondering op deze regel: hoewel hij Gods beproevingen doorstond, bleef hij toch zoeken naar een uitweg voor zichzelf. Niemand is ooit in staat geweest standvastig te blijven onder Gods beproevingen. Door de menselijke hebzucht en aard is niemand geheel tevreden met zijn huidige toestand en kan niemand onder de beproevingen standvastig blijven: iedereen valt in stukken uiteen onder Gods oordeel. Als God streng was tegen de mens, als Hij nog steeds zulke hoge eisen aan mensen stelde, dan zou het precies zo zijn als Hij zegt: “Het hele menselijke ras zou door mijn brandende blik ten val komen.”

Ondanks het feit dat de bouw van het koninkrijk formeel van start is gegaan, moet het saluut voor het koninkrijk nog formeel worden uitgebracht; nu is het nog maar een profetie van wat te komen staat. Als alle mensen compleet gemaakt zijn en alle naties op aarde het koninkrijk van Christus zijn geworden, dan is de tijd aangebroken waarin de zeven donderslagen klinken. De dag van vandaag is een flinke stap in de richting van die fase, de aanval in de richting van die dag is ingezet. Dit is Gods plan en het zal worden gerealiseerd in de nabije toekomst. Maar God heeft alle dingen die Hij heeft gezegd al volbracht. Zo blijkt dat de naties op aarde slechts zandkastelen zijn die schudden onder het opkomende tij: de laatste dag is ophanden en de grote rode draak zal omvallen onder Gods woord. Om ervoor te zorgen dat Zijn plan succesvol wordt uitgevoerd zijn de engelen uit de hemel naar de aarde afgedaald en doen zij hun uiterste best om God tevreden te stellen. De vleesgeworden God heeft Zichzelf op het slagveld ingezet om oorlog te voeren tegen de vijand. Overal waar de incarnatie verschijnt, is een plek waar de vijand wordt uitgeroeid. China zal de eerste zijn die wordt vernietigd; het zal worden verwoest door de hand van God. God zal daar genadeloos optreden. Je kunt het bewijs zien van de toenemende instorting van de grote rode draak in de voortdurende ontwikkeling van het volk; dit is voor iedereen duidelijk en zichtbaar. De ontwikkeling van het volk is een teken van de ondergang van de vijand. Dit is een stukje uitleg over wat er bedoeld wordt met ‘wedijveren’. Bij talloze gelegenheden heeft God de mensen eraan herinnerd prachtige getuigenissen af te leggen voor Hem om in de harten van de mensen de status van opvattingen, die de verfoeilijkheid van de grote rode draak zijn, teniet te doen. God gebruikt dit om het geloof van mensen nieuw leven in te blazen, verworvenheden te bereiken in Zijn werk. Dit is omdat God gezegd heeft: “Waartoe zijn mensen precies in staat? Is het niet eerder zo, dat ik het zelf doe?” Alle mensen zijn zo; ze zijn niet alleen onbekwaam, maar ze verliezen ook snel de moed en zijn vlug teleurgesteld. Daarom kunnen ze God niet kennen. God laat niet alleen het geloof van de mens herleven, Hij doordrenkt mensen ook heimelijk en onafgebroken met kracht.

Vervolgens begon God het hele universum toe te spreken. God is niet alleen in China Zijn nieuwe werk begonnen, maar in het hele universum. Hij is het nieuwe werk van vandaag begonnen. In dit stadium van het werk, omdat God al Zijn daden over de hele wereld wenst te openbaren zodat alle mensen die Hem verraden hebben weer voor Zijn troon komen om zich te onderwerpen, zal Gods oordeel nog steeds Zijn genade en goedertierenheid bevatten. God gebruikt de huidige gebeurtenissen in de wereld als gelegenheid om de mensen in paniek te laten raken en hen aan te sporen God te zoeken, zodat ze terug kunnen stromen en voor Hem kunnen staan. Dus zegt God: “Dit is een van de manieren waarop ik werk, en zonder twijfel is dit een reddingsactie voor de mens, en wat ik hem aanreik is nog steeds een soort liefde.” Hier legt God de ware aard van de mens bloot met een doordringende, ongeëvenaarde en moeiteloze nauwkeurigheid. Mensen kunnen alleen nog maar vol schaamte hun gezicht verbergen, volslagen vernederd. Iedere keer dat God spreekt, slaagt Hij er altijd op de een of andere manier in om op een bepaald aspect te wijzen van de schandelijke prestaties van de mens, terwijl mensen, eenmaal op hun gemak, niet vergeten zichzelf te kennen en het niet als een oude opgave zien om zichzelf te kennen. Naar menselijke aard zijn mensen geneigd losbandig en arrogant te worden, als God ook maar één moment ophield hen op hun fouten te wijzen. Daarom zegt God tegenwoordig weer: “Mensen – in plaats van de titels te koesteren die ik hen geschonken heb, wekken velen van hen boosheid op in hun hart vanwege de titel ‘dienstdoener’, en vanwege de titel ‘mijn volk’ kweken ze liefde voor mij in hun hart. Niemand mag mij voor de gek proberen te houden; mijn ogen zien alles!” Zodra mensen deze verklaring lezen, voelen ze zich meteen ongemakkelijk. Ze voelen dat hun vroegere daden veel te onvolwassen waren – juist het soort vuile zaakjes dat God beledigt. De laatste tijd hebben ze God tevreden willen stemmen, maar ondanks dat ze zeer bereidwillig zijn, hebben ze niet de kracht om dat te doen en weten ze niet wat ze zouden moeten doen. Onbewust zijn ze bezield met een hernieuwde vastberadenheid. Dat is het effect als je tot rust bent gekomen en vervolgens deze woorden leest.

Aan de ene kant zegt God dat Satan tot in het extreme krankzinnig is, terwijl Hij aan de andere kant aangeeft dat de oude aard die door de meeste mensen wordt gedeeld niet is veranderd. Hieruit blijkt duidelijk dat Satans daden zich via de mens manifesteren. Daarom herinnert God mensen er vaak aan niet losbandig te zijn opdat ze niet door Satan worden verslonden. Dit voorzegt niet alleen dat sommige mensen in opstand zullen komen, het is bovendien een alarmklok die luidt om alle mensen te waarschuwen het verleden snel achter zich te laten en het heden te zoeken. Niemand wil bezeten worden door demonen of overwonnen door kwade geesten. Gods woorden zijn dus nog meer een waarschuwing en aansporing voor hen. Maar terwijl de meeste mensen het tegenovergestelde uiterste opzoeken, en veel belang hechten aan ieder woord van God, zegt God op Zijn beurt: “De meeste mensen wachten tot ik nog meer mysteriën openbaar om zich daarin te verlustigen. Maar zelfs al zou je alle mysteriën van de hemel leren begrijpen, wat zou je dan precies met die kennis aan kunnen vangen? Zou je liefde voor mij erdoor groeien? Zou het je liefde voor mij opwekken?” Hieruit blijkt duidelijk dat mensen Gods woord niet gebruiken om God te kennen en lief te hebben, maar juist om de voorraad in hun ‘kleine voorraadschuur’ op te bouwen. Zo gebruikt Gods de uitdrukking ‘zich daarin te verlustigen’ om het extremisme van de mens te beschrijven, wat laat zien hoe de liefde van de mens voor God nog steeds niet zuiver is. Als God geen mysteriën onthulde, zouden mensen weinig belang hechten aan Zijn woorden, maar ze slechts oppervlakkig bekijken, een snelle blik alsof ze naar bloemen kijken terwijl ze te paard voorbij galopperen. Ze zouden de tijd niet nemen om werkelijk over Gods uitspraken na te denken of ze grondig te overdenken. De meeste mensen koesteren Gods woord niet echt. Ze getroosten zich niet veel moeite om Zijn woorden te eten en te drinken; in plaats daarvan nemen ze die vlug even oppervlakkig door. Waarom spreekt God nu op een andere manier dan in voorbije tijden? Waarom zijn al Zijn woorden zo ondoorgrondelijk? Een paar voorbeelden zijn: ‘kronen’ in “Ik zou hen nooit zo lichtvaardig met dergelijke stempels kronen”, ‘zuiverste goud’ in “Is er iemand die het zuiverste goud waar mijn woorden van gemaakt zijn kan ontvangen,” Zijn eerdere vermelding van ‘bewerking’ in “zonder een bewerking door Satan door te maken”, en meer van die uitdrukkingen. Mensen begrijpen niet waarom God zo spreekt; ze kunnen niet vatten waarom Hij op zo’n geestige, humoristische en provocerende manier praat. Dit zijn nu precies de manifestaties van het doel van Gods spreken. Al sinds het eerste begin zijn mensen niet in staat geweest Gods woord te begrijpen en leek het alsof Gods uitspraken inderdaad ernstig en streng waren. Door er een klein vleugje humor aan toe te voegen – hier en daar een geestigheid – kan Hij de stemming met Zijn woord lichter maken en mensen hun spieren wat laten ontspannen. Zo kan Hij zelfs een nog groter effect bereiken: Hij dwingt ieder mens om Gods woord goed te overdenken.

Hoofdstuk 11

Voor het blote oog van de mens lijkt er geen verandering te zijn in Gods woorden gedurende deze periode, omdat mensen niet in staat zijn om de wetten te begrijpen waardoor God spreekt, en ze de context van Zijn woorden niet begrijpen. Na het lezen van de woorden van God geloven mensen niet dat er nieuwe mysteries in deze woorden vervat zijn; daarom zijn ze niet in staat om levens te leiden die buitengewoon nieuw zijn, en in plaats daarvan leven ze een leven dat stagneert en levenloos is. Maar in Gods uitspraken zien we dat er een dieper niveau van betekenis is, een niveau dat zowel onpeilbaar als onbereikbaar is voor de mens. Tegenwoordig is het feit dat de mens zoveel geluk heeft om dergelijke woorden van God te lezen, de grootste van alle zegeningen. Als niemand deze woorden zou lezen, zou de mens voor altijd arrogant blijven, zelfingenomen, zichzelf niet kennen, en zich niet bewust zijn van alle tekortkomingen die hij heeft. Na het lezen van de diepzinnige, onpeilbare woorden van God, bewonderen mensen hem in het geheim, en er is ware overtuiging in hun hart, onaangetast door valsheid; hun harten worden echt, geen namaak. Dit gebeurt echt in de harten van mensen. Iedereen heeft zijn eigen verhaal in zijn hart. Het is alsof ze tegen zichzelf zeggen: “hoogstwaarschijnlijk is dit door God Zelf gesproken – als het niet God is, wie anders zou zulke woorden kunnen spreken? Waarom kan ik dat niet? Waarom ben ik niet in staat om zoiets te doen? Het lijkt erop dat de vleesgeworden God waarvan God spreekt echt bestaat, en God Zelf is! Ik twijfel niet meer. Overigens kan het heel goed zijn dat wanneer de hand van God verschijnt, het te laat zal zijn voor spijt! …” Dit is wat de meeste mensen in hun hart denken. Het is redelijk om te zeggen dat vanaf het moment dat God begon te spreken tot de dag van vandaag, alle mensen zonder de steun van Gods woorden zouden zijn weggevallen. Waarom wordt er gezegd dat al dit werk door God Zelf wordt gedaan, en niet door de mens? Als God geen woorden gebruikte om het leven van de kerk te ondersteunen, zou iedereen spoorloos verdwijnen. Is dit niet de kracht van God? Is dit de welsprekendheid van de mens? Is dit het talent van de individuele mens? Absoluut niet! Zonder ontleding zou niemand weten welke bloedgroep door hun aderen stroomt, ze zouden niet weten hoeveel harten ze hebben, of hoeveel hersenen, en ze zouden allemaal denken dat ze God kennen. Weten zij niet dat er nog steeds tegenstand is vervat in hun kennis? Geen wonder dat God zegt: “Ieder menselijk individu zou moeten accepteren dat hij door mijn Geest kritisch wordt bekeken, zou elk woord en elke handeling nauwgezet moeten onderzoeken en hoort bovendien naar mijn wonderbaarlijke daden te kijken.” Hieruit kan worden afgeleid dat Gods woorden niet doelloos en zonder basis zijn. God heeft nooit iemand oneerlijk behandeld; zelfs Job werd met al zijn geloof hiervan niet vrijgesteld; hij werd ook ontleed en vertrok zonder een plek te hebben om zich voor zijn schaamte te verbergen. En dat zegt niets over de mensen van vandaag. Dus vraagt God dan onmiddellijk: “Hoe voelen jullie je op het moment dat het koninkrijk op aarde komt?” Gods vraag is van weinig belang, maar het brengt mensen in verwarring: wat voelen we? We weten nog steeds niet wanneer het koninkrijk zal komen, dus hoe kunnen we praten over gevoelens? Erger nog, we hebben geen idee. Als ik iets moest voelen, zou het ‘verbaasd’ zijn, en niets anders. In feite is deze vraag niet het doel van Gods woorden. Bovenal worden de ontwikkelingen van het gehele spirituele rijk samengevat in deze ene zin: “Wanneer mijn zonen en mensen naar mijn troon stromen, zal ik formeel beginnen te oordelen voor de grote witte troon.” Niemand weet wat God in deze tijd in het spirituele rijk wil doen, en pas nadat God deze woorden uitspreekt, ontwaken de mensen enigszins. Omdat er verschillende stappen zijn in Gods werk, varieert ook Gods werk in het universum. Gedurende deze tijd redt God voornamelijk de zonen en het volk van God, dat wil zeggen, geleid door de engelen, beginnen de zonen en het volk van God te aanvaarden dat ze worden aangepakt en gebroken, ze zullen officieel hun gedachten en opvattingen verdrijven en gedag zeggen tegen enig spoor van deze wereld; met andere woorden, het “oordelen voor de grote witte troon” waarover door God is gesproken, begint officieel. Omdat dit het oordeel van God is, moet God Zijn stem laten horen – en hoewel de inhoud varieert, is het doel altijd hetzelfde. Heden ten dage, uitgaande van de toon waarop God spreekt, lijkt het erop dat Zijn woorden gericht zijn op een bepaalde groep mensen. In feite gaan deze woorden vooral over de natuur van de hele mensheid. Ze snijden rechtstreeks in het ruggenmerg van de mens, ze sparen de gevoelens van de mens niet, en ze onthullen zijn gehele essentie, laten niets weg en laten niets door. Vanaf vandaag onthult God officieel het ware gezicht van de mens en zo “geef ik de stem van mijn Geest vrij aan het hele universum”. Het effect dat uiteindelijk wordt bereikt, is het volgende: “Met mijn woorden zal ik alle mensen schoonwassen en alles wat in de hemel en op aarde is, zodat het land niet meer vuil en losbandig is, maar een heilig koninkrijk.” Deze woorden presenteren de toekomst van het koninkrijk, dat geheel uit het koninkrijk van Christus bestaat, precies zoals God zei: “Alles draagt goede vrucht, het zijn allemaal ijverige boeren.” Uiteraard zal dit overal in het universum plaatsvinden en zal het niet alleen beperkt zijn tot China.

Pas wanneer God begint te spreken en handelen, hebben mensen een beetje kennis van Hem in hun opvattingen. In het begin bestaat deze kennis alleen in hun opvattingen, maar naarmate de tijd verstrijkt, worden de gedachten van de mensen steeds nuttelozer en minder geschikt voor menselijk gebruik; op deze manier komen ze er toe om alles wat God zegt te geloven, in zoverre dat ze “een plaats scheppen voor de praktische God in hun bewustzijn”. Alleen in hun bewustzijn hebben ze plaats voor de praktische God. In werkelijkheid echter, kennen ze God niet en spreken ze alleen maar lege woorden. Maar vergeleken met het verleden hebben ze enorme vooruitgang geboekt, hoewel er nog steeds een enorm verschil bestaat ten opzichte van de praktische God Zelf. Waarom zegt God altijd: “Elke dag loop ik te midden van de onophoudelijke stroom van mensen en elke dag werk ik in elk persoon”? Hoe meer God zulke dingen zegt, hoe meer mensen ze kunnen vergelijken met de daden van de praktische God Zelf van vandaag, en ze dus de praktische God beter in werkelijkheid kunnen leren kennen. Omdat Gods woorden worden gesproken vanuit het perspectief van het vlees, en geuit met behulp van de taal van de menselijkheid, kunnen mensen de woorden van God waarderen door ze te vergelijken met materiële dingen, waardoor een groter effect wordt bereikt. Bovendien spreekt God keer op keer over het beeld van het ‘ik’ in het hart van mensen en het ‘ik’ in werkelijkheid, waardoor mensen meer bereid zijn om het beeld van God in hun hart te zuiveren, oftewel bereid zijn de praktische God Zelf te kennen en te ontmoeten. Dit is de wijsheid van Gods woorden. Hoe meer God zulke dingen zegt, hoe groter het voordeel van de kennis van mensen over God, en aldus zegt God: “Als ik geen vlees was geworden, zou de mens mij nooit kennen, en zelfs als hij mij leerde kennen, zou zulke kennis dan niet nog steeds een notie zijn?” Inderdaad, als mensen God volgens hun eigen opvattingen zouden moeten kennen, dan zou het gemakkelijk voor hen zijn; ze zouden ontspannen en gelukkig zijn, en daardoor zou God voor altijd vaag blijven en niet werkelijk in de harten van mensen, wat zou bewijzen dat Satan, en niet God, de heerschappij heeft over het hele universum; dus, Gods woorden “Ik heb mijn kracht teruggenomen,” zouden voor altijd leeg blijven.

Wanneer goddelijkheid rechtstreeks gaat optreden, is dat ook de tijd waarin het koninkrijk officieel afdaalt naar de wereld van de mens. Maar wat hier wordt gezegd, is dat het koninkrijk neerdaalt onder de mens, niet dat het koninkrijk vorm krijgt onder de mens – en dus wordt er vandaag gesproken over de opbouw van het koninkrijk, en niet over hoe het vorm krijgt. Waarom zegt God altijd: “Alle dingen vallen stil”? Zou het kunnen dat alles halt houdt en stil blijft staan? Zou het kunnen dat grote bergen echt stil worden? Dus waarom hebben mensen hier geen idee van? Zou het kunnen dat Gods woord verkeerd is? Of overdrijft God? Omdat alles wat God doet, wordt uitgevoerd binnen een bepaalde omgeving, is niemand zich ervan bewust, of in staat om het met eigen ogen waar te nemen, en alles wat mensen kunnen doen, is luisteren naar wat God zegt. Vanwege de majesteit waarmee God handelt, wanneer God arriveert, is het alsof er een enorme verandering in hemel en op aarde plaatsvindt; en voor God lijkt het erop dat iedereen naar dit moment uitkijkt. Vandaag moeten de feiten nog uitkomen. Mensen hebben slechts een beetje geleerd van een deel van de letterlijke betekenis van Gods woorden. De ware betekenis wacht op de tijd dat ze zichzelf zuiveren van hun opvattingen; alleen dan zullen ze zich bewust worden van wat de vleesgeworden God op aarde en in de hemel doet vandaag de dag. In het volk van God in China is er niet alleen het venijn van de grote rode draak. Zo wordt ook de natuur van de grote rode draak overvloediger en duidelijker in hen geopenbaard. Maar God spreekt hier niet direct over, Hij noemt alleen maar iets over het venijn van de grote rode draak. Op deze manier legt Hij de littekens van de mens niet rechtstreeks bloot, wat bevorderlijker is voor de vooruitgang van de mens. Het gebroed van de grote rode draak vindt het niet leuk om nazaten van de grote rode draak te worden genoemd tegenover anderen. Het is alsof de woorden ‘grote rode draak’ hen beschaamd maken; geen van hen is bereid om over deze woorden te spreken, en aldus zegt God alleen: “deze fase van mijn werk is voornamelijk op jullie gericht en dit is een aspect van de betekenis van mijn incarnatie in China”. Om het preciezer te zeggen, God is voornamelijk gekomen om de archetypische vertegenwoordigers van het gebroed van de grote rode draak te overwinnen, wat de betekenis is van Gods incarnatie in China.

“Wanneer ik zelf onder de mensen kom, beginnen de engelen gelijktijdig met het hoedewerk.” In feite wordt niet letterlijk genomen dat Gods Geest pas in de mensenwereld arriveert wanneer de engelen hun werk onder alle volken beginnen. In plaats daarvan worden deze twee werken van goddelijkheid en het hoeden der engelen tegelijkertijd uitgevoerd. Vervolgens praat God een beetje over het hoeden van de engelen. Wanneer Hij zegt dat “alle zonen en mensen niet alleen beproevingen en hoede ontvangen, maar ook in staat zijn om met hun eigen ogen het verschijnen van allerlei visioenen te aanschouwen”, hebben de meeste mensen een grote voorstelling van het woord ‘visioenen’. Visioenen verwijzen naar de bovennatuurlijke gebeurtenissen in de verbeelding van mensen. Maar de inhoud van het werk blijft de kennis van de praktische God Zelf. Visioenen zijn het middel waardoor engelen werken. Ze kunnen mensen gevoelens of dromen geven, waardoor ze het bestaan van de engelen kunnen waarnemen. Maar de engelen blijven onzichtbaar voor de mens. De methode waarmee ze onder de zonen en het volk van God werken, is om hen rechtstreeks te verlichten en illumineren, maar ook om hen te behandelen en te breken. Ze geven zelden preken. Natuurlijk is de gemeenschap tussen mensen de uitzondering; dit is wat er gebeurt in landen buiten China. Vervat in Gods woorden is de openbaring van de levensomstandigheden van de hele mensheid – natuurlijk is dit voornamelijk gericht op het gebroed van de grote rode draak. Uit de verschillende spirituele gesteldheden van de hele mensheid, selecteert God degenen die representatief zijn om als modellen te dienen. Dus Gods woorden zetten mensen in hun hemd, en ze kennen geen schaamte, want anders hebben ze geen tijd om zich te verbergen voor het schijnende licht en worden ze verslagen bij hun eigen spel. De vele gedragingen van de mens vormen een overvloed aan beelden, die God heeft geschilderd vanaf de oudheid tot vandaag, en die Hij van vandaag tot morgen zal schilderen. Alles wat Hij schildert is de lelijkheid van de mens: sommigen wenen in de duisternis, schijnbaar treurend omdat ze het licht in hun ogen verloren hebben, sommigen lachen, sommigen worden geteisterd door grote golven, sommigen lopen op slingerende bergwegen, sommigen zoeken te midden van de uitgestrekte wildernis, trillend van angst, als een vogel geschrokken van het getokkel van een gespannen boog, doodsbang om opgegeten te worden door wilde dieren in de bergen. In Gods handen worden deze vele lelijke manieren aangrijpende, levensechte taferelen, waarvan de meesten te afschuwelijk zijn om naar te kijken, of anders genoeg om de haren van de mensen te berge te laten rijzen, en ze verbijsterd en verward achter te laten. In Gods ogen is alles wat zich in de mens manifesteert niets anders dan lelijkheid, en hoewel het mededogen zou kunnen oproepen, is het nog steeds lelijkheid. Het verschil van de mens ten opzichte van God is dat de zwakheid van de mens ligt in zijn neiging om vriendelijkheid jegens anderen te tonen. God is echter altijd hetzelfde voor de mens geweest, wat betekent dat Hij altijd dezelfde houding heeft gehad. Hij is niet altijd zo vriendelijk als mensen zich voorstellen, als een ervaren moeder wiens kinderen altijd voorop staan in haar gedachten. In werkelijkheid, wilde God geen reeks methoden gebruiken om de grote rode draak te veroveren, op geen enkele manier zou Hij Zich onderwerpen aan dergelijke vernedering, Hij zou Zichzelf niet toestaan onderworpen te zijn aan de beperkingen van de mens. Volgens Gods gezindheid veroorzaakt alles wat mensen doen en zeggen Gods toorn, en zij zouden bestraft moeten worden. In Gods ogen voldoet niet één van hen aan de norm, en moeten ze allemaal door God neergeslagen worden. Vanwege de principes van Gods werk in China, en bovendien vanwege de natuur van de grote rode draak, daaraan toegevoegd het feit dat China het land is van de grote rode draak en het land waarin de vleesgeworden God verblijft, moet God Zijn woede inslikken en al het gebroed van de grote rode draak overwinnen; toch zal Hij altijd het gebroed van de grote rode draak verfoeien, dat wil zeggen, Hij zal altijd alles verafschuwen wat komt van de grote rode draak – en dit zal nooit veranderen.

Niemand is ooit op de hoogte geweest van enige daad van God, noch is ooit door iets naar Zijn daden gekeken. Toen God terugkeerde naar Sion bijvoorbeeld, wie was hiervan op de hoogte? Dus tonen woorden als: “Ik kom stilletjes onder de mensen en vervolgens drijf ik weg. Heeft iemand me ooit gezien?” dat de mens inderdaad de vermogens mist om de gebeurtenissen in het spirituele rijk te accepteren. In het verleden zei God dat, wanneer Hij terugkeert naar Sion, “de zon vurig is, de maan schitterend”. Omdat mensen nog steeds bezig zijn met Gods terugkeer naar Sion – omdat ze het nog moeten laten gaan – spreekt God direct de woorden “de zon is vurig en de maan is schitterend” om te voldoen aan de opvattingen van mensen. Dientengevolge, wanneer de opvattingen van mensen door Gods woorden worden getroffen, zien zij dat Gods daden zo wonderbaarlijk zijn, en zien zij dat Zijn woorden diepgaand en onpeilbaar zijn en niet voor iedereen te ontcijferen; dus leggen ze deze zaak volledig opzij en voelen een beetje helderheid in hun geest, alsof God al naar Sion is teruggekeerd, en dus besteden mensen geen aandacht aan deze zaak. Vanaf dat moment accepteren ze Gods woorden met één hart en één geest, en tobben ze er niet langer over dat er een catastrofe zal toeslaan na Gods terugkeer naar Sion. Alleen dan is het gemakkelijk voor mensen om Gods woorden te accepteren, hun aandacht volledig op Gods woorden te richten, hen achter te laten zonder de wens om iets anders te overwegen.

Addendum: Hoofdstuk 2

Wanneer mensen de praktische God aanschouwen, wanneer ze in eigen persoon leven met God Zelf, naast Hem wandelen en met Hem verblijven, zetten ze de nieuwsgierigheid aan de kant die ze zo veel jaar in hun hart hebben gekoesterd. De eerder besproken kennis van God is slechts de eerste stap; hoewel mensen kennis van God hebben, blijven er veel twijfels in hun hart achter, zoals: waar kwam God vandaan? Eet God ook? Is God heel anders dan gewone mensen? Is de omgang met alle mensen voor God een peulenschil, puur kinderspel? Zijn alle woorden die God spreekt mysteries uit de hemel? Is alles wat Hij zegt verhevener dan de dingen die door alle schepselen worden gezegd? Schijnt er licht uit Gods ogen? Enzovoort – dit is het enige waar menselijke opvattingen toe in staat zijn. Jullie moeten vóór al het andere deze dingen begrijpen en binnengaan. De vleesgeworden God is naar de opvatting van mensen nog steeds een vage God. Mensen zouden mij nooit kunnen begrijpen dan alleen door praktische kennis en zouden ook nooit mijn daden zien in hun ervaringen. Alleen omdat ik vlees ben geworden, zijn mensen ‘niet in staat’ mijn wil te ‘bevatten’. Als ik geen vlees was geworden en nog in de hemel, in het geestelijke rijk was, dan zouden de mensen mij wel ‘kennen’. Dan zouden zij voor mij buigen, mij aanbidden en praten over hun “kennis” van mij door hun ervaringen – maar wat zou zulke kennis voor nut hebben? Wat zou die waard zijn om naar te refereren? Kan de kennis die uit de opvattingen van mensen voortkomt echt zijn? Ik wil niet de kennis uit het brein van mensen – ik wil praktische kennis.

Mijn wil wordt te allen tijde onder jullie geopenbaard en te allen tijde is er mijn illuminatie en verlichting. En wanneer ik direct handel in goddelijkheid, vindt er geen filtering plaats door het brein, en is er geen noodzaak om het te “kruiden” – het is een directe daad van goddelijkheid. Waar zijn mensen toe in staat? Is alles vanaf de tijd van de schepping tot nu niet persoonlijk door mij uitgevoerd? Ik sprak in het verleden over de zevenvoudig geïntensiveerde Geest, maar niemand kon Zijn wezen begrijpen – ook al waren ze zich ervan bewust, compleet begrip lag buiten hun bereik. Wanneer ik werk in menselijkheid bestuurd door goddelijkheid, omdat dit werk wordt uitgevoerd in omstandigheden die mensen niet als bovennatuurlijk maar als normaal beschouwen, wordt dit het werk van de Heilige Geest genoemd. Wanneer ik direct in goddelijkheid werk, heeft dit werk meteen effect omdat ik niet door de opvattingen van mensen word beperkt en niet onderworpen ben aan de beperkingen van het “bovennatuurlijke” zoals dat in hun opvattingen bestaat; het raakt dan de kern van de zaak en gaat rechtstreeks op het doel af. Deze stap van het werk is daardoor zuiverder en twee keer zo snel, het begripsvermogen van de mensen wordt sneller en mijn woorden nemen toe, zodat alle mensen hun pas moeten versnellen om bij te blijven. Omdat het effect anders is, omdat de manier, de aard en de inhoud van mijn werk niet hetzelfde zijn – en bovendien omdat ik mijn werk in het vlees officieel ben begonnen, wordt deze stap van het werk in het licht van het voorgaande het werk van de zevenvoudig geïntensiveerde Geest genoemd. Het is niet iets abstracts. Na ontwikkelingen in de manier waarop ik in jullie werk en na de komst van het koninkrijk begint de zevenvoudig geïntensiveerde Geest te werken, gaat dit werk geleidelijk aan dieper en wordt het steeds intenser. Wanneer alle mensen God aanschouwen en zij allen zien dat de Geest van God onder de mensen is, wordt de volledige betekenis van mijn vleeswording duidelijk. Een samenvatting is niet nodig – mensen weten dit op natuurlijke wijze.

In veel opzichten – de methodes waarmee ik werk, de stappen van mijn werk, de toon van mijn woorden vandaag enzovoort – komen uit mijn mond nu alleen “de uitspraken van de zeven Geesten” in de ware betekenis. Hoewel ik in het verleden ook sprak, was dat gedurende de opbouwfase van de kerk. Het was net als het voorwoord en de inhoudsopgave in een roman – die geen inhoud heeft; alleen de uitspraken van vandaag kunnen, wat hun inhoud betreft, de uitspraken van de zeven Geesten genoemd worden. “De uitspraken van de zeven Geesten” verwijzen naar de uitspraken die van de troon afkomstig zijn, dat wil zeggen: ze worden direct gesproken in goddelijkheid. Het moment waarop mijn uitspraken de mysteries van de hemel gingen openbaren, was het moment waarop ik direct in goddelijkheid sprak. In andere woorden: zonder menselijke beperking openbaarde ik direct alle mysteries en omstandigheden van het geestelijke rijk. Waarom zeg ik dat ik eerder aan de beperkingen van de mensheid onderhevig was? Dit vereist toelichting. In de ogen van mensen is niemand in staat om de mysteries van de hemel te openbaren; als God het Zelf niet had geopenbaard, kon niemand op aarde deze mysteries kennen. Daarom kom ik de opvattingen van mensen tegemoet en zeg ik dat ik in het verleden geen mysteries openbaarde omdat ik onderhevig was aan de beperkingen van de mensheid. Nader bekeken is dit echter niet het geval. De inhoud van mijn woorden verschilt net zoals mijn werk verschilt, toen ik dus mijn bediening in goddelijkheid ter hand nam, openbaarde ik mysteries; in het verleden moest ik werken in omstandigheden die alle mensen als normaal beschouwden en waren de woorden die ik sprak volgens de opvattingen van mensen haalbaar. Toen ik mysteries begon te openbaren, was niet een daarvan volgens de opvattingen van mensen haalbaar – ze vielen buiten het denkpatroon van de mens. Zo begon ik officieel over te gaan op het spreken in goddelijkheid en deze waren de uitspraken van de zeven Geesten in de ware betekenis. Hoewel de woorden in het verleden uitspraken van de troon waren, werden ze gesproken op basis van wat voor mensen haalbaar was en werden ze dus niet direct in goddelijkheid gesproken – daarom waren ze niet de uitspraken van de zeven Geesten in de ware betekenis.

Hoofdstuk 12

Wanneer alle mensen opletten, wanneer alle dingen worden vernieuwd en nieuw leven wordt ingeblazen, wanneer iedereen zich zonder aarzelen onderwerpt aan God en bereid is om de zware verantwoordelijkheid van Gods last te dragen – dan zal de bliksem uit het oosten komen, alles van het oosten tot het westen illumineren, en de gehele aarde met de komst van dit licht angst aanjagen; en op dit moment begint God opnieuw een nieuw leven. Dat wil zeggen dat God op dit moment het nieuwe werk op aarde begint en aan de mensen van het hele universum verkondigt: “Wanneer de bliksem uit het oosten komt, wat ook precies het moment is dat ik mijn woorden begin te uiten – wanneer de bliksem komt, wordt het hele universum verlicht en vindt er een verandering plaats in alle sterren.” Dus, wanneer is het de tijd dat de bliksem vanuit het oosten verschijnt? Wanneer de hemelen donker worden en de aarde schemerig wordt, dan verbergt God Zijn aangezicht voor de wereld en precies op dat moment zal alles onder de hemel worden overvallen door een machtige storm. Op dat moment worden alle mensen getroffen door paniek, bevreesd voor de donder, bang voor de felheid van de bliksem en zelfs nog angstiger voor de aanval van de zondvloed, zodanig dat de meesten hun ogen sluiten en wachten tot God Zijn toorn laat gelden en hen neerslaat. En terwijl verschillende situaties zich voordoen, zal de bliksem uit het oosten onmiddellijk verschijnen. Dit betekent dat in het oosten van de wereld, vanaf het moment waarop het getuigenis van God Zelf begint tot wanneer Hij begint te werken, tot het moment waarop de goddelijkheid soevereine macht over de aarde begint uit te oefenen – dit is de gloeiende schicht van de bliksem uit het oosten, die altijd het hele universum heeft beschenen. Wanneer de landen op aarde het koninkrijk van Christus worden, zal het hele universum geïllumineerd zijn. Nu is de tijd gekomen dat de bliksem uit het oosten verschijnt. De vleesgeworden God begint te werken en spreekt bovendien rechtstreeks in goddelijkheid. Men kan zeggen dat wanneer God op aarde begint te spreken, de bliksem uit het oosten verschijnt. En nog preciezer, wanneer levend water van de troon stroomt – wanneer de uitspraken vanaf de troon beginnen – precies dan zullen de uitspraken van de zeven Geesten formeel beginnen. Op dit moment begint de bliksem uit het oosten te verschijnen en vanwege de duur ervan varieert ook de mate van illuminatie en is er ook een grens aan het bereik van zijn glans. Maar met de beweging van Gods werk, met de veranderingen in Zijn plan – met de variaties in het werk aan de zonen en het volk van God – vervult de bliksem steeds meer zijn inherente functie, zodat alles door het hele universum wordt geïllumineerd en er geen bezinksel of afval achterblijft. Dit is de kristallisatie van Gods zesduizendjarige managementplan en het zijn precies de vruchten waarvan God geniet. ‘De sterren’ verwijst niet naar de sterren aan de hemel, maar naar alle zonen en mensen van God die voor Hem werken. Omdat ze getuigen van God in Gods koninkrijk en Hem vertegenwoordigen in Zijn koninkrijk en omdat ze schepselen zijn, worden ze ‘de sterren’ genoemd. ‘Transformeren’ verwijst naar een verandering in identiteit en status: mensen veranderen van mensen op aarde in mensen van het koninkrijk en bovendien is God met hen en Gods heerlijkheid is in hen. Als gevolg daarvan oefenen ze soevereine macht uit in Gods plaats en het gif en de onzuiverheden in hen worden gereinigd door Gods werk, waardoor ze uiteindelijk geschikt worden gemaakt voor gebruik door God en naar Gods hart – dit is één aspect van de betekenis van deze woorden. Wanneer de lichtstraal van God het hele land illumineert, zullen alle dingen in de hemel en op aarde in verschillende mate veranderen en de sterren aan de hemel zullen ook veranderen, de zon en de maan zullen worden vernieuwd en vervolgens zullen de mensen op aarde worden vernieuwd – wat Gods werk is tussen hemel en aarde en dit is geen verrassing.

Wanneer God mensen redt – dit slaat niet op degenen die niet van nature uitverkoren zijn – is dat het moment waarop God mensen reinigt en oordeelt en allen bitter wenen, of aangeslagen op hun bedden neervallen, of worden neergeslagen en ondergedompeld in de hel van de dood vanwege Gods woorden. Het is alleen dankzij Gods uitspraken dat mensen zichzelf beginnen te kennen. Als dat niet het geval was, dan zouden ze de ogen hebben van een vuilak – opkijkend, niemand overtuigd, geen van hen kent zichzelf, onwetend van hoe zwaar ze zijn. De mensen zijn echt in aanzienlijke mate verdorven door Satan. Het is juist vanwege Gods almacht dat het lelijke gezicht van de mens zo levendig wordt beschreven, waardoor de mens, na het te hebben gelezen, het vergelijkt met zijn eigen ware gezicht. Mensen weten allemaal dat God in alle klaarheid lijkt te weten hoeveel hersencellen ze in hun hoofd hebben, om maar te zwijgen over Zijn kennis van hun lelijke gezichten of diepste gedachten. Uit de woorden “Het hele menselijke ras is alsof het geordend was. Onder de gloed van deze schacht van licht uit het oosten, wordt de hele mensheid blootgelegd in haar oorspronkelijke vorm, de ogen verblind, onzeker over wat te doen” kan worden opgemaakt dat op een dag, wanneer Gods werk eindigt, de hele mensheid door God zal zijn geoordeeld. Niemand zal kunnen ontsnappen; God zal de mensen van de hele mensheid één voor één behandelen, zonder ook maar één van hen over het hoofd te zien, en alleen zo zal Gods hart tevreden zijn. En dus zegt God: “Ze zijn ook als dieren die voor mijn licht wegvluchten en zich in berggrotten verschuilen – toch kan niet één van hen uit mijn licht worden gewist.” Mensen zijn lage en inferieure dieren. Levend in de handen van Satan, is het alsof ze hun toevlucht hebben gezocht in oeroude bossen diep in de bergen – maar omdat niets kan ontsnappen aan de verbranding in Gods vlammen, zelfs als ze onder de ‘bescherming’ van de krachten van Satan staan, hoe zouden zij door God kunnen worden vergeten? Wanneer mensen de komst van Gods woorden accepteren, worden de verschillende bizarre vormen en groteske gesteldheden van alle mensen beschreven door Gods pen; God spreekt zoals het past bij de behoeften en mentaliteit van de mens. Dus voor mensen lijkt God goed thuis in de psychologie. Het is alsof God een psycholoog is, maar ook alsof God een specialist is in de interne geneeskunde – geen wonder dat Hij zo’n begrip heeft van de mens, die ‘complex’ is. Hoe meer mensen dit denken, hoe groter hun gevoel voor Gods kostbaarheid en hoe meer zij voelen dat God diepgaand en onpeilbaar is. Het is alsof er een onoverbrugbare hemelse grens is tussen mens en God, maar ook alsof die twee elkaar vanaf beide oevers van de rivier de Chu observeren,[a] geen van beide in staat om iets anders te doen dan naar de ander te kijken. Dat wil zeggen, de mensen op aarde kijken alleen met hun ogen naar God, ze hebben nooit de kans gehad om Hem nauwkeurig te bestuderen en hebben voor Hem alleen maar een gevoel van gehechtheid. In hun hart hebben ze altijd het gevoel dat God lieflijk is, maar omdat God zo ‘harteloos en ongevoelig’ is, hebben ze nooit de kans gehad om voor Hem te spreken over de angst in hun hart. Ze zijn als een mooie jonge vrouw voor haar echtgenoot – die vanwege de rechtschapenheid van haar man nooit de gelegenheid heeft gehad om haar ware gevoelens te onthullen. Mensen zijn zichzelf verachtende stakkers en daarom, vanwege hun kwetsbaarheid, vanwege hun gebrek aan zelfrespect, neemt mijn haat voor de mens onbewust wat toe, en de woede in mijn hart barst los. In mijn gedachten is het alsof ik een trauma heb opgelopen. Ik ben al lang de hoop verloren in de mens, maar vanwege “Nogmaals, mijn dag nadert heel de mensheid, wekt opnieuw het menselijke ras op, en geeft de mensheid wederom een nieuw begin,” vat ik opnieuw moed om de hele mensheid te veroveren, om de grote rode draak te vangen en te verslaan. Gods oorspronkelijke bedoeling was als volgt: niets anders te doen dan het gebroed van de grote rode draak in China te overwinnen. Alleen dit zou kunnen worden beschouwd als de nederlaag van de grote rode draak, het overwinnen van de grote rode draak. Alleen dit zou voldoende zijn om te bewijzen dat God als koning over de aarde regeert, om de voltooiing van Gods grote onderneming te bewijzen, dat God een nieuw begin heeft gemaakt op aarde en glorie heeft verworven op aarde. Vanwege het uiteindelijke mooie tafereel, kan God niet anders dan de passie in Zijn hart uitdrukken: “Mijn hart klopt en op het ritme van mijn hartslag springen de bergen van vreugde, de wateren dansen van vreugde, en de golven slaan op de rotsachtige riffen. Het is moeilijk om uit te drukken wat er in mijn hart leeft.” Hieruit kan worden afgeleid dat God al heeft volbracht wat Hij gepland had; het was vooraf door God bepaald en het is precies wat God mensen laat ervaren en aanschouwen. Het vooruitzicht van het koninkrijk is prachtig; de Koning van het koninkrijk is de overwinnaar, geheel samengesteld uit goddelijke elementen, van top tot teen is er nooit een spoor van vlees of bloed geweest. Zijn hele lichaam gloeit van heilige glorie, volkomen onaangetast door menselijke ideeën; Zijn hele lichaam, van boven naar beneden, bruist van rechtvaardigheid en de aura van de hemel en geeft een heerlijke geur af. Zoals de geliefde in Hooglied, is Hij nog mooier dan alle heiligen, hoger dan de oude heiligen, Hij is het voorbeeld onder alle mensen, en onvergelijkbaar met de mens; mensen zijn niet geschikt om rechtstreeks naar Hem te kijken. Niemand kan in de buurt komen van Gods glorieuze gelaat, Gods uiterlijk of Gods beeld, niemand kan hiermee concurreren en niemand kan Hem gemakkelijk prijzen met zijn mond.

Gods woorden hebben geen einde – zoals water dat uit een bron stroomt zullen ze nooit opdrogen en daardoor kan niemand de mysteries van Gods managementplan doorgronden. Toch zijn zulke mysteries voor God eindeloos. Met verschillende middelen en taal heeft God vele keren gesproken over Zijn vernieuwing en volledige transformatie van het hele universum, elke keer diepgaander dan de vorige: “Ik wil alle onreine dingen tot as laten verbranden onder mijn blik, ik wil alle zonen van ongehoorzaamheid laten verdwijnen voor mijn ogen, zodat ze nooit meer blijven hangen in het bestaan.” Waarom zegt God herhaaldelijk zulke dingen? Is Hij niet bang dat mensen er moe van zullen worden? Mensen tasten alleen rond te midden van Gods woorden, ze willen God op deze manier kennen, maar ze denken er nooit aan zichzelf te onderzoeken. Daarom gebruikt God deze methode om hen eraan te herinneren, om ze allemaal zichzelf te laten kennen, zodat ze van zichzelf de ongehoorzaamheid van de mens kunnen leren kennen en zo hun ongehoorzaamheid aan God kunnen uitwissen. Als ze lezen dat God wil ‘uitsorteren’, worden ze gelijk bang en ook hun spieren lijken te stoppen met bewegen. Ze keren onmiddellijk terug voor God om zichzelf te bekritiseren en zo God te leren kennen. Daarna – nadat zij een besluit hebben genomen – gebruikt God de gelegenheid om hen het wezen van de grote rode draak te laten zien; aldus treden mensen rechtstreeks in contact met het spirituele rijk en door de rol die hun besluit speelt, beginnen hun gedachten ook een rol te spelen, waardoor het gevoel tussen de mens en God toeneemt – wat van groter belang is voor Gods werk in het vlees. Op deze manier raken mensen onbewust in een stemming om terug te kijken op voorbije tijden: in het verleden geloofden mensen jarenlang in een vage God. Ze werden nooit bevrijd in hun hart, niet in staat tot grote vreugde en, hoewel ze geloofden in God, er was geen orde in hun leven. Het leek alsof het net zo was als voordat zij tot geloof kwamen – hun leven voelde nog steeds leeg en hopeloos, en hun geloof in die tijd leek een soort verstrengeling, niet beter dan ongeloof. Sinds zij de praktische God Zelf van vandaag hebben aanschouwd, is het alsof hemel en aarde zijn vernieuwd; hun leven is stralend geworden, ze zijn niet langer zonder hoop en door de komst van de praktische God voelen ze zich standvastig in hun hart en vredig in hun geest. Niet langer jagen ze de wind achterna en grijpen ze naar schaduwen in alles wat ze doen, niet langer is hun streven doelloos en ze modderen niet meer aan. Het leven van vandaag is nog mooier en mensen zijn onverwacht het koninkrijk binnengegaan en zijn Gods volk geworden en daarna … In hun hart, hoe meer mensen hieraan denken, hoe groter de zoetheid, hoe meer ze hieraan denken, hoe gelukkiger ze zijn en hoe meer ze geïnspireerd worden om God lief te hebben. Zo wordt, zonder dat zij het beseffen, de vriendschap tussen God en de mens versterkt. Mensen houden meer van God en kennen God beter en Gods werk in de mens wordt steeds gemakkelijker. Het dwingt mensen niet meer of dwingt het af, maar volgt de loop van de natuur en de mens vervult zijn eigen unieke functie – alleen zo zullen ze geleidelijk in staat zijn God te kennen. Alleen dit is Gods wijsheid – het brengt geen enkele inspanning met zich mee en het wordt toegepast zoals het in de menselijke natuur past. Dus zegt God op dit moment: “Tijdens mijn incarnatie in de menselijke wereld, is de mensheid onder mijn leiding onbewust op deze dag aangekomen en onbewust hebben zij mij leren kennen. Maar hoe ze het pad dat voor hen ligt moeten bewandelen, daar heeft niemand een vermoeden van, niemand is zich ervan bewust – nog minder heeft iemand enig idee van de richting waarin dat pad hem zal brengen. Alleen als de Almachtige over hem waakt, kan iemand het pad tot het einde bewandelen; alleen geleid door de bliksem in het oosten zal iemand in staat zijn om de drempel over te steken die leidt naar mijn koninkrijk.” Is dit niet precies een samenvatting van wat ik hierboven in het hart van de mens heb beschreven? Hierin ligt het geheim van Gods woorden. Wat de mens in zijn hart denkt is precies datgene waarover Gods met Zijn mond spreekt, en wat Hij door Zijn mond spreekt is precies datgene waar de mens naar smacht. Precies hierin is God bijzonder vaardig bij het blootleggen van de harten van de mens; zo niet, hoe zouden dan allen oprecht overtuigd kunnen worden? Is dit niet het effect dat God wil bereiken met het overwinnen van de grote rode draak?

In feite zijn er vele woorden, waarbij God niet de bedoeling heeft om te wijzen op hun oppervlakkige betekenis. In veel van Zijn woorden beoogt God gewoon opzettelijk de opvattingen van mensen te veranderen en hun aandacht af te leiden. God hecht geen enkel belang aan deze woorden en daarom zijn veel woorden geen verklaring waard. Wanneer de mens door Gods woorden is overwonnen in de mate waarin ze dat vandaag zijn, bereikt de kracht van mensen een bepaald punt en daarom spreekt God vervolgens meer waarschuwende woorden uit – de wet die Hij uitdraagt aan het volk van God: “Hoewel de menselijke wezens die de aarde bevolken zo talrijk zijn als de sterren, ken ik ze allemaal even goed als de palm van mijn eigen hand. En hoewel de mensen die mij ‘liefhebben’ ook zo talrijk zijn als korrels zand in de zee, worden er slechts een paar door mij uitverkoren: alleen zij die het heldere licht nastreven, die los staan van degenen die mij ‘liefhebben’.” Inderdaad, er zijn er velen die zeggen dat ze van God houden, maar er zijn er maar weinig die Hem liefhebben in hun hart. Het lijkt er op dat dit zelfs met gesloten ogen duidelijk te onderscheiden is. Dit is hoe de hele wereld van degenen die in God geloven in feite is. Hierin zien we dat God Zich wendt tot het werk van het ‘uitsorteren van mensen’, wat aantoont dat wat God wil en wat God tevreden stelt, niet de kerk van vandaag is, maar het koninkrijk na het uitsorteren. Op dit moment geeft Hij een nadere waarschuwing aan alle ‘gevaarlijke goederen’: tenzij God niet handelt, zullen deze mensen zodra God begint te handelen, worden weggevaagd uit het koninkrijk. God doet nooit dingen plichtmatig, Hij handelt altijd volgens het principe van ‘één is één en twee is twee’, en als er mensen bij zijn die Hij niet wenst te zien dan doet Hij al het mogelijke om ze weg te vegen om te voorkomen dat ze in de toekomst problemen veroorzaken. Dit wordt ‘het afval verwijderen en grondig schoonmaken’ genoemd. Het exacte moment dat God de bestuurlijke decreten aan de mens aankondigt, is ook het moment waarop Hij Zijn wonderbaarlijke daden en alles wat in Hem is, presenteert en aldus zegt Hij vervolgens: “Er zijn talloze wilde dieren in de bergen, maar ze zijn allemaal even tam als schapen voor mij; onpeilbare mysteries liggen onder de golven, maar zij zijn voor mij zo duidelijk als alle dingen op de aardbodem; in de hemelen boven zijn rijken die de mens nooit kan bereiken, toch loop ik vrij rond in die ontoegankelijke rijken.” Gods bedoelt dit: Hoewel het hart van de mens bovenal bedrieglijk is en schijnbaar zo eindeloos mysterieus als de hel van de opvattingen van de mensen, kent God kent de werkelijke gesteldheid van de mens als de palm van Zijn hand. Bij alle dingen is de mens een dier dat feller en wreder is dan een wild beest, maar toch heeft God de mens zodanig overwonnen, dat niemand tegen Hem durft op te staan en zich verzetten. In feite is, zoals God beoogt, wat mensen in hun hart denken complexer dan alle dingen bij elkaar; het is onpeilbaar, toch slaat God geen acht op het hart van de mens. Hij behandelt het slechts als een wormpje voor Zijn ogen. Met een woord uit Zijn mond overwint Hij het; wanneer Hij het maar wenst slaat Hij het neer, met de geringste beweging van Zijn hand tuchtigt Hij het en Hij veroordeelt het naar believen.

Tegenwoordig leven alle mensen in duisternis, maar door Gods komst leren mensen eindelijk de essentie van het licht kennen doordat ze Hem gezien hebben. Over de hele wereld is het alsof een grote zwarte pot over de aarde is omgekeerd en niemand adem kan halen; ze willen allemaal de situatie terugdraaien, maar niemand heeft ooit de zwarte pot opgetild. Alleen door Gods incarnatie zijn de ogen van mensen plotseling geopend en hebben zij de praktische God aanschouwd. Daarom vraagt God hen op een vragende toon: “De mens heeft mij nooit in het licht herkend, maar heeft mij alleen in de wereld van duisternis gezien. Zijn jullie vandaag niet in precies dezelfde situatie? Op het hoogtepunt van het tekeergaan van de grote rode draak heb ik formeel het vlees aangenomen om mijn werk te doen.” God verbergt de werkelijke omstandigheden van het spirituele rijk niet, noch verbergt Hij de werkelijke gesteldheid van het hart van de mens, en zo herinnert Hij mensen er herhaaldelijk aan: “Ik stel niet alleen mijn volk in staat de geïncarneerde God te leren kennen, maar reinig hen ook. Vanwege de ernst van mijn bestuurlijke decreten, loopt een grote meerderheid van de mensen nog steeds het gevaar door mij te worden verstoten. Tenzij jullie alles in het werk stellen om jezelf goed aan te pakken, jullie eigen lichaam te onderwerpen – tenzij jullie dit doen, zullen jullie zeker iets worden dat ik verafschuw en verwerp, om in de hel geworpen te worden, net zoals Paulus uit mijn handen tuchtiging ontving waaraan niet te ontsnappen was”. Alleen als God vaker zulke dingen zegt, zijn mensen voorzichtiger met hun voetstappen en zijn ze banger voor Gods bestuurlijke decreten; alleen dan kan Gods gezag worden uitgevoerd en Zijn majesteit duidelijk worden gemaakt. Hier wordt Paulus opnieuw genoemd opdat mensen Gods wil begrijpen: ze moeten niet degenen zijn die door God worden getuchtigd, maar degenen die zich bewust zijn van Gods wil. Alleen hierdoor kunnen mensen, te midden van hun angst, terugkijken op het onvermogen van hun eerdere voornemen voor God om Hem volledig tevreden te stellen, wat hen nog grotere spijt oplevert en hen meer kennis geeft van de praktische God. Zo kunnen ze alleen dan geen twijfel hebben over Gods woorden.

“De mens kent mij niet alleen niet in mijn vlees; daarbij komt dat hij heeft gefaald zijn eigen ik te begrijpen die zich in een vleselijk lichaam bevindt. Zoveel jaar hebben mensen mij bedrogen en behandeld als een gast van buitenaf. Zo vaak […].” Dit ‘Zo vaak’ noemt de realiteiten van het verzet van de mens tegen God en toont mensen echte voorbeelden van tuchtiging; dit is een bewijs van zonde en niemand kan het opnieuw weerleggen. Alle mensen gebruiken God als een alledaags voorwerp, alsof Hij een onmisbaar huishoudelijk voorwerp is dat ze kunnen gebruiken zoals ze willen. Niemand koestert God; niemand heeft geprobeerd de schoonheid van God te kennen, noch Zijn heerlijke gelaat, laat staan dat iemand van plan is zich aan God te onderwerpen. Noch heeft iemand ooit God als iets geliefds in zijn hart gezien; ze slepen Hem er allemaal bij wanneer ze Hem nodig hebben en gooien Hem opzij en negeren Hem als ze Hem niet nodig hebben. Het is alsof God, in de ogen van de mensen een marionet is die de mens naar willekeur kan manipuleren en waaraan hij eisen aan kan stellen naargelang hij wenst of verlangt. Maar God zegt: “Als ik tijdens mijn incarnatie geen medelijden had gehad met de zwakte van de mens, dan zou de hele mensheid, alleen al vanwege mijn incarnatie, doodsbang zijn geworden en als gevolg daarvan in Hades zijn gevallen,” wat laat zien hoe groot de betekenis van Gods incarnatie in feite is. Hij is gekomen om de mensheid in het vlees te overwinnen, in plaats van de hele mensheid te vernietigen vanuit het spirituele rijk. Alzo, toen het Woord vlees werd, wist niemand het. Als God niet om de broosheid van de mens had gegeven, als hemel en aarde op hun kop waren gezet toen Hij vlees werd, dan zouden alle mensen zijn vernietigd. Omdat het in de natuur van de mens ligt om het nieuwe te waarderen en het oude te haten en ze vaak de slechte tijden vergeten wanneer alles goed gaat en geen van hen weet hoe gezegend ze zijn, herinnert God hen er herhaaldelijk aan dat ze naar waarde moeten schatten hoe zwaar bevochten vandaag is; omwille van morgen moeten ze vandaag nog meer koesteren en mogen ze niet als een dier hoog klimmen zonder de meester te herkennen, en niet onwetend zijn van de zegeningen waar ze onder leven. Zo worden mensen goedgemanierd, niet langer pocherig of arrogant en komen ze erachter dat het niet zo is dat de menselijke natuur goed is, maar dat Gods genade en liefde over de mens zijn gekomen; ze zijn allemaal bang voor tuchtiging en durven daarom niets meer te doen.

Voetnoot:

a. ‘De rivier de Chu’ is een figuurlijke verwijzing naar de grens tussen elkaar bestrijdende machten.

Hoofdstuk 13

God haat alle afstammelingen van de grote rode draak en Hij haat de grote rode draak zelfs nog meer. Dit is de wortel van de toorn in Gods hart. Het lijkt erop dat God alle dingen die bij de grote rode draak horen, in de poel van vuur en zwavel wil gooien om ze grondig te verbranden. Er zijn tijden dat het zelfs lijkt of God Zijn hand wil uitstrekken om hem persoonlijk te vernietigen – alleen dat kan de haat in Zijn hart uitwissen. Iedereen in het huis van de grote rode draak is een beest waaraan menselijkheid ontbreekt, daarom heeft God Zijn woede krachtig onderdrukt om het volgende te zeggen: “Onder al mijn mensen en onder al mijn zonen, dat wil zeggen, van degenen die ik heb gekozen uit het hele menselijke ras, behoren jullie tot de laagste groep.” God is een beslissende strijd begonnen met de grote rode draak in zijn eigen land, en wanneer Zijn plan tot wasdom komt, zal Hij hem vernietigen, en niet langer toestaan dat hij de mensheid verderft of hun zielen verwoest. Elke dag roept God naar Zijn volk dat sluimert om hen te redden, maar toch verkeren ze allemaal in een verdoofde toestand, alsof ze slaappillen hebben ingenomen. Als Hij hen zelfs geen moment wakker maakt, keren ze terug naar hun slaap, zonder bewustzijn. Het lijkt erop dat al Zijn mensen voor twee derde verlamd zijn. Ze kennen hun eigen behoeften of hun eigen tekortkomingen niet en ze weten zelfs niet wat ze zouden moeten dragen of wat ze zouden moeten eten. Het laat zien dat de grote rode draak veel moeite heeft gedaan om mensen te verderven. Zijn lelijkheid strekt zich uit in elke regio van China. Hij heeft mensen zelfs boos gemaakt en niet bereid om langer in dit decadente, vulgaire land te blijven. Wat God het meest haat, is de essentie van de grote rode draak, en daarom herinnert Hij de mensen elke dag aan Zijn toorn en leven de mensen dagelijks onder het oog van Zijn toorn. Toch weet de meerderheid van de mensen nog steeds niet hoe ze God kunnen zoeken, maar ze zitten gewoon te kijken en wachten tot ze met de hand worden gevoerd. Zelfs als ze uitgehongerd waren, zouden ze niet bereid zijn om hun eigen voedsel te zoeken. Het geweten van mensen is lang geleden door Satan verdorven en in essentie veranderd om koud van hart te worden. Geen wonder dat God zei: “Had ik jullie niet aangespoord, dan waren jullie nog steeds niet ontwaakt, maar zouden jullie als bevroren zijn gebleven en, opnieuw, als in een winterslaap.” Het lijkt alsof mensen op dieren lijken die de winter doorbrengen in winterslaap en niet om eten of drinken vragen; dit is precies de huidige toestand van Gods volk, dat is waarom God mensen slechts vraagt om vleesgeworden God Zelf te kennen in het licht. Hij eist niet dat mensen veel moeten veranderen of dat ze een grote groei in hun leven moeten doormaken. Het zou genoeg zijn om de vuile, smerige grote rode draak te verslaan, en zo Gods grote kracht beter te manifesteren.

Wanneer mensen Gods woorden lezen, is alles wat ze kunnen begrijpen de letterlijke betekenis, maar ze zijn niet in staat hun spirituele betekenis te begrijpen. De drie woorden ‘de kolkende golven’ hebben alle helden in verwarring gebracht. Wanneer Gods toorn wordt getoond, zijn dan niet Zijn woorden, Zijn daden en Zijn gezindheid de kolkende golven? Wanneer God de hele mensheid oordeelt, is dit dan niet een onthulling van Zijn toorn? Is dit niet het moment waarop die kolkende golven effect hebben? Wie is het die niet leeft te midden van de kolkende golven als gevolg van de verdorvenheid van de mens? Dat wil zeggen, wie leeft niet te midden van Gods toorn? Wanneer God de catastrofe op de mensheid wil laten neerkomen, is dat dan niet wat mensen zien als een “tuimelende wirwar van donkere wolken”? Wie onder de mensen is niet op de vlucht voor een catastrofe? Gods toorn regent neer als een stortbui en blaast mensen omver als een felle wind. De mensen worden allemaal gezuiverd door Gods woorden alsof ze een wervelende sneeuwstorm over zich heen hebben gehad. Het zijn Gods woorden die het meest ondoorgrondelijk zijn voor de mensheid. Het is door Zijn woorden dat Hij de wereld schiep en ook door Zijn woorden dat Hij de gehele mensheid leidt en zuivert. En uiteindelijk zal Hij door Zijn woorden de zuiverheid van het hele universum herstellen. In elk deel van Zijn woorden is te zien dat het bestaan van de Geest van God niet hol is. Alleen in Gods woorden kunnen mensen een beetje van de weg van overleven zien. De mensen kunnen allemaal Zijn woorden koesteren omdat die de voorziening van het leven bevatten. Hoe meer de mens zich op Zijn woorden concentreert, hoe meer problemen Hij de mens zal voorschotelen – dit maakt dat zij zich volledig verloren voelen en geen tijd hebben om te reageren. Alleen al de vragen die God achtereenvolgens stelt zijn al genoeg om mensen een hele tijd na te laten denken, laat staan de rest van Zijn woorden. In God is alles vol en overvloedig en er ontbreekt niets. De mensen kunnen er echter niet erg van genieten; ze kennen alleen de oppervlakkige kant van Zijn woorden alsof het enige wat ze konden zien het vel van de kip was, maar ze het kippenvlees niet konden eten. Dit betekent dat mensen te weinig fortuin hebben en dat ze eigenlijk niet in staat zijn om van God te genieten. In de opvattingen van mensen houden ze elk een bepaalde God in hun hart en daarom heeft niemand enig idee wat een vage God is, of wat het beeld van Satan is. Dus toen God zei “omdat waar jij in gelooft slechts het beeld van Satan is en niets te maken heeft met God Zelf”, waren de mensen allemaal verbijsterd dat ze zoveel jaren hadden geloofd, maar nog steeds niet hadden beseft dat waar ze in geloofden Satan was en niet God Zelf. Ze voelden een plotselinge leegte, maar ze wisten niet wat ze moesten zeggen. Op zo’n moment raakten ze weer in de war. Alleen door op deze manier te werken, kunnen mensen beter het nieuwe licht aannemen en zo de dingen van vroeger ontkennen. Het maakt niet uit hoe goed ze lijken, ze zullen niet voldoen. Het is gunstiger voor mensen om de praktische God Zelf te begrijpen; hierdoor kunnen ze hun hart van de staat ontdoen die daar door hun opvattingen wordt vastgehouden en kunnen ze toelaten dat God Zelf mensen in Zich opneemt. Alleen op deze manier kan de betekenis van de incarnatie worden bereikt en kunnen mensen de praktische God Zelf met hun fysieke ogen kennen.

God heeft de mensen vaak over de omstandigheden in de geestelijke wereld verteld: “Wanneer Satan voor mij staat, wijk ik niet terug voor zijn woeste wreedheid en ben ik ook niet bang voor zijn afschuwelijkheid: ik negeer het eenvoudigweg.” Wat mensen hieruit hebben begrepen is alleen de situatie in werkelijkheid; zij kennen de waarheid niet in de geestelijke wereld. Omdat God vlees is geworden, heeft Satan allerlei methoden van beschuldiging gebruikt, om op die manier God aan te vallen. God deinst daarvoor echter niet terug – Hij spreekt gewoon en werkt onder de mensheid en staat mensen toe Hem te kennen door Zijn incarnatie. Satan kookt van woede en heeft veel moeite gedaan om Gods volk negatief te maken, zich terug te laten trekken en zelfs de weg kwijt te laten raken. Maar door het effect van Gods woorden heeft Satan gefaald, waardoor hij des te baldadiger is geworden. Daarom heeft God iedereen eraan herinnerd: “In jullie levens kan er een dag komen waarop je een dergelijke situatie zult tegenkomen: zou je gewillig toestaan dat je gevangen wordt door Satan, of laat je toe dat ik je krijg?” Hoewel mensen zich niet bewust zijn van de dingen die in de spirituele wereld voorkomen, zodra ze dit soort woorden van God horen, zijn ze voorzichtig en bang – dit verslaat de aanvallen van Satan, wat voldoende is om Gods glorie te tonen. Hoewel ze lang geleden een nieuwe manier van werken zijn binnengegaan, hebben mensen nog steeds geen duidelijkheid over het leven in het koninkrijk – zelfs als ze het begrijpen, ontbreekt het ze aan helderheid. Dus nadat God een waarschuwing aan de mensen had gegeven, introduceerde Hij de essentie van het leven in het koninkrijk aan hen: “Het leven in het koninkrijk is het leven van de mensen en God Zelf.” Omdat God Zelf is geïncarneerd, is er een leven van de derde hemel hier op aarde bereikt. Dit is niet alleen Gods plan, maar het wordt ook door God bereikt. Naarmate de tijd verstrijkt, leren mensen God Zelf meer en meer kennen en zijn ze dus beter in staat om het leven in de hemel te proeven, omdat ze echt hebben gevoeld dat God op aarde is, dat Hij geen vage God in de hemel is. Dus, het leven op aarde is net zoals in de hemel. De realiteit is dat God vlees wordt en de bitterheid van de menselijke wereld proeft, en hoe meer Hij in staat is om die bitterheid lijfelijk te proeven, hoe meer het bewijst dat Hij de praktische God Zelf is. Daarom zijn de volgende woorden voldoende om de bruikbaarheid van de God van vandaag te bewijzen: “In mijn woonplaats, de plaats waar ik verborgen ben – hoe dan ook, in deze woonplaats van mij, heb ik al mijn vijanden verslagen; in mijn woonplaats heb ik echte ervaring opgedaan van leven op aarde; in mijn woonplaats observeer ik ieder woord en iedere daad van de mens en ik waak en regeer over het hele menselijke ras.” Werkelijk in het vlees leven, werkelijk het leven van de mens in het vlees ervaren, werkelijk de hele mensheid vanuit het vlees begrijpen, werkelijk de mensheid in het vlees overwinnen, werkelijk het beslissende gevecht in het vlees voeren met de grote rode draak, en al het werk van God in het vlees doen – is dit niet precies het bestaan van de praktische God Zelf? Toch zijn er maar uiterst zelden mensen die de boodschap zien in deze gewone regels die door God worden gesproken. Ze nemen ze gewoon snel door en voelen niet de kostbaarheid of zeldzaamheid van Gods woorden.

Gods woorden brengen heel goed een overgang teweeg – de uitdrukking “Terwijl de mensheid in coma ligt” brengt de beschrijving van God Zelf over in een beschrijving van de staat van de hele mensheid. Hier vertegenwoordigen de woorden “ontploffingen van koude straling” niet de bliksem van het oosten, maar het zijn Gods woorden, dat is Zijn nieuwe manier van werken. Daardoor zijn hierin allerlei vormen van dynamiek van mensen te zien: nadat ze de nieuwe methode zijn binnengegaan verliezen ze allemaal hun richtingsgevoel, niet wetende waar ze vandaan komen of waar ze naartoe gaan. “De meeste mensen worden getroffen door de laserachtige stralen” verwijst naar diegenen die verstoten zijn volgens de nieuwe methode; zij zijn degenen die de beproevingen niet kunnen weerstaan of de loutering van het lijden niet kunnen verdragen en worden daarom in de bodemloze afgrond gegooid. Gods woord legt de mensheid tot op zekere hoogte bloot – het lijkt erop dat mensen bang zijn als ze Gods woorden zien, en ze durven niets te zeggen alsof ze de loop van een pistool recht op hun hart gericht zien. Ze voelen echter ook dat er goede dingen zijn in Gods woorden. Hun harten zijn zeer in conflict en ze weten niet wat ze moeten doen, maar vanwege hun geloof, is alles wat ze doen zichzelf verharden en dieper graven in Zijn woorden uit angst dat God hen in de steek zal laten. Precies zoals God zei: “Wie van de mensheid bevindt zich niet in deze staat? Wie bestaat er niet in mijn licht? Zelfs als je sterk bent, of hoewel je misschien zwak bent, hoe kan je de komst van mijn licht vermijden?” Als God iemand gebruikt, zelfs als ze zwak zijn, zal God hen nog steeds illumineren en verlichten in Zijn tuchtiging, dus hoe meer mensen Gods woorden lezen, hoe meer zij Hem begrijpen, hoe meer eerbied zij voor Hem hebben, en hoe minder zij roekeloos durven te zijn. Dat mensen het hier tot vandaag hebben gehaald, is geheel te danken aan Gods grote kracht. Het is vanwege het gezag van Zijn woorden, dat wil zeggen, het is vanwege de Geest in Zijn woorden dat mensen God vrezen. Hoe meer God het ware gezicht van de mens onthult, des te meer ontzag zij voor Hem hebben, des te zekerder zijn zij van de realiteit van Zijn bestaan. Dit is Gods baken op het pad voor de mensheid om God te begrijpen; dit is het spoor dat God hun heeft gegeven om te volgen. Als je er goed over nadenkt, is dit dan niet waar?

Is niet het bovenstaande het baken op het pad dat voor de mensheid ligt?

Hoofdstuk 14

De mens heeft nooit iets van het woord van God geleerd. In plaats daarvan koestert de mens slechts de oppervlakte van Gods woord, zonder de ware betekenis te kennen. Daarom is het zo dat – hoewel de meeste mensen van Gods woord houden – God zegt dat ze het niet echt koesteren. De reden daarvan is volgens God dat de mensen de ware zoetheid ervan niet hebben geproefd, hoewel Zijn woord een waardevol iets is. Daarom kunnen ze alleen ‘hun dorst lessen door te denken aan pruimen’ waarmee ze de begeerte van hun hart stillen. Niet alleen Gods Geest is onder alle mensen aan het werk, maar er is ook de verlichting van Gods woord. Mensen zijn gewoon te onverschillig om de essentie ervan echt te kunnen waarderen. In de gedachten van de mens wordt het tijdperk van het koninkrijk nu al volledig gerealiseerd, maar in feite is dat niet het geval. Hoewel dat wat God profeteert hetgeen is wat Hij heeft volbracht, is het feitelijke koninkrijk nog niet volledig op aarde gekomen. Want het koninkrijk zal samen met veranderingen in de mensheid, samen met de vooruitgang in het werk en samen met de bliksem die uit het Oosten komt, dat wil zeggen, samen met de verdieping van Gods woord, geleidelijk op aarde tot stand komen. Het zal geleidelijk maar volledig op de aarde neerdalen. Het proces van de komst van het koninkrijk is ook het proces van het goddelijk werk op aarde. God is tegelijkertijd in heel het universum begonnen met het werk dat in alle eeuwen van de geschiedenis niet is gedaan: het reorganiseren van de gehele aarde. Zo zijn er bijvoorbeeld enorme veranderingen in het hele universum ophanden, zoals veranderingen in de staat Israël, de staatsgreep in de Verenigde Staten van Amerika, de veranderingen in Egypte, de veranderingen in de Sovjet-Unie en de omverwerping van China. Wanneer het hele universum tot rust is gekomen en alles weer normaal geworden is, zal Gods werk op aarde zijn voltooid. Dan zal het koninkrijk naar de aarde komen. Dat is de ware betekenis van de woorden “Wanneer alle naties van de wereld in chaos verkeren, juist dan zal mijn koninkrijk worden gevestigd en gevormd, dan zal ik ook transformeren en mij naar het hele universum wenden.” God verbergt niets voor de mensheid. Hij heeft de mensen voortdurend verteld over Zijn rijkdom, maar ze zijn niet in staat om Zijn bedoeling te begrijpen. Ze aanvaarden Zijn woord als een dwaas. De mens heeft in dit stadium van het werk de ondoorgrondelijkheid van God kunnen inzien en kan nu bovendien beseffen hoe moeilijk de taak is om Hem te begrijpen. Daarom hebben de mensen het idee dat geloven in God het moeilijkste is wat er bestaat, net zoiets als varkens leren zingen. Ze lijken volstrekt hulpeloos en zijn net als muizen in een val. Het maakt werkelijk niet uit hoeveel macht iemand heeft of hoe meesterlijk zijn vaardigheden zijn. Het maakt niet uit of iemand alles kan, want als het gaat om Gods woord betekenen deze dingen niets. Het is alsof de mensheid in Gods ogen een hoop verbrand papier is, volkomen verstoken van enige waarde, laat staan van enig nut. Dat is een perfecte illustratie van de ware betekenis van de woorden: “Ik raak, vanuit hun gezichtspunt, steeds meer verborgen en steeds moeilijker om te doorgronden.” Daaruit blijkt dat Gods werk zich ontwikkelt volgens een natuurlijk proces en wordt uitgevoerd op basis van wat de zintuigen van de mens kunnen opnemen. Als de natuur van de mens standvastig en onwankelbaar is, zijn de woorden die God spreekt volledig in overeenstemming met hun opvattingen en lijkt het alsof de opvattingen van God en de mens één en hetzelfde zijn, zonder ook maar enig verschil. Dit maakt mensen enigszins bewust van Gods echtheid, maar dat is niet het primaire doel van God. God staat mensen toe om enig houvast te vinden, voordat Hij formeel aan Zijn ware werk op aarde begint. Daarom is het zo dat de mens tijdens dat begin, dat verwarrend voor hem is, zich realiseert dat zijn eerdere ideeën onjuist waren en dat God en de mens evenveel van elkaar verschillen als hemel en aarde, ja, volstrekt niet hetzelfde zijn. Doordat Gods woorden niet langer kunnen worden beoordeeld vanuit menselijke opvattingen, gaat de mens God onmiddellijk zien in een nieuw licht. Daarbij kijken ze vol verbazing naar God, alsof de praktische God net zo ontoegankelijk is als de onzichtbare en onaanraakbare God, alsof het vlees van God alleen in het uiterlijke is en zonder Zijn essentie. Ondanks het feit dat Gods Geest in het vlees is geïncarneerd, kan Hij elk moment de vorm van de Geest aannemen en wegzweven. Daarom hebben de mensen een enigszins behoedzame houding ontwikkeld. Zodra het over God gaat, kleden de mensen Hem aan met hun opvattingen. Ze zeggen dat Hij kan rijden op wolken en mist, kan lopen over water, plotseling kan verschijnen en verdwijnen onder mensen, terwijl er anderen zijn die nog verder gaan in hun verklaringen. Vanwege de onwetendheid en het gebrek aan inzicht van de mensheid, zei God: “als ze zich realiseren dat ze zich tegen mij hebben verzet of mijn bestuurlijke decreten hebben overtreden, zie ik dat nog steeds door de vingers”.

Als God de lelijke kant en de innerlijke wereld van de mensheid blootlegt, schiet Hij werkelijk altijd raak, zonder enige afwijking. Je kunt zelfs zeggen foutloos. Het is een bewijs dat de mensen volkomen overtuigt. Door het principe van Gods werk laten veel van Zijn woorden en daden een indruk achter die onmogelijk uit te wissen is. Mensen lijken een nog dieper begrip van Hem te krijgen, alsof ze nog waardevollere dingen in Hem ontdekken. “In hun herinneringen ben ik of een God die mensen eerder genadig is dan tuchtigt, of de God Zelf die niet meent wat Hij zegt. Dit zijn allemaal inbeeldingen die voortkomen uit het menselijk denken, en ze komen niet overeen met de feiten.” Hoewel de mensheid nooit belang heeft gehecht aan het ware gezicht van God, kennen ze ‘de zijkant van Zijn gezindheid’ zoals ze de rug van hun hand kennen. Ze prikken voortdurend gaten in Gods woorden en daden. De reden is dat de mensheid wel bereid is om aandacht te schenken aan negatieve dingen, maar positieve dingen negeert, en slechts neerkijkt op de daden van God. Hoe vaker God zegt dat Hij Zich nederig verbergt in Zijn woonplaats, hoe hoger de eisen worden die de mensen aan Hem stellen. Ze zeggen: ‘Als de geïncarneerde God de menselijke daden observeert en het menselijk leven ervaart, waarom is het dan meestal zo dat God onze werkelijke situatie niet kent? Betekent dat dan dat God verborgen is?’ Hoewel God diep in het menselijk hart ziet, werkt Hij nog steeds met de feitelijke staat van de mens, en niet vaag of bovennatuurlijk. Om zich volledig te ontdoen van de oude gezindheid van de mensheid is God tot het uiterste gegaan door: verschillende standpunten in te nemen; hun ware natuur te onthullen; door een oordeel uit te spreken over hun ongehoorzaamheid; op het ene moment te zeggen dat het Hem om alle mensen gaat en het volgende moment te beweren dat Hij een bepaalde groep mensen zal redden; eisen te stellen aan de mensheid of hen te waarschuwen; de ene keer hun ingewanden te ontleden en die dan weer te genezen. Ja, onder leiding van Gods woord is het alsof de mensheid naar alle uithoeken van de aarde is gereisd en een overvloedige tuin is binnengegaan waar elke bloem de mooiste wil zijn. Wat God ook zegt, de mensheid zal Zijn woord binnengaan, alsof God een magneet is die alles van ijzer naar zich toetrekt. Als we kijken naar de woorden “Mensen slaan geen acht op mij, dus neem ik hen ook niet serieus. Ze schenken mij geen aandacht, dus hoef ik ook niet harder aan hen te werken. Is dat niet het beste van beide werelden?” lijkt heel Gods volk weer in een bodemloze put te worden geduwd en opnieuw te worden geraakt op een vitaal punt. Ze zijn vreselijk geschrokken. Dus gaan ze de methode weer binnen. Ze verkeren vooral in verwarring met betrekking tot de woorden “Als jullie niet in staat zijn om je aan je plichten te houden als leden van mijn volk in het koninkrijk, dan zullen jullie door mij verafschuwd en verworpen worden!” Dit bracht de meeste mensen tot een hartverscheurend huilen: “Ik ben met grote moeite uit de bodemloze put geklommen. Ik zou wanhopig worden als ik er opnieuw in val. Ik heb niets bereikt in de menselijke wereld, want mijn leven is vol moeilijkheden en problemen. Nadat ik tot geloof gekomen was, werd ik door mijn geliefden verlaten, vervolgd door familie, gelasterd door de mensen op aarde. Ik kon niet van het geluk van deze wereld genieten. Als ik weer in de put van de afgrond val, zou mijn leven dan niet tevergeefs zijn?” (Hoe meer mensen hierover nadenken, des te treuriger ze worden.) “Al mijn hoop heb ik op God gevestigd. Als God me in de steek laat, kan ik net zo goed sterven … Maar goed, God heeft alles voorbestemd, daarom kan ik alleen maar proberen om God lief te hebben. Al het andere is ondergeschikt. Waarom is dit mijn lot?” Hoe meer mensen nadenken, des te dichter ze bij Gods normen komen en bij het doel van Zijn woorden. Op deze manier wordt het doel van Zijn woorden bereikt. Als de mensen Gods woorden zien, breekt er in elk van hen een ideologische strijd uit. Ze hebben geen andere keuze dan zich te onderwerpen aan het dictaat van het lot, en op die manier wordt het doel van God bereikt. Hoe harder de woorden van God zijn, des te complexer wordt als gevolg daarvan de innerlijke wereld van de mensheid. Het is als het aanraken van een wond: hoe harder die wordt geraakt, des te meer het pijn doet, tot het punt dat ze tussen leven en dood zweven en zelfs het geloof verliezen om te overleven. Daarom, alleen als mensen het meest lijden en zich in de diepten van de hopeloosheid bevinden, kunnen ze hun hart echt aan God geven. De natuur van de mens is dat als er ook maar een klein sprankje hoop over is, ze niet naar God gaan voor hulp, maar zelf methoden bedenken om op een natuurlijke manier te overleven. Dit komt omdat de natuur van de mensheid zelfingenomen is en omdat ze neerkijken op iedereen. Daarom zei God: “Maar niet één mens heeft in toen hij het gemakkelijk had van mij gehouden. Geen enkel mens heeft in tijden van vrede en geluk zijn hand uitgestoken, zodat ik deel kon krijgen aan zijn vreugde.” Dat is inderdaad teleurstellend: God schiep de mens, maar als Hij naar de mensenwereld komt, verzetten de mensen zich tegen Hem. Ze proberen Hem weg te jagen uit hun territorium alsof Hij slechts een of ander weeskind was dat over de wereld rondzwerft of een man uit deze wereld die bij geen enkel land hoort. Niemand is gehecht aan God, niemand houdt echt van Hem, niemand verwelkomt Hem bij Zijn komst. Nee, zodra ze zien dat God komt, verschijnt er op hun vrolijke gezicht in een oogwenk een donkere blik, alsof er opeens storm op komst is, alsof God het geluk van hun familie komt wegnemen, alsof God de mensheid nooit heeft gezegend maar de mensheid slechts ongeluk heeft gegeven. Daarom is God in de gedachten van de mensheid geen weldaad, maar Iemand die hen altijd weer vervloekt. Daarom besteedt de mensheid geen aandacht aan Hem en verwelkomt ze Hem niet. De mens is altijd onverschillig tegenover Hem geweest en dat is nooit veranderd. Dat is wat er leeft in het menselijk hart en daarom zegt God dat de mensheid onredelijk is en immoreel, en dat zelfs de gevoelens waarmee mensen zouden zijn uitgerust, in hen niet te vinden zijn. De mensheid schenkt geen enkele aandacht aan Gods gevoelens, maar gebruikt zogenaamde ‘gerechtigheid’ in de omgang met God. Zo is de mensheid al vele jaren en om die reden heeft God gezegd dat hun gezindheid niet is veranderd. Daaruit blijkt dat ze geen inhoud hebben, afgezien van een paar veren. Men zou kunnen zeggen dat mensen waardeloze stakkers zijn omdat ze zichzelf niet op waarde schatten. Als ze niet eens zichzelf liefhebben, maar zichzelf vertrappen, toont dit dan niet aan dat ze waardeloos zijn? De mensheid is als een overspelige vrouw die spelletjes speelt met zichzelf en zich graag aan anderen geeft om te worden aangerand. Maar toch beseffen ze nog steeds niet hoe laag ze zijn. Ze vinden het prettig om voor anderen te werken, of om met anderen te praten en zichzelf onder de macht van anderen te stellen. Is dat niet de ware bezoedeling van de mensheid? Hoewel ik niet onder de mensen heb geleefd en geen echt menselijk leven heb ervaren, heb ik een glashelder begrip van elke beweging, elke handeling, elk woord en elke daad van de mens. Ik ben zelfs in staat om de mensen bloot te stellen aan hun diepste schaamte, tot het punt dat ze niet langer hun eigen trucjes durven tonen en niet langer durven toegeven aan hun lusten. Als een slak die zich terugtrekt in zijn huisje, zo durven ze niet langer hun eigen lelijkheid te tonen. Omdat de mens zichzelf niet kent, is zijn grootste tekortkoming dat hij gewillig zijn charmes laat zien aan anderen, pronkend met zijn lelijke gelaat. Dat is waar God het meest van walgt. Omdat de relaties tussen mensen abnormaal zijn en er geen gewone relaties tussen mensen bestaan, laat staan normale relaties tussen hen en God. God heeft zoveel gezegd, waarbij het Zijn voornaamste doel is om een plaats te verwerven in het menselijk hart, om mensen te kunnen ontdoen van alle afgoden in hun hart, zodat God macht over de hele mensheid kan uitoefenen en het doel kan bereiken van Zijn aanwezigheid op aarde.

Hoofdstuk 15

Het grootste verschil tussen God en de mens is dat Gods woorden altijd rechtstreeks de kern van de zaak raken en niets verhullen. Zo is dit aspect van Gods gezindheid te zien in de eerste zin van vandaag. Deze legt de ware aard van de mens bloot en openbaart tegelijkertijd Gods gezindheid. Het is de bron van verschillende aspecten van het vermogen van Gods woorden om resultaat te boeken. Maar mensen zien dit niet in; ze leren altijd alleen maar zichzelf kennen door Gods woorden, zonder God te hebben ‘ontleed’. Het is alsof ze als de dood zijn om Hem te beledigen of door Hem te worden gedood vanwege hun ‘ernstigheid’. In feite is het zo dat, wanneer de meeste mensen van het woord van God eten en drinken, ze dat doen vanuit een negatief in plaats van een positief perspectief. Men kan stellen dat mensen nu begonnen zijn zich te ‘richten op nederigheid en onderwerping’ onder begeleiding van Zijn woorden. Hieruit wordt duidelijk dat mensen zijn begonnen naar een ander uiterste te gaan – van geen enkele aandacht schenken aan Zijn woorden naar er bovenmatige aandacht aan schenken. Maar helemaal niemand is binnengegaan vanuit een positief perspectief, noch heeft wie dan ook ooit echt Gods doel begrepen: de aandacht van de mensen op Zijn woorden vestigen. Op basis van wat God zegt, is bekend dat Hij het leven van de kerk niet persoonlijk hoeft te ervaren om de huidige gesteldheden van alle mensen daarbinnen nauwkeurig en foutloos te begrijpen. Omdat ze zojuist intreding in een nieuwe methode hebben bereikt, hebben mensen zich nog niet volledig ontdaan van hun negatieve elementen; de geur van lijken drijft nog steeds door de hele kerk. Het is alsof mensen zojuist een medicijn ingenomen hebben en nog altijd versuft zijn; ze zijn nog niet helemaal bij bewustzijn. Het is alsof de dood hen nog steeds bedreigt zodat ze, nog steeds bevangen door doodsangst, zichzelf niet kunnen overstijgen. “Mensen zijn allemaal wezens met een gebrek aan zelfkennis”: de manier waarop deze stelling wordt uitgesproken, is nog altijd gebaseerd op het bouwen van de kerk. Hoewel alle mensen in de kerk aandacht besteden aan Gods woorden, blijft hun natuur diep en onlosmakelijk verankerd. Daarom sprak God net zoals Hij in de voorgaande fase sprak om over mensen te oordelen, zodat ze zouden aanvaarden dat ze, in al hun trots, door Zijn woorden werden getroffen. Hoewel mensen in de put van de afgrond vijf maanden van loutering hebben ondergaan, is hun huidige gesteldheid er nog altijd één van een gebrek aan kennis van God. Ze zijn nog altijd losbandig; ze zijn alleen wat meer op hun hoede geworden voor God. Deze stap is de eerste echte stap die mensen zetten op het pad van kennis van Gods woorden; bij het aansluiten bij de kern van Gods woorden is het daarom niet moeilijk te zien dat het voorgaande deel van het werk de weg heeft bereid voor vandaag, en dat pas nu alles genormaliseerd is. De noodlottige zwakte van de mensen is dat ze geneigd zijn Gods Geest te scheiden van Zijn vleselijke zelf om persoonlijke vrijheid te verkrijgen en voortdurende beperking te voorkomen. Daarom beschrijft God mensen als vogeltjes die “vrolijk rondfladderen”. Dit is de huidige gesteldheid van de hele mensheid. Het is wat ervoor zorgt dat alle mensen het makkelijkst omver te werpen zijn, en het is de plek waar ze het meeste gevaar lopen de weg kwijt te zullen raken. Hieruit blijkt duidelijk dat Satans werk onder de mensheid niets meer is dan dit werk. Hoe meer Satan van dit werk onder de mensen doet, hoe strenger Gods vereisten aan hen. Hij vereist dat mensen hun volle aandacht aan Zijn woorden schenken, terwijl Satan hard werkt om deze aandacht te breken. Maar God heeft de mensen er altijd op gewezen dat ze meer aandacht aan Zijn woorden moeten schenken; dit is de climax van de oorlog die woedt in de spirituele wereld. Het kan op deze manier gesteld worden: wat God in de mens wil doen, is precies wat Satan wil vernietigen, en wat Satan wil vernietigen wordt volstrekt openlijk uitgedrukt via de mensheid. Er zijn duidelijke voorbeelden van wat God in de mensen doet: hun toestanden worden steeds beter. Er zijn ook duidelijke weergaven van de vernietiging die Satan uitricht onder de mens: ze raken steeds meer ontaard en hun toestanden zinken steeds dieper. Wanneer hun situaties eenmaal ernstig genoeg zijn, lopen ze het risico gevangen te worden door Satan. Dit is de huidige toestand van de kerk, zoals voorgesteld in Gods woorden, en het is ook de huidige toestand van de spirituele wereld. Het is een weerspiegeling van de dynamiek van de spirituele wereld. Als bij mensen het vertrouwen ontbreekt om met God samen te werken, lopen ze het risico gevangengenomen te worden door Satan. Dit is een feit. Als de mensen hun hart werkelijk volledig kunnen opofferen voor inbezitname door God, dan is dat precies zoals God heeft gezegd: “hoe hij, eenmaal voor mij, zich in mijn omarming lijkt te nestelen en de warmte ervan proeft”. Hieruit blijkt dat God niet veel van de mensen vereist; Hij wil alleen dat ze opstaan en met Hem samenwerken. Is dat niet iets simpels en vreugdevols? Is dit het enige waardoor elke held en grootse persoon in verwarring is geraakt? Het is alsof de generaals uit een slagveld zijn getild en in plaats daarvan aan het breien zijn gezet – deze ‘helden’ zijn tot stilstand gebracht door tegenspoed en weten niet wat ze moeten doen.

Welk aspect van Gods vereisten aan de mens ook maar het grootst is, met betrekking tot dat aspect zullen Satans aanvallen op de mens het felst zijn, en zo zullen de gesteldheden van alle mensen dienovereenkomstig worden onthuld. “Wie van jullie zou er dan voor mij staan en zo zuiver zijn als opgedwarrelde sneeuw en zo smetteloos als jade?” Nog altijd proberen alle mensen God door vleierij te beïnvloeden en verbergen ze dingen voor Hem; nog altijd voeren ze hun eigen bijzondere plannetjes uit. Ze hebben hun hart niet volledig in Gods handen gelegd om Hem tevreden te stellen en toch willen ze Zijn beloningen verwerven door enthousiast te zijn. Wanneer mensen een heerlijke maaltijd eten, zetten ze God opzij en laten Hem daar staan om te wachten op ‘hantering’; wanneer mensen prachtige kleren hebben, staan ze voor de spiegel en genieten van hun eigen pracht, en diep in hun hart stellen ze God niet tevreden. Wanneer ze aanzien hebben, wanneer ze weelderige genietingen hebben, zitten ze boven op hun status en beginnen daarvan te genieten, en toch verootmoedigen ze zich niet als gevolg van Gods verheffing. In plaats daarvan bevinden ze zich op hun hoge posities, spreken hun hoogdravende woorden en schenken geen aandacht aan Gods aanwezigheid; ook proberen ze niet Zijn kostbaarheid te kennen. Wanneer mensen een afgod in hun hart hebben, of wanneer hun hart door een ander in beslag genomen is, betekent dat dat ze de aanwezigheid van God al ontkend hebben, alsof Hij alleen maar een indringer in hun hart was. Ze zijn als de dood dat God de liefde zal wegkapen die anderen voor hen hebben en dat ze zich dan eenzaam zullen voelen. Gods oorspronkelijke bedoeling is dat niets op aarde ertoe moet leiden dat mensen Hem negeren, en al mag er liefde tussen mensen zijn, God mag niet door deze ‘liefde’ worden verdreven. Alle aardse dingen zijn ledig – zelfs gevoelens tussen mensen die men niet kan zien of aanraken. Zonder het bestaan van God zouden alle schepselen terugkeren tot het niets. Op aarde hebben alle mensen dingen waarvan ze houden, maar niemand heeft ooit Gods woorden genomen als dat ding waarvan ze houden. Dit bepaalt de mate waarin mensen Zijn woorden begrijpen. Hoewel Zijn woorden hard zijn, verwonden ze niemand, want mensen besteden er geen werkelijke aandacht aan; in plaats daarvan kijken ze ernaar zoals ze naar een bloem zouden kijken. Ze behandelen Zijn woorden niet als fruit dat zij zelf kunnen proeven, dus kennen ze niet de essentie van Gods woorden. “Als mensen echt in staat waren om de scherpte van mijn zwaard te zien, zouden zij zich als ratten naar hun holen haasten.” Iemand met de gesteldheid van een normale persoon zou na het lezen van Gods woorden versteld staan, zich erg schamen en anderen niet onder ogen kunnen komen. Maar vandaag de dag zijn mensen precies het tegenovergestelde – ze gebruiken Gods woorden als een wapen om anderen slagen toe te brengen. Ze zijn werkelijk onbeschaamd!

Met Gods uitspraken zijn we deze gesteldheid binnengebracht: “Binnen het koninkrijk komen er niet alleen uitspraken uit mijn mond, maar ook betreed ik met mijn voeten plechtig elke plek in alle landen.” In de oorlog tussen God en Satan wint God doorlopend. Hij breidt Zijn werk op grote schaal door het hele heelal uit, en je kunt zeggen dat Zijn voetafdrukken en de tekenen van Zijn overwinning overal zijn. Satan hoopt met zijn plannetjes het management van God te vernietigen door landen van elkaar los te breken, maar God heeft gebruikgemaakt van deze scheiding door het hele heelal te herorganiseren – maar niet om het weg te vagen. God doet elke dag iets nieuws, maar de mensen hebben het niet gemerkt. Ze schenken geen aandacht aan de dynamiek van de spirituele wereld, waardoor ze het nieuwe werk van God niet kunnen zien. “Binnen de kosmos schijnt alles als nieuw in de glans van mijn heerlijkheid. Alles krijgt zo een hartverwarmende aanblik die de zintuigen verrukt en de geest van de mensen verheft, alsof het nu bestaat in een hemel voorbij de hemel, zoals het door de menselijke verbeeldingskracht wordt opgevat, niet geschonden door Satan en vrij van de aanvallen van vijanden van buitenaf.” Dit voorspelt het vreugdevolle tafereel van het koninkrijk van Christus op aarde, en het laat de mens ook kennismaken met de situatie van de derde hemel: daar bestaan alleen die heilige dingen die van God zijn, zonder enige aanslagen van de strijdkrachten van Satan. Maar het belangrijkste is mensen in staat stellen de omstandigheden te zien van het werk op aarde van God Zelf: de hemel is een nieuwe hemel, en in navolging ervan wordt de aarde net zo vernieuwd. Want dit is het leven onder leiding van God Zelf, de mensen zijn allemaal onmetelijk blij. In hun bewustzijn is Satan de ‘gevangene’ van de mens, en de mensen zijn helemaal niet schuw of angstig vanwege zijn bestaan. Door de directe aansturing en begeleiding van het goddelijke, zijn Satans plannetjes allemaal op niets uitgelopen. Dit is zelfs genoeg om te bewijzen dat Satan niet langer bestaat: hij is verpletterd door Gods werk. Daarom wordt er gezegd: “bestaat in een hemel voorbij de hemel”. Toen God zei: “Dit is nog nooit verstoord, noch is de kosmos ooit verdeeld geweest,” verwees Hij naar de toestand van de spirituele wereld. Dit is bewijs dat God de overwinning aankondigt aan Satan, en het is het teken van Gods uiteindelijke overwinning. Geen mens kan God op andere gedachten brengen en niemand kan Zijn gedachten kennen. Hoewel mensen Gods woorden hebben gelezen en serieus hebben onderzocht, zijn ze nog altijd niet in staat de essentie ervan uit te drukken. Zo heeft God gezegd: “Met vliegende sprongen beweeg ik mij boven de sterren en wanneer de zon haar stralen afschiet, veeg ik hun warmte uit en laat enorme vlagen sneeuwvlokken zo groot als ganzenveren uit mijn handen neerdwarrelen. Wanneer ik echter van gedachten verander, smelt al die sneeuw en wordt het tot een rivier, en in een oogwenk ontspringt de lente overal onder de hemel en het gehele landschap op de aarde kleurt smaragdgroen.” Hoewel mensen zich deze woorden misschien in gedachten kunnen voorstellen, is Gods bedoeling niet zo eenvoudig. Als iedereen onder de hemel verdwaasd is, klinkt Gods stem van de redding, die de harten van de mensen wekt. Maar omdat hun allerlei rampen overkomen, voelen ze de somberheid van de wereld, dus zoeken ze allemaal de dood en leven ze in koude, ijzige grotten. Ze zijn bevroren door de kou van zware sneeuwstormen, zozeer dat ze niet kunnen overleven vanwege gebrek aan warmte op aarde. Het komt door de verdorvenheid van de mensen dat ze elkaar steeds wreder vermoorden. En in de kerk zullen de meeste mensen in één keer opgeslokt worden door de grote rode draak. Als alle beproevingen voorbij zijn, zullen Satans verstoringen verwijderd worden. De hele wereld, volop bezig te transformeren, zal zo worden doordrongen van de lente, warmte zal zich over de aarde verspreiden en de wereld zal vol energie zijn. Dit zijn allemaal de stappen van het volledige managementplan. De ‘nacht’ waar God over spreekt, verwijst naar het moment waarop de waanzin van Satan een hoogtepunt bereikt, wat ’s nachts zal gebeuren. Is dat niet wat er op dit moment gaande is? Hoewel de mensen allemaal overleven onder de begeleiding van Gods licht, moeten ze de ellende van de duisternis van de nacht ondergaan. Als ze niet uit de ketenen van Satan kunnen ontsnappen, zullen ze voor eeuwig in een donkere nacht leven. Kijk naar de landen op aarde: door de stappen van Gods werk zijn de landen op aarde aan het ‘rondrennen’, en elk ‘zoekt zijn eigen gepaste bestemming’. Omdat de dag van God nog niet is aangebroken, bevindt alles op aarde zich nog in een toestand van troebele turbulentie. Wanneer Hij openlijk verschijnt aan het hele heelal, zal Zijn heerlijkheid de berg Sion vullen, en alle dingen zullen geordend en net zijn, want Zijn handen zullen ze schikken. Gods woorden betreffen niet alleen de dag van vandaag, ze voorspellen ook de dag van morgen. Vandaag is de basis van morgen, dus kan niemand in de situatie zoals die vandaag is de uitspraken van God volledig begrijpen. Pas nadat Zijn woorden volledig vervuld zijn, zullen mensen ze in hun volledigheid kunnen begrijpen.

Gods Geest vult alle ruimte in het heelal, maar ook werkt Hij binnen alle mensen. Daarom is het in de harten van de mensen alsof Gods gestalte overal is en elke plek het werk van Zijn Geest bevat. Het doel van Gods verschijning in het vlees is dan ook om deze mensen die een toonbeeld zijn van Satan te overwinnen en uiteindelijk te verkrijgen. Maar terwijl Hij in het vlees werkt, werkt de Geest ook samen met het vlees om deze mensen te transformeren. Het kan gesteld worden dat Gods daden zich over de hele wereld uitstrekken en dat Zijn Geest het hele heelal vult, maar vanwege de stappen van Zijn werk zijn degenen die kwaad doen nog niet gestraft, terwijl degenen die goed doen nog niet zijn beloond. Daarom zijn Zijn daden niet geprezen door alle mensen op aarde. Hij is zowel boven als binnen alle dingen; bovendien is Hij onder alle mensen. Dit is genoeg om aan te tonen dat God werkelijk bestaat. Omdat Hij niet openlijk is verschenen aan alle mensen, hebben ze illusies ontwikkeld zoals: “Voor de mensheid lijk ik werkelijk te bestaan, en toch lijk ik ook niet te bestaan.” Van iedereen die nu in God gelooft, is niemand volledig, voor honderd procent zeker dat God werkelijk bestaat; iedereen heeft drie delen twijfel en twee delen geloof. Dit is de mensheid zoals ze er momenteel voor staat. Mensen bevinden zich tegenwoordig allemaal in de volgende situatie: ze geloven dat er een God is, maar hebben Hem niet gezien; of ze geloven niet dat er een God is, maar ze hebben veel moeilijkheden die de mens niet kan oplossen. Er lijkt altijd iets te zijn wat hen verstrikt en waaruit ze niet kunnen ontsnappen. Ook al geloven ze in God, ze lijken altijd enige vaagheid te voelen. Maar als ze niet geloven, zijn ze bang dat ze naast het net vissen als Hij toch mocht bestaan. Dit is hun tweeslachtigheid.

“Wie kan omwille van mijn naam, omwille van mijn Geest, en omwille van mijn gehele managementplan, al zijn kracht inzetten?” Ook heeft God gezegd: “In deze tijd waarin het koninkrijk in de mensenwereld is, ben ik persoonlijk onder de mensen gekomen. Is er iemand die voor mij onverschrokken het slagveld zou kunnen betreden?” Het doel van Gods woorden is dit: als God Zijn goddelijke werk niet direct in het vlees deed, of als Hij niet vleesgeworden was maar in plaats daarvan met geestelijken werkte, dan zou God de grote rode draak nooit kunnen overwinnen; evenmin zou Hij als Koning onder de mensen kunnen heersen. De mens zou niet in staat zijn God Zelf in werkelijkheid te kennen, dus zou dit nog altijd Satans heerschappij zijn. Daarom moet deze fase van het werk persoonlijk worden gedaan door God, via het geïncarneerde vlees. Als het vlees veranderd zou worden, zou deze fase van het plan nooit kunnen worden voltooid, want de betekenis en de essentie van ander vlees zouden niet hetzelfde zijn. Mensen kunnen alleen de letterlijke betekenis van deze woorden bevatten, want God bevat de wortel. God heeft gezegd: “Toch begrijpt uiteindelijk niemand of dit het werk van de Geest is of een functie van het vlees. Het zou mensen een heel leven kosten om slechts dit ene ding tot in de kleinste details te ervaren.” Mensen zijn zo veel jaren door Satan verdorven en hebben lang geleden hun bewustzijn van geestelijke zaken verloren. Om deze reden is slechts één zin van Gods woorden al een feest voor de ogen van de mensen. Vanwege de afstand tussen de Geest en geesten, verlangen allen die in God geloven naar Hem, en allemaal zijn ze bereid dichter bij Hem te komen en hun hart uit te storten. Maar ze durven niet in contact met Hem te komen en blijven in plaats daarvan alleen maar ontzag voelen. Dit is de aantrekkingskracht die de Geest bezit. Omdat God een God is voor mensen om lief te hebben, en er in Hem eindeloze elementen zijn die zij kunnen liefhebben, heeft iedereen Hem lief en wil iedereen op Hem vertrouwen. In werkelijkheid koestert iedereen liefde voor God in zijn hart – het is alleen zo dat Satans verstoringen voorkomen hebben dat afgestompte, onnozele, erbarmelijke mensen God kennen. Daarom heeft God gesproken over de ware gevoelens die mensen voor Hem hebben: “De mensen hebben mij nooit in het diepst van hun hart veracht; het is eerder zo dat zij zich in het diepst van hun geest aan mij vastklampen. […] Mijn werkelijkheid laat mensen met de mond vol tanden staan; ze blijven stomverbaasd en perplex achter, en toch zijn ze bereid het allemaal te accepteren.” Dit is de werkelijke toestand diep in de harten van hen die in God geloven. Wanneer mensen God echt kennen, verandert hun houding tegenover Hem op natuurlijke wijze, en kunnen ze vanuit het diepst van hun hart lof uitspreken vanwege de functie van hun geest. God is aanwezig in het diepst van de geest van alle mensen, maar vanwege de door Satan veroorzaakte verdorvenheid hebben mensen God verward met Satan. Gods tegenwoordige werk begint met precies dit probleem, en in de spirituele wereld is hier de strijd van begin tot einde op gericht geweest.

Hoofdstuk 16

Uit menselijk perspectief is God voor mensen zo groot, te overvloedig, zo wonderlijk en zo onvoorstelbaar. In de ogen van mensen stijgen Gods woorden hoog op en verschijnen ze als een groot meesterwerk van de wereld. Maar mensen hebben te veel tekortkomingen en hun verstand is onder de maat. Bovendien is hun vermogen tot acceptatie onvoldoende. Hoe duidelijk God Zijn woorden dus ook spreekt, zij verroeren geen vin, alsof ze aan een geestesziekte lijden. Wanneer ze honger hebben, begrijpen ze niet dat ze moeten eten. Wanneer ze dorst hebben, begrijpen ze niet dat ze moeten drinken. Ze blijven gewoon schreeuwen en gillen alsof ze onbeschrijflijke moeilijkheden in het diepst van hun geest ondervinden en er niet over kunnen praten. Toen God de mensheid schiep, was het Zijn bedoeling dat de mens in normale menselijkheid zou leven en Gods woorden overeenkomstig zijn instincten zou aanvaarden. Maar omdat de mens vanaf het eerste begin zwichtte voor de verleiding van Satan, blijft hij tegenwoordig onmachtig om zich los te rukken. Hij is nog steeds niet in staat om de misleidende snode plannen te herkennen die Satan in de loop van duizenden jaren heeft uitgevoerd. Bovendien mist de mens het vermogen om Gods woorden volledig te kennen, wat allemaal tot de huidige toestand heeft geleid. Zoals de zaken er nu voor staan, leven mensen nog steeds met het gevaar van Satans verleiding. Zo zijn ze dus nog steeds niet in staat om Gods woorden op de juiste manier op waarde te schatten. De gezindheid van normale mensen kent geen valsheid of bedrog. Die mensen hebben een normale relatie met elkaar, ze werken niet op eigen houtje en hun leven is niet middelmatig of decadent. Ook is God onder allen verheven. Zijn woorden vinden hun weg onder de mensen, mensen leven in vrede met elkaar en onder de zorg en bescherming van God, de aarde is vervuld van harmonie, zonder de bemoeienis van Satan, en de heerlijkheid van God is van het grootste belang onder de mensen. Zulke mensen zijn als engelen. Ze zijn puur, levendig, klagen nooit over God en wijden al hun inspanningen alleen aan Gods heerlijkheid op aarde. Nu is het de tijd van de zwarte nacht, allen zoeken tastend om zich heen, de pikdonkere nacht doet hun haren overeind staan en ze beven het uit. Als je goed luistert, lijkt de huilende noordwestelijke wind, windstoot na windstoot, vergezeld te worden door treurig gesnik van de mens. Mensen treuren en wenen om hun bestemming. Waarom lezen ze Gods woorden wel maar zijn ze niet in staat die te begrijpen? Hun leven lijkt zich aan de rand van hopeloosheid te bevinden, alsof de dood nabij is, alsof hun laatste dag is aangebroken. Zulke miserabele omstandigheden zijn precies het moment waarop de broze engelen tot God roepen en vertellen over hun eigen moeilijkheden met de ene treurige kreet na de andere. Om die reden dalen de engelen die onder de zonen en het volk van God werken nooit meer onder de mensen neer. Zo wordt voorkomen dat ze in het vlees in de manipulatie van Satan terechtkomen, niet in staat om zich los te rukken. Ze werken dan ook alleen in de geestelijke wereld die voor de mens onzichtbaar is. Wanneer God dus zegt: “Wanneer ik de troon in het hart van de mens bestijg, is dat het moment waarop mijn zonen en mijn volk over de aarde regeren,” verwijst Hij naar de tijd waarin de engelen op aarde de zegeningen van het dienen van God in de hemel zullen genieten. De mens is de uitdrukking van de geesten van engelen. Daarom zegt God dat voor de mens het verblijf op aarde als het verblijf in de hemel is; voor de mens is het dienen van God op aarde vergelijkbaar met de engelen die God rechtstreeks in de hemel dienen. Zo geniet de mens gedurende zijn dagen op aarde de zegeningen van de derde hemel. Dat wordt er eigenlijk in deze woorden gezegd.

Er is zoveel betekenis verborgen in Gods woorden. “Wanneer de dag komt, zullen mensen mij diep in hun hart kennen en mij in hun gedachten houden.” Deze woorden zijn gericht tot de geest van de mens. Vanwege de broosheid van de engelen zijn ze altijd in alles van God afhankelijk. Ze hebben zich altijd aan God gehecht en God aanbeden. Maar Satans beroering leidt ertoe dat ze zichzelf niet kunnen helpen en zichzelf niet kunnen beheersen. Ze willen God wel liefhebben maar zijn niet in staat om Hem met hun gehele hart lief te hebben, daarom lijden ze pijn. Het verlangen van deze arme engelen om God waarlijk lief te hebben, kan alleen werkelijkheid worden wanneer Gods werk een bepaald punt bereikt. Daarom heeft God die woorden gesproken. De aard van de engelen is God liefhebben, koesteren en gehoorzamen, maar toch zijn ze niet in staat geweest om dit op aarde te bereiken. Ze hadden dan ook geen andere keuze dan tot op de dag van vandaag geduld uit te oefenen. Kijk eens naar de wereld van nu. Er is een God in het hart van alle mensen, maar toch kunnen ze niet uitmaken of de God in hun hart de ware God is of een valse god. Hoewel ze hun God liefhebben, zijn ze niet in staat om God waarlijk lief te hebben, wat wil zeggen dat ze zichzelf niet in de hand hebben. Het door God geopenbaarde lelijke gezicht van de mens is het ware gezicht van Satan in het geestelijke rijk. De mens was van origine onschuldig en zonder zonde. Alle verdorven, verwerpelijke manieren van de mens zijn dus Satans acties in het geestelijke rijk. Ze vormen ook een getrouw verslag van de ontwikkelingen van het geestelijke rijk. “Mensen hebben tegenwoordig kwalificaties en denken dat ze voor mij kunnen paraderen en zonder enige terughoudendheid met me kunnen lachen en grappen maken. Ze spreken me als hun gelijke aan. Toch kent de mens mij nog steeds niet. Hij denkt nog steeds dat we gelijk van aard zijn, dat we allebei van vlees en bloed zijn en allebei in de mensenwereld wonen.” Dit is wat Satan in het hart van de mens heeft gedaan. Satan gebruikt de denkbeelden en het blote oog van mensen om tegen God op te staan. Maar God stelt de mens ondubbelzinnig op de hoogte van deze gebeurtenissen zodat de mens hier in dit opzicht catastrofes kan voorkomen. De sterfelijke zwakte van alle mensen is dat ze alleen “een lichaam van vlees en bloed zien, de Geest van God bespeuren zij niet”. Dit is de basis van één aspect waarmee Satan de mens verleidt. Alle mensen geloven dat alleen de Geest in dit vlees God genoemd kan worden. Niemand gelooft dat de Geest nu vlees is geworden en feitelijk voor hun ogen is verschenen. Mensen zien God als twee delen: ‘de kleding en het vlees’. Niemand beschouwt God als de vleeswording van de Geest, niemand ziet dat de essentie van het vlees de gezindheid van God is. Mensen stellen zich God als heel normaal voor. Maar weten ze niet dat verborgen in deze normaalheid één aspect van de diepzinnige betekenis van God schuilt?

Toen God de hele wereld begon te bedekken, werd het pikzwart. Terwijl de mensen sliepen, nam God die gelegenheid te baat om onder de mens neer te dalen. Hij begon de Geest officieel naar alle hoeken van de aarde uit te zenden en het reddingswerk onder de mensheid aan te vangen. Je kunt zeggen dat God bij het aannemen van de beeltenis van het vlees persoonlijk op aarde werkte. Daarna begon het werk van de Geest en daar ving al het werk op aarde officieel mee aan. De Geest van God werkt al tweeduizend jaar voortdurend door het hele universum heen. Mensen weten of merken dit niet, maar gedurende de laatste dagen, in een periode dat dit tijdperk weldra ten einde komt, is God op aarde neergedaald om in eigen persoon te werken. Dit is de zegen voor de mensen die in de laatste dagen geboren zijn, die persoonlijk het beeld van God in het vlees kunnen aanschouwen. “Toen het gehele oppervlak van de wereld in duisternis gehuld was, begon ik onder de mens de bitterheid van de wereld te proeven. Mijn Geest gaat de hele wereld rond en beschouwt het hart van alle mensen. Zo overwin ik ook de mensheid in mijn vleesgeworden vlees.” Zo is de harmonieuze samenwerking tussen God in de hemel en God op aarde. Uiteindelijk zullen de mensen in hun gedachten geloven dat de God op aarde de God in de hemel is, dat de hemelen en de aarde en alles daarin geschapen zijn door de God op aarde, dat de mens wordt bestuurd door de God op aarde, dat de God op aarde het werk in de hemel op aarde doet en dat de God in de hemel in het vlees is verschenen. Dit is het ultieme oogmerk van Gods werk op aarde. Deze fase is dan ook de hoogste standaard van het werk in de periode van het vlees. Het werk wordt in goddelijkheid verricht en zorgt ervoor dat alle mensen oprecht overtuigd raken. Hoe meer mensen God zoeken in hun opvattingen, hoe meer ze voelen dat de God op aarde niet echt is. God zegt dus dat mensen God zoeken in holle woorden en leringen. Hoe beter mensen God kennen in hun opvattingen, hoe bedrevener ze in het verkondigen van deze woorden en leringen worden en hoe bewonderenswaardiger ze worden. Hoe meer mensen woorden en leringen verkondigen, hoe verder ze van God afdwalen, hoe minder ze in staat zijn om het wezen van de mens te kennen, hoe ongehoorzamer ze zijn aan God en hoe verder ze van Gods eisen afwijken. Gods eisen aan de mens zijn niet zo bovennatuurlijk als mensen zich voorstellen. Toch heeft niemand Gods wil ooit werkelijk begrepen, zodat God zegt: “Mensen zoeken alleen in het oneindige uitspansel, op de woeste zee, op het kalme meer, of in lege letters en doctrines.” Hoe meer eisen God aan de mens stelt, hoe meer mensen voelen dat God onbereikbaar is en hoe meer ze geloven dat God groot is. Ze raken zich er dus van bewust dat alle woorden uit Gods mond voor de mens onhaalbaar zijn voor de mens, zodat er voor God niets anders overblijft dan persoonlijk te handelen. De mens heeft daarentegen geen enkele intentie om met God samen te werken. Hij blijft slechts steevast zijn hoofd buigen en zijn zonden belijden in een poging om nederig en gehoorzaam te zijn. Als zodanig gaan mensen zonder het te beseffen een nieuwe godsdienst aanhangen. Ze stappen over op een religieuze ceremonie die zelfs nog extremer is dan in de religieuze kerken. Dit vereist dat mensen terugkeren naar normale omstandigheden door hun negatieve toestand om te vormen tot een positieve. Zo niet, dan zal de mens steeds dieper verstrikt raken.

Waarom richt God zich in veel van Zijn uitspraken op het beschrijven van bergen en wateren? Bevatten die woorden symbolische betekenis? God laat de mens niet alleen Zijn daden in Zijn vlees aanschouwen, maar laat de mens ook Zijn machten in het uitspansel begrijpen. Op deze manier geloven de mensen niet alleen zonder twijfel dat dit God in het vlees is, maar komen ze ook de daden van de praktische God te weten. Zo wordt de God op aarde naar de hemel gezonden en daalt de God in de hemel neer op aarde. Alleen daarna raken mensen in staat om alles wat God is vollediger te aanschouwen en meer kennis van de almacht van God te verkrijgen. Hoe beter God in staat is om de mensheid in het vlees te overwinnen en het vlees te overstijgen om zowel boven als door het hele universum te reizen, hoe beter mensen in staat zijn om Gods daden te aanschouwen op basis van aanschouwing van de praktische God en zo de waarheid van Gods werk door het hele universum heen te kennen, dat het geen schijn maar echt is. Zo komen zij te weten dat de praktische God van nu de belichaming van de Geest is en niet van dezelfde soort is als het vleselijke lichaam van de mens. Aldus zegt God: “Maar wanneer mijn toorn ontbrandt, worden de bergen meteen uiteengereten, begint de grond meteen te schudden, droogt het water meteen op en krijgt de mens meteen met rampspoed te maken.” Wanneer mensen Gods woorden lezen, verbinden ze die met het vlees van God. Zo wijzen het werk en de woorden in het geestelijke rijk direct naar God in het vlees, wat tot een effectiever resultaat leidt. Wanneer God spreekt, is dat vaak vanuit de hemel naar de aarde en vervolgens wederom van de aarde naar de hemel. Alle mensen tasten dan in het duister wat de motivatie en oorsprong van Gods woorden betreft. “Wanneer ik onder de hemelen ben, zijn de sterren nog nooit door mijn tegenwoordigheid in paniek geraakt. Integendeel, ze stoppen hun hart in hun werk voor mij.” Zo is de toestand van de hemel. God regelt alles methodisch in de derde hemel, met alle dienaren in dienst van God, bezig met hun eigen werk voor God. Ze zijn God nooit ongehoorzaam geweest, zodat ze niet in de paniek raken waar God over sprak. In plaats daarvan zetten ze zich met hun hart in voor het werk en is er nooit sprake van ontreddering. Alle engelen leven dus in Gods licht. Intussen leven de mensen op aarde allemaal in duisternis vanwege hun ongehoorzaamheid en omdat ze God niet kennen. Ook geldt dat hoe meer ze tegen God opstaan, hoe meer ze in duisternis leven. Wanneer God zegt: “Hoe helderder de hemelen, hoe donkerder de wereld eronder,” verwijst Hij naar hoe de dag van God voor de hele mensheid naderbij komt. Gods zesduizend jaar bedrijvigheid in de derde hemel komt dan ook spoedig ten einde. Alle dingen op aarde zijn met het laatste hoofdstuk bezig en alles zal spoedig uit Gods handen worden weggenomen. Hoe verder mensen in de laatste dagen komen, hoe meer ze de verdorvenheid in de mensenwereld kunnen proeven. Hoe verder ze in de laatste dagen komen, hoe meer ze ook aan hun eigen vlees toegeven. Er zijn er zelfs velen die een ommekeer willen brengen in de ellendige toestand van de wereld, maar onder hun gezucht raakt hun hoop verloren vanwege Gods daden. Wanneer mensen dus de warmte van de lente voelen, bedekt God hun ogen en dobberen ze op de golven, zonder dat iemand de reddingsboot ver weg kan bereiken. Mensen zijn inherent zwak. Daarom zegt God dat niemand in staat is om een ommekeer teweeg te brengen. Wanneer mensen de hoop verliezen, begint God tot het hele universum te spreken en begint Hij de hele mensheid te redden. Alleen daarna kunnen mensen van het nieuwe leven genieten dat komt nadat er een ommekeer heeft plaatsgevonden. De mensen bevinden zich tegenwoordig in de fase van zelfbedrog. De weg vóór hen is zo troosteloos en vaag, en omdat hun toekomst zo ‘onbeperkt’ en ‘grenzeloos’ is, zijn de mensen in dit tijdperk niet geneigd om te vechten. Ze kunnen hun dagen slechts doorbrengen als een Hanhao-vogel.[a] Niemand heeft ooit serieus een leven en de kennis van het menselijk bestaan nagestreefd. In plaats daarvan wachten ze op de dag dat de Heiland in de hemel plotseling afdaalt om een ommekeer te brengen in de ellendige toestand van de wereld. Pas daarna zullen ze serieus proberen te leven. Zodanig is de werkelijke toestand van de hele mensheid en de mentaliteit van alle mensen.

Met het oog op de huidige mentaliteit van de mens voorzegt God nu het toekomstige leven van de mens. Dit is het sprankje licht dat verschijnt en waar God over spreekt. God voorzegt wat er uiteindelijk door God zal worden bereikt, namelijk de vruchten van Gods overwinning op Satan. “Ik beweeg mij boven alle mensen en waak overal. Niets ziet er ooit oud uit en niemand is zoals hij vroeger was. Ik rust op de troon, ik leun boven het hele universum achterover […].” Dit is het resultaat van Gods huidige werk. Alle door God uitverkoren mensen keren terug tot hun oorspronkelijke vorm. Daardoor worden de engelen, die zoveel jaar hebben geleden, vrijgelaten, precies zoals God het zegt “met gezichten als dat van de heilige in het hart van de mens”. Omdat de engelen werken op aarde en God dienen op aarde, en omdat Gods heerlijkheid zich over de wereld verspreidt, wordt de hemel op aarde gebracht en de aarde naar de hemel opgetild. Daarom is de mens de link die hemel en aarde verbindt. Hemel en aarde zijn niet langer apart, niet langer gescheiden, maar verenigd als één. Over de hele wereld bestaan alleen God en de mens. Er is geen stof of slijk en alle dingen worden vernieuwd, zoals een lammetje liggend in een groene weide onder de hemel, genietend van Gods volle genade. Door de komst van het jonge groen straalt de levensadem voort, want God komt voor alle eeuwigheid op de wereld wonen naast de mens. Uit Gods mond klonk immers al: “Ik kan weer vredig in Sion verblijven.” Dit is het symbool van Satans nederlaag en het is de dag van Gods rust. Deze dag zal door alle mensen worden bejubeld en verkondigd en door alle mensen worden herdacht. Wanneer God rust op de troon is dat ook het moment waarop God Zijn werk op aarde afrondt en op dat moment worden alle mysteries van God aan de mens getoond. God en de mens zullen dan voor altijd in harmonie zijn, nooit apart – zo zijn de prachtige taferelen van het koninkrijk!

In mysteries zijn verborgen mysteries; Gods woorden zijn werkelijk diepzinnig en onvoorstelbaar!

Voetnoot:

a. Het verhaal van de Hanhao-vogel lijkt sterk op de fabel van de krekel en de mier van Aesopus. De Hanhao-vogel slaapt liever dan dat hij een nest bouwt terwijl het warm weer is, ondanks herhaalde waarschuwingen van zijn buurman, een ekster. Wanneer de winter aanbreekt, vriest de vogel dood.

Hoofdstuk 17

Echt waar, alle uitspraken uit Gods mond zijn onder de mensen niet bekend; die zijn allemaal in een taal die de mensen niet hebben gehoord. Als zodanig kan worden gezegd dat Gods woorden zelf een mysterie zijn. De meeste mensen geloven ten onrechte dat mysteries alleen bestaan uit dingen waar mensen conceptueel niet bij kunnen, de hemelse zaken waar God mensen tegenwoordig kennis over vergunt of de waarheid van wat God in de geestelijke wereld doet. Daaruit blijkt dat mensen alle woorden van God niet gelijkwaardig behandelen. Ze koesteren die woorden ook niet, ze concentreren zich veeleer op wat zij als ‘mysteries’ beschouwen. Dit bewijst dat mensen niet weten wat Gods woorden zijn of wat mysteries zijn; ze lezen Zijn woorden alleen in het kader van hun eigen opvattingen. In werkelijkheid houdt niemand echt van Gods woorden. Daarin ligt de oorzaak van Zijn uitdrukking: “mensen zijn er echt bedreven in om mij te misleiden”. God zegt geenszins dat mensen nergens voor deugen of volledige mislukkingen zijn; Hiermee wordt de feitelijke situatie van de mensheid beschreven. Mensen weten zelf niet goed hoeveel ruimte God feitelijk in hun hart inneemt; dat weet alleen God Zelf volledig. Daarom hebben mensen op dit moment veel weg van zuigelingen. Ze beseffen totaal niet waarom ze melk drinken en waarom ze moeten overleven. Alleen de moeder begrijpt de behoeften van een baby; Zij zal hem niet laten verhongeren en zal de baby ook niet toestaan om zich dood te eten. God weet het beste wat mensen nodig hebben. Daarom zijn Zijn woorden soms vol liefde, spreekt Zijn oordeel er soms uit, verwonden Zijn woorden de mensen soms tot in het diepst van hun hart, en zijn Zijn woorden soms ernstig en oprecht. Mensen voelen daardoor Gods goedertierenheid, dat Hij voor hen toegankelijk is, en dat Hij niet de een of andere vermeende imposante figuur is die niet te benaderen is. In de ogen van de mensen is Hij evenmin de Zoon des Hemels, iemand die men niet rechtstreeks aan kan kijken. Nog minder is Hij een beul die de onschuldigen ombrengt, zoals de mensen zich dat voorstellen. Gods hele gezindheid wordt in Zijn werk geopenbaard; de gezindheid van God in het vlees is tegenwoordig nog steeds middels Zijn werk zichtbaar. Zijn bediening is dus gebaseerd op woorden, niet op wat Hij doet of hoe Hij er aan de buitenkant uitziet. Uiteindelijk zal iedereen door Gods woorden opgebouwd en daarmee compleet gemaakt worden. De mensen zullen door hun ervaringen, dankzij de leiding van Gods woorden, een beoefeningspad krijgen en door de woorden uit Gods mond zullen ze Zijn hele gezindheid leren kennen. Vanwege Zijn woorden zal al het werk van God worden vervuld, zullen de mensen tot leven komen en zullen alle vijanden worden verslagen. Dit is het primaire werk dat niemand kan negeren. Laten wij eens naar Zijn woorden kijken: “Mijn uitspraken razen als de donder en werpen licht naar alle richtingen en op de gehele aarde, en te midden van donder en bliksem wordt de mensheid neergeslagen. Niemand heeft ooit standgehouden te midden van donder en bliksem; de meeste mensen zijn doodsbenauwd wanneer mijn licht verschijnt en weten niet wat ze moeten doen.” Zodra God Zijn mond opent, komen er woorden uit. Hij brengt alles tot stand met woorden. Daardoor worden alle dingen getransformeerd en wordt iedereen vernieuwd. Waar verwijst “donder en bliksem” naar? En waar verwijst “licht” naar? Niets kan aan Gods woorden ontkomen. Die gebruikt Hij om de gedachten en de nare kant van mensen bloot te leggen. Hij gebruikt woorden om hun oude natuur aan te pakken en Zijn hele volk compleet te maken. Is dat niet precies het belang van Gods woorden? Zonder de kracht en steun van Gods woorden zou de hele mensheid in het hele universum al lang geleden zijn uitgeroeid. Dit is het principe volgens hetwelk God te werk gaat en de werkmethode voor Zijn managementplan van zesduizend jaar. Hiermee wordt het belang van Gods woorden aangetoond. Die dringen rechtstreeks tot diep in de ziel van de mensen door. Zodra mensen Zijn woorden zien, voelen ze zich ontzet en vluchten ze haastig met grote vrees weg. Ze willen aan de realiteit van Zijn woorden ontsnappen, daarom zijn deze ‘vluchtelingen’ overal te zien. Mensen gaan er direct vandoor zodra Gods woorden gesproken worden. Dit is één aspect van de nare kant van de mensheid dat God belicht. Alle mensen ontwaken op dit moment geleidelijk uit hun verdoofde toestand; het is net alsof ze allemaal al eerder een vorm van dementie hadden ontwikkeld. Nu ze Gods woorden zien, schijnen ze nog steeds last te hebben van de bijverschijnselen van die ziekte en kunnen ze hun eerdere staat niet meer terugkrijgen. Zo is het feitelijk met alle mensen gesteld. Het geeft ook een treffende beschrijving van deze woorden: “Veel mensen raken onder de indruk van dit zwakke schijnsel en ze ontwaken direct uit hun illusies. Toch heeft niemand ooit beseft dat de dag is aangebroken waarop mijn licht op de aarde neerdaalt.” Daarom heeft God ook gezegd: “De meeste mensen zijn verbijsterd door de plotselinge verschijning van het licht.” Deze woorden slaan de spijker op zijn kop. Er is geen speld tussen Gods beschrijving van de mensheid te krijgen. Hij heeft dat echt feilloos en accuraat onder woorden gebracht, daarom zijn alle mensen volkomen overtuigd. Bovendien is hun liefde voor God, zonder het te weten, vanuit het binnenste van hun hart gaan opbloeien. Alleen zo wordt Gods positie steeds echter en dit is ook een manier waarop God werkt.

“De meeste mensen zijn enkel maar verbijsterd; door het licht worden hun ogen aangetast en worden ze in de modder geworpen.” Omdat dergelijke mensen tegen Gods wil ingaan (dat wil zeggen dat zij zich tegen God verzetten), zullen die, wanneer Gods woorden zich aandienen, getuchtigd worden vanwege hun opstandigheid. Vandaar dat er wordt gezegd dat hun ogen door het licht worden aangetast. Zulke mensen zijn al aan Satan overgeleverd, dus wanneer ze het nieuwe werk binnengaan, beschikken ze niet over verlichting en ook niet over illuminatie. Satan heeft allen in bezit die het werk van de Heilige Geest niet hebben. Diep in hun hart is er geen plaats voor God, vandaar dat er gezegd wordt dat deze mensen “in de modder worden geworpen”. Iedereen in die toestand bevindt zich in een staat van ontreddering. Ze kunnen niet het juiste pad betreden, ze kunnen evenmin naar hun normale toestand terugkeren. Al hun gedachten zijn tegenstrijdig. Iedereen op aarde is in extreme mate door Satan verdorven. De mensen missen vitaliteit en stinken als lijken. Alle mensen op aarde overleven te midden van een plaag van ziekteverwekkers waaraan niemand kan ontkomen. Ze willen eigenlijk niet op aarde overleven, maar ze hebben steeds het gevoel dat er iets groters gaat gebeuren zodat mensen het met hun eigen ogen kunnen zien; op die manier dwingen de mensen zichzelf allemaal om voort te blijven leven. Ze hebben al heel lang geen kracht in hun hart. Ze gebruiken gewoon hun onzichtbare hoop als geestelijke steunpilaar en op die manier houden ze hun hoofd omhoog en doen ze net alsof ze mensen zijn en modderen ze zo hun dagen op aarde door. Het is alsof alle mensen kinderen van de vleesgeworden duivel waren. Daarom heeft God ook gezegd: “De aarde is met wanorde bedekt. Dat is een treurig gezicht, niet om aan te zien. Het wekt de enorme melancholie op bij wie er goed naar kijkt.” Omdat deze situatie was ontstaan, begon God “de zaden van mijn Geest uit te strooien” door het hele universum en begon Hij Zijn heilswerk op de hele aarde uit te voeren. Om Zijn werk vooruit te helpen is God allerlei soorten rampen gaan uitstorten, zodat Hij verstokte mensen kon redden. In de fases van Gods werk neemt redding nog steeds de vorm aan van allerlei rampen en van degenen die verdoemd zijn kan niemand daaraan ontkomen. Pas op het eind zal er een situatie op aarde kunnen ontstaan die “zo sereen is als de derde hemel. Hier leven dingen groot en klein in harmonie samen, zonder ooit in ‘conflicten van mond en tong’ te verzanden”. Eén aspect van Gods werk is om door Zijn woorden de hele mensheid te overwinnen; en ook het uitverkoren volk te winnen; weer een ander aspect is om alle opstandige zonen door uiteenlopende rampen te overwinnen. Dit is één onderdeel van het grootschalige werk van God. Alleen op deze manier kan het koninkrijk op aarde dat God wil volledig worden bereikt en dit onderdeel van Zijn werk is als zuiver goud.

God vereist voortdurend dat mensen de dynamiek van de hemel begrijpen. Kunnen ze echt zover komen? De realiteit is dat mensen, op basis van hun huidige feitelijke toestand en na ruim 5.900 jaar door Satan te zijn verdorven, niet met Petrus te vergelijken zijn; daardoor kunnen ze het eenvoudigweg niet voor elkaar krijgen. Dit is een van de methoden van Gods werk. Hij wil liever niet dat mensen passief afwachten; maar Hij wil dat ze actief gaan zoeken. Alleen zo heeft God de kans om bij mensen in te werken. Het zou een goede zaak zijn om jullie wat meer uitleg te geven, anders zullen de mensen er niet meer dan een oppervlakkig begrip van krijgen. Nadat God de mensheid geschapen en van een geest voorzien had, drukte Hij ze op het hart dat ze, als ze Hem niet aanriepen, geen verbinding met Zijn Geest zouden kunnen krijgen, waardoor ze de ‘satelliettelevisie’ uit de hemel onmogelijk op aarde konden ontvangen. Wanneer God niet langer in de geest van mensen is, komt er een lege stoel voor andere dingen vrij. Zo grijpt Satan de kans om binnen te komen. Wanneer mensen met hun hart in contact met God blijven, raakt Satan meteen in paniek en gaat hij er snel vandoor. God hoort de mensen roepen en geeft ze wat ze nodig hebben. Maar het is niet zo, dat Hij eerst in hen ‘verblijft’. Hij geeft ze eenvoudigweg steeds hulp vanwege hun geroep en door die innerlijke kracht raken mensen gehard, zodat Satan niet binnen durft te komen om naar hartenlust te ‘spelen’. Dus als mensen voortdurend in verbinding staan met Gods Geest, durft Satan de boel niet te komen verstoren. Zonder Satans verstoring is ieders leven normaal en kan God zonder belemmeringen in elk van hen werken. Zodoende kan datgene wat God wil doen door mensen bereikt worden. Hieruit valt wellicht af te leiden waarom God mensen altijd heeft gevraagd hun geloof te vergroten en ook heeft gezegd: “Ik stel gepaste eisen volgens de gestalte van de mens op aarde. Ik heb nooit iemand in moeilijkheden gebracht en evenmin ooit iemand gevraagd om ‘zijn bloed uit te gieten’ voor mijn welbehagen.” De meeste mensen zijn verbijsterd door Gods eisen. Ze vragen zich af waarom God eisen aan hen blijft stellen, aangezien mensen het vermogen niet hebben en onherstelbaar door Satan zijn verdorven. Brengt God mensen daardoor niet in een moeilijke positie? Als je hun ernstige gezichten ziet en ze dan zo ongemakkelijk ziet kijken, moet je wel lachen. De diverse nare kanten van mensen zijn uiterst lachwekkend: het zijn soms net kinderen die graag willen spelen en soms zijn ze net een klein meisje dat ‘mama’ speelt. Soms zijn ze net een hond die een muis opeet. Je weet gewoon niet of je nou moet huilen of lachen om al die nare kanten van hen. Vaak geldt dat hoe minder mensen in staat zijn Gods wil te begrijpen, hoe waarschijnlijker het is dat ze in de problemen zullen komen. Dus tonen de volgende woorden van God – “Ben ik de God die de schepping alleen maar het zwijgen oplegt?” – in afdoende mate aan hoe dwaas mensen zijn en tonen ze ook aan dat niemand in staat is Gods wil te begrijpen. Ook al spreekt Hij Zijn wil uit, mensen kunnen er toch geen rekening mee houden. Ze doen het werk van God alleen volgens menselijke wil. Hoe kunnen ze dan Zijn wil begrijpen? “Ik wandel over de aarde en verspreid mijn aangename geur overal en op elke plek laat ik mijn vorm na. Iedere plek weergalmt met het geluid van mijn stem. Overal blijven mensen stilstaan bij de prachtige taferelen van gisteren, want de hele mensheid denkt aan het verleden …” Dit zal de situatie zijn wanneer het koninkrijk wordt gevormd. God heeft in feite al op diverse plaatsen geprofeteerd over de schoonheid van de komst van het koninkrijk. Al die profetieën samen geven een volledig beeld van het koninkrijk. Maar mensen schenken daar geen aandacht aan – ze kijken er eenvoudigweg naar alsof het een stripverhaal was.

Vanwege de duizenden jaren van verdorvenheid door Satan hebben mensen altijd in duisternis geleefd. Ze hebben daar dan ook geen moeite mee maar verlangen evenmin naar het licht. Daardoor heeft dit tot het volgende geleid, nu het licht vandaag komt: “zijn ze allemaal tegen mijn komst en verbannen ze de komst van het licht, alsof ik de vijand van de mens in de hemel ben. De mens begroet mij met een defensieve flikkering in zijn ogen”. Hoewel de meeste mensen God oprecht proberen lief te hebben, is Hij nog steeds niet tevreden en veroordeelt Hij de mensheid nog steeds. Dit is verbijsterend voor mensen. Omdat ze in duisternis leven, dienen ze God nog steeds zoals ze dat doen als er geen licht is. Dat wil zeggen, alle mensen dienen God volgens hun eigen opvattingen en wanneer Hij komt, is dat de toestand waarin ze verkeren en kunnen ze Hem niet dienen door nieuw licht aan te nemen, maar dienen ze Hem veeleer op basis van al hun eigen ervaring. God beleeft geen plezier aan de ‘toewijding’ van de mensheid, dus kunnen de mensen het licht dan ook niet prijzen in de duisternis. Daarom heeft God bovenstaande woorden gesproken; dit gaat absoluut niet tegen de werkelijkheid in en is het niet Gods verkeerde behandeling van de mensheid en evenmin het onrecht dat Hij hun aandoet. Vanaf de schepping van de wereld heeft niemand ooit echt Gods warmte ervaren. De mensen hebben zich ten aanzien van God allemaal steeds verdedigend opgesteld, en waren vreselijk bang dat Hij ze neer zou slaan, en ze uit zou roeien. God heeft in die 6.000 jaar dus altijd warmte gegeven in ruil voor oprechtheid van mensen. Hij is ze bij elke wending altijd geduldig blijven leiden. Dat komt omdat mensen erg zwak zijn. Ze kunnen Gods wil niet volledig kennen en ze kunnen Hem niet met heel hun hart liefhebben, want ze kunnen niet aan Satans manipulatie ontkomen. Maar toch blijft God verdraagzaam, en nadat Hij zo geduldig is geweest zal Hij op een dag – dat wil zeggen wanneer Hij de wereld vernieuwt – niet meer als een moeder op de mensen passen. Nee, dan zal Hij de mensen vergelden wat hun toekomt. Vanwege deze reden zal daarna het volgende gebeuren: “Lijken dobberen op het oppervlak van de oceaan,” terwijl “op de plaatsen zonder water andere mensen nog steeds, met gelach en gezang, genieten van de beloften die ik aan hen gedaan heb”. Dit is een vergelijking tussen de bestemmingen van hen die gestraft worden en van hen die beloond worden. “Op het oppervlak van de oceaan” verwijst naar de bodemloze afgrond van tuchtiging van de mensheid waar God over gesproken heeft. Dat is Satans bestemming en de ‘rustplaats’ die God heeft bereid voor allen die Hem weerstaan. God heeft altijd oprechte liefde van de mensheid gewild, maar de mensen weten dit niet, zijn er ongevoelig voor en doen nog steeds hun eigen werk. Daarom vraagt God de mensen in al Zijn woorden om dingen en wijst Hij ze op hun tekortkomingen en wijst Hij hun ook het oefenpad toe, zodat ze deze woorden wellicht in praktijk kunnen brengen. Hij heeft ook Zijn eigen houding laten zien jegens mensen: “Toch heb ik nooit ook maar één mensenleven in beslag genomen om er als speelgoed mee te spelen. Ik observeer de pijnen die de mens te verduren heeft gekregen en begrijp de prijs die hij heeft betaald. Terwijl hij voor mij staat, wil ik de mens niet onverhoeds grijpen om hem te tuchtigen noch wil ik hem onwenselijke dingen aandoen. Integendeel, heel die tijd heb ik alleen maar voor de mens gezorgd en hem van alles gegeven.” Als mensen deze woorden van God lezen, voelen ze meteen Zijn warmte en denken dan: Ik heb in het verleden inderdaad een prijs betaald voor God, maar ik heb Hem ook plichtmatig behandeld en heb geregeld tegen Hem geklaagd. God heeft me altijd geleid met Zijn woorden en Hij schenkt heel veel aandacht aan mijn leven, toch speel ik er soms mee alsof het speelgoed is. Dat moet ik echt niet doen. God houdt zoveel van mij, waarom kan ik het dan niet hard genoeg proberen? Wanneer dergelijke gedachtes bij hen opkomen, willen mensen zich wel in hun eigen gezicht slaan. Sommigen trekken zelfs met hun neus en barsten luid in huilen uit. God begrijpt wat ze denken en spreekt overeenkomstig. Deze weinige woorden – die hard noch zacht zijn – inspireren de liefde van de mensen voor Hem. Tot slot profeteerde God de verandering in Zijn werk in de tijd waarin het koninkrijk op aarde wordt gevormd: Wanneer God op aarde is, zullen mensen geen rampen en calamiteiten kennen. Ze zullen zich in genade kunnen koesteren; maar wanneer Hij aan het oordeel van de grote dag begint, zal Hij onder alle mensen verschijnen en zal al Zijn werk op aarde voltooid worden. Op dat moment zal het, omdat de dag dan gekomen zal zijn, precies zijn zoals in de Bijbel staat: “Wie onrechtvaardig is, laat hem nog steeds onrechtvaardig zijn. En wie heilig is, laat hem nog steeds heilig zijn.” De onrechtvaardigen zullen met tuchtiging te maken krijgen en de heiligen zullen voor de troon komen. Niemand zal Gods barmhartigheid kunnen verkrijgen; niet eens de zonen en het volk van het koninkrijk. Dit is allemaal Gods rechtvaardigheid en is allemaal de openbaring van Zijn gezindheid. Hij zal geen tweede keer medelijden hebben met de zwakheden van de mensheid.

Hoofdstuk 18

Alle woorden van God bevatten een deel van Zijn gezindheid. Gods gezindheid kan niet volledig in woorden worden uitgedrukt, wat afdoende aantoont hoeveel rijkdom er wel niet in Hem is. Wat mensen kunnen zien en aanraken is immers beperkt, net als het menselijke vermogen. Hoewel Gods woorden duidelijk zijn, zijn mensen niet in staat ze volledig te begrijpen. Neem bijvoorbeeld deze woorden: “In een bliksemschicht wordt de werkelijke vorm van elk dier blootgelegd. Ook de mensheid, geïllumineerd door mijn licht, heeft de heiligheid die ze ooit bezat herwonnen. Oh, dat de verdorven wereld van het verleden eindelijk in het vuile water is geworpen en, zinkend naar de bodem, is opgelost in modder!” Alle woorden van God bevatten Zijn wezen, en hoewel alle mensen zich bewust zijn van deze woorden, heeft niemand ooit de betekenis ervan gekend. In Gods ogen zijn allen die zich tegen Hem verzetten Zijn vijanden, dat wil zeggen: zij die de kwaadaardige geesten toebehoren zijn beesten. Op basis hiervan kan men de ware gesteldheid van de kerk observeren. Alle mensen worden geïllumineerd door Gods woorden, en in dit licht onderzoeken ze zichzelf zonder dat anderen hun de les lezen, hen kastijden of hen rechtstreeks verdrijven, zonder dat ze gehouden zijn aan andere menselijke handelswijzen en zonder dat anderen dingen aanwijzen. Vanuit het ‘microscopische perspectief’ zien ze heel duidelijk hoeveel ziekte er werkelijk in hen zit. In Gods woorden wordt elke soort geest gerubriceerd en onthuld in zijn oorspronkelijke vorm; die met de geesten van engelen worden meer geïllumineerd en verlicht, vandaar Gods woorden: “Zij hebben de heiligheid die ze ooit bezaten herwonnen.” Deze woorden zijn gebaseerd op het uiteindelijke resultaat dat God bereikt. Voorlopig kan dit resultaat natuurlijk nog niet volledig worden bereikt – het is maar een voorproefje, waaruit Gods wil blijkt. Deze woorden tonen afdoende aan dat een groot aantal mensen uit elkaar zal vallen binnen Gods woorden en verslagen zal worden in het geleidelijke proces van de heiliging van alle mensen. Hier spreekt “is opgelost in modder” niet tegen dat God de wereld met vuur vernietigt, en “bliksemschicht” slaat op de toorn van God. Wanneer God Zijn grote toorn uitstort, zal de hele wereld als gevolg daarvan allerlei rampen ondervinden, zoals het uitbarsten van een vulkaan. Hoog in de hemel staand valt te zien dat op aarde allerlei soorten rampspoed op de hele mensheid afkomen en elke dag dichterbij komen. Van hoog boven naar beneden kijkend is op aarde een verscheidenheid aan taferelen te zien, zoals de taferelen die aan een aardbeving voorafgaan. Vloeibaar vuur verplaatst zich snel en ongecontroleerd, lava vloeit vrijuit, bergen verschuiven en over alles fonkelt een koud licht. De hele wereld is in het vuur gezonken. Dit is het tafereel van God die Zijn toorn de vrije loop laat, en het is de tijd van Zijn oordeel. Niemand die van vlees en bloed is zal kunnen ontsnappen. Zo zullen er geen oorlogen tussen landen en conflicten tussen mensen nodig zijn om de hele wereld te vernietigen; in plaats daarvan zal de wereld ‘bewust genieten’ binnen de wieg van Gods tuchtiging. Niemand zal kunnen ontsnappen; alle mensen moeten deze beproeving doorstaan, een voor een. Daarna zal het volledige heelal opnieuw sprankelen van heilige glans, en de hele mensheid zal opnieuw een nieuw leven beginnen. En God zal rusten boven het heelal en zal de hele mensheid elke dag zegenen. De hemel zal niet ondraaglijk verlaten zijn, maar zal de levenskracht herwinnen die de hemel niet heeft gekend sinds de schepping van de wereld, en de komst van de ‘zesde dag’ zal zijn wanneer God een nieuw leven begint. God en de mensheid zullen allebei in rust treden en het heelal zal niet langer troebel of vuil zijn, maar zal vernieuwd worden. Dit is waarom God heeft gezegd: “De aarde is niet langer dodelijk rustig en stil, de hemel niet langer troosteloos en verdrietig.” In het hemelse koninkrijk is er nooit sprake geweest van onrechtvaardigheid of menselijke gevoelens, of ook maar iets van de verdorven gezindheid van de mensheid, omdat Satans verstoring hier niet aanwezig is. ‘Mensen’ kunnen allemaal Gods woorden begrijpen, en het leven in de hemel is een leven vol vreugde. Iedereen in de hemel heeft wijsheid en de waardigheid van God. Vanwege de verschillen tussen de hemel en aarde worden de bewoners van de hemel geen ‘mensen’ genoemd; in plaats daarvan noemt God hen ‘geesten’. Er zijn wezenlijke verschillen tussen deze twee woorden – degenen die nu ‘mensen’ worden genoemd zijn door Satan verdorven, terwijl ‘geesten’ dat niet zijn. Op het einde zal God de mensen van de aarde veranderen in wezens met de eigenschappen van de hemelse geesten, en dan zullen ze niet langer getroffen worden door de verstoring van Satan. Dit is de ware betekenis van de volgende woorden: “mijn rechtvaardigheid en heiligheid heeft zich uitgebreid over het gehele universum”. “Aarde in haar oerstaat behoort tot de hemel, en de hemel is verenigd met de aarde. De mens is het koord dat hemel en aarde verenigt en dankzij zijn heiligheid, dankzij zijn vernieuwing, is de hemel niet langer verborgen voor de aarde en is de aarde niet langer stil ten opzichte van de hemel.” Dit wordt gezegd met betrekking tot mensen die de geesten van engelen hebben, en op dit punt zullen de ‘engelen’ opnieuw vredig kunnen samenleven en hun oorspronkelijke gesteldheid herwinnen, niet langer gescheiden door het vlees tussen het hemelse rijk en het aardse rijk. De ‘engelen’ op de aarde zullen kunnen communiceren met de engelen in de hemel, mensen op aarde zullen de mysteries van de hemel kennen, en de engelen in de hemel zullen de geheimen van de mensenwereld kennen. De hemel en aarde zullen worden herenigd, zonder afstand ertussen. Dit is de schoonheid van de totstandkoming van het koninkrijk. Het is wat door God zal worden voltooid, en het is iets waar alle mensen en geesten naar verlangen. Maar degenen in de religieuze wereld weten hier niets van. Zij wachten maar tot Jezus de Redder op een witte wolk aankomt en hun ziel wegneemt, waarbij Hij ‘rommel’ over de aarde uitgestrooid achterlaat (‘rommel’ verwijst hier naar lijken). Is dat geen notie die alle mensen delen? Dit is waarom God heeft gezegd: “De religieuze wereld, hoe zou zij niet vernietigd kunnen worden door mijn gezag op aarde?” Door het compleet maken van Gods volk op aarde zal de religieuze wereld worden vernietigd. Dit is de ware betekenis van het ‘gezag’ waar God het over had. God heeft gezegd: “Is er iemand die, op mijn dag, mijn naam te schande maakt? Alle mensen richten hun eerbiedige blik op mij en roepen in het geheim mijn naam in hun hart aan.” Dit is wat Hij heeft gezegd over de gevolgen van de vernietiging van de religieuze wereld. Deze zal zich volledig onderwerpen aan Gods troon vanwege Zijn woorden, en zal niet langer wachten tot er een witte wolk neerkomt of naar de hemel kijken, maar zal in plaats daarvan overwonnen worden voor de troon van God. Vandaar de woorden “Alle mensen roepen in het geheim mijn naam in hun hart aan” – dit zal de uitkomst zijn voor de religieuze wereld, die volledig door God veroverd zal worden. Dit is waar Gods almacht naar verwijst – het neerslaan van alle religieuze mensen, de meest opstandigen onder de mensheid, zodat ze zich nooit weer zullen vastklampen aan hun eigen noties, zodat ze God kunnen kennen.

Hoewel Gods woorden herhaaldelijk de schoonheid van het koninkrijk hebben voorspeld, hebben gesproken over de verschillende aspecten ervan en het vanuit verschillende perspectieven hebben beschreven, kunnen ze toch nog steeds niet volledig elke toestand van het Tijdperk van het Koninkrijk uitdrukken, omdat het menselijk vermogen om te ontvangen te gebrekkig is. Alle woorden van Zijn uitspraken zijn gesproken, maar de mensen hebben ze niet vanbinnen bekeken met een fluoroscoop, met röntgenstralen, als het ware. Daardoor zijn ze van duidelijkheid en begrip beroofd, en het zijn zelfs verbijsterd. Dit is de grootste tekortkoming van het vlees. Hoewel mensen in hun hart van God willen houden, verzetten ze zich tegen Hem vanwege de verstoring van Satan. Dus heeft God steeds opnieuw de gevoelloze, traag van begrip zijnde harten van de mensen aangeraakt om hen te doen herleven. Alles wat God blootlegt, is de lelijkheid van Satan. Daarom: hoe hardvochtiger Zijn woorden, hoe meer Satan wordt beschaamd, hoe minder gebonden de harten van de mensen worden en hoe meer de liefde van de mensen kan worden opgewekt. Dit is hoe God werkt. Omdat Satan is blootgelegd en omdat hij is doorzien, durft hij niet langer de harten van mensen te bezetten, en daarom worden de engelen niet langer lastiggevallen. Op deze manier houden ze van God met hun hele hart en ziel. Alleen is op dit moment duidelijk te zien dat de engelen, met hun ware zelf, bij God horen en van God houden. Het is alleen langs die weg dat de wil van God kan worden voldaan. “In het hart van alle mensen is er nu een plaats voor mij. Ik zal niet meer geconfronteerd worden met de aversie of afzwering onder de mens, want mijn grote werk is reeds volbracht en wordt niet meer tegengewerkt.” Dit is de betekenis van wat hierboven is beschreven. Vanwege Satans intimidatie vinden mensen geen tijd om van God te houden, raken ze telkens verstrikt in de dingen van de wereld en worden ze altijd door Satan misleid, waardoor ze in verwarring handelen. Dit is waarom God heeft gezegd dat de mensheid “zoveel moeilijkheden van het leven heeft ondergaan, zoveel wereldse ongerechtigheid, zoveel wereldse pieken en dalen, maar nu verblijven ze in mijn licht. Wie huilt er niet om de onrechtvaardigheden van gisteren?” Als mensen deze woorden hebben gehoord, voelt het voor hen alsof God hun gezel is in hun ellende, met hen meevoelt en, op dat moment, hun klachten deelt. Ze voelen plotseling de pijn van de mensenwereld en denken: dat is volledig waar – er is in de wereld niets waarvan ik ooit heb genoten. Sinds ik uit de schoot van mijn moeder ben gekomen tot nu heb ik het menselijke leven ervaren en ik heb niet veel gewonnen, maar ik heb zo veel geleden. Het is allemaal zo leeg! En nu ben ik zo verdorven door Satan! O! Als mijn stervensuur aanbreekt, zal ik dan niet mijn hele leven voor niets hebben geleefd, ware het niet dat Gods redding er is? Heeft het leven van de mens enige betekenis? Geen wonder dat God heeft gezegd dat alles onder de zon ledig is. Als God me vandaag niet had verlicht, zou ik nog steeds in het donker verkeren. Wat ellendig! Op dat moment komt er twijfel op in hun hart: als ik Gods belofte niet kan winnen, hoe kan ik dan het leven blijven ervaren? Bij iedereen die deze woorden leest zullen onder het bidden tranen verschijnen. Zo is de menselijke psyche. Het zou onmogelijk zijn dat iemand dit leest en geen enkele reactie heeft, tenzij diegene een geestelijke stoornis heeft. Elke dag onthult God de gesteldheden van allerlei soorten mensen. Soms geeft Hij namens hen uiting aan grieven. Soms helpt Hij mensen een bepaalde omgeving te overwinnen en er succesvol doorheen te gaan. Soms geeft Hij de ‘transformaties’ van mensen voor hen aan. Anders zouden mensen niet weten hoeveel ze in hun leven zijn gegroeid. Soms wijst God op de ervaringen van de mensen in de werkelijkheid en soms wijst Hij op hun tekortkomingen en gebreken. Soms stelt Hij nieuwe eisen aan hen en soms geeft Hij aan in welke mate ze Hem begrijpen. God heeft echter ook gezegd: “Ik heb de vanuit het hart gesproken woorden van zoveel mensen gehoord, de beschrijvingen van hun pijnlijke ervaringen te midden van hun lijden. Ik heb zovelen gezien die mij in de moeilijkste situaties onfeilbaar loyaal bleven, en ik heb er zovelen zien lopen op het rotsige pad, zoekend naar een uitweg.” Dit is een beschrijving van positieve karakters. In elke aflevering van het ‘drama van de menselijke geschiedenis’ zijn er niet alleen positieve karakters geweest, maar ook negatieve. Daarom openbaart God de lelijkheid van deze negatieve karakters. Zo is het alleen door hun contrast met ‘verraders’ dat de onverzettelijke trouw en onverschrokken moed van ‘eerlijke mensen’ wordt geopenbaard. In ieders leven zijn er negatieve factoren en ook, zonder uitzondering, positieve factoren. God gebruikt beide om de waarheid over alle mensen te openbaren, zodat de verraders het hoofd zullen buigen en hun zonden zullen toegeven en zodat eerlijke mensen, met aanmoediging, trouw blijven. De implicaties van Gods woorden zijn erg diep. Soms lezen mensen ze en liggen ze dubbel van het lachen, terwijl ze op andere momenten alleen maar stil het hoofd laten zakken. Soms denken ze terug, soms huilen ze bitter en erkennen ze hun zonden, soms tasten ze in het rond en soms zoeken ze. Over het algemeen zijn er veranderingen in de reacties van mensen vanwege de verschillende omstandigheden waarin God spreekt. Wanneer iemand Gods woorden leest, kunnen omstanders soms zelfs ten onrechte geloven dat die persoon een psychische aandoening heeft. Neem deze woorden: “Daardoor zijn er geen controversiële conflicten meer op aarde en worden, na de uitspraak van mijn woorden, de diverse ‘wapens’ van de moderne tijd teruggetrokken.” Alleen al het woord ‘wapens’ zou een hele dag lachen teweeg kunnen brengen, en steeds wanneer iemand toevallig terugdenkt aan het woord ‘wapens’, zal die persoon enorme binnenpret hebben. Nietwaar? Hoe zou je hier niet om kunnen lachen?

Wanneer je lacht, vergeet dan niet te begrijpen wat God van de mensheid vereist, en vergeet niet de ware gesteldheid van de kerk te zien: “De gehele mensheid is teruggekeerd naar een normale gesteldheid en is aan een nieuw leven begonnen. Wonend in een nieuwe omgeving, kijken behoorlijk veel mensen om zich heen en voelen zich alsof ze een volledig nieuwe wereld zijn binnengegaan. Daarom kunnen ze zich niet gelijk aanpassen aan hun huidige omgeving of meteen het juiste pad opgaan.” Dit is op het moment de ware gesteldheid van de kerk. Maak je niet te veel zorgen of alle mensen wel onmiddellijk op het juiste spoor komen. Wanneer het werk van de Heilige Geest eenmaal is gevorderd tot een zeker punt, zullen mensen er allemaal in binnengaan zonder het te beseffen. Wanneer je het wezen van Gods woorden begrijpt, zul je weten tot hoever Zijn Geest heeft gewerkt. Gods wil is: “ik geef de mens alleen, afhankelijk van zijn onrechtvaardige daden, een passend stukje ‘opvoeding’ om eenieder beter in staat te stellen op het goede spoor te komen”. Dit is Gods manier van spreken en werken, en het is ook het specifieke beoefeningspad van de mensheid. Hierna toonde Hij mensen een van de andere gesteldheden van de mensheid: “Als de mensen niet bereid zijn van de zaligheid die in mij is te genieten, kan ik niet anders doen dan meegaan met hun verlangens en hen naar de bodemloze put sturen.” God sprak uitgebreid en gaf mensen niet de geringste kans om te klagen. Dit is precies wat het verschil is tussen God en de mens. God spreekt altijd openlijk en vrijelijk tot de mens. Uit alles wat God zegt, blijkt Zijn oprechte hart, waardoor mensen hun eigen hart afmeten tegen het Zijne en hun hart voor Hem kunnen openstellen, zodat Hij kan zien waar ze zich bevinden op het spectrum van de regenboog. God heeft nooit het geloof of de liefde van wie dan ook toegejuicht, maar Hij heeft altijd eisen gesteld aan mensen en hun lelijke kant blootgelegd. Dit toont aan wat een kleine ‘gestalte’ mensen hebben en hoezeer hun ‘constitutie’ tekortschiet. Ze hebben meer ‘oefening’ nodig om hun tekortkomingen te compenseren. Dat is waarom God doorlopend ‘Zijn woede ontketent’ tegen mensen. Op een dag, wanneer God de volledige waarheid over de mensheid heeft geopenbaard, zullen mensen compleet gemaakt worden en zal God vrede hebben. Mensen zullen God niet langer vleien, en Hij zal hen niet langer ‘onderwijzen’. Vanaf dat moment zullen mensen ‘op zichzelf kunnen leven’, maar daar is het nu het moment niet voor. Er zit in de mens nog altijd veel wat ‘namaak’ kan worden genoemd, en er zijn nog meerdere keuringsrondes nodig, nog meerdere ‘controleposten’ waar hun ‘belasting’ kan worden betaald zoals het hoort. Als er nog steeds namaakproducten zijn, zullen die in beslag worden genomen zodat ze niet zullen worden verkocht. Vervolgens zal die lading smokkelwaar worden vernietigd. Is dat geen goede handelwijze?

Hoofdstuk 19

In de fantasie van de mens lijkt God hoog verheven en is Hij ondoorgrondelijk. Het lijkt wel of God niet onder de mensen woont, en of Hij mensen minacht omdat Hij zo verheven is. Maar God smijt de opvattingen van de mensen kapot, elimineert ze allemaal en begraaft ze in een ‘graf’ waar ze tot as wederkeren. God heeft hetzelfde standpunt over de opvattingen van de mensheid als over de dood; Hij definieert ze zoals Hij wil. Het lijkt alsof ‘opvattingen’ geen reacties hebben; daarom doet God dit werk dus al vanaf de schepping van de wereld tot op heden, en is Hij er nooit mee opgehouden. Vanwege het vlees worden mensen verdorven door Satan, en vanwege de daden van Satan op aarde vormen mensen allerlei opvattingen naarmate zij ervaringen opdoen. Dit wordt ‘natuurlijke vorming’ genoemd. Dit is de laatste fase van Gods werk op aarde, dus heeft de methode volgens welke God te werk gaat zijn hoogtepunt bereikt en begint Hij de mensen intensiever te trainen, zodat zij voltooid kunnen worden tijdens Zijn laatste werk waardoor uiteindelijk Gods wil kan worden bevredigd. Voorheen waren er alleen de verlichting en de illuminatie van de Heilige Geest onder de mensen, maar er waren geen woorden die door God Zelf waren gesproken. Toen God met Zijn eigen stem sprak, stond iedereen verbaasd, en de woorden van vandaag brengen de mens zelfs nog meer in verwarring. De betekenis ervan is zelfs nog lastiger te doorgronden, en de mensen lijken wel verblind, want vijftig procent van Zijn woorden verschijnt tussen aanhalingstekens. “Als ik spreek luisteren de mensen aandachtig naar mijn stem; maar als ik ophoud met praten, beginnen ze weer met hun eigen ‘ondernemingen’.” In die passage staat er een woord tussen aanhalingstekens. Hoe meer humor God gebruikt bij Zijn spreken, zoals hier het geval is, hoe beter ze de mensen ertoe kunnen brengen om ze te lezen. Als mensen ontspannen zijn, kunnen ze accepteren dat ze onder handen worden genomen. Maar dit is primair om te voorkomen dat mensen ontmoedigd of teleurgesteld raken wanneer ze Gods woorden niet hebben begrepen. Dit is een tactiek in de oorlog van God tegen Satan. Alleen op die manier zullen de mensen geïnteresseerd blijven in Gods woorden en blijven ze er aandacht aan besteden, zelfs al kunnen ze de draad niet volgen. Maar ook Zijn woorden die niet tussen aanhalingstekens staan zijn heel aantrekkelijk. Daardoor vallen ze makkelijker op en zorgen ze ervoor dat de mensen Gods woorden nog meer liefhebben en de beminnelijkheid van Zijn woorden in hun eigen hart voelen. Omdat Gods woorden in veel vormen worden geuit en ze rijk en divers zijn, en omdat de zelfstandige naamwoorden niet herhaald worden in de vele woorden van God, geloven de mensen, met hun derde zintuig, altijd dat God nieuw is en nooit oud. Bijvoorbeeld: “Ik vraag mensen niet om slechts ‘consument’ te zijn, ik vraag hun ‘producent’ te zijn die Satan verslaan.” De woorden ‘consument’ en ‘producent’ hebben in die zin dezelfde betekenis als sommige woorden uit vroegere tijden, maar God is niet star. Hij maakt de mens liever bewust van Zijn frisheid zodat hij Gods liefde kan waarderen. De humor in Gods uitlatingen omvat Zijn oordeel en Zijn eisen aan de mensheid. Aangezien Gods woorden allemaal een doel hebben, aangezien ze allemaal een betekenis hebben, is Zijn humor niet alleen bedoeld om de sfeer wat te verlichten of om mensen te laten bulderen van het lachen, en is deze evenmin alleen maar bedoeld om hun spieren wat losser te maken. Maar Gods humor is bedoeld om de mensen te bevrijden uit vijfduizend jaar slavernij, om nooit meer slaaf te zijn, zodat ze Gods woorden beter kunnen aanvaarden. Gods methode is om een lepeltje suiker te gebruiken om het medicijn makkelijker in te nemen; Hij duwt de mensen geen bitter medicijn door de keel. Het bittere zit in het zoete, en het zoete zit in het bittere.

“Als er in het oosten een zacht licht begint te gloren, richten alle mensen in het universum daar wat meer aandacht op. De mensen zijn niet langer in slaap verzonken en trekken eropuit om de bron van dit licht uit het oosten te bekijken. Vanwege hun beperkte vermogen heeft nog niemand de plek kunnen zien waar het licht vandaan komt.” Dit gebeurt nu overal in de wereld, niet alleen onder de zonen van God en Zijn volk. Mensen in religieuze kringen en ongelovigen ervaren allen deze reactie. Op het moment dat Gods licht naar buiten schijnt verandert ieders hart geleidelijk en begint iedereen onbewust te ontdekken dat zijn leven zinloos is, dat het menselijk leven geen waarde heeft. De mensen hebben geen ambitie meer voor de toekomst, denken niet aan morgen, maken zich daar geen zorgen over. Liever houden ze zich vast aan het idee dat ze meer moeten eten en drinken zolang ze nog ‘jong’ zijn, dat het allemaal de moeite waard is geweest als de laatste dag aanbreekt. De mensen hebben absoluut niet de wens om de wereld te leiden. De energie van de liefde van de mens voor de wereld is volledig gestolen door de ‘duivel’, maar niemand weet waar dit wortelt. Ze kunnen alleen maar heen en weer rennen en elkaar op de hoogte houden omdat de dag van God nog niet is aangebroken. Op een dag zal iedereen het antwoord op de ondoorgrondelijke mysteries zien. Dat is precies wat God bedoelde, toen Hij zei: “de mensen ontwaken uit hun slaap en hun dromen en dan pas realiseren ze zich dat mijn dag geleidelijk bij hen is aangebroken”. Als die dag komt zullen alle mensen die tot God behoren als groene bladeren zijn, “klaar om hun eigen gedeelte aan mij toe te wijden als ik op aarde ben”. Zoveel mensen van Gods volk in China vervallen weer tot het kwaad nadat God Zijn stem heeft laten horen, en daarom zegt God: “toch zijn ze machteloos om de feiten te veranderen, en kunnen ze slechts wachten tot ik een vonnis vel”. Sommigen zullen verstoten moeten worden – niet iedereen blijft onveranderd. Sterker nog, de mensen kunnen alleen aan de normen voldoen nadat zij een test hebben doorstaan aan de hand waarvan hun ‘kwaliteitscertificaten’ worden uitgereikt; anders eindigen ze als afdankertjes op de vuilnisbelt. God wijst voortdurend op de werkelijke toestand van de mensheid, dus voelt de mens de geheimzinnigheid van God steeds sterker. ‘Als Hij God niet was, hoe zou Hij onze ware toestand dan zo goed kennen?’ Maar vanwege de zwakte van de mensen, “In het hart van de mensen neem ik geen verheven en ook geen nederige plaats in. Wat hun betreft maakt het niet uit of ik besta of niet.” Is dit niet precies de toestand van alle mensen die het beste met de werkelijkheid overeenkomt? Wat de mensen betreft, bestaat God als zij Hem zoeken en bestaat God niet als zij Hem niet zoeken. Met andere woorden, God bestaat onmiddellijk in het hart van de mensen zodra die Zijn hulp nodig hebben, maar als zij Hem niet meer nodig hebben bestaat Hij ook niet meer. Dit leeft in het hart van de mensen. In werkelijkheid denkt iedereen op aarde zo, ook alle ‘atheïsten’, en hun ‘indruk’ van God is eveneens vaag en onduidelijk.

“Daarom vormen de bergen op het land de grens tussen de naties, vormen de wateren een barrière om mensen van verschillende landen uit elkaar te houden, en wordt de lucht dat wat van mens tot mens stroomt in de ruimten boven aarde.” Dit was het werk dat God uitvoerde toen Hij de wereld schiep. De mensen staan versteld als dit hier vermeld wordt: Kan het zijn dat God nog een wereld wil scheppen? Je kunt best het volgende zeggen: Iedere keer dat God spreekt bevatten Zijn woorden schepping, management en de vernietiging van de wereld; het is alleen zo, dat ze soms duidelijk en soms vaag zijn. Heel Gods management komt tot uiting in Zijn woorden; het is alleen zo, dat de mensen die woorden niet kunnen onderscheiden. Door de zegeningen die God de mensen verleent groeit hun geloof tot het honderdvoudige. Van buitenaf lijkt het alsof God hun een belofte doet, maar in wezen is het een maatstaf voor de eisen die God aan het volk van Zijn koninkrijk stelt. Zij die voldoen kunnen blijven, en degenen die niet voldoen zullen verzwolgen worden in de rampspoed die vanuit de hemel komt vallen. “De donder die rollend door de hemel raast, zal mensen vellen, de hoge bergen vallen om en zullen hen bedelven, de wilde dieren zullen hen in hun honger verslinden, de oceanen zullen hun hoge golven boven hun hoofden sluiten. Terwijl de mensen hun broeders in conflict ombrengen, zijn alle mensen onderweg naar hun eigen ondergang in de rampspoed die onder hen ontstaat.” Dit is de ‘speciale behandeling’ die degenen krijgen die niet aan de norm voldoen en aan wie later in het koninkrijk van God geen redding gebracht zal worden. Hoe vaker God dingen zegt, als: “Onder leiding van mijn licht zullen jullie zeker de wurggreep van de duistere machten doorbreken. In het donker zullen jullie zeker het licht dat jullie begeleidt niet uit het oog verliezen,” des te meer de mensen zich bewust worden van hun achtenswaardigheid; als zodanig zullen zij meer vertrouwen krijgen om een nieuw leven te zoeken. God geeft de mensen datgene wat ze van Hem vragen. Wanneer God hen eenmaal tot op zekere hoogte heeft ontmaskerd, verandert Zijn manier van spreken en gebruikt Hij een zegenende toon om het beste resultaat te krijgen. Als God op die manier Zijn eisen aan de mens stelt levert het een beter praktisch resultaat op. Omdat de mensen allemaal bereid zijn zakelijk met hun tegenhangers te spreken – in zakelijk opzicht zijn het allemaal deskundigen – is dit precies waar God Zijn woorden op toespitst wanneer Hij dit zegt. Wat is ‘Sinim’ dan? Hier heeft God het niet over het koninkrijk op aarde dat door Satan is verdorven, maar veeleer over een samenkomst van alle engelen die van God zijn gekomen. De woorden ‘resoluut en standvastig’ houden in dat de engelen alle strijdkrachten van Satan zullen doorbreken en Sinim in de hele wereld gesticht zal worden. De echte betekenis van Sinim is dus een samenkomst van alle engelen op aarde en heeft hier betrekking op de engelen op aarde. Daarom zal het koninkrijk dat later op aarde zal bestaan ‘Sinim’ worden genoemd, en niet het ‘koninkrijk’. Het ‘koninkrijk’ op aarde heeft geen echte betekenis; in wezen is het Sinim. Dus alleen wanneer men die in verband brengt met de betekenis van Sinim, kan men de ware betekenis begrijpen van de woorden: “jullie zullen ongetwijfeld mijn glorie door het hele universum uitstralen”. Dit laat de toekomstige indeling in klassen van alle mensen op aarde zien. De mensen van Sinim zullen allen koningen zijn die over alle volkeren op aarde regeren nadat zij getuchtigd zijn. Alles op aarde zal gewoon werken door het bestuur van de mensen van Sinim. Dit is slechts een ruwe schets van de situatie. Alle mensen blijven binnen Gods koninkrijk, wat betekent dat zij in Sinim blijven. De mensen op aarde zullen met de engelen kunnen communiceren. Als zodanig zullen de hemel en de aarde verbonden zijn; of met andere woorden: alle mensen op aarde zullen zich aan God onderwerpen en Hem liefhebben, zoals de engelen in de hemel. Op dat moment zal God openlijk aan alle mensen op aarde verschijnen en ervoor zorgen dat zij met het blote oog Zijn ware gezicht kunnen zien, en Hij zal Zich op ieder moment aan hen openbaren.

Hoofdstuk 20

God heeft de hele mensheid geschapen en heeft tot op vandaag de hele mensheid geleid. Op die manier weet God wat er gebeurt tussen de mensen: Hij kent de bitterheid in de wereld van de mens, begrijpt de zoetheid van de wereld van de mens, en zo omschrijft Hij elke dag de levensomstandigheden van de hele mensheid en, meer nog, Hij richt zich tot de zwakte en de corruptie van de hele mensheid. Het is niet Gods hartewens dat de hele mensheid in een bodemloze put gegooid wordt, noch dat de volledige mensheid gered wordt. Er zit altijd een principe in Gods daden, en toch kan niemand de wetten van al wat Hij doet begrijpen. Wanneer mensen zich bewust worden van Gods majesteit en toorn, dan verandert God onmiddellijk de toon naar vergevingsgezindheid en liefde, maar wanneer mensen Gods vergevingsgezindheid en liefde leren kennen, dan verandert Hij opnieuw onmiddellijk de toon, en maakt Hij Zijn woorden zo moeilijk om te eten als was het een levende kip. In al Gods woorden werd het begin nooit herhaald, en nooit werden Zijn woorden uitgesproken volgens het principe van de uitspraken van gisteren; zelfs de toon is niet dezelfde, en er is geen enkele samenhang in de inhoud – en dat alles maakt dat mensen zich nog verwarder voelen. Dit is Gods wijsheid, en de openbaring van Zijn gezindheid. Hij gebruikt de toon en de manier van spreken om de denkbeelden van mensen uiteen te laten spatten, om Satan te verwarren, om Satan niet de mogelijkheid te geven Gods daden te vergiftigen. De wonderlijkheid van Gods daden maakt dat de geesten van de mensen verward zijn door Gods woorden. Ze kunnen amper hun eigen voordeur vinden, en ze weten zelfs niet eens wanneer ze moeten eten of rusten, waardoor ze echt ‘afstand doen van slaap en voedsel om zich uit te putten voor God’. Maar zelfs op dit punt, onder de huidige omstandigheden, blijft God onverzadigd en is Hij altijd kwaad op de mens en dwingt Hij hem om zijn echte hart te tonen. Als Hij dit niet zou doen zouden mensen, zodra God ook maar de minste toegevendheid zou laten zien, onmiddellijk ‘gehoorzamen’ en laks worden. Dat is de laagheid van de mens; hij kan niet langzaam overgehaald worden, maar hij moet geslagen of voortgetrokken worden om hem in beweging te krijgen. “Van allen die ik gadesla, heeft er niet een mij moedwillig en direct opgezocht. Ze komen allemaal tot mij, aangespoord door anderen, de meerderheid volgend, en ze zijn niet bereid de prijs te betalen of de tijd te spenderen om hun levens te verrijken.” Dat zijn de omstandigheden van allen op aarde. En zo, zonder het werk van de apostelen of de leiders zouden alle mensen al lang verspreid zijn en daarom is er door de eeuwen heen geen gebrek geweest aan apostelen en profeten.

In deze uitspraken besteedt God speciale aandacht aan het samenvatten van de levensomstandigheden van de hele mensheid. Woorden zoals hieronder worden vermeld zijn allemaal van dit type: “Het leven van de mens bevat niet de minste warmte en is verstoken van elk spoor van menselijkheid of licht – en toch heeft hij zich eraan onderworpen en een leven aangenomen zonder waarde waar hij zich doorheen haast zonder iets te bereiken. In een oogwenk nadert de dag van de dood, en de mens sterft een bittere dood.” Waarom is het dat God het bestaan van de mensheid geleid heeft tot vandaag en tegelijkertijd ook de leegte van het leven in de wereld van de mens blootlegt? En waarom omschrijft Hij het hele leven van al de mensen als ‘gehaast aankomen en gehaast vertrekken’? Er kan gezegd worden dat dit alles het plan van God is, God heeft dit allemaal voorgeschreven, en zo weerspiegelt het in een ander perspectief hoe God alles veracht, op het leven in goddelijkheid na. Ondanks dat God de hele mensheid geschapen heeft, heeft Hij nooit echt plezier gehad in het bestaan van de hele mensheid en daarom staat hij de mensheid slechts toe te leven in de verdorvenheid van Satan. Nadat de mensheid dit proces heeft doorlopen, zal Hij de mensheid tenietdoen of redden, en zo zal de mens een leven op aarde bereiken dat niet leeg is. Dat is allemaal deel van Gods plan. En daarom is er altijd een wens in het bewustzijn van de mens, wat ertoe geleid heeft dat niemand graag een onschuldige dood sterft – maar de enigen die deze wens in vervulling zien gaan, zijn de mensen van de laatste dagen. Vandaag leven mensen nog steeds in een onomkeerbare leegte en wachten ze nog steeds op die onzichtbare wens: “Wanneer ik mijn gezicht verberg in mijn handen en mensen onder de grond druk, dan zijn ze onmiddellijk in ademnood en kunnen ze amper overleven. Ze schreeuwen allemaal tot mij, doodsbang dat ik hen zal vernietigen, omdat ze allen de dag willen zien waarop ik de glorie verkrijg.” Dat zijn de omstandigheden van alle mensen vandaag. Ze leven allemaal in een ‘vacuüm’, zonder ‘zuurstof’, wat het voor hen moeilijk maakt te ademen. God gebruikt de wens in het bewustzijn van de mens om het overleven van de hele mensheid te ondersteunen. Als Hij dat niet zou doen zouden allen hun ‘thuis verlaten om monnik te worden’, met als resultaat dat de mensheid zou uitsterven en aan zijn einde zou komen. Dat is de waarheid, maar de mens heeft deze wet nooit ontdekt, en daarom weet hij niet waarom hij “een diepe angst heeft dat de dood een tweede keer op hem zal neerdalen”. Als mens heeft niemand de moed om voort te leven, en toch heeft nog nooit iemand de moed gehad om te sterven, en daarom zegt God dat mensen ‘een bittere dood sterven’. Dat is de ware situatie onder mensen. Misschien hebben sommige mensen naar verwachting tegenslagen gekend en nagedacht over de dood, maar deze gedachten zijn nooit werkelijkheid geworden; misschien hebben sommigen aan de dood gedacht vanwege familieconflicten, maar blijven ze, uit bezorgdheid over hun geliefden, niet in staat hun wens ten uitvoer te brengen; en misschien hebben sommigen aan de dood gedacht door tegenslagen in hun huwelijk, maar zijn ze niet bereid om het echt door te voeren. Zo sterven mensen met pijn of eeuwige spijt in hun hart. Dat zijn de uiteenlopende omstandigheden van alle mensen. Wanneer je de wijde wereld van de mens overschouwt, dan zie je dat mensen komen en gaan in een eindeloze stroom, en ook al voelen ze dat er meer vreugde zou zijn in de dood dan in het leven, bewijzen ze nog steeds lippendienst en heeft nog nooit iemand een voorbeeld gesteld door te sterven en terug te komen om de levenden te vertellen hoe ze kunnen genieten van de vreugde van de dood. Mensen zijn onwaardige ellendelingen: ze kennen geen schaamte en hebben geen zelfrespect, en ze komen altijd terug op hun woord. In Zijn plan heeft God een groep mensen voorbestemd om te kunnen genieten van Zijn gelofte, en daarom zegt God: “Vele geesten hebben in het vlees geleefd en vele zijn gestorven en zijn herboren op aarde. Toch heeft nooit iemand van hen de kans gehad om te genieten van de zegeningen van het koninkrijk vandaag.” Allen die vandaag de zegeningen van het koninkrijk genieten zijn voorbestemd door God vanaf het moment dat Hij de wereld heeft geschapen. God heeft geregeld dat die geesten in de laatste dagen vlees worden en uiteindelijk zal God deze groep van mensen tot zich nemen en regelen dat ze in Sinim zullen zijn. In wezen zijn de geesten van deze mensen engelen en daarom zegt God: “Is er dan werkelijk nooit enig spoor geweest van mij in de geest van de mens?” In feite, wanneer mensen in het vlees zijn, blijven ze onwetend over de zaken van het spirituele koninkrijk. Aan deze eenvoudige woorden “de mens werpt mij een behoedzame blik toe” kan men Gods stemming zien. In deze eenvoudige woorden wordt de complexe psychologie van God tot uitdrukking gebracht. Vanaf de tijd van de schepping tot vandaag is er in Gods hart altijd verdriet geweest samen met toorn en oordeel, omdat de mensen op aarde niet aandachtig kunnen zijn voor Gods hartewens, zoals God het zegt: “De mens is net een wilde in de bergen.” Maar God zegt ook: “De dag zal komen waarop de mens naar mijn zijde zal zwemmen vanuit het midden van de machtige oceaan, zodat hij kan genieten van al de weelde van de aarde en zodat hij het risico verzwolgen te worden door de zee achter zich kan laten.” Dat is de vervulling van Gods wil, en het kan ook omschreven worden als een onvermijdbare tendens, en het symboliseert de vervulling van Gods werk.

Wanneer het koninkrijk volledig neerdaalt op aarde zullen alle mensen hun oorspronkelijke gelijkenis terugkrijgen. Daarom zegt God: “Ik geniet vanaf van mijn troon en ik leef tussen de sterren. De engelen bieden mij nieuwe liederen en nieuwe dansen aan. Niet langer doet hun eigen broosheid tranen lopen over hun gezichten. Niet langer hoor ik, voor mij, het geluid van huilende engelen en niet langer klaagt er wie dan ook over ellende tegen mij.” Dit toont aan dat de dag waarop God volledige glorie verwerft de dag is waarop de mens van zijn rust zal genieten; mensen zullen zich niet langer haasten als gevolg van Satans verstoring, de wereld zal zich niet langer ontwikkelen, en mensen zullen in rust leven – omdat al de sterren aan de hemel nieuw zullen zijn, en omdat de zon, de maan, de sterren, enzovoort, en al de bergen en de rivieren in de hemel en op de aarde allemaal veranderd zullen zijn. En omdat de mens veranderd zal zijn en omdat ook God veranderd zal zijn, zullen alle dingen veranderen. Dat is het ultieme doel van Gods managementplan, en dit zal uiteindelijk bereikt worden. Gods doel om al deze woorden uit te spreken, is voornamelijk zodat de mens Hem zou kennen. Mensen begrijpen Gods bestuurlijke besluiten niet. Al wat God doet, is georkestreerd en gearrangeerd door God zelf en God is niet bereid om wie dan ook er tussen te laten komen; in de plaats daarvan laat Hij de mens zien dat alles gearrangeerd is door Hem en onbereikbaar is voor de mens. Zelfs wanneer de mens het kan zien, of het moeilijk vindt om het zich in te beelden, is alles beheerd door God alleen, en God wil niet dat het bezoedeld wordt met de minste menselijke gedachte. God zal hen die deelnemen, ook al is het maar een klein beetje, zeker niet vergeven; God is de God die jaloers is op de mens, en het lijkt erop dat de Geest van God uitzonderlijk gevoelig is op dat gebied. Daarom zal wie ook maar de minste intentie heeft zich hiermee te bemoeien onmiddellijk belaagd worden door Gods verterende vlammen en verast worden in het vuur. God laat de mensen hun gaven niet tentoonspreiden zoals zij willen, want de begaafden zijn zonder leven; deze veronderstelde gaven dienen enkel God en ze hebben hun oorsprong bij Satan, en daarom heeft God een bijzondere hekel aan ze en daarin doet God geen tegemoetkomingen. Toch zijn het vaak mensen zonder leven die het meest waarschijnlijk deelnemen in het werk van God, en bovendien blijft hun deelname onbekend, omdat die verborgen blijft achter hun gaven. Door de eeuwen heen hebben de begaafden nooit standgehouden, omdat ze zonder leven zijn, en daarom ontbreekt het hen aan kracht om weerstand te bieden. Daarom zegt God: “Wanneer ik niet rechtuit spreek, zal de mens nooit tot bezinning komen en hij zal onbewust in mijn tuchtiging terechtkomen – want de mens kent mij niet in mijn vlees.” Allen van vlees en bloed worden geleid door God, maar tegelijkertijd leven ze ook in de greep van Satan, en daarom hebben mensen nooit een normale relatie gehad met elkaar, of het nu uit begeerte is of uit bewondering of door de regelingen van hun omgeving. God veracht zulke abnormale relaties het meest van al en het is door zulke relaties dat woorden, zoals hieronder vermeld, uit Gods mond komen: “Wat ik wil zijn levende creaties die vol van leven zijn, geen lijken die doordrongen zijn van de dood. Wanneer ik achteroverleun aan de tafel van het koninkrijk zal ik alle mensen op aarde bevelen om mijn inspectie te ondergaan.” Wanneer God boven het hele universum is, observeert Hij elke dag elke daad van hen die van vlees en bloed zijn, en nog nooit heeft Hij een van hen over het hoofd gezien. Dat zijn de daden van God. En daarom spoor ik alle mensen aan om hun eigen gedachten, ideeën en daden te onderzoeken. Ik vraag niet dat je een teken van schaamte bent voor God, maar een uiting van Gods glorie, dat je in al je daden, woorden en levens niet het mikpunt wordt van Satans grappen. Dat is wat God van alle mensen eist.

Hoofdstuk 21

In Gods ogen zijn mensen zoals de dieren in de dierenwereld. Ze vechten met elkaar, slachten elkaar af en hebben buitengewone interacties met elkaar. In Gods ogen zijn ze ook net als apen die listige plannen tegen elkaar smeden, onafhankelijk van leeftijd of geslacht. Als zodanig is alles wat de mensheid doet en manifesteert nooit naar Gods hart geweest. De periode dat God Zijn gezicht bedekt is precies de periode waarin de mensen van over de hele wereld worden getest. Alle mensen kreunen in pijn, ze leven allen onder de dreiging van een catastrofe, en er is er niet een die ooit aan Gods oordeel is ontsnapt. Feitelijk is het primaire doel van Gods incarnatie de mens in Zijn vlees te oordelen en te veroordelen. In Gods geest is al lang besloten wie, in overeenstemming met zijn essentie, zal worden gered of vernietigd, en dit zal geleidelijk duidelijk worden gemaakt tijdens de laatste fase. Naarmate de dagen en maanden voorbijgaan, veranderen mensen en wordt hun originele vorm geopenbaard. Het wordt duidelijk of er een kip of een eend in het ei zit wanneer het openbarst. De tijd dat het ei barst, is precies de tijd dat er een eind komt aan de rampen op de aarde. Hieruit kan worden afgeleid dat, om te kunnen weten of er een ‘kip’ of een ‘eend’ in het ei zit, het ‘ei’ moet worden opengebroken. Dit is het plan in Gods hart, en het dient te worden volbracht.

“Arme, zielige mensheid! Hoe komt het toch dat de mensheid mij liefheeft, maar niet in staat is de intenties van mijn Geest te volgen?” Vanwege deze gesteldheid van de mens dient hij zich te onderwerpen aan een behandeling om Gods wil te bevredigen. En vanwege Gods afkeer van de mensheid heeft Hij vele keren uitgeroepen: “Oh die rebellen onder de mensen! Ze moeten onder mijn voeten worden vertrapt, ze moeten door mijn tuchtiging verdwijnen en ze moeten, op de dag dat mijn grote onderneming is voltooid, worden verdreven uit het midden van de mensheid, zodat de hele mensheid hun lelijke gezicht zal kennen.” God spreekt tot de gehele mensheid in het vlees en spreekt ook tot Satan in het geestelijke domein, dat wil zeggen, boven het gehele universum. Dit is de wil van God en dit is wat is bereikt met Gods zesduizendjarenplan.

In feite is God uitzonderlijk normaal en zijn er een aantal dingen die alleen maar kunnen worden volbracht als Hij ze zelf uitvoert en ze met Zijn eigen ogen ziet. Het is niet zoals mensen zich dat voorstellen, God rust niet op zijn lauweren terwijl alles gaat zoals Hij wil; dit is het gevolg van Satans verstoring in de mensen, dit leidt ertoe dat mensen in het ongewisse zijn over Gods werkelijke gezicht. Als zodanig is God tijdens het laatste tijdperk vlees geworden om openlijk Zijn werkelijkheid aan de mens te openbaren zonder iets te verbergen. Sommige beschrijvingen van Gods gezindheid zijn pure overdrijving, zoals wanneer gezegd wordt dat God de wereld kan vernietigen met een enkel woord of de geringste gedachte. Als gevolg hiervan zeggen de meeste mensen dingen zoals: hoe kan het dat God almachtig is maar niet in één hap Satan kan verzwelgen? Deze woorden zijn absurd en tonen aan dat de mensen God nog steeds niet kennen. God heeft een proces nodig om Zijn vijanden te vernietigen, maar toch is het juist om te zeggen dat God onoverwinnelijk is: God zal uiteindelijk Zijn vijanden verslaan. Op dezelfde manier als een sterk land een zwak land verslaat; het moet zelf de overwinning behalen, stap-voor-stap, soms met gebruik van geweld, soms met gebruik van strategie. Het is een proces, het is niet zo dat, omdat het sterke land moderne nucleaire wapens heeft en het zwakke land duidelijk inferieur is, het zwakke land zich zonder slag of stoot gewonnen zal geven. Dat is een absurd argument. Er kan worden gezegd dat het sterke land zeker zal winnen en het zwakke land zeker zal verliezen, maar alleen wanneer het sterke land persoonlijk het zwakke land binnenvalt kan worden gezegd dat het echt machtiger is. Derhalve heeft God altijd gezegd dat de mens Hem niet kent. Is dus wat hierboven is gezegd één kant van de oorzaak waarom de mens God niet kent? Zijn dit opvattingen van de mens? Waarom vraagt God de mens alleen dat hij Zijn werkelijkheid kent, en dat Hij persoonlijk vlees is geworden? Bijgevolg aanbidden de meeste mensen vroom de hemel, maar “de hemel is nog nooit ook maar een klein beetje beïnvloed door de daden van de mens. Als mijn behandeling van de mens uitsluitend zou zijn gebaseerd op alles wat hij deed, dan zou de hele mensheid nu onder mijn tuchtiging leven”.

God doorziet de essentie van de mens. In Gods uitspraken lijkt God zo ‘getormenteerd’ door de mens, dat Hij geen aandacht meer aan de mens wil schenken, noch ook maar een glimpje hoop voor hem heeft, de mens, lijkt het wel, is niet te redden. “Ik heb veel mensen gezien bij wie de tranen over hun wangen liepen en ik heb veel mensen gezien die hun hart aanboden in ruil voor mijn rijkdommen. Ondanks zulke ‘vroomheid’ heb ik nooit vrijelijk mijn alles aan de mens gegeven als resultaat van zijn plotselinge impulsen, de mens heeft zich immers nooit graag bereid getoond zichzelf aan mij te wijden.” Wanneer God de natuur van de mens openbaart, schaamt de mens zich over zichzelf, maar dit is niet meer dan oppervlakkige kennis. Hij is niet in staat zijn natuur werkelijk te herkennen in Gods woorden. Daarom begrijpen de meeste mensen Gods wil niet, ze kunnen in Gods woorden geen pad voor hun leven vinden, dus hoe stompzinniger ze zijn, des te strenger God ze bespot. Daarom nemen ze onbewust de rol van afzichtelijkheid op zich, en als gevolg daarvan leren ze zichzelf kennen wanneer ze worden gestoken door het ‘zachte zwaard’. Het lijkt alsof Gods woorden de daden van de mens toejuichen en aanmoedigen, en toch hebben mensen altijd het gevoel dat God hen belachelijk maakt. En dus vertrekken hun gezichten van tijd tot tijd wanneer ze Gods woorden lezen, alsof ze stuiptrekken. Dit is de onreinheid van hun geweten, en het is hierom dat zij ongewild hun gezicht vertrekken. Hun pijn is van het soort waarbij ze willen lachen, maar het niet kunnen, waarbij ze willen huilen, maar het ook niet kunnen. Want de belachelijkheid van de mensen wordt van afstand bestuurd, alsof een video wordt afgespeeld. Ze kunnen het niet uitschakelen, ze kunnen het alleen verdragen. Hoewel “focussen op Gods woorden” wordt gepredikt op elke vergadering met collega’s, wie kent er niet de natuur van het gebroed van de grote rode draak? Van aangezicht tot aangezicht zijn ze zo gehoorzaam als lammeren, maar wanneer ze zich omkeren zijn ze even wild als wolven, iets wat kan worden opgemaakt uit Gods woorden: “Veel mensen houden echt van mij wanneer ik hen mijn woorden schenk, maar koesteren mijn woorden niet in hun geest. In plaats daarvan gebruiken ze mijn woorden achteloos als openbaar bezit en werpen zij ze terug naar waar ze vandaan kwamen wanneer het hen uitkomt.” Waarom heeft God de mens altijd ontmaskerd? Dit toont dat de oude natuur van de mens nooit ook maar een centimeter heeft toegegeven. Net als de berg Tai, houdt de oude natuur in de honderden miljoenen harten van de mensen stand. Maar de dag zal komen dat Yu Gong de berg zal verplaatsen, en dit is het plan van God. In Zijn uitspraken is er geen moment waarop God geen eisen aan de mens stelt, hem niet waarschuwt, of niet op de natuur van de mens wijst zoals deze in zijn leven wordt geopenbaard. “Wanneer de mens ver van mij is en mij test, verberg ik mij voor hem tussen de wolken. Daarom kan hij geen spoor van mij vinden en laat hij zich leiden door de goddelozen en doet alles wat zij hem vragen.” In werkelijkheid hebben mensen zelden de gelegenheid in Gods aanwezigheid te leven omdat ze te weinig verlangen hebben om ernaar te zoeken. Hoewel de meeste mensen God liefhebben, leven ze onder de hand van de boze, en wordt alles wat ze doen gestuurd door de boze. Als mensen werkelijk in het licht van God zouden leven en op elk moment van de dag God zouden zoeken, zou God niet zo hoeven te spreken, nietwaar? Wanneer mensen de schriften aan de kant schuiven, schuiven ze tegelijkertijd met het boek onmiddellijk God terzijde. En dus houden ze zich bezig met hun eigen zaken, waarna God uit hun harten verdwijnt. Wanneer ze echter het boek weer oprapen, realiseren ze zich plotseling dat ze God hebben veronachtzaamd. Zo is het leven van de mens ‘zonder geheugen’. Hoe meer God spreekt, des te hoger Zijn woorden. Wanneer ze hun toppunt bereiken, is al het werk voltooid en stopt God bijgevolg met Zijn uitspraken. Het principe van waaruit God werkt is Zijn werk te voltooien op het moment dat het zijn toppunt bereikt. Hij gaat niet door met zijn werk wanneer het zijn toppunt heeft bereikt, maar stopt abrupt. Hij doet nooit werk dat niet noodzakelijk is.

Hoofdstukken 22 en 23

Vandaag wil iedereen wel Gods wil begrijpen en Gods gezindheid kennen, maar niemand weet waarom ze niet naar hun wens kunnen handelen, ze weten niet waarom hun hart hen altijd verraadt en waarom ze niet kunnen bereiken wat ze willen. Daardoor gaan ze wederom gebukt onder verpletterende wanhoop en zijn ze toch ook angstig. Zij zijn niet in staat om hun botsende gevoelens onder woorden te brengen en kunnen alleen hun hoofd verdrietig laten hangen en zichzelf blijven afvragen: kan het zijn dat God mij niet heeft verlicht? Kan het zijn dat God mij heimelijk heeft verlaten? Misschien is verder iedereen in orde en heeft God iedereen verlicht behalve mij. Waarom voel ik me altijd onrustig wanneer ik Gods woorden lees, waarom kan ik nooit eens iets begrijpen? Hoewel mensen deze gedachten wel koesteren, durft niemand die te uiten; zij blijven er gewoon inwendig mee worstelen. In feite kan niemand behalve God Zijn woorden begrijpen of Zijn werkelijke wil doorgronden. Toch vraagt God altijd dat mensen Zijn wil doorgronden – lijkt dit niet op een eend op een stok jagen? Is God niet op de hoogte van de tekortkomingen van de mens? Dit is het snijvlak van Gods werk, het is wat mensen niet begrijpen en dus zegt God: “De mens leeft te midden van het licht, niettemin beseft hij niet hoe kostbaar het licht is. Hij weet niets over de essentie van het licht en de bron van het licht, en daarnaast weet hij niet wie het toebehoort.” Volgens Gods woorden en wat Hij van de mens vraagt, zal niemand overleven, want er is niets in het vlees van de mens wat Gods woorden aanneemt. Als mensen dus Gods woorden kunnen gehoorzamen, Gods woorden koesteren en ernaar smachten, en de woorden in Gods uitspraken toepassen die wijzen op de gesteldheid van de mens, op hun eigen toestand en zichzelf zo leren kennen, dan is dit de hoogste norm. Wanneer het koninkrijk uiteindelijk wordt verwezenlijkt, zal de mens die in het vlees leeft Gods wil nog steeds niet kunnen begrijpen en nog steeds de persoonlijke leiding van God nodig hebben. Het is alleen zo dat mensen geen last van de bemoeienis van Satan zullen hebben en het normale leven van de mens zullen bezitten, wat Gods oogmerk is om Satan te verslaan en voornamelijk dient om de oorspronkelijke substantie van de mens te herstellen, die door God werd geschapen. In Gods ogen verwijst het “vlees” naar het volgende: het onvermogen om Gods wezen te kennen, het onvermogen om de zaken van het spirituele rijk te zien en bovendien het vermogen om door Satan te worden verdorven maar ook om door de Geest van God te worden geleid. Dit is het wezen van het vlees dat God heeft geschapen. Het dient natuurlijk ook om chaos te vermijden door een gebrek aan orde in het leven van de mensheid. Hoe meer God spreekt en hoe indringender Zijn woorden worden, hoe meer mensen Zijn woorden begrijpen. Mensen veranderen onbewust en leven onbewust in het licht, en zo “groeien alle mensen dankzij het licht en hebben ze de duisternis verlaten”. Dit is het prachtige tafereel van het koninkrijk en het lijkt op dat waar vroeger vaak over gesproken werd: “leven in het licht, wijken van de dood”. Wanneer Sinim op aarde wordt verwezenlijkt – wanneer het koninkrijk wordt verwezenlijkt – zal er geen oorlog meer zijn op aarde, zullen er nooit meer hongersnoden, pestilentiën en aardbevingen zijn, zullen mensen geen wapens meer produceren, zal iedereen in vrede en stabiliteit leven; en zullen er normale bejegeningen zijn tussen mensen en normale bejegeningen tussen landen. Toch lijkt het heden hier in de verte niet op. Alles onder de hemel is in chaos, in elk land beginnen zich geleidelijk aan staatsgrepen voor te doen. Als God Zijn stem laat horen, veranderen mensen geleidelijk en wordt elk land intern langzaam uiteengescheurd. De stabiele fundamenten van Babylon beginnen te schudden, zoals een kasteel dat op het zand staat, en met de veranderende wil van God treden er enorme veranderingen op die de wereld niet opmerkt en verschijnen er op ieder moment allerlei tekenen, waaraan mensen kunnen zien dat de laatste dag van de wereld is aangebroken! Dit is Gods plan, dit zijn de stappen waarmee Hij werkt en elk land zal zeker uiteen worden gereten, het oude Sodom zal voor de tweede keer worden weggevaagd en aldus zegt God: “De wereld valt! Babylon is verlamd!” Niemand dan God Zelf kan dit volledig begrijpen; het besef van de mens is immers beperkt. De ministers van binnenlandse zaken weten bijvoorbeeld wel dat de huidige omstandigheden instabiel en chaotisch zijn, maar zij zijn niet in staat om er iets aan te doen. Zij kunnen de rit alleen uitzitten met hoop in hun hart dat ze eens het hoofd kunnen opheffen, smachtend dat de dag zal aanbreken wanneer de zon weer in het oosten opkomt, over het land schijnt en deze miserabele stand van zaken ten goede keert. Ze hebben echter geen idee dat wanneer de zon voor de tweede keer opkomt, de opkomst daarvan niet bedoeld is om de oude orde te herstellen – het is een wederopstanding, een aanmerkelijke verandering. Aldus is Gods plan voor het hele universum. Hij zal een nieuwe wereld bewerkstelligen, maar Hij zal bovenal eerst de mens vernieuwen. Vandaag gaat het vooral om mensen in Gods woorden te brengen, niet alleen om ze de zegeningen van status te laten genieten. God zegt bovendien: “In het koninkrijk ben ik de Koning, maar in plaats van mij als hun Koning te behandelen, behandelt de mens mij als de Heiland die uit de hemel is neergedaald. Als gevolg daarvan verlangt hij dat ik hem aalmoezen geef, en streeft hij er niet naar mij te leren kennen.” Zo staan alle mensen er werkelijk voor. Vandaag is het cruciaal om de onverzadigbare hebzucht van de mens volledig uit te bannen, zodat mensen God kunnen leren kennen zonder om iets te vragen; het is dan ook geen wonder dat God zegt: “Zovelen hebben naar mij uitgeroepen als een bedelaar; zovelen hebben mij hun ‘bedelnappen’ aangereikt en mij gesmeekt hen voedsel te geven om te overleven.” Uit deze verschillende gesteldheden blijkt de hebzucht van mensen en dat mensen God niet liefhebben, maar eisen aan God stellen of anderszins proberen de dingen te verkrijgen waar ze naar verlangen. Mensen hebben de natuur van een hongerige wolf, ze zijn allemaal geslepen en vraatzuchtig en dus stelt God steeds weer eisen aan hen om ze te dwingen de hebzucht in hun hart af te leggen en God oprecht lief te hebben. In werkelijkheid moeten mensen tot op heden nog steeds hun gehele hart aan God geven, ze proberen van twee walletjes te eten: soms vertrouwen ze op zichzelf, soms vertrouwen ze op God zonder zich volledig op God te verlaten. Wanneer Gods werk een bepaald punt bereikt, zullen alle mensen door echte liefde en echt geloof omringd zijn en zal Gods wil vervuld worden; Gods stelt dus geen hoge eisen.

De engelen bewegen zich voortdurend onder de zonen en het volk van God, ze haasten zich tussen hemel en aarde en dalen dagelijks naar de mensenwereld af nadat ze naar het spirituele rijk zijn teruggekeerd. Dit is hun plicht en zo worden de zonen en het volk van God gehoed en verandert hun leven geleidelijk. Op de dag dat God Zijn vorm verandert, zal het werk van de engelen op aarde officieel eindigen en zullen zij naar het rijk van de hemel terugkeren. Vandaag verkeren alle zonen en het volk van God in dezelfde gesteldheid. Alle mensen veranderen met het wegtikken van de seconden en de zonen en het volk van God worden geleidelijk aan volwassener. Ter vergelijking, alle opstandigen veranderen ook voor de grote rode draak: mensen zijn niet langer trouw aan de grote rode draak en duivels volgen niet langer zijn regelingen. Integendeel, ze “gaan hun eigen gang en ieder gaat zijn eigen weg”. Wanneer God dus zegt: “Hoe zouden de landen op aarde niet kunnen vergaan? Hoe zouden de landen op aarde niet kunnen vallen?” komen de hemelen in een ogenblik naar beneden zetten … Het is alsof een onheilspellend gevoel als voorbode van het einde van de mensheid dient. De verschillende hier geprofeteerde onheilstekenen zijn precies wat er in het land van de grote rode draak aan het gebeuren is en niemand op aarde kan ontkomen. Dit is wat er is geprofeteerd in Gods woorden. Mensen voelen tegenwoordig aan dat de tijd kort is en lijken het gevoel te hebben dat er rampspoed boven hun hoofd hangt – toch kunnen ze op geen enkele manier ontkomen en zijn ze dus allemaal zonder hoop. God zegt: “Terwijl ik de ‘binnenkamer’ van mijn koninkrijk van dag tot dag inricht, is er nog nooit iemand plotseling mijn ‘werkkamer’ binnengevallen om mijn werk te onderbreken.” In feite ligt de betekenis van Gods woorden niet alleen in mensen kennis van God te laten opdoen in Zijn woorden. Ze geven bovenal aan dat God elke dag allerlei ontwikkelingen regelt door het hele universum heen ten behoeve van het volgende onderdeel van Zijn werk. De reden waarom Hij zegt: “Er is nog nooit iemand plotseling mijn ‘werkkamer’ binnengevallen om mijn werk te onderbreken,” is omdat God in goddelijkheid werkt en mensen niet capabel zijn om aan Zijn werk deel te nemen, ook al zouden zij het willen. Ik zou willen vragen: kun je alle ontwikkelingen van het hele universum regelen? Kun je zorgen dat de mensen op aarde tegen hun voorouders opstaan? Kun je mensen in het hele universum ertoe bewegen om Gods wil te dienen? Kun je Satan vrij spel geven? Kun je mensen laten voelen dat de wereld troosteloos en leeg is? Mensen zijn niet tot zulke dingen in staat. In het verleden, toen Satan zijn “vaardigheden” nog volledig uit de kast moest halen, was Satan in elke fase van Gods werk altijd verstorend bezig; in deze fase is Satan door zijn trucjes heen en staat God Satan toe zijn ware hoedanigheid te tonen zodat alle mensen er kennis van kunnen nemen. Dit is de waarheid van de woorden “Niemand heeft mijn werk ooit verstoord.”

De mensen van de kerken lezen Gods woorden iedere dag, ze worden iedere dag op ‘de operatietafel’ ontleed. Bijvoorbeeld, spottende woorden zoals ‘hun baan verliezen’, ‘ontslagen worden’, ‘wanneer hun angsten weggenomen zijn en zij hun zelfbeheersing hebben hervonden’, ‘verlating’, zonder ‘gevoel’ enzovoort laten ze met de mond vol tanden beschaamd achter; het is alsof geen enkel deel van hun hele lichaam – van top tot teen, van binnen naar buiten – door God is goedgekeurd. Waarom priemen Gods woorden zo door het leven van mensen heen? Maakt God dingen opzettelijk moeilijk voor mensen? Het is alsof het gezicht van alle mensen besmeurd is met modder die er niet af gewassen kan worden. Ze doen elke dag met gebogen hoofd verslag van hun zonden alsof ze zwendelaars zijn. Mensen zijn zo ver door Satan verdorven dat ze zich niet volledig bewust zijn van hun werkelijke gesteldheid. Maar voor God zit Satans venijn in elk deel van hun lichaam, zelfs in hun beenmerg; daarom is het zo dat hoe diepzinniger Gods openbaringen zijn, hoe bevreesder mensen worden. Aldus kunnen alle mensen Satan kennen en Satan in de mens zien, want zij zijn niet in staat geweest om Satan met het blote oog te zien. En sinds alles realiteit is geworden, ontmaskert God de natuur van de mens – dat wil zeggen: Hij ontmaskert de beeltenis van Satan – en laat de mens dus de echte, tastbare Satan aanschouwen, waardoor ze beter in staat zijn om de praktische God te leren kennen. God laat de mens met Hem kennismaken in het vlees en geeft vorm aan Satan, opdat de mens de werkelijke, tastbare Satan in het vlees van alle mensen kan kennen. De verschillende gesteldheden waarover wordt gesproken zijn allemaal uitingen van Satans daden. Je kunt dan ook gerust stellen dat allen die van het vlees zijn de belichaming van Satans beeltenis zijn. Omdat God onverenigbaar is met Zijn vijanden, omdat ze vijandig ten opzichte van elkaar staan en twee verschillende machten zijn, demonen demonen zijn en God God is, zijn ze net zo onverenigbaar als water en vuur en liggen ze net zo ver uiteen als hemel en aarde. Toen God de mens schiep, vormden de geesten van de engelen één soort mensen; één soort had geen geest, dus werden ze door de geesten van demonen bezeten en daarom worden ze demonen genoemd. Uiteindelijk zijn engelen engelen, zijn demonen demonen – en is God God. Dit wordt er bedoeld met dat ieder naar zijn soort wordt ingedeeld, dus wanneer de engelen op aarde regeren en zegeningen genieten, keert God terug naar Zijn woonplek en wordt de rest – de vijanden van God – tot as gereduceerd. In feite hebben alle mensen God aan de buitenkant lief – maar de wortel ervan ligt in hun wezen; hoe kunnen zij met de natuur van engelen aan Gods hand ontkomen en in de put van de afgrond vallen? En hoe kunnen zij met de natuur van demonen God ooit werkelijk liefhebben? In wezen hebben deze mensen God niet werkelijk lief, dus hoe kunnen zij ooit de kans krijgen om het koninkrijk binnen te gaan? Alles was door God geregeld sinds de schepping van de wereld, precies zoals God het zegt: “Ik ga vooruit te midden van de wind en de regen en heb jaar na jaar doorgebracht onder de mensheid, en dat wordt gevolgd door de dag van heden. Zijn dit niet de stappen van mijn managementplan? Wie heeft er ooit iets toegevoegd aan mijn plan? Wie kan zich losmaken van de stappen in mijn plan?” God is vlees geworden en moet het leven van de mens ervaren. Is dit niet de werkelijke kant van de praktische God? God verbergt niets voor de mens vanwege de zwakheid van de mens; Hij legt de waarheid juist bloot voor de mens, precies zoals God zegt: “Ik heb jaar na jaar doorgebracht onder de mensheid.” Omdat God de vleesgeworden God is, heeft Hij jaar na jaar op aarde doorgebracht; het is dan ook zo dat Hij pas na het ondergaan van allerlei processen als vleesgeworden God kan worden beschouwd, waarna Hij pas in staat is om te werken in goddelijkheid in het vlees. En daarna, pas na het openbaren van alle mysteries, zal Hij Zijn vorm veranderen. Dit is een andere uitleg van “niet-bovennatuurlijk zijn” en wordt rechtstreeks door God opgedragen.

Mensen moeten de test doorstaan van elk van Gods woorden, zonder plichtmatigheid – dit is Gods opdracht!

Hoofdstukken 24 en 25

Zonder nauwkeurige lezing is het onmogelijk iets te ontdekken in de uitspraken van deze twee dagen; eigenlijk zouden ze op één dag gesproken moeten zijn, maar God heeft ze verspreid over twee dagen. Met andere woorden, de uitspraken van deze twee dagen vormen een geheel, maar om het voor mensen makkelijker te maken om ze aan te nemen, heeft God ze verspreid over twee dagen om mensen een kans te geven adem te halen. God houdt op zo’n manier rekening met mensen. In al Gods werk, hebben alle mensen hun taak en hun plichten op hun eigen plek. Het zijn niet alleen de mensen met de geest van een engel die meewerken; zij met de geest van een demon “werken ook mee”, net als alle geesten van Satan. In Gods uitspraken zien we Gods wil en Zijn vereisten voor de mens. De woorden “Mijn tuchtiging komt over alle mensen, maar blijft tegelijkertijd ook op afstand van alle mensen. Ieders leven is gevuld met liefde en haat tegenover mij” tonen dat God tuchtiging gebruikt als een dreigement voor alle mensen, zodat zij kennis over Hem kunnen vergaren. Omwille van de verdorvenheid van Satan en de kwetsbaarheid van de engelen, gebruikt God enkel woorden en geen bestuurlijke besluiten, om mensen te tuchtigen. Vanaf de schepping tot vandaag, is dit het principe van Gods werk tegenover de engelen en alle mensen geweest. Omdat de engelen van God zijn, zullen zij op een dag vast en zeker het volk van Gods koninkrijk worden, en zal God voor hen zorgen en hen beschermen. Alle anderen zullen intussen worden ingedeeld naar hun soort. Al de verschillende kwade geesten van Satan zullen getuchtigd worden, en over al degenen die zonder geest zijn, zal worden geregeerd door de zonen en mensen van God. Dit is Gods plan. Dus, God zei “Is de komst van mijn dag werkelijk het moment waarop de mens komt te sterven? Kan ik werkelijk de mens vernietigen wanneer mijn koninkrijk wordt gevormd?” Hoewel dit twee simpele vragen zijn, zijn het Gods bepalingen voor de bestemming van de mensheid. Wanneer God aankomt, is het de tijd dat “overal in het universum mensen ondersteboven aan het kruis worden genageld”. Dit is het doel van het verschijnen van God aan alle mensen, door gebruik te maken van tuchtiging die wordt gebruikt om hen het bestaan van God te doen kennen. Omdat de tijd waarin God neerdaalt op aarde het laatste tijdperk is, de tijd wanneer de landen op aarde het meest onstuimig zijn, zegt God “Wanneer ik neerdaal op aarde, is zij gehuld in duisternis en de mens is ‘diep in slaap’.” Daarom is er vandaag slechts een handvol mensen die in staat is om de vleesgeworden God te kennen, er zijn er bijna geen. Omdat het nu het laatste tijdperk is, heeft niemand ooit de praktische God waarlijk gekend, en hebben mensen slechts een oppervlakkige kennis van God. Om die reden leven mensen te midden van pijnlijke loutering. Op het moment dat mensen de loutering achterlaten, begint ook de tuchtiging, en is ook de tijd aangebroken waarin God aan alle mensen verschijnt, zodat ze Hem persoonlijk kunnen aanschouwen. Omwille van de vleesgeworden God vallen mensen in rampspoed, en zijn ze niet in staat zichzelf er van te onttrekken – dit is Gods straf voor de grote rode draak, en het is Zijn bestuurlijke decreet. Wanneer de warmte van de lente komt en de bloemen bloeien, wanneer alles onder de hemel bedekt is in groen en alle dingen op aarde op hun plaats vallen, dan komen alle mensen en dingen langzaamaan onder Gods tuchtiging, en dan zal al Gods werk op aarde tot een einde komen. God zal niet langer werken of leven op aarde, want Gods grote werk zal volbracht zijn. Zijn mensen niet in staat om hun vlees deze korte periode aan de kant te schuiven? Welke dingen kunnen de liefde doen splijten tussen de mens en God? Wie is in staat om de liefde tussen de mens en God uiteen te rukken? Zijn het ouders, echtgenoten, zusters, of is het pijnlijke loutering? Kunnen de gevoelens van het geweten Gods beeld in de mens wegvagen? Zijn de schuld en daden van mensen jegens elkaar hun eigen werk? Kunnen ze door de mens worden goedgemaakt? Wie is in staat zichzelf te beschermen? Zijn mensen in staat om zichzelf te onderhouden? Wie zijn de sterken in het leven? Wie is in staat om mij te verlaten en op zichzelf te leven? Waarom vraagt God keer op keer dat mensen het werk van zelfreflectie uitvoeren? Waarom zegt God, “Wiens lijden is veroorzaakt door zijn eigen hand?”

Momenteel heerst een donkere nacht in het universum, en zijn mensen gevoelloos en dom, maar wijzers van de klok lopen alsmaar tikkend door, de minuten en seconden stoppen niet, en de omwenteling van de aarde, zon en maan gaat alsmaar sneller. Mensen geloven in hun hart dat de dag niet ver weg is; het is alsof ze hun laatste dag staan aan te staren. Zonder ophouden doen mensen alles in voorbereiding op hun eigen doodsuur, zodat hun dood een doel kan hebben; anders zouden ze voor niets geleefd hebben. Zou zoiets niet betreurenswaardig zijn? Wanneer God de wereld vernietigt, begint Hij met veranderingen in de binnenlandse aangelegenheden van landen, van waaruit staatsgrepen plaatsvinden; zo mobiliseert God de dienst van de mensen door het universum heen. Het land waar de grote rode draak opgerold ligt, is een demonstratiezone. Want het is van binnenuit in stukken gereten, zijn binnenlandse aangelegenheden zijn in chaos geworpen, iedereen houdt zich bezig met zelfbescherming, bereidt zich voor om te ontsnappen naar de maan – maar hoe kunnen zij aan de heerschappij van Gods hand ontsnappen? Zo zei God dat de mensen zouden “drinken uit zijn eigen bittere beker”. De tijd van interne strijd is precies wanneer God de aarde verlaat; God zal niet langer in het land van de grote rode draak blijven, en zal onmiddellijk Zijn werk op aarde beëindigen. Het kan gezegd worden dat de tijd vliegt, en er niet veel meer van over is. Aan de toon van Gods woorden kan men merken dat God al heeft gesproken over de eindbestemming van alles in het universum, en dat hij voor de rest niets meer te zeggen heeft. Dit is wat God aan de mens openbaart. Het is omwille van Gods doel bij het scheppen van de mens dat Hij zegt: “In mijn ogen is de mens de heerser over alle dingen. Ik heb hem veel gezag gegeven, en hem toegestaan alle dingen op aarde te beheren – het gras op de bergen, de dieren in het bos, en de vissen in het water.” Toen God de mens schiep, heeft Hij hem voorbestemd als de meester van alle dingen – maar de mens werd verdorven door Satan, en dus kan hij niet leven zoals hij zou willen. Dit heeft geleid tot de wereld van vandaag, waarin mensen niet verschillen van beesten, en de bergen zijn vermengd met de rivieren, met als resultaat dat “Het hele leven van de mens is gevuld met benauwdheid, rondrennen, en van plezier toegevoegd aan leegheid.” Omdat het leven van de mens geen betekenis heeft, en omdat dit niet Gods doel was toen Hij de mens schiep, is de hele wereld vertroebeld. Wanneer God de orde zal herstellen in het hele universum, zullen alle mensen officieel menselijk leven beginnen te ervaren, en pas dan zullen hun levens betekenis krijgen. Mensen zullen dan gebruik maken van het gezag dat ze van God hebben gekregen, en ze zullen officieel voor alle dingen als hun meester verschijnen; ze zullen Gods leiding op aarde aanvaarden, en ze zullen niet langer God ongehoorzaam zijn, maar in plaats daarvan zullen ze Hem gehoorzaam zijn. De mensen van vandaag zijn daar echter nog ver van af. Alles wat ze doen, is “hun zakken vullen” door God, en daarom stelt God een reeks vragen zoals “Is het werk dat ik doe voor de mens dan vruchteloos voor hem?” Als God dit soort vragen niet zou stellen, zou er niets gebeuren; maar wanneer Hij zulke dingen vraagt, zijn sommige mensen niet in staat standvastig te blijven, want er is schuld in hun geweten, en ze zijn niet zuiver voor God, maar voor zichzelf. Alles is leeg; dus deze mensen en “de mensen uit elke religie, elke sector van de maatschappij, elk land en van elke denominatie kennen allemaal de leegheid op aarde, en ze zoeken mij allemaal en wachten op mijn terugkeer?” Alle mensen verlangen naar Gods terugkeer, zodat Hij het lege oude tijdperk tot een einde mag brengen, maar ze vrezen ook om in rampspoed te vervallen. De hele religieuze wereld zal onmiddellijk troosteloos achtergelaten worden, en door iedereen genegeerd worden; het ontbreekt hen aan werkelijkheid, en ze zullen inzien dat hun geloof in God vaag en abstract is. Mensen uit elke laag van de maatschappij zullen zich ook verspreiden, en elke natie en denominatie zal in chaos vervallen. Samengevat, de regelmaat van alle dingen zal verscheurd worden, alles zal zijn normale toestand verliezen, en evenzo zullen mensen hun ware gezichten onthullen. Dus zegt God: “Er zijn veel momenten geweest dat ik het uitschreeuwde naar de mens, en heeft er desondanks iemand ooit mededogen gevoeld? Heeft er ooit iemand in menselijkheid geleefd? De mens mag dan wel in het vlees leven, maar hij is zonder menselijkheid. Is hij geboren in het dierenrijk?” Verandering zal ook onder de mensen optreden, en omwille van deze verandering wordt iedereen ingedeeld naar zijn soort. Dit is Gods werk van de laatste dagen, en dit is het effect dat door het werk in de laatste dagen bereikt zal worden. God spreekt duidelijker over het wezen van de mens, waardoor aangetoond wordt dat het einde van Zijn werk dichterbij komt, en meer nog, dat God meer verborgen is voor de mensen, wat hen nog meer onthutst. Hoe minder mensen Gods wil naleven, hoe minder aandacht ze besteden aan Gods werk van de laatste dagen; dit weerhoudt hen te onderbreken, en zo doet God het werk dat Hij van plan is te doen wanneer niemand kijkt. Dit is een principe van Gods werk door de tijden heen. Dat Hij minder attent is voor de zwakheden van de mensen, toont aan dat Zijn goddelijkheid meer zichtbaar is, en de dag van God dus dichterbij komt.

Hoofdstuk 26

Uit alle woorden die God heeft gesproken blijkt wel dat Gods dag naderbij komt met iedere dag die voorbijgaat. Het lijkt wel alsof deze dag staat te gebeuren voor de ogen van de mensen, alsof hij morgen aanbreekt. Na het lezen van Gods woorden slaat de schrik de mensen om het hart en beginnen ze ook een idee te krijgen van de ledigheid van de wereld, als bladeren die bij een lichte regen onder een windje naar beneden vallen De mensen verdwijnen spoorloos, alsof ze volledig in het niets zijn verdwenen. Iedereen heeft een onheilspellend gevoel en hoewel alle mensen hun uiterste best doen en graag Gods wil willen vervullen, en iedereen uit alle macht Gods bedoelingen probeert te vervullen, zodat Gods wil soepel en ongehinderd voortgang vindt, gaat een dergelijk gevoel altijd gepaard met een gevoel van naderend onheil. Neem de uitspraken van vandaag. Als die aan de menigten werden verkondigd, als ze aan de hele wereld werden aangekondigd, zouden alle mensen neerbuigen en wenen. Neem de woorden: “Ik zal de hele wereld aanschouwen. In het oosten van de wereld zal ik verschijnen met rechtvaardigheid, majesteit, toorn en tuchtiging. Ik zal mijzelf openbaren aan de talloze mensenmassa’s!” Eenieder die geestelijke zaken begrijpt, ziet dat niemand ontkomt aan Gods tuchtiging en dat iedereen, na te hebben geleden onder tuchtiging, naar zijn soort zal worden gescheiden. Dit is echt een fase van het werk van God, niemand kan hier iets aan veranderen. Toen God de wereld schiep, toen Hij het mensdom leidde, heeft Hij Zijn wijsheid en wonderbaarlijkheid laten zien. Pas wanneer Hij dit tijdperk ten einde brengt zal de mens Zijn waarlijke rechtvaardigheid, majesteit, toorn en tuchtiging zien. Daarbij is het slechts door tuchtiging dat de mensen Zijn rechtschapenheid, majesteit en toorn kunnen zien. Deze weg moet afgelegd worden, net zoals in de laatste dagen Gods vleeswording noodzakelijk en onontbeerlijk is. Nadat God het einde van het mensdom heeft aangekondigd, laat Hij de mens het werk zien dat Hij nu verricht. God zegt bijvoorbeeld: “Het oude Israël bestaat niet meer, het huidige Israël is verrezen, fier overeind in de wereld, en is in de harten van de hele mensheid opgestaan. Door mijn volk zal het huidige Israël zeker de bron van bestaan verwerven!” “O, gehaat Egypte! […] Hoe kun je niet bestaan binnen mijn tuchtiging?” God laat de mensen opzettelijk de consequenties zien die twee antithetische landen in Zijn handen te wachten staan. Aan de ene kant verwijst Hij naar Israël, dat materieel is, aan de andere kant verwijst Hij naar alle uitverkorenen van God – dat wil zeggen naar hoe de uitverkorenen met Israël mee veranderen. Als Israël helemaal naar haar oude vorm terug is gekeerd, zullen alle uitverkorenen vervolgens compleet worden gemaakt. Dit betekent dat Israël een betekenisvol symbool is van hen die God liefheeft. Ondertussen is Egypte de representatieve samenbundeling van diegenen die God haat. Hoe meer het in verval raakt, hoe meer verdorven degenen raken die door God worden gehaat – en dan valt Babylon. Dit vormt een duidelijk contrast. Door het einde van Israël en Egypte aan te kondigen openbaart God de bestemming van alle mensen. Als God Israël dus noemt, spreekt Hij ook over Egypte. Hieruit kan worden afgeleid dat de dag van de ondergang van Egypte de dag van de vernietiging van de wereld zal zijn, de dag waarop God alle mensen zal tuchtigen. Dit staat binnenkort te gebeuren. God staat op het punt dit te volbrengen, en het is iets dat de mens weliswaar met het blote oog helemaal niet kan zien, maar dat toch onontbeerlijk en niet te veranderen is. God zegt: “Allen die tegen mij zijn zullen zeker voor eeuwig door mij worden getuchtigd. Ik ben een na-ijverige God en zal de mensen niet gemakkelijk sparen na alles wat zij gedaan hebben.” Waarom spreekt God zo absoluut? En waarom is Hij persoonlijk vleesgeworden in de natie van de grote rode draak? Zijn doel kan worden afgeleid uit Gods woorden: Hij is niet gekomen om de mensen te redden of mededogen met hen te tonen of voor hen te zorgen of hen te beschermen – Hij is gekomen om allen die tegen Hem zijn te tuchtigen. Want God zegt: “Niemand kan aan mijn tuchtiging ontkomen.” God leeft in het vlees en bovendien is Hij een normaal persoon – toch vergeeft Hij de mensen niet dat ze zo zwak zijn dat zij niet in staat zijn Hem subjectief te kennen. Integendeel, juist door een ‘normaal persoon’ te zijn, veroordeelt Hij de mensen om al hun zonden. Hij zorgt ervoor dat allen die Zijn vlees aanschouwen getuchtigd worden en zo het slachtoffer worden van allen die niet het volk van het land van de grote rode draak zijn. Maar dit is niet een van het belangrijkste doelen van de vleeswording van God. God is vooral vleesgeworden om in het vlees te strijden met de grote rode draak en hem te schande te maken in de strijd. Omdat Gods enorme kracht beter blijkt wanneer Hij de grote rode draak in het vlees bestrijdt dan in de Geest, vecht God in het vlees zodat Zijn daden en almacht duidelijk te zien zijn. Door Gods vleeswording zijn talloze mensen ‘onschuldig’ veroordeeld, en daardoor zijn ontelbare mensen in de hel geworpen en getuchtigd en lijden zij in het vlees. Zo toont God Zijn rechtvaardige gezindheid. Hoe degenen die tegen Hem zijn nu ook veranderen, Gods oprechte gezindheid zal nooit veranderen. Eenmaal veroordeeld blijven de mensen voor altijd veroordeeld, daaruit kunnen ze nooit meer verrijzen. De gezindheid van de mens kan nooit als die van God worden. De mensen gedragen zich beurtelings warm en koud tegenover degenen die tegen God zijn, ze zwalken van links naar rechts, van boven naar beneden, ze kunnen onmogelijk constant blijven: soms haten ze diegenen die zich tegen God verzetten tot op het bot, en dan weer omarmen ze hen. De huidige omstandigheden zijn ontstaan omdat de mensen Gods werk niet kennen. Waarom zegt God woorden als: “De engelen zijn uiteindelijk engelen, God is uiteindelijk God, de demonen zijn uiteindelijk demonen, de onrechtvaardigen blijven onrechtvaardig, en de heiligen blijven heilig”? Kunnen jullie dit niet begrijpen? Kan het zijn dat God het Zich verkeerd heeft herinnerd? Zo zegt God: “Iedereen wordt naar zijn eigen soort ingedeeld, en vindt onbewust zijn weg terug naar de boezem van zijn familie.” Hieruit kun je afleiden dat God alle dingen al in families heeft ingedeeld, zodat er geen ‘oneindige wereld’ meer bestaat en mensen niet meer uit dezelfde grote pan eten maar hun eigen plicht in hun eigen huis uitvoeren en hun eigen rol spelen. Dit was het oorspronkelijke plan van God toen Hij de wereld schiep; nadat de mens naar zijn soort was ingedeeld zou eenieder ‘zijn eigen maaltijd eten’, wat betekende dat God met Zijn oordeel zou beginnen. Daarom kwamen de volgende woorden uit Gods mond: “Ik zal de schepping in de oude staat herstellen, ik zal alles terugbrengen naar hoe het oorspronkelijk was, en ik verander alles grondig, zodat alles in de boezem van mijn plan weerkeert.” Dit is nu precies het doel van het werk van God, dat is niet moeilijk te begrijpen. God zal Zijn werk voltooien – kan de mens dat tegenhouden? En zou God het verbond dat tussen Hem en de mens is gesloten kunnen verscheuren? Wie zou kunnen veranderen wat de Geest van God heeft gedaan? Zou ook maar iemand zoiets kunnen?

Vroeger begrepen de mensen dat er een wet gold voor Gods woorden: Zodra de woorden van God worden uitgesproken, worden ze al gauw werkelijkheid. Daar zit geen onwaarheid in. Sinds God gezegd heeft dat Hij alle volkeren zal tuchtigen en verder, sinds Hij Zijn bestuurlijke decreten heeft uitgevaardigd, blijkt dat Gods werk tot op zekere hoogte is uitgevoerd. Het statuut dat voor alle mensen is uitgevaardigd richtte zich op hun leven en hun houding tegenover God. Het bereikte de wortel niet: er stond niet in dat het op Gods voorbeschikking was gebaseerd, maar op het gedrag van de mens op dat moment. De bestuurlijke decreten van tegenwoordig zijn buitengewoon en beschrijven hoe “alle mensen naar hun eigen soort zullen worden ingedeeld en tuchtigingen zullen ontvangen naar gelang hun daden”. Zonder zorgvuldige lezing kan hier geen probleem in worden gezien. Het is namelijk pas in het eindtijdperk dat God alle dingen naar hun eigen soort verdeelt. Na lezing hiervan blijven de meeste mensen onzeker en verward achter. Ze nemen een lauwe houding aan en zien de urgentie van deze tijd niet en dus zien ze dit ook niet als een waarschuwing. Waarom worden Gods bestuurlijke decreten, die aan het hele universum zijn bekendgemaakt, dan op dit moment aan de mens geopenbaard? Vertegenwoordigen deze mensen dan allen uit het hele universum? Zou God achteraf meer mededogen kunnen hebben ten aanzien van deze mensen? Hebben deze mensen twee hoofden gekregen? Als God de volkeren van het hele universum tuchtigt, als er allerlei catastrofes toeslaan, zullen er, als gevolg van deze catastrofes, veranderingen optreden in de zon en de maan. En als deze catastrofes voorbij zijn, zullen de zon en de maan zijn veranderd. Dit heet ‘de transitie’. Het volstaat om te zeggen dat de rampspoed in de toekomst pijnlijk zal zijn. De nacht kan in de plaats van de dag komen, de zon kan wel een jaar niet verschijnen, er kan maandenlang een verzengende hitte voorkomen, een afnemende maan kan uitzien op de mensheid, de bizarre situatie kan voorkomen dat de zon en de maan samen opkomen, enzovoorts. Na diverse cyclische veranderingen zullen zij uiteindelijk, met het verstrijken van de tijd, vernieuwd worden. God besteedt speciale aandacht in Zijn plannen aan degenen die tot de duivel horen. Daarom zegt Hij opzettelijk: “Van alle mensen in het universum zullen zij die aan de duivel toebehoren uitgeroeid worden.” Voordat deze ‘mensen’ hun ware gezicht hebben getoond, maakt God altijd van hen gebruik voor het verlenen van diensten. Dientengevolge schenkt Hij geen aandacht aan wat zij doen, ‘beloont’ Hij hen niet wanneer zij het goed doen en kort Hij hun ‘loon’ niet wanneer zij slecht presteren. Hij negeert ze en keert ze de rug toe. Hij verandert niet ineens vanwege hun ‘goedheid’, want ongeacht tijd en plaats verandert het wezen van de mens niet, evenmin als het verbond tussen God en de mens en, zoals de mens zegt: “Er zal nooit iets veranderen, al droogt de zee op en verbrokkelen de rotsen.” Zo deelt God deze mensen in naar hun soort en bekommert Hij Zich niet makkelijk om hen. Vanaf de dag van de schepping tot op heden heeft de duivel zich nog nooit goed gedragen. Hij heeft altijd gezorgd voor belemmeringen, verstoringen en afwijkende meningen. Als God handelt of spreekt, probeert de duivel altijd mee te praten, maar slaat God daar geen acht op. Als het woord ‘duivel’ valt, ontsteekt God in een ontembare woede. Dit komt omdat zij niet behoren tot één en dezelfde geest, daardoor is er geen verband, slechts afstand en afscheiding. Na de openbaring van de zeven zegels wordt de toestand van de aarde steeds erger, en ‘gaan alle dingen schouder aan schouder met de zeven zegels vooruit’ en blijven ze zelfs niet in het minst achter. Door Gods woorden heen ziet God de mensen als bedwelmd, maar ze worden totaal niet wakker. Om een hoger punt te bereiken, om de kracht van alle mensen aan het licht te brengen en, bovendien, om Gods werk op het hoogtepunt af te maken stelt God de mensen een reeks vragen, alsof Hij hun buik opblaast, en zo vult Hij alle mensen bij. Omdat deze mensen geen werkelijke gestalte hebben, op basis van feitelijke omstandigheden, zijn degenen die opgeblazen zijn, goederen die aan de norm voldoen terwijl degenen die niet opgeblazen zijn, onbruikbaar afval zijn. Deze eis stelt God aan de mens, dit is het doel van de manier waarop Hij spreekt. Vooral wanneer God zegt: “Kan het zijn dat ik, als ik op aarde ben, niet dezelfde ben als die ik in de hemel ben? Kan het zijn dat ik, als ik in de hemel ben, niet op aarde kan komen? Kan het zijn dat als ik op aarde ben, ik niet waardig ben om ten hemel te worden gedragen?” Deze vragen dienen als een nog duidelijker pad volgens welke de mensen God zouden kunnen kennen. In Gods woorden is Gods urgente wil te zien; de mensen kunnen het niet bereiken, en God blijft maar nieuwe voorwaarden stellen, waarmee Hij de mensen eraan herinnert dat ze de hemelse God op aarde moeten kennen en de God die in de hemel is maar op aarde leeft.

Uit Gods woorden kan de toestand van de mens worden afgeleid: “Alle mensen doen moeite voor mijn woorden, doen zelf onderzoek naar mijn uiterlijke gelijkenis, maar ze falen allemaal, hun inspanningen dragen geen vrucht. In plaats daarvan worden ze door mijn woorden geveld en durven ze niet meer op te staan.” Wie kan het verdriet van God begrijpen? Wie kan het hart van God troosten? Wie stemt met Gods hart overeen bij wat Hij hem vraagt? Als mensen geen vruchten dragen, verloochenen ze zichzelf en onderwerpen ze zich waarlijk aan Gods orkestraties. Wanneer ze hun ware hart tonen, wordt eenieder geleidelijk naar zijn soort ingedeeld en wordt het duidelijk dat het wezen van de engelen de zuivere gehoorzaamheid aan God is. Daarom zegt God: “De mens komt in zijn originele vorm aan het licht.” Als het werk van God dit stadium bereikt zal het al allemaal voltooid zijn. God lijkt niets te zeggen over het feit dat Hij een voorbeeld is voor Zijn zoons en volkeren. In plaats daarvan concentreert Hij Zich erop dat alle mensen hun oorspronkelijk vorm kunnen laten zien. Begrijpen jullie de ware betekenis van deze woorden?

Hoofdstuk 27

Gods woorden hebben het hoogtepunt nu bereikt, dat wil zeggen, het tweede deel van het tijdperk des oordeels heeft de top bereikt. Maar het is nog niet de hoogste top. Gods toon is nu veranderd, hij is niet spottend of grappig, haalt niet uit of vervloekt niet. God heeft de toon van Zijn woorden afgezwakt. God begint nu “gevoelens uit te wisselen” met de mens. God gaat verder met het werk van het tijdperk des oordeels en opent bovendien de weg naar het volgende onderdeel van het werk, zodat alle onderdelen van Zijn werk met elkaar zijn verstrengeld. Aan de ene kant spreekt Hij van “de onverzettelijkheid en terugval van de mens” en aan de andere kant zegt Hij: “In het geluk en verdriet dat ik van de mens ben gescheiden en daarna weer ben herenigd met hem” – beide uitspraken roepen een reactie op in het hart van de mens, en brengen zelfs de meest verdoofde harten in beroering. Gods doel met deze woorden is vooral alle mensen op het laatst geruisloos voor God te laten neervallen, en pas achteraf “maak ik mijn handelingen zichtbaar, dan zorg ik ervoor dat iedereen mij kent door zijn eigen falen”. De kennis van de mensen uit deze periode over God is uitsluitend oppervlakkig, het is geen ware kennis. Hoewel ze hun uiterste best doen kunnen ze Gods wil niet vervullen. Gods woorden hebben nu het toppunt bereikt, maar de mensen blijven achter in de eerdere stadia en kunnen dus de uitspraken van het hier en nu niet binnengaan – waaruit blijkt dat God en de mens als dag en nacht van elkaar verschillen. Op basis hiervan zullen de mensen slechts aan Gods laagste norm kunnen voldoen wanneer Gods woorden ten einde komen. Zo werkt God in deze mensen die geheel verdorven zijn door de grote rode draak, en God moet zo werken om het maximale effect te bereiken. De mensen van de kerken hebben wat meer aandacht voor Gods woorden, maar het is Gods bedoeling dat zij Hem kennen door Zijn woorden – zit daar geen verschil? Maar zoals de zaken er nu voorstaan, neemt God de zwakheid van de mens niet langer in beschouwing. Hij spreekt door, ongeacht of de mensen Zijn woorden kunnen aanvaarden of niet. Conform Zijn bedoeling zullen Zijn woorden stoppen als Zijn werk op aarde is volbracht. Maar dit werk is niet als voorheen. Niemand weet wanneer de uitspraken van God ophouden; niemand weet wanneer Gods werk eindigt; niemand weet wanneer Gods vorm verandert. Dit is Gods wijsheid. Om beschuldigingen van Satan en tussenkomst van vijandelijke machten te vermijden werkt God zonder dat iemand het weet, en op dit moment komt er geen reactie van de mensen op aarde. Hoewel de tekenen van de gedaanteverandering van God ooit wel werden besproken, kan niemand ze waarnemen, want de mens is dit vergeten en besteedt er geen aandacht meer aan. En door de aanvallen van binnenuit en van buitenaf – de rampen van de buitenwereld en het branden en zuiveren van Gods woorden – willen de mensen niet hard meer werken voor God, omdat ze het te druk hebben met hun eigen zaken. Als alle mensen de kennis en de zoektochten van het verleden ontkennen, als alle mensen zichzelf duidelijk hebben gezien, falen ze en zal hun eigen zelf geen plek meer in hun eigen hart vinden. Dan pas gaan de mensen oprecht naar het woord van God verlangen, dan pas krijgt Gods woord echt een plek in hun hart, dan pas worden die woorden de bron van hun bestaan – en op dat moment is Gods wil voldaan. Maar de huidige mens is daar nog ver van verwijderd. Sommigen zijn nog geen centimeter opgeschoven, daarom noemt God dit ‘terugval’.

Alle woorden van God bevatten veel vragen. Waarom blijft God zulke vragen stellen? “Waarom kunnen de mensen geen spijt betuigen en wedergeboren worden? Waarom willen ze voor eeuwig in het moeras blijven leven, in plaats van in een plek zonder modder? […]” Vroeger werkte God door dingen rechtstreeks aan te wijzen of bloot te stellen. Maar nadat de mensen enorm veel pijn hadden geleden, is God minder rechtstreeks gaan praten. Aan de ene kant herkennen de mensen hun eigen tekortkomingen in deze vragen, aan de andere kant begrijpen ze de weg naar de praktijk. Omdat iedereen graag eet wat makkelijk verkrijgbaar is, spreekt God volgens hun eisen en biedt Hij ze onderwerpen om over na te denken, zodat ze die kunnen overdenken. Dit is één aspect van het belang van Gods vragen. Maar natuurlijk is het niet de betekenis van sommige andere van Zijn vragen, zoals: “Heb ik ze misschien verkeerd behandeld? Heb ik ze misschien de verkeerde richting opgestuurd? Leid ik ze misschien naar de hel?” Dit soort vragen wijzen op de opvatting die de mens in het diepst van zijn hart heeft. Hoewel hun mond er niet van spreekt, leeft er in het hart van de meeste mensen twijfel, en geloven zij dat Gods woorden hen afschilderen als mensen die nergens goed voor zijn. Zulke mensen kennen zichzelf natuurlijk niet, maar uiteindelijk zullen ze toegeven ze door Gods woorden zijn verslagen. Dat is onvermijdelijk. Aan de hand van deze vragen, zegt God ook nog: “Ik ben van plan de naties aan diggelen te slaan, om van de menselijke familie nog maar niet te spreken.” Als de mensen de naam van God aanvaarden, zullen alle naties als gevolg op hun grondvesten schudden. De mensen zullen hun mentaliteit langzamerhand veranderen, en de familierelatie tussen vader en zoon, moeder en dochter of man en vrouw zal niet langer bestaan. Wat meer is, de relaties tussen mensen van een familie zullen steeds verder van elkaar vervreemden; ze voegen zich bij de grote familie en de orde van het leven van bijna alle families zal verscheurd worden. Daarom zal het idee van familie in het hart van de mens steeds meer vervagen.

Waarom is er in Gods huidige woorden zo’n groot deel aan “gevoelens uit te wisselen” gewijd? Ook dit is natuurlijk om een bepaald effect te sorteren, waaraan men kan zien dat Gods hart vervuld is van bezorgdheid. God zegt: “als ik verdrietig ben, wie komt mij dan met zijn hart troosten?” Deze woorden zegt God omdat Zijn hart van verdriet overstroomt. Omdat de mensen niet alle zorg aan Gods wil kunnen wijden, en ze altijd losbandig zijn en zichzelf niet onder controle kunnen houden, doen ze wat ze willen. Omdat ze te eenvoudig zijn, en zichzelf altijd vergeven, en Gods wil niet in beschouwing nemen. Maar omdat de mensen tot op de dag van vandaag door Satan zijn verdorven en zich daar niet van kunnen bevrijden, zegt God: “Hoe kunnen ze aan de kaken van de gulzige wolf ontsnappen? Hoe kunnen ze zich van zijn dreigementen en verleidingen bevrijden?” De mens leeft in het vlees – in de muil van de hongerige wolf. Hierom, en omdat de mens geen zelfbewustzijn heeft, zichzelf altijd tegoed doet, en aan losbandigheid toegeeft, kan God er niets aan doen dat Hij bezorgd is. Hoe meer God de mensen op deze manier herinnert, hoe beter ze zich in hun hart voelen, en hoe meer ze bereid worden zich aan God te binden. Pas dan zullen de mens en God het samen kunnen vinden, zonder enige scheiding of afstand tussen hen. Op dit moment wacht de hele mensheid op de komst van God, en daarom is de mensheid niet vooruitgekomen. Toch zegt God: “Als de Zon der rechtvaardigheid verschijnt zal het Oosten verlicht worden, en dat zal op zijn beurt het hele universum verlichten en iedereen bereiken.” Met andere woorden, als God van vorm verandert zal het oosten eerst geïllumineerd worden, en het land van het oosten zal eerst verdrongen worden, waarna de overblijvende landen van het zuiden tot het noorden vernieuwd zullen worden. Dit is de orde en alles zal verlopen volgens Gods woorden. Als dit stadium voorbij is zullen de mensen het zien. God werkt volgens deze orde. Als ze deze dag zien, zullen de mensen verrukt zijn. Uit Gods dringende bedoeling kan worden afgeleid dat deze dag niet ver meer weg is.

In de woorden van vandaag roepen het tweede en derde deel tranen van verdriet op in al diegenen die God liefhebben. Hun harten worden onmiddellijk in schaduw gehuld, en vanaf dat moment zijn alle mensen met een enorm verdriet vervuld vanwege Gods hart – pas als God klaar is met Zijn werk op aarde kunnen zij zich weer op hun gemak voelen. Dit is de algemene trend. “Boosheid welt in mijn hart op, samen met een overweldiging gevoel van verdriet. Als mijn ogen de daden, handelingen en ieder woord van de mens als vuil aanschouwen, zwelt mijn woede aan en in mijn hart groeit het besef van de onrechtvaardigheid van de menselijke wereld, wat mij nog verdrietiger maakt. Ik verlang ernaar het vlees van de mens nu meteen ten einde te brengen. Ik weet niet waarom de mens niet in staat is zichzelf in het vlees te zuiveren, waarom de mens in het vlees niet van zichzelf kan houden. Kan de ‘functie’ van het vlees zo belangrijk zijn?” In Gods woorden van vandaag heeft God alle bezorgdheid in Zijn hart openbaar gemaakt zonder enige terughoudendheid. Als de engelen van de derde hemel muziek voor Hem maken, verlangt God nog steeds naar de mensen op aarde. Dit omdat Hij zegt: “Als de engelen muziek maken om mij te eren, wakkert dit alleen maar mijn medelijden voor de mens aan. Mijn hart vult zich meteen met verdriet en ik kan dit pijnlijke gevoel niet kwijtraken.” Hierom zegt God de woorden: “Ik zal het onrecht in de wereld van de mens rechttrekken. Ik doe mijn werk met mijn eigen handen over de hele wereld en verbied Satan mijn volk ooit nog kwaad te doen. Ik verbied de vijanden ooit nog te doen wat ze willen. Ik word Koning op aarde en verplaats mijn troon naar daar. Ik laat al mijn vijanden op de grond knielen en hun misdaden aan mij opbiechten.” Het verdriet van God wakkert Zijn haat voor duivels aan, en zo onthult Hij de massa’s hun einde al vooraf. Dit is het werk van God. God heeft altijd herenigd willen worden met alle mensen en Hij wil het oude tijdperk afsluiten. Alle mensen in het universum komen op gang – wat inhoudt dat alle mensen onder de kosmos de leidende rol van God binnengaan. Als gevolg beginnen ze te denken aan een opstand tegen hun keizers. Het duurt niet lang meer tot de volkeren van de wereld in chaos uitbarsten en de hoofden van alle landen zullen in alle richtingen vluchten om uiteindelijk het schavot op geduwd te worden door hun volk. Dit is het uiteindelijke einde van de koningen der duivels; uiteindelijk ontkomt niemand, iedereen moet hier doorheen. Degenen die ‘slim’ zijn, zijn nu stappen terug gaan nemen. Nu ze zien dat het er niet zo goed uitziet, maken ze van de gelegenheid gebruik om terug te krabbelen en aan de ontbering van de rampspoed te ontsnappen. Maar ik zeg duidelijk, het werk dat God in de laatste dagen verricht, is vooral de tuchtiging van de mens, dus hoe zouden die mensen dan ontsnappen? Vandaag wordt de eerste stap gezet. Op een dag zal de hele wereld in het tumult van de oorlog terechtkomen. De volkeren op aarde zullen nooit meer leiders hebben, de hele wereld hangt als los zand aan elkaar en wordt door niemand meer geregeerd, de mensen zullen alleen om hun eigen leven geven zonder acht te slaan op iemand anders, want alles wordt door Gods hand gestuurd. Daarom zegt God: “De hele mensheid breekt de verschillende naties op volgens mijn wil.” De ‘trompetten van de engelen’, waar God nu van spreekt, zijn een teken. Ze luiden de alarmklok voor de mens. En als de trompetten nog eenmaal schallen zal de laatste dag van de wereld zijn aangebroken. Op dat moment zal de volle tuchtiging van God in zijn geheel op de aarde neerdalen. Dit zal het harteloze oordeel zijn, en het officiële begin van het tijd der tuchtiging. Onder de Israëlieten zal de stem van God hen door verschillende omgevingen leiden en zo zullen de engelen ook aan hen verschijnen. De Israëlieten zullen in slechts een paar maanden compleet worden gemaakt, omdat zij de stap om het gif van de grote rode draak te verdrijven niet hoeven te ondergaan; ze kunnen gemakkelijk de juiste weg inslaan onder diverse soorten leiding. Uit de ontwikkelingen in Israël kan de toestand van de hele wereld worden begrepen, en dit laat zien hoe snel de stappen zijn die Gods werk neemt. “De tijd is aangebroken! Ik zet mijn werk in gang, ik zal als Koning over de mensen heersen!” Vroeger heerste God alleen in de hemel. Nu heerst Hij op aarde; God heeft Zijn gezag weer terug in eigen hand genomen, en zo is voorspeld dat de mens nooit meer het normale mensenleven zal leiden, want God brengt een nieuwe orde aan in de hemel en op aarde en geen mens zal Hem daarbij in de weg staan. Zo herinnert God de mens vaak dat “de tijd is aangebroken”. Als de Israëlieten allemaal naar hun land zijn weergekeerd – op de dag dat het land Israël geheel herwonnen is – zal Gods werk klaar zijn. Zonder dat iemand zich ervan bewust is, zullen de mensen in de wereld in opstand komen, en de landen in de hele wereld zullen vallen als de sterren aan de hemel; ze liggen in een oogwenk in puin. Als Hij klaar is met hen, bouwt God het koninkrijk dat Zijn hart liefheeft.

Hoofdstuk 28

De gesteldheid van de mensen is zodanig, dat hoe minder zij van Gods woorden begrijpen, hoe sceptischer ze worden over de huidige middelen waar God mee werkt. Dit heeft echter geen invloed op het werk van God; als Zijn woorden een bepaald punt bereiken, draaien de harten van de mensen wel bij. Alle mensen fixeren zich in hun leven op de woorden van God, en beginnen naar Zijn woorden te verlangen – en omdat God zich voortdurend toont, beginnen ze zichzelf te verfoeien. Toch heeft God ook vaak woorden geuit zoals de volgende: “Als hij al mijn woorden grondig heeft begrepen, komt zijn gestalte overeen met mijn wensen. Dan hebben zijn smeekbeden succes en zijn ze niet vergeefs of nutteloos. Ik zegen de smeekbeden van de mensheid die oprecht zijn, die geen voorwendsel zijn.” In feite zijn de mensen niet in staat Gods woorden volledig te begrijpen, ze kunnen enkel aan de oppervlakte raken. God gebruikt deze woorden alleen om hen een doel te geven om naar te streven, om hen het gevoel te geven dat God niet lichtvaardig handelt, maar Zijn werk serieus neemt. Pas dan hebben ze het vertrouwen om door te gaan. En omdat alle mensen alleen voor hun eigen belang pleiten en niet voor de wil van God, maar God niet met alle winden meewaait, zijn Zijn woorden altijd tot de natuur van de mens gericht geweest. Hoewel vandaag de dag de meeste mensen pleiten, zijn ze niet eerlijk. Het is slechts een voorwendsel. Alle mensen verkeren in een gesteldheid dat ze “mijn mond beschouwen als een hoorn des overvloeds. Alle mensen willen graag iets uit Mijn mond krijgen. Of het nu staatsgeheimen zijn, of de hemelse mysteries, of de dynamiek van de spirituele wereld, of de bestemming van de mensheid”. Het komt door hun nieuwsgierigheid dat alle mensen bereid zijn naar deze zaken op zoek te gaan en niets wensen te winnen van het leven dat Gods woorden bieden. Aldus zegt God: “Er ontbreekt te veel aan de mens: hij heeft niet alleen ‘voedingssupplementen’ nodig, maar meer nog heeft hij ‘mentale steun’ en ‘spirituele bevoorrading’ nodig.” Het zijn de opvattingen in de mens die tot de huidige negativiteit hebben geleid, en omdat hun fysieke ogen te ‘feodaal’ zijn, is er geen vitaliteit in wat ze zeggen en doen en doen ze alles plichtmatig en nonchalant. Zijn dit niet de omstandigheden van de mens? Zouden mensen niet voort moeten maken en dit rechtzetten, in plaats van zo maar door te gaan? Wat zou het de mens baten om de toekomst te kennen? Waarom vertonen mensen een reactie nadat ze Gods woorden hebben gelezen, maar sorteert de rest van Zijn woorden geen effect? Als God bijvoorbeeld zegt: “Ik heb een effectievere behandeling voor de ziekte van de mens die iedereen weer gezond kan maken, zodat de mens dankzij mijn behandeling weer normaal kan worden,” hoe kunnen deze woorden geen effect sorteren op de mens? Is alles wat door God is gedaan niet iets dat door de mens had moeten worden bereikt? God heeft werk te doen – waarom hebben de mensen geen weg te bewandelen? Gaan ze zo niet in tegen God? Eigenlijk is er heel veel werk dat door mensen zou moeten worden gedaan – bijvoorbeeld, wat weten ze eigenlijk van de ‘grote rode draak’ in de woorden “Haten jullie de grote rode draak echt?” Gods woorden “Waarom heb ik jullie dat zo vaak gevraagd?” laten zien dat de mensen nog steeds onwetend zijn aangaande de natuur van de grote rode draak, dat ze nog steeds niet dieper kunnen graven. Is dit dan niet het eigenlijke werk dat de mens zou moeten verrichten? Hoe kan er gezegd worden dat de mens geen werk heeft? Als dat het geval was, wat zou dan de betekenis zijn van Gods vleeswording? Is God nonchalant en oppervlakkig om net te doen alsof? Kan de grote rode draak zo verslagen worden?

God zegt: “Ik ben al begonnen en de eerste stap van mijn tuchtigingswerk zal ik zetten in het nest van de grote rode draak.” Deze woorden zijn gericht op het werk in goddelijkheid; de huidige mensen zijn vooraf al aan de tuchtiging blootgesteld en daarom zegt God dat dit de eerste stap van Zijn werk is. Hij laat de mens niet de tuchtiging van rampen ondergaan, maar die van woorden. Want als de toon van Gods woorden verandert, worden de mensen geheel onwetend. Daarna worden ze aan de tuchtiging blootgesteld. En als ze de tuchtiging eenmaal hebben ondergaan, is het zoals God zegt[a] “Vanaf dat moment zullen jullie je plicht formeel vervullen, mij formeel prijzen in alle landen, voor eeuwig en altijd!” Dit zijn stappen in het werk van God – die maken deel uit van Zijn plan. Daarnaast zullen deze mensen van God zelf aanschouwen op welke manier de grote rode draak getuchtigd wordt, en dus begint de rampspoed officieel buiten hen om, in de wereld om hen heen. Dit is een van de manieren waarop God de mensen redt: innerlijk worden ze getuchtigd, en uiterlijk gebeuren er rampen – dit betekent dat de woorden van God vervuld worden. De mensen ondergaan aldus liever de tuchtiging dan de rampspoed, en om deze reden blijven ze. Aan de ene kant is dit het punt waartoe het werk van God nu is gekomen; aan de andere kant is het zo dat de mensen nu allemaal Gods gezindheid mogen kennen. God zegt aldus: “De tijd dat mijn volk van mij geniet, is wanneer de grote rode draak wordt getuchtigd. Het is mijn plan het volk van de grote rode draak ertegen in opstand te laten komen. Dit is mijn manier om mijn volk te vervolmaken en het is een geweldige kans voor mijn gehele volk om te groeien in het leven.” Hoe komt het dat God deze woorden spreekt, maar dat ze de aandacht van de mensen niet krijgen?

Landen bevinden zich in grote chaos omdat de staf van God met zijn rol op aarde is begonnen. Het werk van God kan in de toestand van de aarde herkend worden. Als God zegt: “De wateren zullen razen, de bergen omvallen, de grote rivieren uiteenvallen,” is dit het eerste werk van de staf op aarde, met als gevolg dat “Alle huishoudens op aarde zullen worden verscheurd, en alle naties op aarde uiteen zullen worden gereten. De dagen van de hereniging tussen man en vrouw zullen voorbij zijn, moeder en zoon zullen elkaar nooit meer ontmoeten, vader en dochter zullen niet langer bijeenkomen. Alles wat op aarde bestond zal door mij worden vernietigd.” Dat zal de algemene toestand van gezinnen op aarde zijn. Het zou natuurlijk niet de toestand van alle gezinnen kunnen zijn, maar het is de toestand van de meeste. Aan de andere kant verwijst het naar de omstandigheden die de mensen uit deze stroming in de toekomst ervaren. Het voorspelt dat als zij de tuchtiging van woorden hebben ondergaan en de ongelovigen aan ramspoed zijn blootgesteld, er geen familierelaties meer zullen zijn tussen de mensen op aarde. Allen zullen dan het volk van Sinim zijn, en allen zullen getrouw zijn in Gods koninkrijk. Aldus zullen de dagen van hereniging tussen man en vrouw voorbij zijn, moeder en zoon zullen elkaar nooit meer ontmoeten, vader en dochter zullen niet langer bijeenkomen. En zo worden de gezinnen op aarde verscheurd, in stukken gescheurd, en dit is het eindwerk dat God in de mens verricht. En omdat God dit werk over het universum zal verspreiden, maakt Hij van de gelegenheid gebruik het woord ‘emotie’ uit te leggen aan de mensen. Zo laat Hij ze zien dat het Gods wil is om de gezinnen van alle mensen te verscheuren en dat Hij tuchtiging gebruikt om alle familiegeschillen tussen mensen op te lossen. Als Hij dat niet deed, zou er geen manier zijn om het laatste deel van het werk van God op aarde tot een eind te brengen. Het laatste deel van de woorden van God legt de grootste zwakte van de mensheid bloot – de hele mensheid leeft in de emotie – en God gaat er dus geen enkele uit de weg, Hij toont de verborgen geheimen in de harten van alle mensen. Waarom vinden mensen het zo moeilijk om zich van hun emotie los te maken? Gaat zoiets de normen van het geweten te boven? Kan het geweten de wil van God vervullen? Kan emotie de mens helpen bij tegenslag? In Gods ogen is de emotie Zijn vijand – is dit niet duidelijk gezegd in Gods woorden?

Voetnoot:

a. In de oorspronkelijke tekst bevat niet de zinsnede “het is zoals God zegt”.

Hoofdstuk 29

Van het werk dat mensen doen, wordt een deel uitgevoerd op directe aanwijzing van God, maar voor het andere deel geeft God geen duidelijke aanwijzingen, waaruit afdoende blijkt dat wat God doet vandaag nog volledig geopenbaard moet worden – dat wil zeggen: er blijft nog veel verborgen wat nog openbaar gemaakt moet worden. Maar sommige dingen moeten openbaar gemaakt worden en er zijn wat zaken waarover mensen in verwarring moeten blijven; dit is wat Gods werk vereist. Bijvoorbeeld Gods komst vanuit de hemel onder de mensen: hoe Hij is gekomen, welke seconde Hij is gekomen, of de hemelen en de aarde en alle dingen veranderingen hebben ondergaan of niet – hierover moeten mensen in verwarring blijven. Dit is ook gebaseerd op actuele omstandigheden, want het menselijke vlees is zelf niet in staat om het spirituele rijk rechtstreeks binnen te gaan. Dus ook al stelt God duidelijk hoe Hij uit de hemel op aarde is gekomen of wanneer Hij zegt: “Op de dag dat alle dingen werden opgewekt, kwam ik onder de mensheid en heb ik daar geweldige dagen en nachten mee doorgebracht,” zijn zulke woorden als iemand die tegen een muur praat – er is geen enkele reactie, omdat mensen niets van de stappen van Gods werk af weten. Zelfs wanneer ze er echt van op de hoogte zijn, geloven ze dat God vanuit de hemel naar de aarde omlaag is gevlogen als een elf en onder de mensen is wedergeboren. Dit is het resultaat van de gedachten van de mens. In de kern kan de mens namelijk het wezen van God niet begrijpen en kan hij de realiteit van het spirituele rijk niet begrijpen. In hun kern alleen zouden mensen niet als voorbeeld voor anderen kunnen fungeren, omdat mensen intrinsiek hetzelfde en niet verschillend zijn. Dus wordt de vraag aan mensen om een voorbeeld voor anderen te zijn of als voorbeeld te fungeren een zeepbel, het wordt stoom dat uit het water opkomt. Terwijl Gods woorden “doet hij enige kennis op over wat ik heb en ben” eigenlijk alleen maar betrekking hebben op de manifestatie van het werk dat God in het vlees doet; met andere woorden: ze hebben betrekking op Gods ware gezicht – goddelijkheid, hetgeen voornamelijk naar Zijn goddelijke gezindheid verwijst. Dat wil zeggen: mensen krijgen de vraag om dingen te begrijpen zoals waarom God op deze manier werkt, welke dingen door Gods woorden tot stand gebracht moeten worden, wat God wil bereiken op aarde, wat Hij onder de mensen tot stand wil brengen, de methodes waardoor God spreekt en wat Gods houding jegens de mens is. Men kan zeggen dat de mens zich op niets kan beroemen, oftewel er is niets in hem wat een voorbeeld voor anderen kan zijn om na te volgen.

Juist vanwege de normaalheid van God in het vlees, vanwege het verschil tussen God in de hemel en God in het vlees, die niet uit God in de hemel geboren lijkt te zijn, zegt God: “Er zijn vele jaren met mij voorbij gegaan onder de mensen, toch zijn zij altijd onkundig gebleven en hebben ze mij nooit gekend.” God zegt ook: “Wanneer mijn voetstappen het universum betreden en tot naar de uithoeken van de aarde gaan, zal de mens over zichzelf gaan nadenken en zullen alle mensen naar mij toe komen, zich voor mij buigen en mij aanbidden. Dit zal de dag zijn dat ik glorie vergaar, de dag van mijn terugkeer, en ook de dag van mijn vertrek.” Pas op die dag wordt Gods ware gezicht aan de mens getoond. Toch stelt God Zijn werk als gevolg daarvan niet uit en doet Hij gewoon het werk dat gedaan moet worden. Wanneer Hij oordeelt, veroordeelt Hij mensen overeenkomstig hun houding jegens God in het vlees. Dit is een van de hoofdthema’s in Gods uitspraken gedurende deze periode. God zegt bijvoorbeeld: “Ik ben officieel van start gegaan door het gehele universum met het laatste deel van mijn managementplan. Van nu af aan lopen allen die niet oppassen het risico in een genadeloze tuchtiging gestort te worden en dit kan elk moment gebeuren.” Dit is de inhoud van Gods plan en het is niet raar of vreemd, maar behoort allemaal tot deze stap van het werk. De mensen en zonen van God elders worden intussen geoordeeld door God naar alles wat ze in de kerken doen en dus zegt God: “Terwijl ik aan het werk ben, beginnen alle engelen met mij aan de beslissende strijd en zij zijn vastberaden mijn wensen in het laatste stadium te vervullen, zodat de mensen op aarde zich aan mij overgeven zoals de engelen, en geen verlangen koesteren mij tegen te werken, en niets doen dat zich tegen mij verzet. Dit is de dynamiek van mijn werk door het gehele universum.” Dit is het verschil in het werk dat God uitvoert over de hele aarde; Hij treft verschillende maatregelen afhankelijk van de beoogde doelgroep. De mensen van de kerken hebben heden allemaal een verlangend hart en ze zijn de woorden van God gaan eten en drinken – wat afdoende aantoont dat Gods werk zijn einde nadert. Vanuit de lucht omlaag kijken staat gelijk aan wederom treurige taferelen aanschouwen van verdorde takken en gevallen bladeren, van door de najaarswind weggeblazen löss, het voelt alsof er een apocalyps ophanden is onder de mensen, alsof alles spoedig in een woestenij gaat veranderen. Het komt misschien door de fijngevoeligheid van de Geest dat er altijd een ongelukkig gevoel in het hart is, met een vleugje kalme gemoedsrust, maar die ook gepaard gaat met enig verdriet. Dit kan de weergave van Gods woorden zijn dat “de mens wakker wordt, alles op aarde in orde is en de dagen van overleving op de aarde niet langer bestaan, want ik ben gekomen!” Mensen worden misschien wat negatief na het horen van deze woorden, of ze zijn enigszins teleurgesteld in Gods werk of ze richten zich teveel op de gevoelens in hun geest. Maar vóór de voltooiing van Zijn werk op aarde kon God nooit zo dwaas zijn om mensen een dergelijke illusie voor te schotelen. Als je werkelijk zulke gevoelens hebt, toont dat aan dat je te veel let op je eigen gevoelens, dat je iemand bent die doet wat hij maar wil en God niet liefheeft; het toont aan dat zulke mensen zich teveel op het bovennatuurlijke richten en helemaal geen acht slaan op God. Hoe mensen ook proberen weg te komen, door Gods hand zijn ze niet in staat om aan deze omstandigheid te ontkomen. Wie kan aan de hand van God ontkomen? Wanneer zijn je toestand en omstandigheden niet door God geregeld? Of je nu leed of zegeningen ervaart, hoe kun je aan de hand van God ontglippen? Dit is geen menselijke kwestie, maar geheel en al Gods behoefte – wie zou hierdoor niet gaan gehoorzamen?

“Ik zal tuchtiging gebruiken om mijn werk onder de heidenen te verspreiden, wat wil zeggen, ik zal geweld gebruiken tegen al diegenen die heidenen zijn. Uiteraard zal dit werk op hetzelfde moment worden uitgevoerd als mijn werk onder de uitverkorenen.” Met het uitspreken van deze woorden vangt God dit werk aan door het hele universum heen. Het is ook een stap van Gods werk, dat al voortgegaan is tot op dit punt; niemand kan gedane zaken terugdraaien. Rampspoed zal zich over een deel van de mensheid ontfermen, waardoor ze samen met de wereld vergaan. Wanneer het universum officieel wordt getuchtigd, verschijnt God officieel aan alle volken. En mensen worden vanwege Zijn verschijning getuchtigd. God heeft bovendien gezegd: “Wanneer ik officieel de boekrol open, is dat wanneer de mensen over het gehele universum worden getuchtigd, wanneer alle mensen in de gehele wereld aan beproevingen onderworpen worden.” Hieruit blijkt duidelijk dat de inhoud van de zeven zegels de inhoud van de tuchtiging is, wat wil zeggen dat er rampspoed in de zeven zegels is. Vandaag de dag moeten de zeven zegels dus nog worden geopend; de genoemde ‘beproevingen’ zijn de tuchtiging die de mens ondergaat en te midden van deze tuchtiging wordt er een groep mensen gewonnen dat het door God afgegeven ‘certificaat’ officieel aanvaardt, zodat zij het volk in Gods koninkrijk zullen zijn. Dit is de oorsprong van de zonen en het volk van God; vandaag de dag moet die nog besloten worden en het legt slechts het fundament voor toekomstige ervaringen. Als mensen het ware leven hebben, zullen ze standvastig kunnen zijn in beproevingen en als ze het leven niet hebben, dan toont dit afdoende aan dat Gods werk geen effect op hen heeft gehad, dat ze vissen in woelige wateren en zich niet richten op Gods woorden. Omdat dit het werk van de laatste dagen is, namelijk om dit tijdperk af te sluiten in plaats van het werk voort te zetten, zegt God aldus: “Met andere woorden, het is het leven dat de mens nooit heeft meegemaakt vanaf de tijd van de schepping tot op de dag van vandaag, en daarom zeg ik dat ik werk doe dat nooit eerder gedaan is.” Bovendien zegt Hij: “Omdat mijn dag voor de gehele mensheid dichterbij komt, omdat hij niet ver weg schijnt te zijn, maar vlak voor de ogen van de mens staat.” Vroeger vernietigde God persoonlijk diverse steden, toch werd geen van hen net zo met de grond gelijkgemaakt als in de eindtijd. Hoewel God in het verleden Sodom vernietigde, moet het Sodom van vandaag niet behandeld worden zoals vroeger – het moet niet direct vernietigd worden, maar eerst overwonnen, dan geoordeeld en uiteindelijk aan eeuwigdurende straf onderworpen worden. Dit zijn de stappen van het werk en het Sodom van vandaag zal aan het einde uitgeroeid worden in dezelfde volgorde als de eerdere vernietiging van de wereld – wat Gods plan is. De dag waarop God verschijnt, is de dag van de officiële veroordeling ervan en is niet ter redding ervan door middel van Zijn verschijning. Aldus zegt God: “Ik verschijn aan het heilig koninkrijk, en houd mij verborgen voor het land van vuiligheid.” Omdat het Sodom van vandaag vuil is, verschijnt God er niet waarlijk, maar gebruikt Hij dit middel om het te tuchtigen – hebben jullie dit niet duidelijk gezien? Men kan zeggen dat niemand op aarde Gods ware gezicht kan zien. God is nooit aan de mens verschenen en niemand weet op welk niveau van de hemel God is. Dit heeft ertoe geleid dat de mensen van vandaag in deze omstandigheid zijn geraakt. Als ze het gezicht van God zouden zien, zou dat zeker de tijd zijn waarin hun einde geopenbaard wordt, de tijd wanneer ieder wordt ingedeeld naar zijn soort. Vandaag worden de woorden in goddelijkheid rechtstreeks aan mensen getoond, wat voorzegt dat de laatste dagen van de mensheid zijn gekomen en niet veel langer zullen duren. Dit is een van de tekenen van de onderwerping van mensen aan beproevingen wanneer God aan alle mensen verschijnt. Dus ook al genieten mensen van Gods woorden, hebben ze toch altijd een onheilspellend gevoel, alsof er een grote rampspoed op hen afkomt. De mensen van vandaag zijn als mussen in bevroren landen, waarvoor het is alsof de dood de betaling van een schuld forceert zonder manieren om te overleven. Vanwege de schuld van de mens aan de dood voelen mensen allemaal dat hun laatste dagen zijn aangebroken. Dit is wat er gebeurt in het hart van mensen in het hele universum en hoewel het niet aan hun gezicht te zien is, kan wat er in hun hart is niet voor mijn ogen verborgen worden – dit is de realiteit van de mens. Misschien zijn veel woorden wat minder goed gekozen – maar deze woorden geven het probleem juist wel afdoende aan. Alle gesproken woorden uit Gods mond zullen vervuld worden, of ze nu uit het verleden of het heden komen; ze zullen de feiten voor mensen presenteren, een feest voor hun ogen, waarop ze verbluft en verward zullen raken. Zien jullie nog steeds niet duidelijk welk tijdperk het vandaag is?

Hoofdstuk 30

Sommige mensen hebben misschien weinig inzicht in Gods woorden, maar geen van hen vertrouwt zijn gevoelens; ze zijn diep bevreesd om in negativiteit te vervallen. Dus wisselen ze altijd af tussen vreugde en verdriet. Het is juist om te zeggen dat de levens van alle mensen gevuld zijn met verdriet; om nog een stap verder te gaan: er is loutering in het dagelijks leven van alle mensen, en toch kan ik zeggen dat niemand elke dag bevrijding in zijn geest vindt, en het is alsof drie grote bergen drukken op hun hoofden. Niet een van hun levens is altijd gelukkig en vreugdevol, en zelfs wanneer ze een beetje gelukkig zijn, proberen ze simpelweg om de schijn op te houden. In hun harten hebben mensen altijd een gevoel van iets dat niet af is. Dus zijn ze niet standvastig in hun harten; in het leven voelen dingen leeg en oneerlijk aan, en wanneer het aankomt op geloven in God, zijn ze druk en hebben ze weinig tijd, of ze hebben geen tijd om te eten en te drinken van Gods woorden, of weten ze niet hoe ze Gods woorden op een gepaste manier moeten eten en drinken. Niemand van hen is in vrede en helder en standvastig in zijn hart. Het is alsof ze altijd hebben geleefd onder een bewolkte hemel, alsof ze leven op een plaats zonder zuurstof, en dit heeft geleid tot de verwarring in hun levens. God spreekt altijd rechtstreeks tot de zwakheden van de mensen, Hij raakt hen altijd in hun achilleshiel – heb je niet duidelijk de toon gehoord waarmee Hij steeds gesproken heeft? God heeft mensen nooit de kans gegeven om te belijden, en Hij doet alle mensen op de ‘maan’ leven, zonder zuurstof. Van het begin tot vandaag hebben Gods woorden blijkbaar de natuur van de mens blootgelegd, en toch heeft niemand duidelijk de substantie van deze woorden gezien. Het lijkt erop dat door het blootleggen van het wezen van de mens, mensen zichzelf leren kennen en zo God leren kennen, en toch is dit in wezen niet de weg. De toon en grotere diepgang van Gods woorden toont een duidelijk verschil tussen God en de mens. In hun gevoelens, doet dit de mensen onbewust geloven dat God onbereikbaar is en ontoegankelijk; God brengt alles in de openbaarheid en het lijkt er op dat niemand in staat is om terug te keren naar hoe de relatie tussen God en mens vroeger was. Het is niet moeilijk om te zien dat het doel van al Gods uitingen is om woorden te gebruiken om alle mensen “omver te werpen”, en zo Zijn werk te bereiken. Dit zijn de stappen van Gods werk. En toch is dit niet wat mensen geloven in hun gedachten. Zij geloven dat Gods werk de climax nadert, dat het dichtbij zijn meest waarneembare resultaat komt: het overwinnen van de grote rode draak, dat wil zeggen de kerken doen bloeien, en niemand die nog opvattingen heeft over de vleesgeworden God, oftewel dat alle mensen God kennen. Laat ons lezen wat God zegt: “In de hoofden van de mensen is God God, en niet eenvoudig te benaderen, terwijl de mens mens is, en niet makkelijk losbandig zou moeten worden. […] Bijgevolg zijn ze altijd nederig en geduldig ten overstaan van mij; ze zijn niet in staat om verenigbaar met mij te zijn, want ze hebben te veel opvattingen.” Hieruit kan worden gezien dat, ongeacht wat God zegt of wat de mens doet, mensen totaal niet in staat zijn om God te kennen; vanwege de rol die wordt gespeeld door hun wezen zijn ze, wat er ook gebeurt, aan het eind van de dag niet in staat om God te kennen. Dus Gods werk zal eindigen wanneer de mensen zichzelf zien als de zonen van de hel. God heeft het niet nodig om zijn wraak op de mensen los te laten, of om hen onmiddellijk te veroordelen, of om hen uiteindelijk ter dood te veroordelen zodat Hij Zijn hele management kan afronden. Hij praat maar wat luchthartig op Zijn eigen tempo, alsof de afronding van Zijn werk toevallig is, iets dat wordt bereikt in Zijn vrije tijd zonder de minste moeite. Van buitenaf lijkt er wat dringendheid te zijn voor Gods werk – en toch heeft God niets gedaan, Hij doet niets dan spreken. Het werk onder de kerken is niet van dezelfde grote schaal als in eerdere tijden: God voegt geen mensen toe, of verdrijft hen, of legt hen bloot – dat soort werk is te triviaal. Het lijkt er op dat God helemaal niet van plan is dit soort werk te doen. Hij zegt slechts een beetje van wat Hij zou moeten doen, waarna Hij zich omdraait en verdwijnt zonder een spoor na te laten – wat natuurlijk het schouwspel is van de voltooiing van Zijn uitingen. En wanneer dit moment komt, zullen alle mensen wakker worden uit hun slaap. De mensheid verkeert al duizenden jaren in een lusteloze sluimer, zij is al die tijd in coma geweest. En vele jaren hebben mensen in hun dromen van links naar rechts lopen rennen, ze schreeuwen het zelfs uit in hun dromen, niet in staat om te spreken over het onrecht in hun harten. En zo “voelen ze wat melancholie in hun harten” – maar wanneer ze wakker worden, zullen ze de ware feiten ontdekken en uitroepen: “Dus dit is wat er aan de hand is!” En zo is het gezegd: “Vandaag de dag zijn de meeste mensen nog steeds diep in slaap. Enkel wanneer de hymne van het koninkrijk klinkt, doen ze hun slaperige ogen open en voelen ze wat melancholie in hun harten.”

Niemands geest is ooit bevrijd geweest, nooit is iemands geest ooit zorgeloos en gelukkig geweest. Wanneer Gods werk volledig voltooid is, zullen de geesten van de mensen bevrijd worden, want eenieder zal geklasseerd worden volgens zijn soort, en dus zullen allen standvastig zijn in hun harten. Het is alsof mensen op een soort verre reis zijn en hun harten standvastig worden wanneer ze naar huis terugkeren. Wanneer ze thuis aankomen, zullen mensen niet langer voelen dat de wereld leeg is en oneerlijk, maar ze zullen in vrede leven in hun huizen. Dat zullen de omstandigheden zijn onder de mensheid. Dus zegt God dat mensen “nooit in staat zijn geweest om zichzelf te bevrijden van de slavernij van Satan”. Niemand die nog in het vlees is, is in staat zichzelf te onttrekken aan deze gesteldheid. Laten we voor het moment aan de kant zetten wat God zegt over de verschillende actuele gesteldheden van de mens, en laten we enkel spreken over de mysteries die God nog moet openbaren aan de mens. “Ontelbare keren hebben mensen naar mij gekeken met ogen vol spot, alsof mijn lichaam bedekt was met doornen en walgelijk voor hen was, en dus verafschuwen mensen mij en geloven ze dat ik zonder waarde ben.” In tegendeel, in wezen wordt de ware aard van de mens geopenbaard in Gods woorden: hij is bedekt met stekels, er is niets behagend aan hem, en dus neemt Gods haat voor de mens toe, want de mens is niets anders dan een met prikkels bedekte egel waaraan niets prettigs is. Oppervlakkig gezien lijken deze woorden de opvattingen van de mens over God te beschrijven – maar in werkelijkheid schetst God een beeld van de mens gebaseerd op zijn ‘beeld’. Deze woorden zijn Gods afbakening van de mens en het is alsof God een fixeermiddel op het beeld heeft gespoten; zo blijft het beeld van de mens staan door het universum heen, het doet mensen zelfs versteld staan. Sinds Hij is beginnen te spreken, heeft God Zijn strijdkrachten opgesteld voor een grote strijd met de mens. Hij is als een professor wiskunde die de feiten uitstalt voor de mens, en wat wordt bewezen door de feiten die Hij opsomt, het bewijs en de tegenargumenten, laat de mensen totaal overtuigd achter. Dit is het doel van al Gods woorden, en het is hierom dat God terloops deze raadselachtige woorden in de richting van de mens werpt: “bijgevolg ben ik, samengevat, compleet waardeloos in het hart van de mens, ben ik een vervangbaar huishoudproduct”. Na het lezen van deze woorden kunnen mensen niet anders dan een gebed uitspreken in hun harten, waardoor ze hun schuld jegens God te weten komen en waardoor ze zichzelf veroordelen, en gaan geloven dat de mens hoort te sterven, en dat hij zonder de minste waarde is. God zegt: “daarom bevind ik mezelf in de huidige situatie”, die, wanneer die in verband wordt gebracht met de eigenlijke omstandigheden van vandaag, mensen er toe brengt zichzelf te veroordelen. Is dit geen feit? Als je ertoe gebracht werd jezelf te kennen, zouden er dan woorden als “Ik zou werkelijk moeten sterven!” uit jouw mond komen? Dit zijn de ware omstandigheden van de mens, en dit is het niet waard om al te veel over na te denken – het is gewoon een passend voorbeeld.

In zekere zin, wanneer God smeekt om de vergeving en tolerantie van de mens, zien mensen dat God met hen spot, en tegelijk zien ze ook hun eigen opstandigheid – ze wachten gewoon tot God zich uitermate gaat inspannen voor de mens. Trouwens, over de opvattingen van de mensen zegt God dat hij niet vakkundig is in de levensfilosofie of de taal van de mens. Dus, in één opzicht gaan mensen hierdoor deze woorden vergelijken met de praktische God, en in een ander opzicht zien ze Gods bedoeling met Zijn woorden – God spot met hen, want zij begrijpen dat God het ware gelaat van de mens openbaart, en het zijn niet echt de ware omstandigheden van God waarover Hij de mensen vertelt. De inherente betekenis van Gods woorden is overgoten met spot, hoon, gelach en haat ten opzichte van de mens. Het is alsof de mens in alles wat hij doet de wet perverteert en smeergeld aanneemt; mensen zijn hoeren en wanneer God Zijn mond opent om te spreken, sidderen zij van angst, diep bevreesd dat de waarheid over hen volledig zal worden blootgesteld, en dat ze achterblijven, te beschaamd om iemand onder ogen te komen. Maar feiten zijn feiten. God stopt niet met Zijn uitspraken omwille van het “berouw” van de mens; hoe meer onuitspreekbaar beschaamd en sprakeloos gegeneerd mensen worden, hoe meer God zijn brandende blik op hun gezichten richt. De woorden uit Zijn mond leggen alle lelijke daden van de mens op tafel; alleen dit is rechtvaardig en onpartijdig zijn, dit noemt men Qingtian,[a] dit is het oordeel van de hoogste rechtbank van de mensen. Dus, wanneer de mensen Gods woorden lezen, krijgen ze plots een hartaanval, hun bloeddruk stijgt, het is alsof ze lijden aan een hartkwaal, alsof een hersenbloeding op het punt staat hen terug te sturen naar het westerse paradijs om hun voorouders te ontmoeten – dit is de reactie wanneer ze Gods woorden lezen. De mens is invalide gemaakt door jaren van hard werken, hij is door en door ziek, alles aan hem is ziek: van zijn hart tot zijn bloedvaten, zijn dikke darm, dunne darm, maag, longen, nieren, enzovoort. Niets in zijn hele lichaam is gezond. Dus is het niet zo dat Gods werk een niveau bereikt dat voor de mens onhaalbaar is, maar zorgt dit ervoor dat mensen zichzelf kennen. Omdat het lichaam van de mens gekweld wordt door virussen, en omdat hij oud geworden is, komt de dag van zijn dood dichterbij en is er geen weg terug. Maar dit is slechts een deel van het verhaal; de innerlijke betekenis moet nog worden geopenbaard, want de oorzaak van de ziekte van de mens wordt gezocht. In werkelijkheid is het moment waarop Gods werk volledig wordt voltooid niet het moment waarop zijn werk op aarde voltooid zal zijn, want wanneer deze stap van zijn werk eenmaal afgerond is, is er geen weg meer om het werk van de toekomst in het vlees uit te voeren, en zal de Geest van God het moeten voltooien. Daarom zegt God: “Wanneer ik officieel de boekrol open, is dat wanneer de mensen over het gehele universum worden getuchtigd, de tijd wanneer mijn werk zijn hoogtepunt bereikt, wanneer mensen in de gehele wereld aan beproevingen onderworpen worden.” Het tijdstip waarop het werk in het vlees afgerond is, is niet wanneer Gods werk zijn climax bereikt – de climax van deze tijd verwijst uitsluitend naar het werk in deze fase, en is niet de climax van het hele managementplan. Dus, Gods vereisten voor de mens zijn niet hoog. Hij vraagt alleen dat mensen zichzelf kennen, om zo de volgende stap van het werk te dienen, waarin Gods wil volledig zal worden bereikt. Wanneer Gods werk verandert, verandert ook de “arbeidseenheid” van de mensen. Tegenwoordig is de fase van Gods werk op aarde, en dus moeten zij werken op basis van het volk. In de toekomst zal het nodig zijn om de natie te beheren, en zullen ze overgeplaatst worden naar het “Centraal Comité”. Als ze naar het buitenland reizen, zullen ze te doen hebben met procedures voor buitenlandse reizen overzee. Op zulke momenten zullen ze overzee zijn, ver van hun thuisland – maar dit zal nog steeds zijn omwille van de vereisten van Gods werk. Zoals mensen hebben gezegd: “Indien nodig zullen we ons leven geven voor God” – is dit niet de weg die in de toekomst bewandeld zal worden? Wie heeft ooit zo’n leven genoten? Iemand kan overal heen reizen, andere landen bezoeken, leiding geven op het platteland, zichzelf aanpassen aan het gewone volk, en ook praten over de belangrijke zaken van de natie met leden van hooggeplaatste organisaties; en wanneer nodig kunnen ze persoonlijk het leven in de hel proeven, waarna ze kunnen terugkeren en nog steeds in staat zullen zijn om te genieten van de hemelse zegeningen – zijn dit niet de zegeningen van de mens? Wie is er ooit met God te vergelijken geweest? Wie heeft ooit door alle naties gereisd? Eigenlijk zouden mensen in staat kunnen zijn om een beetje van enkele van Gods woorden te begrijpen zonder aanwijzingen of uitleggingen – het is gewoon dat ze geen vertrouwen hebben in zichzelf, waardoor Gods werk uitgestrekt is tot de dag van vandaag. Omdat het mensen aan te veel ontbreekt – zoals God zei: “ze hebben niks” – is het werk van vandaag ontzettend moeilijk voor hen; bovendien heeft de mond van God, vanwege hun zwakheid natuurlijk met beperkingen te maken – en zijn deze dingen niet precies wat Gods werk verhindert? Zien jullie dit nog steeds niet in? Er ligt een verborgen betekenis in alles wat God zegt. Wanneer God spreekt, grijpt Hij de kwestie ter zake en, evenals in een fabel, schuilt er een diepe betekenis achter alle woorden die Hij spreekt. Deze simpele woorden bevatten een diepe betekenis, en verklaren daarom belangrijke vragen – is dit niet waarin Gods woorden uitblinken? Weet je dit?

Voetnoot:

a. Qingtian: Deze term wordt gebruikt om te verwijzen naar een rechtvaardige rechter in de tijd van het keizerrijk in China.

Hoofdstuk 31

De gezindheid van God is terug te vinden in al Zijn uitspraken, maar de rode draad van zijn woorden ligt in het openbaren van de opstandigheid van de gehele mensheid en het blootleggen van dingen als ongehoorzaamheid, opstandigheid oneerlijkheid, onrechtvaardigheid en het onvermogen om God werkelijk lief te hebben. Het is zo dat Gods woorden het punt hebben bereikt waarop Hij zegt dat elke porie van het menselijk lichaam weerstand tegenover God bevat, dat zelfs hun haarvaten verzet tegen God bevatten. Als mensen dit niet proberen te onderzoeken, zullen ze altijd onbekwaam blijven om hun weerstand te kennen, en zullen ze deze nooit aan de kant kunnen schuiven. Dat wil zeggen, het virus van weerstand tegen God zal zich in hen verspreiden en uiteindelijk zal het zijn alsof hun witte bloedcellen de rode bloedcellen hebben verslonden, en hun hele lichaam achtergelaten wordt zonder rode bloedcellen; uiteindelijk zullen ze sterven aan leukemie. Dit is de ware toestand van de mens, en niemand kan het ontkennen. Geboren in het land waar de grote rode draak gekronkeld ligt, is er binnen elk mens ten minste één ding terug te vinden dat typerend en illustrerend is voor het gif van de grote rode draak. Dus, in deze fase van het werk is de rode draad door Gods woorden geweest: zichzelf kennen, zichzelf verloochenen, zichzelf verzaken en zichzelf verslaan. Het kan gezegd worden dat dit Gods voornaamste werk is tijdens de laatste dagen, en dat dit deel van het werk het meest omvattend en grondig van alles is – wat aantoont dat God van plan is om het tijdperk tot een einde te brengen. Niemand verwachtte dit, maar het is tegelijkertijd iets wat ze hebben aangevoeld in hun zintuigen. Hoewel God het niet expliciet zegt, zijn de zintuigen van de mensen erg scherp – ze hebben altijd het gevoel dat de tijd kort is. Ik kan zeggen dat hoe meer een persoon dit aanvoelt, hoe meer hij duidelijke kennis over het tijdperk heeft. Het is niet de wereld als normaal beschouwen en dus Gods woorden ontkennen; het is eerder aan de hand van de middelen waarmee God werkt, de inhoud van Gods werk kennen. Dit wordt bepaald door de toon van Gods woorden. Er ligt een geheim in de toon van Gods uitspraken, dat niemand ontdekt heeft en dat ook precies het moeilijkste is voor mensen om zich erin in te verplaatsen. De essentie van waarom mensen Gods woorden niet kunnen begrijpen, is omdat ze onwetend blijven over de toon waarop God spreekt – en als ze dit geheim beheersen, zullen ze in staat zijn om enige kennis te hebben over Gods woorden. Gods woorden hebben altijd één principe gevolgd: ervoor zorgen dat mensen weten dat Gods woorden alles zijn, en alle moeilijkheden van de mens oplossen door Gods woorden. Vanuit het perspectief van de Geest maakt God Zijn daden bekend, vanuit het perspectief van de mens legt hij de opvattingen van de mensen bloot; vanuit het perspectief van de Geest zegt Hij dat de mens zich niet bewust is van Zijn wil en vanuit het perspectief van de mens zegt Hij dat Hij geproefd heeft van de zoete, zure, bittere en pikante smaken van de menselijke ervaring, en dat Hij komt in de wind en gaat met de regen, dat Hij de vervolging van familie heeft ervaren, en de ups en downs van het leven. Deze woorden zijn gesproken vanuit verschillende perspectieven. Wanneer Hij spreekt tot het volk van God, is dat als een huisbewaarder die de slaven terechtwijst, of als een grappige scene; Zijn woorden laten mensen achter met een rood gezicht, zonder een plek om te schuilen voor hun schaamte, alsof ze zijn aangehouden door de feodale autoriteiten om een bekentenis af te leggen onder zware martelingen. Wanneer Hij spreekt tot het volk van God, is God zo grenzeloos als protesterende universiteitsstudenten die de schandalen van de centrale overheid blootleggen. Als al Gods woorden spottend zouden zijn, zouden ze voor de mensen moeilijker te aanvaarden zijn; daarom zijn de woorden gesproken door God eenduidig, ze bevatten geen codes voor de mens, maar wijzen direct op de eigenlijke staat van de mens – wat aantoont dat Gods liefde voor de mens niet slechts in woorden bestaat, maar echt is. Hoewel mensen echtheid waarderen, is er niets echt aan hun liefde voor God. Dit ontbreekt in de mens. Als de liefde van de mensen voor God niet echt is, dan zal alles volledig leeg zijn en een illusie, alsof alles hierdoor zou verdwijnen. Als hun liefde voor God de universums overstijgt, zullen ook hun status en identiteit en zelfs deze woorden echt zijn, en niet leeg – zie je dit? Heb je Gods vereisten voor de mens gezien? De mens zou niet enkel van de zegeningen van status moeten genieten, maar de werkelijkheid van status moeten uitleven. Dit is wat God vraagt van het volk van God en van alle mensen, en het is niet zomaar een grootse lege theorie.

Waarom spreekt God dit soort woorden: “alsof alles wat ik doe een poging is om hen te behagen, en daarom walgen ze altijd van mijn daden”? Ben je in staat om te spreken over de echte manifestaties van de verachting van God door mensen? In de opvattingen van de mensen zijn de mens en God “gepassioneerd verliefd”, en vandaag heeft het verlangen van de mensen naar de woorden van God het punt bereikt waarop ze God gretig in één slok willen inslikken – maar God zegt woorden als: “De mens veracht mij. Waarom wordt mijn liefde beantwoord met de haat van de mens?” Is dit niet de minerale afzetting in de mens? Is dit niet dat wat uitgegraven moet worden? Dit is het gebrek in het nastreven dat mensen doen, het is een ernstige kwestie die opgelost moet worden, en het is de leeuw die de mens belet kennis over God te verkrijgen en die verjaagd moet worden – is dit niet wat gedaan moet worden? Aangezien de mens net als een varken geen geheugen heeft, en hij altijd naar genot verlangt, geeft God de mens het medicijn voor zijn geheugenverlies – Hij spreekt meer, zegt meer, Hij grijpt mensen bij de oren en doet hen aandachtig luisteren, en Hij meet hen een hoorapparaat aan. Wat sommige van zijn woorden betreft, slechts één keer spreken kan het probleem niet oplossen; ze moeten opnieuw en opnieuw worden gezegd, want “mensen lijden altijd aan vergetelheid in hun levens, en de dagen van de levens van de hele mensheid zijn in wanorde”. Op deze manier kunnen mensen gered worden van de staat waarin “ze lezen wanneer ze tijd hebben, luisteren wanneer ze vrij zijn, en met rust gelaten worden wanneer ze geen tijd hebben; als de woorden vandaag worden gesproken, schenken ze er aandacht aan, maar ze zullen ze naar de achtergrond van hun gedachten verplaatsen als ze morgen niet worden gesproken”. Wat de natuur van mensen betreft, als God vandaag zou spreken over hun werkelijke staat en ze tot een grondige kennis ervan zouden komen, zouden ze vervuld worden met spijt – maar daarna zouden ze terugkeren naar hun oude manieren, Gods woorden naast zich neerleggen en het bovenstaande herhalen wanneer ze eraan herinnerd worden. Dus wanneer je werkt of spreekt, vergeet niet deze essentie van de mens; het zou een vergissing zijn om deze essentie aan de kant te schuiven bij het werken. Wanneer je het werk doet, is het van bijzonder belang om te spreken met het oog op de opvattingen van de mensen. In het bijzonder moet je je eigen inzichten bij de woorden van God voegen en deze communiceren. Dit is het pad van het voorzien aan mensen en hen toestaan om zichzelf te kennen. Door het voorzien aan mensen, gebaseerd op de inhoud van Gods woorden, zal het uiteindelijk mogelijk worden om hun werkelijke staat te vatten. In Gods woorden is het genoeg om de werkelijke staat van de mens te vatten en hen zo te voorzien – en derhalve zal ik niets meer zeggen over Gods woorden die naar voren brengen dat “God de uitnodiging om aan de feesttafel op aarde te zitten, heeft aanvaard.”

Hoofdstuk 32

Gods woorden laten mensen zich achter de oren krabben; het is alsof God wanneer Hij spreekt geen oog heeft voor de mens en zomaar wat in de lucht staat te praten, het is alsof het niet meer in Hem opkomt nog aandacht te besteden aan de daden van de mens en totaal geen acht slaat op de gestalte van de mens, alsof de woorden die Hij spreekt niet gericht zijn op de opvattingen van de mens, maar de mens uit de weg gaat, zoals het Gods oorspronkelijke bedoeling was. Er zijn talloze redenen waarom Gods woorden niet door de mens zijn te begrijpen en te doorgronden. Dit is geen verrassing. Het oorspronkelijke doel van Gods woorden is niet dat mensen ermee kennis of vaardigheden opdoen; ze zijn in plaats daarvan een van de middelen waarmee God vanaf het begin tot op dit moment heeft gewerkt. Natuurlijk komen mensen middels Gods woorden ook dingen te weten over mysteries, of dingen die te maken hebben met Petrus, Paulus en Job – maar dit is wat ze zouden moeten verwezenlijken, en wat ze kunnen verwezenlijken, en, zoals dat bij hun gestalte past, heeft dit zijn toppunt al bereikt. Waarom is het zo dat het effect waarvan God vraagt dat het wordt bereikt niet groot is, hoewel Hij toch zoveel woorden heeft gesproken? Dit heeft te maken met de tuchtiging waarover Hij spreekt, en natuurlijk is dit allemaal bereikt zonder dat de mensen het zich realiseren. Vandaag de dag hebben mensen meer te lijden onder de aanvallen van Gods woorden. Oppervlakkig gezien lijkt het of er niemand van hen is aangepakt, de mensen zijn meer en meer vrijgelaten in het doen van hun werk, en de dienstdoeners zijn verheven tot het niveau van het volk van God – en hiermee hebben de mensen het idee gekregen dat ze de vreugde zijn binnengegaan. In feite is de werkelijkheid zo dat ze, door loutering, alle opgenomen zijn in strengere tuchtiging. Net zoals God zegt: “De stappen van mijn werk zijn nauw met elkaar verbonden, elke stap is een stap hoger.” God heeft de dienstdoeners uit de put van de afgrond opgetrokken en hen in het meer van vuur en zwavel geworpen, waar de tuchtiging serieuzer is. Ze lijden dus nog meer en kunnen er nauwelijks aan ontsnappen. Is zo’n tuchtiging niet nog serieuzer? Waarom is het zo dat wanneer mensen een hoger domein binnengaan, ze verdriet voelen in plaats van vreugde? Waarom wordt gezegd dat ze, wanneer ze gered zijn uit de handen van Satan, ze over worden gegeven aan de grote rode draak? Herinner je je dat God zei: “Het laatste deel van het werk is voltooid in het huis van de grote rode draak”? Herinner je je dat God zei: “De uiteindelijke ontbering vormt een krachtig en duidelijk getuigenis van God tegenover de grote rode draak”? Als de mensen niet worden overgegeven aan de grote rode draak, hoe kunnen ze dan getuigen tegenover hem? Wie heeft ooit woorden als “Ik heb de duivel verslagen” uitgesproken nadat hij de hand aan zichzelf had geslagen? Zelfmoord plegen omdat je het vlees als de vijand bent gaan beschouwen – wat is daar werkelijk het nut van? Waarom sprak God de volgende woorden? “Ik kijk niet naar de littekens van de mensen, maar naar het deel van hen dat onbeschadigd is en hieruit put ik voldoening.” Als God zou hebben gewild dat degenen zonder littekens Zijn uitdrukking zouden zijn, waarom heeft Hij dan geduldig en ernstig zo vele woorden gesproken vanuit het perspectief van de mens om tegen de opvattingen van de mens in te gaan? Waarom zou Hij Zich daarvoor druk maken? Waarom zou hij de moeite doen om zoiets te doen? Hier blijkt dus uit dat Gods vleeswording wezenlijke betekenis heeft, dat Hij het vlees niet ‘afschrijft’ nadat Hij vlees is geworden en Zijn werk heeft voltooid. Waarom wordt er gezegd dat “goud niet zuiver kan zijn en de mens niet perfect”? Hoe kunnen deze woorden worden uitgelegd? Wanneer God over de essentie van de mens spreekt, wat betekenen Zijn woorden dan? Met het blote oog van de mens lijkt het vlees nergens toe in staat, of anderszins met teveel gebreken. In Gods ogen is dit volstrekt niet belangrijk, maar in de ogen van de mensen is dit een gigantisch probleem. Het lijkt erop alsof ze totaal niet in staat zijn dit op te lossen en het probleem persoonlijk moet worden aangepakt door een hemelse organisatie – is dat niet de opvatting die de mens hierover heeft? “In de ogen van mensen ben ik slechts een ‘kleine ster’, die is neergedaald uit de hemel, een kleine ster in de hemel en mijn huidige komst op aarde is mij opgedragen door God. Bijgevolg hebben de mensen meer verklaringen van de woorden ‘mij’ en ‘God’ bedacht.” Mensen stellen niets voor, waarom legt God dan hun opvattingen vanuit verschillende perspectieven bloot? Kan dit ook de wijsheid van God zijn? Zijn zulke woorden niet belachelijk? Zoals God zegt: “Hoewel ik mij een plaats in de harten van mensen heb verworven, eisen zij niet van mij dat ik daar woon. In plaats daarvan wachten zij af tot ‘de Heilige’ plotseling in hun hart verschijnt. Omdat mijn identiteit te ‘armzalig’ is, voldoe ik niet aan de verlangens van de mensen en daarom word ik door hen verstoten.” Omdat de menselijke inschatting van God ‘te hoog’ is, zijn veel dingen ‘onhaalbaar’ voor God, wat Hem ‘in een moeilijke situatie’ plaatst. De mensen begrijpen niet dat ze God vragen te voldoen aan hun eigen opvattingen. En is dit niet de werkelijke betekenis van “Een slim persoon kan het slachtoffer worden van zijn eigen vernuft”? Dit is echt een geval van “over het algemeen slim, maar dit keer een dwaas”! Jullie vragen in jullie verkondiging de mensen afstand te doen van de God van hun opvattingen. En is de God van jullie opvattingen verdwenen? Hoe kunnen Gods woorden: “de eisen die ik aan de mens stel zijn geenszins hoog” worden geïnterpreteerd? Ze zijn niet bedoeld om mensen negatief en losbandig te maken, maar om hen een duidelijk begrip te geven van Gods woorden – begrijpen jullie dat? Is de vleesgeworden God echt de “Ik die hoog en machtig ben” zoals mensen zich voorstellen?

Er zijn mensen die alle woorden die door God zijn gesproken hebben gelezen en er een algemeen overzicht van kunnen geven, maar zijn er ook mensen die in staat zijn te spreken over wat Gods ultieme doel is? Dit is iets dat de mensheid ontbreekt. Ongeacht vanuit welk perspectief God spreekt, Zijn uiteindelijke doel is dat de mensen God in het vlees leren kennen. Als er niets menselijks aan Hem was – als alles wat Hij had de attributen waren van de God in de hemel – dan zou het voor God niet nodig zijn zoveel te zeggen. Er kan worden gesteld dat wat mensen ontbreekt, dient als materiaal uit de eerste hand dat verband houdt met Gods woorden. Dat wil zeggen, wat in de mens is gemanifesteerd, vormt de achtergrond van wat God zegt over de opvattingen van mensen, en zo dienen de mensen de uitspraken van God. Natuurlijk is dit gebaseerd op wat God zegt over de opvattingen van mensen – alleen op deze manier kan worden gezegd dat dit een combinatie van theorie en realiteit vormt, alleen dan kan er effectiever voor worden gezorgd dat mensen serieus omgaan met het zichzelf leren kennen. Wat zou het nut zijn als God in het vlees zou overeenkomen met de menselijke opvattingen en God ook van Hem zou hebben getuigd? Het is precies hierom dat God vanaf de negatieve kant werkt en gebruikmaakt van de menselijke opvattingen om Zijn geweldige kracht te benadrukken. Is dit niet de wijsheid van God? Alles wat God voor eenieder doet, is goed – dus waarom zouden we Hem deze keer niet lofprijzen? Wanneer de dingen een bepaald punt bereiken, of de dag komt, zou je dan, net als Petrus, in staat zijn in het midden van je beproevingen toch diep vanuit jezelf gebeden op te zeggen? Alleen als je, net als Petrus, nog steeds God kunt prijzen als je in Satans handen bent, zal “bevrijd uit Satans banden, het vlees overwinnen en Satan overwinnen” zijn ware betekenis krijgen. Is dit geen werkelijker getuigenis voor God? Alleen dit is het effect bereikt door “goddelijkheid die te voorschijn komt om te handelen en de zevenvoudig geïntensiveerde Geest die in de mens werkt” en dus is het ook het effect dat wordt bereikt door “de Geest die uit het vlees komt”. Zijn zulke acties niet werkelijk? Je was het gewend aandacht te besteden aan de realiteit, maar beschik je op dit moment wel over ware kennis van de realiteit? “De eisen die ik aan de mens stel zijn geenszins hoog, maar de mensen zijn een andere mening toegedaan. Aldus blijkt hun ‘nederigheid’ uit al hun stappen. Zij lopen altijd voor mij uit en maken de weg voor mij vrij, in angst en beven dat ik zal verdwalen, diep bevreesd dat ik mij in de oeroude wouden diep in de bergen zal begeven. Bijgevolg hebben de mensen, in hun grote angst dat ik in de kerker zal belanden, mij altijd voort geleid.” In hoeverre kennen jullie deze eenvoudige woorden – zijn jullie werkelijk in staat de oorsprong van Gods woorden daarin te ontdekken? Hebben jullie aandacht besteed aan jullie opvattingen waar God zulke woorden over heeft gesproken? Is jullie aandacht elke dag op dit essentiële punt gericht? In de eerste regel van het volgende gedeelte, dat er direct op volgt, zegt God: “De mensen zijn echter onwetend van mijn wil en blijven mij om dingen bidden, alsof wat ik hun geschonken heb niet aan hun eisen kan voldoen, alsof hun vraag het aanbod overtreft.” Deze zin toont wat de opvattingen zijn die jullie in jullie dragen. God onthoudt en onderzoekt niet wat jullie in het verleden hebben gedaan, denk dus niet meer na over het verleden. De vraag of jullie in staat zijn “de geest van Petrus in het laatste tijdperk” voor jullie toekomstige pad te creëren is veel belangrijker – hebben jullie het geloof dit te bereiken? Wat God van de mens vraagt is niets meer dan de navolging van Petrus, dat mensen uiteindelijk hard hun best doen om de grote rode draak te schande te maken. Het is hierom dat God zegt: “Ik hoop alleen dat de mensen de vastberadenheid hebben om met mij samen te werken. Ik verlang niet van hen dat zij smakelijk voedsel voor mij bereiden, mij een geschikte plaats bieden om mijn hoofd neer te leggen […].” In de wereld werd mensen in de jaren 90 van de vorige eeuw gevraagd de “geest van Lei Feng” te hebben, maar in het huis van God vraagt God jullie de “unieke stijl van Petrus” te creëren. Begrijpen jullie Gods wil? Zijn jullie werkelijk in staat hier naar te streven?

“Ik stijg boven de universums uit en in het voorbijgaan sla ik de mensen van het gehele universum gade. Onder de mensenmenigten op aarde is er nooit één persoon geweest die geschikt was voor mijn werk of die mij waarlijk liefhad. Daarom zucht ik nu vol ontzetting en gaan mensen onverwijld uiteen en komen nooit meer samen, doodsbang dat ik hen ‘allen zal vangen in één net’.” Misschien vinden de meeste mensen deze woorden erg moeilijk te begrijpen. Ze vragen waarom God niet veel van de mens vraagt, maar Hij toch wanhopig zucht, omdat er niemand is die geschikt is voor Zijn werk. Is dit een tegenstrijdigheid? Letterlijk opgevat is die er inderdaad – maar in werkelijkheid is er geen tegenstrijdigheid. Misschien herinner je het je nog dat God zei: “Al mijn woorden zullen het effect hebben dat ik wens.” Wanneer God in het vlees werkt, fixeren de mensen zich op elk van Zijn acties om te zien wat Hij precies gaat doen. Wanneer God Zijn nieuwe werk jegens Satan in de spirituele wereld uitvoert, worden er, in andere woorden, allerhande opvattingen onder de mensen op aarde geproduceerd vanwege de vleesgeworden God. Wanneer God wanhopig zucht, oftewel wanneer Hij spreekt over alle opvattingen van de mens, doen mensen hun uiterste best deze aan te pakken, en zijn er zelfs mensen die geloven dat ze zonder hoop zijn, want God zegt immers dat al degenen die opvattingen over Hem hebben zijn vijanden zijn – dus hoe is het mogelijk dat mensen om deze reden niet “verstrooid” zouden worden? Vooral vandaag de dag, nu de tuchtiging is gekomen, zijn de mensen banger dan ooit dat God hen zal wegvagen. Ze geloven dat nadat ze zijn getuchtigd, God hen “allen zal vangen in één net”. Zo zijn de feiten echter niet: Zoals God zegt: “Ik wens geen mensen ‘vast te houden’ gedurende mijn tuchtiging, hen nooit te laten ontsnappen. Omdat mijn management niet over de daden van de mens beschikt, is het niet mogelijk om mijn werk succesvol te voltooien, wat verhindert dat ik effectief kan optreden.” Het is niet Gods wil Zijn werk te beëindigen zodra alle mensen zijn gedood – wat zou daar ook de zin van zijn? Door in mensen te werken en hen te tuchtigen, maakt God Zijn daden middels hen duidelijk. Omdat de mensen nooit hebben begrepen dat er al tuchtiging is in de toon van Gods woorden, zijn ze nooit binnengedrongen in hun bewustzijn. De mensen zijn niet in staat hun voornemen uit te drukken en daarom kan God niets tegenover Satan zeggen, iets wat de voortgang van Gods woord tegenhoudt. God spreekt aldus: “Ik nodigde een keer een mens uit als gast in mijn huis, maar hij rende van hot naar her als ik hem riep – alsof ik hem niet als gast had uitgenodigd, maar hem naar de executieplaats had gebracht. Zo bleef mijn huis leeg, want de mens meed mij altijd en was altijd op zijn hoede voor mij. Hierdoor kon ik mijn werk niet uitvoeren.” Het is vanwege de fouten van de mens in zijn werk dat God duidelijk met Zijn eisen aan de mens komt. En het is vanwege het feit dat de mensen er niet in slagen deze stap van het werk te zetten dat God meer uitspraken toevoegt – wat precies het “andere deel van het werk aan de mens is” waar God over spreekt. Maar ik ga niet in op het “hen allen in één net vangen” waarover God spreekt, omdat dit weinig invloed heeft op het werk van dit moment. In ‘Gods woorden aan het hele universum’ behandelen natuurlijk veel van Zijn woorden de mens – maar mensen dienen Gods wil te begrijpen; ongeacht wat Hij zegt, Zijn bedoelingen zijn altijd goed. Er kan worden gesteld dat, omdat God op zoveel verschillende manieren spreekt, mensen niet voor de volle honderd procent zeker zijn van Gods woorden en geloven dat de meeste woorden van God worden gesproken omdat deze noodzakelijk zijn voor Zijn werk en weinig bevatten dat werkelijk is, een overtuiging die hen verward en hen onder hun gedachten gebukt laat gaan – want volgens hun opvattingen is God zo wijs, zo totaal buiten hun bereik, dat het is alsof ze niets weten en ze geen idee hebben hoe ze Gods woorden kunnen eten. Mensen maken Gods woorden abstract en complex – zoals God zegt: “mensen willen altijd mijn uitspraken op smaak brengen”. Omdat hun ideeën te gecompliceerd zijn en ‘nauwelijks bereikbaar’ voor God, wordt een deel van Gods woorden door de mens beperkt, wat Hem geen andere keus biedt dan op een ongecompliceerde en duidelijke manier te spreken. Omdat de eisen van de mens ‘te hoog’ zijn en omdat hun fantasie te rijk is – alsof ze in staat zijn over te gaan in de geestelijke wereld om de daden van Satan te aanschouwen – dit heeft Gods woorden verminderd, want hoe meer God zegt, hoe melancholieker de gezichten van de mensen worden. Waarom kunnen ze niet eenvoudig gehoorzamen in plaats van aan hun einde te denken? Wat is hiervan het voordeel?

Hoofdstuk 33

Werkelijk, op grond van wat God heeft gedaan in mensen en wat Hij hen heeft gegeven en wat mensen bezitten, kunnen we stellen dat Zijn eisen tegenover mensen niet overdreven zijn, dat Hij niet veel van hen vraagt. Waarom zouden ze dan niet kunnen proberen om God tevreden te stellen? God geeft zich voor honderd procent aan de mens en heeft slechts een fractie van één procent van de mensen nodig – is dat te veel gevraagd? Maakt God problemen om niets? Meestal kennen de mensen zichzelf niet. Ze onderzoeken zichzelf niet voor God en daarom raken ze vaak verstrikt – hoe kan dat worden gezien als samenwerken met God? Mocht er ooit een tijd zijn waarin God de mensen geen zware last zou opleggen, dan zouden de mensen afbrokkelen als verdroogde modder en uit zichzelf niets ondernemen. Dat is hoe mensen zijn: ze zijn passief of negatief en niet in staat om actief samen te werken met God. Ze zijn altijd op zoek naar een negatieve reden om aan zichzelf toe te geven. Ben je echt iemand die niet alles voor zichzelf doet, maar probeert om God te behagen? Ben je echt iemand die niet op emoties steunt, die niet zijn eigen persoonlijke voorkeuren heeft, en die voldoet aan de vereisten van Gods werk? “Waarom proberen mensen altijd met mij te onderhandelen? Ben ik soms de manager van een handelsfirma? Waarom is het dat ik oprecht doe wat mensen van mij vragen, terwijl er van wat ik van de mens vraag niets terechtkomt?” Waarom vraagt God dit meerdere keren achter elkaar? Waarom roept Hij dit vol ontzetting uit? God heeft van de mensen niets gekregen, alles wat Hij ziet is het werk dat ze zelf uitkiezen. Waarom zegt God: “terwijl er van wat ik van de mens vraag niets terechtkomt”? Stel jezelf de vraag: wie kan van begin tot eind zijn taak vervullen zonder te kiezen? Wie handelt er niet op grond van de gevoelens van zijn hart? Mensen geven hun persoonlijkheid de vrije hand, zijn nooit volhardend in wat ze doen, alsof ze drie dagen gaan vissen en dan hun netten achterlaten en de twee dagen daarna rondlummelen. Soms zijn ze warm, dan weer koud: als ze warm zijn, zijn ze in staat om alles op aarde te verbranden, en als ze koud zijn, kunnen ze alle wateren op aarde bevriezen. Dat is niet de functie van de mens, maar het is wel de meest passende vergelijking voor de toestand van de mens. Is dit geen feit? Misschien heb ik ‘opvattingen’ over mensen, misschien bekritiseer ik ze scherp – maar hoe dan ook: “Met de waarheid wandel je over de hele wereld, zonder de waarheid kom je nergens.” Hoewel dit een menselijk gezegde is, denk ik dat het in dit geval een geschikte vergelijking is. Ik giet niet met opzet koud water over de mensen heen door hun daden te ontkennen. Laat me jullie raadplegen over enkele vragen: Wie ziet Gods werk als zijn plicht? Wie kan zeggen: “Zolang ik in staat ben om God behagen, zal ik alles geven”? Wie kan zeggen: “Ik zal alles doen wat God nodig heeft, ongeacht de anderen. Ik zal mijn plicht vervullen, ongeacht de lengte en duur van Gods werk. Het is Gods zaak om zijn werk te volbrengen, het is niet iets waar ik over nadenk”? Wie is in staat tot dergelijke kennis? Het maakt niet uit wat jullie denken – misschien heb je zelf hogere inzichten. In dat geval berust ik en geef ik toe dat ik verslagen ben. Maar ik moet je wel vertellen dat God vraagt om een trouw hart dat oprecht en bewogen is, en niet het ondankbare hart van een wolf. Wat weet je van dit ‘onderhandelen’? Van begin tot eind heb je ‘de wereld rondgereisd’. Het ene moment zijn jullie in ‘Kunming’ met zijn eeuwige lente, en binnen een oogwenk arriveren jullie op de extreem koude, besneeuwde ‘Zuidpool’. Wie is er nooit ontrouw geweest aan zichzelf? Waar God om vraagt is een geest die ‘geen rust kent tot de dood’. Wat Hij wil is een geest waarin mensen ‘niet teruggaan voordat zij de zuidelijke muur hebben bereikt’. Natuurlijk is het niet Gods bedoeling dat mensen het verkeerde pad op gaan, maar dat ze een dergelijke geest aanvaarden. Precies zoals God zegt: “Als ik de ‘gaven’ die ze hebben gegeven, vergelijk met mijn dingen beseffen de mensen onmiddellijk hoe kostbaar ik ben en dan pas zien ze mijn onmetelijkheid.” Hoe moeten die woorden worden uitgelegd? Misschien geeft het lezen van bovenstaande woorden je enig inzicht, want God ontleedt heel het menselijk hart, waardoor we zijn woorden leren kennen. Maar vanwege de diepe innerlijke betekenis van Gods woorden blijven mensen in verwarring over het oude vlees, want ze hebben niet gestudeerd aan een medische universiteit, en ze zijn ook geen archeologen, en daarom vinden ze deze nieuwe term onbegrijpelijk – en pas daarna ze geven een beetje toe. En mensen staan machteloos tegenover het oude vlees. Hoewel het geen wild dier is en ook niet in staat om de mensheid te vernietigen zoals een atoombom, weten ze niet wat ze ermee moeten doen. Het is alsof ze machteloos zijn. Maar voor mij zijn er methoden om met het oude vlees om te gaan. De mens heeft nooit de moeite genomen om tegenmaatregelen te bedenken en dat heeft ertoe geleid dat de verschillende eigenaardigheden van de mens voortdurend voor mijn ogen opduiken – precies zoals God zei: “Wanneer ik mijn volheid aan hen laat zien, kijken ze mij met grote ogen aan. Ze staan stil voor me als een zoutpilaar. En als ik hun eigenaardigheden zie, kan ik mijn lachen nauwelijks inhouden. Omdat ze mij om allerlei dingen vragen, geef ik ze die uit mijn hand. Ze klemmen het tegen de borst en koesteren het als een pasgeboren kind, een gebaar waar ze zich maar even mee inlaten.” Zijn dit niet de daden van het oude vlees? Omdat de mensen vandaag inzicht hebben, waarom geven ze niet op maar houden ze eraan vast? In feite is een deel van Gods eisen niet ondoenlijk voor de mens, maar de mensen slaan er geen acht op, en “daarom tuchtig ik de mens niet lichtvaardig. Het is om die reden dat mensen hun vlees altijd de vrije hand hebben gegeven. Ze houden zich niet aan mijn wil, maar hebben mij altijd voor mijn rechterstoel met gevlei proberen over te halen”. Is dat niet de gestalte van de mens? Het is niet zo dat God doelbewust muggenzift. Dit is de realiteit – moet God dit uitleggen? Precies zoals hij zegt: “Het is omdat het ‘geloof’ van mensen zo groot is dat ze ‘bewonderenswaardig’ zijn.” Daarom gehoorzaam ik aan Gods verordeningen, en daarom zeg ik er niet veel over. Vanwege het geloof van mensen grijp ik dit aan. Ik maak gebruik van hun geloof om de mensen hun functie te laten vervullen zonder dat ik ze eraan herinner. Is het verkeerd om dat te doen? Is dit niet precies wat God nodig heeft? Misschien dat sommige mensen het beu worden na het horen van dit soort woorden – daarom zal ik over iets anders beginnen en hen niet te hard aanpakken. Als alle uitverkoren mensen van God in het gehele universum getuchtigd worden, en wanneer de menselijke toestand wordt rechtgezet, zullen mensen zich heimelijk verheugen in hun harten, alsof ze ontsnapt zijn aan verdrukking. Op dat moment zullen mensen niet langer voor zichzelf kiezen, want dit is precies het effect dat bereikt is tijdens Gods laatste werk. In de stappen die hij tot vandaag toe heeft genomen zijn al Gods zonen en alle mensen getuchtigd, ook de Israëlieten kunnen niet aan deze fase ontsnappen. Want de mens is van binnenin besmet met onzuiverheden, en dus leidt God alle mensen naar de grote smeltoven om hen te raffineren, wat een noodzakelijk pad is. Als dit eenmaal voorbij is, zullen de mensen worden opgewekt uit de dood, wat precies is wat God voorspelde in “de uitspraken van de zeven geesten”. Ik zal hier niet meer over spreken, om mensen niet in het harnas te jagen. Omdat Gods werk wonderlijk is, moeten de profetieën uit Gods mond uiteindelijk in vervulling gaan. Als God vraagt dat mensen opnieuw over hun opvattingen spreken, zijn ze stomverbaasd, en dus zou niemand ongerust of angstig moeten worden. Precies zoals ik zei: “Van al mijn werk, is er ooit een stap uitgevoerd door de handen van de mens?” Begrijp je de essentie van die woorden?

Hoofdstuk 35

Alle mensen zijn tegenwoordig, in uiteenlopende mate, een toestand van tuchtiging ingegaan. Zoals God zei: “Ik ga zij aan zij voort met mensen.” Dit is absoluut waar, maar mensen kunnen dit punt nog steeds niet grondig begrijpen. Als gevolg daarvan is een deel van het werk dat ze gedaan hebben onnodig geweest. God zei: “Ik steun en voorzie hen overeenkomstig hun gestalte. Omdat mensen de centrale figuren zijn van mijn hele managementplan, geef ik meer leiding aan degenen die de rol van ‘mens’ hebben gekregen, zodat zij die rol naar beste kunnen en met volle overtuiging kunnen spelen,” alsmede “Ik weiger echter om hun geweten rechtstreeks te bekritiseren, maar ik blijf ze geduldig en systematisch leiden. Mensen zijn uiteindelijk zwak en niet in staat om enig werk te doen.” Gods gedachten zijn als volgt: zelfs als Hij al deze mensen uiteindelijk uitroeit, zal Zijn werk op aarde nog steeds voortgaan overeenkomstig Zijn oorspronkelijke plan. God doet geen nutteloos werk; alles wat Hij doet, is goed. Zoals Petrus zei: “Zelfs al speelde God met mensen alsof ze speelgoed waren, hoe zouden mensen dan kunnen klagen? Welk recht zouden ze daartoe hebben?” Is dit niet wat God tegenwoordig met de mensheid aan het bereiken is? Kunnen mensen echt deze opvatting hebben? Waarom kon de Petrus van enkele duizenden jaren geleden zoiets zeggen, terwijl de “Petrussen” in het gemoderniseerde hightechtijdperk van nu dat niet kunnen? Ik kan niet met zekerheid zeggen of de geschiedenis vooruitgang of achteruitgang laat zien. Of de wetenschap een stap voorwaarts of achterwaarts heeft gedaan, is tot dusver nog steeds een vraag die niemand kan beantwoorden. Alles wat God heeft gedaan voor de mensen is ze positief maken en ze zich laten ontwikkelen in het leven. Kunnen mensen dit niet begrijpen? Alles wat jou negatief maakt, is een zwak punt van je; het is een cruciaal punt van kwetsbaarheid en doelwit van Satans aanvallen. Begrijp je dit? Waarom sprak God op deze manier? “Ik smeek de mensheid in alle ernst en oprechtheid. Zijn ze werkelijk niet in staat om te doen wat ik vraag?” Wat betekenen deze woorden? Waarom stelde God deze vraag? Het laat zien dat er te veel negatieve aspecten kleven aan de mensheid en slechts één negatieve factor is genoeg om mensen te laten struikelen. Je zou best eens kunnen kijken wat volharding in je negatieve manieren je zal brengen. Alles wat God doet, is gericht op het vervolmaken van de mensheid. Vereist dit enige verdere toelichting? Ik denk het niet! Je zou kunnen beweren dat mensen door Satan zijn bezeten, maar je kunt veel beter zeggen dat mensen door negativiteit zijn bezeten. Dit is een manier waarop mensen zich uiten; het hoort bij hun vlees. Ze zijn dan ook allemaal onbewust tot negativiteit vervallen en daarmee tot tuchtiging. Dit is een valstrik die God voor de mensheid heeft bereid en in deze tijd lijden de mensen het meest. Omdat mensen in negativiteit blijven hangen, is het moeilijk voor ze om van tuchtiging los te komen. Is dit niet precies hoe de zaken er in deze tijd voor staan? Maar hoe kunnen mensen Gods woorden negeren: “Satan grijpt tegenwoordig extreem om zich heen. Waarom neem ik deze gelegenheid niet te baat om de focus van mijn werk te etaleren en mijn macht te openbaren?” Zodra ik iets zeg om ze eraan te herinneren, vervallen mensen van de kerken meteen tot tuchtiging. Dit is omdat mensen na twee maanden van Gods werk nog steeds geen innerlijke transformatie van betekenis ondergaan. Zij analyseren simpelweg Gods woorden met hun eigen verstand. In werkelijkheid is hun gesteldheid echter helemaal niet veranderd; ze zijn nog steeds negatief. Daar dit het geval is, krijgen mensen het meteen benauwd wanneer God zegt dat de tijden van tuchtiging nabij zijn, met de gedachte: “Ik weet niet of ik ben voorbestemd door God, evenmin weet ik of ik standvastig kan blijven onder deze tuchtiging. Het is zelfs nog moeilijker om te weten welke methoden God zal gebruiken om mensen te tuchtigen.” Mensen zijn allemaal doodsbenauwd voor tuchtiging, toch zijn ze niet in staat om te veranderen. Ze lijden gewoon in stilte, maar zijn ook bang dat ze niet standvastig kunnen zijn. In dergelijke omstandigheden zijn mensen, wanneer er geen tuchtiging op hen wordt uitgeoefend en er geen kwelling is door woorden, allemaal onbewust tot tuchtiging vervallen. Ze zijn dan ook allemaal nerveus en onrustig. Dit heet “oogsten wat ze gezaaid hebben”, omdat mensen Gods werk helemaal niet begrijpen. God is in feite niet eens geneigd om nog meer woorden aan deze mensen vuil te maken; het lijkt erop dat God inmiddels op een andere manier met hen omgaat die geen echte tuchtiging inhoudt. Het is net als wanneer iemand een kuiken vangt en oppakt om te zien of het een hennetje of een haantje is; dit lijkt niet erg ingrijpend, maar het kuikentje is zo bang dat het zich wil loswurmen, alsof het doodsbang is dat de persoon hem gaat slachten en opeten, want het kuiken heeft geen zelfkennis. Hoe kan iemand een kuikentje slachten en opeten dat nog geen ons weegt? Zou dat niet onzinnig zijn? Het is precies zoals God zei: “Waarom mijden mensen mij dan constant? Komt dat omdat ik ze zal behandelen als kuikentjes, om gedood te worden zodra ze gevangen worden?” Het leed van de mens is dan ook allemaal ‘onzelfzuchtige’ toewijding en kan als waardeloze prijs om te betalen worden beschouwd. Ze zijn bang omdat ze geen zelfkennis hebben; als gevolg daarvan kunnen ze hun leven niet in gevaar brengen. Dit is een zwakheid van de mensheid. Zijn de volgende door God gesproken woorden achterhaald: “Laat mensen uiteindelijk zichzelf kennen. Dit is mijn ultieme doel”? Wie kent zichzelf werkelijk? Als iemand zichzelf niet kent, wat geeft hem dan het recht om getuchtigd te worden? Neem lammeren bijvoorbeeld. Hoe kunnen ze geslacht worden als ze nog niet zijn uitgegroeid tot schapen? Hoe kunnen mensen genieten van een boom die nog geen vruchten heeft voortgebracht? Iedereen legt te veel nadruk op ‘vaccinatie’. Mensen gaan dus allemaal vasten en krijgen dan honger. Dit is een voorbeeld van oogsten wat ze gezaaid hebben, waarbij ze zichzelf kwaad doen en het niet de bruutheid of de onmenselijkheid van God is. Als mensen zichzelf op een dag ineens kennen en uit angst voor het aangezicht van God beven, dan zal God ze beginnen te tuchtigen. Alleen op deze manier zullen mensen ontberingen gehoorzaam en bereidwillig omarmen. Maar hoe gaat het nu dan? Mensen worden allemaal getuchtigd tegen hun wil, als kinderen die worden gedwongen om een maaltijd te bereiden. Als dit het geval is, hoe is het dan mogelijk dat zij zich niet slecht op hun gemak voelen? Iedereen denkt: “Ach! Zolang ik getuchtigd word, kan ik mijn hoofd net zo goed laten hangen en mijn schuld bekennen! Wat kan ik doen? Ook al ben ik aan het huilen, ik moet God toch behagen, dus wat kan ik doen? Of het nou goed of slecht is, dit is het pad dat ik nu bewandel. Ach! Ik ben nu eenmaal een pechvogel!” Is dit niet hoe mensen denken?

Zoals God zei: “De mensheid gedraagt zich keurig; niemand durft zich tegen mij te keren. Allen vallen onder mijn leiding en verrichten de taak ik aan hen heb toegewezen.” Uiteraard zit geen enkel mens op tuchtiging te wachten, die overigens van God komt, omdat mensen allemaal liever een rustig leven leiden dan een leven vol beroering en chaos. God zei: “Wie is er niet bang voor de dood? Zijn mensen echt bereid zichzelf op te offeren?” Dit is absoluut waar; iedereen is bang om dood te gaan, tenzij hij of zij uiteraard door woede of wanhoop verteerd wordt. Dit is het wezen van de mensheid en het is buitengewoon moeilijk op te lossen. God is nu juist gekomen om deze netelige situatie op te lossen. Mensen zijn allemaal machteloos, dus God heeft de moeite genomen om onder hen te komen en een specialistisch ziekenhuis op te zetten, zodat ze van een dergelijke ziekte kunnen genezen. Mensen kunnen zichzelf niet van deze ziekte bevrijden, daarom zijn ze allemaal zo gespannen dat hun mond ontstoken raakt en hun buik opzwelt. Het volume gas in hen neemt gaandeweg toe, zodat de druk steeds hoger wordt. Uiteindelijk scheurt hun maag en sterven ze allemaal. God heeft deze ernstige aandoening van de mens dan ook op dat moment behandeld, omdat iedereen dood is gegaan. Wordt hierdoor niet de toestand van de mens genezen? God is met opzet gekomen om dit werk te doen. Omdat mensen overmatig bang zijn voor de dood, is God Zelf gekomen om deel te nemen aan hetzelfde werk als mensen; omdat ze zo weinig moed hebben, geeft Hij ze eerst een demonstratie om naar te kijken. Pas daarna wordt iemand gewillig om te gehoorzamen. Daarom zei God: “Omdat niemand mijn werk kon uitvoeren, heb ik persoonlijk het strijdtoneel betreden om een strijd op leven en dood te voeren met Satan.” Dit is een beslissende strijd, zodat de vis sterft of het net scheurt. Dit staat vast. Omdat de geest uiteindelijk zal zegevieren, moet het vlees het doelwit van de dood zijn. Begrijp je de implicaties hiervan? Wees echter niet overgevoelig. Deze zin is misschien eenvoudig of misschien wel ingewikkeld. Hoe het ook zij, mensen kunnen het nog steeds niet bevatten. Dat staat vast. Mensen kunnen vanuit hun leed de loutering van Gods woord aanvaarden; dan kun je zeggen dat dit hun geluk is. Je kunt echter ook zeggen dat dit pech voor hen is. Ik wil iedereen er echter nog wel op wijzen dat Gods bedoeling uiteindelijk goed is – anders dan de bedoelingen van mensen, die altijd bezig zijn om zaken ten behoeve van zichzelf te plannen en te regelen. Dat moet duidelijk voor je zijn, zonder dat je er oneindig diep over na hoeft te denken. Is dit niet precies een zwakheid van mensen? Ze zijn allemaal zo; in plaats dat ze een geweldige liefde voor God hebben, hebben ze een geweldige liefde voor zichzelf. Hij is een God die jaloers is op mensen, Hij stelt altijd eisen aan hen. Hoe meer mensen zichzelf liefhebben, hoe meer God eist dat ze Hem liefhebben en hoe strikter Zijn eisen aan hen worden. Het lijkt wel of God mensen opzettelijk plaagt. Als mensen Hem werkelijk liefhebben, lijkt het alsof Hij dat niet beloont. Daarom krabben mensen zich allemaal op het hoofd en trekken aan hun oren terwijl ze in gedachten verzonken raken. Dit beschrijft Gods gezindheid; het noemt slechts kort een of twee dingen. Dit is Gods wil. God eist dat mensen dit weten; het is noodzakelijk. Het is een nieuwe taak en de mensen moeten er hard aan werken om door te breken en opnieuw vooruitgang te maken. Begrijp je dit? Moet ik nog meer zeggen over dit onderwerp?

Aangaande eerdere tijdperken zei God: “Geen enkele persoon werd ooit door mij gekozen; iedereen werd afgewezen door mijn stille brief. Dit komt omdat die mensen in het verleden niet uitsluitend mij dienden, daarom hield ik op mijn beurt ook niet uitsluitend van hen. Zij namen Satans ‘geschenken’ aan, draaiden zich toen om en boden ze aan mij aan. Was dit geen laster jegens mij?” Hoe kunnen deze woorden worden uitgelegd? Het is zoals God zei: “Alle gaven zijn van Satan afkomstig.” Vroegere generaties van apostelen en profeten waren geheel afhankelijk van hun gaven terwijl zij hun werk deden, en door de eeuwen heen heeft God hun gaven gebruikt om Zijn werk uit te voeren. Daarom wordt er gezegd dat de dienstverlening van alle mensen met gaven van Satan afkomstig is. God zegt echter: “Ik gebruik Satans list als contrast met mijzelf,” dankzij Zijn wijsheid. Aldus heeft God de dienstverlening van mensen met gaven geschenken van Satan genoemd. En het is enkel omdat ze bij Satan horen, dat God deze actie ‘laster’ noemt. Dit is geen ongefundeerde beschuldiging tegen mensen; het is een goed gefundeerde en gepaste uitleg. Daarom zei Hij: “Ik hield mijn afschuw voor mij; ik wendde hun plannetjes juist in mijn voordeel aan door deze ‘geschenken’ toe te voegen aan de materialen van mijn management. Later, nadat ze waren verwerkt door een machine, verbrandde ik dan de onzuiverheden binnenin.” Dit is zo prachtig aan Gods werk. Dit punt is het minst in lijn met de opvattingen van mensen, want niemand zou denken dat zij die heersen als koningen geen mensen met gaven zijn, het zijn de mensen zonder gaven die God liefheeft. Zoals je kunt zien, is er niets overgebleven van de ideeën of verwachtingen van Witness Lee en Watchman Nee – en mensen met gaven in deze tijd zijn daarop geen uitzondering. Nu is God dit werk begonnen en Hij trekt al het werk van de Heilige Geest in mensen die dienen als contrast voor Zijn werk gestaag terug. Wanneer Gods werk helemaal is voltooid, zullen deze mensen allemaal naar hun oorspronkelijke plaats terugkeren. Ik spoor mensen echter aan om niet roekeloos te handelen naar aanleiding van wat ik heb gezegd. Je moet met de stroom meegaan en de stappen van Gods werk volgen zodat je die niet verstoort. Begrijp je dit punt? Want dit is de stap en de methode van Gods werk. Wanneer God deze ‘geschenken’ tot ‘eindproducten’ ‘verwerkt’, zullen al Zijn bedoelingen duidelijk worden en zullen alle geschenken die dienstdoen voor Hem allemaal worden geëlimineerd; God zal echter de eindproducten hebben om van te genieten. Begrijp je dit? God wil eindproducten, geen dure geschenken van mensen. Alleen wanneer iedereen zijn passende plaats heeft ingenomen, dat wil zeggen wanneer God is teruggekeerd naar Zijn oorspronkelijke positie en de duivel ook op zijn eigen plek heeft plaatsgenomen, alsook de engelen, zonder uitzondering – pas dan zal er een tevreden glimlach op Gods gezicht verschijnen, want Zijn bedoelingen zullen dan zijn gerealiseerd en Zijn doel bereikt. God zal niet langer ‘assistentie’ van de ‘duivel’ zoeken, want Gods bedoelingen zullen openlijk aan mensen zijn geopenbaard en mensen zullen die nooit meer over hoeven te brengen. Op dat moment zal hun lichaam van vlees één worden met hun geest. Dit is wat God aan mensen openbaart; het is de eindbestemming van de geest, de ziel en het lichaam. Het is een samenvatting van het oorspronkelijke idee van de ‘mensheid’. Dit hoeft niet in detail onderzocht te worden; het is genoeg om er een of twee dingen over te weten. Begrijp je dit?

Hoofdstuk 36

Er wordt gezegd dat God nu is begonnen om de mens te tuchtigen, maar niemand kan dat met zekerheid zeggen, niemand kan een duidelijk antwoord geven of de oorspronkelijke bedoeling van deze tuchtiging over de mens is gekomen. God zegt: “De mens heeft nooit iets ontdekt in mijn tuchtiging, want hij doet niets anders dan het juk om zijn hals met beide handen grijpen, mij met beide ogen strak aankijkend alsof hij naar een vijand kijkt – en pas op dit moment zie ik hoe uitgemergeld hij is. Daarom zeg ik dat ‘niemand ooit standvastig is geweest te midden van beproevingen’.” God vertelt de mens over de feiten van de tuchtiging die hem nog te wachten staat en dat doet hij zeer gedetailleerd, zonder iets weg te laten. Het is alsof ze tuchtiging ondergaan en echt niet standvastig kunnen zijn. God geeft een levendige, levensechte beschrijving van de lelijke kanten van mensen. Dit is waarom ze het gevoel hebben onder druk te staan: aangezien God zegt dat de mens nooit standvastig heeft gestaan te midden van beproevingen, hoe kan ik dan het wereldrecord verbreken en geaccepteerd worden tegen de conventie in? Op dit moment beginnen ze na te denken. In werkelijkheid is het zoals God het zegt: “Heb ik ze tot het einde van de weg gebracht?” God heeft alle mensen inderdaad tot het einde van de weg gebracht, daarom geloven mensen in hun bewustzijn altijd dat God wreed en onmenselijk is. God heeft alle mensen uit de zee van wereldlijke ellende gevist, waarna ik “om ongelukken te voorkomen, alle gevangen ‘vissen’ heb gedood, waarna de vissen gehoorzaam werden en geen enkele klacht meer hadden”. Is dit geen feit? God heeft alle mensen uit de bittere zee van de dood getrokken en in een andere afgrond van de dood geplaatst, Hij heeft ze allemaal naar het ‘hakblok van de beul’ gesleept, Hij heeft ze tot het einde van de weg gedwongen – waarom doet Hij dit niet met de andere zonen en het volk van God? Wat is Zijn intentie met de uitvoering van zulk werk in het land van de grote rode draak? Waarom is de hand van God zo ‘kwaadaardig’? Geen wonder: “Wanneer ik de mens nodig heb, houdt hij zich altijd schuil. Het is alsof hij nooit verbluffende taferelen heeft gezien, alsof hij op het platteland is geboren en niets van stadse zaken afweet.” Mensen vragen zich in feite van binnen af: “Wat heeft God hiermee voor ogen? Brengt Hij ons niet ter dood? En wat heeft het voor zin? Waarom komen de stappen van zijn werk in hoog tempo en waarom is Hij niet ook maar enigszins tolerant jegens ons?” Maar mensen durven dit niet te zeggen en omdat ze naar aanleiding van Gods woorden dergelijke gedachten uitbannen, verliezen ze de kans om verder te denken en kunnen ze niet anders dan meer van die gedachten van zich afzetten. God openbaart alleen alle opvattingen van de mens, dus houden mensen hun opvattingen voor zich en staan ze niet toe dat deze kenbaar worden. Er is eerder gezegd dat deze mensen de nakomelingen van de grote rode draak zijn. Om duidelijk te zijn: ze belichamen in feite de grote rode draak. Wanneer God ze tot het einde van de weg dwingt en afslacht, dan heeft de geest van de grote rode draak – zonder twijfel – geen verdere kans meer om in hen te werken. Zo komt ook de grote rode draak aan zijn einde wanneer mensen naar het einde van de weg wandelen. Je kunt zeggen dat hij Gods “goedgunstigheid” met de dood terugbetaalt – wat het oogmerk is van Gods werk in de natie van de grote rode draak. Wanneer mensen bereid zijn om hun leven op te offeren, wordt alles een kleinigheid en kan niemand ze overmeesteren. Wat kan er belangrijker zijn dan het leven? Aldus kan Satan niets meer bewerkstelligen in de mensen, hij kan niets meer met de mens beginnen. Hoewel de definitie van het ‘vlees’ zegt dat het vlees verdorven is door Satan, is het zo dat niemand mensen kan overmeesteren als zij zich werkelijk overgeven en niet door Satan worden gedreven – en op dit moment zal het vlees zijn andere functie vervullen en officieel de leiding van de Geest van God beginnen te ontvangen. Dit is een noodzakelijk proces, het moet stap voor stap gebeuren; zo niet, dan zou God geen middel hebben om in het hardnekkige vlees te werken. Zo is de wijsheid van God. Op deze manier zijn alle mensen onbewust de omstandigheden van nu binnengegaan. En is het niet God die de mens tot het “einde van de weg” heeft geleid? Kan er sprake zijn van een nieuwe weg die de mens heeft gebaand? Kijkend naar jullie ervaringen, lijkt het erop dat God in jullie uiterst wrede methodes gebruikt, waaruit Gods rechtvaardigheid blijkt. Hoe kunnen jullie niet loven? Mensen kunnen de rechtvaardige gezindheid van God zien in wat Hij in jullie doet; verdient dit niet jullie bewondering van God? Hoe gaan jullie vandaag van God getuigen, op de tweesprong waarbij het oude tijdperk nog bestaat en het nieuwe tijdperk nog vorm moet krijgen? Vraagt zo’n ernstige kwestie niet om diepe overpeinzing? Houden jullie je nog steeds bezig met andere, niet ter zake doende dingen? Waarom zegt God: “Hoewel mensen eens uitriepen ‘Lang leve het begrip’, heeft niemand veel tijd besteed aan het analyseren van het woord ‘begrip’, waaruit blijkt dat mensen er niet naar verlangen om mij lief te hebben”? Als God zulke dingen niet zei, zouden jullie Gods hart dan niet uit eigen vrije wil kunnen proberen te begrijpen?

Hoewel sommige mensen in recente tijden misschien iets van de oogmerken en doeleinden van Gods incarnatie hebben leren kennen, kan ik met zekerheid zeggen dat niemand in staat zou zijn om de oogmerken en doeleinden van Gods vleeswording te raden als God niet duidelijk tot de mens sprak. Dit is absoluut. Is het jullie nog steeds niet duidelijk? Alles wat God in mensen doet, is onderdeel van Zijn managementplan – toch zijn ze niet in staat om Gods wil accuraat te vatten. Dit is de tekortkoming van de mens, maar God eist niet dat mensen tot iets in staat zijn, Hij vraagt alleen maar dat ze naar de “waarschuwingen van de dokter” luisteren. Dit is Gods vereiste. Hij vraagt alle mensen het ware menselijke leven te leren kennen, want “in hun hart bestaan de woorden ‘menselijk leven’ niet, ze hebben er geen achting voor en zijn mijn woorden alleen maar beu, alsof ik een kakelend oud vrouwtje ben geworden”. In de ogen van mensen zijn Gods woorden als een alledaags gebruiksvoorwerp: ze achten ze helemaal niet belangrijk. Mensen kunnen Gods woorden dan ook niet in praktijk brengen – zij zijn miserabele misbaksels geworden die zich bewust zijn van de waarheid maar die niet in praktijk brengen. Alleen deze fout van de mens is dus al genoeg om God een tijdlang te laten walgen, daarom zegt Hij meerdere keren dat mensen geen acht slaan op Zijn woorden. Toch hebben mensen de volgende opvattingen: “Elke dag bestuderen en analyseren we Gods woorden, hoe kan er dan gezegd worden dat we er geen acht op slaan? Doet ons dat geen onrecht aan?” Maar laat me er iets dieper op ingaan – mensen zullen ervan gaan blozen. Wanneer ze Gods woorden lezen, knikken ze met hun hoofd en gedragen zich kruiperig, als een mopshond die kruipt bij de woorden van zijn meester. Op dit moment voelen mensen zich dus onwaardig, tranen stromen langs hun wangen, het is alsof ze zich willen bekeren en opnieuw willen beginnen – maar zodra dit moment voorbij is, maakt hun schaapachtigheid meteen plaats voor wolfachtige trekken, zetten ze Gods woorden aan de kant en zijn ze altijd van mening dat hun eigen zaken voorrang hebben, dat zaken van God op de laatste plaats komen; daarom zijn ze nooit in staat om Gods woorden in daden om te zetten. Wanneer de feiten aan het licht komen, steken ze hun ellebogen uit[a] – dat wil zeggen dat ze hun eigen mensen bedriegen – geen wonder dat God zegt “hij ‘rent liever de andere kant op’, terwijl hij op mij vertrouwt voor ondersteuning”. Alleen hieruit kan men zien dat er geen greintje onwaarheid in Gods woorden schuilt, ze zijn volstrekt waar en bevatten geen enkele overdrijving. Toch lijken ze niet helemaal genoeg benadrukt te zijn, want de gestalte van de mens is te klein, hij kan ze niet verdragen. Gods woorden hebben al een kristalheldere beschrijving gegeven van de dingen van de mens, zowel van binnen als van buiten, ze hebben die loepzuiver in beeld gebracht, een levendige weergave die precies op het oorspronkelijke gezicht van Satan lijkt. Het is alleen zo dat mensen in de huidige fase alles nog duidelijk moeten gaan zien, daarom wordt er gezegd dat ze geen inzicht in zichzelf hebben verkregen. Daarom zeg ik dat deze les moet doorgaan en niet kan stoppen. Wanneer mensen zelf tot inzicht komen, dan zal God worden verheerlijkt. Dit is eenvoudig te begrijpen – ik hoef er niet in detail op in te gaan. Er is echter één ding waar ik jullie aan zal herinneren, maar eerst moeten deze woorden van God gelezen worden: “Mensen hebben mij in deze tijden nooit gekoesterd, ik heb geen plek in hun hart. Kunnen zij ware liefde voor mij tonen in de dagen van ellende die nog komen?” Wat is de betekenis van deze woorden? God zegt dat mensen nog met tuchtiging te maken zullen krijgen, waaruit blijkt dat de woorden “inzicht in zichzelf verkrijgen” nog een diepere betekenis hebben – zag je dit ook? Hoe kunnen mensen zelf tot inzicht komen zonder moeilijkheden en loutering te ondergaan? Zijn dit geen holle woorden? Vertrouw je echt alles wat door God gesproken wordt? Ben je in staat om Gods woorden te onderscheiden? Waarom zegt God herhaaldelijk dingen zoals: “Wanneer ik de daden van de mens zie, is weggaan mijn enige keuze” en zegt Hij ook: “Pas wanneer de bergen omvallen en de aarde openscheurt, denken mensen aan mijn woorden, pas dan ontwaken ze uit hun dromen, maar dan is de tijd al gekomen, ze worden overspoeld in de grote vloed, hun lijken dobberen op het wateroppervlak”? Waarom zegt God “denken mensen aan” en niet “gehoorzamen mensen mijn woorden”? Is het waar dat de bergen omvallen en de aarde openscheurt? Mensen letten niet op zulke woorden, die laten ze aan zich voorbijgaan, daarom vallen Gods woorden hen erg “zwaar”. Dit komt omdat ze te onnadenkend zijn. Vanwege deze tekortkoming van de mens zegt God: “Ik, dit ‘gedrocht’ zonder traanbuizen, heb veel tranen om de mens gelaten. De mens weet hier echter niets van.” Omdat mensen niet letten op Gods woorden, gebruikt God dit middel om ze eraan te herinneren en hun “hulp” te krijgen.

Ik zal voor het moment niet profeteren over ontwikkelingen in de wereld, maar wel iets voorspellen over het lot van de mens. Heb ik mensen niet gevraagd zichzelf te kennen? Hoe valt dit uit te leggen? Hoe moeten mensen zichzelf kennen? Wanneer God mensen zo erg ‘foltert’ dat ze op het randje van de dood balanceren, beginnen ze iets van de betekenis van het menselijk leven te begrijpen en krijgen ze er een afkeer van, ze geloven dan dat het hele leven van de mens niet meer dan een droom is. Ze geloven dat het leven van de mens uit smart bestaat, dat ze zullen sterven zonder ooit iets bereikt te hebben, dat hun leven zinloos is en geen waarde heeft. Het menselijk leven is slechts een droom, een droom waarin verdriet en vreugde komen en gaan. Mensen leven tegenwoordig wel voor God, maar omdat ze in de mensenwereld leven, blijft hun dagelijks leven leeg en zonder waarde, zodat alle mensen weten dat het zich verheugen in God slechts een voorbijgaande troost is – maar als ze zich niet in God verheugen en nog steeds in het vlees leven ook al geloven ze in God, wat heeft het dan voor zin? In het vlees is alles zinloos voor de mens. Na de ervaringen met de wisselvalligheden van het menselijk leven wordt het haar van de mens op oudere leeftijd grijs, raakt zijn gezicht vol rimpels en krijgt hij eelt op zijn handen. Hoewel hij een hoge prijs betaald heeft, heeft hij er vrijwel niets mee gewonnen. Dus gaan mijn woorden een stap verder: alles is zinloos voor wie in het vlees leven. Dit staat buiten kijf en hoef je niet in detail uit te zoeken. Dit is het oorspronkelijke gezicht van het menselijk leven waarover God keer op keer gesproken heeft. God gaat deze woorden niet uit de weg als gevolg van de zwakheid van de mens, maar handelt gewoon overeenkomstig Zijn oorspronkelijke plan. Misschien bieden sommige woorden mensen steun en begrip, en misschien doen sommige precies het omgekeerde en plaatsen ze mensen met opzet in een sfeer van de dood – en dat is precies de reden waarom ze lijden. God onderneemt dus wellicht de “strategie van de verlaten stad”[b] om mensen met opzet op een dwaalspoor te brengen, maar dit kunnen ze totaal niet zien, ze blijven in het duister. Toch is alles in Gods handen en ook al weten mensen dit, hoe kunnen ze zich ertegen weren? Niemand kan dus aan de dreiging van tuchtiging ontkomen – wat zouden mensen kunnen doen? Ze kunnen zich alleen onderwerpen aan Gods regelingen – en is dat niet omdat God ze gegrepen heeft en niet wil laten gaan? Alleen onder Gods dreigementen zijn alle mensen in staat om de gang van de natuur te volgen – is dit niet het geval? Hoe konden mensen zonder de regelingen van God hun nederlaag gewillig toegeven? Zou dat geen lachertje zijn? Hoewel het menselijk leven leeg is, wie is er bereid om een comfortabel leven in de mensenwereld stilletjes achter te laten en te proberen God te behagen? Mensen sterven te midden van hulpeloosheid – wie zijn er ooit gestorven te midden van overvloed, wanneer ze alles hebben wat ze zich maar konden wensen? Alleen een “ster” die uit de hemel neerdaalt, zou hierop een uitzondering zijn. Vergeleken met het leven in de derde hemel dat de ster genoot, zou het leven op aarde zijn als leven in de hel – alleen onder zulke omstandigheden zou hij misschien bereid zijn om te sterven. Maar wie is er tegenwoordig een ster in de hemel? Dat is mij ook “niet duidelijk”. Laten we eens rondkijken of we er een kunnen vinden. Vinden we hem, dan vraag ik mensen om met mij te vragen of hij bereid is om overeenkomstig mijn bovenstaande woorden te handelen. Toch heb ik nog een waarschuwing voor ieder van jullie: Niemand van jullie moet de “held” uithangen en vrijwillig willen sterven, begrijpen jullie dat?

Voetnoten:

a. “Je ellebogen uitsteken” is een Chinees gezegde dat betekent dat iemand anderen helpt ten koste van mensen die dicht bij die persoon staan, zoals ouders, kinderen, verwanten, broers of zussen.

b. “Strategie van de verlaten stad” is de 32ste van de 36 krijgslisten in het China van vroeger. Die strategie houdt in dat er een façade wordt getoond die er misleidend sterk uitziet om een gebrek aan paraatheid te verhullen en de vijand op het verkeerde been te zetten.

Hoofdstuk 38

Met het oog op de inherente eigenschappen van de mens – dat wil zeggen: zijn ware gezicht – is het werkelijk niet eenvoudig geweest om het tot nu toe vol te houden, en het is alleen hierdoor dat de grote macht van God aangetoond is. Als men de essentie van het vlees en de verdorvenheid van de grote rode draak tot dusver in aanmerking neemt, hoe zou de mens zich dan nog altijd overeind kunnen houden ware het niet dankzij de begeleiding van de Geest van God? De mens is het niet waard om voor God te verschijnen, maar Hij houdt van de mens omwille van Zijn management en zodat Zijn grote werk binnenkort voltooid zal kunnen worden. Voorwaar, niemand kan binnen zijn levensdagen God afdoende vergoeden voor zijn liefde voor de mens. Sommigen willen misschien Gods genade vergoeden door hun leven op te offeren, maar ik zeg je: de mens is het niet waard om in Gods aangezicht te sterven en sterft dus een nutteloze dood. Voor God is immers het overlijden van een mens niet eens het noemen waard; het is nog geen cent waard en het is als het sterven van een mier op aarde. Ik raad de mensen aan om zich niet al te waardevol te achten, en niet te veronderstellen dat het sterven voor God zo gewichtig is als een grote berg. Het overlijden van een mens is waarlijk zo licht als een veertje. Het is het opmerken niet waard. Anderzijds is het vlees van de mens van nature gedoemd te sterven, waardoor uiteindelijk het fysieke lichaam op aarde moet eindigen. Dit is de eerlijke waarheid die niemand kan ontkennen. Dit is een ‘natuurwet’, die ik heb afgeleid uit alles wat ik uit het leven van mensen heb ervaren. En dus heeft God op die manier het einde voor de mens vastgesteld, zonder dat men zich dat realiseert. Begrijp je dit? Het verwondert niet dat God zegt: “Ik veracht de ongehoorzaamheid van de mensheid. Ik weet niet waarom; het lijkt alsof ik de mens vanaf het begin heb gehaat, en toch voel ik diep medelijden voor hem. Dus hebben mensen altijd twee houdingen ten opzichte van mij, want ik bemin de mens en haat hem ook.”

Wie looft God niet voor Zijn aanwezigheid of Zijn verschijning? Op het moment is het alsof ik de onzuiverheid en onrechtvaardigheid in de mens volledig vergeten heb. De zelfingenomenheid, eigendunk, ongehoorzaamheid, oproerigheid en alle opstandigheid van de mens – dit alles verdring ik uit mijn gedachten om het te vergeten. God wordt niet ingeperkt door zulke gedragingen van de mens. Omdat God en ik ‘onder deze zelfde kwelling lijden’, zal ik mij ook van deze puzzel bevrijden, opdat de mens mij niet verder belemmert. Wat zou ik mij daaraan gelegen laten liggen? Hoe kan ik, aangezien de mens niet samen met mij tot Gods huishouding wil toetreden, mijn macht gebruiken om de mens te onderdrukken? Ik doe geen dingen om hem mijn macht op te leggen, wat voor zich spreekt: ik ben geboren in de familie van God; uiteraard verschillen de mens en ik altijd van elkaar. Dit heeft tot de verpletterende nederlaag van deze tijd geleid. Maar ik blijf de zwaktes van de mens uit de weg gaan: heb ik soms een keuze? Is dit niet omdat ik machteloos ben? Geen wonder dat God ‘met pensioen’ wenst te gaan uit de ‘arbeidseenheid’ van de mensheid en Zijn ‘pensioen’ wil ontvangen. Ik spreek vanuit het oogpunt van een mens en de mensen luisteren niet, maar wanneer ik als God spreek, zijn de mensen dan niet nog altijd ongehoorzaam? Misschien zal de dag aanbreken waarop God werkelijk plotseling ‘met pensioen’ zal gaan uit de ‘arbeidseenheid’ van de mensheid, en wanneer die tijd komt, zal het woord van God nóg geduchter zijn. Op het moment kan het wegens mij zijn dat God op deze manier spreekt, en als die dag komt, zal God niet langer als ik zijn, die geduldig ‘verhaaltjes vertelt aan de kinderen in de kleuterschool’. Misschien is wat ik zeg niet helemaal gepast, maar is God bereid om, alleen vanwege de vleesgeworden God, Zijn greep op de mens iets te verslappen; anders zou het te gruwelijk zijn om je voor te stellen. Net zoals God zei: “Ik heb mijn greep op mensen iets versoepeld en stond hun toe zich over te geven aan hun vleselijke geneugten – en daarom durfden ze zich bandeloos te gedragen, zonder zelfbeheersing, waaruit op te maken is dat ze niet echt van mij houden, aangezien ze in het vlees leven.” Waarom zegt God hier “zich overgeven aan hun vleselijke geneugten” en “in het vlees leven”? Het is werkelijk niet nodig dat ik deze bewoording verklaar: ze kan begrepen worden zoals ze is. Misschien zeggen sommige mensen het niet te begrijpen, maar laat mij zeggen dat je de waarheid kent en onwetendheid slechts voorwendt. Ik herinner je aan het volgende: Waarom zegt God “Ik vraag de mens slechts om met mij mee te werken”? Waarom zegt God dat de menselijke natuur moeilijk te veranderen is? Waarom veracht God de menselijke natuur? En waar precies bestaat deze natuur uit? Wat behoort niet tot de menselijke natuur? Wie heeft deze vragen overdacht? Mogelijk is dit een nieuw onderwerp voor de mens; hoe dan ook smeek ik de mens om er zorgvuldig over na te denken. Anders zul je God voortdurend aanstoot geven met woorden als ‘de menselijke natuur is onveranderlijk’. Wat baat het om op die manier tegen God te handelen? Vraagt men hiermee tenslotte niet om problemen? Is het uiteindelijk niet precies alsof je een ei tegen een steen smijt?

Voorwaar, alle beproevingen en verleidingen die een mens overkomen zijn lessen die hij van God moet leren. In overeenstemming met de bedoeling van God, kan de mens deze dingen verwezenlijken; zelfs als hij datgene moet opofferen waar hij van houdt, kan het nog steeds worden bereikt. Het probleem is alleen dat de mens altijd van zichzelf houdt, waardoor hij er niet in slaagt om werkelijk met God samen te werken. God vraagt niet veel van de mens. Alles wat God van de mens vraagt, kan eenvoudig en blijmoedig gedaan worden; alleen is de mens onwillig om tegenspoed te doorstaan. Zoals kinderen, zouden mensen eenvoudig kunnen leven om zo wat centen bijeen te schrapen om hun ouders te eren en hun plicht te doen. Ze zijn echter bang dat ze niet goed genoeg zullen eten en dat hun kleding te eenvoudig zal zijn, dus werpen ze om de een of andere reden de liefde en zorg van hun ouders ver van zich af, tot in de wolken, alsof ze dit zullen beginnen te doen na een boel geld te verdienen. Maar ik maak hieruit op dat mensen niet de vroomheid hebben van het kind dat van zijn ouders houdt – ze zijn zonen die het predicaat niet verdienen. Dit is misschien te extreem, maar ik kan geen onzin uitkramen die tegen de feiten ingaat. Ik kan ‘anderen niet nabootsen’ om God te weerstaan ten behoeve van mijn eigen voldoening. Het is slechts omdat de mensen op aarde geen van allen goede kinderen zijn dat God zei: “In de hemel is Satan mijn vijand; op aarde zijn de mensen mijn tegenstanders. Gezien de verbintenis tussen hemel en aarde beschouw ik hen allemaal als schuldig tot in de negende graad van verwantschap.” Satan is een vijand van God; de reden waarom ik dit zeg is dat het Gods grote gunst en goedheid niet vergoedt, maar in plaats daarvan ‘tegen de stroom in peddelt’, en zodoende niet zijn ‘kinderlijke vroomheid’ jegens God vervult. Is het zo ook niet met de mensen gesteld? Ze betonen niet het respect van kinderen jegens hun ‘ouders’ en geven nooit iets terug voor de opvoeding en steun die ze van hun ‘ouders’ ontvangen. Dit volstaat om aan te tonen dat de mens op aarde verwant is aan Satan in de hemel. De mens en Satan bestaan uit één hart en geest tegen God, waardoor het geen wonder is dat God negen generaties als schuldig bij associatie benoemt – en niemands schuld kan vergeven worden. In het verleden had God een dienaar in de hemel die zich neergeworpen had, op wie Hij zich beriep om de mens te beheren, maar deze luisterde niet en kwam wegens zijn eigen temperament in opstand tegen God. Stevenen rebelse mensen niet ook op dit pad af? Hoezeer God de ‘teugels’ ook aanhaalt, de mensen weifelen eenvoudigweg nooit en kunnen niet keren. Zoals ik het zie, zal de mens ten gronde gaan als hij deze weg nog verder vervolgt, en mogelijk zul je op dat moment de ware betekenis van deze woorden begrijpen: “de mensen zijn niet in staat de achtergebleven banden met hun oude aard te verbreken”. Keer op keer heeft God de mens hieraan herinnerd: “Vanwege de ongehoorzaamheid van de mens heb ik hem de rug toegekeerd.” Waarom zegt God dit telkens weer? Zou God werkelijk zo harteloos kunnen zijn? Waarom zegt God eveneens: “ik ben niet een van het menselijk ras”? Wie heeft gedurende zoveel ledige dagen deze gedetailleerde onderwerpen echt grondig onderzocht? Ik verzoek de mens dringend om meer moeite te doen met betrekking tot Gods woord en het niet lichtvaardig op te vatten; daaruit trek jij geen voordeel en anderen evenmin. Het is beter om niet datgene te zeggen wat niet gezegd hoeft te worden, en niet datgene te denken wat niet overdacht hoeft te worden. Is dat niet eenvoudiger? Hoe zou dit verkeerd kunnen lopen? Voordat God het einde van Zijn werk op aarde verkondigt, zal niemand ophouden te ‘bewegen’; niemand zal zich aan zijn plicht onttrekken. Nu is niet het moment; gedraag je niet als een gids voor God, of een voorhoede. Ik denk dat het te vroeg is om nu op te houden en niet langer voorwaarts te bewegen – wat denk jij?

God brengt tuchtiging over de mens, en Hij voert de mens naar een sfeer des doods, maar wat wil God aan de andere kant dat de mens op aarde doet? Wil Hij dat de mens thuis als een garderobe dient? Ze kan niet gegeten of gedragen worden, slechts bekeken. Als dit zo is, waarom dan zoveel ingewikkelde processen gebruikt, waardoor de mens lichamelijk zoveel te lijden heeft? God zegt: “ik begeleid hem naar de ‘plek van terechtstelling’, want de overtreding van de mensheid is voldoende om mijn tuchtiging te verdienen”. Laat God op dit moment de mensen zelf naar de plek van terechtstelling lopen? Waarom smeekt niemand om vergeving van zijn schulden? Hoe moet de mens dan samenwerken? Kan de mens werkelijk dingen doen zonder gekleurd te worden door emoties, terwijl God Zijn oordelen velt? Hoe doeltreffend deze woorden zijn, hangt vooral af van de handelingen van de mens. Als een vader geld verdient maar vervolgens de moeder niet in staat is mee te werken omdat ze niet weet hoe het huishouden te bestieren, wat zou er dan van dat gezin worden? Kijk naar de huidige staat van de kerk; wat zullen jullie er als leiders van denken? Jullie zouden een vergadering kunnen beleggen waarin iedereen zijn persoonlijke indrukken kan delen. De moeder stuurt het huishouden in het honderd, dus hoe zullen de kinderen in dit gezin zich gedragen? Als wezen? Als bedelaars? Het verwondert niet dat God zei: “Mensen denken allemaal dat ik een goddelijke aard heb die ‘intellectuele kwaliteiten’ ontbeert, maar wie kan begrijpen dat ik in mijn menselijkheid alles kan doorzien?” Wat zo’n vanzelfsprekende situatie betreft, is het niet nodig om vanuit Zijn goddelijkheid te spreken. Net zoals God zegt: “Het is niet nodig om een moker te gebruiken om een spijker te slaan.” Op het moment zijn er wellicht mensen met enige praktische ervaring met Gods stelling: “Onder de mensen is er niemand die van mij houdt.” Momenteel is het precies zoals God gezegd heeft: “Slechts omdat ze tot de huidige stand van zaken zijn gekomen, buigen de mensen allemaal onwillig het hoofd, maar in hun hart zijn ze nog steeds niet overtuigd.” Deze woorden zijn als een telescoop. In de nabije toekomst zal de mens een andere toestand bereiken. Dit heet: onverbeterlijk zijn. Begrijpen jullie dit? Het is het antwoord op de volgende twee vragen van God: “Onthouden mensen zich niet louter van zonde omdat ze vrezen dat ik weg zal gaan? Is het niet waar dat zij alleen niet klagen omdat ze tuchtiging vrezen?” In feite zijn mensen op het moment een beetje laks en lijken ze al te lusteloos. Ze zijn in het geheel niet genegen om acht te slaan op Gods werken, en houden zich uitsluitend bezig met de plannen en voornemens voor hun vlees. Is dit niet hoe het is?

Hoofdstuk 39

Laten we verder gaan dan Gods woorden en het even over zaken hebben die ons leven aangaan, zodat ons leven floreert en we voldoen aan Gods hoop voor ons. Er is vooral vandaag – een tijd waarin ieder naar zijn soort wordt ingedeeld en een tijd van tuchtiging – meer behoefte aan focus op het grotere plaatje en het concentreren op het ‘collectieve belang’. Dit is de wil van God en moet door alle mensen verwezenlijkt worden. Hoe kunnen we onszelf niet voor de wil van God in de hemel opofferen? God “wijst allerlei soorten mensen nummers toe en markeert ieder type persoon met verschillende tekens, zodat hun voorouders ze terug kunnen voeren naar hun familie”, wat laat zien dat mensen naar hun soort zijn ingedeeld en alle soorten mensen als gevolg daarvan hun ware vormen openbaren. Als zodanig is het eerlijk om te zeggen dat mensen trouw zijn aan hun voorouders, niet aan God. Alle mensen doen echter ook dienst aan God op aanwijzing van hun voorouders, wat de wonderlijkheid is van Gods werk. Alle dingen dienen God en ook al verstoort Satan mensen, God gebruikt deze gelegenheid om ‘plaatselijke bronnen’ aan te wenden om Hem te dienen. Mensen kunnen dit evenwel niet onderscheiden. Zoals God zegt: “Ik verdeel dus ook het werk en ik verspreid de inspanningen. Dit maakt deel uit van mijn plan en kan door geen mens verstoord worden.” Mensen kunnen niet alles zien wat God heeft bepaald, en alles wat God tot stand wenst te brengen, voordat Hij het gedaan heeft. Zij kunnen het pas zien wanneer Gods werk voltooid is; zo niet, dan zijn ze blind en zien ze niets.

God heeft vandaag nieuw werk onder de kerken. Hij zorgt ervoor dat alles de gang van de natuur volgt en de functie van de mens werkelijk tot zijn recht komt. Zoals God zegt: “Ik heers over alles onder alle dingen, ik beveel alles onder alle dingen, zodat alles wat er is de gang van de natuur volgt en zich aan de heerschappij van de natuur onderwerpt.” Ik weet niet welke slimme inzichten jullie hebben in het “volgen van de gang van de natuur”, dus laten we het hierover hebben. Ik zie het zo: omdat zij huiswaarts worden geleid door hun voorouders, moeten allerlei soorten mensen voorwaarts komen en ‘presteren’. En omdat zij de gang van de natuur volgen, zorgt wat inherent is aan hen ervoor dat hun oorspronkelijke functie tot zijn recht komt, zodat zij de leiding van de Heilige Geest volgen overeenkomstig deze wetmatigheid. Het werk van de Heilige Geest wordt uitgevoerd overeenkomstig de gesteldheid in iedere persoon; juist gezegd, wordt dit “God manoeuvreert alle dingen zodat zij Hem dienen” genoemd, wat dan gekoppeld wordt aan de gang van de natuur volgen. Ook al heeft iemand de elementen van de duivel in zich, God zal daar gebruik van maken en het werk van de Heilige Geest toevoegen aan het fundament van wat er inherent in hen is, zodat ze toereikend zijn om dienst te doen aan God. Meer zal ik niet zeggen over “de gang van de natuur volgen” – misschien hebben jullie suggesties die meer verheven zijn. Ik hoop dat jullie met wat gewaardeerde inbreng komen, wat dachten jullie daarvan? Zijn jullie bereid om mee te werken om de gang van de natuur te volgen? Zijn jullie bereid om het werk met God te delen? Hebben jullie er ooit over nagedacht hoe dit te bereiken valt? Ik hoop dat mensen Gods wil kunnen begrijpen, dat ze eensgezind kunnen zijn in het behagen van God omwille van gezamenlijke idealen en samen kunnen voortgaan op de weg naar het koninkrijk. Welke noodzaak is er om met onnodige opvattingen te komen? Wiens bestaan tot op de dag van vandaag is niet omwille van God geweest? En aangezien dit zo is, wat voor noodzaak is er dan voor verdriet, droefheid en gezucht? Daar heeft niemand baat bij. Het hele leven van mensen is in Gods handen en als het niet om hun vastberadenheid voor Gods aangezicht was, wie zou er dan voor niets willen leven in deze lege mensenwereld? Waarom moeite doen? Als ze zich in en uit de wereld haasten en niets voor God doen, zal hun hele leven dan niet verspild zijn? Zelfs als God je daden niet noemenswaardig vindt, zul je niet dankbaar glimlachen op het moment dat je sterft? Je dient positieve vooruitgang na te streven, geen negatieve achteruitgang – is dit geen betere praktijk? Als je daden zuiver waren om God te behagen, zul je niet negatief of regressief zijn. Omdat er altijd dingen zijn die mensen zich in hun hart niet kunnen voorstellen, wordt hun gezicht zonder dat ze het beseffen met donkere wolken bedekt, waardoor er ‘groeven’ op hun gezicht verschijnen zonder dat ze dit weten, omdat de grond steeds open lijkt te barsten. Het is alsof de grond blijft bewegen, waardoor de ‘bulten’ of ‘deuken’ op de grond van plaats verwisselen zonder dat mensen dit beseffen. Hierin maak ik mensen niet belachelijk, maar spreek ik van ‘geografische kennis’.

Hoewel God alle mensen tot tuchtiging heeft gevoerd, zegt Hij hier niets over. In plaats daarvan mijdt Hij dit onderwerp met opzet en begint Hij over iets anders, deels vanwege Gods werk en deels om deze stap van het werk meteen af te ronden. Aangezien Gods doelen met het uitvoeren van deze stap van het werk allang zijn bereikt, hoeft er niets meer gezegd te worden. Ik weet niet hoeveel jullie vandaag hebben gezien van de methodes van Gods werk; ik heb altijd het idee dat Gods werk niet zo duidelijk in fases en tijdsperioden is opgedeeld dan eerder het geval was. In plaats daarvan heeft elke dag zijn eigen manier van werken, treden er om de drie tot vijf dagen wel veranderingen op en kan er in vijf dagen sprake zijn van twee verschillende soorten inhoud wat Gods werk betreft. Dit toont de snelheid van Gods werk aan; voordat mensen de tijd hebben gehad om te reageren en goed te kijken, is God verdwenen zonder een spoor achter te laten. Zo is God altijd ongrijpbaar voor mensen, wat heeft geleid tot de onwaarneembaarheid van het werk van de Heilige Geest. Waarom zegt God altijd woorden zoals “en zo verliet ik de mens”? Mensen besteden misschien enige aandacht aan deze woorden, maar ze begrijpen de betekenis ervan niet. Hoe zit dat nu, begrijpen jullie het? Geen wonder dat mensen de aanwezigheid van de Heilige Geest niet kunnen vatten. Hun zoektocht naar God is altijd onder vaag maanlicht – echt waar – en het lijkt alsof God de mens met opzet plaagt en het brein van alle mensen laat opzwellen, zodat ze zich duizelig en gedesoriënteerd voelen. Ze weten amper wat ze doen, het is alsof ze dromen en nadat ze ontwaken niet meer weten wat er gebeurd is. Er zijn niet meer dan enkele gewone woorden van God voor nodig om mensen in onzekerheid achter te laten. Geen wonder dus dat God zegt: “Vandaag werp ik alle mensen in de ‘grote oven’ om gelouterd te worden. Ik sta erboven en kijk nauwgezet toe terwijl mensen in de oven branden en ze, gedwongen door de vlammen, de feiten naar voren brengen.” Mensen hebben te midden van Gods steeds veranderende woorden geen idee wat ze moeten doen; in feite is tuchtiging, precies zoals God het zegt, allang begonnen en omdat mensen dit niet beseft hebben, weten ze het alleen wanneer God het expliciet zegt en letten ze alleen op nadat God ze erop gewezen heeft. Je kunt zeggen dat mensen tuchtiging pas beginnen te bestuderen nu Gods werk tot op dit punt is uitgevoerd. Het is net als toen mensen zich bewust werden van de atoombom – maar omdat de tijd niet is gekomen, letten mensen niet op; pas wanneer iemand ermee aan de slag gaat, beginnen mensen erop te letten. Pas wanneer de atoombom in de openbaarheid komt, begrijpen mensen er meer van. Pas wanneer God zegt dat Hij de mens in de oven zal werpen, gaan mensen enigszins opletten. Als God niet sprak, zou niemand iets weten – is dat niet zo? God zegt dus: “Mensen gaan dus onbewust de oven in, alsof ze daar heen zijn geleid aan een touw, alsof ze gevoelloos zijn geworden.” Waarom analyseren we dit niet: wanneer mensen met de feiten komen, is het wanneer God zegt dat tuchtiging is begonnen of voordat God zegt dat tuchtiging is begonnen? Daaruit blijkt dat mensen begonnen toe te geven voordat God van tuchtiging sprak en dat tuchtiging dus begon voordat God ervan sprak – is dit geen feit?

Hoofdstuk 40

De mens is voor God als een speeltje of een langgerekte noedel in Zijn handen – die God zo dik of dun kan maken als Hij wil, om naar believen mee te doen wat Hij wil. Je kunt gerust stellen dat de mens echt een speeltje in Gods handen is, zoals een Perzische kat die een dame op de markt heeft gekocht. Hij is zonder twijfel een speeltje in Gods handen – en dus was er niets verkeerd aan de kennis van Petrus. Hieruit is te zien dat Gods woorden en daden in de mens met gemak en plezier tot stand worden gebracht. Hij pijnigt Zijn hersenen niet en maakt geen plannen, zoals mensen wel veronderstellen; het werk dat Hij in de mens doet, is heel normaal, evenals de woorden die Hij tot de mens spreekt. Wanneer God spreekt, lijkt Hij Zijn tong de vrije loop te laten, Hij zegt wat er in Hem opkomt, zonder terughoudendheid. Na het lezen van Gods woorden zijn mensen echter volkomen overtuigd, zijn ze sprakeloos, met de ogen wijd open en met stomheid geslagen. Wat is hier aan de hand? Hieruit blijkt duidelijk Gods grote wijsheid. Als Gods werk in de mens nauwgezet gepland moest worden om accuraat en correct te zijn, zoals mensen dat veronderstellen, dan – om deze veronderstellingen door te trekken – zouden Gods wijsheid, wonderlijkheid en onvoorstelbaarheid kwantificeerbaar zijn wat aantoont dat mensen God te laag inschatten. Omdat mensen altijd wel dwaas handelen, schrijven ze hetzelfde aan God toe. God maakt geen plannen en treft geen regelingen voor Zijn werk; in plaats daarvan wordt het direct door de Geest van God uitgevoerd – en de principes waarmee de Geest van God werkt, zijn vrij en onbelemmerd. Het is alsof God geen aandacht schenkt aan de gesteldheid van de mens en praat zoals Hij dat wil – toch kan de mens zich maar moeilijk losrukken van Gods woorden, wat komt door de wijsheid van God. De feiten zijn uiteindelijk de feiten. Omdat het werk van Gods Geest in alle mensen zo evident is, toont dit de principes van Gods werk afdoende aan. Als God zo’n hoge prijs moest betalen in Zijn werk in geschapen wezens, zou dat dan niet hetzelfde zijn als het gebruiken van mooi hout voor ordinaire zaken? Moet God persoonlijk handelen? Zou dat de moeite waard zijn? Aangezien de Geest van God al zo lang werkt en door de eeuwen heen nog nooit op deze manier heeft gewerkt, heeft niemand ooit de middelen en principes gekend waarmee God werkt, die zijn nooit duidelijk geweest. Vandaag zijn ze wel duidelijk, want Gods Geest heeft ze persoonlijk geopenbaard – dit staat buiten kijf, de Geest van God laat het direct zien, en het wordt niet opgesomd door de mens. Waarom neem je niet een kijkje in de derde hemel om te zien of dit werkelijk zo is, of Gods arbeid Hem na al dit werk heeft uitgeput, een zere rug en pijn in de benen heeft opgeleverd, of anders Zijn eetlust of slaap heeft ontnomen en of God nu ontzettend veel referentiemateriaal moest doorlezen om al deze woorden te kunnen spreken, of de concepten van Gods uitspraken op tafel verspreid liggen en of Hij een droge mond heeft nadat Hij zoveel gesproken heeft. De feiten zijn precies omgekeerd. De bovenstaande woorden hebben niets gemeen met de plaats waar God verblijft. God zegt: “Ik heb veel tijd besteed en een hoge prijs betaald ten behoeve van de mens – maar op dit moment blijft het geweten van mensen om een onbekende reden maar niet in staat om zijn oorspronkelijke functie te vervullen.” Of mensen nu wel of niet enig besef van Gods verdriet hebben, als ze Gods liefde konden benaderen zonder tegen hun geweten in te gaan, zou dit als rationeel en redelijk beschouwd worden. De enige vrees is dat zij niet bereid zijn om de oorspronkelijke functie van het geweten tot zijn recht te laten komen. Klopt dit volgens jou? Helpen deze woorden jou? Mijn hoop is dat jullie tot het soort behoren dat een geweten bezit en geen verwerpelijke wezens zonder geweten zijn. Wat vinden jullie van deze woorden? Voelt iemand dit aan? Doet een naald die in je hart wordt geprikt niet pijn? Prikt God de naald in een gevoelloos lijk? Zit God ernaast, heeft ouderdom Zijn gezichtsvermogen aangetast? Ik zeg dat dit onmogelijk is! Hoe het ook zij, dit moet een menselijke fout zijn. Waarom ga je niet naar het ziekenhuis om een kijkje te nemen? De mens heeft ongetwijfeld een probleem met zijn hart, het heeft nieuwe ‘onderdelen’ nodig – hoe zit dat? Zou je dat doen?

God zegt: “Ik kijk naar hun lelijke gezichten en bizarre gesteldheden en laat de mens wederom achter. Onder die omstandigheden blijven mensen onbegrijpend en nemen ze wederom de dingen terug die ik ze ontzegd heb, in afwachting van mijn terugkeer.” Waarom praat God in dit ‘nieuwe technologische tijdperk’ nog steeds over wagens die door een os worden voortgetrokken? Waarom is dit zo? Is het omdat God graag sart? Verveelt God Zich omdat Hij niets beters te doen heeft? Is God als de mens en verlummelt Hij de tijd nadat Hij Zich met eten volgepropt heeft? Heeft het enig nut om deze woorden keer op keer te herhalen? Ik heb gezegd dat mensen ellendelingen zijn, dat je ze altijd bij de oren moet pakken om tot ze door te dringen. Nadat de woorden vandaag tot hen gesproken zijn, vergeten ze die morgen meteen weer – alsof ze aan geheugenverlies lijden. Het is dus niet zo dat sommige woorden niet gesproken zijn, maar dat mensen ze niet ten uitvoer hebben gebracht. Als iets maar één of twee keer wordt gezegd, blijven mensen onwetend – het moet op zijn minst drie keer worden gezegd. Er zijn zelfs wat ‘oude mannen’ die het tien tot twintig keer moeten horen. Zo wordt hetzelfde steeds weer gezegd op verschillende manieren, om te zien of mensen al dan niet zijn veranderd. Hebben jullie werkelijk op deze manier gewerkt? Ik wil mensen niet berispen, maar ze houden God allemaal voor de gek; ze weten allemaal wel extra voedingssupplementen in te nemen, maar bekommeren zich niet om God – is dit God dienen? Is dit God liefhebben? Geen wonder dat ze de hele dag zonder zorgen in de wereld doorbrengen, lui en levenloos. Maar toch zijn sommige mensen nog niet tevreden en creëren ze hun eigen verdriet. Misschien ben ik wat hard, maar dit noemt men zelfmedelijden! Is het God die je een verdrietig gevoel geeft? Doe je jezelf geen verdriet op deze manier? Kan Gods genade in geen enkel opzicht de bron van je geluk zijn? Je hebt je de hele tijd niets van Gods wil aangetrokken en je bent negatief, ziekelijk en benauwd geweest – waarom is dit zo? Is het Gods wil om je in het vlees te laten leven? Je weet niets van Gods wil, je bent onrustig in je eigen hart, je moppert en klaagt en kniest de hele dag, en je vlees heeft pijn en marteling te verduren – dat is wat je verdient! Je vraagt dat anderen God loven te midden van tuchtiging, dat ze tuchtiging te boven komen en er ongeremd door worden – toch ben je erin gevallen en kun je niet ontsnappen. Het kost jaren om deze Dong Cunrui-achtige ‘geest van zelfopoffering’ na te doen. Voel je je niet beschaamd wanneer je woorden en leerstellingen predikt? Ken je jezelf? Heb je jezelf aan de kant geschoven? Heb je God echt lief? Heb je je vooruitzichten en lot terzijde gelegd? Geen wonder dat God zegt dat mensen verbazingwekkend en onpeilbaar zijn. Wie had er gedacht dat er zo veel ‘schatten’ in de mens waren die nog uitgegraven moeten worden? Vandaag is het zicht erop genoeg om ‘iemands ogen te openen’ – mensen zijn zo ‘fantastisch’! Het is alsof ik een kind ben dat niet tellen kan. Zelfs nu ben ik er nog niet achter hoeveel mensen God werkelijk liefhebben. Ik kan het aantal nooit onthouden – dus sta ik, wegens mijn ‘ontrouw’, altijd met lege handen wanneer de tijd komt om rekenschap voor God af te leggen, niet in staat om te doen wat ik zou willen, ik sta altijd bij God in de schuld. Het gevolg is dat ik altijd door God word ‘berispt’ wanneer ik rekenschap afleg. Ik weet niet waarom mensen zo wreed zijn en mij daardoor altijd laten lijden. Mensen gebruiken deze gelegenheid om nog harder te lachen, zij zijn zeker niet mijn vrienden. Wanneer ik in moeilijkheden verkeer, geven ze mij geen enkele hulp, maar lachen ze me expres uit – ze hebben werkelijk geen geweten!

Hoofdstuk 41

Hoe werkt God met de mens? Heb je dit uitgezocht? Is het je duidelijk? En hoe werkt Hij in de kerk? Wat zijn hierover je opvattingen? Heb je ooit over deze vragen nagedacht? Wat wil Hij met zijn werk in de kerk bereiken? Zijn deze dingen allemaal duidelijk voor je? Zo niet, dan is alles wat je doet zinloos en hol! Hebben deze woorden je hart geraakt? Alleen actieve vooruitgang boeken zonder je passief terug te trekken – voldoet dat aan Gods wil? Is blinde medewerking voldoende? Wat moet je doen als de visioenen je onduidelijk zijn? Is het okay om niet verder te zoeken? “Ik heb ooit iets groots ondernomen onder de mensen, maar zij merkten het niet, daarom moest ik mijn woord gebruiken om het stap voor stap aan hen te openbaren. Toch kon de mens mijn woorden niet begrijpen en hij bleef onwetend aangaande het doel van mijn plan.” Wat betekenen deze woorden? Heb je ooit over dit doel nagedacht? Heb ik het echt lukraak en doelloos gemaakt? Zo ja, wat was dan de bedoeling? Als dit doel onduidelijk en onbegrijpelijk voor je is, hoe kan er dan sprake zijn van echte samenwerking? God zegt dat al het zoeken van de mensheid als op grenzeloze zeeën is, te midden van doctrines vol lege woorden. Wat jullie streven betreft, zelfs jullie kunnen niet uitleggen tot welke categorie het behoort. Wat wil God bereiken in de mens? Over al zulke dingen moet je duidelijkheid hebben. Is het alleen om de grote rode draak in een negatief daglicht te plaatsen? Zou God, nadat Hij de grote rode draak te schande had gemaakt, met lege handen de bergen ingaan om daar in afzondering leven? Wat wil God dan? Wil Hij werkelijk de harten van de mensen? Of wil Hij hun levens? Of hun rijkdom en bezittingen? Wat voor nut hebben die? God heeft totaal geen nut voor ze. Heeft God alleen maar zoveel werk aan de mens besteed om hem te gebruiken als bewijs van Zijn overwinning op Satan en Hij Zijn “vermogens” kan openbaren? Zou God dan niet erg “kleinzielig” lijken? Is God dan zo’n soort God? Eentje die net als een kind volwassenen meesleept in gevechten met anderen? Wat zou daar nou het nut van zijn? De mens gebruikt voortdurend zijn eigen noties om God te meten. God zei eens: “Er zijn vier seizoenen per jaar en drie maanden per seizoen.” De mens luisterde naar deze woorden, grifte ze in zijn geheugen en zei altijd dat er drie maanden per seizoen waren en vier seizoenen per jaar. Toen God vroeg: “Hoeveel seizoenen zijn er per jaar? En hoeveel maanden per seizoen?” antwoordde de mens eensgezind: “Vier seizoenen, drie maanden.” De mens probeert God altijd door regels te definiëren, maar nu, nu hij het tijdperk van “drie seizoenen per jaar, vier maanden per seizoen” binnengaat, blijft de mens onwetend, alsof hij blind is geworden en in alle dingen naar regels zoekt. En tegenwoordig proberen mensen hun ‘regels’ toe te passen op God! Ze zijn werkelijk blind! Zien ze niet dat er nu geen ‘winter’ is maar alleen ‘lente, zomer en herfst’? De mens is echt dom! Om zover te zijn gekomen en nog steeds niet te weten hoe ze God moeten begrijpen, zoals iemand uit de jaren twintig, die denkt dat vervoer onhandig is en mensen allemaal moeten lopen of een ezeltje moeten drijven, of die denkt dat mensen olielampen moeten gebruiken, of die gelooft dat een primitieve levensstijl nog steeds gangbaar is. Zijn dit niet allemaal hersenspinsels die mensen erop nahouden? Waarom spreken ze tegenwoordig nog steeds over barmhartigheid en liefdevolle vriendelijkheid? Wat is daar het nut van? Het is als een oude vrouw die over haar verleden wauwelt – wat hebben zulke woorden voor nut? Het heden is immers het heden; kan de tijd twintig of dertig jaar worden teruggedraaid? Alle mensen volgen het tij; waarom zijn ze zo huiverig om dit te aanvaarden? Wat is het nut om tegenwoordig van tuchtiging en liefdevolle vriendelijkheid te spreken? Genade en liefdevolle vriendelijkheid – is dat alles wat God is? Waarom blijven mensen in dit tijdperk van ‘meel en rijst’ altijd ‘gierstkaf en wilde groenten’ serveren? Datgene wat God niet bereid is te doen wordt Hem door de mens opgedrongen. Verzet Hij zich, dan wordt Hij bestempeld als een ‘contrarevolutionair’, en hoewel er keer op keer is gezegd dat God niet van nature een genadige of liefdevolle God is, wie luistert daar naar? De mens is te absurd. Het is alsof het woord van God geen effect heeft. De mensen zien Mijn woorden altijd in een ander licht. God is al die tijd door de mensheid weggepest, alsof misdaden ten onrechte aan onschuldigen zijn toegeschreven – wie kan op één lijn met God zitten? Jullie zijn altijd bereid met Gods genade en liefdevolle vriendelijkheid te leven, wat kan God dus anders doen dan de beledigingen van de mens verdragen? Maar Ik hoop dat jullie grondig onderzoeken hoe de Heilige Geest werkt voordat jullie met God in discussie gaan. En toch dring Ik erop aan dat je goed naar de oorspronkelijke betekenis van Gods woord kijkt – denk niet dat je slim bent als je gelooft dat Gods woorden ‘verwaterd’ zijn. Dat is onnodig! Wie kan zeggen hoe ‘verwaterd’ het woord van God is? Tenzij God het rechtstreeks zegt of duidelijk aangeeft. Heb niet zo’n hoge dunk van jezelf. Zie je door Zijn woorden een beoefeningspad, dan heb je aan Zijn eisen voldaan. Wat wil je nog meer zien? God zei: “Ik ga de zwakheid van de mens geen genade meer tonen.” Als je zelfs de betekenis van deze duidelijke en eenvoudige uitspraak niet begrijpt, waarom zou je dan nog verder studeren en onderzoek doen? Denk je dat je zonder zelfs maar de elementairste kennis van mechanica gekwalificeerd bent om een raket te bouwen? Zou zo iemand niet ijdele praatjes maken? De mens heeft niet de middelen om Gods werk te verrichten; het is God die hem verheft. Is Hem eenvoudigweg dienen zonder te weten wat Hij liefheeft of haat vragen om rampen? Mensen kennen zichzelf niet, maar denken wel dat ze geweldig zijn. Wie denken ze wel niet dat ze zijn? Ze hebben geen idee wat goed of slecht is. Denk terug aan het verleden en kijk vooruit naar de toekomst – hoe klinkt dat? Leer daarna jezelf kennen.

God heeft veel over de intenties en bedoelingen van de mens geopenbaard. Hij zei: “Pas toen zag ik duidelijk de intenties en doelen van de mens. Ik verzuchtte vanuit de wolken: Waarom handelen mensen altijd voor zichzelf? Zijn mijn tuchtigingen niet bedoeld om hen te vervolmaken? Val ik soms opzettelijk hun positieve houding aan?” Hoeveel heb je over jezelf geleerd door deze woorden? Zijn de bedoelingen en doelen van de mens werkelijk verdwenen? Hebt je hier zelf goed naar gekeken? Je kunt net zo goed voor God komen om te proberen het volgende te begrijpen: Welk effect heeft Gods werk van tuchtiging op jullie gehad? Hebben jullie dat samengevat? Misschien was het effect miniem; anders zouden jullie er al hoogdravend over hebben gesproken. Wat probeert God jullie te laten bereiken? Hoeveel van de overvloed aan woorden die tot jullie is gesproken, hebben vrucht gedragen en hoeveel zijn op niets uitgelopen? In Gods ogen hebben slechts enkele van Zijn woorden vrucht gedragen en dat komt omdat de mens steeds de oorspronkelijke betekenis van Zijn woorden niet weet te ontcijferen; wat de mens aanvaardt zijn alleen maar de echo’s van de woorden die tegen een muur weerkaatsen. Leren we zo Gods wil kennen? In de nabije toekomst heeft God meer werk voor de mens; kan de mens dat werk volbrengen met zijn huidige minieme gestalte? Wijkt hij niet af, dan dwaalt hij wel, of is hij arrogant – dat is blijkbaar de menselijke natuur. Ik vind dit moeilijk te begrijpen: God heeft zoveel gezegd, waarom neemt de mens er niets van ter harte? Spreekt God soms voor de grap met de mens zonder resultaat te willen zien? Of laat Hij de mens een toneelstuk opvoeren met de titel ‘Vreugde, woede, verdriet en geluk’? Maakt Hij de mens het ene moment blij en het andere moment aan het huilen om hem vervolgens aan zijn lot over te laten als de mens van het toneel is verdwenen? Wat zou hiervan het resultaat zijn? “Waarom komt er nooit iets terecht van mijn eisen aan de mens? Vraag ik soms een hond om in een boom te klimmen? Maak ik van een mug een olifant?” Al Gods woorden richten zich op de feitelijke gesteldheid van de mens. Het zou dus geen kwaad kunnen om bij alle mensen eens naar binnen te kijken om te zien wie er binnen Gods woord leeft. “Zelfs nu nog blijft veel van het land veranderen. Als het land op een dag echt in een ander type verandert, zal ik het met een kleine handbeweging aan de kant gooien – is dit niet precies mijn werk in de huidige fase?” God is zelfs nu inderdaad bezig met dit werk; maar wat Hij zei over “met een kleine handbeweging aan de kant gooien” verwijst naar de toekomst, want alles moet een proces ondergaan. Gods huidige werk neigt daarnaar – is dat duidelijk voor je? De bedoelingen van de mens zitten vol onvolkomenheden en onreine geesten hebben deze gelegenheid aangegrepen om binnen te dringen. Op dat moment “verandert het land in een ander type”. De mensen zullen dan een kwalitatieve maar geen substantiële verandering hebben ondergaan, want er zullen andere dingen op de verbeterde aarde zijn. Met andere woorden: de oorspronkelijke aarde was inferieur, maar na haar verbetering kan ze worden gebruikt. Nadat ze echter voor een bepaalde tijd is gebruikt en daarna niet meer, zal ze geleidelijk haar oude uiterlijk herkrijgen. Dit is een samenvatting van de volgende stap in Gods werk. Het toekomstige werk is complexer, omdat het tijd wordt dat alle dingen op soort worden gescheiden. Op de ontmoetingsplaats, wanneer de dingen tot een einde komen, zal er onvermijdelijk chaos heersen en de mens zal geen sterke overtuigingen hebben. Het is precies zoals God zei: “Mensen zijn allemaal artiesten die meezingen met welk deuntje er maar gespeeld wordt.” Mensen hebben het vermogen om mee te zingen met het deuntje dat gespeeld wordt, dus God maakt gebruikt van juist dit gebrek in hen om de volgende stap in Zijn werk te zetten, waardoor Hij alle mensen in staat stelt dit defect te herstellen. Dat mensen het gras zijn dat bovenop een muur groeit, komt omdat ze geen werkelijke gestalte hebben. Als ze wel gestalte zouden krijgen, zouden ze als torenhoge bomen worden die de hemel raken. God wil een deel van het werk van de boze geesten gebruiken om een deel van de mensheid te vervolmaken, zodat deze mensen de ongerechtigheden van de duivels volledig kunnen doorzien en zodat de hele mensheid haar ‘voorouders’ werkelijk leert kennen. Alleen op die manier kunnen mensen helemaal losbreken en niet alleen de nakomelingen van de duivels van zich afschudden, maar zelfs de duivels van hun voorouders. Dat is Gods ware doel in het volledig verslaan van de grote rode draak: te zorgen dat de hele mensheid beseft wat de ware gedaante van de grote rode draak is en zijn masker volledig af te rukken zodat zijn ware gedaante kan worden aanschouwd. Dat is wat God wil bereiken. Het is het einddoel van al het werk dat Hij op aarde heeft gedaan en wat Hij wil bereiken in de hele mensheid. Dit wordt aangeduid als het mobiliseren van alle dingen om Gods doel te dienen.

Wat het toekomstige werk betreft, is het je duidelijk hoe dat zal gebeuren? Deze dingen moeten worden begrepen. Bijvoorbeeld: waarom zegt God dat mensen zich nooit wat aantrekken van wat ze zouden moeten doen? Waarom zegt Hij dat veel mensen het huiswerk niet hebben afgemaakt wat Hij ze heeft opgedragen? Hoe kunnen deze dingen tot stand gebracht worden? Heb je ooit over deze vragen nagedacht? Zijn dit onderwerpen geworden voor je om over te communiceren? In deze fase van het werk moet de mens de huidige bedoelingen van God leren begrijpen. Is dit eenmaal bereikt, dan kunnen andere dingen worden besproken – is dat niet een geweldige manier van werken? Wat God in de mens wil bereiken moet duidelijk worden uitgelegd, anders zou alles voor niets zijn en zou de mens er niet in binnen kunnen gaan, laat staan het bereiken, en zou alles zou loos gepraat zijn. Wat betreft wat God vandaag heeft gezegd: heb je een beoefeningspad gevonden? Mensen huiveren allemaal voor Gods woorden. Ze kunnen ze niet volledig begrijpen, maar zijn ook bang om God te beledigen. Hoeveel manieren om Gods woorden te eten en te drinken zijn er tot nu toe gevonden? De meeste mensen weten niet hoe ze Gods woorden moeten eten en drinken; hoe moet dit worden opgelost? Heb je binnen de woorden van vandaag een manier gevonden om te eten en te drinken? Hoe probeer je daar nu aan mee te werken? En hoe gaan jullie je overpeinzingen en reflecties bespreken zodra jullie allemaal de woorden hebben gegeten en gedronken? Is dat niet waar de mens zich mee bezig moet houden? Hoe schrijft iemand het juiste medicijn voor een bepaalde ziekte voor? Heb je nog steeds God nodig voor een rechtstreekse uitspraak? Is dat noodzakelijk? Hoe kunnen de genoemde problemen volledig worden verholpen? Dat hangt ervan af of jullie, bij jullie handelingen om de praktijk, in staat zijn met de Heilige Geest samen te werken. Als er gepaste medewerking is, zal de Heilige Geest geweldig werk doen. Zonder de juiste samenwerking – en in plaats daarvan juist alleen verwarring – is de Heilige Geest niet in staat Zijn kracht te ontketenen. “Als je jezelf kent en ook je vijand, zul je altijd zegevieren.” Wie deze woorden ook maar het eerst sprak, ze zijn in het bijzonder op jullie van toepassing. Kortom, je moet jezelf kennen voordat je je vijanden kunt kennen. Pas als je beide kent, zul je elke strijd winnen. Hiertoe moeten jullie in staat zijn. Wat God ook van je vraagt, je hoeft er alleen maar met al je kracht naartoe te werken. Ik hoop dat je uiteindelijk voor God kunt verschijnen en Hem je diepste toewijding kunt geven. Zolang je Gods tevreden glimlach ziet terwijl Hij op zijn troon zit – zelfs op je vastgestelde doodsmoment – moet je kunnen lachen en glimlachen terwijl je je ogen sluit. Gedurende je tijd op aarde moet je je laatste plicht voor God doen. In het verleden werd Petrus omwille van God ondersteboven gekruisigd. Maar je moet uiteindelijk God tevreden stellen en al je energie omwille van Hem aanwenden. Wat kan een geschapen wezen namens God doen? Geef je daarom over aan God en doe dat liever vroeger dan later, zodat Hij over je kan beschikken zoals Hij wil. Laat God met je doen wat Hij wil, zolang het Hem gelukkig maakt en tevreden stelt. Welk recht tot klagen hebben mensen?

Hoofdstuk 42

Ik weet niet of mensen enige verandering in de uitspraken van vandaag hebben opgemerkt. Sommige mensen hebben misschien een beetje gezien, maar durven het niet met zekerheid te zeggen. Anderen hebben mogelijk niets opgemerkt. Waarom is er tussen de twaalfde en vijftiende dag van de maand zo’n grote verandering geweest in Gods uitspraken? Hebben jullie hierover nagedacht? Wat is jullie mening? Hebben jullie iets begrepen van al Gods uitspraken? Wat was het belangrijkste werk dat werd gedaan tussen 2 april en 15 mei? Waarom hebben mensen tegenwoordig geen idee en zijn ze zo verdwaasd alsof ze met een knuppel op het hoofd zijn geslagen? Waarom zijn er tegenwoordig geen columns met de titel ‘Schandalen van het volk van het koninkrijk’? Op 2 en 4 april heeft God niet gewezen op de gesteldheid van de mens. Evenmin heeft Hij in de dagen na vandaag gewezen op de gesteldheid van de mens – waarom is dat? Er moet hier wel een onopgeloste puzzel zijn – waarom was er een draai van 180 graden? Laat ons het eerst even hebben over de vraag waarom God zo sprak. Laat ons naar Gods eerste woorden kijken, waarin Hij onmiddellijk al zei: “Zodra het nieuwe werk begint.” Deze zin wekt een eerste vermoeden dat Gods werk een nieuw begin is binnengegaan, dat Hij weer nieuw werk is begonnen. Dit toont aan dat de tuchtiging ten einde loopt. Je zou kunnen zeggen dat het hoogtepunt van de tuchtiging al is ingegaan en dat jullie je tijd dus maximaal moeten benutten om het werk van het tijdperk van de tuchtiging goed te ervaren, zodat jullie niet achteropraken en niet in de steek worden gelaten. Dit is allemaal het werk van de mens en het vergt van de mens dat deze zijn uiterste best doet om mee te werken. Wanneer de tuchtiging volledig wordt weggestuurd, begint God met het volgende deel van Zijn werk, want God zegt: “[…] ben ik mijn werk onder de mensen blijven uitvoeren […]. Op dit moment is mijn hart vervuld van grote vreugde, want ik heb een deel van de mensen gewonnen. Mijn ‘onderneming’ bevindt zich dus niet meer in een recessie. Ze bestaat niet langer uit lege woorden”. In vroeger tijden zagen de mensen Gods dringende wil in Zijn woorden – daarin zit geen onwaarheid – en tegenwoordig doet God Zijn werk sneller. Voor de mens lijkt dit niet helemaal in overeenstemming met Gods eisen – maar voor God is Zijn werk al voltooid. Omdat de gedachten van mensen te complex zijn, is hun kijk op de dingen vaak al te ingewikkeld. Mensen vragen te veel van mensen, maar God stelt niet zulke hoge eisen aan de mens. Hieruit blijkt hoe groot het verschil is tussen God en de mens. De noties van mensen worden blootgelegd in alles wat God doet. Het is niet zo dat God hoge eisen aan mensen stelt en dat mensen hier niet aan kunnen voldoen, maar dat mensen hoge eisen aan God stellen en God hier niet aan kan voldoen. Omdat er na behandeling nog effecten doorwerken in de mensheid, die gedurende duizenden jaren door Satan is verdorven, hebben mensen altijd zulke hoge eisen aan God gesteld, zijn ze niet in het minst inschikkelijk en zijn ze doodsbang dat God niet tevreden is. Het feit dat mensen in veel opzichten niet tegen de taak zijn opgewassen is zodoende een manier voor hen om zich te onderwerpen aan zelftuchtiging; ze dragen de gevolgen van hun eigen daden – dit is puur lijden. Van de tegenspoed die mensen verdragen, wordt meer dan 99 procent door God veracht. Om het bot te stellen: niemand heeft werkelijk geleden voor God. Mensen dragen allemaal de gevolgen van hun eigen daden – en deze stap van tuchtiging is natuurlijk geen uitzondering. Het is een bittere drank, door de mens gebrouwen, die hij zelf aan zijn lippen zet om te drinken. Omdat God het werkelijke doel van Zijn tuchtiging niet heeft onthuld, hoewel een deel van de mensen is vervloekt, betekent dit geen tuchtiging. Een deel van de mensen is gezegend, maar dit betekent niet dat ze in de toekomst gezegend zullen zijn. Voor de mens lijkt God een God die Zich niet aan Zijn woord houdt. Maak je geen zorgen. Deze woorden zijn misschien wat overdreven, maar wees niet negatief. Waar ik het over heb, heeft wel iets te maken met het lijden van de mens, maar toch denk ik dat je een goede relatie met God moet opbouwen. Je moet Hem meer ‘geschenken’ geven – dat zal Hem beslist gelukkig maken. Ik vertrouw erop dat God diegenen liefheeft die Hem ‘geschenken’ geven. Wat denk je? Kloppen deze woorden?

Hoeveel van jullie vooruitzichten hebben jullie op dit moment al opzijgezet? Gods werk zal binnenkort eindigen, dus moeten jullie min of meer al je vooruitzichten opzij hebben gezet, toch? Jullie kunnen jezelf maar beter onderzoeken: jullie houden er altijd van om op een hoogte te staan, jezelf te verheerlijken en te pronken – wat is dit? Ik weet tegenwoordig nog altijd niet wat de vooruitzichten van de mensen zijn. Als mensen in hun leven echt overspoeld zijn door de zee van teistering, wanneer ze leven te midden van de loutering van de tegenspoed, of anders onder bedreiging van diverse martelwerktuigen, of wanneer ze leven in een tijd van afwijzing door alle mensen, en omhoogkijken naar de hemel en diep zuchten, dan zullen ze op zulke momenten misschien hun vooruitzichten uit hun gedachten zetten. Dat komt doordat mensen te midden van hopeloosheid zoeken naar een buitenaardse utopie, en doordat niemand die er warmpjes bij zit ooit het najagen van zijn eigen prachtige dromen heeft opgegeven. Dit is misschien onrealistisch, maar ik zou willen dat dit niet in de mensenharten leefde. Willen jullie nog altijd bij leven worden opgenomen? Willen jullie nog altijd van vorm veranderen in het vlees? Ik weet niet of jullie dezelfde mening zijn toegedaan, maar ik heb dit altijd onrealistisch gevonden – zulke gedachten lijken te buitensporig. Mensen zeggen dingen zoals: “Zet je vooruitzichten opzij, wees realistischer.” Je vraagt mensen om af te zien van gedachten aan gezegend worden – maar hoe zit het met jezelf? Ontken je de ideeën van mensen over gezegend worden, terwijl je zelf zegeningen zoekt? Je staat het anderen niet toe om zegeningen te ontvangen, terwijl je stiekem zelf aan zegeningen denkt – wat ben je als je dat doet? Een zwendelaar! Is het geen aanklacht tegen je geweten om zo te handelen? Voel je je in je hart niet verschuldigd? Ben je geen oplichter? Je graaft de woorden uit in de harten van anderen, maar zegt niets over de woorden in je eigen hart – wat ben je een waardeloos stuk vuilnis! Ik vraag me af wat jullie in je hart denken wanneer jullie spreken – zou de Heilige Geest jullie geen verwijten kunnen maken? Tast dit jullie waardigheid niet aan? Jullie weten werkelijk niet wat goed voor jullie is! Jullie zijn allemaal net als meneer Nanguo geweest: bedriegers. Het is geen wonder dat God ‘op te offeren’ in “ze zijn allemaal bereid om zich ‘op te offeren’” tussen aanhalingstekens heeft geplaatst. God kent de mens door en door, en hoe listig het bedrog van de mens ook is – zelfs als hij niets verraadt, zijn gezicht niet rood kleurt en zijn hart niet sneller klopt – de ogen van God zijn helder, dus heeft de mens het altijd moeilijk gevonden om aan Gods blik te ontsnappen. Het is alsof God met röntgenogen de inwendige organen van de mens kan zien, alsof Hij door mensen heen kan kijken en hun bloedgroep zonder test kan bepalen. Dat is Gods wijsheid, die niet door de mens kan worden nagevolgd. Zoals God zegt: “Waarom heb ik zoveel werk verricht, maar is er geen bewijs van bij de mensen. Heb ik niet voldoende inspanning geleverd?” De samenwerking van de mens met God schiet te zeer tekort. Je zou kunnen zeggen dat er te veel negatiefs in de mens zit, en dat mensen zelden positief zijn. Slechts af en toe zijn ze een beetje positief, maar die positiviteit is te bezoedeld. Dit laat zien hoeveel mensen van God houden; het is alsof in hun harten maar één deel op de honderd miljoen delen uit liefde voor God bestaat, en vijftig procent daarvan is nog altijd bezoedeld. Dat is waarom God zegt dat Hij geen bewijs uit de mens verkrijgt. Het is juist vanwege de ongehoorzaamheid van de mens dat de toon van Gods uitspraken zo harteloos en ongevoelig is. Hoewel God niet met de mens over voorbije tijden praat, willen mensen altijd het verleden in herinnering halen om zichzelf ten overstaan van God te tonen, en willen ze het altijd over voorbije tijden hebben. Maar God heeft het verleden van de mens nooit behandeld als het heden; in plaats daarvan benadert Hij de mensen van tegenwoordig aan de hand van het heden. Dit is Gods houding, en met betrekking hierop heeft God deze woorden duidelijk gezegd, om te voorkomen dat mensen in de toekomst zeggen dat God te onredelijk is. Want God doet geen gewetenloze dingen, maar vertelt mensen over de ware feiten, om te voorkomen dat mensen niet standvastig kunnen zijn – want de mens is immers zwak. Wat denken jullie nu jullie deze woorden hebben gehoord: zijn jullie bereid te luisteren en je te onderwerpen, en er verder niet over te denken?

Het bovengenoemde doet niet ter zake; het maakt niet uit of erover wordt gesproken of niet. Ik hoop dat jullie geen aanstoot nemen, want God komt om het werk van woorden te doen, en Hij praat graag over alles onder de zon. Maar ik hoop dat jullie deze woorden niettemin zullen lezen en niet zullen negeren. Wat zeggen jullie daarop? Zouden jullie dat doen? Er is zojuist gezegd dat God in de woorden van vandaag nieuwe informatie heeft geopenbaard: de methode waarmee God werkt, staat op het punt te veranderen. Daarom zou het beter zijn om zich te richten op deze heel actuele kwestie. Men kan stellen dat alle uitspraken van vandaag over toekomstige zaken profeteren; deze uitspraken zijn de manier waarop God regelingen treft voor de volgende stap van Zijn werk. God heeft Zijn werk in de mensen van de kerk bijna voltooid. Daarna zal Hij in alle woede verschijnen voor alle mensen. Zoals God zegt: “Ik zal de mensen op aarde mijn daden laten erkennen. Mijn daden zullen worden bewezen voor ‘de rechterstoel’, zodat zij mogen worden erkend onder de mensen op aarde, die zich er allemaal aan zullen onderwerpen.” Heb je iets opgemerkt in deze woorden? Hierin ligt de samenvatting van het volgende deel van Gods werk. Ten eerste zal God alle waakhonden die politieke macht uitoefenen oprecht overtuigen. Hij zal ervoor zorgen dat ze zich uit eigen beweging terugtrekken van het toneel van de geschiedenis, nooit meer om status vechten en zich nooit meer inlaten met plannetjes en intriges. Dit werk moet via God worden verricht door verschillende rampen op aarde op te wekken. Maar het is geenszins het geval dat God zal verschijnen. In deze tijd zal de natie van de grote rode draak nog steeds een land van vuilheid zijn. Daarom zal God niet verschijnen, maar alleen maar door tuchtiging tevoorschijn komen. Zo is de rechtvaardige gezindheid van God, waaraan niemand kan ontkomen. Gedurende deze tijd zal iedereen die in de natie van de grote rode draak woont met rampspoed te maken krijgen, en hieronder valt natuurlijk ook het koninkrijk op aarde (de kerk). Dit is precies het moment waarop de feiten boven tafel komen. Zo wordt het door alle mensen ervaren en kan niemand ontsnappen. Dit is door God voorbestemd. Het is precies vanwege deze stap van het werk dat God zegt: “Dit is het moment om grootse plannen uit te voeren.” Omdat er in de toekomst geen kerk op aarde zal zijn, en vanwege de komst van rampspoed, zullen mensen alleen kunnen denken aan wat ze vóór zich zien en alle andere dingen negeren, en zal het hun moeilijk vallen om van God te genieten te midden van rampspoed. Daarom wordt mensen gevraagd om God met heel hun hart lief te hebben in deze prachtige tijd, zodat ze de kans niet mislopen. Wanneer dit feit voorbijgaat, zal God de grote rode draak grondig hebben verslagen. Zo zal het werk van getuigenis van het volk van God ten einde komen. Daarna zal God de volgende stap van het werk beginnen: Hij zal het land van de grote rode draak verwoesten en uiteindelijk mensen in het hele heelal ondersteboven aan het kruis spijkeren. Daarna zal Hij de hele mensheid vernietigen – dit zijn de toekomstige stappen van Gods werk. Jullie moeten er daarom naar streven je best te doen om God lief te hebben in deze vredige omgeving. In de toekomst zullen jullie geen kansen meer hebben om God lief te hebben, want alleen mensen in het vlees hebben de kans om God lief te hebben. Wanneer ze in een andere wereld leven, zal niemand het hebben over het liefhebben van God. Is dit niet de verantwoordelijkheid van een schepsel? En hoe moeten jullie God liefhebben in jullie levensdagen? Heb je daar ooit over nagedacht? Wacht je met het liefhebben van God tot na je dood? Is dit geen lege praat? Waarom streef je het liefhebben van God vandaag niet na? Kan het liefhebben van God terwijl je steeds druk bent echte liefde voor God zijn? De reden waarom wordt gezegd dat deze stap van Gods werk spoedig ten einde zal komen, is dat God al een getuigenis tegenover Satan heeft. De mens hoeft daarom niets te doen; de mens wordt alleen gevraagd om het liefhebben van God na te streven gedurende zijn levensjaren – dat is de sleutel. Omdat Gods eisen niet hoog zijn en ook omdat er een brandende bezorgdheid in Zijn hart is, heeft Hij een samenvatting van de volgende stap van het werk geopenbaard vóór het einde van deze stap van het werk. Hieruit blijkt duidelijk hoeveel tijd er is; als God in Zijn hart niet bezorgd was, zou Hij deze woorden dan zo vroeg uiten? Het is omdat er weinig tijd is dat God op deze manier werkt. Het is te hopen dat jullie God met heel je hart, met heel je verstand en met al je kracht kunnen liefhebben, net zoals jullie je eigen leven koesteren. Is dit geen leven met de hoogste betekenis? Waar anders zouden jullie de zin van het leven kunnen vinden? Zijn jullie niet stekeblind? Ben je bereid God lief te hebben? Is God de liefde van de mens waard? Zijn mensen de aanbidding van mensen waard? Nu dan: wat moet je doen? Heb God moedig lief, zonder voorbehoud, en kijk wat God met je zal doen. Kijk of Hij je zal doden. Kortom: de opdracht om God lief te hebben is belangrijker dan het overnemen en opschrijven van dingen voor God. Je moet voorrang geven aan wat het belangrijkst is, zodat je leven waardevoller wordt en vol geluk zal zijn. Vervolgens moet je wachten op Gods ‘vonnis’ voor jou. Ik vraag me af of het liefhebben van God deel zal uitmaken van je plan. Ik hoop dat ieders plannen datgene zullen worden wat door God compleet wordt gemaakt, en dat ze allemaal werkelijkheid zullen worden.

Hoofdstukken 44 en 45

Sinds God de mens over ‘de liefde voor God’ heeft verteld – de diepzinnigste van alle lessen – heeft Hij de schijnwerpers op dit onderwerp gericht in ‘de uitspraken van de zeven Geesten’, waardoor alle mensen probeerden te herkennen hoe leeg het menselijk leven is en op die manier de ware liefde in hen naar boven te brengen. En hoeveel liefde jegens God hebben zij die in deze huidige fase leven? Weten jullie dat? Er zijn geen grenzen aan de les van ‘God liefhebben’. Wat voor soort begrip hebben alle mensen over het menselijk leven? Wat is hun houding ten opzichte van het liefhebben van God? Zijn ze daar wel of niet toe bereid? Volgen zij de grote massa, of verafschuwen zij het vlees? Dit zijn allemaal dingen waar je duidelijk over moet zijn en die je moet begrijpen. Zit er helemaal niets in het innerlijk van de mensen? “Ik wil dat de mens mij waarlijk lief heeft; maar vandaag gaat het bij de mensen nog steeds wat sloom en zijn ze niet in staat mij hun ware liefde te schenken. Zij leven in de veronderstelling dat zij niets meer over zouden hebben als zij mij hun ware liefde zouden schenken.” Wat betekent ‘ware liefde’ eigenlijk precies in deze woorden? Waarom vraagt God nog steeds om de ware liefde van de mensen in dit tijdperk waarin ‘alle mensen God liefhebben’? Het is daarom Gods bedoeling de mens te vragen om de betekenis van ware liefde op te schrijven op een antwoordenvel, en dit is precies het huiswerk dat God de mens heeft opgedragen. Wat betreft deze huidige fase, ook al vraagt God geen grote dingen van de mens, moeten de mensen Gods oorspronkelijke eisen aan de mens nog steeds inwilligen. Met andere woorden, ze zijn nog niet begonnen al hun kracht in het liefhebben van God te leggen. Omdat zij daar nog steeds niet toe bereid zijn, stelt God nog steeds deze eis aan de mensen, totdat dit werk resultaat oplevert en Hij verheerlijking verdient in dit werk. Zeker, het werk op aarde wordt afgerond door liefde voor God. Daarom, enkel wanneer God Zijn werk afrondt wijst Hij de mens op het allerbelangrijkste werk. Als Hij, wanneer Zijn werk ten einde loopt, de mens de dood geeft, wat zou er dan van de mens terecht komen, wat zou er van God terecht komen en wat zou er van Satan terecht komen? Enkel wanneer de liefde van de mens op aarde opgewekt is kan er gezegd worden dat ‘God de mens overwonnen heeft’. Anders zouden de mensen zeggen dat God de mens intimideert en dan zou God te schande worden gemaakt. God zou niet zo dom zijn om Zijn werk geruisloos af te ronden. Daardoor, wanneer het werk bijna ten einde is, welt er een golf van hartstocht op voor het liefhebben van God, en wordt het liefhebben van God het onderwerp van de dag. Vanzelfsprekend is deze liefde van God niet bezoedeld door de mens, het is een pure liefde, zoals de liefde van een trouwe vrouw voor haar echtgenoot, of de liefde van Petrus. God wil de liefde van Job en Paulus niet, maar de liefde van Jezus voor Jehova, de liefde tussen de Vader en de Zoon: “alleen te denken aan de Vader, zonder aandacht voor persoonlijk verlies of persoonlijke winst, enkel de Vader lief te hebben, en niemand anders, en nergens anders om vragend”. Is de mens hier toe in staat?

Als we jou vergelijken met wat Jezus heeft gedaan, Hij die geen volledige menselijkheid bezat, wat denken we dan? Hoe ver ben jij gekomen in jouw volledige menselijkheid? Ben jij in staat om nog maar een tiende te presteren van wat Jezus heeft gedaan? Ben jij gekwalificeerd om voor God naar het kruis te gaan? Kan jouw liefde voor God schande over Satan brengen? En hoeveel van je liefde voor de mens heb jij uitgedreven? Is die vervangen door liefde voor God? Ondergaan jullie werkelijk alles voor de liefde jegens God? Denk eens aan de Petrus uit het verleden, en kijk dan eens naar jullie zelf, die in het heden leven – er is echt een heel groot onderscheid; jullie zijn niet geschikt om voor God te staan. Leeft er in jullie meer liefde voor God, of meer liefde voor de duivel? Dit moet beurtelings op de linker- en dan op de rechterkant van de weegschaal worden gelegd om te kijken welke zwaarder weegt, hoeveel liefde van God leeft er echt in jullie? Zijn jullie geschikt om voor God te sterven? De reden dat Jezus in staat was om aan het kruis te gaan was dat Zijn ervaringen op aarde voldoende waren om Satan te schande te zetten, en enkel om die reden stond God de Vader Hem vrijmoedig toe om dat gedeelte van het werk te volbrengen; het was om de ontberingen die Hij had doorstaan en Zijn liefde voor God. Maar jullie zijn daar niet voor gekwalificeerd. Daarom moeten jullie voortgaan met die beleving, er naar streven om God, en niets anders, in jullie hart te hebben; kunnen jullie dit voor elkaar krijgen? Daaraan kan worden beoordeeld hoezeer je God haat, en hoeveel je God liefhebt. Het is niet dat God teveel van de mens vraagt, maar het probleem is dat de mens niet hard genoeg werkt. Is dat niet de werkelijkheid van de situatie? Zo niet, hoeveel wat beminnelijk is zou je in God ontdekken, en hoeveel dat afstotelijk is zou je in jezelf vinden? Over deze dingen moet je eens heel goed nadenken. Het zou redelijk zijn om te zeggen dat er maar een paar mensen onder de hemel zijn die God liefhebben, maar kun jij een pionier zijn, het wereldrecord breken, en God liefhebben? God vraagt niets van de mens. Kan de mens Hem hiermee niet ter wille zijn? Ben jij nog niet eens in staat om dit te bereiken? Wat valt er nog meer te zeggen?

Hoofdstuk 46

Te midden van al deze woorden zijn er geen onvergetelijker dan die van vandaag. Gods woorden openbaarden voorheen de staat van de mensheid of de mysteriën van de hemel, maar deze uitspraak is heel anders dan die van het verleden. Er wordt niet in gespot en er worden geen grapjes gemaakt, maar het is iets volkomen onverwachts: God ging zitten en praatte rustig met de mensen. Wat is Zijn bedoeling? Wat zie je wanneer God zegt: “Vandaag ben ik nieuw werk begonnen boven de universums. Ik heb de mensen op aarde een nieuw begin gegeven, en hen gevraagd om allemaal mijn huis uit te gaan. En omdat de mensen zich altijd graag uitleven, vraag ik hen om zich bewust te zijn van zichzelf, en mijn werk niet altijd te verstoren”? En wat is dit ‘nieuwe begin’ waar God het over heeft? God heeft de mensen al eerder geadviseerd om weg te gaan, maar het was toen Gods intentie om hun geloof op de proef te stellen. Dus vandaag, wanneer Hij op een andere toon spreekt, is Hij hier dan serieus of houdt Hij ons voor de gek? Voorheen kenden de mensen de beproevingen niet waar God over sprak. Het was pas door de stap van het werk van de dienstdoeners dat hun ogen open gingen en zij persoonlijk Gods beproevingen ervoeren. Aldus, vanaf die tijd, dank zij het voorbeeld van de honderden beproevingen van Petrus, begingen de mensen vaak de fout van het geloven dat ‘Het de beproeving van God was.’ Bovendien kwamen de feiten in Gods woorden maar zelden voor. Zodoende zonken de mensen steeds dieper in een blind geloof in de beproevingen van God, en daarom geloofden ze nooit in alle woorden die gesproken werden door God, dat dit het werk van de feiten was dat door God werd uitgevoerd; in plaats daarvan geloofden ze dat God, die niets anders te doen had, specifiek woorden gebruikte om de mensen te beproeven. Het was te midden van zulke beproevingen, die hopeloos waren en toch hoop schenen te bieden, dat de mensen volgden, en daarom zei God later: “iedereen die overblijft zal waarschijnlijk rampspoed ondervinden en zal weinig geluk hebben”, de mensen vestigden nog steeds hun aandacht op het volgen, en aldus waren ze niet van plan om weg te gaan. De mensen volgden te midden van zulke illusies en geen van hen durfde er zeker van te zijn dat er geen hoop was – wat deels het bewijs is van Gods overwinning. Gods gezichtspunt laat zien dat Hij alles zo stuurt dat het Hem van dienst is. De illusies van de mensen moedigen hen aan God niet te verlaten, ongeacht de tijd of de plaats, en dus gebruikt God gedurende deze stap de onvolmaakte motivaties van de mensen om hen getuigenis te laten geven van Hem, wat de diepe betekenis is van wanneer God zegt: “Ik heb een deel van de mensen gewonnen.” Satan gebruikt de motivaties van de mens om belemmeringen te veroorzaken, terwijl God de motivaties van de mens gebruikt om hem te laten dienen – wat de ware betekenis is van Gods woorden: “Mensen verbeelden zich dat ze zich naar binnen kunnen wurmen, maar als ze mij hun valse entreebewijs overhandigen, werp ik hen pardoes in de vurige put en dan, wanneer ze hun eigen ‘verwoede pogingen’ in rook zien opgaan, verliezen ze alle hoop.” God bestuurt alle dingen zo, dat ze Hem van dienst zijn, en Hij omzeilt dus de verschillende meningen van de mens niet, maar zegt moedig tegen de mensen dat ze moeten vertrekken; dit is de wonderbaarlijkheid en de wijsheid van Gods werk, het combineren van eerlijke woorden en de methode in één, waardoor de mensen duizelig en verward achterblijven. Hier kunnen we aan zien dat God de mensen werkelijk vraagt om Zijn huis uit te gaan, dat dit niet zomaar een soort beproeving is; en God neemt de gelegenheid waar om te zeggen: “Toch vertel ik de mensen ook dat wanneer ze er niet in slagen zegeningen te verwerven, niemand over mij mag klagen.” Niemand kan bevatten of Gods woorden echt gemeend zijn of niet, maar God gebruikt deze gelegenheid om mensen te stabiliseren, het verlangen om weg te gaan bij hen weg te nemen. Aldus, als ze op een dag vervloekt worden, zullen ze van tevoren gewaarschuwd zijn door Gods woorden, zoals er gezegd wordt: “De woorden die onplezierig zijn om te horen zijn de goede.” Vandaag is de liefde van de mensen voor God eerlijk en oprecht en dus werden ze, in woorden waarvan zij niet konden onderscheiden of ze gemeend waren of niet, overwonnen en kwamen ze er toe God lief te hebben en daarom zegt God: “Ik heb mijn grote werk al volbracht.” Wanneer God zegt: “Ik hoop dat ze hun eigen pad naar overleving vinden, en ik ben hier machteloos in,” is dit de werkelijkheid van Gods uitspraak in deze woorden – toch denken de mensen van niet; in plaats daarvan hebben ze altijd gevolgd zonder de geringste aandacht te schenken aan Gods woorden. Aldus, als God zegt: “in de toekomst zullen er niet langer woorden tussen ons zijn, we zullen niet langer iets tegen elkaar te zeggen hebben, we zullen elkaar niet in de weg staan, we zullen ieder ons weegs gaan”, zijn deze woorden realiteit, en niet in het minst bezoedeld. Wat de mensen ook denken, dit is het ‘irrationele’ van God. God heeft de getuigenis al voorgedragen aan Satan, en God zei dat Hij zal zorgen dat de mensen Hem niet zullen verlaten, ongeacht de tijd of de plaats – en aldus is deze stap van het werk volbracht, en slaat God geen acht op de klachten van de mens. Toch heeft God dit van begin af aan al duidelijk gemaakt, en aldus wordt de mens hulpeloos achtergelaten en wordt hij gedwongen zich te vernederen. De strijd tussen God en Satan is volledig gebaseerd op de mens. De mensen hebben geen macht over zichzelf, ze zijn wis en waarachtig marionetten, terwijl God en Satan achter de schermen aan de touwtjes trekken. Wanneer God mensen gebruikt om getuigenis af te leggen voor Hem, doet Hij alles wat Hij zich kan bedenken, doet Hij al het mogelijke, om de mensen te gebruiken om dienst te doen aan Hem, waardoor de mensen gemanipuleerd worden door Satan, en daarenboven bestuurd worden door God. En wanneer de getuigenis die God uitgedragen wenst te zien is afgelegd, gooit Hij de mensen aan de kant en laat Hij hen lijden, terwijl God doet alsof Hij niets met hen te maken heeft. Wanneer Hij de mensen weer wil gebruiken, raapt Hij ze weer op en maakt Hij weer gebruik van hen – en de mensen zijn zich hier totaal niet van bewust. Ze zijn slechts zoals een os of een paard dat gebruikt wordt zoals het zijn meester goeddunkt, niet een ervan heeft macht over zichzelf. Dit klinkt misschien wat droevig, maar ongeacht of de mensen enige macht over zichzelf hebben, het dienst doen aan God is een eer, niet iets om kwaad over te worden. Het is alsof God zich op deze manier hoort te gedragen. Is het niet iets om trots op te zijn; in staat te zijn de noden van de Almachtige te vervullen? Dus wat vind je ervan? Heb jij je ooit voorgenomen om God te dienen? Kan het zijn dat jij je nog altijd het recht wilt voorbehouden je eigen vrijheid op te zoeken?

Hoe dan ook, alles wat God doet is goed, en is het waard om na te streven, en er is tenslotte een verschil tussen de mens en God. Op basis hiervan moet je God liefhebben met een menselijk hart ongeacht of God wel of niet enige aandacht schenkt aan je liefde. Gods woorden laten zien dat er ook grote droefheid is in Gods hart. Het is enkel vanwege Gods woorden dat de mensen gelouterd worden. Toch is dit werk tenslotte gisteren gebeurd – en wat zal God dus precies verder doen? Tot op heden blijft dit een geheim, en daarom zijn de mensen niet in staat het te begrijpen of te doorgronden, en kunnen ze alleen op het ritme van Gods muziek zingen. Niettemin is alles wat God zegt echt, het wordt allemaal werkelijkheid, dit is ongetwijfeld zo!

Deel drie
De woorden van Christus toen Hij door de kerken wandelde
(Juni 1992 tot 23 maart 2010)

Inleiding

Dit gedeelte van Gods woorden bestaat in totaal uit vier delen, alle door Christus geuit tussen juni 1992 en 23 maart 2010. De meeste zijn gebaseerd op preken en communicaties van Christus tijdens Zijn reizen naar de kerken. Ze zijn op geen enkele wijze veranderd of nadien door Christus gewijzigd. De andere delen werden door Christus persoonlijk geschreven (als Christus schrijft, schrijft Hij aan één stuk door, zonder na te denken of achteraf te redigeren, en Zijn woorden zijn helemaal de uitdrukking van de Heilige Geest – dit lijdt geen enkele twijfel). In plaats van deze twee soorten uitspraken te scheiden, bieden we ze samen aan in de volgorde waarin ze oorspronkelijk tot uiting kwamen. Zo kunnen we de stappen van Gods werk uit het geheel van Zijn uitspraken herleiden en begrijpen hoe Hij tijdens iedere fase werkt, wat de kennis van de mensen van de stappen van Gods werk en van Gods wijsheid ten goede komt.

De eerste acht hoofdstukken van ‘De woorden van Christus toen Hij door de kerken wandelde I’ – tezamen genoemd ‘Het pad’ – zijn een klein gedeelte van de woorden die Christus heeft gesproken toen Hij op gelijke voet met de mens stond. Ze lijken weliswaar nietszeggend, maar lopen over van Gods liefde voor en bezorgdheid om de mensheid. Voordien sprak God vanuit het perspectief van de derde hemel, waardoor er een grote afstand ontstond tussen Hem en de mens, die daardoor bang werd God te benaderen en Hem al helemaal niet durfde te vragen voor zijn leven te zorgen. Daarom sprak God in ‘Het pad’ als gelijke tot de mens en wees Hij de richting van de weg en bracht zo de verhouding van de mens tot God weer terug in de oude staat. Mensen twijfelden niet langer of God nog steeds een methode gebruikte om te spreken en ze werden niet meer achtervolgd door de terreur van de beproeving van de dood. God daalde vanuit de derde hemel af naar de aarde, mensen kwamen vanuit het meer van vuur en zwavel voor de troon van God, wierpen het schrikbeeld van ‘de dienstdoeners’ van zich af en als pasgeboren kalveren aanvaardden zij officieel de doop van Gods woorden. Toen was God pas in staat vertrouwelijk met hen te praten en meer werk te verrichten om hun leven te geven. God stelde Zich als persoon nederig op om de mens naderbij te komen, om de afstand tussen de mens en Hem terug te dringen en zo de erkenning en het vertrouwen van de mensen te krijgen en de mensen aan te kunnen zetten om overtuigd naar het leven te streven en God te volgen. De acht hoofdstukken van ‘Het pad’ kunnen worden samengevat als de sleutel waarmee God de deur naar de harten van de mensen opent en samen vormen ze een met een suikerlaagje omgeven pil die Hij aan de mens geeft. Alleen doordat God dit doet zijn mensen in staat goed op te letten bij Gods herhaaldelijke lessen en berispingen. Je zou kunnen zeggen dat God daarna pas officieel begon aan het werk van leven geven en de waarheid tot uitdrukking brengen in deze huidige fase van het werk, toen Hij verder sprak in: ‘Het gezichtspunt dat gelovigen zouden moeten hebben’ en ‘Over de stappen van Gods werk’ … Laat een dergelijke methode Gods wijsheid en Zijn serieuze bedoelingen niet zien? Dit is het allereerste begin van de levensbevoorrading door Christus. De waarheden zijn daarom wat oppervlakkiger dan in latere delen. Het principe hierachter is heel eenvoudig: God werkt naar de behoefte van de mensheid. Hij handelt of spreekt niet blindelings; alleen God begrijpt de behoeften van de mensheid volledig, en niemand anders heeft meer liefde en begrip voor de mens.

In de uitspraken 1 t/m 10 in ‘Werk en intrede’, gaan Gods woorden een nieuwe fase in. Deze uitspraken staan daarom aan het begin. Vervolgens ontstond ‘De woorden van Christus toen Hij door de kerken wandelde II’. In deze fase stelde God specifiekere eisen aan Zijn volgelingen, eisen die onder andere kennis inhielden van de levensstijl van de mens en van welke eisen er aan zijn kaliber worden gesteld, enzovoorts. Omdat deze mensen vastbesloten waren God te volgen en Zijn identiteit en wezen niet langer in twijfel trokken, begon God ze ook formeel als leden van Zijn eigen familie te behandelen en communiceerde Hij de innerlijke waarheid van Gods werk vanaf de tijd van de schepping tot op heden. Hiermee onthulde Hij de waarheid die achter de Bijbel zit en leerde Hij hun het ware belang van Gods incarnatie. Door Gods uitspraken in dit deel kregen de mensen een beter inzicht in het wezen van God en de essentie van Zijn werk. Ze werden zich ervan bewust dat wat ze door Gods redding kregen veel meer was dan wat er door de eeuwen heen door profeten en apostelen was verkregen. In iedere zin van Gods woorden bespeur je ieder stukje van Zijn wijsheid en Zijn gewetensvolle liefde en zorg voor de mens. God heeft deze woorden tot uitdrukking gebracht, maar daarnaast heeft Hij ook openlijk de vooronderstellingen en misvattingen van de mens een voor een blootgelegd en dingen laten zien die mensen zich niet eerder hadden kunnen voorstellen en onthulde Hij het pad dat de mensen in de toekomst dienden te gaan. Dit is misschien wel juist de beperkte ‘liefde’ die de mens kan ervaren! God had de mensen immers alles gegeven wat ze nodig hadden en waar ze om vroegen, zonder iets achter te houden of er iets voor terug te vragen.

In dit deel zijn er diverse speciale hoofdstukken aan de Bijbel gewijd. De Bijbel is al een paar duizend jaar onderdeel van de menselijke geschiedenis. Verder behandelen mensen de Bijbel als God. Dit gaat zover, dat in de laatste dagen de Bijbel de plaats van God heeft ingenomen, wat God tegen de borst stuit. Toen er dus voldoende tijd was, had God het gevoel dat Hij de innerlijke waarheid en de oorsprong van de Bijbel moest verklaren. Als Hij dit zou nalaten, zou de Bijbel de plaats van God in de harten van de mensen blijven innemen en zouden de mensen de woorden van de Bijbel gebruiken om de daden van God de maat te nemen en te veroordelen. De uitleg van het wezen, de structuur en de gebreken van de Bijbel was in geen geval een ontkenning van het bestaan of een veroordeling ervan door God. Integendeel, Hij gaf een geschikte, passende beschrijving die het oorspronkelijke beeld van de Bijbel in ere herstelde, de misvattingen die mensen over de Bijbel hadden aanpakte en hun de juiste visie op de Bijbel verschafte, zodat ze de Bijbel niet langer aanbaden en niet meer verloren waren. Dit wil zeggen, zodat ze hun blind vertrouwen op de Bijbel niet meer verwarden met geloof in God en aanbidding van God, en ook niet meer bang waren om zelfs de ware achtergrond en de gebreken onder ogen te zien. Als mensen eenmaal een onvervalst begrip van de Bijbel hebben, zijn ze in staat zonder scrupules de Bijbel terzijde te werpen en Gods nieuwe woorden moedig te aanvaarden. Dat is het doel van God in deze paar hoofdstukken. De waarheid die God de mensen hier wil vertellen is dat geen theorie of feit in de plaats kan komen van Gods huidige werk of woorden en dat niets Gods plaats kan innemen. Als mensen niet weten te ontkomen aan de valstrik van de Bijbel, zullen ze nooit voor God kunnen verschijnen. Als ze voor God willen verschijnen, moeten ze eerst hun hart zuiveren van alles wat Hem zou kunnen vervangen, dan zullen ze God tevredenstellen. Hoewel God hier alleen de Bijbel uitlegt, moet je niet vergeten dat er naast de Bijbel nog veel meer onjuistheden zijn die de mensen oprecht aanbidden. Het enige dat ze niet aanbidden zijn de dingen die echt van God komen. God gebruikt de Bijbel slechts als voorbeeld om de mensen eraan te herinneren niet het verkeerde pad te nemen en niet weer in extremen of in verwarring te vervallen bij hun geloof in God en de aanvaarding van Zijn woorden.

De woorden die God de mens schenkt, gaan van oppervlakkig naar diepzinnig. De onderwerpen van Zijn uitspraken gaan steeds verder van het uiterlijk gedrag en de handelingen van de mens naar zijn verdorven gezindheid, van waar God Zijn linguïstische speerpunt richt op het diepste deel van de menselijke ziel: zijn aard. Tijdens de periode waarin ‘De woorden van Christus toen Hij door de kerken wandelde III’ onder woorden werd gebracht, benadrukten de uitspraken van God het wezen en de identiteit van de mens, en wat het betekent om een echt persoon te zijn – de meest diepgaande waarheden en essentiële vragen over het leven binnengaan. Natuurlijk, als we terugdenken aan de waarheden die God de mens gaf in ‘De woorden van Christus toen Hij door de kerken wandelde I’, dan is de inhoud van ‘De woorden van Christus toen Hij door de kerken wandelde III’ in vergelijking daarmee ongelooflijk diepzinnig. De woorden in dit deel hebben betrekking op het toekomstige pad van de mensen en hoe ze vervolmaakt kunnen worden; ook hebben ze betrekking op de toekomstige bestemming van de mensheid en hoe God samen met de mens rust vindt. (Je zou kunnen zeggen dat deze woorden, die God geuit heeft naar de mens over zijn aard, zijn missie en zijn bestemming, tot nu toe de meest eenvoudige woorden zijn om te begrijpen). Het is Gods hoop dat de lezers van deze woorden mensen zijn die de menselijke opvattingen en fantasieën de rug hebben toegekeerd, die in staat zijn diep in hun hart een zuiver begrip van ieder woord van God te hebben. Bovendien hoopt Hij dat allen die deze woorden lezen Zijn woorden kunnen aanvaarden als de waarheid, de weg en het leven, en dat zij God niet lichtvaardig zullen behandelen of met gevlei bij Hem te werk gaan. Als mensen Zijn woorden lezen met een onderzoekende, kritische houding tegenover God, dan blijven deze uitspraken een gesloten boek voor hen. Alleen zij die de waarheid nastreven, die vastbesloten zijn God te volgen en geen spoor van twijfel hebben over Hem zijn geschikt om deze woorden te accepteren.

‘De woorden van Christus toen Hij door de kerken wandelde IV’ is een andere categorie van goddelijke uitspraken, het vervolg op ‘Gods woorden aan het hele universum’. Dit deel omvat Gods terechtwijzingen, lessen en onthullingen aan de mensen in de christelijke denominaties, zoals: ‘Tegen de tijd dat je het spirituele lichaam van Jezus ziet, zal God de hemel en de aarde opnieuw gemaakt hebben’, ‘Degenen die onverenigbaar zijn met Christus zijn beslist tegenstanders van God’. Ook omvat het de meest specifieke vereisten die God aan de mensheid stelt, zoals: ‘Bereid voldoende goede daden voor voor je bestemming’, ‘Drie vermaningen’, ‘Door overtredingen gaan mensen naar de hel’. Er wordt een groot aantal aspecten behandeld, zoals onthullingen en oordelen voor allerlei mensen en woorden over hoe je God kunt leren kennen. Je kunt zeggen dat dit deel de kern is van Gods oordeel over de mensheid. Het meest onvergetelijke onderdeel van dit deel van Gods uitspraken is dat toen God bijna het doek liet vallen voor Zijn werk, Hij aan het licht bracht wat er diep in de kern van de mens schuilt: verraad. Zijn doel voor de mens is dat hij uiteindelijk het volgende feit kent en deze in het diepst in het hart van de mens brandt: het doet er niet toe hoe lang je Gods volgeling bent geweest – het is nog steeds jouw aard God te verraden. Met andere woorden, het ligt in de aard van de mens om God te verraden omdat de mens onmogelijk absolute volwassenheid kan bereiken in zijn leven en er slechts relatieve veranderingen in zijn gezindheid kunnen optreden. En hoewel deze twee hoofdstukken, ‘Verraad (1)’ en ‘Verraad (2)’, een klap in het gezicht van de mens betekenen, zijn het echt de meest loyale en welwillende waarschuwingen van God aan de mens. Als mensen zelfgenoegzaam en verwaand zijn, zal na het lezen van deze twee hoofdstukken hun eigen slechtheid op zijn minst onder controle komen en zullen ze rustiger worden. Met deze twee hoofdstukken herinnert God alle mensen eraan dat, hoe volwassen je leven ook is, hoe diep je ervaringen, hoe groot je vertrouwen, en waar je ook geboren bent en naar op weg bent, je aard om God te verraden zich toch wel overal en op ieder moment kan laten zien. Wat God aan iedereen wil zeggen, is dit: het is de aangeboren aard van ieder afzonderlijk mens om God te verraden. Het is natuurlijk niet Gods bedoeling met deze twee hoofdstukken een excuus te vinden om de mensheid te verstoten en te veroordelen. Hij wil de mensen juist bewuster maken van hun eigen aard, zodat ze steeds voorzichtig in Gods aanschijn kunnen leven om Zijn begeleiding te ontvangen, waardoor ze Gods aanwezigheid niet meer kwijtraken en het pad niet meer inslaan waarvan de terugweg is afgesloten. Deze twee hoofdstukken luiden de noodklok voor alle volgelingen van God. We hopen dat de mensen de serieuze bedoelingen van God begrijpen. Deze woorden zijn tenslotte allemaal onweerlegbare feiten – waarom moet de mens dan marchanderen over hoe en wanneer God ze heeft geuit? Als God dit alles voor Zich had gehouden en had gewacht tot het moment dat mensen geschikt achtten om die woorden te uiten, zou het dan niet te laat zijn? Wat zou het meest geschikte moment zijn?

In deze vier delen gebruikt God een veelvoud van methodes en perspectieven. Hij gebruikt bijvoorbeeld soms satire, soms gebruikt Hij de methode van rechtstreekse bevoorrading en lering, soms geeft Hij voorbeelden en soms geeft Hij forse reprimandes. Al met al zijn er allerhande verschillende methodes, waarvan het doel is bij de mensen in te spelen op hun verschillende staten en smaken. Als Hij spreekt wijzigt Zijn perspectief met de verschillende methodes en de inhoud van Zijn uitspraken. Zo zegt Hij, bijvoorbeeld, soms “ik” of “mij”. Hij spreekt dan tot de mensen vanuit het perspectief van God Zelf. Andere keren spreekt Hij in de derde persoon, Hij zegt dan “God” is dit of dat. Ook zijn er momenten waarop Hij vanuit het perspectief van een mens spreekt. Vanuit welk perspectief Hij ook spreekt, Zijn wezen verandert niet, want hoe Hij ook spreekt, alles wat Hij uitdrukt is het wezen van God Zelf – het is allemaal de waarheid en het is wat de mensheid nodig heeft.

De woorden van Christus toen Hij door de kerken wandelde I
(Juni 1992 tot oktober 1992)

Het pad … (1)

Niemand weet met wat voor tegenslagen hij gedurende zijn leven te maken krijgt of wat voor loutering hij zal ondergaan. Voor sommigen heeft het te maken met hun werk, voor anderen met hun toekomstperspectief, voor sommigen met het gezin waarin ze geboren zijn en voor anderen met hun huwelijk. Maar het verschil tussen hen en ons is dat wij, deze groep mensen, nu lijden te midden van het woord van God. Dat wil zeggen: als mensen die God dienen hebben we tegenslagen te verduren gekregen op het pad van het geloof in Hem, wat het pad is dat alle gelovigen gaan, en de weg onder onze voeten. Het is vanaf dit punt dat we officieel de weg van het geloof in God aanvangen, officieel een begin maken met het menselijk leven en voet zetten op het juiste levenspad. Met andere woorden: dit is het moment dat we voet zetten op het juiste pad dat God naast de mens leeft, dat het pad is dat normale mensen nemen. Als iemand die voor God staat en Hem dient, iemand die het ambtsgewaad van een priester in de tempel draagt en de waardigheid, het gezag en de majesteit van God heeft, leg ik de volgende verklaring af aan alle mensen, met name: het glorierijke gelaat van God is mijn glorie, Zijn managementplan is mijn kern. Ik probeer niet het honderdvoudige te verkrijgen in het hiernamaals, maar alleen Gods wil in deze wereld te doen, zodat Hij een heel klein deel van Zijn glorie op aarde kan genieten dankzij de povere inspanningen die ik in het vlees verricht. Dit is mijn enige verlangen. Naar mijn mening is dit mijn enige spirituele steun. Ik geloof dat dit de ‘laatste woorden’ zouden moeten zijn van iemand die in het vlees leeft en die van emoties is vervuld. Dit is vandaag het pad onder mijn voeten. Ik geloof dat deze kijk van mij mijn laatste woorden in het vlees zijn en ik hoop dat de mensen geen opvattingen of andere gedachten over mij hebben. Hoewel ik er alles wat ik kon voor heb gedaan, ben ik er toch niet in geslaagd aan de wil van God in de hemel te voldoen. Ik ben mateloos verdrietig. Waarom is dit de essentie van het vlees? Het was dus slechts door de dingen die ik in het verleden heb gedaan en door het overwinningswerk dat God in mij heeft uitgevoerd, dat ik een grondiger begrip van de essentie van de mensheid heb verworven. Pas daarna heb ik mezelf de meest fundamentele norm gesteld: er alleen naar streven Gods wil te doen, er alles aan doen wat ik kan en niets op mijn geweten laten drukken. Ik let er niet op wat anderen die God dienen voor zichzelf eisen. Kortom, ik ben vastberaden Zijn wil te doen. Dit is mijn biecht als een van Zijn schepselen die voor Zijn aangezicht dienen, iemand die gered en geliefd is door God en die Zijn slagen heeft ondergaan. Dit is de biecht van iemand die bewaakt, beschermd, geliefd en geweldig gebruikt is door God. Van nu af aan ga ik door op dit pad tot ik de belangrijke taak heb voltooid die mij door God is toevertrouwd. Maar naar mijn mening is het einde van de weg in zicht, want Zijn werk is voltooid en de mensen hebben tot op heden alles gedaan wat ze konden.

Doordat het Chinese vasteland deze stroom van herstel binnen is gegaan, zijn er geleidelijk plaatselijke kerken ontstaan die zich rond het werk van de Heilige Geest hebben geconcentreerd. God heeft ononderbroken in deze plaatselijke kerken gewerkt, want de kerken die in deze tijd zijn geboren zijn de kern geworden van God in de gevallen keizerlijke familie. Vanzelfsprekend stichtte God maar al te graag de plaatselijke kerken in zo’n familie – Zijn blijdschap tartte iedere beschrijving. Nadat Hij op het Chinese vasteland plaatselijke kerken had gesticht en dit goede nieuws aan broeders en zusters in de andere plaatselijke kerken over de hele wereld had gebracht, was God zeer opgetogen: dit was de eerste stap van het werk dat Hij van plan was te doen op het Chinese vasteland. Je kunt zeggen dat dit deel het eerste bedrijf was. En is Zijn vermogen de eerste stap van Zijn werk te beginnen in een demonenfort als dit, een onneembaar fort voor ieder mens en ding, niet de grote kracht van God? Het is duidelijk dat er talloze broeders en zusters martelaren zijn geweest en gestorven zijn onder het slagersmes van de duivels voor het herstel van dit werk. Het doet me pijn en maakt me kwaad om daar nu over te beginnen, maar voor het grootste deel zijn de dagen van lijden voorbij. Dat ik nu voor God kan werken en dat ik heb kunnen komen tot waar ik nu ben, is geheel te danken aan de grote macht van God. Ik voel grote bewondering voor degenen die God als martelaren heeft uitgekozen. Ze waren in staat Gods wil te doen en zichzelf voor God op te offeren. Eerlijk gezegd is het aan Gods genade en barmhartigheid te danken dat ik niet allang in het slijk ineen ben gezakt. God zij dank! Ik wil God alle glorie geven, zodat Hij rustig kan zijn. Sommigen mensen vragen me: “Vanwege uw positie zou u niet moeten sterven. Hoe komt het dat u blij wordt wanneer God het over de dood heeft?” In plaats van rechtstreeks te antwoorden, glimlach ik een weinig en zeg ik: “Dit is het pad waarop ik verder moet gaan, dat ik absoluut moet volgen.” De mensen staan versteld van mijn antwoord. Ze kunnen slechts stomverbaasd naar me kijken, ze twijfelen enigszins aan mij. Maar omdat dit het pad is dat ik heb gekozen en het ook de vastberadenheid is die ik voor God heb getoond, geloof ik dat ik verder moet blijven streven, hoe groot de moeilijkheden ook zijn. Dit is, denk ik, de belofte die gehandhaafd moet worden door diegenen die God dienen, en ze mogen niet op hun woord terugkomen, ook niet een beetje. Ook dit is een regel, regelgeving die lang geleden, in het Tijdperk van de Wet, was uitgevaardigd, die iemand die in God gelooft zou moeten begrijpen. Hoewel ik niet heel veel kennis heb van God en wat ik heb ervaren eigenlijk nietig is, niet eens noemenswaardig, zodanig dat ik geen schrandere inzichten heb, moeten in mijn ervaring de woorden van God gehandhaafd blijven en kunnen ze niet worden getart. In alle eerlijkheid zijn mijn eigen praktische ervaringen nietig, maar wat kan ik doen nu God van mij getuigt en de mensen blindelings de persoon vertrouwen die ik ben? Toch blijf ik hopen dat de mensen hun visie op het liefhebben van God corrigeren. De persoon die ik ben stelt niets voor, want ook ik probeer de weg van het geloof in God te bereiken en het pad dat ik bewandel is ook niets anders dan het pad van het geloof in God. Iemand kan best een goed mens zijn, maar zou niet het voorwerp van aanbidding moeten zijn, hij kan alleen dienen als een voorbeeld om te volgen. Het maakt mij niet uit wat anderen doen, maar ik verklaar aan de mensen dat ook ik God glorie geef; ik geef de glorie van de Geest niet aan het vlees. Ik hoop dat iedereen mijn gevoelens hierover kan begrijpen. Het is niet dat ik mijn verantwoordelijkheid niet neem, het is gewoon het hele verhaal. Dit zou glashelder moeten zijn, zodat er niet meer over zal worden gesproken.

Heden ben ik voor God verlicht. Gods werk op aarde is het reddingswerk. Het is door niets anders besmet. Misschien denken sommige mensen er anders over, maar ik heb altijd gevoeld dat de Heilige Geest maar één fase van het werk uitvoert – het reddingswerk – en geen ander werk. Dit zou duidelijk moeten zijn. Pas nu is het werk van de Heilige Geest op het Chinese vasteland duidelijk geworden. En waarom zou God alle paden willen openen en willen werken op een plek als deze, waar demonen welig tieren? Hieruit blijkt dat God bovenal het reddingswerk verricht. Om het preciezer te formuleren: het is vooral het overwinningswerk. De naam Jezus is vanaf het begin geroepen. (Misschien dat sommigen het niet ervaren hebben, maar ik zeg dat dit een stap van het werk van de Heilige Geest is geweest.) Het was om de Jezus uit het Tijdperk van Genade achter te kunnen laten. Een deel van de mensen werd daarom vooraf uitgekozen, en later werd die selectie uitgedund. Daarna werd de naam van Getuige Lee over het Chinese vasteland geroepen, wat het tweede deel was van het herstelwerk van de Heilige Geest op het Chinese vasteland. Dit was de eerste stap van het werk waarin de Heilige Geest mensen begon te selecteren. Eerst verzamelde Hij mensen en wachtte Hij tot de herder ze zou hoeden. De naam ‘Getuige Lee’ werd gebruikt om deze dienst te verlenen. God deed Zijn werk Zelf na van de naam ‘de Machtige’ te getuigen en voordien was het in een voorbereidende fase. Het doet er daarom niet toe of dit goed of fout was en dit is niet het belangrijkste in Gods plan. Na de getuigenis van de naam ‘de Machtige’ begon God officieel Zelf Zijn eigen werk te doen en daarna begonnen Zijn daden als God in het vlees officieel. Door de naam ‘de Machtige Heer’ kreeg Hij allen onder controle die opstandig en ongehoorzaam waren. Zij begonnen op menselijke wezens te lijken, net zoals mensen op volwassenen beginnen te lijken als ze drie- of vierentwintig worden; dat wil zeggen dat mensen net het leven van een normaal mens waren begonnen te krijgen. Door de beproeving van de dienstdoeners ging Gods werk natuurlijk over naar de fase van uitvoering van goddelijk werk. Je zou kunnen zeggen dat alleen deze stap van het werk de kern vormt van zo veel van Zijn werk en dat het de primaire stap in Zijn werk is. Mensen kennen zichzelf en haten zichzelf. Ze zijn op een punt gekomen waar ze zichzelf kunnen vervloeken en graag hun eigen leven opgeven. Ze hebben een vaag gevoel van de lieflijkheid van God, het fundament waarop ze de ware betekenis van het menselijk bestaan leren kennen – en zo bereiken ze Gods wil. Gods werk op het Chinese vasteland begint ten einde te lopen. God heeft al een paar jaren Zijn voorbereidingen getroffen in dit land van vuil, maar de mensen zijn nog nooit op het punt gekomen dat ze nu hebben bereikt, wat inhoudt dat God pas nu Zijn werk formeel begint. Het is niet nodig om hierover nog meer details of duidelijkheid te verschaffen. Het klopt helemaal als je zegt dat dit werk rechtstreeks door Gods goddelijkheid wordt gedaan, maar wordt uitgevoerd via de mens. Niemand kan dit ontkennen. Het is zeker aan Gods grote macht op aarde te danken dat Zijn werk zover heeft kunnen komen als het nu is in de mensen van dit land van wellust. De vruchten van dit werk kunnen overal mee naartoe worden genomen om mensen te overtuigen. Niemand zou hier lichtvaardig een oordeel over durven uitspreken en het durven ontkennen.

Het pad … (2)

Onze broeders en zusters hebben misschien enig idee van de volgorde, de stappen en de methodes van Gods werk op het vasteland van China, maar ik denk nog steeds dat het de moeite waard is nog eens naar deze dingen te kijken, of jullie een korte samenvatting te geven. Ik zal deze kans alleen maar benutten om te zeggen wat ik op mijn hart heb, en ik zal het niet hebben over dingen die losstaan van dit werk. Ik hoop dat de broeders en zusters mijn stemming kunnen begrijpen, en ik doe ook het bescheiden verzoek dat iedereen die mijn woorden leest begrip en vergiffenis heeft voor mijn kleine gestalte, de ontoereikendheid van mijn levenservaring en mijn onvermogen om het hoofd fier te houden voor God. Toch voel ik dat dit alleen maar objectieve redenen zijn. Kort gezegd: wat er ook gebeurt, niemand, geen enkele gebeurtenis, niets kan ons ervan weerhouden te communiceren in Gods aanwezigheid, en ik hoop dat onze broeders en zusters samen met mij harder kunnen werken in Gods aanwezigheid. Ik wil graag het volgende gebed aanbieden: “O, God! Heb alstublieft medelijden met ons, zodat mijn broeders en zusters en ik samen kunnen worstelen onder de heerschappij van onze gedeelde idealen, u trouw kunnen zijn tot de dood en nooit enige spijt zullen hebben!” Deze woorden zijn mijn voornemen voor God, maar je zou ook kunnen zeggen dat ze mijn eigen motto zijn, als een persoon van vlees en bloed die door God wordt gebruikt. Ik heb deze woorden vaak gedeeld in communicatie met de broeders en zusters aan mijn zijde, en ik heb ze als boodschap gegeven aan degenen die bij mij zijn. Ik weet niet wat mensen ervan denken, maar in elk geval geloof ik dat deze woorden niet alleen een aspect van subjectieve inspanning hebben, maar bovendien een aspect van objectieve theorie. Hierdoor is het mogelijk dat sommige mensen bepaalde meningen hebben, en je zou er goed aan doen om deze woorden aan te nemen als je motto en te zien hoe groot je drang om God lief te hebben wordt. Sommige mensen zullen bij het lezen van deze woorden een bepaalde notie ontwikkelen en denken: hoe zou het zeggen van zoiets alledaags en normaals mensen een grote drang kunnen geven om God tot de dood lief te hebben? En het heeft niets van doen met het onderwerp waarover we het hebben, ‘Het pad’. Ik geef toe dat deze woorden misschien niet bijzonder boeiend zijn, maar ik heb altijd gedacht dat ze mensen op het juiste pad kunnen brengen, en hen in staat kunnen stellen allerlei beproevingen te ondergaan op het pad van geloof in God zonder ontmoedigd te raken of terug te keren. Dit is waarom ik ze altijd behandel als mijn motto. Ik hoop dat mensen er ook zorgvuldig over zullen nadenken. Maar het is niet mijn bedoeling om iedereen te dwingen mijn eigen zienswijzen te aanvaarden – dit is maar een voorstel. Wat andere mensen ook van me denken, ik denk dat God de innerlijke dynamiek in absoluut ieder van ons begrijpt. God werkt doorlopend in ieder van ons, en Zijn werk is onvermoeibaar. Omdat we allemaal geboren zijn in het land van de grote rode draak werkt Hij op deze manier in ons. Zij die geboren zijn in het land van de grote rode draak hebben het geluk dit werk van de Heilige Geest te verwerven. Als een van hen ben ik me sterk bewust van de dierbaarheid en beminnelijkheid van God, en van het feit dat Hij respect verdient. Dit is het zorgen van God voor ons. Dat zo’n achtergebleven, conservatief, feodaal, bijgelovig en pervers rijk van het proletariaat zulk werk van God kan verwerven, toont aan hoe gezegend we zijn, deze groep mensen in het laatste tijdperk. Ik geloof dat alle broeders en zusters van wie de geestelijke ogen geopend worden om dit werk te zien, als gevolg tranen van vreugde zullen huilen. En zul je jezelf op dat moment niet tegenover God uiten door te dansen van vreugde? Zul je het lied in je hart niet aan God aanbieden? Zul je op dat moment niet God je vastberadenheid tonen en nog een plan maken in Zijn aanwezigheid? Ik denk dat dit allemaal datgene is wat normale mensen die in God geloven zouden moeten doen. Ik geloof dat wij als mensen allemaal een vorm van uiting tegenover God moeten hebben. Dit is wat iemand met gevoelens moet doen. Een blik op het kaliber van elk van ons, en op waar we zijn geboren, toont aan hoeveel vernedering God wel heeft ondergaan om onder ons te komen. Er is in ons misschien enige kennis van God, maar datgene wat we weten – dat God zo groot, zo soeverein en zo eerbiedwaardig is – is genoeg om te benadrukken hoe erg Hij geleden heeft onder de mensen. En toch zijn deze woorden van mij nog vaag en kunnen mensen ze alleen behandelen als letters en doctrine, want de mensen in ons midden zijn te afgestompt en te traag van begrip. Ik heb daarom geen andere keuze dan meer moeite doen om deze kwestie uit te leggen aan al die broeders en zusters die haar wel willen aanvaarden, zodat onze geesten bewogen kunnen worden door de Geest van God. Moge God onze geestelijke ogen openen, zodat we de prijs zien die God voor ons heeft betaald, de inspanningen die Hij voor ons heeft verricht en de energie die Hij voor ons heeft aangewend.

Als een van degenen op het vasteland van China die de Geest van God heeft aanvaard, ben ik me er grondig van bewust hoezeer ons kaliber tekortschiet. (Ik hoop dat onze broeders en zusters zich hierom niet negatief voelen – dit is de realiteit van de situatie.) In mijn praktische leven heb ik duidelijk gezien dat wat we hebben en zijn allemaal zo achtergebleven is. Wat betreft de grotere aspecten, gaat het over hoe we ons in ons leven gedragen en over onze verhouding tot God. Wat betreft de kleinere aspecten, gaat het over elk idee dat we hebben en elke gedachte die we hebben. Dit zijn allemaal dingen die objectief bestaan, en ze vallen moeilijk met woorden of nepwerk te verhullen. Als ik dit zeg, knikken daarom de meeste mensen en erkennen ze het, en overtuigt het hen, tenzij ze geen normale rede hebben: zulke mensen zijn niet in staat deze zienswijzen van mij te aanvaarden. Misschien ben ik te onbeleefd door deze mensen onbeschaamd te betitelen als ware beesten. Dat komt doordat ze in het land van de grote rode draak het laagste van het laagste zijn, zoals varkens of honden. Niemand schiet méér tekort in kaliber; ze zijn het niet waard voor God te verschijnen. Misschien is het zo dat mijn woorden te ‘schaamteloos’ zijn. Door het vertegenwoordigen van de Geest van God die in mij werkt, vervloek ik dit soort beestachtige, vuile schepsels, en ik hoop dat mijn broeders en zusters hier niet verzwakt door raken. Het is mogelijk dat zulke mensen zich niet onder ons bevinden, maar wat de waarheid ook is, dit is hoe er met zulke mensen moeten worden omgegaan. Wat denk jij?

Het rijk van de grote rode draak heeft meerdere duizenden jaren bestaan, en het is door en door verdorven – en omdat het zich al die tijd tegen God heeft verzet, heeft het te maken gekregen met de vervloekingen en toorn van God, gevolgd door Gods tuchtiging. Dit land, vervloekt door God, heeft aanhoudend onder rassendiscriminatie geleden, en blijft in een achtergebleven toestand. Het land waarin we zijn geboren krioelt van allerlei vuile demonen die daardoor ongeremd overheersing nastreven – wat betekent dat ze diegenen bezoedelen die hier zijn geboren. De gewoontes, gebruiken, ideeën en concepten van mensen zijn achtergebleven en ouderwets, waardoor ze allerlei opvattingen over God ontwikkelen die ze tot dusver niet hebben kunnen afschudden. In het bijzonder gedragen ze zich in Gods bijzijn op een bepaalde manier en achter Zijn rug op een andere manier. Ze verwarren het als heilig verheffen van Satan met het dienen van God, wat aantoont dat ze het meest achtergesteld van iedereen zijn. God heeft zo veel werk verricht op het vasteland van China en heeft zo veel van Zijn woorden gesproken, maar mensen zijn nog totaal gevoelloos en onverschillig. Ze doen nog steeds het werk dat ze eerder deden en hebben geen enkel begrip van Gods woorden. Toen God verkondigde dat er geen toekomst en geen hoop was, verviel een kerk die leefde in de warmte van de zomer meteen tot een koude winter. Het ware zelf van de mensen werd aan het daglicht blootgesteld, en hun eerdere vertrouwen, liefde en kracht verdwenen allemaal spoorloos. En vandaag heeft geen van hen zijn levenskracht herwonnen. Met hun woorden zeggen ze dat ze van God houden, en hoewel ze in hun hart niet durven te klagen, hebben ze die liefde hoe dan ook gewoon niet. Wat is daar aan de hand? Ik denk dat onze broeders en zusters dit feit zullen erkennen. Moge God ons verlichten, zodat we allemaal Zijn beminnelijkheid kunnen kennen, God in het diepst van ons hart kunnen liefhebben en de liefde die elk van ons voor God heeft kunnen uiten in onze verschillende functies. Moge God ons begiftigen met onwankelbare harten van oprechte liefde voor Hem – dit is waar ik op hoop. Dit gezegd hebbende, heb ik enig medelijden met mijn broeders en zusters die ook geboren zijn in dit land van vuil, en daarom is er haat in mij gegroeid voor de grote rode draak. Hij zit onze liefde voor God in de weg en lokt onze inhaligheid naar onze toekomstperspectieven uit. Hij verleidt ons om negatief te zijn, om God te weerstaan. Het is de grote rode draak geweest die ons tot dusver heeft misleid, verdorven en geteisterd, zozeer dat we Gods liefde niet kunnen terugbetalen met ons hart. We hebben de gedrevenheid in ons hart, maar ondanks onszelf zijn we krachteloos. Allemaal zijn we zijn slachtoffers. Daarom haat ik hem uit het diepst van mijn wezen en kan ik niet wachten om hem te vernietigen. Hoewel, wanneer ik nog eens nadenk, dat zou geen zin hebben en zou God alleen maar last bezorgen. Dus kom ik terug op deze woorden – ik richt mijn hart op het doen van Zijn wil – God liefhebben. Dit is het pad dat ik volg – het is het pad dat ik, een van Zijn schepsels, moet bewandelen. Het is hoe ik mijn leven moet doorbrengen. Dit zijn woorden uit mijn hart, en ik hoop dat mijn broeders en zusters wat bemoedigd zullen zijn na het lezen van deze woorden, zodat mijn hart een beetje vrede kan vinden. Want het is mijn doel om Gods wil te doen en zo een verlichtend en glansrijk, betekenisvol leven te leiden. Zo zal ik kunnen sterven zonder dingen te betreuren, met een hart vol voldoening en troost. Zou jij dat willen? Ben jij iemand met een dergelijk voornemen?

Dat God in staat is te werken in de zogeheten ‘zieke man van Oost-Azië’ is Zijn grote kracht. Het is Zijn nederigheid en verborgenheid. Ongeacht Zijn hardvochtige woorden of tuchtiging voor ons, moeten we Hem vanuit de grond van ons hart loven voor Zijn nederigheid en Hem hierom tot het einde toe liefhebben. Mensen die meerdere duizenden jaren door Satan zijn gebonden, zijn onder zijn invloed blijven leven en hebben die niet afgeschud. Verbitterd zijn ze blijven tasten en worstelen. In het verleden brandden ze wierook, knielden ze voor Satan en verhieven ze hem als heilig, en ze waren strak gebonden aan familie- en seculiere verwikkelingen en sociale interacties. Die konden ze niet afschudden. Waar in een dergelijke meedogenloze maatschappij kan iemand een zinvol leven vinden? Dat waar mensen over vertellen, is een leven van lijden. Gelukkig heeft God deze onschuldige mensen gered en onze levens onder Zijn zorg en bescherming gesteld, zodat onze levens vreugdevol zijn en niet langer vol zorgen. We zijn tot dusver bij Zijn gratie blijven leven. Is dat niet Gods zegen? Hoe kan iemand het lef hebben om buitensporige eisen te stellen aan God? Heeft Hij ons zo weinig gegeven? Ben je nog steeds niet tevreden? Ik denk dat de tijd is gekomen dat we Gods liefde terugbetalen. We zullen misschien heel wat bespotting, laster en vervolging ondergaan omdat we het pad van geloof in God volgen, maar ik geloof dat dit iets zinvols is. Het is iets eervols, niet iets schandelijks, en wat er ook gebeurt, we genieten heel veel zegeningen. In talloze tijden van teleurstelling hebben Gods woorden troost gebracht, en voordat we het weten, is verdriet veranderd in vreugde. In talloze tijden van behoefte heeft God zegeningen gebracht en zijn wij door Zijn woorden voorzien. In talloze tijden van ziekte hebben Gods woorden leven gebracht – we zijn bevrijd van gevaar en zijn vanuit het gevaar in veilige haven gekeerd. Je hebt al zo veel dingen zoals deze genoten zonder het te beseffen. Herinner je je daar niets van?

Het pad … (3)

In mijn leven geef ik altijd graag mijn lichaam en geest volledig aan God. Pas dan maakt mijn geweten me geen verwijten en heeft het enigszins vrede. Wie het leven nastreeft, moet eerst zijn hele hart aan God geven; dit is een voorwaarde. Ik zou willen dat mijn broeders en zusters met mij tot God bidden: “O, God! Moge uw Geest in de hemel genade schenken aan de mensen op aarde, zodat mijn hart zich volledig naar u keert, zodat mijn geest door u geroerd wordt, zodat ik uw lieflijkheid zie in mijn hart en mijn geest, en zodat degenen op aarde gezegend worden met het zien van uw schoonheid. God! Moge uw Geest opnieuw onze geest bewegen, zodat onze liefde altijddurend en onveranderlijk is!” In elk van ons toetst God eerst ons hart – en als we eenmaal ons hart in Hem uitgestort hebben, begint Hij onze geest te bewegen. Het is alleen in onze geest dat we Gods lieflijkheid, oppermacht en grootsheid kunnen zien. Dit is het pad van de Heilige Geest in mensen. Heb jij zo’n soort leven? Heb je het leven van de Heilige Geest ervaren? Is je geest bewogen door God? Heb je gezien hoe de Heilige Geest in mensen werkt? Heb je je hele hart aan God overgegeven? Wanneer je je hele hart aan God hebt gegeven, kun je het leven van de Heilige Geest rechtstreeks ervaren en zal Zijn werk je telkens duidelijk worden gemaakt. Op dat moment zal je iemand worden die gebruikt wordt door de Heilige Geest. Wil je zo iemand worden? Ik herinner me hoe ik, toen de Heilige Geest me bewoog en ik voor het eerst mijn hart aan God gaf, voor Hem neerviel en uitriep: “O, God! U hebt mijn ogen geopend en mij toegestaan uw redding te kennen. Ik wens mijn hart volledig aan u te geven, en ik vraag alleen dat uw wil wordt gedaan, ik wens alleen dat mijn hart uw goedkeuring mag verkrijgen in uw aanwezigheid, en ik vraag alleen dat ik uw wil mag volgen.” Dat gebed zal ik nooit vergeten; ik werd diep bewogen en in het bijzijn van God begon ik tranen van leed te storten. Dat was mijn eerste geslaagde gebed in het bijzijn van God als iemand die gered was, en het was de eerste wens van mijn hart. Daarna werd ik vaak bewogen door de Heilige Geest. Heb jij een dergelijke ervaring gehad? Hoe heeft de Heilige Geest in jou gewerkt? Ik denk dat deze ervaring in meerdere of mindere mate gedeeld wordt door iedereen die van God wil houden – ze vergeten die alleen. Als iemand zegt dat hij niet zo’n ervaring heeft gehad, bewijst dat dat hij nog gered moet worden en dat hij zich nog onder het domein van Satan bevindt. Het werk van de Heilige Geest dat voor ons allen gemeenschappelijk is is het pad van de Heilige Geest, en het is ook het pad van hen die in God geloven en Hem zoeken. De eerste stap van het werk dat de Heilige Geest in mensen verricht, bestaat uit het bewegen van hun geest. Daarna beginnen ze van God te houden en het leven na te streven, en iedereen die dit pad volgt, bevindt zich in de stroom van de Heilige Geest. Dit is niet alleen de dynamiek van Gods werk op het Chinese vasteland, het is de dynamiek van Gods werk in het hele universum. Zo werkt Hij in iedereen. Als iemand nog nooit bewogen is, bewijst dat dat hij zich buiten de stroom van herstel bevindt. In mijn hart bid ik onophoudelijk tot God en vraag Hem om alle mensen te bewegen, zodat iedereen onder de zon door Hem mag worden bewogen en dit pad mag bewandelen. Dit is misschien een onbeduidend verzoek van mij aan God, maar ik geloof dat Hij dit zal doen. Ik hoop dat al mijn broeders en zusters hiervoor zullen bidden, dat Gods wil gedaan mag worden en dat Zijn werk spoedig voltooid mag zijn, zodat Zijn Geest in de hemel kan rusten. Dit is mijn eigen kleine hoop.

Ik geloof dat God, aangezien Hij Zijn werk heeft kunnen laten aanvangen in één burcht van demonen, dit beslist ook kan doen in de talloze andere burchten die door het universum verspreid zijn. Wij van het laatste tijdperk zullen met zekerheid de dag van Gods glorie zien, net zoals gezegd wordt dat “hij die tot het einde volgt, gered zal worden”. Niemand kan God vervangen in deze fase van Zijn werk – alleen God Zelf kan dit werk doen. Deze fase van het werk is immers uitzonderlijk, het is een fase van het werk van overwinning, en mensen kunnen andere mensen niet overwinnen. Mensen worden alleen overwonnen wanneer God spreekt met Zijn eigen mond en handelt met Zijn eigen hand. Van het hele universum gebruikt God het land van de grote rode draak als proeftuin; daarna zal Hij dit werk overal in het universum aanvangen. Zo zal Hij zelfs nog groter werk overal in het universum uitvoeren, en alle mensen van het universum zullen Gods overwinningswerk ontvangen. Mensen van elke religie en elke denominatie moeten deze fase van het werk aanvaarden. Dit is een pad dat gegaan moet worden – niemand kan eronderuit. Ben jij bereid dit te aanvaarden, wat je toevertrouwd wordt door God? Ik heb altijd het gevoel gehad dat het aanvaarden van de opdracht van de Heilige Geest iets glorierijks is. In mijn optiek is dit de grootste opdracht die God de mensheid geeft. Ik hoop dat mijn broeders en zusters hard werken aan mijn zijde en deze opdracht van God aanvaarden, zodat God door het hele universum en in het rijk hierboven verheerlijking kan verwerven en onze levens niet vergeefs zullen zijn. We zouden iets moeten doen voor God, of we zouden een eed moeten zweren. Als mensen geen enkel doel nastreven wanneer ze in God geloven, is hun leven voor niets; wanneer hun stervensuur aanbreekt, zullen ze alleen de blauwe lucht en de stoffige aarde zien. Is dat een zinvol leven? Als je bij leven aan Gods vereisten kunt voldoen, is dat dan niet iets prachtigs? Waarom breng je jezelf toch altijd zo in de problemen en waarom ben je altijd zo moedeloos? Heb je door zo te handelen iets van God gewonnen? En kan God iets van jou winnen? Mijn eed aan God bestond alleen uit de belofte van mijn hart; ik probeerde Hem niet met woorden voor de gek te houden. Zoiets zou ik nooit doen – het enige wat ik wil, is de God die ik met mijn hart liefheb troosten, zodat Zijn Geest in de hemel wordt getroost. Het hart is misschien kostbaar, maar de liefde is waardevoller. Ik zou de meest waardevolle liefde in mijn hart aan God geven zodat Hij kan genieten van het mooiste wat ik heb en zodat Hij tevreden kan zijn door de liefde die ik aan Hem offer. Ben jij bereid je liefde aan God te geven, zodat Hij ervan kan genieten? Ben je bereid hiervan het kapitaal van je bestaan te maken? Mijn ervaringen hebben me getoond dat hoe meer liefde ik aan God geef, hoe meer vreugde ik schep in het leven. Verder heb ik grenzeloze kracht, offer ik graag mijn hele lichaam en geest op en heb ik voortdurend het gevoel dat ik God nooit genoeg kan liefhebben. Is jouw liefde dan een verwaarloosbare liefde, of is ze oneindig, onmetelijk? Als je God werkelijk wilt liefhebben, zul je altijd meer liefde hebben om aan Hem terug te geven – en als dat het geval is, wie of wat zou dan ooit jouw liefde voor God in de weg kunnen staan?

God koestert de liefde van alle mensen. Voor iedereen die Hem liefheeft, worden Zijn zegeningen verdubbeld, want de liefde van de mens is zo moeilijk te verkrijgen, en er is zo weinig van, ze valt haast niet op te merken. Door het hele universum heen heeft God geprobeerd mensen te vragen Hem terug te beminnen, maar door de tijden heen tot tegenwoordig hebben maar een paar – een handvol – Hem ooit ware liefde terug bewezen. Voor zover ik me herinner, was Petrus een van hen, maar hij werd persoonlijk geleid door Jezus en pas tegen zijn dood schonk hij God zijn volledige liefde; toen eindigde zijn leven. En zo heeft God, in deze afschuwelijke omstandigheden, de omvang van Zijn werk in het universum beperkt en het land van de grote rode draak gebruikt als voorbeeldgebied. Hij heeft al Zijn energie en Zijn inspanningen op één plek gericht, zodat Zijn werk doeltreffender werd en zodat het Zijn getuigenis beter ten goede kwam. Het was in deze twee toestanden dat God Zijn werk verlegde van het hele universum naar deze mensen op het Chinese vasteland, die het laagste kaliber van iedereen hadden, en dat Hij Zijn liefdevolle overwinningswerk begon. En nadat Hij ervoor heeft gezorgd dat ze Hem allemaal liefhebben, zal Hij de volgende stap van Zijn werk uitvoeren, die bestaat uit Gods plan. Zo heeft Zijn werk het grootste effect. De omvang van Zijn werk heeft zowel een kern als beperkingen. Het is duidelijk hoe groot de prijs is die God heeft betaald en hoeveel moeite Hij heeft gedaan voor het uitvoeren van het werk in ons, zodat onze dag mag komen. Dit is onze zegening. Wat de noties van mensen daarom in de war schopt, is dat westerlingen jaloers op ons zijn omdat we op een aangename plek geboren zijn, maar wij beschouwen ons allemaal als nederig en eenvoudig. Is dit niet God die ons optilt? Westerlingen kijken op naar de nakomelingen van de grote rode draak, die altijd vertrapt zijn – dit is werkelijk onze zegening. Wanneer ik hieraan denk, word ik overweldigd door de goedheid van God, en door Zijn dierbaarheid en nabijheid. Dit toont aan dat alles wat God doet, onverenigbaar is met menselijke noties. Hoewel al deze mensen vervloekt zijn, wordt Hij niet belemmerd door wettelijke beperkingen en heeft Hij het middelpunt van Zijn werk bewust naar dit deel van de aarde verplaatst. Dit is waarom ik mij verheug, waarom ik dolgelukkig ben. Als iemand die een vooraanstaande rol vervult in het werk, net als de voornaamste priesters onder de Israëlieten, kan ik het werk van de Geest rechtstreeks uitvoeren en de Geest van God rechtstreeks dienen; dit is mijn zegening. Wie zou zich zoiets durven voorstellen? Maar tegenwoordig is dit ons onverwacht ten deel gevallen. Dat is werkelijk een immens genoegen dat het verdient door ons gevierd te worden. Ik hoop dat God ons blijft zegenen en verheffen, zodat diegenen onder ons die op deze mesthoop leven in grote mate door God gebruikt kunnen worden en zo Zijn liefde kunnen terugbetalen.

Het pad dat ik nu bewandel, is er een van het terugbetalen van Gods liefde. En toch heb ik aanhoudend het gevoel dat dit niet Gods wil is en evenmin het pad dat ik zou moeten volgen. In grote mate door God gebruikt worden – dit is Gods wil, en dit is het pad van de Heilige Geest. Misschien vergis ik me, maar ik denk dat dit mijn pad is, want lang geleden zwoer ik tegenover God dat ik door Hem begeleid wilde worden, zodat ik in alle haast het pad zou kunnen betreden dat ik hoorde te volgen, en zo gauw mogelijk aan Gods wil zou voldoen. Wat anderen ook denken, ik geloof dat het doen van Gods wil uiterst belangrijk is. Niets in mijn leven is belangrijker, en niemand kan me dit recht ontnemen. Dit is mijn persoonlijke kijk en misschien zijn er mensen die dat niet kunnen begrijpen, maar ik geloof niet dat ik het voor wie dan ook hoef te rechtvaardigen. Ik zal het pad opgaan dat ik moet opgaan – als ik eenmaal het pad herken dat ik hoor te bewandelen, zal ik het volgen en niet terugkeren. Zo kom ik terug bij deze woorden: ik heb mijn hart gericht op het doen van Gods wil. Ik weet zeker dat mijn broeders en zusters me niet zullen bekritiseren! In het algemeen, denk ik zelf, mogen anderen zeggen wat ze willen, maar naar mijn gevoel is het volgen van Gods wil het allerbelangrijkste is en mag niets me hiervan weerhouden. Het doen van Gods wil kan nooit verkeerd zijn! En het komt niet neer op handelen uit eigenbelang! Ik geloof dat God in mijn hart heeft gekeken! Hoe moet jij dit dan begrijpen? Ben je bereid je op te offeren voor God? Ben je bereid gebruikt te worden door God? Zweer je dat je de wil van God zult volgen? Ik hoop dat mijn woorden mijn broeders en zusters enige hulp kunnen bieden. Hoewel er niets diepzinnigs is aan mijn inzichten, vertel ik jullie er niettemin over, zodat we onze diepste gevoelens kunnen delen zonder dat er barrières tussen ons zijn, en zodat God voor altijd in ons midden zal zijn. Dit zijn woorden uit mijn hart. Goed! Dat is alles wat ik vandaag vanuit mijn hart te zeggen heb. Ik hoop dat mijn broeders en zusters hard zullen blijven werken, en ik hoop dat de Geest van God altijd voor ons zal zorgen!

Het pad … (4)

Dat mensen in staat zijn Gods liefelijkheid te ontdekken, de weg van het liefhebben van God in het huidige tijdperk te zoeken, en bereid zijn de oefening van het huidige koninkrijk te aanvaarden – dit alles is Gods genade en bovendien is het Zijn verheffing van de mensheid. Telkens als ik hieraan denk, heb ik een sterk besef van Gods liefelijkheid. God heeft ons echt lief; als dat niet zo was, wie zou dan Zijn liefelijkheid kunnen ontdekken? Alleen zo zie ik dat al dit werk persoonlijk door God Zelf wordt gedaan, en dat mensen worden begeleid en aangestuurd door God. Hiervoor dank ik God, en ik zou graag willen dat mijn broeders en zusters samen met mij God loven: “Alle glorie zij aan u, de hoogste God Zelf! Moge uw glorie zich vermeerderen en geopenbaard worden in diegenen onder ons die door u zijn uitgekozen en gewonnen.” God heeft mij verlicht: Hij heeft me laten zien dat we eeuwigheden geleden voorbestemd waren en dat Hij ons in de laatste dagen wilde winnen, om zo het heelal en alle dingen in staat te stellen Gods volledige glorie te zien via ons. Wij zijn daarom de kristallisatie van de zesduizend jaar van Gods managementplan; wij zijn de modellen, de voorbeelden van Gods werk in het hele heelal. Nu pas besef ik hoeveel God wel niet van ons houdt, en dat het werk dat Hij in ons verricht en de dingen die Hij zegt een miljoen keer meer zijn dan in voorbije tijden. Zelfs in Israël of in Petrus heeft God niet persoonlijk zo veel werk gedaan of zo veel woorden gesproken – wat aantoont dat wij, deze groep mensen, werkelijk ongelooflijk gezegend zijn, onvergelijkbaar meer gezegend dan de heiligen uit voorbije tijden. Dit is waarom God altijd heeft gezegd dat de mensen van het laatste tijdperk gezegend zijn. Wat anderen ook zeggen, ik geloof dat wij het meest door God gezegend zijn. We moeten de zegeningen die God ons heeft geschonken aannemen; er zijn misschien sommigen die klagen tegenover God, maar ik geloof dat als deze zegeningen van God komen, dit bewijst dat wij ze verdienen. Zelfs als anderen klagen of niet blij met ons zijn, geloof ik nog steeds dat niemand anders de zegeningen die God ons heeft gegeven kan overerven of ons ervan kan verwijderen. Omdat Gods werk in ons wordt uitgevoerd en Hij tot ons spreekt van aangezicht tot aangezicht – tot ons en niemand anders – doet God zoals Hij zou wensen. En als mensen niet overtuigd zijn, maken ze het zichzelf dan niet alleen maar moeilijk? Roepen ze door dat te doen geen minachting over zich af? Waarom zeg ik zulke dingen? Omdat ik hier een diepgaand begrip van heb. Neem bijvoorbeeld het werk dat God in mij doet: alleen ik kan dit werk ondernemen – zou een ander het kunnen? Ik ben zo gelukkig dat ik deze opdracht van God heb ontvangen – zou een ander dit op goed geluk kunnen? Ik hoop echter dat de broeders en zusters mijn hart zullen begrijpen. Ik schep niet op over mijn kwalificaties, ik leg iets uit. Ik zou willen dat alle glorie naar God gaat en dat God het hart van ieder van ons aanschouwt, zodat onze harten in Zijn aanwezigheid gereinigd kunnen worden. Op mijn hart: ik wens volledig gewonnen te worden door God, een pure maagd te worden die op het altaar wordt opgeofferd, en bovendien de gehoorzaamheid te hebben van een lam en onder de hele mensheid te verschijnen als een heilig geestelijk lichaam. Dit is mijn belofte, de eed die ik voor Gods aangezicht uiteengezet heb. Ik wil deze graag vervullen en op deze manier Gods liefde terugbetalen. Ben jij bereid dat te doen? Ik geloof dat deze belofte van mij meer jongere broeders en zusters zal stimuleren en meer jonge mensen hoop zal geven. Mij lijkt het dat God jonge mensen als extra belangrijk beschouwt. Misschien is het mijn eigen vooroordeel, maar ik heb altijd het gevoel dat jonge mensen vooruitzichten en hoop hebben; het lijkt erop dat God extra werk verricht in jonge mensen. Het ontbreekt hen misschien aan inzicht en wijsheid, en ze zijn misschien zo temperamentvol en wispelturig als een pasgeboren kalf, maar toch geloof ik dat ze hun verdiensten hebben. Je ziet de onschuld van de jeugd in hen, en ze accepteren gauw nieuwe dingen. Hoewel jonge mensen een neiging hebben tot arrogantie, felheid en impulsiviteit, belemmert dat niet hun vermogen om nieuw licht te ontvangen, want jonge mensen houden zelden vast aan oude dingen die verouderd zijn. Dat is waarom ik grenzeloze belofte zie in jonge mensen, en hun vitaliteit zie; het is daarom dat ik tedere gevoelens voor hen heb. Ik heb geen afkeer van de oudere broeders en zusters, maar ik vind ze ook totaal niet interessant – waarvoor ik hun mijn oprechte excuses aanbied. Misschien is dat wat ik gezegd heb ongepast of onattent, maar ik hoop dat jullie allemaal mijn roekeloosheid kunnen vergeven, want ik ben te jong om veel aandacht te schenken aan hoe ik praat. Maar eerlijk gezegd hebben de oudere broeders en zusters uiteindelijk ook een rol – ze zijn niet volslagen nutteloos. Dat komt doordat ze ervaring hebben met het omgaan met dingen; ze zijn standvastig in de omgang met dingen, en ze maken niet evenveel fouten. Zijn dat niet hun sterke kanten? Laat ons allemaal tegenover God zeggen: “O, God! Mogen wij allemaal onze eigen taken uitvoeren vanuit onze verschillende functies, en mogen wij allemaal ons uiterste best doen omwille van u!” Ik geloof dat dit Gods wil moet zijn!

In mijn ervaring zijn veel van de mensen die zich openlijk tegen deze stroom verzetten – die zich rechtstreeks verzetten tegen de Geest van God – oudere mensen. Deze mensen hebben heel sterke religieuze opvattingen; om de haverklap vergelijken ze Gods woorden met dingen die verouderd zijn, en proberen ze de dingen die in het verleden werden aanvaard te rijmen met Gods woorden. Zijn ze niet absurd? Zouden zulke mensen het werk kunnen uitvoeren dat God hun heeft toevertrouwd? Zou God zulke mensen in Zijn werk gebruiken? De Heilige Geest heeft een methode voor elke willekeurige dag van Zijn werk; als mensen zich vastklampen aan ouderwetse dingen, komt er een dag waarop ze van het podium van de geschiedenis worden afgeduwd. Bij elke fase van Zijn werk gebruikt God nieuwe mensen. Roepen degenen die anderen de les lezen aan de hand van verouderde dingen geen vernietiging over mensen af? En vertragen ze Gods werk niet? En als dat zo is, wanneer zal Gods werk dan worden voltooid? Er zijn misschien mensen met enkele opvattingen over wat ik net heb gezegd. Misschien zijn ze niet overtuigd. Maar ik wil niet dat je je zorgen maakt: gauw genoeg zullen er veel dingen zoals dit gebeuren, en die kunnen alleen worden uitgelegd aan de hand van de feiten. Laat ons een paar belangrijke mensen bezoeken, een paar gerenommeerde dominees of Bijbeluitleggers en deze stroom aan hen preken. Eerst zullen ze zich er niet openlijk tegen verzetten, dat is zeker – maar ze zullen de Bijbel tevoorschijn halen om je uit te dagen. Ze zullen je vragen het Boek van Jesaja en het Boek van Daniël na te vertellen, en ze zullen je zelfs vragen het Boek van Openbaring te verklaren. En als je daar niet op in kunt gaan, zullen ze je afwijzen, en je een valse Christus noemen en zeggen dat je een weg van absurditeit verspreidt. Na een uur zullen ze valse beschuldigingen tegen je uiten die je de adem zullen benemen. Is dat geen openlijk verzet? Maar dat is nog maar het begin. Ze kunnen de volgende stap van Gods werk niet tegenhouden, en de Heilige Geest zal hen al gauw dwingen die te aanvaarden. Dit is een niet te stoppen tendens; het is iets wat mensen niet kunnen doen, iets wat mensen zich niet eens kunnen voorstellen. Ik geloof dat Gods werk zich ongehinderd door het hele heelal zal verspreiden. Dit is de wil van God, en niemand kan die tegenhouden. Moge God ons verlichten en ons in staat stellen meer nieuw licht te aanvaarden en Gods management in deze kwestie niet te onderbreken. Moge God medelijden met ons hebben, zodat we allemaal Zijn dag van glorie kunnen zien aanbreken. De tijd wanneer God Zich in het hele heelal in verheerlijking kan koesteren, zal ook de tijd zijn dat wij heerlijkheid zullen ontvangen aan Zijn zijde. Het lijkt erop dat dat ook de tijd zal zijn waarop ik afscheid zal nemen van degenen die met mij lopen. Ik hoop dat mijn broeders en zusters samen met mij hun stem kunnen verheffen in een smeekbede tot God: moge Gods grote werk spoedig voltooid zijn, zodat we Zijn dag van glorie kunnen zien tijdens ons leven. Ik hoop nog altijd dat ik Gods wil kan verwezenlijken tijdens mijn leven, en ik hoop dat God Zijn werk in ons blijft doen en dat er nooit enige belemmeringen zijn. Dit is mijn eeuwige streven. Moge God altijd onder ons zijn, en moge Zijn liefde bruggen tussen ons bouwen, zodat de vriendschap tussen ons waardevoller wordt. Ik hoop dat liefde meer begrip tussen ons doet ontstaan en dat liefde ons inniger bij elkaar kan brengen, elke afstand tussen ons kan wegnemen, en dat de liefde tussen ons dieper, breder en zoeter kan worden. Ik geloof dat dit de wil van mijn God moet zijn. Ik hoop dat mijn broeders en zusters naar mij toe zullen groeien en dat we allemaal de korte dagen die we samen hebben zullen koesteren, dat ze ons prachtige herinneringen zullen geven.

Er zijn meer stappen van Gods werk geweest op het vasteland van China, maar die zijn niet ingewikkeld. Als ik erover nadenk, heeft elke stap van Zijn werk een reden; elke stap is persoonlijk uitgevoerd door God en iedereen heeft een rol gespeeld in dit werk. Elke ‘scène’ is werkelijk lachwekkend, en wie had zich kunnen voorstellen dat deze mensen een dergelijk drama zouden spelen, dat hun optreden zo levensecht zou zijn onder elke beproeving, dat allerlei personen zo levendig en volledig door Gods pen zouden worden beschreven, waarbij elk van hen veel blootstelt aan het daglicht? Maar hiermee bedoel ik niet dat God middels Zijn werk met mensen speelt. Dat zou zinloos zijn; Gods werk heeft een opzet en Hij zou nooit iets doen wat nutteloos of waardeloos is. Alles wat Hij doet, wordt gedaan om mensen te vervolmaken, te winnen. Dit laat mij echt zien dat Gods hart er helemaal is in het belang van de mens. Ik heb dit misschien een drama genoemd, maar je kunt ook zeggen dat dit drama uit het echte leven gegrepen is. Het is alleen zo dat voor God – algemeen directeur van dit drama – mensen er zijn om met Hem samen te werken bij de voltooiing van dit werk. Maar in een ander opzicht gebruikt God dit om mensen te winnen, om hen meer van Hem te laten houden. Is dit niet Gods wil? Ik hoop daarom dat niemand enige zorgen heeft. Heb je geen enkel benul van Gods wil? Ik heb veel gezegd – ik hoop dat de broeders en zusters het allemaal hebben begrepen en mijn hart niet verkeerd hebben begrepen. Het lijdt voor mij geen twijfel dat jullie allemaal door God zullen worden gewonnen. Iedereen volgt een ander pad. Moge het pad onder jullie voeten geopend worden door God, en mogen jullie tot Hem bidden met de woorden: o, God! Ik wens dat u me zult winnen, zodat mijn geest naar u kan terugkeren. Ben jij er klaar voor om Gods begeleiding te zoeken in de diepten van je geest?

Het pad … (5)

In het verleden kende niemand de Heilige Geest, laat staan dat iemand zich bewust was van het pad dat de Heilige Geest liep. Daarom hebben mensen zichzelf altijd belachelijk gemaakt tegenover God. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat bijna iedereen die in God gelooft de Geest niet kent en dat zijn geloof beneveld en verward is. Het is duidelijk dat mensen God niet begrijpen. Met de mond belijden ze misschien hun geloof in Hem, maar in wezen, op basis van hun gedrag, geloven ze in zichzelf, niet in God. In mijn eigen feitelijke ervaringen heb ik gezien dat God getuigt van de vleesgeworden God, en aan de buitenkant lijkt het dat mensen genoodzaakt zijn geweest de getuigenis van God te erkennen. Maar er kan slechts nauwelijks worden beweerd dat ze geloven dat de Geest van God geheel foutloos is. Ik zeg echter dat datgene waar de mensen in geloven niet deze persoon is, laat staan de Geest van God, maar dat het hun eigen gevoelens zijn. Geloven ze niet gewoon in zichzelf door dat te doen? Wat ik zeg is waar. Ik plak geen etiket op mensen, maar er is wel iets wat ik duidelijk moet maken: de Heilige Geest beslist of mensen tot het heden zijn gebracht, of ze duidelijkheid hebben of verward zijn. Het is niet iets waar mensen enige zeggenschap over hebben. Dit is een voorbeeld van wat ik eerder heb gezegd over de Heilige Geest die het geloof van mensen afdwingt; dit is de manier waarop de Heilige Geest te werk gaat en het is het pad dat door de Heilige Geest is genomen. Het maakt niet uit in wie de mensen in wezen geloven, de Heilige Geest geeft met kracht een soort gevoel aan de mensen, waardoor Hij ze in de God in hun hart laat geloven. Is dat niet hoe jij gelooft? Voel je niet dat je geloof in God iets vreemds is? Vind je het niet vreemd dat je niet aan deze stroom kunt ontsnappen? Heb je nog helemaal geen moeite gedaan hierover na te denken? Is dat niet de grootste van alle tekenen en wonderen? Al heb je vaak de drang gevoeld te ontsnappen, er is altijd een sterke levenskracht die je heeft aangetrokken en je heeft doen aarzelen om weg te lopen. En iedere keer dat je je in dergelijke omstandigheden bevindt, begin je steevast te huilen en te snikken, zonder enig idee wat je hierna te doen staat. Sommigen van jullie proberen inderdaad weg te komen, maar wanneer je probeert te gaan, voelt dat als een mes in je hart, het voelt alsof je ziel je is ontnomen door een of andere aardse geest en je hart rusteloos en zonder vrede achter is gelaten. Daarna kun je niet anders dan je schrap zetten en naar God terugkeren. … Heb je deze ervaring niet gehad? Ik twijfel er niet aan dat de jongere broeders en zusters, die hun harten open kunnen stellen, zullen zeggen: “Ja! Dit heb ik zo vaak meegemaakt, ik schaam me als ik er aan denk!” In mijn eigen dagelijkse leven behandel ik mijn jonge broeders en zusters altijd graag als mijn intimi, omdat er zoveel onschuld in hen is – ze zijn zo puur en lieflijk. Ze zijn als mijn eigen metgezellen. Daarom zoek ik altijd naar de mogelijkheid al mijn intimi bijeen te brengen om over onze idealen en plannen te praten. Moge Gods wil in ons worden uitgevoerd zodat we allen als vlees en bloed zijn, zonder grenzen of afstand tussen ons. Laat ons allen bidden tot God: “O God! Als het uw wil is, smeken we dat u ons de juiste omgeving geeft, zodat de wensen in ons hart vervuld mogen worden. We hopen dat u medelijden hebt met ons, die jong en redeloos zijn en ons de kracht in onze harten laat aanwenden!” Ik vertrouw erop dat dit Gods wil is, want lang geleden bad ik tot God en zei ik: “Vader! Op aarde roepen wij onophoudelijk naar u en hopen wij dat uw wil spoedig op aarde moge geschieden. Ik wil uw wil graag zoeken. Moge u doen wat u wil doen en met alle haast uw opdracht in mij voltooien. Ik ben zelfs bereid dat u tussen ons een nieuw pad opent, als dat betekent dat uw wil spoedig wordt voltooid! Ik vraag alleen dat uw werk spoedig wordt voltooid en ik vertrouw erop dat het door geen regels wordt tegengehouden!” Zo is het werk van God nu; zie je het pad niet dat de Heilige Geest loopt? Ieder keer dat ik oudere broeders en zusters ontmoet, krijg ik een ongelooflijk beklemmend gevoel. Wanneer ik ze ontmoet, merk ik dat ze naar de maatschappij ruiken. Hun religieuze opvattingen, hun ervaring met het omgaan met dingen, de manier waarop ze spreken, de woorden die ze gebruiken, enzovoort – ze zijn allemaal onuitstaanbaar. Ze zijn zogenaamd vol ‘wijsheid’. Ik blijf altijd zo ver mogelijk uit hun buurt, want ik ben persoonlijk niet met de filosofieën uitgerust om in de wereld te leven. Iedere keer dat ik deze mensen ontmoet, blijf ik uitgeput achter, mijn hoofd bedekt met zweet. Soms voel ik me zo benauwd dat ik haast niet kan ademen. Op dit gevaarlijke moment biedt God mij dus een geweldige uitweg. Misschien is dit gewoon mijn misvatting. Ik geef alleen om datgene waar God baat bij heeft, Gods wil doen is het belangrijkste. Ik blijf ver uit de buurt van deze mensen, maar als God van me eist dat ik ze ontmoet, zal ik toch gehoorzamen. Het is niet dat ze verachtelijk zijn, maar hun ‘wijsheid’, opvattingen en filosofieën voor het leven in de wereld zijn zo weerzinwekkend. Ik ben er om Gods opdracht te voltooien, niet om te leren hoe zij dingen doen. Ik weet nog hoe God ooit tegen me zei: “Tracht op aarde alleen de wil van je Vader te doen en voltooi Zijn opdracht. Niets anders gaat jou aan.” Als ik hier aan denk, krijg ik wel wat vrede. Dat komt omdat de dingen van de mensen altijd zo gecompliceerd voelen voor mij, ik kan ze niet begrijpen en ik weet nooit wat ik moet doen. Talloze keren ben ik hier dus verontrust door geraakt en heb ik de mensheid gehaat. Waarom moeten mensen zo gecompliceerd zijn? Waarom kunnen ze niet eenvoudig zijn? Waarom nemen ze de moeite te proberen zo slim te zijn? Als ik mensen ontmoet is dat meestal gebaseerd op Gods opdracht aan mij. Misschien was dat een paar keer niet het geval, maar wie weet wat er in de grond van mijn hart verborgen ligt?

Ik heb de broeders en zusters bij mij vaak aangeraden met hun hart in God te geloven, niet hun eigen belangen na te jagen, maar op Gods wil te letten. Vaak heb ik smartelijk in Gods aangezicht gehuild: waarom letten mensen niet op Gods wil? Gods werk kan toch zeker niet zonder reden spoorloos verdwijnen? Ik weet ook niet waarom – dit is bijna een raadsel in mijn gedachten geworden – waarom mensen nooit het pad herkennen dat de Heilige Geest heeft gelopen, maar wel vasthouden aan de abnormale relaties die ze met anderen hebben? Ik word misselijk als ik mensen zo zie. In plaats van naar het pad van de Heilige Geest te kijken, concentreren ze zich op de daden van de mens. Zou God hier tevreden over kunnen zijn? Ik word hier vaak verdrietig van. Het is bijna mijn last geworden – en het verontrust de Heilige Geest ook. Voel je geen enkel verwijt in je hart? Laat God de ogen van onze geest openen. Vaak heb ik, die mensen begeleid om in Gods werk te treden, voor God gebeden: “O, Vader! Ik zou willen dat uw wil centraal staat, ik zou uw wil willen zoeken, ik zou willen dat ik uw opdracht trouw was, zodat u deze groep mensen kunt winnen. Moge u ons meenemen naar het land der vrijheid, zodat we u kunnen aanraken met onze geest, en moge u de spirituele gevoelens in ons hart tot leven wekken!” Ik zou willen dat Gods wil uitgevoerd wordt. Daarom bid ik onophoudelijk dat Zijn Geest ons blijft verlichten, dat we het pad dat door de Heilige Geest wordt geleid mogen belopen – want het pad dat ik beloop is het pad van de Heilige Geest. En wie zou anders in mijn plaats dit pad kunnen lopen? Dit is wat mijn last nog zwaarder maakt. Het voelt alsof ik ga vallen, maar ik heb vertrouwen dat God Zijn werk nooit zou uitstellen. Misschien zullen onze wegen pas scheiden als Zijn opdracht eenmaal is vervuld. Misschien komt het dus door het effect van de Geest van God dat ik me altijd anders heb gevoeld. Het lijkt wel of er werk is dat God wil doen, maar ik kan nog niet begrijpen wat dat is. Toch vertrouw ik erop dat niemand op aarde beter is dan mijn intimi en ik vertrouw erop dat ze voor mij zullen bidden in het aangezicht van God, waarvoor ik mateloos dankbaar ben. Ik wil graag dat de broeders en zusters met mij zeggen: “O God! Moge uw wil geheel kenbaar worden gemaakt in ons, de mensen van de eindtijd, zodat we gezegend kunnen zijn met het leven van de geest en de daden van de Geest van God kunnen aanschouwen en het ware gezicht van God kunnen zien!” Als we deze stap eenmaal hebben bereikt, leven we echt onder de leiding van de Geest en pas dan zullen we in staat zijn naar Gods ware gezicht te kijken. Dat wil zeggen dat mensen in staat zullen zijn de ware betekenis van alle waarheden te begrijpen. Niet begrijpen of bevatten volgens menselijke opvattingen, maar volgens de verlichting van de wil van de Geest van God. Dit is helemaal het werk van God Zelf, er zit niets van menselijke ideeën in. Het is Zijn werkplan voor de daden die Hij duidelijk wil maken op aarde en het is het laatste deel van Zijn werk op aarde. Wil jij meedoen aan Zijn werk? Wil jij er deel van uitmaken? Streef jij ernaar vervolmaakt te worden door de Heilige Geest en in het leven van de geest te delen?

Wat nu belangrijk is, is nog dieper te gaan dan onze oorspronkelijke fundering. We moeten dieper graven in de waarheid, de visies en het leven. Maar eerst moet ik de broeders en zusters eraan herinneren dat je je moet ontdoen van je vroegere opvattingen om deze stap van het werk binnen te gaan. Dat wil zeggen dat je je manier van leven moet veranderen, nieuwe plannen moet maken, de bladzijde om moet slaan. Als je nog steeds vast blijft houden aan wat je vroeger dierbaar was, zal de Heilige Geest niet in staat zijn in jou te werken en zal Hij nauwelijks in staat zijn jouw leven in stand te houden. Zij die niet streven, binnengaan of plannen zullen volkomen aan hun lot worden overgelaten door de Heilige Geest. En dus wordt er gezegd dat ze door het tijdperk in de steek zijn gelaten. Ik hoop dat alle broeders en zusters mijn hart kunnen begrijpen en ik hoop dat er meer ‘nieuwe rekruten’ op zullen staan om samen te werken met God en dit werk samen te voltooien. Ik vertrouw erop dat God ons zal zegenen. En dus vertrouw ik er ook op dat God mij veel meer intimi zal geven, zodat ik naar alle windstreken mag gaan en er een grotere liefde tussen ons bestaat. Bovendien vertrouw ik erop dat God door onze inspanningen Zijn koninkrijk zal uitbreiden. Ik zou willen dat deze inspanningen van ons ongekende hoogten bereiken, waardoor God meer jonge mensen kan winnen. Ik wil dat we meer tijd besteden aan het gebed hiervoor, ik wil dat we onophoudelijk bidden, zodat we ons hele leven besteden voor Gods aangezicht en zo dicht als mogelijk bij God zijn. Laat er nooit meer iets tussen ons in staan en laten we allen deze eed voor God afleggen: samen hard werken! Trouw zijn tot het allerlaatste einde! Elkaar nooit verlaten en altijd samen zijn! Ik hoop dat de broeders en zusters deze belofte allemaal voor God afleggen, zodat ons hart nooit zal veranderen en onze vastberadenheid nooit wankelt! In het belang van Gods wil zeg ik nogmaals: laten we hard werken! Laten we uit alle macht streven! God zal ons zeker zegenen!

Het pad … (6)

Het is door Gods werk dat we tot de dag van vandaag zijn gebracht en zo zijn we de overlevenden in Gods managementplan. Dat we hier nu blijven, is een grote verheffing van God, want volgens Gods plan zou het land van de grote rode draak moeten worden vernietigd. Maar ik denk dat Hij misschien een ander plan heeft ingezet, of Hij wil een ander deel van Zijn werk uitvoeren. Dus zelfs nu kan ik dit niet duidelijk uitleggen – het is als een onoplosbaar raadsel. Maar al met al is deze groep van ons door God voorbestemd en ik blijf geloven dat God nog ander werk in ons heeft. Laten we allen de Hemel als volgt smeken: “Moge uw wil worden volbracht en moge u nogmaals aan ons verschijnen en uzelf niet verbergen zodat we uw glorie en uw aangezicht duidelijker kunnen zien.” Bij mij is het gevoel steeds aanwezig dat het pad waarover God ons leidt niet recht omhooggaat, maar een kronkelweg is vol kuilen. Verder zegt God dat, hoe rotsachtiger het pad, des te meer kan het onze liefhebbende harten onthullen. Toch kan geen van ons zo’n pad openleggen. In mijn ervaring heb ik veel rotsachtige, verraderlijke paden gelopen en heb ik zwaar leed doorstaan. Soms werd ik zelfs zo tot het uiterste door verdriet overmand dat ik het wilde uitschreeuwen, maar ik ben dit pad tot op deze dag gegaan. Ik geloof dat dit het pad is dat door God wordt geleid, dus verdraag ik de kwelling van alle lijden en loop ik verder. Want dit is wat God heeft verordineerd, wie kan er dus ontsnappen? Ik vraag niet om zegeningen. Ik vraag alleen in staat te zijn het pad te gaan dat ik zou moeten gaan volgens de wil van God. Ik probeer anderen niet te imiteren door het pad te gaan dat zij gaan. Ik probeer alleen mijn toewijding te volbrengen om het voor mij voorbestemde pad tot het einde uit te lopen. Ik vraag niet om de hulp van anderen. Om eerlijk te zijn kan ik ook niemand anders helpen. Het lijkt erop dat ik vreselijk gevoelig ben in dit opzicht. Ik weet niet wat andere mensen denken. Dit komt doordat ik altijd heb geloofd dat God heeft voorbestemd hoeveel een persoon moet lijden en welke afstand hij moet afleggen op zijn pad, en dat niemand echt iemand anders kan helpen. Sommige van onze ijverige broeders en zusters zeggen misschien dat ik liefdeloos ben, maar dit is gewoon wat ik geloof. Mensen lopen hun pad in vertrouwen op de begeleiding van God en ik vertrouw erop dat de meeste van mijn broeders en zusters mijn hart zullen begrijpen. Ik hoop ook dat God ons veel meer verlicht over dit aspect, zodat onze liefde puurder en onze vriendschap dierbaarder wordt. Laten we niet verward raken over dit onderwerp, maar slechts meer duidelijkheid krijgen, zodat intermenselijke relaties op de fundering van Gods leiderschap kunnen worden gebouwd.

God heeft een aantal jaren op het Chinese vasteland gewerkt en Hij heeft een hoge prijs betaald voor alle mensen om ons uiteindelijk te krijgen waar we nu zijn. Om iedereen op het juiste pad te leiden, denk ik dat dit werk moet beginnen bij eenieders zwakste plek. Pas dan kan iedereen de eerste hindernis doorbreken en verdergaan. Is dat niet beter? De Chinese natie, al duizenden jaren verdorven, heeft tot op heden overleefd en allerlei ‘virussen’ hebben zich onophoudelijk verder ontwikkeld en zich als de pest naar overal verspreid. Als je alleen al naar de relaties van mensen kijkt, zie je hoeveel ‘ziektekiemen’ er in mensen op de loer liggen. Het is uitermate moeilijk voor God in zo’n strikt afgesloten en door virussen geïnfecteerd gebied Zijn werk te ontwikkelen. De persoonlijkheden, gewoonten, manier van doen van mensen, alles wat ze in hun leven tot uitdrukking brengen, hun intermenselijke relaties, ze zijn allemaal zover verscheurd dat menselijke kennis en culturen allemaal door God ter dood zijn veroordeeld. Om nog maar niet van de diverse ervaringen te spreken die zij van hun familie en in de maatschappij hebben opgedaan, ook die zijn allemaal veroordeeld in de ogen van God. Dit komt omdat degenen die in dit land leven te veel virussen tot zich hebben genomen. Alles is voor hen zoals het altijd is, ze vinden het helemaal geen probleem. Hoe meer verdorven mensen er dus op een plek zijn, hoe abnormaler hun intermenselijke relaties. De relaties van mensen zitten vol intriges, ze spannen samen tegen elkaar en slachten elkaar af alsof ze in een soort kannibalistisch demonenfort zitten. In een dergelijke plaats vol angst, in de greep van geesten, is het uitermate moeilijk Gods werk uit te voeren. Ik bid onophoudelijk tot God als ik mensen moet ontmoeten, want ik ben doodsbenauwd ze te ontmoeten. Doodsbang dat ik hun ‘waardigheid’ zal aantasten met mijn gezindheid. In mijn hart ben ik altijd bang dat deze onreine geesten zich roekeloos zullen gedragen, dus bid ik altijd tot God om mij te beschermen. Alle soorten abnormale relaties zijn duidelijk onder ons, en als ik dat allemaal zie, is er haat in mijn hart, want onderling zijn de mensen altijd druk met de ‘zaken’ van de mens en hebben ze nooit een gedachte over voor God. Tot op het bot veracht ik hun gedrag. Wat blijkt uit de mensen van het Chinese vasteland is niets dan verdorven satanische gezindheden. Met het werk van God in deze mensen is het dus welhaast onmogelijk iets waardevols in hen te ontdekken. Al het werk wordt door de Heilige Geest gedaan en de Heilige Geest beroert de mensen slechts meer en is in hen aan het werk. Het is bijna onmogelijk deze mensen te gebruiken. Dat wil zeggen dat het werk van de Heilige Geest die mensen beroert, gekoppeld aan de samenwerking van de mensen, niet kan worden uitgevoerd. De Heilige Geest ploetert gewoon door om mensen te beroeren, maar desondanks blijven mensen verlamd en ongevoelig en hebben geen benul van wat het is dat God doet. Gods werk op het Chinese vasteland is dus vergelijkbaar met Zijn scheppingswerk van hemel en aarde. Hij laat alle mensen opnieuw geboren worden, verandert alles aan hen, want in hen is niets de moeite waard. Dit is zo hartverscheurend. Vaak bid ik verdrietig voor deze mensen: “God, moge uw grote kracht in deze mensen worden geopenbaard, opdat uw Geest hen diep moge beroeren en opdat deze afgestompte en domme lijders wakker mogen worden, niet langer in lusteloze sluimer verkeren en de dag van uw glorie mogen aanschouwen.” Mogen we allen bidden in het aanschijn van God en zeggen: O God! Moge u nogmaals medelijden met ons hebben en voor ons zorgen zodat ons hart zich geheel naar u kan wenden en zodat we uit dit vuile land kunnen ontsnappen, opstaan en afmaken wat u aan ons hebt toevertrouwd. Ik hoop dat God ons nogmaals in beweging zet, zodat we Zijn verlichting kunnen verkrijgen en ik hoop dat Hij medelijden met ons heeft, zodat ons hart zich geleidelijk naar Hem toe kan wenden en Hij ons kan winnen. Dit is het verlangen dat wij allemaal delen.

Het pad dat we gaan is geheel door God voorbestemd. Om kort te gaan, ik geloof dat ik dit pad zeker tot het einde toe zal begaan, want God glimlacht altijd naar mij en het lijkt alsof Zijn hand mij altijd leidt. Zo is mijn hart door niets anders bevlekt en zo heb ik altijd Gods werk in gedachten. Ik voer met al mijn kracht en met toewijding alles uit wat God mij opdraagt, ik bemoei me nooit met taken die mij niet zijn toebedeeld en ik houd me er evenmin mee bezig wie dat dan doet. Ik geloof namelijk dat ieder mens zijn eigen pad moet gaan en zich niet aan anderen moet opdringen. Zo zie ik het. Misschien komt het door mijn eigen persoonlijkheid, maar ik hoop dat mijn broeders en zusters me begrijpen en vergeven omdat ik nooit tegen de decreten van mijn vader in durf te gaan. Ik durf de wil van de Hemel niet te tarten. Ben je vergeten dat ‘de wil van de Hemel niet getart kan worden’? Misschien vinden sommige mensen me op mezelf gericht, maar ik geloof dat ik speciaal ben gekomen om één deel van Gods managementwerk uit te voeren. Ik ben niet gekomen om bij intermenselijke relaties te worden betrokken, ik zal nooit leren hoe je goed met anderen om moet gaan. Bij Gods opdracht word ik echter door God begeleid en ik heb het vertrouwen en de vasthoudendheid om dit werk te volbrengen. Ik mag dan misschien te zeer ‘op mezelf gericht’ zijn, maar ik hoop dat iedereen de taak op zich neemt Gods rechtvaardige en onzelfzuchtige liefde te proberen te voelen en te proberen met God samen te werken. Wacht niet op de wederkomst van Gods majesteit, daar wordt niemand beter van. Ik denk altijd dat we met het volgende rekening zouden moeten houden: ‘We moeten al het mogelijke doen dat we zouden kunnen doen om God tevreden te stellen. Gods opdracht voor ieder van ons is anders. Hoe zouden we deze moeten volbrengen?’ Je moet beseffen wat het pad dat je begaat precies is. Het is noodzakelijk dat dit je duidelijk is. Aangezien jullie allemaal God tevreden willen stellen, waarom geven jullie jezelf niet aan Hem over? De eerste keer dat ik tot God bad, heb ik mijn hele hart aan Hem gegeven. De mensen om me heen – ouders, zussen, broers en collega’s – werden allemaal ver naar de achtergrond van mijn gedachten gedrongen door wat ik me had voorgenomen. Het leek wel alsof ze helemaal niet bestonden voor mij. Want mijn gedachten waren altijd bij God, of bij Gods woorden, of Zijn wijsheid. Die dingen waren altijd in mijn hart en ze namen de meest dierbare plaats in mijn hart in beslag. Voor mensen die vol zitten van filosofieën voor het leven ben ik dus iemand die hardvochtig en emotieloos is. Hun hart doet pijn door hoe ik me gedraag, hoe ik dingen doe, door ieder beweging van mij. Ze werpen me vreemde blikken toe, alsof de persoon die ik ben een of ander soort onoplosbaar raadsel zou zijn. In gedachten nemen ze stiekem de maat van de persoon die ik ben, ze weten niet wat mijn volgende stap zal zijn. Hoe kan iets wat zij doen mij in de weg staan? Misschien zijn ze jaloers, walgen ze of spotten ze. Het maakt niet uit, als met grote honger en dorst bid ik in het aangezicht van God, alsof Hij en ik alleen zijn in dezelfde wereld en er niemand anders is. De krachten van de buitenwereld drommen altijd samen om me heen – maar zo zwelt het gevoel dat ik door God ben beroerd ook aan in mij. Gevangen in dit dilemma boog ik neer voor God: “O God! Hoe kon ik onwelwillend tegenover uw wil staan? Uw ogen zien me als eerzaam, als van goud gesmeed. Toch ben ik niet in staat aan de duistere machten te ontsnappen. Ik wil graag mijn hele leven voor u lijden, ik wil uw werk de bezigheid van mijn leven maken en ik smeek u om een goede rustplaats waar ik mezelf aan u kan wijden. O God! Ik wil mezelf aan u opofferen. U kent de zwakte van de mens goed, waarom houdt u zichzelf dan voor mij verborgen?” Op dat moment leek het wel alsof ik een lelie was met een door de wind opkomende geurigheid, allen onbekend. Maar de Hemel huilde en mijn hart bleef wenen. Het leek wel alsof de pijn in mijn hart nog groter was. Alle krachten en de belegering van de mens – ze waren als een donderslag op een heldere dag. Wie zou mijn hart kunnen begrijpen? En dus verscheen ik weer voor God en zei: “O, God! Is er geen manier waarop uw werk in dit land van vuil kan worden uitgevoerd? Hoe komt het dat anderen uw hart niet in gedachten kunnen houden in een comfortabele, ondersteunende omgeving, vrij van vervolging? Ik wil mijn vleugels uitspreiden. Waarom is het dan zo moeilijk weg te vliegen? Keurt u het niet goed?” Dagenlange huilde ik hierover. Toch vertrouwde ik er altijd op dat God mijn droevig hart troost zou brengen. Niemand heeft ooit mijn bezorgdheid begrepen. Misschien is het een rechtstreeks inzicht van God – ik heb altijd een vuur in me gehad voor Zijn werk en ik heb nauwelijks tijd gehad adem te halen. Tot op de dag van vandaag bid ik nog steeds en zeg ik: “O, God! Als het uw wil is, moge u mij dan leiden zodat ik nog groter werk van u kan uitvoeren, zodat dit zich over het universum kan uitspreiden en open komt te staan voor iedere natie en denominatie, zodat er een weinig vrede in mijn hart komt, en zodat ik dan in een rustplaats voor u mag leven en ongestoord voor u mag werken en u mijn hele leven mag dienen met een vredig hart.” Dit is mijn hartenwens. De broeders en zusters zeggen misschien dat ik arrogant en verwaand ben. Ook ik erken dit, want het is een feit. Jonge mensen zijn altijd gewoon arrogant. Dus vertel ik het zoals het werkelijk is, zonder de feiten tegen te spreken. In mij kun je alle persoonlijkheidstrekken van een jong mens zien, maar je kunt ook zien waar ik van andere jonge mensen verschil: mijn kalmte en rust. Ik maak hier geen punt van. Ik geloof dat God mij beter kent dan dat ik mezelf ken. Dit zijn woorden uit mijn hart en ik hoop dat de broeders en zusters niet beledigd zijn. Laten we van de woorden in ons hart spreken, kijken naar wat ieder van ons najaagt, onze harten van liefde voor God vergelijken, luisteren naar de woorden die wij tot God fluisteren, de prachtigste liederen luid zingen in ons hart en de trots in ons hart een stem geven zodat ons leven mooier wordt. Vergeet het verleden en kijk naar de toekomst. God zal een pad voor ons openen!

Het pad … (7)

In onze praktijkervaring hebben we gezien dat God vaak persoonlijk een pad voor ons heeft opengelegd, zodat het pad onder onze voeten steviger en werkelijker kan worden. Want dit is het pad dat God sinds mensenheugenis voor ons heeft opengelegd en dat tienduizenden jaren lang van generatie op generatie is doorgegeven. Zo hebben we het pad opgepakt van onze voorgangers, die het niet tot het einde toe uit hebben gelopen. Wij zijn door God gekozen om de laatste fase uit te lopen. En dus was dit pad voor ons speciaal door God voorbereid, en of we nu gezegend zijn of door tegenspoed getroffen, niemand anders kan dit pad lopen. Laat ik mijn eigen inzicht hieraan toevoegen: overweeg niet naar elders te vluchten of een ander pad te vinden, begeer geen status, probeer niet je eigen koninkrijk te stichten – dat zijn allemaal fantasieën. Misschien heb je bepaalde vooropgezette ideeën over mijn woorden. In dat geval stel ik voor dat je ophoudt zo’n warhoofd te zijn. Je kunt hier beter wat meer gedachten aan wijden. Probeer niet de slimmerik uit te hangen en verwar goed niet met kwaad. Daar krijg je spijt van wanneer Gods plan is volbracht. Wat ik zeg is dat alle naties op aarde aan stukken zullen worden geslagen wanneer het koninkrijk van God komt. Dan zul je zien dat je eigen plannen ook vernietigd zijn en dat zij die getuchtigd zijn, in stukken worden geslagen en dat God zo Zijn gezindheid volledig zichtbaar maakt. Ik denk dat ik je deze dingen moet zeggen, omdat ze voor mij zo duidelijk zijn, zodat je mij dan achteraf niet de schuld kan geven. Dat we dit pad tot op de dag van vandaag hebben kunnen lopen was door God beschikt. Denk dus niet dat je speciaal bent, of dat je pech hebt. Niemand mag iets beweren over het huidige werk van God, opdat je niet in stukken wordt geslagen. Ik ben door Gods werk verlicht: wat er ook gebeurt, God zal deze groep mensen compleet maken. Zijn werk zal nooit meer veranderen, en Hij zal deze groep mensen tot het einde van het pad meenemen en Zijn werk op aarde beëindigen. Dit zouden we allemaal moeten begrijpen. De meeste mensen kijken graag ‘vooruit’ en hun begeerte kent geen grenzen. Geen van hen begrijpt de huidige dringende wil van God en dus denken ze er allemaal aan om te vluchten. Ze lijken op gevluchte paarden die alleen maar in de wildernis willen rondzwerven. Er zijn er maar weinigen die zich willen vestigen in het goede land van Kanaän om de weg van het menselijk leven te zoeken. Als mensen het land dat overvloeit van melk en honing zijn binnengegaan, en er niet van kunnen genieten, wat willen ze dan nog meer? Eerlijk is eerlijk, buiten het goede land Kanaän is alleen de wildernis. Zelf als mensen de plaats van de rust zijn binnengetreden, kunnen ze nog niet trouw zijn aan hun plicht. Zijn het dan niet gewoon hoeren? Als je hier de kans laat liggen om door God te worden vervolmaakt, zal je dit tot in lengte van dagen spijten, je wroeging zal oneindig zijn. Je zult als Mozes zijn die naar het land Kanaän keek maar er niet van kon genieten, zijn vuisten gebald, zijn dood vol spijt – denk je niet dat dit beschamend is? Raak je niet in verlegenheid als anderen de spot met je drijven? Ben je bereid door anderen vernederd te worden? Wil je niet zelf goed terechtkomen? Wil jij niet een eerbaar en oprecht mens zijn die door God is vervolmaakt? Heb je werkelijk geen ambitie? Je bent niet bereid de andere paden te nemen. Wil je dan ook het pad niet nemen dat God voor jou heeft beschikt? Durf je tegen de wil van de hemel in te gaan? Hoe groot je ‘vaardigheid’ ook is, kun je echt de hemel beledigen? Ik denk dat we er goed aan doen te proberen onszelf goed te leren kennen. Eén woord van God kan hemel en aarde veranderen, wat is dan een schriel klein mensje in Gods ogen?

In mijn eigen ervaring heb ik gezien dat, hoe meer je tegen God gekant bent, hoe meer God Zijn majesteitelijke gezindheid laat zien en hoe strenger de tuchtiging zal zijn die Hij je ‘toebedeelt’. Hoe meer je Hem gehoorzaamt, hoe meer Hij je zal liefhebben en beschermen. Gods gezindheid is als een instrument van straf: als je gehoorzaamt blijf je veilig en gezond. Als je niet gehoorzaamt – als je altijd probeert indruk te maken en altijd vol streken zit – verandert Gods gezindheid onmiddellijk. Hij is als de zon op een bewolkte dag, Hij verbergt Zich voor jou en laat je Zijn toorn zien. En zo is ook Zijn gezindheid als het weer in juni: de lucht is kilometers om je heen blauw en de golven zijn slechts een rimpeling op het wateroppervlak, tot de stroom plotseling versnelt en het water verandert in een kolkend golf. Waag je het zo roekeloos te zijn tegenover een dergelijke gezindheid van God? De meesten van jullie, broeders en zusters, hebben in jullie ervaringen meegemaakt, dat jullie vol vertrouwen zijn wanneer de Heilige Geest in het daglicht werkt. Maar dan, ineens, verlaat de Geest van God je plotseling en ben je zo gekweld dat je ’s nachts niet kunt slapen, naarstig op zoek naar de richting waarin Zijn Geest is verdwenen. Wat je ook doet, je kunt niet vinden waar Zijn Geest naartoe is gegaan. Maar dan, onverwacht, verschijnt Hij weer voor jou en ben je net zo in extase als Petrus was toen hij zijn Heer Jezus plotseling weer zag, zozeer in extase dat je het bijna uitschreeuwt. Ben je dit echt vergeten, nadat je het zo vaak hebt meegemaakt? De Heer Jezus Christus, die vlees is geworden, die aan het kruis was genageld, en daarna weer was herrezen en ten hemel was opgestegen, is altijd een periode verborgen voor jou en dan verschijnt Hij weer een periode voor jou. Hij openbaart Zich voor jou vanwege jouw rechtvaardigheid en Hij wordt boos en verlaat jou vanwege jouw zonden. Waarom bid je dus niet vaker tot Hem? Wist je niet dat na Pinksteren de Heer Jezus Christus een nieuwe opdracht heeft op aarde? Je kent alleen het feit dat de Heer Jezus Christus vlees werd, op aarde kwam en aan het kruis werd genageld. Je hebt je nooit gerealiseerd dat de Jezus waarin jij vroeger geloofde Zijn werk allang aan iemand anders heeft toevertrouwd en dat dit werk al lang geleden is voltooid. De Geest van de Heer Jezus Christus is dus in het vlees op aarde weergekeerd om een andere deel van Zijn werk te doen. Hier zou ik iets in willen voegen. Ondanks het feit dat jullie je nu in deze stroom bevinden, durf ik te beweren dat er onder jullie maar enkelen zijn die geloven dat deze persoon de Ene is die jullie door de Heer Jezus Christus is gegeven. Jullie weten alleen hoe van Hem te genieten. Jullie erkennen niet dat de Geest van God is opnieuw op aarde is gekomen, en jullie erkennen niet dat de hedendaagse God de Jezus Christus van duizenden jaren geleden is. En dus zeg ik dat jullie allemaal met je ogen dicht rondlopen, jullie accepteren gewoon waar jullie uitkomen en zijn hier helemaal niet serieus over. Jullie geloven dus in woord in Jezus, maar durven schaamteloos de Ene te weerstaan van wie God vandaag heeft getuigd. Ben je niet dwaas? De God van vandaag geeft niks om jouw fouten, Hij veroordeelt jou niet. Je zegt dat je in Jezus gelooft, zou jouw Heer Jezus Christus jou dan vrijuit kunnen laten gaan? Denk je dat God een plek voor jou is om stoom af te blazen, te liegen en te misleiden? Wanneer jouw Heer Jezus Christus Zich nogmaals openbaart, bepaalt Hij of jij rechtvaardig bent of kwaadaardig, op basis van hoe je je nu gedraagt. De meeste mensen hebben uiteindelijk opvattingen over wat ik “mijn broeders en zusters” noem en ze geloven dat de middelen waarmee God werkt zullen veranderen. Solliciteren zulke mensen niet naar de dood? Kan God voor Satan getuigen als God Zelf? Veroordeel je God niet hiermee? Geloof je dat zomaar iedereen God Zelf kan worden? Als je het echt wist, zou je geen opvattingen hebben. In de Bijbel staat de volgende passage: alle dingen zijn voor Hem en alle dingen komen van Hem. Hij zal veel zonen laten gloriëren en Hij is onze Kapitein … Dus schaamt Hij Zich niet als Hij ons broeders noemt. Misschien ben je in staat deze woorden gemakkelijk uit je hoofd op te zeggen, maar je begrijpt niet wat ze werkelijk betekenen. Geloof je niet in God met gesloten ogen?

Ik geloof dat onze generatie gezegend is dat we het pad kunnen opnemen waar vorige generaties het hebben laten liggen en dat we mogen aanschouwen dat de God van enige duizenden jaren geleden weer verschijnt – een God die onder ons is en overvloedig in alle dingen aanwezig is. Je zou nooit bedacht hebben dat je dit pad zou gaan. Is dit iets dat je kunt? Dit pad wordt rechtstreeks door de Heilige Geest geleid, het wordt geleid door de zevenvoudig versterkte Geest van de Heer Jezus Christus en het is het pad dat door de God van vandaag voor je is opengesteld. Zelfs in je stoutste dromen had je je niet kunnen voorstellen dat de Jezus van enige duizenden jaren geleden weer voor je zou verschijnen. Voel je je niet dankbaar? Wie kan er persoonlijk voor God komen? Ik bid vaak dat onze groep grotere zegeningen van God krijgt, dat we door God bevoorrecht en gewonnen worden, maar er zijn ook talloze malen geweest dat ik bittere tranen heb geweend voor ons en heb gevraagd of God ons wilde verlichten, zodat we grotere openbaringen zouden kunnen aanschouwen. Als ik mensen zie die God voortdurend voor de gek proberen te houden en nooit naar iets streven, of anders hun vlees steeds in gedachten hebben of belangen of een goede naam nastreven om in het middelpunt te staan, hoe kan ik dan niet veel pijn in mijn hart voelen? Hoe kunnen mensen zo ongevoelig zijn? Heeft mijn werk dan helemaal geen effect gehad? Als jouw kinderen opstandig en respectloos tegenover jou zouden zijn, als ze geen geweten hadden, als ze slechts om zichzelf zouden geven maar nooit rekening zouden houden met jouw gevoelens, en ze je het huis uit zouden zetten als ze eenmaal volwassen waren, hoe zou jij je dan voelen op dat moment? Zouden de tranen dan niet langs je wangen stromen als je denkt aan het bloed, het zweet en de offers die je in hun opvoeding hebt gestopt? Zo heb ik talloze malen tot God gebeden en gezegd: “Lieve God! Alleen u weet of ik voor uw werk een last draag. Waar mijn handelen afwijkt van uw wil disciplineert u mij, vervolmaakt u mij en maakt u mij bewust. Mijn enige verzoek aan u is dat u deze mensen meer in beweging krijgt, zodat u weldra verheerlijkt wordt en zij door u gewonnen kunnen worden, zodat uw werk uw wil volbrengt en uw plan eerder voltooid wordt.” God wil mensen niet door middel van tuchtiging overwinnen, Hij wil niet altijd strikte controle over mensen uitoefenen. Hij wil dat mensen gedisciplineerd Zijn woorden en werk gehoorzamen en hiermee aan Zijn wil voldoen. Maar de mensen zijn schaamteloos en staan voortdurend tegen Hem op. Ik denk dat we het beste de meest eenvoudige weg kunnen zoeken om Hem tevreden te stellen, dat wil zeggen, al Zijn regelingen te gehoorzamen. Als je dit echt kunt bereiken, word je vervolmaakt. Is dit niet eenvoudig en vreugdevol? Neem het pad dat je moet nemen, let niet op wat anderen zeggen en denk niet te veel na. Liggen je toekomst en je lot in je eigen handen? Je probeert altijd weg te komen, en wenst het wereldse pad te nemen. Maar waarom kun je niet ontsnappen? Waarom sta je vele jaren op een kruispunt te aarzelen om vervolgens toch weer dit pad te kiezen? Waarom ben je nu, na jarenlange omzwervingen, ondanks jezelf naar dit huis teruggekeerd? Ligt die keuze bij jou? Voor diegenen onder jullie die in deze stroom zitten, als jullie me niet geloven, luister dan hier naar: als je van plan bent te vertrekken, kijk dan of God je laat gaan, zie hoe de Heilige Geest je beroert – ervaar het zelf. Eerlijk gezegd, ook al heb je met tegenslag te kampen, toch moet je dat binnen deze stroom doen. Als er lijden is, dan moet je dat hier en nu ondergaan. Je kunt nergens naartoe. Is dit jou duidelijk? Waar zou je naartoe gaan? Dit is Gods bestuurlijke decreet. Denk je dat God deze groep zomaar betekenisloos heeft uitgekozen? In Zijn werk van vandaag wordt God niet snel boos. Maar als mensen Zijn plannen in de war proberen te brengen, verandert Zijn gezicht onmiddellijk van helder naar betrokken. Ik raad je dus aan tot rust te komen en je aan Gods opzet te onderwerpen en Hem toe te staan je compleet te maken. Alleen mensen die dit doen zijn slim.

Het pad … (8)

Het is niet maar slechts een dag of twee geleden dat God naar de aarde kwam om onder de mensen te wonen en met hen om te gaan. Misschien verwerven mensen in deze tijd behoorlijke kennis van God en misschien verwerven ze heel wat inzicht in het dienen van God en worden ze doorgewinterd in hun geloof in God. Wat ook het geval is, mensen begrijpen Gods gezindheid min of meer en drukken ook hun eigen gezindheden op talloze manieren uit. Zoals ik het zie, heeft God genoeg aan de verschillende manifestaties van mensen om als voorbeelden te gebruiken, en aan hun mentale activiteiten om als referentie te gebruiken. Dat zou een aspect kunnen zijn van de samenwerking tussen de mens en God, een samenwerking waarvan de mens zich niet bewust is, waardoor deze door God geregisseerde opvoering erg levendig en natuurgetrouw wordt. Ik zeg deze dingen tegen mijn broeders en zusters als de algemene regisseur van dit drama – ieder van ons kan het hebben over zijn gedachten en gevoelens nadat hij dit heeft uitgebeeld, en spreken over hoe ieder van ons zijn leven ervaart binnen dit drama. We kunnen net zo goed een volledig nieuw soort symposium hebben om ons hart te openen en te praten over onze uitvoerende kunsten, en zien hoe God ieder individu begeleidt, zodat we bij de volgende uitvoering een hoger niveau van onze kunst kunnen uitdrukken en elk zoveel mogelijk onze eigen rol kunnen spelen zonder God teleur te stellen. Ik hoop dat mijn broeders en zusters dat serieus zullen nemen. Niemand moet het lichtvaardig opvatten, want een rol goed spelen is niet iets wat in één of twee dagen kan worden bereikt. Daarvoor moeten we het leven ervaren en dieper ingaan op ons echte leven op de lange termijn, en praktische ervaring hebben met verschillende soorten leven. Pas dan kunnen we het podium op. Ik ben vol hoop over mijn broeders en zusters. Ik vertrouw erop dat jullie niet ontmoedigd zullen raken; dat, wat God ook doet, jullie als een pot vuur zullen zijn: nooit lauw, en tot het uiterste volhardend, tot Gods werk volledig is geopenbaard, tot het drama dat God regisseert zijn finale ontknoping bereikt. Ik vraag niets anders van jullie. Ik hoop alleen dat jullie zullen volhouden, dat jullie niet ongeduldig zullen zijn om resultaten te verkrijgen, dat jullie met mij samenwerken zodat het werk dat ik moet doen goed wordt gedaan, en dat niemand onderbrekingen of verstoringen veroorzaakt. Wanneer dit deel van het werk is voltooid, zal God alles aan jullie openbaren. Nadat mijn werk is voltooid, zal ik jullie krediet aan God voorleggen om rekenschap aan Hem af te leggen. Is dat niet beter? Elkaar helpen om onze eigen doelen te bereiken – is dat geen perfecte oplossing voor iedereen? Dit is een moeilijke tijd, een tijd die een tol van jullie eist. Omdat ik nu de regisseur ben, hoop ik dat dit niemand van jullie ergert. Zo is het werk dat ik doe. Misschien zal ik op een dag overschakelen op een meer gepaste ‘werkploeg’ en het jullie niet langer moeilijk maken. Ik zal jullie tonen wat jullie maar willen zien en inwilligen wat jullie maar wensen te horen. Maar niet nu. Het werk van tegenwoordig is dit werk, en ik kan jullie niet de vrije hand geven en jullie niet toestaan te doen wat jullie maar willen. Dat zou mijn werk bemoeilijken; om eerlijk te zijn, zou het geen vrucht dragen en jullie niet van nut zijn. Tegenwoordig moeten jullie daarom ‘onrecht’ verdragen. Wanneer de dag daar is en deze fase van het werk wordt voltooid, zal ik vrij zijn, zal ik niet zo’n zware last dragen en zal ik toegeven aan wat jullie ook maar van mij vragen. Zolang het jullie leven ten goede komt, zal ik in vervulling laten gaan wat jullie vragen. Tegenwoordig heb ik een zware verantwoordelijkheid op mij genomen. Ik kan niet tegen de opdrachten van God de Vader ingaan en ik kan de plannen voor mijn werk niet verstoren. Ik kan mijn persoonlijke zaken niet beheren via mijn zakelijke aangelegenheden – en ik hoop dat jullie allen me kunnen begrijpen en vergeven, want alles wat ik doe, is in overeenstemming met de wensen van God de Vader. Ik doe alles wat Hij me opdraagt te doen, wat Hij ook wil, en ik zou Zijn boosheid of Zijn toorn niet uitlokken. Ik doe alleen wat ik hoor te doen. Dus namens God de Vader raad ik jullie aan om nog wat langer vol te houden. Niemand hoeft zich zorgen te maken. Nadat ik heb voltooid wat ik moet doen, kunnen jullie doen wat jullie willen en zien wat jullie willen – maar ik moet het werk voltooien dat ik moet doen.

In deze fase van het werk wordt van ons het uiterste aan geloof en liefde gevergd. We kunnen struikelen door de geringste onoplettendheid, want deze fase van het werk is anders dan alle voorgaande: wat God vervolmaakt, is het geloof van de mensheid, dat zowel onzichtbaar als ontastbaar is. Wat God doet, is woorden omzetten in geloof, liefde en leven. Mensen moeten een punt bereiken waarop ze honderden louteringen hebben verdragen en een geloof hebben dat groter is dan dat van Job. Ze moeten ongelooflijk lijden en allerlei martelingen verdragen zonder God ooit te verlaten. Wanneer ze gehoorzaam zijn tot de dood en een groot geloof in God hebben, is deze fase van Gods werk voltooid. Dit is het werk dat ik op mij heb genomen, dus ik hoop dat mijn broeders en zusters mijn hachelijke toestand kunnen begrijpen en niets anders van mij vragen. Dit is wat God de Vader van mij vereist en aan deze werkelijkheid kan ik niet ontsnappen; ik moet het werk doen dat ik hoor te doen. Ik hoop alleen dat jullie geen geforceerde argumenten en geperverteerde logica gebruiken, dat jullie een beter inzicht hebben en niet te simplistisch naar dingen kijken. Jullie denken is te kinderachtig, te naïef. Gods werk is niet zo simpel als jullie je misschien voorstellen, Hij doet niet zomaar alles wat Hij wil; als Hij dat deed, zou dat Zijn plan bederven. Zijn jullie het daar niet mee eens? Ik doe het werk van God. Ik doe niet slechts incidentele klusjes voor mensen, ik doe niet waar ik maar zin in heb en ik regel niet persoonlijk of ik iets wel of niet doe. Tegenwoordig liggen de zaken niet zo eenvoudig. Ik ben door de Vader gestuurd om op te treden als de regisseur – denken jullie dat ik dit zelf heb geregeld en gekozen? De ideeën van de mens neigen er vaak naar Gods werk te onderbreken. Daarom zijn er, nadat ik een poos heb gewerkt, veel verzoeken van mensen waaraan ik niet kan voldoen en veranderen mensen van mening over mij. Jullie moeten allen duidelijkheid hebben over deze ideeën van jullie. Ik ga ze niet individueel aansnijden. Ik kan alleen het werk dat ik doe uitleggen. Mijn gevoelens worden hierdoor niet in het minst gekwetst. Als jullie dat eenmaal hebben begrepen, kunnen jullie het bekijken hoe jullie maar willen. Ik zal geen bezwaar maken, want dit is hoe God werkt; ik ben niet verplicht om het allemaal uit te leggen. Ik ben alleen gekomen om het werk van woorden uit te voeren, te werken en toe te staan dat dit drama zich ontvouwt door de regie van woorden. Ik hoef nergens anders over te spreken en zou niets anders kunnen doen. Ik heb alles uitgelegd wat ik te zeggen heb; het maakt me niet uit wat jullie denken en het doet er voor mij niet toe. Maar ik zou jullie er nog steeds op willen wijzen dat Gods werk niet zo simpel is als jullie je voorstellen. Hoe minder het overeenstemt met de noties van mensen, hoe dieper de betekenis ervan; en hoe meer het overeenstemt met de noties van mensen, hoe minder waardevol het is, hoe meer het echte betekenis ontbeert. Overweeg deze woorden zorgvuldig – dat is alles wat ik daarover zal zeggen. Jullie kunnen de rest zelf analyseren. Ik zal het niet uitleggen.

Mensen stellen zich voor dat God dingen op een bepaalde manier doet, maar is wat we in pakweg het afgelopen jaar van Gods werk hebben gezien en ervaren echt in overeenstemming geweest met menselijke noties? Vanaf de schepping van de wereld tot nu is helemaal niemand in staat geweest de fasen of de regels van Gods werk te doorgronden. Als men dat kon, hoe komt het dan dat die religieuze leiders niet begrijpen dat dit is hoe God tegenwoordig werkt? Hoe komt het dat zo weinig mensen de werkelijkheid van tegenwoordig begrijpen? Hieraan kunnen we zien dat niemand Gods werk begrijpt. Mensen moeten alleen handelen volgens de leiding van Zijn Geest; ze moeten niet gewoon op een rigide manier regels toepassen op Zijn werk. Als je het beeld en het werk van Jezus neemt en vergelijkt met Gods huidige werk, is het net als de Joden die proberen Jezus te laten stroken met Jehova. Trek je door dat te doen niet aan het kortste eind? Zelfs Jezus wist niet wat Gods werk in de laatste dagen zou zijn; het enige wat Hij wist, was dat Hij het werk van Zijn kruisiging moest voltooien. Dus hoe hadden anderen het kunnen weten? Hoe hadden ze kunnen weten welk werk God in de toekomst zou doen? Hoe zou God Zijn plan hebben kunnen onthullen aan mensen, die bezeten zijn door Satan? Is dat niet dwaas? God vraagt je Zijn wil te kennen en te begrijpen. Hij vraagt je niet Zijn toekomstige werk te overdenken. We hoeven ons alleen bezig te houden met het geloof in God, Zijn advies te volgen en pragmatisch te zijn in onze omgang met echte moeilijkheden, en we moeten geen moeilijkheden of problemen voor God veroorzaken. We moeten doen wat we horen te doen; zolang we binnen Gods huidige werk kunnen zijn, is dat genoeg! Zo is het pad waarop ik jullie leid. Als we ons alleen concentreren op vooruitgang, zal God niemand van ons mishandelen. Gedurende het afgelopen jaar waarin jullie buitengewone ervaringen hebben gehad, hebben jullie heel veel dingen gewonnen; ik vertrouw erop dat jullie er niet zo zwaar aan zullen tillen. Het pad waarover ik jullie leid, is mijn werk en mijn missie en is lang geleden door God verordend, zodanig dat we voorbestemd waren om zo ver te komen, tot tegenwoordig. Dat we dit hebben kunnen doen, is onze grote zegen en hoewel het een oneffen weg is geweest, is onze vriendschap altijddurend en zal deze door de tijden heen worden doorgegeven. Of het nu gejuich en gelach of droefheid en tranen is, laat het allemaal een prachtige herinnering worden! Jullie zijn je er misschien van bewust dat de dagen van mijn werk geteld zijn. Ik heb veel werkprojecten en kan jullie niet vaak vergezellen. Ik hoop dat jullie me kunnen begrijpen – want onze oorspronkelijke vriendschap is niet veranderd. Misschien zal ik op een dag weer aan jullie verschijnen, en ik hoop dat jullie het me niet moeilijk maken. Ik ben tenslotte anders dan jullie. Ik reis overal heen voor mijn werk en leef mijn leven niet gewoon maar lanterfantend in hotels. Ongeacht hoe jullie zijn, ik doe gewoon wat ik moet doen. Ik hoop dat de dingen die we in het verleden hebben gedeeld, de bloem van onze vriendschap mogen worden.

Men kan zeggen dat dit pad door mij is geopend, en of het nu bitter of zoet was, ik ben voorgegaan op de weg. Dat we de huidige tijd hebben gehaald, komt allemaal door de genade van God. Er zijn misschien sommigen die me danken en er zijn misschien sommigen die over mij klagen – maar dat maakt allemaal niet uit. Het enige wat ik wil zien, is dat is bereikt wat in deze groep mensen moet worden bereikt. Dat is iets wat zou moeten worden gevierd. Dus ik ben niet wrokkig op degenen die over mij klagen; het enige wat ik wil, is mijn werk zo snel mogelijk voltooien, zodat Gods hart binnenkort kan rusten. Op dat moment zal ik geen enkele zware last dragen en zullen er in Gods hart geen zorgen zijn. Zijn jullie bereid je samenwerking te verbeteren? Is het niet beter te proberen Gods werk goed te doen? Gedurende deze periode is het redelijk om te zeggen dat we enorm veel tegenspoed hebben verdragen en elke soort vreugde en verdriet hebben gekend. Over het algemeen is de prestatie van ieder van jullie voldoende geweest. Misschien zal er in de toekomst beter werk zijn dat van jullie wordt vereist, maar blijf jullie niet bezighouden met gedachten aan mij; doe gewoon wat jullie moeten doen. Wat ik moet doen, is bijna daar; ik hoop dat jullie te allen tijde trouw zullen blijven en dat jullie niet nostalgisch zullen zijn over mijn werk. Jullie moeten weten dat ik alleen ben gekomen om één werkfase te voltooien, beslist niet om al Gods werk te doen. Hierover moeten jullie duidelijkheid hebben en geen andere ideeën hebben. Gods werk vereist veel meer middelen om te worden voltooid; jullie kunnen je niet altijd op mij verlaten. Misschien hebben jullie al beseft dat ik alleen ben gekomen om één deel van het werk te doen, een deel dat niet Jehova of Jezus vertegenwoordigt. Gods werk is verdeeld in vele fasen, dus jullie moeten niet te star zijn. Terwijl ik werk, moeten jullie naar mij luisteren. In elk tijdperk verandert Gods werk; het is niet allemaal van hetzelfde laken een pak en het is niet elke keer hetzelfde liedje. En in elke fase past Zijn werk bij het tijdperk en verandert het, omdat het tijdperk niet hetzelfde is. En omdat je in dit tijdperk bent geboren, moet je de woorden van God eten en drinken en deze woorden lezen. Er kan een dag komen waarop mijn werk verandert; in dat geval moeten jullie voorwaarts blijven gaan zoals jullie dat horen te doen; Gods werk kan niet verkeerd zijn. Schenk geen aandacht aan hoe de buitenwereld verandert; God kan niet verkeerd zijn en Zijn werk kan niet verkeerd zijn. Het is alleen zo dat soms Zijn oude werk voorbijgaat en Zijn nieuwe werk begint. Maar dat het nieuwe werk is gekomen, betekent niet dat het oude werk verkeerd is. Dat is een misvatting! Gods werk kan niet goed of verkeerd worden genoemd, alleen vroeger of later. Dat is de leidraad voor het geloof van mensen in God en hiermee moet niet lichtvaardig worden omgegaan.

Het gezichtspunt dat gelovigen zouden moeten hebben

Wat is het dat de mens ontvangen heeft vanaf het moment dat hij in God is gaan geloven? Wat heb je over God geweten? Hoeveel ben je veranderd door je geloof in God? Nu weten jullie allemaal dat het geloof van de mens in God niet alleen voor de redding van zijn ziel en zijn lichamelijk welvaren is, noch is het om het leven te verrijken door van God te houden, enzovoorts. Het is zo: als je God liefhebt omwille van het welzijn van het vlees of voor tijdelijk geluk, dan zal, zelfs als je liefde voor God uiteindelijk het hoogtepunt bereikt en je nergens om vraagt, deze liefde die je zoekt nog steeds onzuiver zijn en God niet behagen. Wie de liefde voor God gebruikt om zijn saaie leven te verrijken en een leegte in zijn hart te vullen, zoekt een gemakkelijk leven, en probeert niet werkelijk God lief te hebben. Dit soort liefde gaat tegen de wil in, is een nastreven van emotioneel genot, en God heeft geen behoefte aan dit soort liefde. Wat voor soort liefde is de jouwe? Waarom heb je God lief? Hoeveel ware liefde heb je nu voor God? De liefde van de meesten van jullie is als hierboven omschreven. Dit soort liefde kan alleen de status quo bewaren; het kan niet een eeuwige bestendigheid bereiken, noch wortel schieten in de mens. Dit soort liefde is die van een bloem die geen vrucht draagt nadat hij gebloeid heeft en is verdord. Met andere woorden: nadat je God eenmaal op die manier hebt liefgehad, en er is niemand om je verder op weg te helpen, dan zul je ten val komen. Als je God alleen lief kan hebben in de tijd van het liefhebben van God maar je levensgezindheid nadien onveranderd blijft, dan zal je voortdurend omhuld blijven door de invloed van de duisternis, waar je niet aan kunt ontsnappen. Je kunt je nog steeds niet bevrijden van de manipulaties van Satan en het bedrogen worden door Satan. Zulke mensen kunnen niet volledig worden gewonnen door God; uiteindelijk behoren hun geest, ziel en lichaam steeds aan Satan toe. Hier bestaat geen twijfel over. Alle mensen die niet volledig gewonnen kunnen worden door God zullen terugkeren naar hun plaats van oorsprong, dat wil zeggen: terug naar Satan. Zij zullen afdalen naar het meer waarin het hellevuur brandt om de volgende stap in de straf van God te ondergaan. Zij die gewonnen zijn door God zijn degenen die tegen Satan rebelleren en uit zijn domein ontsnappen. Die mensen zullen officieel tot het koninkrijk worden gerekend. Zo ontstaan de mensen van het koninkrijk. Wil jij zo’n soort mens zijn? Wil jij door God gewonnen worden? Wil jij aan het domein van Satan ontsnappen en terugkeren naar God? Behoor je nu Satan toe of word je onder de mensen van het koninkrijk gerekend? Dit soort dingen zouden duidelijk moeten zijn en vereisen geen verdere uitleg.

In het verleden streefden velen met menselijke ambities en opvattingen, en voor de hoop van de mens. Deze dingen zullen nu niet worden besproken. Het is belangrijk een weg van beoefening te vinden dat eenieder van jullie in staat stelt een normale toestand voor God te behouden en om gaandeweg de ketenen van Satans invloed te verbreken, zodat jullie door God gewonnen kunnen worden en op aarde het leven mogen leiden dat God van jullie vraagt. Dit alleen kan het verlangen van God vervullen. Velen geloven in God maar weten noch wat God verlangt noch wat Satan verlangt. Ze geloven anderen domweg en volgen hen blindelings en hebben zodoende nooit een normaal christelijk leven gehad; bovendien hebben ze nooit normale persoonlijke relaties gehad, laat staan een normale relatie van een mens met God. Hieruit kan men opmaken dat de problemen en fouten van de mens, en andere factoren die de wil van God kunnen dwarsbomen, veelvuldig zijn. Dit is voldoende bewijs dat de mens nog niet op het juiste traject is terechtgekomen ten aanzien van het geloof in God, en ook niet de echte ervaring van het menselijk leven is binnengegaan. Dus wat betekent het dan om op het juiste traject te komen ten aanzien van het geloof in God? Op het juiste traject terecht komen betekent dat je op elk moment je hart stil kunt maken voor God, en van een normale omgang met God kunt genieten. Gaandeweg kom je dan te weten wat de mens mist en leer je langzaam God beter kennen. Hierdoor zal je dagelijks nieuwe visies en verlichting van je geest bereiken; je verlangen groeit meer en meer om de waarheid binnen te gaan. Elke dag is er nieuw licht en nieuw begrip. Door dit pad word je gaandeweg bevrijd van de invloed van Satan, en wordt je leven grootser. Zo’n mens zit op het juiste traject. Evalueer je werkelijke belevingen en onderzoek het pad dat je hebt genomen bij je geloof in God met het bovenstaande. Ben je iemand die op het juiste traject zit? In welke zaken heb je je bevrijd van de ketenen van Satan en van de invloed van Satan? Als je het juiste traject nog niet hebt gevonden is je verbinding met Satan nog niet verbroken. Kan dit zoeken naar de liefde voor God zo leiden tot een liefde die authentiek, toegewijd en puur is? Je zegt dat je liefde voor God onwankelbaar is en uit je hart komt, maar je bent nog niet van de ketenen van Satan losgebroken. Houd je God niet voor de gek? Als je een pure liefde voor God wil bereiken en volledig gewonnen wil zijn door God, en tot de mensen van het koninkrijk gerekend wil worden, moet je je eerst je op het juiste traject begeven ten aanzien van het geloof in God.

Over de stappen van Gods werk

Vanbuiten lijkt het dat de stappen van Gods huidige werk al geëindigd zijn en dat de mens al het oordeel, de tuchtiging, de slagen en de loutering van Gods woorden heeft ervaren, en stappen heeft ondergaan zoals de beproeving van de dienstdoeners, de loutering van de tijd van de tuchtiging, de beproeving van de dood, de beproeving van de contrasten en de tijd van het liefhebben van God. En toch, hoewel ze bij elke stap grote ontberingen ondergaan, blijven mensen onwetend over de wil van God. Neem bijvoorbeeld de beproeving van de dienstdoeners: zij weten nog altijd niet goed wat ze hebben gewonnen, wat ze te weten zijn gekomen en welk effect God wilde bereiken. Als je kijkt naar de snelheid van Gods werk, lijkt de mens totaal niet in staat om de tegenwoordige snelheid bij te houden. Men kan zien dat God eerst deze stappen van Zijn werk aan de mens openbaart en dat Hij, in plaats van bij een van de stappen noodzakelijkerwijs een niveau te bereiken dat de mens zich kan voorstellen, licht werpt op een kwestie. Om iemand te vervolmaken zodat hij werkelijk door God gewonnen kan worden, moet God alle bovengenoemde stappen uitvoeren. Het doel van dit werk is om te laten zien welke stappen God moet uitvoeren om een groep mensen te vervolmaken. Daarom zijn, van de buitenkant bekeken, de stappen van Gods werk voltooid – maar in wezen is Hij nog maar net officieel begonnen de mensheid te vervolmaken. Dit moet mensen duidelijk zijn: het zijn de stappen van Zijn werk die voltooid zijn, maar het werk zelf is niet ten einde gekomen. En toch geloven mensen in hun noties dat de stappen van Gods werk allemaal geopenbaard zijn aan de mens, waardoor er geen twijfel over kan zijn dat het werk van God beëindigd is. Deze kijk is totaal verkeerd. Gods werk gaat in tegen de noties van de mens en slaat in alle opzichten terug tegen zulke noties; vooral de stappen van Gods werk staan haaks op de noties van de mens. Uit dit alles blijkt Gods wijsheid. Het blijkt dat de noties van de mens continu verstorend werken, en God slaat terug tegen alles wat de mens zich voorstelt, wat duidelijk wordt tijdens werkelijke ervaringen. Iedereen denkt dat God te snel werkt en dat Gods werk eindigt voordat men het weet, voordat men enig begrip heeft verkregen en terwijl men nog in een staat van verwarring verkeert. Dat is hoe het is met elke stap van Zijn werk. De meeste mensen geloven dat God met mensen solt – maar dat is niet de bedoeling van Zijn werk. Zijn werkwijze is er een van herkauwen: eerst is het zoals het vluchtig kijken naar bloemen terwijl men te paard langs galoppeert, vervolgens worden de details behandeld en daarna worden deze details volledig verfijnd – waar mensen verrast van staan. Mensen proberen God voor de gek te houden en denken dat God tevreden zal zijn als ze alleen het strikt noodzakelijke doen tot ze een bepaald punt bereiken. Hoe zou God in werkelijkheid ooit tevreden kunnen zijn over de pogingen van de mens om alleen het strikt noodzakelijke te doen? Om het optimale effect te bereiken, werkt God door mensen te overrompelen, door toe te slaan wanneer ze het niet doorhebben; dit geeft hun grotere kennis van Zijn wijsheid en een groter begrip van Zijn rechtvaardigheid, majesteit en onbeledigbare gezindheid.

In de huidige tijd is God officieel begonnen met het vervolmaken van de mens. Om vervolmaakt te worden, moeten mensen de openbaring, het oordeel en de tuchtiging van Zijn woorden ondergaan, moeten ze de beproevingen en loutering ondergaan van Zijn woorden (zoals de beproeving van de dienstdoeners), en moeten ze in staat zijn de beproeving van de dood te weerstaan. Wat dit betekent, is dat onder het oordeel, de tuchtiging en de beproevingen van God diegenen die echt Gods wil tevredenstellen God kunnen loven vanuit het diepst van hun hart, God volstrekt kunnen gehoorzamen en zichzelf kunnen verzaken – zo hebben ze God lief met een hart dat oprecht, onverdeeld en puur is. Zo is een volmaakt iemand, en het is precies het werk dat God van plan is te doen, en het werk dat Hij zal volbrengen. Mensen moeten geen voorbarige conclusies trekken over Gods werkwijze. Ze moeten alleen intrede in het leven nastreven. Dit is fundamenteel. Inspecteer niet constant Gods werkwijze; dit zal alleen maar je toekomstperspectieven in de weg zitten. Hoeveel heb je gezien van Gods werkwijze? Hoe gehoorzaam ben je geweest? Hoeveel heb je gewonnen uit elk van Zijn werkwijzen? Ben je bereid door God vervolmaakt te worden? Wens je vervolmaakt te worden? Dit zijn allemaal dingen die je duidelijk moet begrijpen en binnen moet gaan.

De verdorven mens kan God niet vertegenwoordigen

De mens heeft steeds geleefd onder de sluier van de invloed van de duisternis, geketend door de invloed van Satan en zonder een mogelijkheid om te ontsnappen; en zijn gezindheid wordt, nadat die door Satan bewerkt is, alleen maar verdorvener. Men zou kunnen zeggen dat de mens altijd heeft geleefd te midden van zijn verdorven satanische gezindheid en niet in staat is om God echt lief te hebben. Omdat dit het geval is, moet een mens, als hij God werkelijk wil liefhebben, worden ontdaan van zelfingenomenheid, eigendunk, arrogantie, verwaandheid en dergelijke – alles wat tot Satans gezindheid behoort. Want anders is zijn liefde onzuiver, een satanische liefde, en een liefde die absoluut niet de goedkeuring van God kan verkrijgen. Niemand kan oprecht God liefhebben, zonder dat de Heilige Geest hem vervolmaakt, behandelt, breekt, snoeit, disciplineert, kastijdt en loutert. Als je beweert dat een deel van je gezindheid God vertegenwoordigt en dat je daardoor in staat bent om God echt lief te hebben, dan ben je iemand die arrogant spreekt en dan ben je idioot. Dergelijke mensen zijn de aartsengel! De aangeboren natuur van de mens kan God niet rechtstreeks vertegenwoordigen; hij moet zijn aangeboren natuur afwerpen door de vervolmaking die van God komt en alleen dan – alleen door het zich bekommeren om Gods wil, het vervullen van Gods bedoelingen en verder het ondergaan van het werk van de Heilige Geest – kan datgene wat hij naleeft door God goedgekeurd worden. Niemand die in het vlees leeft, kan God rechtstreeks vertegenwoordigen, tenzij hij een mens is die door de Heilige Geest wordt gebruikt. Maar zelfs voor zo iemand kan niet worden gezegd dat zijn gezindheid en wat hij naleeft God volledig vertegenwoordigen; er kan alleen gezegd worden dat wat hij naleeft wordt aangestuurd door de Heilige Geest. De gezindheid van zo’n mens kan God niet vertegenwoordigen.

Hoewel de gezindheid van de mens door God beschikt is – dat valt niet te betwisten en kan worden beschouwd als iets positiefs – is zij bewerkt door Satan, en dus is de hele gezindheid van de mens gelijk aan de gezindheid van Satan. Sommige mensen zeggen dat Gods gezindheid oprechtheid betekent in het doen van dingen en dat dit ook bij hen voren komt, dat hun karakter ook zo is en dus zeggen zij dat hun gezindheid God vertegenwoordigt. Wat zijn dat voor mensen? Is de verdorven satanische gezindheid dan in staat om God te vertegenwoordigen? Wie zegt dat hun gezindheid een vertegenwoordiging van God is, spreekt godslasterlijk en beledigt de Heilige Geest! De methode waarmee de Heilige Geest werkt, laat zien dat Gods werk op aarde niets anders is dan het werk van onderwerping. Als zodanig moeten de vele verdorven satanische gezindheden van de mens nog worden gezuiverd, is wat hij uitleeft nog steeds een weerspiegeling van Satan, er is het wat de mens gelooft dat goed is en vertegenwoordigt het de daden van het vlees van de mens; betergezegd, het vertegenwoordigt Satan en kan absoluut God niet vertegenwoordigen. Zelfs als iemand God zo liefheeft, dat hij van het leven kan genieten alsof het de hemel op aarde is, of uit kan roepen: “O God, ik kan u niet genoeg liefhebben” en de hoogste sferen heeft bereikt, kan er nog steeds niet worden gezegd dat zij God naleven of God vertegenwoordigen, omdat het wezen van de mens niet is als dat van God en de mens nooit God kan naleven, laat staan God zijn. Waartoe de Heilige Geest de mens aanstuurt om na te leven is alleen maar in overeenstemming met wat God vraagt van de mens.

Alle handelingen en daden van Satan worden zichtbaar in de mens. Tegenwoordig zijn alle handelingen en daden van de mens een uitdrukking van Satan en kunnen daarom God niet vertegenwoordigen. De mens is de belichaming van Satan en de gezindheid van de mens is niet in staat om de gezindheid van God te vertegenwoordigen. Sommige mensen hebben een goed karakter. God kan wat werk doen door het karakter van zulke mensen en het werk dat zij doen wordt aangestuurd door de Heilige Geest. Maar toch is hun gezindheid niet in staat om God te vertegenwoordigen. Het werk dat God aan hen doet is niets meer dan een werken met en uitbreiden van wat al in hen aanwezig is. Of het nu profeten uit vroeger tijden zijn of mensen die door God worden gebruikt, niemand is in staat om God rechtstreeks te vertegenwoordigen. Mensen die God liefhebben, komen daartoe onder druk van de omstandigheden, en niet één van hen streeft ernaar om uit vrije wil mee te werken. Wat zijn positieve dingen? Alles wat rechtstreeks van God komt, is positief. De gezindheid van de mens is echter bewerkt door Satan en kan God niet vertegenwoordigen. Alleen de liefde, de bereidheid om te lijden, de rechtvaardigheid, gehoorzaamheid, nederigheid en verborgenheid van de geïncarneerde God vertegenwoordigen God rechtstreeks. Dat is zo omdat Hij, toen Hij kwam, zonder zondige natuur was en rechtstreeks van God kwam, zonder bewerkt te zijn door Satan. Jezus heeft slechts de gelijkenis van zondig vlees, maar vertegenwoordigt geen zonde. Daarom vertegenwoordigen Zijn woorden en daden, tot aan de voltooiing van Zijn werk aan het kruis (waaronder het moment van de kruisiging), allemaal God rechtstreeks. Het voorbeeld van Jezus is voldoende om aan te tonen dat iemand met een zondige natuur God niet kan vertegenwoordigen, en dat de zonde van de mens Satan vertegenwoordigt. Dat wil zeggen, de zonde is geen vertegenwoordiger van God en God is zonder zonde. Zelfs het werk in de mens door de Heilige Geest, kan alleen gezien worden als aangestuurd door de Heilige Geest. Men kan niet zeggen dat dit door de mens wordt gedaan in naam van God. Integendeel, wat de mens betreft, vertegenwoordigt noch zijn zonde, noch zijn gezindheid God. Door te kijken naar het werk dat de Heilige Geest sinds het verleden tot de dag van vandaag op de mens heeft verricht, kan men zien dat de mens alles wat hij uitleeft alleen maar heeft, omdat de Heilige Geest werk op hem verricht heeft. Zeer weinigen zijn in staat de waarheid uit te leven, nadat ze door de Heilige Geest zijn behandeld en gedisciplineerd. Dat wil zeggen, alleen het werk van de Heilige Geest is aanwezig; medewerking door de mens is afwezig. Begrijp je het nu? Als dit zo is, hoe ga jij je uiterste best doen om met Hem samen te werken en, wanneer de Heilige Geest aan het werk is, je plicht te vervullen?

Religieuze diensten moeten worden gezuiverd

Vanaf het begin van Zijn werk in het gehele universum heeft God vele mensen, uit alle rangen en standen, voorbestemd om Hem te dienen. Het is Zijn doel Zijn eigen wil te realiseren en ervoor te zorgen dat Zijn werk op aarde probleemloos wordt verwezenlijkt. Dit is Gods doel wanneer Hij mensen kiest om Hem te dienen. Ieder mens die God dient, moet deze wil van God begrijpen. Door middel van Zijn werk zijn mensen beter in staat Gods wijsheid en almacht te begrijpen en de principes van Zijn werk op aarde te zien. God komt daadwerkelijk naar de aarde om Zijn werk te doen en legt daarbij contact met mensen zodat zij Zijn daden duidelijker leren kennen. Vandaag de dag heeft jullie groep het geluk de praktische God te dienen. Dit is voor jullie een zegen van onschatbare waarde. In werkelijkheid is het God die jullie op een hoger niveau brengt. Wanneer God iemand uitkiest om Hem te dienen, hanteert Hij altijd Zijn eigen principes. God dienen is absoluut niet, zoals mensen het zich dat voorstellen, eenvoudig een kwestie van enthousiasme. Vandaag zien jullie dat hoe eenieder die God dient in Zijn aanwezigheid, dit doet omdat hij de begeleiding van God heeft en het werk van de Heilige Geest, en omdat zij mensen zijn die naar de waarheid zoeken. Dit zijn de minimumvereisten waaraan al degenen die God dienen moeten voldoen.

God dienen is geen eenvoudige taak. Degenen wier verdorven gezindheid onveranderd blijft kunnen God nooit dienen. Als jouw gezindheid niet door Gods woord is geoordeeld en getuchtigd, vertegenwoordigt jouw gezindheid nog steeds Satan. Dit is voldoende om te bewijzen dat je God dient vanuit je eigen goede intentie. Dit is dienst die gebaseerd is op je satanische natuur. Je dient God met je natuurlijke karakter en volgens je persoonlijke voorkeuren, sterker nog, je blijft maar denken dat God zich verheugt in alles wat je maar wilt doen en alles haat wat je niet wilt doen, en je wordt in je werk geheel geleid door je eigen voorkeuren. Kan dit God dienen worden genoemd? Uiteindelijk zal de gezindheid van je leven er geen jota mee veranderen; in tegendeel, je zult nog koppiger worden omdat je God hebt gediend, en hierdoor raakt je verdorven gezindheid nog dieper geworteld. Op deze manier zul je van binnen regels over het dienen van God ontwikkelen die hoofdzakelijk zijn gebaseerd op je eigen karakter en de ervaring die je opdoet met het dienen volgens je eigen gezindheid. Deze les kan worden getrokken uit de menselijke ervaring. Het is de levensfilosofie van de mens. Zulke mensen behoren tot de farizeeën en de religieuze functionarissen. Wanneer zij niet op een gegeven moment wakker worden en berouw tonen, zullen zij beslist de valse christussen en de antichristen worden die de mensen in de laatste dagen misleiden. De valse christussen en de antichristen waarover is gesproken zullen voortkomen uit dergelijke mensen. Als degenen die God dienen hun eigen karakter volgen en naar hun eigen wil handelen, zullen ze op elk moment het gevaar lopen uitgedreven te worden. Degenen die de ervaring van vele jaren dienst doen aan God gebruiken om de harten van anderen te veroveren, hen neerbuigend de les te lezen en hen te beteugelen, en degenen die nooit berouw tonen, hun zonden nooit opbiechten, nooit de voordelen van hun positie opgeven, zullen allen voor God ten val komen. Deze mensen zijn van hetzelfde type als Paulus, mensen die zich voorstaan op hun senioriteit en pronken met hun kwalificaties. God zal zulke mensen niet tot volmaaktheid brengen. Dit soort dienst hindert het werk van God. Mensen klampen zich graag vast aan het oude. Ze klampen zich vast aan opvattingen uit het verleden, dingen uit het verleden. Dit is een enorm obstakel voor hun dienst. Als je deze dingen niet van je af kunnen schudden, zullen ze je hele leven verstikken. God zal je niet prijzen, in het geheel niet, zelfs niet als je je benen of rug breekt van het rondrennen of het harde werk, zelfs niet als je je leven geeft in dienst van God. Integendeel: Hij zal zeggen dat je een boosdoener bent.

Vanaf vandaag zal God degenen die geen religieuze opvattingen hebben formeel vervolmaken, degenen die gereed zijn afstand te doen van hun oude zelf en die God dienen in de eenvoud van hun hart, en Hij zal hen vervolmaken die verlangen naar het woord van God. Deze mensen zouden op moeten staan en God dienen. In God is eindeloze overvloed en grenzeloze wijsheid. Zijn geweldige werk en dierbare woorden staan klaar om door nog meer mensen te worden genoten. Zoals het er nu voorstaat is het voor degenen met religieuze opvattingen, degenen die zich voorstaan op hun senioriteit en degenen die zichzelf niet kunnen wegcijferen, moeilijk deze nieuwe dingen te accepteren. De Heilige Geest heeft geen kans deze mensen te vervolmaken. Als een mens niet vastbesloten is te gehoorzamen en geen dorst heeft naar het woord van God, dan zal deze persoon niet in staat zijn deze nieuwe dingen te ontvangen. Deze personen zullen alleen maar steeds opstandiger en listiger worden en uiteindelijk op het verkeerde spoor belanden. Door Zijn werk nu te doen, zal God meer mensen opwekken die Hem werkelijk liefhebben en die het nieuwe licht kunnen accepteren. En Hij zal de religieuze functionarissen die zich voorstaan op hun senioriteit volledig neermaaien. Degenen die zich koppig verzetten tegen verandering: Hij wil niemand van hen. Wil je een van deze personen zijn? Dien je volgens je eigen voorkeuren, of doe je wat God vraagt? Dit is iets dat je van jezelf moet weten. Ben je een van de religieuze functionarissen, of ben je een pasgeboren baby die door God is vervolmaakt? Hoe groot is het deel van je dienst dat wordt geprezen door de Heilige Geest? Hoe groot is het deel waarvan God niet eens de moeite neemt het te herdenken? Hoe zeer is je leven veranderd na al die jaren van dienst? Heb je hierover duidelijkheid? Als je echt geloof hebt, verwerp je je oude, voormalige religieuze opvattingen en dien je God beter op een nieuwe manier. Het is nog niet te laat om op te staan. Oude religieuze opvattingen verstikken het leven van een mens. De ervaring die mensen opdoen leidt hen weg van God en laat hen dingen op hun eigen manier doen. Als je geen afstand van deze dingen neemt zullen ze een struikelblok gaan vormen voor de groei in je leven. God heeft altijd degenen vervolmaakt die Hem dienen. Hij verwerpt ze niet snel. Als je het oordeel en de tuchtiging van Gods woord werkelijk accepteert, als je je oude religieuze praktijken en regels opzij kunt zetten en kunt stoppen met het gebruik van oude religieuze opvattingen als maatstaf voor Gods woord van vandaag de dag, alleen dan zul je een toekomst hebben. Maar als je je blijft vastklampen aan oude dingen, als je ze blijft koesteren, dan kun je onmogelijk worden gered. God heeft geen aandacht voor zulke mensen. Als je werkelijk vervolmaakt wilt worden, zul je moeten besluiten al het oude volledig achter je te laten. Zelfs als wat je hebt gedaan goed was, zelfs als het Gods werk was, zul je toch in staat moeten zijn het terzijde te schuiven en ophouden je eraan vast te klampen. Zelfs als het duidelijk het werk van de Heilige Geest was, rechtstreeks gedaan door de Heilige Geest, dan nog moet je het nu opzijzetten. Je moet je er niet aan vastklampen. Dit is wat God vereist. Alles moet worden vernieuwd. In Gods werk en Gods woord verwijst Hij niet naar de oude dingen van vroeger en hij graaft niet in het verre verleden. God is een God die altijd nieuw en nooit oud is. Hij klampt zich zelfs niet vast aan Zijn eigen woorden uit het verleden, waaruit blijkt dat God geen enkele regel volgt. In dit geval, als je je als mens altijd vastklampt aan de dingen uit het verleden, weigert er afscheid van te nemen en ze onbuigzaam, op een formalistische manier toepast, terwijl God niet langer op dezelfde manieren werkt als voorheen, hebben je woorden en acties dan geen storende invloed? Ben je dan geen vijand van God geworden? Ben je bereid je hele leven te verwoesten voor deze oude dingen? Deze oude dingen maken je tot een mens die Gods werk belemmert. Is dat het soort mens dat je wilt zijn? Als je dit echt niet wilt, stop dan snel met wat je aan het doen bent, draai je om en begin helemaal opnieuw. God onthoudt je dienst uit het verleden niet.

In je geloof in God zou je God moeten gehoorzamen

Waarom geloof je in God? De meeste mensen raken compleet in de war van deze vraag. Ze hebben altijd twee totaal verschillende perspectieven met betrekking tot de praktische God en de God in de hemel, wat laat zien dat ze in God geloven, niet Hem om te gehoorzamen, maar om bepaalde voordelen te behalen, of om aan het lijden te ontsnappen dat door rampspoed wordt gebracht, alleen dan zijn ze enigszins gehoorzaam. Hun gehoorzaamheid is voorwaardelijk. Het is in het belang van hun eigen persoonlijke winst en is hun opgedrongen. Dus waarom geloof je in God? Als het alleen maar voor je eigen vooruitzichten en je eigen lot is, dan kan je maar beter helemaal niet geloven. Dit geloof dient alleen maar om jezelf voor de gek te houden, gerust te stellen en te bewonderen. Als je geloof niet gebouwd is op het fundament van gehoorzaamheid aan God dan zal je uiteindelijk worden gestraft omdat je je tegen Hem verzet. Iedereen die geen gehoorzaamheid aan God zoekt in zijn geloof in God, verzet zich tegen Hem. God vraagt dat mensen de waarheid zoeken en dat ze naar Zijn woorden dorsten, Gods woorden eten en drinken en ze in de praktijk brengen zodat ze gehoorzaamheid aan God kunnen bereiken. Als dat werkelijk je ware bedoelingen zijn, dan zal God je zeker verheffen en je genadig zijn. Hieraan valt niet te twijfelen en niets te veranderen. Als het je bedoeling is om God niet te gehoorzamen en je andere doelen hebt, dan zal alles wat je zegt en doet – je gebeden tot God en zelfs elke handeling die je verricht – tegen Hem gericht zijn. Al spreek je vriendelijk en ben je aardig, al lijkt alles wat je doet en elke uitdrukking die je bezigt helemaal in orde, en al lijk je te gehoorzamen, als het op je bedoelingen en je visie op geloof in God aankomt, dan is alles wat je doet in verzet tegen God en is alles wat je doet kwaadaardig. Mensen die zo mak als schapen lijken, maar in wier harten kwade bedoelingen huizen, zijn wolven in schaapskleren. Ze beledigen God zelf en God zal niet één van hen sparen. De Heilige Geest zal ze allemaal ontmaskeren en aan iedereen laten zien dat allen die hypocrietzijn met zekerheid zullen worden verafschuwd en verworpen door de Heilige Geest. Maak je maar geen zorgen: God zal stuk voor stuk met hen afrekenen en Zich van hen ontdoen.

Als je niet in staat bent om het nieuwe licht van God te accepteren, niet kunt begrijpen wat God allemaal doet vandaag de dag en als je het niet zoekt of er aan twijfelt, het beoordeelt of nauwkeurig onderzoekt en analyseert, dan heb je niet de mentaliteit om God gehoorzaam te zijn. Wanneer het licht van de dag van vandaag verschijnt en je nog steeds het licht van gisteren vasthoudt en je je tegen Gods nieuwe werk verzet, dan ben je gewoon onzinnig. Dan ben je iemand die Gods werk opzettelijk dwars zit. Als je God wil gehoorzamen is de sleutel daartoe dat je het nieuwe licht waardeert, het kan accepteren en kan toepassen. Dit alleen is ware gehoorzaamheid. Degenen die het de wil ontbreekt om naar God te smachten zijn niet in staat om God volgens eigen wil te gehoorzamen en kunnen Hem slechts tegenwerken als resultaat van hun tevredenheid met de status quo. Dat de mens God niet kan gehoorzamen komt omdat hij bezeten is door wat eerder is gebeurd. Deze dingen hebben mensen allerlei opvattingen en voorstellingen over God gegeven en die hebben het beeld van God in hun gedachten gevormd. Waar zij dus in geloven zijn hun eigen opvattingen en de normen van hun eigen verbeelding. Als je de God die hier en nu echt werk verricht afmeet aan de God van je eigen verbeelding, dan komt je geloof van Satan en wordt die aangetast door je eigen voorkeuren – God wil zo’n geloof niet. Ongeacht hun mooie kwalificaties en ongeacht hun toewijding – zelfs als ze zich levenslang hebben ingespannen voor Zijn werk en ze zichzelf als martelaren hebben gegeven – keurt God niet één van hen met zo’n geloof goed. Hij schenkt ze alleen maar een beetje genade en staat toe dat ze er een poosje van kunnen genieten. Zulke mensen zijn niet in staat om de waarheid in de praktijk te brengen. De Heilige Geest werkt niet in hen en God zal stuk voor stuk eenieder van hen verstoten. Of ze nu oud of jong zijn, zij die God niet gehoorzamen in hun geloof en de verkeerde bedoelingen hebben zijn degenen die dwarsliggen en storen en zulke mensen zullen zonder twijfel worden verstoten door God. Zij die God helemaal niet gehoorzaam zijn, die alleen maar Zijn naam erkennen en zich wel enigszins bewust zijn van Gods goedheid en liefelijkheid, maar niet in de pas lopen met de Heilige Geest en niet gehoorzaam zijn aan het huidige werk en de woorden van de Heilige Geest – die mensen leven in de genade van God, maar zullen door Hem niet worden verkregen vervolmaakt. God vervolmaakt mensen door hun gehoorzaamheid, doordat ze eten en drinken en genieten van Gods woorden en door het lijden en de loutering in hun leven. Alleen door dit soort geloof kan de gezindheid van mensen veranderen en alleen dan kunnen zij de ware kennis van God bezitten. Niet tevreden zijn met leven in Gods genade, actief smachten en zoeken naar de waarheid en nastreven door God gewonnen te worden – dat is wat het betekent om God bewust te gehoorzamen en dit is precies het soort geloof dat Hij verlangt. Mensen die niets anders doen dan alleen maar van Gods genade genieten kunnen niet worden vervolmaakt of veranderd en hun gehoorzaamheid, vroomheid, liefde en geduld zijn allemaal oppervlakkig. Zij die alleen maar van Gods genade genieten kunnen God niet werkelijk kennen en zelfs als ze God kennen is hun kennis oppervlakkig en zeggen ze dingen zoals: “God houdt van de mens” of “God is barmhartig voor de mens.” Dit is niet representatief voor het leven van mensen en laat niet zien dat mensen God werkelijk kennen. Als de woorden van God hen louteren of als ze Zijn beproevingen ondergaan en ze niet in staat zijn om God te gehoorzamen, maar als ze in plaats daarvan beginnen te twijfelen en ten val komen, dan zijn ze allerminst gehoorzaam. Binnenin hen zitten vele regels en beperkingen omtrent het geloof in God, oude ervaringen die het resultaat zijn van vele jaren van geloof of verschillende regels die zijn gebaseerd op de Bijbel. Kunnen zulke mensen God gehoorzamen? Deze mensen zitten vol menselijke dingen – hoe zouden zij God kunnen gehoorzamen? Zij “gehoorzamen” volgens hun eigen voorkeuren – zou God dit soort gehoorzaamheid wensen? Dit is niet God gehoorzamen, maar het volgen van regels; dit is jezelf bevredigen en geruststellen. Als je zegt dat dit gehoorzaamheid aan God is, laster je Hem dan niet? Je bent een Egyptische farao, je doet kwaad en je bent bezig God expres te dwarsbomen – wil God soms dat je zo je dienstbaarheid betoont? Je kan het beste maar razendsnel berouw hebben en wat bewustwording krijgen. Zo niet, dan kan je maar beter naar huis gaan; daar heb je meer aan dan aan je dienst aan God die je voorwendt. Dan zou je de boel niet onderbreken en verstoren; dan zou je je plaats weten en een goed leven hebben – zou dat niet beter zijn? Dan zou je niet gestraft worden omdat je je tegen God verzet!

Het is heel belangrijk om een normale relatie met God aan te gaan

Wanneer mensen in God geloven, God liefhebben en God tevredenstellen, raken ze de Geest van God met hun hart en verkrijgen zo Zijn voldoening, gebruiken ze hun hart om met Gods woorden om gaan en worden ze zodoende bewogen door Zijn Geest. Als je een normaal geestelijk leven wilt leiden en een normale relatie met God wilt aangaan, moet je Hem eerst je hart geven. Pas nadat je je hart voor Zijn aangezicht hebt gestild en je hele hart in Hem hebt gegoten, zul je geleidelijk een normaal geestelijk leven kunnen ontwikkelen. Als mensen in hun geloof in God hun hart niet aan Hem geven, als hun hart niet bij Hem is en zij niet omgaan met Zijn last als hun eigen last, is alles wat ze doen een daad van het misleiden van God, een daad die kenmerkend is voor religieuze mensen. Dit zal Gods lof niet ontvangen. God kan niets winnen van dit soort personen; ze kunnen alleen dienen als contrast voor Zijn werk. Deze mensen zijn als versieringen in het huis van God – ze zijn plaatsbewaarders en ze zijn uitschot, en God maakt geen gebruik van hen. Niet alleen is er geen kans dat de Heilige Geest in hen werkt; het vervolmaken van hen heeft geen waarde. Dit soort personen is echt een wandelend lijk. Geen enkel deel van hen kan door de Heilige Geest worden gebruikt; ze zijn grondig overheerst en diep verdorven door Satan. God zal deze mensen verstoten. Wanneer de Heilige Geest tegenwoordig gebruikmaakt van mensen, gebruikt Hij niet alleen hun wenselijke delen om dingen gedaan te krijgen. Hij vervolmaakt en verandert ook die delen van hen die ongewenst zijn. Als je in staat bent je hart in God te gieten en het voor Zijn aangezicht te stillen, zul je gelegenheid hebben en geschikt zijn om door de Heilige Geest te worden gebruikt en om Zijn verlichting en illuminatie te ontvangen. Bovendien zul je de kans hebben dat de Heilige Geest je tekortkomingen verhelpt. Wanneer je je hart aan God geeft, zul je aan de positieve kant diepere intrede en een hoger niveau van inzicht kunnen verwerven. Aan de negatieve kant zul je meer kennis hebben van je gebreken en tekortkomingen en zul je meer smachten en meer proberen Gods wil tevreden te stellen. Voorts zul je niet passief zijn; je zult actief kunnen binnengaan. Dit toont aan dat je een correct iemand bent. Aangenomen dat je hart in staat is stil te blijven voor Gods aangezicht, hangt de vraag of je lof ontvangt van de Heilige Geest en of je God welgevallig bent er sterk van af of je actief kunt binnengaan. Wanneer de Heilige Geest mensen verlicht en gebruikt, maakt Hij hen nooit negatief; Hij laat hen altijd actief vooruitgaan. En wanneer Hij dit doet, hebben mensen nog altijd hun zwaktes, maar leven ze daar niet naar. Ze stellen hun vooruitgang in het leven niet uit en ze blijven streven naar het tevredenstellen van Gods wil. Dit is een maatstaf. Als je dit kunt bereiken, bewijst het dat je de aanwezigheid van de Heilige Geest hebt verkregen. Als iemand altijd negatief is en, zelfs na het ontvangen van verlichting en na zichzelf te hebben leren kennen, negatief en passief blijft, en niet in staat is op te staan en met God te werken, dan heeft die persoon alleen de genade van God ontvangen en is de Heilige Geest niet met hem. Zijn negativiteit betekent dat zijn hart niet naar God is gekeerd en dat zijn geest niet is bewogen door Gods Geest. Dit moet iedereen begrijpen.

Uit ervaring valt op te maken dat het tot rust brengen van je hart voor Gods aangezicht van het grootste belang is. Het heeft te maken met kwesties rond het geestelijke leven van mensen en hun vooruitgang in het leven. Jouw streven naar de waarheid en naar verandering van gezindheid zal alleen vruchten afwerpen als je hart rustig is voor Gods aangezicht. Dat is omdat je voor Hem bent verschenen terwijl je een last draagt, omdat je altijd voelt dat je op zo veel manieren tekortschiet, dat er veel waarheden zijn die je moet weten, dat er veel werkelijkheid is die je moet ervaren en dat je achting voor Gods wil moet tonen. Aan deze dingen denk je altijd; het voelt alsof ze op je drukken met een kracht waardoor je niet kunt ademen; daarom voelt je hart bezwaard (hoewel je je niet in een negatieve gesteldheid bevindt). Alleen zo iemand is bekwaam om de verlichting van Gods woorden te aanvaarden en door de Geest van God te worden bewogen. Het komt door hun last, doordat ze een bedrukt hart hebben, en je zou kunnen zeggen door de prijs die ze hebben betaald en het leed dat ze hebben verduurd voor Gods aangezicht, dat ze Zijn verlichting en illuminatie ontvangen. Want God verleent aan niemand een voorkeursbehandeling. Hij is altijd eerlijk in de manier waarop Hij met mensen omgaat, maar geeft ook niet willekeurig of onvoorwaardelijk aan mensen. Dit is één aspect van Zijn rechtvaardige gezindheid. In het echte leven hebben de meeste mensen dit rijk nog niet bereikt. Op zijn allerminst moet hun hart zich nog volledig naar God keren, dus is er nog altijd geen grote verandering in hun levensgezindheid opgetreden. Dit komt doordat ze alleen in Gods genade leven en het werk van de Heilige Geest nog moeten verkrijgen. De criteria waaraan mensen moeten voldoen om door God te worden gebruikt zijn de volgende: hun hart moet naar God gekeerd zijn, ze moeten de last van Zijn woorden dragen, ze moeten een smachtend hart hebben en ze moeten vastberaden zijn om de waarheid te zoeken. Alleen deze mensen kunnen het werk van de Heilige Geest verkrijgen en verwerven vaak Zijn verlichting en illuminatie. De mensen die God gebruikt lijken uiterlijk verstoken van rede en van normale relaties met anderen, maar ze spreken zorgvuldig en gepast en zijn altijd in staat om voor Gods aangezicht een rustig hart te hebben. Dit is precies het soort persoon dat het waard is om door de Heilige Geest gebruikt te worden. Deze ‘redeloze’ mensen over wie God spreekt lijken normale relaties met anderen te ontberen, en uiterlijke liefde of uiterlijke praktijken kunnen hen niet schelen. Maar wanneer ze over geestelijke zaken communiceren, kunnen ze hun hart openstellen en anderen onbaatzuchtig voorzien van de illuminatie en verlichting die ze hebben verkregen uit hun werkelijke ervaringen voor Gods aangezicht. Dat is hoe ze hun liefde voor God uitdrukken en aan Zijn wil voldoen. Wanneer anderen hen belasteren en bespotten, vermijden zij het om beïnvloed te worden door mensen, zaken of dingen van buiten en blijven zij rustig voor Gods aangezicht. Zij lijken hun eigen unieke inzichten te hebben. Ongeacht wat andere mensen doen, hun hart verlaat God nooit. Wanneer anderen praten en lachen, blijft hun hart zich voor Gods aangezicht bevinden, overdenken zij Zijn woord of bidden ze in stilte tot de God in hun hart en zoeken ze Zijn bedoelingen. Deze mensen hechten geen belang aan het onderhouden van normale interpersoonlijke relaties en lijken geen levensfilosofie te hebben. Ze komen levendig, beminnelijk en onschuldig over, maar hebben ook een zekere rust over zich. Dit is de gelijkenis van het soort persoon waarvan God gebruikmaakt. Zaken als levensfilosofieën of ‘normaal verstand’ werken eenvoudigweg niet voor dit soort persoon. Ze hebben hun hele hart in Gods woord gestort en lijken alleen God in hun hart te hebben. Dit is het soort ‘redeloze’ persoon waarnaar God verwijst, en het is precies dit soort persoon dat door God wordt gebruikt. Het kenmerk van een persoon die door God wordt gebruikt is: ongeacht wanneer of waar, zijn hart bevindt zich altijd voor Gods aangezicht, en ongeacht hoe losbandig anderen zijn of hoezeer anderen zich overgeven aan lust en aan het vlees, het hart van deze persoon verlaat God nooit en hij volgt de menigte niet. Alleen dit soort persoon is geschikt voor gebruik door God, en alleen dit soort persoon wordt vervolmaakt door de Heilige Geest. Als je dit niet kunt bereiken, ben je niet bekwaam om door God te worden gewonnen of om door de Heilige Geest te worden vervolmaakt.

Als je een normale relatie met God wilt aangaan, moet je hart naar Hem gekeerd zijn. Met dit als fundament zul je ook met andere mensen normale relaties hebben. Als je geen normale relatie met God hebt, dan maakt het niet uit wat je doet om je relaties met andere mensen te onderhouden, hoe hard je werkt en hoeveel energie je besteedt: het zal allemaal bij een menselijke levensfilosofie horen. Je zult je positie onder de mensen beschermen en hun lof verkrijgen vanuit menselijke zienswijzen en menselijke filosofieën, in plaats van normale interpersoonlijke relaties aan te gaan volgens het woord van God. Als je je niet richt op je relaties met mensen, en in plaats daarvan een normale relatie met God onderhoudt, als je bereid bent je hart aan God te geven en te leren Hem te gehoorzamen, dan zullen je interpersoonlijke relaties natuurlijkerwijze normaal worden. Deze relaties zullen dan niet op het vlees gebaseerd zijn, maar op het fundament van Gods liefde. Je zult bijna geen vleselijke interacties met andere mensen hebben, maar op geestelijk niveau zal er communicatie, wederzijdse liefde, troost en voorziening tussen jullie zijn. Dit alles wordt gedaan met als basis de wens om God tevreden te stellen – deze relaties worden niet onderhouden door menselijke levensfilosofieën; ze komen natuurlijkerwijze tot stand wanneer men voor God een last draagt. Ze hebben geen kunstmatige, menselijke inspanning van jou nodig; je hoeft alleen maar te praktiseren volgens de principes van Gods woorden. Ben je bereid Gods wil in overweging te nemen? Ben je bereid iemand te zijn die ‘redeloos’ is voor Zijn aangezicht? Ben je bereid je hart volledig aan God te geven en je positie onder andere mensen te veronachtzamen? Met wie, van alle mensen met wie je omgang hebt, heb je de beste relaties? Met wie heb je de slechtste relaties? Zijn je relaties met mensen normaal? Behandel je alle mensen gelijk? Worden je relaties met anderen onderhouden in overeenstemming met je levensfilosofie, of bouwen ze op het fundament van Gods liefde? Wanneer mensen hun hart niet aan God geven, wordt hun geest loom, verdoofd en bewusteloos. Zulke mensen zullen Gods woorden nooit begrijpen, ze zullen nooit een normale relatie met God hebben en ze zullen nooit een verandering in hun gezindheid bewerkstelligen. Het veranderen van je gezindheid is het proces van je hart volledig aan God geven en verlichting en illuminatie uit Zijn woorden verkrijgen. Gods werk staat mensen toe actief binnen te gaan en stelt hen in staat hun negatieve delen af te werpen na daar kennis van te hebben verkregen. Wanneer je je hart aan God hebt gegeven, zul je het kunnen aanvoelen telkens wanneer je geest lichtelijk wordt bewogen en zul je elk deel van Gods verlichting en illuminatie kennen. Als je volhardt, zul je geleidelijk het pad opgaan van vervolmaking door de Heilige Geest. Hoe rustiger je hart is voor Gods aangezicht, des te gevoeliger en verfijnder je geest zal zijn, des te meer deze zal kunnen waarnemen hoe de Heilige Geest hem beweegt en des te normaler je relatie met God zal worden. Normale interpersoonlijke relaties worden aangegaan op het fundament van het naar God keren van je hart; niet door menselijke inspanning. Als God afwezig is in iemands hart, zullen diens relaties met andere mensen louter vleselijke relaties zijn. Deze zijn niet normaal; het is toegeven aan wellust, en God haat ze en walgt ervan. Als je zegt dat je geest is bewogen, maar je alleen bereid bent te communiceren met mensen die jou bevallen en die jij respecteert, en je bevooroordeeld bent jegens mensen die jou niet bevallen wanneer ze bij jou komen zoeken, en je weigert met hen te spreken, dan is dat zelfs nog meer bewijs dat je beheerst wordt door emotie en dat je volstrekt geen normale relatie met God hebt. Het toont aan dat je probeert God te misleiden en je eigen lelijkheid toe te dekken. Je bent misschien in staat iets van je kennis te delen, maar als je bedoelingen verkeerd zijn, is alles wat je doet alleen goed naar menselijke maatstaven en zal God je niet loven. Je handelingen zullen aangedreven worden door je vlees, niet door Gods last. Je bent alleen geschikt om door God te worden gebruikt als je je hart voor Zijn aangezicht kunt stillen en normale omgang hebt met iedereen die van Hem houdt. Als je dat kunt doen, dan zul je, ongeacht op welke manier je omgang met anderen hebt, geen levensfilosofie in praktijk brengen en zul je Gods last in acht nemen en voor Zijn aangezicht leven. Hoeveel van dergelijke mensen bevinden zich onder jullie? Zijn jouw relaties met anderen werkelijk normaal? Op wat voor fundament stoelen ze? Hoeveel levensfilosofieën zijn er in je? Heb je ze afgeworpen? Als je hart zich niet volledig naar God kan keren, ben je niet van God; dan ben je van Satan afkomstig, zul je uiteindelijk naar Satan terugkeren en verdien je het niet een van Gods mensen te zijn. Deze dingen moet je zorgvuldig onderzoeken.

Een normaal geestelijk leven brengt mensen op het goede pad

Jullie hebben nog maar een klein deel gelopen op de weg van iemand die gelooft in God en jullie moeten het goede pad nog op gaan. Daarom zijn jullie nog ver van het voldoen aan Gods standaard. Op dit moment voldoet jullie gestalte nog niet aan Zijn eisen. Door jullie kaliber en jullie aangeboren verdorven natuur, gaan jullie altijd achteloos om met Gods werk en nemen jullie het niet serieus. Dat is jullie grootste tekortkoming. Bovendien zijn jullie niet in staat om de weg van de Heilige Geest te vinden. De meesten van jullie begrijpen die niet en kunnen hem niet duidelijk zien. Daarnaast besteden de meesten van jullie er geen aandacht aan en zijn jullie er nog minder serieus mee bezig. Als jullie je op deze manier blijven gedragen en het werk van de Heilige Geest niet kennen, zal de weg die jullie nemen als gelovige in God nutteloos zijn. Dat is zo omdat jullie niet alles wat in jullie macht ligt doen om te proberen Gods wil te volbrengen en omdat jullie niet goed met God samenwerken. Het is niet zo, dat God niet in je aan het werk is geweest of dat de Heilige Geest je niet heeft bewogen. Het punt is dat je zo onverschillig bent dat je het werk van de Heilige Geest niet serieus neemt. Je moet onmiddellijk een omkeer maken en de weg gaan waarop de Heilige Geest je leidt. Dat is het belangrijkste onderwerp van vandaag. Deze ‘weg waarop de Heilige Geest je leidt’ betekent dat de geest van mensen wordt verlicht, ze kennen Gods woord, ze krijgen helderheid over de weg die voor hen ligt. Ze kunnen de waarheid stap voor stap binnengaan en leren God meer en meer kennen. De weg waarop de Heilige Geest je leidt betekent vooral dat mensen Gods woord beter begrijpen, zonder afwijkingen en misvattingen, zodat ze deze weg kunnen gaan. Om dit te bereiken moeten jullie in harmonie met God werken, een juiste weg vinden om in de praktijk te brengen en de weg gaan waarop de Heilige Geest jullie leidt. Daarvoor is de medewerking nodig vanuit de kant van de mens, oftewel wat jullie doen om wat God van jullie vereist te volbrengen en hoe jullie je gedragen om op het juiste pad van geloof in God te komen.

Het klinkt best ingewikkeld om de weg te gaan waarop de Heilige Geest je leidt, maar je zult merken dat dit proces veel eenvoudiger is als het pad om dit in praktijk te brengen glashelder voor je is. De waarheid is dat mensen alles wat God van hen eist kunnen doen. Hij vraagt ze niet om van een kikker veren te plukken. In alle situaties probeert God de problemen van de mensen op te lossen en hun zorgen weg te nemen. Dit moeten jullie allemaal begrijpen; begrijp God niet verkeerd. De weg van de Heilige Geest gebruikt Gods woord om mensen te leiden. Zoals eerder gezegd, moeten jullie je hart aan God geven. Dat is een voorwaarde om de weg te gaan waarop de Heilige Geest je leidt. Jullie moeten dit doen om op het juiste pad te komen. Hoe geef je bewust je hart aan God? Als jullie Gods werk ervaren en tot Hem bidden in jullie dagelijks leven, doen jullie dit onverschillig – jullie bidden tot God terwijl jullie werken. Kun je dit je hart aan God geven noemen? Jullie denken aan huishoudelijke dingen of vleselijke zaken; jullie zijn altijd met jullie gedachten bij andere dingen. Kan dat gezien worden als je hart stil maken in de aanwezigheid van God? Dit gebeurt omdat je hart altijd is gericht op externe zaken en niet in staat is om zich tot God te keren. Als jullie willen dat je hart werkelijk tot rust komt voor God, dan moeten jullie bewust meewerken. Dit betekent dat ieder van jullie tijd moet maken voor je persoonlijke spirituele oefeningen, een tijd waarin jullie mensen, gebeurtenissen en dingen opzij zetten en jullie je hart tot rust brengen en stil worden voor God. Jullie moeten allemaal een eigen devotieboek maken, waarin je je eigen kennis van Gods woord en hoe je geest is bewogen, noteert, ongeacht of het nu diepzinnig of oppervlakkig is; iedereen moet zijn hart bewust verstillen voor God. Als je elke dag één of twee uur kunt besteden aan een waarlijk spiritueel leven, zal je leven die dag rijker voelen en je hart zal helder en duidelijk zijn. Als je elke dag een dergelijk spiritueel leven kunt leiden, zal je hart in staat zijn verder terug te keren tot God en zal je geest steeds sterker worden. Je toestand zal gestaag beter worden, je zult beter in staat zijn om de weg te gaan waarop de Heilige Geest leidt, en God zal je in toenemende mate zegenen. Het doel van jullie geestelijk leven is om bewust de nabijheid van de Heilige Geest te verkrijgen. Het is niet om regels te onderhouden of religieuze rituelen te volbrengen, maar om waarlijk samen te werken met God, jullie lichaam waarlijk te disciplineren – dit is wat de mens moet doen, dus jullie moeten je hiervoor tot het uiterste inspannen. Hoe beter je meewerkt en hoe meer moeite je doet, des te meer zul je in staat zijn om je hart tot God te keren en des te meer zul je je hart stil maken voor Hem. Als je eenmaal een zekere staat hebt bereikt, zal God je hart helemaal winnen. Niemand zal je hart kunnen doen wankelen of stelen en je zult helemaal aan God toebehoren. Als je deze weg gaat, zal Gods woord zich te allen tijden aan je openbaren en je alles wat je niet begrijpt verklaren. Dit kun je allemaal bereiken door mee te werken. Dat is waarom God altijd zegt: “Ieder die handelt in overeenstemming met mij, zal ik dubbel belonen.” Jullie moeten deze weg duidelijk zien. Als jullie de juiste weg willen gaan, moeten jullie alles doen wat je kunt om God tevreden te stellen. Jullie moeten doen wat je kunt om een spiritueel leven te krijgen. In het begin zul je misschien niet veel bereiken, maar je moet jezelf niet toestaan om terug te vallen of te zwelgen in negativiteit – je moet hard blijven werken! Hoe meer je een spiritueel leven leidt, des te meer zal je hart vol zijn van de woorden van God, altijd hiermee bezig zijn en altijd deze last dragen. Daarna kun je je diepste waarheid aan God openbaren door je spirituele leven, kun je Hem vertellen over wat je wil doen, waar je aan denkt, je begrip van en je eigen zienswijzen betreffende Gods woord. Houd niets achter, zelfs niet het kleinste beetje! Oefen om de woorden in je hart aan God te zeggen, vertel Hem de waarheid en aarzel niet om te zeggen wat er in je hart omgaat. Hoe meer je dit doet, des te meer zul je Gods lieflijkheid voelen en je hart zal meer en meer naar God toe getrokken worden. Als dat gebeurt, zul je voelen dat God je meer lief is dan wie dan ook. Je zult God nooit verlaten, wat er ook gebeurt. Als je dit soort spirituele oefeningen dagelijks doet en dat niet vergeet, maar het behandelt als je levensroeping, dan zal Gods woord in je hart zijn. Dit is wat het betekent om aangeraakt te worden door de Heilige Geest. Het zal zijn alsof je hart altijd het bezit is geweest van God, alsof er altijd liefde in je hart is geweest. Niemand kan dat van je wegnemen. Als dat gebeurt, zal God werkelijk in je leven en een plaats hebben in je hart.

Beloften aan hen die vervolmaakt zijn

Wat is het pad waardoor God de mens vervolmaakt? Welke aspecten zijn inbegrepen? Ben je bereid door God vervolmaakt te worden? Ben je bereid om het oordeel en de tuchtiging van God te aanvaarden? Wat weet je van deze vragen? Als je niet over dergelijke kennis kunt spreken, dan laat dit zien dat je nog steeds niet weet van Gods werk en helemaal niet verlicht bent door de Heilige Geest. Zo iemand kan niet worden vervolmaakt. Deze kan slechts een kleine hoeveelheid genade ontvangen om kort ervan te genieten en het kan niet op de lange termijn worden gehandhaafd. Als iemand slechts Gods genade geniet, kan hij niet vervolmaakt worden door God. Sommigen zijn misschien content met de vrede en het plezier van het vlees, een leven van gemak zonder tegenspoed of ongeluk, in vrede leven met hun familie zonder gevechten of ruzies. Ze kunnen zelfs geloven dat dit de zegen van God is, maar in werkelijkheid is het slechts Gods genade. Jullie kunnen niet alleen maar tevreden zijn door te genieten van Gods genade. Dit soort denken is te vulgair. Zelfs als je dagelijks het woord van God leest, elke dag bidt en je geest voelt bijzonder genot en vrede, maar uiteindelijk kun je niet spreken over enige kennis van God en Zijn werk of heb je er geen ervaring mee, ongeacht hoeveel van Gods woord je hebt gegeten en gedronken, als je enkel vrede en genot in je geest voelt en dat het woord van God onvergelijkelijk zoet is, alsof je er niet genoeg van kunt genieten, maar je hebt geen echte ervaring met en geen realiteit van het woord van God, wat kun je dan ontvangen door op zo’n manier in God te geloven? Als je niet kunt leven naar de essentie van Gods woord, zijn je eten en drinken van Gods woorden en gebeden totaal gericht op religie. Dan kan zo iemand niet worden vervolmaakt en kan hij niet door God worden gewonnen. Allen die door God zijn gewonnen, zijn degenen die de waarheid najagen. Wat God wint, is niet het vlees van de mens noch zijn bezittingen, maar het deel in hem dat God toebehoort. Daarom vervolmaakt God niet het vlees van de mens, maar zijn hart, zodat het hart van de mens door God gewonnen kan worden. Met andere woorden, als je zegt dat God de mens vervolmaakt, is de essentie ervan dat God het hart van de mens vervolmaakt zodat het zich tot God kan wenden en van Hem kan houden.

Het vlees van de mens is sterfelijk. Het heeft geen nut voor God om het vlees van de mens te winnen, want het is hetgeen dat onvermijdelijk vergaat. Het kan de erfenis van God of Zijn zegeningen niet ontvangen. Als God alleen het vlees van de mens wint en het vlees van de mens in deze stroom houdt, zou de mens in deze stroom in naam bestaan, maar het hart van de mens zou aan Satan toebehoren. Dan zou de mens niet alleen onbekwaam zijn om de manifestatie van God te worden, maar zou in plaats daarvan Zijn last worden. Dus het kiezen van mensen door God zou zinloos worden. Degenen die vervolmaakt zullen worden door God zijn zij die Gods zegeningen en Zijn erfenis zullen ontvangen. Dat wil zeggen, ze nemen in wat God heeft en is, zodat het wordt wat ze innerlijk hebben; ze hebben alle woorden van God in hen gesmeed; wat het wezen van God ook is, jullie zijn in staat om alles op te nemen zoals het is en daardoor naar de waarheid te leven. Dit is het soort mens dat door God vervolmaakt en gewonnen is. Alleen zo’n persoon komt in aanmerking voor het erven van deze zegeningen die door God zijn geschonken:

1. Het ontvangen van de ganse liefde van God.

2. Handelen in overeenstemming met Gods wil in alle dingen.

3. Het ontvangen van de leiding van God, leven onder het licht van God en verlicht worden door God.

4. Leven op aarde naar het door God geliefde beeld; God oprecht liefhebben zoals Petrus deed, gekruisigd voor God en waardig om te sterven als beloning voor Gods liefde; dezelfde glorie hebben als Petrus.

5. Geliefd zijn, gerespecteerd en bewonderd door iedereen op aarde.

6. Het overwinnen van alle gebondenheid van de dood en Hades, geen gelegenheid geven aan Satans werk, eigendom zijn van God, leven in een frisse en levendige geest en geen gevoel van vermoeidheid hebben.

7. Het hebben van een onuitsprekelijk gevoel van opgetogenheid en opwinding te allen tijde in het leven, alsof men de komst van de dag van Gods heerlijkheid heeft gezien.

8. Het ontvangen van Gods glorie en een gelaatsuitdrukking hebben vergelijkbaar met Gods geliefde heiligen.

9. Het worden van hetgeen God liefheeft op aarde, dat is de geliefde zoon van God.

10. Het veranderen van vorm en met God naar de derde hemel opstijgen, het vlees overstijgen.

Alleen degenen die in staat zijn om de zegeningen van God te erven zijn degenen die door God zijn vervolmaakt en door God zijn gewonnen. Heb jij iets gewonnen? In welke mate heeft God je vervolmaakt? God vervolmaakt de mens niet willekeurig. Er zijn omstandigheden en duidelijke resultaten die door de mens gezien kunnen worden. Het is niet zoals de mens gelooft, dat zolang hij geloof in God heeft, hij door God kan worden vervolmaakt en gewonnen en op aarde de zegeningen en erfenissen van God kan ontvangen. Zulke zaken zijn buitengewoon moeilijk en nog veel meer als het gaat om het veranderen van vorm. Op dit moment is datgene wat jullie in de eerste plaats moeten zoeken, door God te worden vervolmaakt in alle dingen en door God te worden vervolmaakt middels alle mensen, zaken en dingen waarmee jullie worden geconfronteerd, zodat wat God is meer in jullie zal worden opgenomen. Jullie moeten eerst de erfenis van God op aarde ontvangen voordat jullie in aanmerking komen om meer en grotere zegeningen van God te erven. Alle dergelijke dingen zijn hetgeen waarnaar jullie zouden moeten zoeken en dat wat jullie eerst moeten begrijpen. Hoe meer je probeert door God in alle dingen te worden vervolmaakt, hoe meer je in staat zult zijn om de hand van God in alle dingen te kunnen zien, daarbij actief zoekend om het wezen van Gods woord en de realiteit van Zijn woord binnen te gaan door verschillende vooruitzichten en in verschillende zaken. Je kunt niet tevreden zijn met dergelijke passieve toestanden als enkel maar geen zonden begaan, of geen noties hebben, geen levensfilosofie en geen menselijke wil. God vervolmaakt de mens op verschillende manieren en het is mogelijk dat je in alle opzichten als gevolg daarvan vervolmaakt wordt. Je kunt niet alleen worden vervolmaakt in termen van het positieve, maar ook van het negatieve, waardoor je je verrijkt met wat je verkrijgt. Elke dag zijn er mogelijkheden om te worden vervolmaakt en is er tijd om door God gewonnen te worden. Na een periode van zo’n ervaring zul je enorm veranderd zijn. Je zult nu een natuurlijk inzicht kunnen krijgen in veel dingen die je voorheen niet begreep; zonder dat je anderen nodig hebt om je te leren, onbewust zul je door God verlicht worden, zodat je verlichting in alle dingen hebt en al je ervaringen in details treden. God zal je leiden zodat je niet naar beide kanten buigt. Dan zul je door Hem op het pad naar volmaaktheid worden gezet.

Het door God vervolmaakt worden kan niet beperkt worden tot vervolmaking door Gods woord te eten en te drinken. Deze manier van ervaren is te eenzijdig en omvat niet voldoende; het beperkt de mens alleen maar tot een heel klein bereik. In dit geval mist de mens de broodnodige geestelijke voeding. Als jullie wensen te worden vervolmaakt door God, moeten jullie leren om alle dingen te ervaren en verlicht te zijn in alles hetgeen jullie tegenkomen. Wanneer je iets tegenkomt, of het nu goed of slecht is, dan zou je er voordeel uit moeten halen en het zou niet mogen leiden tot passiviteit. Wat er ook gebeurt, je zou in staat moeten zijn om het te kunnen overwegen door aan de kant van God te staan en het niet vanuit het oogpunt van de mens te analyseren of te bestuderen (dit is een afwijking in je ervaring). Als dit de manier is van je ervaring, dan zal je hart worden overgenomen door de lasten van je leven; jij zult constant in het licht van Gods aangezicht leven en niet gemakkelijk afwijken in je beoefening. Zo iemand heeft grote vooruitzichten. Er zijn zoveel mogelijkheden om door God te worden vervolmaakt. Het hangt er allemaal van af of jullie diegenen zijn die echt van God houden en of jullie de vastberadenheid hebben om door God te worden vervolmaakt, door God te worden gewonnen en zijn zegeningen en erfenis ontvangen. Het zal jullie niet baten om alleen vastberadenheid te hebben. Jullie moeten veel kennis hebben, anders zullen jullie altijd afwijken in jullie beoefening. God is bereid om eenieder van jullie te vervolmaken. Zoals het er nu uitziet, hebben de meesten het werk van God al geruime tijd geaccepteerd, maar ze hebben zich beperkt tot het louter koesteren in de genade van God en zijn alleen bereid om slechts enige troost van het vlees van Hem te ontvangen. Ze zijn niet bereid om meer en hogere openbaringen te ontvangen, wat aantoont dat het hart van de mens nog steeds altijd aan de buitenkant staat. Hoewel het werk van de mens, zijn dienst en zijn hart van liefde voor God wel minder onzuiverheden hebben, zoekt de mens, voor wat betreft de essentie van de mens in zichzelf en zijn onverlichte denken, nog steeds voortdurend naar de vrede en het genot van het vlees en maakt het hem niet uit wat de voorwaarden en bedoelingen van God zijn om de mens te vervolmaken. Dus zijn de levens van de meesten nog steeds vulgair en decadent, zonder de minste verandering. Ze beschouwen geloof in God eenvoudigweg niet als een belangrijke zaak. Het is eerder alsof ze enkel geloof hebben omwille van een ander, zonder ernst of toewijding handelen, en het doen met het absolute minimum, op drift in een doelloos bestaan. Er zijn maar weinigen die ernaar streven het woord van God in alle dingen binnen te gaan, meer verrijkende dingen te verwerven, om degenen van grotere welstand te worden in het huis van God heden ten dage en om meer van Gods zegeningen te ontvangen. Als je ernaar streeft door God in alle dingen te worden vervolmaakt en in staat bent om de beloften van God op aarde te erven; als je in alles door God verlicht wilt worden en de jaren niet voorbij laat gaan, is dit het ideale pad om actief in te gaan. Alleen op deze manier ben je waardig en geschikt om door God te worden vervolmaakt. Ben jij echt iemand die door God vervolmaakt wil worden? Ben jij echt iemand die serieus is in alle dingen? Heb jij dezelfde geest van liefde voor God als Petrus? Heb je de wil om God lief te hebben zoals Jezus deed? Je hebt vele jaren geloof in Jezus gehad; heb je gezien hoe het kwam dat Jezus van God hield? Is het echt Jezus in Wie je gelooft? Je gelooft in de praktische God van deze dag; heb je gezien hoe de praktische God in het vlees de God in de hemel liefheeft? Je hebt geloof in de Heer Jezus Christus; dat is omdat de kruisiging van Jezus, om zodoende de mensheid te verlossen, en de wonderen die Hij heeft verricht algemeen geaccepteerde waarheden zijn. Het geloof van de mens komt echter niet voort uit kennis en echt begrip van Jezus Christus. Je gelooft alleen in de naam van Jezus maar hebt geen geloof in Zijn Geest, want je toont geen achting voor hoe Jezus God liefhad. Je geloof in God is te jeugdig. Hoewel je al vele jaren in Jezus gelooft, weet je niet hoe je van God moet houden. Maakt dit je niet de grootste dwaas van de wereld? Dit toont aan dat je jarenlang tevergeefs het voedsel van de Heer Jezus Christus hebt gegeten. Niet alleen ik heb een hekel aan zo iemand, ik vertrouw erop dat dat ook geldt voor de Heer Jezus Christus, die je aanbidt. Hoe kan zo iemand worden vervolmaakt? Loop je niet rood aan? Schaam je je niet? Heb je nog steeds het lef om je Heer Jezus Christus onder ogen te zien? Begrijpen jullie allemaal de betekenis van mijn woorden?

De slechten zullen zeker worden gestraft

Onderzoeken of je rechtvaardigheid toepast in alles wat je doet, en of al je daden geobserveerd worden door God, zijn de gedragsprincipes van hen die in God geloven. Jullie zullen rechtvaardig genoemd worden omdat jullie in staat zijn God tevreden te stellen, en omdat jullie Gods verzorging en bescherming accepteren. In Gods ogen zijn al degenen die Gods verzorging, Zijn bescherming en perfectie accepteren, en die door Hem gewonnen worden rechtvaardig en zij worden door God liefkozend bekeken. Hoe meer jullie de woorden van God aannemen in het hier en nu, des te meer jullie in staat zijn Gods wil te ontvangen en te begrijpen, en zo kunnen jullie Gods woorden naleven en aan Zijn eisen voldoen. Dit is Gods opdracht voor jullie en wat jullie behoren te bereiken. Als jullie opvattingen gebruiken om God aan af te meten en af te bakenen, alsof God een onveranderlijk aarden beeld was, en als jullie God afbakenen binnen de Bijbel, en Hem proberen te vatten in een beperkte reikwijdte van werk, dan bewijst dat, dat jullie God veroordeeld hebben. Omdat, in hun harten, de Joden uit het tijdperk van het Oude Testament God in de vorm van een afgod goten, alsof God alleen de Messias genoemd kon worden en enkel Hij die de Messias genoemd werd God was, en omdat de mensen God dienden en aanbaden alsof Hij een (levenloos) aarden beeld was, nagelden ze de Jezus van die tijd aan het kruis, veroordeelden ze Hem ter dood, veroordeelden ze de onschuldige Jezus ter dood. God had geen misdaad begaan, maar de mens spaarde God niet en veroordeelde Hem zonder te aarzelen ter dood. Dus werd Jezus gekruisigd. De mens gelooft altijd dat God onveranderlijk is, en definieert Hem volgens de Bijbel, alsof de mens Gods management doorzien heeft, alsof alles wat God doet in de handen van de mens ligt. De mensen zijn volslagen belachelijk, ze zijn uitermate arrogant, en ze hebben allemaal aanleg voor gezwollen welbespraaktheid. Ongeacht hoe groot jullie kennis van God ook is, nog steeds zeg ik dat jullie God niet kennen, dat er niemand is die meer gekant is tegen God, en dat jullie God veroordelen, want jullie zijn totaal niet in staat het werk van God te gehoorzamen en het pad van volmaakt gemaakt te worden door God te bewandelen. Waarom is God nooit tevreden over de daden van de mens? Omdat de mens God niet kent, omdat hij zoveel opvattingen heeft en omdat in plaats van zich te schikken naar de werkelijkheid, al zijn kennis over God van hetzelfde laken een pak is en uitgaat van dezelfde benadering voor elke situatie. Dus, nu God vandaag naar de aarde gekomen is, is God nogmaals aan het kruis genageld. Wrede, meedogenloze mensheid! Het samenzweren, gekonkel en knokken, het bijeen schrapen van reputatie en fortuin, de wederzijdse afslachting; wanneer zal er ooit een einde aan komen? God heeft honderdduizenden woorden gesproken, maar niemand is tot bezinning gekomen. Ze handelen in het belang van hun gezinnen, hun zonen en dochters, hun carrières, vooruitzichten, status, ijdelheid en geld, voor het verkrijgen van kleding, voor voedsel en het vlees; wiens daden zijn zuiver in het belang van God? Zelfs onder hen wier daden in het belang van God zijn, zijn er maar weinigen die God kennen. Hoeveel handelen er niet in hun eigen belang? Hoeveel onderdrukken en discrimineren anderen niet om hun eigen status te handhaven? Zo is God onnoemelijk veel keren hardhandig ter dood veroordeeld, talloze barbaarse rechters hebben God veroordeeld en Hem nogmaals aan het kruis genageld. Hoeveel kunnen er rechtvaardig genoemd worden omdat zij werkelijk handelen in het belang van God?

Voor God, is het zo makkelijk om vervolmaakt te worden tot een heilig iemand, of een rechtvaardig individu? Het is een ware bewering dat “er geen rechtvaardigen zijn op deze aarde, de rechtvaardigen niet in deze wereld zijn.” Wanneer jullie voor God komen, kijk eens goed naar wat je aan hebt, bekijk ieder woord en iedere daad, al je gedachten en ideeën, en zelfs de dromen die jullie iedere dag dromen; ze zijn allemaal om jezelf te behagen. Is dat niet de ware stand van zaken? ‘Rechtvaardigheid’ betekent niet het geven van aalmoezen, het betekent niet het liefhebben van je naaste als jezelf, noch betekent het niet vechten, ruzie maken, roven of stelen. Rechtvaardigheid betekent Gods opdracht als je plicht opvatten en Gods orkestraties en schikkingen als een uit de hemel gezonden roeping gehoorzamen, ongeacht het moment of de plaats, net zoals alles wat gedaan werd door de Heer Jezus. Dat is de rechtvaardigheid waarmee God heeft gesproken. Lot kon rechtvaardig genoemd worden, omdat hij de twee engelen die God gezonden had redde, zonder acht te slaan op wat hij zou winnen of verliezen; je zou alleen kunnen zeggen dat wat hij op dat moment deed rechtvaardig genoemd kan worden, maar hij kan geen rechtvaardig man genoemd worden. Het was enkel omdat Lot God had gezien dat hij zijn twee dochters gaf in ruil voor de engelen. Maar niet al zijn gedrag in het verleden vertegenwoordigt rechtvaardigheid, en daarom zeg ik dat “er geen rechtvaardigen zijn op deze aarde.” Zelfs onder hen die aan het herstellen zijn kan er geen een rechtvaardig genoemd worden. Hoe goed je daden ook zijn, in welke mate je de naam van God ook schijnt te verheerlijken, anderen niet slaat en vervloekt, of berooft en besteelt, je kunt nog steeds niet rechtvaardig genoemd worden, want zulke dingen kunnen door elk normaal mens bereikt worden. Vandaag is de sleutel dat je God niet kent. Het kan alleen gezegd worden dat je tegenwoordig een beetje normale menselijkheid hebt, maar geen elementen van de rechtvaardigheid waar God over spreekt, en daarom is niets wat je doet een bewijs van je kennis van God.

Voorheen, toen God in de hemel was, probeerde de mens God voor de gek te houden in zijn daden; vandaag is God onder de mensheid gekomen, voor hoe lang weet niemand, toch doet de mens nog steeds alsof voor God en probeert hij God voor de gek te houden. Is de mens niet veel te achterlijk in zijn denkwijze? Het was hetzelfde met Judas: voordat Jezus kwam, vertelde Judas leugens tegen zijn broers en zussen en nadat Jezus gekomen was veranderde hij nog steeds niet; hij bezat niet het kleinste beetje kennis over Jezus, en uiteindelijk verried hij Jezus. Kwam dat niet doordat hij God niet kende? Als jullie God vandaag nog steeds niet kennen, dan zullen jullie Judas worden, en dan zou de tragedie van de kruisiging van Jezus tijdens het Tijdperk van Genade, twee duizend jaar geleden, opnieuw worden uitgespeeld. Geloven jullie dit niet? Het is een feit! Vandaag verkeren de meeste mensen in zulke omstandigheden – misschien zeg ik dit wat vroeg – en zulke mensen spelen de rol van Judas. Dit bedoel ik niet schertsend, maar dit is een feit – en jullie moeten het geloven. Hoewel veel mensen doen alsof ze nederig zijn, toch zit er in hun harten niets dan stilstaand, stinkend water. Nu zijn te veel mensen in de kerk op die manier bezig. Jullie denken dat ik niets weet; vandaag leidt mijn Geest mij, en getuigt daarover tegen mij. Denken jullie dat ik niets weet? Denken jullie dat ik niets begrijp van de onoprechte gedachten in jullie harten en de dingen die in jullie harten worden bewaard? Laat God zich zo gemakkelijk misleiden? Denken jullie dat jullie Hem kunnen behandelen zoals het jullie uitkomt? In het verleden maakte ik me zorgen dat jullie beperkt zouden worden, en daarom bleef ik jullie vrijheid geven, maar de mensen konden niet zeggen dat ik goed jegens hen was en wanneer ik hun een vinger gaf, namen zij de hele hand. Vraag het maar aan elkaar: ik heb haast niemand aangepakt en ben niet snel geweest om ook maar iemand te berispen – toch ben ik heel duidelijk over de motivaties en opvattingen van de mens. Denken jullie dat de God Zelf aan wie God getuigenis aflegt een dwaas is? In dat geval zeg ik dat je te blind bent! Ik zal je niet ontmaskeren, maar laten we gewoon eens zien hoe verdorven je kunt worden. Laten we kijken of je listen je kunnen redden, of dat jullie gered kunnen worden doordat jullie je best doen God lief te hebben. Vandaag zal ik jullie niet veroordelen; laten we wachten tot aan de tijd van God om te zien hoe Hij jullie straft. Ik heb nu geen tijd voor kletspraatjes met jullie, en ik ben niet bereid mijn grotere werk uitsluitend omwille van jou uit te stellen. Een made zoals jij is het de tijd niet waard die God nodig zou hebben om jou aan te pakken, dus laten we eens zien liederlijk je kunt worden. Dergelijke mensen jagen geen enkele kennis van God na, en zij hebben ook geen enkele liefde voor Hem, maar toch willen zij graag dat God hen rechtvaardig noemt – is dat geen grap? Omdat er eigenlijk maar een weinig mensen bestaan die eerlijk zijn, houd ik me bezig met niets anders dan leven geven aan de mensheid. Ik zal alleen afmaken wat vandaag gedaan moet worden, en later zal vergelding over eenieder komen naar gelang hun gedrag. Ik heb gezegd wat ik moet zeggen, want dit is het werk dat ik doe. Ik doe dat wat ik moet doen, en dat wat ik niet moet doen, doe ik niet, maar toch hoop ik nog steeds dat jullie meer tijd doorbrengen met bezinning. Hoeveel van jullie kennis van God is waar? Ben jij een van diegenen die God wederom aan het kruis genageld hebben? Tot slot zeg ik dit: wee hen die God kruisigen.

Hoe een normale gesteldheid binnen te gaan

Hoe meer mensen de woorden van God aanvaarden, hoe meer verlicht ze zijn, en hoe groter hun honger en dorst in hun streven naar het kennen van God. Alleen zij die de woorden van God aanvaarden zijn in staat tot rijkere en diepzinniger ervaringen, en zij zijn de enigen wier levens kunnen blijven groeien als sesambloemen. Al diegenen die het leven nastreven, moeten dit benaderen als een voltijdbaan; ze moeten dit idee hebben: ‘Zonder God kan ik niet leven; zonder God speel ik niets klaar; zonder God is alles leeg.’ Zo moeten ze ook dit voornemen hebben: ‘Zonder de aanwezigheid van de Heilige Geest zal ik niets doen, en als het lezen van de woorden van God geen effect heeft, dan ben ik onverschillig over het doen van wat dan ook.’ Ga jullie niet te buiten. Levenservaringen vloeien voort uit de verlichting en begeleiding van God, en zijn de kristallisering van jullie subjectieve inspanningen. Wat jullie van jezelf moeten eisen, is dit: ‘Wat levenservaring betreft, mag ik mezelf niet ontzien.’

Soms, wanneer je je in een abnormale toestand bevindt, verlies je de aanwezigheid van God en raak je het vermogen kwijt om God te voelen tijdens het bidden. Het is normaal om op zulke momenten bang te zijn. Je moet onmiddellijk beginnen te zoeken. Als je dat niet doet, zal God Zich van je losmaken en zul je de aanwezigheid van de Heilige Geest ontberen – en, daarenboven, het werk van de Heilige Geest – gedurende een dag, twee dagen, zelfs een maand of twee maanden. In deze situaties word je ongelooflijk afgestompt en word je opnieuw gevangengenomen door Satan, zozeer dat je in staat bent om allerhande daden te begaan. Je hunkert naar rijkdom, misleidt je broeders en zusters, bekijkt films en video’s, speelt mahjong, en rookt en drinkt zelfs ongedisciplineerd. Je hart is ver van God afgedwaald, heimelijk ben je je eigen weg gegaan en willekeurig heb je een oordeel geveld over Gods werk. In sommige gevallen zakken sommige mensen zo diep, dat ze geen schaamte of gêne voelen wanneer ze zonden van een seksuele natuur begaan. Dit soort persoon is verlaten door de Heilige Geest; meer nog: het werk van de Heilige Geest is al lang niet meer aanwezig in zo’n persoon. Men kan alleen toekijken terwijl zij steeds dieper wegzakken in verdorvenheid, terwijl de handen van het kwaad zich steeds verder uitstrekken. Uiteindelijk ontkennen ze het bestaan van deze weg en worden ze onder het zondigen gevangengenomen door Satan. Als je ontdekt dat je alleen de aanwezigheid van de Heilige Geest hebt, maar het werk van de Heilige Geest ontbeert, is dat al een gevaarlijke situatie om je in te bevinden. Wanneer je niet eens de aanwezigheid van de Heilige Geest kunt voelen, bevind je je op het randje van de dood. Als je geen berouw hebt, zul je volledig zijn teruggekeerd naar Satan en zul je je onder diegenen bevinden die verstoten worden. Wanneer je dus ontdekt dat je je in een gesteldheid bevindt waarin alleen de Heilige Geest aanwezig is (je zondigt niet, je houdt jezelf in toom en je doet niets uit schaamteloos verzet tegen God), maar waarin je het werk van de Heilige Geest ontbeert (je bent niet geroerd wanneer je bidt, je verwerft geen duidelijke verlichting of illuminatie wanneer je de woorden van God eet en drinkt, je bent onverschillig over het eten en drinken van de woorden van God, er is nooit enige groei in je leven en je bent allang verstoken van grote illuminatie) – op zulke momenten moet je voorzichtiger zijn. Je moet jezelf niet te goed doen, je moet je eigen karakter niet nog langer vrij spel geven. De aanwezigheid van de Heilige Geest kan op ieder moment verdwijnen. Daarom is zo’n situatie zo gevaarlijk. Als je merkt dat je je in een dergelijke gesteldheid bevindt, probeer dan zo snel mogelijk het tij te keren. Allereerst moet je een gebed van berouw opzeggen en God vragen om Zijn genade opnieuw over je uit te strekken. Bid oprechter en stil je hart om meer van Gods woorden te eten en drinken. Met deze basis moet je meer tijd doorbrengen in gebed; verdubbel je inspanningen bij het zingen, het bidden, het eten en drinken van Gods woorden en het doen van je plicht. Wanneer je op je zwakst bent, neemt Satan het makkelijkst bezit van je hart. Wanneer dat gebeurt, wordt je hart van God weggenomen en teruggegeven aan Satan, waarna je de aanwezigheid van de Heilige Geest ontbeert. Op zulke momenten is het dubbel zo moeilijk om het werk van de Heilige Geest opnieuw te verkrijgen. Het is beter om het werk van de Heilige Geest te zoeken terwijl Hij nog bij je is; daardoor kan God je meer van Zijn verlichting schenken en zal Hij je niet verlaten. Bidden, lofzangen zingen, je taak verrichten en Gods woorden eten en drinken – dit alles wordt gedaan zodat Satan geen kans heeft zijn werk te doen, en zodat de Heilige Geest in je kan werken. Als je het werk van de Heilige Geest niet op deze manier herwint, als je gewoon maar wacht, dan zal het herwinnen van het werk van de Heilige Geest niet eenvoudig zijn wanneer je de aanwezigheid van de Heilige Geest hebt verloren, tenzij de Heilige Geest je bijzonder heeft bewogen, of speciaal heeft geïllumineerd en verlicht. Niettemin duurt het niet maar een dag of twee voor je gesteldheid zich herstelt; soms gaan er wel zes maanden voorbij zonder enig herstel. Dit komt allemaal doordat mensen het zichzelf te makkelijk maken, dingen niet op een normale wijze kunnen ervaren en zodoende verlaten worden door de Heilige Geest. Zelfs als je het werk van de Heilige Geest herwint, kan het zijn dat Gods huidige werk je nog altijd niet erg duidelijk is, want je bent in je levenservaring ver achter geraakt, alsof je tienduizend mijl achterliep. Is dat niet iets vreselijks? Maar ik vertel zulke mensen dat het niet te laat is om nu berouw te hebben; er is alleen één voorwaarde: je moet harder werken en je niet overgeven aan luiheid. Als andere mensen vijf keer per dag bidden, moet jij tien keer bidden; als andere mensen Gods woorden twee uur per dag eten en drinken, moet jij dat vier of zes uur doen; en als andere mensen twee uur lang naar lofzangen luisteren, moet jij op zijn minst een halve dag luisteren. Sta vaak in vrede tegenover God en denk aan Gods liefde, tot je bewogen wordt, je hart terugkeert naar God en je niet langer durft af te dwalen van God – pas dan zal je beoefening vrucht dragen; pas dan zul je je vorige, normale gesteldheid kunnen herwinnen.

Sommige mensen investeren veel enthousiasme in hun streven en slagen er toch niet in het juiste pad te vinden. Dit komt doordat ze te onachtzaam zijn en geen aandacht schenken aan geestelijke zaken. Ze hebben er geen idee van hoe ze Gods woorden moeten ervaren, en weten niet wat het werk en de aanwezigheid van de Heilige Geest zijn. Zulke mensen zijn enthousiast, maar dwaas; ze streven het leven niet na. Dat komt doordat je de geringste kennis van de Geest ontbeert, niets weet over ontwikkeling in het lopende werk van de Heilige Geest en onwetend bent over de gesteldheid binnen je eigen geest. Is het geloof van zulke mensen niet een dwaas soort geloof? Het streven van zulke mensen brengt uiteindelijk niets op. De sleutel tot het bewerkstelligen van groei in het leven in je geloof in God is weten welk werk God doet in jouw ervaring, de beminnelijkheid van God aanschouwen en de wil van God begrijpen, zodanig dat je je onderwerpt aan al Gods regelingen, Gods woorden op je laat inwerken zodat ze je leven worden, en zo God tevredenstelt. Als je geloof een dwaas geloof is, als je geen aandacht schenkt aan geestelijke zaken en aan veranderingen in je levensgezindheid, als je geen moeite doet voor de waarheid, zul je dan Gods wil kunnen bevatten? Als je niet begrijpt wat God vraagt, dan zul je niet kunnen ervaren en zul je zodoende geen beoefeningspad hebben. Waar je op moet letten bij het ervaren van Gods woorden, is het effect dat ze in je bewerkstelligen, zodat je God kunt leren kennen uit Zijn woorden. Als je alleen in staat bent Gods woorden te lezen, maar niet weet hoe ze te ervaren, laat dat dan niet zien dat je niets weet van geestelijke zaken? Op dit moment zijn de meeste mensen niet in staat Gods woorden te ervaren; daarom kennen ze het werk van God niet. Is dat geen falen in hun beoefening? Als ze zo doorgaan, wanneer zullen ze dan dingen in hun volle rijkdom kunnen ervaren en groei kunnen bereiken in hun leven? Komt dit niet neer op louter loos gepraat? Er zijn onder jullie velen die zich op theorie richten, die niets weten van geestelijke zaken en die desondanks groots ingezet willen worden door God en door God gezegend willen worden. Zoiets is volslagen onrealistisch! Daarom moeten jullie dit falen een halt toeroepen, zodat jullie allemaal op het juiste pad kunnen komen in jullie geestelijke leven, echte ervaringen kunnen hebben en de werkelijkheid van Gods woorden waarlijk kunnen binnengaan.

Hoe te dienen in harmonie met Gods wil

Als je in God gelooft, hoe moet je Hem dan precies dienen? Aan welke voorwaarden moet worden voldaan en welke waarheden moeten worden begrepen als je God dient? En waar wijken jullie af in je dienst? Jullie moeten de antwoorden op al deze dingen weten. Deze kwesties hebben betrekking op hoe jullie in God geloven, hoe jullie het pad opgaan dat wordt geleid door de Heilige Geest en hoe jullie je in alle dingen aan Gods orkestraties onderwerpen, om zo elke stap van Gods werk in jullie te kunnen begrijpen. Wanneer jullie dat punt bereiken, zullen jullie beseffen wat geloof in God is, hoe jullie naar behoren in God moeten geloven en wat jullie moeten doen om in harmonie met Gods wil te handelen. Daardoor zullen jullie Gods werk volledig en volstrekt gehoorzamen; jullie zullen geen klachten hebben en Gods werk niet beoordelen of analyseren, laat staan onderzoeken. Zo zullen jullie allemaal God kunnen gehoorzamen tot de dood, waardoor God jullie kan sturen en slachten als een schaap, zodat jullie allemaal de Petrus van de jaren 1990 kunnen worden en God tot het uiterste kunnen liefhebben, zelfs aan het kruis, zonder ook maar de geringste klacht. Pas dan zullen jullie kunnen leven als de Petrus van de jaren 1990.

Iedereen die het zich heeft voorgenomen, kan God dienen – maar alleen wie in alle zorgvuldigheid met Gods wil omgaat en deze begrijpt, is bevoegd en gerechtigd om God te dienen. Ik heb dit onder jullie ontdekt: veel mensen geloven dat ze God dienen zolang ze het evangelie geestdriftig voor God verspreiden, voor God rondreizen, zichzelf volledig inzetten en dingen opgeven voor God enzovoorts. Nog meer religieuze mensen geloven dat ze God dienen door rond te rennen met een bijbel in de hand, het evangelie van het hemelse koninkrijk te verspreiden en mensen te redden door hen berouw te laten hebben en te laten biechten. Er zijn ook veel religieuze functionarissen die denken dat het dienen van God bestaat uit het preken in kapellen nadat ze hogere studies hebben gevolgd en in het seminarie zijn opgeleid, en het onderwijzen van mensen door het lezen van Schriftpassages. Bovendien zijn er mensen in arme gebieden die geloven dat het dienen van God betekent: zieken genezen, demonen uitdrijven onder hun broeders en zusters, voor hen bidden of hen dienen. Velen van jullie geloven dat jullie God dienen door dagelijks de woorden van God te eten en te drinken, dagelijks tot God te bidden en overal kerken te bezoeken en daarin werk te verrichten. Andere broeders en zusters geloven dat God dienen betekent dat men nooit trouwt of een gezin sticht en zijn volledige wezen aan God wijdt. Toch weten weinig mensen wat het werkelijk betekent om God te dienen. Hoewel er evenveel mensen zijn die God dienen als er sterren aan de hemel staan, is het aantal mensen dat direct kan dienen, en dat kan dienen naar Gods wil, schamel – armzalig klein. Waarom zeg ik dit? Ik zeg dit omdat jullie de inhoud van de uitdrukking ‘dienst aan God’ niet begrijpen en maar heel weinig begrijpen van hoe te dienen naar Gods wil. Het is hoog tijd dat mensen precies begrijpen hoe ze God kunnen dienen in overeenstemming met Zijn wil.

Als jullie willen dienen naar Gods wil, moeten jullie eerst begrijpen in welk soort mensen God genoegen schept, welk soort mensen God verafschuwt, welk soort mensen God vervolmaakt en welk soort mensen bekwaam is om God te dienen. Jullie zouden op zijn minst met deze kennis uitgerust moeten zijn. Bovendien moeten jullie de doelen van Gods werk kennen, en het werk dat God in het hier en nu zal doen. Als jullie dit hebben begrepen, en door de begeleiding van Gods woorden, moeten jullie eerst intreden hebben en eerst Gods opdracht ontvangen. Als jullie Gods woorden eenmaal werkelijk hebben ervaren en Gods werk echt kennen, zullen jullie bekwaam zijn om God te dienen. En het is wanneer jullie Hem dienen dat God jullie geestelijke ogen opent en jullie een beter begrip van Zijn werk en een duidelijkere blik op Zijn werk geeft. Wanneer je deze werkelijkheid binnengaat, zullen je ervaringen dieper en echter zijn. Iedereen die zulke ervaringen heeft gehad, zal in de kerken voor zijn broeders en zusters voorzieningen kunnen bieden, zodat jullie elkaars sterke punten kunnen gebruiken om jullie eigen tekortkomingen te compenseren en rijkere kennis te verkrijgen in jullie geest. Pas als jullie dit effect hebben bereikt, zullen jullie kunnen dienen naar Gods wil en door God worden vervolmaakt in de loop van jullie dienst.

Zij die God dienen, moeten Gods vertrouwelingen zijn, moeten God welgevallig zijn en moeten God uiterst trouw kunnen blijven. Of je nu privé of publiek handelt, je kunt in Gods bijzijn de vreugde van God verkrijgen, je kunt overeind blijven in Gods bijzijn en hoe andere mensen je ook behandelen, je bewandelt altijd het pad dat je moet gaan en schenkt alle aandacht aan Gods last. Alleen zulke mensen zijn vertrouwelingen van God. Dat Gods vertrouwelingen Hem direct kunnen dienen, komt doordat ze Gods grote opdracht en Gods last hebben ontvangen, zich Gods hart kunnen toe-eigenen, Gods last op zich kunnen nemen als hun eigen, en geen aandacht schenken aan hun toekomstperspectieven: zelfs wanneer ze geen perspectieven hebben en er voor hen geen winst in het verschiet ligt, zullen ze altijd in God geloven met een liefhebbend hart. Zodoende is dit soort persoon Gods vertrouweling. Gods vertrouwelingen zijn ook Zijn intimi; alleen Gods intimi kunnen Zijn rusteloosheid en Zijn gedachten delen, en hoewel hun vlees pijnlijk en zwak is, kunnen ze pijn verdragen en verzaken wat ze liefhebben om God tevreden te stellen. God geeft zulke mensen meer lasten en wat God wenst te doen, wordt bevestigd door de getuigenis van zulke mensen. Daarom zijn deze mensen aangenaam voor God. Ze zijn dienaren van God die naar Zijn eigen hart zijn, en alleen zulke mensen kunnen samen met God heersen. Wanneer je werkelijk Gods vertrouweling bent geworden, is precies het moment dat je samen met God zult heersen.

Jezus kon Gods opdracht – het werk van de verlossing van de hele mensheid – voltooien omdat Hij alle aandacht schonk aan Gods wil, zonder enige plannen of regelingen voor Zichzelf te maken. Zo was Hij ook de vertrouweling van God – God Zelf – wat jullie allemaal goed begrijpen. (In feite was Hij de God Zelf van wie God had getuigd. Ik zeg dit hier om met het feit van Jezus de kwestie toe te lichten.) Hij was in staat van Gods managementplan het exacte middelpunt te maken, bad altijd tot de hemelse Vader en zocht de wil van de hemelse Vader. Hij bad en zei: “God de Vader! Volbreng dat wat uw wens is en handel niet naar mijn wensen, maar naar uw plan. De mens mag dan zwak zijn, maar waarom zou u om hem geven? Hoe kan de mens uw bezorgdheid waardig zijn, de mens die als een mier in uw hand is? In mijn hart wens ik alleen uw wil te volbrengen, en ik wil dat u in mij kunt doen wat u zou doen in overeenstemming met uw eigen wensen.” Op weg naar Jeruzalem leed Jezus hevige pijn, alsof er een mes werd rondgedraaid in Zijn hart, en toch had Hij niet het geringste voornemen om Zijn woord te breken. Steeds was er een sterke kracht die Hem voortdreef naar waar Hij zou worden gekruisigd. Uiteindelijk werd Hij aan het kruis genageld, werd Hij de gelijkenis van zondig vlees en voltooide Hij het werk van de verlossing van de mens. Hij brak los uit de ketens van de dood en het dodenrijk. Tegenover Hem verloren de sterfelijkheid, de hel en het dodenrijk hun kracht en werden door Hem overwonnen. Hij leefde drieëndertig jaar en gedurende die tijd spande Hij Zich altijd tot het uiterste in om aan Gods wil te voldoen in overeenstemming met Gods werk destijds. Hij dacht nooit aan Zijn eigen winst of verlies en had altijd de wil van God de Vader voor ogen. Daarom zei God na Zijn doop: “Dit is mijn geliefde Zoon, in hem vind ik vreugde.” Vanwege Zijn dienst aan God die in harmonie was met Gods wil, legde God de zware last van de verlossing van de hele mensheid op Zijn schouders en zorgde ervoor dat Hij die volbracht, en Hij was bekwaam en gerechtigd om deze belangrijke taak te voltooien. Zijn hele leven verdroeg Hij onmetelijk lijden voor God en talloze malen werd Hij verzocht door Satan, maar nooit verloor Hij de moed. God gaf Hem zo’n immense taak omdat Hij Hem vertrouwde en liefhad, en daarom zei God persoonlijk: “Dit is mijn geliefde Zoon, in hem vind ik vreugde.” Alleen Jezus kon destijds deze opdracht volbrengen, en dit was één praktisch aspect van Gods voltooiing van Zijn werk van verlossing van de hele mensheid in het Tijdperk van Genade.

Als jullie net als Jezus alle aandacht kunnen schenken aan de last van God en jullie vlees de rug kunnen toekeren, zal God jullie Zijn belangrijke taken toevertrouwen, zodat jullie zullen voldoen aan de voorwaarden om God te dienen. Alleen onder zulke omstandigheden zullen jullie durven zeggen dat jullie Gods wil doen en Zijn opdracht vervullen, en alleen dan zullen jullie durven zeggen dat jullie God werkelijk dienen. Durf je, met het voorbeeld van Jezus, te zeggen dat je Gods vertrouweling bent? Durf je te zeggen dat je Gods wil doet? Durf je te zeggen dat je God werkelijk dient? Tegenwoordig begrijp je niet hoe je God moet dienen; durf je te zeggen dat je Gods vertrouweling bent? Als je zegt dat je God dient, is dat dan geen godslastering? Denk er eens over na: dien je God of dien je jezelf? Je dient Satan en toch zeg je koppig dat je God dient – is dat geen godslastering? Achter mijn rug om begeren veel mensen de voordelen van een hoge status. Ze doen zich tegoed aan eten, slapen graag en besteden veel zorg aan het vlees; ze zijn altijd bang dat er voor het vlees geen uitweg is. In de kerk doen ze niet hun geëigende taak, ze klaplopen ten koste van de kerk of lezen anders hun broeders en zusters de les met mijn woorden en spelen de baas over anderen vanuit gezaghebbende functies. Deze mensen zeggen steeds dat ze Gods wil doen en Gods vertrouwelingen zijn – is dat niet absurd? Als je de juiste bedoelingen hebt, maar niet kunt dienen naar Gods wil, gedraag je je dwaas; maar als je bedoelingen niet goed zijn en je nog steeds zegt dat je God dient, dan ben je iemand die zich tegen God verzet en zou God je moeten straffen! Met zulke mensen heb ik geen medelijden! Ze klaplopen in het huis van God, begeren altijd de gemakken van het vlees en houden geen rekening met de belangen van God. Ze zoeken altijd wat goed voor hen is en schenken geen aandacht aan Gods wil. Ze aanvaarden niet het toezicht van Gods Geest in alles wat ze doen. Voortdurend intrigeren ze en misleiden ze hun broeders en zusters. Ze zijn achterbaks als een vos in een wijngaard die altijd druiven steelt en de wijngaard vertrapt. Kunnen zulke mensen Gods vertrouwelingen zijn? Ben je het waardig om Gods zegen te ontvangen? Je neemt geen last aan voor je leven en de kerk, ben je het dan waardig om Gods opdracht te ontvangen? Wie zou iemand als jij durven vertrouwen? Als je op deze manier dient, zou God je dan een grotere taak toevertrouwen? Zou dit geen vertragingen opleveren voor het werk?

Ik zeg dit zodat jullie kunnen weten aan welke voorwaarden moet worden voldaan om te dienen in harmonie met Gods wil. Als jullie je hart niet aan God geven, als jullie niet zoals Jezus heel zorgvuldig omgaan met Gods wil, dan kan God jullie niet vertrouwen en zal Hij uiteindelijk over jullie oordelen. Misschien koester je tegenwoordig, in je dienst aan God, steeds het voornemen om God te misleiden en ga je steeds op een plichtmatige manier met Hem om. Kortom, ongeacht al het andere: als je God bedriegt, zul je een meedogenloos oordeel ondergaan. Jullie moeten ervan profiteren dat jullie zojuist het juiste pad van dienst aan God zijn opgegaan om eerst jullie hart aan God te geven, met onverdeelde loyaliteit. Of je nu tegenover God of tegenover andere mensen staat, je hart moet altijd naar God gekeerd zijn en je moet het voornemen hebben om God lief te hebben zoals Jezus dat deed. Op deze manier zal God je vervolmaken, zodat je een dienaar van God wordt die naar Zijn hart is. Als je werkelijk wilt worden vervolmaakt door God, en als je wilt dat jouw dienst in harmonie is met Zijn wil, moet je je eerdere opvattingen over geloof in God veranderen en de oude manier waarop je God diende, veranderen, zodat God meer van je vervolmaakt. Zo zal God je niet in de steek laten en zul je net als Petrus in de voorhoede zitten van hen die God liefhebben. Als je nog steeds geen berouw toont, ga je een einde als dat van Judas tegemoet. Dit moet iedereen die in God gelooft, begrijpen.

Hoe je de werkelijkheid kunt kennen

God is een praktische God: Zijn hele werk is praktisch, alle woorden die Hij spreekt zijn praktisch en alle waarheden die Hij uitdrukt zijn praktisch. Alles wat niet Zijn woorden zijn, is zonder betekenis, niet-bestaand en onvast. In deze dagen moet de Heilige Geest mensen leiden tot de woorden van God. Willen de mensen de werkelijkheid binnentreden, dan moeten ze de werkelijkheid zoeken, en de werkelijkheid kennen, waarna ze de werkelijkheid moeten ervaren en de werkelijkheid moeten naleven. Hoe beter mensen de werkelijkheid kennen, hoe beter ze kunnen inschatten of andermans woorden echt zijn. Hoe beter mensen de werkelijkheid kennen, hoe minder opvattingen ze hebben. Hoe meer mensen de werkelijkheid ervaren, hoe beter zij het handelen kennen van de God van de werkelijkheid en hoe gemakkelijker het voor hen is om te breken met hun verdorven, satanische gezindheid. Hoe meer werkelijkheid de mensen bezitten, hoe meer ze God kennen en hoe meer ze het vlees haten en de waarheid liefhebben, des te dichter naderen ze de norm van Gods eisen. Mensen die door God gewonnen zijn, zijn zij die de werkelijkheid bezitten, de werkelijkheid kennen, en die door God gewonnen zijn, hebben Gods echte daden leren kennen door het ervaren van de werkelijkheid. Hoe meer je op een praktische manier met God samenwerkt en je je lichaam disciplineert, hoe meer je het werk van de Heilige Geest zult verkrijgen, hoe meer je de werkelijkheid zult winnen en hoe meer je door God verlicht zult worden, en des te groter dus je kennis van Gods echte daden zal worden. Als je in staat bent om te leven in het tegenwoordige licht van de Heilige Geest, dan zal het aanwezige, te volgen pad duidelijker voor je worden en zul je beter in staat zijn om jezelf af te zonderen van de religieuze opvattingen en oude praktijken van het verleden. Tegenwoordig heeft de werkelijkheid de aandacht: Hoe meer mensen in de werkelijkheid leven, hoe duidelijker hun kennis van de waarheid is en hoe beter zij Gods wil begrijpen. De werkelijkheid kan alle letters en leerstellingen overwinnen. Het kan iedere vorm van theorie en kundigheid overwinnen en hoe meer mensen zich op de werkelijkheid richten, hoe meer zij echt van God houden, en hongeren en dorsten naar Zijn woorden. Als je je altijd op de werkelijkheid richt, dan zullen je levensfilosofie, religieuze opvattingen en natuurlijke karakter als vanzelf verdwijnen bij het navolgen van het werk van God. Zij die de werkelijkheid niet najagen en geen kennis hebben van de werkelijkheid, zullen zich waarschijnlijk met het bovennatuurlijke bezighouden en zij zullen gemakkelijk in de val lopen. De Heilige Geest heeft geen aanleiding om in zulke mensen te werken en daarom zullen zij zich leeg voelen en vinden dat hun leven geen betekenis heeft.

De Heilige Geest kan alleen in je werken als je daadwerkelijk traint, zoekt, bidt en bereid bent om te lijden voor het zoeken naar de waarheid. Zij die de waarheid niet zoeken, hebben alleen maar letters, leerstellingen en lege theorieën, en zij die de waarheid niet hebben, hebben natuurlijk veel noties van God. Dergelijke mensen verlangen alleen maar van God dat Hij hun vleselijke lichaam omzet in een geestelijk lichaam, zodat zij misschien zouden opstijgen naar de derde hemel. Wat zijn deze mensen dom! Allen die dergelijke dingen zeggen hebben geen kennis van God of van de werkelijkheid. Dergelijke mensen kunnen onmogelijk met God samenwerken en kunnen alleen maar passief afwachten. Als mensen de waarheid willen begrijpen en de waarheid duidelijk willen zien en als zij bovendien de waarheid willen binnengaan en deze in praktijk willen brengen, dan moeten zij daadwerkelijk trainen, daadwerkelijk zoeken, en daadwerkelijk hongeren en dorsten. Wanneer je hongert en dorst, en je daadwerkelijk meewerkt met God, zal Gods Geest je zeker aanraken en in je werken. Dat zal je meer verlichting brengen en meer kennis geven van de werkelijkheid en je leven meer ondersteunen.

Als mensen God willen kennen, moeten ze eerst weten dat God een praktische God is en moeten ze Gods woorden, Gods praktische verschijning in het vlees en Gods praktische werk kennen. Pas nadat je weet dat al Gods werk praktisch is, zul je echt met God kunnen samenwerken en alleen via deze weg kun je groei in je leven bereiken. Allen die de werkelijkheid niet kennen, hebben geen middel om Gods woorden te ervaren, zijn in hun opvattingen verstrikt geraakt, leven in hun verbeelding en hebben daardoor geen kennis van Gods woorden. Hoe meer je weet van de werkelijkheid, des te dichter je bij God bent en des te intiemer je bent met hem. Hoe meer je op zoek bent naar vaagheid, abstractie en leerstellingen, des te meer je van God zult afdwalen en dus ook zult merken dat het ervaren van Gods woorden meer inspanning en moeite kost en dat je niet in staat bent om binnen te gaan. Als je de werkelijkheid van Gods woorden wilt binnengaan en het juiste pad van je geestelijk leven wilt inslaan, moet je eerst de werkelijkheid kennen en jezelf afzonderen van vage en bovennatuurlijke dingen. Dat wil zeggen dat je eerst moet begrijpen hoe de Heilige Geest je feitelijk vanbinnen verlicht en leidt. Als je op deze manier werkelijk het echte werk van de Heilige Geest binnenin de mens kunt bevatten, dan ben je op de juiste weg om door God volmaakt gemaakt te worden.

Vandaag begint alles bij de werkelijkheid. Gods werk is het meest echt en kan door mensen aangeraakt worden. Het is wat mensen kunnen ervaren en bereiken. In mensen bevindt zich veel wat vaag en bovennatuurlijk is, hetgeen hen tegenhoudt om het huidige werk van God te kennen. Zodoende ervaren zij altijd afwijking in zichzelf en vinden dat de dingen moeilijk zijn, en dit wordt allemaal veroorzaakt door hun opvattingen. Mensen kunnen de principes van het werk van de Heilige Geest niet bevatten. Ze kennen de werkelijkheid niet en daarom zijn ze op hun weg naar de intrede altijd negatief. Ze kijken op een afstand naar Gods eisen, niet in staat om eraan te voldoen. Ze zien wel dat Gods woorden echt goed zijn, maar kunnen de weg naar intrede niet vinden. De Heilige Geest werkt volgens dit principe: Door medewerking van mensen, doordat ze actief bidden, zoeken en dichter bij God komen, kunnen resultaten geboekt worden en kunnen ze door de Heilige Geest worden verlicht en geïllumineerd. Het is niet zo dat de Heilige Geest eenzijdig handelt of dat de mens eenzijdig handelt. Beide zijn onmisbaar en hoe meer mensen meewerken en hoe meer zij streven naar het bereiken van de normen van Gods eisen, des te groter is het werk van de Heilige Geest. Alleen echte medewerking van mensen, aangevuld met het werk van de Heilige Geest, kan echte ervaringen en wezenlijke kennis van Gods woorden teweegbrengen. Langzaamaan wordt iemand, door op deze manier ervaringen op te doen, uiteindelijk volmaakt. God doet geen bovennatuurlijke dingen. In de opvattingen van mensen is God almachtig en wordt alles door God gedaan; met als resultaat dat mensen passief afwachten, de woorden van God niet lezen, niet bidden en alleen maar wachten op de aanraking van de Heilige Geest. Degenen met een juist begrip geloven echter dit: God kan niet meer doen dan de mate waarin ik meewerk en het effect dat Gods werk op mij heeft, hangt van mijn medewerking af. Wanneer God spreekt, moet ik alles doen om Gods woorden te zoeken en na te streven: dit is wat ik zou moeten bereiken.

Aan de voorbeelden van Petrus en Paulus kunnen jullie duidelijk zien dat het Petrus was die het meest gericht was op de werkelijkheid. Van wat Petrus doormaakte, kan worden afgeleid dat zijn ervaringen een samenvatting zijn van de lessen van degenen die in het verleden hadden gefaald en dat hij de sterke punten van de heiligen uit het verleden in zich opgenomen heeft. Hierdoor kan men zien hoe echt Petrus’ ervaringen waren, dat mensen in staat zijn om te reiken, die ervaringen te beroeren en die te bereiken. Maar Paulus was anders: alles wat hij zei was vaag en onzichtbaar: dingen als gaan naar de derde hemel, de opstijging naar de troon en de kroon van rechtvaardigheid. Hij richtte zich op de buitenkant: op status, mensen de les lezen, opscheppen over zijn hoge positie, aangeraakt zijn door de Heilige Geest, enzovoort. Niets van wat hij najaagde was echt en veel daarvan was fantasie. Daarom kun je zien dat alles wat bovennatuurlijk is, zoals de mate waarin de Heilige Geest mensen aanraakt, de grote vreugde van mensen, het gaan naar de derde hemel of de mate waarin ze genieten van hun regelmatige training, de mate waarin ze genieten van het lezen van Gods woorden – niets hiervan is echt. Al het werk van de Heilige Geest is normaal en echt. Als je Gods woorden leest en bidt, ben je vanbinnen helder en standvastig. De buitenwereld heeft geen invloed op je; vanbinnen wil je God liefhebben, je met positieve dingen bezighouden en de kwade wereld verfoeien. Dit is leven in God. Het is niet, zoals mensen wel zeggen, het ervaren van geweldig plezier – dergelijke praat is niet praktisch. Vandaag zou alles moeten beginnen bij de werkelijkheid. Al wat God doet, is echt en in je ervaringen moet je er acht op slaan dat je God echt kent en dat je onderzoek doet naar de voetdrukken van Gods werk en naar het middel waardoor de Heilige Geest mensen aanraakt en verlicht. Als je de woorden van God eet en drinkt, en bidt, en meewerkt op een manier die echter is, vergelijkt wat goed was in vroeger tijden en afwijst wat slecht was zoals Petrus. Als je luistert met je oren en kijkt met je ogen, en vaak bidt en in je hart overdenkt, en alles doet wat je kan om mee te werken met Gods werk, dan zal God je zeker leiden.

Aangaande een normaal geestelijk leven

Geloof in God vereist een normaal geestelijk leven, wat het fundament is om Gods woorden te ervaren en de werkelijkheid binnen te gaan. Komt tegenwoordig het praktiseren van al jullie gebeden, nadering tot God, lofgezang, lofprijzing, meditatie en overdenking van Gods woorden neer op een ‘normaal geestelijk leven’? Niemand van jullie lijkt het te weten. Een normaal geestelijk leven is niet beperkt tot praktijken zoals bidden, lofgezang, een actief kerkelijk leven en het eten en drinken van Gods woorden. Het houdt veeleer een nieuw en bruisend geestelijk leven in. Het gaat er niet om hoe je praktiseert, maar wat je daarmee aan vruchten voortbrengt. De meeste mensen geloven dat een normaal geestelijk leven noodzakelijkerwijs bidden, lofgezang, het eten en drinken van Gods woorden of overdenking van Zijn woorden inhoudt, of een dergelijke praktijk nu werkelijk enig effect heeft of tot waar begrip leidt of niet. Deze mensen richten zich vooral op oppervlakkige procedures zonder bij de resultaten daarvan stil te staan; deze mensen leven in religieuze rituelen, ze leven niet binnen de kerk en ze behoren al helemaal niet tot het volk van het koninkrijk. Met hun gebeden, lofgezang en eten en drinken van Gods woorden volgen ze alleen maar regels, uit dwang en om met de trends mee te doen, niet uit bereidwilligheid of vanuit het hart. Hoeveel deze mensen ook bidden of zingen, hun inspanningen brengen geen vruchten voort, want ze brengen alleen maar godsdienstige regels en rituelen in praktijk; ze brengen niet daadwerkelijk Gods woorden in praktijk. Ze maken zich alleen druk om hoe ze praktiseren, en ze behandelen Gods woorden als regels om te volgen. Zulke mensen brengen Gods woorden niet in praktijk; ze bevredigen alleen het vlees en doen dingen om door anderen gezien te worden. Deze religieuze regels en rituelen hebben allemaal een menselijke oorsprong; ze komen niet van God. God volgt geen regels en Hij is niet onderworpen aan enige wet. Integendeel, Hij doet gewoon elke dag nieuwe dingen en brengt praktisch werk tot stand. Zoals mensen in de Drie-Zelfkerk, die zichzelf beperken tot praktijken als dagelijks een ochtenddienst bijwonen, avondgebeden en dankgebeden voor het eten opzenden, en dankzegging in alle dingen – hoeveel ze ook doen en hoe lang ze dat ook doen, ze zullen het werk van de Heilige Geest niet hebben. Als mensen alleen volgens regels leven en hun hart op methodes van praktisering zetten, kan de Heilige Geest niet werken, want hun hart wordt beheerst door regels en menselijke opvattingen. Dus kan God niet ingrijpen en op ze inwerken, en ze kunnen alleen maar onder de controle van wetten verder leven. Zulke mensen zullen Gods lof nooit kunnen ontvangen.

Een normaal geestelijk leven is een leven dat voor God wordt geleid. Je kunt bij het bidden je hart voor God verstillen, en door gebed kun je naar verlichting door de Heilige Geest zoeken, Gods woorden kennen en Gods wil begrijpen. Mensen kunnen door het eten en drinken van Zijn woorden een duidelijker en grondiger begrip krijgen van Gods huidige werk. Ze kunnen ook een nieuw pad van praktisering verkrijgen en zullen niet aan het oude vasthouden; wat ze praktiseren, zal allemaal groei in het leven tot doel hebben. Wat bidden betreft: het gaat er niet om een paar fraai klinkende woorden uit te spreken of in tranen uit te barsten voor God om te laten zien hoezeer je bij Hem in de schuld staat; het doel ervan is juist om jezelf te trainen in het gebruik van de geest, jezelf toe te staan dat je hart voor God verstilt, jezelf te trainen om leiding uit Gods woorden te putten in alle aangelegenheden, zodat je hart elke dag weer tot nieuw licht wordt getrokken, en zodat je niet passief of lui zult zijn en het juiste pad gaat betreden om Gods woorden in praktijk te brengen. De meeste mensen richten zich tegenwoordig op methodes van praktisering, toch doen ze dat niet om naar de waarheid te streven en levensgroei te verwezenlijken. Daarin zijn ze afgedwaald. Sommigen zijn wel in staat om nieuw licht te ontvangen, maar veranderen hun methodes van praktisering niet. Ze nemen hun oude religieuze opvattingen met zich mee terwijl ze Gods woorden van vandaag willen ontvangen, zo is wat ze ontvangen nog steeds met doctrine ingekleurd door religieuze opvattingen; ze ontvangen niet zomaar het licht van vandaag. Hun praktijken zijn bijgevolg bezoedeld; ze zijn dezelfde oude praktijken in een nieuwe verpakking. Hoe goed ze ook mogen praktiseren, ze zijn hypocriet. God leidt mensen elke dag in het doen van nieuwe dingen, Hij vraagt dat ze elke dag nieuw inzicht en begrip verwerven en eist dat ze niet ouderwets zijn en in herhaling vallen. Als je al vele jaren in God gelooft maar je methodes van praktisering geen greintje zijn veranderd, en als je nog steeds fanatiek en druk bent met externe zaken maar geen stil hart hebt om voor God te brengen en van Zijn woorden te genieten, dan zul je niets bereiken. Wat betreft het accepteren van Gods nieuwe werk: als je niet anders gaat plannen, niet op een nieuwe manier gaat praktiseren en niet naar nieuw begrip streeft, maar in plaats daarvan vasthoudt aan het oude en slechts een klein beetje nieuw licht ontvangt zonder je manier van praktiseren te veranderen, dan zijn zulke mensen zoals jij alleen in naam in deze stroom; in werkelijkheid zijn ze religieuze farizeeën buiten de stroom van de Heilige Geest.

Voor een normaal geestelijk leven moet je in staat zijn om dagelijks nieuw licht te ontvangen en naar waarlijk begrip van Gods woorden streven. Je moet de waarheid duidelijk zien, een pad van praktisering vinden in alle aangelegenheden, nieuwe vragen ontdekken door Gods woorden dagelijks te lezen en je eigen onvolkomenheden inzien, zodat je een hunkerend en speurend hart mag hebben dat je hele wezen tot actie aanzet, en zodat je te allen tijde stil mag zijn voor God, intens bang dat je achterop raakt. Iemand met zo’n hunkerend, speurend hart die gewillig is om voortdurend intrede te bereiken, bevindt zich op het juiste spoor van een geestelijk leven. Wie door de Heilige Geest worden geraakt, wie verlangen het beter te doen, wie gewillig zijn en ernaar streven om door God te worden vervolmaakt, wie hunkeren naar diepgaander begrip van Gods woorden, wie niet naar het bovennatuurlijke streven maar veeleer een echte prijs betalen, wie zich echt om Gods wil bekommeren, wie werkelijk intrede bereiken zodat hun ervaringen oprechter en echter zijn, wie geen holle woorden en doctrines najagen of ernaar streven om het bovennatuurlijke te voelen, wie geen enkele geweldige persoonlijkheid vereren – zij zijn degenen die een normaal geestelijk leven zijn binnengegaan. Alles wat ze doen beoogt het bereiken van verdere groei in het leven en het vernieuwen en verlevendigen van de geest, en ze zijn altijd in staat om actief intrede te bereiken. Ze komen zonder het te beseffen tot begrip van de waarheid en gaan de werkelijkheid binnen. Mensen met een normaal geestelijk leven vinden elke dag de bevrijding en vrijheid van geest, en ze kunnen Gods woorden op een vrije manier tot Zijn tevredenheid praktiseren. Bidden is voor deze mensen geen formaliteit of een procedure; ze zijn elke dag in staat om gelijke tred met het nieuwe licht te houden. Mensen trainen zichzelf bijvoorbeeld om hun hart voor God te verstillen, en hun hart kan werkelijk stil zijn voor God en ze kunnen door niemand verstoord worden. Geen mens, gebeurtenis of ding kan hun normale geestelijke leven belemmeren. Dergelijke training is bedoeld om resultaten op te leveren en niet bedoeld om mensen regels te laten volgen. Deze praktijk gaat niet om het volgen van regels, maar gaat juist om het bevorderen van groei in iemands leven. Als je deze praktijk alleen als te volgen regels ziet, zal je leven nooit veranderen. Je praktiseert misschien wel op dezelfde manier als anderen, maar terwijl zij uiteindelijk in staat zijn om gelijke tred te houden met het werk van de Heilige Geest, word jij uit de stroom van de Heilige Geest uitgeworpen. Houd je jezelf dan niet voor de gek? Het doel van deze woorden is mensen hun hart voor God te laten verstillen, hun hart tot God te laten keren, zodat Gods werk in hen zonder belemmering mag zijn en vruchten mag voortbrengen. Alleen dan kunnen mensen in overeenstemming zijn met Gods wil.

Een bespreking van het kerkelijk leven en het echte leven

Mensen hebben het idee dat ze alleen binnen het kerkelijk leven kunnen transformeren. Als ze niet binnen de kerk leven, denken ze dat ze niet kennen transformeren, alsof transformatie niet bereikt kan worden in het echte leven. Zien jullie het probleem hier? Ik heb het erover gehad om God in het echte leven in te brengen, en dit is de weg die de mensen die in God geloven op moeten gaan om de realiteit van Gods woorden binnen te gaan. Het kerkelijk leven is in feite slechts een beperkte manier om de mens te vervolmaken. De meest aangewezen omgeving voor de vervolmaking van de mens is nog altijd het echte leven. Dit is de werkelijke praktijk en de werkelijke training waar ik het over had. Hiermee kan de mens een leven van normale menselijkheid bereiken en in het dagelijks leven naar de gelijkenis van een waar persoon leven. Eén aspect is dat je opgeleid moet worden om je eigen opleidingsniveau te verhogen, om Gods woorden te begrijpen en het vermogen te verwerven om te begrijpen. Een tweede aspect is dat je met de meest elementaire kennis om als mens te leven moet zijn toegerust zodat je het inzicht en de rede van normale menselijkheid kunt bereiken, omdat de mens op deze gebieden bijna volledig tekortschiet. Verder moet je door het kerkelijk leven ook van Gods woorden kunnen genieten en zo langzamerhand een duidelijk begrip van de waarheid krijgen.

Waarom wordt er gezegd dat, als je in God gelooft, je God in het echte leven moet inbrengen? Het kerkelijk leven kan de mens niet alleen transformeren, het is belangrijker dat de mens de realiteit binnengaat in het echte leven. Jullie hadden het altijd over jullie spirituele toestand en over spirituele zaken, terwijl jullie in het echte leven nalieten om in veel dingen getraind te worden, en ook je intrede in die dingen verwaarloosden. Jullie schreven iedere dag, jullie luisterden iedere dag, jullie lazen iedere dag. Jullie baden onder het koken: “O God! Moge u mijn leven in mij worden. Hoe moet ik deze dag doorbrengen? Zegen mij, verlicht mij. Waarover u mij vandaag ook verlicht, laat het mij nu dan alstublieft ook begrijpen, zodat uw woorden mogen handelen als mijn leven.” Jullie baden ook onder het eten: “O God! U heeft ons deze maaltijd geschonken. Moge u ons zegenen. Amen! Laat ons op u vertrouwen met onze levens. Blijf bij ons. Amen!” En na het eten onder de afwas begonnen jullie weer te kletsen: “O God, ik ben deze schaal. Wij zijn verdorven door Satan, en zijn net als gebruikte schalen die met water schoongewassen moeten worden. U bent het water, uw woorden zijn het levend water dat mijn leven onderhoudt.” Binnen de kortste keren was het bedtijd, en begonnen jullie weer te bazelen: “O God! U heeft mij gezegend en gedurende deze dag geleid. Ik ben u zeer dankbaar …” Zo brachten jullie de dag door en vielen jullie in slaap. De meeste mensen leefden alle dagen zo, en zelfs tot op dit moment hebben ze geen aandacht geschonken aan werkelijke intrede, maar ze concentreren zich alleen op mooie praatjes in hun gebeden. Dit is het vroegere leven van de mens, zijn vorige leven. De meeste mensen zijn zo en hebben geen echte training gehad en hebben weinig echte transformatie ondergaan. Ze verkopen alleen mooie praatjes in hun gebeden en benaderen God met hun woorden, maar de verdieping van hun begrip ontbreekt. Laten we een heel eenvoudig voorbeeld nemen: het opruimen van je huis. Je ziet dat je huis rommelig is, dus ga je zitten bidden: “O God! Zie toch het verderf dat Satan in mij heeft aangericht. Ik ben net zo vies als dit huis. O God! Ik prijs u en ik dank u. Zonder uw redding en verlichting zou ik me dat feit niet hebben gerealiseerd.” Je zit daar maar te kletsen en lange tijd te bidden, je doet net alsof er niets is gebeurd, je gedraagt je als een kwebbelende oude vrouw. Je brengt je spirituele leven op die manier door zonder ooit de realiteit echt te betreden, met teveel oppervlakkige praktijken! Het binnentreden in werkelijke training betrekt de echte levens van mensen en hun praktische problemen erbij – dit is de enige manier waarop zij kunnen veranderen. Zonder het echte leven kan de mens niet getransformeerd worden. Wat is het nut van de mooie praatjes in hun gebeden? Zonder de aard van de mens te begrijpen, is het allemaal verspilling van tijd, en zonder een weg voor de praktijk, is het allemaal verspilde moeite. Normaal gebed kan mensen helpen hun normale gesteldheid in stand te houden, maar ze kunnen er nooit ten volle door getransformeerd worden. Kennis van zelfgenoegzaamheid, arrogantie, ijdelheid, overmoed en de verdorven gezindheid van de mens – de kennis van deze dingen komt niet voort uit het gebed, maar wordt ontdekt door van Gods woorden te genieten, en komt men te weten door de verlichting van de Heilige Geest in het echte leven. Tegenwoordig kunnen alle mensen goed spreken en ze hebben allemaal naar de meest verheven preken geluisterd – meer verheven dan ooit iemand tevoren – maar toch hebben ze maar weinig daarvan in praktijk gebracht in hun eigen leven. Dat wil zeggen, in het echte leven van de mensen is er geen God, en het leven van de nieuwe, getransformeerde mens ontbreekt. Ze leven niet naar de waarheid in hun echte leven, en in het echte leven brengen ze God niet in. Mensen leiden hun leven alsof ze de zonen van de hel zijn. Is dat niet een onmiskenbare afwijking?

Om de gelijkenis met een normaal mens te herstellen, dat wil zeggen, om een gewone menselijkheid te verkrijgen, is het niet genoeg dat mensen God met hun woorden behagen. Ze berokkenen zichzelf schade door dat te doen, en hun intrede of transformatie is er niet bij gebaat. Om transformatie te bereiken moeten de mensen stukje bij beetje oefenen, moeten ze langzaam binnentreden, stukje bij beetje zoeken en ontdekken, binnentreden vanuit het positieve, en een praktisch leven leiden van waarheid, het leven van de heiligen. Van nu af aan gaat het om echte zaken, echte dingen en een echte omgeving waardoor mensen praktische training krijgen. Ze hoeven geen mooie praatjes meer te verkopen; integendeel, ze moeten in een echte omgeving getraind worden. De mensen beginnen zich te realiseren dat zij van een beperkt kaliber zijn, en dan eten en drinken ze normaal van Gods woorden, en gaan ze ook normaal binnen en praktiseren ze normaal; alleen op deze manier kunnen zij de werkelijkheid verkrijgen, en zo kan intrede zelfs sneller plaatsvinden. Er zijn wat praktische aspecten nodig om mensen te transformeren, ze moeten met echte zaken, echte dingen, en een echte omgeving oefenen. Kun je door alleen op het kerkelijk leven te vertrouwen een ware training krijgen? Kan de mens de realiteit zo binnentreden? Nee. Als de mens de realiteit niet kan binnentreden, dan kan hij zijn vroegere manier van doen en zijn beleving van het leven ook niet transformeren. Dat ligt niet alleen aan de luiheid van de mens, of aan zijn sterke afhankelijkheid, maar komt vooral doordat de mens gewoon het vermogen tot leven niet heeft; ze hebben bovendien geen begrip van Gods norm van de gelijkenis met een normaal mens. In het verleden waren mensen altijd aan het praten, spreken, en communiceerden ze, en werden ze zelfs ‘redenaars’. Maar geen van hen streefde naar transformatie van levensgezindheid, ze drongen alleen aan op de zoektocht naar diepgaande theorieën. Daarom moeten jullie nu dit religieuze leven van het geloof in God veranderen. Jullie moeten binnentreden en oefenen door je op één ding te richten, één zaak, één persoon. Jullie moeten de dingen geconcentreerd doen – alleen dan kunnen jullie resultaat behalen. De transformatie van de mens moet in zijn wezen beginnen. Het werk moet op het wezen van de mens gericht zijn, op hun leven, hun luiheid, afhankelijkheid, en hun slaafsheid – alleen zo kunnen ze worden getransformeerd.

Hoewel het kerkelijke leven op sommige gebieden resultaten oplevert, is de sleutel nog steeds dat het echte leven mensen kan transformeren; hun vroegere aard kan niet zonder het echte leven worden getransformeerd. Laten we het werk van Jezus tijdens het Tijdperk van Genade nemen. Toen Jezus de oude wetten afschafte en de geboden van het nieuwe tijdperk instelde, sprak Hij door middel van voorbeelden uit het echte leven. Toen Jezus Zijn discipelen op een sabbat door het tarweveld leidde, en Zijn discipelen honger kregen en korenaren plukten, om op te eten, zagen de farizeeën dit en zeiden dat ze zich niet aan de sabbat hielden. Ze zeiden ook dat mensen de kalveren die in de put waren gevallen niet mochten redden tijdens de sabbat, en zeiden dat er tijdens de sabbat geen werk mocht worden verricht. Jezus gebruikte deze voorbeelden om de geboden van de nieuwe tijd geleidelijk te verspreiden. In die tijd gebruikte Hij vaak de praktijk om de mensen iets te laten begrijpen en te transformeren. De Heilige Geest verricht Zijn werk volgens dit principe, en alleen op deze manier kunnen mensen transformeren. Zonder de praktijk kunnen mensen alleen theoretisch begrip verwerven, en kunnen ze de dingen alleen intellectueel bevatten. Dat is geen effectieve manier om mensen te transformeren. Nu we het toch hebben over wijsheid en inzicht verwerven door middel van training, hoe kunnen we dit bereiken? Kan de mens wijsheid en inzicht verwerven door alleen te luisteren, te lezen, en zijn kennis te vergroten? Hoe leidt dit tot de verwerving van wijsheid en inzicht? De mens moet streven naar begrip en ervaring door het echte leven. Daarom kun je niet zonder training en kun je je niet onttrekken aan het echte leven. De mens moet verschillende aspecten in de gaten houden en in verschillende aspecten binnentreden: opleidingsniveau, uitdrukkingsvaardigheid, het vermogen om dingen te zien, onderscheidingsvermogen, het vermogen om Gods woorden te begrijpen, gezond verstand, de regels van de menselijkheid, en andere dingen die met menselijkheid te maken hebben en waarmee de mens moet zijn uitgerust. Als begrip eenmaal bereikt is, moet de mens zich op intrede concentreren, pas dan kan transformatie worden bereikt. Als iemand begrip heeft bereikt, maar de praktijk heeft verwaarloosd, hoe kan er dan een transformatie plaatsvinden? De mens begrijpt nu veel, maar hij leeft de werkelijkheid niet uit en dus kan hij slechts weinig substantieel begrip van Gods woorden hebben. Jullie zijn slechts marginaal verlicht, jullie hebben een beetje verlichting van de Heilige Geest ontvangen, maar jullie treden niet binnen in het echte leven, of misschien geven jullie niets om die intrede. Daarom transformeren jullie maar weinig. Na zo’n lange tijd hebben de mensen heel wat begrepen en kunnen zij veel over hun kennis van theorieën praten, maar hun uiterlijke gezindheid blijft hetzelfde en hun oorspronkelijk kaliber blijft hangen zonder in het minst te worden verheven. Als dit het geval is, wanneer zullen jullie dan eindelijk binnentreden?

Het kerkelijk leven is niet meer dan een soort leven waar mensen samenkomen om van de woorden van God te genieten, en het neemt slechts een klein stukje van iemands leven in beslag. Als het echte leven van mensen ook zou kunnen zijn als hun kerkleven, waaronder een normaal spiritueel leven, normaal van Gods woorden genieten, normaal bidden en dicht bij God zijn, een echt leven leiden waarin alles volgens Gods wil wordt uitgevoerd, een echt leven leiden waarin alles volgens de waarheid wordt uitgevoerd, een echt leven leiden waarin gebeden in de praktijk worden gebracht en men stil is voor God, en waarin het zingen van liederen en dans in praktijk worden gebracht, dan alleen, met zo’n leven, zou de mens in een leven van Gods woorden kunnen worden gebracht. De meeste mensen concentreren zich alleen op de paar uren van hun kerkelijk leven zonder ‘aandacht te besteden’ aan hun leven buiten die uren, alsof hen dat niet aangaat. Er zijn ook veel mensen die het leven van de heiligen alleen binnengaan als zij Gods woorden eten en drinken, liederen zingen of bidden, maar buiten die momenten weer terugvallen op hun oude zelf. Zo’n leven kan een mens niet transformeren, en geeft hem niet de mogelijkheid God te kennen. Als een mens in God gelooft en transformatie van zijn eigen gezindheid verlangt, moet hij zich niet van het echte leven losmaken. In het echte leven moet je jezelf kennen, jezelf verloochenen, de waarheid in praktijk brengen en voor alles de principes, het gezond verstand en de regels van zelfbeheersing leren voordat je een geleidelijke transformatie kunt bereiken. Als je je alleen op theoretische kennis richt en temidden van religieuze ceremonies leeft zonder diep in de werkelijkheid te duiken, zonder het echte leven binnen te gaan, dan zul je de werkelijkheid nooit binnentreden, jezelf of de waarheid of God nooit kennen en zul je altijd blind en onwetend blijven. Het werk van God van het redden van de mens dient niet om hem na betrekkelijk korte tijd een normaal mensenleven te laten leiden en ook niet om zijn foutieve opvattingen en doctrines om te zetten. Zijn doel is eerder om de oude gezindheid bij de mens te veranderen, heel zijn oude manier van leven te veranderen en om zijn achterhaalde manieren van denken en zijn mentale zienswijze te veranderen. Als de mens zich alleen concentreert op het kerkelijk leven zullen zijn oude gewoonten of zijn oude manier van leven die hij zolang heeft gevolgd niet veranderen. Wat er ook gebeurt, de mens moet zich niet onttrekken aan het echte leven. God vraagt dat mensen naar de normale menselijkheid leven in het echte leven, niet alleen in het kerkelijk leven; dat zij naar de waarheid leven in het echte leven, niet alleen in het kerkelijk leven; dat ze hun functie in het echte leven vervullen, niet alleen in het kerkelijk leven. Om de realiteit binnen te kunnen gaan, moet je alles naar het echte leven richten. Als mensen, bij het geloven in God, zichzelf niet kunnen leren kennen door het echte leven binnen te gaan, en geen normale menselijkheid uit kunnen leven in het echte leven, dan zullen zij mislukkelingen worden. Zij die God niet gehoorzamen zijn alle mensen die het echte leven niet binnen kunnen treden. Het zijn allemaal mensen die over menselijkheid praten maar de natuur van demonen uitleven. Het zijn allemaal mensen die over de waarheid praten maar in plaats daarvan doctrines uitleven. Zij die niet de waarheid uit kunnen leven in het echte leven, zijn zij die in God geloven maar door Hem verafschuwd en verworpen worden. Je moet je intrede in het echte leven oefenen, je eigen tekortkomingen, ongehoorzaamheid en onwetendheid kennen en je abnormale menselijkheid en zwakheden kennen. Zo zal al je kennis worden geïntegreerd in je eigenlijke situatie en problemen. Alleen dit soort kennis is echt en zorgt ervoor dat je je eigen toestand werkelijk begrijpt en een transformatie van je gezindheid bereikt.

Nu de vervolmaking van de mensheid formeel van start is gegaan, moet je het echte leven binnengaan. Daarom moet je, om transformatie te bereiken, beginnen bij de intrede in het echte leven, en stukje bij beetje transformeren. Als je het normale leven van de mens uit de weg gaat en alleen over spirituele zaken praat, wordt alles droog en oppervlakkig en onrealistisch, en hoe kan een mens dan transformeren? Nu wordt je gezegd dat je het echte leven moet binnengaan om te oefenen, om een basis te leggen om de ware ervaring binnen te gaan. Dit is een van de dingen die de mens zou moeten doen. Het werk van de Heilige Geest is slechts een leidraad, de rest hangt af van de praktijk en de intrede van de mensen. Iedereen kan de intrede in het echte leven op verschillende manieren bereiken, zodat hij God in het echte leven kan inbrengen en volgens een echte normale menselijkheid kan leven. Alleen dat is een betekenisvol leven!

Over dat iedereen zijn functie vervult

In de huidige stroom heeft ieder persoon die werkelijk van God houdt de gelegenheid om vervolmaakt te worden door Hem. Ongeacht of men jong of oud is, zo lang men in zijn hart God gehoorzaamt en ontzag voor Hem heeft, zal men in staat zijn om vervolmaakt te worden door Hem. God maakt mensen volmaakt in overeenstemming met hun verschillende functies. Voor zover je alles hebt gedaan wat in je kracht ligt en je je onderwerpt aan het werk van God, kun je volmaakt gemaakt worden door Hem. Op dit moment is niemand van jullie volmaakt. Soms zijn jullie in staat een bepaald type functie te vervullen, en soms zijn jullie in staat er twee te vervullen; zo lang jullie al je kracht aan God geven en jullie je uitputten voor Hem, zullen jullie uiteindelijk vervolmaakt worden door God.

Jonge mensen hebben minder levensfilosofieën, en het ontbreekt hen aan wijsheid en inzicht. God komt om de wijsheid en het inzicht van de mens te vervolmaken, en het woord van God vult aan wat ze in dit opzicht missen. Echter, de gezindheid van jonge mensen is instabiel en dat vereist transformatie door God. Jonge mensen hebben minder religieuze opvattingen en minder levensfilosofieën. Ze denken in eenvoudige termen, en hun overwegingen zijn niet complex. Dit is het facet waar hun menselijkheid nog niet gevormd is en het is een wenselijk facet, maar jonge mensen zijn onwetend en het ontbreekt hen aan wijsheid, en dit is een gebied dat vervolmaakt moet worden door God. Door te worden vervolmaakt door God, kunnen jullie onderscheidingsvermogen ontwikkelen en in staat zijn om veel spirituele zaken duidelijk te begrijpen, en kunnen jullie stap voor stap mensen worden die geschikt zijn om door God ingezet te worden. Oudere broeders en zusters zijn ook in staat bepaalde functies te vervullen en ze worden niet verlaten door God. Oudere broeders en zusters hebben ook wenselijke en onwenselijke facetten. De oudere broeders en zusters hebben meer levensfilosofieën, meer religieuze opvattingen, hun handelingen zitten vast in een onbuigzaam raamwerk, ze volgen regels als automaten, ze passen die mechanisch toe en ze zijn niet flexibel. Dit is een onwenselijk facet. Echter, oudere broeders en zusters zijn kalm en bedaard ten opzichte van wat er ook maar op hun weg komt; hun gezindheid is stabiel en ze hebben geen stormachtige stemmingen. Ze zijn misschien langzamer in het accepteren van dingen, maar dat is geen groot gebrek. Zo lang als jullie in staat zijn om jezelf te onderwerpen en de huidige woorden van God te accepteren, als jullie Gods woorden niet kritisch onderzoeken, als jullie niet aarzelen om jezelf te onderwerpen en te volgen, als jullie beslist niet oordelen of andere slechte gedachten hebben, en als jullie Zijn woorden accepteren en in praktijk brengen – als jullie aan deze voorwaarden voldoen – dan kunnen jullie volmaakt gemaakt worden.

Of jullie nu een jongere of een oudere broeder of zuster zijn, jullie weten welke functie jullie moeten vervullen. Degenen die jong zijn, zijn niet arrogant; degenen die ouder zijn, zijn niet passief en hebben geen terugval. Ze zijn in staat om gebruik te maken van elkaars sterke punten ter compensatie van hun zwakke punten, en ze zijn in staat elkaar te dienen zonder enig vooroordeel. Er wordt een brug van vriendschap gebouwd tussen jongere en oudere broeders en zusters. Vanwege de liefde van God zijn jullie in staat elkaar beter te begrijpen. Jongere broeders en zusters kijken niet neer op oudere broeders en zusters, en de oudere broeders en zusters zijn niet zelfgenoegzaam. Is dit geen harmonieus partnerschap? Als jullie je dit allemaal voornemen, dan zal de wil van God zeker vervuld worden in jullie generatie.

Of je gezegend bent of vervloekt, zal in de toekomst besloten worden op basis van de dingen die je vandaag doet. Als jullie volmaakt worden gemaakt door God zal dat nu zijn, in dit tijdperk; er zal geen andere gelegenheid in de toekomst zijn. Op dit moment wil God jullie nu werkelijk volmaakt maken, en dit is niet alleen maar bij wijze van spreken. In de toekomst wil God jullie vervolmaken, ongeacht welke beproevingen jullie overkomen, welke gebeurtenissen plaatsvinden, of welke rampen jullie overkomen – dit is een definitief en onbetwist feit. Waaraan kan dat worden gezien? Aan het feit dat het woord van God door de eeuwen en generaties nooit zo’n grote hoogte heeft bereikt als vandaag de dag – het heeft de hoogste sfeer bereikt, en het werk van de Heilige Geest onder alle mensen vandaag de dag is ongekend. Bijna niemand in voorbije generaties heeft dit meegemaakt. Zelfs in het tijdperk van Jezus waren er niet de openbaringen die er vandaag de dag zijn; grote hoogten zijn bereikt in de woorden tot jullie gesproken, de dingen die jullie begrijpen, en de dingen die jullie ervaren. Jullie vertrekken niet te midden van beproevingen en tuchtigingen; dat is voldoende bewijs dat het werk van God weergaloze glorie heeft bereikt. Dit is niet iets waartoe de mens in staat is en het is niet iets wat de mens in stand houdt, maar het is het werk van God zelf. Allerlei feiten van het werk van God tonen dus aan dat God de mens wil vervolmaken, en Hij is zeker in staat om jullie compleet te maken. Als jullie in staat zijn om dit op te merken, als jullie in staat zijn om deze nieuwe ontdekking te doen, dan zullen jullie niet wachten op de wederkomst van Jezus, maar in plaats daarvan God toestaan om jullie nu compleet te maken, in het huidige tijdperk. Daarom moet ieder van jullie zijn uiterste best doen en geen enkele moeite sparen zodat jullie vervolmaakt kunnen worden door God.

Vandaag de dag moet je geen aandacht schenken aan de negatieve zaken. Je moet eerst werkelijk alles wat je een negatief gevoel kan geven aan de kant zetten en negeren. Als je zaken afhandelt moet je een hart hebben van zoeken en tasten, en je moet een hart van gehoorzaamheid aan God houden. Wanneer jullie ook maar enige zwakheid in jezelf ontdekken: als deze geen macht over jullie heeft, en als jullie de functie uitvoeren die je moet uitvoeren, is dat een positieve stap vooruit. Bijvoorbeeld: oudere broeders en zusters hebben religieuze opvattingen, maar jij bent in staat om te bidden, en je bent in staat om jezelf te onderwerpen, het woord van God te eten en drinken en liederen te zingen … Kortom, waartoe je ook in staat bent, welke functie je ook kunt vervullen, zet je er helemaal voor in, met alle kracht die je kunt opbrengen. Wacht niet passief af. In staat zijn om je plicht te doen tot voldoening van God is de eerste stap. Dan, als je in staat bent de waarheid te begrijpen en binnen te gaan in de realiteit van het woord van God, zul je vervolmaakt zijn door God.

Over het gebruik door God van de mens

Niemand is in staat onafhankelijk te leven, behalve zij die speciale leiding en begeleiding krijgen van de Heilige Geest. Dat is omdat mensen de bediening en hoede van hen die door God worden gebruikt nodig hebben. Daarom laat God in ieder tijdperk mensen opstaan die zich naarstig inzetten voor het hoeden van de kerken omwille van Zijn werk. Dat betekent dat Gods werk moet worden uitgevoerd door hen aan wie Hij de voorkeur geeft en die Hij goedkeurt. De Heilige Geest moet dat deel van hen gebruiken dat het waard is om gebruikt te worden, zodat de Heilige Geest kan werken. En ze worden geschikt gemaakt voor het gebruik door God doordat zij worden vervolmaakt door de Heilige Geest. Omdat het vermogen van de mens om te begrijpen zo gebrekkig is, moet hij worden gehoed door hen die worden gebruikt door God. Dit gold ook voor het gebruiken van Mozes, in wie God destijds veel bruikbare dingen zag, die Hij ook gebruikte om Gods werk in die fase uit te voeren. In deze fase gebruikt God een mens, terwijl Hij tevens het deel benut dat door de Heilige Geest gebruikt kan worden om te werken. De Heilige Geest bestuurt die mens en vervolmaakt tegelijkertijd het overgebleven, onbruikbare gedeelte.

Het werk dat uitgevoerd wordt door degene die door God wordt gebruikt dient om bij te dragen aan het werk van Christus of de Heilige Geest. God heeft deze mens doen opstaan onder de mensen; hij is hier om alle uitverkorenen van God te leiden. God heeft hem ook op doen staan om het werk van de menselijke samenwerking uit te voeren. Met zo iemand, die het werk van de menselijke samenwerking kan uitvoeren, kunnen meer eisen van God aan de mens en het werk dat de Heilige Geest onder de mensen uit moet voeren via hem verwezenlijkt worden. Je kunt het ook zo zeggen: Gods doel bij het gebruiken van deze mens is dat alle mensen die God volgen Gods wil beter kunnen begrijpen en meer van Gods vereisten kunnen vervullen. Omdat de mensen niet in staat zijn om Gods woorden of Gods wil rechtstreeks te begrijpen, heeft God iemand doen opstaan, die wordt gebruikt om zulk werk uit te voeren. Deze persoon kan ook worden beschreven als een medium via wie God de mens begeleidt, als de ‘vertaler’ die als tolk optreedt tussen God en de mens. Zodoende is zo iemand niet als alle anderen die in Gods huishouden werken of die Zijn apostelen zijn. Net als zij is hij iemand van wie gezegd kan worden dat hij God dient. Maar in het wezen van zijn werk en in de onderliggende reden waarom hij gebruikt wordt door God, verschilt hij in grote mate van de andere werkers en apostelen. Wat betreft het wezen van zijn werk en de onderliggende reden waarom hij gebruikt wordt, doet God de mens die door Hem gebruikt wordt opstaan. Hij wordt door God voorbereid op Gods werk en doet mee aan het werk van God Zelf. Geen enkele persoon zou zijn werk ooit over kunnen nemen; dit is de menselijke samenwerking die naast het goddelijke werk onmisbaar is. Het werk dat uitgevoerd wordt door andere werkers of apostelen, is daarentegen slechts de overdracht en implementatie van de vele aspecten van de regelingen voor de kerken tijdens elke periode, of het werk van het eenvoudigweg geven van leven om het kerkleven in stand te houden. Deze werkers en apostelen zijn niet aangesteld door God, laat staan dat zij kunnen worden gezien als mensen die door de Heilige Geest worden gebruikt. Ze worden gekozen uit de kerken en nadat ze training hebben ondergaan en gedurende een tijd gevormd zijn, mogen zij die geschikt zijn blijven. Degenen die ongeschikt zijn, worden teruggestuurd naar waar zij vandaan kwamen. Omdat deze mensen zijn gekozen uit de kerken, laten sommigen van hen hun ware aard zien wanneer zij leiders zijn geworden. Sommigen doen zelfs veel slechte dingen en worden uiteindelijk verstoten. De persoon die door God gebruikt wordt, is echter iemand die door God is voorbereid en die een zeker kaliber bezit en menselijkheid heeft. Hij is van tevoren voorbereid en volmaakt gemaakt door de Heilige Geest en hij wordt volledig geleid door de Heilige Geest. Met name waar het om zijn werk gaat, wordt hij geleid en geïnstrueerd door de Heilige Geest. Daardoor wijkt hij niet af van het pad van het leiden van Gods uitverkorenen, want God neemt zeker verantwoordelijkheid voor Zijn eigen werk en God doet altijd Zijn eigen werk.

Wanneer je de waarheid eenmaal begrijpt, moet je die in praktijk brengen

Gods werk en woord zijn bedoeld om een verandering in jullie gezindheid te bewerkstelligen. Zijn doel is niet louter dat jullie Zijn werk en woord begrijpen of kennen. Dat is niet genoeg. Je bent een persoon met het vermogen om te begrijpen, dus zou het niet moeilijk voor je moeten zijn om het woord van God te begrijpen. Gods woord is immers voor het grootste deel geschreven in menselijke taal, en Hij spreekt heel duidelijk. Je bent bijvoorbeeld prima in staat erachter te komen wat God wil dat je begrijpt en beoefent; dit is iets waartoe een normale persoon met begripsvermogen in staat zou moeten zijn. Vooral de woorden die God spreekt in de huidige fase zijn bijzonder duidelijk en helder, en God wijst op veel dingen waar mensen niet bij hebben stilgestaan en ook op allerlei menselijke gesteldheden. Zijn woorden zijn alomvattend en zo helder als het licht van een volle maan. Nu begrijpen mensen dus veel kwesties, maar er ontbreekt nog altijd iets – mensen die Zijn woord in praktijk brengen. Mensen moeten alle aspecten van de waarheid in detail ervaren en deze in meer detail verkennen en zoeken, in plaats van simpelweg te wachten en in zich op te nemen wat er maar aan hen beschikbaar wordt gesteld. Anders worden ze weinig meer dan parasieten. Ze kennen Gods woord en toch brengen ze het niet in praktijk. Dit soort persoon houdt niet van de waarheid en zal uiteindelijk verstoten worden. Om te zijn als een Petrus van de jaren 1990 betekent dit dat ieder van jullie het woord van God moet beoefenen, ware intreding moet hebben in zijn ervaringen en zelfs nog meer en nog grotere verlichting moet verwerven in zijn samenwerking met God, wat jullie steeds meer zal helpen met jullie eigen leven. Als jullie veel van Gods woord hebben gelezen maar alleen de betekenis van de tekst begrijpen en geen directe kennis van Gods woord hebben via jullie praktische ervaringen, dan zullen jullie Gods woord niet kennen. Wat jou betreft, is Gods woord niet het leven, maar bestaat het alleen maar uit levenloze letters. En als je alleen maar leeft met inachtneming van levenloze letters, kun je de essentie van Gods woord niet begrijpen en Zijn wil evenmin. Pas wanneer je Zijn woord ervaart in je werkelijke ervaringen zal de geestelijke betekenis van Gods woord zich aan je openbaren. Alleen via ervaring kun je de geestelijke betekenis begrijpen van veel waarheden en de mysteries van Gods woord ontsluiten. Als je het niet in praktijk brengt, dan zal, hoe duidelijk Zijn woord ook is, het enige wat je begrepen hebt lege letters en doctrines zijn, die voor jou religieuze bepalingen zijn geworden. Is dit niet wat de farizeeën deden? Als jullie Gods woord beoefenen en ervaren, wordt het praktisch voor jullie; als jullie niet proberen het te beoefenen, dan is Gods woord voor jou weinig meer dan de legende van de derde hemel. In feite is het proces van geloof in God het proces waarbij jullie Zijn woord ervaren en ook door Hem gewonnen worden, of om het duidelijker te stellen: in God geloven is de kennis en het begrip van Zijn woord hebben en Zijn woord ervaren en naleven; dat is de werkelijkheid achter jullie geloof in God. Als jullie in God geloven en op het eeuwige leven hopen zonder te proberen het woord van God te beoefenen en de werkelijkheid van de waarheid binnen te gaan, dan zijn jullie dwaas. Dat zou zijn zoals naar een feest gaan en alleen kijken naar het voedsel en de heerlijke dingen van buiten leren zonder er werkelijk iets van te proeven; het zou zijn alsof je daar helemaal niets eet en drinkt. Zou zo iemand geen dwaas zijn?

De waarheid die de mens moet bezitten, is te vinden in het woord van God, en het is een waarheid die het gunstigst en nuttigst is voor de mensheid. Het is het medicijn en de voeding die jullie lichaam nodig heeft, iets wat de mens helpt zijn normale menselijkheid terug te krijgen. Het is een waarheid waarmee de mens moet zijn uitgerust. Hoe meer jullie Gods woord in praktijk brengen, hoe sneller jullie leven tot bloei zal komen en hoe duidelijker de waarheid zal worden. Naarmate jullie gestalte groeit, zullen jullie dingen van de geestelijke wereld duidelijker zien, en zullen jullie meer kracht hebben om over Satan te zegevieren. Veel van de waarheid die jullie niet begrijpen, zal duidelijk worden gemaakt wanneer jullie het woord van God in praktijk brengen. De meeste mensen vinden het genoeg alleen maar de tekst van Gods woord te begrijpen en zijn erop gericht zich uit te rusten met doctrines, in plaats van hun ervaring in de praktijk te verdiepen. Maar is dat niet de weg van de farizeeën? Hoe kan dan de zinsnede ‘Het woord van God is leven’ echt zijn voor hen? Iemands leven kan niet groeien door eenvoudigweg Gods woord te lezen; het kan alleen groeien wanneer het woord van God in praktijk wordt gebracht. Als je gelooft dat het begrijpen van Gods woord het enige is wat nodig is om leven en gestalte te hebben, is je begrip verwrongen. Van een echt begrip van Gods woord is sprake wanneer je de waarheid in praktijk brengt, en je moet begrijpen dat Gods woord ‘uitsluitend begrepen kan worden door de waarheid in praktijk te brengen’. Vandaag kun je, na het lezen van het woord van God, alleen maar zeggen dat je Gods woord kent, maar je kunt niet zeggen dat je het begrijpt. Sommigen zeggen dat de enige manier om de waarheid in praktijk te brengen is om deze eerst te begrijpen, maar dit klopt slechts deels en is beslist niet helemaal juist. Voordat je kennis hebt van een waarheid, heb je die waarheid niet ervaren. Voelen dat je iets begrijpt wat je in een preek hoort, is geen werkelijk begrip – dit is alleen maar bezit nemen van de letterlijke woorden van de waarheid, en het is niet hetzelfde als het begrijpen van de ware betekenis die daarin ligt. Alleen maar een oppervlakkige kennis van de waarheid hebben betekent niet dat je die werkelijk begrijpt of er kennis van hebt; de ware betekenis van de waarheid komt voort uit de ervaring ervan. Daarom kun je de waarheid alleen begrijpen wanneer je die ervaart; pas dan kun je de verborgen delen ervan bevatten. Je ervaring verdiepen is de enige manier om de connotaties te bevatten en de kern van de waarheid te begrijpen. Daarom kun je overal heen met de waarheid, maar als er geen waarheid in je is, overweeg dan niet om zelfs maar je familieleden te overtuigen, laat staan religieuze mensen. Zonder de waarheid ben je als dwarrelende sneeuwvlokken, maar met de waarheid kun je vrij en blij zijn en kan niemand je aanvallen. Hoe sterk een theorie ook is, deze kan de waarheid niet overwinnen. Met de waarheid kan de wereld zelf worden omgekeerd en kunnen bergen en zeeën worden bewogen, terwijl een gebrek aan de waarheid ervoor kan zorgen dat sterke stadsmuren tot puin worden afgebroken door maden. Dit is een overduidelijk feit.

In de huidige fase is het van cruciaal belang om eerst de waarheid te kennen en vervolgens deze in praktijk te brengen en jezelf verder uit te rusten met de ware betekenis van de waarheid. Dit moeten jullie proberen te bereiken. In plaats van alleen maar te proberen anderen je woorden te laten volgen, moet je ervoor zorgen dat ze je praktijk volgen. Alleen zo kun je iets betekenisvols vinden. Wat je ook overkomt, wie je ook tegenkomt: zo lang je de waarheid hebt, zul je stevig kunnen staan. Het woord van God is wat de mens leven brengt, niet dood. Als je, na Gods woord te lezen, niet tot leven komt maar nog altijd dood bent, dan is er iets mis met je. Als je na enige tijd veel van Gods woord hebt gelezen en veel praktische preken hebt gehoord, maar je nog steeds in een toestand van dood bevindt, dan is dat bewijs dat je niet iemand bent die de waarheid op prijs stelt, of iemand die de waarheid nastreeft. Als jullie echt probeerden God te winnen, zouden jullie je er niet op richten jezelf uit te rusten met doctrines en anderen te onderwijzen met verheven doctrines, maar zouden jullie je in plaats daarvan richten op het ervaren van Gods woord en het in praktijk brengen van de waarheid. Is dit niet wat jullie nu zouden moeten proberen binnen te gaan?

God heeft beperkt de tijd om Zijn werk in de mens te doen. Wat kan het resultaat dus zijn als je niet met Hem meewerkt? Waarom wil God altijd dat jullie Zijn woord in praktijk brengen wanneer jullie het eenmaal begrijpen? Dat is omdat God Zijn woorden aan jullie heeft geopenbaard, en jullie volgende stap is om die werkelijk in praktijk te brengen. Terwijl jullie deze woorden in praktijk brengen, zal God het werk van verlichting en begeleiding uitvoeren. Dat is hoe het moet worden gedaan. De woorden van God stellen de mens in staat tot bloei te komen in het leven, en bevatten geen elementen als gevolg waarvan de mens zou kunnen afwijken of passief zou kunnen worden. Je zegt dat je God woord hebt gelezen en beoefend, maar je hebt nog altijd helemaal geen werk van de Heilige Geest ontvangen. Je woorden zouden alleen een kind voor de gek kunnen houden. Andere mensen weten misschien niet of je de juiste bedoelingen hebt, maar denk je dat het mogelijk is dat God dat niet weet? Hoe komt het dat anderen het woord van God beoefenen en de verlichting van de Heilige Geest ontvangen, maar dat jij Zijn woord beoefent en de verlichting van de Heilige Geest niet ontvangt? Heeft God emoties? Als je bedoelingen werkelijk juist zijn en je meewerkt, zal Gods Geest met je zijn. Sommige mensen willen altijd hun eigen vlag planten, maar waarom staat God niet toe dat zij opstaan en de kerk leiden? Sommige mensen vervullen alleen maar hun functie en doen alleen maar hun plicht, en voordat ze het weten, hebben ze Gods goedkeuring verkregen. Hoe kan dat? God onderzoekt de schuilhoeken van het hart van de mens, en mensen die de waarheid nastreven moeten dat doen met juiste bedoelingen. Mensen die geen juiste bedoelingen hebben, kunnen niet stevig staan. In de kern is jullie doel om Gods woord effect te laten hebben binnen jullie. Met andere woorden: het is om een waar begrip te hebben van Gods woord in jullie beoefening ervan. Misschien is jullie vermogen om Gods woord te begrijpen gebrekkig, maar wanneer jullie het woord van God beoefenen, kan Hij deze tekortkoming verhelpen. Daarom moeten jullie niet alleen veel waarheden kennen, maar deze ook beoefenen. Dit is de grootste focus die niet te negeren valt. In Zijn 33,5 jaar verdroeg Jezus veel vernederingen en veel leed. Hij leed zozeer, alleen maar omdat Hij de waarheid in praktijk bracht, omdat Hij in alle dingen de wil van God deed en omdat alleen Gods wil Hem uitmaakte. Dit was leed dat Hij niet zou hebben ondergaan als Hij de waarheid had gekend zonder deze in praktijk te brengen. Als Jezus de leringen van de Joden had gevolgd en de farizeeën had gevolgd, zou Hij niet hebben geleden. Uit de handelingen van Jezus kun je opmaken dat de effectiviteit van Gods werk in de mens voortkomt uit de medewerking van de mens, en dit is iets wat jullie moeten erkennen. Zou Jezus zo aan het kruis hebben geleden als Hij de waarheid niet in praktijk had gebracht? Had Hij zo’n droevig gebed kunnen bidden als Hij niet naar Gods wil had gehandeld? Daarom moeten jullie lijden omwille van het beoefenen van de waarheid; dit is het soort lijden dat een mens moet ondergaan.

Iemand die redding ontvangt, is iemand die bereid is om de waarheid in praktijk te brengen

De noodzakelijkheid van een gepast kerkleven wordt vaak genoemd in preken. Waarom is dan het leven van de kerk nog niet verbeterd en is het nog steeds hetzelfde oude verhaal? Waarom is er geen volledig nieuwe en andere manier van leven? Is het normaal dat iemand uit de jaren negentig leeft als een keizer uit lang vervlogen tijden? Hoewel datgene wat mensen tegenwoordig eten en drinken lekkernijen zijn die in eerdere tijden maar zelden werden geproefd, zijn er geen grote kenteringen in het kerkelijk leven geweest. Het is als oude wijn in nieuwe zakken. Wat is dan het nut van de vele dingen die God zegt? Op de meeste plaatsen zijn de kerken helemaal niet veranderd. Ik heb het met mijn eigen ogen gezien en het is duidelijk in mijn hart; ook al heb ik het kerkleven niet persoonlijk ervaren, ik ken de omstandigheden van bijeenkomsten in de kerk als de palm van mijn hand. Ze hebben niet veel vooruitgang geboekt. Het komt neer op het gezegde – het is als oude wijn in nieuwe zakken. Niets is veranderd! Wanneer er een herder is, branden ze als vuur, maar wanneer er niemand is om hen te steunen, zijn ze als een blok ijs. Slechts enkelen kunnen spreken over praktische dingen, en slechts zelden kan iemand het roer in handen nemen. Hoewel de preken verheven zijn, heeft er zelden iemand intrede bereikt. Weinig mensen koesteren het woord van God. De tranen springen hun in de ogen wanneer ze Gods woord ter hand nemen, ze worden vrolijk wanneer ze het terzijde leggen, en ze worden lusteloos en verliezen hun luister wanneer ze ervan afwijken. Eerlijk gezegd, jullie koesteren simpelweg het woord van God niet en de woorden die tegenwoordig uit Zijn eigen mond komen beschouwen jullie nooit als een schat. Jullie worden slechts rusteloos bij het lezen van Zijn woord, en vinden het lastig om ze uit het hoofd te leren, en wat betreft het in de praktijk brengen van Gods woord, daarbij is het net alsof jullie de zwengel van een pomp omhoog proberen te trekken met een haar uit een paardenstaart – hoezeer jullie het ook proberen, jullie kunnen gewoon niet voldoende energie opbrengen. Jullie krijgen er steeds energie van wanneer jullie Gods woord lezen, maar zijn vergeetachtig bij het in de praktijk brengen. Eigenlijk hoeven deze woorden niet zo nauwgezet gesproken en zo geduldig herhaald te worden; het feit echter dat mensen wel luisteren maar Gods woord niet in praktijk brengen, is een struikelblok geworden voor Zijn werk. Ik kan niet nalaten het ter sprake te brengen en erover te praten. Ik ben verplicht dit te doen; het is niet zo dat ik er plezier aan beleef om de zwakheden van anderen bloot te leggen. Denken jullie dat jullie beoefening min of meer voldoende is – dat wanneer openbaringen op een hoogtepunt zijn, jullie intreden ook op zijn hoogtepunt is? Is het zo simpel? Jullie onderzoeken nooit het fundament waarop jullie ervaringen uiteindelijk zijn gebouwd! Op dit moment kunnen jullie samenkomsten niet een gepast kerkleven worden genoemd, en vormen ze allerminst een gepast spiritueel leven. Het is slechts een samenkomst van een groep mensen die ervan genieten om te kletsen en te zingen. Strikt genomen zit er niet veel werkelijkheid in. Ter verdere verduidelijking, als je de waarheid niet in de praktijk brengt, waar is dan de werkelijkheid? Is het niet opscheppen als je zegt dat je werkelijkheid hebt? Zij die altijd werk verrichten, zijn arrogant en zelfingenomen, terwijl zij die altijd gehoorzamen, zwijgen en zich gedeisd houden, zonder enige kans om te oefenen. Mensen die het werk doen, doen niks dan praten, ze gaan maar door met hun hoogdravende redevoeringen, en de volgelingen luisteren alleen maar. Er is geen sprake van transformatie; dit zijn allemaal louter de gewoonten uit het verleden! Dat jij vandaag in staat bent om je te onderwerpen en het niet waagt je ermee te bemoeien of je te gedragen zoals het je belieft, is te danken aan de komst van de administratieve decreten van God; het is geen verandering die jij hebt ondergaan door ervaringen. Dat jij het nu niet langer waagt sommige dingen te doen die indruisen tegen de administratieve decreten, is omdat Gods werk van woorden een duidelijk effect heeft gehad en mensen heeft overwonnen. Laat me iemand vragen: hoeveel van jouw prestaties vandaag is verdiend met het zweet van jouw eigen harde werk? Hoeveel ervan is je rechtstreeks verteld door God? Hoe zou je antwoorden? Zou je verbijsterd en sprakeloos zijn? Waarom kunnen anderen over veel van hun werkelijke ervaringen spreken om jou van voedsel te voorzien, terwijl jij gewoon geniet van de maaltijden die anderen hebben bereid? Schaam je je niet? Jullie mogen een onderzoek doen naar de feiten en diegenen onderzoeken die relatief goed zijn: hoeveel waarheid begrijp je? Hoeveel breng je uiteindelijk in praktijk? Van wie houd je meer, van God of van jezelf? Geef je vaker of ontvang je vaker? Bij hoeveel gelegenheden waarbij je een verkeerde bedoeling had, heb je je oude ik verzaakt en aan de wil van God voldaan? Deze paar vragen alleen al zullen veel mensen verbijsteren. Want zelfs wanneer ze zich realiseren dat ze de verkeerde bedoeling hebben, doen de meeste mensen bewust het verkeerde en verzaken al helemaal niet hun eigen vlees. De meeste mensen staan toe dat de zonde welig in hen tiert, staan toe dat de zonde al hun daden stuurt. Ze zijn niet in staat om hun zonden te overwinnen en blijven leven in zonde. Op dit punt beland: wie weet er niet hoeveel kwade daden hij heeft begaan? Als je zegt dat je dat niet weet, dan lieg je alsof het gedrukt staat. Eerlijk gezegd is het allemaal onwil om je oude zelf prijs te geven. Welk nut heeft het om zoveel berouwvolle ‘woorden uit het hart’ te spreken, die waardeloos zijn? Helpt dit je om te groeien in je leven? Men zou kunnen stellen dat jezelf kennen jouw voltijdse bezigheid is. Ik vervolmaak mensen door hun onderwerping en hun beoefening van Gods woorden. Als je Gods woorden slechts draagt zoals je je kleren zou dragen, alleen om er stijlvol en hip uit te zien, houd je dan niet zowel jezelf als anderen voor de gek? Als je alleen maar praatjes hebt en je het nooit in de praktijk brengt, wat zal je dan bereiken?

Veel mensen kunnen een beetje praten over praktiseren en ze kunnen praten over hun persoonlijke indrukken, maar het merendeel is de verlichting die ze hebben ontvangen uit de woorden van anderen. Er zit niets in van hun eigen persoonlijke beoefening, en ook niets van wat ze uit hun ervaringen leren. Dit punt heb ik al eerder geanalyseerd, denk niet dat ik niets weet. Je bent slechts een papieren tijger en toch spreek je over Satan verslaan, over het afleggen van triomfantelijke getuigenissen en over het leven naar Gods beeld? Dit is allemaal onzin! Denk je dat alle woorden die vandaag door God worden gesproken, er zijn om door jou bewonderd te worden? Je mond spreekt over het verzaken van je oude zelf en de waarheid in praktijk brengen, maar je handen voeren andere daden uit en je hart smeedt andere plannen – wat ben jij voor persoon? Waarom zijn je hart en je handen niet een en dezelfde? Zo veel preken zijn lege woorden geworden; is dit niet hartverscheurend? Als je niet in staat bent om Gods woorden in de praktijk te brengen, bewijst dit dat je de manier waarop de Heilige Geest te werk gaat nog niet bent ingegaan, dat je het werk van de Heilige Geest nog niet in je hebt, en dat je Zijn leiding nog niet hebt ontvangen. Als je zegt dat je enkel in staat bent om de woorden van God te verstaan, maar ze niet in de praktijk kunt brengen, ben je iemand die niet van de waarheid houdt. God komt niet om zo iemand te redden. Jezus heeft ondraaglijke pijn geleden toen Hij gekruisigd werd om de zondaars te redden, de armen te redden en om al die nederige mensen te redden. Zijn kruisiging diende als zoenoffer. Als je Gods woord niet in praktijk kan brengen, moet je zo snel mogelijk vertrekken; hang niet als een klaploper rond in het huis van God. Veel mensen vinden het zelfs moeilijk om geen dingen meer te doen die God duidelijk tegenwerken. Vragen zij niet om de dood? Hoe kunnen zij spreken over het binnengaan in Gods koninkrijk? Zouden zij het lef hebben om Gods gezicht te aanschouwen? Het voedsel eten dat God jou geeft, slechte dingen doen die tegen Hem ingaan, kwaadwillig en verraderlijk zijn, snode plannen smeden, zelfs terwijl God jou laat genieten van de zegeningen die Hij jou verleent – voel je niet dat daardoor jouw handen branden wanneer je ze ontvangt? Voel je niet dat je rood wordt? Als je iets hebt gedaan dat ingaat tegen God, als je snode plannen hebt uitgevoerd om je eigen weg te gaan, ben je dan niet bang? Als je niks voelt, hoe kan je dan spreken over een toekomst? Lang geleden was er al geen toekomst voor jou, dus welke grotere verwachtingen kun je nu nog hebben? Als je iets schaamteloos zegt, maar geen afkeuring voelt en je hart geen bewustheid kent, betekent dat dan niet dat God je al heeft verlaten? Mateloos en ongeremd spreken en handelen is jouw natuur geworden; hoe kun je op deze manier ooit door God worden vervolmaakt? Zou je in staat zijn om de wereld over te reizen? Wie zou door jou overtuigd worden? Zij die jouw ware natuur kennen, zouden afstand houden. Is dit niet Gods straf? Kortom, wanneer er enkel woorden zijn en geen praktiseren, is er geen groei. De Heilige Geest mag dan wel aan je werken wanneer je spreekt, maar als je het niet in de praktijk brengt, zal de Heilige Geest ophouden met werken. Als je op deze manier verder gaat, hoe kan er dan gesproken worden over de toekomst of over het geven van je hele wezen aan het werk van God? Je kunt alleen maar spreken over het aanbieden van je hele wezen, maar toch heb je je ware liefde niet aan God gegeven. Het enige wat Hij van jou krijgt is toewijding in woorden; wat Hij niet van je krijgt is jouw intentie om de waarheid in de praktijk te brengen. Is dit misschien jouw werkelijke gestalte? Als je zo verder zou gaan, wanneer zou je dan door God vervolmaakt worden? Ben je niet bezorgd over je donkere en sombere toekomst? Voel je niet dat God de hoop in jou heeft verloren? Weet je niet dat God ernaar verlangt om meer en nieuwere mensen te vervolmaken? Zouden oude dingen zich kunnen handhaven? Je besteed vandaag geen aandacht aan Gods woorden: wacht je soms op morgen?

Waarmee een geschikte herder moet zijn toegerust

Je moet inzicht hebben in de vele gesteldheden waarin mensen zich zullen bevinden wanneer de Heilige Geest aan hen werkt. In het bijzonder moeten zij die samenwerken ten dienste van God een zelfs nog beter begrip hebben van deze gesteldheden. Als je alleen praat over een heleboel ervaringen of manieren om intreding te bewerkstelligen, toont dat aan dat je ervaring te eenzijdig is. Zonder je ware gesteldheid te kennen en de principes van de waarheid te begrijpen, is het niet mogelijk een verandering in gezindheid te bewerkstelligen. Zonder de principes van het werk van de Heilige Geest te kennen, of te begrijpen welke vruchten dat afwerpt, zal het lastig voor je zijn om het werk van boze geesten te herkennen. Je moet het werk van boze geesten blootleggen, net als de noties van de mens, en direct tot de kern van de zaak doordringen; je moet ook veel afwijkingen aanwijzen in de beoefening van mensen, en problemen aanwijzen die ze zouden kunnen hebben met betrekking tot hun geloof in God, zodat ze die kunnen herkennen. Op zijn minst moet je er niet voor zorgen dat zij zich negatief of passief voelen. Maar je moet de moeilijkheden begrijpen die objectief bestaan voor de meeste mensen, je moet niet onredelijk zijn of ‘proberen een varken te leren zingen’; dat is dwaas gedrag. Om de vele moeilijkheden op te lossen die mensen ervaren, moet je eerst de dynamiek van het werk van de Heilige Geest begrijpen; je moet begrijpen hoe de Heilige Geest werk verricht aan verschillende mensen, je moet inzicht hebben in de moeilijkheden waar mensen mee te maken hebben en in hun tekortkomingen, en je moet de hoofdzaken van het probleem doorzien en tot de kern ervan komen, zonder af te wijken of enige fout te maken. Alleen dit soort personen is bekwaam om samen te werken ten dienste van God.

Of je in staat bent de hoofdzaken te begrijpen en veel dingen duidelijk te zien, hangt af van je persoonlijke ervaringen. De manier waarop je ervaart, is ook de manier waarop je anderen leidt. Als je letters en doctrines begrijpt, zul je anderen voorgaan in het begrijpen van letters en doctrines. De manier waarop je de werkelijkheid van Gods woorden ervaart, is de manier waarop je anderen zult voorgaan in het intreden in de werkelijkheid van Gods uitspraken. Als je in staat bent door Gods woorden veel waarheden te begrijpen en duidelijk inzicht te verwerven in veel dingen, ben je ook in staat anderen voor te gaan in het begrijpen van veel waarheden, en degenen die jij leidt, zullen een duidelijk begrip verwerven van de visies. Als je je richt op het begrijpen van bovennatuurlijke gevoelens, zullen degenen die je leidt hetzelfde doen. Als je de beoefening veronachtzaamt en in plaats daarvan de nadruk legt op discussie, zullen degenen die jij leidt zich ook op discussie richten en helemaal niet beoefenen of helemaal geen transformatie bereiken in hun gezindheden. Ze zullen alleen oppervlakkig enthousiast zijn, zonder enige waarheid in praktijk te hebben gebracht. Alle mensen voorzien anderen van datgene wat zij zelf bezitten. Het soort persoon dat men is, bepaalt op welk pad men anderen leidt en welk soort mensen men leidt. Om echt geschikt te zijn voor gebruik door God moet je niet alleen een streven hebben, maar heb je ook heel veel verlichting van God nodig, begeleiding door Zijn woorden, de ervaring om door Hem behandeld te worden en loutering door Zijn woorden. Met dit als basis moeten jullie in normale tijden aandacht besteden aan jullie waarnemingen, gedachten, overpeinzingen en conclusies, en je dienovereenkomstig bezighouden met absorptie of eliminatie. Dit zijn allemaal paden voor jullie intrede in de werkelijkheid, en ze zijn stuk voor stuk onontbeerlijk. Dit is hoe God werkt. Als je deze methode waarmee God werkt binnengaat, kun je elke dag kansen hebben om door Hem te worden vervolmaakt. En op elk moment, ongeacht of je omgeving hardvochtig of welgezind is, of je getest of in verzoeking gebracht wordt, of je werkt of niet, en of je het leven leeft als een individu of als onderdeel van een collectief, zul je altijd kansen vinden om door God te worden vervolmaakt, zonder ooit een enkele kans te missen. Je zult ze allemaal kunnen ontdekken – en op deze manier zul je het geheim tot het ervaren van Gods woorden hebben gevonden.

Over ervaring

Tijdens zijn ervaringen kreeg Petrus met honderden beproevingen te maken. Hoewel de mens de term ‘beproeving’ nu kent, is hij verward over de ware betekenis en omstandigheden ervan. God matigt de vastberadenheid van de mens, loutert zijn vertrouwen, en vervolmaakt elk deel van hem, en dit wordt voornamelijk bereikt door beproevingen, die ook het verborgen werk zijn van de Heilige Geest. Het lijkt alsof God de mensen in de steek heeft gelaten en als ze dus niet oppassen, zullen ze deze beproevingen zien als de verleidingen van Satan. In feite kunnen veel beproevingen als verleidingen worden beschouwd, en dit is het principe en de regel waarmee God zijn werk verricht. Als mensen werkelijk in Gods tegenwoordigheid leven, zullen zij zulke dingen beschouwen als beproevingen van God, en zullen zij ze niet aan zich voorbij laten gaan. Als iemand zegt dat, omdat God met hen is, Satan hen zeker niet zal benaderen, is dit niet helemaal correct; als dat het geval was, hoe kan er verklaard worden dat Jezus verleidingen moest doorstaan nadat hij 40 dagen gevast had in de wildernis? Dus, als mensen hun opvattingen over het geloof in God echt rechtzetten, zullen ze veel duidelijker zien, en zal hun begrip niet vertekend en misleidend zijn. Als iemand echt vastberaden is om vervolmaakt te worden door God, moet hij al de zaken die zich voordoen vanuit veel verschillende invalshoeken bekijken, en daarbij niet naar links of naar rechts neigen. Als je geen kennis hebt van Gods werk, zal je niet weten hoe je met God moet samenwerken. Als je de principes van Gods werk niet kent en je weet niet hoe Satan in de mens werkt, dan zal je geen pad hebben om te bewandelen. Alleen door ijverig streven bereik je de resultaten die God eist niet. Een dergelijke manier van ervaren is verwant aan die van Lawrence: geen enkel onderscheid maken en je enkel concentreren op ervaring, volkomen onbewust zijn van wat het werk van Satan is en wat van de Heilige Geest, in wat voor gesteldheid de mens verkeert zonder de aanwezigheid van God, en welk soort mensen God wil vervolmaken. Welke principes moeten worden gevolgd in de omgang met verschillende soorten mensen, hoe je Gods wil in het heden moet begrijpen, hoe je Gods gezindheid moet leren kennen, en op welke mensen, omstandigheden en welk tijdperk Gods genade, majesteit en gerechtigheid zijn gericht – hij heeft geen onderscheidingsvermogen in een van deze gebieden. Als mensen niet verscheidene visioenen hebben als fundament voor hun ervaringen, dan kan er geen leven zijn, laat staan ervaring. Ze kunnen dom blijven doorgaan met alles ondergaan en verdragen. Zulke mensen zijn erg moeilijk te vervolmaken. Je kunt zeggen dat, als je niets hebt van bovengenoemde visioenen, dit voldoende bewijs is dat je een domoor bent, je bent als een zoutpilaar die altijd in Israël zal staan. Zulke mensen zijn nutteloos, ze zijn nergens goed voor! Sommige mensen volgens slechts blindelings, ze kennen zichzelf altijd en gebruiken steeds hun eigen manier van doen wanneer ze met nieuwe zaken te maken krijgen, of ze gebruiken ‘wijsheid’ om met triviale zaken die het noemen niet waard zijn om te gaan. Zulke mensen zijn verstoken van onderscheidingsvermogen, en het lijkt wel alsof ze gepest worden van nature accepteren, en ze zijn altijd hetzelfde; ze veranderen nooit. Zulke mensen zijn dwazen zonder zelfs het geringste onderscheidingsvermogen. Zij proberen nooit maatregelen te nemen die passen bij de omstandigheden of bij verschillende mensen. Zulke mensen hebben geen ervaring. Ik heb sommige mensen gezien die zo aan hun zelfkennis vasthouden dat zij hun hoofd laten hangen en hun zonden biechten wanneer ze geconfronteerd worden met mensen die bezeten zijn door het werk van kwade geesten, zonder op te durven staan en hen te veroordelen. En wanneer zij worden geconfronteerd met wat duidelijk het werk is van de Heilige Geest, durven zij niet te gehoorzamen. Zij geloven dat boze geesten ook in de handen van God zijn, en hebben geen enkele moed om op te staan en weerstand aan hen te bieden. Zulke mensen maken God ten schande, en zijn volkomen onbekwaam om een zware last voor Hem te dragen. Dergelijke dwazen maken geen enkel onderscheid. Een dergelijke manier van ervaren moet dan ook worden gelouterd, want in de ogen van God is dit onhoudbaar.

God verricht inderdaad veel werk in mensen, soms door hen te testen, soms door omgevingen te creëren om hen te matigen, en soms door woorden uit te spreken om hen te begeleiden en hun tekortkomingen te corrigeren. Soms leidt de Heilige Geest mensen naar een omgeving die door God is voorbereid zodat ze onbewust veel dingen kunnen ontdekken die ze nodig hebben. Door wat mensen zeggen en doen, en de manier waarop mensen anderen behandelen en omgaan met dingen, verlicht de Heilige Geest hen, buiten hun weten om, over veel zaken die ze eerder niet begrepen, waardoor ze veel dingen en mensen duidelijker kunnen zien. Daardoor krijgen ze inzicht in veel zaken waar ze zich voordien niet bewust van waren. Als je je in de wereld beweegt, begin je geleidelijk aan de wereldse dingen te onderscheiden, en voor je aan je einde komt, zou je kunnen besluiten: ‘Het is echt moeilijk om mens te zijn.’ Als je enige tijd ervaring opdoet in het aanschijn van God, en Gods werk en Zijn gezindheid leert begrijpen, zal je onbewust veel inzicht krijgen, en je gestalte zal geleidelijk aan groeien. Je zal veel spirituele dingen beter begrijpen, en je zal meer duidelijkheid krijgen over Gods werk in het bijzonder. Je zal Gods woord, Gods werk, elke daad van God, Gods gezindheid, en wat God is en heeft als je eigen leven aanvaarden. Als je alleen maar ronddwaalt in de wereld, zullen je vleugels steeds meer groeien en zal je weerstand tegen God steeds groter worden; hoe kan God je dan gebruiken? Door een overdaad aan ‘naar mijn mening’ in jou, zet God jou niet in. Hoe meer je in de aanwezigheid van God bent, hoe meer ervaring je zal hebben. Als je nog steeds in de wereld leeft als een beest – je mond geloof in God belijdt terwijl je hart elders is – en nog steeds de wereldse levensfilosofieën bestudeert, zullen al je voorbije inspanningen dan niet voor niets geweest zijn? Hoe meer de mensen dus in de aanwezigheid van God zijn, hoe makkelijker ze kunnen worden vervolmaakt door God. Dit is het pad waarlangs de Heilige Geest zijn werk verricht. Als je dit niet begrijpt, zal het voor jou onmogelijk zijn om op het juiste pad te komen en kan je onmogelijk door God vervolmaakt worden. Je zal niet in staat zijn een normaal spiritueel leven te hebben, het zal zijn alsof je gehandicapt bent, en met alleen je eigen harde werk en niets van Gods werk. Is dit geen vergissing in je beleving? Je hoeft niet per se te bidden om in de aanwezigheid van God te zijn; soms is het door je bespiegelingen over God of door het nadenken over Zijn werk, soms door hoe je omgaat met een of ander onderwerp, en soms door een openbaring aan jou tijdens een gebeurtenis, dat jullie in Gods aanwezigheid komen. De meeste mensen zeggen: “Ben ik dan niet in de aanwezigheid van God, omdat ik vaak bid?” Veel mensen bidden eindeloos ‘in de aanwezigheid van God’. Al zijn er wellicht altijd gebeden op hun lippen, ze leven niet echt in Gods aanwezigheid. Alleen zo kunnen zulke mensen hun toestand in de aanwezigheid van God handhaven. Zij zijn absoluut niet in staat hun hart te gebruiken om te allen tijde met God bezig te zijn, en zij kunnen ook niet voor God verschijnen door middel van ervaring, of overweging, stille bezinning, of door met hun geest met de God in hun hart bezig te zijn door aandacht te hebben voor Zijn last. Ze richten enkel met hun mond gebeden tot God in de hemel. Het hart van de meeste mensen is verstoken van God, en God is er alleen wanneer zij toenadering zoeken tot Hem; meestal is God er helemaal niet. Is dit niet het teken dat je God niet in je hart hebt? Als zij werkelijk God in hun hart hadden, konden zij dan doen wat rovers en beesten doen? Als iemand God werkelijk vereert, zal hij zijn ware hart in contact met God brengen, en zijn gedachten en ideeën zullen altijd door de woorden van God worden ingenomen. In zijn spreken en zijn handelen zal hij geen fouten maken, en hij zal niets doen dat duidelijk tegen God is. Dat is de norm om een gelovige te zijn.

De geboden van het nieuwe tijdperk

Bij het ervaren van Gods werk, moet je Gods woorden zorgvuldig lezen en je met de waarheid toerusten. Maar ten aanzien van de dingen die jullie willen doen of hoe jullie die doen, bestaat er geen behoefte aan jullie oprechte gebeden en smeekbeden; die dingen zijn inderdaad nutteloos. Maar tegenwoordig is het zo, dat de problemen waar jullie tegenwoordig mee te maken krijgen erop neerkomen dat jullie niet weten hoe jullie Gods werk moeten ervaren, en dat er veel passiviteit in jullie is. Jullie kennen vele doctrines, maar hebben niet veel realiteit. Is zoiets niet een teken dat jullie het bij het verkeerde eind hebben? Bij jullie, in deze groep, is er veel dwaling. Vandaag de dag kunnen jullie zulke beproevingen als ‘dienstdoeners’ niet bereiken, en kunnen jullie je onmogelijk andere beproevingen of louteringen voorstellen of bereiken die samenhangen met de woorden van God. Jullie moeten je houden aan de vele dingen die je in de praktijk moet brengen. Dat betekent dat mensen zich moeten houden aan de vele plichten die ze moeten vervullen. Daar moeten de mensen zich aan houden en die moeten zij uitvoeren. Laat de Heilige Geest doen wat door de Heilige Geest gedaan moet worden; mensen kunnen daar geen rol in spelen. Mensen moeten zich houden aan datgene wat mensen moeten doen; dat heeft geen betrekking op de Heilige Geest. Het gaat daarbij alleen om datgene wat mensen moeten doen en waar zij trouw aan moeten zijn als aan een gebod, net als trouw aan de wet in het Oude Testament. Hoewel het nu niet het Tijdperk van de Wet is, zijn er nog steeds vele woorden waaraan vastgehouden moet worden die gelijk zijn aan de woorden die in het Tijdperk van de Wet werden gesproken. Die woorden worden niet uitgevoerd door alleen maar te vertrouwen op de aanraking door de Heilige Geest, maar zijn eerder iets wat mensen moeten naleven. Bijvoorbeeld:

Vel geen oordeel over het werk van de praktische God;

verzet je niet tegen de mens over wie God getuigenis heeft afgelegd;

ken je plaats voor Gods aangezicht en wees niet losbandig;

spreek met mate en laat je woorden en daden in overeenstemming zijn met de regelingen die de mens over wie God getuigenis heeft afgelegd, heeft ingesteld;

heb ontzag voor de getuigenis van God; veronachtzaam het werk van God en de woorden uit Zijn mond niet;

boots de toon en de bedoelingen van Gods uitspraken niet na;

doe naar buiten toe niets wat duidelijk ingaat tegen de mens over wie God getuigenis heeft afgelegd.

Dit is waar iedereen zich aan dient te houden. In elk tijdperk stelt God veel aan de wetten verwante regels vast waaraan de mens zich moet houden. Daardoor stelt Hij grenzen aan de gezindheid van de mens en onderzoekt Hij diens oprechtheid. Denk aan de woorden ‘Eer je vader en je moeder’ uit het tijdperk van het Oude Testament. Deze woorden gelden tegenwoordig niet meer; destijds beperkte het alleen enkele externe gezindheid van de mens, werd het gebruikt om de oprechtheid van het geloof van de mens in God aan te tonen en was het het teken van hen die in God geloofden. Hoewel we nu in het Tijdperk van het Koninkrijk leven, zijn er toch nog veel regels waar mensen zich aan moeten houden. De regels van het verleden gelden niet en tegenwoordig zijn er vele, meer toepasselijke zaken die mensen moeten doen en die noodzakelijk zijn. Ze hebben niets te maken met het werk van de Heilige Geest en moeten door de mens uitgevoerd worden.

In het Tijdperk van Genade zijn veel praktijken uit het Tijdperk van de Wet afgeschaft, omdat die wetten in die tijd niet echt effectief waren voor het werk. Nadat die wetten waren afgeschaft, werden veel praktijken ingevoerd die wel geschikt waren voor dat tijdperk en die zijn uitgegroeid tot de vele regels die er tegenwoordig zijn. Toen de God van vandaag verscheen, werden die regels overbodig en was het niet langer vereist dat ze nageleefd werden, en er werden veel praktijken ingevoerd die voor het werk in de huidige tijd geschikt zijn. Tegenwoordig zijn deze praktijken geen regels, maar in plaats daarvan zijn ze bedoeld om effecten te bereiken; voor vandaag zijn ze geschikt – morgen worden het misschien voorschriften. Samenvattend: je moet je houden aan dat wat vruchtbaar is voor het werk dat je vandaag doet. Denk niet aan morgen: wat je vandaag doet, doe je ter wille van vandaag. Misschien zijn er morgen wel betere praktijken en moet je die dan uitvoeren, maar besteed daar niet te veel aandacht aan. Houd je liever aan datgene waaraan je je vandaag moet houden zodat je niet tegen God ingaat. Vandaag de dag is het voor de mensen het allerbelangrijkst dat zij zich houden aan wat hieronder vermeld staat.

Je moet niet proberen om bij de God die voor je staat een wit voetje te halen of iets voor Hem te verbergen.

Spreek geen onreine of hooghartige taal tegen de God die voor je staat.

Bedrieg de God die voor je staat niet door zoete woorden en fraaie toespraken met het doel Zijn vertrouwen te winnen.

Handel niet oneerbiedig voor Gods aangezicht. Gehoorzaam alle woorden die uit Gods mond komen en verzet je niet tegen Zijn woorden, ga er niet tegen in en betwist ze niet.

Leg de woorden die uit Gods mond komen niet op de manier uit die je het best uitkomt. Houd je tong in bedwang, opdat je niet ten prooi valt aan de bedrieglijke plannen van de goddelozen.

Let op waar je loopt, opdat je de grenzen die God voor jou heeft gesteld niet overschrijdt. Als je zondigt, zal dit ervoor zorgen dat je de plaats van God inneemt en woorden spreekt die verwaand en hoogdravend zijn en zul je dus door God worden verafschuwd.

Je moet de woorden die uit de mond van God komen niet achteloos verspreiden, anders zullen anderen je bespotten en zullen de duivels je voor de gek houden.

Gehoorzaam al het werk dat door de God van vandaag gedaan wordt. Zelfs als je het niet begrijpt, moet je er geen oordeel over vellen; het enige wat je kunt doen is te streven en te communiceren. Niemand mag inbreuk maken op Gods oorspronkelijke positie.

Het enige wat je kunt doen is de God van vandaag dienen vanuit de standplaats van de mensen. De God van vandaag kun je niet onderwijzen vanaf de plaats van de mensen; dat is misplaatst.

Niemand mag op de plaats staan van de mens over wie God getuigenis heeft afgelegd; in je woorden, daden en diepste gedachten sta je op de standplaats van de mensen. Daar moet je je bij neerleggen, het is de verantwoordelijkheid van de mens, en die mag niemand veranderen; als je dat zou proberen, zou je inbreuk maken op de bestuurlijke decreten. Iedereen moet dat onthouden.

Door de lange tijd dat God gesproken heeft en zich uitgesproken heeft, zijn mensen het lezen en onthouden van de woorden van God als hun belangrijkste plicht gaan beschouwen. Niemand besteedt aandacht aan daden en zelfs datgene waaraan jullie je zouden moeten houden, doen jullie niet. Daardoor is jullie dienstbetrachting met veel moeilijkheden en problemen gepaard gegaan. Als je je voorafgaand aan het in de praktijk brengen van de woorden van God niet hebt gehouden aan dat waaraan je je zou moeten houden, dan ben je een van diegenen die door God verafschuwd en verworpen worden. Als je je aan deze praktijken houdt, moet je eerlijk en oprecht zijn. Beschouw ze niet als ketenen, maar houd ze in acht als geboden. In deze tijd moet je je er niet druk over maken welke effecten behaald moeten worden; om kort te gaan, zo werkt de Heilige Geest en iedereen die een overtreding begaat moet gestraft worden. De Heilige Geest heeft geen emoties en let er niet op of je het begrijpt. Als je vandaag tegen Hem zondigt, zal Hij je straffen. Als je binnen Zijn rechtsgebied tegen Hem zondigt, zal Hij je niet ontzien. Het kan Hem niet schelen hoe serieus je de woorden van Jezus naleeft. Als je Gods geboden van vandaag overtreedt, zal Hij je straffen en je ter dood veroordelen. Hoe zou het aanvaardbaar voor jou kunnen zijn om je daar niet aan te houden? Je móet het doen, ook al doet het wat pijn! Het doet er niet toe om welke religie, sector, land of denominatie het gaat, in de toekomst moeten ze zich allemaal aan deze praktijken houden. Niemand is daarvan uitgesloten en niemand zal gespaard worden! Dit is namelijk wat de Heilige Geest vandaag zal doen en dit mag niemand met voeten treden. Deze praktijken stellen niet heel veel voor, maar ze moeten wel door iedereen gedaan worden. Het zijn de geboden die Jezus, die uit de dood is opgewekt en naar de hemel is opgevaren, voor de mens heeft ingesteld. Wordt er in ‘Het pad … (7)’ niet gezegd dat Jezus’ antwoord op de vraag of je rechtvaardig of zondig bent afhangt van de houding die je nu tegenover God hebt? Niemand mag aan dit aspect voorbijgaan. In het Tijdperk van de Wet geloofden farizeeërs generatie na generatie in God, maar toen het Tijdperk van Genade aanbrak, kenden ze Jezus niet en verzetten ze zich tegen Hem. Daardoor kwam er niets terecht van alles wat zij deden, alles was tevergeefs en God accepteerde hun daden niet. Als je dit kunt doorzien, zul je niet snel zondigen. Veel mensen hebben zich misschien met God gemeten. Hoe smaakt het om je tegen God te verzetten? Is het bitter of zoet? Je zou dit moeten begrijpen; doe maar niet alsof je het niet weet. Misschien zijn sommige mensen in hun hart nog steeds niet overtuigd. Toch adviseer ik je om te proberen het uit te vinden; ontdek hoe het smaakt. Dit zal voorkomen dat veel mensen het blijven wantrouwen. Er zijn veel mensen die de woorden van God lezen, maar zich in hun hart toch stiekem tegen Hem verzetten. Als je je op die manier tegen Hem verzet hebt, voelt het dan niet alsof er een mes in je hart is rondgedraaid? Als het al geen ruzie in de familie is, is het lichamelijk ongemak of beproevingen van zoons en dochters. Hoewel je vlees de dood bespaard wordt, zal de hand van God je nooit loslaten. Denk je dat het zo eenvoudig zou kunnen zijn? Het is vooral voor de velen die dichtbij God staan nog noodzakelijker om zich hierop te richten. Naarmate de tijd voorbijgaat, vergeet je het en dan zul je, zonder dat je het beseft, in verzoeking gestort worden nergens meer acht op slaan, en daardoor begin je te zondigen. Lijkt je dit onbelangrijk? Als je dit goed kunt, dan krijg je de kans om vervolmaakt te worden, om voor Gods aangezicht te komen en uit Zijn eigen mond Zijn advies te ontvangen. Als je niet voorzichtig bent, dan zal er narigheid voor je komen; dan zul je God trotseren, je woorden en daden zullen liederlijk zijn en vroeg of laat zul je door zware stormen en machtige golven weggevoerd worden. Ieder van jullie moet aandacht schenken aan deze geboden. Als je ze overtreedt, dan zal de mens over wie God getuigenis heeft afgelegd je weliswaar misschien niet veroordelen, maar is de Geest van God nog niet klaar met je en zal Hij je niet ontzien. Kun je de gevolgen dragen van je overtreding? Dus, wat God ook zegt, je moet Zijn woorden in de praktijk brengen en je er op wat voor manier dan ook aan houden. Dat is niet eenvoudig!

Het Duizendjarig Koninkrijk is gekomen

Hebben jullie gezien wat voor werk God tot stand zal brengen in deze groep mensen? God heeft eens gezegd dat mensen Zijn woorden zelfs tot in het Duizendjarig Koninkrijk moeten blijven volgen. Gods woorden zullen het leven van de mens ook in de toekomst rechtstreeks in het goede land Kanaän leiden. Toen Mozes in de wildernis was, instrueerde God hem en sprak Hij rechtstreeks tot hem. God zond vanuit de hemel voedsel, water en manna waar de mens van kon smullen en dat is vandaag de dag nog steeds zo: God heeft persoonlijk dingen omlaag gezonden die de mens tot zijn genot kan eten en drinken. Hij heeft ook persoonlijk vloeken doen neerkomen om mensen te kastijden. God voert elke stap van Zijn werk aldus persoonlijk uit. Mensen zien tegenwoordig reikhalzend uit naar gebeurtenissen. Ze proberen tekenen en wonderen te zien en al die mensen blijven mogelijk verlaten achter, want het werk van God wordt steeds werkelijker. Niemand weet dat God uit de hemel is neergedaald. Ze beseffen nog steeds niet dat God voedsel en dranken uit de hemel heeft gezonden. Toch bestaat God werkelijk en de hartverwarmende taferelen van het Duizendjarig Koninkrijk die mensen zich voorstellen, zijn ook de persoonlijke uitingen van God. Dit is een feit en alleen dit is met God op aarde regeren. Met God op aarde regeren heeft betrekking op het vlees. Wat niet van het vlees is, is niet op aarde en daarom is het zo, dat allen die sterk hun best doen om naar de derde hemel te gaan, hier tevergeefs mee bezig zijn. Op een dag, wanneer het hele universum tot God terugkeert, zal de kern van Zijn werk door de kosmos heen Zijn uitspraken volgen. Op andere plaatsen zullen sommige mensen telefoneren, sommigen zullen een vliegtuig nemen of een boot over de zee, en sommigen zullen lasers gebruiken om de woorden van God te ontvangen. Iedereen zal aanbidden en vol verlangen zijn. Ze zullen allemaal dicht bij God komen en tot God samenkomen. Allen zullen God aanbidden en dit alles zal aan Gods daden zijn toe te schrijven. Vergeet dat niet! God zal nooit ergens anders opnieuw beginnen. God zal dit feit tot stand brengen: Hij zal ervoor zorgen dat alle mensen in het hele universum voor Hem komen te staan en de God op aarde zullen vereren. Zijn werk in andere plaatsen zal ophouden en mensen zullen gedwongen worden om de ware weg te zoeken. Het zal zijn zoals bij Jozef: iedereen kwam bij hem om voedsel en boog zich voor hem neer, want hij had eten. Mensen zullen gedwongen worden de ware weg te zoeken om hongersnood te vermijden. De hele religieuze gemeenschap zal ernstige honger lijden en alleen de God van het heden is de bron van levend water, in het bezit van de eeuwig stromende bron waar de mens van kan genieten, en mensen zullen komen en zich op Hem verlaten. Dat zal zijn wanneer de daden van God geopenbaard zullen worden en wanneer God glorie verwerft; alle mensen in het hele universum zullen deze onopvallende ‘menselijke wezen’ vereren. Zal dit niet de dag van Gods heerlijkheid zijn? Op een dag zullen oude voorgangers telegrammen versturen en op zoek zijn naar het water uit de bron van levend water. Ze zullen op leeftijd zijn, maar toch zullen ze deze persoon, die ze veracht hebben, komen vereren. Ze zullen Hem met hun mond erkennen en Hem met hun hart vertrouwen – is dit geen teken en een wonder? De dag waarop het hele koninkrijk zich verheugt, zal de dag van Gods heerlijkheid zijn, en wie ook tot jullie komt en Gods goede nieuws ontvangt, zal door God worden gezegend. God zal deze landen en de mensen die dit doen, zegenen en voor ze zorgen. De toekomstige koers is als volgt: degenen die de woorden uit Gods mond krijgen, zullen een pad ter bewandeling op aarde hebben en degenen die zonder Gods woord zijn, of ze nu zakenlieden, wetenschappers, leerkrachten of industriëlen zijn, zullen heel veel moeite hebben om zelfs maar één stap te zetten, en zullen gedwongen worden om de ware weg te zoeken. Dat wordt er bedoeld met: ‘Met de waarheid wandel je over de hele wereld, zonder de waarheid kom je nergens’. De feiten zijn als volgt: God zal de Weg (oftewel al Zijn woorden) gebruiken om het hele universum te gebieden en de mensheid te besturen en te overwinnen. Mensen hopen altijd op een grote wisseling in de werkwijze van God. Om het duidelijk te zeggen: God bestuurt mensen door middel van woorden en jullie moeten doen wat Hij zegt, of je dat nu wilt of niet. Dit is een objectief feit, dat iedereen moet gehoorzamen. Het is dan ook onverbiddelijk en bij allen bekend.

De Heilige Geest geeft mensen een gevoel. Na het lezen van de woorden van God voelen de mensen zich standvastig en vredig in hun hart, terwijl mensen die Gods woorden niet ontvangen, zich leeg voelen. Dat is de kracht van Gods woorden. Mensen moeten ze lezen en door het lezen ervan worden ze gevoed en kunnen ze niet meer zonder. Het werkt als een soort opium bij mensen: ze krijgen er kracht door en als ze het niet hebben, voelen ze de sterke aantrekking ervan en zijn ze krachteloos. Dat is de tendens onder mensen tegenwoordig. Gods woorden lezen geeft mensen kracht. Lezen ze die niet, dan voelen ze zich lusteloos, maar na het lezen staan ze meteen van hun ‘ziekbed’ op. Dit is Gods woord, die gezag uitoefent op aarde en God regeert op aarde. Sommige mensen willen weggaan of zijn moe van Gods werk. Hoe dan ook, ze kunnen zich niet van Gods woorden losmaken. Hoe zwak ze ook zijn, ze moeten volgens Gods woorden leven. En hoe opstandig ze ook zijn, ze durven Gods woorden toch niet aan de kant te zetten. Gods woorden tonen werkelijk hun macht wanneer God regeert en macht uitoefent. Op die manier werkt God. Dit is per slot van rekening hoe God werkt en niemand kan eraan verlaten. Gods woorden zullen zich verspreiden naar talloze huizen. Ze zullen iedereen bekend worden en alleen dan zal Zijn werk zich in het hele universum verspreiden. Dat wil zeggen, wil Gods werk zich in het hele universum verspreiden, dan moeten Zijn woorden verspreid worden. Op de dag van Gods heerlijkheid zullen Gods woorden hun kracht en gezag tonen. Al Zijn woorden sinds mensenheugenis tot op heden zullen bewaarheid worden en geschieden. Zo zal God op aarde heerlijkheid toekomen. Dat wil zeggen: Zijn woorden zullen op aarde regeren. Allen die goddeloos zijn, zullen door de woorden uit Gods mond getuchtigd worden. Allen die rechtvaardig zijn, zullen door de woorden uit Zijn mond gezegend worden. En alles zal door de woorden uit Zijn mond tot stand worden gebracht en vervolmaakt worden. Hij zal geen tekenen of wonderen tonen. Alles zal door Zijn woorden tot stand worden gebracht en Zijn woorden zullen feiten voortbrengen. Iedereen op aarde zal Gods woorden vieren. Alle mensen, groot of klein, man of vrouw, oud of jong, zullen zich aan de woorden van God onderwerpen. Gods woorden verschijnen in het vlees, zodat mensen ze op aarde kunnen zien, levendig en levensecht. Dat wordt er bedoeld met het Woord dat vlees wordt. God is voornamelijk op aarde gekomen om ‘het vleesgeworden Woord’ te bewerkstelligen. Dat wil zeggen: Hij is gekomen zodat Zijn woorden vanuit het vlees zullen uitgaan (niet zoals in de tijd van Mozes in het Oude Testament, toen de stem van God rechtstreeks vanuit de lucht kwam). Daarna zullen al Zijn woorden vervuld worden tijdens het Tijdperk van het Duizendjarig Koninkrijk. Ze zullen voor de ogen van mens zichtbare feiten worden, en mensen zullen ze zonder enig verschil met eigen ogen aanschouwen. Dit is de opperste betekenis van Gods vleeswording. Dat wil zeggen: het werk van de Geest wordt volbracht door het vlees en door woorden. Dit is de ware betekenis van ‘het vleesgeworden Woord’ en ‘de verschijning van het Woord in het vlees’. Alleen God kan de wil van de Geest spreken en alleen God in het vlees kan namens de Geest spreken. De woorden van God worden duidelijk in de vleesgeworden God en iedereen wordt er verder door geleid. Niemand is uitgezonderd, iedereen bestaat binnen dit opzicht. Alleen uit deze woorden kunnen mensen bewust worden. Mensen die niet op deze manier kennis verkrijgen, zijn aan het dagdromen als ze menen dat ze woorden uit de hemel kunnen ontvangen. Zo is het gezag dat van het vlees van de vleesgeworden God uitgaat, waardoor allen er met volledige overtuiging in geloven. Zelfs de meest eerbiedwaardige experts en religieuze voorgangers kunnen deze woorden niet spreken. Ze moeten zich er allemaal aan onderwerpen en niemand kan opnieuw beginnen. God zal woorden gebruiken om het universum te overwinnen. Dat zal Hij niet doen door Zijn vleesgeworden vlees, maar door de uitspraken uit de mond van de vleesgeworden God te gebruiken om alle mensen in het hele universum te overwinnen. Alleen dit is het vleesgeworden Woord en alleen dit is de verschijning van het Woord in het vlees. Misschien schijnt het mensen toe dat God niet veel werk heeft gedaan – maar God hoeft slechts Zijn woorden te uiten om ze volkomen te overtuigen en hen ontzag in te boezemen. Mensen schreeuwen en gillen als er geen feiten zijn. Met de woorden van God vallen ze stil. God zal dit feit zeker bewerkstelligen, want dit is Gods reeds lang gemaakte plan: de komst van het Woord op aarde bewerkstelligen. Ik hoef het eigenlijk niet uit te leggen: de komst van het Duizendjarig Koninkrijk op aarde is de komst van Gods woorden op aarde. Het neerdalen van het nieuwe Jeruzalem uit de hemel is de komst van Gods woorden om onder de mens te leven, om alle daden van de mens en al zijn diepste gedachten te vergezellen. Dit is ook een feit dat God wil bewerkstelligen; dit is de schoonheid van het Duizendjarig Koninkrijk. Dit is het door God gemaakte plan: Zijn woorden zullen duizend jaar lang op aarde verschijnen, al Zijn daden manifesteren en al Zijn werk op aarde voltooien. Daarna zal deze fase van de mensheid tot een einde komen.

Hoe is je relatie met God?

Bij het geloven in God moet je op zijn minst de kwestie oplossen van het hebben van een normale relatie met God. Als je geen normale relatie met God hebt, is de betekenis van je geloof in God verloren. Een normale relatie met God tot stand brengen is volledig haalbaar met een hart dat stil is in Gods aanwezigheid. Een normale relatie met God hebben betekent dat je in staat bent aan niets van Zijn werk te twijfelen en niets ervan te ontkennen en dat je je aan Zijn werk kunt onderwerpen. Het betekent dat je juiste voornemens hebt in Gods aanwezigheid, geen plannen voor jezelf maakt en bij alle dingen eerst aan de belangen van Gods familie denkt; het betekent dat je Gods inspectie aanvaardt en Gods regelingen gehoorzaamt. Je moet in staat zijn om bij alles wat je doet je hart te stillen in Gods aanwezigheid. Zelfs als je Gods wil niet begrijpt, moet je nog altijd zo goed als je kunt je plichten en verantwoordelijkheden nakomen. Wanneer Gods wil eenmaal aan je geopenbaard is, kom dan in actie, dan zal het niet te laat zijn. Wanneer je relatie met God normaal is geworden, zul je ook normale relaties met mensen hebben. Om een normale relatie met God op te bouwen, moet alles gegrondvest worden op het fundament van Gods woorden, moet je je plicht kunnen vervullen in overeenstemming met Gods woorden en met wat God vraagt, moet je de juiste opvattingen verkrijgen en moet je in alle dingen de waarheid zoeken. Je moet de waarheid in praktijk brengen wanneer je die begrijpt, en wat er ook met je gebeurt, je moet tot God bidden en zoeken met een hart dat God gehoorzaam is. Als je zo praktiseert, zul je een normale relatie met God kunnen handhaven. Terwijl je je plicht naar behoren vervult, moet je je er ook van vergewissen dat je niets doet wat niet bevordert dat Gods uitverkorenen het leven binnengaan, en dat je niets doet wat de broeders en zusters niet helpt. Op zijn allerminst moet je niets doen wat ingaat tegen je geweten en absoluut niets schaamtevols doen. Bovenal moet je absoluut niets doen wat in opstand komt tegen God of zich tegen Hem verzet, en je moet niets doen wat het werk of het leven van de kerk hindert. Wees rechtvaardig en eerzaam bij alles wat je doet en verzeker jezelf ervan dat al je handelingen geschikt zijn om aan God voor te leggen. Hoewel het vlees soms zwak kan zijn, moet je de belangen van Gods familie voorrang kunnen geven, zonder gretig te zijn op persoonlijk gewin, zonder iets te doen wat egoïstisch of verachtelijk is, en moet je vaak over jezelf nadenken. Op deze manier zul je vaak ten overstaan van God kunnen leven en zal je relatie met God volkomen normaal worden.

Bij alles wat je doet, moet je nagaan of je voornemens juist zijn. Als je in overeenstemming met Gods vereisten kunt handelen, is je relatie met God normaal. Dit is de minimale norm. Onderzoek je voornemens en als je bemerkt dat er onjuiste voornemens zijn ontstaan, wees dan in staat die de rug toe te keren en gedraag je in overeenstemming met de woorden van God. Zo zul je iemand worden die juist is ten overstaan van God, wat op zijn beurt aantoont dat je relatie met God normaal is en dat alles wat je doet omwille van God is, niet omwille van jezelf. Wees bij alles wat je doet en alles wat je zegt in staat om je hart op de goede plaats te hebben en rechtvaardig te zijn in je handelingen, laat je niet leiden door je emoties en handel niet naar je eigen wil. Dit zijn principes waar zij die in God geloven naar moeten handelen. Iemands voornemens en gestalte kunnen blijken uit kleine dingen, en om het pad van vervolmaking door God op te gaan moet men daarom eerst zijn voornemens en zijn relatie met God corrigeren. Pas wanneer je relatie met God normaal is, kun je door Hem worden vervolmaakt; pas dan kunnen het behandelen, snoeien, disciplineren en louteren door God hun bedoelde effect op je hebben. Dat wil zeggen: als mensen God in hun hart kunnen houden, geen persoonlijk gewin nastreven en niet over hun eigen vooruitzichten nadenken (in vleselijke zin), maar in plaats daarvan de last van het binnengaan van het leven dragen, hun best doen de waarheid na te streven en zich onderwerpen aan Gods werk – als je dit kunt doen, zullen de doelen die je nastreeft juist zijn en zal je relatie met God normaal worden. Je relatie met God goedmaken kan de eerste stap worden genoemd van je geestelijke reis. Hoewel het lot van de mens in Gods handen ligt, door God wordt voorbestemd en niet door de mens kan worden veranderd, hangt de vraag of je door God kunt worden vervolmaakt of gewonnen ervan af of je relatie met God normaal is. Er zijn misschien delen van je die zwak of ongehoorzaam zijn, maar zolang je zienswijzen en je voornemens juist zijn en zolang je relatie met God juist en normaal is, ben je geschikt om door God te worden vervolmaakt. Als je niet de juiste relatie met God hebt en handelt omwille van het vlees of je familie, dan maakt het niet uit hoe hard je werkt: het zal vergeefs zijn. Als je relatie met God normaal is, zal al het andere op zijn plaats vallen. God kijkt naar niets anders; Hij kijkt alleen of je zienswijzen met betrekking tot je geloof in God juist zijn: in wie je gelooft, omwille van wie je gelooft en waarom je gelooft. Als je deze dingen duidelijk kunt zien en als je kunt beoefenen met goed gecorrigeerde zienswijzen, zul je vooruitgang boeken in je leven en ervan verzekerd zijn dat je het juiste pad zult betreden. Als je relatie met God niet normaal is en de zienswijzen van je geloof in God afwijkend zijn, is al het andere vergeefs en zul je, hoe hard je ook gelooft, niets ontvangen. Pas wanneer je relatie met God normaal is geworden, zul je lof van Hem ontvangen als je het vlees verzaakt, bidt, lijdt, verdraagt, je onderwerpt, je broeders en zusters helpt, jezelf meer inzet voor God enzovoorts. Of datgene wat je doet waarde en betekenis heeft, hangt ervan af of je voornemens goed en je zienswijzen juist zijn. Tegenwoordig geloven veel mensen in God alsof ze hun hoofd in hun nek leggen om naar een klok te kijken – hun perspectieven zijn verwrongen en moeten worden rechtgezet met een doorbraak. Als dit probleem wordt opgelost, zal alles goed zijn; zo niet, dan zal alles op niets uitlopen. Sommige mensen gedragen zich goed in mijn aanwezigheid, maar achter mijn rug om verzetten ze zich alleen maar tegen mij. Dit is een uiting van valsheid en bedrieglijkheid, en dit soort persoon is een dienaar van Satan; een typische belichaming van Satan, die is gekomen om God op de proef te stellen. Je bent alleen maar een juiste persoon als je jezelf kunt onderwerpen aan mijn werk en mijn woorden. Zolang je in staat bent de woorden van God te eten en drinken; zolang alles wat je doet toonbaar is voor God en je je rechtvaardig en eervol gedraagt bij alles wat je doet; zolang je geen schandelijke dingen doet, of dingen die de levens van anderen zouden schaden; en zolang je in het licht leeft en niet toestaat dat Satan je uitbuit, is je relatie met God in orde.

In God geloven vereist van je dat je je voornemens en zienswijzen op orde brengt; je moet een juist begrip hebben van, en een juiste omgangswijze hebben met, de woorden van God en Gods werk, alle omgevingen die God regelt, de mens voor wie God getuigt en de praktische God. Je moet niet beoefenen volgens je eigen ideeën, of je eigen kleingeestige plannetjes uitdenken. Wat je ook doet, je moet in staat zijn de waarheid te zoeken en je, in je positie als schepsel, onderwerpen aan al het werk van God. Als je vervolmaking door God en het betreden van het juiste levenspad wilt nastreven, moet je hart altijd in Gods aanwezigheid leven. Wees niet liederlijk, volg Satan niet, geef Satan geen enkele kans om zijn werk uit te voeren en sta Satan niet toe om gebruik van je te maken. Je moet jezelf volledig aan God geven en God over je laten heersen.

Ben je bereid de dienaar van Satan te zijn? Ben je bereid door Satan te worden uitgebuit? Geloof je in God en streef je Hem na, zodat je door Hem kunt worden vervolmaakt of zodat je een contrast kunt worden voor Gods werk? Zou je liever een betekenisvol leven willen waarin je door God wordt verkregen, of een waardeloos en ledig leven? Zou je liever door God worden gebruikt of door Satan worden uitgebuit? Zou je liever toestaan dat Gods woorden en waarheid je vullen, of je laten vullen door zonde en Satan? Denk zorgvuldig na over deze dingen. In je dagelijks leven moet je begrijpen welke woorden die je zegt en welke dingen die je doet een afwijking zouden kunnen veroorzaken in je relatie met God, en jezelf dan corrigeren om de juiste manier binnen te gaan. Onderzoek te allen tijde je woorden, je handelingen, elke stap die je zet en al je gedachten en ideeën. Verkrijg een juist begrip van je echte gesteldheid en ga de manier van het werk van de Heilige Geest binnen. Dit is de enige manier om een normale relatie met God te hebben. Door na te gaan of je relatie met God normaal is, zul je je voornemens kunnen corrigeren, de natuur en kern van de mens kunnen begrijpen en jezelf werkelijk kunnen begrijpen. Op die manier zul je werkelijke ervaringen kunnen binnengaan, jezelf op een echte manier kunnen verzaken en jezelf bewust kunnen onderwerpen. Bij het ervaren van deze dingen rond de vraag of je relatie met God normaal is, zul je kansen tegenkomen om door God te worden vervolmaakt en in staat zijn veel gesteldheden van het werk van de Heilige Geest te doorgronden. Ook zul je in staat zijn veel van Satans trucjes en samenzweringen te doorzien. Alleen dit pad voert naar vervolmaking door God. Je maakt je relatie met God goed, zodat je je kunt onderwerpen aan al Zijn regelingen en zodat je zelfs nog dieper de echte ervaring kunt binnengaan en zelfs nog meer van het werk van de Heilige Geest kunt ontvangen. Wanneer je oefent om een normale relatie met God te hebben, zal in de meeste gevallen succes worden behaald door het vlees te verzaken en door echt met God samen te werken. Je moet begrijpen dat ‘het zonder een meewerkend hart moeilijk is om het werk van God te ontvangen; als het vlees niet lijdt, zullen er geen zegeningen van God zijn; als de geest niet worstelt, zal Satan niet te schande worden gezet’. Als je deze beginselen in praktijk brengt en ze grondig begrijpt, zullen de zienswijzen van je geloof in God worden gecorrigeerd. In jullie huidige beoefening moeten jullie je ontdoen van de mentaliteit van ‘het zoeken van brood om honger te stillen’; jullie moeten je ontdoen van de mentaliteit dat ‘alles wordt gedaan door de Heilige Geest, en mensen niet in staat zijn in te grijpen’. Iedereen die dat zegt, denkt: mensen kunnen doen wat ze maar willen en wanneer de tijd rijp is, zal de Heilige Geest Zijn werk doen. Mensen hoeven het vlees niet te beteugelen en hoeven niet mee te werken; het enige wat telt, is dat ze door de Heilige Geest worden bewogen. Al deze meningen zijn absurd. In zulke omstandigheden kan de Heilige Geest niet werken. Het is dit soort zienswijze dat het werk van de Heilige Geest enorm in de weg zit. Vaak wordt het werk van de Heilige Geest bewerkstelligd via menselijke samenwerking. Zij die niet samenwerken en niet vastberaden zijn, maar toch een verandering in hun gezindheid willen bewerkstelligen, het werk van de Heilige Geest willen ontvangen en verlichting en illuminatie van God willen ontvangen, hebben behoorlijk buitenissige gedachten. Dit wordt ‘toegeven aan jezelf en Satan vergeven’ genoemd. Zulke mensen hebben geen normale relatie met God. Je moet in jezelf veel openbaringen en uitingen vinden van satanische gezindheid, en elke beoefening die je hebt die ingaat tegen wat God nu vereist. Zul je Satan nu kunnen verzaken? Je moet een normale relatie met God verkrijgen, handelen naar Gods bedoelingen en een nieuwe persoon met een nieuw leven worden. Blijf je niet bezighouden met overtredingen uit het verleden; wees niet onnodig berouwvol; wees in staat op te staan en met God samen te werken, en doe de plichten die je hoort te doen. Op deze manier zal je relatie met God normaal worden.

Als je, na dit te lezen, enkel beweert dat je deze woorden aanvaardt terwijl je hart onbewogen blijft en je niet probeert je relatie met God te normaliseren, bewijst dit dat je geen belang hecht aan je relatie met God. Het bewijst dat je zienswijzen nog niet zijn rechtgezet, dat je voornemens er nog niet op zijn gericht dat je gewonnen wordt door God en Hem glorie toebrengt, maar dat ze er in plaats daarvan op zijn gericht dat je toestaat dat Satans samenzweringen zegevieren en dat je je eigen doelen behaalt. Zulke mensen herbergen verkeerde voornemens en onjuiste zienswijzen. Wat God ook zegt en hoe Hij het ook zegt, zulke mensen blijven volledig onverschillig en totaal niet getransformeerd. Hun harten voelen geen angst en ze zijn schaamteloos. Een dergelijk iemand is een geesteloze dwaas. Lees alle uitspraken van God en praktiseer ze zodra je ze begrijpt. Misschien waren er gelegenheden waarbij je vlees zwak was of jij opstandig was of weerstand bood; hoe je je in het verleden ook hebt gedragen, dat doet er weinig toe en kan niet voorkomen dat je leven tegenwoordig rijper wordt. Zolang je tegenwoordig een normale relatie met God kunt hebben, is er hoop. Als er een verandering in je plaatsvindt telkens wanneer je Gods woorden leest, en anderen je kunnen vertellen dat je leven ten goede is veranderd, toont dat aan dat je relatie met God nu normaal is, dat deze is goedgemaakt. God gaat niet met mensen om op basis van hun overtredingen. Wanneer je het eenmaal hebt begrepen en bewust bent geworden, zolang je kunt ophouden in opstand te komen of weerstand te bieden, zal God nog steeds medelijden met je hebben. Wanneer je het begrip en de vastberadenheid hebt om vervolmaking door God na te streven, zal je gesteldheid in Gods aanwezigheid normaal worden. Wat je ook doet, vraag je het volgende af terwijl je het doet: wat zal God denken als ik dit doe? Zal het mijn broeders en zusters ten goede komen? Zal het gunstig zijn voor het werk in Gods huis? Of je nu bidt, communiceert, praat, werkt of contact hebt met anderen, onderzoek je voornemens en ga na of je relatie met God normaal is. Als je je eigen voornemens en gedachten niet kunt waarnemen, betekent dat dat je geen onderscheidingsvermogen hebt, wat bewijst dat je te weinig van de waarheid begrijpt. Als je alles wat God doet duidelijk kunt begrijpen, en dingen kunt waarnemen door de lens van Zijn woorden terwijl je aan Zijn kant staat, zullen je zienswijzen juist zijn geworden. Daarom is het aangaan van een goede relatie met God uiterst belangrijk voor iedereen die in God gelooft; iedereen moet het beschouwen als een taak van het grootste belang en de grootste gebeurtenis in het leven. Alles wat je doet, wordt afgemeten aan de vraag of je een normale relatie met God hebt. Als je relatie met God normaal is en je voornemens juist zijn, onderneem dan actie. Om een normale relatie met God te onderhouden, moet je niet bang zijn dat je persoonlijke belangen worden geschaad; je kunt niet toestaan dat Satan zegeviert, je kunt niet toestaan dat Satan grip op je krijgt en je kunt niet toestaan dat Satan van jou een lachertje maakt. Zulke voornemens hebben is een teken dat je relatie met God normaal is – niet omwille van het vlees, maar omwille van geestelijke vrede, om het werk van de Heilige Geest te winnen en om de wil van God tevreden te stellen. Om de juiste gesteldheid binnen te gaan, moet je een goede relatie met God aangaan en de zienswijzen over je geloof in God rechtzetten. Dit is zodat God je kan winnen en zodat Hij de vruchten van Zijn woorden in jou kan openbaren en je zelfs nog meer kan verlichten en illumineren. Zo zul je de juiste manier zijn binnengegaan. Blijf Gods woorden van tegenwoordig eten en drinken, ga de huidige werkwijze van de Heilige Geest binnen, handel naar Gods eisen van tegenwoordig, houd je niet aan ouderwetse beoefeningswijzen, klamp je niet vast aan oude handelswijzen en ga zo snel mogelijk de huidige werkwijze binnen. Zo zal je relatie met God volledig normaal worden en zul je het juiste pad van geloof in God zijn opgegaan.

Richt je meer op de realiteit

Iedereen heeft de mogelijkheid om door God vervolmaakt te worden, dus iedereen moet begrijpen wat voor soort dienst aan God het meest overeenkomt met Zijn intenties. De meeste mensen weten niet wat het betekent om in God te geloven en begrijpen niet waarom ze in Hem zouden moeten geloven. Dat wil zeggen dat de meeste mensen geen begrip hebben van Gods werk of het doel van Zijn managementplan. Tegenwoordig denken de meeste mensen nog steeds dat geloven in God gaat over naar de hemel gaan en hun ziel laten redden. Ze hebben nog steeds geen idee van de precieze betekenis van geloven in God en bovendien hebben ze helemaal geen notie van het belangrijkste werk met betrekking tot Gods managementplan. Om allerlei persoonlijke redenen interesseren mensen zich gewoon niet voor Gods werk en schenken geen aandacht aan Zijn intenties of Zijn managementplan. Als individu in deze stroom zou elke persoon moeten weten wat het doel is van Gods hele managementplan, de feiten die Hij al lang geleden heeft volbracht, waarom Hij deze groep mensen heeft gekozen, wat het doel en de betekenis ervan is dat Hij hen heeft gekozen en wat Hij wil bereiken in deze groep. God is in staat geweest om zo’n groep onopvallende mensen te doen opstaan in het land van de grote rode draak en is tot op de dag van vandaag blijven werken om hen op allerlei manieren te beproeven en te vervolmaken. Daarbij heeft Hij talloze woorden gesproken, veel werk verricht en veel gebruiksvoorwerpen gestuurd om te dienen. Uit het feit dat God alleen zo’n groot werk heeft volbracht, blijkt wel de enorme betekenis van Zijn werk. Op dit moment kunnen jullie het nog niet volledig op waarde schatten. Beschouw daarom het werk dat God in jullie heeft verricht niet zomaar als iets triviaals; het is niet zomaar iets kleins. Zelfs wat God jullie vandaag heeft onthuld, is genoeg voor jullie om een poging te doen om te doorgronden en te weten. Alleen als je het echt en volledig begrijpt, kan je ervaring dieper gaan en je leven groeien. Mensen begrijpen en doen op dit moment echt veel te weinig; ze kunnen niet volledig aan Gods intenties voldoen. Dat is de ontoereikendheid van de mens en zijn tekortkoming om zijn plicht te vervullen en zo is hij niet in staat om het gewenste resultaat te bereiken. Het ontbreekt de Heilige Geest aan middelen om in veel mensen aan het werk te zijn, omdat ze zo’n oppervlakkig begrip hebben van Gods werk en niet bereid zijn om het werk van het huis van God als iets waardevols te behandelen wanneer ze het uitvoeren. Ze doen steevast alsof, om met zo min mogelijk inspanning weg te komen, of anders volgen ze de meerderheid of werken alleen voor de show. Vandaag de dag zouden alle mensen in deze stroom moeten nadenken of ze in hun handelingen en daden alles hebben gedaan wat ze kunnen en of ze zich tot het uiterste hebben ingespannen. Mensen zijn hun plicht totaal niet nagekomen, niet omdat de Heilige Geest Zijn werk niet doet, maar omdat de mensen hun werk niet doen, waardoor ze het de Heilige Geest onmogelijk maken om Zijn werk te doen. God heeft geen woorden meer, maar de mensen zijn helemaal niet bijgebleven, ze zijn te ver achterop geraakt, niet in staat om bij elke stap dichtbij te blijven, niet in staat om de voetstappen van het Lam nauwgezet te volgen. Waar ze zich aan hadden moeten houden, daar hebben ze zich niet aan gehouden; wat ze in praktijk hadden moeten brengen, hebben ze niet in praktijk gebracht; waar ze voor hadden moeten bidden, hebben ze niet voor gebeden; wat ze buiten beschouwing hadden moeten laten, hebben ze niet buiten beschouwing gelaten. Ze hebben geen van deze dingen gedaan. Daarom is deze praat over het bijwonen van het feestmaal leeg. Het heeft helemaal geen werkelijke betekenis en bestaat alleen in hun verbeelding. Je zou kunnen zeggen dat vanuit het huidige standpunt mensen zich nog helemaal niet van hun plicht hebben gekweten. Alles is afhankelijk geweest van dat God dingen Zelf deed en zei. De rol van mensen is veel te beperkt geweest. Mensen zijn allemaal nutteloos uitschot en niet in staat om met God samen te werken. God heeft honderdduizenden woorden gesproken, maar mensen hebben er geen enkele van in praktijk gebracht: ongeacht of het nu gaat om vlees verzaken, loslaten van opvattingen, beoefenen van gehoorzaamheid aan God bij alle dingen terwijl ze onderscheidingsvermogen ontwikkelen en inzicht verkrijgen, geen plaats inruimen voor mensen in hun hart, verwijderen van de idolen in hun hart, verzet tonen tegen hun verkeerde opvattingen, niet handelen vanuit hun emoties, dingen eerlijk en zonder vooringenomenheid doen, meer aandacht besteden aan Gods belangen en hun invloed op anderen wanneer ze spreken, meer dingen doen die Gods werk ten goede komen, rekening houden met Gods huis in alles wat ze doen, hun emoties niet hun gedrag laten overheersen, negeren wat hun eigen lichaam behaagt, egoïstische oude opvattingen verwijderen enzovoort. Ze begrijpen eigenlijk sommige van alle eisen al die God aan de mens stelt, maar ze zijn gewoon niet bereid om ze in praktijk te brengen. Wat kan God nog meer doen en hoe kan Hij hen verder nog in beweging krijgen? Hoe kunnen de zonen van de rebellie in de ogen van God nog steeds het lef hebben om Zijn woorden op te pakken en die te bewonderen? Hoe hebben ze het lef om Gods voedsel te eten? Waar is het geweten van de mens? Ze hebben het allerminste niet eens gedaan van de plichten die ze zouden moeten hebben vervuld; om nog maar te zwijgen van hun uiterste best doen. Leven ze niet in een opiumdroom? Je kunt niet over de werkelijkheid spreken zonder beoefening. Dit is een feit dat zo klaar is als een klontje!

Jullie zouden meer realistische lessen moeten leren. Er is geen behoefte aan die hoogdravende, lege praat die mensen bewonderen. Als er over kennis gesproken wordt, is de een nog verhevener dan de ander, maar ze hebben nog steeds geen beoefeningspad. Hoeveel mensen hebben de principes van iets in praktijk brengen begrepen? Hoeveel hebben echte lessen geleerd? Wie kan communiceren over de realiteit? Kunnen spreken over je kennis van Gods woorden betekent niet dat je werkelijke gestalte hebt. Het laat alleen maar zien dat je slim geboren bent en dat je begaafd bent. Als je het pad niet kunt aanwijzen, dan is het resultaat niets en ben je nutteloos uitschot! Doe je niet alsof wanneer je niets kunt zeggen over een werkelijke weg om te praktiseren? Doe je niet alsof wanneer je je eigen reële ervaringen niet aan anderen kunt aanbieden, waardoor ze lessen ontvangen om van te leren of een pad om te volgen? Ben je geen huichelaar? Wat voor waarde heb je? Zo iemand kan alleen de rol spelen van ‘uitvinder van de theorie van het socialisme’, niet ‘iemand die bijdraagt aan het tot stand brengen van het socialisme’. Geen realiteit hebben, betekent geen waarheid hebben. Zonder realiteit zijn, is een nietsnut zijn. Zonder realiteit zijn, is een levend lijk zijn. Zonder realiteit zijn, is een ‘marxistisch-leninistische denker’ zijn, zonder referentiewaarde. Ik dring er bij ieder van jullie op aan te zwijgen over theorie en te praten over iets echts, iets oprechts en wezenlijks; bestudeer wat ‘moderne kunst’, praat over iets wezenlijks, draag iets werkelijks bij en toon een geest van toewijding. Zie de realiteit onder ogen als je spreekt en geef je niet over aan onrealistische en overdreven praat om mensen blij te maken of zodat ze van je op zullen kijken. Wat is de waarde daarvan? Wat voor zin heeft het om mensen jou hartelijk te laten behandelen? Wees een beetje ‘artistiek’ in je spreken, wees een beetje eerlijker in je gedrag, wees een beetje redelijker in hoe je dingen aanpakt, wees een beetje praktischer wanneer je mensen aanspreekt, probeer voor Gods huis van nut te zijn in elke handeling, laat je geweten je emoties leiden, vergeld vriendelijkheid niet met haat of wees niet ondankbaar voor vriendelijkheid en wees geen huichelaar, omdat je anders van slechte invloed bent. Wanneer je Gods woorden eet en drinkt, verbind ze meer met de realiteit. En wanneer je communiceert, spreek meer over werkelijke dingen. Wees niet neerbuigend, dat zal God niet tevredenstellen. Wees in je omgang met anderen een beetje toleranter, geef een beetje meer toe, wees een beetje grootmoediger en leer van de ‘geest van de premier’.[a] Als je slechte gedachten hebt, oefen dan meer het verzaken van het vlees. Spreek onder het werk vaker over realistische paden en doe niet te verheven, anders is wat je zegt onbereikbaar voor mensen. Minder plezier, meer bijdragen – laat je onbaatzuchtige geest van toewijding zien. Let meer op Gods bedoelingen, luister meer naar je geweten, wees bedachtzamer en vergeet niet hoe God je iedere dag geduldig en ernstig toespreekt. Lees vaker de ‘oude almanak’. Bid meer en communiceer regelmatiger. Wees niet meer zo verward, maar laat wat verstand zien en verkrijg wat inzicht. Wanneer je je zondige hand uitsteekt, trek hem dan terug en laat hem niet zover reiken. Het heeft geen zin en wat je dan van God krijgt, is niets anders dan vervloeking; wees dus voorzichtig. Heb medelijden met anderen en sla niet altijd gewapenderhand toe. Communiceer meer over de kennis van de waarheid, praat meer over het leven en bewaar je wil om anderen te helpen. Doe meer en praat minder. Breng meer in praktijk en geef minder aandacht aan onderzoek en analyse. Laat je meer raken door de Heilige Geest en geef God meer mogelijkheden om je te vervolmaken. Neem meer afstand van menselijke elementen – jullie hebben nog steeds te veel menselijke manieren om dingen te doen. Jullie oppervlakkige manier van dingen doen en gedrag zijn nog steeds weerzinwekkend voor anderen. Schakel meer van die manieren uit. Jullie psychologische toestand is nog steeds te verfoeilijk; besteed er meer tijd aan om deze te verbeteren. Je kent mensen nog steeds te veel status toe; ken God meer status toe en wees niet zo onredelijk. De ‘tempel’ is altijd van God geweest en mag niet door mensen overgenomen worden. Kortom, focus meer op gerechtigheid en minder op emoties. Het is het beste om het vlees te verzaken. Praat meer over de realiteit en minder over kennis. Wat het beste is, is je mond houden en niets zeggen. Spreek meer over de weg van de praktijk en vertel minder waardeloze sterke verhalen. Het beste is om nu meteen te beginnen met het beoefenen van dit alles.

Gods eisen aan mensen zijn niet zo hoog. Zo lang mensen toegewijd en oprecht praktiseren, zouden ze ‘slagen’. Eerlijk gezegd is het ingewikkelder om een begrip en kennis van de waarheid te verkrijgen dan om de waarheid te beoefenen. Beoefen eerst zoveel als je begrijpt. Zo zul je beetje bij beetje de ware kennis en een begrip van de waarheid verkrijgen. Dit zijn de stappen waarlangs en de manier waarop de Heilige Geest werkt. Als je niet op deze manier gehoorzaamheid in de praktijk brengt, zul je niets bereiken. Als je altijd handelt op basis van wat jij zelf wilt, en gehoorzaamheid niet in de praktijk brengt, zal de Heilige Geest dan in je werken? Werkt de Heilige Geest zoals jij het wilt? Of werkt Hij aan de hand van waar je gebrek aan hebt, en op basis van Gods woorden? Als dit je niet duidelijk is, zul je de werkelijkheid van de waarheid niet kunnen binnengaan. Waarom hebben de meeste mensen veel moeite besteed aan het lezen van Gods woorden, maar hebben ze naderhand slechts kennis en kunnen ze niets zeggen over het werkelijke pad? Denk je dat kennis hebben neerkomt op de waarheid in pacht hebben? Is dat niet een verwarde kijk? Je kunt net zoveel brokjes kennis uiten als er zandkorrels op een strand zijn, terwijl niets daarvan een echt pad bevat. Probeer je op deze manier mensen niet voor de gek te houden? Voer je niet een lege show op zonder substantie die deze onderbouwt? Al dergelijk handelen is schadelijk voor de mens! Hoe verhevener de theorie en hoe meer ze verstoken is van realiteit, des te minder is ze in staat om mensen naar de realiteit te brengen. Hoe verhevener de theorie, des te meer deze ervoor zorgt dat je tegen God ingaat en dat je je tegen Hem verzet. Vertroetel geen geestelijke theorie – dat is zinloos! Sommige mensen praten al tientallen jaren over geestelijke theorie en zijn reuzen van spiritualiteit geworden, maar uiteindelijk slagen ze er nog altijd niet in de werkelijkheid van de waarheid binnen te gaan. Omdat ze de woorden van God niet hebben beoefend of ervaren, hebben ze geen principes of beoefeningspad. Zulke mensen bezitten zelf de werkelijkheid van de waarheid niet, dus hoe kunnen ze andere mensen op het juiste pad van geloof in God brengen? Ze kunnen mensen alleen maar op een dwaalspoor brengen. Berokkenen ze daarmee geen schade aan anderen en aan zichzelf? Op zijn allerminst moet je echte problemen kunnen oplossen die je in het gezicht staren. Dat wil zeggen: je moet de woorden van God kunnen beoefenen en ervaren, en de waarheid in praktijk kunnen brengen. Alleen dit is gehoorzaamheid aan God. Alleen wanneer je het leven bent binnengegaan, ben je bevoegd om voor God te werken, en alleen wanneer je je oprecht inzet voor God kan God je goedkeuren. Doe niet steeds grootse uitspraken en praat niet steeds over bombastische theorie; dit is niet echt. Oreren over geestelijke theorie zodat mensen je bewonderen is niet het getuigen van God, het is pronken. Mensen hebben er helemaal niets aan, het verheft hen niet en kan er makkelijk toe leiden dat ze geestelijke theorie gaan aanbidden en zich niet richten op het beoefenen van de waarheid – en breng je mensen zo niet op een dwaalspoor? Zo doorgaan zal leiden tot vele betekenisloze theorieën en regels die mensen zullen inperken en strikken; het is echt schrikwekkend. Zeg daarom meer dat echt is, praat meer over problemen die werkelijk bestaan, besteed meer tijd aan het zoeken naar de waarheid om echte problemen op te lossen; dit is het belangrijkste. Stel het leren van het beoefenen van de waarheid niet uit: dit is het pad van het binnengaan van de werkelijkheid. Houd de ervaring en kennis van andere mensen niet voor je eigen bezit; loop er niet mee te koop om bewondering van anderen te oogsten. Je moet je eigen intrede in het leven hebben. Alleen door de waarheid te beoefenen en God te gehoorzamen zul je het leven binnengaan. Dit hoort te zijn wat iedereen beoefent en waar iedereen zich op richt.

Als wat je communiceert mensen een weg kan bieden om te nemen, betekent dat dat je de werkelijkheid hebt. Wat je ook zegt, je moet mensen naar de praktijk brengen en hun allemaal een weg bieden die ze kunnen volgen. Laat ze niet alleen kennis hebben; het is belangrijker dat ze een weg hebben om te nemen. Willen mensen in God geloven, dan moeten ze de weg bewandelen die God in Zijn werk heeft aangegeven. Dat wil zeggen, het proces van geloven in God is het proces van het wandelen op de weg geleid door de Heilige Geest. Daarom moet je een weg hebben die je kunt gaan, wat er ook gebeurt, en je moet de weg betreden die naar de vervolmaking door God leidt. Raak niet te ver achterop en houd je niet bezig met te veel dingen. Alleen als je de weg bewandelt waarop God leidt zonder onderbrekingen te veroorzaken, kun je het werk van de Heilige Geest ontvangen en de weg naar de intrede bezitten. Alleen dat is in lijn met Gods bedoelingen en vervult de plicht van de mens. Als individu in deze stroom moet iedereen zijn plicht goed vervullen, meer doen van wat mensen zouden moeten doen en niet eigenzinnig handelen. Mensen die werk verrichten, moeten duidelijke woorden gebruiken. Mensen die volgen, moeten zich meer concentreren op het doorstaan van ontberingen en gehoorzamen, en iedereen moet zijn plaats kennen en niet uit de pas lopen. Het moet in ieders hart duidelijk zijn hoe hij moet beoefenen en welke rol hij moet vervullen. Neem het pad geleid door de Heilige Geest; dwaal niet af of loop niet verkeerd. Je moet het werk van vandaag duidelijk voor je zien. Jullie moeten het binnengaan in de huidige werkwijze in praktijk brengen. Hier moeten jullie mee beginnen. Verspil geen woorden meer aan andere dingen. Het is jullie verantwoordelijkheid om het werk van Gods huis vandaag te doen, het is jullie plicht om binnen te gaan in de huidige werkwijze en het is jullie last om de huidige waarheid in praktijk te brengen.

Voetnoot:

a. De geest van de premier: een klassiek Chinees gezegde dat wordt gebruikt om een persoon te beschrijven die ruimdenkend en vrijgevig is.

Het onderhouden van de geboden en het praktiseren van de waarheid

In de praktijk moet het gehoorzamen van de geboden altijd samengaan met het praktiseren van de waarheid. Bij het onderhouden van de geboden moet men de waarheid praktiseren. Bij het praktiseren van de waarheid mogen de principes van de geboden niet worden geschonden en mogen de geboden niet worden overtreden. Doe wat God van je verlangt. De geboden onderhouden en de waarheid praktiseren houden rechtstreeks verband, en zijn niet tegenstrijdig. Hoe meer je de waarheid praktiseert, des te beter volg je de essentie van de geboden. Hoe meer je de waarheid praktiseert, des te beter zul je Gods Woord, zoals dit in de geboden tot uitdrukking komt, begrijpen. De waarheid praktiseren en de geboden onderhouden zijn geen tegenstrijdige handelingen, maar hangen met elkaar samen. Aanvankelijk zal een mens pas de waarheid kunnen praktiseren en door de Heilige Geest verlicht kunnen worden wanneer hij de geboden onderhoudt. Maar dat is niet Gods oorspronkelijke bedoeling. God wil dat je Hem eert met je hart, en niet alleen met goed gedrag. Maar je moet de geboden daarbij toch op z’n minst oppervlakkig onderhouden. Geleidelijk, door ervaring, zal iemand een duidelijker begrip van God krijgen. Hij zal ophouden God te weerstaan of tegen Hem in opstand te komen en Zijn werk in twijfel te trekken. Zo kan een mens leven naar de essentie van de geboden. Simpelweg de geboden onderhouden zonder de waarheid te praktiseren, heeft geen nut en is niet wat ware aanbidding van God inhoudt, aangezien je nog niet de ware gestalte hebt. De geboden onderhouden zonder de waarheid te praktiseren, leidt tot het rigide vasthouden aan regels. Als je dat doet, worden de geboden een wet, en dat zal je niet helpen om te groeien in het leven. Ze zullen juist een blok aan je been worden, je aan banden leggen zoals de oudtestamentische wet, waardoor de Heilige Geest van je zijde wijkt. Alleen door de waarheid te praktiseren kun je de geboden daadwerkelijk onderhouden. Men onderhoudt de geboden om de waarheid te praktiseren. Je praktiseert nog meer waarheden door de geboden te onderhouden. Je krijgt nog meer inzicht in de praktische betekenis van de geboden door de waarheid te praktiseren. Het doel en de betekenis van Gods instructie dat de mens de geboden moet onderhouden, is niet het volgen van verordeningen zoals de mens zich dat voorstelt, maar heeft te maken met iemands intrede in het leven. Hoe meer je groeit in het leven, des te meer zul je in staat zijn de geboden te onderhouden. Hoewel de mens de geboden moet onderhouden, wordt de essentie van de geboden pas duidelijk door iemands levenservaring. De meeste mensen denken dat het juist onderhouden van de geboden ‘alles is gereed, we kunnen mee’ betekent. Dat is een buitensporige voorstelling van zaken, en niet in overeenstemming met Gods wil. Wie dat soort dingen zeggen, hebben niet tot doel vooruit te komen en zijn begerig naar het vlees. Dit slaat nergens op! Dit is niet de realiteit! Het is niet Gods wil om alleen de waarheid te praktiseren, zonder daadwerkelijk de geboden te onderhouden. Degenen die dat doen, zijn kreupel; ze zijn net als mensen die een been missen. Alleen maar de geboden onderhouden alsof ze zich aan de regels houden, zonder echter waarheid te hebben, is niet in staat zijn aan Gods wil te voldoen; evenals als mensen die een oog missen, lijden mensen die dit doen, ook aan een soort handicap. Als je de geboden juist onderhoudt en een helder begrip krijgt van de praktische God, dan heb je de waarheid. Relatief gezien zal je dan werkelijk gestalte hebben gekregen. Dan praktiseer je de waarheid die je hoort te praktiseren en onderhoud je tegelijk de geboden, zonder dat die twee conflicteren. Het praktiseren van de waarheid en het onderhouden van de geboden zijn twee systemen die elk deel uitmaken van iemands levenservaring. In iemands ervaring moeten het onderhouden van de geboden en het praktiseren van de waarheid geïntegreerd zijn, niet gescheiden. Er zijn echter zowel verschillen als overeenkomsten tussen deze twee dingen.

De bekendmaking van de geboden in het nieuwe tijdperk getuigt van het gegeven dat alle mensen in deze stroom en allen die vandaag Gods stem horen, een nieuw tijdperk zijn binnengegaan. Dit is een nieuw begin van Gods werk, en de start van het laatste deel van Gods managementplan over een periode van zesduizend jaar. De geboden van het nieuwe tijdperk symboliseren dat God en de mensheid het rijk van een nieuwe hemel en een nieuwe aarde zijn binnengegaan en dat God, zoals Jehova werkzaam was onder de Israëlieten en Jezus onder de Joden, meer praktisch, uitgebreider en grootser werk zal doen op aarde. Ze symboliseren ook dat deze groep mensen een ruimere en grotere opdracht van God zal krijgen, en van God praktische voorzieningen, voedsel, steun, zorg en bescherming zullen ontvangen. Verder zullen ze meer praktische oefening voor hun kiezen krijgen en zullen ze worden aangepakt, gebroken en gelouterd door Gods Woord. De betekenis van de geboden van het nieuwe tijdperk gaat diep. Ze geven aan dat God daadwerkelijk zal verschijnen op aarde, dat Hij de hele schepping op aarde zal onderwerpen en Zijn gehele glorie in het vlees zal openbaren. Verder geven ze aan dat de praktische God meer praktisch werk zal doen op aarde om al wat Hij heeft gekozen, te vervolmaken. Voorts zal God al zijn aardse werk volbrengen door middel van woorden en zijn decreet manifest maken dat ‘de geïncarneerde God geëerd zal worden als hoogst verhevene, en dat alle volkeren en naties zullen knielen om God te aanbidden, die groot is’. Hoewel de mens de geboden van het nieuwe tijdperk moet onderhouden en dit de taak en de plicht van de mens is, is de betekenis van die geboden eigenlijk te diep om dat in enkele woorden uit te drukken. De geboden van het nieuwe tijdperk komen in de plaats van de wetten van het Oude Testament en de verordeningen van het Nieuwe Testament, zoals verkondigd door Jehova en Jezus. Dat is een dieper gaande les, en geen eenvoudige kwestie zoals je je kunt voorstellen. De geboden van het nieuwe tijdperk hebben een aspect van praktische betekenis: Ze dienen als koppeling tussen het Tijdperk van Genade en het Tijdperk van het Koninkrijk. De geboden van het nieuwe tijdperk maken een eind aan alle gebruiken en verordeningen van de oude tijd, en maken eveneens een eind aan de gebruiken van het tijdperk van Jezus en die daarvoor. Ze leiden de mens naar de aanwezigheid van de meer praktische God en laten de mens het begin van Gods persoonlijke vervolmaking ontvangen, dat wil zeggen het begin van de weg naar vervolmaking. Daarom moeten jullie allemaal een juiste houding hebben ten opzichte van de geboden van het nieuwe tijdperk, en deze niet lichtzinnig volgen of minachten. De geboden van het nieuwe tijdperk benadrukken één punt: dat de mens vanaf nu de praktische God Zelf moet aanbidden, dat wil zeggen zich in meer praktische zin aan de essentie van de Geest moet onderwerpen. Ook benadrukken ze het principe dat God de mens als schuldig of rechtvaardig zal oordelen nadat Hij verschijnt als de zon van gerechtigheid. Het is makkelijker de geboden te begrijpen dan ze in praktijk te brengen. Als God de mens wil vervolmaken, moet Hij het daarom doen door Zijn eigen woorden en leiding, de mens kan geen volmaaktheid bereiken door zijn eigen aangeboren intelligentie alleen. Of de mens de geboden van het nieuwe tijdperk kan onderhouden of niet, houdt verband met zijn kennis van de praktische God. Of je de geboden kunt bewaren of niet is dus geen kwestie die in luttele dagen kan worden opgelost. Het is een diepgaande les.

Het praktiseren van de waarheid is een pad waardoor het leven van de mens kan groeien. Als jullie de waarheid niet praktiseren, kennen jullie alleen de theorie en zullen jullie niet werkelijk leven. De waarheid is het symbool van iemands gestalte. Of je wel of niet de waarheid praktiseert, hangt samen met het werkelijk verkrijgen van gestalte. Als je de waarheid niet in praktijk brengt, niet rechtvaardig handelt of wordt beheerst door emoties en openstaat voor vleselijke begeerte, ben je ver verwijderd van het onderhouden van de geboden. Dat is de meest diepgaande les. Er zijn in ieder tijdperk tal van waarheden die de mens moet binnengaan en die de mens moet doorgronden. Maar de geboden die bij de waarheden van ieder tijdperk horen, verschillen. De waarheid die de mens praktiseert, hangt samen met het tijdperk, net als de geboden die de mens onderhoudt. Elk tijdperk heeft zijn eigen waarheden die gepraktiseerd moeten worden en zijn eigen geboden die onderhouden moeten worden. Echter, het doel en het effect van het praktiseren van de waarheid door de mens verschilt net zo afhankelijk van de verschillende geboden die God heeft uitgevaardigd, dat wil zeggen afhankelijk van het tijdperk. We kunnen stellen dat de geboden de waarheid dienen, en dat de waarheid bestaat om de geboden te handhaven. Als er alleen waarheid bestaat, zullen er geen noemenswaardige veranderingen optreden in Gods werk. De mens kan echter, refererend aan de geboden, de dynamische omvang waarnemen van het werk van de Heilige Geest, en inzien in welk tijdperk God werkzaam is. In religie zijn veel mensen die de waarheden kunnen praktiseren die ook de mens in het Tijdperk van de Wet praktiseerde. Maar ze zijn verstoken van de geboden van het nieuwe tijdperk en kunnen dus ook de geboden daarvan niet onderhouden. Ze gaan op de oude weg voort en leven voort als primitieve mensen. Ze worden niet begeleid door de nieuwe werkwijze en kunnen de geboden van het nieuwe tijdperk niet zien. Als zodanig is Gods werk afwezig. Ze zijn als iemand die een lege eierschaal vasthoudt: Er zit geen geest in als er geen kuiken in zit. Exacter gezegd: Er zit geen leven in. Zulke mensen zijn nog niet het nieuwe tijdperk binnengegaan en zijn ver achterop geraakt. Het is dan ook zinloos als mensen de waarheid van oude tijden bezitten, maar niet de geboden van het nieuwe tijdperk. Velen van jullie praktiseren de waarheid van deze tijd, maar onderhouden niet de geboden van deze tijd. Het zal jullie niets opleveren, de waarheid die jullie praktiseren zal waardeloos en betekenisloos zijn en God zal haar niet prijzen. De waarheid praktiseren moet gebeuren op een manier die de Heilige Geest vandaag de dag hanteert; het moet gebeuren door te luisteren naar de stem van de praktische God van nu. Gebeurt dat niet, dan is alles voor niets – als water putten met een mand van bamboe. Dat is de praktische betekenis van de verbreiding van de geboden van het nieuwe tijdperk. Zodat mensen zich aan de geboden kunnen houden, moeten ze op zijn minst de praktische God kennen die in het vlees verschijnt, zonder verwarring. Met andere woorden: mensen moeten de principes van het eerbiedigen van de geboden begrijpen. De geboden eerbiedigen betekent niet dat ze lukraak of willekeurig gevolgd moeten worden, maar dat ze met een basis, een doel en principes gevolgd moeten worden. Het eerste wat bereikt moet worden, is dat je visies duidelijk worden. Als je een grondig begrip hebt van het werk van de Heilige Geest in de huidige tijd en de werkwijze van vandaag aanhoudt, zal je als vanzelf de essentie van het bewaren van de geboden doorzien. Als de dag aanbreekt dat je de essentie van de geboden van het nieuwe tijdperk ziet, en in staat bent de geboden te onderhouden, dan ben je op dat moment vervolmaakt. Dat is de ware betekenis van het praktiseren van de waarheid en het onderhouden van de geboden. Of je de waarheid kunt praktiseren of niet, hangt af van hoe je de essentie van de geboden van het nieuwe tijdperk ziet. Het werk van de Heilige Geest zal voortdurend aan de mens verschijnen en God zal meer en meer van de mensen vragen. Daarom zullen de waarheden die de mens werkelijk praktiseert talrijker en uitgebreider zijn, en de effecten van het bewaren van de geboden zullen dieper doorwerken. Daarom moeten jullie de waarheid praktiseren en tegelijk de geboden onderhouden. Niemand mag deze kwestie veronachtzamen. Laat nieuwe waarheid en nieuwe geboden tegelijkertijd een aanvang nemen in dit nieuwe tijdperk.

Je zou moeten weten dat de praktische God, God Zelf is

Wat zou je moeten weten over de praktische God? De Geest, de Persoon en het Woord vormen de praktische God Zelf, en dit is de ware betekenis van de praktische God Zelf. Als je alleen de Persoon kent – als je Zijn gewoonten en persoonlijkheid kent – maar niet weet van het werk van de Geest, of wat de Geest doet in het vlees, en als je alleen aandacht geeft aan de Geest, en het Woord, en alleen bidt tegenover de Geest, niet weet van het werk van Gods Geest in de praktische God, dan bewijst dit toch dat je geen weet hebt van de praktische God. Kennis van de praktische God houdt ook het weten en ervaren van Zijn woorden in, en de regels en principes van het werk van de Heilige Geest begrijpen, en hoe de Geest van God in het vlees werkt. Zo omvat het ook het weten dat elke actie van God in het vlees wordt bestuurd door de Geest, en dat de woorden die Hij spreekt een regelrechte expressie zijn van de Geest. Dus, als je de praktische God wenst te kennen, dan moet je in de eerste plaats weten hoe God werkt in menselijkheid en in goddelijkheid; dit, op zijn beurt, heeft betrekking op de uitdrukkingen van de Geest, waar alle mensen zich mee bezig houden.

Waar gaan de uitdrukkingen van de Geest over? Soms werkt God in menselijkheid en soms in goddelijkheid – maar over het algemeen voert de Geest in beide gevallen het bevel. Wat de geest in menselijkheid ook is, dit is hun uiterlijke uitdrukking. De Geest werkt normaal, maar Zijn leiding via de Geest bestaat uit twee delen. Eén deel is Zijn werk in menselijkheid en het andere is Zijn werk door goddelijkheid. Dit moet je goed begrijpen. Het werk van de Geest varieert naar gelang de omstandigheden. Wanneer Zijn menselijke werk vereist is, geeft de Geest richting aan dit menselijke werk, en wanneer Zijn goddelijke werk vereist is, verschijnt de goddelijkheid rechtstreeks om het uit te voeren. Omdat God in het vlees werkt en in het vlees verschijnt, werkt Hij zowel in menselijkheid als in goddelijkheid. Zijn werk in de menselijkheid wordt geleid door de Geest, en dient om tegemoet te komen aan de vleselijke behoeften van de mensen, om hun betrokkenheid bij Hem te vergemakkelijken, hen in staat te stellen de werkelijkheid en normaliteit van God te aanschouwen, en hen te kunnen laten zien dat de Geest van God in het vlees is gekomen, en onder de mensen is, samen met de mens leeft, en omgang heeft met de mens. Zijn werk in goddelijkheid dient om te voorzien in het leven van de mens, en de mens te begeleiden in alles van de positieve kant, verandering te brengen in de gezindheid van de mens en hen in staat te stellen om waarlijk de verschijning van de Geest in het vlees te aanschouwen. In het algemeen wordt de groei in iemands leven rechtstreeks bereikt door Gods werk en woorden in goddelijkheid. Alleen als mensen Gods werk in goddelijkheid accepteren, kunnen ze veranderingen in hun gezindheid bereiken, alleen dan kunnen ze verzadigd zijn in hun geest, alleen als hieraan het werk in menselijkheid wordt toegevoegd – het hoeden, ondersteunen en voorzien in de menselijkheid door God – kunnen de resultaten van Gods werk volledig worden bereikt. De praktische God Zelf, waarvan tegenwoordig gesproken wordt, werkt zowel in menselijkheid als in goddelijkheid. Door de verschijning van de praktische God, zijn Zijn normale menselijke werken en leven en Zijn volledig goddelijke werk bereikt. Zijn menselijkheid en goddelijkheid zijn gecombineerd in één, en het werk van beiden is volbracht door woorden, of het nou in menselijkheid of goddelijkheid is, Hij spreekt de woorden uit. Wanneer God werkt in menselijkheid, spreekt Hij de woorden van de menselijkheid, zodat mensen in contact kunnen komen en het kunnen begrijpen. Zijn woorden zijn duidelijk uitgesproken en zijn eenvoudig te begrijpen, zodat ze aan alle mensen kunnen worden verstrekt. Of deze mensen nu rijk zijn aan kennis, of slecht onderwezen, ze kunnen allen Gods woorden ontvangen. Gods werk in goddelijkheid wordt eveneens uitgedragen door woorden, maar het is vol van voorziening, vol van leven, het is onaangetast door menselijke ideeën, er zijn geen menselijke voorkeuren bij betrokken, en het is zonder menselijke grenzen, het is buiten de grenzen van enig normale menselijkheid. Ook dit wordt uitgevoerd in het vlees, maar het is de directe uitdrukking van de Geest. Als mensen alleen maar Gods werk in menselijkheid accepteren, dan zullen ze zich beperken tot een bepaalde reikwijdte, en zal dus een eeuwigdurende aanpak, snoei en discipline nodig zijn om een kleine verandering in hen teweeg te brengen. Zonder het werk of de aanwezigheid van de Heilige Geest zullen ze echter altijd weer terugvallen op hun oude levenswijze; het is alleen door het werk van goddelijkheid dat deze kwalen en tekortkomingen verholpen kunnen worden, alleen dan kunnen mensen compleet worden. In plaats van gestaag handelen en snoeien, is er behoefte aan positieve voorziening, aan woorden om alle tekortkomingen te compenseren, aan woorden om elke toestand van iemand kenbaar te maken, aan woorden om richting te geven aan hun leven, hun uitspraken, al hun acties, om hun intenties en motivaties bloot te leggen; dit is het echte werk van de praktische God. En dus zou je, in je houding tegenover de praktische God, je moeten onderwerpen aan Zijn menselijkheid, Hem herkennen en erkennen, en bovendien het goddelijke werk en de woorden moeten accepteren en gehoorzamen. Gods verschijning in het vlees betekent dat al het werk en de woorden van Gods Geest gedaan zijn door Zijn normale menselijkheid, en door Zijn vleesgeworden vlees. Met andere woorden, Gods Geest leidt zowel Zijn menselijk werk en voert het goddelijk werk in het vlees uit, en in de geïncarneerde God kun je zowel Gods werk in menselijkheid als Zijn volledig goddelijk werk zien. Dit is de werkelijke betekenis van de praktische verschijning van God in het vlees. Als je dit duidelijk kunt doorzien, ben je in staat om alle verschillende delen van God te verbinden, en zul je ophouden Zijn werk in goddelijkheid een te hoge premie toe te kennen, en te afwijzend te staan tegenover Zijn werk in menselijkheid, en zul je niet tot het uiterste gaan, noch omwegen nemen. Over het algemeen is de betekenis van de praktische God, dat het werk van Zijn menselijkheid en van Zijn goddelijkheid, zoals geleid door de Geest, tot uitdrukking komt door Zijn vlees, zodat de mensen kunnen zien dat Hij levendig is en levensecht, en werkelijk en actueel.

Het werk van de Geest van God in de mensheid heeft overgangsfases. Door de menselijkheid perfect te maken, stelt Hij Zijn menselijkheid in staat om de aansturing van de Geest te ontvangen, waarna Zijn menselijkheid in staat is om de kerken te voorzien en te hoeden. Dit is een expressie van Gods normale werk. Dus, als je duidelijk de principes van Gods werk in de mensheid kan doorzien, dan zul je waarschijnlijk geen opvattingen hebben over Gods werk in menselijkheid. Ongeacht alle andere dingen, Gods Geest kan het niet verkeerd hebben. Hij heeft gelijk, en is zonder fout; Hij zou niet iets doen wat niet correct is. Goddelijk werk is de directe expressie van Gods wil, zonder tussenkomst van menselijkheid. Het ondergaat geen perfectionering, maar komt regelrecht van de Geest. En toch, dat Hij kan werken in goddelijkheid is vanwege Zijn normale menselijkheid; het is helemaal niet bovennatuurlijk, en schijnt uitgevoerd te zijn door een normaal persoon; God kwam vooral van de hemel naar de aarde om de woorden van God door het vlees tot uitdrukking te brengen, om met gebruik van het vlees het werk van Gods Geest te voltooien.

Vandaag de dag, blijft de kennis van de mensen over de praktische God te eenzijdig, en hun begrip van het belang van de incarnatie is nog steeds te gering. Wanneer het op Gods vlees aankomt, zien de mensen door Zijn werk en woorden, dat Gods Geest zoveel inhoudt, in zo’n overvloedigheid. Maar, hoe dan ook, Gods getuigenis komt uiteindelijk van de Geest van God; wat Hij doet in het vlees, volgens welke principes Hij werkt, hoe Hij doet in menselijkheid, en hoe Hij doet in goddelijkheid. Mensen moeten hier kennis over hebben. Vandaag ben je in staat om deze persoon te aanbidden, maar in werkelijkheid aanbid je de Geest. Dit is de minimale kennis die de mens over de vleesgeworden God zou moeten hebben: kennis van het wezen van de Geest door het vlees, kennis van het goddelijke werk van de Geest in het vlees en het menselijk werk in het vlees, acceptatie van alle woorden en uitspraken van de Geest in het vlees, en zien hoe de Geest van God het vlees aanstuurt en Zijn kracht in het vlees openbaart. Dat wil zeggen, men leert de Geest in de hemel kennen door het vlees; het verschijnen van de praktische God Zelf onder de mens heeft de vage God zelf doen verdwijnen in de opvatting van de mens; het aanbidden van de praktische God Zelf door de mensen heeft hun gehoorzaamheid aan God vergroot; en door het goddelijke werk in het vlees door de Geest van God, en menselijk werk in het vlees, ontvangt de mens openbaring en wordt hij gehoed, en veranderingen worden bereikt in zijn levensgezindheid. Alleen dit is de eigenlijke betekenis van de komst van de Geest in het vlees, en het is in de eerste plaats zo dat mensen zich kunnen verbinden met God, vertrouwen op God, en de kennis van God kunnen verkrijgen.

In het algemeen, welke houding moeten mensen hebben tegenover de praktische God? Wat weet je van de incarnatie, van de verschijning van het Woord in het vlees, van Gods verschijning in het vlees, van de daden van de praktische God? En waarover wordt heden ten dage hoofdzakelijk gesproken? De incarnatie, de komst van het Woord in het vlees, en Gods verschijning in het vlees – deze zaken moet allemaal begrepen worden. Gebaseerd op jullie gestalte, en het tijdperk, gedurende jullie levenservaringen, moeten jullie geleidelijk begrip krijgen van deze zaken, en een heldere kennis ervan hebben. Het proces waarbij mensen Gods woorden ervaren is hetzelfde proces als waardoor zij de verschijning van Gods woorden in het vlees kennen. Hoe meer mensen Gods woorden ervaren, hoe beter zij de Geest van God kennen; door het ervaren van Gods woorden, begrijpen mensen de principes van het werk van de Geest en leren ze de praktische God Zelf kennen. In feite, wanneer God mensen volmaakt maakt en hen voor Zich wint, leert Hij ze de daden van de praktische God kennen; Hij gebruikt het werk van de praktische God om mensen de werkelijke betekenis van de incarnatie te laten zien, en om hun te laten zien dat de Geest van God daadwerkelijk is verschenen aan de mens. Wanneer God de mensen voor zich gewonnen heeft en volmaakt heeft gemaakt, hebben de uitspraken van de praktische God hen overwonnen. De woorden van de praktische God hebben hen veranderd, en hun binnenste Zijn leven geschonken, en hen vervuld met wat Hij is (of het nou is wat Hij menselijk is, of wat Hij goddelijk is), vervuld met het wezen van Zijn woorden, en hebben mensen laten leven naar Zijn woorden. Wanneer God mensen wint, doet Hij dat in de eerste plaats door de woorden en uitspraken te gebruiken van de praktische God om zodoende de tekortkomingen van mensen aan te pakken, en hun rebellerende gezindheid te oordelen en te openbaren, waardoor ze krijgen wat ze nodig hebben en zien dat God onder de mensen is gekomen. Maar bovenal is het werk van de praktische God om iedere persoon van de invloed van Satan te redden door hen weg te halen uit het land van vuiligheid, en hun verdorven gezindheid te verjagen. De meest diepgaande betekenis van door de praktische God gewonnen worden, is dat je de praktische God als voorbeeld kunt nemen, als een model, een normaal menselijk leven kunt leiden, in staat bent de woorden en eisen van de praktische God te beoefenen, zonder de geringste afwijking of het geringste verschil, praktiseren zoals Hij het zegt, en in staat bent om alles te bereiken wat Hij vraagt. Op deze manier zul je gewonnen zijn door God. Wanneer je door God gewonnen bent, bezit je niet slechts het werk van de Heilige Geest. Je hebt in de eerste plaats de capaciteiten gekregen om te leven naar de wil van de praktische God. Alleen het feit dat je het werk van de Heilige Geest hebt, betekent niet dat je het leven hebt. Het gaat erom of je in staat bent om te handelen naar de eisen die de praktische God aan je stelt, wat ermee te maken heeft of je in staat bent om door God gewonnen te worden. Deze dingen zijn de grootste betekenis van het werk van de praktische God in het vlees. Dat wil zeggen, God wint een groep mensen door echt en daadwerkelijk in het vlees te verschijnen en levendig en levensecht te zijn, gezien te worden door mensen, daadwerkelijk het werk van de Geest uit te voeren in het vlees, en door te handelen als voorbeeld voor mensen in het vlees. God is voornamelijk in het vlees gekomen om mensen in staat te stellen de echte daden van God te zien, de vormloze Geest gedaante te laten aannemen in het vlees, en mensen toe te staan om Hem te zien en aan te raken. Op deze manier zullen zij die door Hem compleet zijn gemaakt Hem naleven, ze zullen door Hem gewonnen zijn, en Zijn hart navolgen. Als God alleen maar in de hemel sprak, en niet daadwerkelijk op aarde was gekomen, dan zouden mensen Hem nog steeds niet kunnen kennen, ze zouden alleen in staat zijn met lege theorie Gods daden te prediken, en zouden Gods woorden niet als realiteit ervaren. God is voornamelijk op aarde gekomen om te handelen als een voorbeeld en een model voor hen die door God gewonnen gaan worden; alleen op deze manier kunnen mensen daadwerkelijk God kennen, en God aanraken, en Hem zien, en alleen dan kunnen ze werkelijk door God gewonnen worden.

Alleen het in praktijk brengen van de waarheid is werkelijkheid bezitten

Als je Gods woorden openlijk kunt uitleggen, wil dat nog niet zeggen dat je over de werkelijkheid beschikt – dingen zijn niet zo eenvoudig als je ze misschien had voorgesteld. Of je over de werkelijkheid beschikt of niet, is niet gebaseerd op wat je zegt, het is eerder gebaseerd op hoe je uitleeft. Wanneer Gods woorden je leven en je natuurlijke uitdrukking worden, telt alleen dit als werkelijkheid en geldt alleen dit als het bezitten van inzicht en een ware gestalte. Je moet in staat zijn om de toets voor een lange periode te doorstaan en je moet in staat zijn om de gelijkenis na te leven die God van je verlangt; het moet niet louter van buiten zijn, maar het moet als vanzelf uit je stromen. Alleen dan heb je echt de werkelijkheid en alleen dan heb je het leven verkregen. Laat mij het voorbeeld gebruiken dat iedereen kent, van de beproeving van de dienstdoeners. Iedereen kan de meest verheven theorieën naar voren brengen over dienstdoeners en iedereen heeft een behoorlijk begrip met betrekking tot dit onderwerp; ze spreken erover en wat de één erover zegt overtreft nog wat de vorige had gezegd, alsof het een wedstrijd is. Als de mens echter geen ingrijpende beproeving heeft ondergaan, kan je moeilijk zeggen dat hij een goede getuigenis heeft. Kort gezegd, het echt naleven van de mens schiet nog steeds erg tekort en dit strookt niet met zijn begrip. Daarom moet het nog steeds de waarlijke gestalte van de mens worden en het is nu nog niet zijn leven. Omdat het begrip van de mens nog niet in werkelijkheid is gebracht, is zijn gestalte nog steeds als een kasteel gebouwd op zand, wankelend en op het punt van instorten. De mens heeft te weinig werkelijkheid – het is bijna onmogelijk om enige werkelijkheid in de mens te vinden. Er is te weinig werkelijkheid die op een natuurlijke manier uit de mens stroomt en alle werkelijkheid in zijn leven is gedwongen en daarom zeg ik dat de mens geen echte werkelijkheid bezit. Hecht niet te veel waarde aan mensen die zeggen dat hun liefde voor God nooit verandert – dit is alleen wat ze zeggen, voordat ze met beproevingen geconfronteerd worden. Als ze plotseling met beproevingen worden geconfronteerd, worden de dingen waarover ze spreken opnieuw onverenigbaar met de werkelijkheid en bewijst het opnieuw dat mensen geen werkelijkheid bezitten. Je zou kunnen zeggen dat wanneer je dingen tegenkomt die niet passen bij je opvattingen en die verlangen dat je jezelf opzijzet, dat dit je beproevingen zijn. Voordat Gods wil onthuld wordt, is er een strenge proef voor elke man, een enorme beproeving voor iedereen – is deze kwestie duidelijk voor je? Wanneer God de mens op de proef wil stellen, laat Hij hen altijd hun keuzes maken voordat de waarheid van de feiten is onthuld. Dat betekent dat wanneer God de mens aan beproevingen onderwerpt, Hij je nooit de waarheid zal vertellen en dat is hoe mensen ontmaskerd kunnen worden. Dit is een manier waarop God Zijn werk uitvoert, om te zien of je de God van vandaag begrijpt en om te zien of je enige werkelijkheid bezit. Ben je echt vrij van twijfels over Gods werk? Zal je in staat zijn om standvastig te zijn wanneer een grote beproeving over je heen komt? Wie durft woorden te spreken als: “Ik garandeer dat er geen problemen zullen zijn”? Wie durft woorden te spreken als: “Anderen twijfelen misschien, maar ik zal nooit twijfelen”? Net zoals de keren dat Petrus aan beproevingen werd blootgesteld – hij schepte altijd op voordat de waarheden waren geopenbaard. Dit is geen persoonlijke fout die uniek is voor Petrus; dit is de grootste moeilijkheid waarmee iedereen tegenwoordig geconfronteerd wordt. Als ik verschillende plaatsen zou bezoeken of als ik verschillende broeders en zusters zou bezoeken, om naar jullie begrip van Gods werk van vandaag te kijken, zouden jullie zeker in staat zijn om over veel van jullie inzichten te praten en zou het erop lijken dat jullie geen enkele twijfels hebben. Als ik je zou vragen: “Kun je met zekerheid vaststellen dat het werk van vandaag de dag door God Zelf is verricht? Geen twijfel mogelijk?” Dan zou je zeker antwoorden: “Zonder enige twijfel, het is het werk dat door de Geest van God is verricht.” Als je eenmaal op zo’n manier hebt geantwoord, zou je beslist geen enkele twijfel meer hebben en je zou zelfs grote vreugde ervaren – je zou kunnen voelen dat je een beetje aan werkelijkheid hebt gewonnen. Degenen die de neiging hebben om dingen op deze manier te begrijpen zijn degenen die minder werkelijkheid bezitten; hoe meer iemand denkt haar gewonnen te hebben, des te meer men niet in staat zal zijn om standvastig te blijven in beproevingen. Wee degenen die arrogant en hooghartig zijn en wee degenen die geen kennis van zichzelf hebben. Zulke mensen kunnen als de besten spreken, niettemin zijn hun acties het slechtst. Bij het minste of geringste teken van problemen, beginnen deze mensen te twijfelen en komt de gedachte om te stoppen in hun hoofd op. Ze hebben geen enkele werkelijkheid; het enige wat ze hebben zijn theorieën, verhevener dan die van religie, zonder enige werkelijkheden welke God nu verlangt. Ik walg het meest van diegenen die alleen over theorieën spreken en geen werkelijkheid bezitten. Ze slaken de luidste kreten bij het uitvoeren van hun werk, maar ze bezwijken zodra ze worden geconfronteerd met werkelijkheid. Laat dat niet zien dat deze mensen geen werkelijkheid hebben? Het doet er niet toe hoe woest de wind en golven zijn, als je kunt blijven staan zonder een vleugje twijfel in je gedachten en als je standvastig kunt zijn en niet in een staat van ontkenning bent, zelfs als er niemand anders meer over is, dan geldt dit als dat jij een waarlijk begrip hebt en echt in het bezit van de werkelijkheid bent. Als je de wind volgt, waar die ook heen waait, als je de meerderheid volgt en als je leert zeggen wat anderen zeggen, dan maakt het niet uit hoe goed je zulke dingen zegt, het is geen enkel bewijs dat je in het bezit bent van de werkelijkheid. Daarom stel ik voor dat je niet overhaast lege woorden gaat uitschreeuwen. Ken je het werk dat God zal uitvoeren? Gedraag je niet zoals Petrus, waardoor je jezelf schande toebrengt en je niet langer je hoofd hoog kunt houden – dit doet niemand enig goed. De meeste mensen hebben geen ware gestalte. God heeft veel werk verricht, maar Hij heeft de werkelijkheid niet op mensen laten neerdalen; preciezer gezegd, God heeft nooit iemand persoonlijk getuchtigd. Sommige mensen zijn ontmaskerd door dergelijke beproevingen, waarbij hun zondige handen steeds verder naar buiten reikten met de gedachte dat ze God makkelijk de baas kunnen worden en dat ze kunnen doen wat ze maar willen. Omdat ze niet eens in staat zijn om dit soort beproevingen het hoofd te bieden, zijn de meer uitdagende beproevingen uitgesloten en is de werkelijkheid ook uitgesloten. Proberen ze nu niet God voor de gek te houden? De werkelijkheid bezitten, is niet iets dat kan worden vervalst en evenmin is het iets dat je enkel kunt bereiken door er kennis van te hebben. Het is gebaseerd op je ware gestalte en het is gebaseerd op of je in staat bent om alle beproevingen te doorstaan. Begrijp je het nu?

God vraagt van de mensen niet simpelweg om in staat te zijn om over de werkelijkheid te praten. Zou dat niet te gemakkelijk zijn? Waarom spreekt God dan over binnengaan in het leven? Waarom spreekt Hij over transformatie? Als iemand alleen maar in staat is om inhoudsloos over de werkelijkheid te praten, kan dan een transformatie in zijn gezindheid plaatsvinden? Het trainen van een groep goede soldaten van het koninkrijk is niet hetzelfde als het trainen van mensen die alleen over de werkelijkheid kunnen praten of mensen die alleen maar opscheppen, maar het is het trainen van mensen die Gods woorden te allen tijde kunnen naleven, die onverzettelijk zijn, ongeacht de tegenslagen waarmee ze geconfronteerd worden en die te allen tijde in overeenstemming met Gods woorden leven en niet terugkeren naar het wereldse. Dit is de werkelijkheid waar God over spreekt en dit is wat God van de mensen vraagt. Zie daarom de door God gesproken werkelijkheid niet als zomaar iets. Louter verlichting door de Heilige Geest staat niet gelijk aan het bezitten van de werkelijkheid: het is namelijk niet de gestalte van de mens, maar de genade van God en menselijke prestaties staan daarbuiten. Elke persoon moet hetzelfde lijden als Petrus verdragen en, meer nog, de glorie van Petrus bezitten, want dat is wat mensen uitleven die Gods werk hebben ontvangen. Alleen dit kan werkelijkheid worden genoemd. Denk niet dat je de werkelijkheid zult bezitten omdat je over de werkelijkheid kunt praten. Dit is een misvatting, dit past niet bij Gods wil en het heeft geen werkelijk gewicht. Zeg dergelijke dingen ook niet in de toekomst – doof zulke uitspraken! Allen die een verkeerd begrip van Gods woorden hebben, zijn ongelovigen. Ze hebben geen enkele echte kennis, laat staan een ware gestalte; het zijn onwetende mensen zonder werkelijkheid. Dat betekent dat allen die buiten de substantie van Gods woorden leven ongelovigen zijn. Degenen die door de mens als ongelovig worden beschouwd, zijn beesten in de ogen van God en degenen die door God als ongelovig worden beschouwd, zijn zij die Gods woorden niet als hun leven hebben. Daarom zijn degenen die niet de werkelijkheid van Gods woorden bezitten en die falen in het uitleven van Gods woorden, ongelovigen. Gods bedoeling is om het zo te maken dat iedereen vanuit de werkelijkheid van Gods woorden leeft. Het gaat er niet alleen om dat iedereen in staat is om over de werkelijkheid te praten, maar nog belangrijker, dat iedereen in staat is om de werkelijkheid van Gods woorden na te leven. De werkelijkheid die de mens waarneemt, is te oppervlakkig, het heeft geen waarde, het kan Gods wil niet vervullen, het is te laag bij de grond, het is het niet eens waard om genoemd te worden, het mist te veel en staat te ver af van de maatstaf van wat God verlangt. Ieder van jullie zal onderworpen worden aan een grote keuring om te zien wie van jullie alleen weet te praten over jullie begrip, maar niet in staat is om het pad te wijzen en te zien wie van jullie nutteloos uitschot is. Onthoud dit voor de toekomst! Praat niet over lege begrippen – spreek alleen over de weg van beoefening en over de werkelijkheid. Transitie van waarlijke kennis naar huidige praktijk en vervolgens overgaan van oefenen naar het uitleven van de werkelijkheid. Lees anderen niet de les en praat niet over waarlijke kennis. Als je begripsvermogen een weg is, kun je het vrijelijk naar buiten laten komen; als het geen weg is, houd alsjeblieft je mond en stop met praten. Wat je zegt is nutteloos. Het zijn slechts enkele woorden van begrip om God voor de gek te houden en anderen jaloers op je te laten worden. Is dat niet waar je op uit bent? Is dit niet het opzettelijk bespelen van anderen? Heeft dit enige waarde? Praat alleen over begrip nadat je het ervaren hebt en dan zul je niet langer aan het opscheppen zijn. Anders ben je enkel iemand die arrogante woorden spreekt. Je kunt veel dingen niet eens overwinnen of weerstand bieden tegen je eigen vlees in je daadwerkelijke ervaring, je doet altijd wat je verlangens je ingeven en voldoet niet aan Gods wil, maar je hebt wel het lef om over theoretische begrippen te praten – je bent schaamteloos! Je hebt nog steeds het lef om te praten over je begrip van Gods woorden – hoe brutaal van jou! Zomaar praten en opscheppen zijn jouw natuur geworden en je bent eraan gewend geraakt om dat te doen. Wanneer je wilt praten doe je het met gemak, maar als het op de praktijk aankomt, neem je je toevlucht tot versiersels. Houd je anderen zo niet voor de gek? Je kunt mensen misschien voor de gek houden, maar God kan niet misleid worden. Mensen doorzien het niet en kunnen het niet goed onderscheiden, maar God neemt dit soort zaken serieus op en Hij zal je niet sparen. Je broeders en zusters zullen misschien voor je pleiten, je begripsvermogen prijzen, je bewonderen, maar als je geen werkelijkheid bezit, zal de Heilige Geest je niet sparen. Misschien zal de praktische God je tekortkomingen door de vingers zien, maar Gods Geest zal geen aandacht aan je schenken en dat zal genoeg zijn voor je om te dragen. Geloof je dit? Praat meer over de werkelijkheid van de praktijk; ben je het al vergeten? Praat meer over de praktische wegen; ben je het al vergeten? “Spreek minder van verheven theorieën of waardeloos opgeblazen praat en het is het beste om nu te beginnen met in de praktijk brengen.” Ben je deze woorden vergeten? Begrijp je dit allemaal niet? Heb je geen idee van Gods wil?

Gods huidige werk kennen

Gods werk in deze tijden kennen is grotendeels kennen wat de voornaamste bediening is van de vleesgeworden God van de laatste dagen, en wat Hij op aarde is komen doen. Ik heb eerder in mijn woorden genoemd dat God op aarde is gekomen (in de laatste dagen) om ons een voorbeeld te geven vóór Zijn heengaan. Hoe geeft God dit voorbeeld? Dat doet Hij door woorden te spreken, en door te werken en te spreken door het hele land. Dit is Gods werk in de laatste dagen; Hij spreekt alleen, om van de aarde een wereld van woorden te maken, zodat iedere persoon wordt voorzien van en verlicht door Zijn woorden en zodat de geest van de mens ontwaakt en hij helderheid verkrijgt over de visies. De vleesgeworden God is in de laatste dagen voornamelijk naar de aarde gekomen om woorden te spreken. Toen Jezus kwam, verspreidde Hij het evangelie van het koninkrijk van de hemel en bracht Hij het verlossingswerk van de kruisiging tot stand. Hij maakte een einde aan het Tijdperk van de Wet en schafte alles af wat oud was. De komst van Jezus beëindigde het Tijdperk van de Wet en luidde het Tijdperk van Genade in; de komst van de vleesgeworden God van de laatste dagen heeft een einde gemaakt aan het Tijdperk van Genade. Hij is voornamelijk gekomen om Zijn woorden te spreken, om woorden te gebruiken en de mens zo te vervolmaken, om de mens te illumineren en verlichten en het hart van de mens te ontdoen van de plaats van de vage God. Dit is niet de fase van het werk dat Jezus deed toen Hij kwam. Toen Jezus kwam, verrichtte Hij vele wonderen, genas Hij de zieken en wierp Hij demonen uit. Hij deed eveneens het verlossingswerk van de kruisiging. Daardoor geloven de mensen, in hun opvattingen, dat God zo moet zijn. Want toen Jezus kwam, deed Hij niet het werk om het hart van de mens te ontdoen van het beeld van de vage God; toen Hij kwam, werd Hij gekruisigd, genas Hij de zieken en wierp Hij demonen uit. Bovendien verspreidde Hij het evangelie van het koninkrijk van de hemel. In één opzicht ontdoet de vleeswording van God in de laatste dagen de plaats die de vage God inneemt in de opvattingen van de mens. Zodat het beeld van de vage God niet langer in het hart van de mens te vinden is. Door Zijn feitelijke woorden en feitelijke werk, Zijn reizen door alle landen en het uitzonderlijk echte en normale werk dat Hij doet onder de mensen, leert Hij de mens de realiteit van God kennen en ontdoet hij het hart van de mens van de plaats van de vage God. In een ander opzicht gebruikt God de door Zijn vlees gesproken woorden om de mens compleet te maken en om alle dingen tot stand te brengen. Dit is het werk dat God tot stand zal brengen in de laatste dagen.

Wat jullie moeten weten:

1. Gods werk is niet bovennatuurlijk en jullie moeten er geen opvattingen over koesteren.

2. Jullie moeten het voornaamste werk begrijpen dat de vleesgeworden God deze keer is komen doen.

Hij is niet gekomen om de zieken te genezen, demonen uit te werpen of wonderen te verrichten. Hij is ook niet gekomen om het evangelie van bekering te verspreiden of de mens verlossing te schenken. Jezus heeft dit werk namelijk al gedaan en God doet hetzelfde werk niet nog een keer. God is nu gekomen om een einde te maken aan het Tijdperk van Genade en om alle praktijken van het Tijdperk van Genade uit te bannen. De praktische God is voornamelijk gekomen om te laten zien dat Hij echt is. Toen Jezus kwam, sprak Hij enkele woorden; Hij toonde voornamelijk wonderen, deed tekenen en wonderen, genas de zieken en wierp demonen uit. Daarnaast sprak Hij profetieën uit om de mensen te overtuigen en hun te laten inzien dat Hij werkelijk God was en dat Hij een God zonder emoties was. Uiteindelijk voltooide Hij het werk van de kruisiging. De God van nu toont geen tekenen en wonderen, evenmin geneest Hij de zieken en werpt Hij demonen uit. Toen Jezus kwam, vertegenwoordigde het werk dat Hij deed één aspect van God, maar deze keer is God gekomen om de fase van het werk te doen die nu aan de beurt is, want God doet hetzelfde werk niet nog een keer; Hij is de God die altijd nieuw en nooit oud is, dus alles wat je nu ziet zijn de woorden en het werk van de praktische God.

De vleesgeworden God van de laatste dagen is voornamelijk gekomen om Zijn woorden te spreken, om alles uit te leggen wat noodzakelijk is voor het leven van de mens, om aan te duiden waar mensen moeten binnengaan, om de mens Gods daden te laten zien, en om de mens de wijsheid, almacht en wonderlijkheid van God te tonen. Door de vele manieren waarop God spreekt, aanschouwt de mens de oppermacht van God, de grootsheid van God en bovendien de nederigheid en verborgenheid van God. De mens ziet dat God oppermachtig is, dat Hij nederig en verborgen is en de minste van allen kan worden. Sommige woorden van Hem worden direct vanuit het perspectief van de Geest gesproken, sommige rechtstreeks vanuit het perspectief van de mens en sommige vanuit het perspectief van een derde persoon. Hieraan kan gezien worden dat de wijze van Gods werk zeer uiteenloopt en Hij de mens het door woorden laat zien. Gods werk in de laatste dagen is normaal en echt, dus wordt de groep mensen in de laatste dagen onderworpen aan de grootste beproevingen. Vanwege de normaliteit en realiteit van God, hebben alle mensen hun intrede gedaan in zulke beproevingen; dat de mens in de beproevingen van God is neergedaald, komt door de normaliteit en realiteit van God. In het tijdperk van Jezus waren er geen opvattingen of beproevingen. Omdat het meeste werk dat Jezus deed in overeenstemming met de opvattingen van de mens was, volgden de mensen Hem en hadden ze geen opvattingen over Hem. De beproevingen van nu zijn groter dan ooit voor de mens. Wanneer er wordt gezegd dat deze mensen uit de grote verdrukking zijn gekomen, wordt deze verdrukking bedoeld. God spreekt nu om geloof, liefde, acceptatie van lijden en gehoorzaamheid in deze mensen op te wekken. De woorden die de vleesgeworden God van de laatste dagen spreekt worden gesproken overeenkomstig de aard en essentie van de mens, het gedrag van de mens en datgene waarin de mens nu moet binnentreden. Zijn woorden zijn zowel echt als normaal: Hij spreekt niet over morgen, Hij kijkt ook niet terug op gisteren; Hij spreekt alleen over de gewenste intrede, wat nu in praktijk moet worden gebracht en begrepen. Als er tegenwoordig iemand zou opstaan die tekenen en wonderen kan tonen, demonen kan uitdrijven, zieken kan genezen en vele wonderen kan verrichten en deze persoon beweert dat hij Jezus is die gekomen is, dan zou dit een vervalsing zijn, veroorzaakt door boze geesten die Jezus nabootsen. Vergeet dat niet! God doet hetzelfde werk niet nog een keer. Jezus’ fase van het werk is al voltooid en God zal die fase van het werk nooit opnieuw uitvoeren. Gods werk is onverenigbaar met de noties van de mens; het Oude Testament voorspelde bijvoorbeeld de komst van een Messias, en het resultaat van deze profetie was de komst van Jezus. Omdat dit al gebeurd is, zou het niet kloppen als er wéér een Messias kwam. Jezus is al een keer gekomen en het zou niet kloppen als Jezus deze keer weer kwam. Er is voor elk tijdperk een naam en elke naam houdt een kenschetsing van dat tijdperk in. Volgens de noties van de mens moet God altijd tekenen en wonderen laten zien, moet Hij altijd de zieken genezen en demonen uitdrijven en moet Hij altijd net zoals Jezus zijn. Toch is God deze keer helemaal niet zo. Als God in de laatste dagen nog steeds tekenen en wonderen toonde en nog steeds demonen uitdreef en de zieken genas – als Hij precies hetzelfde als Jezus deed – dan zou God hetzelfde werk herhalen en zou het werk van Jezus geen betekenis of waarde hebben. God voert dus één fase van het werk uit in elk tijdperk. Zodra één fase van Zijn werk is voltooid, wordt die al spoedig nagebootst door boze geesten. Nadat Satan God op de voet gaat volgen, stapt God over op een andere methode. Zodra God een fase van Zijn werk heeft voltooid, wordt die nagebootst door boze geesten. Jullie moeten dit duidelijk inzien. Waarom is Gods werk nu anders dan het werk van Jezus? Waarom doet God nu geen tekenen en wonderen, werpt Hij geen demonen uit en geneest Hij de zieken niet? Als Jezus’ werk hetzelfde was als het werk in het Tijdperk van de Wet, had Hij dan de God van het Tijdperk van Genade kunnen vertegenwoordigen? Had Hij dan het werk van de kruisiging kunnen volbrengen? Als Jezus net als in het Tijdperk van de Wet de tempel had betreden en de sabbat in acht had genomen, dan zou Hij door niemand vervolgd zijn en door allen omarmd. Had Hij in dat geval gekruisigd kunnen worden? Had Hij dan het werk van verlossing kunnen volbrengen? Wat zou het voor zin hebben als de vleesgeworden God van de laatste dagen tekenen en wonderen liet zien, zoals Jezus deed? Alleen als God een ander aspect van Zijn werk doet in de laatste dagen, een aspect dat een onderdeel van Zijn managementplan vertegenwoordigt, kan de mens meer kennis van God verkrijgen en alleen dan kan Gods managementplan volledig uitgevoerd worden.

God is in de laatste dagen voornamelijk gekomen om Zijn woorden te spreken. Hij spreekt vanuit het perspectief van de Geest, vanuit het perspectief van de mens en vanuit het perspectief van een derde persoon; Hij spreekt op verschillende manieren, waarbij Hij voor een bepaalde tijdsperiode een bepaalde manier gebruikt en Hij de manier van spreken gebruikt om de opvattingen van de mens te veranderen en het hart van de mens te ontdoen van het beeld van de vage God. Dit is het belangrijkste werk dat God doet. Omdat de mens gelooft dat God is gekomen om de zieken te genezen, demonen uit te werpen, wonderen te verrichten en materiële zegeningen aan de mens te schenken, voert God deze fase van het werk uit – het werk van tuchtiging en oordeel – om de opvattingen van de mens te ontdoen van dergelijke dingen, zodat de mens de realiteit en normaliteit van God kan kennen en zodat zijn hart kan worden ontdaan van het beeld van Jezus en vervangen door een nieuw beeld van God. Zodra het beeld van God in de mens oud wordt, wordt het een afgod. Toen Jezus kwam en die fase van het werk uitvoerde, vertegenwoordigde Hij God niet in volle omvang. Hij deed enkele tekenen en wonderen, sprak enige woorden, werd uiteindelijk gekruisigd. Hij vertegenwoordigde één aspect van God. Hij kon niet alles van God vertegenwoordigen, maar veeleer vertegenwoordigde Hij God door één aspect van Gods werk te doen. Dat komt omdat God zo groot en zo wonderbaar is, en Hij ondoorgrondelijk is. Ook doet God maar één aspect van Zijn werk in elk tijdperk. Het werk dat God doet in dit tijdperk is voornamelijk het voorzien in de woorden voor het leven van de mens, de onthulling van de aard, het wezen en de verdorven gezindheid van de mens, en ook de eliminatie van godsdienstige opvattingen, feodale denkpatronen, en achterhaalde denkpatronen; de kennis en cultuur van de mens moeten worden gezuiverd door deze met Gods woorden bloot te leggen. In de laatste dagen gebruikt God woorden, geen tekenen en wonderen, om de mens te vervolmaken. Hij gebruikt Zijn woorden om de mens te ontmaskeren, de mens te oordelen en te tuchtigen en de mens te vervolmaken, zodat de mens in Gods woorden de wijsheid en lieflijkheid van God gaat zien en Gods gezindheid gaat begrijpen, en zodat de mens door Gods woorden de daden van God aanschouwt. In het Tijdperk van de Wet leidde Jehova Mozes uit Egypte met Zijn woorden en sprak Hij enkele woorden tot de Israëlieten; in die tijd werd een deel van Gods daden duidelijk gemaakt, maar omdat het kaliber van de mens beperkt was en niets zijn kennis compleet kon maken, bleef God spreken en werken. In het Tijdperk van Genade zag de mens wederom een deel van Gods daden. Jezus was in staat om tekenen en wonderen te tonen, de zieken te genezen en demonen uit te werpen, en gekruisigd te worden. Na drie dagen stond Hij op uit de dood en verscheen Hij in het vlees aan mensen. De mens wist over God niet meer dan dit. De mens weet alleen wat God hem toont. Als God de mens niet meer zou tonen, zou dit alles zijn wat de mens over God wist. Dus blijft God werken, zodat de kennis van de mens aangaande Hem dieper kan worden en zodat de mens het wezen van God beetje bij beetje leert kennen. God gebruikt in de laatste dagen Zijn woorden om de mens te vervolmaken. Je verdorven gezindheid komt aan het licht door Gods woorden en je godsdienstige opvattingen worden vervangen door de realiteit van God. De vleesgeworden God van de laatste dagen is voornamelijk gekomen om de woorden te vervullen: “het Woord wordt vlees, het Woord komt in het vlees en het Woord verschijnt in het vlees”. Als je hier geen gedegen kennis van hebt, zul je niet standvastig kunnen zijn. In de laatste dagen streeft God er voornamelijk naar om een fase van het werk te volbrengen waarin het Woord in het vlees verschijnt, en dit is één aspect van Gods managementplan. Dus moet jullie kennis duidelijk zijn; hoe God ook werkt, God staat niet toe dat de mens Hem beperkt. Als God dit werk in de laatste dagen niet deed, kon de kennis van de mens aangaande Hem niet verder gaan. Je zou alleen weten dat God gekruisigd kan worden en Sodom kan vernietigen en dat Jezus kan worden opgewekt uit de dood en aan Petrus kan verschijnen … Maar je zou nooit zeggen dat Gods woorden alles tot stand kunnen brengen en de mens kunnen overwinnen. Alleen door het ervaren van Gods woorden kun je van dergelijke kennis spreken en hoe meer je van Gods werk ervaart, hoe grondiger jouw kennis van Hem zal worden. Alleen dan zul je God niet langer beperken tot je eigen opvattingen. De mens leert God kennen door Zijn werk te ervaren; er is geen andere juiste manier om God te leren kennen. Er zijn tegenwoordig veel mensen die niets anders doen dan wachten op tekenen en wonderen en de tijd van de enorme rampen. Geloof je in God of geloof je in de enorme rampen? Wanneer de enorme rampen komen, is het te laat en als God de enorme rampen niet naar de aarde zendt, is Hij dan niet God? Geloof je in tekenen en wonderen, of geloof je in God Zelf? Jezus toonde geen tekenen en wonderen toen Hij door anderen werd beschimpt, maar was Hij niet God? Geloof je in tekenen en wonderen, of geloof je in het wezen van God? De opvattingen van de mens inzake geloof zitten ernaast! Jehova sprak vele woorden tijdens het Tijdperk van de Wet, maar zelfs nu moeten sommige daarvan nog in vervulling gaan. Kun je zeggen dat Jehova niet God was?

Nu zou het voor jullie allemaal duidelijk moeten zijn dat in de laatste dagen voornamelijk het feit dat “het Woord vlees wordt” door God tot stand wordt gebracht. Door Zijn feitelijke werk op aarde stelt Hij de mens in staat om Hem te leren kennen, met Hem om te gaan en Zijn feitelijke daden te zien. Hij laat de mens duidelijk zien dat Hij in staat is om tekenen en wonderen te tonen, en dat er ook tijden zijn wanneer Hij daartoe niet in staat is; dit is afhankelijk van het tijdperk. Daaruit kun je zien dat God niet onmachtig is om tekenen en wonderen te tonen, maar dat Hij, in plaats daarvan, Zijn werkwijze verandert overeenkomstig het werk dat gedaan moet worden en overeenkomstig het tijdperk. In de huidige fase van het werk toont Hij geen tekenen en wonderen; Hij toonde enkele tekenen en wonderen in het tijdperk van Jezus omdat Zijn werk in dat tijdperk anders was. God doet dat werk nu niet en sommige mensen geloven dat Hij niet in staat is om tekenen en wonderen te tonen, of denken dat Hij God niet is als Hij geen tekenen en wonderen toont. Is dat geen misvatting? God is in staat om tekenen en wonderen te tonen, maar Hij werkt in een ander tijdperk en dus doet Hij dergelijk werk niet. Omdat dit een ander tijdperk is en omdat dit een andere fase van Gods werk is, zijn de daden die God laat zien ook anders. Het geloof van de mens in God is niet het geloof in tekenen en het geloof in wonderen, maar het geloof in zijn echte werk in het nieuwe tijdperk. De mens leert God kennen door de manier waarop God werkt en deze kennis zorgt ervoor dat de mens geloof in God ontwikkelt, dat wil zeggen het geloof in het werk en de daden van God. In deze fase van het werk spreekt God voornamelijk. Wacht niet op tekenen en wonderen; je zult er niet één zien! Dat komt omdat je niet bent geboren in het Tijdperk van Genade. Was dat wel het geval, dan had je tekenen en wonderen kunnen zien, maar je bent geboren in de laatste dagen, dus kun je alleen de realiteit en normaliteit van God zien. Verwacht niet dat je de bovennatuurlijke Jezus ziet in de laatste dagen. Je kunt alleen de praktische vleesgeworden God zien, die niet anders is dan elk normaal menselijk wezen. In elk tijdperk laat God duidelijk andere daden zien. In elk tijdperk maakt Hij een deel van Gods daden duidelijk en het werk van elk tijdperk vertegenwoordigt één aspect van Gods gezindheid en één aspect van Gods daden. De daden die Hij laat zien, variëren op basis van het tijdperk waarin Hij werkt, maar ze voorzien de mens allemaal van een diepere kennis aangaande God en een geloof in God dat meer waar en meer nuchter is. De mens gelooft in God vanwege alle daden van God, omdat God zo wonderbaar en zo groot is, omdat Hij almachtig en ondoorgrondelijk is. Als je gelooft in God omdat Hij in staat is om tekenen en wonderen te doen, de zieken kan genezen en demonen kan uitwerpen, dan zit je ernaast. Sommige mensen zullen dan tegen je zeggen: “Kunnen boze geesten dergelijke dingen ook niet doen?” Komt dit niet neer op het verwarren van het beeld van God met het beeld van Satan? Het geloof van de mens in God komt nu vanwege Zijn vele daden en de enorme hoeveelheid werk die Hij verricht en de vele manieren waarop Hij spreekt. God gebruikt Zijn uitspraken om de mens te overwinnen en hem te vervolmaken. De mens gelooft in God vanwege Zijn vele daden, niet omdat Hij tekenen en wonderen kan tonen; de mensen leren God alleen kennen door getuige te zijn van Zijn daden. Alleen door de feitelijke daden van God te kennen, hoe Hij werkt, welke wijze methoden Hij gebruikt, hoe Hij spreekt en hoe Hij de mens vervolmaakt – alleen door deze aspecten te kennen – kun je de realiteit van God vatten en Zijn gezindheid begrijpen, weten waar Hij van houdt, wat Hij verafschuwt, en hoe Hij op de mens inwerkt. Door de voorkeuren en afkeuren van God te begrijpen, kun je onderscheiden wat positief is en wat negatief is en door je kennis van God is er vooruitgang in je leven. Kortom, je moet kennis van Gods werk verkrijgen en je gezichtspunten over geloven in God rechtzetten.

Is het werk van God zo eenvoudig als de mens zich voorstelt?

Als mensen die in God geloven moeten jullie allemaal beseffen hoe jullie werkelijk de opperste verheerlijking en redding hebben verkregen door het werk van God in de laatste dagen te ontvangen, en het werk van Zijn plan dat Hij tegenwoordig in jullie verricht. God heeft deze groep mensen tot het enige aandachtspunt van Zijn werk gemaakt in het hele heelal. Hij heeft al het bloed van Zijn hart voor jullie opgeofferd; Hij heeft al het werk van de Geest in het hele heelal gevorderd en aan jullie gegeven. Dat is waarom jullie de gelukkigen zijn. Bovendien heeft Hij Zijn glorie verplaatst van Israël, Zijn uitverkoren volk, naar jullie, en door middel van deze groep zal Hij de bedoeling van Zijn plan volledig duidelijk maken. Daarom zijn jullie degenen die het erfdeel van God zullen ontvangen; bovendien zijn jullie de erfgenamen van Gods glorie. Misschien herinneren jullie je allemaal deze woorden: “Want onze lichte last, die maar voor even is, creëert voor ons een veel zwaarder gewicht van glorie, dat voor eeuwig is.” Jullie allen hebben deze woorden eerder gehoord, maar niemand van jullie begreep de ware betekenis ervan. Tegenwoordig zijn jullie je diep bewust van hun ware belang. Deze woorden zullen in de laatste dagen door God worden vervuld, en ze zullen worden vervuld in hen die wreed zijn vervolgd door de grote rode draak in het land waar deze opgerold ligt. De grote rode draak vervolgt God en is de vijand van God, en dus worden in dit land zij die in God geloven blootgesteld aan vernedering en verdrukking; als gevolg daarvan worden deze woorden vervuld in jullie, deze groep mensen. Omdat het ondernomen wordt in een land dat zich tegen God verzet, heeft al Gods werk te maken met enorme hindernissen, en het vervullen van veel van Zijn woorden kost tijd. Zodoende worden mensen gelouterd als gevolg van Gods woorden, wat ook deel uitmaakt van het lijden. Het is voor God bijzonder moeilijk om Zijn werk uit te voeren in het land van de grote rode draak – maar het is door deze moeilijkheid dat God één fase van Zijn werk uitvoert, waarbij Hij Zijn wijsheid en Zijn wonderbaarlijke daden duidelijk maakt en deze gelegenheid gebruikt om deze groep mensen compleet te maken. Het is door het lijden van mensen, door hun kaliber en door alle satanische gezindheden van het volk van dit vuile land dat God Zijn werk van zuivering en overwinning doet, zodat Hij hierdoor glorie kan verwerven en diegenen kan winnen die van Zijn daden zullen getuigen. Dat is het volledige belang van alle offers die God omwille van deze groep mensen heeft gebracht. Dat wil zeggen: het is door hen die zich tegen Hem verzetten dat God het overwinningswerk doet, en alleen zo kan de grote kracht van God duidelijk worden gemaakt. Met andere woorden: alleen degenen in het onreine land zijn het erven van Gods glorie waardig, en alleen dit kan de grote kracht van God benadrukken. Dit is de reden dat de glorie van God wordt gewonnen van het onreine land en van hen die in het onreine land wonen. Dit is de wil van God. Jezus’ fase van het werk was hetzelfde: Hij kon alleen glorie winnen onder die farizeeërs die Hem vervolgden; als de farizeeërs Hem niet hadden vervolgd en Judas Hem niet had verraden, zou Jezus niet zijn bespot en belasterd, laat staan gekruisigd, en had Hij dus geen glorie kunnen winnen. Daar waar God werkt in elk tijdperk, en waar Hij Zijn werk in het vlees doet, is waar Hij glorie wint en waar Hij diegenen wint die Hij voornemens is te winnen. Dit is het plan van Gods werk, en dit is Zijn management.

In Gods plan van enkele duizenden jaren worden twee delen van het werk gedaan in het vlees: het eerste is het werk van de kruisiging, waarvoor Hij glorie verwerft; het andere is het werk van de overwinning en vervolmaking in de laatste dagen, waarvoor Hij glorie verwerft. Dit is het management van God. Beschouw Gods werk, of Gods opdracht aan jullie, daarom niet als een eenvoudige zaak. Jullie zijn allemaal erfgenamen van Gods veel meer overstijgende en eeuwige gewicht van glorie, en dit is speciaal voorbestemd door God. Van de twee delen van Zijn glorie is één deel zichtbaar in jullie; één deel van Gods glorie is volledig aan jullie geschonken, om te dienen als jullie erfdeel. Dit is Gods verheerlijking van jullie, en het is ook het plan dat Hij lang geleden heeft voorbestemd. Gezien de grootsheid van het werk dat God heeft verricht in het land waar de grote rode draak woont, zou het lang geleden vruchten hebben afgeworpen en zonder meer door de mens zijn aangenomen als het naar elders was verplaatst. Bovendien zou dit werk veel te eenvoudig te aanvaarden zijn voor die geestelijken in het Westen die in God geloven, want de fase van het werk van Jezus dient als precedent. Dit is waarom God niet in staat is deze fase van het werk van het verwerven van glorie elders te verwezenlijken; wanneer het werk gesteund wordt door de mensen en herkend wordt door de naties, kan Gods glorie zich niet vestigen. Dit is nu juist het bijzondere belang van deze fase van het werk in dit land. Er is onder jullie niemand die door de wet wordt beschermd – in plaats daarvan worden jullie door de wet gestraft. Nog problematischer is dat mensen jullie niet begrijpen: of het nu jullie familieleden, jullie ouders, jullie vrienden of jullie collega’s zijn, niemand van hen begrijpt jullie. Wanneer jullie door God worden verlaten, kunnen jullie onmogelijk op aarde blijven wonen. Niettemin kunnen mensen het niet verdragen om weg van God te zijn; dat is het belang van Gods overwinning van mensen en is de glorie van God. Wat jullie deze dag hebben geërfd, overtreft datgene van de apostelen en profeten door de tijden heen en is zelfs groter dan datgene van Mozes en Petrus. Zegeningen kunnen niet in één of twee dagen worden verkregen; ze moeten worden gewonnen door grote opoffering. Dat wil zeggen: jullie moeten een liefde bezitten die loutering heeft ondergaan, jullie moeten een groot geloof bezitten en jullie moeten de vele waarheden hebben waarvan God vereist dat jullie ze verwerven; bovendien moeten jullie je tot gerechtigheid wenden, zonder geïntimideerd of ontwijkend te zijn, en jullie moeten een liefde voor God hebben die aanhoudend is tot aan de dood. Jullie moeten vastberaden zijn, in jullie levensgezindheid moeten veranderingen optreden, jullie verdorvenheid moet worden genezen, jullie moeten alle orkestraties van God zonder morren aanvaarden en jullie moeten helemaal tot de dood gehoorzaam zijn. Dit is wat jullie horen te bereiken, dit is het einddoel van Gods werk, en het is wat God vergt van deze groep mensen. Aangezien Hij aan jullie geeft, zal Hij als tegenprestatie beslist ook van jullie vragen, en zal Hij beslist gepaste eisen aan jullie stellen. Daarom zit er logica achter al het werk dat God doet; dit toont aan waarom God steeds weer werk doet waarbij de norm hoog ligt en er strikte vereisten gelden. Het is hierom dat jullie vervuld moeten zijn van geloof in God. Kortom: al het werk van God wordt omwille van jullie gedaan, zodat jullie het waard kunnen zijn om Zijn erfenis te ontvangen. Dit is niet zozeer omwille van Gods eigen glorie als omwille van jullie redding en de vervolmaking van deze groep mensen die zo zwaar is geteisterd in het onreine land. Jullie moeten de wil van God begrijpen. En daarom maan ik de vele onwetende mensen aan die geen enkel inzicht of verstand hebben: stel God niet op de proef en stel je niet langer teweer. God heeft al leed ondergaan dat nog nooit door enige mens is ondergaan, en Hij heeft al lange tijd in de plek van de mens nog grotere vernedering ondergaan. Wat is er verder nog wat jullie niet kunnen loslaten? Wat zou er belangrijker kunnen zijn dan de wil van God? Wat zou er hoger kunnen zijn dan Gods liefde? Het is voor God al moeilijk genoeg om Zijn werk uit te voeren in dit onreine land; als de mens daarbij nog eens willens en wetens overtredingen begaat, zal het werk van God verlengd moeten worden. Dit komt, kortom, niemand ten goede, niemand is erbij gebaat. God is niet gebonden aan tijd; Zijn werk en Zijn glorie komen voorop. Daarom zal Hij enige prijs betalen voor Zijn werk, hoe lang het ook duurt. Dit is Gods gezindheid: Hij zal niet rusten tot Zijn werk gedaan is. Zijn werk zal pas eindigen wanneer Hij het tweede deel van Zijn glorie verwerft. Als God nergens in het heelal het tweede deel van Zijn werk van het verwerven van glorie voltooit, zal Zijn dag nooit komen, zal Zijn hand Zijn uitverkoren volk nooit verlaten, zal Zijn glorie nooit neerdalen op Israël en zal Zijn plan nooit voltooid zijn. Jullie zouden Gods wil moeten kunnen zien, en jullie moeten zien dat Gods werk niet zo eenvoudig is als de schepping van de hemel en de aarde en alle dingen. Dat komt doordat het werk van tegenwoordig de transformatie is van degenen die verdorven zijn, die zo gevoelloos zijn als maar mogelijk is; het dient om hen te zuiveren die geschapen zijn, maar bewerkt zijn door Satan. Het is niet de schepping van Adam en Eva, laat staan de schepping van het licht, of de schepping van elke plant en elk dier. God maakt de dingen die door Satan zijn verdorven weer zuiver en wint ze dan opnieuw; ze worden dingen die Hem toebehoren, en ze worden Zijn glorie. Dit is niet hoe de mens het zich voorstelt, het is niet zo eenvoudig als de schepping van de hemel en aarde en alles wat die bevatten, of het werk van het vervloeken van Satan tot de pit van de afgrond; veeleer is het het werk van de transformatie van de mens, de verandering van dingen die negatief zijn en Hem niet toebehoren in dingen die positief zijn en Hem wel toebehoren. Dit is de waarheid achter deze fase van Gods werk. Jullie moeten dit begrijpen en voorkomen dat je de dingen al te simplistisch benadert. Het werk van God is anders dan enig normaal werk. De geweldigheid en wijsheid ervan gaan het menselijk verstand te boven. Tijdens deze fase van het werk schept God niet alle dingen, maar Hij vernietigt ze evenmin. In plaats daarvan transformeert Hij alle dingen die Hij heeft geschapen en zuivert Hij alle dingen die door Satan zijn bezoedeld. En zo begint God aan een grote onderneming, wat het volledige belang is van het werk van God. Zie je in deze woorden dat het werk van God echt zo eenvoudig is?

Omdat je in God gelooft, moet je voor de waarheid leven

Het veelvoorkomende probleem dat zich bij alle mensen voordoet is dat ze de waarheid wel begrijpen, maar er niet in slagen haar in praktijk te brengen. Dit is omdat ze aan de ene kant niet bereid zijn de prijs ervoor te betalen en aan de andere kant, omdat hun onderscheidingsvermogen ontoereikend is; ze zijn niet in staat te herkennen wat de vele moeilijkheden die zich in het dagelijkse leven voordoen eigenlijk zijn en weten niet hoe ze op de juiste manier moeten praktiseren. Omdat de ervaringen van de mens te weinig diepgang hebben, hun kaliber tekortschiet en de mate waarin ze de waarheid begrijpen beperkt is, kunnen ze op generlei wijze de moeilijkheden oplossen waar ze in het dagelijks leven tegenaan lopen. Ze belijden slechts in woorden dat ze in God geloven en zijn niet in staat God een plaats te geven in hun leven van alledag. Met andere woorden: God is God en het leven is het leven, alsof mensen in hun leven geen relatie hebben met God. Dat is wat alle mensen denken. Door op die manier in God te geloven, worden mensen in werkelijkheid niet door Hem gewonnen en vervolmaakt. In feite is het niet zo, dat het woord van God niet volledig tot uiting is gekomen, maar dat het vermogen van mensen om Zijn woord te ontvangen gewoonweg te ontoereikend is. Men zou kunnen zeggen dat bijna niemand volgens de oorspronkelijke bedoelingen van God te werk gaat, het is eerder zo, dat hun geloof in God in lijn is met hun eigen bedoelingen, de religieuze opvattingen die ze in het verleden hadden en hun eigen manier van dingen doen. Er zijn er maar weinig die een transformatie ondergaan na het accepteren van Gods woord en in overeenstemming met Zijn wil beginnen te handelen. In plaats daarvan volharden ze in hun onjuiste geloofsovertuigingen. Wanneer mensen in God beginnen te geloven, baseren ze zich daarbij op de conventionele regels van religie en is hun leven en hun omgang met anderen volledig gebaseerd op hun eigen levensfilosofie. Je zou kunnen zeggen dat dit bij negen op de tien mensen het geval is. Er zijn er maar zeer weinig die, nadat ze in God zijn gaan geloven, een ander plan formuleren en een nieuwe pagina omslaan. Het is de mensheid niet gelukt om het woord van God als waarheid te beschouwen, of, wanneer ze het als de waarheid aanneemt, het in praktijk te brengen.

Neem bijvoorbeeld het geloof in Jezus. Of iemand nog maar net begonnen was te geloven of dat al heel lang deed, ze gebruikten allemaal eenvoudigweg alle talenten waar ze over beschikten en lieten zien wat voor vaardigheden ze bezaten. Mensen voegden eenvoudigweg deze drie woorden – ‘geloof in God’ – toe aan het leven dat ze tot dusverre hadden geleid, maar brachten geen veranderingen aan in hun gezindheid en hun geloof in God nam met nog geen greintje toe. Hun streven was warm noch koud. Ze zeiden niet dat ze hun geloof op zouden geven, maar ze wijdden ook niet alles aan God. Ze hebben nooit echt van God gehouden of Hem gehoorzaamd. Hun geloof in God was een mengsel van oprechtheid en bedrog, ze benaderden het met één oog open en één oog dicht en waren niet serieus bij het beoefenen van hun geloof. Ze bleven in een dergelijke staat van verwarring en stierven uiteindelijk een verwarde dood. Wat is het nut van dat alles? Om tegenwoordig in de praktische God te geloven, moet je het juiste pad betreden. Als je in God gelooft, moet je niet alleen naar zegeningen streven, maar ook streven om God te beminnen en te kennen. Door Zijn verlichting en door jouw eigen streven, kun je Zijn woord eten en drinken, kun je een echt begrip van God ontwikkelen en een echte liefde jegens God krijgen die uit het diepst van je hart komt. Met andere woorden, als je liefde voor God uiterst oprecht is en niemand jouw liefde voor Hem kan vernietigen of belemmeren, dan zit je in je geloof in God op de juiste weg. Dit bewijst dat je God toebehoort, want je hart is al in bezit van God en niets anders kan jou in bezit nemen. Door jouw ervaring, door de prijs die je hebt betaald en door het werk van God, kun je uit eigen beweging een liefde voor God ontwikkelen – en als je dat doet, zul je vrij worden van de invloed van Satan en zul je in het licht van Gods woord gaan leven. Pas wanneer je jezelf bevrijd hebt van de invloed van de duisternis, kan je zeggen dat je God hebt gewonnen. Bij je geloof in God moet je proberen dit doel na te streven. Dit is de plicht van elk van jullie. Niemand van jullie hoort tevreden te zijn over de huidige stand van zaken. Je kunt niet ambivalent zijn ten aanzien van het werk van God noch kun je dit lichtvaardig opnemen. Je moet steeds en in alle opzichten aan God denken en alles ter wille van Hem doen. En telkens wanneer je spreekt of handelt, moet je de belangen van het huis van God op de eerste plaats stellen. Alleen zo kun je naar Gods hart zijn.

De grootste fout die mensen maken in hun geloof, is dat ze alleen geloven met woorden en dat God finaal afwezig is in hun dagelijkse leven. Alle mensen geloven inderdaad in het bestaan van God, maar toch maakt God geen deel uit van hun leven van alledag. Er komen wel veel gebeden tot God uit de mond van mensen, maar God heeft weinig plaats in hun hart en dus stelt God hen keer op keer op de proef. Omdat mensen onzuiver zijn, heeft God geen andere keuze dan hen op de proef te stellen, zodat ze zich beschaamd zullen voelen en zichzelf leren kennen te midden van deze beproevingen. Anders zou de mensheid tot afstammelingen van de aartsengel worden en hoe langer hoe meer verdorven raken. Tijdens het geloofsproces werpt iedereen, onder Gods onophoudelijke reiniging, veel van de persoonlijke motieven en doelstellingen af. Anders zou God geen enkele manier hebben waarop Hij iemand kan gebruiken en geen enkele manier om in mensen het werk te verrichten dat Hij moet doen. Eerst reinigt God mensen en door dit proces kunnen ze wellicht zichzelf leren kennen en door God veranderd worden. Pas hierna verwerkt God Zijn leven in hen en alleen op deze manier kunnen hun harten volledig op God worden gericht. En daarom zeg ik: geloven in God is niet zo eenvoudig als mensen beweren. Zoals God het ziet: als je alleen maar over kennis beschikt, maar Zijn woord niet als leven hebt en als je beperkt bent tot je eigen kennis, maar de waarheid niet in praktijk kunt brengen of het woord van God niet kunt naleven, dan bewijst dit dat je nog steeds geen hart hebt dat God liefheeft en het laat zien dat je hart God niet toebehoort. Je kunt God leren kennen door in Hem te geloven: dit is het uiteindelijke doel en het doel van het streven van de mens. Je moet moeite doen om de woorden van God uit te leven, zodat ze vrucht zullen dragen in je praktijk. Als je uitsluitend over doctrinaire kennis beschikt, zal je geloof in God op niets uitlopen. Alleen als je dat ook in praktijk brengt en naar Zijn woord leeft, kan je geloof als volledig worden beschouwd en in overeenstemming met Gods wil. Op deze weg kunnen er vele mensen over veel kennis spreken, maar op het moment van hun dood vullen hun ogen zich met tranen en haten zij zichzelf omdat ze een leven hebben verspild en voor niks tot hoge leeftijd hebben geleefd. Ze begrijpen slechts doctrines, maar de waarheid kunnen ze niet in praktijk brengen noch getuigen voor God. In plaats daarvan rennen ze gewoon van hot naar her, als een bezige bij, en pas op het randje van de dood zien ze eindelijk dat ze ware getuigenis missen, dat ze God helemaal niet kennen. Is dit dan niet te laat? Waarom pluk je de dag niet en streef je de waarheid die je bemint niet na? Waarom wachten tot morgen? Als je tijdens je leven niet lijdt omwille van de waarheid of haar niet probeert te verkrijgen, kan het dan zijn omdat je spijt wilt voelen op je stervensuur? Als dat zo is, waarom zou je dan in God geloven? In werkelijkheid zijn er veel kwesties waarbij mensen, als ze zich er maar een tikkeltje voor inspannen, de waarheid in praktijk kunnen brengen en daardoor God behagen. Het komt alleen maar doordat het hart van mensen immer door demonen in bezit is genomen, dat ze niet in het belang van God kunnen handelen en zich voortdurend van hot naar her haasten omwille van hun vlees, uiteindelijk zonder enig resultaat. Daarom hebben mensen voortdurend last van zorgen en moeilijkheden. Zijn dit niet de kwellingen van Satan? Is dit niet de verdorvenheid van het vlees? Je zou niet moeten proberen God te bedotten door Hem lippendienst te bewijzen. Het is beter als je concrete acties onderneemt. Houd jezelf niet voor de gek – wat heeft dat voor zin? Wat baat het je om omwille van het vlees te leven en te knokken voor winst en roem?

De zeven donderslagen – een profetie dat het evangelie van het Koninkrijk door heel het universum zal worden verspreid

Ik verspreid mijn werk onder de heidense naties. Mijn glorie flitst door het heelal; al de star-star-punt-punt mensen dragen mijn wil in zich, en allemaal worden ze gestuurd door mijn hand en wijden ze zich aan de taken die ik heb toebedeeld. Vanaf dit punt ben ik een nieuw tijdperk binnengegaan en breng alle mensen naar een andere wereld. Toen ik terugkeerde naar mijn ‘vaderland’, begon ik nog een ander deel van het werk in mijn oorspronkelijke plan, zodat de mens mij dieper zou leren kennen. Ik beschouw het universum in zijn geheel en zie dat[a] het een geschikte tijd is voor mijn werk, dus haast ik me overal en verricht ik mijn nieuwe werk aan de mens. Dit is tenslotte een nieuw tijdperk en ik heb nieuw werk gebracht om meer nieuwe mensen naar het nieuwe tijdperk te brengen en me van meer mensen te ontdoen die ik zal uitstoten. In de natie van de grote rode draak heb ik een fase van werk uitgevoerd die voor de mens onpeilbaar is, waardoor ze in de wind zwieren, waarna velen stilletjes wegzweven door het blazen van de wind. Echt, dit is de ‘dorsvloer’ die ik ga zuiveren; het is waar ik naar verlang en het is ook mijn plan. Want vele goddelozen zijn binnengeslopen terwijl ik aan het werk ben, maar ik heb geen haast om ze weg te jagen. Integendeel, ik zal ze uiteenjagen wanneer de tijd rijp is. Pas daarna zal ik de bron van het leven zijn, diegenen die echt van mij houden toestaan om van mij de vrucht van de vijgenboom en de geur van de lelie te ontvangen. In het land waar Satan verblijft, het land van stof, daar blijft geen puur goud over, alleen zand, en zo, onder deze omstandigheden, verricht ik een dergelijke fase van werk. Je zou moeten weten dat wat ik verdien puur, gezuiverd goud is, geen zand. Hoe kunnen de goddelozen in mijn huis blijven? Hoe kan ik toestaan dat vossen parasieten zijn in mijn paradijs? Ik gebruik elke denkbare methode om deze dingen weg te jagen. Voordat mijn wil is onthuld, weet niemand wat ik ga doen. Gebruikmakend van deze gelegenheid, verdrijf ik die goddelozen en zij worden gedwongen uit mijn aanwezigheid te gaan. Dit is wat ik de goddelozen aandoe, maar er zal nog steeds een dag komen dat ze dienst zullen doen aan mij. Het verlangen van mensen naar zegeningen is veel te sterk; daarom draai ik mijn lichaam om en laat mijn glorieuze gelaat zien aan de heidenen, zodat de mensen allemaal in hun eigen wereld kunnen leven en over zichzelf oordelen, terwijl ik verder de woorden zeg die ik zou moeten zeggen, en mensen voorzie van wat zij nodig hebben. Als mensen tot bezinning komen, zal ik mijn werk allang hebben verspreid. Ik zal dan mijn wil aan de mensen kenbaar maken en beginnen met de tweede fase van mijn werk aan de mens. Ik laat alle mensen mij dan nauw volgen zodat ze meewerken met mijn werk, en laat ze alles doen wat in hun vermogen ligt om samen met mij het werk te verrichten dat ik moet doen.

Niemand heeft het geloof dat zij mijn glorie zullen zien, en ik dwing hen niet, maar verwijder eerder mijn glorie uit het midden van de mensheid en breng deze naar een andere wereld. Wanneer mensen opnieuw berouw hebben, dan zal ik mijn glorie nemen en het laten zien aan nog meer mensen die vertrouwen hebben. Dit is het principe waarmee ik werk. Want er is een tijd dat mijn glorie Kanaän verlaat, en er is ook een tijd waarin mijn glorie de uitverkorenen verlaat. Verder is er een tijd dat mijn glorie de hele aarde verlaat, waardoor deze schemerig wordt en in duisternis vervalt. Zelfs het land Kanaän zal het zonlicht niet zien; alle mensen zullen hun geloof verliezen, maar niemand kan het verdragen om de geur van het land Kanaän te verlaten. Pas wanneer ik de nieuwe hemel en aarde binnenga, neem ik het andere deel van mijn glorie en openbaar dit als eerste in het land Kanaän, waardoor er een sprankje licht op de hele aarde schijnt die verzonken is in de pikdonkere duisternis van de nacht, zodat de gehele aarde in het licht kan komen, zodat alle mensen van de hele aarde kunnen komen om kracht te putten uit de kracht van het licht, waardoor mijn glorie kan toenemen en voor elke natie opnieuw verschijnt, zodat de hele mensheid kan beseffen dat ik lang geleden naar de menselijke wereld ben gekomen en lang geleden mijn glorie van Israël naar het oosten heb gebracht; want mijn glorie straalt vanuit het oosten en werd overgebracht van het Tijdperk van Genade tot op de dag van vandaag. Maar het was vanuit Israël dat ik vertrok en dat ik in het oosten aankwam. Pas wanneer het licht van het oosten geleidelijk wit wordt, zal de duisternis over de aarde licht worden, en pas dan zal de mens ontdekken dat ik al lang geleden uit Israël ben weggegaan en opnieuw in het oosten opsta. Nadat ik eenmaal in Israël ben afgedaald en er later uit ben vertrokken, kan ik niet opnieuw in Israël geboren worden, omdat mijn werk het hele universum leidt, en bovendien, de bliksem rechtuit van oost naar west flitst. Daarom ben ik in het oosten afgedaald en heb Kanaän naar de mensen in het oosten gebracht. Ik zal mensen van over de hele aarde naar het land Kanaän brengen, en dus blijf ik doorgaan met uitspraken in het land Kanaän om het hele universum te beheersen. Op dit moment is er geen licht op de hele aarde behalve in Kanaän, en alle mensen zijn in gevaar door honger en kou. Ik gaf mijn glorie aan Israël en nam het toen weg, en daarmee bracht ik de Israëlieten naar het oosten en ook de hele mensheid naar het oosten. Ik heb ze allemaal naar het licht gebracht, zodat ze ermee kunnen worden herenigd en er mee verbonden zijn, en er niet langer naar hoeven te zoeken. Ik zal iedereen die zoekt het licht opnieuw laten zien en de glorie laten zien die ik in Israël had; ik zal hen laten zien dat ik lang geleden op een witte wolk te midden van de mensheid ben afgedaald, laat hen de ontelbare witte wolken zien en vruchten in hun overvloedige trossen, en bovendien, laat ik hen Jehova de God van Israël zien. Ik zal hen de Meester van de Joden laten zien, de verlangde Messias en de volledige verschijning van mij, die allen door koningen door de eeuwen heen vervolgd zijn. Ik zal aan het hele universum werken en ik zal groot werk verrichten en in de laatste dagen al mijn glorie en al mijn daden onthullen aan de mens. Ik zal mijn glorieuze gelaat in al zijn volheid tonen aan hen die vele jaren op mij hebben gewacht, aan hen die verlangd hebben dat ik op een witte wolk kom, en aan Israël dat verlangd heeft om mij opnieuw te zien verschijnen, en aan de hele mensheid die mij vervolgt, zodat allen zullen weten dat ik lang geleden mijn glorie heb weggenomen en naar het oosten heb gebracht, en deze niet langer in Judea is. Want de laatste dagen zijn al gekomen!

Door het hele universum heen ben ik mijn werk aan het verrichten, en in het oosten klinken donderslagen eindeloos voort waardoor alle landen en denominaties schudden. Het is mijn stem die alle mensen naar het heden heeft geleid. Ik zorg ervoor dat alle mensen door mijn stem worden overwonnen, in deze stroom geraken en zich onderwerpen voor mijn aangezicht, want ik heb sinds lange tijd mijn glorie van de hele aarde teruggevorderd en deze opnieuw in het oosten tevoorschijn laten komen. Wie verlangt er niet naar mijn glorie te zien? Wie kijkt niet reikhalzend uit naar mijn terugkeer? Wie dorst er niet naar dat ik opnieuw verschijn? Wie smacht niet naar mijn liefelijkheid? Wie zou niet naar het licht komen? Wie zou de rijkdom van Kanaän niet aanschouwen? Wie verlangt niet naar de terugkeer van de Verlosser? Wie aanbidt Hem die groot in kracht is niet? Mijn stem zal zich over de aarde verspreiden; ik zal me tot mijn uitverkoren volk keren en meer woorden tegen hen spreken. Als machtige donderslagen die bergen en rivieren doen schudden, spreek ik mijn woorden tot het hele universum en tot de mensheid. Daarom zijn de woorden in mijn mond de schat van de mens geworden en alle mensen koesteren mijn woorden. De bliksem flitst vanuit het oosten helemaal naar het westen. Mijn woorden zijn zodanig dat de mens ze niet op wil geven en ze tegelijkertijd onpeilbaar vindt, maar zich er des te meer in verheugt. Alle mensen zijn blij en vrolijk en vieren mijn komst, alsof er net een baby was geboren. Door mijn stem zal ik alle mensen voor mijn aangezicht brengen. Voortaan zal ik formeel het mensenras ingaan zodat de mensen mij zullen aanbidden. Met de glorie die ik uitstraal en de woorden in mijn mond, zal ik ervoor zorgen dat alle mensen voor mijn aangezicht zullen komen en zullen zien dat de bliksem flitst vanuit het oosten en dat ik ook ben afgedaald naar de ‘Olijfberg’ van het oosten. Ze zullen zien dat ik al lang op aarde ben, niet meer als de Zoon van de Joden maar als de Bliksem uit het oosten. Want ik ben lang geleden opgestaan en ben uit het midden van de mensheid vertrokken en ben toen wederom met glorie onder de mensen verschenen. Ik ben Hem, die ontelbare eeuwen tevoren werd aanbeden, en ik ben ook het kind dat door de Israëlieten talloze eeuwen geleden in de steek is gelaten. Bovendien ben ik de glorieuze Almachtige God van het huidige tijdperk! Laat allen voor mijn troon komen en mijn glorieuze gezicht zien, naar mijn stem luisteren en mijn daden aanschouwen. Dit is mijn totale wil; het is het einde en het hoogtepunt van mijn plan, evenals het doel van mijn management: dat elke natie mij aanbidt, elke tong mij erkent, elke mens zijn geloof in mij vestigt en alle mensen onderworpen zijn aan mij!

Voetnoot:

a. De oorspronkelijke tekst bevat niet de zinsnede ‘zie dat’.

Het wezenlijke verschil tussen de vleesgeworden God en de mensen die door God gebruikt worden

Gedurende zovele jaren heeft Gods Geest onophoudelijk gezocht tijdens Zijn werk op aarde. Door de eeuwen heen heeft God zoveel mensen gebruikt om Zijn werk te doen. Maar Gods Geest heeft nog steeds geen geschikte rustplaats. God doet Zijn werk dus, terwijl Hij onophoudelijk rondtrekt tussen de verschillende volkeren en over het geheel genomen gebruikt Hij mensen om dit te doen. Dat wil zeggen dat Gods werk al die vele jaren nooit gestopt is, maar helemaal tot op de dag van vandaag wordt voortgezet in de mens. Hoewel God zoveel woorden gesproken heeft en zoveel werk heeft gedaan, kent de mens God nog steeds niet. Dit alles is omdat God nooit aan de mens verschenen is, en ook omdat Hij geen tastbare vorm heeft. En dus moet God Zijn werk voltooien, waardoor alle mensen de praktische betekenis van de praktische God leren kennen. Om dit doel te bereiken, moet God Zijn Geest tastbaar aan de mensheid openbaren en Zijn werk in hun midden doen. Dat wil zeggen dat alleen wanneer Gods Geest een fysieke vorm aanneemt, vlees en botten aantrekt, en zichtbaar tussen de mensen wandelt en hen vergezelt in hun leven, Zichzelf soms laat zien en soms verbergt, alleen dan kunnen mensen Hem beter leren begrijpen. Als God alleen in het vlees verbleef, zou Hij Zijn werk niet volledig kunnen afronden. Nadat God een periode in het vlees heeft gewerkt en zo de bediening die in het vlees moet worden gedaan, zal hebben vervuld, zal God het vlees achter zich laten en het werk in vleselijke vorm in de spirituele wereld voortzetten, net zoals Jezus deed nadat Hij gedurende een periode in de normale menselijkheid al het werk had voltooid dat voltooid moest worden. Wellicht herinneren jullie je deze tekst uit ‘De weg … (5)’: ‘Ik herinner me dat mijn Vader tegen mij heeft gezegd: “Tracht op aarde alleen de wil van je Vader te doen en voltooi Zijn opdracht. Niets anders gaat jou aan.”’ Wat zie je in deze tekst? Wanneer God naar de aarde komt, doet Hij Zijn werk alleen op een goddelijke manier. Dit is wat de hemelse Geest heeft toevertrouwd aan de vleesgeworden God. Wanneer Hij komt, komt Hij alleen maar om overal te spreken, om op verschillende manieren en vanuit verschillende perspectieven uiting te geven aan Zijn uitspraken. Zijn doel en het principe volgens welke Hij werkt is om de mens voornamelijk te voorzien en te onderwijzen, en Hij houdt Zich niet bezig met interpersoonlijke relaties of de details van het leven van de mensen. Zijn belangrijkste bediening is om te spreken namens de Geest. Wanneer Gods Geest tastbaar verschijnt in het vlees, voorziet Hij alleen in het leven van de mens en maakt Hij de waarheid bekend. Hij raakt niet betrokken bij het werk van de mens. Dat wil zeggen dat Hij niet deelneemt aan het werk van de menselijkheid. Mensen kunnen geen goddelijk werk verrichten en God neemt geen deel aan het werk van de mens. Sinds God naar deze aarde is gekomen om Zijn werk te doen, heeft Hij dat al die jaren altijd door middel van mensen gedaan. Maar deze mensen kunnen niet worden beschouwd als de vleesgeworden God, alleen als mensen die worden gebruikt door God. Maar de God van vandaag kan rechtstreeks spreken vanuit het goddelijk perspectief en de stem van de Geest uitzenden en werken namens de Geest. Alle mensen die God door de eeuwen heen heeft gebruikt, zijn eveneens voorbeelden van Gods Geest die werkt in een vleselijk lichaam. Waarom kunnen zij dan niet God genoemd worden? Maar de God van vandaag is ook Gods Geest die rechtstreeks in het vlees werkt en Jezus was ook Gods Geest die in het vlees werkt. Zij worden beiden God genoemd. Wat is dan het verschil? Door de eeuwen heen heeft God mensen gebruikt die allemaal een gezond verstand hebben en normaal kunnen denken. Ze kennen allemaal de principes van menselijk gedrag. Ze hielden er normale menselijke ideeën op na en beschikten over alles waar normale mensen over zouden moeten beschikken. De meesten van hen hebben uitzonderlijk talent en een aangeboren intelligentie. Door te werken in deze mensen, maakt Gods Geest gebruik van hun talenten welke door God gegeven gaven zijn. Gods Geest laat hun talenten gelden en gebruikt hun talenten in Gods dienst. Het wezen van God is echter vrij van opvattingen en vrij van denken, niet vervalst door menselijke intenties en mist zelfs datgene waar normale mensen mee zijn uitgerust. Dat wil zeggen dat Hij niet eens vertrouwd is met de principes van het menselijke gedrag. Zo zal het zijn wanneer de God van vandaag naar de aarde komt. Zijn werk en Zijn woorden zijn niet vervalst door menselijke intenties of menselijke gedachtegangen, maar ze zijn een directe manifestatie van de intenties van de Geest en Hij werkt rechtstreeks namens God. Dit betekent dat de Geest direct spreekt, oftewel de goddelijkheid doet het werk rechtstreeks, het is dus niet vermengd met ook maar enige menselijke intentie. Met andere woorden de vleesgeworden God belichaamt de goddelijkheid rechtstreeks, heeft geen menselijke gedachtegangen of ideeën en geen inzicht in de principes van het menselijke gedrag. Indien alleen de goddelijkheid aan het werk was (dus als alleen God Zelf aan het werk was), dan zou Gods werk geenszins op aarde uitgevoerd worden. Dus als God naar de aarde komt, moet Hij een klein aantal mensen hebben dat Hij gebruikt om te werken binnen de menselijkheid in samenhang met het werk dat God in goddelijkheid verricht. Met andere woorden: Hij gebruikt menselijk werk om Zijn goddelijke werk te handhaven. Anders zou er geen manier zijn waarop de mens rechtstreeks in contact kan komen met het goddelijke werk. Zo was het met Jezus en Zijn discipelen. Tijdens Zijn verblijf in de wereld heeft Jezus de oude wetten afgeschaft en nieuwe geboden ingesteld. Hij sprak ook veel woorden. Al dit werk werd in goddelijkheid verricht. De anderen, zoals Petrus, Paulus en Johannes baseerden al hun latere werk op Jezus’ woorden. Dat betekent dat God Zijn werk in dat tijdperk begon en het begin van het Tijdperk van Genade inluidde. Dat wil zeggen dat Hij een nieuw tijdperk instelde door het afschaffen van het oude tijdperk en eveneens door het in vervulling brengen van de woorden “God is het begin en het einde”. Met andere woorden: de mens moet het menselijke werk verrichten op basis van het goddelijke werk. Nadat Jezus alles gezegd had wat Hij moest zeggen en Zijn werk op aarde beëindigd had, verliet Hij de mens. Hierna werkten alle mensen overeenkomstig de beginselen van Zijn woorden en volgden zij Zijn uitgesproken waarheden na. Dit waren allemaal mensen die voor Jezus werkten. Als het enkel Jezus zou zijn geweest die het werk verrichtte, zou het niet uitmaken hoeveel woorden Hij sprak. De mensen zouden nog steeds niet in contact kunnen komen met Zijn woorden, omdat Hij in goddelijkheid werkte en alleen goddelijke woorden kon spreken. Hij zou de dingen niet zodanig hebben kunnen uitleggen dat normale mensen Zijn woorden zouden kunnen begrijpen. En dus had Hij de apostelen en profeten nodig om na Hem Zijn werk aan te vullen. Dit is het principe volgens welke de vleesgeworden God Zijn werk doet. Hij gebruikt het geïncarneerde vlees om te spreken en te werken en zo het goddelijke werk te voltooien en vervolgens een paar, of misschien meer, mensen naar Gods hart te gebruiken om Zijn werk aan te vullen. Dat betekent dat God mensen naar Zijn hart gebruikt om in menselijkheid het werk van weiden en bewateren te verrichten, zodat Gods uitverkorenen de realiteit van de waarheid mogen binnengaan.

Als God, – komende in het vlees, – het goddelijke werk alleen doet zonder daarnaast harmonieus met een paar mensen naar Gods hart samen te werken, dan is er voor de mens geen manier om Gods wil te begrijpen of met God in contact te komen. God moet normale mensen naar Zijn hart gebruiken om dit werk te voltooien, om op de kerken toe te zien en deze te hoeden, en op het niveau te komen dat er een beroep kan worden gedaan op de cognitieve processen van de mens, zijn brein. Met andere woorden: God gebruikt een klein aantal mensen naar Zijn hart om het werk dat Hij binnen Zijn goddelijkheid verricht te ‘vertalen’, zodat dit kan worden opengesteld. Dat wil zeggen dat de goddelijke taal wordt omgezet in de menselijke taal, waardoor alle mensen deze kunnen bevatten en begrijpen. Als God dit niet zou doen, zou niemand Gods goddelijke taal begrijpen, omdat de mensen naar Gods hart tenslotte een kleine minderheid zijn en de mens weinig bevattingsvermogen heeft. Daarom kiest God deze methode alleen wanneer Hij in het geïncarneerde vlees werkt. Als er alleen goddelijk werk was, zou er voor de mens geen manier zijn om God te leren kennen of met Hem in contact te komen, omdat de mens Gods taal niet verstaat. De mens kan deze taal alleen maar verstaan door de tussenkomst van de mensen naar Gods hart die Zijn woorden verklaren. Als er echter alleen zulke mensen zouden zijn die binnen de menselijkheid werkten, dan zou dat alleen maar het normale leven van de mens in stand houden; het zou de gezindheid van de mens niet kunnen omvormen. Gods werk zou dan geen nieuw startpunt kunnen hebben. Het zou gewoon hetzelfde liedje zijn: dezelfde platgetreden paden. Alleen door de tussenkomst van de vleesgeworden God, die alles zegt wat er gezegd moet worden en alles doet wat er gedaan moet worden tijdens de periode van Zijn incarnatie, waarna mensen zullen werken naar Zijn woorden en deze zullen ervaren, alleen zo kan hun levensgezindheid veranderen en kunnen zij met de tijd meegaan. Hij die werkt binnen het goddelijke vertegenwoordigt God, terwijl zij die werken binnen de menselijkheid mensen zijn die door God worden gebruikt. Dat wil zeggen: de vleesgeworden God is wezenlijk anders dan de mensen die door God worden gebruikt. De vleesgeworden God kan het werk van goddelijkheid verrichten, terwijl de mensen die door God worden gebruikt dat niet kunnen. Aan het begin van ieder tijdperk spreekt Gods Geest persoonlijk om het nieuwe tijdperk van start te laten gaan en de mens naar een nieuw begin te brengen. Wanneer Hij klaar is met spreken, betekent dit dat Gods werk binnen Zijn goddelijkheid klaar is. Daarna volgen alle mensen hen die door God gebruikt worden om hun levenservaring binnen te gaan. Evenzo is dit ook de fase waarin God de mens in het nieuwe tijdperk brengt en iedereen een nieuw startpunt geeft. Hiermee wordt Gods werk in het vlees afgesloten.

God komt niet naar de aarde om Zijn normale menselijkheid te vervolmaken. Hij komt niet om het werk van normale menselijkheid te verrichten, maar alleen om het werk van goddelijkheid in normale menselijkheid te verrichten. Wat God zegt over normale menselijkheid is niet wat men denkt dat het is. De mens definieert normale menselijkheid als het hebben van een vrouw of een man en zonen en dochters. Deze vormen het bewijs dat men een normaal mens is. Maar God ziet het niet op deze manier. Hij ziet normale menselijkheid als het hebben van normale menselijke gedachten, een normaal menselijk leven en uit normale mensen geboren zijn. Maar Zijn normaliteit houdt niet het hebben van een vrouw, man en kinderen in op een manier waar de mens normaal over spreekt. Dat houdt in dat voor de mens de normale menselijkheid waar God over spreekt, datgene is wat de mens beschouwt als de afwezigheid van menselijkheid, bijna als het ontbreken van emotie en schijnbaar zonder vleselijke behoeften, net als Jezus, die alleen het uiterlijk van een normaal mens had en de vorm aannam van een normaal mens, maar in wezen niet volledig alles had wat een normaal mens zou hebben. Hieruit blijkt dat het wezen van de vleesgeworden God niet de gehele normale menselijkheid omvat, maar slechts een deel van de dingen waarmee mensen moeten zijn uitgerust om de routines van het normale menselijke leven en het normale menselijke redeneringsvermogen in stand te houden. Maar deze dingen hebben niets te maken met wat de mens als normale menselijkheid beschouwt. Het zijn de dingen die de vleesgeworden God zou moeten bezitten. Sommigen houden echter vol dat van de vleesgeworden God gezegd kan worden dat Hij alleen een normale menselijkheid bevat als Hij een vrouw, zonen en dochters – een gezin – heeft. Zonder deze dingen zeggen ze dat Hij geen normaal mens is. Ik vraag je daarom: “Heeft God een vrouw? Is het mogelijk voor God om een man te hebben? Kan God kinderen hebben?” Zijn dit geen misvattingen? De vleesgeworden God kan echter niet voortkomen uit een rotsspleet of vallen uit de lucht. Hij kan alleen worden geboren in een normaal menselijk gezin. Daarom heeft Hij ouders en zussen. Dit zijn de dingen die de normale menselijkheid van de geïncarneerde God moet hebben. Dit was ook het geval met Jezus. Jezus had een vader en een moeder, en zussen en broers. Dit alles was normaal. Maar als Hij een vrouw had gehad en zonen en dochters, dan zou dit niet de normale menselijkheid zijn geweest die God voor de vleesgeworden God had bedoeld. Als dit het geval was, zou Hij niet hebben kunnen werken namens de goddelijkheid. Het was juist omdat Hij geen vrouw of kinderen had, en toch uit normale mensen in een normaal gezin geboren was, dat Hij het werk van goddelijkheid kon verrichten. Om dit verder te verduidelijken: wat God beschouwt als een normaal mens, is iemand die in een normaal gezin geboren is. Alleen zo iemand is geschikt om goddelijk werk te verrichten. Als diegene daarentegen een vrouw, kinderen of een man had, dan zou die persoon geen goddelijk werk kunnen doen, omdat hij slechts de normale menselijkheid zou bezitten die de mens vereist, maar niet de normale menselijkheid die God vereist. Hoe God de dingen ziet en hoe mensen de dingen begrijpen, is vaak enorm verschillend, ligt mijlenver uiteen. In deze fase van Gods werk is er veel dat indruist tegen, en sterk verschilt van de opvattingen van de mens. Men zou kunnen zeggen dat deze fase van Gods werk geheel bestaat uit praktisch goddelijk werk, waarbij de menselijkheid een ondersteunende rol speelt. Dat God naar de aarde komt om Zelf Zijn werk te doen, in plaats van toe te staan dat de mens ermee aan de slag gaat, verklaart waarom Hij Zelf in het vlees incarneert (in een incompleet, normaal mens) om Zijn werk te doen. Hij maakt gebruik van deze incarnatie om de mensheid een nieuw tijdperk te laten zien, om de mensheid van de volgende stap in Zijn werk te vertellen en haar te vragen te handelen in overeenstemming met de weg die Hij met Zijn woorden heeft beschreven. Hiermee beëindigt God Zijn werk in het vlees en staat Hij op het punt om de mens te verlaten. Hij zal niet langer in het vlees van normale menselijkheid verblijven, maar de mens achterlaten en verdergaan met een ander onderdeel van Zijn werk. Vervolgens zal Hij, gebruikmakend van de mensen naar Zijn hart, Zijn werk op aarde voortzetten onder deze groep mensen, maar wel in hun menselijkheid.

De vleesgeworden God kan niet altijd bij de mens blijven, omdat God nog veel meer ander werk te doen heeft. Hij kan niet met het vlees verbonden blijven, maar moet het vlees afleggen om het werk te doen dat Hij moet doen, ook al doet Hij dat werk in de gedaante van het vlees. Wanneer God naar de aarde komt, wacht Hij niet totdat Hij de staat bereikt waarin een normaal mens zou sterven om de mensheid achter zich te laten. Ongeacht hoe oud Zijn vlees is, wanneer Zijn werk beëindigd is, gaat hij weg en laat Hij de mens achter. Er bestaat niet zoiets als leeftijd voor Hem; Hij telt Zijn dagen niet volgens de menselijke levensduur. Hij beëindigt Zijn leven in het vlees daarentegen volgens de stappen van Zijn werk. Sommigen menen misschien dat God, als Hij in het vlees komt, een bepaalde fase moet bereiken, volwassen moet worden, oud moet worden en het lichaam pas moet verlaten als het op is. Dat is de menselijke verbeelding; God werkt niet zo. Hij komt alleen in het vlees om het werk te doen dat Hij wordt geacht te doen en niet om een gewoon mensenleven te leiden, uit ouders geboren te worden, op te groeien, een gezin te stichten en carrière te maken, kinderen te krijgen of de ups en downs van het leven te ervaren, allemaal activiteiten van een normaal mens. Wanneer God naar de aarde komt, trekt Gods Geest het vlees aan, komt Hij in het vlees, maar God leidt niet het leven van een normaal mens. Hij komt alleen om één onderdeel van Zijn managementplan te vervullen. Daarna zal Hij de mensheid verlaten. Als Gods Geest in het vlees komt, is dat niet om de normale menselijkheid van het vlees te vervolmaken. Integendeel, op de tijd die God heeft voorbestemd, gaat de goddelijkheid direct aan het werk. Dan, nadat Hij alles heeft gedaan wat Hij moest doen en Zijn bediening volledig heeft vervuld, is het werk van Gods Geest in deze fase voltooid. Op dat moment eindigt ook het leven van de vleesgeworden God, ongeacht of Zijn vleselijk lichaam een lang leven heeft gehad. Dat wil zeggen: welke levensfase het vleselijk lichaam ook bereikt, ongeacht hoe lang het op aarde leeft, alles wordt bepaald door het werk van de Geest. Het heeft niets te maken met wat de mens beschouwt als normale menselijkheid. Laten we Jezus als voorbeeld nemen. Hij woonde drieëndertig en een half jaar in het vlees. In termen van de levensduur van een menselijk lichaam zou Hij op die leeftijd niet gestorven moeten zijn en niet weg moeten zijn gegaan. Maar dit was niet de minste zorg voor Gods Geest. Aangezien Zijn werk klaar was, werd het lichaam op dat moment weggenomen en verdween het samen met de Geest. Volgens dit principe werkt God in het vlees. En dus is de menselijkheid van de vleesgeworden God, strikt genomen, niet van primair belang. Nogmaals, Hij komt niet naar de aarde om het leven van een normaal mens te leiden. Hij bouwt niet eerst een normaal menselijk leven op om daarna aan het werk te gaan. Zolang Hij echter in een normaal menselijk gezin wordt geboren, kan Hij goddelijk werk verrichten, werk dat onbesmet is met welke menselijke intentie dan ook, werk dat niet vleselijk van aard is, dat zeker geen maatschappelijke stroming navolgt of betrokken raakt bij de ideeën of opvattingen van de mens, en dat bovendien niets te maken heeft met de levensfilosofieën van de mens. Dit is het werk dat de vleesgeworden God wil doen en het is ook de praktische betekenis van zijn incarnatie. God komt voornamelijk in het vlees om een fase van het werk te doen dat in het vlees gedaan moet worden, zonder andere triviale ontwikkelingen te doorlopen, en wat betreft de ervaringen van een normaal mens: die heeft Hij niet. Het werk dat Gods geïncarneerde vlees moet doen, omvat geen normale menselijke ervaringen. God komt dus in het vlees met het oog op het volbrengen van het werk dat Hij in het vlees moet doen. De rest heeft niets met Hem te maken. Hij gaat niet door zoveel onbelangrijke ontwikkelingen. Zodra Zijn werk gedaan is, is de betekenis van Zijn incarnatie ook ten einde gekomen. Met de afronding van deze fase is het werk dat Hij in het vlees moest doen ook beëindigd en is de bediening van Zijn vlees voltooid. Maar Hij kan niet onbeperkt in het vlees blijven werken. Hij moet Zich naar een andere plek begeven, een plek buiten het vlees, om te gaan werken. Alleen op deze manier kan Zijn werk vollediger en verder uitgebreid worden. God werkt volgens Zijn oorspronkelijke plan. Het werk dat Hij moet doen en het werk dat Hij heeft afgerond, kent Hij net zo goed als de palm van Zijn hand. God leidt elk individu om een pad te bewandelen dat Hij al heeft voorbestemd. Niemand kan daaraan ontsnappen. Alleen diegenen die zich laten leiden door Gods Geest zullen de rust kunnen binnengaan. In het latere werk kan het zijn dat het niet God is die in het vlees spreekt om de mens te leiden, maar een Geest met een tastbare vorm die het leven van de mens leidt. Pas dan zal de mens God letterlijk kunnen aanraken, naar God kunnen kijken en vollediger de realiteit die God verlangt kunnen binnengaan, met als doel door de praktische God vervolmaakt te worden. Dit is het werk dat God voornemens is te doen, dat Hij al lang geleden heeft uitgedacht. Vanuit dit perspectief moeten jullie allemaal de weg zien die jullie moeten gaan!

Ontsnap aan de invloed van de duisternis, en je zult door God gewonnen worden

Wat is de invloed van de duisternis? De ‘invloed van de duisternis’ is de invloed van Satan, die mensen bedriegt, verderft, bindt en in zijn macht heeft; de invloed van Satan, een invloed die een aura van de dood heeft. Al degenen die onder Satans domein leven zijn gedoemd te vergaan. Hoe kun je aan de invloed van de duisternis ontsnappen na het geloof in God te hebben gewonnen? Nadat je oprecht tot God hebt gebeden, keert je hart volledig tot Hem. Op dit punt wordt je hart bewogen door Gods geest, ben je bereid om jezelf volledig te geven, en op dit moment ben je ontsnapt aan de invloed van de duisternis. Als alles wat de mens doet aangenaam is voor God en in overeenstemming is met Zijn vereisten, dan is hij iemand die leeft in Gods woorden, en is hij iemand die leeft onder de zorg en bescherming van God. Als mensen niet in staat zijn Gods woorden te praktiseren, Hem altijd voor de gek houden, op een plichtmatige manier met Hem omgaan en niet in Zijn bestaan geloven, leven ze allemaal onder de invloed van de duisternis. Mensen die de redding van God niet hebben ontvangen, leven allemaal onder het domein van Satan, dat wil zeggen, ze leven allemaal onder de invloed van de duisternis. Degenen die niet in God geloven, leven onder het domein van Satan. Zelfs degenen die in het bestaan van God geloven, hoeven niet noodzakelijk in het licht van God te leven, want degenen die in Hem geloven, hoeven niet noodzakelijkerwijs naar Gods woorden te leven, en ze hoeven niet noodzakelijk mensen te zijn die in staat zijn om God te gehoorzamen. De mens gelooft alleen in God, en vanwege zijn falen om God te kennen, leeft hij nog steeds binnen de oude regels, levend in dode woorden, levend in een leven dat donker en onzeker is, niet volledig gezuiverd door God of volledig gewonnen door God. Daarom, hoewel het vanzelfsprekend is dat degenen die niet in God geloven, onder de invloed van de duisternis leven, kunnen zelfs degenen die in God geloven, nog steeds onder die invloed leven, want de Heilige Geest heeft geen werk in hen verricht. Degenen die de gratie van God of de genade van God niet hebben ontvangen, en zij die het werk van de Heilige Geest niet kunnen zien, leven allemaal onder de invloed van de duisternis; zij die alleen de genade van God genieten maar Hem niet kennen, leven ook meestal onder de invloed van de duisternis. Als een mens in God gelooft en toch het grootste deel van zijn leven onder de invloed van de duisternis doorbrengt, heeft het bestaan van deze mens zijn betekenis verloren, om nog maar te zwijgen over degenen die niet in het bestaan van God geloven.

Allen die Gods werk niet kunnen accepteren of die Gods werk accepteren maar niet in staat zijn om aan Zijn eisen te voldoen, leven onder de invloed van de duisternis; alleen zij die de waarheid nastreven en in staat zijn om aan Gods eisen te voldoen, zullen zegeningen van Hem ontvangen en alleen zij zullen aan de invloed van de duisternis ontsnappen. Mensen die niet zijn vrijgelaten, die altijd worden beheerst door bepaalde dingen en niet in staat zijn om hun hart aan God te geven, zijn mensen die onder de slavernij van Satan zijn en die leven onder een aura van de dood. Degenen die ontrouw zijn aan hun eigen plichten, ontrouw aan Gods opdracht en degenen die hun functie niet vervullen in de kerk, leven onder de invloed van de duisternis. Degenen die opzettelijk het kerkleven verstoren, die opzettelijk relaties tussen de broeders en zusters vernietigen, of hun eigen kliek vormen, leven nog dieper onder de invloed van de duisternis; ze leven onder de slavernij van Satan. Degenen die een abnormale relatie met God hebben, die altijd extravagante verlangens hebben, die altijd een voordeel willen behalen, en die nooit transformatie zoeken in hun gezindheid, zijn mensen die leven onder de invloed van de duisternis. Degenen die altijd slordig zijn, niet serieus zijn in hun beoefening van de waarheid, en die niet proberen de verlangens van God te bevredigen, maar alleen hun eigen vlees bevredigen, zijn ook mensen die leven onder de invloed van de duisternis en gehuld in de dood. Degenen die zich bezighouden met leugenachtigheid en misleiding bij het verrichten van werk voor God, die op een plichtmatige manier met God omgaan, die God bedriegen, en die altijd aan zichzelf denken zijn mensen die onder de invloed van de duisternis leven. Allen die God niet oprecht kunnen liefhebben, die de waarheid niet nastreven, en die zich niet richten op het transformeren van hun gezindheid leven onder de invloed van de duisternis.

Als je door God geprezen wenst te worden, moet je eerst ontsnappen aan Satans duistere invloed, je hart openen voor God, en het volledig naar Hem keren. Prijst God nu de dingen die je nu doet? Heb je je hart tot God gekeerd? Waren de dingen die je hebt gedaan, datgene wat God van je heeft vereist? Komen ze overeen met de waarheid? Onderzoek jezelf altijd en concentreer je op het eten en drinken van Gods woorden; leg je hart voor Hem bloot, heb Hem oprecht lief en zet je volledig en toegewijd in voor God. Mensen die dit doen zullen zeker Gods lof ontvangen. Allen die in God geloven maar de waarheid niet nastreven, kunnen onmogelijk aan Satans invloed ontsnappen. Al degenen die hun leven niet in eerlijkheid leven, die zich op de ene manier recht in het gezicht van andere mensen gedragen maar op een andere manier achter hun rug om de schijn van nederigheid, geduld en liefde geven hoewel hun wezen sluw en geslepen is en zonder loyaliteit jegens God – zulke mensen zijn de typische vertegenwoordigers van hen die onder invloed van de duisternis leven; zij zijn het soort van de slang. Degenen die alleen maar altijd voor hun eigen profijt in God geloven, die zelfingenomen en hooghartig zijn, die opscheppen en die hun eigen status beschermen, zijn mensen die van Satan houden en tegen de waarheid zijn. Deze mensen verzetten zich tegen God en behoren volledig toe aan Satan. Degenen die niet oplettend zijn aangaande Gods lasten, die God niet van ganser harte dienen, die altijd bezorgd zijn om hun eigen belangen en de belangen van hun familie, die niet in staat zijn om alles achter te laten om zichzelf aan God te geven, en die nooit volgens Zijn woorden leven, zijn mensen die buiten Zijn woorden leven. Zulke mensen kunnen Gods lof niet ontvangen.

Toen God mensen schiep, was het zodat ze konden genieten van Zijn overvloed en Hem oprecht lief konden hebben; op deze manier zouden mensen in Zijn licht leven. Tegenwoordig, wat betreft allen die God niet lief kunnen hebben, die geen aandacht hebben voor Zijn lasten, niet in staat zijn om hun hart volledig aan Hem te geven, niet in staat zijn om Gods hart als hun eigen hart te nemen en Zijn last niet op hun schouders kunnen nemen als hun eigen last – Gods licht schijnt niet op zulke mensen, en daarom leven ze allemaal onder de invloed van de duisternis. Ze zijn op een pad dat lijnrecht tegenover Gods wil staat, en in niets van wat ze doen is ook maar een greintje waarheid. Ze wentelen zich in de modder met Satan; zij zijn mensen die onder de invloed van de duisternis leven. Als je de woorden van God vaak kunt eten en drinken, en aandachtig kunt zijn voor Zijn wil en Zijn woorden in praktijk kunt brengen, dan behoor je God toe en ben je iemand die in Zijn woorden leeft. Ben je bereid om te ontsnappen aan het domein van Satan en in het licht van God te leven? Als je in Gods woorden leeft, zal de Heilige Geest de gelegenheid hebben om Zijn werk te verrichten; als je onder Satans invloed leeft, dan geef je de Heilige Geest daartoe geen gelegenheid. Het werk dat de Heilige Geest in mensen verricht, het licht dat Hij op hen schijnt en het vertrouwen dat Hij hun geeft, duren slechts een ogenblik; als mensen niet voorzichtig zijn en niet opletten, dan zal het werk van de Heilige Geest aan hen voorbij gaan. Als mensen in Gods woorden leven, dan zal de Heilige Geest met hen zijn en aan hen werken. Als mensen niet in Gods woorden leven, leven ze in de banden van Satan. Als mensen leven met een verdorven gezindheid, dan hebben ze niet de aanwezigheid of het werk van de Heilige Geest. Als je leeft binnen de grenzen van Gods woorden en als je leeft in de gesteldheid die God vereist, dan ben je iemand die Hem toebehoort, en zal Zijn werk in je worden uitgevoerd; als je niet binnen de grenzen van Gods vereisten, maar in plaats daarvan onder het domein van Satan leeft, dan leef je beslist binnen Satans verdorvenheid. Alleen door te leven in de woorden van God en je hart aan Hem te geven, kun je aan Zijn vereisten voldoen; je moet doen wat God zegt, Zijn uitspraken het fundament van je bestaan en de realiteit van je leven maken; alleen dan zul je God toebehoren. Als je daadwerkelijk praktiseert in overeenstemming met Gods wil, zal Hij werk aan je verrichten en dan zul je leven onder Zijn zegeningen, leven in het licht van Zijn aangezicht; je zult het werk begrijpen dat de Heilige Geest verricht en de vreugde van Gods aanwezigheid voelen.

Om te ontsnappen aan de invloed van de duisternis, moet je eerst loyaal zijn aan God en de gretigheid hebben om de waarheid na te streven – alleen dan zul je in een juiste staat zijn. Leven in de juiste staat is de voorwaarde om te ontsnappen aan de invloed van de duisternis. Het niet hebben van de juiste staat betekent dat je niet loyaal aan God bent en dat je niet de gretigheid hebt om de waarheid te zoeken. Dan is ontsnappen aan de invloed van de duisternis uitgesloten. De ontsnapping van de mens aan de invloed van de duisternis is gebaseerd op mijn woorden, en als de mens niet in overeenstemming met mijn woorden kan leven, zullen ze niet ontsnappen aan de gebondenheid van de invloed van de duisternis. Leven in de juiste staat is leven onder de leiding van Gods woorden, leven in de staat van trouw aan God, leven in de staat van het zoeken naar de waarheid, leven in de realiteit van oprecht toewijden aan God, leven in de staat van oprechte liefde voor God. Degenen die in deze staten en in deze realiteit leven, zullen geleidelijk transformeren als ze dieper in de waarheid binnengaan, en ze zullen transformeren met de verdieping van het werk, totdat ze uiteindelijk zeker door God zullen worden gewonnen, en ze oprecht liefde zullen hebben voor God. Degenen die zijn ontsnapt aan de invloed van de duisternis, zullen geleidelijk aan Gods wil kunnen begrijpen, geleidelijk de wil van God kunnen begrijpen en uiteindelijk vertrouwelingen van God kunnen worden. Niet alleen zullen zij geen opvatting van God hebben en geen opstand tegen Hem, maar zullen zij nog meer de opvattingen en rebellie die zij eerder hadden, verafschuwen, en in hun hart ware liefde voor God teweegbrengen. Mensen die niet in staat zijn te ontsnappen aan de invloed van de duisternis, zijn allemaal volledig bezig met het vlees en vol opstandigheid; hun harten zijn gevuld met menselijke ideeën en levensfilosofieën, evenals hun eigen intenties en afwegingen. God eist de enkelvoudige liefde van de mens en Hij eist van de mens dat hij zich bezighoudt met Zijn woorden en de liefde van de mens voor Hem. Om te leven in Gods woorden, om te ontdekken wat de mens moet zoeken in zijn woorden, om van God te houden als resultaat van Zijn woorden, om druk in de weer te zijn omwille van Gods woorden, om voor Gods woorden te leven – dit zijn allemaal dingen die de mens zou moeten bereiken. Alles moet op Gods woorden zijn gebouwd en alleen dan zal de mens in staat zijn om aan de eisen van God te voldoen. Als de mens niet is uitgerust met Gods woorden, is hij niets anders dan een made die bezeten is door Satan. Weeg het af in je eigen hart – hoeveel woorden van God hebben in jou wortel geschoten? Betreffende welke dingen leef je in overeenstemming met Gods woorden? Betreffende welke dingen heb je niet in overeenstemming met Gods woorden geleefd? Als Gods woorden je niet volledig hebben aangegrepen, wat beheerst dan precies je hart? Word je in het dagelijkse leven beheerst door Satan, of ben je vervuld door de woorden van God? Worden je gebeden geïnitieerd vanuit Zijn woorden? Ben je uit je negatieve toestand gekomen door de verlichting van Gods woorden? Gods woorden als de basis van je bestaan nemen is waarmee iedereen zou moeten beginnen. Als Gods woorden niet aanwezig zijn in je leven, dan leef je onder de invloed van de duisternis, ben je rebels tegen God, verzet je je tegen God en onteer je Zijn naam – het geloof van die mensen in God is puur onheil en verstoring. Hoeveel van je leven is geleefd in overeenstemming met Zijn woorden? Hoeveel van je leven is niet geleefd in overeenstemming met Zijn woorden? Hoeveel van wat Gods woorden van je hebben geëist is in jou vervuld? Hoeveel is er in je verloren? Heb je zulke dingen aandachtig onderzocht?

Ontsnappen aan de invloed van de duisternis, is een aspect dat het werk van de Heilige Geest vereist, en een ander aspect is dat het toegewijde medewerking van de mens vereist. Waarom zeg ik dat de mens niet op de goede weg is? In de eerste plaats, als een mens op de goede weg is, zal hij in staat zijn om zijn hart aan God te geven, wat een taak is die een lange periode van tijd vergt om binnen te gaan omdat de mensheid altijd onder de invloed van de duisternis heeft geleefd en al duizenden jaren onder de slavernij van Satan is. Daarom kan dit binnengaan niet binnen een dag of twee worden bereikt. Ik heb dit onderwerp vandaag ter sprake gebracht, zodat mensen hun eigen staat kunnen begrijpen; aangaande wat de invloed is van de duisternis en wat het is om in het licht te leven, binnengaan wordt mogelijk wanneer de mens in staat is om deze dingen te onderscheiden. Dit komt omdat je moet weten wat de invloed van Satan is voordat je eraan kunt ontsnappen, en alleen dan zul je het pad hebben om je er geleidelijk aan van te bevrijden. Wat betreft wat daarna moet gebeuren, dat is een zaak voor de mens zelf. Je moet altijd vanuit een positief aspect binnengaan en je moet nooit passief wachten. Het is alleen op deze manier dat je door God kunt worden gewonnen.

Bij het geloof moet men zich richten op werkelijkheid, je bezighouden met religieuze rituelen betekent geen geloof

Hoeveel religieuze praktijken neem je in acht? Hoe vaak heb je tegen het woord van God gerebelleerd en ben je je eigen weg gegaan? Hoe vaak heb je Gods woord in praktijk gebracht omdat je werkelijk Zijn last op je wilt nemen en Zijn wil probeert te vervullen? Je moet het woord van God begrijpen en het dienovereenkomstig in de praktijk brengen. Wees principieel in heel je doen en laten, maar dat betekent niet dat je enkel voor de show je aan regels moet vasthoudt of iets met tegenzin doet; het betekent veeleer praktiseren van de waarheid en leven naar het woord van God. Breng het alleen zo in praktijk dat het God behaagt. Elke manier van doen die God behaagt is geen regel maar het praktiseren van de waarheid. Sommige mensen hebben de neiging aandacht te trekken. In het bijzijn van hun broeders en zusters zeggen ze wellicht dat ze God verschuldigd zijn, maar achter hun rug om brengen ze de waarheid niet in praktijk en handelen ze totaal anders. Zijn deze niet net als die religieuze farizeeërs? Iemand die echt van God houdt en de waarheid bezit is trouw aan God, maar loopt er als zodanig niet mee te pronken. Zo iemand is bereid de waarheid te praktiseren als er zich aangelegenheden voordoen en spreekt of handelt niet op een manier die tegen zijn geweten ingaat. Zo iemand toont wijsheid als er zich zaken voordoen en is principieel in zijn of haar handelingen, ongeacht de omstandigheden. Zo iemand kan waarlijk dienen. Er zijn er die alleen maar lippendienst bewijzen voor wat ze aan God verschuldigd zijn; ze brengen hun dagen door met gefronste wenkbrauwen, nemen een theatrale houding aan en doen zich meelijwekkend voor. Hoe verachtelijk! En als je hun zou vragen: “Kun je me vertellen waarom je God dank verschuldigd bent?” zouden ze met de mond vol tanden staan. Als je aan God trouw bent, hang dat dan niet aan de grote klok, maar laat je liefde voor God zien door hoe je werkelijk in de praktijk leeft en bid tot Hem met een waarachtig hart. Degenen die alleen maar plichtmatig en woordelijk met God omgaan zijn allemaal huichelaars! Sommigen spreken in elk gebed uit dat ze God verschuldigd zijn en beginnen telkens als ze bidden te huilen, zelfs zonder dat ze door de Heilige Geest zijn geroerd. Zulke mensen zijn bezeten van religieuze rituelen en opvattingen; zij leven naar zulke rituelen en opvattingen en geloven altijd dat dergelijke handelingen God behagen en dat Hij de voorkeur geeft aan oppervlakkige vroomheid of berouwvolle tranen. Wat voor goeds kan er van zulke belachelijke mensen komen? Om nederigheid te demonstreren, doen sommigen net alsof ze genadevol zijn als ze in de aanwezigheid van anderen spreken. Sommigen zijn overdreven onderdanig in de aanwezigheid van andere mensen en gedragen zich als lammetjes waar geen greintje kracht in zit. Is dit een manier van doen die mensen van het koninkrijk past? Mensen van het koninkrijk horen levendig en vrij te zijn, onschuldig en open, eerlijk en lieflijk en horen in een toestand van vrijheid te leven. Zij horen integriteit en waardigheid te hebben en overal waar zij gaan een goede getuigenis te kunnen geven; zulke mensen zijn zowel bij God als bij de mens geliefd. Zij die nieuw in het geloof zijn, zijn teveel met uiterlijke zaken bezig; zij moeten eerst een periode doormaken waarin zij aangepakt en gebroken worden. Zij die diep van binnen het geloof in God hebben, zijn uiterlijk niet van anderen te onderscheiden, maar hun handelingen en daden zijn prijzenswaardig. Alleen van zulke mensen kan worden gezegd dat ze het woord van God naleven. Ook al zou je elke dag aan verschillende mensen het evangelie prediken in een poging om hen tot redding te brengen, maar je uiteindelijk nog steeds volgens voorschriften en doctrines leeft, dan kun je God geen lof brengen. Zulke mensen zijn religieus en ook huichelaars. Als zulke religieuze mensen samenkomen, zouden ze kunnen vragen: “Zuster, hoe gaat het met je de laatste tijd?” En dan zou zij kunnen antwoorden: “Ik voel dat ik God veel verschuldigd ben en dat ik Zijn wil niet kan vervullen.” Iemand anders zou kunnen zeggen: “Ik heb ook het gevoel dat ik God veel verschuldigd ben en dat ik Hem niet tevreden kan stellen.” Deze paar zinnen en woorden alleen al zijn uitingen van de verachtelijke dingen die zich diep binnen hen bevinden; Dergelijke woorden zijn hoogst weerzinwekkend en bijzonder stuitend. De natuur van zulke mensen verzet zich tegen God. Zij die zich op de werkelijkheid richten, dragen alles uit wat er in hun binnenste leeft en openen hun hart in vriendschap. Ze houden zich met geen enkele valse praktijk bezig en komen ook niet met dergelijke beleefdheden of loze grapjes voor de dag. Ze zijn altijd rechtdoorzee en houden zich niet aan aardse regels. Sommige mensen zijn geneigd tot uiterlijke vertoningen, zelfs wanneer het volslagen onzin is. Als iemand anders zingt, beginnen zij te dansen, zonder te beseffen dat “de rijst in hun potten al is aangebrand”. Dergelijke mensen zijn niet vroom of eerzaam en zijn veel te frivool. Al die dingen zijn uitingen van gebrek aan realiteitszin! Wanneer sommige mensen communiceren over zaken van spiritueel leven, dan koesteren ze diep van binnen, hoewel ze niet zeggen dat ze God maar iets schuldig zijn, echte liefde voor Hem. Het gevoel dat je God iets verschuldigd bent heeft niets met andere mensen van doen; je bent God iets verschuldigd, niet de mensen; wat heeft het dus voor zin voor je om voortdurend hierover met anderen te spreken? Je moet belang hechten aan het in de praktijk brengen, niet aan eventuele uiterlijke ijver of aan uiterlijk vertoon. Waar staan de oppervlakkige goede daden van mensen voor? Ze vertegenwoordigen het vlees en zelfs de beste uiterlijke praktijken geven niet het leven weer; ze kunnen alleen jouw eigen temperament als individu laten zien. De uiterlijke praktijken van de mensheid kunnen het verlangen van God niet vervullen. Je spreekt voortdurend over wat je aan God verschuldigd bent, maar je kunt anderen niet voorzien van het leven en hen niet aanzetten om God lief te hebben. Je hebt het gevoel dat de dingen die jij doet overeenkomstig de wil van God zijn en dat zij van de geest zijn, maar in werkelijkheid zijn ze absurd! Je gelooft dat hetgeen joú behaagt en wat jíj bereid bent te doen, precies die dingen zijn waarin God behagen schept. Kunnen jouw gelijken God representeren? Kan iemands karakter God vertegenwoordigen? Waar jij blij mee bent is juist waar God een afkeer van heeft en het zijn jouw gewoonten die God verafschuwt en afwijst. Als je het gevoel hebt iets aan God verschuldigd te zijn, ga dan tot God bidden. Het is niet nodig daarover met anderen te spreken. Als je niet tot God bidt, maar in plaats daarvan voortdurend de aandacht naar jezelf toetrekt in het bijzijn van anderen, kan zoiets dan de wil van God behagen? Als je handelingen altijd enkel maar in schijn bestaan, houdt dat in dat je in extreme mate ijdel bent. Wat zijn dat voor mensen die alleen oppervlakkige goede werken uitvoeren en verstoken zijn van ook maar enige werkelijkheid? Zulke mensen zijn hypocriete farizeeërs en religieuze personages! Als jullie je uiterlijke praktijken niet afleggen en geen veranderingen aan kunnen brengen, dan zal de mate van huichelarij in jullie alleen maar toenemen. Hoe groter bij jou de mate van huichelarij is, hoe meer weerstand er is tegen God. Uiteindelijk zullen dergelijke mensen zeker worden uitgestoten!

Alleen zij die het huidige werk van God kennen mogen God dienen

Om getuigenis af te leggen van God en de grote rode draak te beschamen, heb je een principe en een voorwaarde nodig: in je hart moet je van God houden en je door Gods woorden laten opnemen. Als je de woorden van God niet in je opneemt, kun je Satan op geen enkele manier beschamen. Door te groeien in je leven verwerp je de grote rode draak en verneder je hem en alleen dan is de grote rode draak daadwerkelijk beschaamd. Hoe meer je bereid bent om de woorden van God in praktijk te brengen, hoe groter het bewijs van je liefde voor God en je afkeer van de grote rode draak. Hoe meer je de woorden van God gehoorzaamt, hoe groter het bewijs dat je naar de waarheid verlangt. Mensen die niet naar de woorden van God verlangen, zijn mensen zonder leven. Zulke mensen staan buiten de woorden van God en horen bij een religie. Mensen die echt in God geloven hebben een diepere kennis van Gods woorden doordat zij de woorden van God eten en drinken. Als je niet verlangt naar de woorden van God, kun je de woorden van God niet echt eten en drinken en als je de woorden van God niet kent, heb je geen middel om van God te getuigen of om God tevreden te stellen.

Hoe moet je God kennen binnen je geloof in God? Je moet God leren kennen op basis van de huidige woorden en het werk van God, zonder afwijkingen of dwalingen. En bovenal moet je het werk van God kennen. Dit is de basis voor het kennen van God. Al die verschillende dwalingen waarbij een pure acceptatie van Gods woorden afwezig is, zijn religieuze opvattingen. Zij zijn acceptaties die afwijkend en verkeerd zijn. De grootste vaardigheid van religieuze figuren is om Gods woorden die in het verleden geaccepteerd werden, te vergelijken met Gods huidige woorden. Als je tijdens het dienen van de huidige God vasthoudt aan zaken die in het verleden door de Heilige Geest zijn verlicht, zal jouw dienstdoen voor een onderbreking zorgen en zal jouw beoefening gedateerd en niet meer dan religieuze ceremonie zijn. Als je gelooft dat zij die God dienen van buiten nederig en geduldig moeten zijn … en als je dit soort kennis in het hier en nu in praktijk brengt, dan is dat soort kennis een religieuze opvatting en is deze beoefening een hypocriete uitvoering geworden. ‘Religieuze opvattingen’ verwijzen naar zaken die gedateerd en achterhaald zijn (inclusief het accepteren van woorden die eerder door God zijn uitgesproken en licht dat direct door de Heilige Geest is geopenbaard). Als deze zaken in het hier en nu in praktijk worden gebracht, dan vormen zij de onderbreking van Gods werk en hebben zij geen enkel nut voor de mens. Als de mens niet in staat is om interne zaken die tot religieuze opvattingen behoren te zuiveren, dan zullen deze opvattingen een grote belemmering vormen wanneer de mens God dient. Mensen met religieuze opvattingen zijn niet in staat om de stappen van het werk van de Heilige Geest bij te houden, zij lopen één stap achter en vervolgens twee. Deze religieuze opvattingen zorgen er namelijk voor dat de mens zelfingenomen en arrogant wordt. God voelt geen nostalgie voor wat Hij in het verleden heeft gesproken en gedaan. Als het achterhaald is, zal Hij het verwijderen. Je bent toch zeker wel in staat om je opvattingen los te laten? Als je je vastklampt aan de woorden die God in het verleden heeft gesproken, laat dat dan zien dat je het werk van God kent? Als je niet in staat bent om het huidige licht van de Heilige Geest te accepteren en in plaats daarvan je vastklampt aan het licht uit het verleden, laat dat dan zien dat je in de voetsporen van God treedt? Ben je nog steeds niet in staat om religieuze opvattingen los te laten? Als dat het geval is, dan word je iemand die zich tegen God verzet.

Als de mens religieuze opvattingen los kan laten dan zal hij niet zijn verstand gebruiken om de huidige woorden en het werk van God te meten en zal hij in plaats daarvan direct gehoorzamen. Al is het hedendaagse werk van God duidelijk anders dan in het verleden kun je toch de vroegere ideeën loslaten en het hedendaagse werk van God rechtstreeks gehoorzamen. Als je tot zulke kennis in staat bent, dat je voorrang geeft aan het huidige werk van God, ongeacht hoe Hij in het verleden heeft gewerkt, dan ben jij iemand die zijn opvattingen heeft losgelaten, iemand die God gehoorzaamt en iemand die in staat is om het werk en de woorden van God te gehoorzamen en in de voetsporen van God te treden. Op die manier zal je iemand zijn die God daadwerkelijk gehoorzaamt. Je analyseert of bestudeert het werk van God niet. Het is alsof God Zijn eerdere werk is vergeten en jij bent het ook vergeten. Het heden is het heden en het verleden is het verleden en aangezien God in het hier en nu datgene wat Hij in het verleden deed aan de kant heeft geschoven, moet jij er niet aan vasthouden. Alleen dan zal je iemand zijn die God volledig gehoorzaamt en die zijn religieuze opvattingen heeft losgelaten.

Omdat er altijd nieuwe ontwikkelingen zijn in Gods werk, is er werk dat achterhaald en oud wordt wanneer zich nieuw werk aandient. Deze verschillende soorten werk, oud en nieuw, spreken elkaar niet tegen, maar vullen elkaar aan. Elke stap gaat verder waar de vorige gebleven is. Omdat er nieuw werk is, moeten de oude dingen natuurlijk verwijderd worden. Zo zijn er bijvoorbeeld oude gebruiken en gebruikelijke uitspraken van de mens die samen met de vele jaren ervaring en onderwijs van de mens, in de gedachten van de mens vorm hebben gegeven aan allerlei opvattingen. Wat nog meer bijdraagt aan het vormen van opvattingen door de mens, is dat God Zijn ware gezicht en Zijn gezindheid ten opzichte van de mens nog volledig moet openbaren, dit samen met het feit dat de jarenlange verspreiding van traditionele theorieën uit de oudheid nog meer hebben bijgedragen aan het vormen van opvattingen door de mens. Het mag gezegd dat gedurende het geloof van de mens in God, de invloed van verschillende opvattingen bij mensen heeft geleid tot de continue vorming en evolutie van allerlei soorten begrippen over God, met als resultaat dat veel religieuze mensen die God dienen Zijn vijanden zijn geworden. Zo zijn ze, naarmate hun opvattingen sterker werden, zich meer gaan verzetten tegen God en meer Zijn vijand geworden. Het werk van God is altijd nieuw en nooit oud en het is nooit een doctrine, in plaats daarvan is het in meer of mindere mate continu onderhevig aan verandering en vernieuwing. Dit werk is de uiting van de inherente gezindheid van God Zelf. Het is ook het inherente principe van Gods werk en een van de manieren waarop God Zijn management vervult. Als God niet op deze manier zou werken, zou de mens niet veranderen of in staat zijn om God te kennen en zou Satan niet worden verslagen. Daarom komen er in Zijn werk continu veranderingen voor die willekeurig lijken, maar in feite regelmatig terugkeren. De manier waarop de mens in God gelooft is echter heel anders: hij houdt vast aan oude, bekende doctrines en systemen en hoe ouder ze zijn hoe aangenamer hij ze vindt. Hoe kan het onwetende verstand van de mens, een verstand dat zo onbuigzaam is als steen, zo veel ondoorgrondelijk nieuw werk en nieuwe woorden van God accepteren? De mens verafschuwt de God die altijd nieuw is en nooit oud. Hij houdt alleen van de oude God die lange tanden en wit haar heeft en zich vast op één plaats bevindt. Doordat God en de mens beide hun eigen voorkeur hebben, is de mens zo de vijand van God geworden. Veel van deze tegenstellingen bestaan nu nog, op het moment dat God gedurende bijna zesduizend jaar nieuw werk heeft verricht. Daar is geen oplossing voor. Misschien komt het door de koppigheid van de mens of de onaantastbaarheid van Gods bestuurlijke decreten voor de mens – maar de geestelijken houden nog steeds vast aan stoffige oude boeken en documenten, terwijl God doorgaat met Zijn onvoltooide managementwerk alsof Hij niemand aan Zijn zijde heeft. Hoewel deze tegenstellingen vijanden maken van God en de mens en ze zelfs onverzoenbaar zijn, schenkt God er geen aandacht aan, alsof ze er wel zijn en er tegelijkertijd niet zijn. De mens houdt zich echter aan zijn geloof en opvattingen en laat ze nooit los. Maar er is één ding dat duidelijk is: zelfs al wijkt de mens niet af van zijn standpunt, Gods voeten zijn altijd in beweging en Hij verandert altijd Zijn standpunt in overeenstemming met de omgeving en uiteindelijk zal het de mens zijn die wordt verslagen zonder slag of stoot. God is ondertussen de grootste vijand van al Zijn vijanden die zijn verslagen en is ook de overwinnaar op allen onder de mensheid die zijn verslagen en zij die nog verslagen moeten worden. Wie kan er met God strijden en zegevieren? De opvattingen van de mens lijken afkomstig te zijn van God omdat veel van deze opvattingen werden gevormd in het kielzog van Gods werk. Toch zal God de mens daarom niet vergeven, noch zal Hij de mens prijzen voor het steeds opnieuw produceren van producten ‘voor God’ die buiten het werk van God vallen. In plaats daarvan walgt Hij ontzettend van de opvattingen van de mens en de oude, vrome geloofsovertuigingen en is zelfs niet van plan om zelfs maar de datum te bevestigen waarop deze opvattingen voor het eerst naar boven kwamen. Hij accepteert absoluut niet dat deze opvattingen veroorzaakt zijn door Zijn werk, want de opvattingen van de mens worden door de mens verspreid. Ze ontstaan in de gedachten en de geest van de mens en ze komen niet van God, maar van Satan. Het is altijd Gods intentie geweest dat Zijn werk nieuw en levend is, niet oud en dood, en datgene waar Hij de mens zich stevig aan laat vasthouden, varieert met de tijd en de periode en is niet eeuwigdurend en onveranderlijk. Dat komt doordat Hij een God is die ervoor zorgt dat de mens leeft en nieuw is, in plaats van een duivel die ervoor zorgt dat de mens doodgaat en oud is. Begrijpen jullie dit nog steeds niet? Jullie hebben opvattingen over God en zijn niet in staat om ze los te laten omdat jullie bekrompen zijn. Het komt niet doordat Gods werk onbegrijpelijk is of doordat Gods werk niet in overeenstemming is met de wensen van mensen – noch komt het doordat God altijd nalatig is in Zijn taken. Het feit dat jullie die opvattingen niet los kunnen laten, komt doordat jullie niet voldoende gehoorzaam zijn en in niets lijken op een schepsel van God, het komt niet doordat God de dingen moeilijk maakt voor jullie. Dit alles is door jullie veroorzaakt en heeft niets te maken met God. Al het lijden en ongeluk zijn veroorzaakt door de mens. Gods intenties zijn altijd goed: Hij wil er niet voor zorgen dat je opvattingen vormt, maar Hij wil dat je verandert en vernieuwt bij het voorbijgaan van de tijd. Jullie vergelijken appels met peren en zijn altijd bezig met nauwkeurig onderzoek of analyse. God maakt het niet moeilijk voor jullie, maar jullie hebben geen eerbied voor God en jullie ongehoorzaamheid is te groot. Een klein wezen durft een triviaal deel te nemen van dat wat eerder door God werd gegeven en keert vervolgens op zijn schreden terug en gebruikt het om God mee aan te vallen – is dat geen ongehoorzaamheid van de mens? Het mag gezegd worden dat mensen volledig ongekwalificeerd zijn om hun ideeën voor God te uiten, en dat zij nog minder gekwalificeerd zijn om naar believen opzichtig te koop te lopen met hun waardeloze, stinkende, rottige, bloemrijke taal – om nog maar te zwijgen over die stoffige opvattingen. Zijn die niet nog waardelozer?

Iemand die God daadwerkelijk dient, is iemand naar het hart van God en geschikt om door God te worden gebruikt en dat is iemand die in staat is om zijn religieuze opvattingen los te laten. Als je wilt dat het eten en drinken van Gods woorden zinvol is, moet je je religieuze opvattingen loslaten. Als je God wilt dienen, is het nog belangrijker om eerst religieuze opvattingen los te laten en de woorden van God in alles te gehoorzamen. Dit is wat iemand die God dient, hoort te doen. Als je deze kennis niet hebt, zal je op het moment dat je gaat dienen voor onderbrekingen en verstoringen zorgen en als je aan je opvattingen vast blijft houden, zal je onvermijdelijk neergeslagen worden door God en nooit meer overeind komen. Kijk bijvoorbeeld maar eens naar het heden. Veel van het huidige werk en de huidige uitspraken zijn onverenigbaar met de Bijbel en met het eerdere werk van God en als je niet wenst te gehoorzamen, kun je op ieder moment vallen. Als je wilt dienen in overeenstemming met de wil van God, moet je eerst de religieuze opvattingen loslaten en je eigen visies rechtzetten. Veel van wat er gezegd wordt in de toekomst zal onverenigbaar zijn met wat er gezegd werd in het verleden en als je nu niet de wil hebt om te gehoorzamen, zal je niet in staat zijn om het pad dat voor je ligt te bewandelen. Als één van Gods werkmethodes wortel heeft geschoten binnenin jou en je laat het nooit los, dan zal deze methode jouw religieuze opvatting worden. Als dat wat God is binnen in je wortel heeft geschoten, heb je de waarheid verworven en als de woorden en waarheid van God je leven kunnen worden, zal je niet langer opvattingen over God hebben. Zij die ware kennis van God hebben zullen geen opvattingen hebben en zullen zich niet bij een doctrine neerleggen.

Stel de volgende vragen om te zorgen dat je waakzaam blijft:

1. Zit de kennis binnenin je het dienen van God in de weg?

2. Hoeveel religieuze handelingen verricht je in je dagelijks leven? Als je alleen een schijnvroomheid laat zien, betekent dat dan dat je leven gegroeid en volwassen is?

3. Ben je in staat om je religieuze opvattingen los te laten wanneer je de woorden van God eet en drinkt?

4. Ben je in staat om je religieuze ceremonie los te laten wanneer je bidt?

5. Ben je iemand die geschikt is om door God gebruikt te worden?

6. Hoeveel van je kennis van God bestaat uit religieuze opvattingen?

Oprechte liefde voor God is spontaan

Alle mensen zijn onderworpen aan loutering dankzij Gods woorden. Zonder de vleesgeworden God zou de mensheid nooit de zegening van lijden door die loutering hebben. Anders gezegd: iedereen die de beproevingen van Gods woorden kan aanvaarden, is gezegend. Op basis van het inherente kaliber van mensen, hun gedrag en hun houding jegens God zijn ze een dergelijke loutering niet waardig. Maar omdat God ze heeft verheven, hebben ze van deze zegening genoten. Mensen zeiden altijd dat ze het niet waardig waren om het aangezicht van God te zien of Zijn woorden te horen. Tegenwoordig is het geheel aan Gods verheffing en Zijn barmhartigheid te danken dat mensen de loutering van Zijn woorden hebben ontvangen. Die zegening is weggelegd voor iedereen die in de laatste dagen is geboren. Hebben jullie dit zelf ervaren? In welke aspecten mensen lijden en tegenslagen ondervinden, wordt door God beschikt en is niet gebaseerd op de eigen eisen van mensen. Dat is onmiskenbaar waar. Elke gelovige moet de beproevingen van Gods woorden kunnen doorstaan en in Zijn woorden kunnen lijden. Is dat duidelijk voor jullie? Dus in ruil voor het lijden dat je hebt ondergaan, heb je nu zegeningen ontvangen. Als je niet lijdt voor God, kun je Zijn lof niet verdienen. Misschien heb je in het verleden geklaagd, maar hoezeer je ook hebt geklaagd, God denkt daar niet meer aan. Het is nu vandaag en er is geen reden om terug te blikken op zaken uit het verleden.

Sommige mensen zeggen dat ze God wel willen liefhebben, maar dat niet kunnen. Wanneer ze dan horen dat God Zich gaat onttrekken, vinden ze plotseling hun liefde voor Hem. Sommige mensen brengen de waarheid in het algemeen niet in praktijk. Wanneer ze dan horen dat God Zich in toorn gaat onttrekken, verschijnen ze voor Hem en bidden: “O, God! Ga alstublieft niet weg. Geef me een kans! God! Ik heb u in het verleden niet behaagd. Ik sta bij u in het krijt en heb u weerstaan. Vandaag wil ik mijn lichaam en hart volledig overgeven, zodat ik u eindelijk kan behagen en liefhebben. Die kans krijg ik niet weer.” Heb jij op een dergelijke manier gebeden? Wanneer iemand zo bidt, doet hij dat omdat zijn geweten door Gods woorden is aangesproken. Mensen zijn allemaal gevoelloos en stompzinnig. Ze ondergaan tuchtiging en loutering, maar ze weten niet wat God daarmee probeert te bereiken. Als God niet op die manier te werk ging, zouden mensen nog steeds in verwarring zijn. Niemand kan geestelijke gevoelens in mensenharten opwekken. Alleen Gods woorden, die over mensen oordelen en hen ontmaskeren, kunnen die vruchten voortbrengen. Alle dingen worden dus dankzij Gods woorden tot stand gebracht en vervuld, en alleen dankzij Zijn woorden is de liefde van de mensheid voor God opgewekt. Als mensen God alleen liefhadden op basis van hun eigen geweten, zou dat niet het gewenste resultaat geven. Hebben mensen hun liefde voor God in het verleden niet op hun geweten gebaseerd? Was er ook maar één iemand die God uit zichzelf liefhad? Alleen door de aansporing van Gods woorden hebben mensen God liefgehad. Sommige mensen zeggen: “Ik volg God al jarenlang en heb overvloedig genoten van Zijn genade en zegeningen. Zijn woorden hebben me gelouterd en over me geoordeeld. Ik heb dus veel inzicht gekregen en Gods liefde gezien. Ik moet Hem bedanken en Zijn genade goedmaken. Ik zal God behagen met de dood en mijn liefde voor Hem op mijn geweten baseren.” Mensen kunnen Gods beminnelijkheid niet voelen als ze alleen naar de gevoelens van hun geweten luisteren. Als ze alleen op hun geweten vertrouwen, is hun liefde voor God wankel. Als je alleen Gods genade en liefde wilt terugbetalen, heb je geen drijfveer in je liefde voor Hem. Hem liefhebben op basis van de gevoelens van je geweten is een passieve benadering. Waarom zeg ik dat het een passieve benadering is? Dat is een praktische kwestie. Wat voor liefde is jullie liefde voor God? Bedriegen jullie God niet door de schijn voor Hem hoog te houden? Omdat er geen beloning is voor het liefhebben van God en iemand die Hem niet liefheeft evenzeer wordt getuchtigd, geloven de meeste mensen dat gewoon niet zondigen dan goed genoeg is. God liefhebben en Zijn liefde terugbetalen op basis van de gevoelens van je geweten is dus een passieve benadering en geen spontane liefde voor God vanuit je hart. Liefde voor God dient een oprecht gevoel diep vanuit iemands hart te zijn. Sommige mensen zeggen: “Ik ben zelf bereid om God te zoeken en te volgen. Zelfs als God me wil verlaten, zal ik Hem nog steeds willen volgen. Of Hij me nu wil of niet, ik zal Hem blijven liefhebben en uiteindelijk moet ik Hem winnen. Ik geef mijn hart aan God. Wat Hij ook doet, ik zal Hem mijn hele leven volgen. Wat er ook gebeurt, ik moet God liefhebben en winnen. Ik zal niet rusten totdat ik Hem heb gewonnen.” Ben jij zo standvastig?

Het pad van geloven in God is hetzelfde als het pad van Hem liefhebben. Als je in Hem gelooft, moet je Hem liefhebben. Maar Hem liefhebben betekent niet alleen Zijn liefde terugbetalen of Hem liefhebben op basis van de gevoelens van je geweten. Het is een zuivere liefde voor God. Soms kunnen mensen alleen op basis van hun geweten Gods liefde niet voelen. Waarom zei ik altijd: “Moge Gods Geest onze geest beroeren”? Waarom sprak ik niet over het geweten van mensen beroeren om God lief te hebben? Dat is omdat het geweten van mensen Gods beminnelijkheid niet kan voelen. Als die woorden je niet overtuigen, probeer dan Zijn liefde te voelen met je geweten. Je zult op dat moment wel enige gedrevenheid ervaren, maar die zal snel verdwijnen. Als je alleen met je geweten Gods beminnelijkheid voelt, ben je gedreven als je bidt, maar die gedrevenheid zal snel vervagen en verdwijnen. Hoe komt dat? Als je alleen je geweten gebruikt, kun je je liefde voor God niet opwekken. Wanneer je Gods beminnelijkheid werkelijk in je hart voelt, wordt je geest door Hem geraakt. Alleen dan kan je geweten zijn oorspronkelijk beoogde rol spelen. Dat wil zeggen dat God de geest van mensen raakt en wanneer mensen in hun hart kennis en bemoediging hebben, wanneer ze ervaring hebben opgedaan, alleen dan kunnen ze God effectief met hun geweten liefhebben. God met je geweten liefhebben is niet verkeerd. Het is het laagste niveau van liefde voor God. Liefde “die amper recht doet aan Gods genade” kan mensen geenszins proactief aanzetten tot hun intreding. Wanneer mensen een deel van het werk van de Heilige Geest ontvangen, wanneer ze Gods liefde zien en voelen in hun praktische ervaring, wanneer ze enige kennis van God hebben en werkelijk zien dat God de liefde van de mensheid waardig is en hoe liefdevol Hij is, alleen dan kunnen ze God oprecht liefhebben.

Wanneer mensen hun hart naar God laten uitgaan, wanneer hun hart zich geheel tot Hem kan keren, is dat de eerste stap in hun liefde voor God. Als je God wilt liefhebben, moet je je hart eerst tot Hem kunnen keren. Wat is je hart tot God keren? Dat is wanneer alles waar je in je hart naar streeft, is gericht op het liefhebben en winnen van God. Daarmee laat je zien dat je je hart volledig tot God hebt gekeerd. Naast God en Zijn woorden is er bijna niets anders in je hart (familie, rijkdom, man, vrouw, kinderen enzovoorts). Ook al zijn die er wel, dan kunnen zulke dingen je hart niet in beslag nemen. Je denkt ook niet aan je toekomstige kansen, maar je streeft er alleen naar om God lief te hebben. Op dat moment heb je je hart volledig tot God gekeerd. Stel dat je nog steeds plannen voor jezelf maakt in je hart en altijd naar eigen voordeel streeft, altijd denkt: wanneer kan ik God om iets kleins vragen? Hoe wordt mijn familie rijk? Hoe kan ik aan mooie kleding komen? … Als je in die gesteldheid leeft, laat je zien dat je hart niet volledig tot God is gekeerd. Als je alleen Gods woorden in je hart hebt en altijd tot God kunt bidden en dicht bij Hem kunt zijn, alsof Hij je zeer nabij is, alsof God in jou is en jij in Hem bent, als je in die gesteldheid bent, wil dat zeggen dat je hart in de tegenwoordigheid van God is. Als je elke dag tot God bidt en van Zijn woorden eet en drinkt, altijd aan het werk van de kerk denkt, Gods wil voor ogen houdt, je Hem oprecht met je hart liefhebt en Zijn hart behaagt, behoort je hart aan God toe. Als je hart door diverse andere dingen in beslag wordt genomen, is Satan er nog steeds in te vinden en is het niet waarlijk tot God gekeerd. Wanneer iemands hart werkelijk tot God is gekeerd, heeft hij oprechte, spontane liefde voor Hem en zal hij Gods werk voor ogen kunnen houden. Hoewel hij nu en dan nog dwaas en onverstandig kan zijn, heeft hij oog voor de belangen van het huis van God, Zijn werk en zijn eigen verandering in gezindheid, en is zijn hart op de juiste plaats. Sommige mensen beweren altijd dat alles wat ze doen, voor de kerk is, terwijl ze het in werkelijkheid ten gunste van zichzelf doen. Zulke mensen hebben niet de juiste intentie. Ze zijn vals en bedrieglijk en bij het meeste wat ze doen, zijn ze op eigen voordeel uit. Zulke mensen streven er niet naar om God lief te hebben. Hun hart behoort nog aan Satan toe en kan zich niet tot God keren. God kan zo iemand onmogelijk verkrijgen.

Als je God werkelijk wilt liefhebben en door Hem wilt worden gewonnen, moet je als eerste je hart volledig tot God keren. Vraag jezelf bij alles wat je doet oprecht af: doe ik dit op basis van een hart vol liefde voor God? Heb ik er enige persoonlijke bedoelingen mee? Wat is mijn eigenlijke doel om dit te doen? Als je je hart aan God wilt geven, moet je je eigen hart eerst onderwerpen, al je eigen intenties opgeven en een gesteldheid bereiken waarin je volledig voor God leeft. Dat is het beoefeningspad om je hart aan God te geven. Waar betekent je eigen hart onderwerpen? Het betekent de buitensporige verlangens van het vlees loslaten, geen comfort of voordelen van status begeren, alles doen om God te behagen en je hart volledig aan Hem geven en niet aan jezelf. Dat is voldoende.

Oprechte liefde voor God komt diep vanuit het hart. Die liefde bestaat alleen op basis van de kennis die mensen hebben van God. Wanneer iemands hart zich volledig tot God keert, heeft hij God lief, maar die liefde is daarom niet noodzakelijk zuiver of volkomen. Dat komt omdat er nog steeds enige afstand is tussen iemand die zijn hart volledig tot God keert en iemand die een werkelijk begrip van God en een werkelijke adoratie voor Hem heeft. Mensen ontwikkelen ware liefde voor God en leren Gods gezindheid kennen door hun hart volledig tot God te keren. Als ze hun ware hart aan God geven, gaan ze binnen in de ervaring van het leven. Daardoor verandert hun gezindheid, neemt hun liefde voor God gestaag toe en neemt ook hun kennis van God gestaag toe. Je hart tot God keren is dus slechts de voorwaarde om op het juiste pad van levenservaring te raken. Mensen die hun hart voor God plaatsen, hebben alleen een hart dat naar Hem verlangt, maar Hem niet liefheeft, want ze hebben geen begrip van Hem. Hoewel ze in deze toestand wel enige liefde voor Hem hebben, is die niet spontaan en oprecht. Dat komt omdat alles wat uit het vlees van de mens voortkomt het product van emotie is en niet uit werkelijk begrip voortkomt. Het is slechts een tijdelijke impuls die niet kan resulteren in aanhoudende adoratie. Wanneer mensen geen begrip van God hebben, kunnen ze Hem alleen liefhebben op basis van hun eigen voorkeuren en individuele opvattingen. Dergelijke liefde kun je geen spontane of oprechte liefde noemen. Mensen kunnen hun hart oprecht tot God richten en in alles wat ze doen aan Gods belangen denken, maar zonder begrip van God kunnen ze geen oprechte, spontane liefde hebben. Ze kunnen dan alleen enkele functies voor de kerk of wat van hun plicht vervullen, maar dat doen ze zonder basis. De gezindheid van zulke mensen is moeilijk te veranderen. Ze streven niet naar de waarheid of begrijpen die niet. Zelfs als iemand zijn hart volledig tot God keert, betekent dat niet dat zijn hart dat God liefheeft helemaal zuiver is, want iemand met God in zijn hart hoeft immers niet altijd liefde voor God in zijn hart te hebben. Dit heeft te maken met het onderscheid tussen iemand die wel of niet naar begrip van God streeft. Als iemand begrip van Hem heeft, blijkt daaruit dat zijn hart volledig tot God is gekeerd en dat zijn oprechte liefde voor God in zijn hart spontaan is. Alleen zo iemand heeft God in zijn hart. Je hart tot God keren is een eerste voorwaarde om op het juiste pad te raken, God te begrijpen en liefde voor God te bereiken. Het geeft niet aan dat je plicht om God lief te hebben is vervuld. Het geeft ook niet aan dat je oprechte liefde voor Hem hebt. De enige manier om oprechte liefde voor God te ontwikkelen, is je hart tot Hem te keren. Dat is ook het eerste wat je als een van Zijn schepselen hoort te doen. Mensen die God liefhebben, zoeken het leven. Het zijn mensen die de waarheid zoeken en God echt willen. Ze hebben allemaal de verlichting van de Heilige Geest en zijn door Hem bewogen. Ze kunnen allemaal Gods leiding verkrijgen.

Wanneer iemand kan voelen dat Hij bij God in het krijt staat, is dat omdat de Geest hem heeft bewogen. Wie dat voelt, heeft vaak een hart vol verlangen en kan ernaar streven om het leven binnen te gaan. Maar als je stopt bij een bepaalde stap, kun je niet dieper gaan. Er is dan nog steeds het gevaar om in Satans val te trappen, waardoor je op een bepaald punt door Satan zult worden gevangengenomen. Dankzij Gods illuminatie kunnen mensen zichzelf leren kennen en vervolgens voelen dat ze bij God in het krijt staan. Dan worden ze bereid om met Hem samen te werken en die dingen weg te doen die Hem niet behagen. Dit is het beginsel van Gods werk. Jullie zijn allemaal bereid om je te ontwikkelen en God lief te hebben. Heb je je oppervlakkige manieren dus afgelegd? Als je je alleen van oppervlakkige manieren ontdoet, geen storend gedrag vertoont en jezelf niet op de borst klopt, streef je dan echt naar ontwikkeling in je leven? Als je je ontdoet van alle oppervlakkige gedrag, maar je niet verdiept in Gods woorden, ben je iemand die niet actief vooruitgang maakt. Wat ligt aan oppervlakkig gedrag ten grondslag? Zijn je daden gericht op ontwikkeling in je leven? Wil je tot een van Gods mensen worden gerekend? Je leeft na waar je focus op ligt. Als je focus op oppervlakkig gedrag ligt, is je hart vaak op externe zaken gericht en kun je je niet richten op ontwikkeling in je leven. God vereist een verandering in gezindheid, maar je jaagt altijd uiterlijke dingen na. Zulke mensen zullen hun gezindheid niet kunnen veranderen! Iedereen moet een weg volgen om tot ontwikkeling te komen in het leven. Ze moeten daarvoor het oordeel, de tuchtiging en de vervolmaking van Gods woorden aanvaarden. Als je Gods woorden niet hebt, maar alleen op je zelfvertrouwen en eigen wil steunt, is alles wat je doet alleen op fanatisme gebaseerd. Dat wil zeggen: als je je wilt ontwikkelen, moet je Gods woorden eten, drinken en beter begrijpen. Wie door Zijn woorden wordt vervolmaakt, is in staat om ze na te leven. Wie de loutering en het oordeel van Zijn woorden niet ondergaat, is niet geschikt om door Hem te worden gebruikt. Dus in welke mate leven jullie Zijn woorden na? Alleen als jullie Gods woorden eten en drinken, ze met de gesteldheid van jullie eigen leven kunnen vergelijken en een beoefeningspad vinden in het licht van de kwesties die ik heb besproken, zal jullie beoefening juist en in overeenstemming met Gods wil zijn. Alleen iemand die zo praktiseert, heeft de wil om God lief te hebben.

Over de praktijk van het gebed

Jullie besteden geen aandacht aan het gebed in jullie dagelijkse leven. Mensen hebben altijd het gebed over het hoofd gezien. Gebeden waren altijd oppervlakkig waarbij de mens voor God gewoon iets plichtmatigs opzegde. Niemand heeft ooit volledig zijn hart aan God aangeboden en zich in echt gebed met God bezig gehouden. Mensen bidden alleen tot God als er iets met hen gebeurt. Heb je ooit echt tot God gebeden in al die tijd? Heb je ooit tranen van pijn laten vloeien voor het aangezicht van God? Heb je ooit echt jezelf leren kennen voor het aangezicht van God? Heb je ooit intiem tot God gebeden? Bidden vraagt oefening. Als je niet gewoonlijk thuis bidt, dan kun je gewoonweg niet bidden in de kerk en als je normaliter niet bidt tijdens kleine bijeenkomsten, dan zul je niet in staat zijn om tijdens grote bijeenkomsten te bidden. Als je gewoonlijk God niet benadert of nadenkt over de woorden van God, dan zul je niets te zeggen hebben wanneer het op het gebed aankomt – en zelfs al zou je bidden, dan zou je alleen maar lippendienst bewijzen, niet daadwerkelijk aan het bidden zijn.

Wat betekent het om werkelijk te bidden? Het betekent het uitspreken van de woorden in je hart tot God en communiceren met God terwijl je Zijn wil begrepen hebt, gebaseerd op Zijn woorden; het betekent bijzonder dicht bij God voelen, voelen dat Hij voor je staat en dat je iets tegen Hem te zeggen hebt; en het betekent vooral het uitstralen binnen in je hart en voelen dat God uitzonderlijk liefelijk is. Je zult je bijzonder geïnspireerd voelen en na het horen van jouw woorden zullen je broeders en zusters tevreden zijn, ze zullen voelen dat de woorden die je spreekt de woorden zijn in hun harten, de woorden die zij wensen te zeggen en dat wat jij zegt vertegenwoordigt wat zij willen zeggen. Dit is wat het betekent om werkelijk te bidden. Nadat je echt hebt gebeden, zal je hart vervuld zijn van vrede en tevredenheid; de kracht om van God te houden zal naar boven komen en je zult voelen dat niets in je hele leven meer waard is of belangrijker dan God lief te hebben – en dit alles zal bewijzen dat je gebeden effectief geweest zullen zijn. Heb je ooit op deze manier gebeden?

En hoe zit het met de inhoud van het gebed? Je zou stap voor stap moeten bidden, in overeenstemming met je werkelijke toestand en dat wat door de Heilige Geest gedaan moet worden en je moet met God communiceren in overeenstemming met Gods wil en Zijn vereisten van de mens. Wanneer je begint te oefenen met je gebeden, geef je eerst je hart aan God. Probeer niet Gods wil te begrijpen; probeer alleen de woorden in je hart tot God uit te spreken. Wanneer je voor Gods aangezicht komt, spreek dan “O God! Vandaag pas realiseer ik me dat ik u ongehoorzaam ben geweest. Ik ben werkelijk verdorven en verachtelijk. Voorheen was ik mijn tijd aan het verdoen; vanaf vandaag zal ik voor u leven. Ik zal een betekenisvol leven leiden en uw wil bevredigen. Ik zou dat doen, opdat uw Geest altijd werkt in mij en mij altijd illuminatie en verlichting geeft, zodat ik een krachtige en klinkende getuigenis voor u kan uitdragen, waardoor Satan uw glorie kan aanschouwen, uw getuigenis en het bewijs van uw overwinning in ons.” Wanneer je op deze manier bidt, zal je hart volkomen vrij gemaakt zijn en door op deze manier gebeden te hebben, zal je hart dichter bij God zijn en door vaak op deze manier te bidden, zal de Heilige Geest onvermijdelijk in je werkzaam zijn. Als je altijd op deze wijze tot God uitroept en je vastberadenheid voor God duidelijk maakt, dan zal de dag komen dat je vastberadenheid voor God geaccepteerd kan worden, dat je hart en heel je wezen ontvangen zullen worden door God en je uiteindelijk door God vervolmaakt zult worden. Het gebed is van uiterst belang voor jullie. Wanneer je bidt, ontvang je het werk van de Heilige Geest, je hart is dus aangeraakt door God en de kracht van de liefde voor God in je zal uit je voortkomen. Als je niet bidt vanuit je hart en je niet je hart opent om te communiceren met God, dan zal God geen manier hebben om in je te werken. Als je, nadat je gebeden hebt, alle woorden in je hart gesproken hebt en de Geest van God heeft niet gewerkt, als je je niet geïnspireerd voelt van binnen, dan toont dit aan dat je hart niet eerlijk is, dat je woorden niet waarachtig zijn en nog steeds onzuiver. Als je, nadat je gebeden hebt, tevredenheid voelt, dan zijn je gebeden geaccepteerd door God en heeft de Geest van God in je gewerkt. Als iemand die voor God dient, kun je niet zonder gebeden. Als je communicatie met God daadwerkelijk als iets zinvol en waardevol beschouwt, kun je dan het gebed verzaken? Niemand kan zonder communicatie met God zijn. Zonder het gebed, leef je in het vlees, leef je in de slavernij van Satan; zonder het werkelijke gebed, leef je onder invloed van de duisternis. Ik hoop dat de broeders en zusters in staat zullen zijn om elke dag waarlijk te bidden. Dit is echter niet het naleven van een doctrine, maar een effect dat bereikt moet worden. Ben je bereid om wat minder te slapen en voldoening te vinden, ochtendgebeden uit te spreken bij het aanbreken van de ochtend en dan te genieten van de woorden van God? Als je met een zuiver hart bidt en zo de woorden van God eet en drinkt, dan zul je voor Hem acceptabeler zijn. Als je dit elke ochtend doet, als je er dagelijks in oefent om je hart aan God te geven, met Hem te communiceren en je met Hem bezig te houden, dan zal je kennis van God beslist toenemen en zul je beter in staat zijn om Gods wil te begrijpen. Je moet zeggen: “O God! Ik wens mijn plicht te vervullen. Ik kan alleen maar mijn hele wezen aan u toewijden, zodat u verheerlijking van ons kunt verkrijgen en u mag genieten van de getuigenis die door deze groep van ons wordt afgelegd. Ik smeek u om in ons werkzaam te zijn, zodat ik u waarlijk kan liefhebben en u tevreden kan stellen en u tot het doel maak dat ik nastreef.” Wanneer je vervuld bent met deze last, zal God je zeker vervolmaken; je moet niet alleen voor jezelf bidden, maar ook omwille van het doen van Gods wil en omwille van de liefde voor Hem. Dat is het ware gebed. Bid je om de wil van God te doen?

Voorheen, wisten jullie niet hoe jullie moesten bidden en zagen jullie het gebed over het hoofd; vandaag moeten jullie je best doen om jezelf te leren bidden. Als je niet in staat bent om de kracht binnenin je op te roepen om van God te houden, hoe kun je dan bidden? Je moet zeggen: “O God! Mijn hart is niet in staat om werkelijk van u te houden, ik wens om van u te houden, maar ik kom de kracht te kort. Wat moet ik doen? Ik verlang van u om de ogen van mijn geest te openen, ik wens dat uw Geest mijn hart aanraakt, zodat ik voor uw aangezicht ontdaan ben van mijn passiviteit en ongedwongen door enig persoon, materie of ding; ik leg mijn hart volkomen bloot voor u, zodat mijn hele wezen aan u is toegewijd en u mag mij testen hoe u dat ook zou willen. Nu geef ik geen aandacht aan mijn vooruitzichten, noch ben ik gebonden door de dood. Gebruikmakend van mijn hart dat van u houdt, wens ik de weg van het leven te zoeken. Alle dingen en gebeurtenissen zijn in uw handen, mijn lot is in uw handen en bovenal is mijn hele leven onder controle van uw handen. Nu volg ik de liefde voor u na en ongeacht of u mij u laat liefhebben, ongeacht hoe Satan zich ermee bemoeit, ik ben vastbesloten om van u te houden.” Wanneer je op zulke dingen stuit, bid je op deze manier. Als je dit elke dag doet, dan zal de kracht om van God te houden geleidelijk toenemen.

Hoe kan iemand waarlijk het gebed beginnen?

Terwijl je bidt, moet je hart in vrede zijn met God en moet het oprecht zijn. Je bent werkelijk aan het communiceren met God en tot Hem aan het bidden; je moet God niet met mooi klinkende woorden vlijen. Het gebed moet gericht zijn op dat wat God vandaag verlangt te bereiken. Vraag God om je verlichting en illuminatie te brengen en maak de toestand waarin je verkeert en moeilijkheden duidelijk in je gebed tot God en toon je vastberadenheid aan God. Het gebed is niet het volgen van een procedure, maar het zoeken van God door je waarachtige hart te gebruiken. Vraag God om je hart te beschermen, waardoor het mogelijk wordt om vaak in vrede voor God te zijn, zodat je in staat zult zijn om jezelf te leren kennen, jezelf te minachten en jezelf te begeven in de omgeving die God voor je heeft ingesteld, zodat het mogelijk voor je is om zodoende een normale relatie met God te hebben, hetgeen jou iemand maakt die werkelijk van God houdt.

Wat is het belang van het gebed?

Het gebed is één van de manieren waarop iemand samenwerkt met God, het is een manier waarop iemand tot God spreekt en het is het proces waardoor iemand aangeraakt wordt door Gods Geest. Zogezegd zijn degenen die zonder het gebed leven dood zonder geest, het bewijs dat hen het vermogen ontbreekt om aangeraakt te worden door God. Zonder het gebed zijn mensen niet in staat om een normaal spiritueel leven te leiden, laat staan dat ze in staat zijn om het werk van de Heilige Geest na te volgen; zonder het gebed brengen ze schade toe aan hun relatie met God en zijn ze niet in staat om Gods goedkeuring te ontvangen. Als iemand die gelooft in God, zul je meer door Hem aangeraakt worden, hoe vaker je bidt. Zulke mensen hebben een grotere vastberadenheid en zijn beter in staat de laatste verlichting van God te ontvangen; met als resultaat dat alleen zulke mensen zo snel mogelijk volmaakt kunnen worden gemaakt door de Heilige Geest.

Wat is het effect dat door het gebed bereikt moet worden?

Mensen zijn in staat om het gebed in praktijk te brengen en het belang van het gebed te begrijpen, maar het effect dat door het gebed bereikt moet worden is geen eenvoudige zaak. Het gebed is geen kwestie van formaliteiten, of het volgen van een procedure, of het herhalen van de woorden van God, dat wil zeggen, het gebed betekent niet het nazeggen van woorden en anderen kopiëren. In het gebed, moet je je hart aan God geven, de woorden in je hart delen met God zodat je door God aangeraakt mag worden. Als je gebeden effectief moeten zijn, dan moeten ze gebaseerd zijn op het lezen door jou van Gods woorden. Alleen door te bidden te midden van Gods woorden zul je in staat zijn om meer verlichting en illuminatie te ontvangen. Een waarachtig gebed wordt getoond door een hart dat verlangt naar de vereisten die door God gesteld zijn en bereidheid om deze eisen te vervullen; je zult in staat zijn om alles te haten wat God haat, op basis waarvan je kennis hebt, je zult weten en zult duidelijkheid hebben over de waarheden door God uitgelegd. Vastberadenheid, geloof en kennis hebben en een te beoefenen pad na het gebed – alleen dat is waarlijk bidden en alleen het gebed als zodanig kan effectief zijn. Toch moet het gebed gebouwd worden op basis van het genieten van Gods woorden en communiceren met God in Zijn woorden, op basis van je hart dat in staat is om God te zoeken en in vrede zijn voor het aangezicht van God. Zo’n gebed heeft reeds het punt bereikt van werkelijke communicatie met God.

Basiskennis van het bidden:

1. Zeg niet blindelings wat in je opkomt. Er moet een last in je hart zijn, hetgeen wil zeggen dat je een doel moet hebben als je bidt.

2. Een gebed moet de woorden van God bevatten; het moet gebaseerd zijn op de woorden van God.

3. Wanneer je bidt, moet je geen punten die al verouderd zijn opnieuw naar voren brengen. Je gebeden moeten betrekking hebben op de huidige woorden van God, en wanneer je bidt, vertel God dan je diepste gedachten.

4. Groepsgebed moet om een centrum heen draaien, en dat is noodzakelijkerwijs het huidige werk van de Heilige Geest.

5. Iedereen behoort te leren op voorspraak te bidden. Dit is ook een manier om te laten blijken dat je rekening houdt met de wil van God.

Het leven in persoonlijk gebed is gebaseerd op het begrip van het belang van het gebed en de basiskennis van het gebed. Men moet vaak bidden voor zijn tekortkomingen in zijn dagelijkse leven, vaak bidden om veranderingen te bewerkstelligen in je levensgezindheid en bidden op basis van je kennis van Gods woorden. Ieder moet z’n eigen gebedsleven voor elkaar zien te krijgen, men moet bidden voor de kennis gebaseerd op Gods woorden, men moet bidden om zodoende te zoeken naar de kennis van Gods werk. Leg je actuele omstandigheden bij God neer, wees pragmatisch en besteed geen aandacht aan methode; de sleutel is om ware kennis te verkrijgen en om daadwerkelijk Gods woorden te ervaren. Iedereen die het binnengaan tot het spirituele leven nastreeft, moet in staat zijn om te bidden op verschillende manieren. Stil gebed, nadenken over de woorden van God, het werk van God leren kennen, enzovoorts – dit doelgerichte werk van communicatie is om zodoende ingang te krijgen tot een normaal spiritueel leven, het steeds beter maken van je eigen situatie voor het aangezicht van God, met grotere progressie in je leven als gevolg. Kortom, alles wat je doet – of het nou eten en drinken van Gods woorden, of stilletjes bidden of hardop afroepen – doe je om duidelijk Gods woorden te zien, evenals Zijn werk en datgene wat Hij in jou wenst te bereiken. Nog belangrijker, het is om zodoende de standaard te bereiken die God vereist en om je leven tot een hoger niveau te brengen. De laagste norm die God van mensen verlangt, is dat zij in staat zijn om hun harten te openen voor Hem. Als men z’n waarachtige hart aan God geeft en tegen God zegt wat er werkelijk omgaat in zijn hart, dan is God bereid om werkzaam te zijn in de mens; God verlangt niet het verdraaide hart van de mens, maar zijn zuivere en eerlijke hart. Als men niet waarlijk zijn hart uitspreekt tot God, dan raakt God zijn hart niet aan, of werkt niet in hem. Dus de meest cruciale zaak aangaande het gebed is om de woorden van een waarachtig hart te spreken tot God en Hem te vertellen over je gebreken of rebellerende gezindheid en je totaal open te stellen naar God toe. Alleen dan zal God geïnteresseerd zijn in je gebeden; zo niet, dan zal God Zijn gezicht voor je verbergen. Het minimale criterium voor het gebed is dat je in staat moet zijn om je hart in vrede te behouden voor God, het moet zich niet van God verwijderen. Misschien heb je gedurende deze periode geen nieuwer of hoger zicht verkregen, maar je moet het gebed gebruiken om de dingen te behouden zoals ze zijn – je kunt niet achteruitgaan. Dit is wat je op z’n minst moet verwerven. Als je zelfs dit niet eens kunt bereiken, dan bewijst het dat je spirituele leven zich niet op het juiste pad begeeft; met als gevolg dat je niet in staat zult zijn om vast te houden aan je oorspronkelijke visie, het geloof in God mist en je vastberadenheid substantieel verdwijnt. Je ingang tot het spirituele leven is gemarkeerd door het feit of je gebeden op het juiste spoor zijn beland. Alle mensen moeten deze realiteit binnengaan, ze moeten allemaal het werk van bewuste training van het gebed voor zichzelf uitvoeren, niet passief afwachten, maar bewust zoeken om aangeraakt te worden door de Heilige Geest. Alleen dan zullen ze mensen zijn die waarlijk God zoeken.

Wanneer je begint met bidden, moet je realistisch zijn en niet boven jezelf uitstijgen; je kunt geen extravagante eisen stellen, hopende dat je, zodra je je mond opendoet, aangeraakt zult worden door de Heilige Geest, verlicht en illumineert, overladen met grote genade. Dat is onmogelijk – God doet geen dingen die bovennatuurlijk zijn. God vervult de gebeden van mensen op Zijn eigen tijd en soms test Hij je geloof om te zien of je nog loyaal aan Hem bent. Wanneer je bidt, moet je geloof, doorzettingsvermogen, en vastberadenheid hebben. Wanneer ze beginnen met zichzelf te trainen om te bidden, voelen de meeste mensen niet dat ze aangeraakt zijn door de Heilige Geest en verliezen zo de moed. Zo zal het niet voor elkaar gekregen worden! Je moet doorzettingsvermogen hebben, je moet je richten op het voelen van de aanraking door de Heilige Geest en op het zoeken en ontdekken. Soms is het pad dat je bewandelt het verkeerde pad; soms zijn je motivaties en opvattingen niet in staat om standvastig voor God te staan en zodoende beweegt Gods Geest je niet; zo zijn er ook tijden wanneer God kijkt of je wel of niet loyaal bent. Kortom, je moet meer moeite doen om jezelf te trainen. Als je ontdekt dat de weg die je gaat afwijkt, kun je de manier waarop je bidt veranderen. Zolang je waarachtig zoekt en verlangt te ontvangen, dan zal de Heilige Geest je met zekerheid in deze realiteit meenemen. Soms bid je met een waarachtig hart, maar voel je niet dat je in het bijzonder bent aangeraakt. Op zulke momenten als deze moet je vertrouwen op je geloof en vertrouwen dat God op je gebeden toeziet; je moet doorzettingsvermogen hebben met je gebeden.

Je moet eerlijk zijn en moet bidden om zodoende jezelf te ontdoen van de listigheid van je hart. Als je het gebed gebruikt om jezelf te zuiveren wanneer het nodig is en het gebruikt om aangeraakt te worden door de Geest van God, dan zal je gezindheid geleidelijk veranderen. Het ware spirituele leven is een leven van het gebed en het is een leven dat door de Heilige Geest is aangeraakt. Het proces van aangeraakt zijn door de Heilige Geest is het proces van de verandering van iemands gezindheid. Een leven dat niet aangeraakt is door de Heilige Geest is geen spiritueel leven, het is nog steeds een religieus ritueel; alleen zij die vaak zijn aangeraakt door de Heilige Geest en verlichting en illuminatie hebben ontvangen door de Heilige Geest, zijn mensen die het spirituele leven zijn binnengegaan. Ieders gezindheid zal continu veranderen als hij bidt en hoe meer hij is bewogen door de Geest van God, hoe meer proactief en gehoorzaam hij is. Zo ook, zal zijn hart geleidelijk aan gezuiverd worden, waarna zijn gezindheid geleidelijk zal veranderen. Zo is het effect van het ware gebed.

Ken Gods nieuwste werk en treed in Zijn voetspoor

Nu zullen jullie ernaar moeten streven om het volk van God te worden en moeten jullie geheel en al het juiste pad betreden. Het volk van God worden betekent: intreden tot het Tijdperk van het Koninkrijk. Vandaag zullen jullie officieel aanvangen met de training van het koninkrijk en zal jullie leven hierna niet meer zo lauw en slordig zijn als eerder wel het geval was. Als je op zo’n manier leeft is het onmogelijk de standaards te bereiken die God stelt. Als je de urgentie niet voelt, dan betekent dat, dat je jezelf niet wilt verbeteren, dat je verward bent en maar wat aanmoddert en je niet in staat bent om Gods wil te volbrengen. Intrede tot de training van het koninkrijk betekent het begin van het leven van het volk van God. Ben je bereid om zo’n training te aanvaarden? Ben je bereid om een urgentie te voelen? Ben je bereid om je leven door God te laten disciplineren? Ben je bereid om Gods tuchtiging te kennen in je leven? Hoe reageer je als Gods woorden tot je komen en je getoetst wordt? En wat doe je als je geconfronteerd gaat worden met allerlei feiten? In het verleden was je niet gericht op het leven. Nu moet je je erop richten de werkelijkheid van het leven te betreden en veranderingen in je levensgezindheid na te streven. Dit is wat het volk van het koninkrijk moet verwezenlijken. Allen die het volk van God zijn, moeten het leven bezitten. Ze moeten de training van het koninkrijk aanvaarden en veranderingen in hun levensgezindheid nastreven. Dit is wat God vraagt van het volk van het koninkrijk.

Dit zijn de eisen die God stelt aan het volk van het koninkrijk:

1. Zij moeten Gods opdrachten aanvaarden. Dat wil zeggen dat ze alle woorden die gesproken worden tijdens Gods werk van de laatste dagen moeten aanvaarden.

2. Zij moeten de training van het koninkrijk ontvangen.

3. Zij moeten ernaar streven dat hun hart door God wordt aangeraakt. Als je hart volledig op God gericht is en je een normaal geestelijk leven leidt, leef je in vrijheid. Dat betekent dat je leeft onder de zorg en bescherming van Gods liefde. Alleen als je leeft onder de zorg en bescherming van God behoor je God toe.

4. Zij moeten worden gewonnen door God.

5. Zij moeten Gods glorie op aarde uitdragen.

Deze vijf punten zijn mijn opdrachten aan jullie. Mijn woorden zijn gericht tot het volk van God en als je niet bereid bent om deze opdrachten te aanvaarden, zal ik je daar niet toe dwingen. Maar als je ze echt aanvaardt, dan zul je in staat zijn om de wil van God te doen. Vandaag beginnen jullie met het aanvaarden van Gods opdrachten en streven jullie ernaar om het volk van het koninkrijk te worden en te voldoen aan de normen die vereist zijn om het volk van het koninkrijk te worden. Dit is de eerste stap van het intreden. Als je volledig Gods wil wilt doen, dan moet je deze vijf opdrachten aanvaarden en als je deze kunt volbrengen, zul je zijn naar Gods hart en zal God je beslist geweldig goed kunnen gebruiken. Het is nu van essentieel belang dat je de training van het koninkrijk intreedt. Intreden in de training van het koninkrijk heeft te maken met het geestelijke leven. Voorheen was er geen sprake van het geestelijke leven, maar nu je toetreedt tot de training van het koninkrijk, ga je officieel het geestelijke leven binnen.

Hoe ziet het geestelijke leven eruit? In het geestelijke leven is je hart volledig op God gericht, is je gedachte vervuld van Gods liefde en leef je in Gods woorden en kent je hart geen plaats voor iets anders en vandaag ken je Gods wil en word je geleid door het licht van de Heilige Geest om je plicht te vervullen. Zo’n leven tussen God en de mens is het geestelijke leven. Als je het licht van vandaag niet kunt volgen, dan is er afstand gekomen tussen jou en God – de relatie kan zelfs verbroken zijn – en leid je geen normaal geestelijk leven. Een normale relatie met God is gefundeerd op het nu aanvaarden van de woorden van God. Leid je een normaal geestelijk leven? Heb je een normale relatie met God? Ben je iemand die het werk van de Heilige Geest volgt? Als je het licht van de Heilige Geest vandaag kunt volgen en de wil achter Gods woorden begrijpt en naar deze woorden kunt leven, dan ben je iemand die de stroom van de Heilige Geest volgt. Als je de stroom van de Heilige Geest niet volgt, ben je zonder twijfel iemand die de waarheid niet nastreeft. De Heilige Geest heeft geen kans om te werken in degenen die zichzelf niet willen verbeteren en dientengevolge kunnen zulke mensen hun krachten nooit verzamelen en zijn zij altijd passief. Volg je vandaag de stroom van de Heilige Geest? Bevind je je in de stroom van de Heilige Geest? Ben je uit je passiviteit gekomen? Allen die in de woorden van God geloven, die het werk van God als fundament beschouwen en vandaag het licht van de Heilige Geest volgen, zijn in de stroom van de Heilige Geest. Als je gelooft dat Gods woorden onmiskenbaar waar en correct zijn, en als je de woorden van God onvoorwaardelijk gelooft, dan ben je iemand die ernaar streeft het werk van God binnen te gaan, en zo volbreng je Gods wil.

Om de stroom van de Heilige Geest binnen te gaan, moet je een normale relatie hebben met God en moet je je passiviteit van je afwerpen. Sommige mensen volgen altijd de menigte en hun harten zijn te ver van God afgedwaald. Zulke mensen verlangen er niet naar om zichzelf te verbeteren en de normen die zij nastreven zijn te laag. Alleen het streven om God lief te hebben en door God te worden gewonnen is Gods wil. Er zijn mensen die alleen hun geweten gebruiken om Gods liefde terug te betalen, maar dit kan niet aan Gods wil voldoen. Hoe hoger de normen die je nastreeft, des te meer het in overeenstemming met Gods wil zal zijn. Als een normaal iemand die het liefhebben van God nastreeft, is jullie ware toekomst om in te treden in het koninkrijk om tot Gods volk te behoren en een dergelijk leven is zeer waardevol en van grote betekenis; niemand is meer gezegend dan jullie. Waarom zeg ik dit? Want degenen die niet in God geloven, leven voor het vlees en leven voor Satan, maar jullie leven nu voor God en om de wil van God te doen. Daarom zeg ik dat jullie leven van uiterst belang is. Alleen deze groep mensen, die door God is uitverkozen, is in staat om een leven uit te leven dat van uiterst belang is. Niemand anders op aarde is in staat om een leven te leiden dat zo betekenisvol en waardevol is. Omdat jullie door God zijn uitverkoren en door God zijn opgericht en, bovendien, vanwege Gods liefde voor jullie hebben jullie het ware leven begrepen en weten jullie hoe je een leven leidt dat van zeer grote waarde is. Het is niet omdat jullie streven goed is, maar vanwege Gods genade. Het was God die de ogen van jullie geest heeft geopend en het was de Geest van God die jullie harten heeft aangeraakt, waardoor jullie het geluk hebben gekregen om voor Hem te verschijnen. Als de Geest van God je niet had verlicht, zou je niet in staat zijn geweest om Gods beminnelijkheid te zien, noch zou het mogelijk voor je geweest zijn om God lief te hebben. Het is geheel omdat de Geest van God de harten van mensen heeft aangeraakt, dat hun harten zich naar God gekeerd hebben. Soms – als je de woorden van God tot je neemt – wordt je geest aangeraakt en merk je dat je God alleen maar kunt liefhebben, dat er grote kracht in je is en dat er niets is dat je niet terzijde kunt zetten. Als je je zo voelt, ben je door de Geest van God aangeraakt, en is je hart geheel op God gericht, en zul je tot God bidden en zeggen: “O God! Wij zijn werkelijk voorbestemd en gekozen door u. Uw glorie geeft mij trots en het voelt glorieus om één van uw volk te zijn. Ik zal alles gebruiken en alles geven om uw wil te doen en zal al mijn jaren en een heel leven van inspanning toewijden aan u.” Als je zo bidt, zal er oneindige liefde voor God en ware gehoorzaamheid aan God in je hart zijn. Heb je ooit een ervaring als deze gehad? Als mensen vaak door de Geest van God worden aangeraakt, zijn ze zeer bereid om zichzelf in hun gebed aan God toe te wijden: “O God! Ik wens uw dag van glorie te aanschouwen en ik wil voor u leven. Er is niets waardiger of van meer betekenis dan voor u te leven en ik heb niet het minste verlangen om voor Satan of voor het vlees te leven. U richt mij op door mij in staat te stellen om vandaag voor u te leven.” Als je op deze manier hebt gebeden, zul je het gevoel hebben dat je je hart alleen maar aan God kunt geven, dat je God moet winnen en dat je bijzonder ongaarne zou sterven zonder dat je God tijdens je leven hebt gewonnen. Nadat je zo’n gebed hebt uitgesproken, zal er een onuitputtelijke kracht in je zijn en je zult niet weten waar deze vandaan komt. Er zal een onmetelijke kracht in je hart zijn en je zult je er bewust van zijn dat God zo beminnelijk is en dat Hij het waard is om van te houden. Dit is wanneer je door God aangeraakt zal zijn. Allen die zo’n ervaring hebben gehad, zijn door God aangeraakt. Degenen die vaak door God worden aangeraakt, zien veranderingen in hun leven plaatsvinden. Ze zijn vastberaden en bereid om God helemaal te winnen. De liefde voor God in hun hart is sterker. Hun hart is geheel op God gericht. Ze hechten geen belang aan familie, de wereld, verwikkelingen of hun toekomst en ze zijn bereid om een leven van inspanning aan God toe te wijden. Allen die door de Geest van God zijn aangeraakt, zijn mensen die de waarheid zoeken en hoop hebben om door God volmaakt gemaakt te worden.

Heb je je hart op God gericht? Is je hart door de Geest van God aangeraakt? Als je nooit zo’n ervaring hebt gehad en als je nooit zo hebt gebeden, dan laat dit zien dat God geen plaats heeft in je hart. Allen die door de Geest van God worden geleid en die door de Geest van God zijn aangeraakt, zijn vol van het werk van God en dat laat zien dat Gods woorden en Gods liefde zich in hen hebben geworteld. Sommige mensen zeggen: “Ik ben niet zo ernstig als jij in mijn gebeden, noch word ik zo door God aangeraakt. Soms – als ik mediteer en bid – ervaar ik dat God beminnelijk is en wordt mijn hart aangeraakt door God.” Niets is belangrijker dan het hart van de mens. Als je hart zich op God heeft gericht, heeft je hele wezen zich op God gericht en op dat moment is je hart aangeraakt door de Geest van God. De meesten van jullie hebben wel zo’n ervaring gehad. Alleen de diepte van jullie ervaringen is niet gelijk. Sommige mensen zeggen: “Ik gebruik niet veel woorden in mijn gebed. Ik luister gewoon naar de woorden van anderen en de kracht rijst in mij op.” Dit laat zien dat je van binnen door God bent aangeraakt. Mensen die vanbinnen door God zijn aangeraakt, worden geïnspireerd wanneer ze de woorden van anderen horen. Als iemands hart totaal onbewogen blijft wanneer ze inspirerende woorden horen, dan bewijst dit dat het werk van de Heilige Geest niet in hen is. Er is geen sterk verlangen in hen, hetgeen bewijst dat ze niet vastberaden zijn en zodoende het werk van de Heilige Geest niet hebben. Wie door God is aangeraakt, zal reageren bij het horen van Gods woorden. Wie niet door God is aangeraakt, is niet betrokken bij de woorden van God, staat er niet mee in verbinding en is niet in staat om te worden verlicht. Zij die de woorden van God hebben gehoord en er niet op reageerden zijn mensen die niet door God zijn aangeraakt. Zij zijn mensen zonder het werk van de Heilige Geest. Iedereen die het nieuwe licht kan aanvaarden, wordt aangeraakt en wordt bezield door het werk van de Heilige Geest.

Beoordeel jezelf:

1. Bevind je je temidden van het tegenwoordige werk van de Heilige Geest?

2. Is je hart op God gericht? Ben je door God aangeraakt?

3. Hebben Gods woorden zich in je geworteld?

4. Is jouw praktiseren gefundeerd op Gods eisen?

5. Word je geleid door het tegenwoordige licht van de Heilige Geest?

6. Wordt jouw hart gestuurd door oude opvattingen of wordt het gestuurd door het woord van God van vandaag?

Hoe reageren jullie van binnen nu jullie deze woorden horen? Bepalen Gods woorden jullie leven na al deze jaren geloofd te hebben? Heeft er een verandering plaatsgevonden in je eerdere verdorven gezindheid? Weten jullie – in overeenstemming met de woorden van God van vandaag – wat het is om het leven te hebben en wat het is om zonder het leven te zijn? Is dit duidelijk voor jullie? Bij het volgen van God is het van het grootste belang dat alles is volgens de woorden van God van vandaag. Ongeacht of je er nu naar streeft om het leven binnen te treden of dat je streeft naar het volbrengen van Gods wil, tegenwoordig moet alles draaien om Gods woorden. Als bij wat je communiceert en nastreeft de woorden van God van vandaag niet centraal staan, dan ben je een vreemdeling voor de woorden van God en compleet verstoken van het werk van de Heilige Geest. Wat God wil, zijn mensen die in Zijn voetspoor treden. Ongeacht de pracht en puurheid van wat je voorheen begreep, God wil het niet, en als je niet in staat bent om zulke dingen terzijde te leggen, dan zal dat een enorm obstakel zijn voor je intrede in de toekomst. Allen die in staat zijn om het tegenwoordige licht van de Heilige Geest te volgen, zijn gezegend. De mensen van eeuwen geleden traden ook in het voetspoor van God. Maar zij konden niet volgen tot vandaag. Dit is de zegen van het volk van de laatste dagen. Zij die het tegenwoordige werk van de Heilige Geest kunnen volgen en in staat zijn om in het voetspoor van God te treden – waar hij hen maar naartoe leidt – zijn mensen die door God gezegend zijn. Zij die het tegenwoordige werk van de Heilige Geest niet volgen, zijn niet binnengegaan in het werk van Gods woorden en hoeveel zij ook maar werken of hoezeer zij ook maar lijden of hoeveel ze ook maar rondvliegen, het betekent allemaal niets voor God en Hij zal hen niet verheerlijken. Vandaag is iedereen die de huidige woorden van God volgt in de stroom van de Heilige Geest en staan mensen voor wie de woorden van God van vandaag vreemd zijn, buiten de stroom van de Heilige Geest en zulke mensen worden niet door God verheerlijkt. Dienstbaarheid die is afgescheiden van de tegenwoordige uitspraken van de Heilige Geest, is dienstbaarheid van het vlees en van opvattingen, het is onmogelijk dat die in overeenstemming is met Gods wil. Als mensen leven te midden van religieuze opvattingen, dan zijn ze niet in staat om iets te doen naar Gods wil, en hoewel ze God dienen, dienen ze volgens hun waandenkbeelden en opvattingen en zijn ze totaal ongeschikt om te dienen overeenkomstig Gods wil. Zij die het werk van de Heilige Geest niet kunnen volgen, begrijpen de wil van God niet en zij die de wil van God niet begrijpen, kunnen God niet dienen. God wil dienstbaarheid die naar Zijn eigen hart is. Hij wil geen dienstbaarheid die volgens opvattingen en naar het vlees is. Als mensen niet in staat zijn om de voetstappen van het werk van de Heilige Geest te volgen, dan leven ze te midden van opvattingen. De dienstbaarheid van zulke mensen is verstorend en hinderlijk, en dergelijke dienstbaarheid gaat in tegen God. Zodoende zijn zij, die niet in staat zijn om in Gods voetspoor te treden, niet in staat om God te dienen. Zij die niet in Gods voetspoor kunnen treden, gaan zeker tegen God in en zijn onverenigbaar met God. Het ‘volgen van het werk van de Heilige Geest’ betekent het begrijpen van Gods wil voor vandaag, het kunnen handelen in overeenstemming met de tegenwoordige eisen van God, het kunnen gehoorzamen en volgen van de God van vandaag, en het kunnen leven naar de meest recente uitspraken van God. Alleen zo iemand volgt het werk van de Heilige Geest en is in de stroom van de Heilige Geest. Zulke mensen zijn niet alleen in staat om Gods lof te ontvangen en God te zien, maar uit het nieuwste werk van God kunnen ze ook Gods gezindheid herleiden, en kennen ze de opvattingen en ongehoorzaamheid van de mens, en de aard en het wezen van de mens. Bovendien kunnen ze in hun dienstbaarheid geleidelijk veranderingen in hun gezindheid teweegbrengen. Alleen zulke mensen kunnen God winnen en hebben echt de ware weg gevonden. Zij die verstoten worden door het werk van de Heilige Geest, zijn mensen die niet in staat zijn om zich te voegen naar het nieuwste werk van God en die hiertegen in opstand komen. Dat zulke mensen openlijk tegen God in opstand komen, is omdat God een nieuw werk heeft gedaan en omdat het beeld van God niet overeenkomt met hun opvattingen. Hierdoor gaan zij openlijk tegen God in en oordelen zij over God, hetgeen ertoe leidt dat God een afkeer van hen krijgt en hen verwerpt. Het is niet eenvoudig om je de kennis van het nieuwste werk van God eigen te maken. Maar als mensen erop ingesteld zijn om gehoorzaam te zijn aan het werk van God en dat zoeken, dan hebben ze de kans om God te zien en de nieuwste leiding van de Heilige Geest te ontvangen. Zij die opzettelijk tegen het werk van God ingaan, kunnen de verlichting van de Heilige Geest en de leiding van God niet ontvangen. Dus of mensen al dan niet het nieuwste werk van God kunnen ontvangen, hangt af van Gods genade, hun streven en hun intenties.

Allen die in staat zijn om de tegenwoordige uitspraken van de Heilige Geest te gehoorzamen, zijn gezegend. Het maakt niet uit hoe zij waren of hoe de Heilige Geest in hen werkzaam was. Zij die het nieuwste werk van God hebben, zijn het meest gezegend en zij die het nieuwste werk niet kunnen volgen, worden verstoten. God wil hen die het nieuwe licht kunnen aanvaarden en Hij wil hen die Zijn nieuwste werk kennen en aanvaarden. Waarom wordt gezegd dat jullie een ingetogen maagd moeten zijn? Een ingetogen maagd is in staat om het werk van de Heilige Geest te zoeken en de nieuwe dingen te begrijpen, en is bovendien in staat om oude opvattingen terzijde te leggen en vandaag gehoorzaam te zijn aan het werk van God. Deze groep mensen, die het nieuwste werk van vandaag aanvaardt, was voor het begin van de tijd door God voorbestemd en zij zijn de meest gezegende van alle mensen. Jullie horen rechtstreeks de stem van God en aanschouwen de verschijning van God, en dus, binnen de hemelen en de aarde en door alle eeuwen heen is niemand meer gezegend dan jullie, deze groep mensen. Dit is allemaal vanwege het werk van God, vanwege Gods voorbestemming en uitverkiezing, en door Gods genade. Konden jullie toestanden zijn als die van vandaag, als God Zijn woorden niet had gesproken? Derhalve moge alle glorie en lof God toekomen, want dit alles is omdat God jullie opricht. Kun je met deze dingen in gedachten nog steeds passief blijven? Heb je nog steeds niet voldoende kracht om op te staan?

Dat je het oordeel, de tuchtiging, de straffen en de loutering van Gods woorden kunt aanvaarden, en bovendien Gods opdrachten kunt aanvaarden, is vóór de tijdperken door God voorbestemd en zodoende hoef je je niet al te veel zorgen te maken als je wordt getuchtigd. Niemand kan het werk afnemen dat in jullie is gedaan en de zegeningen die jullie zijn verleend, en niemand kan ook maar iets afpakken dat aan jullie gegeven is. Mensen van religie zijn niet met jullie te vergelijken. Jullie zijn niet zeer onderlegd in de Bijbel en religieuze dogma’s hebben jullie niet, maar omdat God in jullie gewerkt heeft, hebben jullie meer dan wie dan ook door alle eeuwen heen gewonnen en dat is jullie grootste zegen. Dientengevolge moeten jullie God zelfs nog meer toegewijd zijn en Hem nog trouwer zijn. Omdat God je opricht, moet je alles op alles zetten, moet je je gestalte sterken en gereed maken om de opdrachten van God te kunnen accepteren. Je moet krachtig staan op de plek die God je gegeven heeft, ernaar streven iemand te worden van het volk van God, de training van het koninkrijk aanvaarden, gewonnen worden door God en uiteindelijk een glorieuze getuige van God worden. Beschik je over een dergelijke vastberadenheid? Als je over een dergelijke vastberadenheid beschikt, dan zul je uiteindelijk zeker gewonnen worden door God en een glorieuze getuige van God worden. Je moet begrijpen dat het de belangrijkste opdracht is om door God gewonnen te worden en een glorieuze getuige van God te worden. Dit is de wil van God.

De huidige woorden van de Heilige Geest zijn de dynamiek van het werk van de Heilige Geest en de voortdurende verlichting van de mens van de Heilige Geest gedurende deze periode is de trend van het werk van de Heilige Geest. En welke trend is er tegenwoordig te zien in het werk van de Heilige Geest? Het is het leiderschap om de mensen te brengen tot het werk van God van vandaag en tot een normaal spiritueel leven. Er zijn verschillende stappen naar de toegang tot een normaal spiritueel leven:

1. Ten eerste moet je je hart storten in de woorden van God. Je moet Gods woorden uit het verleden niet najagen, je moet ze niet bestuderen of vergelijken met de woorden van vandaag. In plaats daarvan moet je je hart volledig storten in de huidige woorden van God. Als er mensen zijn die tegenwoordig nog steeds de woorden van God, spirituele boeken of andere preken uit het verleden willen lezen, en die niet de huidige woorden volgen van de Heilige Geest, dan zijn dat de domste mensen die er maar zijn. God verafschuwt zulke mensen. Als je bereid bent om het licht van de Heilige Geest van tegenwoordig te aanvaarden, stort je hart dan volledig in de huidige uitspraken van God. Dit is het eerste wat je moet doen.

2. Je moet bidden op het fundament van de woorden die God vandaag spreekt, binnengaan in de woorden van God, en communiceren met God, en je voornemens bekendmaken bij God, vaststellen van welke norm je volledig wilt nastreven.

3. Je moet een diepgaande toegang nastreven tot de waarheid volgens het huidige werk van de Heilige Geest. Houd niet vast aan de verouderde uitspraken en theorieën van het verleden.

4. Je moet ernaar streven door de Heilige Geest te worden aangeraakt en de woorden van God binnen te gaan.

5. Je moet ernaar streven het pad te betreden dat tegenwoordig door de Heilige Geest wordt bewandeld.

En hoe streef je naar een aanraking van de Heilige Geest? Het is essentieel om te leven in Gods huidige woorden en te bidden op basis van Gods eisen. Als je zo bidt, zal de Heilige Geest je zeker aanraken. Als je je bij het zoeken niet baseert op de woorden die God vandaag spreekt, dan is het zinloos. Je moet bidden en zeggen: “O God! Ik ben opstandig en ben u zo veel schuldig. Ik ben ongehoorzaam en nooit in staat om u te behagen. O God, ik wil dat u mij redt. Ik wil tot het einde toe aan u dienstdoen. Voor u wil ik sterven. U oordeelt mij en tuchtigt mij en ik heb niets te klagen. Ik ben opstandig tegen u en verdien het om te sterven, zodat alle mensen uw rechtvaardige gezindheid zien in mijn dood.” Als je zo vanuit je hart bidt, zal God zeker naar je luisteren en je leiden. Als je niet bidt op basis van de huidige woorden van de Heilige Geest, dan zal de Heilige Geest je niet aanraken. Als je bidt naar Gods wil en in overeenstemming met wat God tegenwoordig wil doen, dan zeg je: “O God! Ik wil uw opdrachten aanvaarden en daarin trouw zijn, en ik ben bereid om mijn hele leven aan uw glorie toe te wijden, zodat alles wat ik doe, zal voldoen aan de normen van Gods volk. Dat mijn hart mag worden aangeraakt door u. Ik wil dat uw Geest mij voor altijd verlicht, zodat al wat ik doe Satan beschaamt en ik uiteindelijk word gewonnen door u.” Als je zo op zo’n manier bidt, op een manier waarop je de wil van God centraal stelt, zal de Heilige Geest onvermijdelijk Zijn werk in jou verrichten. Het maakt niet uit hoeveel woorden je gebruikt in je gebeden. Het gaat erom of je de wil van God omarmt. Misschien hebben jullie het volgende allemaal wel eens meegemaakt: soms bereikt de uitwerking van de Heilige Geest tijdens het gebed in een samenkomst een hoogtepunt, waardoor iedereen een kracht voelt opkomen. Sommige mensen wenen bitter en laten vol wroeging tranen voor God tijdens hun gebed. Anderen laten hun vastberadenheid zien en doen beloftes. Dit is het resultaat dat door het werk van de Heilige Geest volbracht moet worden. Nu is het van essentieel belang dat mensen hun hart volledig storten in de woorden van God. Richt je niet op de woorden die eerder zijn gesproken. Als je nog steeds vasthoudt aan wat vroeger was, zal de Heilige Geest niet in je werken. Zie je hoe belangrijk dit is?

Kennen jullie de weg die de Heilige Geest vandaag bewandelt? Bovengenoemde punten moeten nu en in de toekomst door de Heilige Geest volbracht worden. Ze beschrijven het pad dat door de Heilige Geest wordt bewandeld en de intrede waar de mens naar moet streven. Bij jouw intrede in het leven moet je op zijn allerminst je hart storten in de woorden van God en in staat zijn om het oordeel en de tuchtiging van Gods woorden te aanvaarden. Je hart moet verlangen naar God. Je moet trachten diep door te dringen tot de waarheid en de doelen die door God verlangd worden. Als je deze kracht in je hebt, dan laat dat zien dat je door God bent aangeraakt en je hart is begonnen zich te keren naar God.

De eerste stap van intrede in het leven is dat je je hart volledig stort in de woorden van God. De tweede stap is het aanvaarden van een aanraking van de Heilige Geest. Wat wordt bereikt met het aanvaarden van een aanraking van de Heilige Geest? Dat men naar een diepere waarheid kan smachten, die kan zoeken en onderzoeken, en op een positieve manier met God samen kan werken. Tegenwoordig werk je samen met God. Dat wil zeggen dat je streven, je gebeden en jouw communicatie van Gods woorden een doel hebben en jij je plicht doet naar Gods maatstaven. Alleen dit is samenwerken met God. Als je het er alleen maar over hebt om God daden te laten verrichten, maar zelf geen actie onderneemt, en niet bidt en niet zoekt, kun je dat dan samenwerking noemen? Als je geen spoor van samenwerking in je hebt en verstoken bent van training om in te treden dat een doel heeft, dan werk je niet samen. Sommige mensen zeggen: “Alles hangt af van Gods voorbeschikking. Alles wordt door God zelf gedaan. Als God het niet doet, hoe kan de mens het dan doen?” Gods werk is normaal en geheel niet bovennatuurlijk. De Heilige Geest werkt alleen door jouw actieve zoeken, want God dwingt de mens niet. Je moet God de gelegenheid bieden om te werken en als je daar niet naar streeft of daar niet binnengaat en er geen greintje verlangen in je hart is, dan heeft God geen kans om te werken. Hoe kun je dan streven naar Gods aanraking? Door gebed en dichter bij God komen. Maar onthoud dat het belangrijkste is dat het moet zijn op basis van de woorden die God spreekt. Wanneer je vaak door God wordt aangeraakt, ben je geen slaaf van het vlees. Man, vrouw, kinderen en geld; deze zijn allemaal niet in staat om je te ketenen. Je wilt alleen de waarheid najagen en leven voor God. Op dat moment ben je iemand die leeft in het rijk der vrijheid.

Mensen wier gezindheid is veranderd, zijn zij die zijn binnengegaan in de werkelijkheid van Gods woorden

De eerste stap van het pad van de Heilige Geest in de mens is, vóór al het andere, de mensenharten wegleiden van mensen, gebeurtenissen en dingen, en ze de woorden van God binnenvoeren. Zo worden mensenharten ertoe gebracht te geloven dat de woorden van God boven alle twijfel verheven zijn en volledig waar zijn. Als je in God gelooft, moet je in Zijn woorden geloven; als je, na vele jaren van geloof in God, nog altijd niet afweet van het pad dat de Heilige Geest heeft genomen, ben je dan echt een gelovige? Om een normaal menselijk leven te bereiken – een normaal menselijk leven dat een normale relatie heeft met God – moet je eerst in Zijn woorden geloven. Als je de eerste stap van het werk van de Heilige Geest in mensen niet hebt behaald, heb je geen fundament. Als zelfs het miniemste principe buiten je bereik ligt, hoe zul je dan het pad dat voor je ligt bewandelen? Het juiste pad inslaan waarlangs God de mens vervolmaakt, betekent het juiste pad van het huidige werk van de Heilige Geest opgaan; het betekent dat je het pad inslaat dat de Heilige Geest heeft genomen. Op dit moment is het pad dat de Heilige Geest heeft genomen dat van de huidige woorden van God. Daarom: als mensen het pad van de Heilige Geest willen opgaan, moeten ze de huidige woorden van de vleesgeworden God gehoorzamen, en eten en drinken. Het werk dat Hij doet is het werk van woorden; alles begint vanuit Zijn woorden en alles is gebouwd op Zijn woorden, op Zijn huidige woorden. Of het nu gaat om het hebben van zekerheid over de vleesgeworden God, of het kennen van de vleesgeworden God, voor elk moet je meer je best doen op Zijn woorden. Zo niet, dan kunnen mensen niets klaarspelen en zullen ze uiteindelijk niets hebben. Alleen door te bouwen op het fundament van het eten en drinken van Gods woorden, en Hem zo te leren kennen en tevreden te stellen, kunnen mensen geleidelijk aan een normale relatie met God opbouwen. Voor de mens is er geen betere samenwerking met God dan het eten en drinken van Zijn woorden en deze in praktijk brengen. Zulke beoefening stelt hen het best in staat standvastig te staan in hun getuigenis van Gods volk. Wanneer mensen de kern van Gods huidige woorden begrijpen en kunnen gehoorzamen, leven ze op het pad van begeleiding door de Heilige Geest, en zijn ze het juiste pad van Gods vervolmaking van de mens opgegaan. Voorheen konden mensen Gods werk verkrijgen door simpelweg Gods genade te zoeken, of door vrede en vreugde te zoeken, maar nu liggen de zaken anders. Zonder de woorden van de vleesgeworden God, zonder de werkelijkheid van Zijn woorden, kunnen mensen Gods goedkeuring niet verkrijgen en zullen ze allemaal door God worden verstoten. Om een normaal geestelijk leven te bereiken, moeten mensen eerst Gods woorden eten en drinken en ze in praktijk brengen; vervolgens moeten ze op dit fundament een normale relatie met God aangaan. Hoe werk je samen? Hoe sta je standvastig in het getuigenis van Gods volk? Hoe bouw je een normale relatie met God op?

Hoe je moet zien of je een normale relatie met God hebt in je dagelijkse leven:

1. Geloof je Gods eigen getuigenis?

2. Geloof je in je hart dat Gods woorden waar en onfeilbaar zijn?

3. Ben je iemand die Zijn woorden in praktijk brengt?

4. Ben je Zijn opdracht trouw? Wat doe je om Zijn opdracht trouw te zijn?

5. Is alles wat je doet omwille van het tevredenstellen van en trouw zijn aan God?

Met de hierboven genoemde punten kun je peilen of je in de huidige fase een normale relatie met God hebt.

Als je Gods opdracht kunt aanvaarden, Zijn belofte kunt aanvaarden en het pad van de Heilige Geest kunt volgen, dan volg je Gods wil. Is het pad van de Heilige Geest je vanbinnen duidelijk? Handel je op dit moment in overeenstemming met het pad van de Heilige Geest? Komt je hart dichtbij God? Wil je het nieuwste licht van de Heilige Geest bijhouden? Wil je door God worden gewonnen? Wil je een manifestatie van Gods glorie op aarde worden? Heb je de vastberadenheid om te bereiken wat God van je vereist? Als je, wanneer Gods woorden worden gesproken, vanbinnen de vastberadenheid hebt om samen te werken, en de vastberadenheid om God tevreden te stellen – als dit je mentaliteit is – betekent dit dat Gods woorden vrucht hebben gedragen in je hart. Als je zulke vastberadenheid niet hebt, als je geen doelen hebt die je nastreeft, betekent dit dat je hart niet door God is bewogen.

Wanneer mensen eenmaal officieel de training van het koninkrijk zijn binnengegaan, stijgen de eisen die God aan hen stelt naar een hoger niveau. In welk opzicht kunnen deze hogere eisen worden gezien? Eerder werd er gezegd dat mensen geen leven hadden. Vandaag zoeken ze het leven, proberen ze Gods volk te worden, door God te worden gewonnen, door God te worden vervolmaakt. Is dit geen hoger niveau? In feite zijn de eisen die God aan mensen stelt eenvoudiger dan ze vroeger waren. Er wordt van mensen niet vereist dat ze dienstdoeners zijn, of sterven – het enige wat van hen wordt verwacht, is dat ze het volk van God worden. Is dat niet eenvoudiger? Het enige wat je moet doen, is je hart aan God offeren en je onderwerpen aan Zijn begeleiding, dan zal alles vrucht dragen. Waarom vind je dit zo moeilijk? Intreden in het leven waarover vandaag wordt gesproken is duidelijker dan voorheen. In het verleden waren mensen verward en wisten ze niet wat de werkelijkheid van de waarheid was. In feite is het zo dat allen die reageren wanneer ze de woorden van God horen, die verlicht en geïllumineerd worden door de Heilige Geest en die, tegenover God, Zijn vervolmaking ontvangen en van gezindheid veranderd worden – al zulke mensen hebben het leven. God wil levende wezens, geen dode dingen; als je dood bent, heb je niet het leven en zal God niet met je spreken, laat staan dat Hij je zal verheffen als iemand van Zijn volk. Omdat je door God bent verheven en zo’n grote zegen van Hem hebt ontvangen, toont dit aan dat jullie allemaal mensen met leven zijn, en mensen met leven komen van God.

In het streven naar verandering in je levensgezindheid is het beoefeningspad eenvoudig. Als je in je praktische ervaring de huidige woorden van de Heilige Geest kunt volgen en Gods werk kunt ervaren, is je gezindheid in staat te veranderen. Als je navolgt wat de Heilige Geest ook maar zegt, en zoekt wat de Heilige Geest ook maar zegt, dan ben je iemand die Hem gehoorzaamt en zal er een verandering in je gezindheid zijn. De gezindheden van mensen veranderen met de huidige woorden van de Heilige Geest; als je je altijd vastklampt aan je oude ervaringen en de regels van het verleden, kan je gezindheid niet veranderen. Als de huidige woorden van de Heilige Geest vergen dat alle mensen een leven van normale menselijkheid binnengaan, terwijl jij gefixeerd blijft op externe zaken, verward bent over de werkelijkheid en die niet serieus neemt, dan ben je iemand die er niet in is geslaagd het werk van de Heilige Geest bij te houden, iemand die het pad van begeleiding door de Heilige Geest niet is opgegaan. Of je gezindheid wel of niet kan veranderen, hangt ervan af of je de huidige woorden van de Heilige Geest wel of niet bijhoudt en of je wel of geen ware kennis hebt. Dit verschilt van wat jullie eerder hebben begrepen. De verandering in je gezindheid die je eerder hebt begrepen, was dat jij, die gauw oordeelt, door de discipline van God gestopt bent met achteloos praten; maar dat is maar één aspect van de verandering. Op dit moment is het meest kritieke punt dat je de begeleiding door de Heilige Geest volgt: volg wat God ook maar zegt en gehoorzaam wat Hij ook maar zegt. Mensen kunnen hun eigen gezindheid niet veranderen; ze moeten het oordeel en de tuchtiging, en het leed en de loutering, van Gods woorden ondergaan, of door Zijn woorden worden behandeld, gedisciplineerd en gesnoeid. Pas dan zijn ze in staat tot gehoorzaamheid en trouw aan God en kunnen ze ophouden nonchalant te zijn richting Hem. Het is door de loutering van Gods woorden dat de gezindheden van mensen veranderen. Alleen door blootstelling, oordeel, discipline en behandeling door Zijn woorden zullen ze niet langer overhaast durven handelen, maar zullen ze in plaats daarvan stabiel en beheerst worden. Het belangrijkste punt is dat ze zich kunnen onderwerpen aan Gods huidige woorden en aan Zijn werk, zelfs als het niet overeenstemt met menselijke opvattingen, dat ze deze opvattingen opzij kunnen zetten en zich gewillig kunnen onderwerpen. In het verleden verwezen gesprekken over veranderingen in gezindheid vooral naar het vermogen om jezelf te verzaken, naar toelaten dat het vlees lijdt, naar het disciplineren van je lichaam en naar jezelf ontdoen van vleselijke voorkeuren – wat één soort verandering in gezindheid is. Vandaag weet iedereen dat de ware uitdrukking van verandering in gezindheid bestaat uit het gehoorzamen van de huidige woorden van God en het echt kennen van Zijn nieuwe werk. Op deze manier kan het eerdere begrip van God dat mensen hadden, dat gekleurd was door hun eigen opvattingen, worden uitgebannen en kunnen ze ware kennis van en gehoorzaamheid aan God bereiken – alleen dit is een waarachtige uitdrukking van een verandering in gezindheid.

Het streven van mensen naar het binnengaan van het leven is gebaseerd op Gods woorden. Eerder werd gezegd dat alles door Zijn woorden wordt volbracht, maar niemand zag dit feit. Als je de ervaring van de huidige stap binnengaat, zal alles je duidelijk zijn en zul je een goede basis opbouwen voor toekomstige beproevingen. Wat God ook zegt, richt je alleen op het intreden in Zijn woorden. Wanneer God zegt dat Hij zal beginnen mensen te tuchtigen, aanvaard dan Zijn tuchtiging. Wanneer God mensen vraagt te sterven, aanvaard dan die beproeving. Als je altijd leeft binnen Zijn nieuwste uitspraken, zullen Gods woorden je uiteindelijk vervolmaken. Hoe meer je Gods woorden binnengaat, hoe sneller je vervolmaakt zult worden. Waarom vraag ik jullie in communicatie na communicatie om Gods woorden te kennen en binnen te gaan? Alleen wanneer je in Gods woorden streeft en ervaart, en de werkelijkheid van Zijn woorden binnengaat, heeft de Heilige Geest de gelegenheid om in je te werken. Daarom zijn jullie allemaal deelnemers in elke methode waar God mee werkt, en in welke mate jullie ook lijden, uiteindelijk zullen jullie allemaal een ‘aandenken’ ontvangen. Om jullie uiteindelijke vervolmaking te bereiken, moeten jullie al Gods woorden binnengaan. De vervolmaking van mensen door de Heilige Geest komt niet van één kant: Hij vereist de samenwerking van mensen, Hij vereist dat iedereen bewust met Hem samenwerkt. Wat God ook zegt, richt je alleen op het intreden in Zijn woorden – dit zal bevorderlijker zijn voor jullie leven. Alles is omwille van het bereiken van een verandering in jullie gezindheid. Wanneer je Gods woorden binnengaat, zal je hart door Hem worden bewogen, zul je alles kunnen weten wat God wenst te bereiken in deze stap van Zijn werk, en zul je de vastberadenheid hebben om het te bereiken. Gedurende de tijd van de tuchtiging waren er diegenen die geloofden dat dit een werkmethode was, en die niet in Gods woorden geloofden. Als gevolg daarvan ondergingen ze geen loutering en kwamen ze uit de tijd van tuchtiging tevoorschijn zonder iets te hebben gewonnen of begrepen. Er waren er een paar die deze woorden werkelijk binnengingen zonder ook maar de geringste twijfel, die zeiden dat de woorden van God de onfeilbare waarheid zijn en dat de mensheid moet worden getuchtigd. Daarmee worstelden ze enige tijd, waarbij ze hun toekomst en hun lot lieten varen, en toen ze tevoorschijn kwamen, hadden hun gezindheden enige verandering ondergaan en hadden ze een dieper inzicht in God verworven. Zij die uit de tuchtiging tevoorschijn kwamen, voelden allemaal de lieflijkheid van God en beseften dat deze stap van het werk belichaamde dat Gods grote liefde in hen indaalde, dat het de overwinning en redding van Gods liefde was. Ze zeiden ook dat Gods gedachten altijd goed zijn en dat alles wat God in de mens doet, voortkomt uit liefde, niet uit haat. Zij die niet geloofden in Gods woorden, die niet naar Zijn woorden keken, ondergingen geen loutering gedurende de tijd van de tuchtiging, en als gevolg was de Heilige Geest niet met hen en wonnen ze niets. Wat betreft hen die de tijd van de tuchtiging ingingen: hoewel ze wel loutering ondergingen, werkte de Heilige Geest verborgen in hen en veranderde hun levensgezindheid als gevolg. Sommigen, naar het zich van buiten liet aanzien, leken heel positief, de hele dag vol goede moed, maar zij gingen de gesteldheid van de loutering van Gods woorden niet binnen en veranderden daarom helemaal niet, wat het gevolg was van het niet geloven in Gods woorden. Als je niet in Gods woorden gelooft, zal de Heilige Geest niet in je werken. God verschijnt aan allen die in Zijn woorden geloven, en zij die in Zijn woorden geloven en deze aanvaarden, zullen Zijn liefde kunnen winnen!

Om de werkelijkheid van Gods woorden binnen te gaan, moet je het beoefeningspad vinden en weten hoe je Gods woorden in de praktijk moet brengen. Alleen zo zal er een verandering in je levensgezindheid zijn, alleen langs dit pad kun je worden vervolmaakt door God, en alleen mensen die op deze manier door God zijn vervolmaakt kunnen in overeenstemming zijn met Zijn wil. Om nieuw licht te ontvangen, moet je binnen Zijn woorden leven. Maar één enkele keer bewogen worden door de Heilige Geest is lang niet voldoende – je moet dieper gaan. Wat betreft hen die maar één keer zijn bewogen: hun innerlijke geestdrift is opgewekt en ze willen zoeken, maar dit kan niet lang duren; ze moeten continu bewogen worden door de Heilige Geest. Vele malen in het verleden heb ik mijn hoop uitgesproken dat Gods Geest de geesten van mensen mag bewegen, zodat ze veranderingen in hun levensgezindheid mogen nastreven, en zodat ze, onder het streven door God bewogen te worden, hun eigen tekortkomingen mogen begrijpen, en zodat ze in de loop van het ervaren van Zijn woorden de onzuiverheden in zichzelf mogen afwerpen (zelfgenoegzaamheid, arrogantie, opvattingen enzovoorts). Denk niet dat het genoeg is om alleen maar proactief te zijn bij het ontvangen van nieuw licht – je moet ook alles afwerpen wat negatief is. Aan de ene kant moeten jullie binnengaan vanuit een positief aspect, en aan de andere kant moeten jullie jezelf ontdoen van alles wat onzuiver is vanuit een negatief aspect. Je moet jezelf voortdurend onderzoeken om te zien welke onzuiverheden er nog in je bestaan. De religieuze opvattingen, voornemens, hoop, zelfgenoegzaamheid en arrogantie van de mensheid zijn allemaal onreine dingen. Beschouw jezelf vanbinnen en zet alles naast al Gods woorden van openbaring om te zien welke religieuze opvattingen je hebt. Pas wanneer je ze werkelijk herkent, kun je ze afwerpen. Sommige mensen zeggen: “Het is genoeg om nu simpelweg het licht van het huidige werk van de Heilige Geest te volgen. Men hoeft nergens anders moeite voor te doen.” Maar wanneer je religieuze opvattingen bovenkomen, hoe zul je je daar dan van ontdoen? Denk je dat het volgen van Gods woorden tegenwoordig iets simpels is? Als je een religieuze persoon bent, kunnen er uit je religieuze opvattingen en de traditionele theologische theorieën in je hart verstoringen ontstaan, en wanneer deze dingen opkomen, zit dat je aanvaarding van nieuwe dingen in de weg. Dit zijn allemaal echte problemen. Als je alleen de huidige woorden van de Heilige Geest nastreeft, kun je Gods wil niet vervullen. Terwijl je het huidige licht van de Heilige Geest nastreeft, moet je herkennen welke opvattingen en voornemens er in je zijn, en wat voor menselijke zelfgenoegzaamheid je hebt, en welke gedragingen ongehoorzaam aan God zijn. En nadat je al deze dingen hebt herkend, moet je ze afwerpen. Bewerkstelligen dat je afstand neemt van je eerdere handelingen en gedragingen, is allemaal zodat je de woorden kunt volgen die de Heilige Geest vandaag spreekt. Een verandering in gezindheid wordt aan de ene kant bereikt door Gods woorden, en vereist aan de andere kant de samenwerking van de mensheid. Er is Gods werk en er is de menselijke praktijk, en beide zijn onmisbaar.

Hoe kun je op je toekomstige pad van dienstbaarheid voldoen aan Gods wil? Eén cruciaal punt is het nastreven van intrede in het leven, van een verandering in gezindheid en van diepere intrede in de waarheid – dit is het pad om te bereiken dat je door God wordt vervolmaakt en gewonnen. Jullie zijn allemaal ontvangers van Gods opdracht, maar wat voor opdracht? Dit heeft betrekking op de volgende stap van het werk; de volgende stap van het werk zal groter werk zijn dat door het hele heelal wordt uitgevoerd. Vandaag moeten jullie dus veranderingen in jullie levensgezindheid nastreven, zodat jullie in de toekomst echt het bewijs kunnen worden van God die glorie verwerft door Zijn werk en die jullie tot voorbeelden maakt van Zijn toekomstige werk. Het tegenwoordige streven dient volledig om de basis te leggen voor toekomstig werk, zodat je door God kunt worden gebruikt en van Hem kunt getuigen. Als je dit tot het doel van je streven maakt, zul je de aanwezigheid van de Heilige Geest kunnen verkrijgen. Hoe hoger je het doel van je streven stelt, hoe meer je vervolmaakt kunt worden. Hoe meer je de waarheid nastreeft, hoe meer de Heilige Geest werkt. Hoe meer energie je steekt in je streven, hoe meer je zult winnen. De Heilige Geest vervolmaakt mensen op basis van hun innerlijke gesteldheid. Sommige mensen zeggen dat ze niet bereid zijn door God te worden gebruikt of vervolmaakt, dat ze alleen maar willen dat hun vlees veilig blijft en geen tegenspoed te verduren krijgt. Sommige mensen zijn niet bereid het koninkrijk binnen te gaan, maar zijn niettemin bereid af te dalen in de put van de afgrond. In dat geval zal God ook je wens inwilligen. Wat je ook nastreeft, God zal het laten gebeuren. Dus wat streef je op dit moment na? Is het om vervolmaakt te worden? Zijn je handelingen en gedragingen van het moment erop gericht door God te worden vervolmaakt en door Hem te worden gewonnen? Op die manier moet je jezelf constant meten in je dagelijkse leven. Als je je hele hart in het nastreven van één enkel doel legt, zal God je beslist vervolmaken. Dat is het pad van de Heilige Geest. Het pad waarop de Heilige Geest mensen begeleidt, wordt bereikt door middel van hun streven. Hoe meer je ernaar dorst om door God te worden vervolmaakt en gewonnen, hoe meer de Heilige Geest in je zal werken. Hoe meer je tekortschiet in het zoeken, en hoe negatiever je bent en hoe meer je achteruitgaat, hoe meer je de Heilige Geest kansen om te werken ontneemt; in de loop van de tijd zal de Heilige Geest je in de steek laten. Wil je door God worden vervolmaakt? Wil je door God worden gewonnen? Wil je door God worden gebruikt? Jullie moeten ernaar streven alles te doen om door God te worden vervolmaakt, gewonnen en gebruikt, zodat het universum en alle dingen kunnen zien dat Gods handelingen in jullie tot uitdrukking komen. Jullie zijn de meester onder alle dingen, en te midden van alles wat er is, zullen jullie God laten genieten van getuigenis en glorie via jullie – dit is bewijs dat jullie de meest gezegende van alle generaties zijn!

Over je hart stil maken voor God

Er is geen stap die crucialer is voor het binnengaan in de woorden van God dan het stillen van je hart in Zijn aanwezigheid. Het is een les die alle mensen momenteel urgent moeten binnengaan. De paden voor het intreden in het stillen van je hart tegenover God zijn de volgende:

1. Trek je hart terug uit externe zaken. Wees in vrede tegenover God en schenk je onverdeelde aandacht aan het bidden tot God.

2. Eet, drink en geniet van Gods woorden terwijl je hart in vrede is tegenover God.

3. Zorg dat je in je hart over Gods liefde mediteert en nadenkt en Gods werk overpeinst.

Begin eerst vanuit het aspect van het gebed. Bid met onverdeelde aandacht en op vaste tijden. Hoe weinig tijd je ook ter beschikking hebt, hoe druk je werk ook is of wat je ook overkomt, bid elke dag zoals gewoonlijk en eet en drink Gods woorden zoals gewoonlijk. Zolang je Gods woorden eet en drinkt zul je, hoe je omgeving ook is, grote vreugde hebben in je geest en zul je niet gestoord worden door de mensen, gebeurtenissen en dingen om je heen. Wanneer je doorgaans in je hart nadenkt over God, kan dat wat er buiten gebeurt je niet storen. Dit is wat het betekent om gestalte te bezitten. Begin met gebed: stil bidden voor God is het meest vruchtbaar. Eet en drink daarna de woorden van God, zoek het licht in Gods woorden door erover na te denken, vind het beoefeningspad, zorg dat je weet wat God bedoelt bij het spreken van Zijn woorden en dat je die precies begrijpt. Gewoonlijk zou het normaal voor je moeten zijn om in je hart dichtbij God te kunnen komen, Gods liefde te overdenken en Gods woorden te overpeinzen, zonder dat je door externe dingen wordt gestoord. Wanneer je hart een bepaalde mate van vrede heeft bereikt, zul je in stilte kunnen mijmeren en in jezelf Gods liefde kunnen overdenken en werkelijk dichtbij Hem kunnen komen, ongeacht je omgeving, tot je uiteindelijk zo ver bent, dat er lof opkomt in je hart, en zoiets is zelfs beter dan gebed. Dan zul je een zekere gestalte verkrijgen. Als je de hierboven beschreven gesteldheden kunt bereiken, zal dat bewijs zijn dat je hart werkelijk vrede kent voor God. Dit is de eerste fundamentele les. Pas nadat mensen in vrede kunnen zijn tegenover God, kunnen ze aangeraakt worden door de Heilige Geest en verlicht en geïllumineerd worden door de Heilige Geest. Pas dan kunnen ze echte communicatie hebben met God en ook Gods wil en de begeleiding van de Heilige Geest begrijpen. Ze zullen dan het juiste pad in hun geestelijke leven zijn opgegaan. Wanneer hun training om in Gods aanwezigheid te leven een bepaalde diepgang heeft bereikt, en ze zichzelf kunnen verzaken, zichzelf kunnen verachten en in Gods woorden kunnen leven, dan zijn hun harten werkelijk in vrede tegenover God. In staat zijn om jezelf te verachten, te vervloeken en te verzaken is het effect dat bereikt wordt door Gods werk en kan niet door mensen op eigen houtje worden gedaan. Daarom is de oefening van het stillen van je hart tegenover God een les die mensen onmiddellijk moeten binnengaan. Sommige mensen zijn niet alleen gewoonlijk niet in staat in vrede te zijn in Gods aanwezigheid, maar kunnen zelfs onder het gebed hun hart niet stillen tegenover God. Dit schiet te veel tekort ten opzichte van Gods normen! Als je hart niet in vrede kan zijn tegenover God, kun je dan bewogen worden door de Heilige Geest? Als je iemand bent die geen vrede kan hebben tegenover God, ben je gevoelig voor afleiding wanneer er iemand voorbijkomt, of wanneer anderen praten, en kunnen je gedachten afgeleid worden wanneer anderen dingen doen; in dat geval leef je niet in Gods aanwezigheid. Als je hart werkelijk in vrede is tegenover God, zul je door niets van wat er in de wereld om je heen gebeurt worden gehinderd en zul je door geen enkele mens of gebeurtenis en geen enkel ding in beslag worden genomen. Als je hierin intrede hebt, zullen die negatieve gesteldheden en alle negatieve dingen – menselijke opvattingen, levensfilosofieën, abnormale relaties tussen mensen, en ideeën en gedachten, enzovoorts – natuurlijkerwijze verdwijnen. Omdat je altijd Gods woorden overdenkt en je hart altijd dichtbij God komt en altijd in beslag wordt genomen door de huidige woorden van God, zullen die negatieve dingen van je wegvallen zonder dat je het beseft. Wanneer nieuwe en positieve dingen je in beslag nemen, zullen negatieve oude dingen geen plek hebben, dus schenk geen aandacht aan die negatieve dingen. Je hoeft je niet in te spannen om ze te beheersen. Je moet je erop richten om in vrede te zijn tegenover God, zo veel als je kunt Gods woorden te eten, drinken en genieten, zo veel als je kunt lofzangen te zingen om God te loven, en God de kans te geven om aan je te werken. God wil immers nu de mensheid persoonlijk vervolmaken, en Hij wil je hart winnen; Zijn Geest beweegt je hart en als je, door de begeleiding van de Heilige Geest te volgen, in Gods aanwezigheid komt te leven, zul je God tevredenstellen. Als je aandacht schenkt aan het leven in Gods woorden en meer communiceert over de waarheid om de verlichting en illuminatie van de Heilige Geest te verkrijgen, zullen die religieuze opvattingen en je zelfgenoegzaamheid en zelfingenomenheid allemaal verdwijnen, en zul je weten hoe je je moet uitputten voor God, hoe je God moet liefhebben en hoe je God tevreden moet stellen. En zonder dat je het beseft, zullen die dingen die niet relevant zijn voor God volledig uit je bewustzijn verdwijnen.

De woorden van God overdenken en erover bidden onder het eten en drinken van Zijn huidige woorden is de eerste stap om in vrede te zijn tegenover God. Als je echt in vrede kunt zijn tegenover God, zullen de verlichting en illuminatie van de Heilige Geest met je zijn. Elk geestelijk leven wordt bereikt door in vrede te zijn in Gods aanwezigheid. Onder het bidden moet je in vrede zijn tegenover God, en pas dan kun je bewogen worden door de Heilige Geest. Wanneer je in vrede bent tegenover God onder het eten en drinken van Gods woorden, kun je verlicht en geïllumineerd worden en een waar begrip van Gods woorden verkrijgen. Wanneer je, bij je gewoonlijke activiteiten van meditatie en communicatie en het dicht naderen van God in je hart, tot vrede komt tegenover God, zul je echte nabijheid tot God kunnen genieten, echt begrip kunnen hebben van Gods liefde en Zijn werk en ware bedachtzaamheid en zorg voor Gods bedoelingen kunnen tonen. Hoe meer je gewoonlijk in vrede kunt zijn tegenover God, hoe meer je geïllumineerd zult worden en hoe beter je begrip zal zijn van je eigen verdorven gezindheid, van wat je tekortkomt, van wat je moet binnengaan, van de functie waarin je moet dienen en van waar je gebreken liggen. Dit alles wordt bereikt door in vrede te zijn in Gods aanwezigheid. Als je werkelijk diepte bereikt in je vrede tegenover God, kun je bepaalde mysteriën van de geest begrijpen, begrijpen wat God tegenwoordig in jou wil uitvoeren, een dieper begrip verwerven van Gods woorden, de essentie van Gods woorden begrijpen, de substantie van Gods woorden begrijpen, het wezen van Gods woorden begrijpen en het beoefeningspad duidelijker en nauwkeuriger zien. Als je er niet in slaagt voldoende diepte te bereiken bij het komen tot vrede in je geest, zul je maar een beetje bewogen worden door de Heilige Geest; je zult je van binnen versterkt voelen en een zekere mate van vreugde en vrede voelen, maar je zult niets diepers begrijpen. Ik heb eerder gezegd: als mensen niet elk grammetje van hun kracht inzetten, zal het moeilijk voor hen zijn om mijn stem te horen of mijn gezicht te zien. Dit verwijst naar het bereiken van diepte in je vrede tegenover God, en niet naar het verrichten van oppervlakkige inspanningen. Iemand die echt in vrede kan zijn in de aanwezigheid van God kan zichzelf bevrijden van alle wereldse banden en kan bezit door God bereiken. Allen die niet in staat zijn in vrede te zijn in Gods aanwezigheid zijn gegarandeerd losbandig en ongeremd. Allen die in staat zijn in vrede te zijn voor God zijn degenen die vroom zijn tegenover God en die naar God verlangen. Alleen zij die in vrede zijn tegenover God hechten waarde aan het leven, hechten waarde aan communicatie in de geest, dorsten naar Gods woorden en streven de waarheid na. Allen die geen waarde hechten aan het in vrede tegenover God zijn en die niet oefenen om in vrede tegenover God te zijn, zijn ijdel en oppervlakkig, gehecht aan de wereld en zonder leven; zelfs als ze zeggen in God te geloven, is dat maar lippendienst. Zij die uiteindelijk door God worden vervolmaakt en compleet gemaakt, zijn mensen die in vrede kunnen zijn in Zijn aanwezigheid. Zij die in vrede zijn tegenover God worden daarom gezegend met grote zegeningen. Mensen die in de loop van de dag nauwelijks tijd nemen om Gods woorden te eten en drinken, die druk bezig zijn met externe aangelegenheden en weinig waarde hechten aan het binnengaan van het leven – dit zijn allemaal hypocrieten zonder perspectief op toekomstige groei. Het zijn degenen die in vrede kunnen zijn tegenover God en die echt kunnen communiceren met God die Gods volk zijn.

Om voor God te komen en Zijn woorden te aanvaarden als jouw leven, moet je eerst in vrede zijn tegenover God. Alleen wanneer je in vrede bent tegenover God, zal God je verlichten en je kennis geven. Hoe meer mensen in vrede zijn tegenover God, hoe beter ze in staat zijn Gods verlichting en illuminatie te ontvangen. Dit alles vereist van mensen dat ze vroomheid en geloof hebben; alleen op die manier kunnen ze vervolmaakt worden. De fundamentele les voor het binnengaan van het geestelijke leven is: in vrede zijn in Gods aanwezigheid. Alleen als je in vrede bent in Gods aanwezigheid zal al je geestelijke training effectief zijn. Als je hart niet in staat is in vrede te zijn tegenover God, zul je het werk van de Heilige Geest niet kunnen ontvangen. Als je hart in vrede is tegenover God, wat je ook aan het doen bent, dan ben je iemand die in Gods aanwezigheid leeft. Als je hart in vrede is tegenover God en dichtbij God komt, wat je ook aan het doen bent, bewijst dat dat je iemand bent die in vrede is tegenover God. Als je, onder het praten met anderen of onder het lopen, kunt zeggen: “Mijn hart komt dichtbij God en is niet gericht op bijkomstigheden, en ik kan in vrede zijn tegenover God,” dan ben je iemand die in vrede is tegenover God. Laat je met niets in wat je hart in de richting van externe zaken trekt, of met mensen die je hart scheiden van God. Wat het ook is dat je hart kan afleiden van het nabij God zijn, zet het opzij of blijf ervan weg. Dit is van groter profijt voor je leven. Nu is precies de tijd voor het grote werk van de Heilige Geest, de tijd waarop God persoonlijk mensen vervolmaakt. Als je op dit moment niet in vrede kunt zijn tegenover God, ben je niet iemand die zal terugkeren voor de troon van God. Als je andere dingen dan God nastreeft, zul je onmogelijk kunnen worden vervolmaakt door God. Zij die tegenwoordig zulke uitspraken van God kunnen horen en er desondanks niet in slagen in vrede te zijn tegenover Hem, zijn mensen die niet van de waarheid houden en niet van God houden. Als je jezelf niet opoffert op dit moment, waar wacht je dan op? Jezelf opofferen houdt in: je hart stillen tegenover God. Dat zou een echte offergave zijn. Ieder die zijn hart nu echt aan God aanbiedt, is ervan verzekerd dat hij compleet zal worden gemaakt door God. Niets, wat het ook is, kan je hinderen; of het nou is om je te snoeien of te behandelen, en of je met frustratie of mislukking te maken krijgt, je hart moet altijd in vrede zijn tegenover God. Hoe mensen je ook behandelen, je hart moet in vrede zijn tegenover God. Welke omstandigheden je ook tegenkomt – of je nou geplaagd wordt door tegenspoed, leed, vervolging of verschillende beproevingen – je hart moet altijd in vrede zijn tegenover God; dat zijn de paden om vervolmaakt te worden. Alleen wanneer je werkelijk in vrede bent tegenover God, zullen Gods huidige woorden je duidelijk worden. Je kunt dan op een juistere manier en zonder afwijking de illuminatie en verlichting van de Heilige Geest beoefenen, met grotere helderheid Gods bedoelingen begrijpen die je dienst een duidelijkere richting zullen geven, nauwkeuriger de beweging en begeleiding van de Heilige Geest begrijpen en ervan verzekerd zijn te leven onder de begeleiding van de Heilige Geest. Dat zijn de effecten die worden bereikt door echt in vrede te zijn tegenover God. Wanneer mensen geen duidelijkheid hebben over Gods woorden, geen beoefeningspad hebben, er niet in slagen Gods bedoelingen te begrijpen of de principes van de beoefening niet hebben, komt dat doordat hun hart niet in vrede is tegenover God. Het doel van in vrede zijn tegenover God is oprecht en pragmatisch zijn, juistheid en transparantie zoeken in Gods woorden en, uiteindelijk, de waarheid begrijpen en God kennen.

Als je hart niet vaak in vrede is tegenover God, heeft God geen mogelijkheid om je te vervolmaken. Geen vastberadenheid hebben komt neer op geen hart hebben, en iemand zonder hart kan niet in vrede zijn tegenover God; zo iemand weet niet hoeveel werk God doet of hoeveel Hij spreekt, en evenmin weet hij hoe hij moet beoefenen. Is dat geen persoon zonder hart? Kan een persoon zonder hart in vrede zijn voor God? God heeft geen mogelijkheid om mensen zonder hart te vervolmaken – zij verschillen niet van lastdieren. God heeft zo duidelijk en transparant gesproken, en toch is je hart onbewogen gebleven en ben je nog altijd niet in staat in vrede te zijn tegenover God. Ben je dan geen stom beest? Sommige mensen gaan de verkeerde kant op als ze oefenen om in vrede te zijn in Gods aanwezigheid. Wanneer het tijd is om te koken, koken ze niet, en wanneer het tijd is om klussen te doen, doen ze die niet, maar blijven ze gewoon bidden en mediteren. In vrede zijn tegenover God betekent niet dat men niet kookt of geen klussen doet, of zijn leven niet leeft; veeleer is het het vermogen om je hart te stillen tegenover God in alle normale gesteldheden, en een plek voor God te hebben in je hart. Wanneer je bidt, moet je op gepaste wijze voor God knielen om te bidden; wanneer je klussen doet of eten bereidt, stil dan je hart tegenover God, overdenk Gods woorden of zing lofzangen. In welke situatie je je ook bevindt, je moet je eigen manier van beoefening hebben, je moet alles doen wat je kunt om dichtbij God te komen, en je moet uit alle macht proberen je hart te stillen tegenover God. Wanneer de omstandigheden het toelaten, bid dan met volle aandacht; wanneer de omstandigheden het niet toelaten, kom dan dichtbij God in je hart terwijl je de taak van het moment uitvoert. Wanneer je Gods woorden kunt eten en drinken, eet en drink dan Zijn woorden; wanneer je kunt bidden, bid dan; wanneer je aan God kunt denken, denk dan aan Hem. Met andere woorden: zet je volledig in om jezelf te trainen voor intrede in overeenstemming met je omgeving. Sommige mensen kunnen in vrede zijn tegenover God wanneer er niets aan de hand is, maar zodra er iets gebeurt, raken hun gedachten afgeleid. Dat is niet in vrede zijn tegenover God. De juiste manier om te ervaren is deze: onder geen enkele omstandigheid verwijdert iemands hart zich van God, of voelt het zich gehinderd door mensen, gebeurtenissen of dingen van buiten; pas dan is men iemand die echt in vrede is tegenover God. Sommige mensen zeggen dat wanneer ze bidden op bijeenkomsten hun hart in vrede kan zijn tegenover God, maar in de communicatie met anderen zijn ze niet in staat in vrede te zijn tegenover God, en nemen hun gedachten de vrije loop. Dit is niet in vrede zijn tegenover God. Tegenwoordig bevinden de meeste mensen zich in deze gesteldheid, hun hart is niet in staat altijd in vrede te zijn tegenover God. Daarom moeten jullie meer moeite doen om jezelf te oefenen op dit terrein, stap voor stap het juiste pad van levenservaring opgaan en het pad opgaan van vervolmaking door God.

Houd Gods wil in gedachten om volmaaktheid te bereiken

Hoe beter je Gods wil in gedachten houdt, hoe groter de last die je draagt, en hoe groter de last die je draagt, hoe rijker je ervaring zal zijn. Wanneer je Gods wil in gedachten houdt, zal God je een last opleggen en je vervolgens verlichten over de taken die Hij je heeft toevertrouwd. Wanneer God je deze last geeft, zul je aandacht schenken aan alle waarheden die daarmee te maken hebben terwijl je Gods woorden eet en drinkt. Als je een last hebt die te maken heeft met de gesteldheid van de levens van je broeders en zusters, is dat een last die je is toevertrouwd door God, en zul je deze last steeds met je meedragen in je dagelijkse gebeden. Je bent belast met wat God doet en je bent bereid om datgene te doen wat God wil doen. Dit is wat het betekent om Gods last op je te nemen als je eigen last. Op dit punt zul je je bij het eten en drinken van Gods woorden richten op dit soort kwesties en zul je je afvragen: hoe zal ik deze problemen oplossen? Hoe kan ik mijn broeders en zusters in staat stellen bevrijding en geestelijke vreugde te vinden? Ook als je communiceert, zul je je richten op het oplossen van deze problemen, en wanneer je Gods woorden eet en drinkt, zul je je richten op het eten en drinken van woorden die met deze kwesties te maken hebben. Je zult ook een last dragen terwijl je Zijn woorden eet en drinkt. Wanneer je eenmaal Gods vereisten hebt begrepen, zal het je duidelijker zijn welk pad je moet nemen. Dit is de verlichting en illuminatie van de Heilige Geest, het gevolg van je last, en dit is ook Gods begeleiding die je geschonken is. Waarom zeg ik dit? Als je geen last hebt, zul je niet oplettend zijn onder het eten en drinken van Gods woorden. Wanneer je Gods woorden eet en drinkt tijdens het dragen van een last, kun je de kern ervan begrijpen, je weg vinden en Gods wil in gedachten houden. Daarom moet je in je gebeden wensen dat God meer lasten op je legt en je zelfs nog grotere taken toevertrouwt, zodat je een langer pad vóór je hebt om op te beoefenen, zodat jouw eten en drinken van Gods woorden een groter effect heeft, zodat je uiteindelijk in staat bent de essentie van Zijn woorden te begrijpen en zodat je beter in staat wordt om bewogen te worden door de Heilige Geest.

Gods woorden eten en drinken, het gebed beoefenen, Gods last aanvaarden en de taken aanvaarden die Hij je toevertrouwt – dit alles is zodat er vóór je een pad kan zijn. Hoe meer de last van dat wat God heeft toevertrouwd op je weegt, hoe makkelijker het je zal vallen om door Hem te worden vervolmaakt. Sommigen zijn niet bereid met anderen samen te werken bij het dienen van God, zelfs wanneer er op hen een beroep is gedaan; dit zijn luie mensen die alleen maar willen zwelgen in comfort. Hoe meer je gevraagd wordt te dienen in samenwerking met anderen, hoe meer ervaring je zult opdoen. Door meer lasten en ervaringen te hebben, zul je meer kansen krijgen om te worden vervolmaakt. Als je God oprecht kunt dienen, zul je daarom Gods last in gedachten houden, zo zul je meer kansen hebben om door God te worden vervolmaakt. Precies zo’n groep mensen wordt op het moment vervolmaakt. Hoe meer de Heilige Geest je aanraakt, hoe meer tijd je zult besteden aan het in gedachten houden van Gods last, hoe meer je door God zult worden vervolmaakt en hoe meer je door Hem zult worden gewonnen – tot je uiteindelijk een persoon wordt die door God wordt gebruikt. Op dit moment zijn er sommigen die geen lasten voor de kerk dragen. Deze mensen zijn slap en slordig, en interesseren zich alleen voor hun eigen vlees. Zulke mensen zijn enorm egoïstisch en ze zijn ook blind. Als je deze kwestie niet duidelijk kunt zien, zul je geen enkele last dragen. Hoe beter je Gods wil in gedachten houdt, hoe groter de last die Hij je zal toevertrouwen. Zij die egoïstisch zijn, zijn niet bereid zulke dingen te ondergaan, ze willen de prijs niet betalen en zullen als gevolg daarvan kansen om door God te worden vervolmaakt mislopen. Berokkenen ze zichzelf geen schade? Als je iemand bent die Gods wil in gedachten houdt, zul je een ware last voor de kerk ontwikkelen. In plaats van dit een last te noemen die je voor de kerk draagt, zou het in feite beter zijn om het een last te noemen die je draagt omwille van je eigen leven, want het doel van deze last die je ontwikkelt voor de kerk is dat je zulke ervaringen gebruikt om door God te worden vervolmaakt. Iedereen die de grootste last draagt voor de kerk, iedereen die een last draagt om het leven binnen te gaan, zal daarom iemand zijn die door God wordt vervolmaakt. Heb je dit duidelijk gezien? Als de kerk waar je bij bent verstrooid is als zand, maar jij noch bezorgd noch ongerust bent, en zelfs een oogje dichtknijpt wanneer je broeders en zusters Gods woorden niet normaal eten en drinken, dan draag je geen enkele last. Zulke mensen zijn niet het soort waar God genoegen in schept. Het soort mensen waar God genoegen in schept, hongert en dorst naar rechtvaardigheid en houdt Gods wil in gedachten. Daarom moet je Gods last in gedachten houden, hier en nu; je moet niet wachten tot God Zijn rechtvaardige gezindheid aan de hele mensheid openbaart voordat je Gods last in gedachten begint te houden. Zou het dan niet te laat zijn? Nu is er een goede gelegenheid om door God vervolmaakt te worden. Als je deze kans door je vingers laat glippen, zul je daar voor de rest van je leven spijt van hebben, net zoals Mozes het goede land Kanaän niet binnen kon en daar voor de rest van zijn leven spijt van had, en berouwvol stierf. Wanneer God eenmaal aan alle volkeren Zijn rechtvaardige gezindheid heeft geopenbaard, zul je van spijt vervuld worden. Zelfs als God je niet tuchtigt, zul je jezelf tuchtigen vanwege je eigen wroeging. Sommigen zijn hiervan niet overtuigd, maar als je het niet gelooft, wacht dan maar, dan zul je het zien. Er zijn sommige mensen die als enige doel het vervullen van deze woorden hebben. Ben je bereid jezelf op te offeren omwille van deze woorden?

Als je niet naar kansen uitkijkt om door God te worden vervolmaakt, en als je niet probeert op de menigte vooruit te lopen in je streven naar vervolmaking, zul je uiteindelijk van wroeging vervuld worden. De beste kans om volmaaktheid te bereiken is het heden; nu is een uitstekende tijd. Als je niet oprecht nastreeft door God te worden vervolmaakt, zal het te laat zijn wanneer eenmaal Zijn werk voltooid is – je zult de kans gemist hebben. Hoe groot je aspiraties ook, als God niet langer werk uitvoert, zul je nooit volmaakt kunnen worden, hoeveel moeite je daar ook voor doet. Je moet deze kans grijpen en meewerken terwijl de Heilige Geest Zijn enorme werk uitvoert. Als je deze kans mist, krijg je geen tweede, welke inspanningen je ook verricht. Sommigen van jullie jammeren: “God, ik ben bereid om uw last in gedachten te houden en ik ben bereid aan uw wil te voldoen!” Maar je hebt geen pad om op te beoefenen, dus zijn je lasten niet blijvend. Als je een pad voor je hebt liggen, zul je stapje voor stapje ervaring krijgen en zal je ervaring gestructureerd en georganiseerd zijn. Nadat er één last is voltooid, zal er je een andere gegeven worden. Terwijl je levenservaring dieper wordt, zullen ook je lasten ingrijpender worden. Sommige mensen dragen alleen een last wanneer ze aangeraakt zijn door de Heilige Geest; na een tijdje, wanneer ze geen pad meer hebben om op te beoefenen, dragen ze geen enkele last meer. Je kunt geen lasten ontwikkelen door simpelweg Gods woorden te eten en drinken. Door veel waarheden te begrijpen, zul je onderscheidingsvermogen verkrijgen, problemen leren oplossen door de waarheid te gebruiken, en een preciezer begrip verwerven van Gods woorden en Gods wil. Met deze dingen zul je lasten ontwikkelen om te dragen, en pas dan zul je in staat zijn op gepaste manier werk te doen. Als je een last hebt, maar geen duidelijk begrip hebt van de waarheid, is dat evenmin genoeg. Je moet Gods woorden persoonlijk ervaren en weten hoe ze in praktijk te brengen. Pas nadat je zelf de werkelijkheid bent binnengegaan, zul je anderen kunnen voorzien, anderen kunnen leiden en door God kunnen worden vervolmaakt.

In ‘Het pad … (4)’ staat geschreven dat jullie allemaal de mensen van het koninkrijk zijn, vóór de tijdperken voorbestemd door God, en door niemand kunnen worden weggenomen. Daar staat ook dat God wenst dat iedereen gebruikt en vervolmaakt wordt door God, dat Hij van hen eist dat zij staan als het volk van God, en dat ze alleen door Gods volk te worden Gods wil kunnen vervullen. In die tijd waren jullie allemaal in communicatie over deze kwestie en communiceerden jullie over het pad van intrede op basis van de normen voor Gods volk. Daarom bestond het werk dat de Heilige Geest in die tijd verrichtte eruit om alle mensen uit hun negatieve gesteldheid te halen en een positieve gesteldheid binnen te leiden. In die tijd neigde het werk van de Heilige Geest iedereen in staat te stellen om van Gods woorden te genieten als Gods volk, en neigde het ervoor te zorgen dat elk van jullie duidelijk begreep dat jullie Gods volk zijn, zoals voorbestemd was vóór de tijdperken, en dat Satan jullie niet kan pakken. Dus baden jullie allemaal: “God! Ik ben bereid deel uit te maken van uw volk, omdat wij vóór de tijdperken door u voorbestemd zijn en omdat u ons deze status hebt geschonken. Vanuit deze positie zijn wij bereid u tevreden te stellen.” Steeds wanneer je op zo’n manier bad, raakte de Heilige Geest je aan; dit was hoe de Heilige Geest meestal te werk ging. In deze tijd moeten jullie bidden en jezelf trainen om je hart te stillen voor God, zodat jullie kunnen streven naar het leven en naar intrede in de training van het koninkrijk. Dit is de eerste stap. Op het moment is het Gods werk ervoor te zorgen dat iedereen op het juiste pad komt, een normaal geestelijk leven leidt en oprechte ervaringen heeft, bewogen wordt door de Heilige Geest en – met die dingen als fundament – Gods opdrachten aanvaardt. Het doel van het binnengaan van de training van het koninkrijk is om elk woord, elke daad, elke beweging, elke gedachte en elk idee van jullie in staat te stellen Gods woorden binnen te gaan; om vaker door God te worden aangeraakt en zo een hart van liefde voor Hem te ontwikkelen, en om jullie meer van de last van Gods wil op je te laten nemen, zodat iedereen zich op het pad van vervolmaking door God bevindt, zodat iedereen zich op het juiste pad bevindt. Wanneer je je op dit pad van vervolmaking door God bevindt, zit je op het juiste spoor. Wanneer je gedachten en ideeën, net als je verkeerde voornemens, gecorrigeerd kunnen worden en je van bewustzijn van het vlees kunt keren naar bewustzijn van Gods wil, en wanneer je de afleiding van verkeerde voornemens kunt weerstaan wanneer die opkomen, en in plaats daarvan in overeenstemming met Gods wil kunt handelen – als je zo’n transformatie kunt bereiken, dan ben je op het juiste pad van levenservaring. Wanneer je gebedsgebruiken op het juiste pad zijn, zul je in je gebeden worden aangeraakt door de Heilige Geest. Telkens als je bidt, zul je door de Heilige Geest worden aangeraakt; telkens als je bidt, zul je je hart kunnen stillen ten overstaan van God. Telkens als je een passage van Gods woorden eet en drinkt, als je het werk kunt begrijpen dat Hij op het moment uitvoert en kunt leren hoe te bidden, hoe samen te werken en hoe intrede te bewerkstelligen, dan pas zal jouw eten en drinken van Gods woorden resultaat boeken. Wanneer je, middels Gods woorden, het pad van intrede kunt vinden en de huidige dynamiek van Gods werk en de richting van het werk van de Heilige Geest kunt onderscheiden, zul je het juiste pad zijn opgegaan. Als je de hoofdpunten niet hebt begrepen bij het eten en drinken van Gods woorden, en nadien nog altijd geen pad kunt vinden om op te beoefenen, zal dat aantonen dat je nog altijd niet weet hoe je Gods woorden op een gepaste manier moet eten en drinken, en dat je de methode of het principe daarvoor niet hebt ontdekt. Als je het werk dat God op het moment uitvoert niet hebt begrepen, zul je de taken die Hij je zou willen toevertrouwen niet kunnen aanvaarden. Het werk dat God op het moment doet, is precies datgene wat mensen op het moment moeten binnengaan en begrijpen. Begrijp je deze dingen?

Als je Gods woorden effectief eet en drinkt, zal je geestelijke leven normaal worden, en – met welke beproevingen je ook wordt geconfronteerd, welke omstandigheden je ook tegenkomt, welke lichamelijke aandoeningen je ook verdraagt, welke vervreemding van broeders en zusters of familieproblemen je ook ervaart – als je Gods woorden normaal kunt eten en drinken, normaal kunt bidden en je kerkleven normaal kunt voortzetten, als je dit alles kunt bereiken, zal dat aantonen dat je op het juiste pad bent. Sommige mensen zijn te fragiel en hebben geen doorzettingsvermogen. Wanneer ze een kleine hindernis tegenkomen, jammeren ze en worden ze negatief. Het nastreven van de waarheid vereist doorzettingsvermogen en vastberadenheid. Als je er niet in bent geslaagd om deze keer aan Gods wil te voldoen, moet je van jezelf kunnen walgen en moet je diep vanbinnen de stille vastberadenheid hebben om de volgende keer te slagen. Als je deze keer Gods last niet in gedachten hield, zou je vastberaden moeten zijn om tegen het vlees te rebelleren wanneer je in de toekomst dezelfde hindernis tegenkomt en je moeten voornemen aan Gods wil te voldoen. Op die manier zul je prijzenswaardig worden. Sommige mensen weten niet eens of hun eigen gedachten of ideeën juist zijn; die mensen zijn dwazen! Als je je hart wilt onderwerpen en tegen het vlees wilt rebelleren, moet je eerst weten of je voornemens juist zijn; pas dan kun je je hart onderwerpen. Als je niet weet of je voornemens juist zijn, kun je dan ooit je hart onderwerpen en tegen het vlees rebelleren? Zelfs als je wel rebelleert, zul je dat op een verwarde manier doen. Je moet weten hoe je tegen je misplaatste voornemens moet rebelleren; dat is wat het betekent om tegen het vlees te rebelleren. Wanneer je eenmaal inziet dat je voornemens, gedachten en ideeën verkeerd zijn, moet je snel van koers veranderen en het juiste pad bewandelen. Los deze kwestie eerst op, en train jezelf om in dit opzicht intrede te verwezenlijken, want jij weet het beste of je wel of niet de juiste voornemens hebt. Wanneer je onjuiste voornemens gecorrigeerd zijn en nu omwille van God zijn, zul je het doel van het onderwerpen van je hart hebben bereikt.

Het belangrijkste wat jullie nu moeten doen, is kennis verkrijgen over God en Zijn werk. Je moet ook weten hoe de Heilige Geest werk uitvoert aan de mensheid. Deze handelingen zijn essentieel om het juiste pad op te gaan. Het zal je makkelijker vallen dat te doen wanneer je dit essentiële punt hebt begrepen. Je gelooft in God en je kent God, wat aantoont dat je geloof in God oprecht is. Als je ervaring blijft opdoen, maar uiteindelijk nog steeds niet in staat bent God te kennen, dan ben je beslist iemand die zich tegen God verzet. Zij die alleen in Jezus Christus geloven, zonder ook te geloven in de vleesgeworden God van vandaag, zijn allemaal veroordeeld. Zij zijn allemaal farizeeën van de huidige tijd, want ze erkennen niet de tegenwoordige God. Ze zijn allemaal tegen God gekant. Ongeacht hoe toegewijd hun aanbidding van Jezus ook mag zijn, het zal allemaal voor niets zijn, God zal hen niet loven. Al diegenen met een uithangbord waarop beweerd wordt dat ze in God geloven, terwijl ze geen ware kennis van God in hun hart hebben, zijn huichelaars!

Om te proberen door God te worden vervolmaakt, moet men eerst begrijpen wat het betekent om door Hem te worden vervolmaakt, en ook aan welke voorwaarden men moet voldoen om te worden vervolmaakt. Wanneer men zulke zaken eenmaal begrijpt, moet men naar een beoefeningspad zoeken. Om vervolmaakt te worden, moet men van een bepaalde kwaliteit zijn. De inherente kwaliteit van veel mensen is niet hoog genoeg, in welk geval je een prijs moet betalen en subjectief hard moet werken. Hoe lager je kwaliteit, hoe meer subjectieve moeite je moet doen. Hoe beter je begrip van Gods woorden en hoe meer je ze in praktijk brengt, hoe sneller je het pad van vervolmaking kunt betreden. Door gebed kun je vervolmaakt worden op het gebied van gebed. Je kunt ook vervolmaakt worden door de woorden van God te eten en te drinken, de inhoud ervan te begrijpen en de werkelijkheid ervan uit te leven. Door Gods woorden dagelijks te ervaren, moet je erachter komen wat er in jezelf ontbreekt. Bovendien moet je je fatale gebrek en je zwaktes herkennen, en bidden en smeken tot God. Door dat te doen, zul je geleidelijk vervolmaakt worden. Het pad naar de volmaaktheid is: bidden; Gods woorden eten en drinken; de kern van Gods woorden begrijpen; de ervaring van Gods woorden binnengaan; erachter komen wat er in jezelf ontbreekt; je onderwerpen aan Gods werk; Gods last in gedachten houden en het vlees verzaken door je liefde voor God; en veelvuldig communiceren met je broeders en zusters, wat je ervaringen kan verrijken. Of het nu gaat om het gemeenschapsleven of je persoonlijke leven, en of het nu gaat om grote of kleine bijeenkomsten, ze kunnen je allemaal in staat stellen ervaring op te doen en getraind te worden, zodat je hart stil kan zijn voor God en naar Hem kan terugkeren. Dit alles maakt deel uit van het proces van vervolmaking. De woorden van God ervaren, zoals eerder genoemd, betekent dat je in staat bent ze echt te proeven en jezelf toe te staan ze na te leven, zodat je een groter geloof en grotere liefde voor God zult verwerven. Op die manier zul je geleidelijk je verdorven, satanische gezindheid afleggen, jezelf bevrijden van ongepaste drijfveren en de gelijkenis van een normale persoon naleven. Hoe groter de liefde voor God in je – dat wil zeggen: hoe meer er van je vervolmaakt is door God – hoe minder je in de greep zult zijn van Satans verdorvenheid. Door je praktijkervaringen zul je geleidelijk de weg van de vervolmaking opgaan. Als je vervolmaakt wilt worden, is het daarom vooral belangrijk om de wil van God in gedachten te houden en om Zijn woorden te ervaren.

God vervolmaakt diegenen die naar Zijn eigen hart zijn

God wil nu een bepaalde groep mensen winnen, een groep die bestaat uit hen die streven naar samenwerking met Hem, die Zijn werk kunnen gehoorzamen, die geloven dat de woorden die God spreekt waar zijn en die Gods vereisten in de praktijk kunnen brengen. Zij zijn degenen die waar begrip in hun hart hebben, zij zijn degenen die kunnen worden vervolmaakt, en zij zullen ongetwijfeld het pad van volmaaktheid kunnen bewandelen. Zij die niet kunnen worden vervolmaakt, zijn mensen zonder duidelijk begrip van Gods werk, die Gods woorden niet eten en drinken, die geen aandacht schenken aan Zijn woorden en die geen enkele liefde voor God in hun hart hebben. Degenen die God in het vlees in twijfel trekken, die voortdurend onzeker over Hem zijn, Zijn woorden nooit serieus nemen en Hem voortdurend misleiden, zijn mensen die zich tegen God verzetten en aan Satan toebehoren. Het is onmogelijk zulke mensen te vervolmaken.

Als je vervolmaakt wilt worden, moet je eerst door God worden begunstigd, want Hij vervolmaakt diegenen die Hij begunstigt en die naar Zijn eigen hart zijn. Als je naar Gods eigen hart wilt zijn, moet je een hart hebben dat Zijn werk gehoorzaamt, moet je proberen de waarheid na te streven en moet je Gods inspectie bij alle dingen aanvaarden. Is alles wat je doet door God geïnspecteerd? Is je intentie juist? Als je intentie juist is, zal God je prijzen; als je intentie verkeerd is, toont dat aan dat je hart niet van God houdt, maar van het vlees en Satan. Daarom moet je het gebed gebruiken als een manier om Gods inspectie bij alle dingen te aanvaarden. Wanneer je bidt, sta ik weliswaar niet persoonlijk tegenover je, maar is de Heilige Geest met je, en zijn het zowel ikzelf als de Geest van God tot wie je bidt. Waarom geloof je in dit vlees? Je gelooft omdat Hij de Geest van God heeft. Zou je in deze persoon geloven als Hij de Geest van God niet had? Wanneer je in deze persoon gelooft, geloof je in de Geest van God. Wanneer je deze persoon vreest, vrees je de Geest van God. Geloof in Gods Geest is geloof in deze persoon, en geloof in deze persoon is ook geloof in de Geest van God. Wanneer je bidt, voel je dat de Geest van God met je is en dat God Zich vóór je bevindt, en daarom bid je tot Zijn Geest. Tegenwoordig zijn de meeste mensen te bang om hun handelingen voor God te brengen; hoewel je Zijn vlees kunt misleiden, kun je Zijn Geest niet misleiden. Elke zaak die de inspectie van God niet kan doorstaan, is in strijd met de waarheid en moet verworpen worden; iets anders doen is zondigen tegen God. Je moet dus te allen tijde je hart vóór God neerleggen, wanneer je bidt, wanneer je met je broeders en zusters praat en communiceert en wanneer je je plicht doet en met je eigen dingen bezig bent. Wanneer je je functie vervult, is God met je, en zolang je intentie juist is en voor het werk van Gods huis is, zal Hij alles aanvaarden wat je doet; je moet jezelf oprecht toewijden aan het vervullen van je functie. Als je bij het bidden liefde voor God hebt in je hart en Gods zorg, bescherming en inspectie zoekt, als deze dingen je intentie zijn, zullen je gebeden effectief zijn. Wanneer je bijvoorbeeld bij het bidden op bijeenkomsten je hart opent, tot God bidt en Hem vertelt wat er in je hart is zonder onwaarheden te spreken, dan zullen je gebeden beslist effectief zijn. Als je oprecht van God houdt in je hart, leg dan een eed af tegenover God: “God, die in de hemelen en op aarde en onder alle dingen is, ik beloof u plechtig: moge uw Geest alles wat ik doe onderzoeken, me te allen tijde beschermen, te allen tijde voor me zorgen en mogelijk maken dat alles wat ik doe in uw aanwezigheid staat. Mocht mijn hart ooit ophouden u te beminnen of mocht het u ooit verraden, tuchtig en vervloek mij dan streng. Vergeef mij niet in deze wereld of in de volgende!” Durf jij zo’n eed af te leggen? Zo niet, dan laat dat zien dat je angstig bent en dat je nog steeds van jezelf houdt. Hebben jullie deze vastberadenheid? Als dit werkelijk je vastberadenheid is, moet je deze eed afleggen. Als je de vastberadenheid hebt om zo’n eed af te leggen, zal God je vastberadenheid in vervulling brengen. Wanneer je een eed zweert aan God, luistert Hij. God bepaalt of je zondig of rechtvaardig bent op basis van je gebed en je beoefening. Dit is nu het proces van je vervolmaking, en als je er echt vertrouwen in hebt vervolmaakt te worden, zul je alles wat je doet voor God brengen en Zijn inspectie aanvaarden; als je iets schandelijk opstandigs doet of God verraadt, zal Hij je eed in vervulling laten gaan, en wat er ook met je gebeurt, of het nu de ondergang of tuchtiging is, zal dus door jezelf komen. Jij hebt de eed afgelegd, dus moet je die ook nakomen. Als je een eed aflegt maar niet nakomt, zul je naar de verdoemenis gaan. Omdat de eed de jouwe was, zal God je eed in vervulling laten gaan. Sommigen zijn bang na het bidden, en jammeren dan: “Het is allemaal voorbij! Mijn kans op losbandigheid is voorbij, mijn kans om slechte dingen te doen is voorbij, mijn kans om aan mijn wereldse verlangens toe te geven is voorbij!” Deze mensen houden nog steeds van wereldsheid en zonde, en zullen met zekerheid naar de verdoemenis gaan.

Iemand zijn die in God gelooft, betekent dat alles wat je doet voor Hem moet worden gebracht en aan Zijn inspectie moet worden onderworpen. Als dat wat je doet voor Gods Geest kan worden gebracht, maar niet voor Gods vlees, toont dat aan dat je niet aan de inspectie van Zijn Geest bent blootgesteld. Wie is de Geest van God? Wie is de persoon van wie God getuigt? Zijn zij niet één en dezelfde? De meesten zien Hen als twee afzonderlijke wezens; ze geloven dat de Geest van God de Geest van God is, en dat de persoon van wie God getuigt slechts een mens is. Maar heb je het niet mis? Namens wie werkt deze persoon? Zij die de vleesgeworden God niet kennen, hebben geen geestelijk begrip. Gods Geest en Zijn geïncarneerde vlees zijn één, want Gods Geest is gematerialiseerd in het vlees. Als deze persoon onvriendelijk is tegen jou, zal Gods Geest dan vriendelijk zijn? Ben je niet in de war? Iedereen die tegenwoordig geen inspectie door God kan aanvaarden, kan Zijn goedkeuring niet verkrijgen, en zij die de vleesgeworden God niet kennen, kunnen niet vervolmaakt worden. Beschouw alles wat je doet en kijk of het voor God kan worden gebracht. Als je niet alles wat je doet voor God kunt brengen, toont dat aan dat je een boosdoener bent. Kunnen boosdoeners vervolmaakt worden? Alles wat je doet, elke handeling, elk voornemen en elke reactie moet voor God worden gebracht. Zelfs je dagelijkse geestelijke leven – je gebeden, je nabijheid tot God, hoe je Gods woorden eet en drinkt, je communicatie met je broeders en zusters en je leven binnen de kerk – en je dienst bij samenwerking kan aan God worden voorgelegd voor inspectie. Dergelijke beoefening zal je helpen om te groeien in het leven. Het proces van aanvaarding van inspectie door God is het proces van zuivering. Hoe meer je Gods inspectie kunt aanvaarden, hoe meer je gezuiverd wordt en hoe meer je voldoet aan Gods wil, zodat je je niet zult overgeven aan losbandigheid en zodat je hart zal leven in Zijn aanwezigheid. Hoe meer je Zijn inspectie aanvaardt, hoe groter Satans vernedering en jouw vermogen om het vlees te verzaken. Het aanvaarden van Gods inspectie is daarom een beoefeningspad dat mensen moeten volgen. Ongeacht wat je doet, zelfs tijdens het communiceren met je broeders en zusters, kun je je handelingen voor God brengen, Zijn inspectie zoeken en proberen God Zelf te gehoorzamen; dit zal datgene wat je beoefent veel correcter maken. Alleen als je alles wat je doet voor God brengt en Gods inspectie aanvaardt, kun je iemand worden die in de aanwezigheid van God leeft.

Zij die God niet begrijpen, kunnen God nooit volledig gehoorzamen. Zulke mensen zijn zonen van ongehoorzaamheid. Zij zijn te ambitieus en er is te veel opstandigheid in hen, dus distantiëren ze zich van God en zijn ze niet bereid Zijn inspectie te aanvaarden. Het is niet eenvoudig zulke mensen te vervolmaken. Sommige mensen zijn selectief in hoe ze Gods woorden eten, drinken en aanvaarden. Ze aanvaarden bepaalde gedeeltes van Gods woorden die overeenstemmen met hun opvattingen, terwijl ze de gedeeltes die daar niet mee overeenstemmen van de hand wijzen. Is dat geen schaamteloze opstandigheid en weerstand tegen God? Als iemand jarenlang in God gelooft zonder zelfs maar een beetje inzicht in Hem te verwerven, is die persoon een niet-gelovige. Zij die bereid zijn Gods inspectie te aanvaarden, zijn degenen die een begrip van Hem nastreven en die bereid zijn Zijn woorden te aanvaarden. Zij zijn degenen die Gods erfenis en zegeningen zullen ontvangen, en zij zijn het meest gezegend. God vervloekt degenen die geen plek voor Hem hebben in hun hart, en zulke mensen tuchtigt en verlaat Hij. Als je niet van God houdt, zal Hij je verlaten en als je niet luistert naar wat ik zeg, beloof ik je dat Gods Geest je zal verlaten. Probeer het maar als je het niet gelooft! Vandaag maak ik een beoefeningspad voor je duidelijk, maar het is aan jou of je het in de praktijk brengt. Als je het niet gelooft, als je het niet in de praktijk brengt, zul je er zelf achter komen of de Heilige Geest wel of niet in je werkt! Als je geen begrip van God nastreeft, zal de Heilige Geest niet in je werken. God werkt in hen die Zijn woorden nastreven en koesteren. Hoe meer je Gods woorden koestert, hoe meer Zijn Geest in je zal werken. Hoe meer iemand Gods woorden koestert, hoe groter diens kans om door God te worden vervolmaakt. God vervolmaakt hen die echt van Hem houden, en Hij vervolmaakt hen die een hart hebben dat vrede kent in Zijn aanwezigheid. Al Gods werk koesteren, Gods verlichting koesteren, Gods aanwezigheid koesteren, Gods zorg en bescherming koesteren, koesteren hoe Gods woorden jouw werkelijkheid worden en in je leven voorzien – dit alles komt het best overeen met Gods hart. Als je Gods werk koestert, dat wil zeggen, als je al het werk koestert dat Hij aan je verricht heeft, dan zal Hij je zegenen en ervoor zorgen dat alles wat van jou is zich vermenigvuldigt. Als je Gods woorden niet koestert, zal Hij niet in je werken, maar zal Hij je slechts karige genade schenken vanwege je geloof, of je met weinig rijkdom zegenen en je familie met weinig veiligheid. Je moet proberen van Gods woorden jouw werkelijkheid te maken, en je moet Hem tevreden kunnen stellen en naar Zijn eigen hart kunnen zijn; je moet niet alleen maar proberen Zijn genade te genieten. Niets is belangrijker voor gelovigen dan Gods werk ontvangen, vervolmaking bereiken en iemand worden die Gods wil doet. Dit is het doel dat je moet nastreven.

Alles waar de mens in het Tijdperk van Genade naar heeft gestreefd, is nu achterhaald, omdat er nu een hogere norm van streven is; wat wordt nagestreefd is zowel verhevener als praktischer, wat wordt nagestreefd kan beter voldoen aan wat de mens inwendig nodig heeft. In voorbije tijden werkte God niet aan mensen zoals Hij dat tegenwoordig doet; Hij sprak niet zo veel tot hen als Hij tegenwoordig doet, en evenmin waren Zijn eisen aan hen zo hoog als Zijn eisen tegenwoordig zijn. Dat God nu tot jullie spreekt over deze dingen, laat zien dat de uiteindelijke bedoeling van God gericht is op jullie, op deze groep mensen. Als je werkelijk vervolmaakt wilt worden door God, streef dat dan na als je centrale doel. Of je rondrent, jezelf inzet, in een functie dient of Gods opdracht hebt ontvangen, het oogmerk is altijd om vervolmaakt te worden en Gods wil tevreden te stellen, om deze doelen te bereiken. Als iemand zegt niet te streven naar vervolmaking door God of het binnengaan van het leven, maar alleen vleselijke vrede en vreugde na te streven, is die persoon de blindste onder de mensen. Zij die de werkelijkheid van het leven niet nastreven, maar alleen het eeuwige leven nastreven in de komende wereld en veiligheid in deze wereld, zijn de blindste mensen. Alles wat je doet, moet dus gedaan worden om door God vervolmaakt en gewonnen te worden.

Het werk dat God in mensen doet, bestaat uit het bieden van voorzieningen voor hen naar hun verschillende behoeften. Hoe groter het leven van een mens is, hoe meer hij nodig heeft en hoe meer hij nastreeft. Als je in deze fase geen streven hebt, bewijst dat dat de Heilige Geest je heeft verlaten. Allen die het leven nastreven, zullen nooit worden verlaten door de Heilige Geest; zulke mensen streven altijd en hebben altijd een verlangen in hun hart. Zulke mensen zijn nooit tevreden met de dingen zoals ze nu zijn. Elke fase van het werk van de Heilige Geest is bedoeld om een effect op jou te hebben, maar als je zelfgenoegzaam wordt, als je geen behoeften meer hebt, als je het werk van de Heilige Geest niet langer aanvaardt, zal Hij je verlaten. Mensen hebben dagelijkse inspectie door God nodig; ze hebben elke dag overvloedige voorziening van God nodig. Kunnen mensen zich redden zonder elke dag Gods woord te eten en te drinken? Als iemand altijd voelt dat hij nooit genoeg kan eten of drinken van Gods woord, als hij het altijd zoekt en er altijd naar hongert en dorst, dan zal de Heilige Geest altijd in hem werken. Hoe meer iemand smacht, hoe meer praktische dingen er uit zijn communicatie kunnen komen. Hoe intenser iemand de waarheid zoekt, hoe sneller hij groei bereikt in zijn leven, waardoor hij rijk wordt in ervaring en een welvarende inwoner van het huis van God.

Zij die God met een oprecht hart gehoorzamen, zullen zeker door God worden gewonnen

Het werk van de Heilige Geest verandert met de dag. Met elke stap komt het op een hoger plan terecht; de openbaring van morgen is hoger dan die van vandaag en klimt, stap voor stap, steeds hoger. Zo is het werk waardoor God de mens vervolmaakt. Als mensen niet kunnen bijhouden, kunnen zij op ieder moment verstoten worden. Als zij geen hart hebben dat gehoorzaamheid kent, zullen ze niet helemaal tot het eind kunnen volgen. Het vroegere tijdperk is voorbij, dit is een nieuw tijdperk. En in een nieuwe tijd moet nieuw werk worden gedaan. In het bijzonder in het laatste tijdperk waarin de mensen zullen worden vervolmaakt, zal God steeds sneller nieuwer werk volbrengen. Daarom zullen de mensen het moeilijk vinden om in de voetstappen van God te treden, zonder gehoorzaamheid in hun hart. God houdt Zich niet aan regels en evenmin behandelt Hij enige fase van Zijn werk als onveranderlijk. Integendeel, het werk dat Hij doet is steeds nieuwer en hoger. In elke fase wordt Zijn werk meer en meer praktisch en in toenemende mate in overeenstemming met de werkelijke behoeften van de mens. Alleen nadat de mensen dit soort werk hebben ervaren, kunnen zij de uiteindelijke transformatie van hun gezindheid bereiken. De kennis die de mens heeft van het leven bereikt steeds hogere niveaus en op dezelfde manier bereikt het werk van God steeds hogere niveaus. Alleen zo kan de mens volmaakt gemaakt worden en geschikt worden om door God te worden gebruikt. God werkt enerzijds op deze manier om de opvattingen van de mens tegen te gaan en om te draaien en anderzijds om de mens te leiden tot een hogere en meer realistische staat, tot in de hoogste sferen van geloof in God, zodat uiteindelijk de wil van God verricht kan worden. Al degenen met een ongehoorzame natuur die zich moedwillig verzetten zullen verstoten worden in deze fase van Gods snelle en verwoed voortschrijdend werk; alleen zij die welwillend gehoorzamen en zich van harte nederig opstellen kunnen doorgaan tot het einde van de weg. In dit soort werk moeten jullie allen leren hoe jullie te onderwerpen en jullie opvattingen aan de kant te zetten. Jullie moeten voorzichtig zijn met elke stap die jullie zetten. Wanneer je onvoorzichtig bent, zul je zeker iemand worden die wordt afgewezen door de Heilige Geest, iemand die Gods werk verstoort. Voordat hij deze fase van het werk onderging, waren de regels van de mens en de oude wetten zo ontelbaar geworden dat hij werd meegesleept, en bijgevolg werd hij verwaand en vergat hij zichzelf. Dit zijn allemaal obstakels die de mens ervan weerhouden om het nieuwe werk van God te aanvaarden; dit zijn de vijanden van de kennis van de mens over God. Het is gevaarlijk wanneer mensen geen gehoorzaamheid in hun hart hebben en evenmin smachten naar de waarheid. Als je je enkel onderwerpt aan werk en woorden die gemakkelijk zijn en niet in staat bent om iets te aanvaarden dat meer diepzinnig is, dan ben je iemand die zich aan de oude manier vastklampt en het werk van de Heilig Geest niet bij kan houden. Het werk dat God doet verschilt van tijd tot tijd. Als je in een fase grote gehoorzaamheid aan Gods werk betoont, maar als je gehoorzaamheid ten aanzien van Zijn werk in de volgende fase slecht is of helemaal niet kunt gehoorzamen, dan zal God je in de steek laten. Als je gelijke tred houdt met God wanneer Hij deze stap neemt, dan moet je gelijke tred blijven houden wanneer Hij de volgende stap omhoog neemt, alleen dan ben je iemand die de Heilige Geest gehoorzaam is. Aangezien je gelooft in God, moet je aanhoudend blijven in je gehoorzaamheid. Je kan niet simpelweg gehoorzamen en ongehoorzaam zijn wanneer je maar wilt. Dit soort gehoorzaamheid juicht God niet toe. Wanneer je geen gelijke tred kan houden met het nieuwe werk dat ik communiceer en blijft vasthouden aan wat eerder gezegd is, hoe kan er dan voortgang zijn in je leven? Gods werk is om jou te voorzien door middel van Zijn woorden. Wanneer je gehoorzaamt en Zijn woorden accepteert, dan zal de Heilige Geest zeker in je werken. De Heilige Geest werkt precies zoals ik spreek; doe zoals ik heb gezegd en de Heilige Geest zal meteen in je werken. Ik breng een nieuw licht uit dat jullie kunnen aanschouwen en breng jullie daarmee in het licht van de huidige tijd en wanneer je in dit licht wandelt, zal de Heilige Geest onmiddellijk in je werken. Sommigen zullen opstandig zijn en zeggen: “Ik zal simpelweg niet doen wat u zegt.” In dat geval zeg ik jou dat je nu bent gekomen aan het eind van de weg, je bent uitgedroogd en hebt geen leven meer. Dus is, in het ervaren van de transformatie van jouw gezindheid, niets belangrijker dan gelijke tred te houden met het huidige licht. De Heilige Geest werkt niet alleen in bepaalde mensen die door God worden gebruikt, maar bovendien in de kerk. Hij kan in iedereen werken. Hij zou momenteel in jou kunnen werken en je zult dit werk ervaren. Tijdens de volgende periode kan Hij wellicht in iemand anders werken, in dat geval moet je je haasten om bij te blijven; hoe dichter je bij het huidige licht blijft, hoe meer je leven kan groeien. Ongeacht wat voor soort mens iemand is, als de Heilige Geest in hen werkt moet je volgen. Haal hun ervaringen in je op en je zult steeds hogere dingen ontvangen. Op deze manier zul je sneller vooruitgaan. Dit is het pad van vervolmaking van de mens en de manier waarop het leven groeit. Het pad tot vervolmaking wordt bereikt door jouw gehoorzaamheid aan het werk van de Heilige Geest. Je weet niet door welk soort persoon God zal werken om jou te vervolmaken, noch door welk persoon heen, door welke gebeurtenis, of welk ding Hij jou in staat zal stellen dingen te verwerven of in te zien. Als je je voeten op dit juiste spoor kunt zetten, toont dit dat er veel hoop is voor jou om vervolmaakt te worden door God. Als je dit niet kunt, toont dit dat jouw toekomst grauw is, beroofd van licht. Wanneer je eenmaal je voeten op het juiste spoor hebt gezet, zul je openbaring ontvangen in alle dingen. Wat de Heilige Geest ook aan anderen openbaart, als je voortgaat op basis van hun kennis om dingen voor jezelf te ervaren, zal deze kennis deel uitmaken van je leven en zul je in staat zijn om anderen te voorzien vanuit deze ervaring. Zij die anderen voorzien door het napraten van woorden zijn mensen die zelf geen ervaringen hebben gehad. Door de verlichting en illuminatie van anderen moet je leren om een beoefeningspad te vinden, voordat je kunt beginnen te spreken over je eigen werkelijke ervaring en kennis. Dit zal grotere voordelen opleveren in je eigen leven. Je moet op deze manier ervaren, en aan alles gehoorzamen wat van God komt. Je moet de wil van God in alle dingen zoeken en overal lering uit trekken, zodat je leven kan groeien. Deze werkwijze verschaft de snelste vooruitgang.

De Heilige Geest verlicht je door je praktische ervaringen en vervolmaakt je door je geloof. Ben je werkelijk bereid om vervolmaakt te worden? Als je werkelijk bereid bent om vervolmaakt te worden door God, dan zul je de moed hebben om je vleselijke lichaam aan de kant te schuiven, zul je in staat zijn om Gods woorden uit te voeren en zul je niet passief of zwak zijn. Je zult in staat zijn om alles wat van God komt te gehoorzamen en al je daden, of ze nu gedaan worden in het openbaar of in afzondering, zullen toonbaar zijn voor God. Als je een eerlijk persoon bent en de waarheid in praktijk brengt in alle dingen, dan zul je vervolmaakt worden. Die bedrieglijke mensen die op één manier handelen in het aanzien van anderen en op een andere manier achter hun rug om, zijn niet bereid om vervolmaakt te worden. Ze zijn allen zonen van het verderf en de vernieling; ze behoren God niet toe, maar Satan. Ze zijn niet het soort mensen dat door God wordt uitgekozen! Wanneer je daden en gedrag niet toonbaar zijn voor God of door de Geest van God worden onderzocht, is dit het bewijs dat er iets mis is met jou. Alleen wanneer je het oordeel en de tuchtiging van God aanvaardt en waarde hecht aan de transformatie van je gezindheid, zul je in staat zijn om het pad te betreden dat naar vervolmaking leidt. Als je waarlijk bereid bent om door God te worden vervolmaakt en om de wil van God te doen, dan moet je aan heel Gods werk gehoorzamen, zonder ook maar iets te klagen, zonder dat je zo vrij bent om over het werk van God te evalueren of te oordelen. Dit zijn de minimale vereisten om door God te worden vervolmaakt. De noodzakelijke vereiste voor hen die ernaar streven om door God te worden vervolmaakt is het volgende: handel bij alle dingen met een hart dat van God houdt. Wat betekent het om te handelen met een hart dat van God houdt? Het betekent dat al je daden en gedrag toonbaar kunnen zijn voor God. Omdat je de juiste bedoelingen hebt, ongeacht of je daden goed of fout zijn, ben je niet bang ze aan God te tonen of aan je broeders en zusters; en je durft een eed af te leggen voor God. Je moet al je bedoelingen, gedachten en ideeën voorleggen aan God zodat Hij ze nauwkeurig kan onderzoeken; als je op deze manier praktiseert en binnengaat zal de vooruitgang in je leven snel gaan.

Aangezien je gelooft in God, moet je geloof stellen in al de woorden van God en in al Zijn werken. Dat wil zeggen, aangezien je gelooft in God, moet je Hem gehoorzamen. Als je niet in staat bent om dit te doen, dan maakt het niet uit of je wel of niet in God gelooft. Als je al vele jaren in God hebt geloofd, maar Hem desalniettemin nooit hebt gehoorzaamd en het geheel van Zijn woorden niet aanvaardt, maar in plaats daarvan God vraagt Zich aan jou te onderwerpen en te handelen in overeenstemming met jouw opvattingen, dan ben je de meest opstandige van iedereen en ben je een niet-gelovige. Hoe kunnen zulke mensen in staat zijn om te gehoorzamen aan het werk en de woorden van God die niet in overeenstemming zijn met de opvattingen van de mens? Het meest opstandig van allen zijn diegenen die moedwillig weerstand tegen God bieden. Zij zijn de vijanden van God, de antichristen. Hun houding is er altijd een van vijandigheid jegens het nieuwe werk van God; ze hebben nooit ook maar de geringste neiging om zich te onderwerpen en hebben zich nooit met graagte onderworpen of verootmoedigd. Ze verheffen zichzelf boven anderen en onderwerpen zich nooit aan iemand. Ten overstaan van God denken ze dat zij het beste zijn in het verkondigen van het woord en het vaardigste in het werken aan anderen. Nooit verwerpen ze de ‘schatten’ in hun bezit. Ze gaan ermee om als familie-erfgoed om te vereren, om tegen anderen over te preken, en ze gebruiken ze om de dwazen die hen verafgoden te instrueren. Er zijn inderdaad een aantal mensen als dit in de kerk. Het kan gezegd worden dat zij ‘ontembare helden’ zijn, generatie op generatie verblijven zij in het huis van God. Ze gaan ervan uit dat de prediking van het woord (doctrine) hun hoogste plicht is. Jaar na jaar, generatie op generatie, gaan ze door met het krachtdadig afdwingen van hun ‘heilige en onaantastbare’ plicht. Niemand mag aan hen komen; geen enkele persoon durft hen openlijk te berispen. Ze worden ‘koningen’ in het huis van God, ongebreideld tiranniseren ze anderen, van het ene tijdperk in het andere. Deze groep demonen probeert de handen ineen te slaan en mijn werk te vernietigen; hoe kan ik deze levende duivels toestaan te bestaan voor mijn ogen? Zelfs zij die slechts half gehoorzamen, kunnen niet doorgaan tot het einde, laat staan deze tirannen met geen enkele gehoorzaamheid in hun hart! Het werk van God is niet gemakkelijk te verkrijgen voor de mens. Zelfs wanneer ze al hun kracht gebruiken, kunnen mensen er slechts een klein gedeelte van verkrijgen, waardoor ze uiteindelijk vervolmaakt kunnen worden. Hoe zit het dan met de kinderen van de aartsengel die trachten het werk van God te vernietigen? Hebben zij niet nog minder hoop om door God te worden gewonnen? Mijn doel in het werk van de overwinning is niet louter om te overwinnen ten bate van het overwinnen alleen, maar om te overwinnen om zo rechtvaardigheid en onrechtvaardigheid te openbaren, om bewijs te verzamelen voor de straffen van de mens, om de slechten te verdoemen en, bovendien, om te overwinnen met het oog op het vervolmaken van hen die bereidwillig gehoorzamen. Aan het eind zal iedereen gescheiden worden naar zijn soort en degenen die vervolmaakt worden, zullen degenen zijn van wie de gedachten en ideeën vervuld zijn met gehoorzaamheid. Dit is het werk dat uiteindelijk zal worden volbracht. Degenen van wie elke handeling opstandig is, zullen ondertussen gestraft worden, en weggestuurd om te branden in het vuur en onder de eeuwige vloek te vervallen. Wanneer die tijd komt, zullen die ‘grote en ontembare helden’ van verleden tijden het laagst worden, de meest ontweken ‘zwakke en machteloze lafaards’. Alleen dit kan elk aspect van Gods rechtvaardigheid en Zijn gezindheid, die door de mens niet kan worden beledigd, openbaren en alleen dit kan de haat in mijn hart tevreden stellen. Zijn jullie het er niet mee eens dat dit volstrekt redelijk is?

Niet allen die het werk van de Heilige Geest ervaren en evenmin degenen die zich in deze stroom bevinden, kunnen het leven verkrijgen. Leven is geen openbaar bezit dat gedeeld wordt door heel de mensheid en de veranderingen in gezindheid worden niet gemakkelijk door alle mensen bereikt. Onderwerping aan het werk van God moet werkelijk en echt zijn en zij moet nageleefd worden. Wanneer er enkel sprake is van oppervlakkige onderwerping kan dit geen lof van God ontvangen, en louter gehoorzamen aan de oppervlakkige aspecten van Gods woord, zonder te zoeken naar een verandering van je gezindheid, is niet naar Gods hart. Gehoorzaamheid aan God en onderwerping aan het werk van God zijn een en hetzelfde. Zij die zich enkel onderwerpen aan God, maar niet aan Zijn werk, kunnen niet beschouwd worden als gehoorzaam en nog minder zij die zich niet waarlijk onderwerpen maar uiterlijke pluimstrijkers zijn. Zij die zich werkelijk aan God onderwerpen, zijn allen in staat om profijt te halen uit het werk en begrip te verkrijgen over de gezindheid en het werk van God. Alleen zulke mensen onderwerpen zich werkelijk aan God. Zulke mensen zijn in staat nieuwe kennis te verkrijgen en nieuwe veranderingen te ondergaan uit nieuw werk. Alleen deze mensen worden door God geprezen, alleen deze mensen worden vervolmaakt, en alleen dit zijn degenen van wie de gezindheid is veranderd. Zij die door God worden geprezen, zijn zij die zich blijmoedig onderwerpen aan God, en aan Zijn woord en werk. Alleen zulke mensen zijn de juiste personen; alleen zulke mensen verlangen oprecht naar God en zoeken oprecht naar God. Wat betreft hen die enkel over hun geloof in God spreken met hun mond, maar Hem in wezen vervloeken, dit zijn mensen die zichzelf een masker voorhouden, zij dragen het gif van de slang, ze zijn de verraderlijkste van allen. Vroeg of laat zullen de maskers van deze schurken worden weggetrokken. Is dit soms niet het werk dat tegenwoordig wordt gedaan? Slechte mensen zullen altijd slecht zijn en zullen nooit aan de dag van bestraffing ontsnappen. Goede mensen zullen altijd goed zijn en zullen worden geopenbaard wanneer Gods werk ten einde loopt. Geen één van de slechten zal worden beschouwd als rechtvaardig, noch zal een van de rechtvaardigen beschouwd worden als slecht. Zou ik toestaan dat een mens vals beschuldigd wordt?

Naarmate je leven voortgaat, moet je steeds nieuwe ingang hebben en nieuwere, hogere inzichten krijgen, die dieper groeien met elke stap. Dit is waar de hele mensheid in moet binnengaan. Door te communiceren, het luisteren naar preken, het lezen van Gods woord, of het oplossen van een of andere kwestie, zul je nieuwe inzichten en nieuwe verlichting verkrijgen. En je zult niet binnen de regels van vroeger en de tijden van vroeger leven; je zult altijd in het nieuwe licht leven en je zult niet afwijken van het woord van God. Dit wordt bedoeld met op het juiste spoor binnentreden. Het betalen van een prijs op een oppervlakkig niveau zal niet voldoende zijn; dag aan dag bereikt het woord van God een hogere sfeer en dagelijks verschijnen er nieuwe dingen, en ook de mens moet elke dag een nieuwe ingang maken. Wanneer God spreekt, brengt Hij alles wat Hij heeft gesproken in vervulling; en als je het niet kunt bijhouden, zul je achterstand oplopen. Je moet dieper gaan in je gebeden; eten en drinken van het woord van God kan niet onderbroken worden. Diep de verlichting en illuminatie die je ontvangt uit, en je opvattingen en verbeeldingen moeten geleidelijk vervagen. Je moet ook je oordeel versterken, en waar je ook tegenaan loopt, je moet er je eigen gedachten over hebben en je eigen gezichtspunten hebben. Door sommige dingen in de geest te begrijpen, moet je inzicht verwerven in uiterlijke zaken en de essentie van elke kwestie bevatten. Wanneer je niet uitgerust bent met deze dingen, hoe zul je dan in staat zijn om de kerk te leiden? Als je alleen spreekt over letters en doctrines zonder enige realiteit en zonder beoefeningspad zul je slechts in staat zijn om een korte tijd te overleven. Het kan misschien enigszins te accepteren zijn wanneer je tot nieuwe gelovigen spreekt, maar na een tijdje, wanneer nieuwe gelovigen echte ervaringen hebben gehad, zul je niet langer in staat zijn om hen te voorzien. Hoe ben je dan geschikt om door God gebruikt te worden? Zonder nieuwe verlichting kun je niet werken. Zij zonder nieuwe verlichting zijn zij die niet weten hoe te ervaren en zulke mensen verkrijgen nooit nieuwe kennis of nieuwe ervaring. En wat betreft het voorzien van leven, kunnen zij nooit hun taak volbrengen, noch kunnen zij geschikt worden om door God te worden gebruikt. Een dergelijk persoon is nergens goed voor, is slechts een nietsnut. Werkelijk, zulke mensen zijn totaal onbekwaam om hun taak uit te voeren in het werk, ze zijn nergens goed voor. Niet alleen slagen zij er niet in om hun taak te volbrengen, ze leggen ook nog eens veel onnodige druk op de kerk. Ik spoor deze ‘eerbiedwaardige oude mannen’ aan om met spoed de kerk te verlaten zodat anderen niet langer naar je hoeven te kijken. Zulke mensen hebben geen begrip van het nieuwe werk, maar zijn gevuld met eindeloze opvattingen. Ze vervullen geen enkele functie in de kerk, nee, ze vertonen wangedrag en verspreiden overal negativiteit, zelfs tot het punt dat ze meegaan in allerlei soorten wangedrag en verstoringen in de kerk waarmee ze degenen die niet kunnen onderscheiden in verwarring en wanorde brengen. Deze levende duivels, deze kwade geesten zouden de kerk zo snel mogelijk moeten verlaten, opdat de kerk niet door jouw schuld zou worden aangetast. Je bent dan misschien niet bang voor het werk van vandaag, maar ben je dan ook niet bang voor de rechtvaardige straf van morgen? Er zijn erg veel klaplopers in de kerk en ook veel wolven die proberen het normale werk van God te onderbreken. Deze dingen zijn allen demonen die zijn gestuurd door de demonenkoning, valse wolven die proberen de onwetende lammeren te verslinden. Als deze zogenaamde mensen niet worden weggestuurd, zullen ze op de kerk gaan parasiteren, motten die de offerandes verslinden. Vroeg of laat zal de dag aanbreken waarop deze verwerpelijke, onwetende, lage en weerzinwekkende maden gestraft zullen worden!

Het Tijdperk van het Koninkrijk is het Tijdperk van het Woord

In het Tijdperk van het Koninkrijk gebruikt God woorden om een nieuw tijdperk in te luiden, om de middelen waarmee Hij werkt te veranderen en om het werk van het gehele tijdperk uit te voeren. Dit is het beginsel op grond waarvan God werkt in het Tijdperk van het Woord. Hij werd vlees om vanuit verschillende perspectieven te spreken zodat de mens God werkelijk zou kunnen zien, God die het Woord is dat verschijnt in het vlees, en Zijn wijsheid en wonderbaarlijkheid zou kunnen aanschouwen. Zulk werk wordt uitgevoerd om de doelen van het overwinnen van de mens, het vervolmaken van de mens en het verstoten van de mens beter te verwezenlijken, wat de werkelijke betekenis is van het gebruik van woorden om in het Tijdperk van het Woord te werken. Door deze woorden leren mensen het werk van God, de gezindheid van God, de essentie van de mens en waar de mens binnen moet gaan kennen. Door woorden komt het werk dat God in het Tijdperk van het Woord wenst te doen volledig tot bloei. Door deze woorden worden mensen ontmaskerd, verstoten en beproefd. De mensen hebben Gods woorden gezien, deze woorden gehoord en het bestaan van deze woorden ingezien. Als gevolg hiervan zijn ze gaan geloven in het bestaan van God, in de almacht en wijsheid van God, alsook in Gods liefde voor de mens en Zijn verlangen de mens te redden. Het woord ‘woorden’ is misschien eenvoudig en alledaags, maar de woorden uit de mond van de vleesgeworden God doen het universum schudden. Ze transformeren het hart, de opvattingen en de oude gezindheid van de mensen, en transformeren de manier waarop de hele wereld eruitzag. Door de tijden heen heeft alleen de God van tegenwoordig op deze manier gewerkt, en alleen Hij spreekt op die manier en komt de mens op die manier redden. Vanaf deze tijd leeft de mens onder de begeleiding van Gods woorden, gehoed en voorzien door Zijn woorden. Mensen leven in de wereld van Gods woorden, te midden van de vervloekingen en de zegeningen van Gods woorden, en er zijn zelfs nog meer mensen die onder het oordeel en de tuchtiging van Zijn woorden zijn komen te leven. Deze woorden en dit werk zijn er alle ten behoeve van de redding van de mens, ten behoeve van het vervullen van Gods wil en ten behoeve van het veranderen van het oorspronkelijke uiterlijk van de wereld van de oude schepping. God schiep de wereld met gebruikmaking van woorden, Hij leidt mensen in het hele heelal met gebruikmaking van woorden en Hij overwint en redt hen met gebruikmaking van woorden. Uiteindelijk zal Hij woorden gebruiken om de volledige oude wereld tot een einde te brengen, waarmee Hij Zijn volledige managementplan voltooit. Tijdens het Tijdperk van het Koninkrijk gebruikt God woorden om Zijn werk uit te voeren en de resultaten van Zijn werk te bereiken. Hij doet geen wonderen noch voert Hij mirakels uit, maar doet Zijn werk uitsluitend door woorden. Dankzij deze woorden wordt de mens gevoed en voorzien, verwerft de mens kennis en werkelijke ervaring. In het Tijdperk van het Woord is de mens buitengewoon gezegend. Hij heeft geen fysieke pijn geleden en geniet eenvoudig van de overvloedige voorziening van de woorden van God. Zonder de noodzaak verder blindelings op zoek of blindweg verder te reizen, vanuit zijn comfortabele positie, ziet hij Gods verschijning, hoort hij Hem spreken met Zijn eigen mond, ontvangt hij datgene wat Hij voorziet en kijkt hij toe hoe Hij persoonlijk Zijn werk doet. Dit zijn dingen waar de mensen van vorige tijdperken niet van konden genieten en het zijn zegeningen die zij nooit konden ontvangen.

God heeft besloten de mens compleet te maken en vanuit welk perspectief Hij ook spreekt, het is altijd om mensen te vervolmaken. Woorden die worden gesproken vanuit het perspectief van de Geest zijn voor de mensen moeilijk te begrijpen. Ze hebben geen middelen om een beoefeningspad te vinden, omdat hun begripsvermogen beperkt is. Het werk van God bereikt verschillende effecten en met elke stap die Hij in het werk zet, heeft Hij een doel. Daarnaast is het noodzakelijk dat Hij vanuit verschillende perspectieven spreekt, want alleen zo kan Hij de mens vervolmaken. Als Hij Zijn stem alleen vanuit het perspectief van de Geest zou laten klinken, zou deze fase van Gods werk op geen enkele manier kunnen worden voltooid. Afgaande op de toon waarmee Hij spreekt, kun je opmaken hoe vastbesloten Hij is om deze groep mensen compleet te maken. Wat zou dus de eerste stap zijn voor elk van degenen die vervolmaakt wensen te worden? Bovenal moet je het werk van God leren kennen. Vandaag is er een nieuwe methode aangevangen in Gods werk, het tijdperk is overgegaan, ook de manier waarop God werkt is veranderd en de methode waarop God spreekt is anders. Vandaag is niet alleen Zijn werkmethode veranderd, maar ook het tijdperk. Nu is het Tijdperk van het Koninkrijk. Het is ook het tijdperk van God liefhebben. Het is een voorsmaak van het Tijdperk van het Duizendjarig Koninkrijk – wat ook het Tijdperk van het Woord is – en waarin God vele manieren van spreken gebruikt om de mens te vervolmaken en Hij vanuit verschillende perspectieven spreekt om de mens te voorzien. Vanaf het begin van het Tijdperk van het Duizendjarig Koninkrijk zal God beginnen de woorden te gebruiken om de mens te vervolmaken, waardoor de mens in de werkelijkheid van het leven kan binnengaan en hij naar het juiste pad wordt geleid. Omdat de mens zo vele stappen van Gods werk heeft ervaren, heeft hij gezien dat het werk van God niet onveranderd blijft maar zich onophoudelijk verder evolueert en verdiept. Het evolueert en verdiept. Nadat mensen het zo lang hebben ervaren is het werk meerdere malen op de schop gegooid, en steeds weer opnieuw en opnieuw veranderd. Maar hoeveel het ook verandert, het wijkt nooit af van Gods doel om redding te brengen aan de mensheid. Zelfs na duizenden veranderingen te hebben ondergaan dwaalt het nooit af van zijn oorspronkelijke doel. Hoe de methodiek van Gods werk ook mag veranderen, dit werk wijkt nooit af van de waarheid of van het leven. De veranderingen in de methode waarmee het werk wordt gedaan, brengen slechts een verandering van de vorm van het werk en het perspectief van waaruit God spreekt met zich mee. Er is geen verandering van de centrale doelstelling van Gods werk. Veranderingen in Gods toonzetting en Zijn werkmethode zijn bedoeld om een effect te bereiken. Een verandering in de toonzetting betekent geen verandering in de doelstelling of het principe achter het werk. Mensen geloven vooral in God om het leven te zoeken. Als je in God gelooft maar toch nog niet het leven zoekt of naar de waarheid of de kennis van God streeft, dan is dit geen geloof in God! En is het dan realistisch om er nog steeds naar te streven om het koninkrijk binnen te gaan om koning te zijn? Ware liefde voor God bereiken door het leven te zoeken – alleen dit is werkelijkheid. Het streven en het beoefenen van waarheid – deze dingen zijn allemaal werkelijkheid. Door Gods woorden te lezen en deze woorden te ervaren zul je de kennis van God verkrijgen gedurende werkelijke ervaring. Dit is wat werkelijk streven inhoudt.

Nu is het Tijdperk van het Koninkrijk. Of je leven is binnengegaan in dit nieuwe tijdperk hangt af van of je bent binnengegaan in de realiteit van Gods woorden en of Zijn woorden je geloof zijn geworden, je liefde, en de werkelijkheid van je leven. Het woord van God is bekend geworden aan elk mens zodat, uiteindelijk, alle mensen op de wereld van het woord zullen leven en het woord van God elk mens van binnenuit zal verlichten en illumineren. Als je tijdens deze periode haastig en achteloos bent bij het lezen van Gods woord en niet in Zijn woord bent geïnteresseerd, toont dat aan dat er iets mis is met je toestand. Als je niet in staat bent binnen te gaan in het Tijdperk van het Woord zal de Heilige Geest niet in je werken. Als je binnengaat in dit tijdperk zal Hij Zijn werk uitvoeren. Wat kun je doen op het moment dat dit Tijdperk van het Woord begint zodat je in staat zult zijn het werk van de Heilige Geest te verwerven? In dit tijdperk zal God deze werkelijkheid onder jullie bewerkstelligen: dat elk mens zal leven uit het woord van God, in staat zal zijn de waarheid in de praktijk te brengen en God oprecht zal liefhebben; dat alle mensen het woord van God als grondslag en als hun werkelijkheid zullen gebruiken en harten vol eerbied voor God zullen hebben; en dat, door de beoefening van het woord van God, de mens samen met God koninklijke macht zal uitoefenen. Het is dit werk dat God gaat bewerkstelligen. Kun je doorgaan zonder het lezen van het woord van God? Er zijn er velen die nu voelen dat ze nog geen dag of twee zouden kunnen zonder het woord van God te lezen. Zij moeten Zijn woord elke dag lezen en als er geen tijd is zal het luisteren naar Zijn woord ook volstaan. Dit is het gevoel dat de Heilige Geest de mens geeft en dit is de manier waarop Hij de mens in beweging zet. Dat wil zeggen, Hij bestuurt de mens door woorden zodat de mens kan binnengaan in de werkelijkheid van het woord van God. Als je, na slechts één dag niet van het woord van God te hebben gegeten of gedronken, duisternis en dorst voelt en je dit onaanvaardbaar vindt, dan toont dit aan dat je bent geraakt door de Heilige Geest en dat Hij Zich niet van je heeft afgewend. Je bent dan een van degenen die zich in deze stroom bevindt. Als je echter na een dag of twee niet van het woord van God te hebben gegeten en gedronken helemaal niets voelt en geen dorst hebt, noch je ook maar enigszins geraakt voelt, dan toont dit aan dat de Heilige Geest Zich van je heeft afgewend. Dit betekent dat er iets mis is met je innerlijke toestand, je bent het Tijdperk van het Woord niet binnengaan en je bent iemand die achterop is geraakt. God gebruikt het woord om de mens te besturen. Je voelt je goed als je van het woord van God eet en drinkt en als dit niet het geval is, heb je geen pad om te volgen. Het woord van God wordt het voedsel van de mens en de kracht die hem drijft. De Bijbel zegt “De mens leeft niet van brood alleen, maar van ieder woord dat klinkt uit de mond van God” (Matteüs 4:4). Dit is het werk dat God op dit moment zal voltooien. Hij zal deze waarheid in jullie realiseren. Hoe komt het dat de mensen in het verleden vele dagen konden leven zonder het woord van God te lezen en toch gewoon konden eten en werken? En waarom is dat nu niet het geval? In dit tijdperk gebruikt God primair het woord om allen te besturen. Door het woord van God wordt de mens geoordeeld en vervolmaakt, en uiteindelijk opgenomen in het koninkrijk. Alleen het woord van God kan het leven van de mens onderhouden en alleen het woord van God kan de mens licht en een pad ter oefening geven, vooral in het Tijdperk van het Koninkrijk. Zolang je dagelijks eet en drinkt van Zijn woord, zonder af te wijken van de werkelijkheid van het woord van God, zal God je kunnen vervolmaken.

Als je leven zoekt, kun je geen haast hebben om succes te behalen. Levensgroei voltrekt zich niet in slechts een dag of twee. Het werk van God is normaal en praktisch, en het doorloopt noodzakelijkerwijs een proces. De vleesgeworden Jezus had drieëndertig en een half jaar nodig om Zijn kruisigingswerk te volbrengen: Hoeveel te meer geldt dit voor het zuiveren van de mens en het transformeren van zijn leven! Dit is werk wat het allermoeilijkst is. Het is ook geen eenvoudige taak een normaal mens die God manifesteert te maken. Dit geldt in het bijzonder voor de mensen die geboren zijn in de natie van de grote rode draak, die van een laag kaliber zijn en Gods woord en werk voor een lange periode nodig hebben. Wees dus niet ongeduldig om snel resultaten te zien. Je moet proactief zijn bij het eten en drinken van Gods woorden en meer werk stoppen in de woorden van God. Wanneer je klaar bent met het lezen van Zijn woorden, moet je in staat zijn ze werkelijk in praktijk te brengen en te groeien in kennis, inzicht, onderscheiding en wijsheid van de woorden van God. Hierdoor zul je veranderen zonder het je te realiseren. Als je het tot je principe kunt maken het woord van God te eten en te drinken, het te lezen, het te leren kennen, het te ervaren en het te beoefenen, zul je volwassen worden zonder je het te realiseren. Er zijn mensen die zeggen dat ze niet in staat zijn het woord van God in praktijk te brengen zelfs na het te hebben gelezen. Waarom heb je zo’n haast? Wanneer je een zekere gestalte bereikt, zul je in staat zijn Zijn woorden in de praktijk te brengen. Zegt een vier- of vijfjarig kind dat hij niet in staat is zijn ouders te ondersteunen of te eren? Je zou in staat moeten zijn te weten wat je huidige gestalte is. Breng in praktijk wat je in praktijk kunt brengen en voorkom dat je iemand bent die het management van God verstoort. Eet en drink gewoon Gods woorden en maak dat vanaf nu tot je principe. Maak je voorlopig geen zorgen over de vraag of God je compleet kunt maken. Verdiep je daar nog niet in. Eet en drink gewoon Gods woorden zoals ze tot je komen, en God zal zeker in staat zijn je compleet te maken. Er is echter een principe waar je je aan moet houden als je Zijn woord eet en drinkt. Doe het niet blind, maar zoek aan de ene kant liever de woorden op die je moet leren kennen, dat wil zeggen, die betrekking hebben op visie, en zoek aan de andere kant naar dat wat je in de praktijk moet brengen, dat wil zeggen, datgene waar je binnen moet gaan. Eén aspect heeft te maken met kennis en het andere met naar binnen gaan. Zodra je beide hebt begrepen, dat wil zeggen, wanneer je hebt begrepen wat je zou moeten weten en wat je zou moeten beoefenen, dan zul je weten hoe je het woord van God moet eten en drinken.

In de toekomst zal spreken over het woord van God het principe zijn dat je spreken moet leiden. Normaal gesproken zouden jullie als jullie samenkomen moeten communiceren over het woord van God, Gods woord tot inhoud van jullie interacties moeten nemen en moeten spreken over wat jullie over het woord van God weten, hoe jullie Zijn woord in de praktijk brengen en hoe de Heilige Geest werkt. Alles wat je hoeft te doen te communiceren over het woord van God, en de Heilige Geest zal je illumineren. Om een wereld van Gods woord te scheppen, vereist dit samenwerking van de mens. Als je dit niet binnengaat, heeft God geen manier om te werken. Als je je mond dichthoudt en niet over Zijn woord spreekt, heeft God geen manier om je te illumineren. Spreek wanneer je niet met iets anders bezig bent over het woord van God en zeg niet zomaar wat! Laat je leven vervuld zijn met het woord van God – alleen dan ben je een vrome gelovige. Zelfs als je communicatie oppervlakkig is – dat is geen probleem. Zonder het oppervlakkige zou er geen diepte zijn. Er is een proces dat moet worden ondergaan. Door je training begrijp je de illuminatie van de Heilige Geest over je, en hoe je effectief van het woord van God eet en drinkt. Na een interval waarin je zoekende bent, zul je de realiteit van het woord van God binnengaan. Alleen als je de beslissing hebt genomen mee te werken, zul je het werk van de Heilige Geest kunnen ontvangen.

Het principe van het eten en drinken van het woord van God kent twee aspecten: Het ene heeft te maken met kennis en het andere met binnengaan. Welke woorden zou je moeten leren kennen? Je moet de woorden leren kennen die te maken hebben met visie (zoals, de woorden die te maken hebben met welk tijdperk Gods werk nu is binnengegaan, wat God nu wil bereiken, wat vleeswording is, enzovoort; al deze dingen hebben te maken met visie). Wat wordt bedoeld met het pad dat de mens zou moeten ingaan? Dit verwijst naar de woorden van God die de mens moet beoefenen en waarin hij moet binnengaan. De bovenstaande zaken zijn de twee aspecten van het eten en drinken van het woord van God. Eet en drink van nu af aan het woord van God op deze manier. Als je een duidelijk begrip hebt van de woorden die met visie te maken hebben, dan is het niet nodig de hele tijd te blijven lezen. Van primair belang is dat je meer van de woorden eet en drinkt over het binnengaan, zoals hoe je je hart tot God wendt, hoe je je hart voor God tot rust brengt en hoe je het vlees verzaakt. Dit zijn de dingen die je in de praktijk zou moeten brengen. Zonder te weten hoe het woord van God moet worden gegeten en gedronken, is ware communicatie niet mogelijk. Zodra je weet hoe je van Zijn woord eet en drinkt en hebt begrepen wat de hoofdzaak is, zal de communicatie vrij worden. Welke kwesties ook te berde worden gebracht, je zult er communicatie over kunnen hebben en de werkelijkheid kunnen begrijpen. Communiceren over het woord van God zonder de werkelijkheid te bezitten, betekent dat je niet in staat bent te begrijpen wat de hoofdzaak is. Dit toont aan dat je niet weet hoe je van Zijn woord eet en drinkt. Sommigen voelen misschien vermoeidheid wanneer ze het woord van God lezen. Dat is geen normale gesteldheid. Het is normaal dat je nooit moe wordt van het lezen van Gods woord, dat je er altijd naar dorst en het woord van God altijd als goed ervaart. Dit is hoe iemand die echt is binnengegaan van het woord van God eet en drinkt. Wanneer je voelt dat het woord van God uitzonderlijk praktisch is en precies dat is waarin je zou moeten binnengaan, wanneer je voelt dat Zijn woord bijzonder behulpzaam en nuttig voor de mens is en dat het de voorziening van het leven van de mens uitmaakt, dan is het de Heilige Geest die je dit gevoel geeft en is het de Heilige Geest die je aanraakt. Dit bewijst dat de Heilige Geest in je werkt en dat God Zich niet van je heeft afgewend. Sommige mensen, als ze zien dat God altijd spreekt, worden moe van Zijn woorden en denken dat het niet uitmaakt of ze Zijn woorden wel of niet lezen. Dat is geen normale gesteldheid. Het ontbreekt hen aan een hart dat ernaar dorst binnen te gaan in de werkelijkheid en zulke mensen dorsten er niet naar te worden vervolmaakt, noch hechten er belang aan. Wanneer je voelt dat je niet naar het woord van God dorst, toont dat aan dat je niet in een normale gesteldheid bent. In het verleden was het zo dat je kon bepalen of God Zich van je had afgewend door je af te vragen of je innerlijke vrede voelde en of je vreugde ervoer. Nu gaat het erom of je dorst naar het woord van God, of Zijn woord je werkelijkheid is, of je trouw bent en of je in staat bent alles voor God te doen wat je kan. Met andere woorden, de mens wordt beoordeeld op basis van de realiteit van het woord van God. God richt Zijn woord op de hele mensheid. Als je bereid bent het te lezen, zal Hij je verlichten, maar als je er niet toe bereid bent, zal Hij dit niet doen. God verlicht degenen die hongeren en dorsten naar rechtvaardigheid en degenen die Hem zoeken. Sommigen zeggen dat God hen niet verlicht ondanks dat ze Zijn woord lezen. Maar op welke manier las je de woorden? Als je Zijn woorden las op de manier waarop een ruiter op een paard naar bloemen kijkt en geen belang hechtte aan de werkelijkheid, hoe zou God je dan hebben kunnen verlichten? Hoe kan iemand die Gods woord niet koestert door Hem worden vervolmaakt? Als je het woord van God niet koestert, dan zul je noch waarheid noch werkelijkheid bezitten. Als je Zijn woord koestert, dan zul je in staat zijn de waarheid in praktijk te brengen. Alleen dan zul je werkelijkheid bezitten. Dit is de reden waarom je te allen tijde moet eten en drinken van het woord van God, of je het nu druk hebt of niet, of de omstandigheden nu ongunstig zijn of niet, en of je nu wordt beproefd of niet. Al met al is het woord van God de basis van het bestaan van de mens. Niemand kan zich afwenden van Zijn woord, maar moet Zijn woord eten, net zoals iemand de drie maaltijden van de dag moet eten. Kan het worden vervolmaakt en gewonnen door God een eenvoudige zaak zijn? Of je het op dit moment nu begrijpt of niet, en of je nu inzicht in het werk van God hebt of niet, je moet zo veel mogelijk eten en drinken van het woord van God. Dit is op een proactieve manier binnengaan. Haast je na het woord van God te hebben gelezen datgene waarin je kunt binnengaan in de praktijk te brengen, en zet even opzij wat je nog niet kunt. Er is misschien veel van het woord van God dat je in het begin nog niet begrijpt, maar na twee of drie maanden, misschien zelfs een jaar, zul je het wel begrijpen. Waarom is dit zo? Dit is omdat God de mens niet in een dag of twee volmaakt kan maken. Wanneer je Zijn woord leest zul je het meestal niet gelijk begrijpen. Op dat moment lijkt het niet meer dan louter tekst en alleen na een ervaringsvolle periode zul je in staat zijn het te begrijpen. God heeft zoveel gesproken dat je je uiterste best moet doen om van Zijn woord te eten en te drinken, en dan, onbewust, zul je het gaan begrijpen en zal de Heilige Geest je onbewust verlichten. Wanneer de Heilige Geest een mens verlicht, is dat vaak zonder dat de mens zich daarvan bewust is. Hij verlicht en leidt je wanneer je dorst en zoekt. Het principe volgens welke de Heilige Geest werkt is gecentreerd op het woord van God waarvan je eet en drinkt. Al degenen die geen belang hechten aan het woord van God en altijd een andere houding aannemen ten opzichte van Zijn woord, die in hun verdwaasdheid denken dat het niet uitmaakt of ze Zijn woord lezen of niet, zijn degenen die geen werkelijkheid bezitten. Noch het werk van de Heilige Geest, noch Zijn verlichting kan in zo’n persoon worden gezien. Zulke mensen drijven slechts met de stroom mee, schijnheiligen zonder werkelijke kwalificaties, zoals meneer Nanguo uit de gelijkenis.[a]

Zonder het woord van God als je werkelijkheid, heb je geen werkelijke gestalte. Wanneer het tijd is om te worden beproefd, zul je zeker falen en dan zal je werkelijke gestalte worden geopenbaard. Maar degenen die er regelmatig naar streven de werkelijkheid binnen te gaan, zullen in een tijd van beproevingen het doel van Gods werk leren begrijpen. Iemand die in het bezit is van een geweten en dorst naar God zou praktische actie moeten ondernemen om God terug te betalen voor Zijn liefde. Degenen die niet in het bezit zijn van de werkelijkheid kunnen zelfs geen standhouden tegenover triviale zaken. Er is eenvoudig een verschil tussen degenen met werkelijke gestalte en degenen zonder. Hoe komt het dat, hoewel allen eten en drinken van het woord van God, sommigen in staat zijn stand te houden in een beproeving en anderen ervan wegvluchten? Het duidelijke verschil is dat sommigen het aan werkelijke gestalte ontbreekt. Ze bezitten het woord van God niet om als hun werkelijkheid te dienen en Zijn woord heeft geen wortel in hen geschoten. Zodra ze worden beproefd zijn ze aan het eind van hun pad beland. Waarom is het dan zo, dat sommigen in staat zijn onder beproevingen stand te houden? Dit komt omdat ze de waarheid begrijpen en een visie hebben, en Gods wil en Zijn vereisten begrijpen en dus zijn ze in staat stand te houden tijdens de beproevingen. Dit is werkelijke gestalte, en het is ook leven. Sommigen kunnen ook het woord van God lezen zonder het in de praktijk te brengen of het serieus te nemen. Degenen die niet serieus zijn, hechten geen waarde aan de praktijk. Degenen die het woord van God niet als hun werkelijkheid hebben zijn degenen die zonder werkelijke gestalte zijn. Zulke mensen kunnen geen standhouden in beproevingen.

Zodra het woord van God weerklinkt, moet je het onmiddellijk ontvangen en ervan eten en drinken. Het maakt niet uit hoeveel je begrijpt, het enige standpunt dat je moet vasthouden is dat je Zijn woord moet eten en drinken, kennen en beoefenen. Dit is iets dat je zou moeten kunnen doen. Maak je geen zorgen over hoe groot je gestalte kan worden, focus je eenvoudig op het eten en drinken van Zijn woord. Dit is iets waar de mens aan zou moeten meewerken. Je geestelijke leven bestaat hoofdzakelijk uit het proberen binnen te gaan in de realiteit van het eten en drinken van Gods woorden en deze in praktijk te brengen. Het is niet jouw zaak je op iets anders te focussen. Kerkleiders zouden in staat moeten zijn al hun broeders en zusters te leiden, zodat ze weten hoe Gods woorden te eten en drinken. Dit is de verantwoordelijkheid van elke kerkleider. Of ze nu jong of oud zijn, ze zouden allemaal het eten en drinken van Gods woorden belangrijk moeten vinden en Zijn woorden in hun harten moeten bewaren. Deze werkelijkheid binnengaan, betekent het Tijdperk van het Koninkrijk binnengaan. De meeste mensen voelen tegenwoordig dat ze niet kunnen leven zonder het woord van God te eten en te drinken, en voelen, op welk moment dan ook, dat Zijn woord nieuw is. Dit betekent dat de mens zich op het juiste pad begint te begeven. God gebruikt het woord om Zijn werk te doen en de mens te onderhouden. Wanneer iedereen verlangt en dorst naar het woord van God zal de mensheid in de wereld van Zijn woord binnengaan.

God heeft veel gesproken. Hoeveel daarvan ken je? Bij hoeveel ben je binnengegaan? Als een kerkleider zijn broeders en zusters niet de werkelijkheid van het woord van God binnenleidt, dan heeft hij zijn plicht verzaakt en is hij er niet in geslaagd zijn verantwoordelijkheden te vervullen! Of je begrip nu diep of oppervlakkig is, ongeacht de mate waarin je begrijpt, dien je te weten hoe je van Zijn woord eet en drinkt. Je moet belang hechten aan Zijn woord en het belang en de noodzaak van het eten en drinken ervan begrijpen. Wanneer je, nu God zo veel heeft gesproken, van Zijn woord niet eet en drinkt en niet op zoek gaat of Zijn woord in de praktijk brengt, kan dit geen geloof in God genoemd worden. Omdat je in God gelooft, moet je van Zijn woord eten en drinken, Zijn woord ervaren en uit Zijn woord leven. Alleen dit kan geloof in God worden genoemd! Als je met je mond zegt dat je in God gelooft, maar toch geen van Zijn woorden in de praktijk kunt brengen of enige werkelijkheid voort kunt brengen, wordt dit geen geloven in God genoemd. Dit is eerder “brood zoeken om honger te stillen.” Alleen maar praten over triviale getuigenissen, nutteloze dingen en oppervlakkige zaken, zonder ook maar het minste beetje werkelijkheid te bezitten: deze dingen vormen geen geloof in God en je hebt eenvoudig het juiste pad om in God te geloven niet gevonden. Waarom moet je zo veel mogelijk van Gods woorden eten en drinken? Als je niet van Zijn woorden eet en drinkt, maar er alleen naar streeft naar de hemel op te stijgen, is dat dan geloven in God? Wat is de eerste stap die iemand die in God gelooft moet zetten? Via welk pad vervolmaakt God de mens? Kan je worden vervolmaakt zonder het woord van God te eten en te drinken? Kun je worden beschouwd als iemand van het koninkrijk zonder dat het woord van God als je werkelijkheid dient? Wat betekent geloof in God precies? Gelovigen in God moeten, op z’n minst, aan de buitenkant goed gedrag tonen; het belangrijkste is het woord van God te bezitten. Je kunt je in geen geval ooit van Zijn woord afkeren. God kennen en Zijn wil vervullen, worden beide bereikt door Zijn woord. In de toekomst zal elke natie, denominatie, religie en sector worden overwonnen door het woord. God zal rechtstreeks spreken en alle mensen zullen het woord van God in hun handen houden. Op deze manier zal de mensheid worden vervolmaakt. Van binnen en buiten, het woord van God doordringt alles: De mensheid zal Gods woord spreken met hun monden, in overeenstemming met Gods woord beoefenen, het woord van God in zich bewaren en van binnen en buiten doordrenkt blijven van Gods woord. Aldus zal de mensheid worden vervolmaakt. Degenen die de wil van God vervullen en van Hem kunnen getuigen, dat zijn de mensen die het woord van God als hun werkelijkheid bezitten.

Het binnengaan in het Tijdperk van het Woord, dat wil zeggen het Tijdperk van het Duizendjarig Koninkrijk, is het werk dat op dit moment wordt voltooid. Oefen je van nu af aan in het aangaan van communicatie over het woord van God. Alleen door het woord van God te eten en te drinken alsmede het te ervaren, zullen jullie het woord van God op natuurlijke wijze kunnen naleven. Je moet wat praktische ervaring overleggen om anderen te overtuigen. Als je de realiteit van het woord van God niet kunt naleven, zal niemand worden overtuigd! Al degenen die door God zijn gebruikt, zijn mensen die de realiteit van het woord van God ervaren. Als je deze realiteit niet kunt overleggen, zou dit aantonen dat de Heilige Geest niet in je heeft gewerkt en je niet bent vervolmaakt. Dit is het belang van het woord van God. Hebben jullie een hart dat dorst naar het woord van God? Degenen die dorsten naar het woord van God dorsten naar waarheid, en alleen zulke mensen zijn door God gezegend. In de toekomst zullen er nog veel meer woorden zijn die God tegen alle religies en alle denominaties zal spreken. Hij spreekt en laat Zijn stem eerst onder jullie horen om jullie compleet te maken voordat Hij verder gaat en spreekt en Zijn stem laat horen onder de heidenen om hen te overwinnen. Door het woord zullen allen echt en volledig worden overtuigd. Door het woord van God en Zijn openbaringen neemt de verdorven gezindheid van de mens af, hij heeft het uiterlijk van een mens, en zijn opstandige gezindheid vermindert ook. Het woord werkt met gezag in de mens en overwint de mens in het licht van God. Het werk dat God zal doen in het huidige tijdperk, alsmede de keerpunten van Zijn werk, kunnen alle worden gevonden in Zijn woord. Als je Zijn woord niet leest, zul je niets begrijpen. Door je eigen eten en drinken van Zijn woord, door communicatie aan te gaan met je broeders en zusters, en door je huidige ervaring, zal je kennis van het woord van God groeien en uitgebreid worden. Alleen op deze manier zul je in staat zijn het waarlijk in werkelijkheid uit te leven.

Voetnoot:

a. De oorspronkelijke tekst bevat niet de zinsnede “uit de gelijkenis”.

Alles wordt volbracht door het woord van God

God spreekt Zijn woorden en doet Zijn werk in overeenstemming met de verschillende tijdperken, en in verschillende tijdperken spreekt Hij verschillende woorden. God houdt zich niet aan regels en Hij herhaalt hetzelfde werk niet en Hij voelt ook geen nostalgie voor dingen uit het verleden. Hij is een God die altijd nieuw is en nooit oud, en elke dag spreekt Hij nieuwe woorden. Je moet gehoorzaam blijven aan datgene waaraan vandaag gehoorzaamd moet worden; dit is de verantwoordelijkheid en de plicht van de mens. Het is cruciaal dat het licht en de woorden van God het middelpunt zijn van onze gewoontes en gebruiken vandaag de dag. God houdt Zich niet aan regels en kan vanuit verschillende perspectieven spreken om Zijn wijsheid en Zijn almacht aan ons bekend te maken. Het maakt niet uit of Hij spreekt vanuit het perspectief van de Geest, of van mensen, of in de derde persoon – God is altijd God en je kunt niet zeggen dat Hij God niet is omdat Hij vanuit het perspectief van de mens spreekt. Onder sommige mensen zijn er noties ontstaan door de verschillende perspectieven van waaruit God spreekt. Deze mensen hebben geen kennis van God en geen kennis van Zijn werk. Als God altijd vanuit hetzelfde perspectief zou spreken, dan zou de mens toch regels op gaan stellen voor God? Zou God de mens toe kunnen staan om zich zo te gedragen? Ongeacht vanuit welk perspectief God spreekt, Hij heeft daar redenen voor. Als God altijd zou spreken vanuit het perspectief van de Geest, zou je dan contact met Hem kunnen maken? Daarom spreekt Hij dus soms in de derde persoon om jou Zijn woorden te geven en je naar de realiteit te leiden. Alles wat God doet past bij de situatie. Kort gezegd, alles wordt gedaan door God en jij hoort hier niet over te twijfelen. Hij is God, dus zal Hij, vanuit welk perspectief Hij ook spreekt, altijd God zijn. Dit is een onveranderlijke waarheid. Hoe Hij ook werkt, Hij blijft God en Zijn wezen zal niet veranderen! Petrus hield zoveel van God en was een man naar Gods hart, maar God getuigde niet van hem als de Heer of Christus, omdat iemands wezen is wat het is en het nooit kan veranderen. In Zijn werk houdt God zich niet aan regels, maar gebruikt Hij verschillende methodes om Zijn werk effectief te maken en de kennis te verdiepen die de mens van Hem heeft. Al Zijn methodes van werken helpen de mens om Hem te leren kennen en worden gebruikt om de mens te vervolmaken. Ongeacht welke manier van werken Hij gebruikt, ze zijn allen bedoeld om de mens op te bouwen en te vervolmaken. Hoewel Hij een van Zijn werkwijzen misschien lang heeft gebruikt, is dit bedoeld om het geloof van de mens in Hem te temperen. Dus zou er geen twijfel in je hart moeten zijn. Dit zijn allemaal de stappen in het werk van God en daar moeten jullie gehoorzaam aan zijn.

Waar vandaag de dag over wordt gesproken is het toetreden tot de realiteit – niet over het opstijgen naar de hemel, of heersen als koningen; er wordt alleen gesproken over de zoektocht naar het toetreden tot de realiteit. Er bestaat geen zoektocht die praktischer is dan deze, en het is niet praktisch om te spreken over heersen als koningen. De mens beschikt over een enorme nieuwsgierigheid en hij beoordeelt het huidige werk van God nog steeds naar zijn eigen religieuze noties. Doordat de mens zoveel verschillende werkwijzen van God heeft meegemaakt, kent de mens het werk van God nog steeds niet, zoekt hij nog steeds naar wonderen en tekenen en kijkt nog steeds of Gods woorden in vervulling zijn gegaan. Is zoiets niet een enorme onwetendheid? Zou je zonder dat Gods woorden in vervulling zijn gegaan nog steeds geloven dat Hij God is? Tegenwoordig zijn er veel van dit soort mensen in de kerk die wachten tot ze tekenen en wonderen zien. Zij zeggen dat Hij, als Gods woorden in vervulling zijn gegaan, God is; als Gods woorden niet in vervulling zijn gegaan, dan is Hij God niet. Geloof je dan in God, omdat Zijn woorden in vervulling gaan, of omdat Hij God Zelf is? De visie van de mens op het geloof in God moet rechtgezet worden! Je rent weg als je ziet dat Gods woorden niet in vervulling zijn gegaan – is dat geloof in God? Als je gelooft in God moet je alles overlaten aan de genade van God en alle werken van God gehoorzamen. God sprak zoveel woorden in het Oude Testament – welke hiervan heb je met je eigen ogen in vervulling zien gaan? Kun je zeggen dat Jehova niet de ware God is, omdat je dit niet gezien hebt? Zelfs al zijn er wellicht vele woorden in vervulling gegaan, de mens is niet in staat om dat duidelijk te zien, omdat de mens de waarheid niet heeft en niets begrijpt. Sommige mensen willen wegrennen wanneer ze het gevoel hebben dat Gods woorden niet in vervulling zijn gegaan. Probeer het maar. Kijk maar of je weg kunt rennen. Als je weggerend bent, zul je toch weer terugkeren. God heeft de controle over jou door Zijn woord, en als je de kerk en het woord van God verlaat, zul je niet meer verder kunnen leven. Als je dit niet gelooft, probeer het dan uit. Denk je dat je zomaar kunt vertrekken? De Geest van God heeft de macht over jou. Je kunt niet vertrekken. Dit is een bestuurlijk decreet van God! Als sommigen het willen proberen, dan kunnen ze dat! Je zegt dat deze persoon God niet is, dus bega een zonde tegen Hem en kijk wat Hij doet. Het is mogelijk dat je vlees niet zal sterven en dat je nog in staat zult zijn om jezelf van eten en kleding te voorzien, maar geestelijk zal het ondragelijk zijn: je zult gestrest zijn en je gekweld voelen, niets zal pijnlijker zijn dan dat. De mens kan geestelijke kwelling en teistering niet verdragen – misschien ben je in staat om lichamelijk lijden te verdragen, maar je bent absoluut niet in staat de geestelijke stress en langdurige kwelling te verdragen. Tegenwoordig worden sommige mensen negatief omdat ze geen tekenen en wonderen hebben kunnen zien en toch durft er niemand weg te rennen, hoe negatief ze ook worden, want God houdt de mens met Zijn woord onder controle. Hoewel er geen feiten hebben opgetreden, kan niemand vluchten. Zijn dit geen handelingen van God? Vandaag de dag is God op aarde gekomen om de mens leven te geven. Hij verleidt je niet, zoals mensen denken, door tekenen en wonderen te laten zien om zo een vredige relatie tussen God en de mens te garanderen. Allen die zich niet op het leven concentreren, maar zich in plaats daarvan erop focussen dat God tekenen en wonderen laat zien, zijn Farizeeërs! En het waren de Farizeeërs die Jezus aan het kruis nagelden. Als je God beoordeelt volgens je eigen visie op het geloof in God, waarbij je gelooft in God als Zijn woorden in vervulling zijn gegaan, en twijfelt en zelfs godslasterlijk spreekt over God als dat niet zo is, nagel je Hem dan ook niet aan het kruis? Zulke mensen zijn nalatig in hun plichten en genieten gretig en comfortabel!

Aan de ene kant is het grootste probleem met de mens dat hij het werk van God niet kent. Hoewel de houding van de mens er niet een is van ontkenning, is het er wel een van twijfel. De mens ontkent het niet, maar hij accepteert het ook niet volledig. Als mensen een gedegen kennis van het werk van God hebben, dan zullen ze niet wegrennen. Het andere probleem is dat de mens de realiteit niet kent. Het is tegenwoordig het woord van God waar de mensen zich mee bezighouden. En je zou inderdaad voortaan niet meer moeten verwachten tekenen en wonderen te zien. Ik zal het ronduit zeggen: in de huidige fase ben je alleen in staat om de woorden van God te zien, en hoewel er geen feiten zijn, kan het leven van God nog steeds uitgewerkt worden in de mens. Dit werk is het belangrijkste werk tijdens het Duizendjarig Koninkrijk en als je dit werk niet kunt waarnemen, dan zul je verzwakken en omvallen; je zult neergaan te midden van beproevingen en, nog erger, gevangen worden door Satan. God is in de eerste plaats op aarde gekomen om Zijn woorden te spreken. Waar jij je mee bezighoudt, is het woord van God, wat je ziet is het woord van God, wat je hoort is het woord van God, waar je je aan vasthoudt is het woord van God, wat je ervaart is het woord van God, en deze incarnatie van God gebruikt in de eerste plaats het woord om de mensen te vervolmaken. Hij laat geen tekenen en wonderen zien en doet ook vooral niet het werk dat Jezus in het verleden heeft gedaan. Hoewel Zij God zijn en beiden vleesgeworden zijn, zijn Hun bedieningen niet hetzelfde. Toen Jezus kwam, deed Hij ook een deel van het werk van God en sprak Hij een aantal woorden, maar wat was het belangrijkste werk dat Hij volbracht? Wat Hij vooral volbracht was het werk van de kruisiging. Hij werd gelijk aan zondig vlees om het werk van de kruisiging te volbrengen en de gehele mensheid te verlossen, en het was in het belang van de zonden van de hele mensheid dat Hij het offerlam voor onze zonden werd. Dit is het meest belangrijke werk dat Hij heeft volbracht. Uiteindelijk heeft Hij het pad naar het kruis vrijgemaakt om degenen die na Hem kwamen te leiden. Toen Jezus kwam, kwam Hij in de eerste plaats om het verlossingswerk te volbrengen. Hij heeft de gehele mensheid verlost en heeft het evangelie van het koninkrijk der hemelen naar de mensen gebracht en bovendien heeft Hij ook de weg naar het koninkrijk der hemelen voortgebracht. Als gevolg daarvan zeiden allen die na Hem kwamen: “We moeten het pad naar het kruis bewandelen en onszelf opofferen voor het kruis.” Jezus deed in het begin natuurlijk ook wat ander werk en Hij sprak enkele woorden zodat de mensen berouw zouden hebben over hun zonden en deze zouden belijden. Maar Zijn bediening was nog steeds de kruisiging en de drieënhalf jaar dat Hij preekte over de weg, waren ter voorbereiding op de kruisiging die daarna kwam. De verscheidene keren dat Jezus bad, waren ook in het belang van de kruisiging. Zijn leven als een normale man en de drieëndertig-en-een-half jaar die Hij op aarde leefde waren vooral van belang voor het volbrengen van het werk van de kruisiging; ze waren bedoeld om Hem kracht te geven Zijn werk te doen, waardoor God het werk van de kruisiging aan Hem toevertrouwde. Welk werk zal de vleesgeworden God vandaag volbrengen? Vandaag de dag is God in de eerste plaats vleesgeworden om het werk van ‘het verschijnen van het Woord in het vlees’ te volbrengen, om het woord te gebruiken om de mens te vervolmaken en de mens de behandeling met het woord en de loutering van het woord te laten accepteren. Door Zijn woorden zorgt Hij ervoor dat je gevoed wordt en leven ontvangt; door Zijn woorden zie je Zijn werk en handelingen. God gebruikt het woord om je te tuchtigen en te louteren, dus als je moeilijkheden ervaart, komt dit ook door het woord van God. Tegenwoordig werkt God niet met feiten, maar met woorden. Pas als Zijn woord op jou is neergedaald, kan de Heilige Geest in jou werken en zorgen dat je pijn voelt of heerlijkheid ervaart. Alleen het woord van God kan je in de realiteit zetten en alleen het woord van God kan jou vervolmaken. Daarom moet je op zijn minst dit begrijpen: Het werk van God gedurende de laatste dagen in de eerste plaats bestaat uit het gebruiken van Zijn woord om iedereen te vervolmaken en om de mens te leiden. Alles wat Hij doet, doet Hij door het woord, Hij gebruikt geen feiten om jou te tuchtigen. Sommige mensen verzetten zich soms tegen God. God bezorgt je geen groot ongemak, je vlees wordt niet getuchtigd, je zult ook geen ontberingen hoeven doorstaan, maar zodra het woord van God op je neerdaalt en je loutert, is het ondraaglijk voor je. Dat is toch zo? Gedurende de tijd van de dienstdoeners zei God dat mensen in een bodemloze put gegooid moesten worden. Kwamen mensen daadwerkelijk in de bodemloze put terecht? Door simpelweg woorden te gebruiken om mensen te louteren, stapten mensen in de bodemloze put. En daarom gebruikt God tijdens de laatste dagen, wanneer God vlees wordt, in de eerste plaats woorden om alles te volbrengen en duidelijk te maken. Alleen door Zijn woorden kun je zien wat Hij is; alleen door Zijn woorden kun je zien dat Hij God Zelf is. Wanneer de vleesgeworden God op aarde komt, doet Hij geen ander werk dan het spreken van woorden, en zijn feiten dus ook niet meer nodig; woorden zijn voldoende. Dit komt doordat Hij in de eerste plaats gekomen is om dit werk te doen, zodat de mens door Zijn woorden Zijn kracht en oppermacht kan zien, zodat de mens door Zijn woorden kan zien hoe Hij Zichzelf nederig verbergt, en zodat de mens door Zijn woorden Zijn alomvattendheid kan kennen. Alles wat Hij heeft en alles wat Hij is, zit in Zijn woorden. Zijn wijsheid en wonderbaarlijkheid worden kenbaar door Zijn woorden. Hierdoor kun je de vele methodes zien die God gebruikt om Zijn woorden te spreken. Het grootste deel van Gods werk in al die tijd is ter voeding, openbaring en behandeling van de mens geweest. Hij vervloekt iemand niet lichtvaardig, en zelfs wanneer Hij dit doet, vervloekt Hij hem door middel van het woord. Probeer daarom in deze tijd van de vleesgeworden God niet te zien hoe God weer de zieken geneest en demonen uitdrijft, houd op met voortdurend zoeken naar tekenen – het heeft geen zin! Deze tekenen kunnen de mens niet vervolmaken! Simpel gezegd: de echte vleesgeworden God Zelf handelt vandaag de dag niet; Hij spreekt alleen maar. Dit is de waarheid! Hij gebruikt woorden om jou te vervolmaken en gebruikt woorden om je te voeden en bewateren. Hij gebruikt ook woorden om te werken en Hij gebruikt woorden in plaats van feiten om jou Zijn werkelijkheid kenbaar te maken. Als je in staat bent deze manier van werken van God waar te nemen, dan is het moeilijk om negatief te blijven. Leg je focus in plaats van op de negatieve dingen, alleen op de positieve dingen, dat wil zeggen: ongeacht of de woorden van God in vervulling zijn gegaan en ongeacht of er feiten zullen komen, God zorgt ervoor dat de mens leven ontvangt uit Zijn woorden en dit is het grootste teken van allemaal; sterker nog, het is een onweerlegbaar feit. Dit is het beste bewijs waardoor je God kunt kennen, en is zelfs een groter teken dan wonderen. Alleen deze woorden kunnen de mens vervolmaken.

Zodra het Tijdperk van het Koninkrijk begon, begon God Zijn woorden bekend te maken. In de toekomst zullen deze woorden geleidelijk in vervulling gaan, en op dat moment zal het leven van de mens volwassen worden. De manier waarop God het woord gebruikt om de verdorven gezindheid van de mens te onthullen is werkelijker en noodzakelijker, en Hij gebruikt enkel en alleen het woord om Zijn werk te doen teneinde het geloof van de mens te vervolmaken, want we leven nu in het Tijdperk van het Woord en daar is geloof, vastberadenheid en medewerking van de mens voor nodig. Het werk van de vleesgeworden God van de laatste dagen bestaat uit het gebruiken van Zijn woord om de mens te dienen en te voorzien. Pas nadat de vleesgeworden God klaar is met het spreken van Zijn woorden, zullen zij in vervulling gaan. Gedurende de tijd dat Hij spreekt, gaan Zijn woorden niet in vervulling, want zolang Hij in de fase van het vlees zit, kunnen Zijn woorden niet in vervulling gaan. Dit is zodat de mens kan zien dat God vlees is en geen Geest; zodat de mens met zijn eigen ogen de werkelijkheid van God kan aanschouwen. Op de dag dat Zijn werk voltooid is, als alle woorden die door Hem op aarde gesproken moeten worden, gesproken zijn, zal de vervulling van Zijn woorden beginnen. Het is nu niet de tijd van de vervulling van Gods woorden, omdat Hij nog niet klaar is met het spreken van Zijn woorden. Wanneer je dus ziet dat God nog steeds Zijn woorden spreekt op aarde, wacht dan niet op de vervulling van Zijn woorden; wanneer God stopt met het spreken van Zijn woorden en als Zijn werk op aarde klaar is, zal zijn wanneer de vervulling van Zijn woorden aanvangt. Aan de ene kant brengen de woorden die Hij op aarde spreekt leven, aan de andere kant bevatten ze een profetie, de profetie van dingen die nog moeten komen, van dingen die gedaan zullen worden en dingen die nog bereikt moeten worden. Ook de woorden van Jezus bevatten profetieën. Aan de ene kant gaf Hij leven en aan de andere kant profeteerde Hij. Tegenwoordig wordt er niet gesproken over het vervullen van woorden en feiten tegelijk, omdat er een te groot verschil is tussen dat wat de mens met zijn eigen ogen kan zien en dat wat God doet. Er kan alleen gezegd worden dat zodra het werk van God voltooid is Zijn woorden in vervulling zullen gaan en de feiten zullen na de woorden komen. Tijdens de laatste dagen voert de vleesgeworden God de bediening van het woord op aarde uit en tijdens de bediening van het woord spreekt Hij alleen woorden en geeft Hij niet om andere zaken. Zodra het werk van God verandert, zal de vervulling van Zijn woorden beginnen. Vandaag de dag worden er eerst woorden gebruikt om je te vervolmaken; als Hij overal in het gehele universum glorie vergaart, zal Zijn werk voltooid zijn – alle woorden die gesproken zouden moeten worden, zullen dan gesproken zijn en alle woorden zullen dan feiten zijn geworden. God kwam op aarde gedurende de laatste dagen om de bediening van het woord op zich te nemen zodat de mensheid Hem zou kennen en zodat de mensheid zou zien wat Hij is, en Zijn wijsheid en al Zijn wonderbaarlijke daden uit Zijn woord zou zien. Tijdens het Tijdperk van het Koninkrijk gebruikt God hoofdzakelijk het woord om de hele mensheid te overwinnen. In de toekomst zal Zijn woord ook neerdalen op elke religie, sector, land en denominatie. God gebruikt het woord om te overwinnen en om alle mensen te laten zien dat Zijn woord autoriteit en macht heeft. Daarom word je vandaag de dag alleen met het woord van God geconfronteerd.

De woorden die God spreekt in dit tijdperk verschillen van de woorden die gedurende het Tijdperk van de Wet werden gesproken en zo verschillen ze dus ook van de woorden die gedurende Het Tijdperk van Genade werden gesproken. Tijdens het Tijdperk van Genade deed God niet het werk van het woord, maar beschreef Hij simpelweg de kruisiging om de gehele mensheid te verlossen. De Bijbel beschrijft alleen waarom Jezus gekruisigd moest worden en het lijden dat Hij moest ondergaan aan het kruis en hoe de mens gekruisigd zou moeten worden voor God. Tijdens dat tijdperk draaide al het werk dat God deed om de kruisiging. Tijdens het Tijdperk van het Koninkrijk spreekt de vleesgeworden God woorden om allen die in Hem geloven te overwinnen. Dit is ‘het verschijnen van het Woord in het vlees’. God is gekomen tijdens de laatste dagen om dit werk te doen, dat wil zeggen: Hij is gekomen om de werkelijke betekenis van ‘het verschijnen van het Woord in het vlees’ te vervullen. Hij spreekt enkel woorden en maar zelden komen er feiten. Dit is wat het verschijnen van het Woord in het vlees inhoudt en wanneer de vleesgeworden God Zijn woorden spreekt, is dit de verschijning van het Woord in het vlees en komt het Woord in het vlees. “In het begin was het Woord, het Woord was bij God, het Woord was God en het Woord is vlees geworden.” Dit (het werk van het verschijnen van het Woord in het vlees) is het werk dat God in de laatste dagen zal volbrengen en dit is het laatste hoofdstuk van Zijn gehele managementplan en daarom moet God op aarde komen en Zijn woorden in het vlees zichtbaar maken. Dat wat vandaag gedaan is, dat wat in de toekomst gedaan zal worden, dat wat God zal volbrengen, de eindbestemming van de mens, zij die gered zullen worden, zij die verwoest zullen worden, enzovoorts – al dit werk dat uiteindelijk volbracht zal moeten worden is allemaal duidelijk aangegeven en dit alles is bedoeld om de daadwerkelijke betekenis van het verschijnen van het Woord in het vlees te vervullen. De bestuurlijke decreten en statuten die eerder werden uitgebracht, zij die verwoest zullen worden, zij die de rust zullen binnengaan – deze woorden moeten allemaal in vervulling gaan. Dit is het werk dat de vleesgeworden God in de eerste plaats volbrengt tijdens de laatste dagen. Hij helpt mensen te begrijpen waar degenen die door God voorbestemd zijn thuishoren en waar degenen die niet door God voorbestemd zijn thuishoren, hoe Zijn volkeren en zonen gerangschikt zullen worden, wat er met Israël zal gebeuren, wat er met Egypte zal gebeuren; in de toekomst zullen al deze woorden in vervulling gaan. Het tempo van Gods werk neemt toe. God gebruikt het woord als middel om aan de mens duidelijk te maken wat er in elk tijdperk moet gebeuren, wat de vleesgeworden God tijdens de laatste dagen moet doen, Zijn bediening die uitgevoerd moet worden, en deze woorden zijn allen bedoeld om de daadwerkelijke betekenis van het verschijnen van het Woord in het vlees te vervullen.

Ik heb eerder gezegd: “Allen die zich richten op het aanschouwen van tekenen en wonderen, zullen verlaten worden; zij zijn niet degenen die vervolmaakt zullen worden.” Ik heb zoveel woorden gesproken, maar toch heeft de mens geen enkele kennis van dit werk, en nu we bij dit punt zijn aangekomen, vragen de mensen nog steeds om tekenen en wonderen. Bestaat je geloof in God uit niets meer dan het najagen van tekenen en wonderen, of is het om het leven te verkrijgen? Jezus sprak ook vele woorden, waarvan sommige nog in vervulling moeten gaan. Kun je zeggen dat Jezus God niet is? God getuigde dat Hij Christus was en de geliefde Zoon van God. Kun je dit ontkennen? Vandaag de dag spreekt God alleen woorden en als je dit niet grondig weet, kun je geen standhouden. Geloof je in Hem, omdat Hij God is, of geloof je in Hem op basis van het feit of Zijn woorden wel of niet in vervulling zijn gegaan? Geloof je in tekenen en wonderen, of geloof je in God? Hij laat vandaag de dag geen tekenen en wonderen zien, is Hij echt God? Als de woorden die Hij spreekt niet in vervulling gaan, is Hij echt God? Wordt het wezen van God bepaald door het wel of niet in vervulling gaan van de woorden die Hij spreekt? Hoe komt het dat sommige mensen altijd wachten op het in vervulling gaan van de woorden van God voordat ze in Hem willen geloven? Betekent dit niet dat zij Hem niet kennen? Alle mensen die zulke opvattingen hebben, zijn diegenen die God ontkennen. Zij gebruiken opvattingen om God te beoordelen. Als de woorden van God in vervulling zijn gegaan, geloven ze in Hem, en als ze niet in vervulling zijn gegaan, geloven ze niet in Hem. En ze zijn altijd op jacht naar tekenen en wonderen. Zijn deze mensen niet de Farizeeërs van deze tijd? Of je wel of geen stand kunt houden, hangt af van het feit of je de echte God wel of niet kent, dat is van cruciaal belang! Hoe groter de werkelijkheid van Gods woord in jou is, hoe groter jouw kennis van de werkelijkheid van God is en hoe beter je in staat bent om stand te houden tijdens beproevingen. Hoe meer je je richt op het zien van tekenen en wonderen, hoe minder je in staat zal zijn om stand te houden en hoe meer je zult terugvallen tijdens beproevingen. Tekenen en wonderen vormen niet het fundament, alleen de werkelijkheid van God is leven. Sommige mensen kennen de gevolgen niet die door het werk van God bewerkstelligd zullen worden. Zij brengen hun dagen door in verwarring en niet met het najagen van kennis van het werk van God. Dat najagen doen zij uitsluitend met als doel dat God hun verlangens vervult en pas dan zullen zij serieus zijn in hun geloof. Zij zeggen dat ze het leven na zullen jagen als de woorden van God in vervulling zijn gegaan, maar dat als Zijn woorden niet in vervulling gaan, dat zij met geen mogelijkheid het leven na kunnen jagen. De mens denkt dat het geloof in God bestaat uit het streven naar het aanschouwen van tekenen en wonderen en het streven naar het opstijgen naar de hemel en de derde hemel. Niemand van hen zegt dat zijn geloof in God bestaat uit zijn streven om de werkelijkheid binnen te gaan, het leven na te jagen en het streven om God toe te behoren. Wat is de waarde van een dergelijk streven? Zij die de kennis van God en de tevredenheid van God niet najagen, zijn degenen die niet in God geloven; zij zijn degenen die God lasteren!

Begrijpen jullie nu wat geloof in God inhoudt? Betekent het geloof in God het aanschouwen van tekenen en wonderen? Betekent dit het opstijgen naar de hemel? Geloven in God is allerminst gemakkelijk. Dat soort religieuze praktijken zouden weggevaagd moeten worden; het najagen van het genezen van zieken en het uitdrijven van demonen, het richten op tekenen en wonderen, het meer begeren naar Gods genade, vrede en vreugde, het najagen van vooruitzichten en geneugten van het vlees – dit zijn religieuze praktijken en dit soort religieuze praktijken zijn een vaag soort geloof. Wat houdt een werkelijk geloof in God in vandaag de dag? Het is het accepteren van Gods woord als werkelijkheid van jouw leven en God leren kennen vanuit Zijn woord zodat je Hem waarlijk lief zult hebben. Voor de duidelijkheid: door het geloof in God zul je God gehoorzamen, God liefhebben en de plicht vervullen die van Gods schepselen verlangd wordt. Dat is het doel van het geloof in God. Je moet kennis verwerven over de beminnelijkheid van God, over hoe God het waard is om geëerd te worden en hoe Hij in Zijn schepselen het reddingswerk uitvoert en hen vervolmaakt. Dit zijn nog maar de meest noodzakelijke dingen bij je geloof in God. Geloof in God betekent in de eerste plaats dat je een ommekeer maakt van een leven van het vlees naar een leven waarin je God liefhebt; van leven in verdorvenheid naar leven binnen het leven van Gods woorden. Je komt onder Satans domein vandaan en leeft onder de zorg en de bescherming van God; het is in staat zijn om God te gehoorzamen en niet het vlees; het is God toestaan je hele hart te verwerven, God jou laten vervolmaken en jezelf bevrijden van de verdorven satanische gezindheid. In de eerste plaats is geloven in God het zichtbaar laten worden van de kracht en de glorie van God in jou, zodat je Gods wil gaat doen, Gods plan volbrengt en in staat bent om van God te getuigen ten overstaan van Satan. Geloof in God moet niet draaien om de wens om tekenen en wonderen te zien, ook het belang van je eigen vlees mag geen reden zijn. Het moet gaan om het streven om God te leren kennen en Hem te kunnen gehoorzamen en om net als Petrus Hem te gehoorzamen tot in de dood. Dat zijn de belangrijkste doelstellingen bij het geloven in God. Je eet en drinkt van het woord van God om God te leren kennen en Hem welgevallig te zijn. Door het woord van God te eten en drinken, vergroot je je kennis van God, en alleen dan kun je Hem gehoorzamen. Alleen met kennis van God kun je Hem liefhebben, en dit is het doel dat een mens in zijn geloof in God zou moeten hebben. Wanneer je met je geloof in God altijd probeert om tekenen en wonderen te zien, dan is het uitgangspunt van je geloof in God verkeerd. Geloof in God betekent in de eerste plaats dat je Gods woord accepteert als de werkelijkheid van het leven. Het doel van God wordt alleen bereikt door de woorden die uit Gods mond komen in de praktijk te brengen en deze in jezelf uit te dragen. Door het geloven in God zou de mens ernaar moeten streven om door God vervolmaakt te worden, zich te kunnen onderwerpen aan God en om God volledig te gehoorzamen. Als je God zonder klagen kunt gehoorzamen, je bewust bent van Gods verlangens, de gestalte van Petrus bereikt en de stijl van Petrus bezit waar God over sprak, dan is dat het moment waarop je succesvol bent in het geloof in God en laat je daarmee zien dat je aan God toebehoort.

God volbrengt Zijn werk overal in het hele universum. Iedereen die in Hem gelooft, moet Zijn woord aannemen en eten en drinken; niemand kan door God gewonnen worden door het zien van tekenen en wonderen van God. Door de eeuwen heen heeft God altijd het woord gebruikt om de mensen te vervolmaken. Daarom moet je niet al je aandacht wijden aan tekenen en wonderen, maar zou je ernaar moeten streven vervolmaakt te worden door God. Tijdens het Tijdperk van de Wet in het Oude Testament sprak God diverse woorden en tijdens het Tijdperk van Genade sprak ook Jezus vele woorden. Nadat Jezus vele woorden gesproken had, hebben later de apostelen en discipelen de mensen ertoe geleid in overeenstemming te handelen met de geboden die Jezus had uitgevaardigd en beleefden zij dingen in overeenstemming met de woorden en principes waar Jezus over had gesproken. De God van de laatste dagen gebruikt in de eerste plaats het woord om mensen te vervolmaken. Hij gebruikt geen tekenen en wonderen om mensen te onderwerpen of te overtuigen; daarmee kan de kracht van God niet zichtbaar gemaakt worden. Als God alleen tekenen en wonderen zou laten zien, dan zou het onmogelijk zijn om de werkelijkheid van God over te brengen, en zou het daarom dus ook onmogelijk zijn om de mens te vervolmaken. God vervolmaakt de mens niet door middel van tekenen en wonderen, maar Hij gebruikt het woord om mensen te voeden en te leiden, waarna de volledige gehoorzaamheid van de mens en de kennis die de mens heeft van God, tot stand worden gebracht. Dit is het doel van het werk dat Hij doet en de woorden die Hij spreekt. God laat geen tekenen en wonderen zien om zo de mens te vervolmaken, Hij gebruikt woorden en verschillende werkwijzen om mensen te vervolmaken. Of het nu door loutering, behandeling, snoeien, of het voorzien van woorden is, God spreekt vanuit veel verschillende perspectieven om mensen te vervolmaken en om mensen een groter besef te geven van het werk, de wijsheid en de wonderbaarlijkheid van God. Wanneer God de eindtijd afrondt en de mens volmaakt is gemaakt, dan zal hij gekwalificeerd zijn om tekenen en wonderen te zien. Wanneer je God leert kennen en je in staat bent om God te gehoorzamen, ongeacht wat Hij doet, dan zul je geen opvattingen meer over Hem hebben wanneer je tekenen en wonderen ziet. Op het moment dat je verdorven bent en niet in staat om God volledig te gehoorzamen – denk je dan dat je in die gesteldheid gekwalificeerd bent om tekenen en wonderen te zien? Wanneer God tekenen en wonderen laat zien, is dat op het moment dat God de mens bestraft, wanneer het tijdperk verandert en ook wanneer een tijdperk tot een einde komt. Wanneer Gods werk op de normale manier wordt uitgevoerd, zal Hij geen tekenen en wonderen laten zien. Tekenen en wonderen laten zien is voor Hem belachelijk eenvoudig, maar dat is niet het uitgangspunt van Gods werk, noch is dat het doel van Gods management over de mens. Als de mens tekenen en wonderen zou zien en als het geestelijke lichaam van God aan de mens zou verschijnen, zouden dan niet alle mensen in God geloven? Ik heb eerder gezegd dat een groep overwinnaars in het Oosten is gewonnen. Overwinnaars die uit de grote beproeving komen. Wat wordt er met deze woorden bedoeld? Ze betekenen dat deze mensen, die gewonnen zijn, pas echt gehoorzaam waren, nadat zij het oordeel en de tuchtiging, de behandeling en het snoeien, en allerlei vormen van loutering hadden ondergaan. Het geloof van deze mensen is niet vaag en abstract, maar oprecht. Zij hebben geen tekenen en wonderen gezien, of mirakels; zij spreken niet over duistere letters en doctrines, of diepzinnige inzichten; in plaats daarvan hebben zij realiteit, de woorden van God, en een waarlijke kennis van de werkelijkheid van God. Is zo’n groep niet veel beter in staat om de kracht van God duidelijk te maken? Gods werk gedurende de laatste dagen is echt werk. Hij kwam in de tijd van Jezus niet om de mensen te vervolmaken, maar om hen te verlossen en daarom liet Hij enkele wonderen zien, zodat mensen Hem zouden volgen. Hij kwam in de eerste plaats om het werk van het kruis te volbrengen. Het laten zien van tekenen maakte geen onderdeel uit van Zijn bediening. Zulke tekenen en wonderen waren werken die gedaan werden om Zijn werk effectief te maken; het waren extra werken en die waren niet representatief voor de werken van het gehele tijdperk. Tijdens het Tijdperk van de Wet in het Oude Testament liet God ook enkele tekenen en wonderen zien, maar het werk dat God vandaag de dag doet, is echt werk en Hij zal nu absoluut geen tekenen en wonderen laten zien. Zodra Hij tekenen en wonderen zou laten zien, zou Zijn echte werk verstoord worden en zou Hij niet meer verder kunnen met Zijn werk. Als God zou zeggen om het woord te gebruiken om de mens te vervolmaken, maar ook tekenen en wonderen zou laten zien, zou het dan duidelijk kunnen worden of iemand waarlijk in Hem gelooft of niet? Daarom doet God deze dingen niet. Er zitten te veel religieuze dingen in de mens; God is in de laatste dagen gekomen om alle religieuze opvattingen en bovennatuurlijk dingen uit de mens te verdrijven en om de mens de realiteit van God te laten leren kennen. Hij is gekomen om een abstract en denkbeeldig beeld van God, met andere woorden een beeld dat helemaal niet bestaat, weg te nemen. En daarom is het kennen van de werkelijkheid het enige wat nu nog belangrijk is voor jou! De waarheid overwint alles. Hoeveel waarheid bezit jij vandaag? Is alles wat tekenen en wonderen laat zien, God? Slechte geesten kunnen ook tekenen en wonderen laten zien; zijn ze allemaal God? Waar de mens naar zoekt in zijn geloof in God, is de waarheid en wat hij nastreeft is het leven, en niet tekenen en wonderen. Dit zou het doel moeten zijn van eenieder die in God gelooft.

Degenen die God waarlijk beminnen zijn diegenen die zich absoluut kunnen onderwerpen aan Zijn praktische aspecten

Kennis verwerven van praktische aspecten en een grondig begrip verwerven van Gods werk – beide zijn te zien in Zijn woorden, en het is alleen door deze uitspraken dat je verlichting kunt bereiken. Je moet daarom meer doen om jezelf uit te rusten met Gods woorden. Draag je begrip van Gods woorden uit in communicatie, en op deze manier kun je anderen verlichten en hun een uitweg geven – dit is een praktisch pad. Voordat God een omgeving voor je regelt, moet ieder van jullie zich eerst uitrusten met Zijn woorden. Dit is iets wat iedereen moet doen; het is een urgente prioriteit. Bereik eerst een punt waarop je weet hoe je Gods woord moet eten en drinken. Doorzoek bij alles wat je niet kunt doen Zijn woorden voor een beoefeningspad, en kijk deze uitspraken door voor enige kwesties die je niet begrijpt of enige moeilijkheden die je eventueel hebt. Maak van Gods woorden je voorziening en sta ze toe je te helpen je praktische moeilijkheden en problemen op te lossen. Sta Zijn woorden ook toe je hulp in het leven te worden. Deze dingen zullen inspanning van jouw kant vergen. Bij het eten en drinken van Gods woord moet je resultaten boeken; je moet je hart kunnen stillen ten overstaan van Hem, en je moet beoefenen in overeenstemming met Zijn uitspraken telkens wanneer je problemen tegenkomt. Wanneer je geen enkel probleem bent tegengekomen, moet je jezelf gewoon bezighouden met het eten en drinken van Zijn woord. Soms kun je bidden en Gods liefde overdenken, in communicatie je begrip van Zijn woorden delen, en communiceren over de verlichting en illuminatie die je binnen jezelf ervaart en hoe je hebt gereageerd tijdens het lezen van deze uitspraken. Bovendien kun je mensen een uitweg bieden. Alleen dit is praktisch. Het doel hiervan is om Gods woorden jouw praktische voorziening te laten worden.

Hoeveel uur bevind je je in de loop van een dag werkelijk ten overstaan van God? Hoeveel van je dag wordt echt aan God gegeven? Hoeveel wordt aan het vlees gegeven? Het hart altijd op God georiënteerd hebben, is de eerste stap naar het begaan van het juiste pad van vervolmaking door Hem. Als je je hart, lichaam en al je oprechte liefde aan God kunt wijden, ze voor Hem kunt neerleggen, Hem volledig gehoorzaam kunt zijn en volledig rekening kunt houden met Zijn wil – niet om het vlees, niet om familie en niet om je eigen, persoonlijke verlangens, maar om de belangen van Gods huishouden, waarbij je Gods woord neemt als het uitgangspunt en fundament voor alles – dan zullen, door zo te handelen, je bedoelingen en zienswijzen zich allemaal op de juiste plek bevinden, en zul je een persoon ten overstaan van God zijn die Zijn lof ontvangt. De mensen op wie God is gesteld, zijn degenen die absoluut zijn richting Hem; zij zijn degenen die uitsluitend Hem toegewijd kunnen zijn. Degenen van wie God walgt, zijn degenen die halfslachtig zijn richting Hem en die tegen Hem in opstand komen. Hij walgt van degenen die in Hem geloven en Hem altijd willen genieten, terwijl ze niet in staat Zijn zich volledig in te zetten omwille van Hem. Hij walgt van degenen die zeggen van Hem te houden, maar die in hun hart tegen Hem in opstand komen; Hij walgt van degenen die welbespraakte, bloemrijke woorden gebruiken om bedrog te plegen. Degenen die niet oprecht aan God zijn gewijd of die zich niet echt aan Hem hebben onderworpen, zijn verraderlijk en van nature buitensporig arrogant. Zij die niet oprecht onderworpen kunnen zijn ten overstaan van de normale, praktische God, zijn zelfs nog arroganter, en vooral zij zijn het plichtsgetrouwe nageslacht van de aartsengel. Mensen die zichzelf werkelijk inzetten voor God, wijden hun hele wezen aan Hem en plaatsen zichzelf voor Hem; ze kunnen zich aan al Zijn woorden en heel Zijn werk onderwerpen en kunnen Zijn woorden in praktijk brengen. Ze kunnen Gods woorden aanvaarden, nemen die aan als het fundament van hun bestaan en kunnen oprecht in Gods woorden zoeken om erachter te komen welke delen ze moeten beoefenen. Zo zijn mensen die werkelijk ten overstaan van God leven. Als je zo praktiseert, zal het je leven ten goede komen. Als je door het eten en drinken van Zijn woorden aan je innerlijke behoeften en tekortkomingen kunt voldoen, zodat je levensgezindheid wordt getransformeerd, zal dit Gods wil tevredenstellen. Als je handelt volgens Gods vereisten en als je in plaats van het vlees Zijn wil tevredenstelt, zul je in dit opzicht de werkelijkheid van Zijn woorden zijn binnengegaan. De werkelijkheid van Gods woorden binnengaan betekent dat je je plicht kunt vervullen en aan de vereisten van Gods werk kunt voldoen. Alleen dit soort praktische handelingen kan het binnengaan van de werkelijkheid van Zijn woorden worden genoemd. Als je deze werkelijkheid kunt binnengaan, zul je de waarheid bezitten. Dit is het begin van het binnengaan van de werkelijkheid; je moet eerst deze training ondernemen, en pas dan zul je werkelijkheden kunnen binnengaan die zelfs nog dieper zijn. Bedenk hoe je je aan de geboden kunt houden en hoe je trouw kunt zijn ten overstaan van God; denk niet continu aan wanneer je het koninkrijk zult kunnen binnengaan. Als je gezindheid niet verandert, zal datgene waar je aan denkt nutteloos zijn, wat het ook is! Om de werkelijkheid van Gods woorden binnen te gaan, moet je eerst bewerkstelligen dat al je ideeën en gedachten voor God zijn – dit is het absolute minimumvereiste.

Op het moment zijn er veel mensen die zich middenin beproevingen bevinden en Gods werk niet begrijpen, maar ik zeg je: als je het niet begrijpt, kun je er maar beter geen oordelen over vellen. Misschien zal er een dag komen waarop de waarheid volledig aan het licht komt, en dan zul je het begrijpen. Geen oordelen vellen zou je ten goede komen; toch kun je niet maar gewoon passief afwachten. Je moet proberen actief binnen te gaan; alleen dan zul je iemand zijn die echt binnengaat. Vanwege hun opstandigheid ontwikkelen mensen altijd noties over de praktische God. Hierdoor is het noodzakelijk dat alle mensen leren hoe ze onderdanig moeten zijn, want de praktische God is een enorme beproeving voor de mensheid. Als je niet standvastig kunt zijn, is alles afgelopen; als je geen begrip hebt van de praktische aard van de praktische God, zul je niet door God kunnen worden vervolmaakt. Een kritische stap wat betreft of mensen wel of niet kunnen worden vervolmaakt, is hun begrip van Gods praktische aspecten. De praktische aspecten van de vleesgeworden, naar de aarde gekomen God zijn een beproeving voor iedereen; als je in dit opzicht standvastig kunt zijn, zul je iemand zijn die God kent, en zul je iemand zijn die echt van Hem houdt. Als je in dit opzicht niet standvastig kunt zijn, en als je alleen in de Geest gelooft en niet kunt geloven in de praktische aspecten van God, dan kan je geloof in God nog zo groot zijn, maar zal het nutteloos zijn. Als je niet kunt geloven in de zichtbare God, kun je dan in Gods Geest geloven? Probeer je niet gewoon God voor de gek te houden? Je bent niet onderworpen ten overstaan van de zichtbare en tastbare God; ben je dan in staat je te onderwerpen ten overstaan van de Geest? De Geest is onzichtbaar en ontastbaar, dus wanneer je zegt dat je je onderwerpt aan Gods Geest, sla je dan niet gewoon onzin uit? De sleutel tot het naleven van de geboden is een begrip van de praktische God. Wanneer je eenmaal een begrip hebt van de praktische God, zul je de geboden kunnen naleven. De naleving ervan bestaat uit twee onderdelen: het ene is vasthouden aan de essentie van Zijn Geest, en ten overstaan van de Geest het onderzoek van de Geest kunnen aanvaarden. Het tweede is een echt begrip van het vleesgeworden vlees kunnen hebben en tot echte onderwerping komen. Of het nu ten overstaan van het vlees of ten overstaan van de Geest is, men moet altijd onderwerping aan en eerbied voor God koesteren. Alleen zo iemand is gekwalificeerd om vervolmaakt te worden. Als je een begrip hebt van de praktische aspecten van de praktische God – dat wil zeggen, als je in deze beproeving standvastig bent geweest – zal niets te veel voor je zijn.

Sommige mensen zeggen: “De geboden zijn makkelijk na te leven, je hoeft alleen maar vrijuit en vroom te spreken ten overstaan van God en geen gebaren te maken. Dat is wat het naleven van de geboden inhoudt.” Klopt dat? Dus als je een paar dingen achter Gods rug om doet die zich tegen Hem verzetten, telt dat dan als het naleven van de geboden? Je moet een grondig begrip hebben van wat er komt kijken bij het naleven van de geboden. Dit hangt samen met of je werkelijk begrip hebt van het praktische aspect van God; als je een begrip hebt van praktische aspecten en tijdens deze beproeving niet struikelt en valt, kun je gerekend worden tot hen die een sterk getuigenis hebben. Een klinkend getuigenis geven van God hangt er bovenal mee samen of je wel of geen begrip hebt van de praktische God, en met of je je wel of niet kunt onderwerpen aan deze persoon die niet alleen gewoon is, maar ook normaal, en of je je zelfs tot de dood kunt onderwerpen. Als je, door zulke onderwerping, echt getuigt van God, betekent dat dat je door God bent verkregen. Als je je tot de dood kunt onderwerpen en ten overstaan van Hem vrij van klachten kunt zijn, je kunt onthouden van oordelen en laster, geen noties hebt en geen bijbedoelingen hebt, dan zal God op deze manier glorie verwerven. Onderwerping aan een normale persoon op wie de mens neerkijkt, en je tot de dood kunnen onderwerpen zonder enige noties – dit is waar getuigenis. De werkelijkheid waarvan God vereist dat mensen haar binnengaan, is dat je Zijn woorden kunt gehoorzamen, ze in praktijk kunt brengen, je kunt buigen ten overstaan van de praktische God en je eigen verdorvenheid kunt kennen, je hart kunt openen tegenover Hem en uiteindelijk door Hem kunt worden gewonnen door deze woorden van Hem. God wint glorie wanneer deze uitspraken je overwinnen en je volledig gehoorzaam aan Hem maken; hierdoor beschaamt Hij Satan en voltooit Hij Zijn werk. Wanneer je geen enkele notie hebt over de praktische aspecten van de vleesgeworden God – dat wil zeggen: wanneer je standvastig bent geweest tijdens deze beproeving – dan heb je dit getuigenis goed gegeven. Als er een dag komt waarop je een volledig begrip hebt van de praktische God en jezelf tot de dood kunt onderwerpen, zoals Petrus deed, dan zul je door God worden gewonnen en vervolmaakt. Alles wat God doet wat niet overeenstemt met je noties, is voor jou een beproeving. Als Gods werk zou overeenstemmen met je noties, zou het niet vereisen dat je lijdt of wordt gelouterd. Het is doordat Zijn werk zo praktisch is en niet overeenstemt met je noties, dat het van je vereist dat je zulke noties laat varen. Dit is waarom het een beproeving voor je is. Het is vanwege Gods praktische aspecten dat alle mensen zich te midden van beproevingen bevinden; Zijn werk is praktisch, niet bovennatuurlijk. Door Zijn praktische woorden en Zijn praktische uitspraken volledig te begrijpen zonder enige noties, en door oprecht van Hem te kunnen houden terwijl Zijn werk steeds praktischer wordt, zul je door Hem worden gewonnen. De groep mensen die God zal winnen, zijn degenen die God kennen, dat wil zeggen, degenen die Zijn praktische aspecten kennen. Ook zijn zij degenen die zich kunnen onderwerpen aan Gods praktische werk.

Gedurende Gods tijd in het vlees, houdt de onderwerping die Hij van mensen vereist niet in dat men zich onthoudt van het vellen van oordelen of van verzet, zoals mensen denken. Eerder vereist Hij dat mensen Zijn woorden gebruiken als hun principe om naar te leven en als het fundament voor hun overleving, dat ze de essentie van Zijn woorden absoluut in praktijk brengen en dat ze Zijn wil volledig tevredenstellen. Eén aspect van het vereisen dat mensen zich onderwerpen aan de vleesgeworden God, verwijst naar het in praktijk brengen van Zijn woorden, terwijl een ander aspect verwijst naar het zich kunnen onderwerpen aan Zijn normaliteit en praktische aspecten. Deze moeten beide absoluut zijn. Zij die deze beide aspecten kunnen bereiken, zijn allen wie die oprecht liefde voor God koesteren in hun hart. Het zijn allemaal mensen die door God zijn gewonnen, en ze houden allemaal van God zoals van hun eigen leven. De vleesgeworden God draagt in Zijn werk normale en praktische menselijkheid. Op deze manier wordt Zijn buitenste omhulsel van zowel normale als praktische menselijkheid een enorme beproeving voor mensen; het wordt hun grootste moeilijkheid. Maar Gods normaalheid en praktische aspecten kunnen niet worden vermeden. Hij heeft er alles aan gedaan om een oplossing te vinden, maar kon Zichzelf uiteindelijk niet ontdoen van het buitenste omhulsel van Zijn normale menselijkheid. Dit kwam doordat Hij immers de vleesgeworden God is, niet de God van de Geest in de hemel. Hij is niet de God die mensen niet kunnen zien, maar de God die het omhulsel van een lid van de schepping draagt. Het zou dus zeker niet gemakkelijk zijn om Zichzelf te ontdoen van het omhulsel van Zijn normale menselijkheid. Daarom doet Hij, wat er ook gebeurt, nog altijd het werk dat Hij wil doen vanuit het perspectief van het vlees. Dit werk is de uitdrukking van de normale en praktische God, dus hoe zou het goed kunnen zijn dat mensen zich niet onderwerpen? Wat zouden mensen ooit kunnen doen met betrekking tot de handelingen van God? Hij doet wat Hij maar wil doen; wat het ook maar is waar Hij gelukkig mee is, is gewoon zoals het is. Als mensen zich niet onderwerpen, welke andere gedegen plannen kunnen ze dan hebben? Tot dusver heeft alleen onderwerping mensen kunnen redden; niemand heeft enig ander slim idee gehad. Als God mensen op de proef wil stellen, wat kunnen ze daar dan aan doen? Maar dit alles is niet bedacht door God in de hemel; het is bedacht door de vleesgeworden God. Hij wil dit doen, dus kan niemand het veranderen. God in de hemel bemoeit Zich niet met wat de vleesgeworden God doet, dus is dit geen reden te meer waarom mensen zich aan Hem moeten onderwerpen? Hoewel Hij zowel praktisch als normaal is, is Hij volledig de vleesgeworden God. Op basis van Zijn eigen ideeën doet Hij wat Hij maar wil. God in de hemel heeft alle taken aan Hem overgedragen; je moet je onderwerpen aan alles wat Hij doet. Hoewel Hij menselijkheid heeft en heel normaal is, heeft Hij dit alles bewust geregeld, dus hoe kunnen mensen naar Hem staren met opengesperde ogen vol afkeuring? Hij wil normaal zijn, dus is Hij normaal. Hij wil binnen de menselijkheid leven, dus leeft Hij binnen de menselijkheid. Hij wil binnen de goddelijkheid leven, dus leeft Hij binnen de goddelijkheid. Mensen kunnen het zien zoals ze willen, maar God zal altijd God zijn en mensen zullen altijd mensen zijn. Zijn essentie kan niet worden ontkend vanwege een of ander miniem detail, en evenmin kan Hij uit de ‘persoon’ van God gedrukt worden vanwege één dingetje. Mensen hebben de vrijheid van menselijke wezens, en God heeft de waardigheid van God; dit staat elkaar niet in de weg. Kunnen mensen God niet een beetje vrijheid geven? Kunnen ze niet verdragen dat God iets luchtiger is? Wees niet zo streng voor God! Iedereen zou verdraagzaam moeten zijn jegens de ander; zou alles dan niet zijn opgelost? Zou er nog enige vervreemding bestaan? Als men zoiets onbeduidends niet kan verdragen, hoe kan men dan zelfs maar zoiets zeggen als: “Het hart van een premier is groot genoeg om er met een boot in te kunnen varen”? Hoe kan men dan een echte man zijn? Het is niet God die het de mensheid moeilijk maakt, maar de mensheid die het God moeilijk maakt. Ze gaan altijd met dingen om door van een mug een olifant te maken. Ze maken echt iets uit het niets, en het is zo onnodig! Wanneer God binnen normale en praktische menselijkheid werkt, is wat Hij doet niet het werk van de mensheid, maar het werk van God. Maar mensen zien niet de essentie van Zijn werk; ze zien altijd alleen maar het externe omhulsel van Zijn menselijkheid. Zulk groots werk hebben ze niet gezien, en toch staan ze erop om Zijn gewone en normale menselijkheid te zien, en laten deze niet los. Hoe kan men zeggen dat dit onderwerping aan God is? God in de hemel is nu ‘veranderd in’ God op aarde, en God op aarde is nu God in de hemel. Het maakt niet uit of Hun uiterlijke verschijningen dezelfde zijn, en evenmin maakt het uit hoe Zij precies werken. Uiteindelijk is God Zelf Degene die Gods eigen werk doet. Je moet je onderwerpen, of je wilt of niet – dit is geen kwestie waarin jij een keuze hebt! God moet worden gehoorzaamd door mensen, en mensen moeten zich absoluut aan God onderwerpen, zonder ook maar het geringste beetje schijn.

De groep mensen die de vleesgeworden God vandaag de dag wil winnen, zijn degenen die zich voegen naar Zijn wil. Ze hoeven zich alleen maar te onderwerpen aan Zijn werk, en op te houden zich constant te bemoeien met de ideeën van God in de hemel, op te houden met leven in vaagheid en op te houden met dingen moeilijk maken voor God in het vlees. Degenen die Hem kunnen gehoorzamen, zijn degenen die absoluut luisteren naar Zijn woorden en zich onderwerpen aan Zijn regelingen. Zulke mensen besteden totaal geen aandacht aan hoe God in de hemel echt zou kunnen zijn, of wat voor werk God in de hemel op het moment aan het doen zou kunnen zijn onder de mensheid; ze geven hun hart volledig aan God op aarde en leggen hun volledige wezen voor Hem. Ze besteden nooit enige aandacht aan hun eigen veiligheid en maken zich ook nooit druk over de normaliteit en praktische aspecten van God in het vlees. Zij die zich onderwerpen aan God in het vlees, kunnen door Hem worden vervolmaakt. Zij die in God in de hemel geloven, zullen niets winnen. Dit komt doordat het niet God in de hemel is, maar God op aarde die de mensen beloften en zegeningen schenkt. Mensen zouden niet altijd God in de hemel moeten verheerlijken en God op aarde beschouwen als gewoon maar een gemiddelde persoon; dit is oneerlijk. God in de hemel is groot en wonderbaarlijk, met geweldige wijsheid, maar toch bestaat dit helemaal niet; God op aarde is heel gemiddeld en onbeduidend en is ook heel normaal. Hij heeft geen buitengewone geest en verricht geen wereldschokkende handelingen; Hij werkt en spreekt gewoon op een heel normale en praktische manier. Hoewel Hij niet spreekt door donder, en geen wind en regen laat aanrukken, is Hij waarlijk de incarnatie van God in de hemel, en is Hij werkelijk de God die onder de mensen leeft. Mensen moeten degene die zij kunnen begrijpen en die overeenkomt met hun eigen verbeelding, niet verhogen alsof ze God zijn, terwijl ze degene die zij niet kunnen aanvaarden en zich absoluut niet kunnen voorstellen als nederig zien. Dit alles komt voort uit de opstandigheid van mensen; het is allemaal de bron van het verzet van de mens tegen God.

Degenen die vervolmaakt zullen worden, moeten loutering ondergaan

Als je in God gelooft, moet je God gehoorzamen, de waarheid in praktijk brengen en al je plichten vervullen. Verder moet je de dingen begrijpen die je zou moeten ervaren. Als je alleen maar ervaart dat je behandeld, gedisciplineerd en geoordeeld wordt, als je alleen in staat bent van God te genieten, maar nog altijd niet in staat bent te voelen wanneer God je disciplineert of behandelt, dan is dat onaanvaardbaar. Misschien ben je in dit geval van loutering in staat voet bij stuk te houden, maar dit is nog steeds niet genoeg; je moet nog altijd voorwaarts blijven marcheren. De les van God liefhebben houdt nooit op en er komt nooit een einde aan. Mensen zien het geloven in God als iets extreem eenvoudigs, maar als ze eenmaal wat praktische ervaring opdoen, beseffen ze dat geloof in God niet zo eenvoudig is als mensen zich voorstellen. Wanneer God werkt om de mens te louteren, lijdt de mens. Hoe zwaarder iemands loutering, hoe groter zijn liefde voor God zal zijn en hoe meer van Gods macht in hem zal worden geopenbaard. Omgekeerd is het zo, dat hoe minder loutering iemand ontvangt, hoe minder zijn liefde voor God zal groeien en hoe minder Gods macht in hem zal worden geopenbaard. Hoe groter de loutering en pijn van zo iemand en hoe meer kwelling hij ervaart, hoe dieper zijn liefde voor God zal worden, hoe oprechter zijn geloof in God zal worden en hoe grondiger zijn kennis van God zal zijn. Door je ervaringen zul je mensen zien die enorm lijden tijdens hun loutering, die veel behandeld en gedisciplineerd worden, en je zult zien dat het deze mensen zijn die een diepe liefde voor God en een grondigere en meer indringende kennis van God hebben. Zij die geen behandeling hebben ervaren, hebben slechts oppervlakkige kennis, en zij kunnen alleen zeggen: “God is zo goed, Hij schenkt genade aan mensen zodat zij van Hem kunnen genieten.” Als mensen behandeling en discipline hebben ervaren, dan zijn ze in staat om van de ware kennis van God te spreken. Dus hoe wonderbaarlijker Gods werk in de mens is, des te waardevoller en betekenisvoller het is. Hoe ondoordringbaarder het voor je is en hoe onverenigbaarder het is met je noties, hoe meer Gods werk in staat is je te overwinnen, te winnen en te vervolmaken. De betekenis van Gods werk is zo groot! Als God de mens niet op deze manier zou louteren, als Hij niet volgens deze methode zou werken, dan zou Zijn werk vruchteloos en betekenisloos zijn. In het verleden is gezegd dat God deze groep zou uitkiezen en winnen, en hen in de laatste dagen compleet zou maken; hierin ligt uitzonderlijke betekenis. Hoe groter het werk dat Hij in jullie uitvoert, hoe dieper en zuiverder jullie liefde voor God. Hoe groter het werk van God, hoe meer de mens in staat is iets van Zijn wijsheid te begrijpen en hoe grondiger de kennis van de mens over Hem is. Tijdens de laatste dagen zullen de zesduizend jaar van Gods managementplan aflopen. Kan het werkelijk gemakkelijk eindigen? Wanneer Hij de mensheid eenmaal overwint, is Zijn werk dan voorbij? Kan het zo eenvoudig zijn? Mensen beelden zich inderdaad in dat het zo eenvoudig is, maar wat God doet, is niet zo eenvoudig. Welk deel van Gods werk je ook maar noemt, het is allemaal ondoorgrondelijk voor de mens. Zou je het kunnen doorgronden, dan zou Gods werk zonder betekenis of waarde zijn. Het werk dat door God wordt gedaan is ondoorgrondelijk; het staat volledig haaks op jouw noties, en hoe onverenigbaarder het is met jouw noties, hoe meer het laat zien dat Gods werk betekenisvol is. Als het verenigbaar was met je noties, zou het betekenisloos zijn. Je voelt nu dat Gods werk zo wonderlijk is, en hoe wonderlijker het naar je gevoel is, hoe meer je voelt dat God ondoorgrondelijk is en ziet hoe groots Gods daden zijn. Als Hij slechts wat oppervlakkig, plichtmatig werk deed om de mens te overwinnen en daarna niets anders deed, dan zou de mens niet in staat zijn de betekenis van Gods werk te aanschouwen. Hoewel je nu een beetje loutering ontvangt, is het van groot nut voor je groei in het leven. Het is dus uiterst noodzakelijk dat je zulke tegenspoed ondergaat. Je ontvangt nu een beetje loutering, maar naderhand zul je waarlijk de daden van God kunnen aanschouwen en uiteindelijk zul je zeggen: “Gods daden zijn zo wonderlijk!” Dit zullen de woorden in je hart zijn. Nadat ze een tijdje Gods loutering hadden ervaren (de beproeving van de dienstdoeners en de tijd van tuchtiging), zeiden sommige mensen uiteindelijk: “Geloven in God is echt moeilijk!” Het feit dat ze de woorden ‘echt moeilijk’ gebruikten, laat zien dat Gods daden ondoorgrondelijk zijn, dat Gods werk van grote betekenis en waarde is, en dat Zijn werk het in hoge mate waard is om door de mens te worden gekoesterd. Als, nadat ik zoveel werk heb gedaan, je niet de minste kennis had, zou mijn werk dan nog steeds waarde kunnen hebben? Je zult hierdoor zeggen: “God dienen is echt moeilijk, de daden van God zijn zo wonderlijk, en God is werkelijk wijs! Hij is zo lieflijk!” Als je na het ondergaan van een periode van ervaring zulke woorden kunt spreken, bewijst dit dat je Gods werk in je hebt gewonnen. Op een dag, wanneer je het evangelie in het buitenland verspreidt en iemand je vraagt: “Hoe gaat het met je geloof in God?” zul je kunnen zeggen: “Gods handelingen zijn zo wonderbaarlijk!” Ze zullen het gevoel krijgen dat je woorden over echte ervaringen gaan. Dit is echt getuigenis afleggen. Je zult zeggen dat Gods werk vol wijsheid is en dat Zijn werk in jou je echt heeft overtuigd en je hart heeft overwonnen. Je zult altijd van Hem houden, omdat Hij de liefde van de mensheid meer dan waard is! Als je over deze dingen kunt praten, kun je de harten van mensen bewegen. Dit alles is het afleggen van getuigenis. Als je in staat bent om een klinkend getuigenis af te leggen, om mensen tot tranen toe te bewegen, laat dat zien dat je echt iemand bent die van God houdt, want je bent in staat om te getuigen van het liefhebben van God, en door jou kunnen Gods handelingen bevestigd worden in getuigenis. Door jouw getuigenis worden anderen ertoe gebracht Gods werk te zoeken en Gods werk te ervaren, en kunnen ze sterk staan in elke omgeving die ze ervaren. Dit is de enige echte manier om te getuigen en dit is precies wat nu van jou wordt vereist. Je zou moeten zien dat Gods werk buitengewoon waardevol is en het waard is om door mensen te worden gekoesterd, dat God zo kostbaar en zo overvloedig is. Hij kan niet alleen spreken, maar ook over mensen oordelen, hun harten louteren, hun plezier bezorgen, hen winnen, hen overwinnen en hen vervolmaken. Vanuit je ervaring zul je zien dat God erg beminnelijk is. Dus hoeveel heb je God nu lief? Kun je deze dingen echt vanuit je hart zeggen? Wanneer je deze woorden uit het diepste van je hart kunt uiten, zul je kunnen getuigen. Zodra je ervaring dit niveau heeft bereikt, zul je in staat zijn een getuige van God te zijn en zul je bevoegd zijn. Als je dit niveau in je ervaring niet bereikt, zul je nog steeds te ver verwijderd zijn. Het is normaal dat mensen zwaktes tonen tijdens het proces van loutering, maar na loutering moet je kunnen zeggen: “God is zo wijs in Zijn werk!” Als je echt in staat bent een praktisch begrip van deze woorden te verwerven, zal het iets worden wat je koestert en zal je ervaring waarde hebben.

Waar moet je nu naar streven? Of je wel of niet in staat bent te getuigen van Gods werk, of je wel of niet een getuigenis en een manifestatie van God kunt worden, en of je wel of niet geschikt bent om door Hem te worden gebruikt – dit zijn de dingen die je moet zoeken. Hoeveel werk heeft God echt in jou gedaan? Hoeveel heb je gezien, hoeveel heb je aangeraakt? Hoeveel heb je ervaren en geproefd? Of God je nu heeft getest, je heeft behandeld of je heeft gedisciplineerd – Zijn daden en Zijn werk zijn in jou uitgevoerd. Maar ben jij, als iemand die in God gelooft en bereid is vervolmaking door Hem na te streven, in staat te getuigen van Gods werk op basis van je praktische ervaring? Kun je Gods woord naleven door je praktische ervaring? Kun je anderen voorzien middels je eigen praktische ervaring en je hele leven inzetten om te getuigen van Gods werk? Om te getuigen van Gods werk moet je afgaan op je ervaring, je kennis en de prijs die je hebt betaald. Alleen zo kun je aan Zijn wil voldoen. Ben je iemand die van Gods werk getuigt? Bezit je dit streven? Als je kunt getuigen van Zijn naam en bovendien van Zijn werk, en als je het beeld kunt naleven dat Hij van Zijn volk vereist, dan ben je een getuige voor God. Hoe getuig je eigenlijk van God? Dat doe je door te zoeken en ernaar te verlangen Gods woord na te leven, en door, middels het getuigen met je woorden, mensen in staat te stellen Zijn werk te kennen en Zijn handelingen te zien. Als je dit allemaal echt zoekt, zal God je vervolmaken. Als alles wat je zoekt is om door God vervolmaakt te worden en helemaal op het einde gezegend te worden, dan is het perspectief van je geloof in God niet puur. Je zou moeten nastreven hoe je Gods daden in het echte leven kunt zien, hoe je Hem kunt tevredenstellen wanneer Hij Zijn wil aan je openbaart, en je zou moeten zoeken hoe je hoort te getuigen van Zijn wonderlijkheid en wijsheid, en hoe je moet getuigen van hoe Hij je disciplineert en behandelt. Dit zijn allemaal dingen die je nu zou moeten overdenken. Als je liefde voor God er alleen is om te kunnen delen in de glorie van God nadat Hij je vervolmaakt, dan is deze nog steeds ontoereikend en kan ze niet voldoen aan Gods vereisten. Je moet in staat zijn op een praktische manier te getuigen van Gods werk, Zijn eisen te bevredigen en het werk te ervaren dat Hij aan de mensen heeft verricht. Of het pijn, tranen of verdriet betreft, je moet al deze dingen in je beoefening ervaren. Ze zijn bedoeld om je te vervolmaken als iemand die van God getuigt. Wat is het precies wat jou nu drijft om te lijden en vervolmaking te zoeken? Is je huidige lijden werkelijk omwille van het liefhebben van God en het getuigen van Hem? Of is het omwille van zegeningen van het vlees, omwille van je toekomstperspectieven en je lot? Al je intenties, motivaties en de doelen die je nastreeft, moeten worden gerectificeerd en kunnen niet worden geleid door je eigen wil. Als één persoon vervolmaking zoekt om zegeningen te ontvangen en met macht te regeren, terwijl een ander streeft naar vervolmaking om God tevreden te stellen, om een praktisch getuigenis af te leggen van Gods werk, welke van de twee manieren van streven zou jij kiezen? Als je de eerste zou kiezen, zou je nog steeds te ver verwijderd zijn van Gods normen. Ik heb eens gezegd dat mijn handelingen openlijk bekend zouden zijn in het hele heelal en dat ik als Koning in het heelal zou regeren. Aan de andere kant, wat jullie is toevertrouwd is heengaan om te getuigen van Gods werk, niet om koningen te worden en aan het hele heelal te verschijnen. Laat Gods daden de kosmos en het uitspansel vullen. Laat iedereen ze zien en erkennen. Deze woorden worden gesproken in relatie tot God Zelf, en wat menselijke wezens moeten doen, is van God getuigen. Hoeveel van God weet je nu? Van hoeveel van God kun je getuigen? Wat is het doel van de vervolmaking van de mens door God? Als je Gods wil eenmaal begrijpt, hoe moet je dan rekening houden met Zijn wil? Als je bereid bent te worden vervolmaakt en te getuigen van Gods werk door dat wat je naleeft, als je deze drijvende kracht hebt, dan is niets te moeilijk. Wat mensen nu nodig hebben, is geloof. Als je deze drijvende kracht hebt, is het gemakkelijk om alle negativiteit, passiviteit, luiheid en noties van het vlees, levensfilosofieën, opstandige gezindheid, emoties, enzovoorts los te laten.

Terwijl ze beproevingen ondergaan, is het normaal dat mensen zwak zijn, of negativiteit in zich hebben, of geen duidelijkheid hebben over Gods wil of hun beoefeningspad. Maar in ieder geval moet je vertrouwen hebben in Gods werk en moet je God niet verloochenen, zoals ook Job dat niet deed. Hoewel Job zwak was en de dag van zijn eigen geboorte vervloekte, ontkende hij niet dat alle dingen in het menselijk leven door Jehova geschonken waren en dat Jehova ook Degene is die ze allemaal wegneemt. Hoe hij ook werd beproefd, hij behield dit geloof. In jouw ervaring, ongeacht wat voor loutering je ondergaat door Gods woorden, is datgene wat God van de mens vereist, in het kort, zijn geloof en zijn liefde voor Hem. Wat Hij vervolmaakt door op deze manier te werken, zijn het geloof, de liefde en de aspiraties van mensen. God verricht het werk van vervolmaking in mensen, en ze kunnen het niet zien, kunnen het niet voelen; in zulke omstandigheden is je geloof vereist. Het geloof van mensen is vereist wanneer iets met het blote oog niet kan worden gezien, en je geloof is vereist wanneer je je eigen noties niet kunt loslaten. Wanneer je geen duidelijkheid hebt over Gods werk, is het nodig dat je geloof hebt en dat je een duidelijk standpunt inneemt en standvastig staat in je getuigenis. Toen Job dit punt bereikte, verscheen God aan hem en sprak tot hem. Dat wil zeggen, het is alleen vanuit je geloof dat je in staat zult zijn God te zien, en wanneer je geloof hebt, zal God je vervolmaken. Zonder geloof kan Hij dit niet doen. God zal je schenken wat je maar hoopt te verwerven. Als je geen geloof hebt, kun je niet vervolmaakt worden en zul je niet in staat zijn Gods handelingen te zien, laat staan Zijn almacht. Wanneer je erop vertrouwt Zijn handelingen te zullen zien in je praktische ervaring, zal God aan je verschijnen en zal Hij je van binnenuit verlichten en begeleiden. Zonder dat geloof zal God niet in staat zijn dat te doen. Als je de hoop op God hebt verloren, hoe zul je Zijn werk dan kunnen ervaren? Daarom, alleen als je geloof hebt en geen twijfels koestert over God, alleen als je echt geloof in Hem hebt, ongeacht wat Hij doet, zal Hij je verlichten en illumineren door je ervaringen, en alleen dan zul je Zijn daden kunnen zien. Deze dingen worden allemaal bereikt door geloof. Geloof komt alleen door loutering, en als loutering ontbreekt, kan geloof zich niet ontwikkelen. Waar verwijst dit woord, ‘geloof’, naar? Geloof is de waarachtige overtuiging en het oprechte hart dat mensen moeten bezitten wanneer ze iets niet kunnen zien of aanraken, wanneer Gods werk niet in overeenstemming is met menselijke noties, wanneer het buiten het menselijk bereik ligt. Dit is het geloof waarover ik spreek. Mensen hebben behoefte aan geloof in tijden van tegenspoed en loutering, en geloof is iets waar loutering op volgt; loutering en geloof kunnen niet worden gescheiden. Ongeacht hoe God werkt en ongeacht in welke omgeving je bent, je bent in staat het leven na te streven, de waarheid te zoeken, kennis van Gods werk na te streven en Zijn handelingen te begrijpen, en je bent in staat te handelen volgens de waarheid. Dit doen is wat het betekent om waar geloof te hebben, en dit doen toont aan dat je je geloof in God niet hebt verloren. Je kunt alleen waar geloof in God hebben als je kunt volhouden de waarheid in loutering na te streven, als je echt van God kunt houden en geen twijfels over Hem ontwikkelt, als je ongeacht wat Hij doet nog altijd de waarheid beoefent om Hem tevreden te stellen, en als je in de diepten kunt zoeken naar Zijn wil en rekening kunt houden met Zijn wil. In het verleden, toen God zei dat je als een koning zou regeren, hield je van Hem en toen Hij Zich openlijk aan je toonde, streefde je Hem na. Maar nu God verborgen is, kun je Hem niet zien en ben je in de problemen gekomen – verlies je dan nu de hoop op God? Je moet dus te allen tijde het leven nastreven en proberen Gods wil tevreden te stellen. Dit is wat waarachtig geloof wordt genoemd en het is de meest ware en mooiste soort liefde.

In het verleden verschenen mensen allemaal voor God om hun voornemens te maken en zeiden ze doorgaans: “Zelfs als niemand anders van God houdt, moet ik van Hem houden.” Maar nu komt er loutering over je, en omdat dit niet overeenstemt met je noties, verlies je het vertrouwen in God. Is dit oprechte liefde? Je hebt vele malen gelezen over de daden van Job – ben je die vergeten? Ware liefde kan alleen vanuit het geloof gestalte krijgen. Je ontwikkelt echte liefde voor God door de louteringen die je ondergaat, en het is door je geloof dat je in je praktische ervaringen Gods wil in acht kunt nemen, en het is ook door geloof dat je je eigen vlees verzaakt en het leven nastreeft; dit is wat mensen moeten doen. Als je dit doet, zul je Gods handelingen kunnen zien, maar als je een gebrek aan geloof hebt, zul je Gods handelingen niet kunnen zien en Zijn werk niet kunnen ervaren. Als je door God gebruikt en vervolmaakt wilt worden, moet je alles bezitten: de wil om te lijden, geloof, volharding, gehoorzaamheid en het vermogen om het werk van God te ervaren, een begrip te krijgen van Zijn wil, rekening te houden met Zijn verdriet, enzovoorts. Iemand vervolmaken is niet gemakkelijk en elke loutering die je ervaart, vergt je geloof en liefde. Als je door God vervolmaakt wilt worden, is het niet genoeg om alleen maar over het pad te snellen, en evenmin is het genoeg om jezelf alleen maar uit te putten voor God. Je moet veel dingen bezitten om iemand te worden die wordt vervolmaakt door God. Wanneer je geconfronteerd wordt met lijden, moet je in staat zijn je niet druk te maken over het vlees en geen klachten te uiten tegen God. Wanneer God Zich voor je verbergt, moet je het geloof kunnen hebben om Hem te volgen, om je vorige liefde te behouden zonder deze te laten haperen of verdwijnen. Wat God ook doet, je moet je aan Zijn plan onderwerpen en bereid zijn je eigen vlees te vervloeken in plaats van klachten over Hem te uiten. Wanneer je voor beproevingen staat, moet je God tevredenstellen, hoewel je misschien bitter zult wenen of zult aarzelen om afstand te doen van een geliefd object. Alleen dit is ware liefde en geloof. Het maakt niet uit wat je werkelijke gestalte is, je moet eerst zowel de wil om tegenspoed te lijden als waar geloof bezitten, en je moet ook de wil hebben om het vlees te verzaken. Om Gods wil te bevredigen, moet je bereid zijn persoonlijke tegenspoed te doorstaan en verliezen te lijden met betrekking tot je persoonlijke interesses. Je moet ook in staat zijn in je hart spijt te voelen over jezelf: in het verleden was je niet in staat God tevreden te stellen, en nu kun je jezelf betreuren. In geen enkele van deze opzichten mag je tekortschieten – het is door deze dingen dat God je zal vervolmaken. Als je niet aan deze voorwaarden kunt voldoen, kun je niet worden vervolmaakt.

Iemand die God dient, moet niet alleen weten hoe te lijden voor Hem; hij moet bovendien begrijpen dat het doel van geloven in God is om liefde voor God na te streven. God maakt gebruik van je, niet alleen om je te louteren of te laten lijden; veeleer maakt Hij gebruik van je zodat je Zijn handelingen kunt kennen, de ware betekenis van het menselijk leven kunt kennen en, vooral, zodat je kunt weten dat het dienen van God geen gemakkelijke taak is. Het ervaren van Gods werk gaat niet over het genieten van genade, maar over lijden vanwege je liefde voor Hem. Omdat je geniet van Gods genade, moet je ook genieten van Zijn tuchtiging; je moet dit alles ervaren. Je kunt Gods verlichting in je ervaren en je kunt ook ervaren hoe Hij je behandelt en over je oordeelt. Op deze manier zal je ervaring uitgebreid zijn. God heeft Zijn werk van oordeel en tuchtiging in je verricht. Gods woord heeft je behandeld, maar niet alleen dat; het heeft je ook verlicht en geïllumineerd. Wanneer je negatief en zwak bent, is God bezorgd om je. Al dit werk is om je te laten weten dat alles van de mens binnen Gods orkestraties valt. Je denkt misschien dat geloven in God gaat over lijden, of het doen van allerlei dingen voor Hem; je denkt misschien dat het doel van geloven in God is dat je vlees vrede kan hebben, of dat alles in je leven op rolletjes loopt, of dat je gerieflijk en gerust kunt zijn in alle dingen. Maar geen van deze dingen is een doeleinde dat door mensen verbonden moet worden met hun geloof in God. Als je vanwege deze doeleinden gelooft, is je zienswijze onjuist en is het gewoonweg onmogelijk voor je om vervolmaakt te worden. Gods handelingen, Gods rechtvaardige gezindheid, Zijn wijsheid, Zijn woorden en Zijn wonderlijkheid en ondoorgrondelijkheid zijn allemaal dingen die mensen zouden moeten begrijpen. Dit begrip dat je hebt, moet je gebruiken om alle persoonlijke eisen, hoop en noties uit je hart te verwijderen. Alleen door deze dingen te elimineren, kun je voldoen aan de voorwaarden die God stelt, en alleen door dit te doen, kun je leven hebben en God tevredenstellen. Het doel van geloven in God is Hem tevredenstellen en de gezindheid die Hij vereist naleven, zodat Zijn handelingen en glorie gemanifesteerd kunnen worden door deze groep onwaardige mensen. Dit is de juiste zienswijze om in God te geloven en ook het doel dat je moet zoeken. Je moet het juiste standpunt hebben over het geloven in God en je moet proberen Gods woorden te verkrijgen. Je moet Gods woorden eten en drinken en je moet in staat zijn om de waarheid na te leven, en in het bijzonder moet je in staat zijn om Zijn praktische daden, Zijn geweldige daden in het hele heelal te zien, evenals het praktische werk dat Hij in het vlees verricht. Door hun feitelijke ervaringen kunnen mensen begrijpen hoe God Zijn werk aan hen precies verricht en wat Zijn wil jegens hen is. Het doel van dit alles is om de verdorven satanische gezindheid van mensen te elimineren. Als je alle onreinheid en onrechtvaardigheid uit jezelf hebt verstoten, en als je je verkeerde voornemens hebt verstoten, en als je waar geloof in God hebt ontwikkeld – alleen met waar geloof kun je waarlijk van God houden. Je kunt God alleen oprecht liefhebben op basis van je geloof in Hem. Kun je bereiken dat je van God houdt zonder in Hem te geloven? Omdat je in God gelooft, kun je hier niet verward over zijn. Sommige mensen raken van energie vervuld zodra ze zien dat het geloof in God hun zegeningen zal brengen, maar verliezen vervolgens alle energie zodra ze zien dat ze louteringen moeten ondergaan. Is dat geloven in God? Uiteindelijk moet je volledige en totale gehoorzaamheid aan Hem bereiken. Je gelooft in God, maar stelt nog steeds eisen aan Hem, hebt veel religieuze noties die je niet kunt afleggen, persoonlijke interesses die je niet kunt loslaten en toch zoek je zegeningen van het vlees en wil je dat God je vlees redt, je ziel redt – dit zijn allemaal gedragingen van mensen met de verkeerde zienswijze. Hoewel mensen met religieuze overtuigingen geloof in God hebben, proberen ze niet hun gezindheden te veranderen en streven ze geen kennis van God na, maar zoeken ze in plaats daarvan alleen de belangen van hun vlees. Velen onder jullie hebben geloofsovertuigingen die behoren tot de categorie religieuze overtuigingen; dit is geen waar geloof in God. Om in God te geloven, moeten mensen een hart bezitten dat bereid is voor Hem te lijden en de wil om zichzelf op te geven. Tenzij mensen aan deze twee voorwaarden voldoen, is hun geloof in God ongeldig en zullen ze geen verandering van gezindheid kunnen bereiken. Alleen mensen die oprecht de waarheid nastreven, kennis van God zoeken en het leven nastreven, zijn degenen die echt in God geloven.

Als er beproevingen over je heen komen, hoe zul je Gods werk dan toepassen in de omgang met die beproevingen? Zul je negatief zijn of zul je Gods beproeving en loutering van de mensheid begrijpen vanuit een positief aspect? Wat zul je winnen door Gods beproevingen en louteringen? Zal je liefde voor God groeien? Als je onderworpen wordt aan loutering, zul je dan de beproevingen van Job kunnen toepassen en je oprecht kunnen bezighouden met het werk dat God in je doet? Kun je zien hoe God de mensheid op de proef stelt door de beproevingen van Job? Wat voor soort inspiratie kunnen de beproevingen van Job je bezorgen? Zul je bereid zijn standvastig te staan in je getuigenis van God te midden van je louteringen, of zul je het vlees tevreden willen stellen in een comfortabele omgeving? Wat is jouw zienswijze over het geloof in God werkelijk? Is het werkelijk voor Hem en niet voor het vlees? Heb je eigenlijk een doel dat je nastreeft wanneer je zoekt? Ben je bereid louteringen te ondergaan zodat je door God kunt worden vervolmaakt, of zou je liever door God getuchtigd en vervloekt worden? Hoe zie je echt de kwestie van het getuigen van God? Wat moeten mensen in bepaalde omgevingen doen om een waar getuigenis te geven voor God? Aangezien de praktische God zo veel heeft blootgelegd in Zijn werkelijke werk in je, waarom denk je altijd aan weggaan? Is je geloof in God voor God? Voor de meesten van jullie is jullie geloof onderdeel van een berekening die jullie omwille van jezelf maken, om jullie eigen persoonlijke voordeel na te streven. Heel weinig mensen geloven in God voor God; is dit geen opstandigheid?

Het doel van het werk van loutering is in de eerste plaats om het geloof van mensen te vervolmaken. Wat er uiteindelijk wordt bereikt is dat je weg wilt gaan, maar dat op dat moment niet kunt; sommige mensen kunnen zelfs nog geloof hebben wanneer hun laatste sprankje hoop ontnomen is; en mensen hebben totaal geen hoop ten aanzien van hun eigen toekomstperspectieven. Pas op dat moment zal Gods loutering klaar zijn. De mensheid heeft nog steeds niet het stadium van zweven tussen leven en dood bereikt, en heeft de dood niet geproefd, dus is het proces van loutering nog niet afgelopen. Zelfs degenen die bij de stap van de dienstdoeners waren, waren niet tot het uiterste gelouterd. Job onderging een extreme vorm van loutering, en hij had niets om zich op te verlaten. Mensen moeten louteringen ondergaan tot het moment waarop ze geen hoop hebben en niets hebben om zich op te verlaten – alleen dit is echte loutering. Als, gedurende de tijd van de dienstdoeners, je hart altijd stil was voor God, en als, wat Hij ook deed en wat Zijn wil met betrekking tot jou ook was, je Zijn regelingen altijd gehoorzaamde, dan zou je aan het einde van de weg alles begrijpen wat God had gedaan. Je ondergaat de beproevingen van Job en ondergaat tegelijkertijd de beproevingen van Petrus. Toen Job op de proef werd gesteld, stond hij standvastig in zijn getuigenis en uiteindelijk werd Jehova aan hem geopenbaard. Pas nadat hij standvastig had gestaan in zijn getuigenis, was hij waardig het aangezicht van God te zien. Waarom wordt er gezegd: “Ik verberg me voor het land van vuiligheid, maar laat mijzelf zien aan het heilige koninkrijk”? Dat betekent dat alleen wanneer je heilig bent en standvastig staat in je getuigenis, je de waardigheid kunt hebben om het aangezicht van God te zien. Als je niet voor Hem standvastig kunt staan in je getuigenis, heb je niet de waardigheid om Zijn aangezicht te zien. Als je je terugtrekt of klachten uit tegen God wanneer je louteringen ondergaat, en er zodoende niet in slaagt om voor Hem standvastig te staan in je getuigenis en je Satans mikpunt van spot wordt, zul je niet de verschijning van God winnen. Als je bent zoals Job, die te midden van beproevingen zijn eigen vlees vervloekte en geen klachten uitte tegen God, en zijn eigen vlees kon verafschuwen zonder te klagen of te zondigen met zijn woorden, dan zul je standvastig staan in je getuigenis. Wanneer je tot op zekere hoogte louteringen ondergaat en nog steeds zoals Job kunt zijn, volkomen gehoorzaam ten overstaan van God en zonder andere vereisten van Hem of je eigen noties, dan zal God aan je verschijnen. Nu verschijnt God niet aan je omdat je zoveel van je eigen noties, persoonlijke vooroordelen, egoïstische gedachten, individuele eisen en vleselijke belangen hebt, en je het niet waard bent om Zijn aangezicht te zien. Als je God zou zien, zou je Hem meten aan de hand van je eigen opvattingen, en als je dat deed, zou Hij door jou aan het kruis worden genageld. Als er veel dingen over je heen komen die niet in overeenstemming zijn met je noties, maar je toch in staat bent ze opzij te zetten en kennis te verwerven van Gods handelingen uit deze dingen, en als je te midden van louteringen je hart van liefde voor God onthult, dan is dat het standvastig staan in je getuigenis. Als je huis vredig is, je van de gemakken van het vlees geniet, niemand je vervolgt en je broeders en zusters in de kerk je gehoorzamen, kun je dan je hart van liefde voor God tonen? Kan deze situatie je louteren? Het is alleen door middel van loutering dat je liefde voor God kan worden getoond, en het is alleen door dingen die gebeuren die niet in overeenstemming zijn met je noties, dat je kunt worden vervolmaakt. Met de dienst van veel tegengestelde en negatieve dingen, en door allerlei manifestaties van Satan te gebruiken – zijn handelingen, zijn beschuldigingen, zijn verstoringen en misleidingen – laat God je duidelijk het afzichtelijke gelaat van Satan zien, waardoor Hij je vermogen om Satan te onderscheiden vervolmaakt, zodat je Satan kunt haten en verzaken.

Je vele ervaringen van mislukking, van zwakte, je tijden van negativiteit, kunnen allemaal worden gezien als Gods beproevingen. Dit komt doordat alles van God komt, en alle dingen en gebeurtenissen in Zijn handen liggen. Of je nu faalt of zwak bent en struikelt, het rust allemaal op God en is binnen Zijn bereik. Vanuit Gods oogpunt is dit een beproeving van jou, en als je dat niet kunt inzien, zal het verzoeking worden. Er zijn twee soorten gesteldheid die mensen moeten herkennen: de ene komt van de Heilige Geest en de waarschijnlijke bron van de andere is Satan. De ene is een gesteldheid waarin de Heilige Geest je illumineert en je toestaat jezelf te kennen, jezelf te verafschuwen en te betreuren en oprechte liefde voor God te hebben, om je hart te richten op het tevredenstellen van Hem. De andere is een gesteldheid waarin je jezelf kent, maar je negatief en zwak bent. Men zou kunnen zeggen dat deze gesteldheid Gods loutering is, en ook dat ze Satans verzoeking is. Als je herkent dat dit Gods redding van jou is en als je voelt dat je Hem nu heel veel verschuldigd bent, en als je vanaf nu probeert Hem terug te betalen en niet langer in zulke verdorvenheid te vervallen, als je je inspanning richt op het eten en drinken van Zijn woorden, en als je altijd denkt dat je tekortschiet, en een hart van verlangen hebt, dan is dit Gods beproeving. Nadat het lijden is geëindigd en je je weer voortbeweegt, zal God je nog steeds leiden, illumineren, verlichten en voeden. Maar als je het niet herkent en je negatief bent, en jezelf gewoon maar overgeeft aan wanhoop, als je op deze manier denkt, dan zal Satans verzoeking over je zijn gekomen. Toen Job beproevingen onderging, gingen God en Satan een weddenschap met elkaar aan en stond God Satan toe Job te teisteren. Ook al was het God die Job testte, het was eigenlijk Satan die zich op hem wierp. Voor Satan was het Job verzoeken, maar Job stond aan de kant van God. Als dat niet het geval was geweest, zou Job in verzoeking zijn geraakt. Zodra mensen in verzoeking raken, komen ze in gevaar. Het ondergaan van loutering kan worden beschouwd als een beproeving van God, maar als je gesteldheid niet goed is, kan worden gezegd dat het verzoeking door Satan is. Als je geen duidelijkheid hebt over de visie, zal Satan je beschuldigen en vertroebelen met betrekking tot visie. Voordat je het weet, zul je in verzoeking raken.

Als je het werk van God niet ervaart, zul je nooit in staat zijn vervolmaakt te worden. In je ervaring moet je ook op de details ingaan. Bijvoorbeeld: door welke dingen ontwikkel je noties en een overschot aan motieven, en wat voor geschikte praktijken heb je om deze problemen aan te pakken? Als je Gods werk kunt ervaren, betekent dit dat je gestalte hebt. Als je alleen maar kracht lijkt te hebben, is dat geen echte gestalte en zul je beslist niet standvastig kunnen staan. Alleen wanneer je Gods werk kunt ervaren en overal en altijd kunt ervaren en overpeinzen, wanneer je in staat bent de herders te verlaten en onafhankelijk te leven in vertrouwen op God, en Gods werkelijke handelingen kunt zien – alleen dan zal Gods wil worden bereikt. Op dit moment weten de meeste mensen niet hoe ze moeten ervaren, en wanneer ze een probleem tegenkomen, weten ze niet hoe ze het moeten oplossen; ze zijn niet in staat Gods werk te ervaren en ze kunnen geen spiritueel leven leiden. Je moet Gods woorden en werk in je praktische leven meenemen.

Soms geeft God je een bepaald soort gevoel, een gevoel waardoor je je innerlijke vreugde verliest en Gods aanwezigheid verliest, zodat je in de duisternis wordt geworpen. Dit is een vorm van loutering. Telkens wanneer je iets doet, gaat het altijd mis of loop je tegen een muur aan. Dit is Gods discipline. Soms, wanneer je iets doet wat ongehoorzaam en opstandig jegens God is, mag niemand anders ervan weten – maar God weet ervan. Hij zal je er niet mee weg laten komen en Hij zal je disciplineren. Het werk van de Heilige Geest is heel gedetailleerd. Hij observeert heel nauwlettend elk woord en elke handeling van mensen, al hun handelingen en bewegingen en al hun gedachten en ideeën, zodat mensen zich innerlijk bewust kunnen worden van deze dingen. Je doet iets één keer en het gaat mis, je doet iets opnieuw en het gaat nog steeds mis, en geleidelijk aan zul je het werk van de Heilige Geest gaan begrijpen. Door vele malen gedisciplineerd te worden, zul je weten wat je moet doen om in overeenstemming te zijn met Gods wil en zul je weten wat niet in overeenstemming is met Zijn wil. Uiteindelijk zul je nauwkeurige antwoorden hebben op de begeleiding door de Heilige Geest vanbinnen. Soms zul je opstandig zijn en zul je door God vanbinnen worden berispt. Dit komt allemaal van Gods discipline. Als je Gods woord niet koestert, als je Zijn werk geringschat, zal Hij geen aandacht aan je schenken. Hoe serieuzer je Gods woorden neemt, hoe meer Hij je zal verlichten. Op dit moment zijn er sommige mensen in de kerk die een vertroebeld en verward geloof hebben, en ze doen heel wat ongepaste dingen en handelen ongedisciplineerd, en daarom is het werk van de Heilige Geest niet duidelijk in hen te zien. Sommige mensen keren zich van hun plichten af om geld te verdienen, en gaan een zaak drijven zonder dat ze gedisciplineerd worden; dat soort personen is zelfs nog meer in gevaar. Niet alleen hebben ze momenteel niet het werk van de Heilige Geest, maar in de toekomst zullen ze moeilijk te vervolmaken zijn. Er zijn veel mensen in wie het werk van de Heilige Geest niet te zien is en in wie Gods discipline niet te zien is. Zij zijn degenen die geen duidelijkheid hebben over Gods wil en die Zijn werk niet kennen. Degenen die standvastig kunnen blijven te midden van louteringen, die God volgen ongeacht wat Hij doet, en op zijn minst in staat zijn om niet weg te gaan, of 0,1% te bereiken van wat Petrus bereikte, daar gaat het wel goed mee, maar ze hebben geen waarde in de zin van gebruikmaking van hen door God. Veel mensen begrijpen dingen snel, hebben ware liefde voor God en kunnen het niveau van Petrus ontstijgen, en God verricht in hen het werk van vervolmaking. Discipline en verlichting bereiken zulke mensen, en als er in hen iets is wat niet overeenstemt met Gods wil, kunnen ze dat onmiddellijk afwerpen. Zulke mensen zijn goud, zilver en edelstenen – hun waarde is het hoogst! Als God veel soorten werk heeft verricht maar jij nog altijd als zand of steen bent, dan ben je waardeloos!

Gods werk in het land van de grote rode draak is wonderbaarlijk en ondoorgrondelijk. Hij zal één groep mensen vervolmaken en sommige andere verstoten, want er zijn allerlei soorten mensen in de kerk – er zijn mensen die van de waarheid houden en mensen die dat niet doen; er zijn mensen die Gods werk ervaren, en mensen die dat niet doen; er zijn mensen die hun plicht doen, en mensen die dat niet doen; er zijn mensen die voor God getuigen, en mensen die dat niet doen – en een deel van hen bestaat uit niet-gelovigen en slechte mensen, en zij zullen beslist verstoten worden. Als je het werk van God niet duidelijk kent, zul je negatief zijn; dit komt doordat Gods werk alleen kan worden gezien in een minderheid van mensen. Op dat moment zal duidelijk worden wie echt van God houdt en wie niet. Degenen die echt van God houden, hebben het werk van de Heilige Geest, terwijl degenen die niet echt van Hem houden door elke stap van Zijn werk zullen worden geopenbaard. Zij zullen degenen zijn die verstoten zullen worden. Deze mensen zullen worden geopenbaard in de loop van het overwinningswerk, en zij zijn mensen die geen waarde hebben om te worden vervolmaakt. Degenen die vervolmaakt zijn, zijn door God in hun geheel gewonnen en zijn in staat God lief te hebben zoals Petrus dat deed. Degenen die overwonnen zijn, hebben geen spontane liefde, maar alleen passieve liefde en zij worden gedwongen om God lief te hebben. Spontane liefde wordt ontwikkeld door begrip dat verworven is door praktische ervaring. Deze liefde neemt iemands hart in beslag en maakt hem vrijwillig aan God toegewijd; Gods woorden worden zijn fundament en hij is in staat om voor God te lijden. Natuurlijk zijn dit dingen die in het bezit zijn van iemand die door God is vervolmaakt. Als je alleen probeert te worden overwonnen, kun je niet getuigen van God; als God Zijn doel van redding alleen bereikt door mensen te overwinnen, dan zou de stap van de dienstdoeners de klus klaren. Het overwinnen van mensen is echter niet Gods uiteindelijke doel: dat is om mensen te vervolmaken. Dus zeg niet dat deze fase het werk van overwinning is, maar dat dit het werk is van vervolmaken en verstoten. Sommige mensen zijn nog niet volledig overwonnen en tijdens het overwinnen van hen zal een groep mensen worden vervolmaakt. Deze twee werken worden in harmonie uitgevoerd. Zelfs gedurende zo’n lange periode van werk zijn mensen niet vertrokken, en dit laat zien dat het doel van het overwinnen is bereikt – dit is een feit van overwonnen worden. Louteringen zijn er niet voor om overwonnen te worden, maar om vervolmaakt te worden. Zonder louteringen konden mensen niet worden vervolmaakt. Dus louteringen zijn werkelijk waardevol! Heden wordt één groep mensen vervolmaakt en gewonnen. De tien zegeningen die eerder werden genoemd, waren allemaal gericht op degenen die zijn vervolmaakt. Alles betreffende het veranderen van hun beeld op aarde is gericht op degenen die zijn vervolmaakt. Degenen die niet zijn vervolmaakt, zijn niet bevoegd om de beloften van God te ontvangen.

Alleen door pijnlijke beproevingen te ervaren, kun je de liefelijkheid van God kennen

Hoeveel precies heb jij God vandaag lief? En hoeveel precies weet je van alles wat God in je heeft gedaan? Dit zijn de dingen die je moet leren. Wanneer God op aarde aankomt, is de bedoeling van alles wat Hij in de mens heeft gedaan en de mens heeft toegestaan te zien, dat de mens Hem zal liefhebben en Hem werkelijk zal kennen. Dat de mens in staat is om voor God te lijden en in staat is geweest om zover te komen, komt in één opzicht door Gods liefde en in een ander opzicht door Gods redding; bovendien komt het door het oordeel en het werk van tuchtiging dat God in de mens heeft uitgevoerd. Als jullie zonder het oordeel, de tuchtiging en de beproevingen van God zijn en als God jullie niet heeft laten lijden, dan houden jullie, in alle eerlijkheid, niet echt van God. Hoe groter Gods werk in de mens en hoe groter het lijden van de mens, des te duidelijker het is hoe zinvol Gods werk is, en des te meer het hart van de mens in staat is om echt van God te houden. Hoe leer je hoe je God moet liefhebben? Als er geen sprake was van pijniging en loutering, van pijnlijke beproevingen – en als bovendien niet alles wat God aan de mens gaf gratie, liefde en genade was – zou je dan een punt kunnen bereiken van ware liefde voor God? Aan de ene kant leert de mens tijdens Gods beproevingen zijn tekortkomingen kennen en leert hij zien dat hij onbetekenend, verachtelijk en nederig is, dat hij niets heeft en niets is; aan de andere kant creëert God tijdens Zijn beproevingen verschillende omgevingen voor de mens die de mens beter in staat stellen om de liefelijkheid van God te ervaren. Hoewel de pijn groot en soms onoverkomelijk is, en zelfs het niveau bereikt van verpletterend verdriet, ziet de mens, na dit ervaren te hebben, hoe liefdevol Gods werk in hem is en alleen op deze basis is ware liefde voor God in de mens geboren. Vandaag de dag ziet de mens dat hij met slechts de genade, liefde en barmhartigheid van God niet in staat is om zichzelf echt te kennen, laat staan om het wezen van de mens te kennen. Alleen door zowel de loutering als het oordeel van God, en tijdens het proces van loutering zelf, kan de mens zijn tekortkomingen kennen en weten dat hij niets heeft. De liefde van de mens voor God is dus gebouwd op het fundament van de loutering en het oordeel van God. Als je alleen geniet van de genade van God, en een vreedzaam gezinsleven of materiële zegeningen hebt, dan heb je God niet gewonnen en kan je geloof in God niet als succesvol worden beschouwd. God heeft reeds één fase van het werk van genade in het vlees uitgevoerd en heeft reeds materiële zegeningen aan de mens gegeven, maar de mens kan niet slechts met genade, liefde en barmhartigheid vervolmaakt worden. In de ervaringen van de mens ontmoet hij een deel van Gods liefde en ziet de liefde en genade van God, maar na dit gedurende een tijdsbestek ervaren te hebben, ziet hij dat Gods genade en Zijn liefde en barmhartigheid niet in staat zijn om de mens te vervolmaken, niet in staat zijn om datgene te onthullen wat verdorven is in de mens, en niet in staat zijn om de mens te ontdoen van zijn verdorven gezindheid, of om zijn liefde en geloof te vervolmaken. Gods werk van genade was het werk van één periode, en de mens kan zich niet verlaten op het genieten van Gods genade om zodoende God te kennen.

Op welke manier wordt Gods vervolmaking van de mens bereikt? Deze wordt bereikt door Zijn rechtvaardige gezindheid. Gods gezindheid bestaat in de eerste plaats uit rechtvaardigheid, toorn, majesteit, oordeel en vloek, en Hij vervolmaakt de mens voornamelijk door middel van Zijn oordeel. Sommige mensen begrijpen het niet en vragen waarom het is dat God alleen in staat is om de mens volmaakt te maken door oordeel en vloek. Ze zeggen: “Als God de mens zou vervloeken, zou de mens dan niet sterven? Als God over de mens zou oordelen, zou de mens dan niet veroordeeld worden? Hoe kan hij dan nog steeds volmaakt worden gemaakt?” Dat zijn de woorden van mensen die het werk van God niet kennen. Wat God vervloekt is de ongehoorzaamheid van de mens en waar Hij over oordeelt zijn de zonden van de mens. Hoewel Hij hardvochtig en onverbiddelijk spreekt, openbaart Hij alles wat zich in de mens bevindt. Met deze strenge woorden openbaart Hij dat wat wezenlijk is in de mens, maar door een dergelijk oordeel geeft Hij de mens diepgaande kennis van het wezenlijke van het vlees en aldus onderwerpt de mens zich aan God. Het vlees van de mens is van de zonde en van Satan, het is ongehoorzaam en het is het onderwerp van Gods tuchtiging. Om de mens zichzelf te laten kennen, moeten de woorden van Gods oordeel hem daarom overkomen en moet elke vorm van loutering worden toegepast; alleen dan kan Gods werk effectief zijn.

Uit de door God gesproken woorden blijkt dat Hij het vlees van de mens reeds heeft veroordeeld. Zijn deze woorden dan geen woorden van vervloeking? De woorden die door God worden gesproken onthullen de ware aard van de mens, en middels zo’n onthulling wordt er over hem geoordeeld. Wanneer hij ziet dat hij niet in staat is Gods wil tevreden te stellen, voelt hij innerlijk verdriet en spijt, voelt hij dat hij zo veel verschuldigd is aan God en niet aan Gods wil kan voldoen. Er zijn tijden dat de Heilige Geest je van binnenuit disciplineert; deze discipline komt van Gods oordeel. Er zijn tijden dat God je verwijten maakt en Zijn aangezicht voor je verbergt, dat Hij geen acht op je slaat, niet in je werkt en je geluidloos tuchtigt om je te louteren. Gods werk in de mens is in de eerste plaats om Zijn rechtvaardige gezindheid duidelijk te maken. Welke getuigenis legt de mens uiteindelijk aan God af? De mens getuigt dat God de rechtvaardige God is, dat Zijn gezindheid rechtvaardigheid, toorn, tuchtiging en oordeel is. De mens getuigt van de rechtvaardige gezindheid van God. God gebruikt Zijn oordeel om de mens volmaakt te maken, Hij heeft de mens liefgehad en de mens gered, maar hoeveel is er vervat in Zijn liefde? Er is oordeel, majesteit, toorn en vloek. Hoewel God de mens in het verleden heeft vervloekt, heeft Hij de mens niet volledig in de put van de afgrond geworpen, maar heeft Hij dat middel gebruikt om het geloof van de mens te louteren; Hij heeft de mens niet ter dood gebracht, maar heeft gehandeld om zodoende de mens volmaakt te maken. Het wezenlijke van het vlees is dat wat van Satan is – God zei het precies goed – maar de door God uitgevoerde feiten zijn niet voltooid volgens Zijn woorden. Hij vervloekt je zodat je Hem kunt liefhebben en het wezenlijke van het vlees kunt kennen. Hij tuchtigt je zodat je kunt ontwaken, om je in staat te stellen de tekortkomingen in jezelf te kennen en de volslagen onwaardigheid van de mens te kennen. Gods vervloekingen, Zijn oordeel, Zijn majesteit en toorn, zijn daarom allemaal bedoeld om de mens volmaakt te maken. Alles wat God vandaag de dag doet en de rechtvaardige gezindheid die Hij in jullie duidelijk maakt, is allemaal om de mens te vervolmaken. Zo is de liefde van God.

Volgens de traditionele opvattingen van de mens, gelooft hij dat Gods liefde Zijn genade, barmhartigheid en sympathie voor de zwakheid van de mens inhoudt. Hoewel deze dingen ook de liefde van God zijn, zijn ze te eenzijdig en vormen ze niet het primaire middel waarmee God de mens volmaakt maakt. Sommige mensen beginnen wegens ziekte in God te geloven. Deze ziekte is Gods genade voor jou; zonder de ziekte zou je niet in God geloven en als je niet in God geloofde, zou je niet zo ver zijn gekomen. Zodoende is zelfs deze genade de liefde van God. In de tijd van het geloof in Jezus deden mensen veel dat niet geliefd was door God omdat ze de waarheid niet begrepen, maar God heeft liefde en genade en Hij heeft de mens tot hier gebracht. Hoewel de mens niets begrijpt, staat God de mens toch toe om Hem te volgen en heeft Hij de mens bovendien het heden binnengeleid. Is dit niet de liefde van God? Wat geopenbaard wordt in Gods gezindheid is de liefde van God – dit is absoluut juist! Toen de bouw van de kerk zijn hoogtepunt bereikte, voerde God de stap van het werk van de dienstdoeners uit en wierp de mens in de put van de afgrond. De woorden van de tijd van de dienstdoeners waren allemaal vervloekingen: de vervloekingen van je vlees, de vervloekingen van je verdorven satanische gezindheid en de vervloekingen van de dingen over jou die niet aan Gods wil voldoen. Het werk dat door God in die stap werd uitgevoerd, manifesteerde zich als majesteit. Kort daarna voerde God de stap van het werk van tuchtiging uit, en toen kwam de beproeving van de dood. In dergelijk werk zag de mens de toorn, de majesteit, het oordeel en de tuchtiging van God, maar hij zag ook Gods genade, Zijn liefde en Zijn barmhartigheid. Alles wat God deed en alles wat zich manifesteerde als Zijn gezindheid, was Gods liefde voor de mens, en alles wat God deed maakte het mogelijk om aan de behoeften van de mens te voldoen. Hij deed het om zodoende de mens volmaakt te maken en Hij voorzag de mens in overeenstemming met diens gestalte. Als God dit niet had gedaan, zou de mens niet in staat zijn om voor God te verschijnen en geen enkele manier hebben om het ware gezicht van God te kennen. Vanaf het moment dat de mens voor het eerst in God begon te geloven tot nu toe, heeft God de mens geleidelijk aan voorzien in overeenstemming met de gestalte van de mens, zodat de mens Hem innerlijk geleidelijk aan heeft leren kennen. Pas in het heden aangekomen begrijpt de mens hoe geweldig het oordeel van God is. De stap van het werk van de dienstdoeners was de eerste instantie van het werk van vervloeking vanaf de schepping tot het heden. De mens was vervloekt tot de put van de afgrond. Als God dat niet had gedaan, zou de mens tegenwoordig geen ware kennis van God hebben. Het was alleen door de vloek van God dat de mens officieel op Zijn gezindheid stuitte. Door de beproeving van de dienstdoeners werd de mens ontmaskerd. Hij zag dat zijn loyaliteit onaanvaardbaar was, dat zijn gestalte te klein was, dat hij niet in staat was om Gods wil tevreden te stellen en dat zijn beweringen dat hij God te allen tijde tevreden stelde niets meer waren dan woorden. Hoewel God de mens vervloekte tijdens de stap van het werk van de dienstdoeners, was die stap van Gods werk geweldig, achteraf gezien. Het bracht een grote ommekeer voor de mens teweeg en een grote verandering in z’n levensgezindheid. Vóór de tijd van de dienstdoeners begreep de mens niets van het najagen van het leven, van wat het betekent om in God te geloven, of van de wijsheid van Gods werk, noch begreep hij dat Gods werk de mens kan beproeven. Vanaf de tijd van de dienstdoeners tot tegenwoordig ziet de mens hoe wonderbaarlijk het werk van God is: het is ondoorgrondelijk voor de mens. De mens kan zich met zijn hersenen niet voorstellen hoe God werkt en ziet ook hoe klein zijn gestalte is en dat te veel van hem ongehoorzaam is. Toen God de mens vervloekte, was dat om een effect te bereiken en heeft Hij de mens niet ter dood gebracht. Hoewel Hij de mens vervloekte, deed Hij dat met woorden; Zijn vervloekingen overkwamen de mens niet echt, want wat God vervloekte was de ongehoorzaamheid van de mens. Zodoende waren de woorden van Zijn vervloekingen ook gesproken om de mens volmaakt te maken. Of God nu over de mens oordeelt of hem vervloekt, beide maken de mens volmaakt: beide zijn om datgene wat onzuiver is in de mens volmaakt te maken. Op deze manier wordt de mens gelouterd en wordt datgene wat er aan de mens ontbreekt volmaakt gemaakt door Zijn woorden en werk. Elke stap van Gods werk, of het nu gaat om hardvochtige woorden of oordeel of tuchtiging, vervolmaakt de mens en is absoluut passend. Door de eeuwen heen heeft God nooit werk gedaan zoals dit. Heden werkt Hij in jullie, zodat jullie Zijn wijsheid waarderen. Hoewel jullie van binnen wat pijn hebben geleden, voelen jullie je in je hart standvastig en in vrede. Het is jullie zegen om te kunnen genieten van deze fase van het werk van God. Ongeacht wat jullie in de toekomst kunnen bereiken, is alles liefde wat jullie vandaag de dag zien van Gods werk in jullie. Als de mens Gods oordeel en loutering niet ervaart, zullen zijn daden en vurigheid altijd oppervlakkig blijven en zal zijn gezindheid altijd onveranderd blijven. Telt dit als door God gewonnen zijn? Hoewel er nog steeds veel is dat arrogant en verwaand is in de mens, is de gezindheid van de mens tegenwoordig veel stabieler dan voorheen. Het behandelen van jou door God, is om je te redden en hoewel je op dat moment misschien wat pijn voelt, zal de dag komen dat er een verandering in je gezindheid optreedt. Op dat moment zul je terugkijken en zien hoe wijs het werk van God is. Op dat moment zul je in staat zijn Gods wil werkelijk te begrijpen. Tegenwoordig zijn er mensen die zeggen dat ze Gods wil begrijpen, maar dat is niet al te realistisch. In feite spreken ze onwaarheden, omdat ze op dit moment nog moeten begrijpen of het de wil van God is om de mens te redden of om de mens te vervloeken. Misschien kun je het nu niet duidelijk zien, maar de dag zal komen waarop je ziet dat de dag van Gods verheerlijking is aangebroken, en waarop je ziet hoe betekenisvol het is om God lief te hebben, zodat je het menselijk leven zult leren kennen en je vlees zal leven in de wereld van de liefde voor God, zodat je geest zal worden bevrijd, je leven vol vreugde zal zijn en je altijd dicht bij God zult zijn en altijd naar Hem zult kijken. Op dat moment zul je echt weten hoe waardevol het werk van God vandaag de dag is.

Tegenwoordig hebben de meeste mensen die kennis niet. Ze geloven dat het lijden zonder waarde is, ze worden verworpen door de wereld, hun leven thuis is in moeilijkheden, ze zijn niet geliefd door God en hun vooruitzichten zijn somber. Het lijden van sommige mensen bereikt een hoogtepunt en hun gedachten keren zich tot de dood. Dit is geen ware liefde voor God. Zulke mensen zijn lafaards, ze hebben geen doorzettingsvermogen, ze zijn zwak en machteloos! God verlangt ernaar dat de mens Hem liefheeft, maar hoe meer de mens Hem liefheeft, hoe groter het lijden van de mens is en hoe meer de mens Hem liefheeft, hoe zwaarder de beproevingen van de mens zijn. Als je Hem liefhebt, zal elke vorm van lijden je overkomen en als je Hem niet liefhebt, zal misschien alles soepel voor je verlopen en alles vredig om je heen zijn. Wanneer je God liefhebt, zul je voelen dat er veel om je heen onoverkomelijk is, en omdat je gestalte te klein is, zul je gelouterd worden. Bovendien zul je niet in staat zijn om God tevreden te stellen en zul je altijd het gevoel hebben dat Gods wil te verheven is, dat deze buiten het bereik van de mens ligt. Vanwege dit alles zul je worden gelouterd – omdat er veel zwakheid in je is en veel dat niet in staat is om aan de wil van God te voldoen, zul je vanbinnen gelouterd worden. Toch moeten jullie duidelijk zien dat zuivering alleen wordt bereikt door loutering. Dus moeten jullie tijdens deze laatste dagen een getuigenis aan God afleggen. Ongeacht hoe groot jullie lijden is, moeten jullie tot het laatste toe lopen, en zelfs bij jullie laatste ademhaling moeten jullie nog steeds trouw zijn aan God en van de genade van God afhangen; alleen dit is God echt liefhebben en alleen dit is de sterke en klinkende getuigenis. Wanneer Satan je verzoekt, moet je zeggen: “Mijn hart behoort God toe en God heeft me al gewonnen. Ik kan je niet tevredenstellen – ik moet alles inzetten om God tevreden te stellen.” Hoe meer je God tevredenstelt, des te meer God je zegent en des te groter de kracht van je liefde voor God. Eveneens zul je op die manier geloof en vastberadenheid hebben, en voelen dat niets waardiger of beduidender is dan een leven in dienst van het liefhebben van God. Men kan zeggen dat de mens alleen maar God hoeft lief te hebben om zonder verdriet te zijn. Hoewel er tijden zijn waarin je vlees zwak is en er vele echte problemen op je afkomen, zul je in deze tijden echt op God vertrouwen; in je geest zul je worden getroost, je zult zekerheid voelen en voelen dat je iets hebt waarop je kunt vertrouwen. Op deze manier zul je vele omgevingen de baas kunnen en zul je dus niet klagen over God vanwege de angst waaraan je lijdt. In plaats daarvan zul je willen zingen, dansen en bidden, samenkomen en communiceren, en aan God willen denken. Je zult voelen dat alle mensen, zaken en dingen om je heen die door God zijn georganiseerd passend zijn. Als je God niet liefhebt, zal alles waar je naar kijkt je irriteren, niets zal plezierig zijn in je ogen. In je geest zul je niet vrij zijn maar onderdrukt, je hart zal altijd klagen over God en je zult altijd het gevoel hebben dat je zoveel kwelling ondergaat en dat dit zo onrechtvaardig is. Als je niet streeft omwille van geluk, maar om God tevreden te stellen en niet te worden beschuldigd door Satan, dan zal een dergelijk streven je grote kracht geven om God lief te hebben. De mens is in staat om alles uit te voeren wat door God wordt uitgesproken, en alles wat hij doet is in staat om God tevreden te stellen. Dit is wat het betekent om werkelijkheid te hebben. Het streven naar de tevredenheid van God, is je liefde voor God gebruiken om Zijn woorden in praktijk te brengen. Ongeacht de tijd – zelfs als anderen zonder kracht zijn – is er binnen in jou nog steeds een hart dat God liefheeft, dat diep smacht naar God en God mist. Dit is een ware gestalte. Hoe groot je gestalte precies is, hangt af van hoe groot je liefde voor God is, of je in staat bent om standvastig te zijn wanneer je op de proef wordt gesteld, of je zwak bent wanneer een bepaalde omgeving je overkomt en of je standvastig kunt zijn wanneer je broeders en zusters je afwijzen. De komst van de feiten zal aantonen hoe het precies zit met jouw liefde voor God. Veel van Gods werk laat zien dat God echt van de mens houdt, hoewel de ogen van de menselijke geest nog volledig geopend moeten worden en hij niet in staat is om veel te zien van het werk van God, van de wil van God en van de vele dingen die liefelijk zijn aan God. De mens heeft te weinig ware liefde voor God. Je hebt al deze tijd in God geloofd, en tegenwoordig heeft God alle ontsnappingsmogelijkheden afgesneden. Realistisch gesproken heb je geen andere keuze dan het juiste pad te nemen, het juiste pad waarop je bent geleid door het harde oordeel en de opperste redding van God. Pas na het ervaren van ontbering en loutering weet de mens dat God liefelijk is. De ervaring tot aan tegenwoordig staat het toe te zeggen dat de mens een deel van Gods liefelijkheid heeft leren kennen, maar dit is nog steeds niet genoeg, omdat de mens zoveel tekortschiet. De mens moet meer van Gods wonderbaarlijke werk ervaren en meer van al de door God mogelijk gemaakte loutering door lijden. Alleen dan kan de levensgezindheid van de mens worden veranderd.

Alleen houden van God is werkelijk geloven in God

Tegenwoordig, in jullie streven om van God te houden en Hem te kennen, moeten jullie in één opzicht tegenspoed en loutering ondergaan en in een ander opzicht een prijs betalen. Geen les is diepzinniger dan de les om van God te houden, en je kunt zeggen dat de les die mensen trekken uit een leven lang geloven de volgende is: hoe van God te houden. Dat wil zeggen: als je in God gelooft, moet je van God houden. Als je alleen in God gelooft maar niet van Hem houdt en de kennis van God niet hebt verkregen, en nooit van God hebt gehouden met een ware liefde die vanuit je hart komt, is je geloof in God zinloos; als je, in je geloof in God, niet van God houdt, dan leef je vergeefs en is je hele leven het nederigste van alle levens. Als je je leven lang nooit van God hebt gehouden en Hem nooit hebt tevredengesteld, waar leef je dan om? En waarom geloof je dan in God? Is dat geen verspilde moeite? Dat wil zeggen: als mensen in God dienen te geloven en van God dienen te houden, dan moeten ze een prijs betalen. In plaats van te proberen zich uitwendig op een bepaalde manier te gedragen, moeten ze waar inzicht zoeken in de diepten van hun hart. Als je enthousiast bent over zingen en dansen, maar de waarheid niet in praktijk kunt brengen, kan dan gezegd worden dat je van God houdt? Van God houden vereist dat je in alle dingen Gods wil zoekt, dat je – wanneer er iets met je gebeurt – diep vanbinnen zoekt, probeert Gods wil te begrijpen, probeert te zien wat Gods wil is in deze kwestie, wat Hij je vraagt te bereiken en hoe je rekening moet houden met Zijn wil. Bijvoorbeeld: er gebeurt iets waardoor je tegenspoed moet ondergaan; op dat moment moet je begrijpen wat Gods wil is en hoe je rekening moet houden met Zijn wil. Je moet jezelf niet tevredenstellen: zet jezelf eerst aan de kant. Niets is miserabeler dan het vlees. Je moet proberen God tevreden te stellen en je moet je plicht vervullen. Bij zulke gedachten zal God je bijzondere verlichting brengen over deze kwestie en zal ook je hart troost vinden. Als je iets overkomt, of het nu iets groots of iets kleins is, moet je jezelf eerst aan de kant zetten en het vlees beschouwen als het nederigste van alle dingen. Hoe meer je het vlees tevredenstelt, hoe meer vrijheden het zich veroorlooft; als je het vlees deze keer tevredenstelt, zal het de volgende keer om méér vragen. In de loop hiervan gaan mensen zelfs nóg meer van het vlees houden. Het vlees heeft altijd buitensporige verlangens; het verlangt altijd van je dat je het tevredenstelt en het vanbinnen bevredigt, of het nu gaat om wat je eet, om wat je draagt, om het verliezen van je geduld of om het toegeven aan je eigen zwaktes en luiheid… Hoe meer je het vlees tevredenstelt, hoe groter de verlangens ervan worden en hoe liederlijker het vlees wordt, totdat het vlees van mensen zelfs nog diepere noties koestert, God ongehoorzaam is, zichzelf verheerlijkt en aan het werk van God gaat twijfelen. Hoe meer je het vlees tevredenstelt, hoe groter de zwaktes van het vlees; je zult altijd voelen dat niemand medelijden heeft met je zwaktes, je zult altijd geloven dat God te ver is gegaan en je zult zeggen: “Hoe kon God zo hardvochtig zijn? Waarom maakt Hij het mensen niet wat makkelijker?” Wanneer mensen het vlees tevredenstellen en te zeer koesteren, verwoesten ze zichzelf. Als je echt van God houdt en het vlees niet tevredenstelt, zul je zien dat alles wat God doet zo juist en zo goed is, en dat Zijn vloek over jouw opstandigheid en Zijn oordeel over jouw onrechtvaardigheid terecht zijn. Er zullen tijden zijn waarop God je kastijdt en disciplineert en een omgeving schept om je te temperen, waardoor je gedwongen wordt vóór Hem te verschijnen; je zult altijd voelen dat wat God doet geweldig is. Zodoende zal het voor je voelen alsof er niet veel pijn is en dat God zo lieflijk is. Als je tegemoetkomt aan de zwaktes van het vlees en zegt dat God te ver gaat, zul je altijd pijn voelen, zul je altijd neerslachtig zijn, zal al het werk van God onduidelijk voor je zijn en zal het lijken dat God totaal geen oor heeft voor de zwakte van de mens en Zich niet bewust is van de moeilijkheden die de mens kent. Zodoende zul je je altijd ellendig en alleen voelen en zal het altijd voelen alsof jou groot onrecht is aangedaan; dan zul je beginnen te klagen. Hoe meer je op deze manier tegemoetkomt aan de zwaktes van het vlees, hoe sterker je zult voelen dat God te ver gaat, tot het zó erg wordt dat je het werk van God ontkent, dat je je tegen God begint te verzetten en dat je van ongehoorzaamheid raakt vervuld. Daarom moet je in opstand komen tegen het vlees en er niet aan tegemoetkomen: “Mijn man (vrouw), kinderen, toekomstperspectieven, huwelijk, familie – niets daarvan doet ertoe! In mijn hart is alleen God, en ik moet mijn best doen om God tevreden te stellen en het vlees niet tevreden te stellen.” Deze vastberadenheid moet je hebben. Als je altijd zulke vastberadenheid hebt, zul je, wanneer je de waarheid in praktijk brengt en jezelf aan de kant zet, dit met slechts een beetje moeite kunnen doen. Het verhaal gaat dat er eens een boer was die een slang stijf bevroren op de weg zag liggen. De boer raapte de slang op en hield deze aan zijn borst. Toen de slang was bijgekomen, beet deze de boer dood. Het vlees van de mens is zoals de slang: het wezen ervan is om kwaad te berokkenen aan het leven van de mens – en wanneer het vlees volledig zijn zin krijgt, is je leven verbeurd. Het vlees behoort aan Satan. Het bevat buitensporige verlangens, het denkt alleen voor zichzelf, het wil gemak genieten en zich tegoed doen aan vrije tijd; het wentelt zich in luiheid en ledigheid. Wanneer je het tot een bepaald punt tevreden hebt gesteld, word je er uiteindelijk door verslonden. Dat wil zeggen: als je het deze keer tevredenstelt, zal het de volgende keer méér vragen. Het heeft altijd buitensporige verlangens en nieuwe eisen en maakt gebruik van je tegemoetkomingen aan het vlees om ervoor te zorgen dat je het zelfs nóg meer koestert en dat je te midden van de gemakken ervan leeft – en als je het niet te boven komt, zul je jezelf uiteindelijk te gronde richten. Of je leven kunt verkrijgen ten overstaan van God en wat je uiteindelijke bestemming zal zijn, hangt ervan af hoe je je opstandigheid tegen het vlees bedrijft. God heeft je gered, gekozen en voorbestemd, maar als je heden ten dage niet bereid bent Hem tevreden te stellen, de waarheid in praktijk te brengen en in opstand te komen tegen je eigen vlees met een hart dat echt van God houdt, zul je jezelf uiteindelijk te gronde richten en zodoende extreme pijnen doorstaan. Als je altijd tegemoetkomt aan het vlees, zal Satan je langzamerhand opslokken en ervoor zorgen dat je geen leven meer hebt en niet meer wordt aangeraakt door de Geest, tot de dag komt waarop je vanbinnen volledig duister bent. Wanneer je in duisternis leeft, zul je gevangengenomen zijn door Satan en zul je God niet langer in je hart hebben; op dat moment zul je het bestaan van God ontkennen en Hem verlaten. Als mensen daarom wensen God lief te hebben, moeten ze de prijs van pijn betalen en tegenspoed verdragen. Het is niet nodig uitwendig geestdriftig te zijn en tegenspoed te verdragen, meer te lezen of meer rond te rennen; in plaats daarvan moet men de dingen binnenin zich opzijzetten: de buitensporige gedachten, de persoonlijke belangen en de eigen overwegingen, noties en bedoelingen. Dat is Gods wil.

Ook de behandeling door God van de uitwendige gezindheid van mensen is een deel van Zijn werk; bijvoorbeeld het behandelen van de uitwendige, abnormale menselijkheid van mensen, of hun levensstijl, gewoonten en gebruiken, hun uitwendige praktijken en hun geestdrift. Maar wanneer Hij mensen vraagt om de waarheid in praktijk te brengen en hun gezindheden te veranderen, worden vooral de bedoelingen en noties in hen behandeld. Louter het behandelen van je uitwendige gezindheid is niet moeilijk; het is zoals gevraagd worden de dingen waarvan je houdt niet te eten; dat is makkelijk. Maar het is niet makkelijk datgene los te laten wat te maken heeft met de noties die er in je zijn. Dit vereist van mensen dat ze in opstand komen tegen het vlees, een prijs betalen en lijden ten overstaan van God. Dit is in het bijzonder het geval met de bedoelingen van mensen. Sinds mensen in God zijn gaan geloven, hebben ze veel onjuiste bedoelingen gehad. Wanneer je de waarheid niet in praktijk brengt, voel je dat al je bedoelingen juist zijn, maar wanneer je iets overkomt, zul je zien dat er veel onjuiste bedoelingen in je bestaan. Wanneer God mensen vervolmaakt, laat Hij hen daarom beseffen dat ze veel noties hebben die hun kennis van God in de weg zitten. Wanneer je erkent dat je bedoelingen verkeerd zijn, kunt ophouden te praktiseren volgens je noties en bedoelingen, van God kunt getuigen en standvastig kunt staan bij alles wat je overkomt, bewijst dit dat je in opstand bent gekomen tegen het vlees. Wanneer je in opstand komt tegen het vlees, vindt er onvermijdelijk een strijd in je plaats. Satan zal proberen ervoor te zorgen dat mensen hem volgen, dat ze de noties van het vlees volgen en de belangen van het vlees hooghouden – maar Gods woorden zullen mensen vanbinnen verlichten en illumineren, en op dat moment is het aan jou of je God of Satan volgt. De voornaamste reden dat God mensen vraagt de waarheid in praktijk te brengen, is om de dingen in hen te behandelen, hun gedachten en noties die niet naar Gods hart zijn te behandelen. De Heilige Geest raakt mensen in hun hart en verlicht en illumineert hen. Zo vindt er een strijd plaats achter alles wat er gebeurt: telkens wanneer mensen de waarheid in praktijk brengen, of de liefde voor God in praktijk brengen, is er een grote strijd, en hoewel met hun vlees alles in orde lijkt te zijn, is er in feite in de diepten van hun hart een strijd op leven en dood gaande. Pas na deze intense strijd, na een immense hoeveelheid beschouwing, kan de overwinning of de nederlaag worden verklaard. Je weet niet of je moet lachen of huilen. Omdat veel van de bedoelingen in mensen verkeerd zijn, of anders omdat veel van Gods werk niet in overeenstemming is met hun noties, wordt er achter de schermen een grote strijd gevoerd wanneer mensen de waarheid in praktijk brengen. Als ze deze waarheid in praktijk hebben gebracht, zullen mensen achter de schermen talloze tranen van droefenis hebben vergoten voordat ze uiteindelijk beslissen God tevreden te stellen. Het komt door deze strijd dat mensen lijden en loutering verdragen; dit is waar lijden. Wanneer de strijd jou vindt en je in staat bent om echt aan de kant van God te staan, zul je God kunnen tevredenstellen. Bij het praktiseren van de waarheid is het onvermijdelijk dat men vanbinnen lijdt; als, bij het in praktijk brengen van de waarheid, alles goed zou zijn binnen mensen, zouden ze niet door God vervolmaakt te hoeven worden, zou er geen strijd zijn en zouden ze niet lijden. Het komt doordat er binnen mensen veel dingen zijn die niet geschikt zijn voor gebruik door God, en doordat er veel van de opstandige gezindheid van het vlees is, dat mensen de les van opstandigheid tegen het vlees grondiger moeten leren. Dit is wat God het lijden noemt dat Hij de mens heeft gevraagd met Hem te ondergaan. Wanneer je moeilijkheden ervaart, haast je dan en bid tot God: “O God! Ik wil u tevredenstellen, ik wil de uiteindelijke tegenspoed verdragen om uw hart tevreden te stellen, en hoe groot ook de tegenslagen die ik meemaak, ik moet u hoe dan ook tevredenstellen. Zelfs als ik mijn hele leven moet opgeven, moet ik u nog steeds tevredenstellen!” Met deze vastberadenheid, als je zo bidt, zul je standvastig kunnen staan in je getuigenis. Telkens wanneer ze de waarheid in praktijk brengen, telkens wanneer ze loutering ondergaan, telkens wanneer ze beproefd worden en telkens wanneer ze in aanraking komen met Gods werk, moeten mensen extreme pijn verdragen. Dit alles is een proef voor mensen, en dus is er binnen hen allen een strijd. Dit is de werkelijke prijs die zij betalen. Meer van Gods woorden lezen en meer rondrennen is een deel van die prijs. Het is wat mensen horen te doen, het is hun plicht en de verantwoordelijkheid die ze moeten vervullen, maar mensen moeten datgene binnen zich opzijzetten wat opzij moet worden gezet. Als je dat niet doet zal alles vergeefs zijn, hoe groot ook je uitwendige lijden, hoeveel je ook rondrent! Dat wil zeggen: alleen de veranderingen binnenin je kunnen bepalen of je uitwendige tegenspoed van waarde is. Wanneer je inwendige gezindheid is veranderd en je de waarheid in praktijk hebt gebracht, zal al je uitwendige lijden Gods goedkeuring verkrijgen; als er geen verandering is geweest in je inwendige gezindheid, zal er geen goedkeuring van God zijn, hoeveel lijden je ook verdraagt en hoeveel je ook uitwendig rondrent – en tegenspoed die niet door God wordt bevestigd, is vergeefs. Of de prijs die je hebt betaald door God wordt goedgekeurd, hangt er daarom vanaf of er wel of niet een verandering in je heeft plaatsgevonden, en of je wel of niet de waarheid in praktijk hebt gebracht en tegen je eigen bedoelingen en noties in opstand bent gekomen om te voldoen aan Gods wil, kennis van God te verkrijgen en trouw aan God te zijn. Hoezeer je ook rondrent, als je nooit in opstand bent gekomen tegen je eigen bedoelingen, maar alleen uitwendige handelingen en geestdrift hebt nagestreefd, en als je nooit enige aandacht schenkt aan je leven, dan zal je tegenspoed voor niets zijn geweest. Als er in een bepaalde omgeving iets is wat je wilt zeggen, maar je vanbinnen voelt dat het niet juist is om dat te zeggen, dat het je broeders en zusters niet ten goede komt als je het zegt en dat het hen zou kunnen schaden, dan zeg je het niet en word je liever innerlijk gepijnigd, want deze woorden kunnen niet aan Gods wil voldoen. Op dat moment zal er een strijd binnen je zijn, maar je zult bereid zijn pijn te lijden en datgene waarvan je houdt op te geven. Je zult bereid zijn deze tegenspoed te verdragen om God tevreden te stellen, en hoewel je vanbinnen pijn zult lijden, zul je niet tegemoetkomen aan het vlees; Gods hart zal tevredengesteld zijn en dus zul jij ook vanbinnen getroost worden. Hiermee betaal je echt een prijs, en dit is de prijs die God verlangt. Als je op deze manier praktiseert, zal God je beslist zegenen; als je dit niet kunt bereiken, zal het allemaal voor niets zijn, hoeveel je ook begrijpt en hoe goed je ook kunt spreken! Als je op de weg naar het liefhebben van God aan de kant van God kunt staan wanneer Hij tegen Satan strijdt, en je niet terugkeert naar Satan, dan zul je liefde voor God hebben verkregen en zul je standvastig hebben gestaan in je getuigenis.

Bij elke stap van het werk dat God in mensen verricht, lijkt het vanbuiten te gaan om interacties tussen mensen, alsof het voortkwam uit menselijke regelingen of menselijke bemoeienis. Maar achter de schermen is elke stap van het werk en alles wat gebeurt een weddenschap die Satan aangaat ten overstaan van God, en vereist dit dat mensen standvastig staan in hun getuigenis voor God. Neem bijvoorbeeld de beproeving van Job: achter de schermen ging Satan een weddenschap met God aan, en wat Job overkwam betrof de daden van mensen en de bemoeienis van mensen. Achter elke stap van het werk dat God in jullie verricht zit Satans weddenschap met God – achter dit alles zit een strijd. Als je bijvoorbeeld bevooroordeeld bent jegens je broeders en zusters, zullen er woorden zijn die je wilt zeggen – woorden waarvan je voelt dat ze God onwelgevallig zouden kunnen zijn – maar als je ze niet zegt, zul je je vanbinnen ongemakkelijk voelen, en op dat moment zal er binnen je een strijd ontbranden: ‘Moet ik spreken, of niet?’ Dat is de strijd. Zodoende is er bij alles wat je tegenkomt een strijd, en als er een strijd binnenin je is, werkt God in je dankzij je werkelijke medewerking en je werkelijke lijden. Uiteindelijk ben je in staat om vanbinnen de kwestie opzij te zetten en dooft de kwaadheid vanzelf uit. Dat is de uitwerking van je medewerking met God. Alles wat mensen doen vereist dat ze een bepaalde prijs betalen bij hun inspanningen. Zonder daadwerkelijke tegenspoed kunnen ze God niet tevredenstellen, verre van dat, en spuien ze alleen maar loze kreten! Kunnen deze loze kreten God tevredenstellen? Wanneer God en Satan strijden in het spirituele rijk, hoe moet je God dan tevredenstellen en hoe moet je standvastig staan in je getuigenis van Hem? Je moet weten dat alles wat er met je gebeurt een grote beproeving is en een moment waarop God van je vereist dat je getuigenis aflegt. Vanbuiten mogen ze onbelangrijk lijken, maar wanneer deze dingen gebeuren, tonen ze aan of je wel of niet van God houdt. Als je dat wel doet, zul je standvastig kunnen staan in je getuigenis van Hem, en als je de liefde voor Hem niet in praktijk hebt gebracht, toont dit aan dat je niet iemand bent die de waarheid in praktijk brengt, dat je de waarheid en het leven ontbeert, dat je kaf bent! Alles wat mensen overkomt, gebeurt wanneer God vereist dat ze standvastig staan in hun getuigenis van Hem. Hoewel er op dit moment niets belangrijks met je gebeurt en je geen groot getuigenis geeft, is elk detail van je dagelijks leven een kwestie van getuigen van God. Als je de bewondering van je broeders en zusters, je familieleden en iedereen om je heen kunt verkrijgen; als op een dag de ongelovigen komen en alles wat je doet bewonderen, en zien dat alles wat God doet geweldig is, dan zul je getuigenis hebben afgelegd. Hoewel je geen inzicht hebt en je kaliber zwak is, kun je God tevredenstellen en Zijn wil in acht nemen door middel van Gods vervolmaking van jou, waardoor je anderen toont welk groots werk Hij in mensen van het zwakste kaliber heeft verricht. Wanneer mensen God leren kennen en overwinnaars worden tegenover Satan, en God aanzienlijke trouw bewijzen, dan is niemand standvastiger dan deze groep mensen, en is dit het grootste getuigenis. Hoewel je niet in staat bent groots werk te verrichten, kun je God tevredenstellen. Anderen kunnen hun noties niet opzijzetten, maar jij kunt dat wel; anderen kunnen tijdens hun werkelijke ervaringen niet van God getuigen, maar jij kunt je werkelijke gestalte en handelingen gebruiken om Gods liefde terug te betalen en een klinkend getuigenis van Hem af te leggen. Alleen dit telt als God werkelijk liefhebben. Als je hiertoe niet in staat bent, leg je geen getuigenis af onder je familieleden, je broeders en zusters of de mensen van de wereld. Als je niet ten overstaan van Satan kunt getuigen, zal Satan je uitlachen, je niet serieus nemen, je als een speeltje behandelen, je vaak voor de gek houden en je tot waanzin drijven. In de toekomst kan het zijn dat je voor grote beproevingen komt te staan, maar tegenwoordig, als je van God houdt met een waar hart en als je standvastig kunt staan in je getuigenis en God tevreden kunt stellen ongedacht hoe groot de komende beproevingen en ongeacht wat er met je gebeurt, dan zal je hart getroost zijn en zul je niet bang zijn, hoe groot ook de beproevingen waarvoor je in de toekomst komt te staan. Jullie kunnen niet zien wat er in de toekomst zal gebeuren; jullie kunnen God alleen in de omstandigheden van vandaag tevredenstellen. Jullie zijn niet in staat enig groots werk te doen, jullie moeten je richten op het tevredenstellen van God door Zijn woorden in het echte leven te ervaren, en jullie moeten een sterk en klinkend getuigenis afleggen dat Satan te schande zet. Hoewel je vlees onbevredigd zal blijven en zal hebben geleden, zul je God tevreden hebben gesteld en Satan te schande hebben gezet. Als je altijd op deze manier praktiseert, zal God een pad voor je banen. Wanneer zich op een dag een grote beproeving voordoet, zullen anderen neervallen, maar jij zult nog altijd standvastig kunnen staan: vanwege de prijs die je hebt betaald, zal God je beschermen zodat je standvastig kunt staan en niet valt. Als je gewoonlijk in staat bent de waarheid in praktijk te brengen en God tevreden te stellen met een hart dat echt van Hem houdt, zal God je beslist beschermen tijdens toekomstige beproevingen. Al ben je dwaas, is je gestalte gering en is je kaliber zwak, God zal je niet discrimineren. Het hangt ervan af of je bedoelingen juist zijn. Tegenwoordig ben je in staat God tevreden te stellen – daarbij let je op de kleinste details, stel je God in alles tevreden, heb je een hart dat echt van God houdt en geef je je ware hart aan God. Hoewel er dingen zijn die je niet kunt begrijpen, kun je voor God verschijnen om je bedoelingen recht te zetten en Gods wil te zoeken, en doe je alles wat nodig is om God tevreden te stellen. Mogelijk zullen je broeders en zusters je in de steek laten, maar je hart zal God tevredenstellen, en de geneugten van het vlees zul je niet begeren. Als je altijd op deze manier praktiseert, zul je beschermd worden wanneer je grote beproevingen ondergaat.

Op welke innerlijke gesteldheid van mensen zijn beproevingen gericht? Ze zijn gericht op de opstandige gezindheid in mensen die niet in staat is God tevreden te stellen. Er is veel onzuivers in mensen, en veel hypocriets, en dus onderwerpt God mensen aan beproevingen om hen te zuiveren. Maar als je God heden ten dage tevreden kunt stellen, zullen de beproevingen van de toekomst een vervolmaking voor je zijn. Als je heden ten dage niet in staat bent God tevreden te stellen, zul je verzocht worden door toekomstige beproevingen en zul je ongewild neervallen; je zult jezelf dan niet kunnen helpen, want je kunt Gods werk niet bijhouden en bezit geen werkelijke gestalte. Als je daarom in de toekomst standvastig wilt staan om God beter tevreden te stellen en Hem helemaal tot het einde te volgen, moet je heden ten dage een sterk fundament leggen. Je moet God tevredenstellen door in alle dingen de waarheid in praktijk te brengen, en je moet Zijn wil in acht nemen. Als je altijd praktiseert op deze manier, zal er een fundament in je zijn, zal God een hart dat van Hem houdt in je laten ontstaan en zal Hij je geloof schenken. Wanneer je op een dag voor een echte beproeving komt te staan, kan het zijn dat je enige pijn lijdt, dat je je in zekere mate gekrenkt voelt, en dat je verpletterend verdriet zult ondergaan, alsof je gestorven bent – maar je liefde voor God zal niet veranderen en zal zelfs nog dieper worden. Zo zijn de zegeningen van God. Als je heden ten dage met een gehoorzaam hart alles kunt aanvaarden wat God zegt en doet, zul je beslist door God worden gezegend, waardoor je iemand zult zijn die door God gezegend wordt en Zijn belofte ontvangt. Als je heden ten dage niet praktiseert, zul je, wanneer je op een dag voor beproevingen komt te staan, geen geloof of liefhebbend hart hebben. Op dat moment zal de beproeving een verzoeking worden; je zult te midden van Satans verzoeking worden gestort en niet kunnen ontsnappen. Heden ten dage ben je misschien in staat standvastig te staan wanneer je een kleine beproeving overkomt, maar dat zal niet noodzakelijkerwijs het geval zijn wanneer je op een dag een grote beproeving overkomt. Sommige mensen zijn verwaand en denken dat ze al bijna volmaakt zijn. Als je op zulke momenten niet dieper gaat, maar zelfingenomen blijft, zul je in gevaar zijn. Heden ten dage doet God het werk van grotere beproevingen niet en lijkt alles in orde, maar wanneer God je beproeft, zul je ontdekken dat je te zeer tekortschiet, omdat je gestalte te klein is en je geen grote beproevingen kunt verduren. Als je blijft zoals je bent en je in een gesteldheid van inertie bevindt, zul je vallen wanneer de beproevingen komen. Je moet vaak kijken naar hoe klein je gestalte is; alleen zo zul je vooruitgang boeken. Als je alleen tijdens beproevingen ziet dat je gestalte zo klein is, dat je wilskracht zo zwak is, dat te weinig binnenin je echt is en dat je ontoereikend bent voor Gods wil – als je deze dingen alleen dan beseft, zal het te laat zijn.

Als je Gods gezindheid niet kent, zul je tijdens beproevingen onvermijdelijk vallen, omdat je je er niet van bewust bent hoe God mensen vervolmaakt en op welke manier Hij mensen vervolmaakt. Wanneer Gods beproevingen je overkomen en niet overeenstemmen met je noties, zul je niet standvastig kunnen staan. Gods ware liefde is Zijn volledige gezindheid, en wanneer Gods volledige gezindheid aan mensen wordt getoond, wat brengt dit jouw vlees dan? Wanneer Gods rechtvaardige gezindheid aan mensen wordt getoond, zal hun vlees onvermijdelijk veel pijn lijden. Als je deze pijn niet lijdt, kun je niet door God worden vervolmaakt en zul je geen ware liefde aan God kunnen wijden. Als God je vervolmaakt, zal Hij je beslist Zijn gehele gezindheid tonen. Vanaf het moment van de schepping tot tegenwoordig heeft God nooit Zijn gehele gezindheid aan de mens getoond – maar in de laatste dagen openbaart Hij die aan deze groep mensen die Hij heeft voorbestemd en uitgekozen, en door mensen te vervolmaken legt Hij Zijn gezindheden bloot, waardoor Hij een groep mensen compleet maakt. Zo is Gods ware liefde voor mensen. Het ervaren van Gods ware liefde vereist dat mensen extreme pijn doorstaan en een hoge prijs betalen. Pas hierna zullen ze door God worden gewonnen en hun ware liefde kunnen teruggeven aan God; pas dan zal Gods hart tevredengesteld zijn. Als mensen door God willen worden vervolmaakt, Zijn wil willen doen en hun ware liefde volledig aan God willen geven, moeten ze veel lijden en veel kwellingen ondergaan die uit hun omstandigheden voortkomen; moeten ze pijn lijden die erger is dan de dood. Uiteindelijk zullen ze gedwongen worden om hun ware hart terug te geven aan God. Of iemand echt van God houdt, wordt geopenbaard tijdens tegenspoed en loutering. God zuivert de liefde van mensen, en ook dit wordt alleen bereikt te midden van tegenspoed en loutering.

Een korte toespraak over ‘Het Duizendjarig Koninkrijk is gekomen’

Wat vinden jullie van het visioen van het Duizendjarig Koninkrijk? Sommige mensen denken daar veel over na en zeggen dat het Duizendjarig Koninkrijk duizend jaar op aarde zal duren. Als de oudere leden van de kerk dus ongehuwd zijn, moeten ze dan trouwen? Ons gezin heeft geen geld, moet ik nog geld gaan verdienen? … Wat is het Duizendjarig Koninkrijk? Weten jullie dat? Mensen zien gebrekkig en worden zwaar beproefd. Het Duizendjarig Koninkrijk moet in feite nog officieel komen. Gedurende de fase waarin mensen worden vervolmaakt, is het Duizendjarig Koninkrijk niet meer dan een klein beginnetje. In de tijd van het Duizendjarig Koninkrijk waar God over spreekt, is de mens inmiddels vervolmaakt. Er is eerder gezegd dat mensen als heiligen en standvastig zouden zijn in het land Sinim. Pas wanneer mensen vervolmaakt zijn − wanneer ze de heiligen worden over wie God het heeft − zal het Duizendjarig Koninkrijk zijn gekomen. Wanneer God mensen vervolmaakt, zuivert Hij hen. Hoe zuiverder ze zijn, hoe meer God ze heeft vervolmaakt. Wanneer de onzuiverheid, opstandigheid, weerstand en dingen van het vlees in je zijn verdreven, wanneer je gezuiverd bent, dan zul je door God bemind worden (en zul je, met andere woorden, een heilige zijn). Wanneer God je heeft vervolmaakt en je een heilige wordt, zul je in het Duizendjarig Koninkrijk zijn. Nu is het Tijdperk van het Koninkrijk er. In het Tijdperk van het Duizendjarig Koninkrijk zullen de mensen vertrouwen op Gods woord om te leven. Alle volkeren komen dan bijeen onder Gods naam en allen gaan Gods woorden lezen. In die tijd zullen sommigen gaan telefoneren, anderen gaan faxen … ze zullen alles aanwenden om toegang tot Gods woorden te krijgen. Ook jullie zullen onder Gods woord komen te staan. Dat gebeurt er allemaal nadat mensen vervolmaakt zijn geworden. Mensen worden vandaag vervolmaakt, gelouterd, verlicht en geleid door woorden, dit is het Tijdperk van het Koninkrijk, de fase waarin mensen vervolmaakt worden. Het houdt geen verband met het Tijdperk van het Duizendjarig Koninkrijk. Tijdens het Tijdperk van het Duizendjarig Koninkrijk zullen mensen al vervolmaakt zijn en zal de verdorven gezindheid in hen gezuiverd zijn. In die tijd zullen de door God gesproken woorden mensen stap voor stap leiden en alle mysteries van Gods werk openbaren vanaf de schepping tot nu toe. Zijn woorden zullen mensen vertellen van Gods daden in elk tijdperk en op elke dag, hoe Hij mensen innerlijk leidt, het werk dat Hij doet in het spirituele rijk, en ze zullen hen de dynamiek van het spirituele rijk uiteenzetten. Alleen dan zal er werkelijk sprake zijn van het Tijdperk van het Woord, nu is het slechts een klein beginnetje. Als mensen niet vervolmaakt en gezuiverd worden, kunnen ze met geen mogelijkheid duizend jaar op aarde leven en vergaat hun vlees onherroepelijk. Als mensen innerlijk gezuiverd worden en niet langer Satan en het vlees aanhangen, zullen ze op aarde blijven leven. In deze fase ben je nog steeds traag van begrip. Je ervaart alleen je liefde voor God en getuigt van Hem, elke dag die je op aarde leeft.

‘Het Duizendjarig Koninkrijk is gekomen’ is een profetie, analoog aan de voorspelling van een profeet, waarin God profeteert wat er in de toekomst gaat gebeuren. De woorden die God in de toekomst spreekt en de woorden die Hij vandaag spreekt, zijn niet dezelfde. De woorden van de toekomst zullen het tijdperk leiden, terwijl de woorden die Hij vandaag spreekt mensen vervolmaken, louteren en aanpakken. Het Tijdperk van het Woord in de toekomst is anders dan het Tijdperk van het Woord vandaag. Alle woorden die God vandaag spreekt tezamen genomen – ongeacht de manier waarop Hij dat doet – zijn bedoeld om mensen te vervolmaken, te zuiveren wat er vuil in hen is, en ze heilig en rechtvaardig te maken voor Gods aangezicht. De woorden vandaag gesproken en de woorden gesproken in de toekomst zijn twee verschillende dingen. De woorden gesproken in het Tijdperk van het Koninkrijk zijn bedoeld om mensen alle training te laten ondergaan, om mensen in alles op het juiste pad te brengen, om alles wat onzuiver in hen is te verdrijven. God doet het volgende in dit tijdperk: Hij legt een fundament van Zijn woorden in ieder persoon, Hij maakt Zijn woorden het leven van iedere persoon, en Hij verlicht en leidt ieders innerlijk met Zijn woorden op ieder moment. Wanneer ze dan geen acht slaan op Gods wil, zullen Gods woorden in hen ze terechtwijzen en disciplineren. De woorden van vandaag horen het leven van de mens te zijn, ze voorzien direct in alles wat de mens nodig heeft, ja, Gods woorden voorzien in alles wat je innerlijk tekortkomt. Allen die Gods woorden aanvaarden, worden verlicht door Zijn woorden te eten en te drinken. De woorden door God gesproken in de toekomst leiden de mensen in het hele universum, vandaag worden zij alleen in China gesproken en vertegenwoordigen ze niet die welke in het hele universum worden gesproken. God zal pas spreken tot het hele universum wanneer het Duizendjarig Koninkrijk komt. Weet dat de woorden die God vandaag spreekt allemaal bedoeld zijn om mensen te vervolmaken, de woorden die God in deze fase spreekt voorzien in de behoeften van mensen, ze zijn niet bedoeld om je mysteries te leren kennen of de wonderen van God te laten zien. Hij spreekt op vele manieren om in de behoeften van mensen te voorzien. Het Tijdperk van het Duizendjarig Koninkrijk moet nog komen – het Tijdperk van het Duizendjarig Koninkrijk waarover wordt gesproken, is de dag van Gods heerlijkheid. Nadat Jezus’ werk in Judea was volbracht, verplaatste God Zijn werk naar China en stelde Hij een ander plan op. Hij doet een ander deel van Zijn werk in jullie, ja, Hij doet het werk om mensen met woorden te vervolmaken: Hij gebruikt woorden zowel om mensen veel pijn te laten lijden als om Gods genade overvloedig te verkrijgen. Deze fase van het werk vormt een groep overwinnaars, en nadat Hij deze groep van overwinnaars heeft gemaakt, zullen zij in staat zijn om van Zijn daden te getuigen. Zij zullen naar de werkelijkheid kunnen leven en Hem echt behagen en trouw zijn tot in de dood. Op die manier zal God verheerlijkt worden. Wanneer God wordt verheerlijkt, wanneer Hij deze groep mensen heeft vervolmaakt, is het Tijdperk van het Duizendjarig Koninkrijk gekomen.

Jezus was 33,5 jaar op aarde. Hij kwam om het werk van de kruisiging te doen, waardoor God één onderdeel van heerlijkheid verwierf. Toen God in het vlees kwam, kon Hij nederig en verborgen blijven en verschrikkelijk lijden verdragen. Hoewel Hij God Zelf was, verdroeg Hij elke vernedering en elke beschimping. Hij verdroeg grote pijn toen Hij aan het kruis werd genageld om het verlossingswerk te volbrengen. Nadat deze fase van het werk was volbracht, zagen mensen weliswaar dat God grote heerlijkheid had verworven, maar dit was niet Zijn volle heerlijkheid. Het was slechts één deel van Zijn heerlijkheid, dat Hij door Jezus had verkregen. Hoewel Jezus alle moeilijkheden kon verdragen, nederig en verborgen kon blijven, gekruisigd kon worden voor God, verwierf God maar één deel van Zijn heerlijkheid, en Zijn heerlijkheid werd in Israël verkregen. God heeft nog een ander deel van heerlijkheid: naar de aarde komen om daadwerkelijk te werken en een groep mensen te vervolmaken. Gedurende Jezus’ fase van het werk deed Hij enkele bovennatuurlijke dingen, maar die fase van het werk diende zeker niet alleen om de tekenen en wonderen te verrichten. Het diende voornamelijk om te laten zien dat Jezus in staat was om te lijden en voor God te worden gekruisigd, dat Jezus in staat was om verschrikkelijke pijn te verdragen omdat Hij God liefhad, en dat Hij nog steeds bereid was Zijn leven te offeren volgens Gods wil hoewel God Hem had verlaten. Nadat God Zijn werk in Israël had voltooid en Jezus aan het kruis was genageld, werd God verheerlijkt en legde Hij getuigenis af voor Satan. Jullie weten niet en hebben niet gezien hoe God vlees is geworden in China, dus hoe kunnen jullie zien dat God is verheerlijkt? Wanneer God veel werk in jullie doet om jullie te overwinnen en jullie standvastig blijven, dan is deze fase van het werk van God geslaagd en is dit een deel van Gods heerlijkheid. Jullie zien alleen dit en God moet jullie nog vervolmaken, jullie moeten je hart nog geheel aan God geven. Jullie moeten deze heerlijkheid nog in volle omvang zien. Jullie zien alleen dat God jullie hart al overwonnen heeft, dat jullie Hem nooit kunnen verlaten, God helemaal tot het einde zullen volgen en jullie hart niet zal veranderen, en dat dit de heerlijkheid van God is. Waarin zien jullie Gods heerlijkheid? In de effecten van Zijn werk in mensen. Mensen zien dat God zo lieflijk is, zij hebben God in hun hart en willen Hem niet verlaten. Dit is Gods heerlijkheid. Wanneer de kracht van de broeders en zusters van de kerken naar boven komt en zij God met hun hart kunnen liefhebben, de opperste macht van het werk dat God doet zien, de ongeëvenaarde macht van Zijn woorden, wanneer zij zien dat Zijn woorden gezag uitstralen en dat Hij Zijn werk kan aanvangen in de spookstad van het vasteland van China, wanneer mensen, ook al zijn zij zwak, hun hart buigen voor God en bereid zijn Gods woorden aan te nemen, en wanneer zij, ook al zijn zij zwak en onbekwaam, kunnen zien dat Gods woorden zo lieflijk en zo waardig zijn om te koesteren, dan is dit de heerlijkheid van God. Wanneer de dag komt waarop mensen door God worden vervolmaakt, en zij zich aan Hem kunnen overgeven, God volledig kunnen gehoorzamen, en hun vooruitzichten en lot in de handen van God laten, dan heeft God het tweede deel van Zijn heerlijkheid geheel en al verworven. Dat wil zeggen, wanneer het werk van de praktische God geheel is volbracht, komt Zijn werk in het vasteland China tot een einde. Met andere woorden: wanneer zij die door God waren voorbestemd en gekozen vervolmaakt zijn, wordt God verheerlijkt. God zei dat Hij het tweede deel van Zijn heerlijkheid naar het Oosten heeft gebracht, maar dit is onzichtbaar voor het blote oog. God heeft Zijn werk inderdaad naar het Oosten gebracht: Hij is al naar het Oosten gekomen en dit is Gods heerlijkheid. Hoewel Zijn werk vandaag nog gaande is, zal het zeker worden volbracht omdat God heeft besloten om te werken. God heeft besloten dat Hij dit werk in China zal volbrengen, en Hij heeft besloten dat Hij jullie compleet zal maken. Hij laat jullie dan ook niet ontsnappen – Hij heeft jullie hart al overwonnen. Je zult moeten doorgaan, of je nu wilt of niet, en wanneer God jullie heeft gewonnen, wordt God verheerlijkt. God moet vandaag nog volkomen verheerlijkt worden, want jullie moeten nog vervolmaakt worden. Hoewel jullie hart tot God is teruggekeerd, zijn er nog steeds veel zwakheden in jullie vlees, kunnen jullie God niet behagen, kunnen jullie Gods wil niet in acht nemen, en hebben jullie veel negatieve dingen waar jullie vanaf moeten komen en moeten jullie nog veel beproevingen en louteringen ondergaan. Alleen op die manier kan jullie levensgezindheid veranderen en kunnen jullie door God gewonnen worden.

Alleen zij die God kennen, kunnen een getuigenis van God afleggen

Het is de wet van de hemel en het principe van de aarde om in God te geloven en God te kennen, en vandaag de dag – in een tijdperk waarin de geïncarneerde God in eigen persoon Zijn werk verricht – is het een bijzonder goede tijd om God te kennen. God tevredenstellen wordt bereikt door te bouwen op het fundament van het begrip van Gods wil, en om Gods wil te begrijpen, is het noodzakelijk om enige kennis van God te hebben. Deze kennis van God is de visie die iemand die in God gelooft moet hebben; het is de basis van het geloof van de mens in God. Als deze kennis afwezig zou zijn, zou het geloof van de mens in God bestaan in een vage gesteldheid, te midden van een lege theorie. Zelfs als het het voornemen is van dergelijke mensen om God te volgen, zullen ze niets winnen. Allen die niets winnen in deze stroom zijn degenen die verstoten zullen worden – zij zijn allemaal profiteurs. Welke stap in Gods werk je ook ervaart, je zou vergezeld moeten zijn van een machtig visioen. Anders zou het moeilijk voor je zijn om elke stap van nieuw werk te accepteren, want het nieuwe werk van God gaat de menselijke verbeeldingskracht te boven, en bevindt zich buiten de grenzen van zijn noties. En dus, zonder een herder om de mens te leiden, zonder een herder om deel te nemen aan gemeenschap over visioenen, is de mens niet in staat om dit nieuwe werk te accepteren. Als de mens geen visioenen kan ontvangen, dan kan hij het nieuwe werk van God niet ontvangen, en als de mens Gods nieuwe werk niet kan gehoorzamen, dan zal de mens niet in staat zijn om Gods wil te begrijpen, en dus zal zijn kennis van God tot niets leiden. Voordat de mens het woord van God uitvoert, moet hij het woord van God kennen, dat wil zeggen, hij moet Gods wil begrijpen; alleen op deze manier kan Gods woord nauwkeurig en naar Gods wil worden uitgevoerd. Dit is iets dat iedereen die de waarheid zoekt moet bezitten, en het is tevens het proces dat iedereen die God probeert te kennen moet ondergaan. Het proces van het leren kennen van het woord van God is het proces van het leren kennen van God, en ook het proces van het leren kennen van het werk van God. Dus verwijst het kennen van visioenen niet alleen naar het kennen van de menselijkheid van de vleesgeworden God, maar omvat het ook het kennen van het woord en het werk van God. Uit het woord van God leren mensen Gods wil begrijpen en uit het werk van God leren ze Gods gezindheid kennen en wat God is. Geloof in God is de eerste stap naar het kennen van God. Het proces van vooruitgang van dit beginnend geloof in God naar het diepste geloof in Hem is het proces van het leren kennen van God en het proces van het ervaren van het werk van God. Als je alleen in God gelooft omwille van het geloof in God, en niet om Hem te kennen, dan is jouw geloof niet werkelijk, en dan kan jouw geloof niet zuiver worden – hierover bestaat geen twijfel. Als, tijdens het proces waarmee hij Gods werk ervaart, de mens geleidelijk aan God leert kennen, dan zal zijn gezindheid geleidelijk veranderen en zal zijn geloof meer en meer werkelijk worden. Op deze manier, wanneer de mens succes bereikt in zijn geloof in God, zal hij God volledig gewonnen hebben. De reden waarom God er alles aan deed om voor de tweede keer vlees te worden en in eigen persoon Zijn werk te doen, was opdat de mens Hem zou kunnen leren kennen en Hem zien. God kennen[a] is het uiteindelijke effect dat bereikt moet worden met de conclusie van Gods werk; het is Gods laatste vereiste aan de mensheid. De reden waarom Hij dit doet is vanwege Zijn laatste getuigenis – zodat de mens zich uiteindelijk en volledig tot Hem kan wenden – daarom doet Hij dit werk. De mens kan alleen van God leren houden door God te kennen, en om God lief te hebben moet hij God kennen. Hoe hij ook zoekt, of wat hij wil bereiken, hij moet in staat zijn om kennis van God te bereiken. Alleen op deze manier kan de mens Gods hart tevreden stellen. Alleen door God te kennen, kan de mens een waar geloof in God hebben, en alleen door God te kennen, kan hij waarachtig God eren en gehoorzamen. Degenen die God niet kennen, zullen nooit tot echte gehoorzaamheid en verering van God komen. God kennen omvat het kennen van Zijn gezindheid, het begrijpen van Zijn wil en weten wat Hij is. Maar welk aspect men ook leert kennen, elk aspect vereist dat de mens een prijs betaalt, en vereist de wil om te gehoorzamen, zonder welke niemand tot het einde zou kunnen blijven volgen. Het werk van God is te onverenigbaar met de opvattingen van de mens, Gods gezindheid en wat God is, zijn te moeilijk voor de mens om te kennen, en alles wat God zegt en doet is te onbegrijpelijk voor de mens; als de mens God wenst te volgen, en toch niet bereid is om Hem te gehoorzamen, dan zal de mens niets winnen. Vanaf de schepping van de wereld tot vandaag, heeft God veel werk gedaan dat onbegrijpelijk is voor de mens en dat de mens moeilijk heeft kunnen accepteren, en God heeft veel gezegd wat de opvattingen van de mens moeilijk te genezen maakt. Maar Hij heeft Zijn werk nooit gestaakt omdat de mens te veel moeilijkheden heeft; integendeel, Hij is doorgegaan met werken en spreken, en hoewel grote aantallen ‘strijders’ langs de kant zijn gevallen, doet Hij nog steeds Zijn werk en blijft Hij zonder onderbreking de ene groep mensen na de andere kiezen die bereid zijn om zich aan Zijn nieuwe werk te onderwerpen. Hij heeft geen medelijden met die gevallen ‘helden’, maar in plaats daarvan koestert Hij hen die zijn nieuwe werk en woorden accepteren. Maar tot welk doel werkt Hij, stap voor stap, op deze manier? Waarom verstoot Hij altijd sommige mensen en verkiest Hij andere? Waarom gebruikt Hij altijd zo’n methode? Het doel van Zijn werk is de mens toestaan Hem te kennen en zo door Hem te worden gewonnen. Het principe van Zijn werk is om te werken aan diegenen die in staat zijn om zich te onderwerpen aan het werk dat Hij vandaag doet, en niet om te werken aan diegenen die zich onderwerpen aan Zijn werk uit het verleden, terwijl zij zich verzetten tegen het werk dat Hij vandaag doet. Dit is de reden waarom Hij zoveel mensen heeft verstoten.

De effecten van de les van het leren kennen van God kunnen niet binnen een of twee dagen worden bereikt: de mens moet ervaringen opdoen, lijden ondergaan en ware onderwerping bereiken. Begin allereerst met het werk en de woorden van God. Het is noodzakelijk dat je begrijpt wat is vervat in de kennis van God, hoe deze kennis te bereiken en hoe God te zien in je ervaringen. Dit is wat iedereen moet doen als ze God nog moeten leren kennen. Niemand kan het werk en de woorden van God in één keer begrijpen en niemand kan in korte tijd kennis opdoen van Gods totaliteit. Er is een noodzakelijk proces van ervaring, zonder welke niemand God zou kunnen kennen of Hem echt zou kunnen volgen. Hoe meer werk God doet, hoe meer de mens Hem kent. Hoe meer het werk van God op gespannen voet staat met de opvattingen van de mens, hoe meer de kennis van de mens over Hem wordt vernieuwd en verdiept. Als het werk van God voor altijd zou vaststaan en onveranderd zou blijven, dan zou de mens maar geringe kennis van Hem hebben. Tussen de schepping en het heden, wat God deed tijdens het Tijdperk van de Wet, wat Hij deed tijdens het Tijdperk van Genade, en wat Hij doet gedurende het Tijdperk van het Koninkrijk, moeten deze visioenen voor jullie volkomen helder zijn. Jullie moeten het werk van God kennen. Pas toen hij Jezus volgde, ging Petrus langzamerhand veel van het werk dat de Geest in Jezus deed, begrijpen. Hij zei: “Vertrouwen op de ervaringen van de mens is niet genoeg om volledige kennis te verkrijgen; er moeten veel nieuwe dingen uit het werk van God voortkomen om ons te helpen Hem te kennen.” In het begin geloofde Petrus dat Jezus iemand was die door God gezonden was, als een apostel, en zag hij Jezus niet als de Christus. Op dat moment, toen hij Jezus begon te volgen, vroeg Jezus hem: “Simon, zoon van Jona, zul je mij volgen?” Petrus zei: “Ik moet Hem volgen die door de hemelse Vader is gezonden. Ik moet Hem erkennen die is gekozen door de Heilige Geest. Ik zal u volgen.” Uit zijn woorden kan worden afgeleid dat Petrus eenvoudigweg geen kennis van Jezus had; hij had de woorden van God ervaren, zichzelf aangepakt en ontbering geleden voor God, maar hij had geen kennis van het werk van God. Na een periode van ervaring zag Petrus in Jezus veel van de daden van God, hij zag de schoonheid van God en hij zag veel van Gods wezen in Jezus. Zo zag hij ook dat de woorden die Jezus sprak niet door een mens gesproken hadden kunnen zijn en dat het werk van Jezus niet door een mens gedaan had kunnen worden. In Jezus’ woorden en daden zag Petrus bovendien veel van de wijsheid van God en veel werk van een goddelijke natuur. Tijdens zijn ervaringen leerde hij niet alleen zichzelf kennen, maar hij lette goed op elke handeling van Jezus, waaruit hij veel nieuwe dingen ontdekte; namelijk dat er veel uitdrukkingen waren van de praktische God in het werk dat God door Jezus deed, en dat Jezus verschilde van een gewoon mens in de woorden die Hij sprak en de handelingen die Hij deed, en ook in de manier waarop Hij de kerken begeleidde en het werk dat Hij uitvoerde. En dus leerde Petrus van Jezus veel lessen die hij verondersteld werd te leren, en tegen de tijd dat Jezus op het punt stond aan het kruis te worden genageld, had hij een bepaalde hoeveelheid kennis van Jezus opgedaan – kennis die de basis werd van zijn levenslange loyaliteit aan Jezus, en van zijn kruisiging ondersteboven omwille van de Heer. Hoewel hij bezeten was door een aantal opvattingen en in het begin geen duidelijke kennis van Jezus had, zijn zulke dingen onvermijdelijk deel van de verdorven mens. Toen Jezus op het punt stond te vertrekken, vertelde Hij aan Petrus dat Zijn kruisiging het werk was waartoe Hij gekomen was om dat te doen: Het was noodzakelijk dat Hij door het tijdperk verlaten werd, dit onzuivere en oude tijdperk Hem aan het kruis moest nagelen; Hij was gekomen om het werk van de verlossing te voltooien, en als dit werk voltooid was, zou Zijn bediening ten einde zijn. Toen hij dit hoorde, werd Petrus overmand door verdriet en raakte hij nog meer met Jezus verbonden. Toen Jezus aan het kruis genageld werd, weende Petrus bitter in afzondering. Voorafgaand hieraan had hij Jezus gevraagd: “Mijn Heer! U zegt dat u zult worden gekruisigd. Als u weg bent, wanneer zullen wij u opnieuw zien?” Was er niet een element van vervalsing in de woorden die hij sprak? Waren ze niet doorspekt met opvattingen? In zijn hart wist hij dat Jezus gekomen was om een deel van Gods werk te voltooien, en dat, nadat Jezus vertrokken was, de Geest met hem zou zijn; ook al zou Hij aan het kruis genageld worden en naar de hemel opstijgen, toch zou de Geest van God met hem zijn. In die tijd had Petrus enige kennis van Jezus: hij wist dat Jezus door de Geest van God was gezonden, dat de Geest van God in Hem was en dat Jezus God Zelf was, dat Hij Christus was. Maar het was vanwege zijn liefde voor Jezus en vanwege zijn menselijke zwakte, dat Petrus nog steeds zulke woorden sprak. Als iemand in elke stap van Gods werk kan observeren en het moeizaam kan ondergaan, dan zal hij in staat zijn om geleidelijk de schoonheid van God te ontdekken. En welk visioen droeg Paulus met zich mee? Toen Jezus aan hem verscheen, zei Paulus: “Wie bent u, Heer?” Jezus zei: “Ik ben Jezus, die jij vervolgt.” Dit was het visioen van Paulus. Petrus nam als zijn visioen Jezus’ opstanding, Zijn verschijning gedurende veertig dagen, en de leringen van Jezus gedurende Zijn leven, tot aan het einde van zijn reis.

De mens ervaart Gods werk, leert zichzelf kennen, bevrijdt zichzelf van zijn verdorven gezindheid en zoekt groei in het leven, alles omwille van het kennen van God. Als je alleen maar probeert jezelf te kennen en te stellen hebt met je eigen verdorven gezindheid, maar geen kennis hebt van wat voor werk God doet aan de mens, hoe groot Zijn redding is, of hoe je Gods werk ervaart en getuigt van Zijn daden, dan is deze ervaring van je dwaas. Als je denkt dat alleen het in praktijk kunnen brengen van de waarheid en kunnen verdragen, inhoudt dat iemands leven volwassenheid heeft bereikt, betekent dit dat je de ware zin van het leven nog steeds niet hebt begrepen, noch Gods doel bij het vervolmaken van de mens. Op een dag, wanneer je in de religieuze kerken bent, tussen leden van de ‘Repentance Church’ of de ‘Life Church’, zul je veel vrome mensen tegenkomen wiens gebeden visioenen bevatten, en die zich, in hun zoektocht naar het leven, aangeraakt voelen en geleid worden door woorden. Bovendien zijn ze in veel zaken in staat om te verdragen en zichzelf te verzaken, en worden ze niet geleid door het vlees. Op dat moment zul je niet in staat zijn om het verschil te zien: je zult geloven dat alles wat ze doen goed is, dat het de natuurlijke uiting van leven is, en dat het jammer is dat de naam waarin ze geloven verkeerd is. Zijn dergelijke standpunten niet dwaas? Waarom wordt er gezegd dat veel mensen geen leven hebben? Omdat zij God niet kennen en er dus wordt gezegd dat zij geen God in hun hart hebben en geen leven hebben. Als jouw geloof in God een bepaald punt heeft bereikt, waarop je in staat bent om de daden van God, de realiteit van God en elke fase van Gods werk grondig te kennen, dan ben je bezeten van de waarheid. Als je het werk en de gezindheid van God niet kent, is er nog steeds iets mis in je ervaring. Hoe Jezus die fase van Zijn werk uitvoerde, hoe deze fase wordt uitgevoerd, hoe God Zijn werk deed in het Tijdperk van Genade en wat voor werk er werd gedaan, welk werk er in deze fase wordt gedaan – als je geen grondige kennis hebt van deze dingen, dan zul je je nooit verzekerd voelen en altijd onzeker zijn. Als je na een periode van ervaring in staat bent om het werk van God en elke stap van Zijn werk te kennen, en een grondige kennis hebt verkregen van Gods doelen door het spreken van Zijn woorden, en waarom zoveel woorden die Hij heeft gesproken niet zijn vervuld, dan kun je vrijmoedig en zonder aarzelen de weg die voor je ligt volgen, vrij van zorgen en loutering. Jullie zouden moeten zien met welke middelen God zoveel van Zijn werk volbrengt. Hij gebruikt de woorden die Hij spreekt, loutert de mens en transformeert zijn opvattingen door middel van veel soorten woorden. Al het leed dat jullie hebben doorstaan, alle loutering die jullie hebben ondergaan, de behandeling die jullie in jezelf hebben aanvaard, de verlichting die jullie hebben ervaren – deze zijn allemaal bereikt door middel van de woorden die God sprak. Vanwege wat volgt de mens God? Vanwege de woorden van God! De woorden van God zijn diep mysterieus en kunnen bovendien het hart van de mens bewegen, dingen diep begraven in het hart van de mens onthullen, hem dingen laten weten die in het verleden zijn gebeurd en hem toestaan door te dringen in de toekomst. En zo verdraagt de mens het lijden vanwege Gods woorden en wordt hij ook vervolmaakt door Gods woorden; pas op dat moment volgt de mens God. Wat de mens in deze fase zou moeten doen, is de woorden van God aanvaarden, en ongeacht of hij vervolmaakt is of onderworpen aan loutering, de woorden van God zijn doorslaggevend. Dit is het werk van God en dit is ook het visioen dat de mens vandaag de dag zou moeten kennen.

Hoe maakt God de mens volmaakt? Wat is de gezindheid van God? En wat ligt vervat in Zijn gezindheid? Om al deze dingen te verduidelijken: de een noemt dit het verspreiden van Gods naam, de ander het getuigen van God en weer een ander het verhogen van God. De mens zal op basis van het fundament van het kennen van God uiteindelijk veranderd worden in zijn levensgezindheid. Hoe meer aanpak en loutering de mens ondergaat, hoe meer hij gesterkt is, en hoe talrijker de stappen van Gods werk, hoe meer de mens vervolmaakt wordt. In de ervaring van de mens slaat elke stap van Gods werk vandaag de dag terug op zijn opvattingen, en ze stijgen allemaal boven het intellect van de mens uit, en liggen buiten zijn verwachtingen. God verschaft alles wat de mens nodig heeft en in alle opzichten staat het haaks op zijn opvattingen. God spreekt zijn woorden uit op het moment dat je zwak bent; alleen op deze manier kan Hij je leven voorzien. Doordat Hij terugslaat op je opvattingen, zorgt Hij ervoor dat je de aanpak van God accepteert; alleen op deze manier kun je jezelf ontdoen van je verdorvenheid. Vandaag de dag werkt de vleesgeworden God aan de ene kant in een gesteldheid van goddelijkheid, en aan de andere kant in een gesteldheid van normale menselijkheid. Als je geen enkel werk van God meer kunt ontkennen, als je in staat bent je te onderwerpen ongeacht wat God zegt of doet binnen de gesteldheid van normale menselijkheid, als je in staat bent je te onderwerpen en te begrijpen ongeacht de soort normaliteit die Hij manifesteert, en als je werkelijke ervaring hebt verkregen, alleen dan kun je er zeker van zijn dat Hij God is, alleen dan zul je ophouden opvattingen voort te brengen en alleen dan zul je Hem tot het einde kunnen volgen. Er is wijsheid in Gods werk en Hij weet hoe de mens standvastig kan zijn in getuigen van Hem. Hij weet waar de vitale zwakheid van de mens ligt, en de woorden die Hij spreekt, kunnen je treffen in je vitale zwakheid, maar Hij gebruikt Zijn majestueuze en wijze woorden ook om je standvastig te maken in getuigen van Hem. Dat zijn de wonderbaarlijke daden van God. Het werk dat God doet is onvoorstelbaar voor het menselijk intellect. De soorten verderf waardoor de mens, een wezen van vlees en bloed, bezeten is, en de dingen waaruit de essentie van de mens is samengesteld, worden allemaal geopenbaard door Gods oordeel en dat het laat voor de mens geen enkele plek over om zich te verbergen voor zijn schaamte.

God verricht het werk van oordeel en tuchtiging zodat de mens kennis van Hem kan verkrijgen, en omwille van Zijn getuigenis. Zonder Zijn oordeel over de verdorven gezindheid van de mens, zou de mens Zijn rechtvaardige gezindheid die geen belediging duldt, onmogelijk kunnen kennen en noch zou hij zijn oude kennis van God in nieuwe kunnen veranderen. Omwille van Zijn getuigenis, en omwille van Zijn management, maakt Hij Zijn totaliteit openbaar, en door Zijn publieke verschijning stelt Hij de mens in staat kennis van God te bereiken, veranderd te worden in zijn gezindheid, en een klinkend getuigenis van God af te leggen. De verandering van de gezindheid van de mens wordt bereikt door verschillende soorten van Gods werk; zonder zulke veranderingen in zijn gezindheid zou de mens niet in staat zijn om een getuigenis van God af te leggen en zou hij niet iemand naar Gods hart kunnen zijn. Veranderingen in de menselijke gezindheid betekenen dat de mens zich heeft bevrijd van de slavernij van Satan en van de invloed van duisternis en werkelijk een model en voorbeeld van Gods werk is geworden, een getuige van God en iemand naar Gods hart. Tegenwoordig is de vleesgeworden God gekomen om Zijn werk op aarde te verrichten, en Hij eist dat de mensen kennis over Hem verwerven, gehoorzaamheid aan Hem tonen, een getuigenis van Hem afleggen – Zijn praktische en normale werk kennen, al Zijn woorden en werk gehoorzamen die niet overeenstemmen met de opvattingen van de mens, en getuigen van al het werk dat Hij doet om de mens te redden en alle daden die Hij verricht om de mens te overwinnen. Degenen die getuigen van God, moeten kennis van God hebben; alleen dit soort getuigenis is accuraat en echt, en alleen dit soort getuigenis kan Satan beschaamd doen staan. God gebruikt degenen die Hem hebben leren kennen door Zijn oordeel en tuchtiging, aanpak en snoei te ondergaan, om een getuigenis van Hem af te leggen. Hij gebruikt degenen die verdorven zijn door Satan om een getuigenis van Hem af te leggen, en zo ook gebruikt Hij degenen wiens gezindheid is veranderd en die aldus Zijn zegeningen hebben verkregen, om een getuigenis van Hem af te leggen. Hij heeft de mens niet nodig om Hem met de mond te prijzen, noch heeft Hij de lof en het getuigenis nodig van het soort van Satan, mensen die niet door Hem gered zijn. Alleen degenen die God kennen, zijn gekwalificeerd om een getuigenis van Hem af te leggen, en alleen degenen die veranderd zijn in hun gezindheid, zijn gekwalificeerd om een getuigenis van Hem af te leggen. God zal niet toestaan dat de mens opzettelijk schande brengt over Zijn naam.

Voetnoot:

a. In de oorspronkelijke tekst staat ‘Het werk van God kennen.’

Hoe Petrus Jezus leerde kennen

In de tijd die Petrus met Jezus heeft doorgebracht, leerde hij veel beminnelijke eigenschappen van Jezus kennen, en veel aspecten die navolging verdienden en een aanvulling voor hem betekenden. Hoewel Petrus op veel manieren het wezen van God in Jezus zag, en veel beminnelijke kwaliteiten, kende hij Jezus nog niet in het begin. Toen Petrus 20 jaar was begon hij Jezus te volgen, en hij is dit 6 jaar lang blijven doen. Al die tijd heeft hij Jezus niet leren kennen, maar puur uit bewondering voor Hem was hij wel bereid Hem te volgen. Toen Jezus hem aan de oever van het meer van Galilea voor het eerst tot zich riep vroeg Hij: “Simon, zoon van Jona, wil je mij volgen?” Petrus antwoordde: “Ik moet Hem die door de hemelse Vader is gestuurd volgen. Ik moet Hem die door de Heilige Geest is verkozen erkennen. Ik volg u.” Petrus had toen al horen praten over een man die Jezus heette, de grootste onder de profeten, Gods geliefde zoon, en Petrus hoopte steeds Hem te vinden. Hij hoopte op een mogelijkheid Hem te zien (zo werd hij toen namelijk door de Heilige Geest geleid). Hij had Hem weliswaar nog nooit gezien en alleen maar geruchten over Hem gehoord maar toch groeide er geleidelijk een verlangen naar en bewondering voor Jezus in zijn hart. Hij verlangde er vaak naar Jezus op een dag te zien. En hoe nodigde Jezus Petrus dan uit? Ook Hij had al horen praten over een man die Petrus heette. Het was niet zo dat de Heilige Geest Hem de opdracht gaf: “Ga naar het meer van Galilea, waar iemand zal zijn die Simon, zoon van Jona, wordt genoemd.” Jezus hoorde iemand zeggen dat er iemand was die Simon, zoon van Jona, werd genoemd en dat de mensen hem hadden horen preken. Dat ook hij het evangelie van het koninkrijk van de hemel verkondigde, en dat de mensen die hem hoorden tot tranen toe waren geroerd. Toen Jezus dit hoorde volgde Hij die persoon en ging op weg naar het meer van Galilea. Hier ging Petrus in op de uitnodiging van Jezus, en volgde Hem.

In de tijd dat hij Jezus volgde, had Petrus veel meningen over Hem en oordeelde hij altijd vanuit zijn eigen perspectief. En hoewel hij de Geest tot op zekere hoogte begreep was zijn begrip enigszins onzeker. Vandaar dat hij zei: “Ik moet Hem die door de hemelse Vader is gestuurd volgen. Ik moet Hem die door de Heilige Geest is verkozen erkennen.” Hij begreep de dingen die Jezus deed niet en het ontbrak hem aan duidelijkheid daarover. Toen hij Hem een tijdje had gevolgd raakte hij geïnteresseerd in wat Hij deed en zei, en in Jezus Zelf. Hij kreeg het gevoel dat Jezus zowel genegenheid als respect opriep. Hij ging graag met Hem om en verbleef graag in Zijn nabijheid. Als hij naar de woorden van Jezus luisterde ontving hij voorziening en hulp. De hele tijd dat Petrus Jezus heeft gevolgd heeft hij goed opgelet en alles over Zijn leven ter harte genomen: Zijn handelingen, woorden, bewegingen en uitdrukkingen. Hij begon heel goed te begrijpen dat Jezus geen gewoon mens was. Hoewel Zijn menselijke verschijning uitermate gewoon was, was Hij vervuld met liefde, mededogen en tolerantie voor de mens. Alles wat Hij deed of zei betekende een grote steun voor anderen, en naast Hem leerde en zag Petrus dingen die hij nooit eerder had gezien of gehad. Hij zag dat, ondanks dat Jezus geen groot postuur had of een uitzonderlijke menselijkheid, Hij wel echt iets buitengewoons en ongebruikelijks had. En hoewel Petrus het niet goed uit kon leggen, zag hij wel dat Jezus anders handelde dan alle andere mensen, want Hij deed de dingen heel anders dan gewone mensen. Uit de tijd dat Petrus met Jezus in contact stond leerde hij ook dat Hij een ander karakter had dan andere mensen. Hij was altijd constant en zonder haast, hij overdreef of bagatelliseerde geen enkel onderwerp, en Hij leidde Zijn leven op een manier waaruit een karakter bleek dat normaal en bewonderenswaardig was. In conversaties was Jezus elegant en gracieus, open en opgewekt maar toch sereen, en bij de uitvoering van Zijn werk behield Hij altijd Zijn waardigheid. Petrus zag dat Jezus soms zwijgzaam was, maar op andere momenten onophoudelijk praatte. Soms was Hij zo gelukkig dat Hij leek op een beweeglijke en levendige duif, en andere keren was Hij zo verdrietig dat Hij totaal niet meer sprak, en leek Hij met verdriet beladen, alsof Hij een uitgeputte en vermoeide moeder was. Soms werd Hij door boosheid bevangen, als een dappere soldaat die ten strijde trekt om de vijand te vermoorden; soms leek Hij zelfs op een brullende leeuw. Hij lachte soms, maar dan bad Hij weer en huilde Hij. Hoe Jezus zich ook gedroeg, Petrus begon een oneindige liefde en een grenzeloos respect voor Hem te voelen. Als Jezus lachte, voelde Petrus zich gelukkig. Zijn zorgen stortten hem in het verdriet. Hij was bang van Zijn boosheid, terwijl Zijn barmhartigheid, vergevingsgezindheid en de strenge eisen die Hij aan mensen stelde ervoor zorgden dat hij Jezus echt leerde liefhebben en een oprecht ontzag voor en verlangen naar Hem ontwikkelde. Natuurlijk drong dit alles pas geleidelijk door tot Petrus nadat hij een aantal jaren naast Jezus had doorgebracht.

Petrus was een bijzonder gevoelig mens met een aangeboren natuurlijke intelligentie, en toch heeft hij veel dwaasheden begaan in de tijd dat hij Jezus volgde. In het begin had hij allerlei opvattingen over Jezus. Hij vroeg: “Men zegt dat u een profeet bent. Toen u acht jaar was en oud genoeg om dingen te begrijpen, wist u toen dus al dat u God was? Wist u dat u door de Heilige Geest bent verwekt?” Jezus antwoordde: “Nee, dat wist ik niet. Lijk ik jou niet net een heel gewoon mens? Ik ben hetzelfde als iedereen. De persoon die de Vader heeft gestuurd is een normaal persoon, geen bijzonder persoon. En al vertegenwoordigt het werk dat ik doe mijn hemelse Vader, toch kunnen mijn beeld, de persoon die ik ben en mijn vleselijk lichaam, mijn hemelse Vader niet volledig vertegenwoordigen – maar alleen een deel van Hem. En ook al ben ik uit de Geest voortgekomen, ik blijf een normaal persoon. Mijn Vader heeft mij als een normaal persoon naar de aarde gestuurd, niet als een bijzonder persoon.” Pas toen Petrus dit hoorde begon hij een beetje te begrijpen van Jezus. En pas nadat hij talloze uren van het werk, de leer, het herderschap en de ondersteuning van Jezus had doorgespit begon hij een diepgaander begrip te ontwikkelen. In Zijn dertigste levensjaar vertelde Jezus aan Petrus over Zijn aanstaande kruisiging en dat Hij gekomen was om een werkstadium – het kruisigingswerk – te verrichten om daarmee de mensheid te verlossen. Hij vertelde hem ook dat drie dagen na de kruisiging de Mensenzoon weer zou opstaan, en na Zijn opstand veertig dagen lang aan de mensen zou verschijnen. Petrus werd verdrietig toen hij deze woorden hoorde en nam deze woorden ter harte; van toen af aan groeide hij steeds verder naar Jezus toe. Na enige tijd van ervaring begon Petrus zich te realiseren dat alles wat Jezus deed van het wezen van God kwam, en hij begon Jezus uitzonderlijk beminnelijk te vinden. Pas toen hij dit begrip had verworven verlichtte de Heilige Geest hem vanbinnen. Jezus keerde zich toen naar Zijn discipelen en Zijn andere volgelingen, en vroeg: “Johannes, wie zeg jij dat ik ben?” Johannes antwoordde: “U bent Mozes.” Vervolgens wendde Hij zich tot Lucas: “En jij, Lucas, wie zeg jij dat ik ben?” Lucas antwoordde: “U bent de grootste van de profeten.” Toen vroeg Hij een zuster en zij antwoordde: “U bent de grootste van de profeten die veel woorden spreekt vanaf het begin der tijden tot in de eeuwigheid. Niemand profeteert zo goed als u, en niemand heeft meer kennis dan u; u bent een profeet.” Toen keerde Jezus zich tot Petrus, en vroeg: “Petrus, wie zeg jij dat ik ben?” Petrus antwoordde: “U bent de Christus, de Zoon van de levende God. U bent uit de hemel gekomen, u komt niet van de aarde, u bent niet hetzelfde als de schepselen van God. Wij zijn op aarde en u bent hier bij ons, Maar u bent van de hemel, u bent niet van de wereld, en u bent niet van de aarde.” Het kwam door zijn ervaring dat de Heilige Geest hem had verlicht, waardoor hij dit begrip had kunnen bereiken. Na zijn verlichting bewonderde hij alles wat Jezus deed nog meer, vond hij Hem nog beminnelijker, en in zijn hart wilde hij nooit van Jezus gescheiden worden. En zo, de eerste keer dat Jezus zich aan Petrus openbaarde nadat Hij gekruisigd en herrezen was, riep Petrus buitengewoon gelukkig uit: “Heer! U bent opgestaan!” Huilend ving hij toen een bijzonder grote vis, maakte die klaar en diende hem aan Jezus op. Jezus glimlachte slechts, Hij sprak niet. Hoewel Petrus wist dat Jezus herrezen was, begreep hij het mysterie niet. Toen hij Jezus de vis te eten gaf, weigerde Jezus deze niet, maar evenmin sprak Hij of ging Hij zitten om te eten. In plaats daarvan verdween Hij plotseling. Dit kwam als een grote schok voor Petrus. Toen pas begreep hij dat de herrezen Jezus anders was dan de eerdere Jezus. Toen hij zich dit realiseerde, was Petrus bedroefd, maar hij putte ook troost uit de wetenschap dat de Heer Zijn taak had volbracht. Hij wist dat Jezus Zijn taak had volbracht, dat Zijn tijd onder de mensen voorbij was, en dat de mens vanaf dat moment zijn eigen weg zou moeten gaan. Jezus had eens tegen hem gezegd: “Ook jij zult moeten drinken uit de bittere drinkbeker waarvan ik gedronken heb (dit zei Hij na de herrijzenis), ook jij zult de weg moeten gaan die ik heb bewandeld, je zult je leven moeten geven voor mij.” Anders dan nu hield werk in die tijd geen persoonlijk gesprek in. Tijdens het Tijdperk van Genade was het werk van de Heilige Geest goed verborgen; en Petrus leed veel ontberingen en af en toe bereikte hij het punt waarop hij uitriep: “God! Ik heb niets dan dit leven. Het is u misschien niet veel waard, maar ik draag het op aan u. De mens is misschien onwaardig u lief te hebben, en zijn liefde en hart zijn waardeloos, maar ik geloof dat u de bedoeling in zijn hart kan zien. En ook al kan het lichaam van de mens uw bijval niet verkrijgen, toch wil ik graag dat u mijn hart aanvaardt.” Na het uiten van deze gebeden ontving hij bemoediging, vooral als hij als volgt bad: “Ik ben bereid mijn hele hart op te dragen aan God. Ook al kan ik niets doen voor God, ik ben bereid om God toch trouw te behagen en mezelf met heel mijn hart aan Hem te wijden. Ik geloof dat God mijn hart ziet.” Hij zei: “In mijn leven vraag ik alleen maar dat mijn gedachten over de liefde voor God en mijn hartenwens door God worden aanvaard. Ik ben zo lang bij de Heer Jezus geweest, en toch heb ik Hem nooit liefgehad, dit is mijn grootste schuld. Ook al was ik bij Hem, ik kende Hem niet en sprak zelfs wat ongepaste dingen achter Zijn rug om. Als ik daaraan denk voel ik mij nog meer verschuldigd aan de Heer Jezus.” Zo bad hij altijd. Hij zei: “Ik ben minder dan stof. Ik kan alleen dit trouwe hart aan God opdragen.”

Dit was een hoogtepunt in de ervaringen van Petrus, toen zijn lichaam bijna geheel gebroken was, maar Jezus hem van binnen aanmoedigde. En Hij verscheen eenmaal aan hem. Toen Petrus enorm leed en voelde dat zijn hart gebroken was, gaf Jezus hem de opdracht: “Jij bent met mij op aarde geweest, en ik was hier met jou. En ondanks dat wij voordien samen in de hemel waren, behoort dat uiteindelijk tot de spirituele wereld. Ik ben nu naar de spirituele wereld teruggekeerd, en jij bent op aarde. Want ik ben niet van aarde, en ook al ben jij ook niet van aarde, jij zult wel je functie op aarde moeten uitoefenen. Aangezien je een dienaar bent, moet je je plicht zo goed mogelijk uitvoeren.” Petrus was getroost nu hij gehoord had dat hij aan Gods zijde terug mocht keren. Toen Petrus zo’n pijn had dat hij haast aan zijn bed was gekluisterd, voelde hij zoveel wroeging dat hij zei: “Ik ben zo verdorven, ik kan God niet tevredenstellen.” Jezus verscheen aan hem en zei: “Petrus, kan het zijn dat je de belofte die je mij ooit hebt gedaan vergeten bent? Ben je echt alles vergeten wat ik gezegd heb? Ben je je belofte aan mij vergeten?” Petrus zag dat het Jezus was en stond van zijn bed op, en Jezus troostte hem: “Ik ben niet van de aarde, dit heb ik je eerder verteld, dit moet je begrijpen, maar ben je iets anders vergeten dat ik je verteld heb? ‘Jij bent ook niet van de aarde, niet van de wereld.’ Op dit moment is er werk dat je moet doen, je kunt je nu niet in je verdriet verliezen, je kunt nu niet zo lijden. Ook al kunnen de mens en God niet samen in één wereld leven, toch heb ik mijn werk, en jij het jouwe. Op een dag, als jouw werk klaar is, zullen we samen in een Koninkrijk verblijven, en zal ik je leiden zodat je voor altijd bij mij kan zijn.” Nadat Petrus deze woorden had gehoord, voelde hij zich getroost en gerustgesteld. Hij wist dat hij zijn lijden moest doorstaan en ervaren, en vanaf dat moment was hij bezield. Jezus verscheen speciaal op alle cruciale momenten en gaf hem een speciale verlichting en leiding, en Jezus verrichtte veel werk in hem. En waar had Petrus het meeste spijt van? Jezus stelde Petrus nog een vraag (al staat dit niet zo in de Bijbel) niet lang nadat Petrus ‘U bent de Zoon van de levende God’ gezegd had, en dat was de volgende vraag: “Petrus! Heb je mij ooit liefgehad?” Petrus begreep wat Hij bedoelde en zei: “Heer! Ik heb de Vader in de hemel ooit liefgehad, maar ik moet toegeven dat ik u nooit heb liefgehad.” Toen zei Jezus: “Als mensen de Vader in de hemel niet liefhebben, hoe kunnen ze de Zoon op aarde dan liefhebben? En als mensen de Zoon die door God de Vader gestuurd is niet liefhebben, hoe kunnen ze dan de Vader in de hemel liefhebben? Als mensen de Zoon op aarde echt liefhebben, dan hebben ze de Vader in de hemel ook echt lief.” Toen Petrus deze woorden hoorde begreep hij zijn tekortkoming. Hij voelde altijd tot tranen toe wroeging over zijn woorden ‘Ik heb de Vader in de hemel ooit liefgehad, maar ik heb u nooit liefgehad.’ Na de herrijzenis en hemelvaart van Jezus voelde hij nog meer wroeging en verdriet door deze woorden. Hij herinnerde zich zijn werk in het verleden en zijn huidige gestalte en kwam vaak tot Jezus in gebed, altijd vol spijt en schuld omdat hij Gods wens niet had vervuld en niet aan Gods normen had voldaan. Dit werd zijn zwaarste last. Hij zei: “Op een dag zal ik alles wat ik heb en alles wat ik ben aan u wijden, ik zal u het meest waardevolle geven.” Hij zei: “God! Ik heb slechts één geloof en één liefde. Mijn leven is niets waard, mijn lichaam is niets waard. Ik heb slechts één geloof en één liefde. In mijn geest heb ik geloof in u en in mijn hart heb ik liefde voor u; ik heb alleen deze twee dingen aan u te geven, niets anders.” Petrus putte veel moed uit de woorden van Jezus, want voor Zijn kruisiging had Jezus tegen hem gezegd: “Ik ben niet van deze wereld, en ook jij bent niet van deze wereld.” Later, toen Petrus een moment van grote pijn had bereikt, herinnerde Jezus hem hier aan: “Petrus, ben je het vergeten? Ik ben niet van de wereld, en het was slechts voor mijn werk dat ik vroegtijdig wegging. Ook jij bent niet van de wereld, ben je dat vergeten? Ik heb je dit tweemaal verteld, herinner je je dat niet?” Petrus hoorde Hem en zei: “Ik ben het niet vergeten!” Toen zei Jezus: “Ooit heb je een gelukkige tijd met mij samen in de hemel doorgebracht en je bent een tijd aan mijn zijde geweest. Je mist mij, en ik mis jou. Hoewel de schepselen in mijn ogen het vermelden niet waard zijn, hoe kan ik hem die onschuldig is en beminnelijk niet liefhebben? Ben je mijn belofte vergeten? Je moet mijn opdracht op aarde aanvaarden; je moet de taak die ik jou heb toevertrouwd uitvoeren. Op een dag zal ik je zeker bij de hand nemen en naast mij plaatsen.” Toen Petrus dit had gehoord vatte hij nog meer moed en raakte hij nog meer geïnspireerd, zodanig dat toen hij aan het kruis hing hij in staat was te zeggen: “God! Ik kan u niet voldoende liefhebben! Zelfs als u mij vraagt te sterven, kan ik u niet voldoende liefhebben! Waar u mijn ziel ook heenzendt, of u nu uw beloften uit het verleden nakomt of niet, wat u daarna ook doet, ik heb u lief en geloof in u.” Waar hij zich aan vasthield was zijn geloof, en ware liefde.

Diverse discipelen, waaronder Petrus, waren op een avond op een vissersbootje. Ze waren allemaal samen met Jezus, en Petrus stelde Jezus een heel naïeve vraag: “Heer! Er is een vraag die ik al heel lang aan u wil stellen.” Jezus antwoordde: “Ga je gang. Vraag maar.” Toen vroeg Petrus: “Was het werk in het Tijdperk van de Wet ook van u?” Jezus glimlachte, alsof Hij wilde zeggen: “Dit kind, wat is hij naïef!” Toen ging Hij doelgericht verder: “Het was niet mijn werk, maar het werk van Jehova en Mozes.” Petrus hoorde dit en riep uit: “O! Dus het was niet uw werk.” Toen Petrus dit eenmaal had gezegd, zweeg Jezus verder. Petrus dacht bij zichzelf: u bent het niet geweest die het heeft gedaan. Geen wonder dus dat u gekomen bent om de wet te vernietigen, het was niet uw werk. Zijn hart was ook gerustgesteld. Naderhand realiseerde Jezus zich dat Petrus erg naïef was, maar omdat hij het op dat moment niet begreep, zei Jezus niets meer en sprak hem niet meer rechtstreeks tegen. Op een dag preekte Jezus in een synagoge waar veel mensen aanwezig waren, waaronder Petrus. In Zijn preek zei Jezus: “Hij die komt vanaf het begin der tijden tot in de eeuwigheid zal het werk van de verlossing verrichten in het Tijdperk van Genade om de hele mensheid van de zonde te verlossen, maar Hij zal niet door regelgeving gedwongen worden om de mens uit de zonde weg te leiden. Hij gaat aan de wet voorbij en gaat het Tijdperk van Genade binnen. Hij zal de hele mensheid verlossen. Hij zal met grote passen van het Tijdperk van de Wet het Tijdperk van Genade binnenlopen, maar niemand kent Hem, Hij die van Jehova komt. Het werk dat Mozes heeft verricht was hem door Jehova gegund; Mozes ontwierp de wet vanwege het werk dat Jehova had gedaan.” Toen dit gezegd was, ging Hij verder: “Zij die tijdens het Tijdperk van Genade de geboden van het Tijdperk van Genade afschaffen zullen rampspoed ondervinden. Zij zullen in de tempel moeten staan en Gods vernietiging moeten ondergaan, en het vuur zal hen verslinden.” Toen Petrus dit hoorde, reageerde hij nogal heftig en gedurende een periode van zijn ervaring, begeleidde en steunde Jezus hem en sprak openhartig met Petrus, waardoor hij Jezus iets beter begreep. Petrus dacht na over de preek van Jezus van die dag, en daarna over de vraag die hij Hem had gesteld toen ze op het vissersbootje waren en over Jezus’ antwoord en hoe Hij had gelachen. Het was op dat moment dat hij het allemaal begreep. Later verlichtte de Heilige Geest Petrus en alleen hierdoor begreep hij dat Jezus de Zoon van God was. Het begrip van Petrus kwam door de verlichting van de Heilige Geest, maar hij moest een heel proces doorlopen om tot dit begrip te komen. Door vragen te stellen, naar de preken van Jezus te luisteren, vervolgens door het speciale verbond met Jezus en Zijn speciale begeleiding realiseerde Petrus zich uiteindelijk dat Jezus de Zoon van de levende God was. Dit gebeurde niet plotseling; het was een proces, en bij zijn latere ervaringen had hij hier heel veel aan. Waarom heeft Jezus het vervolmakingswerk niet in andere mensen volbracht, alleen maar in Petrus? Omdat Petrus de enige was die begreep dat Jezus de Zoon van God was en niemand anders dit wist. Hoewel er veel discipelen waren die veel geleerd hadden in de periode dat ze Hem volgden, was hun kennis toch oppervlakkig. Daarom is Petrus door Jezus gekozen als voorbeeld voor vervolmaking. Wat Jezus toen tegen Petrus zei is wat Hij nu zegt tegen de mensen wier kennis en ingang in het leven het niveau van Petrus moeten bereiken. God zal volgens deze vereiste en dit pad iedereen vervolmaken. Waarom wordt er tegenwoordig van mensen verwacht dat ze echt geloof en ware liefde hebben? Wat Petrus heeft meegemaakt moeten jullie ook meemaken; de vruchten die Petrus van zijn ervaringen heeft geplukt moeten zich ook in jullie openbaren, en de pijn die Petrus heeft geleden zal zeker ook aan jullie niet voorbijgaan. Jullie gaan dezelfde weg die Petrus is gegaan. De pijn die jullie lijden is de pijn die Petrus leed. Als jullie de hemelse glorie ontvangen en een waar leven leiden, dan leven jullie naar het beeld van Petrus. Het is dezelfde weg, en volgens deze weg wordt men vervolmaakt. Jullie kaliber blijft echter wat achter bij dat van Petrus, want de tijden zijn veranderd en dat geldt ook voor de mate van verdorvenheid. Ook omdat Judea een oud koninkrijk was met een zeer oude cultuur. Jullie moeten dus proberen jullie kaliber te verbeteren.

Petrus was een verstandig man, scherpzinnig in alles wat hij deed en bovendien uiterst eerlijk. Hij kende veel tegenslag. Hij kwam met de maatschappij in contact toen hij 14 was. Hij ging naar school en ook bezocht hij vaak de synagoge. Hij was zeer enthousiast en wilde altijd bijeenkomsten bijwonen. Jezus was toen nog niet officieel met Zijn werk begonnen, het was nog maar het begin van het Tijdperk van Genade. Petrus kwam voor het eerst in contact met religieuze figuren toen hij veertien was. Tegen de tijd dat hij achttien was, had hij contact met de religieuze elite, maar toen hij de religieuze chaos achter de schermen zag, verliet hij die wereld. Hij zag hoe doortrapt, sluw en twistziek deze mensen waren en hij voelde een grote walging (dit is hoe de Heilige Geest toen werkte om hem te vervolmaken. In het bijzonder beroerde Hij hem en verrichtte bijzonder werk in hem). Daarom trok Petrus zich terug uit de synagoge toen hij achttien was. Zijn ouders vervolgden hem en stonden niet toe dat hij geloofde (zij behoorden de duivel toe, en hadden geen geloof). Uiteindelijk ging Petrus thuis weg en begon zomaar wat rond te reizen. Twee jaar lang viste en preekte hij en in deze tijd leidde hij ook een redelijk aantal mensen. Nu moet je de weg die Petrus bewandelde duidelijk kunnen zien. Als je het pad van Petrus duidelijk kunt zien, dan zul je zeker zijn ten aanzien van het werk dat tegenwoordig gedaan wordt, en zou je niet meer klagen of passief blijven, of ergens naar verlangen. Je zou de toenmalige stemming van Petrus ervaren: hij was door verdriet getroffen; hij vroeg niet meer om een toekomst of om zegen. Hij was niet op zoek naar de winst, het geluk, de roem of de voorspoed van deze wereld. Hij wilde alleen maar een zeer betekenisvol leven leiden, wat inhield dat hij Gods liefde terug wilde betalen en aan Hem zijn aller dierbaarste bezit op wilde dragen. Dat zou zijn hart tevredenstellen. Hij bad vaak tot Jezus met de volgende woorden: “Heer Jezus Christus, ooit had ik u lief, maar ik had u niet waarlijk lief. Hoewel ik betoogde dat ik in u geloofde, heb ik u nooit met een waar hart liefgehad. Ik keek alleen naar u op, bewonderde u, en miste u, maar ik heb u nooit liefgehad of waarlijk in u geloofd.” Hij bad altijd om zijn besluit te nemen, hij was voortdurend bemoedigd door de woorden van Jezus en zette ze in motivatie om. Later, na een periode van ervaring, stelde Jezus hem op de proef en zette hem aan om vervolgens naar Hem te verlangen. Hij zei: “Heer Jezus Christus! Ik mis u zo, en verlang ernaar u te zien. Mij ontbreekt te veel, dat kan uw liefde niet compenseren. Ik smeek u mij spoedig hier weg te halen. Wanneer zult u mij nodig hebben? Wanneer komt u mij halen? Wanneer zal ik uw gezicht weer zien? Ik wil niet meer in dit lichaam leven, verder verdorven worden, en ik wil ook geen verzet meer plegen. Ik ben er klaar voor om alles wat ik heb aan u op te dragen zodra ik dat kan, ik wil u verder geen verdriet meer doen.” Zo bad Petrus. Maar toen wist hij nog niet wat Jezus in hem zou vervolmaken. Tijdens de kwelling van deze beproeving verscheen Jezus aan hem en zei: “Petrus, ik wil jou vervolmaken, zodat jij een stuk fruit wordt dat de kristallisatie van mijn vervolmaking van jou is en waarvan ik kan genieten. Kun jij oprecht voor mij getuigen? Heb je gedaan wat ik je gevraagd heb? Heb je naar de woorden geleefd die ik heb gesproken? Ooit had je me lief, maar hoewel je me liefhad, heb je wel naar mij geleefd? Wat heb je voor mij gedaan? Je erkent dat je mijn liefde niet waard bent, maar wat heb je voor mij gedaan?” Petrus zag in dat hij niets voor Jezus had gedaan en herinnerde zich zijn eerdere eed dat hij zijn leven voor God zou geven. En dus klaagde hij niet meer en zijn gebeden werden nadien beter. Hij zei in gebed: “Heer Jezus Christus! Ooit liet ik u alleen, en u liet mij ook ooit alleen. We zijn een tijdje uit elkaar geweest, en een tijdje in elkaars gezelschap. Toch hebt u mij meer lief dan alle anderen. Ik ben herhaaldelijk tegen u opgestaan, en heb u herhaaldelijk verdriet gedaan. Hoe kan ik zoiets vergeten? Het werk dat u in mij hebt volbracht en wat u mij hebt toevertrouwd is altijd in mijn gedachten, ik vergeet het nooit. Ik wens mij aan uw orkestraties te onderwerpen en ik zal alles wat ik heb aan u opdragen. U weet waar ik toe in staat ben en u weet bovendien welke rol ik kan spelen. Uw wil is mijn wet en alles wat ik heb draag ik aan u op. U alleen weet wat ik voor u kan doen. Hoewel Satan mij danig voor de gek heeft gehouden, en ik tegen u ben opgestaan, geloof ik dat u mij die overtreding niet toerekent, dat u mij niet daarnaar zult behandelen. Ik wil mijn hele leven aan u opdragen. Ik vraag nergens om. Ik heb geen andere hoop of plannen; ik wil alleen handelen naar uw bedoeling en uw wil uitvoeren. Ik zal uit uw bittere drinkbeker drinken, ik behoor aan u toe.”

Jullie moeten duidelijk zijn over de weg die jullie bewandelen; jullie moeten duidelijk zijn over de weg die jullie in de toekomst in zullen slaan, wat God straks gaat vervolmaken, en wat aan jullie is toevertrouwd. Misschien worden jullie op een dag op de proef gesteld. Als jullie dan bezieling vinden in de ervaringen van Petrus dan blijkt dat jullie waarlijk de weg van Petrus bewandelen. God prees Petrus om zijn ware geloof en liefde en zijn trouw aan God. En door zijn oprechtheid en verlangen naar God in zijn hart heeft God hem vervolmaakt. Als je oprecht dezelfde liefde en hetzelfde geloof hebt als Petrus, dan zal Jezus je zeker vervolmaken.

Alleen door het ervaren van loutering kan de mens ware liefde bezitten

Jullie zitten allemaal middenin beproeving en loutering. Hoe moet je tijdens loutering van God houden? Na het ervaren van loutering, kunnen mensen ware lof aan God brengen en tijdens de loutering kunnen ze zien dat ze aanzienlijk tekortschieten. Hoe groter je loutering, hoe meer je in staat bent om afstand te doen van het vlees; hoe groter hun loutering, hoe meer mensen van God houden. Dit is wat jullie zouden moeten begrijpen. Waarom moeten mensen worden gelouterd? Welk effect wordt ermee beoogd? Wat is de betekenis van Gods werk van loutering in de mens? Als je echt God zoekt en je tot op een bepaald punt Zijn loutering hebt ervaren, zul je voelen dat het zeer goed is en van het grootste belang. Hoe moet de mens God liefhebben tijdens de loutering? Door vastberadenheid aan te wenden om God lief te hebben om Zijn loutering te accepteren: tijdens loutering word je van binnen gekweld, alsof een mes in je hart wordt omgedraaid, en toch ben je bereid God tevreden te stellen met je hart, dat van Hem houdt, en je bent niet gericht op de zorg voor het vlees. Dit is wat bedoeld wordt met het praktiseren van de liefde voor God. Het doet pijn van binnen en je lijden heeft een bepaald punt bereikt, toch ben je nog steeds bereid om voor God te verschijnen en te bidden met de woorden: “O God! Ik kan u niet verlaten. Hoewel er duisternis in mij is, wens ik u tevreden te stellen; u kent mijn hart en ik zou willen dat u meer van uw liefde in mij investeert.” Dit is praktiseren tijdens loutering. Als je de liefde voor God als fundament gebruikt, kan loutering je dichter bij God brengen en je intiemer maken met God. Omdat je in God gelooft, moet je je hart aan God overdragen. Als je je hart opoffert en neerlegt voor God, dan zal het tijdens je loutering onmogelijk zijn om God te verloochenen of God te verlaten. Op deze manier zal je relatie met God steeds hechter worden en steeds normaler en je communicatie met God zal steeds frequenter worden. Als je altijd op deze manier praktiseert, dan zul je meer tijd in Gods licht doorbrengen en meer tijd onder de leiding van Zijn woorden. Er zullen ook meer en meer veranderingen in je gezindheid optreden en je kennis zal van dag tot dag toenemen. Wanneer de dag komt dat Gods beproevingen jou plotseling overkomen, zul je niet alleen aan Gods zijde kunnen staan, maar ook in staat zijn om een getuigenis van God af te leggen. In die tijd zul je zijn zoals Job en Petrus. Als je van God hebt getuigd, zul je Hem echt liefhebben en je leven graag voor Hem neerleggen; je zult Gods getuige zijn en iemand die geliefd is door God. Liefde die loutering heeft ervaren, is sterk en niet zwak. Het maakt niet uit wanneer of hoe God je onderwerpt aan Zijn beproevingen, je bent in staat om je zorgen over of je leeft of sterft los te laten, om alles van harte opzij te zetten voor God en om alles blijmoedig te doorstaan voor God – en daardoor zal je liefde zuiver zijn en jouw geloof echt. Alleen dan zul je iemand zijn die echt door God wordt bemind en die echt door God volmaakt is gemaakt.

Als mensen onder de invloed van Satan raken, hebben ze geen liefde voor God in zich en zijn hun vorige visies, liefde en vastberadenheid verdwenen. Mensen hadden het gevoel dat ze moesten lijden voor God, maar vandaag de dag vinden ze het beschamend en blijven ze maar klagen. Dit is het werk van Satan; een teken dat de mens is komen te vallen onder het domein van Satan. Als je deze gesteldheid tegenkomt, moet je zo snel mogelijk bidden en die omkeren – dit zal je beschermen tegen aanvallen van Satan. Het is tijdens bittere loutering dat de mens het gemakkelijkst onder de invloed van Satan kan vallen, dus hoe moet je God liefhebben tijdens zo’n loutering? Je moet je wil oproepen, je hart voor God neerleggen en het laatste beetje van je tijd aan Hem toewijden. Ongeacht hoe God je loutert, zou je in staat moeten zijn om de waarheid in praktijk te brengen om Gods wil tevreden te stellen en je zou het op je moeten nemen om God te zoeken en naar communicatie te streven. Hoe passiever je bent, hoe negatiever je zult worden in tijden zoals deze, en hoe makkelijker het voor je zal zijn om terug te vallen. Wanneer het nodig is dat je je functie vervult en je, hoewel je die niet goed vervult, toch alles doet wat je kunt en je die doet met niets anders dan je liefde voor God, dan zijn, ongeacht wat anderen zeggen – of ze nu zeggen dat je het goed hebt gedaan, of dat je het slecht hebt gedaan – je bedoelingen correct en ben je niet zelfgenoegzaam, want je handelt ten behoeve van God. Wanneer anderen je verkeerd interpreteren, kun je tot God bidden en zeggen: “O God! Ik vraag niet dat anderen me tolereren of goed behandelen, noch dat ze me begrijpen of goedkeuren. Ik vraag alleen dat ik in staat mag zijn om u lief te hebben in mijn hart, dat ik op mijn gemak mag zijn in mijn hart en dat mijn geweten zuiver mag zijn. Ik vraag niet dat anderen me prijzen, of me hoog in aanzien houden; ik streef er alleen naar om u tevreden te stellen vanuit mijn hart. Ik vervul mijn rol door alles te doen wat ik kan en hoewel ik dwaas en stom ben, van klein kaliber en blind, weet ik dat u liefelijk bent en ben ik bereid om alles wat ik heb te wijden aan u.” Zodra je op deze manier bidt, komt je liefde voor God naar voren en voel je je veel opgeluchter in je hart. Dit is wat bedoeld wordt met het praktiseren van de liefde voor God. Terwijl je ervaart, zul je twee keer falen en één keer slagen, of anders vijf keer falen en twee keer slagen en door op deze manier te ervaren, zul je alleen door falen in staat zijn om de liefelijkheid van God te zien en te ontdekken wat er in jou ontbreekt. Wanneer je vervolgens dergelijke situaties tegenkomt, moet je jezelf waarschuwen, je pas inhouden en vaker bidden. Je zult geleidelijk het vermogen ontwikkelen om te triomferen in dergelijke situaties. Wanneer dat gebeurt, zijn je gebeden effectief geweest. Wanneer je ziet dat je deze keer succesvol bent geweest, zul je innerlijk verheugd zijn en wanneer je bidt, zul je in staat zijn om God te voelen en dat de tegenwoordigheid van de Heilige Geest je niet heeft verlaten – pas dan zul je weten hoe God werkt in jou. Praktiseren op deze manier verschaft je een weg naar ervaren. Als je de waarheid niet in praktijk brengt, dan zul je zonder de aanwezigheid van de Heilige Geest in je zijn. Maar als je de waarheid in de praktijk brengt op momenten dat je dingen aantreft zoals ze zijn, dan zal, hoewel je inwendig pijn hebt, de Heilige Geest daarna met je zijn en zul je in staat zijn om de aanwezigheid van God te voelen wanneer je bidt en zul je de kracht hebben om de woorden van God te praktiseren en tijdens de communicatie met je broeders en zusters zal je geweten niet bezwaard zijn en zul je vrede voelen. Op deze manier zul je in staat zijn om aan het licht te brengen wat je hebt gedaan. Ongeacht wat anderen zeggen, zul je in staat zijn om een normale relatie met God te hebben, zul je niet beperkt worden door anderen, zul je boven alles uitstijgen – en hierin zul je laten zien dat jouw beoefening van Gods woorden effectief is geweest.

Hoe groter de loutering van God, hoe meer de harten van mensen in staat zijn God lief te hebben. De kwelling in hun hart is van nut voor hun leven, ze zijn meer in staat om vrede te hebben voor God, hun relatie met God is hechter en ze zijn beter in staat Gods allerhoogste liefde en Zijn allerhoogste redding te zien. Petrus ervaarde loutering honderden keren en Job onderging verscheidene beproevingen. Als jullie door God willen worden vervolmaakt, moeten jullie ook honderden keren loutering ondergaan; alleen als jullie door dit proces heen gaan en op deze stap vertrouwen, zullen jullie in staat zijn om Gods wil te behagen en door God te worden vervolmaakt. Loutering is het beste middel waardoor God mensen volmaakt maakt; alleen loutering en bittere beproevingen kunnen de ware liefde voor God in de harten van mensen naar boven brengen. Zonder ontbering missen mensen de ware liefde voor God; als ze niet binnenin getest worden, als ze niet echt onderworpen zijn aan loutering, dan zal hun hart altijd buiten rondzweven. Nadat je tot een bepaald punt bent gelouterd, zul je je eigen zwakheden en moeilijkheden zien, je zult zien hoeveel je mist en dat je niet in staat bent om de vele problemen die je tegenkomt te overwinnen en je zult zien hoe groot je ongehoorzaamheid is. Alleen tijdens beproevingen zijn mensen in staat om hun werkelijke gesteldheid echt te kennen; beproevingen maken mensen beter in staat om volmaakt te worden gemaakt.

Tijdens zijn leven heeft Petrus honderden malen loutering en veel pijnlijke beproevingen ondergaan. Deze loutering werd het fundament van zijn allerhoogste liefde voor God en werd de belangrijkste ervaring van zijn hele leven. Dat hij in staat was een allerhoogste liefde voor God te bezitten, was in zekere zin vanwege zijn vastbeslotenheid om God lief te hebben; maar nog belangrijker, het was vanwege de loutering en het lijden dat hij onderging. Dit lijden werd zijn gids op het pad van het liefhebben van God en het was wat voor hem het meest gedenkwaardig was. Als mensen de pijn van loutering niet ondergaan als ze van God houden, dan is hun liefde vol onzuiverheden en hun eigen voorkeuren; liefde zoals deze zit vol met de ideeën van Satan en is fundamenteel niet in staat om Gods wil te behagen. De vastbeslotenheid om God lief te hebben is niet hetzelfde als God echt liefhebben. Zelfs als alles waar ze in hun hart aan denken omwille van het houden van God en het tevredenstellen van God is, en zelfs als hun gedachten volledig aan God gewijd lijken te zijn en gespeend zijn van alle menselijke ideeën, toch prijst of zegent Hij zulke gedachten niet, wanneer hun gedachten voor God gebracht worden. Zelfs als mensen alle waarheden volledig hebben begrepen – wanneer ze deze allemaal hebben leren kennen – kan dit niet als een teken van liefde voor God worden beschouwd, er kan niet gezegd worden dat deze mensen God werkelijk liefhebben. Ondanks dat ze veel waarheden hebben begrepen zonder loutering te ondergaan, zijn mensen niet in staat deze waarheden in praktijk te brengen; alleen tijdens loutering kunnen mensen de ware betekenis van deze waarheden begrijpen, alleen dan kunnen mensen zich oprecht de innerlijke betekenis ervan realiseren. Op dat moment, wanneer ze het opnieuw proberen, zijn ze in staat om de waarheden naar behoren in praktijk te brengen en in overeenstemming met Gods wil; dan zijn hun menselijke ideeën afgenomen, is hun menselijke verdorvenheid geslonken en zijn hun menselijke emoties verminderd. Pas op dat moment is hun praktiseren een ware manifestatie van de liefde voor God. Het effect van de waarheid van de liefde voor God wordt niet bereikt door gesproken kennis of mentale bereidheid, noch kan het worden bereikt door simpelweg die waarheid te begrijpen. Het vereist dat mensen een prijs betalen en dat ze tijdens hun loutering veel bitterheid ondergaan en alleen dan zal hun liefde puur worden en naar Gods eigen hart. In Zijn vereiste dat de mens van Hem houdt, eist God niet dat de mens Hem liefheeft met behulp van passie of zijn eigen wil; alleen door loyaliteit en het toepassen van de waarheid om Hem te dienen kan de mens echt van Hem houden. Maar de mens leeft te midden van verdorvenheid en is dus niet in staat om de waarheid en loyaliteit toe te passen om God te dienen. Hij is óf te gepassioneerd over God óf te koud en onverschillig; hij houdt van God tot in het extreme of haat Hem tot op het bot. Degenen die te midden van verdorvenheid leven, leven altijd tussen deze twee uitersten en ze leven altijd volgens hun eigen wil en toch geloven ze dat ze gelijk hebben. Hoewel ik dit keer op keer naar voren heb gebracht, zijn mensen niet in staat om het serieus te nemen, ze zijn niet in staat het belang ervan volledig te begrijpen en dus leven ze te midden van het geloof van zelfbedrog en in de illusie van liefde voor God die stoelt op hun eigen wil. Door de geschiedenis heen zijn, naarmate de mensheid zich heeft ontwikkeld en de eeuwen voorbij zijn gegaan, Gods eisen aan de mens steeds hoger geworden en heeft Hij in toenemende mate geëist dat de mens absoluut is ten opzichte van Hem. Toch is de menselijke kennis aangaande God steeds vager en abstracter geworden en is zijn liefde voor God tegelijkertijd steeds onzuiverder geworden. De gesteldheid van de mens en alles wat hij doet, zijn steeds meer in strijd met de wil van God, want de mens is steeds dieper verdorven door Satan. Dit vereist dat God meer en grootser reddingswerk verricht. De mens wordt steeds veeleisender in zijn eisen aan God en zijn liefde voor God wordt steeds minder. Mensen leven in ongehoorzaamheid, zonder de waarheid, en ze leven een leven zonder menselijkheid; niet alleen hebben ze geen greintje liefde voor God, maar ze wemelen van ongehoorzaamheid en weerstand. Hoewel ze denken dat ze al de opperste liefde voor God hebben en niet nog gedienstiger naar Hem toe kunnen zijn, gelooft God niet dat dit zo is. Het is Hem volkomen duidelijk hoe besmeurd de liefde van de mens voor Hem is en Hij heeft Zijn mening over de mens nooit veranderd vanwege het toegeven van de mens en heeft nooit de goede wil van de mens terugbetaald als resultaat van zijn toewijding. In tegenstelling tot de mens is God in staat om te differentiëren: Hij weet wie Hem werkelijk liefheeft en wie niet, en in plaats van overweldigd te worden door geestdrift en Zichzelf te verliezen vanwege de kortstondige bevliegingen van de mens, behandelt Hij de mens volgens de essentie en het gedrag van de mens. God is tenslotte God en Hij heeft Zijn waardigheid en Zijn inzichten; de mens is immers de mens en Gods hoofd zal niet van slag raken door een liefde van de mens wanneer die op gespannen voet staat met de waarheid. Integendeel, alles wat de mens doet, behandelt Hij op gepaste wijze.

Geconfronteerd met de gesteldheid van de mens en de houding van de mens ten opzichte van God, heeft God nieuw werk verricht, waardoor de mens zowel kennis van en gehoorzaamheid aan Hem, en zowel liefde als getuigenis heeft mogen verwerven. Dus moet de mens Gods loutering ervaren, evenals Zijn oordeel, het behandelen en snoeien, zonder welke de mens God nooit zou kennen en nooit in staat zou zijn om echt van Hem te houden en van Hem te getuigen. Gods loutering van de mens is niet alleen omwille van een eenzijdig effect, maar omwille van een veelzijdig effect. Alleen op deze manier doet God het louteringswerk in hen die bereid zijn de waarheid te zoeken, zodat hun vastbeslotenheid en liefde door God worden vervolmaakt. Voor degenen die bereid zijn om de waarheid te zoeken en die naar God hunkeren, is niets betekenisvoller, of van grotere hulp, dan een dergelijke loutering. Gods gezindheid wordt niet zo gemakkelijk gekend of begrepen door de mens, want God is nu eenmaal God. Uiteindelijk is het onmogelijk voor God om dezelfde gezindheid als de mens te hebben en daarom is het niet gemakkelijk voor de mens om Zijn gezindheid te kennen. De mens bezit van nature de waarheid niet en ze wordt niet gemakkelijk begrepen door degenen die door Satan zijn verdorven. De mens is verstoken van de waarheid en verstoken van de vastbeslotenheid om de waarheid in praktijk te brengen, en als hij niet lijdt en niet wordt gelouterd of geoordeeld, dan zal zijn vastbeslotenheid nooit vervolmaakt worden. Voor alle mensen is loutering een foltering en heel moeilijk te accepteren – maar het is tijdens de loutering dat God Zijn rechtvaardige gezindheid aan de mens duidelijk maakt, Zijn eisen aan de mens openbaar maakt, meer verlichting verschaft en meer daadwerkelijk snoeien en behandelen; door de vergelijking tussen de feiten en de waarheid, geeft Hij de mens een grotere kennis van zichzelf en de waarheid, en geeft Hij de mens een beter begrip van Gods wil, waardoor de mens een waarachtigere en zuiverdere liefde voor God krijgt. Dat zijn Gods doelen bij het uitvoeren van loutering. Al het werk dat God doet in de mens heeft zijn eigen doelen en betekenis; God doet geen zinloos werk, noch doet Hij werk dat zonder voordeel voor de mens is. Loutering betekent niet dat mensen van Gods aangezicht worden verwijderd, noch betekent het dat ze in de hel worden vernietigd. Het betekent veeleer het veranderen van de gezindheid van de mens tijdens de loutering, het veranderen van zijn intenties, zijn oude inzichten, het veranderen van zijn liefde voor God en het veranderen van zijn hele leven. Loutering is een echte test voor de mens en een vorm van echte training, en alleen tijdens loutering kan zijn liefde zijn inherente functie dienen.

Zij die God liefhebben zullen voor altijd in Zijn licht leven

De essentie van het geloof in God van de meeste mensen is een religieuze overtuiging: ze zijn niet in staat om van God te houden en kunnen God alleen als een robot volgen, zonder in staat te zijn om echt naar God te smachten of Hem te aanbidden. Ze volgen Hem alleen maar in stilte. Veel mensen geloven in God, maar er zijn er maar heel weinig die van God houden; ze “vereren” God alleen omdat ze bang zijn voor rampspoed, of ze “bewonderen” God omdat Hij hoog en machtig is – maar hun eerbied en “bewondering” bevat geen liefde of echt verlangen. Ze zoeken in hun ervaringen naar de details van de waarheid of naar wat onbelangrijke mysteries. De meeste mensen zijn volgers en vissen in troebel water naar zegeningen; ze zoeken de waarheid niet, noch gehoorzamen ze God werkelijk om Gods zegen te ontvangen. Het leven van ieders geloof in God is zinloos, het is waardeloos, en daarin zijn hun persoonlijke overwegingen en bezigheden; ze geloven niet in God om God lief te hebben, maar om gezegend te worden. Veel mensen handelen naar eigen goeddunken, ze doen maar wat ze willen en overwegen nooit de belangen van God, of dat wat ze doen in overeenstemming is met de wil van God. Zulke mensen kunnen niet een werkelijk geloof bereiken, laat staan de liefde van God. De mens moet niet alleen in het wezen van God geloven, maar het bovendien liefhebben. Maar velen van degenen die in God geloven, zijn niet in staat om dit ‘geheim’ te ontdekken. Mensen durven niet van God te houden en proberen Hem ook niet lief te hebben. Ze hebben nooit ontdekt dat er zo veel is dat beminnelijk is aan God, ze hebben nooit ontdekt dat God de God is die de mens liefheeft en dat Hij de God is die voor de mens is om van te houden. De liefelijkheid van God is uitgedrukt in Zijn werk: alleen wanneer ze Zijn werk ervaren, kunnen mensen Zijn liefelijkheid ontdekken, alleen in hun werkelijke ervaringen kunnen ze de liefelijkheid van God waarderen en zonder het in het echte leven waar te nemen, kan niemand Gods liefelijkheid ontdekken. Er is zoveel aan God om van te houden, maar mensen zijn niet in staat om het te ontdekken als ze niet met Hem omgaan. Dat wil zeggen, als God geen vlees geworden was dan zouden mensen niet in staat zijn om daadwerkelijk met Hem om te gaan, en als ze niet in staat waren om daadwerkelijk met Hem om te gaan zouden ze ook niet in staat zijn om Zijn werk te ervaren – en dus zou hun liefde voor God besmet zijn met een heleboel leugens en verzinsels. Hun liefde voor de God in de hemel is niet zo echt als hun liefde voor de God op aarde, want de kennis van mensen van God in de hemel is gebaseerd op hun verbeelding, in plaats van wat ze met hun eigen ogen hebben gezien, en wat ze persoonlijk hebben ervaren. Wanneer God naar de aarde komt, zijn de mensen in staat om Zijn werkelijke daden en Zijn liefelijkheid te aanschouwen en zij kunnen alles zien van Zijn praktische en normale gezindheid, die duizenden keren meer echt is dan de kennis van de God in de hemel. Ongeacht hoeveel mensen de God in de hemel liefhebben, er is niets echts aan deze liefde en het zit vol menselijke ideeën. Ongeacht hoe klein hun liefde voor de God op aarde is, deze liefde is echt; zelfs als er maar een beetje van is, is het nog steeds echt. God zorgt ervoor dat mensen Hem leren kennen door werkelijk werk en door deze kennis verkrijgt Hij hun liefde. Het is als met Petrus: als hij niet met Jezus had geleefd, zou het onmogelijk voor hem zijn geweest om Jezus te vereren. Zo was ook zijn loyaliteit aan Jezus gebaseerd op zijn omgang met Jezus. Om de mens van Hem te laten houden, is God te midden van de mensen gekomen en leeft Hij samen met de mens en alles wat Hij de mens laat zien en ervaren is de realiteit van God.

God maakt gebruik van de realiteit en de benadering van feiten om mensen te vervolmaken; Gods woorden vervullen een deel van Zijn vervolmaking van mensen. Dit is het werk van begeleiding en het openen van de weg. Dat wil zeggen, in Gods woorden moet je het pad van beoefening en de kennis van visies vinden. Door deze dingen te begrijpen, zal de mens een pad en visies hebben wanneer hij die feitelijk in de praktijk brengt en zal hij in staat zijn verlichting te krijgen door Gods woorden; hij zal kunnen begrijpen dat deze dingen van God zijn gekomen en hij zal veel kunnen onderscheiden. Nadat hij dit begrepen heeft moet de mens onmiddellijk deze werkelijkheid binnengaan en Gods woorden gebruiken om God tevreden te stellen in zijn werkelijke leven. God zal je in alle dingen leiden en je een pad van beoefening geven en je laten voelen dat Hij vooral liefelijk is en je toestaan te zien dat elke stap van Gods werk in jou bedoeld is om je te vervolmaken. Als je Gods liefde wilt zien, als je Gods liefde echt wilt ervaren, dan moet je diep in de realiteit gaan, dan moet je diep in het echte leven gaan en inzien dat alles wat God doet liefde is en redding, dat Hij alleen maar mensen in staat stelt datgene achter zich te laten wat onrein is en dat Hij die dingen in het binnenste van de mens loutert, die niet in staat zijn om Gods wil te bevredigen. God gebruikt woorden om de mensen te voorzien; Hij creëert omstandigheden in het werkelijke leven om de mensen te laten ervaren en als de mensen veel van Gods woorden eten en drinken, als ze die werkelijk in praktijk brengen, dan kunnen ze alle moeilijkheden in hun leven oplossen door veel woorden van God te gebruiken. Dat wil zeggen, je moet de woorden van God hebben om diep in de realiteit te gaan; als je de woorden van God niet eet en drinkt en zonder werk van God bent, dan zul je geen pad in het werkelijke leven hebben. Als je de woorden van God nooit eet of drinkt, dan zal je verbijsterd zijn als jou iets overkomt. Je weet alleen maar dat je van God moet houden, maar je bent niet in staat om te onderscheiden en hebt geen pad van beoefening; je bent vertroebeld en verward en soms geloof je zelfs dat je God tevreden stelt door het bevredigen van het vlees – dit is allemaal het gevolg van het niet eten en drinken van Gods woorden. Dat wil zeggen, als je de hulp van Gods woorden niet hebt en alleen maar rondtast in de realiteit, dan ben je fundamenteel niet in staat het pad van beoefening te vinden. Zulke mensen begrijpen gewoon niet wat het betekent om in God te geloven en nog minder begrijpen ze wat het betekent om God lief te hebben. Als je, gebruikmakend van de verlichting en begeleiding van Gods woorden, vaak bidt en onderzoek doet en zoekt, en je daardoor ontdekt wat je in praktijk zou moeten brengen, gelegenheden voor het werk van de Heilige Geest vindt, echt samen met God werkt en je niet vertroebeld en verward bent, dan zul je in het echte leven een pad hebben en God echt tevreden stellen. Als je God tevreden hebt gesteld, zal de leiding van God binnenin je zijn en zul je bijzonder gezegend zijn door God, wat je een gevoel van vreugde zal geven: je zult je vooral vereerd voelen dat je God tevreden hebt gesteld, je zult je vooral helder voelen van binnen en in je hart zul je helder en vreedzaam zijn. Je geweten zal worden getroost en vrij van beschuldigingen zijn en je zult je van binnen prettig voelen als je je broeders en zusters ziet. Dit is wat het betekent om Gods liefde te genieten en alleen dit is werkelijk genieten van God. Het genieten, door de mensen, van Gods liefde wordt verkregen door ervaring: door ontberingen te ervaren en door het ervaren van het in praktijk brengen van de waarheid, verkrijgen zij Gods zegeningen. Als je alleen maar zegt dat God echt van je houdt, dat God echt een zware prijs heeft betaald omwille van de mensen, dat Hij geduldig en vriendelijk zoveel woorden heeft gesproken en altijd mensen redt, dan is jouw uiting van deze woorden slechts één kant van het genieten van God. Maar een grotere vreugde – echte vreugde – is wanneer mensen de waarheid in hun werkelijke leven in praktijk brengen, waarna ze vreedzaam en helder in hun hart zullen zijn. Ze zullen zich innerlijk enorm ontroerd voelen en het gevoel krijgen dat God geweldig lieflijk is. Je zult het gevoel hebben dat de prijs die je hebt betaald meer dan billijk is. Als je een hoge prijs hebt betaald betreffende je inspanningen, zul je bijzonder helder van binnen zijn: je zult het gevoel hebben dat je Gods liefde echt ervaart en begrijpen dat God het reddingswerk onder de mensen gedaan heeft, dat Zijn loutering van de mensen bedoeld is om hen te zuiveren en dat God mensen beproeft om te testen of ze echt van Hem houden. Als je de waarheid steeds op deze manier in praktijk brengt, dan zul je geleidelijk een duidelijke kennis van veel van Gods werk ontwikkelen en gedurende die tijd zul je het gevoel hebben dat Gods woorden zo helder als kristal zijn voor je. Als je veel waarheden duidelijk kunt begrijpen, zul je voelen dat alle zaken gemakkelijk in praktijk te brengen zijn, dat je ieder probleem kunt overwinnen en iedere verleiding kunt weerstaan en je zult zien dat niets een probleem voor je is, waardoor je geweldig vrij raakt en bevrijd wordt. Op dat moment zul je genieten van Gods liefde en Gods ware liefde zal tot je zijn gekomen. God zegent hen die visies hebben, die de waarheid hebben, die kennis hebben en die echt van Hem houden. Als mensen Gods liefde willen aanschouwen, dan moeten ze de waarheid in praktijk brengen in het werkelijke leven, dan moeten ze bereid zijn om pijn te verdragen en verzaken waar ze van houden om God tevreden te stellen en ondanks de tranen in hun ogen moeten ze toch in staat zijn om Gods hart tevreden te stellen. Op deze manier zal God je zeker zegenen en als je moeilijkheden zoals deze doorstaat, zal het worden gevolgd door het werk van de Heilige Geest. Door het werkelijke leven en door het ervaren van Gods woorden, zijn mensen in staat Gods liefelijkheid te zien en alleen als ze Gods liefde hebben geproefd, kunnen ze werkelijk van Hem houden.

Zij die God liefhebben zijn zij die de waarheid liefhebben, en hoe meer zij die de waarheid liefhebben, deze in praktijk brengen, des te meer zij ervan hebben; hoe meer ze die in praktijk brengen, des te meer ze van Gods liefde hebben; en hoe meer ze die in praktijk brengen, des te meer ze door God gezegend worden. Als je altijd op deze manier beoefent, zul je geleidelijk Gods liefde in je zien, net zoals Petrus God leerde kennen: Petrus zei dat God niet alleen de wijsheid heeft om de hemelen en de aarde en alle dingen te scheppen, maar dat Hij ook de wijsheid heeft om daadwerkelijk werk te doen in mensen. Petrus zei dat Hij niet alleen de liefde van mensen waardig is vanwege Zijn schepping van de hemelen en de aarde en alle dingen, maar bovendien vanwege Zijn vermogen om de mens te scheppen, de mens te redden, de mens te vervolmaken en Zijn liefde na te laten aan de mens. Zo zei Petrus ook dat er in Hem veel is dat de liefde van de mens waardig is. Petrus zei tegen Jezus: “Is het scheppen van de hemelen en de aarde en alle dingen de enige reden dat u de liefde van de mens verdient? Er is meer in u dat beminnelijk is, u handelt en beweegt zich in het werkelijke leven, uw Geest raakt mij van binnen, u disciplineert mij, u roept mij tot de orde – deze dingen zijn nog meer de liefde van mensen waardig.” Als je Gods liefde wilt zien en ervaren, dan moet je in het werkelijke leven verkennen en zoeken en moet je bereid zijn om je eigen vlees opzij te zetten. Je moet deze beslissing nemen. Je moet iemand met vastberadenheid zijn, die in staat is om God in alle dingen tevreden te stellen, zonder lui te zijn, of de pleziertjes van het vlees te begeren, niet leven voor het vlees, maar leven voor God. Er kunnen momenten zijn wanneer je God niet tevreden stelt. Dat komt omdat je Gods wil niet begrijpt; de volgende keer, ook al kost het je meer moeite, moet je Hem tevreden stellen en moet je niet het vlees bevredigen. Wanneer je op deze manier ervaart zul je God hebben leren kennen. Je zult inzien dat God de hemelen en de aarde en alle dingen kon scheppen, dat Hij vlees geworden is, zodat mensen Hem echt en daadwerkelijk kunnen zien en echt en daadwerkelijk met Hem kunnen omgaan, inzien dat Hij in staat is om te midden van de mensen te wandelen, dat Zijn Geest mensen kan vervolmaken in het werkelijke leven, zodat ze Zijn liefelijkheid kunnen zien en Zijn discipline, Zijn kastijding en Zijn zegeningen kunnen ervaren. Als je altijd op deze manier ervaart, zul je in het werkelijke leven onafscheidelijk van God zijn en als op een dag je relatie met God ophoudt normaal te zijn, zul je in staat zijn om berispingen te ondergaan en om spijt te voelen. Wanneer je een normale relatie met God hebt, zul je God nooit willen verlaten en als God op een dag zegt dat Hij je zal verlaten, zul je bang zijn en zul je zeggen dat je liever zou sterven dan door God te worden verlaten. Zodra je deze emoties hebt, zul je voelen dat je niet in staat bent om God te verlaten en op deze manier zul je een fundament hebben en Gods liefde werkelijk genieten.

Mensen spreken er vaak over om God hun leven te laten zijn, maar hun ervaring is nog niet tot dat punt gekomen. Je zegt alleen maar dat God je leven is, dat Hij je elke dag begeleidt, dat je elke dag zijn woorden eet en drinkt en dat je elke dag tot Hem bidt, zodat Hij je leven is geworden. De kennis van hen die dit zeggen is heel oppervlakkig. Bij veel mensen is er geen fundament; Gods woorden zijn in hen geplant, maar ze moeten nog ontkiemen, laat staan dat ze vrucht dragen. In welke mate heb je vandaag de dag ervaren? Pas nu, nadat God je heeft gedwongen om zover te komen, heb je het gevoel dat je God niet kunt verlaten. Wanneer je ervaring, op een dag, een bepaald punt heeft bereikt, en God je zou laten vertrekken, dan zou je dat niet kunnen. Je zult altijd het gevoel hebben dat je niet zonder God binnen in je kan bestaan; je kunt zonder echtgenoot, echtgenote of kinderen, zonder familie, zonder moeder of vader, zonder vleselijk genot zijn, maar niet zonder God. Zonder God zijn zou zijn alsof je je leven verliest; je zult niet in staat zijn om zonder God te leven. Wanneer je tot op dit punt hebt ervaren, zul je het doel hebben bereikt betreffende je geloof in God en op deze manier zal God je leven zijn geworden, Hij zal het fundament van je bestaan zijn geworden. Je zult God nooit meer kunnen verlaten. Wanneer je tot dit punt hebt ervaren, zul je Gods liefde echt hebben genoten, en wanneer je een voldoende hechte relatie met God hebt, zal Hij je leven zijn, je liefde en op dat moment zul je tot God bidden en zeggen: “O God! Ik kan u niet verlaten, u bent mijn leven, ik kan zonder al het andere – maar zonder u kan ik niet blijven leven.” Dit is de ware gestalte van de mensen; het is het werkelijke leven. Sommige mensen zijn gedwongen om zover te komen als vandaag de dag: ze moeten doorgaan of ze willen of niet, en ze hebben voortdurend het gevoel alsof ze tussen een rots en een harde plaats vastzitten. Je moet op zodanige wijze ervaren dat God je leven is, zodanig dat als God van je hart weggenomen zou worden, het zou zijn alsof je je leven verliest; God moet je leven zijn en je moet Hem niet kunnen verlaten. Op deze manier zul je God echt ervaren hebben en op dat moment, wanneer je God liefhebt, zul je echt God liefhebben en zal het een unieke, pure liefde zijn. Op een dag wanneer je ervaringen zo zijn dat je leven een bepaald punt heeft bereikt, wanneer je tot God bidt en de woorden van God eet en drinkt, zul je God binnen in jou niet kunnen verlaten en zul je Hem ook niet kunnen vergeten, zelfs als je dat zou willen. God zal je leven zijn geworden; je kunt de wereld vergeten, je kunt je vrouw, man of kinderen vergeten, maar je zult moeite hebben om God te vergeten – zoiets zou onmogelijk zijn, dit is je ware leven en je ware liefde voor God. Wanneer de liefde van mensen tot God een bepaald punt heeft bereikt, is er niets waarvoor hun liefde gelijk is aan hun liefde voor God; hun liefde voor God komt op de eerste plaats. Op deze manier kun je al het andere opgeven en bereid zijn om al het aanpakken en het snoeien van God te accepteren. Als je een liefde voor God hebt bereikt die al het andere overtreft, zul je in de realiteit leven en in Gods liefde.

Zodra God het leven in de mensen wordt, zijn de mensen niet langer in staat om God te verlaten. Is dit niet de daad van God? Er is geen groter getuigenis! God heeft tot op een zeker punt gewerkt; Hij heeft gezegd dat mensen dienst moesten doen, getuchtigd moesten worden of sterven en mensen hebben zich toch niet teruggetrokken, wat aantoont dat ze door God zijn overwonnen. Mensen die de waarheid hebben zijn degenen die in hun werkelijke ervaringen standvastig zijn in hun getuigenis, standvastig zijn in hun positie, aan de kant van God staan, zonder zich ooit terug te trekken en die een normale relatie kunnen hebben met mensen die van God houden, die als er wat met hen gebeurt, in staat zijn om God volledig te gehoorzamen en God tot de dood kunnen gehoorzamen. Je beoefening en openbaringen in het werkelijke leven zijn de getuigenis van God, zij zijn de naleving van de mens en de getuigenis van God en dit is echt genieten van de liefde van God; wanneer je tot op dit punt hebt ervaren, zal het gepaste effect zijn bereikt. Je bent bezeten van daadwerkelijke naleving en alles wat je doet wordt met bewondering door anderen bekeken. Je kleding en je uiterlijk zijn onopvallend, maar je leeft een leven van uiterste vroomheid en wanneer je de woorden van God communiceert, word je door hem geleid en verlicht. Je bent in staat om Gods wil uit te spreken door je woorden, de realiteit te communiceren en je begrijpt veel over het dienen in de geest. Je bent openhartig in je spraak, je bent fatsoenlijk en oprecht, niet confronterend en beleefd, in staat om Gods regelingen te gehoorzamen en standvastig te blijven in je getuigenis wanneer dingen je overkomen en je bent kalm en beheerst, ongeacht waar je mee te maken hebt. Dit soort persoon heeft echt Gods liefde gezien. Sommige mensen zijn nog jong, maar ze gedragen zich als iemand van middelbare leeftijd; ze zijn volwassen, bezeten van de waarheid en worden bewonderd door anderen – en dit zijn de mensen die getuigenis hebben en de manifestatie van God zijn. Dat wil zeggen, wanneer ze tot op een zeker punt hebben ervaren, zullen ze van binnen een inzicht hebben in God, en zal hun externe gezindheid zich ook stabiliseren. Veel mensen brengen de waarheid niet in praktijk en zijn niet standvastig in hun getuigenis. In zulke mensen is er geen liefde van de kant van God, of een getuigenis van God en dit zijn de mensen die het meest door God worden veracht. Ze lezen de woorden van God tijdens de bijeenkomsten, maar wat ze uitleven is Satan, en dit komt neer op het onteren van God, het belasteren van God en het lasteren van God. Bij zulke mensen is geen spoor van Gods liefde, en ze beschikken totaal niet over het werk van de Heilige Geest. Dus representeren de woorden en acties van mensen Satan. Als je hart altijd in vrede is voor God en je altijd aandacht schenkt aan de mensen en dingen om je heen en wat er om je heen gebeurt en als je je bewust bent van Gods last en altijd een hart hebt dat God vereert, dan zal God je vaak van binnen verlichten. In de kerk zijn er mensen die “opzichter” zijn: die houden de tekortkomingen van anderen in de gaten, en kopiëren deze vervolgens en trachten ze te evenaren. Ze zijn niet in staat om onderscheid te maken, ze haten de zonde niet en verafschuwen en walgen niet van de dingen van Satan. Zulke mensen zijn vervuld van de dingen van Satan en zij zullen uiteindelijk volkomen door God verlaten worden. Je hart zou altijd eerbiedig moeten zijn voor God, je moet gematigd zijn in je woorden en daden en je nooit verzetten tegen God of Hem boos maken. Je moet nooit toestaan dat Gods werk in jou voor niets is geweest, of toestaan dat alle ontberingen die je hebt doorstaan en alles wat je in praktijk hebt gebracht, teniet wordt gedaan. Je moet bereid zijn harder te werken en God meer lief te hebben op het pad dat voor je ligt. Dit zijn de mensen die een visie als hun fundament hebben. Dit zijn de mensen die vooruitgang zoeken.

Als mensen in God geloven en Gods woorden ervaren, met een hart dat God vereert, dan is in zulke mensen Gods redding zichtbaar en Gods liefde. Deze mensen kunnen getuigen van God, ze leven de waarheid uit en waar ze van getuigen is ook de waarheid, wat God is en Gods gezindheid. Ze leven te midden van Gods liefde en hebben Gods liefde gezien. Als mensen God willen liefhebben, moeten ze Gods liefelijkheid proeven en Gods liefelijkheid zien; alleen dan kan er een hart in hen worden opgewekt dat God liefheeft, een hart dat mensen inspireert om zich loyaal aan God te geven. God laat mensen niet van Hem houden door middel van woorden en uitdrukkingen, of door middel van hun verbeelding en Hij dwingt mensen niet om Hem lief te hebben. In plaats daarvan laat Hij hen van Hem houden uit hun eigen wil en laat Hij hun Zijn liefelijkheid zien in Zijn werk en uitingen, waarna de liefde van God in hen wordt meegedragen. Alleen op deze manier kunnen mensen echt getuigen van God. Het is niet zo, dat mensen van God houden omdat ze daartoe door anderen zijn aangespoord en het is ook geen kortstondige emotionele impuls. Ze houden van God omdat ze Zijn liefelijkheid hebben gezien, ze hebben gezien dat er zo veel van Hem is dat de liefde van mensen waardig is, omdat ze Gods redding, wijsheid en wonderbaarlijke daden hebben gezien – en als gevolg daarvan prijzen ze God waarlijk en verlangen echt naar Hem en is er zo’n passie in hen opgewekt dat ze niet zouden kunnen overleven zonder God te winnen. De reden waarom zij die echt van God getuigen in staat zijn om een klinkende getuigenis van Hem te geven, is omdat hun getuigenis op het fundament rust van de ware kennis en het ware verlangen naar God. Een dergelijke getuigenis wordt niet aan de hand van een emotionele impuls gegeven, maar volgens hun kennis van God en Zijn gezindheid. Omdat ze God hebben leren kennen, hebben ze het gevoel dat ze zeker van God moeten getuigen en dat ze iedereen die naar God verlangt, God moeten laten leren kennen en hen bewust moeten laten zijn van Gods liefelijkheid en Zijn werkelijkheid. Net als de liefde van mensen voor God is hun getuigenis spontaan, het is echt en heeft werkelijke betekenis en waarde. Het is niet passief of hol en zonder betekenis. De reden dat alleen degenen die echt van God houden de meeste waarde en betekenis in hun leven hebben, de reden dat alleen zij echt in God geloven, is dat deze mensen in Gods licht kunnen leven en in staat zijn te leven voor Gods werk en management. Dat komt omdat ze niet in de duisternis leven, maar in het licht leven; ze leven geen zinloze levens, maar levens die gezegend zijn door God. Alleen zij die van God houden, kunnen van God getuigen, alleen zij zijn Gods getuigen, alleen zij zijn door God gezegend en alleen zij zijn in staat Gods beloften te ontvangen. Degenen die God liefhebben zijn Gods vertrouwelingen, zij zijn de mensen die door God geliefd zijn en zij kunnen samen met God zegeningen genieten. Alleen mensen zoals deze zullen tot in eeuwigheid leven, en alleen zij zullen voor altijd leven onder Gods zorg en bescherming. God is om lief te hebben voor mensen en Hij is de liefde van alle mensen waardig, maar niet alle mensen zijn in staat God lief te hebben en niet alle mensen kunnen van God getuigen en met God de macht behouden. Omdat zij in staat zijn om van God te getuigen en al hun inspanningen aan Gods werk te wijden, kunnen zij die echt van God houden overal onder de hemelen rondlopen zonder dat iemand tegen hen durft op te staan en zij kunnen de macht op aarde uitoefenen en over alle mensen van God heersen. Deze mensen zijn samengekomen van over de hele wereld. Ze spreken verschillende talen en hebben verschillende huidskleuren, maar hun bestaan heeft dezelfde betekenis, ze hebben allemaal een hart dat God liefheeft, ze geven allemaal dezelfde getuigenis en hebben hetzelfde voornemen en dezelfde wens. Degenen die van God houden kunnen vrij rondlopen over de hele wereld, en zij die van God getuigen kunnen door het hele heelal reizen. Deze mensen zijn geliefd door God, ze zijn gezegend door God en ze zullen voor altijd in Zijn licht leven.

Alleen diegenen die zich richten op de praktijk kunnen vervolmaakt worden

In de laatste dagen werd God vlees om het werk te verrichten dat Hij moest doen en om Zijn bediening van woorden uit te voeren. Hij kwam persoonlijk om te werken te midden van de mensen met het doel om die mensen te vervolmaken die naar Zijn hart zijn. Vanaf de schepping tot vandaag heeft Hij dit soort werk alleen gedaan gedurende de laatste dagen. Pas in de laatste dagen is God vleesgeworden om zulk grootschalig werk te doen. Hoewel Hij ontberingen doorstaat die mensen maar moeilijk zouden doorstaan, en hoewel Hij een grote God is die niettemin de nederigheid heeft om een gewoon mens te worden, heeft geen enkel aspect van Zijn werk vertraging opgelopen en is Zijn plan niet in het minst in chaos vervallen. Hij voert het werk uit volgens Zijn oorspronkelijke plan. Een van de doelen van deze incarnatie is om mensen te overwinnen, een ander doel is om de mensen van wie Hij houdt te vervolmaken. Hij wil graag met eigen ogen de mensen die Hij vervolmaakt zien, en Hij wil met eigen ogen zien hoe de mensen die Hij vervolmaakt van Hem getuigen. Het zijn niet één of twee mensen die vervolmaakt worden. In plaats daarvan is het een groep die uit maar een paar mensen bestaat. De mensen in deze groep komen uit verschillende landen in de wereld en hebben verschillende nationaliteiten. Het doel van zo veel werk is om deze groep mensen te winnen, om de getuigenis te winnen die deze groep mensen van Hem aflegt, en om de glorie te verkrijgen die Hij bij hen kan vinden. Hij doet geen werk dat geen betekenis heeft, noch doet Hij werk dat geen waarde heeft. Je zou kunnen zeggen dat God met het doen van zo veel werk als doel heeft om al diegenen te vervolmaken die Hij wenst te vervolmaken. In de vrije tijd die Hij dan nog overhoudt, zal Hij hen die slecht zijn verstoten. Weet dat Hij dit geweldige werk niet doet vanwege hen die slecht zijn; integendeel, Hij zet alles op alles vanwege dat kleine aantal mensen dat door Hem vervolmaakt moet worden. Het werk dat Hij doet, de woorden die Hij spreekt, de mysteries die Hij openbaart en Zijn oordeel en tuchtiging zijn allemaal omwille van dat piepkleine aantal mensen. Hij is niet vleesgeworden omwille van hen die slecht zijn, laat staan dat die slechte mensen grote toorn in Hem opwekken. Hij spreekt de waarheid en spreekt over intrede vanwege degenen die vervolmaakt moeten worden; Hij is vleesgeworden vanwege hen, en het is vanwege hen dat Hij Zijn beloften en zegeningen schenkt. De waarheid, intrede en het leven in menselijkheid waarover Hij spreekt worden niet bewerkt omwille van hen die slecht zijn. Hij wil het praten met hen die slecht zijn vermijden, en wil in plaats daarvan alle waarheden schenken aan hen die vervolmaakt moeten worden. Toch vereist Zijn werk dat voorlopig wordt toegestaan dat zij die slecht zijn genieten van sommige van Zijn rijkdommen. Zij die de waarheid niet uitvoeren, die God niet tevredenstellen en die Zijn werk verstoren zijn allemaal slecht. Zij kunnen niet vervolmaakt worden en worden door God verafschuwd en verworpen. Omgekeerd zijn de mensen die de waarheid in praktijk brengen, die God tevreden kunnen stellen en die zich volledig uitputten in Gods werk de mensen die door God moeten worden vervolmaakt. Degenen die God compleet wenst te maken zijn geen anderen dan deze groep mensen, en het werk dat God doet is omwille van deze mensen. De waarheid waarover Hij spreekt is gericht tot de mensen die bereid zijn deze in praktijk te brengen. Hij richt Zich niet tot de mensen die de waarheid niet in praktijk brengen. De toename in inzicht en groei van onderscheidingsvermogen waarover Hij spreekt, zijn gericht tot de mensen die de waarheid kunnen uitvoeren. Wanneer Hij spreekt over degenen die vervolmaakt moeten worden, spreekt Hij over deze mensen. Het werk van de Heilige Geest is gericht op de mensen die bereid zijn om de waarheid in praktijk te brengen. Dingen zoals het bezit van wijsheid en menselijkheid zijn gericht op de mensen die bereid zijn de waarheid in praktijk te brengen. Zij die de waarheid niet uitvoeren, horen misschien veel woorden van waarheid, maar omdat ze van nature zo slecht zijn en niet geïnteresseerd zijn in de waarheid, bestaat wat ze begrijpen slechts uit doctrines en woorden en loze theorieën, zonder ook maar enig nut voor hun intrede in het leven. Geen van hen is trouw aan God; het zijn allemaal mensen die God zien, maar Hem niet kunnen verkrijgen; ze zijn allemaal veroordeeld door God.

De Heilige Geest heeft in elke persoon een pad te bewandelen en geeft elke persoon de kans om vervolmaakt te worden. Door jouw negativiteit leer je je eigen verdorvenheid kennen en door je negativiteit af te werpen zul je vervolgens een beoefeningspad vinden; dit zijn allemaal manieren waarop je vervolmaakt wordt. Verder zul je, door de voortdurende begeleiding en illuminatie van sommige positieve dingen in je, je functie proactief vervullen, groeiend inzicht hebben en onderscheidingsvermogen verkrijgen. Wanneer je toestanden goed zijn, ben je bijzonder bereid het woord van God te lezen en bijzonder bereid tot God te bidden, en zie je het verband tussen de preken die je hoort en je eigen gesteldheid. Op zulke momenten verlicht en illumineert God je vanbinnen, waardoor je je rekenschap geeft van sommige dingen van het positieve aspect. Dit is hoe je vervolmaakt wordt in het positieve aspect. In negatieve gesteldheden ben je zwak en passief; je voelt dat je God niet in je hart hebt, en toch illumineert God je en helpt je een beoefeningspad te vinden. Hieruit komen is het bereiken van volmaaktheid in het negatieve aspect. God kan de mens in zowel positieve als negatieve aspecten vervolmaken. Het hangt ervan af of je in staat bent te ervaren, en of je streeft naar vervolmaking door God. Als je werkelijk probeert door God te worden vervolmaakt, kun je door het negatieve geen verlies lijden, maar kan het je dingen brengen die echter zijn. Het kan ervoor zorgen dat je beter weet wat er in je ontbreekt, dat je je werkelijke gesteldheid beter begrijpt en dat je inziet dat de mens niets heeft en niets is. Als je geen beproevingen ondergaat, heb je geen kennis en zul je altijd het gevoel hebben dat je boven anderen staat en beter bent dan wie dan ook. Door dit alles zul je zien dat alles wat voorafging door God werd gedaan en door God werd beschermd. Door intrede in beproevingen kom je zonder liefde of geloof te zitten, het ontbreekt je aan gebed en je kunt geen lofzangen zingen, en zonder het door te hebben leer je jezelf te midden van dit alles kennen. God heeft veel middelen om de mens te vervolmaken. Hij zet allerlei omgevingen in om de verdorven gezindheid van de mens aan te pakken, en gebruikt verschillende dingen om de mens bloot te leggen. In één opzicht pakt Hij de mens aan, in een ander opzicht legt Hij de mens bloot en in een ander opzicht onthult Hij de mens: Hij graaft de ‘mysteries’ op uit de diepten van de harten van de mens en onthult ze, en Hij toont de mens zijn natuur door veel van zijn gesteldheden te onthullen. God vervolmaakt de mens door vele methoden – door openbaring, door behandeling van de mens, door loutering en tuchtiging – zodat de mens zal weten dat God praktisch is.

Wat zoeken jullie op het moment? Door God vervolmaakt worden, God kennen, God verkrijgen – of misschien proberen jullie je te gedragen zoals een Petrus van de jaren negentig, of een geloof te hebben dat groter is dan dat van Job, of rechtvaardig te worden genoemd door God en voor de troon van God te verschijnen, of God op aarde te kunnen manifesteren en krachtig en klinkend van God te kunnen getuigen. Ongeacht wat jullie zoeken, over het algemeen zoeken jullie met het doel om door God gered te worden. Of je nou een rechtvaardige persoon probeert te zijn, de manier van Petrus of het geloof van Job zoekt, of streeft naar vervolmaking door God, dit alles is het werk dat God in de mens verricht. Met andere woorden: wat je ook zoekt, het is allemaal om door God vervolmaakt te worden, allemaal om Gods woord te ervaren, om Gods hart tevreden te stellen; wat je ook zoekt, het is allemaal om de liefelijkheid van God te ontdekken, om een pad te zoeken voor oefening met echte ervaring, met het doel om je eigen opstandige gezindheid te kunnen afwerpen, een normale gesteldheid in jezelf te bereiken, volledig aan Gods wil te kunnen voldoen, een juiste persoon te worden en een juist motief te hebben bij alles wat je doet. De reden waarom je al deze dingen ervaart, is om uiteindelijk God te kennen en groei in je leven te bereiken. Hoewel wat je ervaart Gods woord is en echte gebeurtenissen zijn, en ook de mensen, zaken en dingen in je omgeving, ben je uiteindelijk in staat God te kennen en door God vervolmaakt te worden. Proberen het pad van een rechtvaardige persoon te bewandelen of proberen Gods woord in praktijk te brengen: dit is de hardloopbaan, terwijl kennis van God en vervolmaakt worden door God de bestemming zijn. Of je op dit moment nou vervolmaking door God zoekt of van God wilt getuigen, het is uiteindelijk allemaal om God te kennen; het is zodat het werk dat Hij in je verricht niet voor niets is, zodat je uiteindelijk de werkelijkheid van God leert kennen, Zijn grootsheid leert kennen en, meer nog, Gods nederigheid en verborgenheid leert kennen en de grote hoeveelheid werk leert kennen die God in je verricht. God heeft Zichzelf in zo’n mate nederig opgesteld dat Hij Zijn werk doet in deze vuile en verdorven mensen, en deze groep mensen vervolmaakt. God is niet alleen vleesgeworden om onder de mensen te wonen en te eten, om mensen te hoeden en om te voorzien in wat mensen nodig hebben. Belangrijker is dat Hij Zijn machtige reddingswerk en overwinningswerk verricht ten aanzien van deze ondraaglijk verdorven mensen. Hij is naar het hart van de grote rode draak gekomen om deze mensen te redden die het meest verdorven zijn van allemaal, zodat alle mensen veranderd en vernieuwd kunnen worden. Het immense lijden dat God verdraagt, is niet alleen lijden dat de vleesgeworden God verdraagt; ze bestaat er bovenal uit dat de Geest van God extreme vernedering ondergaat – Hij vernedert en verbergt Zichzelf zozeer dat Hij een gewone persoon wordt. God was vleesgeworden en nam een vleselijke vorm aan, zodat de mensen zien dat Hij een normaal menselijk leven en normale menselijke behoeften heeft. Dit is genoeg om te bewijzen dat God Zichzelf verregaand nederig heeft opgesteld. De Geest van God wordt verwezenlijkt in het vlees. Zijn Geest is zo verheven en groots en toch neemt Hij de vorm aan van een gewone mens, een verwaarloosbare mens, om zo het werk van Zijn Geest te doen. Het kaliber, het inzicht, het verstand, de menselijkheid en het leven van elk van jullie tonen aan dat jullie het werkelijk onwaardig zijn dit soort werk van God te aanvaarden. Jullie zijn het werkelijk onwaardig God dergelijk lijden te laten ondergaan omwille van jullie. God is zo groots. Hij is zo soeverein en mensen zijn zo bescheiden, en ondanks dat werkt Hij in hen. Hij is niet alleen vleesgeworden om mensen te voorzien en tot mensen te spreken; Hij leeft zelfs samen met mensen. God is zo nederig, zo beminnelijk. Als je, zo gauw de liefde van God wordt genoemd, zo gauw de genade van God wordt genoemd, tranen plengt terwijl je grote lofprijzingen uitspreekt, als je deze gesteldheid bereikt, dan heb je ware kennis van God.

Het tegenwoordige streven van mensen is afwijkend; ze streven er alleen naar God te beminnen en God tevreden te stellen, maar ze hebben geen enkele kennis van God en hebben de verlichting en illuminatie van de Heilige Geest in zichzelf veronachtzaamd. Ze hebben niet de basis van ware kennis van God. Op deze manier boeten ze in aan passie terwijl hun ervaring voortschrijdt. Al degenen die streven naar ware kennis van God, zelfs al hadden ze in het verleden geen goede gesteldheid en neigden ze naar negativiteit en zwakte, en plengden ze vaak tranen, raakten ze ontmoedigd en verloren ze de hoop – nu, terwijl ze meer ervaring opdoen, wordt hun gesteldheid er beter op. Na een ervaring van aangepakt en gebroken te worden, en een ronde van beproeving en loutering te hebben ondergaan, hebben ze grote vooruitgang geboekt. De negatieve gesteldheden zijn verminderd en er heeft zich enige verandering in hun levensgezindheid voorgedaan. Terwijl ze meer beproevingen ondergaan, beginnen hun harten God te beminnen. Gods vervolmaking van mensen kent een regel, namelijk dat Hij je verlicht door een wenselijk deel van je te gebruiken, zodat je een beoefeningspad hebt en jezelf kunt afscheiden van alle negatieve gesteldheden, wat je geest helpt zich te bevrijden en je beter in staat stelt Hem lief te hebben. Op deze manier kun je de verdorven gezindheid van Satan afwerpen. Je bent ongekunsteld en open, bereid jezelf te kennen en de waarheid in praktijk te brengen. God zal je beslist zegenen, zodat Hij je dubbelop verlicht wanneer je zwak en negatief bent. Hij helpt je jezelf beter te kennen, meer bereid te zijn berouw te hebben en beter in staat te zijn de dingen uit te voeren die je moet uitvoeren. Alleen zo kan je hart rust en vrede kennen. Iemand die gewoonlijk aandacht besteedt aan het kennen van God, die aandacht besteedt aan het kennen van zichzelf, die aandacht besteedt aan zijn eigen beoefening, zal Gods werk veelvuldig kunnen ontvangen, net als Zijn begeleiding en verlichting. Ook al heeft zo iemand misschien een negatieve gesteldheid, hij kan de zaken onmiddellijk omkeren, hetzij door de werking van het geweten of door de verlichting van Gods woord. Verandering van iemands gezindheid wordt altijd bereikt wanneer hij zijn eigen gesteldheid van het moment kent en de gezindheid en het werk van God. Iemand die bereid is zichzelf te kennen en zichzelf open te stellen, zal waarheid kunnen uitvoeren. Dit soort persoon is trouw aan God, en een persoon die trouw aan God is, heeft een begrip van God, of dat begrip nou diep of oppervlakkig is, schamel of overvloedig. Dit is Gods rechtvaardigheid, en het is iets wat mensen bereiken; het is hun eigen gewin. Een persoon die kennis van God heeft, is iemand met een basis, iemand met een visie. Dit soort persoon is zeker over Gods vlees, en is zeker over Gods woord en Gods werk. Ongeacht hoe God werkt of spreekt of wat voor verstoring andere mensen aanrichten, kan hij standhouden en standvastig staan in zijn getuigenis van God. Hoe meer iemand zo is, hoe meer hij de waarheid kan uitvoeren die hij begrijpt. Omdat hij altijd Gods woord beoefent, neemt zijn begrip van God toe en heeft hij de vastberadenheid om voor altijd standvastig te staan in zijn getuigenis van God.

In het bezit zijn van onderscheidingsvermogen, onderwerping en het vermogen om dingen te doorzien, zodat je scherp van geest bent, betekent dat Gods woorden je van binnen illumineren en verlichten zodra je iets tegenkomt. Dit is wat het betekent om scherp van geest te zijn. Alles wat God doet, is erop gericht de geest van de mensen te helpen herleven. Waarom zegt God altijd dat mensen gevoelloos en traag van begrip zijn? Dat is omdat de geest van de mensen is gestorven, en ze zo gevoelloos zijn geworden dat ze zich volledig onbewust zijn van dingen van de geest. Gods werk is ervoor om het leven van de mensen vordering te laten boeken en de geest van de mensen te helpen tot leven te komen, zodat mensen in de dingen van de geest kunnen schouwen, God altijd in hun hart kunnen liefhebben en God altijd tevreden kunnen stellen. Het bereiken van deze fase toont aan dat de geest van een persoon herleefd is, en de volgende keer dat hij iets tegenkomt, kan hij onmiddellijk reageren. Hij is ontvankelijk voor preken en reageert snel op situaties. Dit is wat het betekent om scherp van geest te worden. Er zijn veel mensen die snel reageren op een externe gebeurtenis, maar zodra er wordt gesproken over intrede in de werkelijkheid of gedetailleerde dingen van de geest, worden ze gevoelloos en traag van begrip. Ze begrijpen iets pas als het vlak voor hun neus staat. Dit zijn allemaal tekenen van geestelijke gevoelloosheid en traagheid van begrip, van weinig ervaring met dingen van de geest. Sommige mensen zijn scherp van geest en hebben onderscheidingsvermogen. Zodra ze woorden horen die hun gesteldheid benoemen, schrijven ze die haastig op. Wanneer ze eenmaal woorden horen over principes van de beoefening, kunnen ze die aanvaarden en toepassen op hun volgende ervaring, waardoor ze zichzelf veranderen. Dit is een persoon die scherp van geest is. Hoe kunnen ze zo snel reageren? Het komt doordat ze zich in het dagelijks leven op deze dingen richten. Wanneer ze Gods woorden lezen, kunnen ze hun gesteldheden daaraan toetsen en over zichzelf nadenken. Wanneer ze communicaties, preken en woorden horen die hun verlichting en illuminatie brengen, kunnen ze die onmiddellijk ontvangen. Het is net als het geven van voedsel aan iemand die honger heeft: die kan meteen beginnen te eten. Als je voedsel geeft aan iemand die geen honger heeft, zal die niet zo vlug reageren. Je bidt vaak tot God, en dan kun je onmiddellijk reageren wanneer je iets tegenkomt: wat God in deze kwestie vereist en hoe je hoort te handelen. God heeft je de vorige keer in deze kwestie geleid; wanneer je vandaag iets soortgelijks tegenkomt, zul je vanzelfsprekend weten hoe je moet beoefenen op een manier die Gods hart tevredenstelt. Als je altijd op deze manier beoefent en altijd op deze manier ervaart, zal het je op een bepaald moment makkelijk af gaan. Wanneer je Gods woord leest, weet je over wat voor iemand God het heeft, je weet over welke toestanden van de geest Hij het heeft en je begrijpt het belangrijkste punt en kunt het in praktijk brengen; dit toont aan dat je kunt ervaren. Waarom schieten sommige mensen in dit opzicht tekort? Dat komt doordat ze geen grote moeite doen voor het aspect van de beoefening. Hoewel ze bereid zijn de waarheid in praktijk te brengen, hebben ze geen werkelijk inzicht in de details van het dienstdoen, de details van de waarheid in hun leven. Ze raken verward wanneer er iets gebeurt. Op deze manier kun je op een dwaalspoor raken wanneer er een valse profeet of een valse apostel verschijnt. Je moet vaak communiceren over Gods woorden en werk – alleen zo zul je de waarheid kunnen begrijpen en onderscheidingsvermogen kunnen ontwikkelen. Als je de waarheid niet begrijpt, zul je geen onderscheidingsvermogen hebben. Bijvoorbeeld: wat God zegt, hoe God werkt, wat Zijn vereisten van mensen zijn, met wat voor soort mensen je in contact moet komen en wat voor soort mensen je moet verwerpen – over deze dingen moet je vaak communiceren. Als je Gods woorden altijd op deze manier ervaart, zul je de waarheid begrijpen en veel dingen grondig begrijpen, en zul je ook onderscheidingsvermogen hebben. Wat is discipline door de Heilige Geest, wat is schuld geboren uit menselijke wil, wat is leiding van de Heilige Geest, wat is de ordening van een omgeving, wat is verlichting van binnen door Gods woorden? Als deze dingen je niet duidelijk zijn, zul je geen onderscheidingsvermogen hebben. Je hoort te weten wat er van de Heilige Geest afkomstig is, wat behoort tot een opstandige gezindheid, hoe je Gods woord moet gehoorzamen en hoe je je eigen opstandigheid moet afleggen; als je deze dingen vanuit je ervaring begrijpt, zul je een basis hebben; wanneer er iets gebeurt, zul je een gepaste waarheid hebben waar je dat tegen kunt afmeten en zul je geschikte visies hebben als basis. Je zult principes hebben bij alles wat je doet en zult naar de waarheid kunnen handelen. Dan zal je leven vol zijn van Gods verlichting, vol van Gods zegeningen. God zal niemand onjuist bejegenen die Hem oprecht zoekt, of die Hem naleeft en getuigenis aflegt voor Hem, en Hij zal niemand vervloeken die werkelijk naar de waarheid kan dorsten. Als je, onder het eten en drinken van Gods woorden, aandacht kunt schenken aan het kennen van je eigen ware gesteldheid, je eigen beoefening en je eigen begrip, zul je, wanneer je een probleem tegenkomt, verlichting ontvangen en praktisch begrip verwerven. Dan zul je in alle dingen een beoefeningspad en onderscheidingsvermogen hebben. Een persoon die de waarheid heeft, zal niet snel misleid worden, zich niet snel storend gedragen en niet snel buitensporig handelen. Vanwege de waarheid wordt hij beschermd, en ook vanwege de waarheid verkrijgt hij meer begrip. Vanwege de waarheid heeft hij meer beoefeningspaden, krijgt hij meer mogelijkheden waarbij de Heilige Geest in hem kan werken en krijgt hij meer mogelijkheden om te worden vervolmaakt.

Het werk van de Heilige Geest en het werk van Satan

Hoe komt men tot een begrip van de details van de geest? Hoe werkt de Heilige Geest in de mens? Hoe werkt Satan in de mens? Hoe werken boze geesten in de mens? Wat zijn de verschijningsvormen? Als jou iets gebeurt, komt dat dan van de Heilige Geest en moet je het gehoorzamen of afwijzen? In de werkelijke beoefening van mensen is er veel wat voortkomt uit de menselijke wil, waarvan mensen steevast geloven dat het van de Heilige Geest komt. Sommige dingen komen van boze geesten en toch blijven mensen denken dat ze van de Heilige Geest zijn gekomen, en soms begeleidt de Heilige Geest mensen vanbinnen, maar zijn mensen bang dat dergelijke begeleiding van Satan komt, waardoor ze niet durven gehoorzamen, terwijl die begeleiding in werkelijkheid de verlichting van de Heilige Geest is. Daarom is het, tenzij men onderscheiding toepast, onmogelijk om ervaring op te doen in de praktijk; zonder onderscheiding is het onmogelijk om het leven te winnen. Hoe werkt de Heilige Geest? Hoe werken boze geesten? Wat komt voort uit de wil van de mens? En wat ontstaat uit de begeleiding en verlichting van de Heilige Geest? Als je de patronen van het werk van de Heilige Geest in de mens begrijpt, zul je in je dagelijks leven en tijdens je praktische ervaringen in staat zijn je kennis te vermeerderen en onderscheid toe te passen; je zult God leren kennen, je zult Satan kunnen begrijpen en onderscheiden; je zult niet verward zijn in je gehoorzaamheid of streven, en je zult iemand zijn met heldere gedachten die het werk van de Heilige Geest gehoorzaamt.

Het werk van de Heilige Geest is een vorm van proactieve begeleiding en positieve verlichting. Het staat mensen niet toe om passief te zijn. Het brengt hun troost, geeft hun geloof en volharding en stelt hen in staat om vervolmaking door God na te streven. Wanneer de Heilige Geest werkt, kunnen mensen actief binnengaan; ze zijn niet passief of gedwongen, maar handelen op eigen initiatief. Wanneer de Heilige Geest werkt, zijn mensen blij en bereidwillig; ze zijn bereid om te gehoorzamen en worden graag nederig. Zelfs al hebben ze pijn en zijn ze kwetsbaar vanbinnen, ze zijn vastberaden om mee te werken; ze lijden gewillig, ze zijn in staat te gehoorzamen en worden niet bezoedeld door de menselijke wil, worden niet bezoedeld door de gedachten van de mens, en worden beslist niet bezoedeld door menselijke verlangens en drijfveren. Wanneer mensen het werk van de Heilige Geest ervaren, zijn ze vanbinnen bijzonder heilig. Zij die het werk van de Heilige Geest bezitten, leven de liefde voor God na, en de liefde voor hun broeders en zusters; ze verheugen zich in de dingen waarin God Zich verheugt, en verafschuwen de dingen die God verafschuwt. Mensen die geraakt worden door het werk van de Heilige Geest hebben normale menselijkheid, streven doorlopend de waarheid na en bezitten menselijkheid. Wanneer de Heilige Geest in mensen werkt, wordt hun toestand steeds beter en wordt hun menselijkheid steeds normaler. Hoewel een deel van hun samenwerking misschien dwaas is, zijn hun drijfveren de juiste, is hun intreden positief, proberen ze geen verstoring te veroorzaken en is er in hen geen kwaadwilligheid. Het werk van de Heilige Geest is normaal en echt, de Heilige Geest werkt in de mens volgens de regels van het normale leven van de mens, en Hij verzorgt verlichting en begeleiding in de mensen in overeenstemming met het werkelijke streven van normale mensen. Wanneer de Heilige Geest in mensen werkt, begeleidt en verlicht Hij hen naar gelang de behoeften van normale mensen. Hij voorziet hen van wat ze nodig hebben, en Hij begeleidt en verlicht hen positief aan de hand van wat hen ontbreekt en aan de hand van hun tekortkomingen. Het werk van de Heilige Geest is er om mensen te verlichten en te begeleiden in het echte leven; alleen als ze Gods woorden ervaren in hun werkelijke leven kunnen ze het werk van de Heilige Geest zien. Als mensen in hun dagelijks leven een positieve gesteldheid en een normaal geestelijk leven hebben, bezitten ze het werk van de Heilige Geest. Wanneer ze met zo’n gesteldheid de woorden van God eten en drinken, hebben ze geloof; wanneer ze bidden, zijn ze geïnspireerd; wanneer ze ergens tegenaan lopen, zijn ze niet passief; en als er dingen gebeuren, kunnen ze in die dingen de lessen zien waarvan God wil dat ze die leren. Ze zijn niet passief of zwak, en hoewel ze echte moeilijkheden hebben, zijn ze bereid alle regelingen van God te gehoorzamen.

Welke effecten worden bereikt door het werk van de Heilige Geest? Je kunt dan wel dwaas zijn en geen onderscheidingsvermogen hebben, maar zodra de Heilige Geest werkt zal er geloof in je zijn, en je zult steeds voelen dat je nooit genoeg van God kunt houden. Je zult bereid zijn samen te werken, hoe groot de moeilijkheden die nog komen ook zullen zijn. Er zullen je dingen overkomen en het zal je niet duidelijk zijn of die afkomstig zijn van God of van Satan, maar je zult kunnen wachten en zult niet passief zijn en ook niet nalatig. Dit is het normale werk van de Heilige Geest. Wanneer de Heilige Geest in je werkt, loop je nog steeds tegen echte moeilijkheden op. Soms zul je in tranen uitbarsten, en soms zullen er dingen zijn die je niet kunt overwinnen, maar dit is allemaal maar een fase van het gebruikelijke werk van de Heilige Geest. Hoewel je die moeilijkheden niet te boven kwam, en hoewel je destijds zwak was en veel te klagen had, kon je nadien God nog altijd liefhebben met een absoluut geloof. Je passiviteit kan je er niet van weerhouden normale ervaringen te hebben, en wat anderen ook zeggen, hoe anderen je ook aanvallen, je kunt nog altijd van God houden. Tijdens het gebed voel je altijd dat je God in het verleden zo veel schuldig was, en telkens wanneer je zulke dingen weer tegenkomt, neem je je voor om God tevreden te stellen en het vlees te verzaken. Deze kracht toont aan dat het werk van de Heilige Geest in je is. Dit is de normale gesteldheid van het werk van de Heilige Geest.

Wat is het werk dat van Satan afkomstig is? In het werk dat van Satan komt, zijn de visies binnen de mensen vaag; het ontbreekt mensen aan normale menselijkheid, de drijfveren van hun handelingen zijn verkeerd, en hoewel ze van God willen houden, zijn er in hen altijd beschuldigingen. Deze beschuldigingen en gedachten veroorzaken doorlopend verstoring in hen, beperken de groei van hun leven en verhinderen dat ze in de normale toestand voor God verschijnen. Dat wil zeggen: zodra het werk van Satan in de mensen is, kan hun hart niet in vrede voor God verschijnen. Zulke mensen weten niet wat ze met zichzelf aan moeten – wanneer ze mensen zien bijeenkomen, willen ze wegrennen, en ze kunnen hun ogen niet sluiten wanneer anderen bidden. Het werk van boze geesten verwoest de normale verhouding tussen de mens en God en verstoort de vroegere visies van mensen of hun voormalige pad om het leven binnen te gaan. In hun hart kunnen ze nooit dichtbij God komen, en er overkomen hen altijd dingen die hen verstoren en ketenen. Hun hart vindt geen vrede, ze hebben geen kracht over om van God te houden en de moed zakt hen in de schoenen. Dat zijn de verschijningsvormen van het werk van Satan. De verschijningsvormen van het werk van Satan zijn: niet standvastig kunnen zijn en niet standvastig in je getuigenis kunnen staan, waardoor je iemand wordt die fout zit, wanneer hij tegenover God staat en die God niet trouw is. Wanneer Satan ingrijpt, verlies je de liefde voor en trouw jegens God die binnenin je zijn, wordt de normale verhouding tot God van je afgenomen, streef je geen waarheid of zelfverbetering na; je gaat achteruit en wordt passief, je leeft jezelf uit, je geeft de zonde alle ruimte om zich te verspreiden en haat de zonde niet. Ook maakt de inmenging van Satan je losbandig; deze zorgt ervoor dat Gods aanraking uit je verdwijnt, dat je over God klaagt en dat je je tegen Hem keert, waardoor je aan Hem begint te twijfelen. Het risico bestaat zelfs dat je God zult verlaten. Dit alles is afkomstig van Satan.

Wanneer er in het dagelijks leven iets met je gebeurt, hoe moet je dan onderscheiden of het door het werk van de Heilige Geest komt of door het werk van Satan? Wanneer de toestand van mensen normaal is, is hun geestelijke leven en hun leven in het vlees normaal en is hun verstand normaal en ordelijk. Wanneer ze zich in deze toestand bevinden, kan over het algemeen gezegd worden dat wat ze ervaren en in zichzelf te weten komen het gevolg is van de aanraking van de Heilige Geest (inzicht hebben of wat simpele kennis hebben bij het eten en drinken van de woorden van God, of trouw zijn in sommige dingen, of de kracht hebben om van God te houden bij sommige dingen – dit alles komt van de Heilige Geest). Het werk van de Heilige Geest in de mens is bijzonder normaal; de mens kan het niet voelen, en het lijkt door de mens zelf te komen, hoewel het in feite het werk van de Heilige Geest is. In het dagelijks leven doet de Heilige Geest zowel groot als klein werk in iedereen, en alleen de omvang van het werk varieert. Sommige mensen hebben een goed kaliber en begrijpen dingen snel, en de verlichting van de Heilige Geest is extra groot in hen. Sommige mensen hebben daarentegen een zwak kaliber en het kost hen langer om dingen te begrijpen, maar de Heilige Geest raakt hen vanbinnen aan en ook zij kunnen trouw aan God bereiken – de Heilige Geest werkt in iedereen die God nastreeft. Wanneer mensen in het dagelijks leven zich niet tegen God keren en niet in opstand komen tegen God, geen dingen doen die ingaan tegen het management van God en het werk van God niet verstoren, werkt in elk van hen de Geest van God in meerdere of mindere mate. Hij raakt hen, verlicht hen, geeft hun geloof, geeft hun kracht en beweegt hen ertoe om proactief binnen te gaan, niet lui te zijn of de geneugten van het vlees te begeren, de waarheid in de praktijk te willen brengen en naar de woorden van God te verlangen. Dit alles is werk dat van de Heilige Geest afkomstig is.

Wanneer de gesteldheid van mensen niet normaal is, worden ze verlaten door de Heilige Geest; in hun gedachten klagen ze al gauw, hun drijfveren zijn verkeerd, ze zijn lui, ze geven zich over aan het vlees en hun hart komt in opstand tegen de waarheid. Dit alles komt van Satan. Wanneer mensen geen normale toestand hebben, wanneer ze duister vanbinnen zijn en hun normale verstand verloren hebben, door de Heilige Geest zijn verlaten en God niet in zich kunnen voelen, dat is wanneer Satan in hen werkt. Wanneer mensen altijd innerlijke kracht hebben en altijd van God houden, dan zullen dingen die hen overkomen over het algemeen van de Heilige Geest afkomstig zijn, en steeds wanneer ze iemand ontmoeten, komt die ontmoeting voort uit de regelingen van God. Dat wil zeggen: wanneer je een normale toestand hebt, wanneer je je binnen het grote werk van de Heilige Geest bevindt, dan kan Satan je onmogelijk doen wankelen. Met dit fundament kan gesteld worden dat alles van de Heilige Geest komt, en hoewel je misschien onjuiste gedachten hebt, kun je die afzweren en volg je die niet. Dit alles komt van het werk van de Heilige Geest. Met wat voor situaties bemoeit Satan zich? Satan kan makkelijk in je werken wanneer je toestand niet normaal is, wanneer je niet door God bent aangeraakt en wanneer je het werk van God ontbeert, wanneer je vanbinnen droog en dor bent, wanneer je tot God bidt maar niets begrijpt, en wanneer je de woorden van God eet en drinkt maar niet wordt verlicht of geïllumineerd. Met andere woorden, wanneer de Heilige Geest je heeft verlaten en je God niet kunt voelen, dan overkomen je veel dingen die het gevolg zijn van de verzoeking van Satan. Terwijl de Heilige Geest werkt, werkt Satan ook doorlopend. De Heilige Geest raakt de mens vanbinnen aan, terwijl Satan zich tegelijkertijd bemoeit met de mens. Maar het werk van de Heilige Geest neemt de eerste plaats in, en mensen met een normale toestand kunnen zegevieren; dit is de zege van het werk van de Heilige Geest over het werk van Satan. Terwijl de Heilige Geest werkt, bestaat er in de mensen nog steeds een verdorven gezindheid; maar onder het werk van de Heilige Geest kunnen mensen hun opstandigheid, drijfveren en onzuiverheden makkelijk ontdekken en herkennen. Pas dan hebben mensen wroeging en worden ze bereid om berouw te tonen. Als zodanig worden hun opstandige en verdorven gezindheden geleidelijk afgeworpen binnen Gods werk. Het werk van de Heilige Geest is bijzonder normaal; terwijl Hij in de mensen werkt, hebben ze nog altijd moeilijkheden, huilen ze nog altijd, lijden ze nog altijd, zijn ze nog altijd zwak en is er nog steeds veel dat onduidelijk is voor hen. Toch kunnen ze in deze gesteldheid hun achteruitgang een halt toeroepen en kunnen ze van God houden, en ook al huilen ze en zitten ze in nood, dan nog kunnen ze God loven; het werk van de Heilige Geest is bijzonder normaal, niet in het minst bovennatuurlijk. De meeste mensen geloven dat, zodra de Heilige Geest begint te werken, er veranderingen optreden in de gesteldheid van mensen en de dingen die wezenlijk voor hen zijn, worden verwijderd. Zulke overtuigingen zijn misvattingen. Wanneer de Heilige Geest in de mens werkt, zijn de passieve dingen van de mens nog steeds aanwezig en blijft zijn gestalte dezelfde, maar hij verwerft de illuminatie en verlichting van de Heilige Geest. Daardoor wordt zijn gesteldheid proactiever, wordt zijn innerlijke toestand normaal en verandert hij snel. In zijn echte belevingen ervaren de mensen vooral het werk van ofwel de Heilige Geest ofwel Satan, en als ze deze gesteldheden niet kunnen begrijpen en geen onderscheid maken, dan kan er van intreden in ware ervaringen geen sprake zijn, laat staan van veranderingen in gezindheid. Zodoende bestaat de sleutel tot het ervaren van Gods werk uit het kunnen doorzien van zulke dingen; op die manier zullen zij het makkelijker kunnen ervaren.

Door het werk van de Heilige Geest kunnen mensen positieve vooruitgang boeken, terwijl ze door het werk van Satan negatief worden, zich terugtrekken, in opstand komen tegen God en zich tegen Hem verzetten, hun vertrouwen in God verliezen, en zwak worden in het vervullen van hun plicht. Alles wat voortkomt uit de verlichting van de Heilige Geest is volkomen natuurlijk; het wordt je niet opgedrongen. Als je daaraan toegeeft, zul je vrede kennen; zo niet, dan zul je achteraf berispt worden. Met de verlichting van de Heilige Geest zal niets wat je doet gehinderd of belemmerd worden. Je zult worden bevrijd en in je handelingen zal er een beoefeningspad zijn. Je zult op geen enkele manier worden tegengehouden en zult in staat zijn de wil van God te doen. Het werk van Satan bezorgt je inmenging in veel dingen; het leidt ertoe dat je niet bereid bent te bidden, te lui bent om de woorden van God te eten en drinken, en niet geneigd bent het leven van de kerk te leiden, en het vervreemdt je van het geestelijke leven. Het werk van de Heilige Geest verstoort je dagelijks leven niet, en verstoort je normale geestelijke leven niet. Veel dingen kun je juist op het moment waarop ze gebeuren niet onderscheiden, maar na een paar dagen wordt je hart lichter en je geest helderder. Je begint iets te begrijpen van de dingen van de geest, en langzaamaan kun je onderscheiden of een gedachte afkomstig is van God of van Satan. Sommige dingen zorgen er duidelijk voor dat je je tegen God verzet en tegen Hem in opstand komt, of weerhouden je ervan de woorden van God in praktijk te brengen; al deze dingen komen van Satan. Sommige dingen zijn niet duidelijk, en op het moment zelf kun je niet zeggen wat ze zijn; achteraf kun je hun verschijningsvormen zien en dan onderscheidingsvermogen toepassen. Als je duidelijk kunt onderscheiden welke dingen van Satan komen en welke door de Heilige Geest worden aangestuurd, zul je in je ervaringen niet gauw op een dwaalspoor worden gebracht. Soms, wanneer je toestand niet goed is, heb je bepaalde gedachten die je uit je passieve gesteldheid halen. Dit toont aan dat zelfs wanneer je toestand ongunstig is, sommige van je gedachten nog steeds afkomstig kunnen zijn van de Heilige Geest. Het is niet het geval dat wanneer je passief bent, al je gedachten afkomstig zijn van Satan; als dat zo was, wanneer zou je dan kunnen overgaan op een positieve gesteldheid? Als je een tijdlang passief bent geweest, geeft de Heilige Geest je een kans om vervolmaakt te worden; Hij raakt je aan, haalt je uit je passieve gesteldheid en brengt je in een normale gesteldheid.

Wanneer je weet wat het werk van de Heilige Geest en wat het werk van Satan is, kun je deze vergelijken met je eigen gesteldheid tijdens je ervaringen, en met je eigen ervaringen. Op deze manier zullen er veel meer waarheden zijn die te maken hebben met beginselen in je ervaringen. Als je deze waarheden over beginselen hebt begrepen, zul je je huidige gesteldheid kunnen beheersen, zul je onderscheid kunnen maken tussen mensen en onderscheid kunnen maken tussen gebeurtenissen, en zul je niet zo veel moeite hoeven te steken in het verkrijgen van het werk van de Heilige Geest. Natuurlijk hangt dit ervan af of je beweegredenen goed zijn en of je bereid bent te zoeken en te beoefenen. Zulke taal – taal die betrekking heeft op beginselen – moet een rol spelen in je ervaringen. Als deze ontbreekt, zullen je ervaringen volop inmenging van Satan kennen en veel dwaze kennis bevatten. Als je niet begrijpt hoe de Heilige Geest werkt, begrijp je niet hoe je tot God moet bidden of hoe je binnen moet gaan, en als je niet begrijpt hoe Satan werkt om mensen te bedriegen en zich met hen in te laten, dan weet je niet hoe je Satan kunt verwerpen en stand kunt houden in je getuigenis. Hoe de Heilige Geest werkt en hoe Satan handelt zijn dingen die mensen moeten begrijpen, en het zijn dingen die ervaren moeten worden in het geloof van mensen in God.

Een waarschuwing aan hen die de waarheid niet beoefenen

Degenen onder de broeders en zusters die altijd lucht geven aan hun negativiteit zijn hielenlikkers van Satan en hinderen de kerk. Ooit moeten zulke mensen worden verdreven en verstoten. Als mensen in hun geloof in God geen hart van verering voor God hebben, geen hart van gehoorzaamheid jegens God hebben, dan zullen ze niet alleen helemaal geen werk voor Hem kunnen doen, maar zullen ze daarentegen degenen worden die Zijn werk hinderen en die zich tegen Hem verzetten. In God geloven zonder Hem te gehoorzamen of te vereren, en in plaats daarvan weerstand tegen Hem bieden, is voor een gelovige de grootste schande. Als gelovigen in hun spreken en gedrag net zo nonchalant en ongeremd zijn als ongelovigen, dan zijn ze zelfs nog slechter dan ongelovigen; ze zijn archetypische demonen. Zij die binnen de kerk hun giftige, kwaadaardige praat spuien, die geruchten verspreiden, onenigheid zaaien en kliekjes vormen onder de broeders en zusters – zij hadden uit de kerk moeten worden gezet. Maar omdat het nu een ander tijdperk van Gods werk is, zijn deze mensen ingeperkt, want zij dienen beslist te worden verstoten. Iedereen die door Satan is verdorven, heeft een verdorven gezindheid. Sommigen hebben niets anders dan een verdorven gezindheid, terwijl anderen anders zijn: ze hebben niet alleen een verdorven satanische gezindheid, maar hun natuur is ook uiterst kwaadaardig. Niet alleen onthullen hun woorden en daden hun verdorven, satanische gezindheid; deze mensen zijn bovendien de authentieke duivel Satan. Hun gedrag onderbreekt en hindert Gods werk, het verstoort het intreden van de broeders en zusters in het leven en het schaadt het normale leven van de kerk. Vroeg of laat moeten deze wolven in schaapskleren verwijderd worden; er moet een onverbiddelijke houding, een houding van afwijzing worden aangenomen tegenover deze hielenlikkers van Satan. Alleen zo staat men aan de kant van God, en wie daar niet in slaagt, wentelt zich met Satan in het slijk. Mensen die oprecht in God geloven, hebben Hem altijd in hun hart en dragen in zich altijd een godvererend hart, een godminnend hart. Zij die in God geloven, moeten dingen voorzichtig en behoedzaam doen, en alles wat ze doen moet overeenstemmen met Gods vereisten en moet Zijn hart tevreden kunnen stellen. Ze moeten niet eigengereid zijn en doen wat ze maar willen; dat past niet bij heilig fatsoen. Mensen moeten niet door het lint gaan en met de vlag van God in de rondte zwaaien terwijl ze overal dik doen en de boel oplichten; dit is de meest opstandige vorm van gedrag. Gezinnen hebben hun regels en naties hebben hun wetten – en is dat zelfs niet nog sterker het geval in het huis van God? Heeft dat niet nóg strengere standaards? Heeft dat niet nóg meer bestuurlijke decreten? Het staat mensen vrij om te doen wat ze willen, maar de bestuurlijke decreten van God kunnen niet naar wens veranderd worden. God is een God die geen belediging door mensen tolereert; Hij is een God die mensen ter dood brengt. Weten mensen dit echt nog niet?

Elke kerk heeft mensen die problemen voor de kerk veroorzaken of zich bemoeien met het werk van God. Zij zijn allemaal Satans die in vermomming het huis van God zijn binnengedrongen. Zulke mensen zijn goede acteurs: ze verschijnen voor mij met grote eerbied, gaan door het stof, leven als schurftige honden en stellen ‘alles’ wat ze hebben ten dienste van hun eigen doelen – maar tegenover de broeders en zusters laten ze hun lelijke kant zien. Als ze mensen zien die de waarheid in praktijk brengen, halen ze naar hen uit en duwen ze hen opzij; als ze mensen zien die indrukwekkender zijn dan zijzelf, vleien ze die en likken hun hielen. In de kerk zijn ze losgeslagen. Je kunt zeggen dat dergelijke ‘plaatselijke pestkoppen’, dergelijke ‘schoothondjes’, in de meeste kerken voorkomen. Samen sluipen ze rond, ze knipogen naar elkaar en geven elkaar geheime tekens, en geen van hen beoefent de waarheid. Wie van hen ook maar het meeste gif heeft, is de ‘hoofddemon’, en wie van hen ook maar het meeste prestige heeft, voert hen aan en steekt hun vaandel hoog in de lucht. Deze mensen gaan tekeer in de kerk, verspreiden hun negativiteit, geven lucht aan de dood, doen waar ze zin in hebben, zeggen wat ze maar willen, en niemand durft hen te stoppen. Ze zitten bomvol met Satans gezindheid. Zodra ze een verstoring veroorzaken, komt de lucht van dood de kerk binnen. Degenen binnen de kerk die de waarheid beoefenen, worden afgewezen en kunnen zich niet meer volledig inzetten, terwijl degenen die de kerk hinderen en dood zaaien daarbinnen tekeergaan – en bovendien volgen de meeste mensen hen. Zulke kerken worden geregeerd door Satan, zo simpel is het; de duivel is hun koning. Als de gemeenteleden niet in verzet komen en de hoofddemonen verwerpen, dan zullen ook zij vroeg of laat ten onder gaan. Van nu af aan moeten er maatregelen genomen worden tegen zulke kerken. Als degenen die in staat zijn een klein beetje van de waarheid te beoefenen daar niet naar streven, dan zal die kerk verwijderd worden. Als er binnen een kerk niemand is die de waarheid wil beoefenen en niemand die standvastig kan staan in zijn getuigenis voor God, dan moet die kerk volledig geïsoleerd worden en moeten de banden ervan met andere kerken doorgesneden worden. Dit noemen we ‘het begraven van de dood’; dit is wat het inhoudt om Satan af te wijzen. Als er in een kerk meerdere plaatselijke pestkoppen zijn, en deze gevolgd worden door ‘vliegjes’ die totaal geen onderscheidingsvermogen hebben, en als de gemeenteleden, zelfs als ze de waarheid hebben gezien, nog altijd de greep en manipulatie van deze pestkoppen niet kunnen afwijzen, dan zullen al deze dwazen uiteindelijk worden verstoten. Deze vliegjes hebben misschien niets vreselijks gedaan, maar zij zijn nóg bedrieglijker, nóg gladder en ongrijpbaarder, en iedereen die zo is, zal worden verstoten. Er zal er niet één overblijven! Zij die aan Satan toebehoren, zullen aan Satan worden teruggegeven, terwijl zij die aan God toebehoren, beslist op zoek zullen gaan naar de waarheid; dit wordt bepaald door hun natuur. Laat al degenen die Satan volgen vergaan! Aan zulke mensen zal geen medelijden getoond worden. Laat degenen die de waarheid zoeken voorzien worden, en mogen zij zo veel genoegen scheppen in Gods woorden als hun hart begeert. God is rechtvaardig; Hij zou niemand voortrekken. Als je een duivel bent, dan ben je niet in staat de waarheid te beoefenen; als je iemand bent die de waarheid zoekt, dan is het zeker dat je niet gevangengenomen zult worden door Satan. Dit lijdt geen enkele twijfel.

Mensen die geen vooruitgang nastreven, willen altijd dat anderen even negatief en lui zijn als zijzelf. Wie de waarheid niet in praktijk brengt, is jaloers op wie dat wel doet en probeert altijd degenen te misleiden die warhoofdig zijn en geen onderscheidingsvermogen hebben. De dingen die deze mensen spuien, kunnen er de oorzaak van zijn dat je degenereert, omlaagglijdt, een abnormale gesteldheid ontwikkelt en van duisternis vervuld wordt. Ze veroorzaken dat je ver weg raakt van God, het vlees koestert en jezelf uitleeft. Mensen die de waarheid niet liefhebben en die zich altijd plichtmatig gedragen tegenover God hebben geen zelfbewustzijn, en de gezindheid van zulke mensen verleidt anderen tot zonde en tot verzet tegen God. Ze beoefenen de waarheid niet en staan ook anderen niet toe die te beoefenen. Ze koesteren de zonde en verachten zichzelf niet. Ze kennen zichzelf niet en weerhouden anderen ervan zichzelf te kennen; ze weerhouden anderen er ook van naar de waarheid te verlangen. Degenen die door hen misleid worden, kunnen het licht niet zien. Ze vervallen tot duisternis, kennen zichzelf niet, begrijpen de waarheid niet goed en raken steeds verder van God verwijderd. Ze beoefenen de waarheid niet, weerhouden anderen ervan de waarheid te beoefenen en halen al die dwazen vóór zich. In plaats van te zeggen dat ze in God geloven, zou het beter zijn te zeggen dat ze in hun voorouders geloven, of dat het de afgoden in hun hart zijn waar ze in geloven. Die mensen die beweren God te volgen zouden er het beste aan doen hun ogen te openen en eens goed te kijken, om precies te zien in wie ze geloven: is het werkelijk God in wie je gelooft, of is het Satan? Als je weet dat datgene waarin je gelooft, niet God is maar je eigen afgoden zijn, dan kun je beter niet beweren een gelovige te zijn. Als je werkelijk niet weet in wie je gelooft, ook dan kun je beter niet beweren een gelovige te zijn. Het zou godslasterlijk zijn om dat te zeggen! Niemand dwingt je om in God te geloven. Zeg niet dat jullie in mij geloven; ik heb genoeg gehad van zulke praat en wil die niet meer horen, want waar jullie in geloven, zijn de afgoden in jullie hart en de plaatselijke pestkoppen onder jullie. Zij die hun hoofd schudden wanneer ze de waarheid horen, die grijnzen wanneer ze over de dood horen praten, zijn allemaal Satansgebroed, en zij zijn degenen die verstoten zullen worden. Velen in de kerk hebben geen onderscheidingsvermogen. Wanneer er iets misleidends gebeurt, staan ze onverwacht aan de kant van Satan; ze vinden het zelfs onrechtvaardig dat ze hielenlikkers van Satan worden genoemd. Hoewel mensen misschien zeggen dat ze geen onderscheidingsvermogen hebben, staan ze altijd aan de kant zonder waarheid; ze staan nooit aan de kant van de waarheid als puntje bij paaltje komt, ze staan nooit op om voor de waarheid te pleiten. Ontbreekt het hun werkelijk aan onderscheidingsvermogen? Waarom kiezen ze onverwacht partij voor Satan? Waarom zeggen ze nooit een enkel billijk en redelijk woord om de waarheid te ondersteunen? Is deze situatie werkelijk ontstaan als gevolg van hun tijdelijke verwarring? Hoe minder onderscheidingsvermogen mensen hebben, hoe kleiner hun vermogen om aan de kant van de waarheid te staan. Wat blijkt hieruit? Blijkt hieruit niet dat mensen zonder onderscheidingsvermogen van het kwaad houden? Blijkt hieruit niet dat ze trouw Satansgebroed zijn? Waarom is het zo dat ze altijd aan de kant van Satan kunnen staan en zijn taal kunnen spreken? Al hun woorden en daden, hun gezichtsuitdrukkingen, volstaan allemaal als bewijs dat ze op geen enkele manier van de waarheid houden; veeleer zijn ze mensen die de waarheid verachten. Dat ze aan de kant van Satan kunnen staan, is voldoende bewijs dat Satan echt houdt van deze kleinere duiveltjes die hun hele leven vechten omwille van Satan. Zijn al deze feiten niet overduidelijk? Als je werkelijk iemand bent die van de waarheid houdt, waarom heb je dan geen achting voor degenen die de waarheid beoefenen en waarom volg je onmiddellijk, als ze ook maar even een blik op je werpen, degenen die de waarheid niet beoefenen? Wat is dit voor probleem? Het kan me niet schelen of je wel of geen onderscheidingsvermogen hebt. Het kan me niet schelen hoe groot de prijs is die je hebt betaald. Het kan me niet schelen hoe groot je machten zijn, en het kan me niet schelen of je een plaatselijke pestkop bent of een vlagdragende leider. Als je machten groot zijn, komt dat alleen maar door de hulp van Satans kracht. Als je in hoog aanzien staat, komt dat louter doordat er om je heen te veel mensen zijn die de waarheid niet beoefenen. Als je niet verdreven bent, is dat omdat het nu niet het moment is voor het werk van verstoten; in plaats daarvan is het tijd voor het elimineringswerk. Er is geen haast om je nu te verdrijven. Ik wacht simpelweg op de dag waarop ik je zal straffen, nadat je verstoten bent. Eenieder die de waarheid niet beoefent, zal worden verstoten!

Mensen die oprecht in God geloven, zijn degenen die bereid zijn Gods woord in praktijk te brengen en de waarheid te beoefenen. Mensen die werkelijk kunnen volharden in hun getuigenis van God zijn ook degenen die bereid zijn Zijn woord in praktijk te brengen en die oprecht aan de kant van de waarheid kunnen staan. Mensen die hun toevlucht nemen tot bedrog en onrecht hebben geen van allen de waarheid, en allemaal maken ze God te schande. Zij die geschillen in de kerk veroorzaken, zijn Satans hielenlikkers, ze zijn de belichaming van Satan. Zulke mensen zijn enorm kwaadaardig. Zij die geen onderscheidingsvermogen hebben en niet in staat zijn aan de kant van de waarheid te staan, koesteren stuk voor stuk kwade bedoelingen en bezoedelen de waarheid. Meer nog, ze zijn de archetypische vertegenwoordigers van Satan. Ze kunnen niet verlost worden en zullen vanzelfsprekend worden verstoten. Gods familie laat hen die de waarheid niet beoefenen niet blijven; ook laat ze hen die de kerk bewust ontmantelen niet blijven. Maar nu is het niet de tijd om het werk van verdrijving te doen; zulke mensen zullen uiteindelijk simpelweg ontmaskerd en verstoten worden. Voor deze mensen moet geen zinloos werk meer worden verricht; zij die aan Satan toebehoren, kunnen niet aan de kant van de waarheid staan, terwijl zij die de waarheid zoeken, dat wel kunnen. Mensen die de waarheid niet beoefenen, zijn het niet waard om de weg van de waarheid te horen en zijn het niet waard om van de waarheid te getuigen. De waarheid is gewoonweg niet voor hun oren; veeleer is deze gericht aan degenen die haar beoefenen. Voordat ieders einde wordt geopenbaard, zullen zij die de kerk hinderen en Gods werk onderbreken voorlopig eerst genegeerd worden; later zullen ze worden aangepakt. Wanneer het werk eenmaal voltooid is, zullen deze mensen allemaal onthuld worden, waarna ze verstoten zullen worden. Voorlopig, terwijl de waarheid wordt verschaft, zullen ze genegeerd worden. Wanneer de volledige waarheid aan de mens wordt geopenbaard, horen die mensen verstoten te worden; dat zal de tijd zijn waarop alle mensen zullen worden ingedeeld naar hun soort. De kleinere trucjes van hen die geen onderscheidingsvermogen hebben, zullen leiden tot hun vernietiging door de boosaardigen; ze zullen door hen worden weggelokt en zullen nooit terugkeren. En zo’n behandeling is wat ze verdienen, omdat ze niet van de waarheid houden, omdat ze niet aan de kant van de waarheid kunnen staan, omdat ze slechte mensen volgen en aan de kant van slechte mensen staan, en omdat ze met slechte mensen samenspannen en zich tegen God verzetten. Ze weten heel goed dat die slechte mensen slechtheid uitstralen, maar toch verharden ze hun hart en keren de waarheid de rug toe om hen te volgen. Deze mensen die de waarheid niet beoefenen, maar vernietigende en afschuwelijke dingen doen, bedrijven ze niet stuk voor stuk kwaad? Sommigen onder hen werpen zichzelf op als koning en anderen volgen hen, maar is hun natuur die God tart niet dezelfde? Welk excuus kunnen ze hebben om te beweren dat God hen niet redt? Welk excuus kunnen ze hebben om te beweren dat God niet rechtvaardig is? Worden ze niet door hun eigen kwaad vernietigd? Worden ze niet door hun eigen opstandigheden neergetrokken naar de hel? Mensen die de waarheid beoefenen, zullen uiteindelijk gered worden en vervolmaakt worden door de waarheid. Zij die de waarheid niet beoefenen, zullen uiteindelijk vernietiging over zich afroepen door de waarheid. Dit zijn de uitkomsten die hen die de waarheid beoefenen en hen die dat niet doen te wachten staan. Ik raad hen die niet van plan zijn de waarheid te beoefenen aan om de kerk zo snel mogelijk te verlaten, om zo niet nog meer zonden te begaan. Wanneer de tijd daar is, zal het te laat zijn voor spijt. Vooral degenen die kliekjes vormen en scheuringen teweegbrengen, en de plaatselijke pestkoppen binnen de kerk, moeten zelfs nog eerder vertrekken. Zulke mensen, die de natuur van boze wolven hebben, kunnen onmogelijk veranderen. Het zou het beste zijn als ze zo snel mogelijk de kerk verlieten, nooit meer het normale leven van de broeders en zusters hinderden en zo Gods straf vermeden. Diegenen onder jullie die met hen zijn meegegaan, kunnen maar beter deze kans benutten om over zichzelf na te denken. Zullen jullie samen met de slechten de kerk verlaten, of zullen jullie blijven en gehoorzaam volgen? Dit moeten jullie zorgvuldig overwegen. Ik geef jullie opnieuw gelegenheid om te kiezen, en ik wacht op jullie antwoord.

Je moet je toewijding aan God in stand houden

Hoe werkt de Heilige Geest tegenwoordig binnen de kerk? Heb je een goed begrip van dit vraagstuk? Wat zijn de grootste moeilijkheden van je broeders en zusters? Waar hebben zij het meeste gebrek aan? Op het moment zijn er sommige mensen die negatief zijn bij het ondergaan van beproevingen, en sommigen klagen zelfs. Anderen bewegen zich niet langer voorwaarts, omdat God is opgehouden met spreken. Mensen zijn het juiste pad van geloof in God niet opgegaan. Ze kunnen niet onafhankelijk leven en ze kunnen hun eigen geestelijke leven niet onderhouden. Sommige mensen volgen en achtervolgen energiek, en zijn bereid te praktiseren wanneer God spreekt, maar wanneer God niet spreekt, bewegen ze zich niet langer voorwaarts. Mensen hebben Gods wil binnen hun hart nog altijd niet begrepen en hebben geen spontane liefde voor God; in het verleden volgden ze God omdat ze gedwongen werden. Nu zijn er sommige mensen die Gods werk moe zijn. Lopen zulke mensen geen gevaar? Veel mensen leven in een gesteldheid waarin ze zich er alleen maar doorheen slaan. Hoewel ze Gods woorden eten en drinken en tot Hem bidden, doen ze dat halfslachtig, en ze hebben niet langer de gedrevenheid die ze ooit hadden. De meeste mensen zijn niet geïnteresseerd in Gods werk van loutering en vervolmaking, en het is zelfs alsof ze voortdurend zonder enige interne gedrevenheid zijn. Wanneer ze overstelpt zijn door overtredingen, voelen ze niet dat ze God iets verschuldigd zijn en hebben ze evenmin het bewustzijn om wroeging te voelen. Ze streven de waarheid niet na en verlaten de kerk niet, en streven in plaats daarvan alleen maar tijdelijke pleziertjes na. Deze mensen zijn dwazen, totaal stompzinnig! Wanneer de tijd rijp is, zullen ze allemaal worden verstoten en niet een van hen zal worden gered! Denk je dat als iemand één keer is gered, hij altijd zal worden gered? Dat geloof is puur bedrog! Iedereen die intrede in het leven niet nastreeft, zal getuchtigd worden. De meeste mensen hebben totaal geen interesse in intrede in het leven, in visies, of in het in praktijk brengen van de waarheid. Ze streven geen intrede na en ze streven beslist geen diepere intrede na. Verwoesten zij zichzelf niet? Op dit moment is er een deel van de mensen van wie de toestand steeds beter wordt. Hoe meer de Heilige Geest werkt, hoe meer vertrouwen ze krijgen; hoe meer ze ervaren, hoe sterker ze het diepe mysterie van Gods werk voelen. Hoe dieper ze binnengaan, hoe beter ze het begrijpen. Ze voelen dat Gods liefde enorm groot is en vanbinnen voelen ze zich standvastig en verlicht. Ze hebben een begrip van Gods werk. Dit zijn de mensen in wie de Heilige Geest werkt. Sommige mensen zeggen: “Hoewel er geen nieuwe woorden van God zijn, moet ik nog altijd proberen dieper de waarheid binnen te gaan. Ik moet over alles serieus zijn in mijn echte ervaring, en de werkelijkheid van Gods woorden binnengaan.” Dit soort mensen bezit het werk van de Heilige Geest. Hoewel God aan niemand Zijn aangezicht toont en voor ieder mens verborgen is, en hoewel Hij geen woord uit en er tijden zijn waarop mensen enige innerlijke loutering ervaren, heeft God de mens niet volledig verlaten. Als iemand de waarheid die hij moet uitvoeren niet kan behouden, zal hij het werk van de Heilige Geest niet hebben. Als je tijdens de periode van loutering, de periode waarin God Zichzelf niet toont, geen vertrouwen hebt maar in plaats daarvan achteruitdeinst, als je je niet richt op het ervaren van Zijn woorden, dan vlucht je van Gods werk. Later zul je een van degenen zijn die verstoten worden. Zij die er niet naar streven het woord van God binnen te gaan, kunnen onmogelijk dienen als getuigen van Hem. Mensen die van God kunnen getuigen en aan Zijn wil kunnen voldoen, vertrouwen allemaal volledig op hun gedrevenheid om Gods woorden na te streven. Het werk dat God in mensen verricht, dient voornamelijk om hen in staat te stellen de waarheid te verwerven. Jou het leven laten nastreven is bedoeld om je te vervolmaken, en dit is allemaal om je geschikt te maken voor gebruik door God. Het enige wat je nu nastreeft, is mysteriën horen, naar Gods woorden luisteren, je ogen laten smullen en rondkijken om te zien of er een bepaalde nieuwigheid of trend is, om zo je nieuwsgierigheid te bevredigen. Als dit het voornemen in je hart is, kun je op geen enkele manier aan Gods vereisten voldoen. Zij die de waarheid niet nastreven, kunnen niet helemaal tot het einde volgen. Op dit moment is het niet zo dat God iets niet aan het doen is, maar is het eerder zo dat mensen niet met Hem meewerken omdat ze Zijn werk moe zijn. Ze willen alleen woorden horen die Hij spreekt om zegeningen te schenken, en ze zijn niet bereid de woorden van Zijn oordeel en tuchtiging te horen. Wat is daar de reden voor? De reden is dat de verlangens van mensen om zegeningen te verkrijgen niet vervuld zijn, waardoor ze negatief en zwak zijn geworden. Het is niet zo dat God mensen opzettelijk niet toestaat om Hem te volgen, en evenmin brengt Hij de mensheid opzettelijk slagen toe. De enige reden waarom mensen negatief en zwak zijn, is dat hun intenties onjuist zijn. God is de God die de mens leven geeft, en Hij kan de mens niet de dood in brengen. De negativiteit, de zwakten en het terugvallen van mensen worden allemaal door henzelf veroorzaakt.

Gods huidige werk brengt mensen enige loutering, en alleen degenen die standvastig kunnen blijven terwijl ze deze loutering ontvangen, zullen Gods goedkeuring verkrijgen. Hoezeer Hij Zichzelf ook verbergt, door niet te spreken dan wel door niet te werken, jij kunt nog steeds energiek nastreven. Zelfs als God zou zeggen dat Hij je zou afwijzen, zou je Hem nog steeds volgen. Dit is standvastig staan in je getuigenis voor God. Als God Zichzelf voor je verbergt en je ophoudt Hem te volgen, is dat dan standvastig staan in je getuigenis voor God? Als mensen niet werkelijk binnengaan, hebben ze geen werkelijke gestalte, en wanneer ze echt een grote beproeving tegenkomen, zullen ze struikelen. Wanneer God niet spreekt, of wanneer Hij iets doet wat niet overeenkomt met je eigen noties, dan stort je in. Als God op dit moment zou handelen volgens je eigen noties, als Hij aan jouw wil zou voldoen en je in staat was op te staan en energiek na te streven, wat zou dan het fundament zijn waarop je leeft? Ik zeg dat er veel mensen zijn die leven op een manier die volledig afhangt van menselijke nieuwsgierigheid. Het zit absoluut niet in hun meest oprechte hart om na te streven. Allen die het intreden in de waarheid niet nastreven, maar op hun nieuwsgierigheid in het leven vertrouwen, zijn verachtelijke mensen, en ze lopen gevaar! Gods verschillende soorten werk worden allemaal uitgevoerd om de mensheid te vervolmaken. Maar mensen zijn altijd nieuwsgierig, ze doen graag navraag naar geruchten, ze zijn bezorgd over de actualiteit in andere landen – zo zijn ze bijvoorbeeld nieuwsgierig over wat er gebeurt in Israël, en over de vraag of er in Egypte een aardbeving heeft plaatsgevonden. Ze zoeken altijd nieuwe, originele dingen om hun egoïstische verlangens te bevredigen. Ze streven het leven niet na, en streven het evenmin na vervolmaakt te worden. Het enige waar ze naar streven is dat de dag van God eerder komt, zodat hun prachtige droom bewaarheid mag worden en hun extravagante wensen vervuld mogen worden. Dit soort persoon is niet praktisch – het is iemand met een onjuist perspectief. Alleen het nastreven van de waarheid is het fundament van het geloof van de mensheid in God, en als mensen het intreden in het leven niet nastreven, als ze niet proberen God tevreden te stellen, dan zullen ze onderworpen worden aan straf. Zij die gestraft moeten worden, zijn degenen die het werk van de Heilige Geest niet hebben gehad in de tijd van Gods werk.

Hoe moeten mensen met God samenwerken tijdens deze fase van Zijn werk? God is op dit moment mensen aan het testen. Hij uit geen woord, maar verbergt Zichzelf en maakt geen direct contact met mensen. Van buitenaf lijkt het alsof Hij helemaal geen werk doet, maar in werkelijkheid werkt Hij nog steeds binnen de mens. Iedereen die het intreden in het leven nastreeft, heeft een visie voor zijn nastreven van het leven en heeft geen twijfels, zelfs als hij Gods werk niet volledig begrijpt. Terwijl je beproevingen ondergaat, moet je weten – zelfs als je niet weet wat God wil doen en welk werk Hij wil volbrengen – dat Gods bedoelingen met de mensheid altijd goed zijn. Als je naar Hem streeft met een waarachtig hart, zal Hij je nooit verlaten, en uiteindelijk zal Hij je beslist vervolmaken en mensen naar een gepaste bestemming brengen. Ongeacht hoe God op dit moment mensen op de proef stelt, zal er een dag komen waarop Hij mensen een gepaste uitkomst zal geven en de gepaste vergelding zal geven op basis van wat ze hebben gedaan. God zal mensen niet naar een bepaald punt leiden en hen dan gewoon maar opzij werpen en negeren. Dit is omdat God betrouwbaar is. In deze fase doet de Heilige Geest het werk van loutering. Hij loutert elke persoon. Bij de stappen van het werk die bestonden uit de beproeving van de dood en de beproeving van de tuchtiging werd loutering uitgevoerd met woorden. Mensen kunnen Gods werk pas ervaren als ze eerst Zijn huidige werk begrijpen, en begrijpen hoe de mensheid moet meewerken. Ja, dit is iets wat iedereen moet begrijpen. Wat God ook doet, of het nu loutering is, of zelfs als Hij niet spreekt: niet één enkele stap van Gods werk komt overeen met de noties van de mensheid. Elke stap van Zijn werk verbrijzelt en doorbreekt de noties van mensen. Dit is Zijn werk. Maar je moet geloven dat God, omdat Zijn werk een bepaalde fase heeft bereikt, niet de hele mensheid ter dood zal brengen, wat er ook gebeurt. Hij geeft de mensheid zowel beloften als zegeningen, en allen die Hem navolgen, zullen Zijn zegeningen kunnen verkrijgen, maar degenen die dat niet doen, zullen door God worden verstoten. Dit hangt af van je streven. Ongeacht al het andere, moet je geloven dat wanneer het werk van God voltooid is, iedere persoon een geschikte bestemming zal hebben. God heeft de mens prachtige aspiraties gegeven, maar zonder streven zijn die niet haalbaar. Dit zou je nu moeten kunnen zien – Gods loutering en Zijn tuchtiging van mensen is Zijn werk, maar mensen moeten op hun beurt te allen tijde een verandering in gezindheid nastreven. In je praktische ervaring moet je eerst weten hoe je Gods woorden moet eten en drinken; je moet binnen Zijn woorden vinden wat je moet binnengaan en je eigen tekortkomingen vinden, je moet proberen in te treden in je praktische ervaring, en het deel van Gods woorden nemen dat in praktijk moet worden gebracht, en proberen dat in praktijk te brengen. Gods woorden eten en drinken is één aspect. Daarnaast moet het leven van de kerk onderhouden worden, moet je een normaal geestelijk leven hebben en moet je al je huidige gesteldheden aan God kunnen overdragen. Ongeacht hoe Zijn werk verandert, je geestelijk leven moet normaal blijven. Een geestelijk leven kan je normale intrede onderhouden. Wat God ook doet, je hoort je geestelijk leven ononderbroken voort te zetten en je plicht te vervullen. Dit is wat mensen moeten doen. Het is allemaal het werk van de Heilige Geest, maar terwijl dit voor degenen met een normale toestand vervolmaking is, is het voor degenen met een abnormale toestand een beproeving. In de huidige fase van het louteringswerk van de Heilige Geest zeggen sommige mensen dat Gods werk zo groots is en dat mensen absoluut loutering nodig hebben, anders zal hun gestalte te klein zijn en zullen ze onmogelijk Gods wil kunnen bereiken. Maar voor hen met een toestand die niet goed is, wordt het een reden om God niet na te volgen, en een reden om geen bijeenkomsten bij te wonen of Gods woorden te eten en drinken. Wat God ook doet en welke veranderingen Hij ook bewerkstelligt, in Zijn werk moeten mensen een basisniveau van een normaal geestelijk leven onderhouden. Misschien ben je in deze huidige fase van je geestelijke leven niet laks geweest, maar heb je nog steeds niet veel verkregen en geen grote oogst binnengehaald. In zulke omstandigheden moet je nog altijd de regels volgen; je moet je aan deze regels houden, zodat je in je leven geen verliezen lijdt en zodat je aan Gods wil voldoet. Als je geestelijk leven abnormaal is, kun je Gods huidige werk niet begrijpen en voel je in plaats daarvan altijd dat het volledig onverenigbaar is met je eigen noties, en hoewel je bereid bent Hem te volgen, heb je geen innerlijke drijfveer. Daarom moeten mensen meewerken, wat God op het moment ook doet. Als mensen niet meewerken, kan de Heilige Geest Zijn werk niet doen, en als mensen geen hart hebben om mee te werken, kunnen ze moeilijk het werk van de Heilige Geest verkrijgen. Als je het werk van de Heilige Geest in je wilt hebben en als je Gods goedkeuring wilt krijgen, moet je je oorspronkelijke toewijding ten overstaan van God in stand houden. Nu is het niet nodig dat je een dieper begrip, een hogere theorie of zoiets dergelijks hebt – het enige wat vereist is, is dat je Gods woord op het oorspronkelijke fundament in stand houdt. Als mensen niet meewerken met God en geen diepere intrede nastreven, zal God alle dingen die oorspronkelijk van hen waren, wegnemen. Vanbinnen begeren mensen altijd het gemak en zouden ze liever genieten van datgene wat al beschikbaar is. Ze willen Gods beloften verkrijgen zonder enige prijs te betalen. Dit zijn de buitenissige gedachten die de mensheid erop nahoudt. Het leven zelf verkrijgen zonder een prijs te betalen – maar is er ooit iets zo makkelijk geweest? Wanneer iemand in God gelooft en probeert het leven binnen te gaan en zijn gezindheid te veranderen, moet hij een prijs betalen en een gesteldheid bereiken waarin hij God altijd zal volgen, wat God ook doet. Dit is iets wat mensen moeten doen. Zelfs als je dit alles in de regel navolgt, moet je het altijd in stand houden, en hoe groot de beproevingen ook zijn, je normale relatie met God kun je niet laten varen. Je moet in staat zijn te bidden, je kerkleven te onderhouden en je broeders en zusters nooit te verlaten. Wanneer God je op de proef stelt, moet je nog altijd de waarheid zoeken. Dit is het minimumvereiste voor een geestelijk leven. Altijd het verlangen hebben te zoeken, streven mee te werken, al je energie in te zetten – is dat haalbaar? Als mensen dit als fundament nemen, zullen ze onderscheidingsvermogen kunnen verwerven en intrede in de werkelijkheid kunnen bewerkstelligen. Het is makkelijk om Gods woord te aanvaarden wanneer je eigen gesteldheid normaal is; in deze omstandigheden voelt het niet moeilijk om de waarheid in praktijk te brengen en voel je dat Gods werk groots is. Maar als je toestand slecht is, zul je geen aandacht schenken, ongeacht hoe groots Gods werk is en ongeacht hoe prachtig iemand spreekt. Wanneer iemands toestand abnormaal is, kan God niet in hem werken en kan hij geen veranderingen in zijn gezindheid bewerkstelligen.

Als mensen geen enkel vertrouwen hebben, is het voor hen niet eenvoudig om langs dit pad verder te gaan. Iedereen kan nu zien dat Gods werk niet in het minst overeenkomt met de noties en voorstellingen van mensen. God heeft zo veel werk gedaan en zo veel woorden gesproken, en hoewel de mensen kunnen inzien dat die de waarheid zijn, zullen er toch nog makkelijk noties over God in hen opkomen. Als de mensen de wens hebben de waarheid te begrijpen en te verwerven, moeten ze het vertrouwen en de wilskracht hebben om achter de dingen te kunnen blijven staan die ze al gezien hebben en wat ze uit hun ervaringen hebben verkregen. Wat God ook doet in mensen, ze moeten in stand houden wat zijzelf bezitten, oprecht zijn ten overstaan van God en Hem helemaal tot het einde toegewijd zijn. Dit is de plicht van de mensheid. Mensen moeten datgene in stand houden wat ze horen te doen. Geloof in God vereist gehoorzaamheid aan Hem en het ervaren van Zijn werk. God heeft zo veel werk gedaan – men zou kunnen stellen dat het voor mensen allemaal vervolmaking, loutering en, meer nog, tuchtiging is. Er is niet één stap van Gods werk geweest die overeenkwam met menselijke noties; wat mensen hebben genoten, zijn Gods strenge woorden. Wanneer God komt, moeten mensen Zijn majesteit en Zijn toorn genieten. Maar hoe streng Zijn woorden eventueel ook zijn, Hij komt om de mensheid te redden en te vervolmaken. Als schepselen moeten mensen de plichten vervullen die ze horen te vervullen, en standvastig staan in hun getuigenis voor God te midden van loutering. Bij elke beproeving moeten ze de getuigenis in stand houden die ze moeten geven, en dit klinkend doen omwille van God. Wie dit doet, is een overwinnaar. Ongeacht hoe God je loutert, je blijft vol vertrouwen en verliest nooit het vertrouwen in Hem. Je doet wat de mens hoort te doen. Dit is wat God van de mens vereist, en het hart van de mens moet in staat zijn om volledig naar Hem terug te keren en zich op elk moment dat voorbijgaat naar Hem toe te wenden. Dan is men een overwinnaar. Degenen naar wie God verwijst als ‘overwinnaars’ zijn degenen die nog altijd standvastig kunnen staan in hun getuigenis, en die hun vertrouwen in en toewijding aan God kunnen behouden terwijl ze onder invloed van Satan staan en door Satan worden belegerd – dat wil zeggen: wanneer ze zich onder de duistere machten bevinden. Als je ten overstaan van God, wat er ook gebeurt, nog altijd een zuiver hart kunt behouden en je oprechte liefde voor God kunt behouden, sta je standvastig in je getuigenis ten overstaan van God. Dit is waar God naar verwijst met een ‘overwinnaar’ zijn. Als je streven uitstekend is wanneer God je zegent, maar je je terugtrekt zonder Zijn zegeningen, is dat dan zuiverheid? Aangezien je er zeker van bent dat deze weg waar is, moet je hem tot het einde volgen; je moet je toewijding aan God in stand houden. Aangezien je hebt gezien dat God Zelf naar de aarde is gekomen om je te vervolmaken, moet je je hart volledig aan Hem geven. Als je Hem kunt blijven volgen, ongeacht wat Hij doet, zelfs als Hij helemaal aan het einde een ongunstige uitkomst voor je vaststelt, dan is dat het in stand houden van zuiverheid ten overstaan van God. Een heilig geestelijk lichaam en een zuivere maagd aan God offeren betekent het behouden van een oprecht hart ten overstaan van God. Voor de mensheid is oprechtheid zuiverheid, en is het vermogen om oprecht te zijn richting God het in stand houden van zuiverheid. Dit is wat je in praktijk moet brengen. Wanneer je hoort te bidden, bid je; wanneer je in communicatie bij elkaar hoort te komen, doe je dat; wanneer je lofzangen hoort te zingen, zing je lofzangen; en wanneer je het vlees hoort te verzaken, verzaak je het vlees. Wanneer je je plicht doet, modder je niet maar wat aan; wanneer je voor beproevingen staat, blijf je standvastig. Dit is toewijding aan God. Als je niet in stand houdt wat mensen zouden moeten doen, is al je eerdere leed en zijn al je eerdere voornemens zinloos geweest.

Voor elke stap van Gods werk is er een route waarop mensen moeten samenwerken. God loutert mensen zodat ze vertrouwen hebben terwijl ze louteringen ondergaan. God vervolmaakt mensen zodat ze er vertrouwen in hebben door God te worden vervolmaakt, en bereid zijn Zijn louteringen te aanvaarden en door Hem te worden behandeld en gesnoeid. De Geest van God werkt in mensen om hun verlichting en illuminatie te brengen en ervoor te zorgen dat ze met Hem samenwerken en praktiseren. God spreekt niet tijdens louteringen. Hij laat Zijn stem niet klinken, maar toch is er werk dat mensen moeten doen. Je moet in stand houden wat je al hebt, je moet nog steeds in staat zijn om tot God te bidden, dichtbij God te zijn en standvastig te staan in je getuigenis voor God; op deze manier zul je je eigen plicht vervullen. Jullie allemaal moeten duidelijk aan Gods werk zien dat er voor Zijn beproevingen van het vertrouwen en de liefde van mensen wordt vereist dat mensen meer tot God bidden en dat ze Gods woorden vaker ten overstaan van Hem genieten. Als God je verlicht en ervoor zorgt dat je Zijn wil begrijpt, maar je desalniettemin niets van dit alles in praktijk brengt, zul je niets verwerven. Wanneer je Gods woorden in praktijk brengt, moet je in staat blijven om tot Hem te bidden, en wanneer je Zijn woorden geniet, moet je voor Hem verschijnen en zoeken en vol vertrouwen in Hem zijn, zonder je ook maar enigszins ontmoedigd of koud te voelen. Degenen die Gods woorden niet in praktijk brengen, zijn tijdens bijeenkomsten vol energie, maar vallen in de duisternis wanneer ze naar huis terugkeren. Er zijn sommigen die niet eens willen samenkomen. Daarom moet je duidelijk zien welke plicht het is die mensen moeten vervullen. Je weet misschien niet wat Gods wil eigenlijk is, maar je kunt je plicht doen, je kunt bidden wanneer je dat hoort te doen, je kunt de waarheid in praktijk brengen wanneer je dat hoort te doen, en je kunt doen wat mensen horen te doen. Je kunt je oorspronkelijke visie handhaven. Op deze manier zul je beter in staat zijn om Gods volgende stap van het werk te aanvaarden. Wanneer God op een verborgen manier werkt, is het een probleem als je niet zoekt. Wanneer Hij spreekt en preekt tijdens bijeenkomsten, luister je enthousiast, maar wanneer Hij niet spreekt, ontbreekt het je aan energie en trek je je terug. Wat voor soort persoon gedraagt zich op deze manier? Dit is iemand die de kudde gewoon maar overal heen volgt. Zo iemand heeft geen houding, geen getuigenis en geen visie! De meeste mensen zijn zo. Als je op die weg verdergaat, zul je op een dag, wanneer je een grote beproeving tegenkomt, straf oplopen. Een houding hebben is erg belangrijk in Gods proces van het vervolmaken van mensen. Als je aan geen enkele stap van Gods werk twijfelt, als je de plicht van de mens vervult, als je oprecht in stand houdt wat God je in praktijk laat brengen, dat wil zeggen: als je Gods aansporingen onthoudt, en Zijn aansporingen niet vergeet, wat Hij in het heden ook doet, als je niet twijfelt over Zijn werk, je houding volhoudt, je getuigenis handhaaft en met elke stap op de weg zegeviert, zul je uiteindelijk door God worden vervolmaakt en zal er een overwinnaar van je worden gemaakt. Als je in staat bent elke stap van Gods beproevingen standvastig te doorstaan, en als je helemaal aan het einde nog steeds standvastig kunt blijven, ben je een overwinnaar, dan ben je iemand die door God is vervolmaakt. Als je in je huidige beproevingen niet standvastig kunt zijn, zal het in de toekomst zelfs nog moeilijker worden. Als je alleen een onbeduidende mate van lijden ondergaat en de waarheid niet nastreeft, zul je uiteindelijk niets winnen. Je zult met lege handen komen te staan. Er zijn sommige mensen die hun streven opgeven wanneer ze zien dat God niet spreekt, en hun hart raakt versnipperd. Is zo iemand geen dwaas? Dit soort mensen heeft geen werkelijkheid. Wanneer God spreekt, rennen ze altijd rond en lijken ze vanbuiten druk en enthousiast, maar nu Hij niet spreekt, stoppen ze met zoeken. Dit soort persoon heeft geen toekomst. Tijdens louteringen moet je binnengaan vanuit een positief perspectief en de lessen leren die je hoort te leren; wanneer je tot God bidt en Zijn woord leest, moet je je eigen gesteldheid daaraan afmeten, je tekortkomingen ontdekken en uitvinden dat je nog veel lessen te leren hebt. Hoe oprechter je zoekt terwijl je louteringen ondergaat, hoe meer je zult ontdekken dat je ontoereikend bent. Wanneer je louteringen ervaart, zijn er veel kwesties die je tegenkomt; je kunt ze niet duidelijk zien, je klaagt, je openbaart je eigen vlees – alleen op deze manier kun je ontdekken dat je veel te veel verdorven gezindheden in je hebt.

Mensen hebben een tekort aan kaliber en ze schieten ruim tekort voor Gods maatstaven. In de toekomst zullen ze misschien zelfs nog meer behoefte hebben aan het vertrouwen om dit pad te bewandelen. Gods werk in de laatste dagen vereist een enorm vertrouwen, een vertrouwen dat zelfs groter is dan dat van Job. Zonder vertrouwen zullen mensen niet in staat zijn ervaring te blijven opdoen en zullen ze evenmin door God vervolmaakt kunnen worden. Wanneer de dag van grote beproevingen aanbreekt, zullen er mensen zijn die de kerken verlaten – een aantal hier, een aantal daar. Er zullen er sommigen zijn die de voorgaande dagen veel succes hadden met hun streven, en het zal onduidelijk zijn waarom ze niet langer geloven. Er zullen veel dingen gebeuren die je niet zult begrijpen, en God zal geen enkel teken of wonder openbaren en niets bovennatuurlijks doen. Dit is om te zien of je standvastig kunt zijn – God gebruikt feiten om mensen te louteren. Je hebt nog niet veel geleden. In de toekomst, wanneer er grote beproevingen komen, zal op sommige plekken iedereen in de kerk vertrekken, en degenen met wie je een goede relatie hebt gehad, zullen vertrekken en hun geloof de rug toekeren. Zul je dan standvastig kunnen zijn? Tot dusver zijn de beproevingen waar je tegenover hebt gestaan gering geweest, en je was waarschijnlijk nog maar net in staat ze te weerstaan. Deze stap omvat louteringen en vervolmaking door alleen woorden. Bij de volgende stap zullen de feiten je overvallen om je te louteren, en dan zul je je te midden van het gevaar bevinden. Wanneer het eenmaal echt menens wordt, zal God je aanraden om je te haasten en te vertrekken, en zullen religieuze mensen proberen je te strikken om met hen mee te gaan. Dit is om te zien of je over het pad kunt verdergaan, en al deze dingen zijn beproevingen. De huidige beproevingen zijn gering, maar de dag zal komen waarop in enkele huizen de ouders niet langer geloven, en in enkele huizen de kinderen niet langer geloven. Zul je in staat zijn om door te gaan? Hoe verder je voorwaarts gaat, hoe groter je beproevingen zullen worden. God voert Zijn werk van het louteren van mensen uit naar gelang hun behoeften en hun gestalte. Tijdens de fase waarin God de mensheid vervolmaakt, is het onmogelijk dat het aantal mensen zal blijven groeien – het zal alleen maar krimpen. Het is alleen door deze louteringen dat mensen vervolmaakt kunnen worden. Behandeld worden, gedisciplineerd worden, op de proef gesteld worden, getuchtigd worden, vervloekt worden – kun je dit allemaal weerstaan? Wanneer je een kerk ziet met een bijzonder goede situatie, waar de zusters en broeders allemaal heel energiek zoeken, voel je je bemoedigd. Wanneer de dag komt waarop ze allemaal vertrokken zijn, sommigen van hen niet langer geloven, sommigen vertrokken zijn om zaken te doen of te trouwen, en sommigen zich bij de religie hebben aangesloten, zul je dan standvastig kunnen zijn? Zul je vanbinnen onaangeroerd kunnen blijven? De vervolmaking van de mensheid door God is niet zo eenvoudig! Hij gebruikt veel dingen om mensen te louteren. Mensen beschouwen deze als methoden, maar in Gods oorspronkelijke opzet zijn dit helemaal geen methoden, maar feiten. Op het einde, wanneer Hij mensen tot een bepaald punt heeft gelouterd en ze geen klachten meer hebben, zal deze fase van Zijn werk voltooid zijn. Het grote werk van de Heilige Geest bestaat eruit jou te vervolmaken, en wanneer Hij niet werkt en Zichzelf verbergt, is dat nog meer omwille van jouw vervolmaking, en vooral op deze manier kan men zien of mensen liefde voor God hebben, of ze echt vertrouwen in Hem hebben. Wanneer God duidelijk spreekt, is het niet nodig dat je zoekt; het is alleen wanneer Hij verborgen is dat je moet zoeken en je weg op de tast moet vinden. Je moet in staat zijn de plicht van een schepsel te vervullen, en wat je toekomstige uitkomst en je bestemming ook mogen zijn, je moet kennis en liefde voor God kunnen nastreven gedurende je levensjaren, en hoe God je ook behandelt, je moet kunnen voorkomen dat je klaagt. Er is één voorwaarde bij het werk van de Heilige Geest in mensen. Ze moeten dorsten en zoeken, niet halfslachtig zijn over Gods handelingen en die niet in twijfel trekken, en ze moeten hun plicht te allen tijde kunnen handhaven; alleen op deze manier kunnen ze het werk van de Heilige Geest verkrijgen. Bij elke stap van Gods werk wordt vereist dat de mensheid enorm veel vertrouwen heeft en voor God verschijnt om te zoeken. Alleen door ervaring kunnen mensen ontdekken hoe beminnelijk God is en hoe de Heilige Geest in mensen werkt. Als je niet ervaart, als je niet op de tast je weg erdoorheen vindt, als je niet zoekt, zul je niets winnen. Je moet op de tast je weg door je ervaringen vinden, en alleen door je ervaringen kun je Gods handelingen zien en Zijn wonderlijkheid en ondoorgrondelijkheid herkennen.

Ben je iemand die tot leven is gekomen?

Alleen wanneer je je verdorven gezindheden hebt afgeworpen en het leven hebt bereikt vanuit normale menselijkheid, zul je vervolmaakt worden. Ook al kun je geen profetieën spreken en ken je geen mysteries, je zult het beeld van een mens naleven en onthullen. God heeft de mens geschapen, maar vervolgens werd de mens verdorven door Satan, zodanig dat mensen ‘dode mensen’ werden. Nadat je bent veranderd, zul je dus niet langer zijn zoals deze ‘dode mensen’. Het zijn de woorden van God die de geesten van de mensen doen opvlammen en herboren laten worden, en wanneer de geesten van de mensen herboren worden, zullen ze tot leven zijn gekomen. Wanneer ik praat van ‘dode mensen’, heb ik het over lijken die geen geest hebben, over mensen in wie de geest is gestorven. Wanneer de levensvonk aangestoken wordt in de geesten van mensen, komen mensen tot leven. De heiligen van wie eerder sprake was, verwijzen naar mensen die tot leven zijn gekomen, zij die onder Satans invloed waren maar Satan hebben verslagen. Het verkozen volk van China heeft de wrede, onmenselijke vervolging en de bedriegerij door de grote rode draak verdragen, waardoor het mentaal verwoest is en geen greintje levensmoed meer heeft. Daarom moet het wekken van hun geesten beginnen met hun essentie: stukje bij beetje moeten hun geesten in hun essentie worden gewekt. Wanneer ze op een dag tot leven komen, zullen er geen belemmeringen meer zijn en zal alles soepel verlopen. Op het moment blijft dit onuitvoerbaar. De meeste mensen leven op een manier die veel dodelijke stromingen veroorzaakt; ze zijn gehuld in een aura van de dood en er is zo veel wat zij ontberen. In de woorden van sommige mensen is de dood, in hun handelingen is de dood en bijna alles wat ze met hun levenswijze voortbrengen bestaat uit dood. Als mensen tegenwoordig in het openbaar getuigenis afleggen van God, zullen ze in deze taak falen, want ze moeten nog altijd volledig tot leven komen en er zijn onder jullie te veel doden. Tegenwoordig vragen sommige mensen waarom God niet enkele tekenen en wonderen toont, zodat Hij Zijn werk snel onder de heidenen kan verspreiden. De doden kunnen niet van God getuigen; dat is iets wat alleen de levenden kunnen, en toch zijn de meeste mensen tegenwoordig ‘dode mensen’; te velen leven onder een sluier van dood, onder de invloed van Satan en zijn niet in staat de overwinning te behalen. Hoe kunnen zij, aangezien dit zo is, van God getuigen? Hoe zouden zij het werk van het evangelie kunnen verspreiden?

Al diegenen die onder invloed van de duisternis leven zijn zij die met de dood leven, zij die door Satan bezeten zijn. Zonder de redding van God en zonder door God te worden geoordeeld en getuchtigd, kunnen mensen niet ontsnappen aan de invloed van de dood; ze kunnen geen levenden worden. Deze ‘dode mensen’ kunnen geen getuigenis afleggen van God en kunnen ook niet worden gebruikt door God en zeker niet het koninkrijk betreden. God wil de getuigenis van de levenden, niet van de doden, en Hij vraagt dat de levenden en niet de doden voor Hem werken. ‘De doden’ zijn zij die zich tegen God verzetten en tegen God in opstand komen; hun ziel is verdoofd en zij begrijpen Gods woorden niet; het zijn zij die de waarheid niet in praktijk brengen en niet in het minst loyaal zijn aan God, en het zijn zij die onder het domein van Satan leven en gebruikt worden door Satan. De doden manifesteren zich door zich te verzetten tegen de waarheid, door tegen God in te gaan en door laag, verachtelijk, kwaadaardig, bruut, misleidend en verraderlijk te zijn. Zelfs als zulke mensen de woorden van God eten en drinken, zijn zij niet in staat de woorden van God na te leven; hoewel ze in leven zijn, zijn ze niets meer dan wandelende, ademende lijken. De doden kunnen God op geen enkele manier tevredenstellen en zijn al helemaal niet in staat Hem te gehoorzamen. Het enige wat zij kunnen doen is Hem misleiden, belasteren en verraden, en alles wat ze voortbrengen met hun levensstijl onthult de natuur van Satan. Als mensen levende wezens willen worden en getuigenis willen geven van God en door God willen worden goedgekeurd, dan zullen zij Gods redding moeten aanvaarden; ze zullen zich met graagte moeten onderwerpen aan Zijn oordeel en tuchtiging en verheugd het snoeien door God en behandeling door Hem moeten aanvaarden. Alleen dan kunnen zij alle waarheden die door God geëist worden in praktijk brengen en alleen dan zullen zij Gods redding ontvangen en daadwerkelijk levende wezens worden. De levenden worden gered door God, zij zijn geoordeeld en getuchtigd door God, zij zijn bereid om zichzelf aan God te wijden en hun leven voor God op te geven, en zij willen graag hun hele leven aan God opdragen. Alleen wanneer de levenden getuigenis geven van God kan Satan te schande worden gemaakt; alleen de levenden kunnen het evangelische werk van God verspreiden, alleen de levenden zullen mensen naar Gods hart zijn en alleen de levenden zijn echte mensen. Oorspronkelijk was de mens die door God werd gemaakt levend, maar door Satans verdorvenheid leeft de mens te midden van de dood en leeft de mens onder de invloed van Satan. Op deze manier zijn mensen dus de doden zonder ziel geworden, zijn zij vijanden geworden die zich verzetten tegen God, zijn zij middelen van Satan geworden en zijn zij de gevangenen van Satan geworden. Alle levende mensen die door God geschapen zijn, zijn dode mensen geworden en dus heeft God Zijn getuigenis verloren en heeft Hij de mensheid verloren die door Hem geschapen is en die het enige is dat Zijn adem bevat. Als God Zijn getuigenis wil terugnemen en hen wil terugnemen die door Zijn eigen hand geschapen zijn maar gevangen zijn genomen door Satan, dan moet Hij hen laten herrijzen zodat ze levende wezens kunnen worden en moet Hij hen terugnemen zodat zij in Zijn licht leven. De doden zijn zij die geen geest hebben, zij die extreem verdoofd zijn en zich verzetten tegen God. Zij zijn vooral degenen die God niet kennen. Deze mensen hebben geen enkele intentie om God te gehoorzamen; zij rebelleren alleen maar tegen Hem en verzetten zich tegen Hem en zijn niet in het minst loyaal. De levenden zijn zij met een herboren geest, zij die weten hoe ze God moeten gehoorzamen en die loyaal zijn aan God. Zij zijn bezeten van de waarheid en van getuigenis en alleen deze mensen behagen God in Zijn huis. God redt degenen die tot leven kunnen komen, die Gods redding kunnen zien, die loyaal kunnen zijn aan God en die bereid zijn om God te zoeken. Hij redt hen die geloven in Gods incarnatie en in Zijn verschijning. Sommige mensen kunnen tot leven komen en sommigen mensen kunnen dat niet; het hangt ervan af of hun aard gered kan worden of niet. Veel mensen hebben veel woorden van God gehoord en toch begrijpen zij Gods wil niet en zijn nog steeds niet in staat om ze in praktijk te brengen. Zulke mensen zijn niet in staat om een waarheid na te leven en ook hinderen zij opzettelijk Gods werk. Zij zijn niet in staat om enig werk voor God te verrichten, zij kunnen niets aan Hem wijden en zij geven ook stiekem het geld van de kerk uit en eten gratis in het huis van God. Deze mensen zijn dood en zij zullen niet worden gered. God redt allen die zich onder Zijn werk bevinden, maar er is een aandeel van mensen die Zijn redding niet kunnen ontvangen. Slechts een klein aantal kan Zijn redding ontvangen. Dit komt doordat de meeste mensen te diep zijn verdorven en de doden zijn geworden en niet kunnen worden gered; zij zijn volledig uitgebuit door Satan en zijn te kwaadaardig. Die minderheid van de mensen is ook niet in staat om God volledig te gehoorzamen. Zij zijn niet degenen die God volledig trouw zijn geweest sinds het begin of die een diepe liefde voor God hebben gehad sinds het begin; in plaats daarvan zijn zij God gaan gehoorzamen vanwege Zijn overwinningswerk, zij zien God vanwege Zijn allerhoogste liefde, er vinden veranderingen plaats in hun gezindheid vanwege Gods rechtvaardige gezindheid en zij leren God kennen via Zijn werk, Zijn werk dat zowel echt als normaal is. Ongeacht hoe goed deze mensen zijn, zonder dit werk van God zouden zij nog steeds bij Satan horen, zouden zij nog steeds bij de dood horen en zouden zij nog steeds dood zijn. Het feit dat deze mensen nu Gods redding kunnen ontvangen is enkel omdat zij bereid zijn samen te werken met God.

Vanwege hun loyaliteit ten opzichte van God, zullen de levenden worden gewonnen door God en zullen zij te midden van Zijn beloftes leven. En vanwege hun verzet tegen God zullen de doden worden verafschuwd en afgewezen door God en zullen zij te midden van Zijn straffen en vervloekingen leven. Dat is de rechtvaardige gezindheid van God, die door geen enkele mens kan worden veranderd. Vanwege hun eigen zoektocht ontvangen mensen de goedkeuring van God en leven zij in het licht; vanwege hun sluwe plannen worden mensen door God vervloekt en dalen zij af in straffen. Vanwege het kwaad dat zij verrichten, worden mensen gestraft door God, en vanwege hun verlangen en loyaliteit ontvangen mensen de zegeningen van God. God is rechtvaardig: Hij zegent de levenden en vervloekt de doden, zodat zij altijd te midden van de dood zullen leven en nooit in Gods licht. God zal de levenden in Zijn koninkrijk en in Zijn zegeningen opnemen, zodat zij voor altijd bij Hem kunnen zijn. Maar wat de doden betreft, hen zal Hij neerslaan en overleveren aan de eeuwige dood; zij zijn het onderwerp van Zijn verwoesting en zullen voor altijd tot Satan behoren. God behandelt niemand onrechtvaardig. Allen die oprecht naar God zoeken zullen zeker in het huis van God blijven, en allen die God ongehoorzaam zijn en onverenigbaar met Hem zijn zullen zeker te midden van Zijn straffen leven. Misschien heb je twijfels over Gods werk in het vlees, maar er zal een dag komen dat Gods vlees niet rechtstreeks het einde van de mens zal bepalen. In plaats daarvan zal Zijn Geest de bestemming van de mens bepalen en op dat moment zullen de mensen weten dat Gods vlees en Zijn Geest één zijn, dat Zijn vlees geen fouten kan begaan en Zijn Geest nog minder in staat is fouten te begaan. Uiteindelijk zal Hij degenen die tot leven zijn gekomen zeker opnemen in Zijn koninkrijk; niet één meer, niet één minder. Wat betreft de doden die niet tot leven zijn gekomen: zij zullen in het hol van Satan worden geworpen.

Een onveranderde gezindheid betekent vijandschap jegens God

Na enkele duizenden jaren van verdorvenheid is de mens gevoelloos en stompzinnig; hij is een demon geworden die zich tegen God keert. De opstandigheid van de mens jegens God is zo erg, dat die in de geschiedenisboeken is opgetekend. Zelfs de mens zelf is niet in staat om zijn opstandige gedrag volledig te beschrijven, want de mens is grondig verdorven door Satan. Hij is door Satan zo op een dwaalspoor gebracht en weet niet meer waar hij het zoeken moet. Ook nu verraadt de mens God nog steeds: wanneer de mens God ziet, verraadt hij Hem en wanneer hij God niet kan zien, verraadt hij Hem ook. Er zijn zelfs mensen die Gods vervloekingen en Gods toorn hebben gezien en Hem dan alsnog verraden. Ik zeg dus dat het verstand van de mens en ook zijn geweten, hun oorspronkelijke functie zijn kwijtgeraakt. De mens die ik aanschouw, is een beest in menselijke kledij, hij is een giftige slang en hoe meelijwekkend hij zich ook probeert voor te doen voor mijn ogen, ik zal nooit barmhartig zijn jegens hem. Hij vat namelijk niet het verschil tussen zwart en wit, of het verschil tussen waarheid en onwaarheid. Het verstand van de mens is erg gevoelloos geworden, toch wil hij zegeningen verkrijgen. Zijn menselijkheid is erg laaghartig, toch wil hij de soevereiniteit van een koning bezitten. Van wie kan hij de koning zijn, met zo’n verstand? Hoe kan hij met zo’n menselijkheid op een troon zitten? De mens kent werkelijk geen schaamte! Hij is een verwaande ellendeling! Voor degenen die zegeningen wensen, heb ik een suggestie: kijk eerst eens in een spiegel naar je eigen lelijke spiegelbeeld – heb je de kwaliteiten om een koning te zijn? Heb je het gezicht van iemand die zegeningen kan verkrijgen? Er is geen greintje verandering opgetreden in je gezindheid en je hebt niets van de waarheid in praktijk gebracht, en toch verlang je een prachtige toekomst. Je spiegelt jezelf iets voor! De mens, geboren in zo’n smerig land, is ernstig aangetast door de maatschappij. Hij is beïnvloed door een feodale ethiek en is geschoold in ‘instituten voor hoger onderwijs’. Het achterlijke denken, de verdorven moraliteit, de minderwaardige kijk op het leven, de verachtelijke levensfilosofie, het uiterst waardeloze bestaan, en de verloederde levensstijl en gewoonten – al die dingen zijn diep het mensenhart binnengedrongen, en hebben zijn geweten ernstig ondermijnd en aangevallen. De mens raakt daardoor steeds verder van God verwijderd en keert zich steeds meer tegen Hem. De gezindheid van de mens wordt met de dag kwaadaardiger, en niemand zal uit zichzelf iets opgeven voor God, niemand zal uit zichzelf God gehoorzamen en niemand zal bovendien uit zichzelf de verschijning van God zoeken. In plaats daarvan doet de mens onder het domein van Satan juist niets anders dan het najagen van plezier, en zich overgeven aan de verdorvenheid van het vlees in het land van drek. Ook al horen ze de waarheid, mensen die in duisternis leven denken er niet aan om die in praktijk te brengen, noch zijn ze geneigd om God te zoeken, ook al hebben ze Zijn verschijning gezien. Hoe kan een mensheid die zo verloederd is enige kans op redding hebben? Hoe kan een mensheid die zo decadent is in het licht leven?

Het veranderen van de gezindheid van de mens begint met de kennis van zijn wezen en door veranderingen in zijn denken, natuur en mentale kijk – door fundamentele veranderingen. Alleen zo komen echte veranderingen tot stand in de gezindheid van de mens. Dat bij de mens verdorven gezindheden de kop opsteken is hoofdzakelijk het gevolg van het feit dat Satan hem misleidt, verderft en vergiftigt. De mens is door Satan gebonden en onder controle gehouden en hij lijdt onder de verschrikkelijke schade die Satan heeft aangebracht in zijn denken, moraliteit, inzicht en verstand. Juist omdat deze fundamentele dingen van de mens door Satan zijn verdorven, en volslagen anders zijn dan hoe God ze oorspronkelijk heeft gemaakt, keert de mens zich tegen God en kan hij de waarheid niet accepteren. Veranderingen in de gezindheid van de mens dienen dus te beginnen met veranderingen in zijn denken, inzicht en verstand, waardoor zijn kennis van God en zijn kennis van de waarheid veranderen. Zij die geboren zijn in het meest verdorven van alle landen weten zelfs nog minder over wat God is of wat het betekent om in God te geloven. Hoe verdorvener mensen zijn, hoe minder ze het bestaan van God kennen en hoe ondermaatser hun verstand en inzicht zijn. De mens is door Satan verdorven, dat is de bron van zijn tegenstand en rebellie jegens God. Doordat de mens dus door Satan is verdorven, is zijn geweten gevoelloos geworden, is hij immoreel, zijn zijn gedachten ontaard en heeft hij een achterlijke mentale kijk. Voordat de mens door Satan was verdorven, volgde hij God van nature en gehoorzaamde hij Zijn woorden na ze gehoord te hebben. Hij had van nature een gezond verstand en geweten, en had een normale menselijkheid. Nadat hij door Satan werd verdorven, raakten zijn oorspronkelijke verstand, geweten en menselijkheid afgestompt en door Satan aangetast. Zo is hij zijn gehoorzaamheid en liefde jegens God kwijtgeraakt. Het verstand van de mens is abnormaal geworden en zijn gezindheid gelijk aan dat van een dier, en zijn rebellie jegens God wordt steeds frequenter en intenser. Toch weet of herkent de mens dit nog steeds niet, en blijft hij zich blind verzetten en rebels opstellen. De openbaring van de gezindheid van de mens is de uiting van zijn verstand, inzicht en geweten en aangezien zijn verstand en inzicht ondeugdelijk zijn en zijn geweten uitermate is afgestompt, is zijn gezindheid opstandig jegens God. Als het verstand en inzicht van een mens niet kunnen veranderen, is er geen sprake van verandering in zijn gezindheid en kan hij evenmin naar Gods hart zijn. Als het verstand van een mens ondeugdelijk is, kan hij God niet dienen en is hij ongeschikt om door God te worden gebruikt. ‘Normaal verstand’ verwijst naar gehoorzaamheid en trouw aan God, naar verlangen naar God, naar absoluut zijn jegens God en naar een geweten hebben jegens God. Het verwijst naar één van hart en geest zijn jegens God en niet zich niet opzettelijk tegen God keren. Mensen met een abnormaal verstand zijn niet zo. Sinds de mens door Satan werd verdorven, heeft hij allerlei opvattingen over God bedacht, hij heeft geen trouw of verlangen naar God gekend, om maar niet te spreken over een geweten jegens God. De mens keert zich opzettelijk tegen God en veroordeelt Hem naar believen. Bovendien werpt hij Hem achter zijn rug beschimpingen toe. De mens weet heel goed dat Hij God is, toch veroordeelt hij Hem achter Zijn rug, is hij geenszins van plan om Hem te gehoorzamen en stelt hij alleen lukrake vragen en eisen aan God. Zulke mensen – mensen met een abnormaal verstand – zijn niet in staat om hun eigen verwerpelijke gedrag te kennen of hun opstandigheid te betreuren. Als mensen in staat zijn om zichzelf te kennen, hebben ze iets van hun verstand teruggekregen. Hoe opstandiger mensen zijn jegens God maar zichzelf niet kennen, hoe ondeugdelijker hun verstand is.

De bron van de openbaring van de verdorven gezindheid van de mens is niets meer dan zijn afgestompte geweten, zijn kwaadaardige natuur en zijn ondeugdelijke verstand. Als het geweten en het verstand van de mens weer normaal kunnen worden, zal hij geschikt worden om voor Gods aangezicht te worden gebruikt. Het komt simpelweg omdat het geweten van de mens altijd gevoelloos is geweest, het verstand van de mens nooit gezond is geweest en steeds afgestompter raakt, dat de mens steeds opstandiger wordt jegens God. Hij heeft Jezus zelfs aan het kruis genageld en heeft de vleesgeworden God van de laatste dagen toegang tot zijn huis geweigerd. Hij veroordeelt Gods vlees en ziet Gods vlees als onwaardig. Als de mens ook maar een beetje menselijkheid had, zou hij niet zo wreed zijn in zijn behandeling van Gods vleesgeworden vlees. Als hij ook maar een beetje verstand had, zou hij niet zo kwaadaardig zijn in zijn behandeling van het vlees van de vleesgeworden God. Als hij ook maar een beetje geweten had, zou hij de vleesgeworden God niet zo ‘dankbaar’ zijn op deze manier. De mens leeft in het tijdperk dat God vlees is geworden, toch is hij niet in staat om God te danken voor deze geweldige gelegenheid. In plaats daarvan vervloekt hij de komst van God of negeert hij het feit van Gods vleeswording volkomen, en is hij er schijnbaar op tegen en moe van. Hoe de mens ook tegen de komst van God aankijkt, God heeft, kort gezegd, Zijn werk altijd geduldig voortgezet – zelfs al heeft de mens Hem geenszins verwelkomd en stelt hij wel blindelings eisen aan Hem. De gezindheid van de mens is uitermate kwaadaardig geworden, zijn verstand is uitermate afgestompt en zijn geweten is volkomen vertrapt door de boze en is al heel lang niet meer als het oorspronkelijke geweten van de mens. De mens is niet alleen ondankbaar jegens de vleesgeworden God voor het uitstorten van zoveel leven en genade op de mensheid, maar is zelfs verbitterd jegens God dat Hij hem de waarheid heeft gegeven. De mens heeft namelijk geen greintje belangstelling voor de waarheid, daarom is hij verbitterd jegens God. De mens is niet alleen niet in staat om zijn leven neer te leggen voor de vleesgeworden God, maar hij probeert desondanks gunsten van Hem los te krijgen, en hij verwacht een rente die tientallen keer meer is dan wat de mens God heeft gegeven. Mensen met zo’n geweten en verstand vinden dit geen belangrijk punt en blijven geloven dat ze heel veel voor God hebben gedaan en dat God ze te weinig heeft gegeven. Er zijn mensen die mij een kom water hebben gegeven en daarna hun hand uitsteken en eisen dat ik ze betaal voor twee kommen melk, of ze hebben mij onderdak voor één nacht geboden en eisen dan dat ik voor verscheidene nachten betaal. Hoe kun je met zo’n menselijkheid, en zo’n geweten, nog steeds wensen het leven te verkrijgen? Wat zijn jullie verachtelijke ellendelingen! Het is vanwege deze menselijkheid en dit geweten van de mens dat de vleesgeworden God het land doorkruist zonder een schuilplaats te vinden. Mensen die werkelijk een geweten en menselijkheid bezitten, dienen de vleesgeworden God te aanbidden en met geheel hun hart te dienen, niet omwille van hoeveel werk Hij heeft gedaan, maar zelfs als Hij geen enkel werk zou doen. Dit moeten mensen met gezond verstand doen en dit is de plicht van de mens. De meeste mensen spreken zelfs over voorwaarden in hun dienst aan God. Het maakt ze niet uit of Hij God of een mens is, ze praten alleen over hun eigen voorwaarden en proberen alleen hun eigen verlangens te bevredigen. Wanneer jullie voor mij koken, eisen jullie een vergoeding voor dienstverlening, wanneer jullie voor mij hardlopen, vragen jullie om een hardloopvergoeding, wanneer jullie voor mij werken, eisen jullie betaling van jullie arbeidskosten, wanneer jullie mijn kleren wassen, eisen jullie wasgeld, wanneer jullie de kerk ergens van voorzien, eisen jullie een onkostenvergoeding, wanneer jullie spreken, eisen jullie een sprekersvergoeding, wanneer jullie boeken uitgeven, eisen jullie vergoeding van de distributiekosten en wanneer jullie schrijven, eisen jullie een beloning voor het schrijven. De mensen die ik heb aangepakt, eisen zelfs een beloning van mij, terwijl zij die naar huis zijn gestuurd genoegdoening eisen voor de bezoedeling van hun naam. Zij die niet getrouwd zijn, eisen een bruidsschat of genoegdoening voor hun verloren jeugd, zij die een kip doden, eisen een slagersprijs, zij die voedsel frituren, eisen een frituurvergoeding en zij die soep maken, eisen daar ook betaling voor … Dit is jullie hoogstaande en verheven menselijkheid, en dit zijn de daden die jullie warme geweten voorschrijft. Waar is jullie verstand? Waar is jullie menselijkheid? Ik zal het jullie vertellen! Als jullie zo doorgaan, staak ik mijn werk onder jullie. Ik ga niet werken onder een stel beesten in menselijke kledij, ik ga zo niet lijden voor zo’n groep mensen achter wier mooie gezicht een verwilderd hart schuilgaat, ik ga niet volharden voor zo’n stel dieren dat geen enkele kans op redding heeft. De dag waarop ik jullie mijn rug toekeer, is de dag waarop jullie sterven, het is de dag dat duisternis over jullie komt en de dag dat het licht jullie zal verlaten! Ik zal het jullie vertellen! Ik zal nooit welwillend zijn naar een groep zoals die van jullie, een groep die zelfs lager is dan dieren! Er zijn grenzen aan mijn woorden en daden. Met jullie menselijkheid en geweten zoals ze zijn, ga ik geen werk meer doen, want jullie geweten schiet zeer tekort, jullie hebben me te veel pijn berokkend en jullie verwerpelijke gedrag hangt me echt de keel uit! Mensen zonder enige menselijkheid en geweten zullen nooit de kans hebben om gered te worden, ik zou zulke harteloze en ondankbare mensen nooit redden. Wanneer mijn dag komt, zal ik mijn verzengende vlammen voor alle eeuwigheid doen neerregenen op de kinderen van de ongehoorzaamheid die mijn brandende toorn ooit hebben opgewekt. Ik zal mijn eeuwigdurende straf opleggen aan die dieren die mij ooit hebben bestookt met beschimpingen en mij in de steek hebben gelaten. Ik zal voor altijd met het vuur van mijn toorn de zonen van de ongehoorzaamheid verbranden die ooit met mij samen gegeten en geleefd hebben maar niet in mij geloofden, en die mij beledigd en verraden hebben. Ik zal iedereen die mijn toorn heeft opgewekt aan mijn straf onderwerpen. Ik zal al mijn toorn doen neerkomen op die beesten die ooit als mijn gelijken naast mij wilden staan, maar mij niet aanbeden of gehoorzaamd hebben; de roede waarmee ik de mens sla, zal neerkomen op die dieren die ooit hebben genoten van mijn zorg en de mysteries die ik sprak, en die hebben geprobeerd om materiële geneugten van mij te verkrijgen. Ik zal niemand vergeven die probeert mijn plaats in te nemen. Ik zal niemand sparen die probeert mij voedsel en kleding te ontfutselen. Jullie lopen nu nog geen schade op, maar blijven te ver gaan in de eisen die jullie aan mij stellen. Wanneer de dag van verbolgenheid komt, zullen jullie geen eisen meer aan mij stellen. Dan zal ik jullie naar hartenlust laten ‘genieten’, dan zal ik jullie gezicht ter aarde werpen en jullie zullen nooit meer kunnen opstaan! Ik ga deze schuld vroeg of laat aan jullie ‘terugbetalen’ – en ik hoop dat jullie met geduld naar die dag uitkijken.

Als deze verachtelijke wezens hun extravagante verlangens werkelijk opzij kunnen zetten en tot God terugkeren, hebben ze nog steeds de kans om gered te worden. Als de mens een hart heeft dat werkelijk naar God verlangt, zal God hem niet in de steek laten. De mens kan God niet winnen, niet omdat God emoties heeft, of omdat God niet gewonnen wil worden door de mens, maar omdat de mens God niet wil winnen en hij God niet naarstig zoekt. Hoe kan iemand die God werkelijk zoekt door God worden vervloekt? Hoe kan iemand met een gezond verstand en gevoelig geweten door God worden vervloekt? Hoe kan iemand die God werkelijk aanbidt en dient door het vuur van zijn toorn worden verteerd? Hoe kan iemand die God blijmoedig gehoorzaamt uit Gods huis worden gezet? Hoe kan iemand die God niet genoeg kon liefhebben in Gods straf leven? Hoe kan iemand die alles blijmoedig wil verzaken voor God met niets achterblijven? De mens is niet bereid om God te zoeken, niet bereid om zijn bezittingen voor God aan te wenden en niet bereid om zijn hele leven aan God te wijden. In plaats daarvan zegt hij dat God te ver is gegaan, dat teveel aan God niet rijmt met de opvattingen van de mens. Met zo’n menselijkheid zouden jullie zelfs bij een ruimhartige inzet nog steeds Gods goedkeuring niet kunnen verkrijgen, om maar niets te zeggen over het feit dat jullie God niet zoeken. Weten jullie niet dat jullie tot de defecte goederen van de mensheid behoren? Weten jullie niet dat jullie menselijkheid het laagste peil van iedereen heeft? Weten jullie niet wat jullie ‘eretitel’ is? Zij die God waarlijk liefhebben, noemen jullie de vader van de wolf, de moeder van de wolf, de zoon van de wolf en de kleinzoon van de wolf. Jullie zijn de nakomelingen van de wolf, het volk van de wolf, en jullie dienen je eigen identiteit te kennen en nooit te vergeten. Denk niet dat jullie een of ander superieur wezen zijn. Jullie zijn de kwaadaardigste groep niet-menselijke wezens onder de mensheid. Weten jullie daar niets van? Weten jullie hoeveel risico ik heb genomen door onder jullie te werken? Als jullie verstand niet weer normaal kan worden en jullie geweten niet normaal kan werken, zullen jullie nooit van de benaming ‘wolf’ afkomen. Jullie zullen de dag van vervloeking en de dag van jullie straf dan nooit ontlopen. Jullie zijn inferieur geboren, een ding zonder enige waarde. Jullie zijn inherent een roedel hongerige wolven, een berg rommel en afval. Ik werk niet met jullie om gunsten te verkrijgen, zoals jullie dat wel doen, maar omdat het werk nodig is. Als jullie op deze manier opstandig blijven, zal ik mijn werk staken en nooit meer met jullie werken. Integendeel, dan zal ik mijn werk verplaatsen naar een andere groep die mij behaagt en jullie op die manier voor altijd verlaten, want ik wil niet omzien naar mensen die zich vijandig jegens mij opstellen. Willen jullie dus op één lijn met mij zijn of je vijandig jegens mij opstellen?

Alle mensen die God niet kennen, zijn mensen die zich tegen God verzetten

Begrip over wat het doel van Gods werk is, wat het effect is dat Zijn werk in de mens teweegbrengt, en wat Zijn wil ten opzichte van de mens is: dat dient elk mens die God volgt te bereiken. Maar wat alle mensen tegenwoordig ontbreekt, is kennis van Gods werk. Sinds de schepping van de wereld tot op heden, doorgrondt noch begrijpt de mens precies de daden die God voor de mens heeft verricht, het gehele werk van God en Gods wil ten aanzien van de mens. Deze onvolkomenheid is niet alleen te zien in de religieuze wereld, maar in allen die in God geloven. Wanneer de dag komt dat je God echt aanschouwt, wanneer je je Zijn wijsheid naar waarde schat, wanneer je alle daden aanschouwt die God heeft gerealiseerd, wanneer je herkent wat God is en heeft – wanneer je Zijn overvloed, wijsheid, wonderen en alles hebt aanschouwd wat Hij in de mensen heeft teweeggebracht, dan heb je op dat moment succes bereikt bij je geloof in God. Wanneer van God wordt gezegd dat Hij alomvattend en zeer genereus is, wat wordt er dan bedoeld met alomvattend en op wat voor manier is Hij dan genereus? Als je dit niet begrijpt, kan niet worden aangenomen dat je in God gelooft. Waarom zeg ik dat degenen in de religieuze wereld die niet in God geloven maar boosdoeners zijn, van dezelfde soort zijn als de duivel? Wanneer ik zeg dat ze boosdoeners zijn, zeg ik dat omdat ze de wil van God niet begrijpen of Zijn wijsheid niet kunnen zien. God openbaart nooit Zijn werk aan hen. Ze zijn blind; zij kunnen de daden van God niet zien. Ze zijn door God verlaten en wat hun ontbreekt is de zorg en bescherming van God, laat staan het werk van de Heilige Geest. Degenen zonder het werk van God zijn allen boosdoeners en tegenstanders van God. De tegenstanders God waar ik over spreek verwijzen naar degenen die God niet kennen, degenen die God met hun lippen erkennen, maar Hem toch niet, degenen die God volgen, maar Hem toch niet gehoorzamen en, degenen die zich koesteren in de genade van God, maar toch niet van Hem kunnen getuigen. Zonder begrip van het doel van Gods werk en zonder begrip van het werk dat God in de mens verricht, kan de mens niet in overeenstemming zijn met de wil van Gods en kan hij niet van God getuigen. De reden dat de mens zich tegen God verzet komt enerzijds voort uit zijn verdorven gezindheid en anderzijds uit zijn onwetendheid van God en gebrek aan begrip van de principes van Gods werk en Zijn wil ten opzichte van de mens. Wanneer deze twee aspecten worden samengenomen, vormen deze een geschiedenis van verzet van de mens tegen God. Nieuwelingen in het geloof verzetten zich tegen God omdat dit verzet in hun natuur ligt, terwijl het verzet tegen God van degenen die al vele jaren geloven het resultaat is van hun onwetendheid van Hem en hun verdorven gezindheid. In de tijd voor de vleeswording van God werd de vraag of een mens zich verzette tegen God gebaseerd op de vraag of hij zich hield aan de wetten die de hemelse God had uitgevaardigd. Tijdens het Tijdperk van de Wet bijvoorbeeld werd iedereen die zich niet aan de wetten van Jehova hield beschouwd als iemand die zich tegen God verzette; iedereen die iets stal van de offergaven voor Jehova en iedereen die tegen de gunsteling van Jehova opstond, werd beschouwd als iemand die zich tegen God verzette en werd gedood door steniging; iedereen die zijn vader en moeder niet eerbiedigde en iedereen die een ander sloeg of vervloekte, werd beschouwd als iemand die zich niet aan de wetten hield. En allen die zich niet aan de wetten van Jehova hielden werden beschouwd als mensen die tegen Hem verzetten. Dit was niet langer het geval in het Tijdperk van Genade, toen iedereen die zich tegen Jezus verzette werd beschouwd als iemand die zich tegen God verzette en iedereen die de woorden die door Jezus werden gesproken niet gehoorzaamde, werd beschouwd als iemand die zich tegen God verzette. In deze tijd hebben we een nauwkeuriger en praktischer manier om verzet tegen God te definiëren. In de tijd dat God nog niet vleesgeworden was, was de maat waarmee gemeten werd of de mens zich tegen God verzette gebaseerd op de vraag of de mens de onzichtbare hemelse God vereerde en naar Hem opkeek. De manier waarop verzet tegen God toentertijd werd gedefinieerd was helemaal niet praktisch, omdat de mens God niet kon zien en niet wist hoe God eruitzag of hoe Hij werkte en sprak. De mens had totaal geen opvattingen over God en geloofde op een vage wijze in God, omdat God nog niet aan de mens was verschenen. Daardoor kwam het dat God, hoezeer de mens ook in de God van zijn eigen voorstelling geloofde, de mens niet veroordeelde en ook niet al te veel eisen aan hem stelde, omdat de mens kon God nog helemaal niet kon zien. Wanneer God vlees wordt en onder de mensen gaat werken, zien allen Hem en horen Zijn woorden, en zien allen de daden die God vanuit Zijn vleselijk lichaam verricht. Op dat moment gaan alle opvattingen van de mens op in schuim. Wat betreft degenen die God in het vlees hebben zien verschijnen, geldt dat zij niet zullen worden veroordeeld als ze Hem gewillig geloven, terwijl degenen die zich doelbewust tegen Hem verzetten zullen worden beschouwd als tegenstanders van God. Zulke mensen zijn antichristen en vijanden die zich moedwillig tegen God verzetten. Degenen die opvattingen over God koesteren, maar toch klaarstaan en bereid zijn Hem te gehoorzamen, zullen niet worden veroordeeld. God veroordeelt de mens op basis van de bedoelingen en acties van de mens, nooit vanwege zijn gedachten en ideeën. Als Hij de mens op basis van diens gedachten en ideeën zou veroordelen, zou niemand aan de wraakzuchtige handen van God kunnen ontsnappen. Degenen die zich moedwillig tegen de geïncarneerde God verzetten, zullen worden gestraft voor hun ongehoorzaamheid. Wat de mensen betreft die zich moedwillig tegen God verzetten: hun verzet komt voort uit het feit dat zij opvattingen koesteren met betrekking tot God, die op hun beurt leiden tot acties die Gods werk verstoren. Deze mensen verzetten zich bewust tegen het werk van God en vernietigen het. Ze hebben niet alleen hun eigen opvattingen over God, ze houden zich ook bezig met activiteiten die Zijn werk verstoren en daarom zal dit soort mensen worden veroordeeld. Degenen die het werk van God niet bewust verstoren zullen niet als zondaars worden veroordeeld, omdat zij in staat zijn gewillig te gehoorzamen en zich niet bezighouden met activiteiten die wanorde en verstoring veroorzaken. Zulke mensen zullen niet worden veroordeeld. Maar wanneer mensen jarenlang het werk van God hebben ervaren en er toch nog hun eigen opvattingen over God op na blijven houden en niet in staat blijven het werk van de geïncarneerde God te kennen en als zij, ongeacht het aantal jaren dat ze Zijn werk hebben ervaren, vervuld blijven van opvattingen over God en Hem nog steeds niet hebben leren kennen, dan zal het hart van zulke mensen, zelfs als ze zich niet bezighouden met verstorende activiteiten, toch vervuld raken van vele opvattingen over God, en zelfs als zulke opvattingen niet openbaar worden, bieden zulke mensen geen enkele hulp aan het werk van God. Ze zijn niet in staat om voor God het evangelie te verkondigen of van Hem te getuigen. Dergelijke mensen zijn nietsnutten en imbecielen. Omdat ze God niet kennen en bovendien allerminst in staat zijn hun opvattingen over Hem te verwerpen, zijn ze verdoemd. Het kan op de volgende manier worden gezegd: Het is normaal dat nieuwelingen in het geloof bepaalde opvattingen over God koesteren, of dat ze niets over Hem weten, maar voor iemand die al vele jaren in God gelooft en een groot gedeelte van Zijn werk heeft ervaren zou het niet normaal zijn om aan zulke opvattingen vast te blijven houden, en het zou zelfs nog abnormaler zijn wanneer zo iemand geen kennis heeft van God. Omdat dit geen normale staat is, worden zij veroordeeld. Dergelijke abnormale mensen zijn onbruikbaar; zij zijn degenen die God het meest tegenwerken en die de genade van God voor niets hebben ontvangen. Zulke mensen zullen uiteindelijk allen worden verstoten!

Ieder die het doel van Gods werk niet begrijpt is iemand die zich tegen God verzet, en iemand die het doel van Gods werk heeft begrepen en er toch niet naar streeft om God te behagen, wordt nog meer beschouwd als een tegenstander van God. Er zijn mensen die de Bijbel lezen in majestueuze kerken en deze de hele dag lang reciteren, maar toch begrijpt niet één van hen het doel van Gods werk. Niemand van hen is in staat God te kennen en nog minder kan iemand van hen in overeenstemming zijn met Gods wil. Ze zijn allemaal waardeloze, verachtelijke mensen, die allen vanuit de hoogte God de les lezen. Ze verzetten zich moedwillig tegen God, zelfs wanneer ze Zijn banier dragen. Terwijl ze beweren in God te geloven, zijn ze toch degenen die het vlees van de mens eten en zijn bloed drinken. Zulke mensen zijn allemaal duivels die de ziel van de mens verslinden, hoofddemonen die opzettelijk degenen die op het rechte pad willen wandelen in de weg staan, en struikelblokken waarmee degenen die God zoeken belemmerd worden. Ze lijken misschien een ‘gezond gestel’ te hebben, maar hoe kunnen hun volgelingen weten dat ze niets anders dan antichristen zijn die mensen ertoe aanzetten God te weerstaan? Hoe kunnen hun volgelingen weten dat ze levende duivels zijn, gericht op het verslinden van mensenzielen? Zij die zich groot maken in Gods aanwezigheid zijn de het meest verachtelijk van alle mensen, terwijl zij die zichzelf eenvoudig vinden het meest geëerd worden. En degenen die denken dat ze het werk van God kennen en bovendien het werk van God met veel tamtam aan anderen kunnen proclameren terwijl zij Hem rechtstreeks aankijken – dat zijn de meest onwetenden onder de mensen. Zulke mensen zijn zonder getuigenis van God, arrogant en vol verwaandhid. Degenen die geloven dat ze te weinig kennis van God hebben ondanks het feit dat ze werkelijk over ervaring en praktische kennis van God beschikken, zijn degenen die Hij het meest liefheeft. Alleen zulke mensen hebben een werkelijk getuigenis en kunnen echt door God worden vervolmaakt. Degenen die de wil van God niet begrijpen zijn tegenstanders van God. Degenen die de wil van God begrijpen, maar de waarheid toch niet beoefenen zijn tegenstanders van God. Degenen die het woord van God eten en drinken en toch tegen de essentie van Gods woorden ingaan zijn tegenstanders van God. Degenen die eigen opvattingen over de geïncarneerde God hebben en bovendien de neiging hebben om zich met rebellie bezig te houden zijn tegenstanders van God. Degenen die een oordeel vellen over God zijn tegenstanders van God. En iedereen die niet in staat is God te kennen en getuigenis te geven voor Hem is een tegenstander van God. Dus wil ik jullie dringend verzoeken: als jullie echt het geloof hebben dat jullie dit pad kunnen bewandelen, blijf het dan volgen. Als jullie je er niet van kunnen weerhouden om je tegen God te verzetten, dan kunnen jullie het beste weggaan voor het te laat is. Anders lopen jullie een heel grote kans dat het slecht met jullie afloopt, want jullie emoties lopen ontzettend hoog op, omdat jullie natuur eenvoudigweg te zeer verdorven is. Van trouw of gehoorzaamheid, of van een hart dat dorst naar gerechtigheid en waarheid of liefde voor God hebben jullie geen greintje, geen jota. Er kan gesteld worden dat jullie positie voor God een totale puinhoop is. Jullie zijn niet in staat jullie ergens aan te blijven houden en evenmin in staat te zeggen wat er gezegd moet worden. Wat jullie in de praktijk hadden moeten brengen hebben jullie niet in de praktijk gebracht en de functie die jullie hadden moeten vervullen hebben jullie niet vervuld. Jullie tonen niet de trouw, het geweten, de gehoorzaamheid of de vastberadenheid die jullie behoren te tonen. Jullie hebben het lijden niet verdragen zoals jullie het behoren te verdragen en jullie hebben niet het geloof dat jullie zouden moeten hebben. Jullie zijn eenvoudigweg volledig verstoken van enige verdienste: Generen jullie je niet dat jullie nog steeds leven? Laat me jullie ervan overtuigen dat het beter zou zijn jullie ogen te sluiten in de eeuwige rust, zodat jullie God besparen dat Hij Zich zorgen over jullie maakt en dat Hij vanwege jullie lijdt. Jullie geloven in God, maar kennen toch Zijn wil niet. Jullie eten en drinken de woorden van God, maar zijn toch niet in staat jullie aan de eisen te houden die God aan de mens stelt. Jullie geloven in God maar toch kennen jullie Hem niet en blijven jullie leven zonder doel om naar te streven, zonder waarden en zonder enige betekenis. Jullie leven als een menselijk wezen en toch beschikken jullie nog niet in de minste mate over een geweten, integriteit of geloofwaardigheid – kunnen jullie jezelf nog steeds menselijke wezens noemen? Jullie geloven in God, maar toch bedriegen jullie Hem; Daar komt nog bij: jullie nemen Gods geld en eten de offers op die aan Hem worden gebracht. En toch houden jullie uiteindelijk totaal geen rekening met Gods gevoelens of geven jullie niet blijk van ook maar een beetje geweten ten opzichte van Hem. Jullie kunnen zelfs de meest triviale eisen van God niet houden. Kunnen jullie jezelf nog steeds mensen noemen? Jullie eten het voedsel dat God jullie verstrekt en ademen de zuurstof in die God jullie verstrekt, en genieten van Zijn genade en toch hebben jullie uiteindelijk niet de geringste kennis van God. Integendeel, jullie zijn nietsnutten geworden die zich tegen God verzetten. Worden jullie daardoor dan niet net als beesten, zelfs lager dan een hond? Bestaan er wel dieren die kwaadaardiger zijn dan jullie?

De predikanten en ouderlingen die vanaf hun hoge preekstoel anderen onderwijzen zijn tegenstanders van God en bondgenoten van Satan. Zouden jullie, die niet eens op een hoge preekstoel staan om anderen te onderwijzen niet nog grotere tegenstanders van God zijn? Spelen jullie dan niet, in zelfs nog sterkere mate dan zij, onder één hoedje met Satan? Degenen die het doel van Gods werk niet begrijpen, weten niet hoe ze met de wil van God overeen moeten stemmen. Het kan beslist niet zo zijn dat degenen die het doel van Zijn werk niet begrijpen niet zouden weten hoe ze volgens Gods wil overeen moeten stemmen. Het werk van God is nooit een vergissing, het is veeleer het streven van de mens dat gebrekkig is. Zijn die gedegenereerden die zich moedwillig tegen God verzetten niet meer sinister en kwaadaardiger dan deze predikanten en ouderlingen? Velen verzetten zich tegen God maar onder hen zijn er vele verschillende vormen te onderscheiden waarin ze zich tegen God verzetten. Evenals er allerlei verschillende soorten gelovigen zijn, zo zijn er ook allerlei verschillende ongelovigen die zich tegen God verzetten, elk weer op een andere wijze dan de ander. Niet één van degenen die niet duidelijk het doel van Gods werk inzien, kan gered worden. Ongeacht hoe de mens zich in het verleden tegen God heeft verzet, wanneer de mens het doel van Gods werk gaat begrijpen en zijn inspanningen wijdt aan het tevredenstellen van God, zal God al zijn eerdere zonden volledig uitwissen. Zolang de mens de waarheid zoekt en de waarheid beoefent, zal God niet in gedachten houden wat hij heeft gedaan. Bovendien, het is op basis van de beoefening van de waarheid dat God hem rechtvaardigt. Dit is Gods rechtvaardigheid. Op welke manier de mens ook heeft gehandeld tegenover God voordat hij God heeft gezien of Zijn werk heeft ervaren, Hij houdt het niet in gedachten. Echter, zodra de mens God heeft gezien en Zijn werk heeft ervaren worden al de daden en handelingen van de mens door God opgetekend in de ‘annalen’. De mens heeft God immers gezien en te midden van Zijn werk geleefd.

Wanneer de mens werkelijk heeft gezien wat God heeft en is, wanneer hij Zijn heerschappij heeft aanschouwd, en wanneer hij het werk van God echt heeft leren kennen, en wanneer daarnaast zijn oude gezindheid is veranderd, dan zal de mens zijn opstandige gezindheid die zich tegen God verzet hebben weggeworpen. Er kan worden gezegd dat iedereen zich wel eens tegen God heeft verzet en dat iedereen wel eens tegen God heeft gerebelleerd. Als je echter de geïncarneerde God bereidwillig gehoorzaamt en vervolgens Gods hart tevreden stelt met je trouw, de waarheid beoefent zoals het behoort, je plicht vervult zoals het behoort en je aan de regels houdt zoals het behoort, dan behoor je tot degenen die bereid zijn hun opstandigheid te verwerpen om God tevreden te stellen en behoor je tot degenen die door God kunnen worden vervolmaakt. Als je koppig weigert je fouten in te zien en niet de bedoeling hebt om berouw te tonen, als je voortgaat met je opstandige gedrag en in het geheel de wil niet hebt om met God te werken en Hem tevreden te stellen, dan zal een koppige en onverbeterlijke idioot zoals jij zeker worden gestraft en zul je zeker nooit tot degenen behoren die door God worden vervolmaakt. Als dit het geval is ben je vandaag en morgen de vijand van God en blijf je ook overmorgen de vijand van God; je zult voor altijd een tegenstander en een vijand van God blijven. Hoe zou God je in dat geval ooit kunnen laten gaan? Het ligt in de natuur van de mens zich tegen God te verzetten, maar enkel omdat het veranderen van zijn natuur een onoverkomelijke taak is, mag de mens niet doelbewust naar de ‘geheimen’ van het verzet van God zoeken. Als dit het geval zou zijn, zou je beter weg kunnen lopen voordat het te laat zou zijn, opdat je tuchtiging in de toekomst niet strenger wordt en opdat je grove natuur niet tot uitbarsting komt en onbeheersbaar wordt totdat God uiteindelijk een eind zou maken aan je vleselijke lichaam. Je gelooft in God om zegeningen te ontvangen; maar als je aan het eind alleen onheil ten deel viel, zou dat dan niet jammer zijn? Ik dring er bij jullie op aan dat jullie maar beter met een ander plan aan kunnen komen. Alles wat je kunt doen zou beter zijn dan in God geloven: Het kan beslist niet zo zijn dat er slechts sprake is van dit ene pad. Zouden jullie niet gewoon op dezelfde manier blijven voortbestaan als jullie niet naar de waarheid zochten? Waarom moeten jullie op deze manier op gespannen voet met God leven?

De woorden van Christus toen Hij door de kerken wandelde II
(November 1992 tot juni 1993)

Werk en intrede (1)

Sinds mensen het juiste pad zijn gaan bewandelen van het geloof in God, zijn er veel dingen die voor hen nog onduidelijk blijven. Ze hebben nog steeds geen flauw benul van Gods werk en van veel werk dat ze behoren te doen. Dat is aan de ene kant te wijten aan hun afwijkende ervaring en hun beperkte vermogen om te ontvangen. Aan de andere kant is het zo dat Gods werk mensen nog niet tot deze fase heeft gebracht. Iedereen is dan ook vaag over de meeste geestelijke zaken. Niet alleen weten jullie niet precies wat jullie moeten binnengaan, jullie weten nog minder over Gods werk. Dat heeft niet zozeer te maken met jullie tekortkomingen alleen, maar het is een groot gebrek dat bij iedereen in de religieuze wereld speelt. Hierin ligt de sleutel waarom mensen God niet kennen en dit gebrek komt voor bij iedereen die Hem zoeken. Niemand heeft God ooit gekend of heeft Zijn ware gezicht ooit gezien. Daarom wordt Gods werk zo moeilijk als het verplaatsen van een berg of droogleggen van de zee. Hoeveel mensen hebben hun leven opgeofferd voor Gods werk, hoeveel zijn er verworpen omwille van Zijn werk en hoevelen zijn er omwille van Zijn werk doodgemarteld? Hoevelen zijn er met hun ogen vol tranen van liefde voor God onrechtvaardig gestorven; zovelen hebben met wrede en onmenselijke vervolging te maken gehad … Komen deze tragedies niet voort uit het gebrek aan kennis dat mensen van God hebben? Hoe kan iemand die God niet kent voor Hem verschijnen? Hoe kan iemand die in God gelooft en Hem desondanks vervolgt voor Hem verschijnen? Dit is niet alleen de tekortkoming van mensen in de religieuze wereld, maar veeleer die van zowel jullie als van hen. Mensen geloven in God zonder Hem te kennen, dat is de enige reden waarom ze God niet vereren in hun hart en geen ontzag voor Hem hebben in hun hart. Er zijn zelfs mensen die openlijk en schaamteloos het werk doen dat ze in deze stroom voor zichzelf zien. Ze pakken het werk aan dat God hun heeft opgedragen overeenkomstig hun eigen vereisten en onmatige verlangens. Veel mensen handelen in het wilde weg. Ze hebben geen achting voor God, maar volgen hun eigen wil. Blijkt hieruit niet duidelijk het zelfzuchtige hart van mensen? Laat dit niet het overvloedige bedrog zien dat mensen in zich hebben? Mensen kunnen dan wel uitermate intelligent zijn, maar hoe kunnen hun talenten de plaats van Gods werk innemen? Mensen kunnen Gods opdracht dan wel belangrijk vinden, maar ze mogen niet te zelfzuchtig handelen. Zijn de daden van mensen echt goddelijk? Kan iemand absoluut zeker zijn? Van God getuigen, Zijn heerlijkheid beërven – God maakt daarmee een uitzondering en brengt mensen op een hoger plan. Hoe kunnen ze daartoe waardig zijn? Gods werk is nog maar net begonnen, Zijn woorden worden nog maar net gesproken. Mensen voelen zich op dit moment goed over zichzelf. Roepen ze daarmee geen vernedering over zichzelf af? Ze begrijpen veel te weinig. Zelfs de meest begaafde theoreticus of de meest welbespraakte redenaar kan al Gods overvloed niet beschrijven – laat staan dat jullie dat kunnen. Jullie doen er goed aan om jullie eigen waarde niet hoger dan de hemelen te achten, maar jullie moeten jezelf juist als lager beschouwen dan de minsten van die rationele mensen die God proberen lief te hebben. Dit is het pad waarlangs jullie zullen binnengaan: jezelf een stuk kleiner achten dan alle anderen. Waarom achten jullie jezelf zo hoog? Waarom schatten jullie jezelf zo hoog in? Jullie hebben op de lange levensreis nog maar de eerste paar stappen gezet. Jullie zien alleen maar Gods arm, niet alles van God. Het past jullie om meer van Gods werk te zien, om meer te ontdekken van waar jullie moeten binnengaan, want jullie zijn te weinig veranderd.

Aangezien God de mens vervolmaakt en diens gezindheid verandert, houdt Zijn werk nooit op, omdat de mens in te veel opzichten tekortschiet en veel te ver onder de normen blijft die Hij heeft bepaald. Je zou dus kunnen zeggen dat jullie in Gods ogen altijd pasgeboren baby’s blijven. Jullie beschikken maar over heel weinig elementen die Hem behagen, omdat jullie slechts schepselen in Gods handen zijn. Zou iemand die tot zelfgenoegzaamheid vervalt niet door God worden verafschuwd? Om te zeggen dat jullie God tegenwoordig wel kunnen behagen, is spreken vanuit het begrensde perspectief van jullie vleselijk lichaam, maar als jullie het tegen God op zouden moeten nemen dan delven jullie altijd het onderspit. Het vlees van de mens heeft nooit de overwinning gekend, niet één keer. Alleen door het werk van de Heilige Geest kan de mens over verlossende eigenschappen beschikken. De mens komt van al Gods scheppingen echt op de laatste plaats. Hij is weliswaar de meester van alle dingen, maar de mens is ook de enige die onder invloed van Satans misleiding staat, de enige die op eindeloze manieren ten prooi valt aan zijn verdorvenheid. De mens heeft nooit heerschappij over zichzelf gehad. De meeste mensen leven in de onreine sfeer van Satan en gaan gebukt onder zijn spot. Hij maakt ze het leven zuur, tot ze halfdood zijn door alle perikelen, alle moeilijkheden in de mensenwereld. Satan speelt met ze en maakt vervolgens een eind aan hun bestemming. Mensen brengen zo hun hele leven in een waas van verwarring door: ze genieten geenszins van de goede dingen die God voor hem heeft bereid, maar laten zich door Satan beschadigen en kapotmaken. Ze zijn nu zo krachteloos en futloos geworden dat ze eenvoudigweg geen oog meer hebben voor Gods werk. Als mensen geen oog meer hebben voor Gods werk, zal hun ervaring helaas voor altijd gefragmenteerd en incompleet blijven. Hun intrede zal dan voor altijd zonder inhoud zijn. In de paar duizend jaar sinds God in de wereld is gekomen, heeft God door de jaren heen diverse mensen met hoge idealen gebruikt om voor Hem te werken, maar het aantal mensen dat Zijn werk kent, is nagenoeg verwaarloosbaar. Daarom weerstaan talloze mensen God, terwijl ze tegelijkertijd voor Hem werken. In feite doen zij dan niet Zijn werk maar mensenwerk in een door God verleende positie. Kun je dat werk noemen? Hoe kunnen zij binnengaan? De mensheid heeft Gods genade weggenomen en begraven. Daardoor hebben zij die Zijn werk door de generaties heen hebben gedaan, weinig binnenkomst. Ze praten er gewoon niet over, over Gods werk kennen, want ze begrijpen te weinig van Gods wijsheid. Je zou kunnen zeggen dat velen God weliswaar dienen, maar dat ze niet inzien hoe verheven Hij is. Daarom hebben ze zich allemaal als God opgeworpen om door anderen aanbeden te worden.

God is vele jaren verborgen gebleven in de schepping, Hij heeft menig voorjaar en najaar gadegeslagen vanachter een sluierende mist, vele dagen en nachten heeft Hij vanuit de derde hemel neergekeken, en Hij heeft vele maanden en jaren onder de mens gewandeld. Hij heeft vele koude winters kalm boven alle mensen zitten wachten. Hij heeft Zich nooit openlijk aan iemand getoond en geen enkel geluid voortgebracht. Hij is zonder teken heengegaan en net zo stilletjes teruggekeerd. Wie kan Zijn ware gezicht kennen? Hij heeft nooit tot de mens gesproken en is nooit aan de mens verschenen. Hoe gemakkelijk is het voor mensen om het werk te doen dat hun door God is opgedragen? Ze beseffen niet dat van alle dingen Hem kennen het moeilijkst is. God heeft in deze tijd tot de mens gesproken, maar de mens heeft Hem nooit gekend, want zijn intrede in het leven is daarvoor te beperkt en oppervlakkig. Vanuit Zijn gezichtspunt gezien, zijn mensen volkomen ongeschikt om voor God te verschijnen. Ze begrijpen te weinig van God en zijn te zeer van Hem vervreemd. Bovendien is het hart waarmee ze in God geloven te gecompliceerd en hebben ze het beeld van God gewoonweg niet diep in hun hart gegrift. Daardoor kunnen Gods nauwgezette inspanningen en Zijn werk, als klompjes goud begraven in het zand, geen greintje licht laten schitteren. Het kaliber, de motieven en de opvattingen van deze mensen zijn voor God uitermate weerzinwekkend. Ze zijn nagenoeg niet in staat om te ontvangen, ongevoelig tot op het gevoelloze af, verdorven en gedegenereerd, overmatig slaafs, zwak en zonder wilskracht. Ze moeten net als vee en paarden worden geleid. Wat hun intrede in de geest of intrede in Gods werk betreft: ze slaan er geen enkele acht op en hebben geen greintje vastberadenheid om omwille van de waarheid te lijden. God kan een dergelijke persoon niet gemakkelijk volmaakt maken. Het is dan ook belangrijk dat jullie vanuit deze invalshoek jullie intrede bewerkstelligen – dat jullie door jullie werk en jullie intrede Gods werk leren kennen.

Werk en intrede (2)

Jullie werk en intrede zijn erg gebrekkig; de mens hecht geen belang aan hoe te werken en is zelfs nóg willekeuriger wat het binnengaan van het leven betreft. De mens beschouwt dit niet als lessen om binnen te gaan; daarom bestaat in jouw ervaring praktisch alles wat de mens ziet uit ledige luchtspiegelingen. Er wordt niet veel van jullie gevraagd qua werk, maar als mensen die door God moeten worden vervolmaakt, horen jullie je lessen te leren over het werken voor God, opdat jullie maar gauw mogen voldoen aan Gods wil. Door de tijden heen zijn zij die wel hebben gewerkt werkers of apostelen genoemd: dit zijn woorden die verwijzen naar een klein aantal mensen die door God worden gebruikt. Maar het werk waarover ik tegenwoordig spreek, verwijst niet uitsluitend naar deze werkers of apostelen; veeleer is het gericht aan allen die door God vervolmaakt moeten worden. Misschien zijn er velen die hiervoor weinig belangstelling hebben, maar omwille van het intreden zou het het beste zijn om te spreken over de waarheid in dezen.

Wat werken betreft: de mens gelooft dat werken bestaat uit rondrennen omwille van God, overal prediken en zich voor Hem inzetten. Hoewel dit geloof juist is, is het te eenzijdig; wat God van de mens vergt, is niet alleen het rondrennen voor Hem. Behalve alleen maar dit, heeft dit werk te maken met bediening en voorziening binnen de geest. Veel broeders en zusters hebben nooit nagedacht over het werken voor God, zelfs na al deze jaren van ervaring, omdat werk zoals de mens zich dat voorstelt niet in overeenstemming is met wat God vraagt. Daarom heeft de mens totaal geen interesse in de kwestie van werk, en dit is precies de reden waarom de intrede van de mens ook volledig eenzijdig is. Jullie allemaal zouden jullie intrede moeten beginnen met werken voor God, zodat jullie elk aspect van het ervaren beter kunnen ondergaan. Dit is wat jullie zouden moeten binnengaan. Werken gaat niet over rondrennen voor God, maar over de vraag of het leven van de mens en datgene wat de mens naleeft God kunnen plezieren. Werken gaat erover dat mensen hun toewijding aan God en hun kennis van God gebruiken om van God te getuigen en ook om de mens te bedienen. Dit is de verantwoordelijkheid van de mens en dit is wat iedereen moet begrijpen. Men zou kunnen zeggen dat jullie intrede je werk is, en dat jullie proberen binnen te gaan tijdens het werken voor God. God ervaren betekent niet alleen maar dat je weet hoe je Zijn woord moet eten en drinken. Belangrijker nog is dat je weet hoe je van God moet getuigen en dat je in staat bent God te dienen en de mens te bedienen en te voorzien. Dit is werk, en het is ook jullie intrede; dit is wat iedereen hoort te volbrengen. Er zijn velen die zich alleen richten op het rondrennen voor God en het preken op alle plekken, maar toch hun persoonlijke ervaring over het hoofd zien en hun intrede in het geestelijke leven veronachtzamen. Dit is wat ertoe heeft geleid dat zij die God dienen diegenen werden die zich tegen God verzetten. Deze mensen, die al deze jaren God hebben gediend en de mens hebben bediend, hebben het werken en prediken eenvoudigweg beschouwd als intrede. Geen van hen heeft zijn persoonlijke geestelijke ervaring opgevat als een belangrijke intrede. In plaats daarvan hebben ze de verlichting die ze van het werk van de Heilige Geest verkrijgen opgevat als kapitaal om anderen mee te onderwijzen. Wanneer ze prediken, zijn ze erg belast en ontvangen ze het werk van de Heilige Geest, en hierdoor laten ze de stem van de Heilige Geest vrij. Op dit moment zijn zij die werken vol zelfgenoegzaamheid, alsof het werk van de Heilige Geest hun persoonlijke geestelijke ervaring is geworden; naar hun idee behoren alle woorden die zij spreken aan hun persoonlijke zelf, maar ook voelen ze dat hun eigen ervaring niet zo duidelijk is als zij hebben beschreven. Bovendien hebben ze voorafgaand aan het spreken geen idee wat ze zullen zeggen, maar wanneer de Heilige Geest in hen werkt, vloeien hun woorden als een onaflatende stroom. Wanneer je één keer op zo’n manier hebt gepredikt, voel je dat je werkelijke gestalte niet zo klein is als je geloofde, en net als in een situatie waarin de Heilige Geest meermaals in jou heeft gewerkt, bepaal je dan dat je al een gestalte hebt en geloof je ten onrechte dat het werk van de Heilige Geest je eigen intrede is en je eigen wezen. Wanneer je doorlopend op deze manier ervaart, zul je nonchalant worden over je eigen intrede, lui worden zonder het te merken en niet langer enig belang hechten aan je persoonlijke intrede. Om deze reden moet je, wanneer je anderen bedient, een duidelijk onderscheid maken tussen je gestalte en het werk van de Heilige Geest. Dit kan je intrede verder vergemakkelijken en je eigen ervaring verder ten goede komen. Wanneer de mens het werk van de Heilige Geest aanziet voor de persoonlijke ervaring, wordt dit een bron van verdorvenheid. Het is hierom dat ik zeg dat jullie, welke plicht jullie ook vervullen, je intrede als een essentiële les moeten beschouwen.

Men werkt om aan Gods wil te voldoen, om allen die Gods hart zoeken in zijn aanwezigheid te brengen, om de mens naar God te brengen en om het werk van de Heilige Geest en Gods begeleiding aan de mens te presenteren, wat de resultaten van Gods werk vervolmaakt. Het is daarom noodzakelijk dat de essentie van werk jullie grondig duidelijk is. Iedereen is het, als iemand die door God wordt gebruikt, waard om voor God te werken; dat wil zeggen: iedereen heeft de gelegenheid om door de Heilige Geest te worden gebruikt. Maar er is één punt dat jullie moeten beseffen: wanneer de mens het werk doet dat door God wordt opgedragen, heeft de mens de gelegenheid gekregen om door God te worden gebruikt, maar is datgene wat de mens zegt en weet niet volledig de gestalte van de mens. Het enige wat jullie kunnen doen, is je eigen gebreken beter kennen in de loop van je werk, en grotere verlichting van de Heilige Geest ontvangen. Op die manier zullen jullie in staat zijn om in de loop van je werk betere intrede te verwerven. Als de mens de begeleiding die van God komt beschouwt als zijn eigen intrede en als iets wat inherent is aan zijn innerlijk, is er geen potentieel voor de gestalte van de mens om te groeien. De verlichting die de Heilige Geest in de mens bewerkstelligt, vindt plaats wanneer de gesteldheid van de mens normaal is; op die momenten verwarren mensen vaak de verlichting die ze ontvangen met hun eigen werkelijke gestalte, omdat de manier waarop de Heilige Geest verlicht uiterst normaal is en Hij gebruikmaakt van wat inherent is aan de mens. Wanneer mensen werken en spreken, of wanneer ze bidden en hun geestelijke oefeningen doen, zal hen plotseling een waarheid duidelijk worden. Wat de mens ziet, is in werkelijkheid echter alleen verlichting door de Heilige Geest (deze verlichting hangt uiteraard samen met de samenwerking van de mens) en staat niet voor de ware gestalte van de mens. Na een periode van ervaring waarin de mens enige moeilijkheden en beproevingen ondervindt, wordt in zulke omstandigheden de ware gestalte van de mens duidelijk. Pas dan zal de mens ontdekken dat zijn gestalte niet zo groot is, en zullen het egoïsme, de persoonlijke overwegingen en de hebzucht van de mens allemaal tevoorschijn komen. Pas na meerdere cycli van dergelijke ervaringen zullen velen die geestelijk ontwaakt zijn beseffen dat wat ze vroeger ervoeren niet hun eigen persoonlijke werkelijkheid was, maar tijdelijke illuminatie door de Heilige Geest, en dat de mens dit licht alleen maar ontving. Wanneer de Heilige Geest de mens verlicht om de waarheid te begrijpen, gebeurt dat vaak op een duidelijke, onmiskenbare manier, zonder uitleg van hoe een en ander tot stand kwam en waar het naartoe gaat. Dat wil zeggen: in plaats van de moeilijkheden van de mens deel te laten uitmaken van deze openbaring, openbaart Hij rechtstreeks de waarheid. Wanneer de mens voor moeilijkheden komt te staan bij het proces van het binnengaan, en vervolgens de verlichting van de Heilige Geest in zich opneemt, wordt dit de werkelijke ervaring van de mens. Een ongehuwde zuster bijvoorbeeld sprak als volgt tijdens de communicatie: “We streven niet naar glorie en rijkdom en begeren niet het geluk van liefde tussen echtgenoten; we streven er alleen naar een puur, vastberaden hart aan God te wijden.” Vervolgens zei ze: “Wanneer mensen trouwen, is er veel wat hen plaagt en is hun hart van liefde voor God niet langer oprecht. Hun hart is altijd bezig met hun gezin en hun huwelijkspartner, waardoor hun innerlijke wereld stukken gecompliceerder wordt…” Terwijl ze sprak, was het alsof uit haar mond datgene kwam wat ze in haar hart dacht; haar woorden waren klinkend en krachtig, alsof alles wat ze zei uit het diepst van haar hart kwam en het haar vurige wens was om zich volledig aan God te wijden, en haar hoop dat broeders en zusters zoals zij deze vastberadenheid zouden delen. Men kan stellen dat je gevoelens van vastberadenheid en van bewogenheid op dit moment volledig voortkomen uit het werk van de Heilige Geest. Wanneer de methode van Gods werk verandert, zul je ook enkele jaren ouder zijn geworden; je ziet dat al je klasgenoten en vrienden die van jouw leeftijd zijn echtgenoten hebben, of je hoort dat nadat die en die was getrouwd, haar man haar meenam naar de stad om daar te wonen en ze daar een baan vond. Wanneer je haar ziet, zul je jaloers worden omdat ze een en al charme en gratie is en omdat ze, terwijl ze met je praat, een kosmopolitische uitstraling heeft en geen vleugje meer van de lompe plattelander. Het maakt gevoelens in je los om dit te zien. Jij hebt, omdat je je al die tijd hebt ingezet voor God, geen gezin of carrière en hebt veel behandeling ondergaan; enige tijd geleden heb je de middelbare leeftijd bereikt en je jeugd is al lang stilletjes ten einde gelopen, alsof je je in een droom bevond. Nu je helemaal tot hier bent gekomen, weet je niet waar je een gevestigd leven moet beginnen. Op dit moment zit je vast in een maalstroom van gedachten, alsof je niet meer bij je goede verstand bent. Je bent moederziel alleen, kunt niet in slaap raken en ligt wakker gedurende de lange nacht; voordat je het weet, begin je na te denken over je voornemen, je plechtige geloftes aan God en de vraag waarom je niettemin in zo’n treurige gesteldheid bent geraakt. Ongemerkt pleng je stille tranen, en je voelt hartverscheurende pijn. Je verschijnt voor God om te bidden en herinnert je hoe vertrouwd en onafscheidelijk God en jij waren in de dagen waarop je samen met Hem was. Het ene beeld na het andere komt je voor ogen, en de gelofte die je die dag deed weerklinkt opnieuw in je oren: “Is God niet mijn enige hechte gezel?” Tegen die tijd ben je al in snikken uitgebarsten: “God! Geliefde God! Ik heb mijn hele hart al aan u gegeven. Ik wil voor altijd aan u beloofd zijn en zal u mijn hele leven onwankelbaar liefhebben…” Wanneer je worstelt met dat intense lijden voel je pas echt hoe beminnelijk God is en besef je pas duidelijk dat je lang geleden alles wat je had aan God hebt gegeven. Na zo’n slag te incasseren word je veel volwassener wat deze zaken betreft, en zie je in dat het werk van de Heilige Geest in die tijd niet iets was wat de mens bezat. In je ervaringen hierna zul je niet langer bekneld zijn in dit aspect van intrede; het is alsof de littekens van je oude wonden je intrede sterk ten goede zijn gekomen. Telkens wanneer je een situatie als deze meemaakt, zul je onmiddellijk terugdenken aan de tranen die je die dag plengde, alsof je weer met God bent verenigd na gescheiden te zijn geweest en je constant vreest dat je relatie met God opnieuw kan worden verbroken en de emotionele gehechtheid (de normale relatie) tussen jou en God beschadigd kan raken. Dit is jouw werk en jouw intrede. Daarom moeten jullie, op hetzelfde moment dat jullie het werk van de Heilige Geest ontvangen, nog meer belang hechten aan je intrede, precies zien wat het werk van de Heilige Geest is en wat jullie intrede is, en het werk van de Heilige Geest opnemen in je intrede, zodat jullie op nog veel meer manieren door de Heilige Geest vervolmaakt kunnen worden en zodat de essentie van het werk van de Heilige Geest in jullie verricht kan worden. Terwijl jullie het werk van de Heilige Geest ervaren, zullen jullie zowel de Heilige Geest als jezelf leren kennen. Bovendien zullen jullie, bij het ondergaan van wie weet hoeveel vlagen van intens lijden, een normale relatie met God ontwikkelen, en de relatie tussen jullie en God zal met de dag hechter worden. Na talloze malen gesnoeid en gelouterd te zijn, zullen jullie ware liefde voor opvatten. Dat is waarom jullie moeten beseffen dat lijden, geslagen worden en tegenspoed ondergaan niet gevreesd moeten worden; wat beangstigend is, is alleen het werk van de Heilige Geest hebben maar niet jullie intrede. Wanneer de dag komt waarop het werk van God klaar is, zullen jullie voor niets hebben gewerkt; ook al hebben jullie het werk van God ervaren, jullie zullen de Heilige Geest niet hebben leren kennen en je eigen intrede niet hebben gehad. De verlichting die de Heilige Geest in de mens bewerkstelligt, is er niet om de passie van de mens te voeden, maar om een pad te banen voor de intrede van de mens, en om de mens in staat te stellen de Heilige Geest te leren kennen en van daaruit gevoelens van eerbied voor en verering van God te ontwikkelen.

Werk en intrede (3)

God heeft veel aan mensen toevertrouwd en heeft ook hun intrede op talloze manieren aangepakt. Maar omdat het kaliber van mensen behoorlijk ondermaats is, hebben veel van Gods woorden geen wortel kunnen schieten. Er zijn verschillende redenen voor dit ondermaatse kaliber aan te voeren. Denk bijvoorbeeld aan de verdorven gedachten en moraliteit van de mens en een gebrekkige opvoeding; feodaal bijgeloof dat het hart van de mens fors in zijn greep heeft gekregen; verdorven en ontaarde levensstijlen die onderdak hebben geboden aan veel kwaad in de diepste schuilhoeken van het mensenhart; een oppervlakkig begrip van culturele geletterdheid, met bijna 98 procent van de mensen zonder scholing in culturele geletterdheid en bovendien zeer weinigen die op een hoger cultureel niveau worden onderwezen. Daarom hebben mensen eigenlijk geen idee van wat er met God of de Geest wordt bedoeld, maar alleen een vaag en onduidelijk beeld van God op basis van feodaal bijgeloof. Verderfelijke invloeden die duizenden jaren van ‘de verheven geest van het nationalisme’ diep in het mensenhart hebben achtergelaten alsmede het feodale denken waardoor mensen gebonden en geketend zijn, zonder greintje vrijheid, zonder wil om ergens naar te streven of in te volharden, zonder verlangen om vooruitgang te maken, maar in plaats daarvan een passieve en regressieve houding aannemen, vastgeroest in een slavenmentaliteit, enzovoorts – deze objectieve factoren hebben voor een onuitwisbaar vuile en lelijke waas over de ideologische zienswijze, idealen, moraliteit en gezindheid van de mensheid gezorgd. Het lijkt wel of mensen in een duistere wereld van terrorisme leven, die niemand van hen wil ontstijgen. Niemand onder hen is van plan om naar een ideale wereld over te gaan, nee, ze nemen kennelijk genoegen met hun levenslot. Ze vinden het genoeg om hun dagen te slijten met het krijgen en grootbrengen van kinderen, zich in te spannen, te zweten, hun taken te doen, te dromen van een comfortabel en gelukkig gezin, en te dromen van affectie in het huwelijk, van respectvolle kinderen, van vreugde in de nadagen van hun leven terwijl ze vredig naar het einde toeleven … Mensen verdoen al tientallen, duizenden, tienduizenden jaren tot op heden hun tijd op deze manier. Niemand creëert een volmaakt leven, allen zijn alleen uit op wederzijdse afslachting in deze duistere wereld, in de race naar roem en rijkdom, en op het smeden van complotten tegen elkaar. Wie heeft ooit Gods wil gezocht? Heeft iemand ooit acht geslagen op het werk van God? Alle aspecten van de menselijkheid beïnvloed door de duisternis zijn al sinds heel lang de menselijke natuur. Het is dan ook erg moeilijk om het werk van God uit te voeren en mensen hebben nog minder de neiging om acht te slaan op wat God ze tegenwoordig heeft toevertrouwd. In ieder geval, mensen hebben er vast geen moeite mee dat ik deze woorden tot uiting breng. Waar ik over spreek, is immers de geschiedenis van duizenden jaren. Over geschiedenis praten betekent feiten en bovendien schandalen die voor iedereen duidelijk zijn. Wat heeft het dan voor zin om te zeggen wat tegen feiten ingaat? Maar ik denk ook dat redelijke mensen bij het zien van deze woorden zullen ontwaken en naar vooruitgang zullen streven. God hoopt dat mensen in vrede en naar tevredenheid kunnen leven en werken en tegelijkertijd God kunnen liefhebben. Het is Gods wil dat de hele mensheid rust mag ingaan. Gods nog grotere verlangen dan dit is het hele land vullen met Gods heerlijkheid. Het is gewoon jammer dat mensen in vergetelheid verzonken en ingedut blijven, zo erg verdorven door Satan dat ze niet meer op mensen lijken. Het menselijk denken, de moraliteit en de opvoeding vormen een belangrijke schakel, met training in culturele geletterdheid als tweede schakel, om het culturele kaliber van mensen op te vijzelen en hun geestelijke zienswijze te veranderen.

Eigenlijk zijn de eisen die God aan de mensheid stelt helemaal niet zo hoog, maar is de kloof tussen het kaliber van de mens en de norm die God eist erg groot. De meeste mensen heffen het hoofd om in de richting van Gods eisen te kijken, maar zijn ze niet in staat daaraan te voldoen. De aangeboren gaven van mensen, samen met waarmee ze na hun geboorte worden toegerust, zijn verre van voldoende om aan de eisen van God te voldoen. Maar dit punt simpelweg erkennen is nog geen formule voor succes. Water op afstand kan geen onmiddellijke dorst lessen. Zelfs als mensen van zichzelf weten dat ze minder dan het stof zijn, wat hebben ze dan aan die kennis als ze niet het voornemen hebben om Gods hart te behagen en al helemaal niet de hogere weg bewandelen om aan Gods eisen te voldoen? Lijkt dat niet op water scheppen met een mand van gevlochten bamboe – een totaal zinloze inspanning? Het draait in mijn woorden om intrede. Dat is het voornaamste onderwerp.

Tijdens het verloop van de intrede van de mens is het leven altijd saai, vol eentonige elementen van geestelijk leven, zoals bidden, het eten en drinken van Gods woorden of het houden van bijeenkomsten, en dus hebben mensen altijd het gevoel dat geloven in God niet veel vreugde oplevert. Zulke geestelijke activiteiten vinden altijd plaats op basis van de oorspronkelijke gezindheid van de mensheid, die door Satan is verdorven. Mensen kunnen weliswaar soms de verlichting van de Heilige Geest ontvangen, toch blijven ze vastzitten aan hun oorspronkelijke manier van denken, gezindheid, levensstijl en gewoonten. Hun aard blijft dan ook onveranderd. De bijgelovige activiteiten waar mensen zich mee inlaten, haat God nog het meest, maar veel mensen kunnen er toch geen afstand van nemen. Ze denken namelijk dat God deze bijgelovige activiteiten heeft voorgeschreven en moeten er zelfs nu nog helemaal mee afrekenen. Neem bijvoorbeeld alle voorbereidingen die jonge mensen voor een bruiloft en hun uitzet treffen; geld als cadeaus, feestmaaltijden en soortgelijke manieren waarop heugelijke gelegenheden worden gevierd; oude gewoonten die overgeleverd zijn; alle zinloze bijgelovige activiteiten voor de doden en hun uitvaartrituelen: die zaken verafschuwt God nog meer. Zelfs de dag van verering (waaronder de sabbat, zoals de religieuze wereld die naleeft) verafschuwt Hij. Ook de sociale relaties en wereldse omgang tussen mensen verafschuwt en verwerpt God in hoge mate. Zelfs het Lentefestival en Kerstmis, bekend bij iedereen, zijn niet door God voorgeschreven, laat staan het speelgoed en de versieringen voor deze feestdagen, zoals liedjes, vuurwerk, lampionnen, heilige communie, kerstcadeaus en kerstfestiviteiten – zijn dat geen afgoden in het brein van mensen? Het breken van het brood op de sabbat, wijn en fijn linnen zijn nog nadrukkelijker afgoden. Alle populaire traditionele feestdagen in China, zoals de Drakenkoppendag, het Drakenbootfestival, het Midherfstfestival, het Labafestival en nieuwjaarsdag, plus de feestdagen in de godsdienstige wereld, zoals Pasen, iemands doopdag en Kerstmis, zijn allemaal niet te rechtvaardigen feesten die vanaf vroegere tijden door veel mensen zijn gehouden en overgeleverd tot op de dag van vandaag toe. Ze zijn dankzij de rijke verbeelding en geniale denkbeelden van de mensen tot op de dag van vandaag overgeleverd. Ze lijken geen gebreken te hebben, maar in feite houdt Satan er de mensheid mee voor de gek. Hoe meer een plaats vol satans is en hoe ouderwetser en achtelijker die plaats is, hoe dieper de feodale gebruiken zijn ingebakken. Deze dingen houden mensen strak gebonden, zonder enige beweegruimte. Veel feestdagen in de godsdienstige wereld lijken heel origineel en een brug te slaan naar het werk van God. In werkelijkheid zijn ze echter de onzichtbare koorden waarmee Satan mensen bindt en voorkomt dat de mensen God leren kennen – het zijn allemaal listige strategieën van Satan. In feite is het zo dat na de voltooiing van een fase van Gods werk Hij de middelen en de stijl van die tijd al heeft uitgewist zonder een spoor achter te laten. ‘Toegewijde gelovigen’ blijven die tastbare materiële voorwerpen echter aanbidden. Intussen plaatsen ze wat God heeft op de achtergrond en bestuderen ze dat niet verder. Ze lijken vol liefde voor God, terwijl ze Hem eigenlijk lang geleden al uit huis hebben gejaagd en Satan ter aanbidding op de tafel hebben geplaatst. Portretten van Jezus, het kruis, Maria, de doop van Jezus en het laatste avondmaal: mensen vereren ze als de Heer van de hemel, terwijl ze herhaaldelijk uitroepen “Heer, hemelse Vader”. Is dat allemaal geen lachertje? Tot op de dag van vandaag zijn veel van dergelijke gezegden en praktijken die steeds door de mensheid zijn overgeleverd niet door God te verteren. Ze belemmeren echt de weg voorwaarts voor God en zorgen bovendien voor een enorme terugval met betrekking tot de intrede van de mensheid. Los van de mate waarin Satan de mensheid heeft verdorven, is het binnenste van mensen vol van zaken zoals de wet van Witness Lee, de ervaringen van Lawrence, de onderzoeken van Watchman Nee en het werk van Paulus. God kan gewoonweg niet op mensen inwerken, omdat ze te veel individualisme, wetten, regels, voorschriften, systemen en dergelijke in zich hebben. Deze dingen hebben, naast de feodale bijgelovige tendensen, de mensheid gevangen en verslonden. De gedachten van mensen zijn als een interessante sprookjesfilm in kleur, met fabeldieren in de wolken, zo fantasierijk dat ze mensen verbazen en die versuft en sprakeloos achterlaten. Om eerlijk te zijn, is het werk dat God nu komt doen vooral gericht op het aanpakken en verdrijven van de bijgelovige eigenschappen van mensen en de volledige verandering van hun mentale zienswijze. Gods werk heeft tot op de dag van vandaag voortgeduurd, niet vanwege de erfenis die al generaties lang door de mensheid is overgeleverd. Dat werk wordt persoonlijk door Hem geïnitieerd en voltooid, zonder enige noodzaak om op het erfgoed van een bepaalde grote geestelijke man voort te borduren en zonder enig werk van typerende aard erbij te halen dat door God in een ander tijdperk is verricht. Mensen hoeven zich niet om dergelijke zaken te bekommeren. God heeft tegenwoordig een andere stijl van spreken en werken, waarom zouden mensen dan zo’n moeite doen? Als mensen het pad van nu bewandelen in de huidige stroom, terwijl ze vasthouden aan de overleveringen van hun ‘voorouders’, bereiken ze hun bestemming niet. God voelt een diepe afkeer voor dit type gedrag van mensen, net zoals Hij van de jaren, maanden en dagen van de mensenwereld gruwt.

De beste manier om de gezindheid van de mens te veranderen, is die gedeelten in het diepst van het hart van mensen te verhelpen die ernstig zijn vergiftigd. Zo kunnen mensen hun denkpatroon en moraliteit gaan veranderen. Mensen moeten allereerst duidelijk inzien dat al deze religieuze riten, godsdienstige activiteiten, jaren, maanden en feesten niet te verteren zijn door God. Ze moeten zich losrukken van deze banden van feodaal denken en elk spoor van hun diepgewortelde neiging tot bijgeloof wissen. Dit hoort allemaal bij de intrede van de mensheid. Jullie moeten begrijpen waarom God de mensheid uit de seculiere wereld leidt, alsmede waarom Hij de mensheid van regels en voorschriften wegleidt. Dit is de poort waardoor jullie zullen binnengaan. Hoewel deze dingen niets te maken hebben met jullie geestelijke ervaring, zijn ze wel de grootste obstakels die jullie intrede belemmeren, en jullie belemmeren om kennis van God te verkrijgen. Ze vormen een net waarin mensen verstrikt raken. Veel mensen lezen te veel in de Bijbel en kunnen zelfs talloze passages uit de Bijbel uit het hoofd opzeggen. Mensen gebruiken bij hun intrede tegenwoordig onbewust de Bijbel om het werk van God te peilen, alsof de basis van deze fase in het werk van God de Bijbel is en de bron ervan de Bijbel is. Wanneer het werk van God in lijn is met de Bijbel, steunen mensen het werk van God van harte en beschouwen ze Hem met hernieuwde achting. Wanneer het werk van God niet in overeenstemming is met de Bijbel, raken mensen zo verhit dat het zweet ze uitbreekt en zoeken ze erin naar de basis voor het werk van God. Als het werk van God niet in de Bijbel wordt genoemd, negeren mensen God. De meeste mensen accepteren Gods huidige werk met uiterste voorzichtigheid, ze zijn er selectief gehoorzaam aan en zijn er niet echt op uit er kennis van te nemen. Wat het verleden betreft, houden ze de ene helft vast en laten ze de andere helft los. Kan men dit intrede noemen? Als mensen de boeken van anderen als schatten koesteren en ze als de gouden sleutel tot de poort van het koninkrijk behandelen, tonen ze simpelweg geen interesse in wat God nu van hen eist. Veel ‘intelligente experts’ houden bovendien de woorden van God in hun linkerhand en de ‘meesterwerken’ van anderen in hun rechterhand, alsof ze de basis van Gods woorden van vandaag in deze meesterwerken willen vinden om zo te bewijzen dat Gods woorden juist zijn. Ze leggen Gods woorden zelfs aan anderen uit door ze te vermengen met de meesterwerken, alsof zij aan het werk zijn. Eerlijk gezegd, zijn er veel ‘wetenschappelijk onderzoekers’ onder de mensheid die nooit een hoge pet op hebben gehad van de nieuwste wetenschappelijke ontwikkelingen die hun weerga niet kennen (dat wil zeggen het werk van God, de woorden van God en het pad voor intrede tot het leven). Mensen zijn dus allemaal “zelfredzaam”, “prediken” overal volgens de sterkte van hun zilveren tong en strooien met “de goede naam van God”. Hun eigen intrede loopt intussen gevaar en ze lijken zo ver van Gods eisen verwijderd te zijn als de schepping van dit moment is. Hoe gemakkelijk is het om het werk van God te doen? Het lijkt erop dat mensen al besloten hebben om de helft van zichzelf in gisteren te laten hangen en de helft naar vandaag over te hevelen, om de helft aan Satan af te geven en de helft aan God voor te leggen, alsof dit de manier is om hun geweten te sussen en zich enigszins comfortabel te voelen. De innerlijke werelden van mensen zijn erg verraderlijk. Ze zijn bang om niet alleen morgen maar ook gisteren te verliezen, ontzettend bang om zowel Satan als de God van nu voor het hoofd te stoten, die er lijkt te zijn en toch niet te zijn. Mensen hebben verzuimd om hun denken en moraliteit goed te cultiveren. Daarom schieten ze enorm tekort in hun onderscheidingsvermogen en weten ze simpelweg niet of het huidige werk van God is of niet. Misschien zit het feodale en bijgelovige denken van mensen zo diep dat ze bijgeloof en waarheid, God en afgoden al heel lang in dezelfde categorie plaatsen. Ze doen geen moeite om deze dingen van elkaar te onderscheiden en lijken niet eens in staat om duidelijk onderscheid te maken al kraken ze nog zo hun hersenen. Daarom zijn mensen stil komen te staan en gaan ze niet langer vooruit. Al deze problemen komen voort uit een gebrek aan de juiste ideologische opvoeding, wat hun intrede ten zeerste bemoeilijkt. Mensen koesteren daardoor nooit enige belangstelling voor het werk van de ware God, maar blijven voortdurend plakken aan[1] het werk van mensen (bijvoorbeeld lieden die ze als grote mannen beschouwen) alsof ze erdoor gebrandmerkt zijn. Zijn dit niet de nieuwste onderwerpen waarin de mensheid zich moet verdiepen?

Voetnoot:

1. “Blijven voortdurend plakken aan” wordt spottend gebruikt. Deze zinsnede geeft aan dat mensen koppig en hardnekkig zijn. Ze houden vast aan verouderde dingen en willen die niet loslaten.

Werk en intrede (4)

Als de mens echt kan binnengaan in overeenstemming met het werk van de Heilige Geest, zal zijn leven vlug ontspruiten, zoals een bamboeloot na een lenteregenbui. Afgaand op de huidige gestalte van de grote meerderheid van de mensen, hechten mensen geen belang aan het leven, en hechten ze in plaats daarvan belang aan bepaalde zaken die onbeduidend lijken. Of anders reppen ze heen en weer en werken doelloos, willekeurig en ongericht, zonder te weten welke kant ze op moeten, laat staan voor wie. Het enige wat ze doen is ‘zichzelf bescheiden verbergen’. De waarheid is dat weinigen van jullie ook maar iets weten van Gods bedoelingen voor de laatste dagen. Bijna niemand van jullie kent Gods voetafdruk, maar erger nog: niemand weet wat Gods uiteindelijke prestatie zal zijn. En toch ondergaat iedereen, door pure taaiheid en volharding, disciplinering en behandeling door anderen, alsof men zijn spieren spant en zich klaarmaakt voor een gevecht[1] in verwachting van zijn uur van de zege. Ik zal geen uitspraken doen over deze ‘vreemde vertoningen’ onder de mensheid, maar er is een punt dat jullie allemaal moeten begrijpen. Op dit moment ontwikkelen de meeste mensen zich richting abnormaliteit,[2] en met de stappen die ze zetten bij het intreden bevinden ze zich op een dood spoor.[3] Er zijn misschien velen die denken dat dat een utopie buiten de menselijke wereld is waarnaar de mens verlangt in de veronderstelling dat het het rijk van de vrijheid is, maar in werkelijkheid is het dat niet. Of misschien kan men stellen dat mensen al een dwaalspoor op zijn geraakt. Maar ongeacht wat mensen doen, wil ik het nog steeds hebben over wat het is dat de mens moet binnengaan. De verdiensten en tekortkomingen van de menigten zijn niet het voornaamste onderwerp van dit betoog. Ik hoop dat jullie allemaal, broeders en zusters, mijn woorden op de juiste manier kunnen opvatten en mijn bedoeling niet verkeerd zullen verstaan.

God is geïncarneerd op het Chinese vasteland of, in de woorden van landgenoten uit Hong Kong en Taiwan, het ‘binnenland’. Toen God van de hemel hierboven naar de aarde kwam, was niemand in de hemel of op aarde zich hiervan bewust, want dit is de ware betekenis van Gods verhulde terugkomst. Hij werkt en leeft al lange tijd in het vlees, en toch is niemand zich ervan bewust geweest. Zelfs tot op de dag van vandaag herkent niemand het. Misschien zal dit een eeuwig raadsel blijven. Gods vleeswording deze keer is iets waar geen mens zich mogelijk bewust van kan worden. Ongeacht hoe groot de schaal en hoe krachtig de invloed van het werk van de Geest, God blijft altijd onbewogen en onthult nooit iets. Je kunt stellen dat deze fase van Zijn werk hetzelfde is als wanneer deze in het hemelse rijk zou plaatsvinden. Ook al is het duidelijk voor iedereen die niet blind is, niemand herkent het. Wanneer God deze stage van Zijn werk voltooit, zal de gehele mensheid breken met haar gebruikelijke houding[4] en ontwaken uit haar lange droom. Ik herinner me dat God eens zei: “Vlees worden is deze keer zoals in de schuilplaats van de tijger vallen.” Wat dit betekent is dat God deze keer, zelfs nog meer dan voorheen, extreem gevaar loopt door naar de aarde te komen, omdat God in deze ronde van Gods werk vlees wordt en bovendien geboren wordt waar de grote rode draak verblijft. Waar Hij voor komt te staan, zijn messen en pistolen en knuppels en stokken; waar Hij voor komt te staan, is verzoeking; waar Hij voor komt te staan, zijn menigtes met gezichten vol moordzuchtige bedoelingen. Hij loopt het risico op enig moment gedood te worden. God kwam en bracht toorn met Zich mee. Maar Hij kwam om het werk van vervolmaking te doen, dat wil zeggen dat Hij kwam om het tweede deel van Zijn werk te doen; dat deel dat verdergaat na het werk van de verlossing. Omwille van deze fase van Zijn werk, heeft God er grondig over nagedacht en uiterste zorg aan besteed, en gebruikt Hij alle mogelijke manieren om de aanvallen van verzoeking te ontwijken. Hij verbergt Zichzelf nederig en loopt nooit te koop met Zijn identiteit. Door de mens van het kruis te redden, maakte Jezus alleen maar het werk van de verlossing compleet; Hij deed niet het werk van vervolmaking. Zodoende werd maar de helft van Gods werk gedaan, en het voltooien van het werk van de verlossing was maar de helft van Zijn volledige plan. Terwijl het nieuwe tijdperk op uitbreken stond en het oude op verdwijnen, begon God de Vader na te denken over het tweede deel van Zijn werk en hier voorbereidingen voor te treffen. Deze incarnatie in de laatste dagen was in het verleden niet duidelijk geprofeteerd, wat de weg baande voor de toegenomen geheimhouding van Gods vleeswording deze keer. Zonder dat de massa’s van de mensheid ervan afwisten, kwam God tijdens het ochtendgloren naar de aarde en begon Zijn leven in het vlees. Mensen waren zich niet bewust van het aanbreken van dit moment. Misschien sliepen ze allemaal diep; misschien waren velen die wakker en alert waren aan het wachten, en misschien waren velen in stilte aan het bidden tot God in de hemel. En toch was er onder al deze vele mensen niet één die wist dat God al op aarde was gearriveerd. God werkte op deze manier om Zijn werk soepeler uit te voeren en betere resultaten te behalen, alsmede om zelfs nog meer verzoekingen te voorkomen. Wanneer de lentesluimering van de mens tot een einde komt, zal Gods werk allang beëindigd zijn en zal Hij vertrekken en Zijn leven van op aarde rondzwerven en verblijven beëindigen. Omdat Gods werk vereist dat God in eigen persoon handelt en spreekt, en omdat de mens op geen enkele manier kan ingrijpen, heeft God extreem lijden ondergaan om naar de aarde te komen en Zelf het werk te doen. De mens is niet in staat om Gods werk te vervangen. Om deze reden heeft God gevaren getrotseerd die duizenden malen groter waren dan de gevaren in het Tijdperk van Genade, teneinde neer te dalen naar het land waar de grote rode draak woont om Zijn eigen werk te doen, al Zijn aandacht en zorg in te zetten en deze groep verarmde mensen te verlossen; deze groep mensen die in een mestvaalt vastzit. Ook al weet niemand van Gods bestaan, dat baart God geen zorgen, want dit komt Zijn werk sterk ten goede. Hoe zou iemand Gods bestaan tolereren, gezien dat iedereen extreem weerzinwekkend en kwaadaardig is? Daarom blijft God stil nu Hij op aarde is gekomen. Het maakt niet uit dat de mens gezonken is tot de ergste excessen van wreedheid: niets daarvan deert God; Hij blijft alleen maar het werk doen dat Hij moet doen om de grotere opdracht te vervullen die de hemelse Vader Hem heeft toevertrouwd. Wie van jullie heeft Gods beminnelijkheid herkend? Wie heeft meer zorg betoond over de last van God de Vader dan Zijn Zoon betoont? Wie is in staat de wil van God de Vader te begrijpen? De Geest van God de Vader in de hemel is vaak verontrust, en Zijn Zoon op aarde bidt voortdurend ten behoeve van de wil van God de Vader, en maakt Zich daarbij zulke zorgen dat Zijn hart in stukken breekt. Is er ook maar iemand die weet van de liefde van God de Vader voor Zijn Zoon? Is er ook maar iemand die het hart kent waarmee de geliefde Zoon God de Vader mist? Verscheurd tussen hemel en aarde hebben de twee hun blik voortdurend van verre op elkaar gericht; ze volgen elkaar in de Geest. O mensheid! Wanneer zul je rekening houden met Gods hart? Wanneer zul je Gods bedoeling begrijpen? De Vader en de Zoon zijn altijd afhankelijk van elkaar geweest. Waarom zouden ze dan gescheiden moeten worden: één hierboven in de hemel en één hierbeneden op aarde? De Vader houdt van Zijn Zoon zoals de Zoon van Zijn Vader houdt. Waarom moet de Vader dan met zulk diep, pijnlijk verlangen wachten op de Zoon? Ze zijn misschien nog niet lang gescheiden, maar wie weet hoeveel dagen en nachten de Vader al smacht met pijnlijk verlangen, en hoe lang Hij al hunkert naar de spoedige terugkeer van Zijn geliefde zoon? Hij observeert, Hij zit in stilte en wacht; er is niets wat Hij doet dat niet de spoedige terugkomst van Zijn geliefde Zoon beoogt. De Zoon die naar de einden van de aarde is gezworven: wanneer zullen Zij herenigd worden? Ook al zullen ze, eenmaal herenigd, voor eeuwig samen zijn, hoe kan Hij de duizenden dagen en nachten van scheiding verdragen, de één hierboven in de hemel en de ander hierbeneden op aarde? Decennia op aarde voelen als millennia in de hemel. Hoe zou God de Vader niet bezorgd kunnen zijn? Wanneer God naar de aarde komt, ervaart Hij de talloze wisselvalligheden van de mensenwereld net zoals de mens die ervaart. God is onschuldig, dus waarom moet Hij onderworpen worden aan hetzelfde leed als de mens? Geen wonder dat God de Vader zo dringend smacht naar Zijn Zoon; wie kan Gods hart begrijpen? God geeft de mens te veel; hoe kan de mens Gods hart voldoende terugbetalen? Toch geeft de mens God te weinig; hoe zou God daarover niet bezorgd kunnen zijn?

Er is onder de mens bijna niemand die de urgentie van Gods gemoedstoestand begrijpt, omdat het kaliber van de mens te inferieur is en zijn geest erg afgestompt, waardoor geen van hen let op wat God doet of dat in acht neemt. Om deze reden is God voortdurend slecht op zijn gemak over de mens, alsof de beestachtige aard van de mens op elk moment kan uitbreken. Hieruit valt zelfs nog duidelijker op te maken dat Gods komst naar de aarde samengaat met enorme verzoekingen. Maar omwille van het compleet maken van een groep mensen heeft God, volledig beladen met glorie, de mens over al zijn bedoelingen verteld en niets voor hem verborgen. Hij heeft zich resoluut voorgenomen om deze groep mensen compleet te maken. Daarom: wat voor tegenspoed of verzoeking er ook komt, Hij kijkt weg en negeert het allemaal. Hij doet alleen maar stilletjes Zijn eigen werk. Hij gelooft vast dat, op een dag wanneer God Zijn glorie ontvangt, de mens Hem zal kennen. Hij gelooft dat, wanneer de mens eenmaal door God compleet is gemaakt, de mens Gods hart volledig zal begrijpen. Op dit moment zijn er misschien mensen die God verzoeken, verkeerd begrijpen of de schuld geven: God trekt zich niets van dit alles aan. Wanneer God in glorie neerdaalt, zullen mensen allemaal begrijpen dat alles wat God doet omwille van het geluk van de mens is, en zullen ze allemaal begrijpen dat alles wat God doet als doel heeft dat de mens beter kan overleven. God komt, brengt verzoeking, en Hij komt ook en brengt majesteit en toorn. Wanneer God de mens verlaat, heeft Hij allang Zijn glorie ontvangen, en Hij vertrekt volledig beladen met glorie en met de vreugde van het terugkeren. De God die op aarde werkt trekt Zich geen dingen persoonlijk aan, hoezeer mensen Hem ook verwerpen. Hij blijft slechts Zijn werk doen. Gods schepping van de wereld dateert van duizenden jaren terug. Hij is naar de aarde gekomen om een onmetelijke hoeveelheid werk te doen, en Hij heeft de verwerping en laster door de mensenwereld volledig ervaren. Niemand verwelkomt Gods komst; Hij krijgt een kille begroeting. In de loop van deze meerdere duizenden jaren van moeilijke omstandigheden heeft het gedrag van de mens God allang ernstig gekwetst. Hij let niet meer op de opstand van mensen en heeft in plaats daarvan een ander plan gemaakt om de mens te transformeren en te zuiveren. De hoon, laster en vervolging, het verduren van kruisiging, de uitsluiting door de mens enzovoorts, waar God mee te maken heeft gekregen sinds Hij vlees is geworden: God heeft genoeg van deze dingen geproefd, en wat betreft de tegenspoed van de mensenwereld: God die vlees is geworden heeft al deze tegenspoed volledig ondergaan. De Geest van God de Vader in de hemel vindt zulke aanblikken al lange tijd ondraaglijk. Hij gooit Zijn hoofd in Zijn nek, sluit Zijn ogen en wacht op de terugkeer van Zijn geliefde Zoon. Het enige wat Hij wenst, is dat de mensheid zal luisteren en gehoorzamen en, na zich diep te hebben geschaamd ten overstaande van Zijn vlees, zal kunnen ophouden met rebelleren tegen Hem. Het enige wat Hij wenst, is dat de mensheid in Gods bestaan zal kunnen geloven. Hij stelt allang geen grotere eisen meer aan de mens, want God heeft een te hoge prijs betaald, en toch is de mens op zijn gemak aan het rusten[5] en neemt Gods werk niet in het minst ter harte.

Hoewel de dingen die ik tegenwoordig over Gods werk zeg misschien veel ‘ongerijmdheid die nergens op is gebaseerd’ bevatten,[6] is het niettemin van diep belang voor de intrede van de mens. Ik praat alleen maar een beetje over werk en dan een beetje over intrede, maar beide aspecten zijn even noodzakelijk en zijn, wanneer ze worden gecombineerd, zelfs nóg gunstiger voor het leven van de mens. Deze beide aspecten vullen elkaar aan[7] en doen erg veel goed. Ze stellen mensen in staat om Gods wil beter te begrijpen en maken communicatie tussen mensen en God mogelijk. Door het gesprek van vandaag over werk, is de relatie van de mensheid met God verder verbeterd, is wederzijds begrip uitgediept en kan de mens meer aandacht schenken en zorg besteden aan Gods last; de mens krijgt te voelen wat God voelt, krijgt meer vertrouwen dat hij door God zal worden veranderd en moet wachten tot God opnieuw verschijnt. Dit is de enige eis die God tegenwoordig aan de mens stelt: het beeld van iemand die van God houdt naleven, zodanig dat het licht van de kristallisering van Gods wijsheid zal stralen in het tijdperk van de duisternis, en dat het naleven door de mens een stralende bladzijde kan achterlaten in Gods werk, voor eeuwig schijnt in het oosten van de wereld, de aandacht van de wereld trekt en ieders bewondering wekt. Dit is zeer beslist een nóg betere intrede voor wie in het huidige tijdperk van God houdt.

Voetnoten:

1. ‘Zijn spieren spant en zich klaarmaakt voor een gevecht’ wordt spottend gebruikt.

2. ‘Abnormaliteit’ betekent dat de intrede van mensen afwijkend is en hun ervaringen eenzijdig zijn.

3. ‘Een dood spoor’ betekent dat het pad dat mensen opgaan tegen de wil van God indruist.

4. ‘Breken met haar gebruikelijke houding’ duidt op hoe de opvattingen en ideeën van mensen over God veranderen wanneer ze God eenmaal hebben leren kennen.

5. ‘Op zijn gemak aan het rusten’ betekent dat mensen nonchalant zijn over Gods werk en het niet belangrijk achten.

6. ‘Ongerijmdheid die nergens op is gebaseerd’ betekent dat mensen fundamenteel niet in staat zijn om de basis van de woorden die God spreekt te pakken te krijgen en ze geen idee hebben waar Hij het over heeft. Deze uitdrukking wordt ironisch gebruikt.

7. ‘Vullen elkaar aan’ betekent dat het combineren van ‘werk’ en ‘intrede’ tijdens communicatie onze kennis van God nog meer ten goede zou komen.

Werk en intrede (5)

Vandaag weten jullie allemaal dat God mensen op het juiste levenspad leidt, dat Hij de mens naar de volgende stap in een ander tijdperk leidt, dat Hij de mens leidt om boven dit duistere oude tijdperk uit te stijgen, buiten het vlees, weg van de verdrukking van de machten van de duisternis en de invloed van Satan, zodat iedere persoon in een wereld van vrijheid kan leven. Omwille van een prachtige morgen en opdat mensen vastberadener in hun stappen mogen zijn morgen, plant de Geest van God alles voor de mens, en opdat de mens meer kan genieten, stopt God alle moeite in het vlees om het pad voor de mens uit te bereiden en de komst van de dag te bespoedigen waarnaar de mens verlangt. Hopelijk kunnen jullie dit prachtige moment allemaal koesteren; het is geen sinecure om samen te komen met God. Hoewel jullie Hem nooit hebben gekend, zijn jullie al lang met Hem samen. Kon iedereen deze prachtige doch vluchtige dagen maar voor altijd gedenken en ze hun gekoesterde bezit op aarde maken. Gods werk is al lang geleden aan de mens geopenbaard – maar omdat het hart van mensen te gecompliceerd is en omdat ze er nooit enige interesse in hebben gehad, is Gods werk stil blijven staan op het oorspronkelijke fundament ervan. Hun gedachten, opvattingen en mentale kijk blijven, naar het lijkt, achterhaald, zozeer zelfs dat de mentale kijk van velen van hen lijkt op die van de primitieven uit tijden van weleer en geen greintje veranderd is. Daarom zijn mensen nog steeds van hun stuk en is het werk dat God doet onduidelijk voor hen. Het is voor hen nog onduidelijker wat zij doen en waar zij moeten binnengaan. Deze dingen zorgen voor enorme moeilijkheden voor Gods werk en verhinderen dat het leven van mensen ooit voorwaarts kan gaan. Vanwege het wezen van de mensen en hun ondermaatse kaliber, zijn ze fundamenteel niet in staat om Gods werk te bevatten en kunnen ze die dingen nooit als belangrijk behandelen. Als jullie vooruitgang wensen in je leven, moeten jullie aandacht gaan schenken aan de details van jullie bestaan en elk aspect vatten om jullie intrede in het leven te bepalen, jullie hart allemaal grondig transformeren en de problemen oplossen van de leegte in jullie hart en een schraal en somber bestaan die jullie teisteren, zodat jullie allemaal van binnenuit hernieuwd worden en werkelijk van een leven genieten dat verheven, transcendent en vrij is. Het doel is dat jullie allemaal tot leven kunnen komen, in jullie geest opgewekt worden en op een levend wezen gaan lijken. Van alle broeders en zusters met wie jullie in contact komen, is er maar zelden iemand die levendig en fris is. Ze lijken allemaal op aapmensen uit de oudheid, onnozel en achterlijk, kennelijk zonder enig vooruitzicht op ontwikkeling. Erger nog, de broeders en zusters met wie ik in contact ben gekomen, zijn zo lomp en barbaars als wilde bergbewoners geweest. Ze kennen vrijwel geen manieren en weten al helemaal niet hoe ze zich netjes moeten gedragen. Er zijn veel jonge zusters die er weliswaar intelligent en knap uitzien en de schoonheid van een bloem hebben, maar zich in een ‘alternatieve’ stijl presenteren. Het haar van een zuster[a] bedekt haar hele gezicht, zodat haar ogen niet te zien zijn. Hoewel haar gelaatstrekken netjes en fatsoenlijk zijn, is haar haarstijl afschuwelijk, ze straalt daarmee iets vreemds uit, alsof ze de grootste crimineel in een jeugdgevangenis is. Haar glinsterende, stralende ogen zijn als smaragden in water en lijken door haar kleding en haardracht net twee lantaarns die je plotseling in een pikdonkere nacht ontwaart, flikkerend met een oogverblindende felheid die het hart van mensen angst aanjaagt, terwijl ze ook de indruk geeft dat ze zich opzettelijk voor iemand wil verschuilen. Wanneer ik haar tegenkom, probeert ze altijd ter plekke weg te komen, zoals een moordenaar die net iemand vermoord heeft en voortdurend wegduikt vanwege een enorme vrees om ontdekt te worden; ze lijkt ook op de zwarte Afrikanen[1] die generaties lang slaven zijn geweest en hun hoofd nooit voor anderen kunnen opheffen. Dit spectrum aan gedragingen, tot aan de manier waarop deze mensen zich kleden en verzorgen, zou meerdere maanden werk vergen om te verbeteren.

Het Chinese volk heeft duizenden jaren lang het leven van slaven geleid en dit heeft hun gedachten, opvattingen, leven, taal, gedrag en daden zo ingeperkt dat ze geen greintje vrijheid meer hebben. Enkele duizenden jaren geschiedenis hebben vitale mensen met een geest tot iets gemaakt wat iets van lijken zonder een geest weg heeft. Velen leven er onder het slagersmes van Satan, velen wonen er in huizen als de schuilplaatsen van dieren, velen eten hetzelfde voedsel als ossen of paarden. Velen liggen er gevoelloos en schots en scheef bij in de ‘benedenwereld’. Mensen verschillen qua uiterlijk niet van de primitieve mens, hun rustplaats is als een hel en als gezelschap zijn ze omringd door allerlei vuile demonen en boze geesten. Aan de buitenkant lijken mensen op een hogere ‘diersoort’; in feite leven en wonen ze onder vuile demonen. Zonder iemand om op ze te passen, leven mensen in Satans hinderlaag, verstrikt in zijn werkingen zonder enige uitweg. Men kan niet zeggen dat zij met hun dierbaren samenkomen in een knusse woning en een gelukkig leven leiden dat voldoening geeft, maar wel dat mensen in het dodenrijk wonen en omgaan met demonen en duivels. In feite zijn mensen nog steeds gebonden door Satan, zij wonen waar vuile demonen bijeenkomen en zij worden gemanipuleerd door deze vuile demonen, alsof hun bed een plek voor hun lijk is om op te sluimeren, alsof het een knus nest is. Bij het binnengaan van hun woning is de binnenplaats koud en eenzaam, een kille wind suist door de droge takken. Als je de deur opent naar de ‘woonkamer’, is de kamer pikdonker – je ziet letterlijk geen hand voor ogen. Er valt een klein beetje licht naar binnen door een barst in de deur, wat de kamer een nog mistroostiger en ellendiger gevoel geeft. Van tijd tot tijd zijn er vreemd piepende ratten te horen, alsof ze vrolijk zijn. Alles in de kamer is weerzinwekkend en angstaanjagend, als een huis waarin iemand heeft gewoond die net in de grafkist is gelegd. Het bed, de dekens en het onopvallende kastje in de kamer zijn allemaal met stof bedekt, op de vloer ontbloten een paar krukjes hun tanden en zwaaien met hun klauwen en er hangen spinnenwebben aan de muren. Er staat een spiegel op de tafel met een houten kam ernaast. Je loopt naar de spiegel, pakt een kaars en steekt die aan. Je ziet dat de spiegel met stof is bedekt, wat voor een soort ‘make-up’ in het spiegelbeeld van mensen[b] zorgt, zodat ze eruitzien alsof ze net uit een grafheuvel zijn gekomen. De kam zit vol haren. Al deze dingen zijn oud en grof en lijken pas te zijn gebruikt door iemand die net overleden is. Kijkend naar de kam voelt het alsof er een lijk aan de zijkant ligt. De haren in de kam, waar geen bloed in circuleert, ruiken naar de dood. Een kille wind tocht door de barst in de deur, alsof een geest zich door de barst wurmt om de kamer weer te gaan bewonen. Er heerst een bedrukte kilte in de kamer en plotseling is er een stank als van een rottend lijk, en op dit moment zijn er allerlei dingen te ontwaren die aan de muren hangen, het vuile, stinkende beddengoed op het bed is één chaos, er ligt graan in de hoek, de kast is bedekt met een laag stof, de vloer is bezaaid met takjes en vuil en ga zo maar door – alsof ze pas nog door een dode gebruikt zijn, voorover slingerend, hun tanden knarsend en klauwend in de lucht. Je krijgt er koude rillingen van. Er is nergens een spoor van leven in de kamer, alles is duister en klam, als het dodenrijk en de hel waar God over spreekt. Dit is net de grafheuvel van een mens, met de ongeverfde kast, krukken, raamkozijnen en deuren gehuld in treurige kledij als een stil eerbetoon aan de dode. Mensen leven al tientallen jaren, of diverse eeuwen of zelfs enkele duizenden jaren, in deze benedenwereld, zij gaan vroeg weg en komen pas laat terug. Zij komen uit hun ‘grafheuvel’ zodra het licht wordt, wanneer de hanen kraaien en kijken omhoog naar de lucht en turen omlaag naar de grond, waarna ze met hun bezigheden van de dag beginnen. Wanneer de zon achter de bergen zakt, slepen ze hun vermoeide lichaam terug naar de ‘grafheuvel’; tegen de tijd dat ze hun maag hebben gevuld, schemert het. Nadat ze hun voorbereidingen hebben getroffen om de ‘grafheuvel’ de volgende dag weer te verlaten, doen ze het licht uit, dat lijkt te stralen als fosforescerend vuur. Op dit moment ziet men onder het maanlicht alleen sombere hoopjes als heuveltjes in elke hoek verspreid. Uit de ‘grafheuvels’ weerklinkt af en toe ritmisch snurkgeluid. Mensen liggen allemaal vast te slapen en de vuile demonen en geesten lijken ook allemaal vredig in ruste. Van tijd tot tijd hoort men kraaien in de verte kraaien – het geluid van dit desolate geroep in een rustige en stille nacht als deze doen de rillingen over je rug lopen en je haren overeind staan … Wie weet hoeveel jaren ze in zulke situaties hebben doorgebracht, stervend en opnieuw geboren wordend, wie weet hoe lang ze al in de mensenwereld zijn gebleven waar mensen en geesten zich onder elkaar mengen, en bovendien, wie weet hoe vaak ze de wereld al vaarwel hebben gezegd. In deze hel op aarde leiden mensen een gelukkig leven, alsof ze geen enkele klacht hebben te uiten, want ze zijn al zo lang gewend aan het leven in het dodenrijk. En dus zijn mensen gefascineerd door deze plaats waar vuile demonen huizen, alsof de vuile demonen hun vrienden en collega’s zijn, alsof de wereld van de mens een bende gangsters[2] is – want het oorspronkelijke wezen van de mens is reeds lang zonder enige fluistering verdwenen, zonder een spoor achter te laten. Het uiterlijk van mensen heeft wat weg van een vuile demon; bovendien worden hun daden gemanipuleerd door vuile demonen. Ze zien er vandaag niet anders uit dan vuile demonen, alsof ze door vuile demonen zijn voortgebracht. Bovendien zijn mensen ook uitermate liefdevol en ondersteunend jegens hun voorouders. Niemand weet dat de mensen al zo lang door Satan zijn vertrapt dat zij als gorilla’s in de bergen zijn geworden. Hun bloeddoorlopen ogen hebben een onderzoekende blik en in het zwakke licht dat eruit straalt, is een spoortje dreigende kwaadwilligheid van een vuile demon te bespeuren. Hun gezicht zit vol rimpels, met groeven als de bast van een dennenboom, hun mond steekt naar voren uit, alsof Satan die gevormd heeft, hun oren zijn van binnen en van buiten met viezigheid bedekt, hun rug is gebogen, hun benen hebben moeite om hun lichaam te dragen en hun knokige armen zwaaien ritmisch heen en weer. Ze lijken echt vel over been, maar zijn ook weer zo dik als een beer in de bergen. Van binnen en van buiten zijn ze slonzig verzorgd en gekleed als een aap uit de oudheid – het is alsof deze apen vandaag nog volledig moeten evolueren tot[3] vorm van de moderne mens, zo achterlijk zijn zij!

De mens leeft zij aan zij met de dieren en zij gaan harmonieus met elkaar om, zonder geschillen of verbale onenigheden. De mens is kieskeurig in zijn zorg en aandacht voor de dieren en de dieren bestaan zodat de mens kan overleven, uitdrukkelijk tot zijn nut, zonder enig voordeel voor henzelf en in volledige en totale gehoorzaamheid aan de mens. Het heeft er alle schijn van dat de band tussen mens en dier een nauwe[4] en harmonieuze[5] is – en vuile demonen lijken wel de perfecte combinatie van mens en dier. Dus zijn de mens en de vuile demonen op aarde zelfs nog intiemer en onafscheidelijker. Hoewel de mens niet gelijk is aan de vuile demonen, blijft hij met ze verbonden; intussen weerhouden de vuile demonen de mens niets en ‘wijden’ ze alles wat ze hebben aan hem toe. Mensen huppelen dagelijks rond in het ‘paleis van de koning van de hel’, dartelend in het gezelschap van de ‘koning van de hel’ (hun voorouder) en worden door hem gemanipuleerd, zodat de viezigheid vandaag aan de mensen is vastgekoekt en ze na zo’n lange tijd in het dodenrijk te hebben doorgebracht al lang niet meer de wens koesteren om naar de ‘wereld van de levenden’ terug te keren. Dus zodra ze het licht zien en de eisen van God, Gods karakter en Zijn werk bezien, voelen ze zich nerveus en onrustig, met nog steeds het sterke verlangen om terug te keren naar de benedenwereld en onder geesten te vertoeven. Zij zijn God lang geleden vergeten en dus hebben ze altijd op het kerkhof rondgedoold. Wanneer ik iemand ontmoet, probeer ik met haar te spreken, en dan kom ik er pas achter dat de persoon die voor mij staat helemaal niet menselijk is. Haar haar is onverzorgd, haar gezicht vuil en haar glimlach met blote tanden heeft iets wolfachtigs over zich. Tevens lijkt zij de onbeholpenheid van een geest te hebben die net uit de grafheuvel tevoorschijn is gekomen en een mens uit de wereld van de levenden heeft gezien. Deze persoon probeert haar lippen steeds tot een glimlach te vormen; dat ziet er zowel verraderlijk als sinister uit. Wanneer ze naar mij glimlacht, is het alsof ze iets zeggen wil maar de woorden niet lijkt te kunnen vinden, en dus kan ze alleen maar aan de kant staan met een holle en achterlijke blik. Van achteren gezien, lijkt ze het prototype van de ‘machtige beeltenis van het Chinese werkende volk’; op deze momenten lijkt ze nog weerzinwekkender en roept ze het beeld op van de nakomelingen van de legendarische Yan Huang/Yan Wang van weleer[c] over wie mensen spreken. Wanneer ik haar iets vraag, laat ze haar hoofd zwijgend hangen. Ze doet er heel lang over om te antwoorden en ze is daarbij zeer geremd. Ze kan haar handen niet stilhouden en zuigt op haar twee vingers als een kat. Pas nu besef ik dat de handen van de mens eruitzien alsof ze net in afval hebben zitten wroeten, met gescheurde nagels die zo verkleurd zijn dat je niet zou denken dat ze wit behoren te zijn, ‘slanke’ nagels met een dikke laag vuil. Nog walgelijker is dat de bovenkant van hun handen er als de huid van een pas geplukte kip uitzien. De groeven in hun handen zijn nagenoeg allemaal geïmpregneerd met de prijs van het bloed en zweet van de arbeid van de mens, overal zit iets in wat op vuil lijkt, kennelijk de ‘geur van de grond’ verspreidend om de waarde en lovenswaardigheid van de geest van het lijden van de mensen beter te vertegenwoordigen – zodat deze geest van lijden diep in al de groeven van hun handen is ingebed. Van top tot teen lijkt niets van de kleren die mensen dragen ook maar enigszins op de pels van een dier, maar ze hebben geen flauw benul dat hun waarde, ook al zijn ze nog zo ‘eerbaar’, eigenlijk minder is dan de vacht van een vos – zelfs nog minder dan één pauwenveer, want hun kleren maken ze al zo lang lelijk, dat ze er nog slechter uitzien dan een varken en een hond. Haar veel te kleine topje komt tot halverwege haar rug en haar broekspijpen leggen haar lelijkheid – als de ingewanden van een kip – volop aan het felle zonlicht bloot. Ze zijn kort en dun, alsof ze wil laten zien dat haar voeten al lang niet meer gebonden zijn: grote voeten, niet langer de ‘gouden lotussen van acht centimeter’ uit de oude maatschappij. De kledij van deze persoon is te verwesterd, maar ook te weinig respectvol. Wanneer ik haar ontmoet, is ze altijd verlegen, wordt haar gezicht vuurrood en is ze helemaal niet in staat om haar hoofd op te heffen, alsof ze door vuile demonen is vertrapt en het niet meer kan opbrengen om mensen aan te kijken. Het gezicht van mensen zit onder het stof. Dit stof, dat uit de lucht is gevallen, lijkt heel oneerlijk op het gezicht van mensen te vallen, zodat het eruitziet als mussendons. De ogen van mensen lijken ook op die van een mus: klein en droog, zonder enige fonkeling. Wanneer ze praten, is hun spraak gewoontegetrouw haperend en ontwijkend, weerzinwekkend en walgelijk voor anderen. Toch hemelen velen zulke mensen op als ‘vertegenwoordigers van de natie’. Is dat geen lachertje? God wil mensen veranderen, verlossen, redden uit de grafheuvel van de dood, dat ze mogen ontsnappen aan het leven dat ze leiden in het dodenrijk en in de hel.

Voetnoten:

1. “Zwarte Afrikanen” verwijst naar zwarte mensen die door God werden vervloekt en die generaties lang slaven zijn geweest.

2. “Een bende gangsters” verwijst naar de verdorvenheid van de mens en dat de mensheid geen heilige mensen telt.

3. “Evolueren tot” verwijst naar de “evolutie” van de aapmens naar de huidige vorm van de mensen. Het is satirisch bedoeld: er is in feite niet zoiets als een theorie waarin apen uit de oudheid in menselijke wezens veranderden die rechtop lopen.

4. “Nauwe” wordt spottend gebruikt.

5. “Harmonieuze” wordt spottend gebruikt.

a. In de oorspronkelijke tekst staat “Haar”.

b. In de oorspronkelijke tekst staat “de gezichten van mensen”.

c. “Yan” en “Huang” zijn de namen van twee mythologische keizers die onder de eerste cultuurbrengers van China worden geschaard. “Yan Wang” is de Chinese naam voor de “koning van de hel”. “Yan Huang” en “Yan Wang” klinken vrijwel hetzelfde wanneer ze in het Mandarijn worden uitgesproken.

Werk en intrede (6)

Werk en intrede zijn intrinsiek praktisch; ze verwijzen naar Gods werk en de intrede van de mens. Het totale onvermogen van de mens om Gods ware gezicht en Gods werk te doorgronden heeft de intrede van de mens uiterst bemoeilijkt. Tot op de dag van vandaag weten veel mensen nog steeds niet welk werk God in de laatste dagen zal volbrengen, of waarom God extreme vernedering heeft verdragen om vlees te worden en zo de mens in wel en wee bij te staan. Van het doel van Gods werk tot de opzet van Gods plan voor de laatste dagen tast de mens over deze dingen volledig in het duister. Om verschillende redenen zijn mensen altijd lauwtjes en onbeslist[1] geweest over de intrede die God van hen vereist, wat tot de grootste moeilijkheden heeft geleid voor Gods werk in het vlees. Het lijkt erop dat alle mensen obstakels zijn geworden en tot de dag van vandaag geen duidelijkheid hebben. Om deze reden denk ik dat we moeten spreken over het werk dat God in de mens verricht, en Gods urgente bedoeling, om van jullie allemaal Gods trouwe dienaren te maken die, zoals Job, elke vernedering verdragen en liever zouden sterven dan God te verwerpen; en die, zoals Petrus, je hele wezen aan God zullen opofferen en de vertrouwelingen worden die in de laatste dagen door God worden gewonnen. Konden alle broeders en zusters zich maar volledig inzetten en hun hele wezen aan Gods hemelse wil opofferen, heilige dienaren worden in het huis van God en de belofte van door God geschonken eeuwigheid genieten, zodat het hart van God de Vader spoedig vredige rust mag genieten. ‘Volbreng de wil van God de Vader’ zou het motto moeten zijn van iedereen die God liefheeft. Deze woorden zouden een leidraad voor de mens moeten zijn om in te treden, en een kompas dat zijn handelingen stuurt. Dit is de vastberadenheid die de mens hoort te hebben. Gods werk op aarde grondig volbrengen en meewerken met Gods werk in het vlees: dat is de plicht van de mens, tot de mens op een dag, wanneer Gods werk is voltooid, vreugdevol afscheid van Hem zal nemen terwijl Hij vroeg terugkeert naar de Vader in de hemel. Is dat niet de verantwoordelijkheid die de mens moet vervullen?

Toen God in het Tijdperk van Genade terugkeerde naar de derde hemel, was het eindstadium van Gods werk van het verlossen van de gehele mensheid al aangebroken. Het enige wat op aarde bleef, was het kruis dat Jezus op Zijn rug droeg, het fijne linnen waarin Jezus was gewikkeld en de doornenkroon en scharlaken mantel die Jezus droeg (dit waren voorwerpen waarmee de Joden Hem bespotten). Dat wil zeggen: nadat het werk van de kruisiging van Jezus grote sensatie had veroorzaakt, werd het weer rustig. Vanaf dat moment begonnen de discipelen van Jezus Zijn werk voort te zetten; overal hoedden en begoten ze in de kerken. De inhoud van hun werk was als volgt: ze vroegen alle mensen om berouw te hebben, hun zonden te belijden en zich te laten dopen; en de apostelen trokken er allemaal op uit om het verhaal zoals ingewijden dat kenden, het onopgesmukte verslag van de kruisiging van Jezus, te verspreiden. Daarom viel iedereen zonder het te kunnen helpen voor Jezus neer om zijn zonden te belijden. Bovendien gingen de apostelen overal heen en gaven de woorden door die Jezus had gesproken. Toen begon de bouw van kerken in het Tijdperk van Genade. Wat Jezus in dat tijdperk deed, was ook spreken over het leven van de mens en de wil van de hemelse Vader. Alleen verschilden veel van die uitspraken en werkwijzen sterk van de hedendaagse, omdat het een ander tijdperk was. Toch zijn ze in essentie dezelfde: beide zijn het werk van Gods Geest in het vlees, precies en exact zo. Dit soort werk en uitspraken heeft helemaal tot de huidige dag voortgeduurd, en daarom delen de religieuze instellingen van tegenwoordig dit soort dingen nog altijd en zijn ze totaal onveranderd. Toen Jezus’ werk was voltooid en de kerken al op het juiste pad van Jezus Christus waren gekomen, begon God niettemin Zijn plan voor een andere fase van Zijn werk, wat Zijn vleeswording in de laatste dagen behelsde. Zoals de mens het ziet, had de kruisiging van God het werk van Gods incarnatie al voltooid, de hele mensheid al verlost en Hem de sleutel van Hades al laten bemachtigen. Iedereen denkt dat Gods werk volledig is verwezenlijkt. In feite was vanuit Gods oogpunt maar een klein deel van Zijn werk verwezenlijkt. Het enige wat Hij had gedaan, was de mensheid verlossen; Hij had de mensheid niet overwonnen, laat staan dat Hij het satanische aangezicht van de mens zou hebben veranderd. Om die reden zegt God: “Hoewel mijn geïncarneerde vlees de pijn van de dood doorstond, was dat niet het volledige doel van mijn incarnatie. Jezus is mijn geliefde Zoon en werd omwille van mij aan het kruis genageld, maar Hij heeft mijn werk niet uitputtend voltooid. Hij heeft er maar een deel van gedaan.” Zodoende begon God de tweede ronde van plannen om het werk van de incarnatie voort te zetten. Gods uiteindelijke bedoeling was om alle uit de klauwen van Satan geredde mensen te vervolmaken en te winnen; daarom was God eens te meer bereid om het gevaar van de vleeswording te trotseren. ‘Incarnatie’ verwijst naar Degene die geen glorie brengt (omdat Gods werk nog niet is voltooid), maar die verschijnt met de identiteit van de geliefde Zoon, en die de Christus is, in wie God Zich verheugt. Daarom wordt hiervan gezegd dat het het ‘trotseren van gevaar’ is. Het geïncarneerde vlees heeft geringe kracht en moet grote voorzichtigheid betrachten,[2] en de kracht ervan is tegenovergesteld aan het gezag van de Vader in de hemel. Hij vervult alleen de bediening van het vlees, voltooit het werk van God de Vader en Zijn opdracht zonder in ander werk verwikkeld te raken, en voltooit maar één deel van het werk. Dit is waarom God ‘de Christus’ werd genoemd zodra Hij naar de aarde kwam: dat is de verankerde betekenis van de naam. De reden waarom gezegd wordt dat de komst vergezeld gaat van verzoekingen is dat momenteel maar één stuk van het werk wordt voltooid. Verder is de reden dat God de Vader Hem alleen ‘Christus’ en ‘geliefde Zoon’ noemt, maar Hem niet alle glorie heeft gegeven, nou juist dat het geïncarneerde vlees komt om één stuk werk te doen, niet om de Vader in de hemel te vertegenwoordigen, maar om de bediening door de geliefde Zoon te vervullen. Wanneer de geliefde Zoon de volledige opdracht voltooit die Hij op Zijn schouders heeft genomen, zal de Vader Hem volledige glorie schenken, en ook de identiteit van Vader. Je kunt stellen dat dit ‘de code van de hemel’ is. Omdat Degene die vleesgeworden is en de Vader in de hemel Zich in twee verschillende rijken bevinden, staren de twee alleen maar in de Geest naar elkaar. De Vader houdt het oog gericht op de geliefde Zoon, maar de Zoon kan de Vader van veraf niet zien. Omdat de functies waartoe het vlees in staat is te minuscuul zijn en Hij potentieel op enig moment kan worden gedood, kan men zeggen dat deze komst het grootst mogelijke gevaar loopt. Dit komt erop neer dat God weer eens Zijn geliefde Zoon afstaat aan de kaken van de tijger, waar Zijn leven gevaar loopt, en Hem naar een plaats brengt waar Satan het sterkst is geconcentreerd. Zelfs in deze nijpende omstandigheden heeft God nog altijd Zijn geliefde Zoon overgedragen aan de mensen van een plek vol vuil en losbandigheid, opdat ze ‘Hem opvoeden tot Hij volwassen is’. Dit is omdat dit doen de enige manier is om Gods werk gepast en natuurlijk te laten lijken, en de enige manier om alle wensen van God de Vader te vervullen en het laatste deel van Zijn werk onder de mensheid te voltooien. Jezus heeft maar één fase van het werk van God de Vader volbracht. Vanwege de barrière die is opgeworpen door het geïncarneerde vlees en de verschillen in het te voltooien werk, wist Jezus Zelf niet dat er een tweede terugkeer in het vlees zou zijn. Daarom heeft geen Bijbeluitlegger of profeet gedurfd duidelijk te profeteren dat God opnieuw vlees zou worden in de laatste dagen; dat wil zeggen: dat Hij opnieuw vlees zou worden om het tweede deel van Zijn werk in het vlees te doen. Daarom besefte niemand dat God Zich allang had verscholen in het vlees. Dat is niet verwonderlijk, want pas nadat Jezus was herrezen en naar de hemel was opgestegen aanvaardde Hij deze opdracht. Daarom is er geen duidelijke profetie over Gods tweede incarnatie en kan de mens hier met zijn verstand niet bij. In geen van de vele boeken van profetie in de Bijbel staan woorden die dit duidelijk benoemen. Maar toen Jezus kwam werken, was er al een duidelijke profetie geweest die stelde dat een maagd in verwachting zal zijn en een zoon zal krijgen, wat betekent dat Hij door de Heilige Geest is verwekt. Maar hoe dan ook heeft God nog altijd gezegd dat dit gebeurde met het risico van de dood, dus hoeveel te meer zou dit tegenwoordig het geval zijn? Geen wonder dat God zegt dat deze incarnatie gevaren loopt die duizenden malen groter zijn dan de gevaren die in het Tijdperk van Genade werden gelopen. Op veel plekken heeft God geprofeteerd dat Hij in het land van Sinim een groep overwinnaars zal winnen. Omdat het in het oosten van de wereld is dat overwinnaars moeten worden gewonnen, is de plek waar God voet zet in Zijn tweede incarnatie zonder twijfel het land Sinim, de precieze plek waar de grote rode draak ligt opgerold. Daar zal God de nakomelingen van de grote rode draak winnen, zodat deze grondig wordt verslagen en beschaamd. God zal deze onder zwaar leed gebukt gaande mensen doen ontwaken, hen aanwakkeren tot ze klaarwakker zijn, hen uit de mist laten lopen en hen de grote rode draak doen verwerpen. Ze zullen uit hun droom ontwaken, de substantie van de grote rode draak herkennen, in staat zijn om hun hele hart aan God te geven, opstaan uit de onderdrukking door de duistere machten, opstaan in het oosten van de wereld en bewijs worden van Gods overwinning. Alleen op deze manier zal God glorie verwerven. Alleen om deze reden bracht God het werk dat in Israël tot een eind kwam naar het land waar de grote rode draak ligt opgerold en is Hij, bijna tweeduizend jaar na Zijn vertrek, opnieuw vleesgeworden om het werk van het Tijdperk van Genade voort te zetten. Wat de mens met het blote oog ziet, is dat God nieuw werk in het vlees opstart. Maar vanuit Gods oogpunt zet Hij het werk van het Tijdperk van Genade voort – maar pas na een tussenperiode van een paar duizend jaar, en alleen met een verandering in de locatie en het programma van Zijn werk. Hoewel de figuur die het lichaam van het vlees heeft aangenomen in het huidige werk volledig van Jezus lijkt te verschillen, stammen Zij uit dezelfde essentie en wortel en komen van dezelfde bron. Misschien hebben Zij uiterlijk veel verschillen, maar de innerlijke waarheden van Hun werk zijn volledig identiek. De tijdperken verschillen immers van elkaar als dag en nacht. Hoe kan Gods werk dan een onveranderlijk patroon volgen? Of hoe kunnen verschillende fasen van Zijn werk elkaar in de weg staan?

Jezus nam het uiterlijk van een Jood aan, paste Zich aan de kleding van de Joden aan en groeide op met Joods voedsel. Dit is Zijn normale menselijke uiterlijk. Maar vandaag neemt het geïncarneerde vlees de vorm aan van een inwoner van Azië, en groeit het op in de natie van de grote rode draak. Dit is op geen enkele manier strijdig met het doel van Gods incarnatie. Veeleer vullen zij elkaar aan en bevorderen ze de vervulling van de ware betekenis van Gods incarnatie. Omdat naar het geïncarneerde vlees wordt verwezen als ‘Mensenzoon’ of ‘de Christus’, kan men over het uiterlijk van de huidige Christus niet spreken op dezelfde manier als over Jezus Christus. Dit vlees wordt immers ‘Mensenzoon’ genoemd en heeft de figuur van een vleselijk lichaam. Elke fase van Gods werk heeft een behoorlijk diepe betekenis. De reden dat Jezus door de Heilige Geest is verwekt, is dat het Zijn taak was om zondaars te verlossen. Hij moest zonder zonde zijn. Maar alleen op het einde, toen Hij gedwongen was om de gelijkenis van zondig vlees te worden en de zonden van de zondaars op Zich nam, redde Hij hen van het vervloekte kruis, het kruis waarmee God de mensheid tuchtigde. (Het kruis is Gods instrument om de mensheid mee te vervloeken en tuchtigen; telkens wanneer vervloeking en tuchtiging worden genoemd, wordt daarmee specifiek verwezen naar zondaars.) Het doel was ervoor te zorgen dat alle zondaars berouw zouden hebben en hen middels de kruisiging hun zonden te laten belijden. Dat wil zeggen: omwille van het verlossen van de gehele mensheid incarneerde God in een vleselijk lichaam dat door de Heilige Geest was verwekt en nam de zonden van de gehele mensheid op Zich. Om dit in alledaagse taal te beschrijven: Hij bood een heilig lichaam van vlees in ruil voor alle zondaars, het equivalent van het plaatsen van Jezus als ‘zondoffer’ voor Satan om Satan te ‘smeken’ de gehele onschuldige mensheid die hij had vertrapt te nemen en terug te geven aan God. Dat is waarom verwekking door de Heilige Geest nodig was voor het volbrengen van deze fase van het werk van verlossing. Dit was een noodzakelijke voorwaarde, een ‘vredesverdrag’ in de strijd tussen God de Vader en Satan. Het is daarom dat deze fase van het werk pas werd voltooid nadat Jezus aan Satan was overhandigd. Gods verlossingswerk heeft tegenwoordig echter een ongeëvenaarde mate van pracht bereikt en Satan heeft geen verdere voorwendsels om eisen te stellen, dus hoeft God niet langer door de Heilige Geest te worden verwekt om te incarneren. Aangezien God intrinsiek heilig en onschuldig is, is God in deze incarnatie niet langer de Jezus van het Tijdperk van de Genade. Hij incarneert echter nog altijd ten behoeve van de wil van God de Vader en om de wensen van God de Vader te vervullen. Dit is toch zeker geen onredelijke manier om dingen uit te leggen? Moet Gods incarnatie aan een bepaalde reeks regels voldoen?

Veel mensen zoeken in de Bijbel naar bewijs en hopen een profetie over Gods incarnatie te vinden. Hoe kan de mens, met zijn verwarde en onsamenhangende gedachten, weten dat God lang geleden ophield met ‘werken’ in de Bijbel en over de grenzen daarvan is ‘gesprongen’ om met animo en zin het werk op Zich te nemen dat Hij allang had gepland maar waarover Hij de mens nooit had verteld? Mensen schieten te zeer tekort in hun verstand. Als ze maar de kleinste proef krijgen van Gods gezindheid, klimmen ze op een platform en zitten ze in een verheven ‘rolstoel’ om totaal nonchalant Gods werk te inspecteren en zelfs zo ver te gaan dat ze God beginnen te onderrichten met bombastische en ongeordende praat over van alles en nog wat. Menige ‘oude man’ met leesbril strijkt zich over de baard en slaat de vergeelde bladzijden van de ‘oude almanak’ (de Bijbel) op die hij al een leven lang leest. Prevelend en met ogen waarin de geest lijkt te flitsen, bladert hij dan weer naar het boek Openbaring, dan weer naar het boek Daniël en dan weer naar het boek Jesaja, dat iedereen zo goed kent. Starend naar de ene na de andere dicht met kleine woorden bezette bladzijde, leest hij in stilte en blijft zijn brein onophoudelijk druk. Plotseling stopt de hand die over de baard strijkt en begint eraan te plukken. Nu en dan is het uitplukken van baardharen te horen. Van zulk ongebruikelijk gedrag staat men versteld. “Waarom gebruikt hij zulke kracht? Wat maakt hem zo kwaad?” Als we opnieuw naar de oude man kijken, zien we hem kwaad fronsen. De haren van zijn zilveren wenkbrauwen zijn als ganzenveren gaan hangen, precies twee centimeter van de oogleden van deze oude man, alsof bij toeval en toch zo volmaakt, terwijl de oude man zijn ogen op de verschimmeld uitziende bladzijden gefixeerd houdt. Wanneer hij dezelfde bladzijden meermaals heeft gelezen, springt hij overeind en begint te babbelen zonder het te kunnen helpen, alsof hij een praatje[3] met iemand maakt, hoewel het schijnsel uit zijn ogen nog altijd op de almanak valt. Plotseling bedekt hij de huidige bladzijde en keert zich naar een ‘andere wereld’. Zijn bewegingen zijn zo gehaast[4] en beangstigend; mensen zijn er bijna niet op berekend. De muis die uit zijn hol was gekomen toen de man stil was en die zojuist genoeg op zijn gemak was om vrijelijk rond te bewegen, schrikt plotseling zo van de onverwachte bewegingen van de man dat hij snel terugrent naar het hol en er als een wolkje rook in verdwijnt, om nooit meer te verschijnen. En nu hervat de linkerhand van de oude man de tijdelijk onderbroken beweging van het strelen van de baard, op en neer, op en neer. Hij verwijdert zich van zijn stoel en laat het boek op het bureau liggen. Door de op een kier staande deur en het open raam komt de wind naar binnen en blaast genadeloos het boek dicht en weer open. Het tafereel is van een onuitsprekelijke troosteloosheid, en op het ritselen van de bladzijden van het boek in de wind na, lijkt de hele schepping te zijn stilgevallen. Met zijn handen op de rug geslagen ijsbeert hij door de kamer. Dan weer stopt hij en dan weer loopt hij verder. Nu en dan schudt hij zijn hoofd, en zijn mond lijkt deze woorden te herhalen: “O God! Zou u dat echt doen?” Van tijd tot tijd zegt hij ook knikkend: “O God! Wie kan uw werk doorgronden? Is het niet moeilijk om uw voetspoor te zoeken? Ik geloof dat u niet zonder goede reden dingen doet om problemen te veroorzaken.” Ineens trekt de oude man zijn wenkbrauwen samen in een frons, knijpt zijn ogen dicht en vertoont een blik van schaamte en een bijzonder gepijnigde uitdrukking, alsof hij op het punt staat een langzame, zorgvuldige afweging te maken. Arme oude man! Hij heeft een heel leven geleefd en ‘ongelukkigerwijs’ zo laat nog deze kwestie ontdekt. Wat valt hieraan te doen? Ook ik zit met de handen in het haar en kan niets verrichten. Wie heeft er de schuld van dat zijn oude almanak geel wordt van de ouderdom? Wie heeft er de schuld van dat zijn baard en wenkbrauwen allemaal onverbiddelijk zoals witte sneeuw de verschillende delen van zijn gezicht bedekken? Het is alsof zijn baardharen voor zijn senioriteit staan. En toch: wie kon weten dat de mens zo dwaas zou kunnen worden dat hij in een oude almanak naar de aanwezigheid van God zou zoeken? Hoeveel bladzijden kunnen er in een oude almanak zitten? Kan deze werkelijk volledig nauwkeurig al Gods handelingen vastleggen? Wie durft dat te garanderen? En toch denkt de mens werkelijk Gods verschijning te zoeken en Gods wil tegen te komen door het analyseren van woorden en door haarkloverij,[5] en hoopt op die manier het leven binnen te gaan. Is proberen op deze manier het leven binnen te gaan zo makkelijk als het klinkt? Is dit niet een foutieve redenering van de meest absurde, belachelijke soort? Vind je dit niet lachwekkend?

Voetnoten:

1. ‘Onbeslist’ geeft aan dat mensen geen duidelijk inzicht hebben in Gods werk.

2. Met ‘heeft geringe kracht en moet grote voorzichtigheid betrachten’ wordt aangegeven dat de moeilijkheden van het vlees te talrijk zijn en het verrichte werk te beperkt is.

3. ‘Praatje’ is een metafoor voor het lelijke gezicht van mensen wanneer ze het werk van God onderzoeken.

4. ‘Gehaast’ verwijst naar de gretige, haastige bewegingen van de ‘oude man’ wanneer hij de Bijbel raadpleegt.

5. ‘Het analyseren van woorden en haarkloverij’ wordt gebruikt om de experts in misvattingen te bespotten, die haarkloven over de woorden maar niet op zoek zijn naar de waarheid en die het werk van de Heilige Geest niet kennen.

Werk en intrede (7)

Mensen beseffen tegenwoordig pas dat wat ze tekortkomen niet alleen de toevoer van geestelijk leven en de ervaring van het kennen van God is, maar – nog essentiëler – veranderingen in hun gezindheid. Als gevolg van hun volledige onwetendheid over de geschiedenis en aloude cultuur van hun eigen ras, weten mensen helemaal niets over Gods werk. Alle mensen hopen dat de mens diep in zijn hart verbonden kan zijn met God, maar omdat het vlees van mensen al te verdorven is, verdoofd zowel als afgestompt, heeft dit ertoe geleid dat ze helemaal niets over God weten. Met zijn huidige komst onder de mensen is het doel van God niets minder dan het omvormen van de gedachten en geesten van mensen en van het beeld van God dat ze al miljoenen jaren in hun harten hebben. Hij zal deze gelegenheid te baat nemen om mensen te vervolmaken. Dat wil zeggen: middels de kennis van mensen zal Hij de manier veranderen waarop ze Hem leren kennen en zal Hij hun houding tegenover Hem veranderen. Hij zal mensen in staat stellen een triomfantelijk nieuw begin te maken met het leren kennen van God en zo de vernieuwing en omvorming van de menselijke geest te bereiken. Behandeling en discipline zijn de middelen, terwijl verovering en vernieuwing de doelen zijn. God heeft al tijdenlang de bedoeling om de bijgelovige gedachten weg te nemen die mensen over de vage God hebben gehad, en dit is de laatste tijd ook een urgente kwestie voor Hem geworden. Keken alle mensen bij het overdenken van deze situatie maar naar de langere termijn. Verander de manier waarop elke persoon ervaart, zodat deze urgente bedoeling van God spoedig vrucht mag dragen en de laatste fase van Gods werk op aarde volmaakt tot voltooiing kan worden gebracht. Geef God de trouw die jullie Hem horen te geven en troost voor de laatste keer Gods hart. Ging geen van de broeders en zusters deze verantwoordelijkheid maar uit de weg en deed geen van hen maar louter alsof. God komt deze keer in het vlees om een uitnodiging te beantwoorden en als een scherpe reactie op de toestand van mensen. Dat wil zeggen: Hij komt om mensen te voorzien van wat ze nodig hebben. Wat het kaliber of de opvoeding van mensen ook is, Hij zal hen kort gezegd in staat stellen het woord van God te zien en uit Zijn woord het bestaan en de manifestatie van God op te maken en Gods vervolmaking van hen te aanvaarden. Hij zal de gedachten en opvattingen van mensen veranderen, zodat het oorspronkelijke gelaat van God stevig en diep verankerd raakt in hun harten. Dit is Gods enige wens op aarde. Hoe groots ook de aangeboren aard van mensen, hoe zwak ook hun substantie, hoe hun gedrag in het verleden ook werkelijk was, God schenkt daar geen aandacht aan. Hij hoopt alleen dat mensen het beeld van God dat zij diep in hun hart hebben volledig zullen vernieuwen, de substantie van de mensheid zullen leren kennen, en daardoor een omvorming zullen bewerkstelligen van hun ideologische kijk, naar God zullen kunnen verlangen vanuit de diepten en een eeuwige gehechtheid aan Hem zullen kunnen opwekken: dit is de enige vereiste die God aan mensen stelt.

Kennis van aloude cultuur en geschiedenis die meerdere duizenden jaren overbrugt, heeft de gedachten, opvattingen en geestelijke zienswijze van mensen zo hermetisch afgesloten dat deze ondoordringbaar en niet afbreekbaar[1] zijn geworden. Mensen leven in de achttiende cirkel van de hel, waar, net alsof ze door God naar de kerkers zijn verbannen, nooit licht te zien is. Feodaal denken heeft mensen zo onderdrukt dat ze nauwelijks kunnen ademen en dat ze stikken. Ze hebben geen greintje kracht meer om zich te verzetten; het enige wat ze doen is het in stilte uithouden, uithouden… Nooit heeft iemand het gedurfd om te worstelen of een vuist te maken voor rechtvaardigheid; mensen leven gewoon een leven dat erger is dan dat van een dier en incasseren dag na dag en jaar na jaar de slagen en misstanden van de feodale ethiek. Nooit komt in hen de gedachte op om God te zoeken en zodoende geluk in de mensenwereld te genieten. Het is alsof mensen zozeer neergeslagen zijn dat ze zijn zoals de gevallen bladeren in de herfst, verdord, uitgedroogd en geelbruin. Mensen zijn allang hun geheugen kwijt; ze leven hulpeloos in de hel die de mensenwereld wordt genoemd en wachten op het aanbreken van de laatste dag, zodat ze samen met deze hel ten onder kunnen gaan, alsof de laatste dag waarnaar ze hunkeren de dag is waarop ze rust en vrede zullen genieten. Feodale ethiek heeft het leven van mensen meegenomen naar ‘Hades’ en hun kracht om zich te verzetten nog verder verzwakt. Allerlei soorten onderdrukking duwen hen stapje voor stapje richting een diepere val in Hades, verder en verder weg van God, tot zij tegenwoordig volmaakte vreemdelingen voor God zijn geworden en Hem snel uit de weg gaan wanneer ze elkaar tegenkomen. Mensen houden geen rekening met Hem en laten Hem in Zijn eentje aan de kant staan, alsof ze Hem nooit hebben gekend, Hem nooit eerder hebben gezien. En toch heeft God op de mensen gewacht gedurende de lange reis van het menselijk leven. Hij heeft nooit Zijn onstuitbare woede naar hen geslingerd en heeft gewoon rustig gewacht, zonder een woord te uiten, tot ze berouw zouden hebben en opnieuw zouden beginnen. God kwam lang geleden de mensenwereld binnen om het leed van de mensenwereld met mensen te delen. In alle jaren waarin Hij met hen heeft geleefd, heeft niemand Zijn bestaan ontdekt. God verduurt slechts in stilte de ellende van de armoedigheid in de mensenwereld, terwijl Hij het werk uitvoert dat Hij persoonlijk heeft gebracht. Hij blijft het uithouden omwille van de wil van God de Vader en omwille van de behoeftes van mensen, en ondergaat leed dat nog nooit eerder door mensen is ervaren. In hun aanwezigheid heeft Hij hen rustig bediend, en in hun aanwezigheid heeft Hij Zich verootmoedigd omwille van de wil van God de Vader en ook omwille van de behoeftes van de mensen. Kennis van aloude cultuur heeft hen heimelijk bij God weggeroofd en uitgeleverd aan de koning van de duivels en diens nakomelingen. De Vier Boeken en Vijf Klassiekers[a] hebben hun denken en noties een ander tijdperk van opstandigheid binnengebracht, waardoor zij de samenstellers van het Boek/Klassieker van Documenten nog meer ophemelen, met als gevolg dat hun noties over God nog erger worden. Zonder dat ze het weten, heeft de koning van de duivels God harteloos uit hun harten verstoten en deze vervolgens zelf met triomfantelijke blijdschap ingenomen. Sinds die tijd hebben mensen een lelijke, slechte ziel en het gelaat van de koning van de duivels. Haat voor God vulde hun borst, en de hatelijke boosaardigheid van de koning van de duivels verspreidde zich dag na dag binnen hen, tot ze volledig waren ingenomen. Ze hebben niet langer het kleinste beetje vrijheid en zagen geen kans om los te breken uit de valstrik van de koning van de duivels. Ze hadden geen andere keuze dan ter plekke gevangen te worden genomen, zich over te geven en in overgave neer te vallen in Zijn aanwezigheid. Lang geleden, toen hun hart en ziel nog erg jong waren, plantte de koning van de duivels daarin het zaadje van de tumor van het atheïsme en leerde hun dwalingen zoals: “Bestudeer de wetenschap en de technologie; voer de Vier Moderniseringen uit; en in de wereld bestaat niet zoiets als God.” Niet alleen dat: bij elke kans die hij heeft, roept hij uit: “Laat ons vertrouwen op onze ijverige arbeid om een prachtig thuisland te bouwen” en vraagt hij allen om vanaf hun kindertijd bereid te zijn om hun land trouwe dienst te bewijzen. Mensen werden zonder het te beseffen in zijn aanwezigheid gebracht, waar hij zich zonder aarzeling alle eer toe-eigende (dat wil zeggen: de eer die God toekomt omdat Hij de hele mensheid in Zijn handen houdt). Nooit voelde hij de geringste schaamte. Bovendien greep hij schaamteloos Gods volk en sleepte het terug naar zijn huis, waar hij als een muis op tafel sprong en zich door mensen als God liet vereren. Wat een bandiet! Hij roept schandelijke, shockerende dingen zoals: “In de wereld bestaat niet zoiets als God. De wind ontstaat volgens natuurwetten uit transformaties; de regen ontstaat wanneer waterdamp in koude temperaturen condenseert tot druppels die op aarde vallen; een aardbeving is het beven van het aardoppervlak door toedoen van geologische veranderingen; waterschaarste komt door droge lucht die veroorzaakt wordt door nucleaire verstoringen van het oppervlak van de zon. Dit zijn natuurlijke verschijnselen. Waar in dit alles is Gods hand?” Er zijn zelfs mensen die uitspraken als de volgende roepen, uitspraken die niet zouden moeten klinken: “De mens evolueerde in het verre verleden uit apen, en de hedendaagse wereld is voortgekomen uit een opeenvolging van primitieve samenlevingen sinds ongeveer één geologisch tijdvak geleden. Of een land gedijt of achteruitgaat, ligt volledig in de hand van de inwoners ervan.” Op de achtergrond zorgt hij ervoor dat mensen hem aan de muur hangen of op tafel zetten om hem eer te bewijzen en offerandes te brengen. Terwijl hij “Er is geen God” roept, werpt hij zichzelf op als God, duwt hij God ruw en oneerbiedig buiten de grenzen van de aarde, gaat hij op Gods plek staan en neemt hij de rol van de koning van de duivels op zich. Wat is hij van alle rede verstoken! Men haat hem er hartgrondig om. Het lijkt erop dat God en hij gezworen vijanden zijn en dat de twee niet kunnen samenleven. Hij maakt plannetjes om God te verjagen terwijl hij vrij ronddwaalt, buiten het bereik van de wet.[2] Hij is zo’n koning van de duivels! Hoe kan zijn bestaan worden gedoogd? Hij zal niet rusten tot hij Gods werk in de war heeft geschopt en er een grote puinhoop van heeft gemaakt,[3] alsof hij zich tot het bittere einde tegen God wil verzetten, tot ofwel de vis sterft ofwel het net breekt. Hij stelt zich moedwillig tegen God teweer en dringt steeds dichterbij. Zijn afschuwelijke gezicht is al lang geleden volledig ontmaskerd; hij is nu bont en blauw[4] en in een erbarmelijke toestand, en geeft niettemin niet op in zijn haat voor God, alsof hij alleen door God in één hap te verzwelgen de in zijn hart opgekropte haat zal kunnen verlichten. Hoe kunnen we hem gedogen, deze vijand van God! Slechts zijn uitroeiing en volledige vernietiging zullen onze levenswens in vervulling doen gaan. Hoe kan worden toegestaan dat hij vrij en ongecontroleerd blijft rondrennen? Hij heeft de mensen zozeer verdorven dat ze de hemelzon niet kennen en afgestompt en gevoelloos zijn geworden. Mensen hebben het normale menselijke verstand verloren. Waarom zouden we ons hele wezen niet opofferen om hem te vernietigen en te verbranden, om zo alle zorgen over de toekomst weg te nemen en mogelijk te maken dat Gods werk sneller ongekende pracht bereikt? Deze bende van schurken is de mensenwereld binnengekomen en heeft deze in chaos doen vervallen. Ze hebben de hele mensheid naar de rand van de afgrond geleid en hebben in het geheim beraamd om de mensheid daarin te duwen en in stukken te laten vallen, zodat ze vervolgens de lijken van de mensen kunnen verorberen. Ze hopen tevergeefs Gods plan te verstoren en een wedstrijd met Hem aan te gaan, en laten alles afhangen van één enkele dobbelsteenworp.[5] Dat is beslist niet eenvoudig! Het kruis is immers voorbereid voor de koning van de duivels, die schuldig is aan de meest weerzinwekkende misdaden. God behoort niet aan het kruis toe. Hij heeft het al voor de duivel opzij geworpen. God is allang als overwinnaar tevoorschijn gekomen en is niet langer bedroefd over de zonden van de mensheid, maar zal de gehele mensheid redding brengen.

Van boven tot onder en van begin tot einde heeft Satan het werk van God verstoord en tegen Hem gewerkt. Al deze praat van ‘aloud cultureel erfgoed’, kostbare ‘kennis van aloude cultuur’, ‘de leer van het taoïsme en confucianisme’ en ‘confuciaanse klassiekers en feodale riten’ heeft de mensen naar de hel gevoerd. Geavanceerde hedendaagse wetenschap en technologie, en hoogontwikkelde industrie, landbouw en bedrijven vallen nergens te bekennen. Het enige wat hij integendeel doet, is de nadruk leggen op de feodale riten die door de ‘apen’ van aloude tijden werden gepropageerd om het werk van God moedwillig te verstoren, weerstaan en ontmantelen. Niet alleen is hij de mensen tot op de dag van vandaag blijven teisteren; hij wil hen zelfs heelhuids verzwelgen.[6] Het doorgeven van de morele en ethische leerstellingen van het feodalisme en het doorgeven van de kennis over aloude cultuur heeft de mensen al lange tijd geïnfecteerd en in grote en kleine duivels veranderd. Slechts weinigen zouden God met blijdschap ontvangen; slechts weinigen zouden Zijn komst jubelend verwelkomen. Het gezicht van de gehele mensheid is vol moordlustige bedoeling, en overal is de lucht verzadigd van moordende adem. Ze proberen God uit dit land te verstoten; met messen en zwaarden in de hand stellen ze zich in strijdformatie op om God te ‘vernietigen’. Door dit hele land van de duivel, waar aan mensen steeds wordt onderwezen dat er geen God is, worden afgoden verspreid, en de lucht erboven is doordrongen van een misselijkmakende geur van brandend papier en wierook, zo dik dat het verstikkend is. Het is als de stank van slijk die opstijgt wanneer de giftige slang kronkelt, zozeer dat men wel moet overgeven. Behalve dit valt vaag het geluid van boze demonen te horen die Bijbelteksten scanderen, een geluid dat van verre uit de hel lijkt te komen, zozeer dat men ervan rilt. Overal in dit land worden afgoden in alle kleuren van de regenboog geplaatst, die het land veranderen in een wereld van zinnelijke verrukkingen, terwijl de koning van de duivels boosaardig blijft lachen, alsof zijn snode plan is geslaagd. Ondertussen blijven mensen volledig onbewust en hebben ze geen flauw idee dat de duivel hen al zozeer heeft verdorven dat ze hun verstand hebben verloren en het hoofd verslagen laten hangen. In één klap wil de duivel alles over God wegvagen en Hem weer eens besmeuren en vermoorden; de duivel is erop gebrand om Gods werk af te breken en te verstoren. Hoe kan de duivel toestaan dat God een gelijke status heeft? Hoe kan hij toestaan dat God zich ‘bemoeit’ met zijn werk onder de mensen op aarde? Hoe kan hij toestaan dat God zijn weerzinwekkende gezicht ontmaskert? Hoe kan hij toestaan dat God wanorde schept in zijn werk? Hoe kan deze duivel, die buiten zinnen is van woede, God zeggenschap laten hebben over zijn keizerlijke hof op aarde? Hoe kan hij zich gewillig onderwerpen aan Gods superieure macht? Zijn weerzinwekkende gelaat is onthuld, zodat men niet weet of men moet lachen of huilen, en het is werkelijk moeilijk om erover te spreken. Is dit niet zijn substantie? Hoewel de duivel een lelijke ziel heeft, gelooft hij niettemin dat hij ongekend prachtig is. Deze bende van medeplichtigen in misdaad![7] Ze dalen neer in het rijk van de sterfelijken om zich tegoed te doen aan geneugten en tumult te veroorzaken. Zo veel onrust veroorzaken ze, dat de wereld een grillige en veranderlijke plek wordt en de harten van de mensen vervuld raken van paniek en onrust. Zozeer hebben ze met de mensen gesold, dat de verschijning van mensen die is van een onmenselijk dier van het veld, buitengewoon lelijk, waaruit het laatste restje van de oorspronkelijke heilige mens is verdwenen. Verder willen ze zelfs soevereine macht op aarde verkrijgen. Ze staan het werk van God zozeer in de weg, dat het nauwelijks vooruit kan komen, en ze sluiten de mensen zo hermetisch af als muren van koper en staal. Verwachten ze, nu ze zo veel ernstige zonden hebben begaan en zo veel rampen hebben veroorzaakt, nog steeds iets anders dan tuchtiging? Demonen en boze geesten veroorzaken al enige tijd chaos op aarde en hebben zowel Gods wil als Zijn nauwgezette inspanning zo hecht afgesloten dat ze ondoordringbaar zijn. Dit is echt een doodzonde! Hoe kan God Zich geen zorgen maken? Hoe kan God niet vertoornd zijn? Ze hebben Gods werk ernstig gehinderd en zich er zwaar tegen verzet: wat zijn ze rebels! Zelfs die demonen, groot en klein, gedragen zich als jakhalzen bij de hiel van de leeuw, volgen de kwaadaardige stroming en plannen intussen verstoringen. Ze kennen de waarheid, maar verzetten zich er moedwillig tegen, deze zonen van opstandigheid! Het is alsof ze, nu hun koning van de hel is opgestegen naar de koninklijke troon, zelfvoldaan en zelfgenoegzaam zijn geworden en alle anderen met minachting behandelen. Hoevelen onder hen zoeken de waarheid en volgen de rechtvaardigheid? Ze zijn allemaal dieren, niets beter dan varkens en honden, aan het hoofd van een bende stinkende vliegen, die zelfvoldaan met hun hoofd wiebelen, zich op de borst kloppen en allerlei problemen veroorzaken,[8] bovenop een mestvaalt. Ze geloven dat hun koning van de hel de grootste van alle koningen is en beseffen niet dat zijzelf niet meer zijn dan stinkende vliegen. En toch profiteren ze van de macht van de varkens en honden die hun ouders zijn om kwaad te spreken over het bestaan van God. Als nietige vliegjes geloven ze dat hun ouders zo groot zijn als blauwe vinvissen.[9] Ze vermoeden niet dat, hoewel zijzelf piepklein zijn, hun ouders onreine varkens en honden zijn, honderden miljoenen keren groter dan zij. Ze zijn zich niet bewust van hun eigen nederigheid en verlaten zich, om chaos te veroorzaken, op de rottende stank die van die varkens en honden walmt. IJdel geloven ze dat ze toekomstige generaties zullen voortbrengen; van schaamte zijn ze zich niet bewust! Met groene vleugels op hun ruggen (dit verwijst naar hun bewering dat ze in God geloven) zijn ze vol van zichzelf en scheppen overal op over hun eigen schoonheid en aantrekkelijkheid, terwijl ze heimelijk de onzuiverheden op hun eigen lichamen op de mens werpen. Verder zijn ze buitengewoon in hun nopjes met zichzelf, alsof ze een paar vleugels in de kleuren van de regenboog kunnen gebruiken om hun eigen onzuiverheden te verhullen. Op deze manieren zetten ze hun verdrukking in tegen het bestaan van de ware God (dit verwijst naar wat er achter de schermen gebeurt in de religieuze wereld). Hoe zou de mens kunnen weten dat, hoe betoverend mooi de vleugels van een vlieg misschien ook zijn, de vlieg zelf tenslotte niets meer is dan een miniem schepsel met een buik vol vuilheid en een met ziektekiemen bedekt lijf? Gebruikmakend van de kracht van de varkens en honden die hun ouders zijn, scheppen ze chaos in het hele land (dit verwijst naar de manier waarop de religieuze functionarissen die God vervolgen de krachtige steun nodig hebben van de landsoverheid om in opstand te komen tegen de ware God en de waarheid) en leven zich uit in beestachtigheid. Het is alsof de geesten van de Joodse farizeeërs samen met God zijn teruggekeerd naar het land van de grote rode draak, naar hun oude nest. Ze zijn begonnen met een zoveelste vervolgingsronde, waarmee ze hun werk van meerdere duizenden jaren geleden hervatten. Deze groep ontaarden zal uiteindelijk beslist op aarde vergaan! Het lijkt erop dat, na meerdere millennia, de onreine geesten zelfs nog listiger en sluwer zijn geworden. Ze bedenken voortdurend manieren waarop ze het werk van God heimelijk kunnen ondermijnen. Met een scala aan trucjes en listen willen ze in hun thuisland de tragedie van meerdere duizenden jaren geleden opnieuw opvoeren. Ze tarten God tot Hij het bijna uitschreeuwt. Hij kan Zich er nauwelijks van weerhouden om terug te keren naar de derde hemel en hen te vernietigen. Om God lief te hebben, moet de mens Zijn wil begrijpen, Zijn vreugden en droefenissen kennen en begrijpen wat het is dat Hij verafschuwt. Deze dingen doen zal de intrede van de mens nog meer bespoedigen. Hoe sneller de intrede van de mens, des te eerder wordt aan Gods wil voldaan, des te duidelijker doorziet de mens de koning van de duivels en des te nader komt hij aan God, zodat Gods wens kan worden vervuld.

Voetnoten:

1. ‘Niet afbreekbaar’ wordt hier satirisch bedoeld en betekent dat mensen onbuigzaam zijn wat betreft hun kennis, cultuur en geestelijke zienswijzen.

2. ‘Vrij ronddwaalt, buiten het bereik van de wet’ geeft aan dat de duivel op hol slaat en chaos veroorzaakt.

3. ‘Een grote puinhoop’ verwijst ernaar dat het gewelddadige gedrag van de duivel ondraaglijk om te zien is.

4. ‘Bont en blauw’ verwijst naar het lelijke gezicht van de koning van de duivels.

5. ‘Alles laten afhangen van één enkele dobbelsteenworp’ betekent dat men al zijn geld op één enkele weddenschap inzet in de hoop om uiteindelijk te winnen. Dit is een metafoor voor de duistere, snode plannetjes van de duivel. De uitdrukking wordt spottend gebruikt.

6. ‘Verzwelgen’ verwijst naar het kwaadaardige gedrag van de koning van de duivels, die mensen volledig wegrooft.

7. ‘Medeplichtigen in misdaad’ zijn van hetzelfde soort als ‘een bende schurken’.

8. ‘Allerlei problemen veroorzaken’ verwijst ernaar dat mensen die demonisch zijn heibel schoppen, het werk van God hinderen en zich ertegen verzetten.

9. ‘Blauwe vinvissen’ wordt spottend gebruikt. Het is een metafoor die uitdrukt dat vliegen zo klein zijn, dat varkens en honden in hun ogen zo groot als walvissen lijken.

a. De Vier Boeken en Vijf Klassiekers zijn de gezaghebbende boeken van het confucianisme in China.

Werk en intrede (8)

Ik heb zo vaak gezegd dat het Gods werk van de laatste dagen wordt verricht om de geest van elke persoon te veranderen, om de ziel van elke persoon te veranderen, zodat hun hart, dat veel trauma heeft ondergaan, wordt hervormd en hun ziel aldus wordt gered, die zo diep door het kwaad is gekwetst; het is om de geest van mensen op te wekken, om hun kille hart te laten ontdooien en om ze tot vernieuwing te brengen. Dit is Gods grootste wens. Zet praatjes over hoe verheven of diepzinnig het leven en de ervaringen van de mens zijn aan de kant; wanneer het hart van mensen is opgewekt, wanneer ze uit hun dromen zijn ontwaakt en heel goed beseffen welk kwaad de grote rode draak heeft aangericht, zal het werk van Gods bediening zijn voltooid. De dag waarop Gods werk wordt voltooid, is ook de dag waarop de mens officieel begint op het juiste pad van geloof in God. Op dat moment zal Gods bediening tot een einde zijn gekomen: het werk van de vleesgeworden God zal volkomen zijn voltooid en de mens zal officieel de plicht gaan vervullen die hij behoort te vervullen – hij zal zijn bediening uitvoeren. Dit zijn de stappen van Gods werk. Dus jullie dienen jullie pad voor intrede tastend te zoeken op basis van jullie kennis van deze dingen. Dit alles dienen jullie te begrijpen. De intrede van de mens zal alleen verbeteren wanneer diep in zijn hart veranderingen hebben plaatsgevonden, want Gods werk is de complete redding van de mens – de mens die is verlost, die nog steeds onder de machten van duisternis leeft en die zichzelf nooit heeft opgewekt – van deze verzamelplaats van demonen; het is opdat de mens bevrijd mag worden van duizenden jaren aan zonde en door God te worden bemind, waarbij de grote rode draak volkomen wordt verslagen, Gods koninkrijk wordt gevestigd en Gods hart sneller rust krijgt; het is om de haat die in jullie opwelt zonder terughoudendheid te ventileren, om die beschimmelde ziektekiemen uit te roeien, om jullie dit leven te laten verlaten dat niet anders is dan dat van een os of een paard, om niet langer een slaaf te zijn, om niet langer vrijelijk vertreden of rond gecommandeerd te worden door de grote rode draak; jullie zullen niet langer van deze mislukte natie zijn, niet langer behoren tot de verschrikkelijke grote rode draak, en jullie zullen geen slaaf meer van hem zijn. Het demonennest zal zeker in stukken worden gereten door God en jullie zullen naast God staan – jullie behoren God toe en behoren niet tot dit imperium van slaven. God verafschuwt deze duistere maatschappij al lang tot op Zijn botten. Hij knarst Zijn tanden, verlangend om Zijn voeten te zetten op deze slechte, verschrikkelijke oude slang, opdat hij nooit meer op mag staan en de mens nooit meer kwaad zal doen; Hij zal geen pardon hebben met zijn vroegere daden, Hij zal zijn misleiding van de mens niet tolereren, en Hij zal afrekenen met elke zonde die hij door de eeuwen heen heeft begaan; God zal deze aanvoerder van al het kwaad[1] allerminst sparen, Hij zal hem volkomen vernietigen.

Duizenden jaren lang is dit het land van vuil geweest. Het is ondraaglijk smerig, ellende heerst alom, geesten waren overal ongebreideld rond met trucjes en misleiding, ze doen ongefundeerde beschuldigingen,[2] zijn meedogenloos en kwaadaardig, vertreden deze spookstad en laten de plaats bezaaid met dode lichamen achter; de stank van ontbinding bedekt het land en doordringt de lucht, en het wordt zwaar bewaakt.[3] Wie kan de wereld voorbij het uitspansel zien? De duivel knevelt het lichaam van de mens, versluiert beide ogen en sluit zijn lippen stevig toe. De koning van de duivels raast al enkele duizenden jaren, tot op de dag van vandaag, en houdt nog steeds de spookstad nauwlettend in de gaten, alsof deze een ondoordringbaar paleis van demonen was; deze horde waakhonden staren inmiddels met loerende ogen, ontzettend bang dat God ze onverhoeds zal vangen en ze allemaal zal wegvagen, zonder ze een plek van vrede en geluk te gunnen. Hoe kunnen de mensen van een spookstad zoals deze God ooit hebben gezien? Hebben zij ooit de genegenheid en liefde van God genoten? Welke waardering hebben zij voor de kwesties van de mensenwereld? Wie van hen kan Gods hunkerende wil begrijpen? Het is dan ook niet verwonderlijk dat de vleesgeworden God volslagen verborgen blijft: hoe zou de koning van de duivels die mensen vermoordt, zonder maar met een oog te knipperen, in een duistere samenleving zoals deze, waar de demonen meedogenloos en onmenselijk zijn, het bestaan van een God kunnen tolereren die liefdevol, vriendelijk en tevens heilig is? Hoe zou hij de komst van God kunnen verwelkomen en toejuichen? Deze lakeien! Zij betalen vriendelijkheid terug met haat, al heel lang geleden zijn zij God als vijand gaan bejegenen, zij mishandelen God, zij zijn beestachtig tot in het extreme, zij hebben geen greintje achting voor God, zij plunderen en roven, hun geweten is helemaal zoek, zij zijn onverenigbaar met welke vorm van geweten dan ook, en zij verleiden de onschuldigen tot gevoelloosheid. Voorvaderen van de alouden? Geliefde leiders? Zij keren zich allemaal tegen God! Hun bemoeienis heeft alles onder de hemel in een toestand van duisternis en chaos achtergelaten! Godsdienstvrijheid? De wettelijke rechten en belangen van burgers? Dat zijn allemaal trucjes om zonde te bedekken! Wie heeft het werk van God omarmd? Wie heeft ooit zijn leven gegeven of bloed vergoten voor het werk van God? Generatie na generatie, van ouders op kinderen, heeft de mens in slavernij God zonder pardon in slavernij gebracht – hoe zou dit geen woede kunnen ontketenen? Duizenden jaren van haat zijn samengebundeld in het hart, duizenden jaren van zonde zijn in het hart gegrift – hoe zou dit geen walging kunnen opwekken? Wreek God, schakel Zijn vijand compleet uit, laat hem niet langer als een razende rondrennen en als een tiran heersen! Dit is de tijd: de mens heeft reeds lang geleden al zijn kracht verzameld, hij heeft hiervoor al zijn inzet toegewijd en elke prijs betaald, om het afschrikwekkende gezicht van deze demon af te rukken en mensen, die verblind zijn en die allerlei leed en moeilijkheden hebben doorstaan, boven hun pijn uit te laten stijgen en deze boze oude duivel de rug toe te laten keren. Waarom zo’n ondoordringbaar obstakel voor het werk van God optrekken? Waarom diverse trucjes gebruiken om Gods volk te misleiden? Waar is de ware vrijheid en de wettelijke rechten en belangen? Waar is de billijkheid? Waar is de troost? Waar is de warmte? Waarom misleidende plannen gebruiken om Gods volk voor de gek te houden? Waarom de komst van God met dwang onderdrukken? Waarom God niet vrij laten rondgaan op de aarde die Hij heeft geschapen? Waarom God opjagen tot Hij nergens een rustplek voor Zijn hoofd heeft? Waar is de warmte onder de mensen? Waar is het welkom onder de mensen? Waarom zo’n hunkerend verlangen naar God veroorzaken? Waarom God mensen steeds weer tot de orde laten roepen? Waarom God dwingen Zich om Zijn geliefde Zoon zorgen te maken? Waarom laten de trieste waakhonden in deze duistere maatschappij God niet vrijelijk komen en rondgaan in de wereld die Hij heeft geschapen? Waarom heeft de mens geen begrip, de mens die leeft te midden van pijn en leed? God heeft ten behoeve van jullie grote kwelling doorstaan, met grote pijn heeft Hij Zijn geliefde Zoon, Zijn vlees en bloed, aan jullie gegeven – dus waarom sluiten jullie er nog steeds jullie ogen voor? Jullie verwerpen de komst van God en weigeren Gods vriendschap voor het oog van iedereen. Waarom zijn jullie zo gewetenloos? Zijn jullie bereid om het onrecht in een duistere maatschappij als deze te verduren? Waarom proppen jullie jezelf vol met de ‘rotzooi’ van de koning van de duivels in plaats van jullie buik te vullen met duizenden jaren van vijandigheid?

Hoe groot zijn de obstakels voor Gods werk? Heeft iemand dat ooit geweten? Met mensen die vastzitten aan diepgewortelde bijgelovige inkleuringen, wie is er in staat om Gods ware gezicht te kennen? Met deze achterlijke culturele kennis die zo oppervlakkig en absurd is, hoe zouden zij de door God gesproken woorden volledig kunnen begrijpen? Zelfs wanneer ze van aangezicht tot aangezicht worden toegesproken en van mond tot mond worden gevoed, hoe zouden ze het kunnen begrijpen? Soms is het alsof Gods woorden aan dovemansoren zijn gericht: mensen geven geen enkele reactie, zij schudden hun hoofd en begrijpen niets. Hoe zou dit niet zorgelijk kunnen zijn? Deze ‘verre,[4] oude culturele geschiedenis en culturele kennis’ hebben zo’n waardeloze groep mensen opgevoed. Deze oude cultuur – dit kostbare erfgoed – is een berg rommel! Het is lang geleden een blijvende schandvlek geworden en is het niet waard om vermeld te worden! Het heeft mensen de trucjes en technieken geleerd om tegen God op te staan en door de ‘verplichte, subtiele begeleiding’[5] van het nationale onderwijs zijn mensen nog ongehoorzamer aan God geworden. Elk onderdeel van Gods werk is extreem moeilijk en elke stap van Zijn werk op aarde heeft God zorgen gebaard. Wat is Zijn werk op aarde moeilijk! De stappen van Gods werk op aarde omvatten grote moeilijkheden: voor de zwakheid van de mens, zijn tekortkomingen, kinderlijkheid, onwetendheid en alles van de mens – maakt God zeer nauwgezette plannen en heeft Hij weloverwogen meningen. De mens is als een papieren tijger die men niet durft uit te dagen of te stangen; bij de geringste aanraking bijt hij terug of anders valt hij neer en raakt hij de weg kwijt, en het is alsof hij bij het geringste verlies aan concentratie terugvalt, of anders God negeert, of naar zijn ouders rent, die veel weghebben van varkens en honden, om zich over te geven aan de onreine dingen van hun lichaam. Wat een grote belemmering! Bij vrijwel elke stap van Zijn werk wordt God aan verleiding onderworpen en bij vrijwel elke stap riskeert God groot gevaar. Zijn woorden zijn oprecht en eerlijk en zonder kwaadwilligheid, maar wie is bereid ze aan te nemen? Wie is bereid zich volledig te onderwerpen? Het breekt Gods hart. Hij zwoegt dag en nacht voor de mens, Hij gaat gebukt onder zorgen voor het leven van de mens en Hij voelt mee met de zwakheid van de mens. Hij heeft veel kronkels doorstaan in elke stap van Zijn werk, voor elk woord dat Hij spreekt; Hij zit altijd tussen twee vuren en denkt aan de zwakheid, ongehoorzaamheid, kinderlijkheid en kwetsbaarheid van de mens … dag en nacht, steeds weer. Wie heeft dit ooit geweten? Wie kan Hij in vertrouwen nemen? Wie zou in staat zijn om Hem te begrijpen? Hij verafschuwt immer de zonden van de mens en het gebrek aan ruggengraat, de karakterloosheid van de mens, en Hij is altijd bezorgd om de kwetsbaarheid van de mens en overpeinst het pad dat vóór de mens ligt. Altijd wanneer Hij de woorden en daden van de mens waarneemt, wordt Hij met barmhartigheid en boosheid vervuld, en het zien van deze dingen doet Zijn hart altijd pijn. De onschuldigen zijn namelijk gevoelloos geraakt; waarom moet God dingen altijd moeilijk voor hen maken? De zwakke mens ontbreekt het volledig aan doorzettingsvermogen; waarom moet God altijd zo’n niet-aflatende boosheid jegens hem hebben? De zwakke en krachteloze mens heeft geen greintje vitaliteit meer; waarom moet God hem altijd berispen om zijn ongehoorzaamheid? Wie kan de dreigementen van God in de hemel weerstaan? De mens is uiteindelijk broos en God heeft ten einde raad Zijn boosheid diep in Zijn hart gestopt, zodat de mens zichzelf stilaan onder de loep kan nemen. Toch heeft de mens, die in ernstige moeilijkheden verkeert, geen greintje waardering voor Gods wil; de mens is vertreden onder de voet van de oude koning van de duivels, toch is hij zich daar volkomen onbewust van, hij stelt zichzelf altijd tegenover God op of anders is hij warm noch koud jegens God. God heeft zo veel woorden gesproken, maar wie heeft ze ooit serieus genomen? De mens begrijpt Gods woorden niet, toch blijft hij onverstoord en zonder hunkering, en hij heeft het wezen van de oude duivel nooit echt gekend. Mensen wonen in het dodenrijk, in de hel, maar geloven dat ze wonen in het paleis van de zeebodem; ze worden vervolgd door de grote rode draak, toch menen ze dat ze ‘in de gunst staan’[6] bij het land; ze worden belachelijk gemaakt door de duivel, toch denken ze de overtreffende artisticiteit van het vlees te genieten. Wat een stelletje vuile, lage misbaksels zijn ze! De mens heeft tegenspoed gehad, maar hij weet het niet, en in deze duistere maatschappij overkomt hem het ene ongeluk na het andere,[7] toch heeft hij dit nooit tot zich laten doordringen. Wanneer zal hij zich ontdoen van zijn zelfvriendelijkheid en slaafse gezindheid? Waarom geeft hij niets om Gods hart? Staat hij deze verdrukking en moeilijkheden zwijgend toe? Verlangt hij niet naar de dag waarop hij duisternis in licht kan veranderen? Verlangt hij er niet naar om het onrecht jegens gerechtigheid en waarheid nog eens te verhelpen? Is hij bereid om toe te kijken en niets te doen, terwijl mensen de waarheid verzaken en de feiten verdraaien? Is hij er gelukkig mee om deze slechte behandeling te blijven ondergaan? Is hij bereid om een slaaf te zijn? Is hij bereid om te komen door de handen van God samen met de slaven van deze mislukte staat? Waar is je vastberadenheid? Waar is je ambitie? Waar is je waardigheid? Waar is je integriteit? Waar is je vrijheid? Ben je bereid om je hele leven neer te leggen[8] voor de grote rode draak, de koning van de duivels? Of laat je je blijmoedig door hem tot de dood toe martelen? Het oppervlak van het diep is chaotisch en donker, terwijl het gewone volk, dat zo veel ellende meemaakt, de hemel aanroept en tot de aarde klaagt. Wanneer zal de mens in staat zijn om zijn hoofd hoog te houden? De mens is mager en uitgemergeld, hoe zou hij het tegen deze wrede en tirannieke duivel kunnen opnemen? Waarom geeft hij zijn leven niet aan God zodra hij dat kan? Waarom weifelt hij nog steeds? Wanneer kan hij Gods werk voltooien? Zo op de kop gezeten en verdrukt, zal zijn hele leven uiteindelijk zinloos zijn geweest; waarom heeft hij zo’n haast om te komen en wil hij zo snel weer vertrekken? Waarom houdt hij niet iets kostbaars om aan God te geven? Is hij de duizenden jaren van haat vergeten?

Misschien, veel mensen hebben een hekel aan sommige woorden van God, of misschien hebben ze er geen hekel aan maar ook geen belangstelling voor. Hoe dan ook, de feiten kunnen geen absurde redeneringen worden; niemand mag woorden spreken die in strijd zijn met de feiten. God is deze keer vleesgeworden om zulk werk te doen, om het werk te besluiten dat Hij nog moet voltooien, om dit tijdperk af te sluiten, om dit tijdperk te oordelen, om hen die diep in zonde leven te redden uit de wereld van de zee van lijden en ze grondig te veranderen. De Joden nagelden God aan het kruis en eindigden zo Gods reizen in Judea. Niet lang daarna kwam God persoonlijk nogmaals onder de mensen, Hij kwam stilletjes in het land van de grote rode draak. In feite had de religieuze gemeenschap van de Joodse staat al lang de beeltenis van Jezus aan hun muren hangen en mensen riepen met hun mond: “Heer Jezus Christus.” Ze wisten niet dat Jezus al lang geleden de opdracht van Zijn Vader had aanvaard om terug te keren onder de mensen om het tweede stadium van Zijn werk af te maken dat nog moest worden voltooid. Als gevolg daarvan werden mensen verrast toen ze Hem aanschouwden: Hij was geboren in een wereld waarin vele tijdperken voorbij waren gegaan en Hij verscheen onder de mensen met het uiterlijk van iemand die uitermate gewoon is. In feite zijn Zijn kleren en ganse uiterlijk met het verstrijken van de tijdperken veranderd, alsof Hij wedergeboren was. Hoe zouden mensen kunnen weten dat Hij dezelfde Heer Jezus Christus is die van het kruis af kwam en was herrezen? Hij is zonder enig spoor van letsel, net zoals Jezus geen gelijkenis vertoonde met Jehova. De Jezus van vandaag lijkt al lang niet meer op die in tijden van weleer. Hoe zouden mensen Hem kunnen kennen? De dubbelhartige ‘Thomas’ trekt altijd in twijfel dat Hij de herrezen Jezus is, en hij wil altijd de littekens van de spijkers in Jezus’ handen zien voordat hij de kwestie kan laten rusten; zonder die te hebben gezien, zou hij altijd op een wolk van achterdocht blijven zitten en niet in staat zijn om zijn voeten op vaste grond neer te zetten en Jezus te volgen. Arme ‘Thomas’ – hoe zou hij kunnen weten dat Jezus is gekomen om het door God de Vader opgedragen werk te doen? Waarom moet Jezus de littekens van de kruisiging dragen? Zijn de littekens van de kruisiging het merkteken van Jezus? Hij is gekomen om te werken voor de wil van Zijn Vader; waarom zou Hij gekleed en uitgedost als een Jood van enkele duizenden jaren geleden komen? Zou de vorm die God in het vlees aanneemt het werk van God belemmeren? Wiens theorie is dit? Waarom moet het, wanneer God werkt, stroken met de voorstelling die de mens ervan heeft? Het enige waar God Zich in Zijn werk op richt is dat het effect sorteert. Hij houdt Zich niet aan de wet en er zijn geen regels voor Zijn werk – hoe zou de mens het kunnen doorgronden? Hoe zou de mens het werk van God volledig kunnen doorgronden door zich te verlaten op zijn noties en fantasieën? Dus kunnen jullie het beste op gepaste wijze inbinden: maak jullie niet druk om kleinigheden en blaas dingen niet op die nieuw voor jullie zijn – zo zet je jezelf niet langer te kijk en lachen mensen je niet meer uit. Je hebt al die jaren in God geloofd, maar toch ken je God nog steeds niet. Uiteindelijk zul je tuchtiging ondergaan, jij, die als ‘beste van de klas’[9] wordt beschouwd, wordt onder degenen geschaard die getuchtigd worden. Je kunt maar beter geen slimmigheidjes gebruiken om met je ordinaire trucjes te pronken. Kan je kortzichtigheid God werkelijk onderscheiden, die van eeuwigheid tot eeuwigheid alles doorziet? Kunnen je oppervlakkige ervaringen ervoor zorgen dat je de wil van God volledig kunt doorzien? Wees niet verwaand. God is per slot van rekening niet van de wereld – dus zou dit werk kunnen zijn zoals jij had verwacht?

Voetnoten:

1. “Aanvoerder van al het kwaad” verwijst naar de oude duivel. Deze uitdrukking geeft extreme afkeur aan.

2. “Ze doen ongefundeerde beschuldigingen” verwijst naar de methoden waardoor de duivel mensen schade toebrengt.

3. “Zwaar bewaakt” geeft aan dat de methoden waardoor de duivel mensen leed berokkent bijzonder kwaadaardig zijn en mensen zozeer onder de duim houden dat ze geen ruimte hebben om te bewegen.

4. “Verre” wordt spottend gebruikt.

5. “Verplichte, subtiele begeleiding” wordt spottend gebruikt.

6. “In de gunst staan” wordt spottend gebruikt voor mensen die er stijfjes uitzien en geen zelfbewustzijn hebben.

7. “Overkomt hem het ene ongeluk na het andere” geeft aan dat de mensen geboren zijn in het land van de grote rode draak en dat ze hun hoofd niet omhoog kunnen houden.

8. “Je hele leven neer te leggen” wordt neerbuigend bedoeld.

9. “Beste van de klas” wordt spottend gebruikt voor hen die God vurig zoeken.

Werk en intrede (9)

Vastgeroeste etnische tradities en een mentale kijk werpen al lang een schaduw over de zuivere en kinderlijke geest van de mens, en ze hebben de ziel van de mens aangevallen zonder ook maar een greintje menselijkheid, alsof er geen sprake is van enige emotie of enig gevoel van eigenwaarde. De methoden van deze demonen zijn extreem wreed en het lijkt wel alsof ‘scholing’ en ‘opvoeding’ de traditionele methoden zijn geworden waardoor de koning der duivels de mens ombrengt. Met zijn ‘diepzinnige onderricht’ bedekt hij zijn verwerpelijke ziel volledig en hij draagt schaapskleren om het vertrouwen van de mens te winnen en wanneer de mens in lethargie sluimert, grijpt hij de kans om hem compleet te verslinden. Arme mensheid – hoe kunnen mensen weten dat het land waarop ze zijn grootgebracht het land van de duivel is, dat degene die ze heeft grootgebracht in werkelijkheid een vijand is die ze leed berokkent. Toch ontwaakt de mens geenszins; nu zijn honger gestild en zijn dorst gelest is, bereidt hij zich voor om de ‘goedheid’ van zijn ‘ouders’ door hem groot te brengen, terug te betalen. Zo zit de mens in elkaar. Hij weet tot op heden nog steeds niet dat de koning die hem heeft grootgebracht zijn vijand is. De aarde is bezaaid met de beenderen van de doden, de duivel verheugt zich manisch zonder ophouden en blijft het vlees verslinden van mensen in de ‘benedenwereld’. Hij deelt een graf met menselijke geraamten en probeert tevergeefs de laatste restanten van het aangetaste lichaam van mensen te verslinden. Toch blijft de mens maar onwetend en heeft hij de duivel nooit als zijn vijand behandeld, maar in plaats daarvan dient hij hem met heel zijn hart. Een dergelijk ontaard volk is simpelweg niet in staat om God te kennen. Is het voor God gemakkelijk om vlees te worden, onder hen te komen en al Zijn heilswerk uit te voeren? Hoe kan de mens, die al in het dodenrijk is beland, in staat zijn om aan Gods eisen te voldoen? God heeft veel slapeloze nachten doorstaan omwille van het werk met de mensheid. Van hoog boven tot de laagste diepten is Hij afgedaald naar de levende hel waarin de mens leeft om Zijn dagen bij de mens door te brengen. Hij heeft nooit geklaagd over de haveloosheid onder de mensen, en Hij heeft de mens nooit berispt vanwege zijn ongehoorzaamheid, maar verdraagt de grootste vernedering terwijl Hij Zijn werk persoonlijk uitvoert. Hoe kon God tot de hel behoren? Hoe kon Hij Zijn leven in de hel doorbrengen? Maar ten behoeve van de hele mensheid, zodat de ganse mensheid eerder rust kan vinden, heeft Hij vernedering doorstaan en onrecht geleden door naar de aarde te komen, en is Hij persoonlijk de ‘hel’ en het ‘dodenrijk’ binnengegaan, in het hol van de tijger, om de mens te redden. Hoe is de mens gekwalificeerd om tegen God op te staan? Welke reden heeft hij om over God te klagen? Hoe kan hij het lef hebben om God aan te kijken? God is uit de hemel gekomen naar dit uiterst vuile land van kwaad en heeft Zijn grieven nooit geventileerd of over de mens geklaagd, maar aanvaardt in plaats daarvan de plagen[1] en verdrukking van de mens kalm. Hij heeft de onredelijke eisen van de mens nooit terug gesmeten, Hij heeft nooit buitensporige eisen aan de mens gesteld en Hij heeft nooit onredelijke eisen aan de mens gesteld; Hij doet al het werk dat de mens eist gewoon zonder klacht: onderrichten, verlichten, terechtwijzen, de loutering van woorden, in herinnering roepen, aansporen, troosten, oordelen en openbaren. Welke stappen van Hem zijn niet voor het leven van de mens geweest? Hoewel Hij de vooruitzichten en het lot van de mens heeft weggenomen, welke door God uitgevoerde stappen zijn niet voor het lot van de mens geweest? Welke zijn niet ten behoeve van de overleving van de mens geweest? Welke zijn er niet geweest om de mens te bevrijden van dit lijden en van de verdrukking van duistere machten die zo zwart als de nacht zijn? Welke zijn er niet ten behoeve van de mens? Wie kan Gods hart begrijpen, dat als het hart van een liefdevolle moeder is? Wie kan Gods zeer bereidwillige hart vatten? Gods bevlogen hart en vurige verwachtingen zijn terugbetaald met kille harten, met verharde, onverschillige ogen, en met de herhaalde uitbranders en beledigingen van de mens; ze zijn terugbetaald met scherpe opmerkingen, sarcasme en kleinering; ze zijn terugbetaald met de spot van de mens, met zijn vertrappen en verwerping, met zijn onbegrip, klaagzang, vervreemding en vermijding, en met niets anders dan bedrog, aanvallen en bitterheid. Warme woorden zijn onthaald door fronsende wenkbrauwen en het kille verzet van duizend vermanende vingers. God kan slechts volharden, met gebogen hoofd, mensen dienend als een bereidwillige os.[2] Zoveel zonnen en manen, zo vaak heeft Hij de sterren aanschouwd, zo vaak is Hij in de ochtendschemer vertrokken en in de avondschemer teruggekeerd en heeft Hij liggen woelen en draaien van zielenpijn, duizend keer groter dan de pijn van Zijn vertrek bij de Vader, de aanvallen en het breken van de mens verdragen, plus de behandeling en snoeiing van de mens. Gods nederigheid en verborgenheid zijn terugbetaald met het vooroordeel[3] van de mens, met de oneerlijke opvattingen en oneerlijke behandeling van de mens, en de stille manier waarop God in onbekendheid werkt, Zijn verdraagzaamheid en Zijn tolerantie zijn terugbetaald met de gulzige blik van de mens; de mens probeert God dood te stampen, zonder wroeging, en probeert God de grond in te trappen. De houding van de mens in zijn behandeling jegens God is er een van ‘zeldzame slimheid’ en God, die door de mens op de kop gezeten en veracht wordt, wordt platgewalst onder de voeten van tienduizenden mensen, terwijl de mens zelf hoog oprijst, alsof hij de koning van de berg is, alsof hij absolute macht wil grijpen,[4] om audiëntie te houden van achter een scherm, om God de nauwgezette en gezagsgetrouwe bestuurder achter de schermen te maken, die niet terug mag vechten of problemen mag veroorzaken. God moet de rol van de laatste keizer spelen, Hij moet een marionet[5] zijn, zonder enige vrijheid. Er zijn geen woorden voor de daden van de mens, dus hoezo is hij gekwalificeerd om dit of dat van God te eisen? Hoezo is hij gekwalificeerd om God suggesties aan de hand te doen? Hoezo is hij gekwalificeerd om te eisen dat God met zijn zwakheden meevoelt? Hoezo is hij geschikt om Gods barmhartigheid te ontvangen? Hoezo is hij geschikt om Gods grootmoedigheid keer op keer te ontvangen? Hoezo is hij geschikt om Gods vergeving keer op keer te ontvangen? Waar is hun geweten? Hij heeft Gods hart lang geleden gebroken, hij heeft Gods hart lang geleden al in gruzelementen achtergelaten. God kwam fris en monter onder de mensen, in de hoop dat mensen barmhartig jegens Hem zouden zijn, al was het maar met een beetje warmte. Maar de mens is traag om Gods hart te vertroosten, Hij is alleen maar aangevallen en gekweld met sneeuwballen.[6] Het hart van de mens is te gulzig, zijn verlangen is te groot, hij heeft nooit genoeg, hij is altijd ondeugend en dwaas, hij gunt God nooit enige vrijheid of recht van spreken en hij laat God geen andere keuze dan Zich aan vernedering te onderwerpen en de mens toe te staan Hem naar wens te manipuleren.

Vanaf de schepping tot nu heeft God zo veel pijn ondergaan en zo veel aanvallen verduurd. Maar zelfs vandaag zwakt de mens zijn eisen aan God niet af, kijkt hij nog steeds doordringend neer op God, heeft hij nog steeds geen tolerantie jegens God. De mens geeft Hem alleen maar advies, bekritiseert Hem en disciplineert Hem, alsof hij erg bang is dat God het verkeerde pad zal nemen, dat God op aarde bruut en onredelijk is, problemen veroorzaakt of dat Hij nergens voor zal deugen. De mens heeft altijd zo’n houding jegens God. Hoe kan dit God geen verdriet doen? God heeft door Zijn vleeswording verschrikkelijke pijn en vernedering ondergaan; hoeveel erger is het dan om God de leringen van mensen te laten aanvaarden? Zijn komst onder de mensen heeft Hem alle vrijheid ontnomen, zodanig alsof Hij in het dodenrijk gevangen zat, en Hij heeft zonder enige weerstand geaccepteerd dat Hij door de mens werd ontleed. Is dit niet schandelijk? Met zijn komst onder de familie van een normaal mens heeft “Jezus” het grootste onrecht geleden. Nog vernederender is dat Hij naar deze stoffelijke wereld is gekomen, Zichzelf tot de allerlaagste diepten heeft vernederd en het allergewoonste vlees heeft aangenomen. Doorstaat God de Allerhoogste door een schamel menselijk wezen te worden geen moeilijkheden? En doet Hij dit niet voor de mensheid? Heeft Hij ooit voor Zichzelf gedacht? Nadat Hij door de Joden verworpen en ter dood gebracht werd en het volk Hem beschimpte en bespotte, klaagde Hij nooit naar de hemel of protesteerde Hij tegen de aarde. Vandaag, is deze millennia-oude tragedie opnieuw onder dit Jood-achtige volk opgedoken. Begaan ze niet dezelfde zonden? Wat maakt de mens geschikt om Gods beloften te ontvangen? Keert hij zich niet tegen God en neemt hij dan Zijn zegeningen aan? Waarom keert de mens zich nooit naar gerechtigheid of gaat hij op zoek naar de waarheid? Waarom is hij nooit geïnteresseerd in wat God doet? Waar is zijn rechtvaardigheid? Waar is zijn billijkheid? Heeft hij het lef om God te vertegenwoordigen? Waar is zijn gevoel van gerechtigheid? Hoeveel van wat de mens liefheeft, heeft God ook lief? De mens weet niet meer wat wat is,[7] hij haalt zwart en wit altijd door elkaar,[8] hij onderdrukt gerechtigheid en waarheid, en heeft onbillijkheid en onrechtvaardigheid hoog in het vaandel. Hij verdrijft het licht en trekt rond in de duisternis. Zij die de waarheid en gerechtigheid zoeken, jagen het licht in plaats daarvan weg, zij die God zoeken, vertrappen Hem onder hun voeten en verheffen zichzelf hoog in de lucht. De mens is niet anders dan een bandiet.[9] Waar is zijn verstand? Wie kan goed van kwaad onderscheiden? Wie kan gerechtigheid ondersteunen? Wie is gewillig om voor de waarheid te lijden? Mensen zijn slecht en duivels! Zij hebben God aan het kruis genageld en klappen en juichen daarom, hun wilde kreten houden maar aan. Zij zijn als kippen en honden, zij spannen samen en bekokstoven, zij hebben hun eigen koninkrijk gevestigd, hun bemoeienis heeft overal onrust veroorzaakt, zij sluiten hun ogen en janken aan één stuk wild door, allemaal samen opgesloten, en er is sprake van een troebele sfeer, druk en levendig en zij die zich blind hechten aan anderen blijven tevoorschijn komen, allemaal houden ze de ‘illustere’ namen van hun voorouders hoog. Deze honden en kippen hebben God lang geleden naar de achtergrond verdrongen en hebben nooit enige aandacht besteed aan de toestand van Gods hart. Het is niet verwonderlijk dat God zegt dat de mens op een hond of een kip lijkt, een blaffende hond die honderd andere mee laat janken; op deze manier heeft hij Gods werk met veel tamtam in deze tijd gebracht, zonder acht te slaan op wat Gods werk echt is, of er wel gerechtigheid is, of God wel een plek heeft waarop Hij Zijn voeten kan plaatsen, hoe morgen eruitziet, zijn eigen laagheid en zijn eigen vuilheid. De mens heeft nooit veel over dingen nagedacht, hij heeft zich nooit zorgen gemaakt voor morgen en heeft alles wat hem ten goede komt en kostbaar is in zijn armen vergaard, waarbij hij voor God alleen wat restjes en restanten[10] overlaat. Wat is de mens wreed! Hij spaart geen gevoelens voor God en werpt God, nadat hij alles van God stiekem verslonden heeft, ver achter zich, zonder zich verder om Zijn bestaan te bekommeren. Hij geniet van God, maar verzet zich toch tegen God en vertrapt Hem onder zijn voeten, terwijl zijn mond God dankt en prijst; hij bidt tot God en is afhankelijk van God, terwijl hij God ook misleidt; hij ‘verhoogt’ de naam van God en ziet op naar het gezicht van God, toch zit hij ook brutaal en onbeschaamd op de troon van God en oordeelt hij de ‘onrechtvaardigheid’ van God; uit zijn mond komen de woorden die hij verschuldigd is aan God en hij kijkt ook naar Gods woorden, maar in zijn hart beschimpt hij God; hij is ‘tolerant’ jegens God maar verdrukt God toch en zijn mond zegt dat het ten gunste van God is; in zijn handen houdt hij de dingen van God en in zijn mond kauwt hij op het voedsel dat God hem gegeven heeft, toch fixeren zijn ogen een kille en emotieloze blik op God, alsof hij Hem helemaal wil opslokken; hij kijkt naar de waarheid, maar stelt die steevast gelijk aan Satans bedrog; hij kijkt naar gerechtigheid, maar forceert die tot zelfverloochening; hij kijkt naar de daden van de mens, en zegt steevast dat ze zijn wat God is; hij kijkt naar de natuurlijke gaven van de mens, en zegt steevast dat ze de waarheid zijn; hij kijkt naar Gods daden, en zegt steevast dat ze arrogantie en verwaandheid, gebral en zelfingenomenheid zijn; wanneer de mens naar God opziet, betitelt hij Hem steevast als menselijk en probeert hij hard om Hem op de stoel van een geschapen wezen te plaatsen die onder één hoedje speelt met Satan; hij weet heel goed dat ze uitspraken van God zijn, toch noemt hij ze slechts de geschriften van een mens; hij weet heel goed dat de Geest wordt verwezenlijkt in het vlees, dat God vlees is geworden, maar zegt alleen dat dit vlees de nakomeling is van Satan; hij weet heel goed dat God nederig en verborgen is, toch zegt hij alleen dat Satan beschaamd is gemaakt en God gewonnen heeft. Wat een nietsnut! De mens is niet eens waardig om als waakhond te dienen! Hij maakt geen onderscheid tussen zwart en wit en verdraait zwart zelfs opzettelijk in wit. Kunnen de krachten van de mens en het belegeren van de mens de dag van Gods emancipatie gedogen? Nadat de mens God opzettelijk heeft weerstaan, boeit het hem helemaal niet meer of gaat hij zelfs zo ver om Hem ter dood te brengen, waarbij hij niet toelaat dat God Zichzelf toont. Waar is de rechtvaardigheid? Waar is de liefde? Hij zit naast God en duwt God op zijn knieën om te smeken om vergeving, om al zijn regelingen te gehoorzamen, om aan al zijn gekonkel gehoor te geven en hij zorgt ervoor dat God alles wat Hij doet op zijn aanwijzing doet, anders wordt hij kwaad[11] en barst hij in woede uit. Hoe kan God niet door verdriet overmand zijn onder dergelijke invloed van duisternis, die zwart verdraait in wit? Hoe kan Hij Zich geen zorgen maken? Waarom wordt er gezegd, dat toen God Zijn laatste werk begon, het op het werk leek van de schepping van hemel en aarde? De daden van de mens zijn zo ‘rijk’, de ‘eeuwig stromende bron van levend water’ ‘bevloeit’ de akker van het mensenhart onophoudelijk, terwijl de ‘bron van levend water’ van de mens zonder scrupules[12] met God wedijvert; die twee zijn onverenigbaar en er wordt op die manier straffeloos voor mensen gezorgd in Gods plaats, terwijl de mens eraan meewerkt zonder zich rekenschap te geven van de gevaren die dit met zich meebrengt. En met welk effect? Hij werpt God kil aan de kant en plaatst Hem ver weg, waar mensen niet op Hem zullen letten, in grote angst dat Hij hun aandacht zal trekken en heel erg bang dat Gods bron van levend water de mens zal verlokken en de mens zal winnen. Dus na het ervaren van vele jaren van wereldse zorgen spant hij met intriges samen tegen God en maakt hij God zelfs het doelwit van zijn aantijging. Het is alsof God een blok hout is geworden in zijn ogen en hij wanhopig is om God te grijpen en Hem in het vuur te plaatsen om gelouterd en gereinigd te worden. De mens klopt zich op de borst en lacht bij het zien van Gods ongemak, hij danst van vreugde en zegt dat God al is overgegaan tot loutering. Hij zegt ook dat hij de vuile onzuiverheden van God schoon zal schroeien, alsof alleen dit rationeel en verstandig is, alsof alleen deze de billijke en redelijke methoden van de hemel zijn. Dit gewelddadige gedrag van de mens lijkt zowel opzettelijk als onbewust. De mens openbaart zowel zijn lelijke gezicht en zijn afschrikwekkende, vuile ziel als de meelijwekkende aanblik van een bedelaar; na overal te hebben geraasd, neemt hij een zielige verschijning aan en smeekt hij om vergeving van de hemel, waarbij hij wel een uiterst zielige mopshond lijkt. De mens handelt altijd op onverwachte manieren, hij ‘rijdt op de rug van een tijger om anderen bang te maken’,[a] hij speelt altijd een rol, hij bekommert zich geenszins om Gods hart en trekt geen enkele vergelijking met zijn eigen status. Hij verzet zich alleen stilletjes tegen God, alsof God hem iets heeft aangedaan en hem niet op die manier behoort te behandelen, en alsof de hemel geen ogen heeft en zaken met opzet moeilijk voor hem maakt. Zo voert de mens altijd heimelijk kwaadaardige complotten uit en stelt hij zijn eisen aan God niet in het minst bij. Hij kijkt met roofzuchtige ogen en staart wild naar elke beweging van God, hij denkt nooit dat hij de vijand van God is en hoopt dat de dag zal komen wanneer God de mist uiteen jaagt, dingen duidelijk maakt, hem uit de ‘muil van de tijger’ redt en de reden voor zijn misnoegen wegneemt. Zelfs vandaag denken mensen nog steeds niet dat ze zich tegen God verzetten, een rol die zovelen hebben gespeeld door de eeuwen heen; hoe zouden ze ook kunnen weten dat ze in alles wat ze doen al heel lang zijn afgedwaald, dat alles wat ze begrepen hebben al heel lang door de zeeën is overspoeld.

Wie heeft de waarheid ooit aanvaard? Wie heeft God ooit met open armen verwelkomd? Wie heeft ooit blij uitgekeken naar de verschijning van God? Het gedrag van de mens is al heel lang verdorven en zijn onreinheid heeft de tempel van God al heel lang onherkenbaar achtergelaten. De mens zet zijn eigen werk intussen nog steeds voort en haalt zijn neus op voor God. Het is alsof zijn verzet tegen God in steen gebeiteld en onveranderlijk is, bijgevolg zou hij liever vervloekt worden dan dat hij nog meer mishandeling lijdt van zijn woorden en daden. Hoe kunnen zulke mensen God kennen? Hoe kunnen zij rust bij God vinden? En hoe kunnen zij geschikt zijn om voor God te verschijnen? Er is zonder twijfel niets verkeerds aan het zichzelf toewijden aan Gods managementplan – maar waarom verdringen mensen Gods werk en Gods volledigheid naar de achtergrond, terwijl zij hun eigen bloed en tranen onzelfzuchtig toewijden? De geest van onzelfzuchtige toewijding van mensen is zonder twijfel kostbaar – maar hoe kunnen ze weten dat de ‘zijde’ die ze spinnen geheel en al ongeschikt is om te vertegenwoordigen wat God is? De goede intenties van mensen zijn zonder twijfel kostbaar en zeldzaam – maar hoe kunnen zij de ‘onbetaalbare schat’[13] slikken? Jullie moeten allemaal over jullie verleden nadenken: waarom zijn jullie nooit losgekomen van jullie harteloze tuchtiging en vervloekingen? Waarom staan mensen altijd op zo’n ‘intieme voet’ met majestueuze woorden en rechtvaardig oordeel? Is God ze werkelijk aan het beproeven? Is God ze opzettelijk aan het louteren? En hoe treden mensen binnen te midden van loutering? Kennen ze Gods werk echt? Welke lering hebben mensen getrokken uit Gods werk en hun eigen intrede? Mogen mensen Gods aansporing niet vergeten, en mogen zij inzicht hebben in Gods werk, het duidelijk identificeren en hun eigen intrede naar behoren beheren.

Voetnoten:

1. “Plagen” legt de ongehoorzaamheid van de mensheid bloot.

2. “Te maken gekregen met fronsende wenkbrauwen en het kille verzet van duizend vermanende vingers, met gebogen hoofd, mensen dienend als een bereidwillige os” was oorspronkelijk één zin, maar is hier voor de duidelijkheid in twee zinnen gesplitst. Het eerste deel van de zin verwijst naar de daden van de mens, terwijl de tweede zin wijst op het lijden dat God heeft ondergaan en dat God nederig en verborgen is.

3. “Vooroordeel” verwijst naar het ongehoorzame gedrag van mensen.

4. “Alsof hij absolute macht wil grijpen” verwijst naar het ongehoorzame gedrag van mensen. Zij achten zichzelf zeer hoog, ketenen anderen en dwingen ze hen te volgen en voor hen te lijden. Zij zijn vijandig jegens God.

5. “Marionet” wordt spottend gebruikt voor hen die God niet kennen.

6. “Sneeuwballen” markeert het lage gedrag van mensen.

7. “Weet niet meer wat wat is” geeft aan wanneer mensen Gods wil tot iets satanisch verdraaien, in brede zin verwijzend naar gedrag waarmee mensen God verwerpen.

8. “Hij haalt zwart en wit altijd door elkaar” verwijst naar het verwarren van de waarheid met illusies, en rechtvaardigheid met kwaad.

9. “Bandiet” duidt erop dat mensen onverstandig zijn en het ze aan inzicht ontbreekt.

10. “Wat restjes en restanten” duidt op gedrag waarmee mensen God verdrukken.

11. “Kwaad” verwijst naar het lelijke gezicht van de mens dat woedend en verontwaardigd is.

12. “Zonder scrupules” verwijst naar wanneer mensen roekeloos zijn en geen greintje eerbied jegens God hebben.

13. “Onbetaalbare schat” verwijst naar de complete God.

a. Dit is vertaald op basis van de brontekst “hú jiǎ hǔ wēi”, dat een Chinees idioom is. Het heeft betrekking op een verhaal waarin een vos andere dieren wegjaagt doordat hij in gezelschap van een tijger rondloopt en op die manier de vrees en het prestige ‘leent’ dat de tijger krijgt. Dit is een metafoor die gebruikt wordt om naar mensen te verwijzen die het prestige van iemand anders ‘lenen’ om anderen vrees aan te jagen of te onderdrukken.

Werk en intrede (10)

Dat de mensheid zo ver vooruitgang heeft geboekt, is een unieke situatie. Gods werk en de intrede van de mens gaan schouder aan schouder voort, dus Gods werk is eveneens een spectaculair gebeuren zonder weerga. De intrede van de mens tot nu toe is een wonder dat de mens zich nooit eerder heeft kunnen voorstellen. Gods werk heeft zijn hoogtepunt bereikt – en de ‘intrede’ van de mens[1] heeft vervolgens ook zijn piek bereikt. God heeft Zichzelf verlaagd zo ver als Hij maar kon en Hij heeft nooit tegen de mensheid of tegen het universum en alle dingen geprotesteerd. De mens staat intussen op Gods hoofd en zijn verdrukking van God heeft zijn toppunt bereikt; alles heeft zijn toppunt bereikt, en het is tijd dat de dag van rechtvaardigheid aanbreekt. Waarom het land in mistroostigheid en alle volken in duisternis blijven hullen? God heeft het enkele duizenden jaren – tienduizenden jaren zelfs – aangekeken en zijn tolerantie heeft reeds lang de grens bereikt. Hij heeft elke beweging van de mens aanschouwd, Hij heeft gadegeslagen hoe lang de onrechtvaardigheid van de mens vrij spel zou hebben en toch voelt de mens, die al lang gevoelloos is geworden, niets. En wie heeft ooit de daden van God gadegeslagen? Wie heeft ooit zijn ogen opgeslagen en in de verte gekeken? Wie heeft ooit aandachtig geluisterd? Wie is ooit in de handen van de Almachtige geweest? Mensen worden allemaal door denkbeeldige angsten geplaagd.[2] Wat voor nut heeft een stapel hooi en stro? Zij kunnen de, vleesgeworden God alleen maar doodmartelen. Hoewel ze slechts stapels hooi en stro zijn, is er nog steeds één ding dat ze ‘het allerbeste’[3] doen: God doodmartelen en dan roepen dat ‘dit het hart van de mensen verblijdt’. Wat een stelletje garnaalsoldaten en krabgeneraals! Opmerkelijk genoeg richten ze hun aandacht te midden van een onophoudelijke stroom mensen op God en omringen ze Hem met een ondoordringbare blokkade. Met nog meer vuur[4] hebben ze God in hordes omsingeld, zodat Hij geen vin kan verroeren. Ze houden allerlei wapens in hun handen en zien God aan alsof ze naar een vijand kijken, hun ogen vol boosheid; zij staan te popelen om ‘Gods ledematen uiteen te rijten’. Hoe raadselachtig! Waarom zijn de mens en God zulke onverzoenlijke vijanden geworden? Kan het zijn dat er sprake is van wrok tussen God, de meest lieflijke, en de mens? Kan het zijn dat Gods daden de mens geen voordeel opleveren? Doen ze de mens kwaad? De mens fixeert zijn blik strak op God, ontzettend bang dat Hij door de blokkade van de mens heen breekt, terugkeert naar de derde hemel en de mens wederom in de kerker werpt. De mens is op zijn hoede voor God, hij zit in spanning en kronkelt op afstand over de grond met een ‘machinegeweer’ gericht op de God onder de mensen. Het is alsof de mens God bij de minste of geringste beweging alles van Hem zal wegvagen – Zijn hele lichaam en alles wat Hij draagt – zonder iets achter te laten. De relatie tussen God en de mens is niet meer te herstellen. God is onbegrijpelijk voor de mens; de mens sluit intussen met opzet zijn ogen en rommelt maar wat aan, totaal niet bereid om mijn bestaan te zien en genadeloos tot mijn oordeel. Dus wanneer de mens het niet verwacht, zweef ik stilletjes weg en zal ik niet langer vergelijken wie er hoog en wie er laag is bij de mens. De mensheid is het laagste ‘dier’ van allemaal, en ik wens niet langer aandacht aan hem te schenken. Ik heb mijn genade reeds lang geheel mee teruggenomen naar de plaats waar ik in vrede woon; aangezien de mens zo ongehoorzaam is, wat voor reden heeft hij dan om nog meer van mijn kostbare genade te genieten? Ik wil mijn genade niet tevergeefs op de legers uitstorten die mij vijandig gezind zijn. Ik geef mijn kostbare vruchten liever aan die boeren van Kanaän die ijverig zijn en mijn terugkeer serieus verwelkomen. Ik wens alleen dat de hemelen eeuwig zullen bestaan en nog meer dat de mens nooit oud zal worden, dat de hemelen en de mens voor altijd rust zullen ervaren en die altijdgroene ‘pijnbomen en cipressen’ God altijd zullen vergezellen en de hemelen altijd zullen vergezellen om samen het ideale tijdperk binnen te gaan.

Ik heb veel dagen en nachten met de mens doorgebracht, ik heb samen met de mens in de wereld gewoond en ik heb nooit nog meer eisen aan de mens gesteld; ik leid de mens alleen maar steeds verder voort, ik doe niets anders dan de mens leiden en ik voer onophoudelijk het regelwerk uit ten behoeve van de bestemming van de mens. Wie heeft ooit de wil van de hemelse Vader begrepen? Wie heeft ooit tussen hemel en aarde gereisd? Ik wil niet langer de ‘oude leeftijd’ van de mens met hem doorbrengen, want de mens is te ouderwets, hij begrijpt niets; het enige wat hij weet is zichzelf volproppen op het feest dat ik heb geregeld, afzijdig van al het andere, zonder ook maar ooit aan een andere kwestie te denken. De mensheid is te gierig, de onrust, de mistroostigheid en het gevaar onder de mensen is te groot, dus wil ik de verkregen kostbare vruchten van overwinning in de laatste dagen niet delen. Laat de mens de rijke zegeningen genieten die hij zelf heeft gecreëerd, want de mens verwelkomt mij niet – waarom zou ik de mensheid dwingen om een glimlach te veinzen? Iedere hoek van de wereld is beroofd van warmte, er is geen spoor van de lente in de landschappen over de hele wereld, want zoals een schepsel dat in het water leeft, heeft de mens geen greintje warmte, hij is als een lijk en zelfs het bloed dat door zijn aderen stroomt, is als bevroren ijs dat het hart verkilt. Waar is de warmte? De mens nagelde God zonder reden aan het kruis en nadien voelde hij absoluut geen wroeging. Nooit heeft iemand spijt gehad en deze wrede tirannen zijn nog steeds van plan om de Zoon des mensen wederom ‘levend te vangen’[5] en Hem voor een vuurpeloton te brengen, om een eind aan de haat in hun hart te maken. Wat voor nut heeft het voor mij om in dit gevaarlijke land te blijven? Als ik blijf, bezorg ik de mens alleen maar conflicten en geweld en oneindige moeilijkheden, want ik heb de mens nooit vrede gebracht, alleen oorlog. De laatste dagen van de mensen moeten met oorlog vervuld zijn en de bestemming van de mens moet teloorgaan te midden van geweld en conflicten. Ik ben niet bereid om te delen in de ‘vreugde’ van de oorlog, ik wil niet bij het bloedvergieten en offeren van de mens zijn, want de verwerping van de mens heeft mij tot ‘vertwijfeling’ gedreven en ik kan het niet over mijn hart verkrijgen om de oorlogen van de mens te aanschouwen – laat de mens maar naar hartenlust strijden, ik wens te rusten, ik wil slapen, laat demonen de mensheid maar gezelschap houden gedurende zijn laatste dagen! Wie kent mijn wil? Omdat de mens mij niet verwelkomt en hij nooit naar mij heeft uitgekeken, kan ik hem alleen maar vaarwel zeggen. Ik bedeel hem de bestemming van de mensheid toe, ik laat bij de mens al mijn rijkdommen achter, zaai mijn leven onder de mensen, zaai het zaad van mijn leven in de akker van het mensenhart, laat hem eeuwigdurende herinneringen na, laat de mensheid al mijn liefde na en geef de mens alles wat de mens in mij koestert, als de gave van liefde waarmee we naar elkaar verlangen. Ik zou willen dat we elkaar voor altijd liefhebben, dat ons gisteren het fijne is dat we elkaar geven, want ik heb mij al helemaal aan de mensheid gegeven – wat kan de mens te klagen hebben? Ik heb mijn hele leven al aan de mens nagelaten, ik heb zonder een woord hard gezwoegd om het prachtige land van liefde voor de mensheid om te ploegen; ik heb nooit enige billijke eisen aan de mens gesteld en heb niets gedaan dan me gewoon te onderwerpen aan de regelingen van de mens en een nog prachtigere morgen voor de mensheid te creëren.

Hoewel Gods werk rijk en overvloedig is, schiet de intrede van de mens zeer tekort. Van de gezamenlijke ‘onderneming’ tussen de mens en God is bijna alles het werk van God; in hoeverre de mens is binnengegaan, heeft hij vrijwel niets om aan te tonen. De mens, die zo armoedig en blind is, meet zijn kracht zelfs met de God van vandaag met ‘oude wapens’ in zijn handen. Deze ‘primitieve apen’ zijn amper in staat om rechtop te lopen en ze schamen zich niet voor hun ‘blote’ lijf. Wat geeft ze de kwalificaties om het werk van God te evalueren? De ogen van vele van deze viervoetige apen worden met woede vervuld en ze nemen het tegen God op met oude wapens van steen in hun handen, ze proberen om een zodanige wedstrijd van de aapmens te ontketenen die de wereld nooit eerder heeft gezien, om een competitie van de laatste dagen te voeren tussen de aapmens en God die door het hele land beroemd zal worden. Veel van deze gekromde oude aapmensen lopen bovendien over van zelfgenoegzaamheid. Met de opeengepakte plukken haar op hun gezicht zitten ze vol moordlustige intenties en heffen ze hun voorpoten op. Zij moeten nog volledig evolueren tot de moderne mens, dus soms staan ze rechtop en soms kruipen ze, met het zweet op hun voorhoofd als dicht opeengepakte dauwdruppels – hun hunkering is overduidelijk. Kijkend naar de onberispelijke oude aapmens, hun metgezel, staande op vier benen, de vier ledematen bonkig en traag, amper in staat om klappen af te weren en zonder de kracht om terug te vechten, kunnen ze zich nauwelijks inhouden. In een oogwenk – voordat er tijd is om te zien wat er is gebeurd – tuimelt de ‘held’ in de ring op de grond met zijn ledematen in de lucht. Die ledematen, al die jaren verkeerd op de grond geplaatst, zijn opeens ondersteboven gekeerd en de aapmens heeft geen verlangen meer om weerstand te bieden. Vanaf dit moment is de oudste aapmens van het oppervlak van de aarde weggevaagd – het is echt ‘betreurenswaardig’. Deze oude aapmens kwam tot zo’n plotseling einde. Waarom moest hij zo snel van de prachtige mensenwereld verdwijnen? Waarom besprak hij de volgende strategische stap niet met zijn metgezellen? Wat jammer dat hij afscheid neemt van de wereld zonder het geheim van iemands krachtmeting met God achter te laten! Wat onnadenkend van zo’n oude aapmens om zonder een fluistering dood te gaan, om te vertrekken zonder de ‘oude cultuur en kunsten’ aan zijn nakomelingen door te geven. Er was geen tijd om zijn dierbaren aan zijn zijde te roepen en ze zijn liefde over te brengen, hij liet geen boodschap op een stenen tafel na, hij nam de hemelzon niet waar en zei niets over zijn onnoemelijke moeilijkheden. Bij zijn laatste ademtocht riep hij zijn nakomelingen niet aan de zijde van zijn stervende lichaam om ze te vertellen ‘niet de ring te betreden om God uit te dagen’ voordat hij zijn ogen sloot, met vier stijve ledematen voor altijd omhoog gestoken als boomtakken die hemelwaarts wijzen. Het lijkt erop dat hij een bittere dood stierf … Opeens barst er een brullend gelach uit van onder de ring; een van de gekromde aapmensen is buiten zichzelf; hij houdt een ‘stenen knuppel’ vast voor de jacht op antilopen of andere wilde prooidieren die geavanceerder is dan die van de oude aapmens, hij springt de ring in, vol woede, met een goed doordacht plan in zijn hoofd.[6] Het is alsof hij iets verdienstelijks heeft gedaan. Met behulp van de ‘sterkte’ van zijn stenen knuppel lukt het hem om ‘drie minuten’ lang rechtop te staan. Wat is de ‘macht’ van dit derde ‘been’ groot! Het hield de grote, onbeholpen, dwaze gekromde aapmens drie minuten lang staande – geen wonder dat deze eerbiedwaardige[7] oude aapmens zo dominant is. Zowaar, het oude stenen voorwerp voert het ‘maakt zijn reputatie waar’ uit: er is een messenheft, rand en uiteinde, het enige wat ontbreekt is glans aan de rand – wat is dat betreurenswaardig. Kijk nog eens naar de ‘kleine held’ uit oude tijden, staande in de ring degenen eronder met een minachtende blik aan te staren, alsof ze impotente minderwaardigen zijn en hij de koene held is. In zijn hart verafschuwt hij heimelijk degenen voor het podium. “Het land is in moeilijkheden en ieder van ons is verantwoordelijk, waarom schrikken jullie ervoor terug? Kan het zijn dat jullie zien dat het land met rampspoed te maken krijgt, maar niet aan een bloedige strijd willen meedoen? Het land staat aan de rand van rampspoed – waarom zijn jullie niet de eersten die hun zorg tonen en de laatsten die zichzelf vermaken? Hoe kunnen jullie staan toekijken hoe het land wegzakt en het volk aftakelt? Zijn jullie bereid om de schande van nationale onderwerping te dragen? Wat een stelletje nietsnutten!” Bij die gedachten breken er ruzies uit voor het podium en zijn ogen kijken zelfs nog kwader, alsof ze vlammen gaan schieten.[8] Hij staat te popelen dat God het opgeeft vóór het gevecht, hunkerend om God te doden om de mensen blij te maken. Hij heeft niet in de gaten dat zijn stenen voorwerp weliswaar beroemdheid geniet, maar tegen God nooit iets kan uithalen. Voordat hij de tijd heeft gehad om zichzelf te verdedigen, voordat hij de tijd heeft gehad om te gaan liggen en op te staan, wankelt hij heen en weer zonder nog iets te kunnen zien met beide ogen. Hij tuimelt neer op zijn oude voorouder en richt zich niet meer op; hij klemt zich aan de oude aapmens vast, hij roept niet meer en geeft zijn minderwaardigheid toe, zonder enig resterend verlangen tot verzet. Die twee arme aapmensen sterven voor de ring. Wat is het jammer dat de voorouders van de mensheid, die tot de dag van vandaag hebben overleefd, in onwetendheid stierven toen de Zoon der gerechtigheid verscheen! Wat is het dwaas dat ze zo’n grote zegening aan zich voorbij hebben laten gaan – dat de aapmensen, die duizenden jaren hebben gewacht, op de dag van hun zegening de zegeningen naar het dodenrijk hebben meegenomen om ervan te ‘genieten’ met de koning van duivels! Waarom deze zegeningen niet in de wereld van de levenden houden om van te genieten met hun zonen en dochters? Ze vragen gewoon om moeilijkheden! Wat is het zonde dat ze omwille van wat status, reputatie en ijdelheid zo onfortuinlijk zijn om gedood te worden en zich verdringen om als eerste de poorten van de hel te openen en zonen ervan te worden. Een dergelijke prijs is echt onnodig. Wat jammer dat zulke oude voorouders, die zo ‘vol nationale geest’ waren, zo ‘strikt voor zichzelf maar zo tolerant voor anderen’ konden zijn, zichzelf in de hel opsluiten en die impotente minderwaardigen buitensluiten. Waar zijn de ‘vertegenwoordigers van mensen’ zoals deze te vinden? Omwille van het ‘welzijn van hun nakomelingen’ en het ‘vredige leven van toekomstige generaties’ laten ze God niet ingrijpen, zodat ze geen enkele aandacht schenken aan hun eigen leven. Zij wijden zich zonder terughoudendheid toe aan de ‘nationale zaak’, waarbij ze het dodenrijk zonder een woord binnengaan. Waar is zulk nationalisme te vinden? Zij strijden met God en vrezen dood noch aderlating en maken zich al helemaal geen zorgen voor morgen. Ze begeven zich gewoon naar het slagveld. Wat jammer dat het enige wat ze krijgen voor hun ‘geest van toewijding’ eeuwige spijt is en dat ze door de eeuwigdurende vlammen van de hel verteerd worden!

Erg intrigerend! Waarom hebben mensen de vleeswording van God altijd verworpen en beschimpt? Waarom hebben mensen nooit enig begrip van Gods vleeswording? Kan het zijn dat God op het verkeerde moment is gekomen? Kan het zijn dat God op de verkeerde plaats is gekomen? Kan het zijn dat dit gebeurt omdat God alleen heeft gehandeld, zonder ‘handtekening voor goedkeuring’ van de mens? Kan het zijn omdat God Zijn eigen plan heeft getrokken zonder toestemming van de mens? Volgens de feiten heeft God vooraf gewaarschuwd. God heeft niets verkeerd gedaan door vlees te worden – moet Hij de mens om toestemming vragen? Bovendien heeft God de mens er lang geleden aan herinnerd, misschien zijn mensen het vergeten. Zij kunnen er niets aan doen, want de mens is reeds lang zo door Satan verdorven dat hij niets kan begrijpen van wat er onder de hemelen gebeurt, om maar te zwijgen van wat er in de geestelijke wereld allemaal gebeurt! Wat is het jammer dat de voorouders van de mens, de aapmensen, in de ring zijn gestorven, maar dit is niet verrassend: hemel en aarde zijn nooit compatibel geweest en hoe zouden de aapmensen, met een verstand van steen, zich kunnen indenken dat God weer vlees kan worden? Wat triest dat zo’n ‘oude man’ op ‘zijn zestigste’ doodging op de dag van Gods verschijning. Is het niet wonderlijk dat hij de wereld zonder zegen verliet juist bij de komst van zo’n grote zegening? De vleeswording van God heeft schokgolven veroorzaakt in alle religies en terreinen, de oorspronkelijke orde van religieuze kringen is ‘op de kop gezet’ en het hart in beroering gebracht van allen die naar de verschijning van God hunkeren. Wie aanbidt er niet? Wie verlangt er niet naar om God te zien? God is vele jaren persoonlijk onder de mensen geweest, toch heeft de mens dat nooit beseft. Vandaag is God Zelf verschenen en heeft Zijn identiteit aan de massa getoond – hoe kan dit het mensenhart niet verblijden? God deelde eens vreugde en verdriet met de mens en vandaag is Hij herenigd met de mensheid en wisselt hij verhalen van voorbije tijden uit met hem. Nadat Hij uit Judea vertrok, konden mensen geen spoor meer van Hem vinden. Zij hunkeren ernaar om God wederom te ontmoeten, maar beseffen niet dat zij Hem vandaag weer ontmoet hebben en met Hem herenigd zijn. Hoe zou dit geen gedachten aan gisteren kunnen oprakelen? Tweeduizend jaar geleden vandaag aanschouwde Simon Barjona, de nakomeling van de Joden, Jezus de Heiland, hij at met Hem aan dezelfde tafel en nadat hij Hem vele jaren gevolgd had, voelde hij een diepe genegenheid voor Hem. Hij had Hem vanuit het diepst van zijn hart lief; hij hield zielsveel van de Heer Jezus. Het Joodse volk wist totaal niet hoe deze baby met gouden lokken, geboren in een koude kribbe, de eerste beeltenis van Gods vleeswording was. Ze dachten allemaal dat Hij aan hen gelijk was, niemand vond Hem anders – hoe konden mensen deze alledaagse en gewone Jezus ook herkennen? Het Joodse volk zag Hem als een Joodse zoon van die tijd. Niemand beschouwde Hem als een liefderijke God en mensen stelden alleen maar blinde eisen aan Hem, zij vroegen Hem om rijke en overvloedige genadegaven, vrede en vreugde. Zij wisten alleen dat Hij, als een miljonair, alles had wat iemand ooit kon wensen. Toch behandelden mensen Hem nooit als iemand die geliefd was; de mensen in die tijd hielden niet van Hem, protesteerden alleen maar tegen Hem en stelden irrationele eisen aan Hem. Hij verzette Zich nooit, maar verleende de mens voortdurend genadegaven, ook al kende de mens Hem niet. Hij schonk mensen op stille wijze warmte, liefde en barmhartigheid. Hij gaf mensen bovendien nieuwe manieren voor de praktijk om ze uit de banden van de wet te leiden. De mens had Hem niet lief, hij benijdde Hem alleen maar en herkende Zijn uitzonderlijke talenten. Hoe kon de blinde mensheid weten hoe groot de vernedering was die de lieflijke Jezus de Heiland onderging toen Hij onder de mensen kwam? Niemand dacht aan Zijn nood, niemand wist van Zijn liefde voor God de Vader en niemand kon van Zijn eenzaamheid weten; ook al was Maria Zijn aardse moeder, hoe kon zij de gedachten in het hart van de barmhartige Heer Jezus kennen? Wie wist van het onuitsprekelijke lijden dat de Zoon des mensen verduurde? Nadat de mensen in die tijd eisen aan Hem hadden gesteld, verdrongen ze Hem kil naar de achtergrond en wierpen ze Hem eruit. Daarom zwierf Hij door de straten, dag na dag, jaar na jaar, vele jaren dolend tot Hij 33 zware jaren had geleefd, jaren die zowel lang als kort waren geweest. Wanneer mensen Hem nodig hadden, nodigden ze Hem met een glimlach op hun gezicht bij hen thuis uit en probeerden ze eisen aan Hem te stellen – maar nadat Hij Zijn bijdrage aan hen had geleverd, schoven ze Hem onmiddellijk buiten de deur. Mensen aten waarin Zijn mond voorzag, zij dronken Zijn bloed, zij genoten de genadegaven die Hij over hen uitstortte, toch keerden ze zich ook tegen Hem, want zij wisten nooit aan wie zij hun leven te danken hadden. Uiteindelijk nagelden ze Hem aan het kruis, maar toch gaf Hij geen kik. Zelfs vandaag houdt Hij Zich stil. Mensen eten Zijn vlees, zij drinken Zijn bloed, zij eten het voedsel dat Hij voor hen bereidt, en zij bewandelen de weg die Hij voor hen geopend heeft en toch zijn zij nog steeds van plan om Hem te verwerpen; zij behandelen de God die ze hun leven gegeven heeft feitelijk als de vijand en behandelen degenen die net als zij slaven zijn juist als de hemelse Vader. Keren zij zich hiermee niet opzettelijk tegen Hem? Hoe kwam het dat Jezus aan het kruis stierf? Weten jullie dat? Werd Hij niet verraden door Judas, die Hem het meest nabij stond en Hem gegeten, Hem gedronken en van Hem genoten had? Verraadde Judas Jezus niet omdat Hij maar een onbeduidende, normale leraar was? Als mensen echt hadden gezien dat Jezus uitzonderlijk en die Ene uit de hemel was, hoe hadden ze Hem dan 24 uur lang levend aan het kruis kunnen nagelen totdat Hij geen adem meer in Zijn lichaam had? Wie kan God kennen? Mensen genieten alleen maar van God met onverzadigbare hebzucht, maar zij hebben Hem nooit gekend. Zij kregen een vinger maar namen de hele hand en zij maken “Jezus” totaal gehoorzaam aan hun geboden, aan hun orders. Wie heeft er ooit enige barmhartigheid getoond jegens deze Zoon des mensen, die nergens een plaats heeft om Zijn hoofd neer te leggen? Wie heeft er ooit aan gedacht om zijn krachten met Hem te bundelen om de opdracht van God de Vader te vervullen? Wie heeft er ooit een gedachte aan Hem besteed? Wie heeft er ooit oog voor Zijn moeilijkheden gehad? De mens neemt Hem zonder een greintje liefde in de tang; de mens weet niet waar zijn licht en leven vandaan kwamen en plant alleen maar in het geheim hoe hij de “Jezus” van tweeduizend jaar geleden, die pijn onder de mensen heeft ervaren, wederom kan kruisigen. Inspireert “Jezus” werkelijk tot zulke haat? Is alles wat Hij deed al lang vergeten? De haat die zich duizenden jaren heeft opgehoopt, zal uiteindelijk tot uitbarsting komen. Jullie, die als de Joden zijn! Wanneer is “Jezus” ooit vijandig naar jullie geweest dat jullie Hem zo haten? Hij heeft zoveel gedaan en zoveel gesproken – is daar niets van in jullie voordeel? Hij heeft Zijn leven aan jullie gegeven zonder daar iets voor terug te vragen, Hij heeft Zich helemaal aan jullie gegeven – willen jullie Hem nog steeds levend opeten? Hij heeft Zijn alles aan jullie gegeven, zonder iets achter te houden, zonder ooit enige wereldse glorie, de warmte onder mensen, de liefde onder mensen of alle zegeningen onder mensen te genieten. Mensen zijn zo gemeen tegen Hem, Hij heeft nooit alle rijkdommen op aarde genoten, Hij wijdt heel Zijn oprechte, bevlogen hart aan de mens toe, Hij heeft Zich helemaal aan de mensheid toegewijd – en wie heeft Hem ooit warmte geschonken? Wie heeft Hem ooit comfort geboden? De mens heeft alle druk op Hem gelegd, hij heeft alle tegenspoed bij Hem neergelegd, hij heeft Hem met de onfortuinlijkste ervaringen onder de mensen belast, hij verwijt Hem voor alle onrecht en Hij heeft het stilzwijgend aanvaard. Heeft Hij ooit tegen iemand geprotesteerd? Heeft Hij ooit van iemand enige beloning gevraagd? Wie heeft er ooit enige sympathie jegens Hem getoond? Wie van jullie heeft als normaal mens geen romantische kindertijd gehad? Wie heeft geen kleurrijke jeugd gehad? Wie heeft er niet de warmte van dierbaren? Wie is er zonder de liefde van familieleden en vrienden? Wie is er zonder het respect van anderen? Wie is er zonder een warm gezin? Wie is er zonder de troost van vertrouwelingen? En heeft Hij hier ooit iets van genoten? Wie heeft Hem ooit enige warmte geschonken? Wie heeft Hem ooit een greintje comfort geboden? Wie heeft Hem ooit enige menselijke moraliteit getoond? Wie is er ooit tolerant jegens Hem geweest? Wie heeft Hem in moeilijke tijden ooit bijgestaan? Wie heeft er ooit het zware leven met Hem doorstaan? De mens heeft zijn eisen aan Hem nooit bijgesteld; hij stelt gewoon zonder enige scrupules eisen aan hem, alsof Hij met Zijn komst naar de mensenwereld zijn os of paard, zijn gevangene moet zijn en Zijn alles aan de mens moet geven; zo niet, dan zal de mens Hem nooit vergeven, Hem nooit rust gunnen, Hem nooit God noemen en Hem nooit hoogachten. De mens is te streng in zijn houding jegens God, alsof hij God per se dood wil martelen, waarna hij zijn eisen aan God pas bij gaat stellen; anders zal de mens de normen voor zijn eisen aan God nooit naar beneden bijstellen. Hoe zou God zulke mensen niet kunnen verafschuwen? Is dat niet de tragedie van vandaag? Het geweten van de mens is nergens te bekennen. Hij blijft zeggen dat hij Gods liefde zal terugbetalen, maar hij ontleedt God en martelt Hem dood. Is dit niet het ‘geheime recept’ voor zijn geloof in God, door zijn voorouders doorgegeven? De ‘Joden’ zijn overal te vinden en zij doen vandaag nog steeds hetzelfde werk, zij voeren nog steeds hetzelfde werk uit met hun verzet tegen God en toch geloven zij dat ze God hoogachten. Hoe kunnen de ogen van de mens zelf God kennen? Hoe kan de mens, die in het vlees leeft, de vleesgeworden God die van de Geest is gekomen als God behandelen? Wie onder de mensen kan Hem kennen? Waar is de waarheid onder de mensen? Waar is echte rechtvaardigheid? Wie is er in staat om de gezindheid van God te kennen? Wie kan met de God in de hemel wedijveren? Geen wonder dat niemand God gekend heeft toen Hij onder de mensen is gekomen en dat Hij verworpen is. Hoe kan de mens het bestaan van God tolereren? Hoe kan hij toelaten dat het licht de duisternis van de wereld verdrijft? Is dit allemaal niet de eerzame toewijding van de mens? Is dit niet de oprechte intrede van de mens? En is het werk van God niet gecentreerd rondom de intrede van de mens? Ik zou graag willen dat jullie Gods werk samenvoegen met de intrede van de mens, een goede relatie ontwikkelen tussen de mens en God en de plicht doen die de mens behoort te doen naar jullie beste vermogen. Zo zal Gods werk vervolgens tot een einde komen en met Zijn verheerlijking besluiten!

Voetnoten:

1. “‘Intrede’ van de mens” verwijst hier naar het ongehoorzame gedrag van de mens. Het verwijst niet naar de intrede van mensen tot het leven – wat positief is – maar naar hun negatieve gedrag en daden. Het verwijst in brede zin naar alle daden van de mens die tegen God gekeerd zijn.

2. “Door denkbeeldige angsten geplaagd” bespot het misleide leven van de mensheid. Het verwijst naar de verwerpelijke toestand van het leven van de mensheid, waarin mensen met demonen samenleven.

3. “Het allerbeste” wordt spottend gebruikt.

4. “Met nog meer vuur” wordt spottend gezegd en verwijst naar de afschuwelijke toestand van de mens.

5. “Levend te vangen” verwijst naar het gewelddadige en verwerpelijke gedrag van de mens. De mens is bruut en geen greintje vergevensgezind jegens God en stelt absurde eisen aan Hem.

6. “Met een goed doordacht plan in zijn hoofd” wordt spottend gezegd en verwijst naar hoe mensen zichzelf en hun ware gestalte niet kennen. Dit is een neerbuigende uitspraak.

7. “Eerbiedwaardige” wordt spottend gezegd.

8. “Schieten” duidt op de verwerpelijke toestand van mensen die koken van woede wanneer ze door God worden verslagen. Het duidt op de mate van hun verzet tegen God.

De visie van Gods werk (1)

Johannes werkte zeven jaar voor Jezus en had de weg al geëffend toen Jezus kwam. Voor die tijd werd het evangelie van het koninkrijk van de hemel, door Johannes gepredikt door het hele land gehoord, zodat het zich verspreidde door Judea en iedereen hem een profeet noemde. In die tijd wenste Koning Herodes Johannes te doden, maar dat durfde hij niet, want Johannes stond in hoog aanzien bij de mensen, en Herodes was bang dat als hij Johannes zou doden, ze tegen hem in opstand zouden komen. Het werk dat door Johannes gedaan was wortelde zich onder het gewone volk, en hij maakte gelovigen van de Joden. Zeven jaar lang effende hij de weg voor Jezus, tot aan het moment dat Jezus met Zijn bediening begon. En dus was Johannes de grootste van alle profeten. Jezus begon pas officieel met Zijn werk nadat Johannes gevangen was gezet. Voor Johannes was er nooit een profeet geweest die de weg effende voor God, omdat God voor Jezus nooit vleesgeworden was. En aldus, van alle profeten die aan Johannes vooraf gingen, was hij de enige die de weg baande voor de vleesgeworden God, en op deze manier werd Johannes de grootste profeet van het Oude en het Nieuwe Testament. Johannes begon met het verspreiden van het evangelie van het koninkrijk van de hemel zeven jaar voor de doop van Jezus. Voor de mensen leek het alsof het werk dat hij deed boven het daaropvolgende werk van Jezus stond, maar desondanks was hij nog altijd slechts een profeet. Hij werkte en sprak niet in de tempel, maar in de stadjes en dorpjes er buiten. Dit deed hij natuurlijk onder de Joodse natie, en dan in het bijzonder degenen die armoede leden. Johannes kwam zelden in aanraking met mensen van de bovenlaag van de maatschappij, en verspreidde alleen het evangelie onder de gewone mensen van Judea om de juiste mensen voor te bereiden op de Heer Jezus, en geschikte plaatsen klaar te maken waar Hij kon gaan werken. Met een profeet als Johannes om de weg te effenen was de Heer Jezus in staat om direct de weg van Zijn kruis op te gaan zodra Hij aankwam. Toen God vlees werd om Zijn werk te doen, hoefde Hij zich niet bezig te houden met het uitkiezen van mensen, en was het niet nodig persoonlijk mensen of een plaats te zoeken om in te werken. Hij deed zulk werk niet toen Hij kwam; de juiste persoon had alles al voorbereid voor Hem voordat Hij kwam. Johannes had dit werk al voltooid voordat Jezus aan Zijn werk begon, want toen de vleesgeworden God kwam om Zijn werk te doen, ging Hij direct aan het werk aan degenen die lang op Hem gewacht hadden. Jezus was niet gekomen om het herstelwerk van de mens te verrichten. Hij was enkel gekomen om de bediening te volbrengen die Hij moest volbrengen, en al het andere had niets met Hem te maken. Toen Johannes kwam deed hij niets anders dan vanuit de tempel en vanuit de Joden een groep mensen bijeen te brengen die het evangelie van het koninkrijk van de hemel aannamen, zodat zij de objecten mochten worden van het werk van de Heer Jezus. Johannes werkte zeven jaar, wat wil zeggen dat hij het evangelie zeven jaar lang verspreidde. Tijdens zijn werk verrichtte Johannes niet veel wonderen, want zijn werk was het effenen van de weg, het was het werk van voorbereiding. Al het andere werk dat Jezus zou gaan doen had niets met hem te maken; hij vroeg de mensen alleen om hun zonden te belijden en zich te bekeren, en hij doopte mensen, zodat ze gered konden worden. Ofschoon hij een nieuw werk deed, en een pad opende waar de mens nog nooit over had gelopen, effende hij toch slechts de weg voor Jezus. Hij was alleen een profeet die het werk van de voorbereiding deed, en was niet in staat het werk van Jezus te doen. Alhoewel Jezus niet de eerste was die het evangelie van het koninkrijk van de hemel predikte en hoewel Hij verder ging op het pad dat Johannes gestart was, was er toch niemand anders die Zijn werk kon doen, en het was hoger dan het werk van Johannes. Jezus kon Zijn eigen weg niet voorbereiden; Zijn werk werd rechtstreeks namens God uitgevoerd. En dus, hoeveel jaren Johannes ook werkte, hij was nog steeds een profeet, en nog steeds iemand die de weg effende. De drie jaar werk die Jezus deed overtroffen de zeven jaar van Johannes, want de inhoud van Zijn werk was niet hetzelfde. Toen Jezus Zijn bediening begon, wat ook het einde markeerde van het werk van Johannes, had Johannes genoeg mensen en plaatsen voorbereid die de Heer Jezus kon gebruiken, en het waren er genoeg voor de Heer Jezus om drie jaar werk te beginnen. En aldus, zodra het werk van Johannes afgelopen was, begon de Heer Jezus officieel met Zijn eigen werk, en werden de woorden die door Johannes waren gesproken terzijde geworpen. Dat komt doordat het werk dat door Johannes gedaan was alleen bedoeld was als een overgangsfase, en zijn woorden waren niet de woorden des levens die de mens naar nieuwe groei zouden leiden; zijn woorden waren uiteindelijk maar voor tijdelijk gebruik.

Het werk dat Jezus deed was niet bovennatuurlijk; er ging een procedure aan vooraf, en alles ontwikkelde zich volgens de normale wetten van dingen. Toen de laatste zes maanden van Zijn leven waren aangebroken, wist Jezus met zekerheid dat Hij was gekomen om dit werk te doen, en wist Hij dat Hij was gekomen om aan het kruis genageld te worden. Voordat Hij werd gekruisigd bad Jezus voortdurend tot God de Vader, net zoals Hij drie keer bad in de Hof van Gethsemane. Nadat Hij gedoopt was voerde Jezus Zijn bediening drie-en-een-half jaar uit, en Zijn officiële werk duurde twee-en-een-half jaar. Gedurende het eerste jaar werd Hij beschuldigd door Satan en gehinderd door de mens, en was Hij blootgesteld aan de verleiding van de mens. Hij overwon vele verleidingen terwijl Hij zijn werk uitvoerde. Tijdens de laatste zes maanden, toen Jezus weldra gekruisigd zou worden, kwamen uit de mond van Petrus de woorden dat Hij de Zoon van de levende God was, dat Hij de Christus was. Pas toen werd Zijn werk aan iedereen bekend, en pas toen werd Zijn identiteit aan het publiek geopenbaard. Daarna vertelde Jezus Zijn discipelen dat Hij gekruisigd moest worden ter wille van de mensheid, en dat Hij drie dagen later weer zou verrijzen; en dat Hij was gekomen om het werk van verlossing te doen, en dat Hij de Redder was. Pas in de laatste zes maanden maakte Hij Zijn identiteit en het werk dat Hij van plan was te doen, bekend. Dit was ook het moment van God, en het werk moest op die manier uitgevoerd worden. In die tijd was een deel van het werk van Jezus in overeenstemming met het Oude Testament, zowel met de wetten van Mozes als met de woorden van Jehova tijdens het Tijdperk van de Wet. Jezus gebruikte die allemaal om een deel van Zijn werk te doen. Hij predikte tot de mensen en onderwees hen in de synagogen, en Hij gebruikte de voorzeggingen van de profeten in het Oude Testament om de farizeeërs te berispen die vijandig tegenover Hem stonden, en gebruikte de woorden in de Schrift om hun ongehoorzaamheid te ontmaskeren en hen aldus te veroordelen. Want zij verachtten wat Jezus gedaan had; in het bijzonder omdat veel van het werk van Jezus niet volgens de wetten in de Schrift was, en bovendien was wat Hij onderwees hoger dan hun eigen woorden, en zelfs nog hoger dan wat was voorzegd door de profeten in de Schrift. Het werk van Jezus was enkel ten behoeve van de verlossing van de mens en de kruisiging. Daarom was het niet nodig dat Hij meer woorden sprak om enig mens te overwinnen. Veel van wat Hij de mens onderwees was genomen uit de woorden van de Schrift, en zelfs Zijn werk oversteeg de Schrift niet, toch was Hij in staat het werk van de kruisiging te volbrengen. Zijn werk was niet het werk van het woord, noch was het bedoeld om de mensheid te overwinnen, maar om de mensheid te verlossen. Hij handelde alleen als het zondoffer voor de mensheid en handelde niet als de bron van het woord voor de mensheid. Hij deed niet het werk van de heidenen, wat het werk van het overwinnen van de mensheid was, maar deed het werk van de kruisiging, werk dat werd gedaan onder degenen die geloofden dat er een God was. Ook al werd Zijn werk uitgevoerd volgens de grondbeginselen van de Schrift en gebruikte Hij wat door de oude profeten voorzegd was om de farizeeërs te veroordelen, was dit voldoende om het werk van de kruisiging te volbrengen. Als het werk van vandaag nog steeds uitgevoerd werd op de grondbeginselen van de voorspellingen van de oude profeten in de Schrift, dan zou het onmogelijk zijn om jullie te overwinnen, want in het Oude Testament staat niets vermeld over de ongehoorzaamheid en de zonde van jullie Chinese mensen, er is geen geschiedenis van jullie zonden. En daarom, als dit werk nog steeds in de Bijbel bleef hangen, zouden jullie je nooit overgeven. De Bijbel heeft maar een beperkte geschiedenis van de Israëlieten, één die niet in staat is vast te stellen of jullie slecht of goed zijn, of jullie te oordelen. Stel je eens voor dat ik jullie zou moeten oordelen naar de geschiedenis van de Israëlieten, zouden jullie mij nog steeds volgen zoals jullie vandaag doen? Weten jullie hoe moeilijk jullie zijn? Als er geen woorden werden gesproken tijdens dit stadium, dan zou het onmogelijk zijn om het werk van overwinning te voltooien. Omdat ik niet ben gekomen om aan het kruis genageld te worden moet ik woorden spreken die los staan van de Bijbel, opdat jullie overwonnen kunnen worden. Het werk van Jezus was slechts een stap hoger dan het Oude Testament; het werd gebruikt om een nieuw tijdperk te beginnen en dat tijdperk te leiden. Waarom zei Hij: “Ik ben niet gekomen om de wet te vernietigen maar om haar te vervullen?” Maar toch was er in Zijn werk veel dat anders was dan de wetten die in gebruik waren en de geboden die gevolgd werden door de Israëlieten van het Oude Testament, want Hij kwam niet om de wet te gehoorzamen, maar haar te vervullen. Het proces van het vervullen behelsde veel reële dingen: Zijn werk was praktischer en reëler, en bovendien was het meer levend, en niet de blinde naleving van doctrines. Onderhielden de Israëlieten de sabbat niet? Toen Jezus kwam nam Hij de sabbat niet in acht, want Hij zei dat de Mensenzoon de Heer van de sabbat was, en als de Heer van de sabbat kwam, zou Hij doen zoals Hij het wilde. Hij was gekomen om de wetten van het Oude Testament te vervullen en de wetten te veranderen. Alles wat vandaag wordt gedaan is gebaseerd op het heden, toch rust het nog steeds op het werk van Jehova in het tijdperk van de Wet en komt niet buiten deze reikwijdte. Je tong bewaken, geen overspel plegen, bijvoorbeeld, zijn dit niet de wetten van het Oude Testament? Vandaag is wat van je vereist wordt niet enkel beperkt tot de Tien Geboden; het omvat geboden en wetten die hoger zijn dan die van voorheen, maar dit betekent niet dat wat ervoor kwam afgeschaft is, want ieder stadium van het werk van God wordt voortgezet op de fundering van het stadium dat daarvoor kwam. Wat betreft dat wat Jehova aan Israël heeft geïntroduceerd, zoals het verplichten van mensen om offerandes te brengen, hun vader en moeder te eren, geen afgoden te vereren, anderen niet te mishandelen of vervloeken, geen overspel te plegen, niet te roken of drinken, en geen dode dingen te eten of bloed te drinken: vormt dit niet zelfs vandaag nog het fundament van je gedragscode? Het is op de fundering van het verleden dat het werk is uitgevoerd tot op het heden. Hoewel de wetten van het verleden niet meer genoemd worden en er nieuwe eisen aan je worden gesteld, zijn deze wetten verre van afgeschaft maar juist op een hoger plan gesteld. Als je zegt dat ze afgeschaft zijn betekent dat, dat het voorgaande tijdperk verouderd is, terwijl er enkele geboden zijn die je in alle eeuwigheid moet eren. De geboden van het verleden zijn al in praktijk gebracht en zijn al het wezen van de mensheid geworden; het is niet nodig om geboden te herhalen dat je niet mag roken, niet mag drinken, enzovoorts. Op deze fundering worden nieuwe geboden gelegd voor jullie behoeften van vandaag, naar jullie gestalte en naar gelang het werk van vandaag. Geboden uitvaardigen voor het nieuwe tijdperk betekent niet het afschaffen van de geboden van het oude tijdperk, maar ze hoger op deze fundering tillen om de daden van de mens vollediger te maken, en meer in lijn met de realiteit. Als jullie vandaag alleen maar gevraagd werd de geboden te volgen en je aan het Oude Testament te houden op dezelfde manier als de Israëlieten en als je zelfs de wetten moest memoriseren die door Jehova voorgeschreven zijn, zou er geen mogelijkheid zijn dat jullie konden veranderen. Als jullie je alleen aan die beperkte wetten moesten houden of ontelbare wetten uit het hoofd moesten leren, zou jullie oude natuur diep verankerd blijven en zou er geen manier zijn om die te ontwortelen. Zodoende zouden jullie steeds verdorvener worden en geen van jullie zou gehoorzaam worden. Wat wil zeggen dat een paar eenvoudige geboden of ontelbare wetten niet in staat zouden zijn jullie te helpen de daden van Jehova te leren kennen. Jullie zijn niet hetzelfde als de Israëlieten. Door het volgen van de wetten en het uit het hoofd leren van de geboden waren ze in staat de daden van Jehova mee te maken en hun devotie uitsluitend aan Hem te geven, maar jullie zijn niet in staat om dit te bereiken. Een paar geboden van het tijdperk van het Oude Testament zijn niet alleen niet in staat om jullie je hart over te laten geven, of jullie te beschermen, maar zullen jullie in plaats daarvan lui maken en je verlagen tot Hades. Want mijn werk is het werk van overwinning en is gericht op jullie ongehoorzaamheid en oude natuur. De vriendelijke woorden van Jehova en Jezus voldoen vandaag niet aan de strenge woorden van oordeel. Zonder zulke strenge woorden zou het onmogelijk zijn om jullie ‘experts’, die duizenden jaren lang ongehoorzaam zijn geweest, te overwinnen. De wetten van het Oude Testament hebben hun macht over jullie al lang geleden verloren en het oordeel van vandaag is veel geduchter dan de oude wetten. Het meest geschikte voor jullie is oordeel, en niet de onbeduidende beperking van wetten, want jullie zijn niet de mensheid van het eerste begin, maar een mensheid die al duizenden jaren verdorven is. Wat de mens nu moet bereiken is volgens de werkelijke staat van de mens vandaag, volgens het kaliber en de eigenlijke gestalte van de mens van vandaag, en het vereist niet dat je doctrine volgt. Dit is opdat er veranderingen bereikt kunnen worden in je oude natuur, opdat je je opvattingen opzij kunt zetten. Denken jullie dat geboden doctrine zijn? Het kan gezegd worden, dat het normale vereisten voor de mens zijn. Het is geen doctrine die je moet volgen. Denk bijvoorbeeld eens aan rookverbod. Is dat doctrine? Dat is geen doctrine! Dat zijn dingen die de normale mensheid moet volgen, het is geen doctrine, maar een regel voor de hele mensheid. Vandaag zijn zo’n tiental geboden die gegeven zijn ook geen doctrine, maar wat nodig is om normale menselijkheid te bereiken. De mensen hadden zulke dingen in het verleden niet en kenden ze niet, en aldus wordt van hen geëist dat ze die nu bereiken, wat niet telt als doctrine. Wetten zijn niet hetzelfde als doctrine. De doctrine waar ik het over heb gaat over ceremonies, formaliteiten of de afwijkende, onjuiste praktijken van de mens; het zijn regels en reglementen die de mens niet van nut zijn, die hem geen goed doen en het is een gang van zaken waar geen enkele betekenis aan zit. Dit is het schoolvoorbeeld van doctrine en zulke doctrine moet worden afgeschaft want hij is van geen voordeel voor de mens. De dingen waar de mens baat bij heeft, die moeten in praktijk worden gebracht.

De visie van Gods werk (2)

In het Tijdperk van Genade werd het evangelie van bekering gepredikt en werd iemand gered als hij geloofde. Tegenwoordig is er alleen sprake van overwinning en vervolmaking in plaats van redding. Er wordt nooit gezegd dat als één persoon gelooft, zijn hele familie gezegend zal worden of dat ééns gered altijd gered is. Tegenwoordig spreekt niemand deze woorden en zijn die dingen achterhaald. Jezus’ werk was in die tijd het werk om heel de mensheid te verlossen. De zonden van allen die in Hem geloofden, werden vergeven; Hij zou je verlossen zolang je maar in Hem geloofde. Als je in Hem geloofde, was je niet langer van de zonde, dan was je van je zonden verlost. Dit was de betekenis van gered zijn en dat je door geloof gerechtvaardigd was. Toch bleef er in de gelovigen datgene achter wat opstandig was en zich tegen God verzette en nog steeds beetje bij beetje weggenomen moest worden. Redding betekende niet dat de mens volledig door Jezus was gewonnen, maar dat de mens niet langer van de zonde was, dat zijn zonden hem vergeven waren. Op voorwaarde dat je geloofde, zou je nooit meer van de zonde zijn. Jezus deed in die tijd veel werk dat Zijn discipelen niet konden begrijpen, en Hij zei veel dat mensen niet begrepen. Dat komt omdat Hij in die tijd geen enkele uitleg gaf. Dus stelde Matteüs enkele jaren na Zijn heengaan een geslachtsregister voor Jezus samen en ook anderen deden veel werk dat uit de wil van de mens was. Jezus kwam niet om de mens te vervolmaken en te winnen, maar om één fase van het werk te doen: het evangelie van het koninkrijk van de hemel aan het licht brengen en het werk van de kruisiging volbrengen. En zo kwam Jezus’ werk met Zijn kruisiging volledig ten einde. Maar in de huidige fase – het overwinningswerk – moeten er meer woorden worden gesproken, moet er meer werk worden gedaan en moeten er vele processen zijn. Zo moeten ook de mysteries van het werk van Jezus en Jehova worden geopenbaard, zodat alle mensen begrip en duidelijkheid in hun geloof mogen hebben, want dit is het werk van de laatste dagen, en de laatste dagen zijn het einde van Gods werk, de tijd waarin het werk wordt voltooid. Deze fase van het werk zal de wet van Jehova en de verlossing van Jezus voor je verduidelijken en is er vooral opdat je het hele werk van Gods managementplan van zesduizend jaar kunt begrijpen, de gehele betekenis en het wezen van dit managementplan van zesduizend jaar kunt waarderen, en het doel kunt begrijpen van al het werk dat Jezus deed en de woorden die Hij sprak, en zelfs je blinde geloof in en adoratie voor de Bijbel. Dit alles zal je helpen een diepgaand begrip te verkrijgen. Je zult zowel het werk dat Jezus gedaan heeft als het werk van God vandaag gaan begrijpen; je zult de hele waarheid, het leven en de weg begrijpen en aanschouwen. Waarom ging Jezus werk weg zonder de eindfase van het werk te verrichten? Omdat de fase van Jezus’ werk niet het werk van afronding was. Toen Hij aan het kruis werd genageld, kwam er ook een einde aan Zijn woorden; na Zijn kruisiging was Zijn werk volledig volbracht. De huidige fase is anders: Gods werk zal pas voltooid zijn nadat de woorden tot het einde toe gesproken zijn en Zijn hele werk is afgerond. Er zijn tijdens Jezus’ fase van het werk veel woorden ongezegd gebleven of niet volledig uitgesproken. Maar het maakte Jezus niet uit wat Hij wel of niet zei, want Zijn bediening was geen bediening van woorden. Daarom ging Hij weg nadat Hij aan het kruis werd genageld. Die fase van het werk ging voornamelijk om de kruisiging en verschilt van de huidige fase. Deze huidige fase betreft voornamelijk de voltooiing, de afwikkeling en de afronding van al het werk. Als de woorden niet helemaal tot hun einde toe worden gesproken, kan dit werk geenszins worden afgerond, want in deze fase van het werk wordt al het werk voltooid en volbracht met behulp van woorden. Jezus deed in die tijd veel werk dat mensen niet konden begrijpen. Hij ging stilletjes weg en tegenwoordig zijn er nog velen die Zijn woorden niet begrijpen, die het verkeerd begrijpen en toch het idee hebben dat ze het goed begrijpen, en niet weten dat ze ernaast zitten. De laatste fase zal Gods werk helemaal voleindigen en afronden. Iedereen zal Gods managementplan gaan begrijpen en kennen. De noties in de mens, zijn bedoelingen, zijn verkeerde en absurde begrip, zijn noties ten aanzien van het werk van Jehova en Jezus, zijn zienswijzen over de heidenvolken, en al zijn afwijkingen en fouten zullen gecorrigeerd worden. En de mens zal alle juiste paden van het leven, al het werk dat God doet en de gehele waarheid begrijpen. Wanneer dat gebeurt, zal deze fase van het werk tot een einde komen. Het werk van Jehova was de schepping van de wereld, dat was het begin; deze fase van het werk is het einde en de afronding van het werk. Gods werk werd aanvankelijk uitgevoerd onder de uitverkorenen van Israël en het luidde een nieuw tijdperk in de heiligste plaats van alle plaatsen in. De laatste fase van het werk wordt uitgevoerd in het meest onreine land van alle landen, om de wereld te oordelen en het tijdperk tot een einde te brengen. In de eerste fase werd Gods werk gedaan in de schitterendste plaats van alle plaatsen en de laatste fase wordt uitgevoerd in de meest duistere plaats van alle plaatsen. Deze duisternis zal verdreven worden, het licht zal voortgebracht worden en de mensen zullen overwonnen worden. Wanneer de mensen uit deze meest onreine en duistere plaats van alle plaatsen zijn overwonnen, en de hele bevolking heeft erkend dat er een God is, die de ware God is, en ieder individu volkomen overtuigd is, dan zal het overwinningswerk op basis van dit feit worden uitgevoerd door het hele universum. Deze fase van het werk is symbolisch: zodra het werk van dit tijdperk is voltooid, zal het werk van zesduizend jaar management volledig afgerond zijn. Zodra de mensen in de meest duistere plaats van alle plaatsen zijn overwonnen, spreekt het voor zich dat dit ook overal elders zo zal zijn. Als zodanig draagt alleen het overwinningswerk in China symboliek van betekenis in zich. China belichaamt alle machten van de duisternis en het volk van China vertegenwoordigt allen die van het vlees, van Satan, en van vlees en bloed zijn. Het Chinese volk is het meest verdorven door de grote rode draak, keert zich het felst tegen God, heeft de laagste en meest onreine menselijkheid, en is dus het archetype van de hele verdorven mensheid. Dit wil niet zeggen dat andere landen helemaal geen problemen hebben; de noties van de mens zijn allemaal gelijk. Hoewel het volk uit deze landen van een goed kaliber kan zijn, moet het zo zijn dat ze tegen God opstaan als ze Hem niet kennen. Waarom stonden de Joden ook tegen God op en tartten zij Hem? Waarom keerden de Farizeeën zich ook tegen Hem? Waarom verraadde Judas Jezus? In die tijd kenden velen van de discipelen Jezus niet. Waarom geloofden de mensen nog steeds niet in Jezus nadat Hij gekruisigd en opgestaan was? Is de ongehoorzaamheid van de mens niet allemaal gelijk? Het volk van China wordt gewoon als voorbeeld gesteld en wanneer ze overwonnen zijn, worden ze modellen en voorbeelden en zullen ze als referenties voor anderen dienen. Waarom heb ik altijd gezegd dat jullie een onderdeel van mijn managementplan zijn? In het volk van China zijn verdorvenheid, onzuiverheid, onrechtvaardigheid, weerstand en opstandigheid het volledigst zichtbaar in al hun verschijningsvormen. Aan de ene kant zijn ze van een ondermaats kaliber en aan de andere kant zijn hun leven en instelling achterlijk. Hun gewoonten, sociale milieu en familie van geboorte zijn ook allemaal ondermaats en echt achterlijk. Hun status is eveneens laag. Het werk in deze plaats is symbolisch, en nadat dit testwerk volledig is uitgevoerd, zal Gods werk dat hierop volgt veel makkelijker zijn. Als deze stap van het werk voltooid kan worden, verloopt het daaropvolgende werk vanzelfsprekend. Zodra deze stap van het werk tot stand is gebracht, zal er groot succes zijn geboekt en zal het overwinningswerk in het ganse universum helemaal voltooid zijn. Het is in feite zo dat wanneer het werk onder jullie succesvol is geweest, dit gelijkstaat aan het succes in het ganse universum. Dit geeft het belang aan waarom ik jullie als model en voorbeeld laat dienen. Opstandigheid, weerstand, onzuiverheid, onrechtvaardigheid – ze zijn allemaal in deze mensen te vinden en in hen is de opstandigheid van de hele mensheid vertegenwoordigd. Ze zijn echt verschrikkelijk. Ze dienen dus als het toonbeeld van overwinning, en nadat ze overwonnen zijn, worden ze op natuurlijke wijze een voorbeeld en model voor anderen. Niets was symbolischer dan de eerste fase die in Israël werd uitgevoerd: de Israëlieten waren het heiligste en minst verdorven volk van alle volken, en dus was de komst van het nieuwe tijdperk in dit land van de grootste betekenis. Je kunt zeggen dat de voorvaderen van de mensheid uit Israël kwamen en dat Israël de geboorteplaats van Gods werk was. Dit volk was in het begin het heiligst, iedereen aanbad Jehova en Gods werk in hen kon de grootste resultaten oogsten. De hele Bijbel tekent het werk van twee tijdperken op: het werk van het Tijdperk van de Wet en het werk van het Tijdperk van Genade. In het Oude Testament staan Jehova’s woorden tot de Israëlieten en Zijn werk in Israël opgetekend; in het Nieuwe Testament staat Jezus’ werk in Judea opgetekend. Maar waarom staan er in de Bijbel geen Chinese namen? Omdat de eerste twee onderdelen van Gods werk in Israël werden uitgevoerd, omdat het volk van Israël uitverkoren was – dat wil zeggen: zij waren de eersten die het werk van Jehova aannamen. Zij waren het minst verdorven van de hele mensheid, en in het begin waren ze geneigd om tot God op te zien en Hem te eren. Zij gehoorzaamden de woorden van Jehova, dienden altijd in de tempel, en droegen priestergewaden of een kroon. Zij waren de eerste mensen die God aanbaden en de eersten onder wie Hij Zijn werk deed. Deze mensen waren een voorbeeld en model voor de hele mensheid. Zij waren een voorbeeld en model van heiligheid, van rechtvaardige mensen. Mensen zoals Job, Abraham, Lot, of Petrus en Timotheüs – zij waren allemaal Israëlieten, en de heiligste voorbeelden en modellen. Israël was het eerste land dat God aanbad onder de mensheid, en meer rechtvaardige mensen kwamen hier vandaan dan van waar dan ook. God werkte in hen zodat Hij de mensheid door het hele land heen in de toekomst beter kon beheren. Hun prestaties en hun rechtvaardige daden bij de aanbidding van Jehova zijn opgetekend, zodat die konden dienen als voorbeeld en model voor de mensen buiten Israël in het Tijdperk van Genade; en hun daden zijn al enkele duizenden jaren een voorbeeld, tot op de dag van vandaag toe.

Na de grondlegging van de wereld werd de eerste fase van Gods werk uitgevoerd in Israël. Zo was Israël de geboorteplaats van Gods werk op aarde en de basis van Gods werk op aarde. Jezus’ werk strekte zich over heel Judea uit. Maar heel weinig mensen buiten Judea wisten er gedurende Zijn werk van af, want Hij deed geen werk buiten Judea. Gods werk is tegenwoordig naar China gebracht en strekt zich puur hierbinnen uit. In deze fase wordt er geen werk gestart buiten China; de verspreiding buiten China is werk dat later zal volgen. Deze fase van het werk volgt op de fase van Jezus’ werk. Jezus deed het verlossingswerk en deze fase is het werk dat op dat werk volgt; het werk van de verlossing is afgerond en in deze fase is er geen noodzaak voor conceptie door de Heilige Geest, want deze fase van het werk is anders dan de vorige fase en bovendien is China anders dan Israël. Jezus heeft één fase uitgevoerd van het verlossingswerk. De mens aanschouwde Jezus en niet lang daarna begon Zijn werk zich naar de heidenvolken te verspreiden. Tegenwoordig geloven veel mensen in Amerika, het Verenigd Koninkrijk en Rusland in God, waarom zijn er dan in China minder mensen die geloven? Omdat China de meest gesloten natie is. Als zodanig aanvaardde China als laatste de weg van God, en dat is zelfs nu nog geen honderd jaar geleden – veel later dan Amerika en het Verenigd Koninkrijk. De laatste fase van Gods werk wordt uitgevoerd in het land China teneinde Zijn werk af te ronden en om al Zijn werk tot stand te brengen. Het gehele volk in Israël noemde Jehova hun Heer. In die tijd beschouwden ze Hem als het hoofd van hun familie, en heel Israël werd een grote familie waarin iedereen hun Heer Jehova aanbad. De Geest van Jehova verscheen vaak aan hen, Hij sprak en uitte Zijn stem tot hen, en Hij gebruikte een wolkkolom en geluid om ze in hun leven te leiden. In die tijd gaf de Geest Zijn leiding in Israël rechtstreeks; Hij sprak en uitte Zijn stem tot het volk, en zij zagen de wolken en hoorden de donderslagen. Op die manier gaf Hij enkele duizenden jaren leiding aan hun leven. Alleen het volk van Israël heeft Jehova dus altijd aanbeden. Zij geloven dat Jehova hun God is en dat Hij niet de God van de heidenvolken is. Dit is niet verrassend: Jehova had immers bijna vierduizend jaar onder hen gewerkt. In het land China hebben de ontaarden pas nu, na duizenden jaren lusteloos gesluimerd te hebben, de kennis gekregen dat de hemelen en de aarde en alle dingen niet op natuurlijke wijze zijn gevormd, maar door de Schepper gemaakt zijn. Omdat dit evangelie uit het buitenland is gekomen, geloven die feodale, reactionaire denkers dat allen die dit evangelie aannemen verraderlijk zijn en dat zij de ellendelingen zijn die Boeddha – hun voorouder – hebben verraden. Veel van deze feodale denkers vragen bovendien: “Hoe kunnen Chinese mensen in de God van buitenlanders geloven? Verraden ze dan hun voorouders niet? Begaan zij dan geen kwaad?” Mensen zijn tegenwoordig al lang vergeten dat Jehova hun God is. Zij hebben de Schepper al lang naar de achtergrond verdrongen en geloven in plaats daarvan in evolutie, wat inhoudt dat de mens uit apen is geëvolueerd en dat de natuurlijke wereld als vanzelfsprekend is ontstaan. De natuur zorgt voor al het goede voedsel dat de mensheid geniet, er is orde in het leven en de dood van de mens, en er bestaat geen God die dit alles bestuurt. Daarnaast zijn er veel atheïsten die geloven dat het feit dat God over alles heerst bijgeloof en onwetenschappelijk is. Maar kan de wetenschap het werk van God vervangen? Kan de wetenschap de mensheid besturen? Het evangelie prediken in een door het atheïsme beheerst land is geen sinecure en het kent grote obstakels. Zijn er tegenwoordig niet velen die zich op deze manier tegen God keren?

Toen Jezus was gekomen om Zijn werk te verrichten vergeleken veel mensen Zijn werk met het werk van Jehova en nagelden Jezus aan het kruis toen ze merkten dat die werken niet consistent waren. Waarom merkten ze dat er geen consistentie was tussen het werk van Beiden? Dit kwam onder meer omdat Jezus nieuw werk deed en ook omdat niemand Jezus’ geslachtsregister had opgesteld voordat Hij Zijn werk begon. Het zou goed geweest zijn als iemand dat wel gedaan had – wie zou Jezus dan aan het kruis genageld hebben? Als Matteüs Jezus’ geslachtsregister enkele tientallen jaren eerder had opgesteld, zou Jezus niet zo veel vervolging te verduren hebben gekregen. Is dit niet zo? Zodra mensen Jezus’ geslachtsregister lazen – dat Hij de zoon van Abraham en de afstammeling van David was – zouden zij hun vervolging van Hem hebben gestaakt. Is het niet jammer dat Zijn geslachtsregister te laat werd opgesteld? En wat is het jammer dat de Bijbel maar twee fases van Gods werk optekent: een fase die het werk van het Tijdperk van de Wet was en een fase die het werk van het Tijdperk van Genade was; een fase die het werk van Jehova was en een fase die het werk van Jezus was. Hoeveel beter zou het zijn geweest als een groot profeet het werk van vandaag had voorzegd. Dan zou er een extra sectie in de Bijbel hebben gestaan met de titel: ‘Het werk van de laatste dagen’ – zou dat niet veel beter zijn geweest? Waarom moet de mens vandaag aan zo veel moeilijkheden worden blootgesteld? Jullie hebben zo’n moeilijke tijd gehad! Als iemand onze haat verdient, zijn het Jesaja en Daniël wel omdat ze het werk van de laatste dagen niet hebben voorzegd, en als er iemand iets te verwijten valt, zijn het de apostelen van het Nieuwe Testament die het geslachtsregister van de tweede vleeswording van God niet eerder hadden vermeld. Wat is dat jammer! Jullie moeten overal zoeken naar bewijs, en jullie kunnen na het vinden van wat fragmenten met een paar woordjes nog steeds niet zeggen of ze wel echt bewijs zijn. Hoe beschamend is dat! Waarom is God zo geheimzinnig in Zijn werk? Mensen zijn vandaag nog steeds op zoek naar sluitend bewijs, maar ze kunnen het evenmin ontkennen. Wat moeten ze dan doen? Ze kunnen God niet resoluut volgen, maar ze kunnen ook niet met die twijfel voorwaarts gaan. En dus omarmen veel ‘slimme en getalenteerde wetenschappers’ een houding van ‘proberen en kijken wat er gebeurt’ wanneer ze God volgen. Dit is te veel moeite! Zouden dingen niet veel gemakkelijker zijn geweest als Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes de toekomst hadden kunnen voorzeggen? Het zou beter zijn geweest als Johannes de innerlijke waarheid van het leven in het koninkrijk had aanschouwd – wat jammer dat hij alleen maar visioenen zag en niet het echte, stoffelijke werk op aarde. Dat is echt jammer! Wat mankeert er aan God? Waarom is Hij nu, na Zijn zo succesvolle werk in Israël, naar China gekomen, en waarom moest Hij vlees worden en persoonlijk onder de mensen werken en leven? God houdt te weinig rekening met de mens! Hij verzuimde niet alleen mensen vooraf in te lichten, maar Hij kwam opeens ook met Zijn tuchtiging en oordeel. Dat is echt onlogisch! Toen God de eerste keer vlees werd, kreeg Hij veel moeilijkheden te verduren omdat Hij de mens vooraf niet alle innerlijke waarheid had verteld. Dat kan Hij toch zeker niet vergeten zijn? Waarom stelt Hij de mens deze keer dan nog steeds niet op de hoogte? Het is heel jammer dat er vandaag maar 66 boeken in de Bijbel zijn. Er moet er gewoon nog één meer zijn dat het werk van de laatste dagen voorzegt! Vind je niet? Zelfs Jehova, Jesaja en David zeiden niets over het werk van vandaag. Ze stonden verder van het heden af, in tijd ruim vierduizend jaar. Jezus voorzegde het werk van vandaag ook niet volledig, Hij sprak er maar een beetje over en de mens vindt nog steeds onvoldoende bewijs. Als je het werk van vandaag met dat van vroeger vergelijkt, hoe kun je beide dan met elkaar rijmen? Jehova’s fase van het werk richtte zich op Israël, dus vergelijk je het werk van vandaag daarmee, dan zal er sprake zijn van nog meer dissonantie; beide zijn gewoon niet met elkaar te vergelijken. Je bent ook niet van Israël en je bent ook geen Jood; je kaliber en alles aan je is ondermaats – hoe kun je jezelf dan met hen vergelijken? Is dit mogelijk? Weet dat het vandaag het Tijdperk van het Koninkrijk is, en dat het verschilt van het Tijdperk van de Wet en het Tijdperk van Genade. Probeer in elk geval geen formule toe te passen; God is niet in dergelijke formules te vatten.

Hoe heeft Jezus gedurende de 29 jaar na Zijn geboorte geleefd? In de Bijbel staat niets over Zijn kindertijd en jeugd; weet je hoe die waren? Kan het zijn dat Hij geen kindertijd of jeugd had, en dat Hij bij Zijn geboorte al 30 jaar oud was? Je weet te weinig, dus loop niet zo achteloos met je opvattingen te koop. Dat doet je geen goed! In de Bijbel staat alleen dat Jezus vóór Zijn 30ste verjaardag werd gedoopt en door de Heilige Geest naar de woestijn werd geleid om door de duivel verleid te worden. En in de vier evangeliën staat Zijn werk van drie en een half jaar opgetekend. Er is geen verslag van Zijn kindertijd en jeugd, maar dit bewijst niet dat Hij geen kindertijd of jeugd had; het is nu eenmaal zo dat Hij in het begin geen werk deed en een normaal mens was. Zou je dan kunnen zeggen dat Jezus 33 jaar zonder jeugd of kindertijd geleefd had? Kan Hij zomaar de leeftijd van 33,5 jaar hebben bereikt? Al die dingen die de mens over Hem denkt zijn bovennatuurlijk en onrealistisch. De vleesgeworden God beschikt ongetwijfeld over een gewone en normale menselijkheid, maar wanneer Hij Zijn werk uitvoert, doet Hij dat rechtstreeks met Zijn goddelijke en onvolledige menselijkheid. Daarom hebben mensen twijfels over het werk van vandaag en zelfs over het werk van Jezus. Hoewel er in Gods werk verschil is tussen de beide keren dat Hij vlees is geworden, verandert Zijn wezen niet. Als je de vier evangeliën leest, zijn de verschillen uiteraard groot. Hoe kun je teruggaan naar Jezus’ leven in Zijn kindertijd en jeugd? Hoe kun je de normale menselijkheid van Jezus begrijpen? Misschien heb je een sterk begrip van de menselijkheid van de God van vandaag, maar kun je Jezus’ menselijkheid niet vatten, laat staan begrijpen. Als Matteüs het niet opgetekend had, zou je geen idee hebben van Jezus’ menselijkheid. Wanneer ik je verhalen over Jezus’ leven vertel en je vertel over de innerlijke waarheden van Jezus’ kindertijd en jeugd, zul je je hoofd schudden en zeggen: “Nee! Zo kan Hij niet zijn. Hij kan geen zwakheden hebben en al helemaal geen menselijke trekken!” Je zult het zelfs uitschreeuwen. Je hebt noties over mij omdat je Jezus niet begrijpt. Je gelooft dat Jezus te goddelijk is, dat Hij niets van het vlees over Zich heeft. Maar de feiten zijn nog steeds de feiten. Niemand wenst tegen de waarheid van de feiten in te gaan, want wanneer ik spreek, heeft dat betrekking op de waarheid; het is geen speculatie en ook geen profetie. Weet dat God tot grote hoogten kan stijgen en dat Hij Zich bovendien in grote diepten kan verbergen. Hij is niet iets wat je in je verstand bedenkt – Hij is de God van alle schepselen, geen persoonlijke God die iemand bedacht heeft.

De visie van Gods werk (3)

De eerste keer dat God vlees werd, was door bevruchting door de Heilige Geest, en het had te maken met het werk dat Hij wilde doen. Het Tijdperk van Genade begon met Jezus’ naam. Toen Jezus Zijn bediening begon uit te voeren, begon de Heilige Geest te getuigen van de naam van Jezus en werd de naam van Jehova niet langer genoemd; in plaats daarvan verrichte de Heilige Geest het nieuwe werk hoofdzakelijk onder de naam van Jezus. Het getuigenis van degenen die in Hem geloofden, werd gedragen voor Jezus Christus, en het werk dat zij deden was ook voor Jezus Christus. Het eindigen van het oudtestamentische Tijdperk van de Wet betekende dat het werk dat hoofdzakelijk onder de naam Jehova werd uitgevoerd ten einde was gekomen. Voortaan was de naam van God niet langer Jehova; in plaats daarvan heette Hij Jezus en vanaf dat moment begon de Heilige Geest het werk hoofdzakelijk onder de naam Jezus. Dus de mensen die vandaag nog steeds de woorden van Jehova eten en drinken, en nog altijd alles doen volgens het werk van het Tijdperk van de Wet – ben je hier niet blindelings regels aan het opvolgen? Ben je niet blijven hangen in het verleden? Jullie weten nu dat de laatste dagen zijn aangebroken. Kan het zijn dat Jezus, wanneer Hij komt, nog steeds Jezus heet? Jehova vertelde het volk Israël dat er een Messias zou komen, en toch heette Hij bij Zijn komst niet Messias maar Jezus. Jezus zei dat Hij zou terugkomen en dat Hij zou komen zoals Hij was weggegaan. Dit waren de woorden van Jezus, maar heb jij gezien hoe Jezus wegging? Jezus zweefde weg op een witte wolk, maar is het mogelijk dat Hij in eigen persoon op een witte wolk onder de mensen terugkeert? Als dat zo was, zou Hij dan niet nog steeds Jezus worden genoemd? Wanneer Jezus terugkomt, zal het al een ander tijdperk zijn: zal Hij dan nog steeds Jezus kunnen heten? Kan God soms alleen gekend worden door de naam van Jezus? Kan Hij in een nieuw tijdperk geen nieuwe naam hebben? Kan het beeld van één persoon en één specifieke naam een volledige weergave van God bieden? In elk tijdperk verricht God nieuw werk en heeft Hij een nieuwe naam; hoe zou Hij in verschillende tijdperken hetzelfde werk kunnen doen? Hoe zou Hij kunnen vasthouden aan het oude? De naam van Jezus is gekozen omwille van het verlossingswerk, zou Hij dan dezelfde naam houden als Hij terugkeert in de laatste dagen? Zou Hij nog altijd het verlossingswerk verrichten? Waarom zijn Jehova en Jezus één, maar hebben ze in verschillende tijdperken toch verschillende namen? Komt het niet doordat de tijdperken van hun werk anders zijn? Zou een enkele naam een volledige weergave van God kunnen bieden? Daarom moet God in een ander tijdperk bij een andere naam genoemd worden, en moet Hij de naam gebruiken om het tijdperk te veranderen en het tijdperk weer te geven. Want geen enkele naam kan God volledig weergeven, en elke naam kan slechts een tijdelijke blik bieden op Gods gezindheid in een bepaald tijdperk; de naam hoeft alleen maar Zijn werk weer te geven. Daarom kan God enige naam kiezen die bij Zijn gezindheid past om het gehele tijdperk te vertegenwoordigen. Ongeacht of het het tijdperk van Jehova is of het tijdperk van Jezus, ieder tijdperk wordt weergegeven door een naam. Aan het eind van het Tijdperk van Genade is het laatste tijdperk aangebroken en is Jezus al teruggekomen. Hoe zou Hij nog Jezus kunnen heten? Hoe zou Hij nog de gedaante van Jezus onder de mensen kunnen aannemen? Ben je soms vergeten dat Jezus slechts de gestalte had van een Nazarener? Ben je vergeten dat Jezus alleen maar de Verlosser van de mensheid was? Hoe zou Hij het werk van de overwinning en vervolmaking van de mens in de laatste dagen op zich kunnen nemen? Jezus zweefde weg op een witte wolk – dat is zeker – maar hoe zou Hij onder de mensen kunnen terugkeren op een witte wolk en nog steeds Jezus worden genoemd? Als Hij echt op een wolk aankwam, hoe zou de mens Hem dan niet kunnen herkennen? Zouden mensen over de hele wereld Hem dan niet herkennen? Zou Jezus alleen dan niet God zijn? In dat geval zou het beeld van God de verschijning van een Jood zijn en bovendien voor altijd hetzelfde blijven. Jezus zei dat Hij zou terugkomen zoals Hij was weggegaan, maar weet je wat Zijn woorden echt betekenen? Kan het zijn dat Hij het jullie in deze groep heeft verteld? Je weet alleen dat Hij zal komen zoals Hij wegging, zwevend op een wolk, maar weet je precies hoe God Zelf Zijn werk doet? Als je echt zou kunnen zien, hoe moeten de woorden die Jezus sprak dan worden uitgelegd? Hij zei: Wanneer de Mensenzoon terugkomt in de laatste dagen zal Hij Zelf niet weten, de engelen zullen het niet weten, de boodschappers in de hemel zullen het niet weten, en de gehele mensheid zal het niet weten. Alleen de Vader zal het weten, dat wil zeggen, alleen de Geest zal het weten. Zelfs de Mensenzoon Zelf weet het niet, maar jij kunt wel zien en weten? Als jij in staat was te weten en met eigen ogen te zien, zouden deze woorden dan niet tevergeefs zijn uitgesproken? En wat heeft Jezus destijds gezegd? “Niemand weet wanneer die dag en dat moment zullen aanbreken, ook de hemelse engelen en de Zoon niet, alleen de Vader weet het. Zoals het was in de dagen van Noach, zo zal het zijn wanneer de Mensenzoon komt. … Daarom moeten ook jullie klaarstaan, want de Mensenzoon komt op een tijdstip waarop je het niet verwacht.” Als die dag aanbreekt, zal de Mensenzoon Zelf het niet weten. De Mensenzoon verwijst naar het vleesgeworden vlees van God, een normaal en gewoon persoon. De Mensenzoon Zelf weet het niet eens, dus hoe zou jij het kunnen weten? Jezus zei dat Hij zou komen zoals Hij was weggegaan. Zelfs Hij weet niet wanneer Hij terugkomt, dus hoe kan Hij jou dan van tevoren informeren? Kun jij Zijn komst zien aankomen? Is dat niet lachwekkend? Iedere keer dat God naar de aarde komt, verandert Hij Zijn naam, Zijn geslacht, Zijn beeld en Zijn werk; Hij herhaalt Zijn werk niet. Hij is een God die altijd nieuw is en nooit oud. Eerder toen Hij kwam heette Hij Jezus; kan Hij dit keer nog steeds Jezus worden genoemd als Hij terugkomt? Eerder toen Hij kwam, was Hij mannelijk; kan Hij deze keer weer mannelijk zijn? Toen Hij kwam tijdens het Tijdperk van Genade, bestond Zijn werk eruit aan het kruis genageld te worden; kan Hij de mensheid nog steeds van de zonden verlossen wanneer Hij terugkomt? Kan Hij opnieuw aan het kruis worden genageld? Zou dat geen herhaling van Zijn werk zijn? Wist je niet dat God altijd nieuw is en nooit oud? Je hebt mensen die zeggen dat God onveranderlijk is. Dat klopt, maar het verwijst naar de onveranderlijkheid van Gods gezindheid en Zijn substantie. Veranderingen in Zijn naam en werk bewijzen niet dat Zijn substantie is veranderd; met andere woorden, God zal altijd God zijn, en dit zal nooit veranderen. Als je zegt dat het werk van God onveranderlijk is, zou Hij dan Zijn zesduizend jaar durende managementplan kunnen voleinden? Jij weet alleen dat God altijd hetzelfde blijft, maar weet je ook dat God altijd nieuw is en nooit oud? Als het werk van God onveranderlijk is, had Hij dan de mensheid helemaal tot aan de huidige dag kunnen leiden? Als God onveranderlijk is, hoe kan Hij dan al twee tijdperken aan werk volbracht hebben? Zijn werk gaat altijd door, wat wil zeggen dat Zijn gezindheid geleidelijk wordt geopenbaard aan de mens en wat geopenbaard wordt, is Zijn inherente gezindheid. In den beginne was Gods gezindheid verborgen voor de mens. Hij openbaarde Zijn gezindheid nooit openlijk aan de mens en de mens wist eenvoudigweg niets over Hem. Daarom gebruikt Hij Zijn werk om Zijn gezindheid stukje bij beetje aan de mens te openbaren, maar deze werkwijze betekent niet dat Gods gezindheid in elk tijdperk verandert. Het is niet zo dat Gods gezindheid voortdurend verandert omdat Zijn wil steeds verandert. Omdat de tijdperken van Zijn werk van elkaar verschillen, openbaart God Zijn gehele inherente gezindheid juist stap voor stap aan de mens, opdat de mens Hem kan leren kennen. Maar dit bewijst geenszins dat God van oorsprong geen bepaalde gezindheid heeft of dat Zijn gezindheid met het verstrijken van de tijdperken geleidelijk is veranderd – zo’n opvatting zou onjuist zijn. God openbaart Zijn inherente en specifieke gezindheid aan de mens – wat Hij is – volgens het verstrijken der tijdperken; het werk van één enkel tijdperk kan niet de volledige gezindheid van God uitdrukken. En dus verwijzen de woorden “God is altijd nieuw en nooit oud” naar Zijn werk en de woorden “God is onveranderlijk” verwijzen naar wat God inherent heeft en is. Hoe dan ook kun je het werk van zesduizend jaar niet aan één enkel punt ophangen of met dode woorden inperken. Zo stom is de mens nu. God is niet zo eenvoudig als de mens zich voorstelt, en Zijn werk kan niet in één enkel tijdperk blijven dralen. Jehova bijvoorbeeld kan niet altijd staan voor de naam van God; God kan ook Zijn werk doen onder de naam Jezus. Dit is een teken dat Gods werk zich altijd in voorwaartse richting beweegt.

God is altijd God en Hij zal nooit Satan worden; Satan is altijd Satan en die zal nooit God worden. Gods wijsheid, Gods wonderbaarlijkheid, Gods rechtvaardigheid en Gods majesteit zullen nooit veranderen. Zijn essentie en wat Hij heeft en is, zal nooit veranderen. Zijn werk gaat daarentegen altijd voorwaarts, altijd dieper, want Hij is altijd nieuw en nooit oud. In elk tijdperk neemt God een nieuwe naam aan, in elk tijdperk doet Hij nieuw werk, en in elk tijdperk staat Hij het Zijn creaties toe Zijn nieuwe wil en nieuwe gezindheid te zien. Als mensen in een nieuw tijdperk de uitdrukking van Gods nieuwe gezindheid niet kunnen zien, zouden ze Hem dan niet altijd aan het kruis blijven nagelen? En zouden ze daarmee God niet definiëren? Als God alleen als een man in het vlees was gekomen, zouden mensen Hem als mannelijk definiëren, als de God van mannen, en nooit geloven dat Hij de God van vrouwen was. Mannen zouden dan geloven dat God van hetzelfde geslacht is als mannen, dat God de mannen aanvoert – en vrouwen dan? Dit is oneerlijk; is dit soms geen voorkeursbehandeling? Als dit zo was, was iedereen die door God gered is een man zoals Hij, en zou niet één vrouw gered worden. Toen God de mensheid schiep, schiep Hij Adam en schiep Hij Eva. Hij schiep niet alleen Adam, maar maakte zowel de man als de vrouw naar Zijn beeld. God is niet alleen de God van mannen – Hij is ook de God van vrouwen. In de laatste dagen start God een nieuwe werkfase. Hij zal nog meer van Zijn gezindheid onthullen, en het zal niet de barmhartigheid en liefde zijn uit de tijd van Jezus. Omdat hij nieuw werk in handen heeft, zal dit vergezeld gaan van een nieuwe gezindheid. Als dit werk dan verricht werd door de Geest – als God geen vlees werd, en de Geest in plaats daarvan rechtstreeks door de donder sprak zodat de mens geen contact met Hem kon hebben, zou de mens dan in staat zijn om Zijn gezindheid te kennen? Als de Geest als enige het werk deed, zou de mens niet in staat zijn om Gods gezindheid te leren kennen. Mensen kunnen Gods gezindheid alleen met hun eigen ogen aanschouwen als Hij vlees wordt, als het Woord in het vlees verschijnt en Hij zijn volledige gezindheid door het vlees tot uitdrukking brengt. God leeft werkelijk en waarlijk onder de mensen. Hij is tastbaar; de mens kan echt betrokken zijn bij Zijn gezindheid, betrokken zijn bij wat Hij heeft en is; alleen op deze manier kan de mens Hem echt leren kennen. Tegelijkertijd heeft God ook het werk voltooid waarin “God de God van mannen en de God van vrouwen is” en zijn volledige werk in het vlees volbracht. In geen enkel tijdperk doet Hij het werk nog eens over. Aangezien de laatste dagen zijn aangebroken, zal Hij het werk doen dat Hij in de laatste dagen doet en openbaren wat Zijn volledige gezindheid in de laatste dagen is. Met de laatste dagen wordt verwezen naar een apart tijdperk, één waarin Jezus zei dat jullie zeker rampspoed en aardbevingen, hongersnoden en plagen zullen ondervinden waaruit zal blijken dat dit een nieuw tijdperk is, en niet langer het oude Tijdperk van Genade. Stel dat, zoals men zegt, God voor eeuwig hetzelfde blijft, Zijn gezindheid altijd barmhartig en liefdevol is, dat Hij de mens lief heeft als Zichzelf, en Hij eenieder verlossing biedt en de mens nooit haat; zou Zijn werk dan ooit ten einde kunnen komen? Toen Jezus kwam en aan het kruis genageld werd, waarmee hij Zichzelf opofferde voor alle zondaars en Zichzelf offerde op het altaar, had Hij het verlossingswerk al volbracht en het Tijdperk van Genade voltooid. Wat voor nut zou het dan hebben om het werk van dat tijdperk te herhalen in de laatste dagen? Zou het geen ontkenning zijn van het werk van Jezus om hetzelfde nog eens te doen? Als God het werk van de kruisiging niet volbracht toen Hij in deze fase kwam, maar liefdevol en barmhartig bleef, zou Hij het tijdperk dan ten einde kunnen brengen? Zou een liefdevolle en barmhartige God in staat zijn om het tijdperk ten einde te brengen? In Zijn laatste werk om het tijdperk af te sluiten, omvat Gods gezindheid tuchtiging en oordeel, waarmee Hij alles onthult wat onrechtvaardig is om publiekelijk te oordelen over alle volken, en te vervolmaken wie Hem oprecht liefhebben. Alleen een dergelijke gezindheid kan het tijdperk ten einde brengen. De laatste dagen zijn al aangebroken. Alle dingen in de schepping zullen worden verdeeld naar soort en ingedeeld in verschillende categorieën op basis van hun aard. Dit is het moment waarop God de uitkomst van de mensheid en haar bestemming onthult. Als mensen geen tuchtiging en oordeel ondergaan, kan hun ongehoorzaamheid en ongerechtigheid niet aan het licht gebracht worden. Alleen door tuchtiging en oordeel kan de uitkomst van de hele schepping geopenbaard worden. De mens toont zijn ware aard pas wanneer hij wordt getuchtigd en geoordeeld. Het kwaad zal bij het kwaad worden geplaatst, het goede bij het goede, en de gehele mensheid zal naar soort worden ingedeeld. Door tuchtiging en oordeel zal de uitkomst van de hele schepping worden geopenbaard, opdat de kwaden gestraft kunnen worden en de goeden beloond en alle mensen onderworpen worden aan de heerschappij van God. Al dit werk moet bereikt worden door rechtvaardige tuchtiging en oordeel. Omdat de verdorvenheid van de mens een hoogtepunt heeft bereikt en zijn ongehoorzaamheid buitengewoon buitensporig is geworden, kan alleen Gods rechtvaardige gezindheid, die hoofdzakelijk bestaat uit tuchtiging en oordeel en die in de laatste dagen wordt geopenbaard, de mens volledig transformeren en compleet maken. Alleen deze gezindheid kan het kwaad blootleggen en zo alle onrechtvaardigen zwaar straffen. Daarom is een gezindheid als deze doordrenkt met het belang van het tijdperk, en de openbaring en tentoonspreiding van Zijn gezindheid worden gemanifesteerd omwille van het werk van elk nieuw tijdperk. Het is niet zo dat God Zijn gezindheid willekeurig en zonder betekenis onthult. Stel je voor dat God, door de uitkomst van de mens tijdens de laatste dagen te onthullen, hem nog steeds oneindig veel barmhartigheid en liefde zou schenken en liefdevol jegens hem zou blijven, stel je voor dat Hij de mens niet aan een rechtvaardig oordeel zou onderwerpen maar hem juist tolerantie, geduld en vergeving zou tonen, en dat Hij de mens zou vergeven, ongeacht de ernst van zijn zonden, zonder een greintje rechtvaardig oordeel: wanneer zou Gods hele management dan ooit ten einde worden gebracht? Wanneer zou een dergelijke gezindheid de mensheid naar haar juiste bestemming kunnen leiden? Neem bijvoorbeeld een rechter die altijd liefdevol is, een rechter met een vriendelijk gezicht en een zachtmoedig hart. Hij houdt van mensen, ongeacht de misdaden die ze misschien begaan hebben, en hij benadert ze liefdevol en toegeeflijk, wie ze ook zijn. Wanneer kan hij dan ooit een rechtvaardig vonnis bereiken? In de laatste dagen kan alleen een rechtvaardig oordeel de mens indelen naar soort, en de mens een nieuw rijk binnenleiden. Op deze manier wordt het hele tijdperk ten einde gebracht door Gods rechtvaardige gezindheid van oordeel en tuchtiging.

Het werk van God door Zijn gehele management heen is glashelder: het Tijdperk van Genade is het Tijdperk van Genade, en de laatste dagen zijn de laatste dagen. Er zijn duidelijke verschillen tussen elk tijdperk, want in elk tijdperk doet God werk dat typerend is voor dat tijdperk. De volbrenging van het werk van de laatste dagen vergt vuur, oordeel, tuchtiging, toorn en vernietiging ter voleinding van het tijdperk. De laatste dagen verwijzen naar het laatste tijdperk. Zou God tijdens het laatste tijdperk geen einde maken aan het tijdperk? Om het tijdperk ten einde te brengen, moet God tuchtiging en oordeel met Zich meebrengen. Alleen op deze manier kan Hij het tijdperk ten einde brengen. Jezus had als doel dat de mens zou kunnen blijven overleven, voortbestaan, en een beter bestaan zou kunnen hebben. Hij redde de mens van de zonde, opdat deze zijn afdaling in verdorvenheid kon tegenhouden en niet langer in Hades en de hel zou leven, en door de mens te redden uit Hades en de hel liet Jezus hem verder leven. Nu zijn de laatste dagen aangebroken. God zal de mens wegvagen en het menselijke ras volledig vernietigen, dat wil zeggen: Hij zal de rebellie van de mensheid transformeren. Daarom zou God met de mededogende en liefhebbende gezindheid van vroeger met geen mogelijkheid het tijdperk tot een einde kunnen brengen of Zijn managementplan van zesduizend jaar kunnen verwezenlijken. Elk tijdperk biedt een afzonderlijke weergave van Gods gezindheid, en elk tijdperk behelst werk dat door God moet worden uitgevoerd. Daarom biedt het werk dat God Zelf in elk tijdperk doet, de weergave van Zijn ware gezindheid, en zowel Zijn naam als het werk dat Hij uitvoert, veranderen mee met het tijdperk – ze zijn allemaal nieuw. Tijdens het Tijdperk van de Wet werd het werk van het leiden van de mensheid uitgevoerd onder de naam Jehova, en de eerste fase van het werk werd op aarde geïnitieerd. In deze fase bestond het werk uit de bouw van de tempel en het altaar en het leiden van het volk Israël en het werken in hun midden door middel van de wet. Door het volk Israël te leiden, legde Hij een basis voor Zijn werk op aarde. Vanuit deze basis breidde Hij Zijn werk verder uit dan Israël, dat wil zeggen: Hij breidde Zijn werk uit vanuit Israël, zodat latere geslachten geleidelijk te weten kwamen dat Jehova God was, en dat Jehova de Schepper van hemel en aarde en alle dingen was, en dat Jehova alle levende wezens geschapen heeft. Hij verspreidde Zijn werk door het volk Israël heen, hen voorbij. Het land Israël was de eerste heilige plaats van Jehova’s werk op aarde, en het was het land Israël waar God het eerst te werk ging op aarde. Dat was het werk van het Tijdperk van de Wet. Tijdens het Tijdperk van Genade was Jezus de God die de mens redde. Wat Hij had en waaruit Hij bestond, was genade, liefde, barmhartigheid, verdraagzaamheid, geduld, nederigheid, zorg en tolerantie, en zo’n groot onderdeel van het werk dat Hij deed was omwille van de verlossing van de mens. Zijn gezindheid was er één van barmhartigheid en liefde, en omdat Hij barmhartig en liefdevol was, moest Hij voor de mens aan het kruis genageld worden om te laten zien dat God de mens liefhad als Zichzelf, zozeer zelfs dat Hij Zichzelf volledig opofferde. Tijdens het Tijdperk van Genade was de naam van God Jezus, dat wil zeggen: God was een God die de mens redde, en Hij was een barmhartige en liefhebbende God. God was met de mens. Zijn liefde, Zijn barmhartigheid en Zijn verlossing waren met eenieder. Alleen door aanvaarding van de naam van Jezus en Zijn aanwezigheid kon de mens vrede en vreugde verkrijgen, en Zijn zegen, Zijn grote en talrijke genadegaven en Zijn redding ontvangen. Door de kruisiging van Jezus ontvingen al Zijn volgelingen verlossing en werden hun zonden vergeven. Tijdens het Tijdperk van Genade was Jezus de naam van God. Met andere woorden, het werk van het Tijdperk van Genade geschiedde voornamelijk onder de naam Jezus. Tijdens het Tijdperk van Genade werd God Jezus genoemd. Hij voerde een fase van nieuw werk uit die het Oude Testament oversteeg, en Zijn werk eindigde met de kruisiging. Dit was Zijn volledige werk. Daarom was de naam van God tijdens het Tijdperk van de Wet Jehova, en werd God in het Tijdperk van Genade vertegenwoordigd door de naam van Jezus. Tijdens de laatste dagen is Zijn naam Almachtige God – de Almachtige, die Zijn kracht inzet om de mens de weg te wijzen, de mens te overwinnen en de mens voor zich te winnen en uiteindelijk het tijdperk ten einde te brengen. In elk tijdperk, in elke fase van Zijn werk, is Gods gezindheid duidelijk.

In het begin was het begeleiden van de mens tijdens het oudtestamentische Tijdperk van de Wet vergelijkbaar met het begeleiden van het leven van een kind. De vroegste mensheid was nog maar net geboren uit Jehova; dit waren de Israëlieten. Ze wisten niet hoe ze God moesten vereren of hoe ze op aarde moesten leven. Met andere woorden: Jehova schiep de mensheid, dat wil zeggen, Hij schiep Adam en Eva, maar Hij gaf hun niet de vermogens om te begrijpen hoe ze Jehova moesten vereren of Jehova’s wetten op aarde moesten navolgen. Zonder de directe aansturing van Jehova zou niemand dit rechtstreeks kunnen weten, want in het begin beschikte de mens niet over zulke vermogens. De mens wist alleen dat Jehova God was, maar had geen flauw idee hoe hij Hem kon vereren, welk soort gedrag bij ‘vereren’ paste, met welke instelling iemand Hem moest vereren, of wat hij kon offeren uit eerbied voor Hem; de mens wist alleen hoe hij kon genieten wat er te genieten viel onder alle dingen die door Jehova gemaakt waren, maar met betrekking tot wat voor leven op aarde een schepsel van God waardig was, had de mens geen enkel benul. Zonder iemand om haar te instrueren, zonder iemand om haar persoonlijk te begeleiden, zou deze mensheid nooit een leven geleid hebben dat de mensheid betaamt, maar alleen maar op slinkse wijze gevangen zijn gehouden door Satan. Jehova schiep de mensheid, dat wil zeggen, Hij schiep de voorouders van de mensheid, Eva en Adam, maar Hij schonk hun verder niet méér intellect of wijsheid. Hoewel ze al op aarde leefden, begrepen ze bijna niets. En dus was Jehova’s werk om de mensheid te scheppen maar voor de helft gedaan, en verre van voltooid. Hij had alleen een model van de mens uit klei gevormd en het Zijn adem gegeven, maar zonder de mens genoeg bereidheid te geven om Hem te eren. In het begin was de mens niet van zins om Hem te vereren of vrezen. De mens wist alleen hoe hij naar Zijn woorden moest luisteren, maar wist niets van de basiskennis voor het leven op aarde en van de normale leefregels voor de mens. En dus, hoewel Jehova man en vrouw schiep en het project van zeven dagen voltooide, voltooide Hij geenszins de schepping van de mens, want deze mens was slechts een omhulsel, en miste de realiteit van het menszijn. De mens wist alleen dat het Jehova was die de mensheid had geschapen, maar had niet het geringste idee hoe hij zich aan de woorden of wetten van Jehova moest houden. En dus was Jehova’s werk nog lang niet gedaan na het ontstaan van de mens. Hij moest de mensen nog steeds bij de hand nemen om voor Zijn aangezicht te komen, opdat zij samen op aarde zouden kunnen leven en Hem zouden kunnen vereren, en opdat zij onder Zijn leiding het juiste levenspad van normale mensen op aarde zouden kunnen bewandelen. Alleen op deze manier was het werk dat hoofdzakelijk onder Jehova’s naam was uitgevoerd, volledig voltooid; dat wil zeggen, alleen op deze manier was Jehova’s werk van de schepping van de wereld volledig uitgevoerd. Zodoende moest hij, nadat hij de mensheid had geschapen, het leven van de mensheid op aarde duizenden jaren begeleiden, opdat de mensheid Zijn decreten en wetten kon naleven en kon deelnemen aan alle activiteiten die horen bij een normaal aards mensenleven. Dan pas was Jehova’s werk volledig voltooid. Hij nam dit werk op zich na de schepping van de mensheid en zette het voort tot het tijdperk van Jakob, toen hij uit de twaalf zonen van Jakob de twaalf stammen van Israël vormde. Vanaf die tijd werd het hele volk Israël het menselijk ras dat officieel door Hem werd geleid op aarde, en Israël werd de specifieke locatie op aarde waar Hij Zijn werk deed. Jehova maakte van deze mensen de eerste groep mensen in wie Hij Zijn werk op aarde officieel uitvoerde, en Hij nam het hele land Israël als uitgangspunt voor Zijn werk, en gebruikte dit volk als het begin van nog groter werk opdat alle mensen op aarde die uit Hem geboren waren, zouden weten hoe ze Hem moesten vereren en hoe ze op aarde moesten leven. En zo werden de daden van de Israëlieten een voorbeeld voor de heidense volken, en de woorden die onder het volk Israël werden gesproken werden woorden voor de heidense volken om naar te luisteren. Want zij ontvingen als eersten de wetten en geboden van Jehova en daarom wisten zij ook als eersten hoe ze de wegen van Jehova moesten eerbiedigen. Zij waren de voorouders van het menselijke ras, die de wegen van Jehova kenden, en ook de vertegenwoordigers van het door Jehova uitverkoren menselijke ras. Toen het Tijdperk van Genade aanbrak, leidde Jehova de mens niet langer op deze manier. De mens had gezondigd en zich aan de zonde overgeleverd, en daarom ging Hij de mens van de zonde redden. Zo berispte Hij de mens tot deze volledig van de zonde verlost was. In de laatste dagen is de mens zo diep gezonken in verderf dat het werk van deze fase alleen kan worden uitgevoerd door middel van oordeel en tuchtiging. Alleen op deze manier kan het werk worden volbracht. Dit was het werk van verschillende tijdperken. Met andere woorden, God gebruikt Zijn naam, Zijn werk en de verschillende afbeeldingen van God om de tijdperken van elkaar te onderscheiden en de overgang van het ene naar het andere tijdperk te maken; de naam die God aanneemt en Zijn werk zijn in elk tijdperk een weergave van Zijn tijdperk en van Zijn werk. Stel dat het werk van God in elk tijdperk altijd hetzelfde is en dat Hij altijd hetzelfde wordt genoemd, hoe zou de mens dan weten wie Hij is? God moet Jehova worden genoemd, en afgezien van een God die Jehova heet, is niemand met een andere naam God. Of anders kan God alleen maar Jezus zijn, en mag Hij afgezien van de naam van Jezus niet anders worden genoemd; behalve Jezus is Jehova niet God, en Almachtige God is God ook niet. De mens gelooft dat God waarlijk almachtig is, maar God is een God die bij de mens is en hij moet Jezus worden genoemd, want God is bij de mens. Wie dit doet, houdt zich aan een doctrine en damt God in tot een bepaald bereik. Dus verlopen in elk tijdperk Gods werk, de naam die Hij krijgt en het beeld dat Hij aanneemt – het werk dat Hij tot op de dag van vandaag in elke fase doet – volgens geen enkele regel, en kennen deze in het geheel geen beperkingen. Hij is Jehova, maar Hij is ook Jezus, evenals de Messias en Almachtige God. Zijn werk kan een geleidelijke transformatie ondergaan, waarbij Zijn naam overeenkomstig mee-verandert. Er is geen eenduidige naam die Hem volledig kan vertegenwoordigen, maar alle namen die voor Hem gebruikt worden bij elkaar vormen een weerspiegeling van Hem, en het werk dat Hij in elk tijdperk doet weerspiegelt Zijn gezindheid. Stel dat wanneer de laatste dagen aanbreken, de God die jullie aanschouwen nog altijd Jezus is en Hij bovendien op een witte wolk zweeft, en nog steeds de verschijning van Jezus heeft, en de woorden die Hij spreekt nog steeds de woorden zijn van Jezus: “Jullie moeten jullie naaste liefhebben als jezelf, jullie moeten vasten en bidden, je vijanden liefhebben als je eigen leven, verdraagzaam zijn jegens anderen en geduldig en nederig zijn. Dit alles moeten jullie doen voordat jullie mijn discipelen kunnen worden. En door dit alles te doen, mogen jullie mijn koninkrijk binnengaan.” Zou dat dan niet behoren tot het werk van het Tijdperk van Genade? Zou wat Hij zegt niet horen bij het Tijdperk van Genade? Hoe zouden jullie je voelen als jullie deze woorden hoorden? Zouden jullie dit niet nog steeds zien als het werk van Jezus? Zou het dan niet dubbelop zijn? Zou de mens hierin plezier kunnen vinden? Jullie zouden denken dat het werk van God alleen kan blijven zoals het nu is en geen voortgang kan maken. Hij heeft maar zoveel macht en er is geen nieuw werk meer te doen, en Hij heeft de grens van Zijn macht bereikt. Tweeduizend jaar geleden was het Tijdperk van Genade, en tweeduizend jaar erna predikt Hij nog altijd de weg van het Tijdperk van Genade en brengt Hij nog altijd mensen tot inkeer. De mensen zouden zeggen: “God, u heeft maar zoveel macht. Ik dacht dat u zo wijs was, en toch bent u uitsluitend verdraagzaam en vol geduld, u weet alleen hoe u uw vijand moet liefhebben en verder niets.” In de menselijke geest zou God voor altijd blijven zoals Hij was in het Tijdperk van Genade, en de mens zou altijd denken dat God liefdevol en barmhartig is. Denk je dat het werk van God altijd bij het oude zal blijven? Daarom zal Hij in deze fase van Zijn werk niet gekruisigd worden, en alles wat jullie zien en aanraken zal niet te vergelijken zijn met wat jullie je ook maar hebben voorgesteld of waar jullie ook maar over hebben horen vertellen. Vandaag de dag gaat God niet om met de farizeeën, noch laat Hij de wereld weten, en zij die Hem kennen, zijn alleen jullie die Hem volgen, want Hij zal niet opnieuw worden gekruisigd. Tijdens het Tijdperk van Genade predikte Jezus openlijk door het hele land omwille van zijn evangeliewerk. Hij ging met de farizeeën om omwille van het werk van de kruisiging; als Hij niet met de farizeeën was omgegaan en de machthebbers nooit van Hem geweten hadden, hoe kon Hij dan veroordeeld zijn en vervolgens verraden en aan het kruis genageld? En dus ging Hij om met de farizeeën omwille van de kruisiging. Vandaag de dag doet Hij Zijn werk in het geheim ter voorkoming van verleiding. De twee incarnaties van God zijn verschillend in werk en betekenis en de situatie is ook anders, dus hoe zou het werk dat Hij doet precies hetzelfde kunnen zijn?

Zou de naam van Jezus – “God met ons” – de gezindheid van God in zijn geheel kunnen weergeven? Kan het God volledig uitdrukken? Als de mens zegt dat God alleen Jezus kan worden genoemd, en geen andere naam mag hebben omdat God Zijn gezindheid niet kan veranderen, dan is dat zeker godslastering! Geloof jij dat alleen de naam Jezus, God met ons, God in zijn geheel kan vertegenwoordigen? God kan vele namen hebben, maar onder al die namen kan er niet één alles van God omvatten, niet één God volledig vertegenwoordigen. God heeft dus veel namen, maar al die namen kunnen Gods gezindheid niet volledig uitdrukken, want de veelzijdigheid van Gods gezindheid gaat het menselijke vermogen om Hem te kennen simpelweg te boven. De mens kan God met geen mogelijkheid volledig in menselijke woorden vatten. De mensheid beschikt slechts over een beperkte woordenschat om alle kennis over Gods gezindheid te omvatten: groot, eerbiedwaardig, wonderbaarlijk, ondoorgrondelijk, oppermachtig, heilig, rechtvaardig, wijs enzovoort. Zo veel woorden! Deze beperkte woordenschat kan de beperkte menselijke getuigenis van Gods gezindheid niet uitdrukken. In de loop van de tijd voegden vele anderen woorden toe die de vurigheid in hun hart naar hun mening beter uitdrukten: God is zo groot! God is zo heilig! God is zo lieflijk! Tegenwoordig hebben dergelijke menselijke uitspraken hun hoogtepunt wel bereikt, maar toch kan de mens zich nog steeds niet duidelijk uitdrukken. En dus heeft God, voor de mens, veel namen, maar toch heeft Hij niet één enkele naam, en dit komt omdat Gods wezen zo overvloedig is en de taal van de mens zo verarmd. God kan nooit volledig worden weergegeven door één bepaald woord of één bepaalde naam, denk je dan soms dat Zijn naam kan worden vastgezet? God is zo groot en zo heilig, maar Hij mag van jou Zijn naam niet veranderen in elk nieuw tijdperk? Daarom gebruikt God, in elk tijdperk waarin Hij persoonlijk Zijn eigen werk doet, een naam die passend is bij het tijdperk om het werk te omschrijven dat Hij van plan is uit te voeren. Hij gebruikt deze specifieke naam, die tijdelijk van belang is, om Zijn gezindheid in die tijd weer te geven. Hier gebruikt God de taal van de mensheid om Zijn eigen gezindheid tot uitdrukking te brengen. Toch vinden veel mensen die spirituele ervaringen hebben gehad en God persoonlijk hebben gezien, alsnog dat deze ene specifieke naam God niet in zijn geheel kan weergeven – helaas, daar is niets aan te doen – dus spreekt de mens God met geen enkele naam meer aan, maar noemt Hem simpelweg ‘God’. Het lijkt of het hart van de mens vol liefde is en toch ook geplaagd door tegenstrijdigheden, want de mens weet niet hoe hij God moet uitleggen. Wat God is, is zo overvloedig dat er eenvoudigweg geen manier is om het te beschrijven. Er is geen enkele naam die Gods gezindheid kan samenvatten, en er is geen enkele naam die kan uitdrukken wat God allemaal heeft en is. Als iemand mij vraagt: “Welke naam gebruik jij precies?”, zal ik antwoorden: “God is God!” Is dat niet de beste naam voor God? Is het niet de beste samenvatting van Gods gezindheid? Waarom steken jullie dan zoveel moeite in de zoektocht naar Gods naam? Waarom zou je je hersens pijnigen, jezelf eten en slapen ontzeggen, alleen maar om een naam? De dag zal aanbreken dat God geen Jehova, Jezus of Messias heet – Hij zal simpelweg de Schepper zijn. Dan komt er een eind aan alle namen die Hij op aarde heeft aangenomen omdat Zijn werk op aarde zal zijn voltooid, waarna Zijn namen niet langer zullen bestaan. Wat heeft Hij nog aan een uiterst passende, maar onvolledige naam wanneer alles onder de heerschappij van de Schepper valt? Ben je nu nog steeds op zoek naar Gods naam? Durf je nog steeds te zeggen dat God uitsluitend Jehova heet? Durf je nog steeds te zeggen dat God alleen Jezus kan worden genoemd? Kun jij de zonde van godslastering tegen God dragen? Je moet weten dat God oorspronkelijk geen naam had. Hij nam alleen maar één, twee of vele namen aan omdat Hij werk te doen had en de mensheid moest beheren. Bij welke naam Hij ook wordt genoemd – koos Hij die niet uit vrije wil? Zou Hij jou – één van zijn scheppingen – nodig hebben om hierover te beslissen? De naam die God krijgt, komt overeen met wat begrijpelijk is voor de mens, in mensentaal, maar deze naam is niet iets wat de mens kan bevatten. Je kunt alleen maar zeggen dat er een God is in de hemel, dat Hij God heet, dat Hij God Zelf is met grote macht, Die zo wijs, zo verheven, zo wonderlijk, zo mysterieus en zo almachtig is, en meer kun je dan niet zeggen. Dit kleine beetje is alles wat je kunt weten. Volstaat dan soms de naam van Jezus om God Zelf te vertegenwoordigen? Wanneer de laatste dagen aanbreken moet Gods naam veranderen, ook al is het nog steeds God die Zijn werk doet, want het is een ander tijdperk.

Overal in het hele universum is God de grootste en ook in het rijk dat zich daarboven bevindt. Zou Hij Zichzelf dan volledig kunnen laten zien door een verschijning in het vlees? God bekleedt Zich met dit vlees om één fase van Zijn werk uit te voeren. Deze verschijning in het vlees heeft geen specifieke betekenis, het heeft niets te maken met het verstrijken van tijdperken, noch ook maar iets met Gods gezindheid. Waarom liet Jezus dit beeld van Hem niet voortbestaan? Waarom liet Hij de mens Zijn verschijning niet schilderen, zodat deze aan latere geslachten kon worden doorgegeven? Waarom stond Hij niet toe dat mensen erkenden dat Zijn beeld het beeld van God was? Ook al werd de mens naar Gods beeld geschapen, had de menselijke verschijning het verheven beeld van God kunnen weerspiegelen? Wanneer God vlees wordt, daalt Hij alleen vanuit de hemel neer in een bepaald soort vlees. Het is Zijn Geest die afdaalt in een vlees, waardoor Hij het werk van de Geest doet. Het is de Geest die in het vlees wordt weergegeven, en het is de Geest die Zijn werk in het vlees doet. Het werk dat in het vlees wordt gedaan vertegenwoordigt de Geest volledig, en het vlees is ten gunste van het werk, maar dat betekent nog niet dat het beeld van het vlees een vervanging is van het ware beeld van God Zelf; dit is niet het doel of de betekenis van de vleesgeworden God. Hij wordt alleen vlees zodat de Geest een plaats kan vinden om te verblijven die past bij Zijn werk, om Zijn werk in het vlees des te beter te volbrengen, zodat mensen Zijn daden kunnen zien, Zijn gezindheid kunnen begrijpen, Zijn woorden kunnen horen, en het wonder van Zijn werk leren kennen. Zijn naam weerspiegelt Zijn gezindheid, Zijn werk weerspiegelt Zijn identiteit, maar Hij heeft nooit gezegd dat Zijn verschijning in het vlees Zijn beeld weerspiegelt; dat is slechts een opvatting van de mens. En dus zijn de cruciale aspecten van de vleeswording van God Zijn naam, Zijn werk, Zijn gezindheid en Zijn geslacht: ze duiden Zijn management in dit tijdperk aan. Zijn vleesgeworden verschijning staat los van Zijn management, omdat die louter ter wille van Zijn werk op dat moment was. Toch moet de vleesgeworden God wel een bepaalde verschijning hebben, en dus kiest Hij de geschikte familie om Zijn verschijning te bepalen. Als Gods verschijning een representatieve betekenis zou hebben, zou iedereen met soortgelijke gelaatstrekken God ook weerspiegelen. Zou dat geen flagrante misvatting zijn? Het portret van Jezus werd geschilderd door de mens opdat de mens Hem zou aanbidden. In die tijd gaf de Heilige Geest geen speciale instructies, en dus gaf de mens dat ingebeelde portret door tot op de dag van vandaag. Volgens Gods oorspronkelijke bedoeling had de mens dit eigenlijk niet moeten doen. Het is uitsluitend de ijver van de mens die ertoe heeft geleid dat het portret van Jezus tot op de dag van vandaag onveranderd is gebleven. God is Geest, en de mens zal nooit kunnen bevatten wat Zijn beeld uiteindelijk inhoudt. Zijn beeld kan alleen worden uitgedrukt door Zijn gezindheid. Wat betreft de aanblik van Zijn neus, Zijn mond, Zijn ogen en Zijn haar: het ligt buiten jullie vermogen om dat te bevatten. Toen de openbaring tot Johannes kwam, aanschouwde hij het beeld van de Mensenzoon: uit Zijn mond kwam een scherp, tweesnijdend zwaard, Zijn ogen waren als vlammen van vuur, Zijn hoofd en haar waren wit als wol, zijn voeten waren als gepolijst brons, en Hij droeg een gouden sjerp om Zijn borst. Hoewel Zijn woorden buitengewoon levendig waren, was het beeld van God dat hij beschreef niet het beeld van een geschapen wezen. Wat hij zag, was slechts een visioen en niet het beeld van een persoon uit de materiële wereld. Johannes had een visioen gehad, maar hij was geen getuige geweest van de waarlijke verschijning van God. Het beeld van de vleesgeworden God, als beeld van een geschapen wezen, kan Gods gezindheid niet in zijn geheel weerspiegelen. Toen Jehova de mensheid schiep, zei Hij dat Hij dat deed naar Zijn eigen beeld en schiep Hij man en vrouw. Hij zei toen dat Hij de man en de vrouw maakte naar het beeld van God. Hoewel het beeld van de mens op het beeld van God lijkt, kan dit niet worden opgevat alsof de menselijke verschijning het evenbeeld van God is. Noch kun je het beeld van God volledig omvatten in mensentaal, want God is zo verheven, zo groot, zo wonderbaarlijk en ondoorgrondelijk!

Jezus kwam Zijn werk doen onder leiding van de Heilige Geest; Hij deed wat de Heilige Geest wilde, en niet volgens het oudtestamentische Tijdperk van de Wet of volgens het werk van Jehova. Al ging het werk dat Jezus kwam doen niet om het eerbiedigen van de wetten of geboden van Jehova, hun bron was één en dezelfde. Jezus’ werk weerspiegelde de naam van Jezus en het Tijdperk van Genade; en het werk van Jehova weerspiegelde Jehova en het Tijdperk van de Wet. Hun werk was het werk van één Geest in twee verschillende tijdperken. Het werk dat Jezus deed kon alleen het Tijdperk van Genade weerspiegelen, en het werk dat Jehova deed kon alleen het oudtestamentische Tijdperk van de Wet weerspiegelen. Jehova leidde alleen het volk Israël en het Egyptische volk, en alle naties buiten Israël. Het werk van Jezus in het nieuwtestamentische Tijdperk van Genade was het werk van God onder de naam Jezus toen Hij het tijdperk leidde. Als jij stelt dat het werk van Jezus was gebaseerd op dat van Jehova, dat Hij geen enkel nieuw werk startte en dat alles wat Hij deed volgens Jehova’s woorden was, volgens Jehova’s werk en de profetieën van Jesaja, dan zou Jezus niet de vleesgeworden God zijn. Als Hij zijn werk op deze manier had uitgevoerd, zou hij een apostel of een arbeider van het Tijdperk van de Wet zijn geweest. Als het is zoals jij zegt, had Jezus geen tijdperk kunnen openen, noch had Hij enig ander werk kunnen doen. Op dezelfde manier moet de Heilige Geest zijn werk hoofdzakelijk door Jehova heen uitvoeren, en zonder Jehova had de Heilige Geest geen nieuw werk kunnen doen. Het is verkeerd als de mens het werk van Jezus op deze manier opvat. Als de mens gelooft dat het werk van Jezus volgens de woorden van Jehova en de profetieën van Jesaja werd uitgevoerd, was Jezus dan de vleesgeworden God, of was Hij één van de profeten? Volgens deze zienswijze zou er geen Tijdperk van Genade zijn en zou Jezus niet de vleesgeworden God zijn, want het werk dat Hij deed zou het Tijdperk van Genade niet kunnen weerspiegelen en zou alleen het oudtestamentische Tijdperk van de Wet kunnen weerspiegelen. Er kon alleen maar een nieuw tijdperk zijn als Jezus kwam om nieuw werk te doen, om een nieuw tijdperk te beginnen, om het werk dat daarvoor in Israël was verricht te doorbreken, en om Zijn werk te doen, niet net zoals het werk dat Jehova in Israël heeft gedaan, of met Zijn oude regels, of volgens enige regelgeving, maar juist om het nieuwe werk te doen dat Hij moest verrichten. God Zelf komt het tijdperk beginnen, en God komt Zelf om het tijdperk ten einde te brengen. De mens is niet in staat om het werk van het beginnen en voltooien van het tijdperk te verrichten. Als Jezus het werk van Jehova niet volbracht, zou dat bewijzen dat Hij slechts een mens was en niet in staat om God te vertegenwoordigen. Juist doordat Jezus was gekomen en het werk van Jehova was komen afmaken, het werk van Jehova had voortgezet en bovendien Zijn eigen werk, een nieuw werk, had uitgevoerd, wordt bewezen dat dit een nieuw tijdperk was en dat Jezus God Zelf was. Ze voerden twee duidelijk verschillende werkfasen uit. De ene fase werd in de tempel uitgevoerd en de andere buiten de tempel. Eén fase bestond uit het leiden van een mensenleven onder de wet, en de andere was om een zondoffer te brengen. Deze twee werkfasen waren behoorlijk verschillend; hier werden het nieuwe en oude tijdperk van elkaar gescheiden, en je kunt absoluut stellen dat het twee verschillende tijdperken zijn. Hun werk vond ergens anders plaats en de inhoud en doelstelling van Hun werk was anders. Als zodanig kunnen ze worden verdeeld in twee tijdperken: het Nieuwe en het Oude Testament, dat wil zeggen, het nieuwe en het oude tijdperk. Toen Jezus kwam, ging Hij de tempel niet binnen, wat bewijst dat het tijdperk van Jehova tot een einde was gekomen. Hij ging de tempel niet binnen omdat Jehova’s werk in de tempel was voltooid en niet overgedaan hoefde te worden, wat herhaling zou betekenen. Alleen door de tempel te verlaten, een nieuw werk te beginnen en aan een nieuw pad buiten de tempel uit te beginnen, kon Hij Gods werk tot het hoogtepunt brengen. Als Hij de tempel niet had verlaten om Zijn werk te doen, zou het werk van God zijn blijven steken bij de fundamenten van de tempel, en was er nooit meer ook maar iets veranderd. En dus ging Jezus, toen Hij kwam, niet de tempel binnen en deed Hij Zijn werk niet in de tempel. Hij deed Zijn werk buiten de tempel en deed Zijn werk vrijelijk terwijl Hij de discipelen leidde. Gods vertrek uit de tempel om Zijn werk te doen betekende dat God een nieuw plan had. Zijn werk moest buiten de tempel worden uitgevoerd en het moest nieuw werk zijn dat zonder beperkingen kon worden uitgevoerd. Met Zijn komst bracht Jezus het werk van Jehova tijdens het oudtestamentische tijdperk direct ten einde. Hoewel Ze met twee verschillende namen werden aangeduid, was het dezelfde Geest die beide fasen van het werk volbracht, en het verrichte werk was onafgebroken. Omdat de naam anders en de inhoud van het werk anders waren, was het tijdperk ook anders. Toen Jehova kwam, was dat het tijdperk van Jehova en toen Jezus kwam, was dat het tijdperk van Jezus. Zo wordt God bij elke komst met één naam aangeduid, weerspiegelt Hij één tijdperk en begint Hij een nieuw pad; en op elk nieuw pad neemt Hij een nieuwe naam aan, waaruit blijkt dat God altijd nieuw is en nooit oud, en dat Zijn werk altijd in voorwaartse richting blijft doorgaan. De geschiedenis gaat altijd voorwaarts, en het werk van God gaat altijd voorwaarts. Ter voleindiging van Zijn zesduizend jaar durende managementplan moet het in voorwaartse richting blijven doorgaan. Elke dag moet Hij nieuw werk doen, elk jaar moet Hij nieuw werk doen; Hij moet nieuwe paden openen, nieuwe tijdperken beginnen, nieuw en groter werk starten, die weer nieuwe namen en nieuw werk met zich meebrengen. De Geest van God doet voortdurend nieuw werk waarbij Hij nooit vasthoudt aan oude manieren of regels. Zijn werk is ook nooit opgehouden, maar voltrekt zich juist doorlopend. Als je zegt dat het werk van de Heilige Geest onveranderlijk is, waarom vroeg Jehova de priesters dan om Hem te dienen in de tempel, en ging Jezus de tempel toch niet binnen, ondanks het feit dat de mensen bij Zijn komst ook zeiden dat Hij de hogepriester was, en dat Hij uit het huis van David kwam en dat Hij ook de hogepriester en de grote Koning was? En waarom bracht Hij geen offers? Al of niet de tempel ingaan – is dit alles niet het werk van God Zelf? Als, zoals de mens zich voorstelt, Jezus terugkeert en in de laatste dagen nog steeds Jezus wordt genoemd, en nog steeds op een witte wolk zweeft, onder de mensen neerdalend met de gestalte van Jezus: zou dat geen herhaling van Zijn werk zijn? Kan de Heilige Geest Zich vastklampen aan het oude? Het enige wat de mens gelooft zijn opvattingen, en het enige wat de mens begrijpt is volgens de letterlijke betekenis en ook volgens zijn verbeelding; die dingen komen niet overeen met de principes van het werk van de Heilige Geest en niet met de plannen van God. God zou niet zo te werk gaan; God is niet zo dwaas en stompzinnig, en Zijn werk is niet zo eenvoudig als jij denkt. Afgaand op alles wat de mens zich voorstelt, zal Jezus komen aanzweven op een wolk en weer in jullie midden neerdalen. Jullie zullen Hem aanschouwen die, zwevend op een wolk, jullie zal vertellen dat Hij Jezus is. Jullie zullen ook de littekens van de spijkers in Zijn handen zien, en weten dat Hij Jezus is. Hij zal jullie opnieuw redden, en jullie machtige God zijn. Hij zal jullie redden, een nieuwe naam geven, en jullie allemaal een witte steen geven, waarna jullie het hemels koninkrijk mogen binnengaan en in het paradijs toegelaten worden. Zijn zulke denkbeelden geen menselijke opvattingen? Werkt God volgens de opvattingen van de mens, of werkt Hij tegengesteld aan de opvattingen van de mens? Komen de opvattingen van de mens niet allemaal van Satan? Is de hele mensheid niet bedorven door Satan? Als God Zijn werk verrichtte volgens de denkbeelden van de mens, zou Hij dan niet in Satan veranderen? Zou Hij niet van dezelfde soort zijn als Zijn eigen scheppingen? Aangezien Zijn scheppingen nu zo bedorven zijn door Satan dat de mens de belichaming van Satan is geworden, zou God dan, als Hij zou werken op dezelfde manier als Satan, niet met Satan onder één hoedje spelen? Hoe kan de mens het werk van God doorgronden? Daarom zou God nooit werken volgens de opvattingen van de mens, en nooit werken op de manieren die jij voor ogen hebt. Volgens sommige mensen heeft God Zelf gezegd dat Hij op een wolk zou aankomen. God heeft dat inderdaad Zelf gezegd, maar weet je dan niet dat niemand de mysteries van God kan doorgronden? Weet je dan niet dat niemand de woorden van God kan uitleggen? Weet je wel zeker, zonder enige twijfel, dat je door de Heilige Geest verlicht en geïllumineerd was? De Heilige Geest toonde het jou toch zeker niet op zo’n directe manier? Was het de Heilige Geest die het je ingaf of lieten je eigen opvattingen je dat denken? Jij zei: “God Zelf zei dit.” Maar we kunnen onze eigen opvattingen en ons verstand niet gebruiken om de woorden van God te beoordelen. Wat de woorden betreft die Jesaja sprak: kun je met absolute zekerheid zeggen wat zijn woorden betekenen? Durf je zijn woorden uit te leggen? Aangezien je de woorden van Jesaja niet durft uit te leggen, waarom durf je de woorden van Jezus dan wel uit te leggen? Wie van de twee is verhevener, Jezus of Jesaja? Aangezien het antwoord Jezus is, waarom leg jij dan de woorden uit die Jezus heeft gesproken? Zou God jou van tevoren vertellen over Zijn werk? Geen enkel wezen kan het weten, zelfs de boodschappers in de hemel niet, noch de Mensenzoon, dus hoe zou jij het kunnen weten? De mens schiet te zeer tekort. Het is nu cruciaal voor jullie om de drie fasen van het werk te kennen. Van het werk van Jehova tot dat van Jezus, en van het werk van Jezus tot dat van deze huidige fase; deze drie fasen vormen een rode draad door de volledige omvang van Gods management, en allemaal zijn ze het werk van één Geest. Sinds de schepping van de wereld is God altijd bezig geweest met het beheer van de mensheid. Hij is het begin en het einde, Hij is de eerste en de laatste, en Hij is degene die een tijdperk begint en tot een einde brengt. De drie fasen van het werk, in verschillende tijdperken en op verschillende locaties, zijn onmiskenbaar het werk van één Geest. Iedereen die deze drie fasen van elkaar scheidt, staat lijnrecht tegenover God. Nu is het jouw verantwoordelijkheid om in te zien dat al het werk vanaf de eerste fase tot aan vandaag het werk is van één God, het werk van één Geest. Hierover kan geen twijfel bestaan.

Over de Bijbel (1)

Hoe moet de Bijbel worden benaderd vanuit het geloof in God? Dat is een kwestie van principe. Waarom bespreken wij deze vraag met elkaar? Omdat jij in de toekomst het evangelie zult verkondigen en het werk van het Tijdperk van het Koninkrijk zult uitbreiden, en het dan niet volstaat om slechts over Gods huidige werk te kunnen spreken. Om Zijn werk te verbreden is het belangrijker dat je de oude religieuze opvattingen en de oude manieren van geloven van mensen kunt oplossen en hen in het geheel kunt overtuigen. Om dat punt te bereiken moet je de Bijbel erbij betrekken. Jarenlang heeft de traditionele manier van geloven (die van het christendom, één van de drie belangrijkste religies in de wereld) van mensen bestaan uit het lezen van de Bijbel; van de Bijbel afwijken is geen geloof in de Heer, van de Bijbel afwijken is een kwaadaardige dwaalleer en ketterij. Zelfs wanneer mensen andere boeken lezen, dienen die boeken op een Bijbelverklaring te berusten. Dit houdt in dat als je in de Heer gelooft, je dan de Bijbel dient te lezen en behalve de Bijbel mag je geen enkel boek vereren dat niet over de Bijbel gaat. Doe je dat wel, dan verraad je God. Vanaf het moment dat de Bijbel er was, was het geloof van de mens in de Heer het geloof in de Bijbel. Je kunt wel zeggen dat mensen in de Heer geloven, maar in plaats daarvan kun je beter zeggen dat ze in de Bijbel geloven. Beter dan te zeggen dat ze begonnen zijn de Bijbel te lezen, kun je zeggen dat ze begonnen zijn te geloven in de Bijbel. En in plaats van te zeggen dat ze tot de Heer zijn teruggekeerd, kun je beter zeggen dat ze tot de Bijbel zijn teruggekeerd. Op deze manier vereren mensen de Bijbel alsof het God is, alsof het hun levensbloed is, alsof het verlies ervan gelijk zou staan met het verlies van het leven. Mensen zien de Bijbel als net zo hoog als God, en sommigen vinden de Bijbel zelfs boven God verheven. Als mensen het zonder het werk van de Heilige Geest moeten stellen, als ze God niet kunnen voelen, dan kunnen ze toch verder gaan met hun leven. Maar zodra ze de Bijbel verliezen, of de welbekende hoofdstukken en spreuken uit de Bijbel kwijt zijn, dan lijkt het wel alsof ze hun leven verloren zijn. En dus gaan mensen de Bijbel lezen zodra ze in de Heer geloven, en leren hem van buiten. Hoe meer ze van de Bijbel uit hun hoofd kennen, des te meer dit als bewijs geldt van hun liefde voor de Heer en dat zij geweldige gelovigen zijn. Zij die de Bijbel hebben gelezen en er met anderen over kunnen praten zijn allemaal goede broeders en zusters. Jarenlang is geloof in en trouw aan de Heer afgemeten aan het niveau van het begrip van de Bijbel. De meeste mensen begrijpen gewoon niet waarom ze in God zouden moeten geloven, of hoe ze in God moeten geloven. Ze zijn alleen maar blindelings op zoek naar aanwijzingen om de hoofdstukken van de Bijbel te ontcijferen. De mensen hebben nooit de richting van het werk van de Heilige Geest nagestreefd. Al die tijd hebben ze slechts wanhopig de Bijbel bestudeerd en onderzocht, en niemand heeft ooit buiten de Bijbel om nieuwer werk van de Heilige Geest aangetroffen. Niemand is ooit van de Bijbel afgeweken en dat hebben ze ook nooit durven doen. Mensen hebben al die jaren de Bijbel bestudeerd, ze hebben zoveel verklaringen gevonden en er zoveel werk in gestoken. Ze hebben ook veel verschillende meningen over de Bijbel, waar ze eindeloos over debatteren. Dit gaat zover dat er inmiddels meer dan tweeduizend denominaties zijn gevormd. Ze willen allemaal bijzondere verklaringen of diepere mysteriën vinden in de Bijbel. Ze willen de Bijbel onderzoeken en er de achtergrond van Jehova’s werk in Israël of van het werk van Jezus in Judea in ontdekken, of meer mysteriën die niemand anders kent. De manier waarop mensen de Bijbel benaderen, is er een van obsessie en geloof, en niemand kan absoluut zeker zijn van de innerlijke waarheid of het wezen van de Bijbel. Dus hebben de mensen vandaag de dag nog steeds een onbeschrijfelijk gevoel van verwondering waar het de Bijbel aangaat, en zijn zij er zelfs sterker op geobsedeerd en geloven zij er sterker in. Tegenwoordig wil iedereen de profetieën van het werk van de laatste dagen in de Bijbel vinden en ontdekken wat God voor werk doet in de laatste dagen, en welke tekenen van de laatste dagen zich voordoen. En zo wordt hun verering van de Bijbel nog vuriger. En hoe meer de laatste dagen naderen, hoe meer zij blindelings geloof hechten aan de profetieën van de Bijbel, vooral die over de laatste dagen. Met zo’n blind geloof in de Bijbel, met zo’n vertrouwen in de Bijbel hebben ze geen behoefte meer om het werk van de Heilige Geest te zoeken. In hun opvattingen denken de mensen dat alleen de Bijbel het werk van de Heilige Geest kan brengen, dat ze alleen in de Bijbel de voetstappen van God kunnen vinden, dat alleen in de Bijbel de mysteriën van Gods werk verborgen liggen, dat alleen de Bijbel, en geen ander boek of mens, alles van God en van Zijn gehele werk kan verklaren. De Bijbel kan het werk van de hemel naar de aarde brengen en de Bijbel kan de tijdperken beginnen en eindigen. Met zulke opvattingen heeft de mens niet de neiging op zoek te gaan naar het werk van de Heilige Geest. Hoezeer de Bijbel de mensen in het verleden dus ook heeft geholpen, nu is het een belemmering geworden voor Gods meest recente werk. Zonder de Bijbel kunnen mensen op andere plaatsen naar Gods voetstappen zoeken. Maar nu zijn Zijn voetstappen door de Bijbel ingesloten en is het twee keer zo moeilijk geworden Zijn meest recente werk uit te breiden; een zware strijd. Dit komt allemaal door de bekende hoofdstukken en spreuken uit de Bijbel en door de verschillende profetieën van de Bijbel. Voor de mensen is de Bijbel een afgodsbeeld geworden, het is een puzzel in hun brein geworden. Ze kunnen gewoon niet geloven dat God buiten de Bijbel kan werken, dat mensen buiten de Bijbel God kunnen vinden. En ze kunnen al helemaal niet geloven dat God van de Bijbel kan afwijken bij het eindwerk en opnieuw kan beginnen. Dat is ondenkbaar voor de mensen, ze kunnen het niet geloven en zich ook niet voorstellen. De Bijbel is voor de mensen een grote belemmering geworden om Gods nieuwe werk te aanvaarden, en een moeilijkheid voor het verbreden door God van dit nieuwe werk. Als jullie dus het werkelijke verhaal van de Bijbel niet begrijpen, zullen jullie niet in staat zijn het evangelie met succes te verkondigen of getuigenis van het nieuwe werk af te leggen. Ook al lezen jullie nu de Bijbel niet, toch staan jullie er uiterst welwillend tegenover. Dit betekent weliswaar dat jullie de Bijbel niet vasthouden, maar dat veel van jullie opvattingen er wel vandaan komen. Jullie begrijpen de oorsprong van de Bijbel niet of het werkelijke verhaal over de voorgaande twee stadia van Gods werk. Ook al lezen jullie de Bijbel niet vaak, jullie moeten de Bijbel begrijpen, jullie moeten de juiste kennis van de Bijbel krijgen. Alleen zo kunnen jullie weten waar het zesduizendjarige managementplan van God over gaat. Dat zullen jullie gebruiken om mensen te overtuigen, om ze te laten erkennen dat deze stroom de ware weg is, om ze te laten erkennen dat het pad waar jullie nu op lopen het pad van de waarheid is, dat dit door de Heilige Geest wordt geleid en niet door mensen op touw is gezet.

Nadat God het werk van het Tijdperk van de Wet had verricht, werd het Oude Testament geschreven en toen begonnen de mensen de Bijbel te lezen. Nadat Jezus was gekomen, verrichtte Hij het werk van het Tijdperk van Genade en schreven Zijn apostelen het Nieuwe Testament. Op die manier kwamen het Oude en het Nieuwe Testament van de Bijbel tot stand en zelfs tot op de dag van vandaag wordt de Bijbel gelezen door allen die in God geloven. De Bijbel is een geschiedenisboek. Natuurlijk, er staan ook wel voorspellingen van profeten in, en dergelijke voorspellingen zijn zeker geen geschiedenis. De Bijbel bevat diverse onderdelen en bestaat niet alleen uit profetieën, of uit het werk van Jehova, noch zijn er enkel de brieven van Paulus. Je moet weten uit hoeveel delen de Bijbel bestaat: het Oude Testament bestaat uit Genesis, Exodus …, en ook zijn er de profetieboeken die de profeten schreven. Uiteindelijk eindigt het Oude Testament met het boek Maleachi. Het is een verslag van het werk van het Tijdperk van de Wet dat door Jehova werd geleid; van Genesis tot aan het boek Maleachi is het een allesomvattend verslag van al het werk van het Tijdperk van de Wet. Dit wil zeggen dat het Oude Testament alles vastlegde wat werd beleefd door de mensen die door Jehova werden geleid in het Tijdperk van de Wet. Tijdens het Tijdperk van de Wet in het Oude Testament sprak het grote aantal profeten dat Jehova op de been had gebracht profetieën voor Hem, ze gaven de verschillende stammen en volkeren onderricht en voorspelden het werk dat Jehova zou gaan doen. Deze mensen die op de been waren gebracht, hadden allen de Geest der profetie ontvangen van Jehova: ze konden de visioenen zien die Jehova hun gaf en Zijn stem horen en zo werden ze door Hem geïnspireerd en schreven ze profetieën. Het werk dat zij deden was de uitdrukking van de stem van Jehova, de uitdrukking van de profetie van Jehova, en het werk van Jehova in die tijd was eenvoudigweg de mensen met de Geest te leiden; Hij werd geen vlees en de mensen zagen niets van Zijn gezicht. Zo heeft Hij vele profeten op de been gebracht om Zijn werk te doen en hen voorzien van orakels om aan iedere stam en clan van Israël door te geven. Het was hun werk te profeteren, en sommigen schreven de aanwijzingen op van Jehova aan hen, om deze aan anderen te laten zien. Jehova heeft deze mensen op de been gebracht om te profeteren, het toekomstige werk of het werk dat nog in die tijd te doen stond te voorspellen, zodat de mensen de wonderbaarlijkheid en wijsheid van Jehova konden aanschouwen. Deze profetieboeken verschilden behoorlijk van de andere Bijbelse boeken, het waren woorden die gesproken en geschreven waren door hen die de Geest der profetie hadden ontvangen, door hen die de visioenen of de stem van Jehova hadden ontvangen. Als je de profetieboeken buiten beschouwing laat, is het Oude Testament samengesteld uit door mensen opgestelde verslagleggingen nadat Jehova klaar was met Zijn werk. Deze boeken kunnen de voorspelling die door de profeten was uitgesproken die Jehova had laten opstaan niet vervangen, net zomin als dat Genesis en Exodus vergeleken kunnen worden met het boek Jesaja en het boek Daniël. De profetieën waren uitgesproken voordat het werk werd uitgevoerd, terwijl de andere boeken geschreven werden nadat het werk klaar was, wat is waartoe mensen in staat waren. De profeten uit die tijd waren door Jehova geïnspireerd en spraken enkele profetieën. Ze spraken vele woorden en voorspelden de dingen van het Tijdperk van Genade en de vernietiging van de wereld in de laatste dagen – het werk dat Jehova van plan was uit te voeren. Alle overige boeken leggen het werk van Jehova in Israël vast. Als je de Bijbel dus leest, lees je vooral over wat Jehova in Israël deed. In het Oude Testament staat voornamelijk geschreven over het werk van Jehova die Israël leidt, hoe Hij Mozes gebruikte om de Israëlieten uit Egypte te leiden, hen van de ketenen van de Farao bevrijdde en mee de wildernis in nam, waarna ze het land Kanaän binnengingen. Alles wat daarna volgde was hun leven in Kanaän. Behalve dit, is alles opgesteld vanuit verslagen van het werk van Jehova in heel Israël. Alles wat in het Oude Testament staat geschreven is het werk van Jehova in Israël, het is het werk dat Jehova deed in het land waarin Hij Adam en Eva heeft geschapen. Vanaf het moment na Noach, dat God de mensen op aarde officieel begon te leiden, is alles wat in het Oude Testament staat het werk van Israël. En waarom is er dan niets vastgelegd over enig werk buiten Israël? Omdat het land Israël de bakermat van de mensheid is. In het begin waren er geen andere landen dan Israël, en Jehova werkte nergens anders. Zo is wat er in het Oude Testament van de Bijbel staat uitsluitend het werk van God in Israël in die tijd. De woorden die door de profeten gesproken werden, door Jesaja, Daniël, Jeremia en Ezechiël … hun woorden voorspellen Zijn andere werk op aarde, ze voorspellen het werk van Jehova God Zelf. Dit kwam allemaal van God, het was het werk van de Heilige Geest en behalve deze boeken van de profeten is er alleen een verslag van de ervaringen van de mensen met Jehova’s werk in die tijd.

Het scheppingswerk vond plaats voordat de mensheid bestond, maar het boek Genesis kwam pas nadat de mensheid er was. Dit boek was door Mozes geschreven tijdens het Tijdperk van de Wet. Het is net als wat er vandaag onder jullie gebeurt: nadat het gebeurt, schrijven jullie het op om het aan de mensen in de toekomst te laten zien. Voor de mensen in de toekomst is wat jullie hebben vastgelegd dus wat voorheen is gebeurd, het is niets meer dan geschiedenis. Wat in het Oude Testament is vastgelegd is Jehova’s werk in Israël, en wat in het Nieuwe Testament is vastgelegd is Jezus’ werk tijdens het Tijdperk van Genade. Ze documenteren het werk van God in twee verschillende tijdperken. Het Oude Testament documenteert Gods werk gedurende het Tijdperk van de Wet en dus is het Oude Testament een historisch boek, terwijl het Nieuwe Testament het product is van het werk van het Tijdperk van Genade. Met de aanvang van het nieuwe werk raakte het Nieuwe Testament ook verouderd. Het Nieuwe Testament is dus ook een historisch boek. Natuurlijk is het Nieuwe Testament minder systematisch dan het Oude Testament, er staat ook minder in. De vele woorden die door Jehova zijn gesproken zijn allemaal opgetekend in het Oude Testament van de Bijbel, terwijl slechts sommige van de woorden van Jezus in de vier evangeliën zijn vastgelegd. Jezus heeft natuurlijk ook veel werk verricht, maar dit is niet allemaal gedetailleerd opgetekend. Er is minder opgeschreven in het Nieuwe Testament vanwege de hoeveelheid werk die Jezus heeft gedaan; de hoeveelheid werk die Hij heeft verricht in de drieënhalf jaar die Hij op aarde was, was veel minder dan het werk van Jehova, en dat geldt ook voor het werk van de apostelen. En dus zijn er minder boeken in het Nieuwe Testament dan in het Oude Testament.

Wat voor soort boek is de Bijbel? Het Oude Testament is het werk van God tijdens het Tijdperk van de Wet. Het Oude Testament van de Bijbel legt al het werk van Jehova vast tijdens het Tijdperk van de Wet en Zijn scheppingswerk. Het geheel is een verslag van het werk dat Jehova heeft uitgevoerd, en uiteindelijk beëindigt het de verhalen van Jehova’s werk met het boek Maleachi. In het Oude Testament staan twee delen van het werk dat God gedaan heeft: het ene is het scheppingswerk, het andere het uitvaardigen van de wet. Beiden waren het werk dat Jehova uitvoerde. Het Tijdperk van de Wet vertegenwoordigt Gods werk onder de naam Jehova; het is het geheel van het werk dat in de eerste plaats onder de naam Jehova is verricht. Het Oude Testament is dus een verslag van Jehova’s werk, en het Nieuwe Testament een verslag van Jezus’ werk dat in de eerste plaats onder de naam Jezus is verricht. Het belang van de naam Jezus en het werk dat Hij deed staat grotendeels in het Nieuwe Testament beschreven. Gedurende het Oude Testament in het Tijdperk van de Wet bouwde Jehova de tempel en het altaar in Israël, Hij leidde het leven op aarde van de Israëlieten, en bewees dat zij Zijn uitverkoren volk waren, de eerste groep mensen die Hij op aarde uitverkoos en die naar Zijn hart waren, de eerste groep die Hij persoonlijk leidde. De twaalf stammen van Israël waren de eerste uitverkorenen van Jehova en dus werkte Hij altijd in hen tot het moment dat Jehova’s werk in het Tijdperk van de Wet ten einde was. De tweede fase van het werk was het werk van het Tijdperk van Genade in het Nieuwe Testament. Dit werd uitgevoerd onder het Joodse volk, onder een van de twaalf stammen van Israël. Het bereik van dit werk was geringer, omdat Jezus de vleesgeworden God was. Jezus werkte slechts in heel het land Judea en dit slechts drieënhalf jaar. Zo kan wat in het Nieuwe Testament is opgetekend nooit de hoeveelheid werk in het Oude Testament overtreffen. Het werk van Jezus tijdens het Tijdperk van Genade is voornamelijk in de vier evangeliën vastgelegd. De mensen in het Tijdperk van Genade liepen vooral op het pad van de meest oppervlakkige verandering in hun levensgezindheid. Het grootste deel hiervan is in de brieven terug te vinden. De brieven laten zien hoe de Heilige Geest in die tijd te werk ging. (Ongeacht of Paulus getuchtigd was of met tegenslag te kampen had gehad, hij deed zijn werk natuurlijk wel op de aanwijzingen van de Heilige Geest, hij was iemand die door de Heilige Geest werd gebruikt in die tijd. Ook Petrus werd gebruikt door de Heilige Geest, maar hij verzette niet zo veel werk als Paulus. Hoewel het werk van Paulus de onzuiverheden van de mens bevatte, blijkt uit de brieven van Paulus hoe de Heilige Geest in die tijd te werk ging. Het pad dat Paulus leidde, was het rechte pad, het was juist, het was het pad van de Heilige Geest).

Als je het werk van het Tijdperk van de Wet wilt zien en wilt zien hoe de Israëlieten Jehova’s weg volgden, dan moet je het Oude Testament lezen. Als je het werk van het Tijdperk van Genade wilt begrijpen, dan moet je het Nieuwe Testament lezen. Maar hoe zie je het werk van de laatste dagen? Je moet het leiderschap van de hedendaagse God aanvaarden en het werk van vandaag binnengaan. Want dit is het nieuwe werk en het is voorheen door niemand in de Bijbel opgeschreven. God is nu vleesgeworden en heeft andere uitverkorenen aangewezen in China. God werkt in deze mensen, Hij zet Zijn werk op aarde voort en gaat door waar Hij bij het werk van het Tijdperk van Genade was gebleven. Het werk van vandaag is een pad waar niemand ooit op heeft gelopen, een weg die niemand nog ooit heeft gezien. Het is werk dat nooit eerder is gedaan – het is Gods meest recente werk op aarde. Werk dat nooit eerder is gedaan is dus geen geschiedenis, want nu is nu en moet nog verleden tijd worden. Mensen weten niet dat God grootser, nieuwer werk op aarde heeft verricht en buiten Israël, dat het werk allang buiten de grenzen van Israël is getreden en de voorspelling van de profeten heeft overtroffen, dat het nieuw en wonderbaarlijk werk is buiten de profetieën om en nieuwer werk buiten Israël en werk dat mensen niet kunnen waarnemen of zich kunnen voorstellen. Hoe zou de Bijbel een uitvoerig verslag van dergelijk werk kunnen bevatten? Wie zou ieder detail van het hedendaagse werk vooraf kunnen vastleggen, zonder iets weg te laten? Wie zou dit machtigere, wijzere werk, dat de conventies trotseert, in dat oude stoffige boek vast hebben kunnen leggen? Het werk van vandaag is geen geschiedenis. Als je dus het nieuwe pad van vandaag wil begaan, moet je de Bijbel achter je laten, moet je verder gaan dan de profetie of geschiedenisboeken in de Bijbel. Dan zul je pas het nieuwe pad juist weten te bewandelen, dan zul je pas het nieuwe rijk en het nieuwe werk binnen weten te gaan. Je moet begrijpen waarom er nu van je gevraagd wordt de Bijbel niet te lezen, waarom er separaat van de Bijbel ander werk is, waarom God niet op zoek is naar nieuwere, specifiekere beoefening in de Bijbel, en waarom er in plaats daarvan machtiger werk bestaat. Dit is wat jullie allemaal moeten begrijpen. Je moet het verschil tussen het oude en het nieuwe werk kennen. Ook al lees je de Bijbel niet, je moet hem wel grondig kunnen analyseren. Als je dat namelijk niet kunt, zul je de Bijbel blijven aanbidden en zul je het moeilijk vinden het nieuwe werk binnen te gaan en de nieuwe veranderingen te ondergaan. Nu er een meer verheven weg is, waarom zou je dan de lagere, achterhaalde weg bestuderen? Nu er nieuwere uitspraken zijn, en er nieuw werk is, waarom zou je dan tussen de oude, historische verslagen verblijven? De nieuwe uitspraken kunnen je voldoende geven, wat bewijst dat dit nieuw werk is. De oude verslagen kunnen je niet verzadigen, of in je huidige behoeften voldoen, wat bewijst dat ze geschiedenis zijn en niet het werk van het hier en nu. De meest verheven weg is het nieuwste werk. Nu dit nieuwe werk er is, doet het er niet meer toe hoe verheven de eerdere weg was, het is gewoon geschiedenis waar mensen op terugkijken, en hoe waardevol dat ook is als naslagwerk, het blijft de oude weg. Ook al staat het in het ‘heilige boek’, de oude weg is geschiedenis, ook al staat het niet in het ‘heilige boek’, de nieuwe weg is van het hier en nu. Deze weg kan jou redden en deze weg kan jou veranderen, want dit is het werk van de Heilige Geest.

Jullie moeten de Bijbel begrijpen – dit werk is van het grootste belang! Tegenwoordig hoef je de Bijbel niet te lezen, want hij bevat niets nieuws; alles is oud. De Bijbel is een geschiedenisboek. Als je het Oude Testament in het Tijdperk van Genade had gegeten en gedronken – als je in het Tijdperk van Genade in praktijk had gebracht wat vereist was in de tijd van het Oude Testament – zou Jezus je afgewezen en veroordeeld hebben; als je het Oude Testament op het werk van Jezus had toegepast, zou je een farizeeër zijn geweest. Als je nu het Oude en het Nieuwe Testament samenvoegt om te eten en te drinken en in praktijk te brengen, dan zal de God van vandaag je veroordelen; dan zul je buiten het werk van de Heilige Geest van vandaag gevallen zijn! Als je het Oude Testament en het Nieuwe Testament eet en drinkt, dan sta je buiten de stroom van de Heilige Geest! In de tijd van Jezus leidde Hij de Joden en allen die Hem volgden in overeenstemming met het werk dat de Heilige Geest in die tijd in Hem verrichtte. Hij baseerde Zijn handelingen niet op de Bijbel, maar sprak in overeenstemming met Zijn werk. Hij schonk geen aandacht aan wat de Bijbel zei en zocht niet in de Bijbel naar een pad om Zijn volgers langs te leiden. Meteen vanaf het moment dat Hij begon te werken, verspreidde Hij de weg van berouw – een woord waarvan absoluut nog geen sprake was geweest in de profetieën van het Oude Testament. Hij handelde niet alleen niet volgens de Bijbel, maar leidde ook een nieuw pad en deed nieuw werk. Nooit verwees Hij in Zijn predikingen naar de Bijbel. Tijdens het Tijdperk van de Wet was er nooit iemand in staat geweest Zijn wonderen te verrichten, zoals het genezen van zieken en het uitdrijven van demonen. Dat gold ook voor Zijn werk, Zijn leer, en het gezag en de kracht van Zijn woorden onder alle mensen in het Tijdperk van de Wet. Jezus deed gewoon Zijn nieuwere werk, en al veroordeelden velen Hem met de Bijbel in de hand, en gebruikten ze zelfs het Oude Testament om Hem te kruisigen, toch oversteeg Zijn werk het Oude Testament. Waarom nagelden de mensen Hem anders aan het kruis? Was dat niet omdat er niets in het Oude Testament stond over Zijn leer, Zijn vermogen om de zieken te genezen en de demonen uit te drijven? Zijn werk werd verricht om op een nieuw pad voor te gaan, niet om opzettelijk het gevecht tegen de Bijbel aan te gaan of om opzettelijk het Oude Testament af te schaffen. Hij was gewoon gekomen om Zijn bediening uit te voeren, om het nieuwe werk te brengen onder hen die naar Hem verlangden en op zoek waren. Hij was niet gekomen om het Oude Testament uit te leggen of het werk ervan te onderhouden. Zijn werk was niet om de ontwikkelingen van het Tijdperk van de Wet te laten doorgaan, want Zijn werk schonk er geen aandacht aan of het op de Bijbel was gebaseerd. Jezus is gewoon gekomen om het werk te doen dat Hij moest doen. En zo verklaarde Hij geen profetieën van het Oude Testament en werkte Hij ook niet volgens de woorden van het Tijdperk van de Wet in het Oude Testament. Hij negeerde wat er in het Oude Testament stond, Hij gaf er niets om of het met Zijn werk overeenkwam of niet, en gaf er ook niets om wat anderen van Zijn werk wisten of hoe zij het veroordeelden. Hij ging gewoon door met het werk dat Hij moest doen, ook al gebruikten veel mensen de voorspelling van de profeten uit het Oude Testament om Hem te veroordelen. Het leek bij de mensen alsof Zijn werk nergens op gestoeld was, en veel van het werk was in conflict met wat er in het Oude Testament stond. Zat de mens er hier niet naast? Moet doctrine op het werk van God worden toegepast? En moet Gods werk overeenkomen met de voorspelling van de profeten? Want wat is uiteindelijk groter: God of de Bijbel? Waarom moet God volgens de Bijbel werken? Kan het zijn dat God het recht niet heeft de Bijbel te overtreffen? Kan God niet afwijken van de Bijbel en ander werk doen? Waarom hielden Jezus en Zijn discipelen zich niet aan de Sabbat? Als Hij moest praktiseren met het oog op de Sabbat en volgens de geboden uit het Oude Testament, waarom hield Jezus Zich dan niet aan de Sabbat nadat Hij gekomen was, maar waste Hij voeten, bedekte hoofd, brak brood en dronk wijn? Ontbreekt dit niet allemaal aan de geboden van het Oude Testament? Als Jezus Zich aan het Oude Testament hield, waarom brak Hij dan met die doctrines? Je dient te weten wat eerst kwam, God of de Bijbel! Hij was de Heer van de Sabbat, kon Hij dan niet ook de Heer van de Bijbel zijn?

Het werk dat Jezus in de tijd van het Nieuwe Testament verrichtte was de aanzet voor nieuw werk: Hij werkte niet volgens het werk van het Oude Testament, en Hij paste ook de woorden van Jehova in het Oude Testament niet toe. Hij deed Zijn eigen werk, en Hij deed nieuwer werk, werk dat boven de wet stond. Zo zei Hij: “Denk niet dat ik gekomen ben om de Wet of de Profeten af te schaffen. Ik ben niet gekomen om ze af te schaffen, maar om ze tot vervulling te brengen.” In overeenstemming met wat Hij heeft bereikt is er zo dus met veel doctrines gebroken. Toen Hij op de sabbat de discipelen door de graanvelden voerde, plukten zij de korenaren en aten ze de halmen op; Hij hield zich niet aan de Sabbat, en zei: “De Mensenzoon is heer en meester over de sabbat.” Toentertijd werd eenieder die zich niet aan de Sabbat hield gestenigd tot de dood volgens de regels van de Israëlieten. Maar Jezus ging de tempel niet binnen en hield zich ook niet aan de Sabbat, en Zijn werk was niet door Jehova gedaan in de tijd van het Oude Testament. Dus stond het werk van Jezus boven de wet van het Oude Testament, het was meer verheven en kwam er niet mee overeen. Tijdens het Tijdperk van Genade werkte Jezus niet volgens de wet van het Oude Testament en had Hij al gebroken met die doctrines. Maar de Israëlieten hielden stevig vast aan de Bijbel en veroordeelden Jezus – betekende dat niet dat ze het werk van Jezus ontkenden? Tegenwoordig houdt de religieuze wereld nog stevig vast aan de Bijbel en zeggen sommige mensen: ‘De Bijbel is een heilig boek en het moet gelezen worden.’ Sommigen zeggen: ‘Gods werk moet voor altijd gehandhaafd blijven, het Oude Testament is het verbond van God met de Israëlieten, en er kan niet van worden afgezien, en de sabbat moet voor altijd geheiligd blijven!’ Zijn ze niet belachelijk? Waarom hield Jezus Zich niet aan de sabbat? Zondigde Hij? Wie kan zulke dingen volledig begrijpen? Hoe de mensen de Bijbel ook lezen, het is onmogelijk om met hun begripsvermogen het werk van God te kennen. Niet alleen zullen ze geen zuivere kennis van God verwerven, maar hun noties zullen ook nog steeds flagranter worden, zo flagrant dat ze tegen God zullen beginnen op te staan. Als er vandaag geen incarnatie van God was, zouden de mensen als gevolg van hun eigen noties ten onder gaan, en zouden ze sterven onder Gods tuchtiging.

Over de Bijbel (2)

De Bijbel wordt ook wel het Oude en het Nieuwe Testament genoemd. Weten jullie waar “testament” naar verwijst? Het woord “testament” in het Oude Testament komt van het verbond van Jehova met het volk van Israël, toen Hij de Egyptenaren had omgebracht en de Israëlieten had gered van de Farao. Het bewijs van dit verbond was natuurlijk het lamsbloed dat op de lateien was gestreken, waarmee God een verbond met de mens instelde. Een verbond waarin stond dat allen die lamsbloed op de deurposten en lateien hadden Israëlieten waren, Gods uitverkoren volk, en dat zij allen gespaard zouden blijven. Jehova stond immers op het punt alle eerstgeboren zonen van Egypte en de eerstgeborenen van de schapen en het vee om te brengen. Het verbond heeft betekenis op twee niveaus. Geen van de mensen of het vee van Egypte zou door Jehova worden verlost; Hij zou al hun eerstgeboren zonen en eerstgeboren schapen en runderen ombrengen. Zo werd in vele profetieboeken voorspeld dat de Egyptenaren streng getuchtigd zouden worden als gevolg van het verbond van Jehova. Dit was de betekenis van het eerste niveau van het verbond. Jehova bracht de eerstgeboren zonen van Egypte om, en al het eerstgeboren vee, en Hij spaarde alle Israëlieten, wat inhield dat allen die van het land Israël waren door Jehova werden gekoesterd en gespaard zouden blijven. Hij wenste werk op de lange termijn in hen te verrichten, en stelde een verbond met hen in door het lamsbloed. Vanaf dat moment zou Jehova de Israëlieten niet ombrengen en Hij zei dat zij voor altijd Zijn uitverkorenen zouden zijn. Onder de twaalf stammen van Israël zou Hij Zijn werk voor het gehele Tijdperk van de Wet beginnen. Hij zou al Zijn wetten aan de Israëlieten openbaren en uit hun midden profeten en rechters kiezen. Zij zouden de spil van Zijn werk vormen. Jehova stelde een verbond met hen in: Tenzij het tijdperk veranderde, zou Hij slechts onder de uitverkorenen werken. Jehova’s verbond was onveranderbaar, want het was in bloed geschreven en met Zijn uitverkoren volk vastgesteld. Maar wat belangrijker is, Hij had voor het hele tijdperk een passend bereik en doel gekozen waarmee Hij aan Zijn werk kon beginnen. Daarom zagen de mensen het verbond als bijzonder belangrijk. Dit was de betekenis op het tweede niveau. Met uitzondering van Genesis, wat vóór de instelling van het verbond kwam, leggen alle andere boeken in het Oude Testament Gods werk onder de Israëlieten vast na de instelling van het verbond. Er komen natuurlijk af en toe ook verhalen over de heidenen in voor, maar in het algemeen is het Oude Testament de weerslag van Gods werk in Israël. Vanwege het verbond van Jehova met de Israëlieten worden de boeken die gedurende het Tijdperk van de Wet zijn geschreven het Oude Testament genoemd. Ze zijn naar Jehova’s verbond met de Israëlieten genoemd.

Het Nieuwe Testament is genoemd naar het bloed dat Jezus heeft vergoten aan het kruis en naar Zijn verbond met allen die in Hem geloofden. Het verbond van Jezus was als volgt: Vanwege het bloed dat Hij had vergoten hoefden mensen alleen maar in Hem te geloven en hun zonden werden vergeven, ze zouden zo gered worden en door Hem herboren, ze zouden geen zondaars meer zijn. Om zijn genade te ontvangen hoefden mensen alleen maar in Hem te golven, en dan zouden ze niet meer in de hel hoeven te lijden na hun dood. Alle boeken uit het Tijdperk van Genade zijn na de instelling van dit verbond geschreven en zij documenteren het werk en de uitspraken erin. Ze gaan niet verder dan de redding door de kruisiging van de Heer Jezus of het verbond; het zijn allemaal boeken die door de broeders in de Heer die ervaringen hadden, zijn geschreven. Daarom zijn deze boeken ook naar een verbond genoemd: ze worden het Nieuwe Testament genoemd. Deze twee testamenten omvatten slechts het Tijdperk van de Wet en het Tijdperk van Genade, en ze hebben geen betrekking op het laatste tijdperk. Daarom komt de Bijbel de hedendaagse mens van de laatste dagen niet zo van pas. Op zijn best dient de Bijbel als provisorisch referentiekader, maar in principe heeft deze maar weinig gebruikswaarde. Toch koesteren religieuzen de Bijbel nog steeds het meest. Ze kennen de Bijbel niet; ze weten slechts hoe de Bijbel uitgelegd moet worden en zijn zich fundamenteel niet bewust van de oorsprong. Hun houding ten opzichte van de Bijbel is: alles wat in de Bijbel staat is waar, er staan geen onnauwkeurigheden of fouten in. Omdat ze eerst hebben vastgesteld dat de Bijbel waar is, en foutloos, bestuderen en onderzoeken ze deze met grote belangstelling. Het huidige stadium van het werk was niet in de Bijbel voorspeld. Er is nooit ook maar enige melding gemaakt van het overwinningswerk op de meest donkere plek van allemaal, want dit is wat het meest recente werk inhoudt. Omdat het werk nu in een ander tijdperk wordt gedaan, wist zelfs Jezus Zelf niet dat dit stadium van het werk gedurende de laatste dagen uitgevoerd zou worden – hoe konden de mensen van de laatste dagen dan, door het te onderzoeken, meer te weten komen over dit stadium van het werk in de Bijbel?

De meeste mensen die de Bijbel uitleggen passen logische conclusies toe en hebben geen werkelijke achtergrond. Ze passen gewoon logica toe om veel conclusies te kunnen trekken. Jaar na jaar heeft immers niemand de Bijbel grondig durven te analyseren, of “nee” durven zeggen tegen de Bijbel, want dit is het ‘heilige boek’ dat door de mensen als God wordt vereerd. Dit gaat al een paar duizend jaar zo. God heeft er geen aandacht aan geschonken en niemand heeft het werkelijke verhaal van de Bijbel ontdekt. Wij stellen dat het koesteren van de Bijbel afgoderij is, maar die vrome gelovigen durven het geen van allen zo te zien. Ze zullen tegen jou zeggen: “Broeder! Zeg dat niet, het is vreselijk! Hoe kun je God lasteren?” Ze nemen dan een gepijnigde uitdrukking aan: “O, genadige Jezus, Heer van de redding, ik smeek u zijn zonden te vergeven, want u bent de Heer die de mens liefheeft en we hebben allemaal gezondigd. Heb veel medelijden met ons. Amen.” Zo ‘vroom’ zijn ze. Hoe kan het eenvoudig voor hun zijn om de waarheid te aanvaarden? Als je dat zegt raken ze gek van angst. Niemand zou durven bedenken dat de Bijbel door menselijke ideeën en opvattingen besmet is, en niemand kan deze tekortkoming zien. Sommige dingen in de Bijbel berusten op ervaringen en kennis van individuen, sommige op de verlichting van de Heilige Geest, en er is ook vervalsing door menselijk intellect en menselijke gedachten. God heeft hierbij nooit ingegrepen, maar er is een grens: deze dingen mogen niet buiten het denkraam van normale mensen vallen, en als ze dat wel doen belemmeren en onderbreken ze het werk van God. Dat wat buiten het denkraam van normale mensen valt is het werk van Satan, want het ontneemt mensen hun plicht. Het is het werk van Satan en wordt door Satan geregisseerd. Op dit moment staat de Heilige Geest niet toe dat je zo handelt. Soms vragen broeders en zusters: “Mag ik op een bepaalde manier werken?” Ik kijk naar hun gestalte en zeg: “OK!” Er zijn ook mensen die zeggen: “Als ik op een bepaalde manier werk, is mijn toestand dan normaal?” Ik zeg: “Ja! Het is normaal, het is bijzonder normaal!” Anderen zeggen: “Mag ik zo werken?” En ik zeg: “Nee!” Zij zeggen: “Waarom mag hij dat wel, en ik niet?” En ik zeg: “Omdat wat jij doet van Satan afkomstig is, het een verstoring is en daardoor de bron van jouw motivatie de verkeerde kant opgaat.” Er zijn ook tijden dat het werk niet ver genoeg gaat en dat de broeders en zusters zich hier niet van bewust zijn. Sommigen vragen mij of ze op een bepaalde manier mogen werken, en als ik constateer dat hun handelen het toekomstige werk niet onderbreekt, zeg ik dat dit mag. Het werk van de Heilige Geest geeft mensen armslag: mensen hoeven de wensen van de Heilige Geest niet naar de letter te volgen, want mensen zijn vol normale gedachten en zwakheden en hebben sommige vleselijke behoeften, ze hebben echte problemen en in hun brein zijn er gedachten die zij op geen enkele manier weten te beheersen. Alles wat ik de mensen vraag heeft een grens. Sommigen vinden mijn woorden dubbelzinnig, dat ik tegen hen zeg dat ze op iedere manier kunnen handelen – dat komt omdat je niet begrijpt dat er een passende armslag is voor mijn vereisten. Als het zo zou zijn als jij denkt, als ik van alle mensen zonder uitzondering hetzelfde zou eisen, en van allen zou verlangen dat ze allemaal dezelfde gestalte zouden bereiken, dan zou het niet werken. Dit is het onmogelijke vragen en het is het principe van menselijk werk, niet het principe van het werk van God. Het werk van God wordt volgens de eigenlijke omstandigheden van de mens uitgevoerd, en is gebaseerd op hun aangeboren kaliber. Er is ook nog het principe van het verspreiden van het evangelie: je moet langzaam te werk gaan, de natuur haar gang laten gaan; pas wanneer je duidelijk de waarheid kunt zeggen tegen mensen, kunnen zij het begrijpen, en pas op dat moment zullen zij in staat zijn de Bijbel terzijde te leggen. Als God dit stadium van het werk niet deed, wie zou dan de gewoonte kunnen doorbreken? Wie zou het nieuwe werk kunnen doen? Wie zou er een nieuwe weg kunnen vinden buiten de Bijbel om? Omdat de traditionele opvattingen en feodale ethiek zo kolossaal aanwezig zijn, kunnen ze die dingen niet zelf afwerpen en ontberen ze de moed ertoe. Dat zegt niets over hoe de huidige mensen door een paar dode woorden in de Bijbel gegrepen zijn, woorden die bezit hebben genomen van hun hart. Hoe kunnen ze bereid zijn de Bijbel op te geven? Hoe kunnen ze zo eenvoudig een weg om de Bijbel heen accepteren? Dat kan alleen als je duidelijk spreekt over het ware verhaal van de Bijbel en het principe van het werk van de Heilige Geest, zodat alle mensen geheel overtuigd zijn, wat van het hoogste belang is. Dit komt omdat iedereen binnen de religie de Bijbel vereert en als God aanbidt. Ook probeert iedereen God binnen de Bijbel gevangen te houden. Het is zelfs zo dat ze hun doel pas kunnen bereiken als ze God nogmaals aan het kruis hebben genageld.

Over de Bijbel (3)

Niet alles wat in de Bijbel staat is een verslag van de woorden die God persoonlijk heeft gesproken. De Bijbel documenteert gewoon de vorige twee fasen van het werk van God, waarvan één deel een verslag is van de voorspelling van de profeten en het andere deel de ervaringen en kennis bevat die de mensen die door God zijn gebruikt door de eeuwen heen hebben opgeschreven. Menselijke ervaringen zijn door menselijke meningen en kennis besmet, en dat is iets wat onvermijdelijk is. Veel Bijbelboeken bevatten menselijke opvattingen, menselijke vooroordelen en absurd begrip van mensen. Natuurlijk is het merendeel van de woorden het resultaat van de verlichting en illuminatie van de Heilige Geest en die woorden leiden tot juist begrip. Toch kan nog steeds niet worden gezegd dat het helemaal juiste uitdrukkingen van de waarheid zijn. Hun kijk op bepaalde dingen is niets meer dan kennis die berust op persoonlijke ervaring, of de verlichting van de Heilige Geest. De voorspelling van de profeten was door God persoonlijk opgedragen: de profetieën van mensen als Jesaja, Daniël, Ezra, Jeremia en Ezechiël ontstonden rechtstreeks in opdracht van de Heilige Geest; deze mensen waren zieners, ze hadden de Geest van profetie ontvangen, en ze waren allen profeten uit het Oude Testament. Tijdens het Tijdperk van de Wet spraken deze mensen, die de inspiratie van Jehova hadden ontvangen, veel profetieën die rechtstreeks in opdracht van Jehova waren. En waarom werkte Jehova in hen? Omdat het volk van Israël Gods uitverkoren volk was en het werk van de profeten onder hen verricht moest worden waren de profeten om die reden in staat om zulke onthullingen te ontvangen. In feite begrepen ze zelf Gods onthullingen aan hen niet. De Heilige Geest sprak die woorden door hun mond zodat de mensen in de toekomst die dingen zouden kunnen begrijpen, en konden zien dat dit echt het werk van de Geest van God was, van de Heilige Geest en niet van de mens afkomstig was en zodat zij de bevestiging van het werk van de Heilige Geest konden krijgen. Tijdens het Tijdperk van Genade deed Jezus zelf al dit werk in hun plaats, en dus profeteerden de mensen niet meer. Was Jezus daarmee een profeet? Natuurlijk was Jezus een profeet, maar Hij was ook in staat het werk van de apostelen te doen: Hij kon zowel profeteren als prediken en de mensen in het hele land onderwijzen. Toch waren het werk dat Hij deed en de identiteit die Hij vertegenwoordigde niet identiek. Hij kwam om de hele mensheid te verlossen, om de mens van zijn zonde te verlossen. Hij was een profeet en een apostel, maar bovenal was Hij Christus. Een profeet kan profeteren, maar je kunt niet zeggen dat zo’n profeet Christus is. Toentertijd profeteerde Jezus veel, daarom kan gezegd worden dat Hij een profeet was. Maar je kunt niet zeggen dat Hij een profeet was en daarom niet Christus. Dit komt omdat Hij God Zelf vertegenwoordigde in de uitvoering van een fase van het werk, en Zijn identiteit was anders dan die van Jesaja: Hij kwam het verlossingswerk afmaken, en Hij zorgde ook voor het leven van de mens, en de Geest van God kwam rechtstreeks tot Hem. In het werk dat Hij deed waren geen ingevingen van de Geest van God en geen opdrachten van Jehova. In plaats daarvan werkte de Geest rechtstreeks – waarmee afdoende werd bewezen dat Jezus niet hetzelfde was als een profeet. Het werk dat Hij deed was het verlossingswerk, en het profeteren kwam op de tweede plaats. Hij was een profeet, een apostel, maar bovenal was Hij de Verlosser. Ondertussen konden de voorspellers slechts profeteren, en waren niet in staat Gods Geest te vertegenwoordigen door ander werk te doen. Omdat Jezus veel werk deed dat nooit eerder door een mens was gedaan, en omdat Hij het verlossingswerk verrichtte, was Hij dus anders dan mensen als Jesaja. Dat sommige mensen de huidige stroom niet aanvaarden is omdat dit voor hen een obstakel in het leven heeft geroepen. Zij zeggen: “In het Oude Testament spraken veel profeten ook veel woorden – waarom waren zij dan niet de vleesgeworden God? De God van vandaag spreekt woorden – is dat voldoende bewijs dat Hij de vleesgeworden God is? Je verheerlijkt de Bijbel niet, je bestudeert hem ook niet. Waar baseer je je dan op als je zegt dat Hij de incarnatie van God is? Je zegt dat hun opdrachten van de Heilige Geest komen, en je gelooft dat deze fase van het werk werk is dat door God persoonlijk is gedaan, maar waar baseer je dat op? Je concentreert vandaag je aandacht op de woorden van de God, het lijkt wel alsof je de Bijbel hebt ontkend en deze terzijde hebt geschoven.” En dus zeggen ze dat je in ketterij en een dwaalleer gelooft.

Als je wilt getuigen van Gods werk tijdens de laatste dagen, dan moet je het werkelijke verhaal, de structuur en het wezen van de Bijbel begrijpen. Tegenwoordig denken mensen dat de Bijbel God is, en dat God de Bijbel is. En zo denken ze ook dat alle woorden van de Bijbel de enige woorden zijn die God heeft gesproken, en dat ze allemaal door God zijn geuit. Gelovigen in God denken zelfs dat, ook al zijn de zesenzestig boeken van het Oude en het Nieuwe Testament door mensen geschreven, ze allemaal door Gods inspiratie zijn gegeven en een verslag vormen van de uitspraken van de Heilige Geest. Dit is het onjuiste begrip van de kant van de mens, en het komt niet helemaal overeen met de feiten. Behalve de profetische boeken is het grootste deel van het Oude Testament in feite geschiedkundige verslaglegging. Sommige brieven uit het Nieuwe Testament komen voort uit ervaringen van mensen, en sommige uit de verlichting door de Heilige Geest. De brieven van Paulus bijvoorbeeld, vloeiden voort uit het werk van een mens, ze waren allemaal het resultaat van de verlichting door de Heilige Geest, en ze waren voor de kerken geschreven, en waren aansporende en bemoedigende woorden voor de broeders en zusters van de kerken. Het waren geen woorden die door de Heilige Geest waren gesproken – Paulus kon niet namens de Heilige Geest spreken. Ook was hij geen profeet, laat staan dat hij de visioenen zag die Johannes aanschouwd had. Zijn brieven waren voor de kerken van Efeze, Filadelfia en Galatië en andere kerken. En zo waren de brieven van Paulus in het Nieuwe Testament brieven die Paulus schreef voor de kerken en geen inspiraties van de Heilige Geest, en evenmin zijn het de directe uitspraken van de Heilige Geest. Het zijn slechts aansporende, troostende, bemoedigende woorden die hij tijdens zijn werk voor de kerken schreef. En dus vormen ze ook een verslag van een groot deel van het werk van Paulus in die tijd. Ze waren geschreven voor allen die broeders en zusters in de Heer zijn, zodat de broeders en zusters van de kerken in die tijd zijn advies zouden opvolgen en vast zouden houden aan de weg van berouw van de Heer Jezus. Paulus zei helemaal niet dat, al waren het de kerken uit die tijd of in de toekomst, zij allemaal de dingen moesten eten en drinken die hij geschreven had, en evenmin zei hij dat zijn woorden allemaal van God afkomstig waren. Naar de omstandigheden van de kerk in die tijd communiceerde hij gewoon met de broeders en zusters, en spoorde hen aan en zette hen aan tot geloof; hij predikte gewoon of herinnerde hen en spoorde hen aan. Zijn woorden waren op zijn eigen last gebaseerd en hij steunde de mensen door deze woorden. Hij deed het werk van een apostel van de kerken uit die tijd, hij was een werker die gebruikt werd door de Heer Jezus en zo moest hij de verantwoordelijkheid nemen voor de kerken, en moest hij het werk van de kerken uitvoeren, moest hij leren over de gesteldheden van de broeders en zusters. Hierom schreef hij brieven voor alle broeders en zusters in de Heer. Alles wat hij zei dat stichtelijk en positief was voor de mensen was waar, maar het vertegenwoordigde niet de uitspraken van de Heilige Geest, en het kon God niet vertegenwoordigen. Het is een kolossaal misverstand en een enorme godslastering wanneer mensen het verslag van een menselijke ervaring en de brieven van een mens als het gesproken woord van de Heilige Geest aan de kerken behandelen! Dat gaat vooral op voor de brieven die Paulus voor de kerken schreef. Zijn brieven waren geschreven voor de broeders en zusters op basis van de omstandigheden en situatie van iedere kerk in die tijd. Ze waren bedoeld om de broeders en zusters in de Heer aan te sporen zodat ze de genade van de Heer Jezus konden ontvangen. Zijn brieven waren bedoeld om de broeders en zusters in die tijd aan te sporen. Je kunt zeggen dat dit zijn eigen last was, en ook de last die de Heilige Geest hem had gegeven. Hij was uiteindelijk een apostel die de kerken in die tijd leidde, die brieven schreef voor de kerken en een dringende oproep aan hen deed. Dat was zijn verantwoordelijkheid. Zijn identiteit was slechts die van een werkende apostel en hij was niet meer dan een door God gezonden apostel. Hij was geen profeet of voorspeller. Voor hem was zijn eigen werk en het leven van de broeders en zusters uitermate belangrijk. En dus kon hij niet namens de Heilige Geest spreken. Zijn woorden waren niet de woorden van de Heilige Geest en nog minder kon je zeggen dat het de woorden van God waren. Paulus was immers niet meer dan een schepsel van God en zeker niet de incarnatie van God. Zijn identiteit was niet dezelfde als die van Jezus. De woorden van Jezus waren de woorden van de Heilige Geest, het waren de woorden van God, want Zijn identiteit was die van Christus, de Zoon van God. Hoe kon Paulus Zijn gelijke zijn? Als mensen de brieven of woorden zoals die van Paulus als uitspraken van de Heilige Geest beschouwen en deze aanbidden als God, dan kun je alleen maar zeggen dat ze geen onderscheid weten te maken. Om het harder te stellen: is dit niet eenvoudigweg godslastering? Hoe kan een mens namens God praten? En hoe kunnen mensen buigen voor de verslagen van zijn brieven en de woorden die hij heeft gesproken alsof zij een heilig boek zijn, of een hemels boek? Kunnen Gods woorden terloops door een mens worden geuit? Hoe kan een mens namens God praten? Dus, wat denk je? Zouden de brieven die hij voor de kerken schreef niet met zijn eigen ideeën besmet kunnen zijn? Hoe zouden ze niet met menselijke ideeën besmet kunnen zijn? Hij baseerde zijn brieven voor de kerken op zijn persoonlijke ervaringen en zijn eigen kennis. Zo schreef Paulus bijvoorbeeld een brief aan de Galatische kerken waarin een bepaalde mening stond, en Petrus schreef een andere brief met een andere kijk. Welke van de twee kwam van de Heilige Geest? Niemand kan dat met zekerheid zeggen. Dus kun je alleen maar zeggen dat beiden een last droegen voor de kerken, maar dat hun brieven hun gestalte vertegenwoordigen. Ze vertegenwoordigen hun zorg en steun voor de broeders en zusters en hun last voor de kerken. Ze vertegenwoordigen alleen maar menselijk werk – ze kwamen niet volledig van de Heilige Geest. Als je zegt dat zijn brieven de woorden van de Heilige Geest zijn, ben je absurd en pleeg je godslastering. De brieven van Paulus en de andere brieven in het Nieuwe Testament zijn gelijkwaardig aan de memoires van de meer recente spirituele figuren: ze staan op één lijn met de boeken van Watchman Nee of de ervaringen van Lawrence, enzovoorts. De boeken van de meer recente spirituele figuren zijn alleen niet tot een Nieuw Testament samengesteld, maar de essentie van die mensen was hetzelfde: Het waren mensen die een bepaalde periode door de Heilige Geest zijn gebruikt en God niet rechtstreeks konden vertegenwoordigen.

Het Evangelie van Mattheus van het Nieuwe Testament documenteert de stamboom van Jezus. In het begin staat er dat Jezus van Abraham en David afstamde, en de zoon van Jozef was. Vervolgens staat er dat Jezus van de Heilige Geest was ontvangen en uit een maagd was geboren, wat zou inhouden dat Hij niet de zoon van Jozef was of een afstammeling van Abraham en van David was. De stamboom houdt evenwel vast aan het verband tussen Jezus en Jozef. Vervolgens begint de stamboom het proces van de geboorte van Jezus vast te leggen. Er staat dat Jezus van de Heilige Geest was ontvangen, dat Hij uit een maagd was geboren en niet als zoon van Jozef. En toch staat er duidelijk in de stamboom dat Jezus de zoon van Jozef was, en omdat de stamboom voor Jezus is geschreven staan er tweeënveertig generaties in vermeld. Als de stamboom bij Jozef aankomt wordt er haastig gezegd dat hij de man van Maria was; woorden die geuit worden om te bewijzen dat Jezus van Abraham afstamde. Is dat niet een tegenstrijdigheid? De stamboom documenteert Jozefs afkomst duidelijk, het is duidelijk de stamboom van Jozef, maar Mattheus houdt vol dat het de stamboom van Jezus is. Is dat geen ontkenning van de ontvangenis van Jezus van de Heilige Geest? Is dus de stamboom van Mattheus niet een menselijk idee? Het is belachelijk! Zo kun je weten dat dit boek niet volledig van de Heilige Geest is gekomen. Misschien zijn er mensen die vinden dat God een stamboom moet hebben op aarde met als gevolg dat ze aan Jezus de tweeënveertigste generatie na Abraham toekennen. Dit is echt belachelijk! Hoe kan God een stamboom hebben nadat Hij op aarde is gekomen? Als je beweert dat God een stamboom heeft, schaar je Hem dan niet onder de schepselen van God? Want God is niet van de aarde, Hij is de Heer van de schepping, en hoewel Hij van vlees is, is Hij niet van dezelfde essentie als de mens. Hoe kun je God indelen alsof Hij van hetzelfde soort is als een schepsel van God? Abraham kan God niet vertegenwoordigen; hij was het voorwerp van Jehova’s werk in die tijd. Hij was slechts een trouw dienaar die door Jehova was goedgekeurd, en hij behoorde tot het volk van Israël. Hoe kan hij dan een voorouder van Jezus zijn?

Wie heeft de stamboom van Jezus geschreven? Heeft Jezus dat Zelf gedaan? Heeft Jezus persoonlijk tegen hun gezegd: “Schrijf mijn stamboom”? De stamboom is door Mattheus vastgelegd nadat Jezus aan het kruis was genageld. Jezus had toen veel werk gedaan dat onbegrijpelijk was voor Zijn apostelen en Hij had er geen uitleg voor gegeven. Toen Hij weg was begonnen zijn apostelen te prediken en overal te werken. En in het belang van die fase van het werk begonnen zij brieven te schrijven en de boeken van het evangelie. De boeken van het evangelie van het Nieuwe Testament zijn twintig tot dertig jaar na de kruisiging van Jezus geschreven. Voordien las het volk van Israël alleen het Oude Testament. Dat wil zeggen dat aan het begin van het Tijdperk van Genade de mensen het Oude Testament lazen. Het Nieuwe Testament verscheen pas in het Tijdperk van Genade. Het Nieuwe Testament bestond nog niet toen Jezus aan het werk was. De mensen hebben Zijn werk vastgelegd na Zijn wederopstanding en hemelvaart. Toen waren de vier evangeliën er pas, en daarbij waren er ook nog de brieven van Paulus en Petrus, en het boek van de Openbaring. Meer dan driehonderd jaar nadat Jezus ten hemel was gevaren, hebben latere generaties deze documenten selectief bijeengebracht en pas toen ontstond het Nieuwe Testament van de Bijbel. Pas toen dit werk voltooid was, was het Nieuwe Testament er; voordien bestond het niet. God had al dat werk gedaan, en Paulus en de andere apostelen hadden zoveel epistels geschreven voor kerken op verschillende locaties. De mensen die na hen kwamen hebben deze epistels bijeengebracht en hebben daar het grootste visioen aan toegevoegd dat door Johannes op het eiland Patmos was vastgelegd, waarin voorspelling werd gedaan van Gods werk in de laatste dagen. De mensen hebben deze volgorde aangehouden en die verschilt van de uitspraken van tegenwoordig. Wat nu wordt vastgelegd is volgens de stappen van het werk van God. Waar de mensen nu mee bezig zijn is het werk dat God persoonlijk doet en de woorden die Hij persoonlijk uit. Jullie – de mensheid – hoeven er niets aan te doen – de woorden die rechtstreeks van de Geest komen zijn stap voor stap geordend en zijn anders dan de ordening van de verslagen van de mens. Wat zij vastlegden, kun je zeggen, was naar het niveau van hun opleiding en menselijk kaliber. Wat zij vastlegden waren de ervaringen van de mens en ze hadden allemaal hun eigen manier van vastleggen en weten, en ieder verslag was anders. Daarom ben je uitermate onontwikkeld en dom als je de Bijbel als God vereert! Waarom ben je niet op zoek naar het werk van de God van vandaag? Alleen het werk van God kan de mens redden. De Bijbel kan de mens niet redden; de mensen kunnen deze al duizenden jaren lang lezen en er zou niet de minste verandering in hen optreden. En als je de Bijbel aanbidt zul je nooit het werk van de Heilige Geest bereiken. De twee fasen van het werk van God in Israël zijn beide vastgelegd in de Bijbel en dus zie je dat in die verslagen alle namen uit Israël komen en alle voorvallen in Israël plaatsvonden; zelfs de naam “Jezus” is een Israëlitische naam. Als je de Bijbel ook nu blijft lezen, klamp je je dan niet vast aan gewoonte? Wat in het Nieuwe Testament van de Bijbel staat betreft Judea. De originele tekst was in het Grieks en in het Hebreeuws, en de naam die Hij destijds kreeg en de woorden van Jezus behoren beide tot de mensentaal. Toen Hij aan het kruis werd genageld, zei Jezus: “Eli, Eli, lama sabachthani?” Is dit geen Hebreeuws? Dit komt gewoon doordat Jezus in Judea was geïncarneerd, maar het is geen bewijs dat God Joods is. Tegenwoordig is God vleesgeworden in China, en dus is alles wat Hij zegt ongetwijfeld in het Chinees. Toch kan het niet vergeleken worden met het Chinees dat vanuit de Bijbel is vertaald, want de bron van deze woorden is anders: het ene komt van het Hebreeuws dat de mens heeft vastgelegd, het andere komt van de directe uitspraken van de Geest. Hoe zou het dan mogelijk kunnen zijn dat er totaal geen verschil is?

Over de Bijbel (4)

Veel mensen geloven dat het begrijpen en kunnen interpreteren van de Bijbel hetzelfde is als het vinden van de ware weg. Maar is het in feite zo eenvoudig? Niemand kent de realiteit van de Bijbel. Deze is namelijk slechts een geschiedkundig verslag van het werk van God, en een getuigenis van de vorige twee stadia van het werk van God. De Bijbel biedt je geen begrip van het doel van het werk van God. Iedereen die de Bijbel heeft gelezen weet dat deze de twee stadia van het werk van God documenteert tijdens het Tijdperk van de Wet en het Tijdperk van Genade. Het Oude Testament is een kroniek van de geschiedenis van Israël en het werk van Jehova vanaf de schepping tot het einde van het Tijdperk van de Wet. Het Nieuwe Testament legt het werk van Jezus op aarde vast in de vier evangeliën, en daarnaast het werk van Paulus; dan is het toch een geschiedkundig verslag? Wanneer je dingen uit het verleden nu naar boven haalt, maak je er geschiedenis van. Hoe waar of echt ze ook zijn, het is nog steeds geschiedenis. En geschiedenis gaat niet over het heden. God kijkt immers niet terug op de geschiedenis! Als je dus alleen de Bijbel begrijpt, maar niets begrijpt van het werk dat God vandaag van plan is te doen, en als je in God gelooft, maar niet op zoek bent naar het werk van de Heilige Geest, dan begrijp je niet wat het inhoudt om God te zoeken. Als je de Bijbel leest om de geschiedenis van Israël te bestuderen, om wetenschappelijk onderzoek te doen naar de geschiedenis van Gods schepping van alle hemelen en de aarde, dan geloof je niet in God. Maar omdat je nu in God gelooft en het leven nastreeft, omdat je kennis van God nastreeft en niet dode letters, doctrines of begrip van de geschiedenis, moet je op zoek naar Gods huidige wil en moet je de aanwijzing zoeken in het werk van de Heilige Geest. Als je archeoloog was zou je de Bijbel kunnen lezen, maar dat ben je niet. Jij bent een van de mensen die in God geloven en je doet er goed aan op zoek te gaan naar de huidige wil van God. Op zijn best kan je door de Bijbel te lezen iets van de geschiedenis van Israël gaan begrijpen. Je zult leren over het leven van Abraham, van David en van Mozes. Je komt erachter hoe zij Jehova vereerden, hoe Jehova Zijn tegenstanders verbrandde en hoe Hij de mensen uit die tijd toesprak. Je zult alleen leren over Gods werk in het verleden. De verslagen in de Bijbel verhalen over hoe het vroege volk van Israël God vereerde en onder de hoede van Jehova leefde. Omdat de Israëlieten Gods uitverkoren volk waren, kun je in het Oude Testament de loyaliteit aan Jehova zien van het volk van Israël en zie je hoe er werd gezorgd voor allen die Jehova gehoorzaamden en hoe Hij hen zegende. Je kunt te weten komen dat God zowel vol genade en liefde was toen Hij in Israël aan het werk was, als bezeten van verzengende vlammen, en dat alle Israëlieten van hoog tot laag Jehova vereerden en het hele land dus door God gezegend was. Dit is de geschiedenis van Israël zoals deze is vastgelegd in het Oude Testament.

De Bijbel is een geschiedkundig verslag van Gods werk in Israël en het documenteert veel van de voorspelling van de oude profeten en ook sommige van de uitspraken van Jehova bij Zijn werk van die tijd. Alle mensen zien dit boek dus als heilig (want God is heilig en groot). Dit is natuurlijk allemaal het resultaat van hun verering van Jehova en hun aanbidding van God. De mensen slaan dit boek er alleen maar zo op na omdat de scheppingen van God zo vererend en vol bewondering zijn voor hun Schepper, en er zijn zelfs mensen die dit boek een hemels boek noemen. Maar in feite is het niet meer dan een menselijk verslag. Jehova heeft het niet persoonlijk een naam gegeven en Hij heeft de totstandkoming ook niet persoonlijk begeleid. Met andere woorden, dit boek is niet door God geschreven maar door mensen. De ‘Heilige’ Schrift is slechts de eerbiedige titel die het van de mens heeft gekregen. Jehova en Jezus hadden deze titels niet gekozen na een onderlinge discussie; het is niet meer dan een menselijk idee. Dit boek was immers niet door Jehova geschreven, laat staan door Jezus. Integendeel, het bevat het relaas dat wordt verhaald door vele oude profeten, apostelen en zieners die door latere generaties verzameld werden in een boek met oude geschriften dat de mensen in het bijzonder heilig toeschijnt. Een boek, waarvan zij denken dat het veel ondoorgrondelijke en diepe mysteriën bevat die toekomstige generaties slechts hoeven te ontsluieren. Mensen zijn dus nog meer geneigd te geloven dat dit boek een hemels boek is. Met de toevoeging van de Vier Evangeliën en het Boek van de Openbaring is de houding van mensen bepaald anders dan bij ieder ander boek. Daarom durft niemand dit ‘hemelse’ boek grondig te analyseren omdat het te ‘heilig’ is.

Hoe komt het dat als mensen de Bijbel lezen, ze de juiste weg kunnen vinden om deze te beoefenen? Waarom kunnen ze er veel uit halen dat onbegrijpelijk was voor hen? Ik analyseer de Bijbel nu zo en dat betekent niet dat ik een hekel heb aan de Bijbel of dat ik de waarde als naslagwerk ontken. Ik leg jou de inherente waarde en de oorsprong van de Bijbel uit en geef er een verheldering over, zodat je niet langer onwetend bent. Want mensen hebben zo veel ideeën over de Bijbel, waarvan de meeste niet kloppen. Door de Bijbel op deze manier te lezen, halen ze er niet alleen niet uit wat ze zouden moeten, maar wordt bovendien het werk verhinderd dat ik van plan ben. Het verstoort het werk van de toekomst enorm en biedt alleen maar nadelen, geen voordelen. Wat ik je dus leer is gewoon de essentie en het werkelijke verhaal van de Bijbel. Ik vraag niet of je de Bijbel niet wilt lezen, of dat je overal rondbazuint dat hij waardeloos is, alleen dat je de juiste kennis van en kijk op de Bijbel hebt. Wees niet te eenzijdig! Hoewel de Bijbel een door mensen geschreven geschiedenisboek is, is het ook een documentatie van de vele principes waarmee de heiligen en profeten uit de oudheid God dienden en van de ervaringen die de recente apostelen hadden in het dienen van God. Dit was allemaal echt gezien en gekend door deze mensen en kan als referentie dienen voor de mensen uit onze tijd bij hun zoektocht naar de ware weg. Zo kan het lezen van de Bijbel de mensen ook veel wegen van leven bieden, die in andere boeken niet te vinden zijn. Het is de weg van leven van het werk van de Heilige Geest die de profeten en apostelen hebben ervaren in de voorbije tijden, en veel van de woorden zijn waardevol en weten de mensen te schenken wat ze nodig hebben. Daarom lezen alle mensen graag de Bijbel. Omdat er zoveel verstopt zit in de Bijbel, kijken de mensen er anders tegenaan dan tegen de geschriften van de grote spirituele figuren. De Bijbel is een verslag en een verzameling van de ervaringen en de kennis van mensen die Jehova en Jezus dienden in het oude en in het nieuwe tijdperk, en daarom hebben latere generaties er veel verlichting en illuminatie uit weten te halen, en wegen om te oefenen. De reden waarom de Bijbel boven de geschriften staat van iedere grote spirituele figuur is dat al hun geschriften op de Bijbel zijn gebaseerd, hun ervaringen allemaal uit de Bijbel komen en ze allemaal de Bijbel verklaren. Hoewel mensen dus wel steun uit de boeken van grote spirituele figuren kunnen halen, aanbidden ze de Bijbel nog steeds, want deze lijkt hun zo hoogstaand en wijs! En hoewel de Bijbel sommige van de boeken van de woorden van het leven bijeenbrengt, zoals de brieven van Paulus en van Petrus, en hoewel mensen steun en hulp uit deze boeken kunnen halen, zijn deze boeken toch verouderd, ze horen nog thuis in de oude tijd. Hoe goed ze ook zijn, ze zijn alleen geschikt voor een bepaalde periode, en ze zijn niet voor eeuwig. Gods werk ontwikkelt zich immers voortdurend en kan niet gewoon ophouden in de tijd van Paulus of Petrus, of altijd in het Tijdperk van Genade blijven waarin Jezus gekruisigd werd. Daarom zijn deze boeken alleen geschikt voor het Tijdperk van Genade en niet voor het Tijdperk van het Koninkrijk van de laatste dagen. Ze hebben alleen de gelovigen van het Tijdperk van Genade iets te bieden, niet de heiligen van het Tijdperk van het Koninkrijk. Hoe goed ze ook zijn, ze zijn nog steeds achterhaald. Dit geldt ook voor het scheppingswerk van Jehova of voor Zijn werk in Israël: hoe groots dit werk ook is geweest, het zou toch verouderd raken en er zou toch een tijd komen waarin het voorbij was. Ook het werk van God is hetzelfde: het is groots, maar er komt een moment waarop het eindigt: het kan niet altijd bij het werk van de schepping of bij dat van de kruisiging blijven. Hoe overtuigend het werk van de kruisiging ook is, hoe effectief in het verslaan van Satan, werk blijft uiteindelijk werk, en de tijdperken blijven uiteindelijk tijdperken. Werk kan niet altijd op hetzelfde fundament blijven staan en tijden kunnen niet onveranderlijk zijn, want er was een schepping en er moeten dus laatste dagen zijn. Dat is onvermijdelijk! De woorden van het leven in het Nieuwe Testament – de brieven van de apostelen en de Vier Evangeliën – zijn nu dus geschiedkundige boeken geworden, oude almanakken. Hoe kunnen de oude almanakken de mensen het nieuwe tijdperk binnenleiden? Hoe kundig deze oude almanakken ook zijn om de mensen van leven te voorzien, hoe bekwaam ze ook zijn om de mensen naar het kruis te leiden, zijn ze niet verouderd? Hebben ze hun waarde niet verloren? Daarom zeg ik dat je niet blind in deze almanakken moet geloven. Ze zijn te oud, ze kunnen je niet binnenbrengen in het nieuwe werk en ze kunnen je alleen belasten. Ze kunnen je niet alleen niet in het nieuwe werk binnenbrengen, en in nieuw intreden, maar ze nemen je ook mee in oude religieuze kerken. En als dat het geval was, zou je dan niet bezig zijn om naar je oude geloof in God terug te keren?

De Bijbel is een documentatie over Gods werk in Israël en de handelingen van het uitverkoren volk van Israël. Hoewel er een bepaalde selectie van gedeeltes was om erin te worden opgenomen of weggelaten, heeft de Heilige Geest, hoewel Hij daar geen goedkeuring aan had verleend, toch geen schuldige aangewezen. De Bijbel is zuiver het historische verhaal van Israël en eveneens een historisch verhaal van Gods werk. De mensen, zaken en dingen waar het over verhaalt zijn allemaal echt, en niets daarvan had een symbolische betekenis, behalve natuurlijk de profetieën van Jesaja en Daniël, of het boek met visioenen van Johannes. Het volk uit de begintijd van Israël was goed geïnformeerd en cultureel onderlegd en hun oeroude kennis en cultuur was behoorlijk gevorderd en dus stond datgene wat zij schreven op een hoger niveau dan wat de hedendaagse mensen schrijven. Daarom moeten we niet verbaasd zijn dat zij deze boeken konden schrijven. Jehova had immers zoveel werk onder hen verricht, en zij hadden zoveel gezien. David zag de daden van Jehova met zijn eigen ogen, hij ervaarde ze persoonlijk en zag veel van de tekenen en wonderen. Dus schreef hij al die psalmen om de daden van Jehova te prijzen. Ze hebben die boeken onder bepaalde omstandigheden kunnen schrijven, niet omdat ze over buitengewone talenten beschikten. Ze prezen Jehova omdat ze Hem gezien hadden. Als jullie niets van Jehova hebben gezien en niet bewust zijn van Zijn bestaan, hoe kunnen jullie Hem dan prijzen? Als jullie Jehova niet hebben gezien, dan weten jullie Hem ook niet te prijzen of Hem te aanbidden, laat staan dat jullie liederen voor Zijn verheerlijking kunnen schrijven, en zelfs als jullie gevraagd zou worden sommige daden van Jehova te bedenken, zouden jullie dat niet kunnen. Dat jullie God nu kunnen prijzen en liefhebben is mede omdat jullie Hem hebben gezien, en ook Zijn werk hebben ervaren en als jullie kaliber verbetert, zullen jullie dan niet ook in staat zijn gedichten te schrijven om God te prijzen, net als David?

Om de Bijbel te begrijpen, om de geschiedenis te begrijpen, maar niet te begrijpen wat de Heilige Geest vandaag de dag doet – dat is verkeerd! Je hebt de geschiedenis goed bestudeerd, daar heb je prima werk verricht. Maar je begrijpt niets van het werk dat de Heilige Geest tegenwoordig uitvoert. Is dat geen dwaasheid? Andere mensen vragen je: “Wat doet God nu? Wat moet je nu binnengaan? Hoe vordert je zoektocht naar het leven? Begrijp jij de wil van God?” Je hebt geen antwoord op wat zij vragen – dus wat weet jij nou? En dan zul jij zeggen: “Ik weet alleen dat ik het vlees de rug toe moet keren en mezelf moet kennen.” En als ze dan vragen “Wat weet je nog meer?”, dan zeg je dat je alle regelingen van God weet te gehoorzamen en dat je een beetje van de geschiedenis van de Bijbel begrijpt, meer niet. Is dat alles wat je bereikt hebt door al die jaren in God te geloven? Als dit alles is wat je begrijpt, is je heel veel ontgaan. Dus is jullie huidige gestalte in beginsel niet in staat te voldoen aan wat ik van jullie eis, en schieten de waarheden die jullie begrijpen tekort, evenals jullie vermogen om onderscheid te maken. Dit betekent dat jullie geloof te oppervlakkig is! Jullie moeten met meer waarheden worden uitgerust, jullie hebben meer kennis nodig, jullie moeten meer zien. Dan pas zullen jullie in staat zijn het evangelie te verkondigen, want dit is wat jullie zouden moeten bereiken!

Praktijk (1)

In het verleden waren er veel afwijkingen en zelfs absurditeiten in de manieren waarop mensen ervaringen hadden. Ze begrepen simpelweg niet de normen van Gods vereisten, dus gingen de ervaringen van mensen op veel gebieden mis. Wat God van de mens vereist, is dat deze normale menselijkheid kan naleven. Het is bijvoorbeeld prima dat mensen moderne conventies volgen wat betreft voeding en kleding, een pak en stropdas dragen, iets leren over moderne kunst, en in hun vrijetijd van kunst, cultuur en vermaak kunnen genieten. Ze kunnen wat gedenkwaardige foto’s nemen, ze kunnen lezen, wat bruikbare kennis verwerven en een relatief goede leefomgeving hebben. Dit zijn allemaal dingen die passen bij een leven van normale menselijkheid. Toch zien mensen dit als dingen die God verafschuwt, en zien ze ervan af om ze te doen. Hun beoefening bestaat uit het alleen maar volgen van een paar regels, wat voert tot een leven waar kraak noch smaak aan zit en dat totaal betekenisloos is. In werkelijkheid heeft God nooit vereist dat mensen dingen op deze manier doen. Mensen wensen allemaal hun eigen gezindheden te beknotten. In hun geest bidden ze er onophoudelijk voor om dichter bij God te zijn. Hun gedachten overdenken doorlopend wat God van plan is, hun ogen beschouwen doorlopend het een of het ander. Ze zijn doodsbenauwd dat hun band met God op de een of andere manier zal worden verbroken. Dit zijn allemaal conclusies die mensen zelf hebben getrokken; het zijn regels die mensen zichzelf hebben gesteld. Als je je eigen natuur en wezen niet kent, en niet begrijpt welk niveau je eigen beoefening kan bereiken, dan kun je onmogelijk zeker weten welke normen God precies aan de mens stelt. Ook zul je geen nauwkeurig pad van beoefening hebben. Omdat je niet kunt begrijpen wat God precies van de mens vereist, gaan je gedachten altijd alle kanten op. Je peinst je een ongeluk bij het analyseren van Gods bedoelingen, en zoekt blindelings naar een manier om te worden geraakt en verlicht door de Heilige Geest. Het resultaat is dat je enkele manieren van beoefening ontwikkelt waarvan je denkt dat ze geschikt zijn. Je hebt gewoon geen idee wat het precies is dat God van de mens vereist. Je blijft maar onverstoord je eigen reeks beoefeningen uitvoeren. Het resultaat interesseert je weinig, en nog minder interesseert het je of er afwijkingen of fouten in je beoefening zitten. Zo is je beoefening vanzelf onnauwkeurig en zonder principes. In het bijzonder ontbreekt hieraan een normaal menselijk verstand en geweten, alsook Gods aanprijzing en de bevestiging van de Heilige Geest. Het wordt veel te makkelijk om gewoon maar je eigen weg in te slaan. Dit soort beoefening is simpelweg het volgen van regels of opzettelijk een grotere last op je nemen om jezelf in te perken en te beheersen. Toch denk je dat je beoefening tiptop in orde is, maar je weet niet dat het grootste deel ervan bestaat uit onnodige processen of nalevingen. Er zijn er velen die jarenlang op deze manier beoefenen terwijl er praktisch geen verandering optreedt in hun gezindheid, geen nieuw begrip is, geen nieuw intreden. Zonder het te weten, maken ze dezelfde oude fouten weer en geven ze hun brute natuur alle ruimte. Dat gaat zelfs zo ver dat ze vaak onredelijke, onmenselijke daden begaan, en zich gedragen op manieren waar mensen niets van snappen en helemaal verbijsterd door zijn. Kan men zeggen dat zulke mensen een verandering van gezindheid hebben ervaren?

Het geloof in God is nu het Tijdperk van Gods Woord binnengegaan. Relatief gezien bidden mensen niet zo veel als eerder. Gods woorden hebben expliciet alle aspecten van de waarheid en manieren van beoefening gecommuniceerd, dus mensen hebben geen enkele reden meer om te zoeken en rond te tasten. In het leven van het Tijdperk van het Koninkrijk leiden Gods woorden de mensen voorwaarts. Het is een leven waarin ze alles duidelijk te zien krijgen, want God heeft alles expliciet verduidelijkt en de mens hoeft niet langer op de tast door het leven te gaan. Wat betreft huwelijk, wereldse zaken, het leven, voeding, kleding en onderdak, interpersoonlijke relaties, hoe men kan dienen op een manier die aan Gods wil voldoet, hoe men het vlees dient te verzaken, enzovoorts: welke van deze dingen heeft God niet aan jullie uitgelegd? Moeten jullie nog steeds aan het bidden en zoeken slaan? Dat is echt niet nodig! Als je deze dingen nog steeds doet, ben je alleen maar overbodig bezig. Het is onwetend en dom, en totaal onnodig! Alleen zij die te zeer tekortkomen in kaliber en Gods woorden niet kunnen begrijpen, spreken doorlopend dwaze gebeden uit. De sleutel tot het in praktijk brengen van de waarheid is of je wel of geen vastberadenheid hebt. Sommige mensen willen in hun handelingen beslist hun vleselijke voorkeuren volgen, zelfs als ze weten dat het niet in overeenstemming is met de waarheid. Dit zit dan hun eigen vooruitgang in het leven in de weg. Zelfs na te bidden en te zoeken willen ze nog steeds buigen voor het vlees. Zondigen ze niet willens en wetens door dit te doen? Zoals zij die vleselijke geneugten begeren en maar wat graag geld willen hebben, en dan tot God bidden met de woorden: “God! Zult u het me toestaan om vleselijke geneugten te begeren en naar rijkdom te hunkeren? Is het uw wil dat ik op deze manier geld verdien?” Is dit een gepaste manier om te bidden? Mensen die dit doen, weten heel goed dat God in deze dingen geen genoegen schept en dat ze er afstand van zouden moeten doen. Maar de dingen die ze in hun hart hebben, zijn al vastgesteld, en wanneer ze bidden en zoeken, proberen ze God te verplichten dit gedrag van hen toe te staan. In hun hart eisen ze soms zelfs dat God iets zegt om dit te bevestigen. Dit is wat opstandigheid wordt genoemd. Ook zijn er diegenen die broeders en zusters van de kerk naar hun kant overhalen en hun eigen onafhankelijke koninkrijken vestigen. Je weet heel goed dat deze daden zich tegen God keren. Maar wanneer je eenmaal vastbesloten bent om iets als dit te doen, ga je nog steeds op zoek en bid je tot God, kalm en onverschrokken. Wat ben je schaamteloos en brutaal! Wat het achterlaten van wereldse dingen betreft, hier is lang geleden over gesproken. Er zijn sommigen die duidelijk weten dat God wereldse dingen haat. En toch blijven ze in gebed zeggen: “O, God! Ik begrijp dat u niet wilt dat ik in wereldse dingen meega. Maar ik doe dit zodat er geen schande over uw naam komt; ik doe het zodat wereldse mensen uw heerlijkheid in mij kunnen zien.” Wat voor gebed is dit? Kunnen jullie het zeggen? Het is een gebed dat bedoeld is om God te dwingen en onder druk te zetten. Schaam je je er niet voor om op deze manier te bidden? Mensen die op deze manier bidden, verzetten zich opzettelijk tegen God, en dit soort gebed is volledig een kwestie van twijfelachtige motieven; het is werkelijk een uitdrukking van een satanische gezindheid. Gods woorden zijn glashelder, in het bijzonder die woorden die geuit zijn over Zijn wil, Zijn gezindheid en hoe Hij met verschillende soorten mensen omgaat. Als je de waarheid niet begrijpt, moet je Gods woorden vaker lezen: de resultaten daarvan zijn veel beter dan blindelings bidden en zoeken. Er zijn veel gevallen waarin zoeken en bidden vervangen zouden moeten worden door het vaker lezen van Gods woorden en het communiceren over de waarheid. In je reguliere gebeden zou je moeten nadenken over jezelf en moeten proberen jezelf beter te kennen vanuit Gods woorden. Dit komt je vooruitgang in het leven meer ten goede. Als je nu nog steeds zoekt door je ogen ten hemel te slaan, toont dat niet aan dat je nog steeds in een vage God gelooft? Eerder had je zoeken en bidden resultaat, en roerde de Heilige Geest je geest enigszins omdat dat de tijd was van het Tijdperk van Genade. Je kon God niet zien, dus had je geen andere keuze dan op de tast voortgaan en op die manier zoeken. Nu is God onder de mens gekomen, is het Woord in het vlees verschenen en heb je God gezien; daarom werkt de Heilige Geest niet langer zoals Hij dat voorheen deed. Het tijdperk is veranderd, en de manier waarop de Heilige Geest werkt ook. Hoewel mensen misschien niet zo vaak meer bidden als ze ooit deden, heeft de mens nu wel de gelegenheid om God lief te hebben omdat God op aarde is. De mens is het tijdperk binnengegaan van de liefde voor God en kan binnenin zichzelf op een normale manier dichter bij God komen: “O, God! U bent werkelijk zo goed, en ik wil van u houden!” Slechts een paar duidelijke en eenvoudige woorden geven uiting aan de liefde voor God in de harten van mensen; dit gebed wordt slechts uitgesproken om de liefde tussen de mens en God te verdiepen. Soms merk je misschien dat je blijk geeft van een mate van opstandigheid en zul je zeggen: “O, God! Waarom ben ik zo verdorven?” Je merkt een sterke drang om jezelf een paar keer te slaan, en tranen wellen in je ogen op. Op zulke momenten voel je spijt en nood in je hart, maar heb je geen manier om deze gevoelens te uiten. Dit is het huidige werk van de Heilige Geest, maar alleen zij die het leven nastreven kunnen het bereiken. Je voelt dat God je heel erg liefheeft en je hebt een speciaal gevoel. Hoewel je niet over de woorden beschikt om duidelijk te kunnen bidden, heb je steeds het gevoel dat Gods liefde zo diep is als de oceaan. Er zijn geen geschikte woorden om deze gesteldheid uit te drukken. Dit is een gesteldheid die vaak in de geest bovenkomt. Dit soort gebed en communicatie, dat als doel heeft om je in je hart dichter bij God te brengen, is normaal.

Hoewel de tijd dat mensen moesten tasten en zoeken nu tot het verleden behoort, wil dit niet zeggen dat mensen niet meer hoeven te bidden en te zoeken. Evenmin is het zo dat mensen niet hoeven te wachten tot Gods wil zich openbaart voordat ze verdergaan met het werk. Dit zijn alleen maar de misvattingen van de mens. God is onder de mensen gekomen om met hen te leven, om hun licht, hun leven en hun weg te zijn: dit is een feit. Natuurlijk biedt God, door Zijn komst naar de aarde, de mens een praktische weg en een leven dat past bij hun gestalte, waar ze van kunnen genieten. Hij is niet gekomen om alle soorten beoefening van de mens te breken. De mens leeft niet meer tastend en zoekend, omdat dit vervangen is door Gods komst naar de aarde om te werken en Zijn woord te spreken. Hij is gekomen om de mens te bevrijden van het leven van duisternis en vergetelheid dat hij heeft geleid, en om een leven vol licht voor hem mogelijk te maken. Het huidige werk is om duidelijk op dingen te wijzen, duidelijk te spreken, rechtstreeks te informeren en dingen uitdrukkelijk te definiëren, zodat mensen deze dingen in praktijk kunnen brengen, net zoals Jehova God het volk Israël aanvoerde en vertelde hoe te offeren en hoe de tempel te bouwen. Daarom hoeven jullie niet langer een leven van oprecht zoeken te leiden, zoals jullie deden toen de Heer Jezus weg was gegaan. Zouden jullie in de toekomst op de tast moeten werken om het evangelie te verspreiden? Zouden jullie blindelings moeten proberen een gepaste levenswijze te vinden? Moeten jullie om je heen tasten om uit te vinden hoe jullie je eigen plichten moeten vervullen? Is het nodig dat jullie jezelf ter aarde werpen en zoeken om te weten hoe jullie getuigenis moeten geven? Is het nodig dat jullie vasten en bidden om te weten hoe je te kleden of hoe te leven? Is het nodig dat jullie onophoudelijk tot God in de hemel bidden om te weten hoe te aanvaarden dat God jullie overwint? Is het nodig dat jullie continu bidden, dag en nacht, om te weten hoe jullie God moeten gehoorzamen? Onder jullie zijn er velen die zeggen dat jullie niet in staat zijn om te beoefenen omdat jullie het niet begrijpen. Mensen besteden gewoon geen aandacht aan Gods huidige werk! Veel woorden heb ik lang geleden gesproken, maar jullie hebben nooit ook maar de geringste aandacht besteed aan het lezen ervan. Het is daarom geen wonder dat jullie niet weten hoe te beoefenen. Natuurlijk roert de Heilige Geest mensen tegenwoordig nog steeds om hen in staat te stellen vreugde te ervaren, en leeft Hij samen met de mens. Dit is de bron van die[a] speciale, plezierige gevoelens die vaak voorkomen in je leven. Nu en dan is er een dag waarop je voelt dat God enorm beminnelijk is, en dan moet je wel tot Hem bidden: “O, God! Uw liefde is zo prachtig en uw beeld is zo geweldig. Het is mijn wens om mijn liefde voor u te verdiepen, om mezelf volledig te wijden aan het uitputten van mijn hele leven. Ik zal alles aan u wijden, zolang het voor u is; zolang ik, door dit te doen, van u kan houden …” Dit is een plezierig gevoel dat de Heilige Geest je bezorgt. Het is geen verlichting en ook geen illuminatie; het is de ervaring geroerd te worden. Ervaringen van gelijke aard zullen zich nu en dan voordoen: soms, als je op weg bent naar je werk, zul je bidden en dichtbij God komen, en zul je zo geroerd zijn dat tranen je gezicht natmaken. Je zult alle zelfbeheersing kwijtraken en naarstig een geschikte plek zoeken waar je alle geestdrift in je hart kunt uiten … Het zal gebeuren dat je je ergens in het openbaar bevindt en voelt dat je Gods liefde zozeer geniet, dat je lot allesbehalve alledaags is, en dat je bovendien je leven betekenisvoller leeft dan wie dan ook. Je zult ten diepste weten dat God je heeft verheven, en dat dit Gods grote liefde voor jou is. In de diepste uithoeken van je hart zul je voelen dat God een soort liefde bezit die door de mens niet kan worden uitgedrukt of doorgrond, alsof je die kent maar op geen enkele manier kunt beschrijven. Je moet er altijd bij stilstaan, maar kunt deze liefde toch niet volledig uitdrukken. Op zulke momenten zul je zelfs vergeten waar je bent en zul je uitroepen: “O, God! U bent zo ondoorgrondelijk en zo geliefd!” Daardoor zullen de mensen in de war raken, maar dergelijke dingen komen allemaal heel vaak voor. Dit soort dingen hebben jullie in jullie leven zo vaak meegemaakt. Dit is het leven dat de Heilige Geest je vandaag heeft gegeven, en het leven dat je nu zou moeten leven. Het is niet bedoeld om je ervan af te houden het leven te leiden; eerder om je leefwijze te veranderen. Het is een gevoel dat niet kan worden beschreven of uitgedrukt. Het is ook het ware gevoel van de mens en, meer nog, het is het werk van de Heilige Geest. Je zult het misschien in je hart begrijpen, maar je kunt het aan helemaal niemand duidelijk uitdrukken. Dit komt niet doordat je moeilijk uit je woorden komt of doordat je stottert, maar doordat het een gevoel is van een soort dat niet met woorden beschreven kan worden. Het is je toegestaan om tegenwoordig van deze dingen te genieten, en dit is het leven dat je zou moeten leiden. Natuurlijk zijn de andere aspecten van je leven niet ledig; het is alleen zo dat deze ervaring geroerd te worden een soort vreugde in je leven wordt waardoor je altijd bereid bent zulke ervaringen van de hand van de Heilige Geest te genieten. Maar je moet weten dat op deze manier te worden geroerd niet gebeurt zodat je het vlees kunt ontstijgen en naar de derde hemel kunt gaan, of over de hele wereld kunt reizen. Eerder is het zo dat je de liefde van God die je tegenwoordig geniet mag voelen en proeven, het belang van Gods tegenwoordige werk mag ervaren en opnieuw vertrouwd mag raken met Gods zorg en bescherming. Al deze dingen zijn bedoeld om je meer kennis te geven van het werk dat God tegenwoordig doet: dit is Gods doel bij het uitvoeren van dit werk.

Zoeken en rondtasten was de leefwijze vóór de incarnatie van God. In die tijd konden mensen God niet zien, en dus moesten ze wel zoeken en rondtasten. Tegenwoordig heb je God gezien en vertelt Hij je direct hoe je moet beoefenen; dit is waarom je niet langer hoeft rond te tasten of te zoeken. Het pad waarlangs Hij de mens leidt, is het pad van de waarheid, en de dingen die Hij de mens vertelt en die de mens ontvangt, zijn het leven en de waarheid. Je hebt de weg, de waarheid en het leven, dus wat is de noodzaak van overal zoeken? De Heilige Geest zal niet twee werkfasen tegelijkertijd uitvoeren. Als, wanneer ik mijn woord heb gesproken, mensen Gods woorden niet zorgvuldig eten en drinken, de waarheid niet op een juiste manier nastreven en zich nog steeds gedragen zoals in het Tijdperk van Genade, rondtastend als blinden, almaar biddend en zoekend, zou dat niet betekenen dat deze fase van mijn werk – het werk van woorden – tevergeefs wordt uitgevoerd? Ik mag mijn woord dan misschien hebben gesproken, maar de mensen begrijpen het nog altijd niet volledig, en dit komt omdat ze tekortschieten in kaliber. Dit probleem kan worden opgelost door het kerkleven te leiden en door met elkaar te communiceren. Hoewel God voorheen, in het Tijdperk van Genade, vleesgeworden was, deed Hij niet het werk van woorden. Het is om deze reden dat de Heilige Geest destijds op die manier werkte, om het werk door te laten lopen. In die tijd was het voornamelijk de Heilige Geest die het werk deed, maar nu is het de vleesgeworden God Zelf Die het doet; Hij heeft het werk van de Heilige Geest overgenomen. Voordien ervoeren mensen, zolang ze regelmatig baden, vrede en vreugde; er was berisping en ook discipline. Dit was allemaal het werk van de Heilige Geest. Deze gesteldheden komen tegenwoordig niet vaak voor. De Heilige Geest kan in een bepaald tijdperk maar één soort werk doen. Als Hij twee soorten werk tegelijktijdig deed, waarbij het vlees één soort werk in de mensen deed en de Heilige Geest een ander soort, en als datgene wat het vlees zei niet telde, en alleen datgene wat de Geest zei telde, dan zou Christus geen enkele noemenswaardige waarheid of weg en geen enkel noemenswaardig leven hebben. Dit zou een innerlijke tegenstrijdigheid zijn. Zou de Heilige Geest zo kunnen werken? God is almachtig, volmaakt wijs, heilig en rechtvaardig en Hij begaat absoluut geen vergissingen.

In de ervaringen van mensen in het verleden waren er te veel afwijkingen en fouten. Er waren enkele dingen die mensen met een normale menselijkheid geacht werden te hebben of doen, of er waren fouten die in het menselijk leven moeilijk te voorkomen waren. Wanneer deze dingen niet goed werden opgepakt, legden mensen de verantwoordelijkheid ervoor bij God. Er was een zuster die thuis gasten ontving. Haar gestoomde broodjes waren niet goed gestoomd, dus dacht ze: dit is waarschijnlijk God die mij disciplineert. God pakt opnieuw mijn ijdele hart aan; mijn ijdelheid is echt te sterk. Maar in werkelijk, als je kijkt naar de normale denkwijze van de mens: als er gasten komen, raak je gespannen en gejaagd, en ga je bij alles wat je doet als een kip zonder kop te werk. Het is dan maar een kwestie van tijd voordat de rijst aanbrandt of er te veel zout in de gerechten zit. Dit komt doordat je te gespannen bent, maar mensen schrijven het uiteindelijk toe aan ‘God die hen disciplineert’. In werkelijkheid zijn dit allemaal slechts fouten die in een mensenleven worden gemaakt. Zou je dit soort dingen niet eveneens vaak meemaken als je niet in God geloofde? De problemen die zich voordoen, zijn vaak het gevolg van fouten door mensen; het is gewoon niet zo dat zulke fouten door de Heilige Geest worden veroorzaakt. Zulke fouten hebben niets met God te maken. Je bijt bijvoorbeeld op je tong tijdens het eten: zou dat disciplinering door God kunnen zijn? Disciplinering door God gebeurt volgens principes, en gebeurt gewoonlijk wanneer je moedwillig een overtreding begaat. God zal je alleen disciplineren wanneer je dingen doet die te maken hebben met Zijn naam of Zijn getuigenis of werk. Mensen begrijpen nu genoeg van de waarheid om een innerlijk besef te hebben van de dingen die ze doen. Bijvoorbeeld: zou het mogelijk zijn niets te voelen als je het geld van de kerk verduisterde of roekeloos uitgaf? Als je dat deed, zou je iets voelen. Het is niet mogelijk om alleen iets te voelen wanneer de daad eenmaal begaan is. In je hart weet je duidelijk wat voor daden tegen je geweten indruisen. Mensen hebben hun eigen voorkeuren en dingen die ze plezierig vinden, dus geven ze zich daar simpelweg aan over, zelfs al weten ze duidelijk hoe ze de waarheid in praktijk moeten brengen. Daarom bemerken ze, als ze iets hebben gedaan, geen duidelijke berisping en ondergaan ze geen duidelijke disciplinering. Dit komt doordat ze willens en wetens een overtreding hebben begaan, dus disciplineert God hen niet. Wanneer eenmaal de tijd van het rechtvaardige oordeel daar is, zal Gods vergelding eenieder treffen op basis van zijn daden. Op het moment zijn er mensen in de kerk die geld verduisteren, mensen die geen duidelijke grenzen hanteren tussen mannen en vrouwen, en mensen die heimelijk over Gods werk oordelen, zich ertegen verzetten en proberen het af te breken. Waarom gaat alles nog goed met hen? Wanneer ze zulke dingen doen, hebben ze bewustzijn en voelen ze berisping in hun hart. Daarom ondergaan ze soms tuchtiging en loutering, maar ze zijn gewoon te schaamteloos! Het is net als wanneer mensen promiscue zijn: ze zijn bewust van wat ze op dat moment aan het doen zijn, maar hun lust is te sterk en ze hebben zichzelf niet in de hand. Zelfs als de Heilige Geest hen disciplineert, zal dat nergens toe leiden, dus zal de Heilige Geest geen discipline toepassen. Als de Heilige Geest hen dan niet disciplineert, als ze geen berisping voelen en er niets gebeurt met hun vlees, wat voor berisping zou er dan naderhand kunnen zijn? De daad is gedaan: wat voor discipline zou er kunnen zijn? Het bewijst alleen dat ze te schaamteloos zijn en menselijkheid tekortkomen, en dat ze vervloekingen en straf verdienen! De Heilige Geest werkt niet nodeloos. Als je de waarheid prima kent, maar niet in praktijk brengt, als je in staat bent tot enig kwaad, dan kun je alleen maar wachten op die dag waarop je, samen met de boze, gestraft zult worden. Dit is het beste einde voor je! Nu heb ik herhaaldelijk gepreekt over het geweten, wat het minimale criterium is. Als mensen geen geweten hebben, hebben ze de discipline van de Heilige Geest verloren; ze kunnen doen wat ze maar willen en God slaat op hen geen acht. Zij die werkelijk een geweten en verstand hebben, zullen zich er bewust van zijn wanneer ze iets fout doen. Ze zullen zich ongemakkelijk voelen zodra hun geweten iets van berisping voelt; ze zullen een innerlijke strijd ondergaan, en uiteindelijk het vlees verzaken. Ze zullen niet zover komen dat ze iets doen wat te ernstig tegen God ingaat. Ongeacht of de Heilige Geest hen disciplineert en tuchtigt, zullen mensen allemaal iets voelen wanneer ze iets fout doen. Daarom begrijpen mensen nu allerlei waarheden en als ze die niet in praktijk brengen, is dat een menselijke kwestie. Ik reageer helemaal niet op dit soort mensen, noch heb ik enige hoop voor hen. Doe maar wat je wilt!

Wanneer sommige mensen bijeenkomen, zetten ze Gods woord aan de kant en hebben ze het altijd over hoe die of die persoon is. Natuurlijk is het goed om een beetje onderscheidingsvermogen te hebben, zodat je, waar je ook heen gaan, niet makkelijk wordt misleid, bedrogen of beetgenomen; ook dit is een aspect dat mensen moeten bezitten. Maar je moet je niet uitsluitend op dit aspect richten. Dit gaat over de negatieve kant van de dingen, en je kunt niet altijd andere mensen in de gaten houden. Je hebt nu te weinig kennis van hoe de Heilige Geest werkt, je geloof in God is te oppervlakkig en je bezit te weinig positieve dingen. Degene in Wie je gelooft, is God, en Degene Die je moet begrijpen, is God, niet Satan. Als je alleen maar herkent hoe Satan werkt, en alle manieren waarop boze geesten werken, maar totaal geen kennis hebt van God, wat zou daarvan dan het nut zijn? Is het niet God in Wie je nu gelooft? Waarom omvat je kennis niet ook deze positieve dingen? Je schenkt simpelweg geen aandacht aan het positieve aspect van intreding, en je hebt er geen vat op, dus wat wil je in vredesnaam winnen in je geloof? Weet je niet hoe je moet nastreven? Je weet een heleboel over de negatieve aspecten, maar over het positieve aspect van intreding weet je niets: hoe zou je gestalte dan ooit kunnen groeien? Welke vooruitzichten voor ontwikkeling heeft iemand als jij, die het alleen maar heeft over de oorlog met Satan? Zou je intreding niet te achterhaald zijn? Wat zou je met het huidige werk kunnen winnen door dit te doen? Wat op dit moment essentieel is, is dat je begrijpt wat God nu wil doen, hoe de mens moet meewerken, God moet liefhebben, het werk van de Heilige Geest moet begrijpen, alle woorden moet binnengaan die God tegenwoordig spreekt, ze moet eten en drinken, ervaren en begrijpen, aan Gods wil moet voldoen, volledig door God moet worden overwonnen en zich aan God moet onderwerpen … Dit zijn de dingen waarop je je zou moeten richten en die nu zouden moeten worden binnengegaan. Begrijp je dat? Wat voor zin heeft het om je alleen te concentreren op het onderscheiden van andere mensen? Je kunt Satan hier onderscheiden, boze geesten daar onderscheiden; je kunt een volledig begrip hebben van boze geesten, maar als je niets kunt zeggen over het werk van God, kan zulk onderscheidingsvermogen dan de plaats innemen van een begrip van God? Ik heb eerder gecommuniceerd over de uitdrukkingen van het werk van boze geesten, maar dit is daar niet het leeuwendeel van geweest. Natuurlijk moeten mensen enig onderscheidingsvermogen hebben. Dit is een aspect dat zij die God dienen moeten hebben om geen domme dingen te doen en Gods werk niet te onderbreken. Maar het belangrijkste is nog altijd dat men kennis heeft van Gods werk en dat men Gods wil kent. Wat voor kennis van deze fase van Gods werk is er binnen jou? Kun je spreken over wat het is dat God doet, wat Gods wil is, wat je eigen tekortkomingen zijn en met welke dingen je jezelf zou moeten uitrusten? Kun je zeggen wat je nieuwste intreding is? Je zou vruchten moeten kunnen plukken en begrip moeten kunnen verwerven in de nieuwe intreding. Doe niet alsof je verward bent; je moet in de nieuwe intreding beter je best doen om je eigen ervaring en kennis te verdiepen. Meer nog, je moet vat krijgen op de huidige, nieuwste intredingen en de meest juiste manier van ervaren. Bovendien moet je door het nieuwe werk en nieuwe intredingen onderscheidingsvermogen hebben met betrekking tot je voorgaande, achterhaalde en afwijkende beoefeningen, en zoeken hoe je die moet afwerpen om de nieuwe ervaringen te kunnen binnengaan. Dit zijn dingen die je nu dringend moet begrijpen en moet binnengaan. Je moet de verschillen en de verhouding tussen de oude en nieuwe intredingen begrijpen. Als je op deze dingen geen vat hebt, zul je geen weg vooruit hebben, omdat je dan geen gelijke tred zult kunnen houden met het werk van de Heilige Geest. Door Gods woord op een normale wijze te eten en drinken en door op een normale wijze te communiceren, moet je in staat zijn je voorgaande, verouderde beoefeningswijzen en je oude, traditionele noties te veranderen, zodat je een nieuwe beoefening kunt binnengaan en Gods nieuwe werk kunt binnengaan. Dit zijn dingen die je zou moeten bereiken. Ik vraag je nu niet alleen maar om precies uit te zoeken in welke mate je voldoet; dit is niet het doel. Veeleer vraag ik je om je beoefening van de waarheid en je begrip van de intreding in het leven serieus te nemen. Je vermogen om jezelf te kennen is geen afspiegeling van je werkelijke gestalte. Als je Gods werk kunt ervaren, ervaring hebt met en begrip hebt van de waarheid in Gods woorden, en je eigen voormalige persoonlijke noties en fouten kunt onderscheiden, dan is dit je ware gestalte; iets wat elk van jullie zou moeten bereiken.

Er zijn veel situaties waarin jullie gewoonweg niet weten hoe te praktiseren. Van hoe de Heilige Geest werkt, weten jullie nog minder. Soms doe je iets wat duidelijk ongehoorzaam is tegenover de Heilige Geest. Door Gods woorden te eten en drinken, heb je al vat op het principe dat hier van toepassing is. Daarom heb je een innerlijk gevoel van berisping en verontrusting. Natuurlijk is dit een gevoel dat men alleen zal hebben ervan uitgaand dat men enige waarheid kent. Als mensen niet meewerken of praktiseren in overeenstemming met Gods woord in deze tijd, staan ze het werk van de Heilige Geest in de weg en zullen ze zeker innerlijke onrust ervaren. Stel dat je het principe van een bepaald aspect begrijpt, maar er niet naar praktiseert, dan zou je als gevolg daarvan innerlijke berisping voelen. Als je het principe niet begrijpt en dit aspect van de waarheid helemaal niet kent, zul je hier niet per se een gevoel van berisping over ervaren. De berisping door de Heilige Geest komt altijd in een context. Je denkt dat je het werk vertraagd hebt omdat je niet hebt gebeden en niet hebt samengewerkt met het werk van de Heilige Geest. Maar in werkelijkheid kan dit niet worden vertraagd. De Heilige Geest zal iemand anders roeren; het werk van de Heilige Geest wordt door niemand ingeperkt. Je voelt dat je God hebt teleurgesteld, en dit is een gevoel dat in je geweten zou moeten spelen. Of je de waarheid kunt verwerven of niet, is jouw zaak en staat los van God. Soms is het je eigen geweten dat zich beschuldigd voelt, maar dit is niet de verlichting of illuminatie van de Heilige Geest, en evenmin is het een berisping door de Heilige Geest. In plaats daarvan is het een gevoel binnen het menselijke geweten. Als je liederlijk handelt in kwesties waar de naam van God, het getuigenis van God of het werk van God mee gemoeid is, zal God je niet vrijuit laten gaan. Maar er is een grens: in veelvoorkomende, kleine kwesties zal God niet voor je in actie komen. Hij zal je negeren. Als je principes overtreedt en Gods werk verstoort, zal Hij Zijn toorn op je loslaten en je beslist niet vrijuit laten gaan. Sommige van de fouten die je maakt, zijn onvermijdelijk in de loop van een mensenleven. Als je bijvoorbeeld je broodjes niet op de juiste manier stoomt en zegt dat het God is die je disciplineert, dan is dat een totaal onredelijke uitspraak. Gebeurde dit soort dingen soms niet vaak voordat je in God begon te geloven? Je voelt dat het lijkt alsof het om discipline door de Heilige Geest gaat, terwijl dat in werkelijkheid niet het geval is (enkele uitzonderlijke omstandigheden daargelaten), omdat dit werk niet volledig van de Heilige Geest komt, maar gewoon van menselijke gevoelens. Maar het is normaal dat gelovige mensen op deze manier denken. Je had niet op deze manier kunnen denken toen je niet in God geloofde. Toen je eenmaal in God ging geloven, begon je meer tijd te steken in het nadenken over deze zaken. Zo begon je vanzelf op deze manier te denken. Dit komt voort uit de manier waarop normale mensen denken en heeft te maken met hun mentaliteit. Maar laat mij je vertellen dat zulke gedachten niet binnen de reikwijdte van het werk van de Heilige Geest vallen. Dit is er een voorbeeld van dat de Heilige Geest mensen een normale reactie geeft door hun gedachten, maar je moet begrijpen dat deze reactie niet het werk is van de Heilige Geest. Bezit van dit soort ‘kennis’ bewijst niet dat je het werk van de Heilige Geest hebt. Je kennis komt niet voort uit verlichting door de Heilige Geest en is al helemaal niet het werk van de Heilige Geest. Het is alleen maar het product van normaal menselijk denken en heeft totaal geen verband met de verlichting of illuminatie van de Heilige Geest: dit zijn nadrukkelijk fenomenen die losstaan van elkaar. Zulk normaal menselijk denken is niet helemaal van de Heilige Geest afkomstig. Wanneer de Heilige Geest werkt om mensen te verlichten, geeft Hij hun in het algemeen kennis van Gods werk en van hun ware intreden en ware gesteldheid. Hij staat het hun ook toe Gods urgente bedoelingen en Zijn tegenwoordige vereisten voor de mens te kennen, zodat ze de vastberadenheid verkrijgen alles op te offeren om God tevreden te stellen, God te beminnen zelfs wanneer vervolging en tegenslag hun ten deel vallen, van God te getuigen zelfs als het betekent dat hun bloed vloeit of dat ze hun leven moeten geven, en dit te doen zonder er spijt van te hebben. Als je dit soort vastberadenheid hebt, betekent dat dat de Heilige Geest Zich in je roert en in je werkt. Maar weet dat zulke roeringen niet op absoluut elk moment bezit van je hebben. Soms, wanneer je op bijeenkomsten bidt en Gods woorden eet en drinkt, kun je je enorm geroerd en geïnspireerd voelen. Het voelt zo nieuw en fris wanneer anderen iets communiceren van hun ervaring en begrip van Gods woorden, en je hart is volledig licht en helder. Dit alles is het werk van de Heilige Geest. Als je een leider bent en de Heilige Geest je uitzonderlijke verlichting en illuminatie schenkt wanneer je naar de kerk gaat om te werken, je inzicht verschaft in de problemen die in de kerk spelen, je toestaat om te weten hoe je communicatie over de waarheid moet delen om die problemen op te lossen, je enorm oprecht, verantwoordelijk en serieus in je werk maakt, dan is dit alles het werk van de Heilige Geest.

Voetnoot:

a. In de oorspronkelijke tekst staat “Dit is een aantal”.

Praktijk (2)

In vroeger tijden oefenden mensen zichzelf om bij God te zijn en op elk moment binnen de geest te leven. Vergeleken met de praktijk van vandaag, is dat een eenvoudige vorm van geestelijke oefening; het is de meest oppervlakkige en eenvoudige manier van beoefening voordat mensen de juiste levensweg binnengaan, en het is de allereerste fase van praktijk in het geloof van de mensen. Als mensen altijd terugvallen op dit soort praktijk in hun leven, zullen ze daar een heleboel gevoelens bij hebben en waarschijnlijk fouten maken, en zullen ze niet in staat zijn ware levenservaringen binnen te gaan. Ze zullen alleen in staat zijn hun geest te oefenen en op normale wijze in hun hart dichter bij God te komen, en ze zullen er altijd een immens plezier in scheppen om God bij zich te hebben. Ze zullen zich beperken tot de kleine omvang van hun samenzijn met God, en zullen niets diepers kunnen bereiken. Mensen die binnen deze grenzen leven, zijn niet in staat enige vooruitgang van betekenis te boeken. Op enig moment is er de kans dat ze roepen: “Ach! Heer Jezus. Amen!” Zo zijn ze praktisch de hele dag. Het is de praktijk van vroeger tijden, de praktijk waarin men op elk moment binnen de geest leeft. Is dat niet platvloers? Tegenwoordig moet je, wanneer het tijd is om Gods woorden te overpeinzen, je gewoon richten op het overpeinzen van Gods woorden. Wanneer het tijd is om de waarheid in praktijk te brengen, moet je je gewoon richten op het in praktijk brengen van de waarheid. Wanneer het tijd is om je plicht te vervullen, moet je gewoon je plicht vervullen. Dit soort praktijk is in feite erg bevrijdend; het stelt je in vrijheid. Het is niet zoals de oude religieuze mannen bidden en dankzeggen. Natuurlijk was dit vroeger de praktijk van gelovige mensen, maar nu is het te achterhaald om op deze manier te praktiseren. Gods werk bevindt zich nu op een hoger niveau; dat waar tegenwoordig sprake van is, ‘God in het echte leven brengen’, is het belangrijkste aspect van de praktijk. Dit is de normale menselijkheid die mensen geacht worden te hebben in hun echte leven, en wat mensen in hun normale menselijkheid moeten bezitten, zijn alle woorden die God tegenwoordig spreekt. Deze woorden van God in het echte leven brengen is de praktische betekenis van ‘God in het echte leven brengen’. Tegenwoordig moeten mensen zichzelf vooral met het volgende uitrusten: in het ene opzicht moeten ze hun kaliber verbeteren, een opleiding krijgen en hun lees- en begripsvaardigheid verbeteren; in het andere opzicht moeten ze het leven van een normaal persoon leiden. Je bent zojuist vanuit de wereld voor God verschenen; eerst moet je je hart oefenen om stil te zijn in de aanwezigheid van God. Dit is het allereerste begin van de praktijk, en het is ook de eerste stap om verandering in je levensgezindheid te bewerkstelligen. Sommige mensen zijn in hun praktijk relatief wendbaar; ze denken na over de waarheid onder het werk; ze komen achter de waarheden en principes van praktijk die ze in de werkelijkheid moeten begrijpen. Eén aspect is dat je een normaal mensenleven moet leiden; het andere is dat er intreding in de waarheid moet plaatsvinden. Al deze dingen vormen de beste praktijk voor het echte leven.

God in het echte leven van de mensen brengen vereist voornamelijk dat men God aanbidt, trachten God te leren kennen en de plicht doet van een schepsel van God binnen normale menselijkheid. Het is niet zo dat men beslist tot God moet bidden telkens wanneer men iets doet, dat het niet goed is en dat men moet voelen dat men bij Hem in de schuld staat als men niet bidt. Zo is de praktijk van tegenwoordig niet; deze is erg ontspannen en eenvoudig! Ze vereist niet dat mensen zich aan doctrines houden. In plaats daarvan moet elke persoon handelen in overeenstemming met zijn persoonlijke gestalte: als je familieleden niet in God geloven, behandel hen dan als ongelovigen, en geloven ze wel, behandel hen dan als gelovigen. Oefen geen liefde en geduld uit; oefen eerder wijsheid uit. Sommige mensen gaan de deur uit om groente te kopen. Onderweg mompelen ze: “O, God! Welke groenten wilt u dat ik vandaag koop? Ik smeek u om hulp. God vraagt dat we Zijn naam verheerlijken in alle dingen en dat we allemaal getuigenis geven. Zelfs als de verkoper me iets geeft wat verrot is, zal ik dus nog altijd God danken; ik zal volharden. Wij die in God geloven kunnen geen groenten gaan uitkiezen.” Ze denken dat het getuigenis is om dit te doen, met als resultaat dat ze geld uitgeven om een aantal verrotte groenten te kopen. Maar toch bidden ze: “O, God! Ik zal deze verrotte groenten toch eten, zolang u het aanvaardbaar vindt.” Is zulke praktijk niet absurd? Is dat niet het volgen van een doctrine? Vroeger oefenden mensen om op elk moment in de geest te leven; dit hangt samen met het werk dat eerder werd uitgevoerd, in het Tijdperk van Genade. Vroomheid, nederigheid, liefde, geduld, dankzeggen voor alle dingen: deze dingen werden gevraagd van elke gelovige in het Tijdperk van Genade. Destijds baden mensen tot God in alle dingen. Bij het kopen van kleren baden ze, en als ze op de hoogte werden gebracht van een bijeenkomst baden ze ook en zeiden dan: “O, God! Wilt u dat ik ga of niet? Als u wilt dat ik ga, effen dan de weg voor me. Als u niet wilt dat ik ga, laat me dan struikelen en vallen.” In gebed smeekten ze God om dingen, en na het gebed voelden ze zich slecht op hun gemak en gingen ze niet. Sommige zusters, bang om bij thuiskomst na een bijeenkomst geslagen te worden door hun ongelovige echtgenoten, voelden zich slecht op hun gemak bij het gebed en gingen daarom niet naar bijeenkomsten. Ze geloofden dat dit Gods wil was, maar in werkelijkheid zou er, als ze waren gegaan, niets zijn gebeurd. Het gevolg was dat ze een bijeenkomst misten. Dit alles was het gevolg van de onwetendheid van mensen. Mensen die op deze manier praktiseren, leven allemaal naar hun eigen gevoelens. Dit soort praktijk is zo onjuist en absurd, en is gekleurd door vaagheid. Er zijn te veel van hun persoonlijke gevoelens en gedachten. Als je van een bijeenkomst hoort, ga er dan heen; je hoeft verder niet tot God te bidden. Is dit niet eenvoudig? Als je vandaag een kledingstuk moet kopen, doe dat dan meteen. Bid niet tot God met de woorden: “O, God! Wilt u dat ik ga of niet? Wat als een van de broeders en zusters toevallig langskomt als ik er niet ben?” Je bent bang dat er een broeder of zuster langskomt, dus ga je niet, maar het gevolg is dat het tenslotte avond wordt en er niemand is gekomen. Zelfs in het Tijdperk van Genade was deze manier van praktiseren afwijkend en onjuist. Als mensen dus praktiseren zoals men in vroeger tijden deed, zal er geen verandering optreden in hun leven. Ze zullen zich alleen maar onwetend neerleggen bij wat er maar op hun weg komt, zullen geen aandacht schenken aan onderscheidingsvermogen en zullen uitsluitend blindelings gehoorzamen en volhouden. In die tijd richtten mensen zich op het verheerlijken van God; maar God verkreeg geen eer van hen, want ze hadden niets wat praktisch was nageleefd. Ze hielden zich alleen maar in en beperkten zich naar gelang hun persoonlijke noties, en zelfs vele jaren van praktijk brachten geen verandering in hun leven. Ze wisten alleen maar hoe ze moesten volhouden, nederig moesten zijn, lief moesten hebben en moesten vergeven, maar ze hadden geen greintje verlichting van de Heilige Geest. Hoe konden mensen God op die manier kennen? En hoe zouden ze God ooit kunnen verheerlijken?

Mensen kunnen alleen het juiste pad van geloof in God betreden als ze God in hun ware leven en in hun normale menselijke leven binnenhalen. Gods woorden leiden jullie tegenwoordig; het is niet nodig om te zoeken en rond te tasten zoals in vroeger tijden. Wanneer je overeenkomstig Gods woorden kunt praktiseren, en jezelf kunt onderzoeken en meten aan de hand van de menselijke gesteldheden die ik geopenbaard heb, dan zul je verandering kunnen bewerkstelligen. Dit is geen doctrine, maar dat wat God van de mensen vereist. Laat me je vandaag vertellen waar het op neerkomt: houd je alleen bezig met het handelen naar mijn woorden. De dingen die ik van je vereis, zijn gebaseerd op de behoeften van een normaal mens. Ik heb je mijn woorden al verteld; zolang je je richt op het praktiseren ervan, zul je in overeenstemming zijn met Gods bedoelingen. Nu is de tijd om binnen Gods woorden te leven: Gods woorden hebben alles uitgelegd, alles is duidelijk gemaakt, en zolang je naar Gods woorden leeft, zul je een leven leiden dat volledig vrij en geëmancipeerd is. Vroeger, toen mensen God binnenhaalden in hun echte leven, praktiseerden ze en werkten ze zich door te veel doctrine en ritueel heen; zelfs bij kleine aangelegenheden baden en zochten ze, legden de duidelijk verwoorde woorden van God naast zich neer en lieten het na die te lezen. In plaats daarvan wijdden ze al hun inspanningen aan het zoeken, wat niet tot resultaat leidde. Neem bijvoorbeeld de kwesties van voeding en kleding: je bidt en legt deze zaken in Gods handen; je vraagt dat God alles voor je terechtbrengt. Wanneer God deze woorden hoort, zal Hij zeggen: “Moet ik mezelf met zulke onbeduidende details bezighouden? De normale menselijkheid die ik voor je heb geschapen, het normale verstand dat ik voor je heb geschapen, wat is daarvan geworden?” Soms doet iemand iets verkeerd in zijn handelingen en gelooft dan dat hij God heeft beledigd; als gevolg daarvan raakt hij geremd. De gesteldheden van sommige mensen zijn erg goed, maar wanneer ze iets kleins verkeerd doen, geloven ze dat God hen tuchtigt. In werkelijkheid komt dat niet door God, maar door de invloed van de gedachten van de mensen zelf. Soms is er niets mis met hoe je ervaart, maar zeggen anderen dat je niet op een juiste manier ervaart, waardoor je verstrikt raakt: je wordt negatief en duister vanbinnen. Wanneer mensen op deze manier negatief zijn, geloven ze vaak dat God hen tuchtigt, maar God zegt: “Ik heb geen enkel tuchtigingswerk in je uitgevoerd; hoe kun je me zo de schuld geven?” Mensen worden te makkelijk negatief. Ze zijn ook vaak overgevoelig en klagen vaak over God. God vereist niet van je dat je zo lijdt, en toch sta je het toe dat je in die gesteldheid komt te verkeren. Dat soort lijden heeft geen waarde. Mensen kennen niet het werk dat door God wordt gedaan, en met betrekking tot veel dingen zijn ze onwetend en kunnen ze niet duidelijk zien. Zo raken ze vast in hun eigen noties en verbeeldingen, en raken ze steeds meer verstrikt. Sommige mensen zeggen dat alle dingen en zaken in Gods handen liggen; kan God dan niet weten wanneer mensen negatief zijn? Natuurlijk weet God dat. Als je verstrikt bent in menselijke noties, kan de Heilige Geest op geen enkele manier in je werken. Sommige mensen komen vaak vast te zitten in een negatieve gesteldheid, maar ik ga nog altijd door met mijn werk. Of je nu negatief of positief bent, ik word niet door je teruggehouden. Maar je moet weten dat de vele woorden die ik spreek, en de grote hoeveelheid werk die ik doe, sterk met elkaar verbonden zijn, in overeenstemming met de gesteldheden van de mensen. Wanneer je negatief bent, staat dit het werk van de Heilige Geest niet in de weg. In de tijden van tuchtiging en van de beproeving van de dood zaten mensen allemaal verstrikt in een negatieve gesteldheid, maar dit zat mijn werk niet in de weg. Toen jij negatief was, bleef de Heilige Geest doen wat in anderen gedaan moest worden. Misschien streef je een maand lang niet, maar ik blijf werken; wat je ook doet in het heden of in de toekomst, het kan het werk van de Heilige Geest niet tegenhouden. Sommige negatieve gesteldheden zijn het gevolg van menselijke zwakte; wanneer mensen geloven dat ze werkelijk niet in staat zijn aan Gods vereisten te voldoen of die te begrijpen, worden ze negatief. Bijvoorbeeld: in de tijd van tuchtiging spraken Gods woorden van liefde voor God tot op zekere hoogte ten tijde van tuchtiging, maar mensen geloofden dat ze daar niet toe in staat waren. Ze waren bijzonder bedroefd, en betreurden het dat hun vlees zo diep verdorven was door Satan en dat hun kaliber zo arm was. Ze vonden het zo jammer dat ze in deze omgeving geboren waren. En sommige mensen vonden dat het te laat voor hen was om in God te geloven en God te kennen, en dat ze het niet waardig waren om vervolmaakt te worden. Dit zijn allemaal normale menselijke gesteldheden.

Het vlees van de mens is van Satan, het zit vol opstandige gezindheden, het is betreurenswaardig vuil en het is iets onreins. Mensen begeren te veel de genieting van het vlees en er zijn te veel manifestaties van het vlees; dit is waarom God het vlees van de mens tot op zekere hoogte veracht. Wanneer mensen de vuile, verdorven dingen van Satan afwerpen, winnen ze Gods redding. Maar als ze zich nog altijd niet ontdoen van vuil en verdorvenheid, leven ze nog steeds onder het domein van Satan. Het samenzweren, de bedrieglijkheid en de valsheid van mensen zijn allemaal dingen van Satan. Gods redding van jou is om je los te maken uit deze dingen van Satan. Gods werk kan niet verkeerd zijn; het wordt allemaal gedaan om mensen van de duisternis te redden. Wanneer je tot een bepaald punt hebt geloofd, jezelf kunt ontdoen van de verdorvenheid van het vlees en niet langer geketend bent door deze verdorvenheid, zul je dan niet gered zijn? Wanneer je onder Satans domein leeft, ben je niet in staat om God te manifesteren, ben je iets vuils en kun je Gods nalatenschap niet ontvangen. Wanneer je eenmaal gereinigd en vervolmaakt bent, zul je heilig zijn, zul je een normaal persoon zijn, zul je door God gezegend worden en God genoegen schenken. Het werk dat God tegenwoordig doet, is redding, en bovendien oordeel, tuchtiging en vervloeking. Er zit een aantal aspecten aan. Jullie zien allemaal dat Gods uitspraken oordeel en tuchtiging bevatten, en dat ze ook vloeken bevatten. Ik spreek om een effect teweeg te brengen, om mensen zichzelf te laten kennen, en niet om mensen ter dood te brengen. Mijn hart is er omwille van jullie. Spreken is een van de methoden waar ik mee werk; met woorden druk ik Gods gezindheid uit en maak ik het voor je mogelijk om Gods wil te begrijpen. Je vlees kan sterven, maar je hebt een geest en een ziel. Als mensen alleen vlees hadden, zou hun geloof geen betekenis hebben, en zou al dit werk dat ik heb gedaan evenmin enige betekenis hebben. Vandaag spreek ik op één manier en dan op een andere; gedurende een periode ben ik extreem hatelijk tegen de mensen, en vervolgens ben ik gedurende een periode buitengewoon liefdevol. Dit alles doe ik om verandering te bewerkstelligen in je gezindheden en ook om je noties over Gods werk te transformeren.

De laatste dagen zijn aangebroken, en over de hele wereld zijn landen in beroering. Er is politieke chaos; overal doen zich hongersnoden, pestilenties, overstromingen en droogtes voor. Er zijn catastrofes in de wereld van de mens; ook de Hemel heeft rampspoed omlaag gezonden. Dit zijn tekenen van de laatste dagen. Maar voor mensen lijkt het een wereld van vrolijkheid en pracht; dat wordt het hoe langer hoe meer, de harten van de mensen worden er allemaal door aangetrokken; veel mensen komen erin vast te zitten en kunnen zich er niet uit losmaken. Grote aantallen zullen worden misleid door hen die zich met bedrog en tovenarij inlaten. Als je niet naar vooruitgang streeft, geen idealen hebt en jezelf niet op de ware weg hebt geworteld, zullen de toenemende golven van zonde je wegvagen. China is het meest achterlijke land van allemaal; het is het land waarin de grote rode draak ligt opgerold; het heeft de meeste mensen die afgoden vereren en aan tovenarij doen, het heeft de meeste tempels en het is een plaats waar vuile demonen verblijven. Je bent eruit voortgekomen, je bent erdoor opgevoed en bent er grondig door beïnvloed; je bent erdoor verdorven en gekweld, maar na wakker te worden gemaakt keer je je ervan af en word je volledig door God gewonnen. Dit is de heerlijkheid van God, en dit is waarom deze fase van het werk van grote betekenis is. God heeft werk op zo’n grote schaal gedaan, heeft zo veel woorden gesproken, en Hij zal jullie uiteindelijk volledig winnen. Dit is één deel van het werk van Gods management, en jullie zijn de ‘overwinningsbuit’ van Gods strijd met Satan. Hoe meer jullie de waarheid begrijpen en hoe beter jullie leven van de kerk is, hoe meer de grote rode draak op zijn knieën wordt gebracht. Dit zijn allemaal kwesties van de geestelijke wereld; het zijn de gevechten van de geestelijke wereld, en wanneer God zegeviert, zal Satan te schande worden gemaakt en neervallen. Deze fase van Gods werk is van immense betekenis. God werkt inderdaad op zo’n grote schaal, en redt deze groep mensen volledig zodat jij kunt ontsnappen aan de invloed van Satan, in het heilige land kunt leven, in Gods licht kunt leven, en geleid en begeleid wordt door het licht. Dan heeft je leven betekenis. Wat jullie eten en dragen, is anders dan wat ongelovigen eten en dragen; jullie genieten de woorden van God en hebben een zinvol leven – en wat genieten zij? Zij genieten alleen de ‘nalatenschap van hun voorouders’ en hun ‘nationale geest’. Ze hebben niet het geringste overblijfsel van menselijkheid! Jullie kleren, woorden en daden verschillen allemaal van die van hen. Uiteindelijk zullen jullie volledig ontsnappen aan het vuil, niet langer verstrikt zijn in de verzoeking van Satan, en Gods dagelijkse voorziening verkrijgen. Jullie moeten altijd voorzichtig zijn. Hoewel jullie op een vuile plek leven, zijn jullie niet bezoedeld door vuil en kunnen jullie naast God wonen en Zijn grote bescherming ontvangen. God heeft jullie gekozen uit iedereen in dit gele land. Zijn jullie niet de meest gezegende mensen? Je bent een geschapen wezen – uiteraard moet je God aanbidden en een zinvol leven nastreven. Als je God niet aanbidt maar binnen je vuile vlees leeft, ben je dan niet slechts een beest in menselijke kledij? Aangezien je een menselijk wezen bent, moet je jezelf uitputten voor God en alle lijden verduren! Je moet het weinige lijden dat je tegenwoordig ondergaat blijmoedig en met vertrouwen aanvaarden en je moet een zinvol leven leiden, zoals Job en Petrus. In deze wereld draagt de mens de kleren van de duivel, eet hij voedsel van de duivel en werkt en dient hij onder de duim van de duivel, waarbij hij volledig in het vuil ervan wordt getrapt. Als je de betekenis van het leven niet begrijpt of de ware weg niet verwerft, wat voor betekenis heeft het dan om zo te leven? Jullie zijn mensen die het juiste pad nastreven, degenen die verbetering zoeken. Jullie zijn mensen die opstaan in de natie van de grote rode draak, degenen die God rechtvaardig noemt. Is dat niet het meest zinvolle leven?

Het mysterie van de vleeswording (1)

In het Tijdperk van Genade bereidde Johannes de weg voor Jezus. Hij kon niet het werk van God Zelf doen en vervulde slechts de taak van een mens. Johannes was wel de voorloper van de Heer, maar hij kon God niet vertegenwoordigen; hij was slechts een mens die door de Heilige Geest werd gebruikt. Na de doop van Jezus daalde de Heilige Geest als een duif op Hem neer. Hij begon toen Zijn werk, dat wil zeggen: Hij begon aan de bediening van Christus. Daarom nam Hij de identiteit van God aan, want Hij kwam van God. Hoe Zijn geloof hiervoor ook was – soms zwak misschien, of soms sterk – dat hoorde allemaal bij het normale mensenleven dat Hij leidde vóór Zijn bediening. Na Zijn doop (dat wil zeggen zalving), rustten de macht en de glorie van God meteen op Hem, en zo begon Hij aan Zijn bediening. Hij kon tekenen en wonderen verrichten, en Hij had macht en gezag, want Hij werkte direct namens God Zelf; Hij deed het werk van de Geest in Zijn plaats en verwoordde de stem van de Geest. Daarom was Hij God Zelf; dit staat buiten kijf. Johannes werd gebruikt door de Heilige Geest. Hij kon God niet vertegenwoordigen en het was voor hem ook niet mogelijk om God te vertegenwoordigen. Had hij dat willen doen, dan zou de Heilige Geest dat niet hebben toegestaan, want hij kon het werk niet doen dat God Zelf tot stand wilde brengen. Misschien was er veel in hem dat naar de wil van de mens was, of iets wat afweek; hij kon God nooit rechtstreeks vertegenwoordigen. Zijn fouten en tekortkomingen vertegenwoordigden alleen hemzelf, maar zijn werk vertegenwoordigde de Heilige Geest. Toch kun je niet zeggen dat hij in alles God vertegenwoordigde. Konden zijn afwijking en tekortkomingen God eveneens vertegenwoordigen? Fouten maken in het vertegenwoordigen van een mens is normaal, maar als iemand afwijkt in het vertegenwoordigen van God, zou dat God dan niet onteren? Zou dat geen godslastering tegen de Heilige Geest zijn? De Heilige Geest laat niet zomaar toe dat iemand de plaats van God inneemt, zelfs niet als hij door anderen wordt bejubeld. Als hij God niet is, zou hij op het einde niet standvastig kunnen blijven. De Heilige Geest laat niet toe dat een mens God naar eigen goeddunken vertegenwoordigt! Zo was het de Heilige Geest die tot Johannes getuigde en was het ook de Heilige Geest die hem openbaarde dat hij de weg voor Jezus moest bereiden, maar het werk van de Heilige Geest op hem was goed afgebakend. Alles wat Johannes moest doen, was de wegbereider zijn voor Jezus, om de weg voor Hem te bereiden. Dat wil zeggen: de Heilige Geest stond hem alleen bij in zijn werk om de weg te bereiden en stond hem alleen toe dat werk te doen – iets anders werd hem niet toegestaan. Johannes vertegenwoordigde Elia en hij vertegenwoordigde een profeet die de weg bereidde. De Heilige Geest stond hem daarin bij; zolang zijn werk het bereiden van de weg was, stond de Heilige Geest hem bij. Als hij echter had beweerd dat hij God Zelf was en gezegd dat hij was gekomen om het verlossingswerk te volbrengen, zou de Heilige Geest hem moeten bestraffen. Hoe belangrijk het werk van Johannes ook was, en ook al werd het door de Heilige Geest gesteund, zijn werk was wel afgebakend. De Heilige Geest verleende Zijn steun weliswaar aan zijn werk, maar de macht die hem toen gegeven werd, beperkte zich tot het bereiden van de weg. Hij kon geen enkel ander werk doen, want hij was slechts Johannes die de weg bereidde, niet Jezus. Het getuigenis van de Heilige Geest is dan ook belangrijk, maar het werk dat de Heilige Geest de mens toestaat om te doen, is nog crucialer. Had Johannes destijds geen onmiskenbaar getuigenis ontvangen? Was zijn werk ook niet belangrijk? Maar het werk dat hij deed, kon dat van Jezus niet overtreffen, want hij was slechts een man die door de Heilige Geest werd gebruikt en kon God niet rechtstreeks vertegenwoordigen, dus was het werk dat hij deed afgebakend. Nadat hij het werk had voltooid om de weg te bereiden, heeft de Heilige Geest zijn getuigenis niet langer gesteund, er volgde geen nieuw werk voor hem en hij verdween toen het werk van God Zelf begon.

Sommigen zijn bezeten door een boze geest en roepen luidruchtig uit: “Ik ben God!” Toch worden ze uiteindelijk onthuld, want ze zitten fout in wat ze vertegenwoordigen. Ze vertegenwoordigen Satan en de Heilige Geest slaat geen acht op hen. Hoe hoog je jezelf ook verheft of hoe krachtig je ook roept, je blijft een schepsel en iemand die Satan toebehoort. Ik roep nooit uit: “Ik ben God, ik ben de geliefde Zoon van God!” Maar het werk dat ik doe, is Gods werk. Moet ik schreeuwen? Er is geen reden tot zelfverheffing. God doet Zijn eigen werk Zelf en heeft de mens niet nodig om Hem een status te verlenen of Hem een eretitel te geven: Zijn werk is voldoende om Zijn identiteit en status te vertegenwoordigen. Was Jezus vóór Zijn doop niet God Zelf? Was Hij niet het geïncarneerde vlees van God? Je kunt toch zeker niet zeggen dat Hij pas na het verkrijgen van een getuigenis de enige Zoon van God werd? Was er lang voordat Hij Zijn werk begon niet al een man die Jezus heette? Jij kunt geen nieuwe paden voortbrengen of de Geest vertegenwoordigen. Jij kunt het werk van de Geest of de woorden die Hij spreekt niet uiten. Jij kunt het werk van God Zelf niet doen en dat van de Geest kun je niet doen. De wijsheid, het wonder en de onvoorstelbaarheid van God, plus de totale gezindheid waarmee God de mens tuchtigt: jij bent niet in staat om dit alles onder woorden te brengen. Het zou dus zinloos zijn om te beweren dat je God bent; je zou dan alleen de naam maar niets van de inhoud hebben. God is Zelf gekomen, maar niemand herkent Hem, toch blijft Hij Zijn werk doen en vertegenwoordigt Hij daarbij de Geest. Of je Hem nu mens of God, de Heer of Christus noemt, of Haar zuster noemt, dat maakt niet uit. Maar het werk dat Hij doet, is dat van de Geest en vertegenwoordigt het werk van God Zelf. Het maakt Hem niet uit hoe mensen Hem noemen. Kan die naam Zijn werk bepalen? Hoe je Hem ook noemt, wat God aangaat is Hij het geïncarneerde vlees van de Geest van God; Hij vertegenwoordigt de Geest en wordt goed bevonden door de Geest. Als je geen weg kunt maken voor een nieuw tijdperk, een oud tijdperk niet kunt afsluiten, geen nieuw tijdperk kunt inluiden of nieuw werk kunt doen, kun je geen God genoemd worden!

Zelfs iemand die door de Heilige Geest wordt gebruikt, kan God Zelf niet vertegenwoordigen. Dit wil niet alleen zeggen dat zo iemand God niet kan vertegenwoordigen, maar ook dat het werk dat hij doet God niet rechtstreeks kan vertegenwoordigen. Met andere woorden: de menselijke ervaring kan niet rechtstreeks binnen het management van God worden geplaatst en kan het management van God niet vertegenwoordigen. Het werk dat God Zelf doet, is geheel het werk dat Hij beoogt te doen in Zijn eigen managementplan en heeft betrekking op het grootse management. Het werk dat door de mens wordt verricht voorziet in hun persoonlijke ervaring. Het bestaat uit het zoeken naar een nieuw ervaringspad buiten de platgetreden paden, en het begeleiden van hun broeders en zusters terwijl ze door de Heilige Geest geleid worden. Deze mensen voorzien in hun persoonlijke ervaring of de geestelijke geschriften van geestelijke mensen. Hoewel deze mensen door de Heilige Geest worden gebruikt, heeft het werk dat ze doen niets te maken met het grote managementwerk in het plan van zesduizend jaar. Het zijn slechts mensen die de Heilige Geest heeft doen opstaan in verschillende perioden om het volk in de stroom van de Heilige Geest te leiden, tot de taken aflopen die ze kunnen uitvoeren of tot hun leven erop zit. Het werk dat ze doen, is alleen om een geschikt pad te bereiden voor God Zelf of om een bepaald aspect van het management van God Zelf op aarde voort te zetten. Deze mensen zijn uit zichzelf niet in staat om het grotere werk in Zijn management te doen, evenmin kunnen ze nieuwe uitwegen openen en echt niemand van hen kan al Gods werk uit het voorgaande tijdperk afronden. Daarom vertegenwoordigt het werk dat ze doen slechts een schepsel dat zijn taak uitvoert en kan het niet God Zelf vertegenwoordigen die Zijn bediening ter hand neemt. Dit komt omdat het werk dat ze doen anders is dan wat God Zelf doet. Het werk om een nieuw tijdperk in te luiden, is niet iets wat de mens in Gods plaats kan doen. Dat kan niemand anders dan alleen God Zelf doen. Al het werk dat de mens doet, bestaat uit het uitvoeren van zijn taak als schepsel en wordt gedaan wanneer de Heilige Geest iemand daartoe aanspoort of verlicht. De leiding die deze mensen verschaffen, bestaat volledig uit het tonen van het pad van de praktijk aan de mens in het dagelijks leven en hoe hij dient te handelen in overeenstemming met Gods wil. Het werk van de mens behelst niet het management van God en vertegenwoordigt evenmin het werk van de Geest. Het werk van Witness Lee en Watchman Nee was bijvoorbeeld om voor te gaan op de weg. Of de weg nu nieuw of oud was, het werk was gericht op het principe om Bijbels te blijven. Of het nu was om de lokale kerk te herstellen of de lokale kerk op te bouwen, hun werk had te maken met het vestigen van kerken. Het werk dat ze deden, was een voortzetting van het werk dat Jezus en Zijn apostelen niet hadden afgemaakt of niet verder hadden ontwikkeld in het Tijdperk van Genade. Wat ze deden in hun werk was herstellen wat Jezus in Zijn vroege werk aan de generaties na Hem had gevraagd te doen, zoals hun hoofd bedekken, de doop ondergaan, brood breken of wijn drinken. Je kunt zeggen dat het hun werk was zich aan de Bijbel te houden en paden binnen de Bijbel te zoeken. Ze zetten geen nieuwe stappen voorwaarts. Men kan in hun werk dan ook alleen de ontdekking van nieuwe wegen in de Bijbel zien, alsmede betere en realistischere praktijken. Maar men kan in hun werk niet de huidige wil van God vinden en al helemaal niet het nieuwe werk dat God in de laatste dagen plant te doen. Het pad dat ze bewandelden was namelijk nog steeds een oud pad; er was geen vernieuwing en geen vooruitgang. Ze bleven zich vasthouden aan het feit van Jezus’ kruisiging, aan de praktijk om mensen tot bekering en het belijden van hun zonden aan te sporen, aan de gezegden dat wie tot het einde volhardt, gered zal worden, dat de man het hoofd van de vrouw is en de vrouw haar man moet gehoorzamen, en nog meer aan de traditionele opvatting dat zusters niet mogen prediken, maar alleen gehoorzamen. Als dergelijk leiderschap was blijven voortbestaan, zou de Heilige Geest nooit in staat zijn geweest om nieuw werk uit te voeren, om mensen van doctrines te verlossen of om ze het domein van vrijheid en schoonheid binnen te leiden. Daarom moet deze fase van het werk, waarmee het tijdperk verandert, door God Zelf worden gedaan en gesproken; geen mens kan dat anders in Zijn plaats doen. Tot dusver is al het werk van de Heilige Geest buiten deze stroom tot stilstand gekomen en zijn mensen die door de Heilige Geest werden gebruikt de kluts kwijtgeraakt. Aangezien het werk van de mens die door de Heilige Geest wordt gebruikt verschilt van het werk dat God Zelf doet, zijn hun identiteit en de personen ten behoeve van wie ze handelen eveneens verschillend. Het werk dat de Heilige Geest voor ogen heeft, is namelijk anders, daarom krijgen mensen die eveneens werk doen, verschillende identiteiten en statussen toegemeten. De mensen die door de Heilige Geest worden gebruikt, kunnen ook wat nieuw werk doen en wat werk uit het voorgaande tijdperk elimineren, maar ze kunnen niet de gezindheid en de wil van God in het nieuwe tijdperk verwoorden. Ze werken alleen om het werk van het voorgaande tijdperk af te danken en niet om het nieuwe werk te doen met het doel de gezindheid van God Zelf rechtstreeks te vertegenwoordigen. Dus, hoeveel achterhaalde praktijken ze ook afschaffen of hoeveel nieuwe praktijken ze ook introduceren, ze vertegenwoordigen nog steeds de mens en schepselen. Wanneer God Zelf echter werk uitvoert, verklaart Hij niet openlijk de afschaffing van de praktijken van het oude tijdperk of kondigt Hij het begin van een nieuw tijdperk niet rechtstreeks aan. Hij is direct en duidelijk in Zijn werk. Hij is openhartig in de uitvoering van het werk dat Hij voor ogen heeft, Hij brengt het werk dat Hij verricht heeft direct tot uiting, doet direct Zijn oorspronkelijk beoogde werk, waardoor Hij Zijn wezen en gezindheid laat zien. In de ogen van de mens verschillen Zijn gezindheid en daarmee ook Zijn werk van die in voorbije tijdperken. Maar vanuit Gods eigen perspectief is dit slechts een voortzetting en verdere ontwikkeling van Zijn werk. Wanneer God Zelf werkt, uit Hij Zijn woord en begint Hij het nieuwe werk direct. Wanneer de mens werkt, daarentegen, is het na overdenking en studie, of is het een voortvloeisel van kennis en systematisering van praktijken op basis van het werk van anderen. Dat wil zeggen: de essentie van het werk dat de mens doet, is het volgen van een gevestigde orde en “oude paden bewandelen in nieuwe schoenen”. Dit betekent dat zelfs het pad dat de mensen bewandelen die door de Heilige Geest worden gebruikt, is gebaseerd op het pad dat God Zelf geopend heeft. De conclusie is dus: de mens blijft mens en God blijft God.

Johannes werd geboren volgens een belofte, zoals Izaäk werd geboren als zoon van Abraham. Hij bereidde de weg voor Jezus en deed veel werk, maar hij was God niet. Hij was veeleer een van de profeten, want hij bereidde slechts de weg voor Jezus. Johannes’ werk was ook belangrijk: Jezus begon Zijn werk immers pas officieel nadat hij de weg had bereid. In essentie arbeidde hij gewoon voor Jezus en stond het werk dat hij deed in dienst van het werk van Jezus. Nadat hij de weg had bereid, begon Jezus Zijn werk, werk dat nieuwer, concreter en gedetailleerder was. Johannes deed slechts het eerste deel van het werk; Jezus deed het grootste deel van het nieuwe werk. Johannes deed ook wel nieuw werk, maar hij luidde niet een nieuw tijdperk in. Johannes werd geboren volgens een belofte en de engel gaf hem zijn naam. Sommigen wilden hem destijds naar zijn vader Zacharia noemen, maar zijn moeder sprak zich uit: “Dit kind kan die naam niet krijgen. Hij moet Johannes heten.” Dit was allemaal in opdracht van de Heilige Geest. Jezus kreeg Zijn naam ook in opdracht van de Heilige Geest, Hij werd geboren uit de Heilige Geest en werd beloofd door de Heilige Geest. Jezus was God, Christus en de Zoon des mensen. Maar het werk van Johannes was ook belangrijk, waarom werd hij dan niet God genoemd? Wat was het verschil tussen het werk dat Jezus deed en het werk dat Johannes deed? Was de enige reden dat Johannes de weg voor Jezus bereidde? Of omdat dit door God was voorbestemd? Hoewel Johannes ook zei: “Kom tot inkeer, want het koninkrijk van de hemel is nabij!” en hij eveneens het evangelie van het koninkrijk van de hemel predikte, ontwikkelde zijn werk zich niet verder en vormde het slechts een begin. Jezus, daarentegen, luidde een nieuw tijdperk in en sloot het oude tijdperk af, maar Hij vervulde tevens de wet van het Oude Testament. Het werk dat Hij deed, was groter dan dat van Johannes en bovendien kwam Hij om de hele mensheid te verlossen – Hij volbracht die fase van het werk. Johannes bereidde slechts de weg. Hoewel zijn werk belangrijk was, zijn woorden veel waren en de discipelen die hem volgden talrijk, bracht zijn werk de mensen alleen een nieuw begin. Mensen kregen van hem nooit leven, de weg of diepere waarheden, evenmin kregen mensen door hem inzicht in de wil van God. Johannes van een groot profeet (Elia) die baanbrekend werk deed voor Jezus’ werk en de uitverkorenen voorbereidde; hij was de voorloper van het Tijdperk van Genade. Dergelijk zaken zijn niet zomaar te onderscheiden aan hun normale menselijke verschijningen. Dit geldt nog meer aangezien Johannes’ werk best aanzienlijk was en bovendien door de Heilige Geest beloofd was en door de Heilige Geest werd gesteund. Gezien dit feit kan men alleen door het werk dat ze doen onderscheid maken tussen hun respectieve identiteit, want men kan iemands wezen niet aflezen aan zijn uiterlijke verschijning, noch kan de mens vaststellen wat het getuigenis van de Heilige Geest is. Het werk dat Johannes deed en het werk dat Jezus deed, waren niet hetzelfde en hadden zelfs een ander karakter. Hieruit kan men opmaken of hij God is of niet. Het werk van Jezus was initiëren, voortgaan, afronden en tot bloei brengen. Hij voerde deze stappen allemaal uit, terwijl het werk van Johannes slechts een begin maakte. In het begin verspreidde Jezus het evangelie en predikte Hij de weg van bekering, daarna doopte Hij mensen, genas Hij de zieken en wierp Hij demonen uit. Uiteindelijk verloste Hij de mensheid van zonde en voltooide Hij Zijn werk voor het hele tijdperk. Hij trok ook in elke plaats rond, predikte daarbij tot de mensen en verspreidde het evangelie van het koninkrijk van de hemel. In dit opzicht leken Hij en Johannes op elkaar, met het verschil dat Jezus een nieuw tijdperk inluidde en het Tijdperk van Genade voor de mens introduceerde. Uit Zijn mond kwam het woord over wat de mens in praktijk moest doen en de weg die de mens diende te volgen in het Tijdperk van Genade, en uiteindelijk volbracht Hij het verlossingswerk. Johannes had dit werk nooit kunnen uitvoeren. En dus was het Jezus die het werk van God Zelf deed, is Hij het die God Zelf is en Hij vertegenwoordigt God rechtstreeks. De mens is van mening dat allen die volgens een belofte geboren worden, uit de Geest geboren worden, door de Heilige Geest worden gesteund en nieuwe wegen openen God zijn. Volgens deze redenering zou Johannes ook God zijn, en Mozes, Abraham en David … ook zij zouden allemaal God zijn. Is dit geen volmaakt lachertje?

Vóór Zijn bediening was Jezus ook slechts een gewone man die handelde overeenkomstig wat de Heilige Geest ook maar deed. Of Hij Zich toen nu wel of niet bewust was van Zijn eigen identiteit, Hij gehoorzaamde alles wat van God kwam. De Heilige Geest onthulde Zijn identiteit niet voordat Zijn bediening begon. Pas nadat Hij Zijn bediening begon, schafte Hij die regels en die wetten af, en pas nadat Hij Zijn bediening officieel ter hand nam, kregen Zijn woorden volop gezag en kracht. Pas nadat Hij Zijn bediening oppakte, begon Zijn werk om een nieuw tijdperk voort te brengen. Daarvóór bleef de Heilige Geest 29 jaar in Hem verborgen, waarbij Hij slechts een mens vertegenwoordigde zonder de identiteit van God. Gods werk begon ermee dat Hij werkte en Zijn bediening uitoefende, Hij deed Zijn werk volgens Zijn innerlijke plan zonder acht te slaan op hoeveel de mens van Hem wist, en het werk dat Hij deed, was de rechtstreekse vertegenwoordiging van God Zelf. Jezus vroeg destijds aan de mensen om Hem heen: “Wie zeggen jullie dat ik ben?” Zij antwoordden: “U bent de grootste profeet en onze voortreffelijke heelmeester.” En sommigen antwoordden: “U bent onze hogepriester.” … Er werden allerlei antwoorden gegeven, sommigen zeiden zelfs dat Hij Johannes was, dat Hij Elia was. Jezus wendde Zich toen tot Simon Petrus en vroeg hem: “Wie zeg jij dat ik ben?” Petrus antwoordde: “U bent de Christus, de Zoon van de levende God.” Vanaf dat moment gingen de mensen beseffen dat Hij God was. Toen Zijn identiteit bekend werd gemaakt, besefte Petrus dat als eerste en klonk het ook uit zijn mond. Toen verklaarde Jezus: “Wat je zei, werd niet door vlees en bloed geopenbaard, maar door mijn Vader.” Na Zijn doop, of anderen dat nu wisten of niet, was het werk dat Hij deed namens God. Hij kwam om Zijn werk uit te voeren, niet om Zijn identiteit te onthullen. Pas nadat Petrus erover sprak, werd Zijn identiteit openlijk bekend onder de mensen. Of je wel of niet besefte dat Hij God Zelf was, Hij begon Zijn werk toen de tijd aanbrak. En of je daar nu wel of niet van op de hoogte was, Hij ging door met Zijn werk zoals voorheen. Zelfs als je het ontkende, zou Hij Zijn werk doen en het uitvoeren wanneer de tijd daarvoor aanbrak. Hij kwam om Zijn werk te doen en Zijn bediening uit te voeren, niet opdat mensen Zijn vlees zouden kennen, maar opdat mensen Zijn werk konden ontvangen. Als je niet inziet dat de fase van het werk vandaag het werk van God Zelf is, komt dat omdat je geen visie hebt. Toch kun je deze fase van het werk niet ontkennen; je gebrek aan inzicht erin bewijst niet dat de Heilige Geest niet werkt of dat Zijn werk verkeerd is. Er zijn zelfs mensen die het werk van vandaag afzetten tegen het werk van Jezus in de Bijbel en bij enige inconsistenties deze fase van het werk ontkennen. Is dit niet de daad van iemand die verblind is? Wat er in de Bijbel is opgetekend, is beperkt; dat kan het gehele werk van God niet vertegenwoordigen. De vier evangeliën bestaan in totaal uit nog geen honderd hoofdstukken, waarin een beperkt aantal gebeurtenissen is geschreven, zoals Jezus die de vijgenboom vervloekt, Petrus die de Heer drie keer verloochent, Jezus die na Zijn kruisiging en opstanding aan de discipelen verschijnt, leringen over vasten, leringen over gebed, leringen over echtscheiding, de geboorte en het geslachtsregister van Jezus, Jezus’ aanstelling van de discipelen enzovoort. Mensen waarderen ze echter als schatten en vergelijken het werk van vandaag er zelfs mee. Ze geloven zelfs dat al het werk dat Jezus in Zijn leven deed maar tot zover strekte, alsof God maar zoveel kon doen en verder niets. Is dit niet absurd?

De tijd die Jezus op aarde had, was 33 en een half jaar, dat wil zeggen, Hij leefde 33 en een half jaar op aarde. Slechts drie en een half jaar van die tijd besteedde Hij aan Zijn bediening; de rest leidde Hij gewoon een normaal mensenleven. In het begin woonde Hij de diensten in de synagoge bij en hoorde Hij daar de priesters de Schriften uitleggen en tot anderen prediken. Hij deed veel kennis op van de Bijbel: Hij werd niet met die kennis geboren, en verkreeg die alleen maar door te lezen en te luisteren. Er staat duidelijk in de Bijbel dat Hij als twaalfjarige vragen stelde aan de leraren in de synagoge: wat waren de profetieën van de profeten van weleer? Hoe zat het met de wetten van Mozes? Het Oude Testament? En hoe zat het met de mens die God in priestergewaden in de tempel dient? … Hij stelde veel vragen, want Hij had geen kennis en begrip. Hij was weliswaar ontvangen door de Heilige Geest, maar gewoon als normaal mens geboren; ondanks bepaalde speciale eigenschappen die Hij had, was Hij toch een normaal mens. Zijn wijsheid nam voortdurend toe naarmate Hij qua gestalte en in leeftijd toenam, en Hij doorliep de fases van een normaal mensenleven. Mensen stellen zich voor dat Jezus geen kindertijd of tienertijd heeft gekend; Hij begon het leven van een dertigjarige man te leiden zodra Hij geboren werd en Hij werd gekruisigd bij het volbrengen van Zijn werk. Hij doorliep waarschijnlijk niet de fases in het leven van een normaal mens; Hij at niet met andere mensen en ging niet met ze om, en mensen konden maar moeilijk een glimp van Hem opvangen. Hij was waarschijnlijk zo afwijkend dat het mensen die Hem zagen zou afschrikken, want Hij is God. Mensen geloven dat God die in het vlees komt zeker niet zo leeft als een normale mens; ze geloven dat Hij schoon is zonder Zijn tanden te hoeven poetsen of Zijn gezicht te wassen, want Hij is een heilige persoon. Zij dit geen pure denkbeelden van de mens? De Bijbel geeft geen beschrijving van het leven van Jezus als mens, alleen van Zijn werk, maar dit bewijst niet dat Hij geen normale menselijkheid had of dat Hij geen normaal mensenleven leidde vóór Zijn dertigste. Hij begon Zijn werk officieel op de leeftijd van 29 jaar, maar je kunt Zijn hele leven als mens vóór die leeftijd niet afschrijven. De Bijbel heeft die periode gewoon uit de boeken weggelaten; het ging om het leven van een normaal mens en niet om de periode van Zijn goddelijke werk, daarom was er geen noodzaak om het op te schrijven. Want vóór de doop van Jezus werkte de Heilige Geest niet rechtstreeks, maar stond Hij Hem in Zijn leven als normaal mens bij tot de dag waarop Jezus Zijn bediening aanving. Hoewel Hij de vleesgeworden God was, onderging Hij het proces van volwassen worden als een normaal mens. Dit proces van volwassen worden, werd uit de Bijbel weggelaten. Het werd weggelaten omdat het geen grote bijdrage kon leveren aan de groei in het leven van de mens. De periode vóór Zijn doop was een verborgen periode, waarin Hij geen tekenen en wonderen verrichtte. Pas na de doop van Jezus begon Hij al het verlossingswerk voor de mensheid, werk dat overvloedig is en vol genade, waarheid, liefde en barmhartigheid. Het begin van dit werk viel ook precies samen met het begin van het Tijdperk van Genade; daarom werd het opgetekend en doorgegeven tot op de dag van vandaag toe. Het was om een uitweg te openen en alles tot bloei te brengen voor de mensen in het Tijdperk van Genade, om het pad van het Tijdperk van Genade en het pad van het kruis te betreden. Hoewel het uit door de mens opgetekende geschriften komt, berust alles op feiten, behalve dat er hier en daar wat kleine fouten te vinden zijn. Desondanks kan men niet zeggen dat deze verslagen onwaar zijn. De dingen berusten geheel op feiten, alleen bij het opschrijven ervan heeft men fouten gemaakt. Sommigen zullen zich afvragen hoe Jezus als normaal en gewoon mens in staat was om tekenen en wonderen te verrichten. De veertig dagen van verleiding die Jezus meemaakte, is een wonderbaarlijk teken, iets wat een normaal mens niet zou kunnen volbrengen. Zijn veertig dagen van verleiding was volgens de werking van de Heilige Geest; hoe kan men dan zeggen dat er niets bovennatuurlijks in Hem schuilt? Zijn vermogen om tekenen en wonderen te verrichten, bewijst niet dat Hij een bovenaards mens en geen gewoon mens was; het is gewoon zo dat de Heilige Geest in een normaal mens zoals Hij werkte, waardoor Hij wonderen kon verrichten en een nog groter werk kon doen. Vóór Jezus’ bediening, of zoals de Bijbel zegt, voordat de Heilige Geest op Hem neerdaalde, was Jezus slechts een normaal mens en geenszins bovennatuurlijk. Toen de Heilige Geest op Hem neerdaalde, dat wil zeggen toen Hij Zijn bediening ter hand nam, werd Hij vervuld met het bovennatuurlijke. Zo gaat de mens geloven dat Gods geïncarneerde vlees geen normale menselijkheid heeft; bovendien denkt hij ten onrechte dat de vleesgeworden God alleen goddelijkheid en geen menselijkheid heeft. Zeker, wanneer God op aarde komt om Zijn werk te doen, bestaat het enige wat de mens ziet uit bovennatuurlijke gebeurtenissen. Wat ze met hun ogen zien en met hun oren horen, is allemaal bovennatuurlijk, want Zijn werk en Zijn woorden zijn voor hen onbegrijpelijk en ongrijpbaar. Als iets vanuit de hemel naar de aarde wordt gebracht, hoe kan het dan niet bovennatuurlijk zijn? Wanneer de mysteries van het koninkrijk van de hemel naar de aarde worden gebracht, mysteries die voor de mens onbegrijpelijk en onvoorstelbaar zijn, die te wonderlijk en wijs zijn – zijn die niet allemaal bovennatuurlijk? Je moet echter weten dat alles, hoe bovennatuurlijk ook, wordt uitgevoerd binnen Zijn normale menselijkheid. Gods geïncarneerde vlees is volop menselijk; anders zou Hij niet Gods geïncarneerde vlees zijn. Jezus verrichte talloze wonderen in Zijn tijd. Wat de Israëlieten in die tijd zagen, was vol bovennatuurlijke dingen; zij zagen engelen en boodschappers, en hoorden de stem van Jehova. Waren die niet allemaal bovennatuurlijk? Er zijn tegenwoordig zeker enkele boze geesten die de mens misleiden met bovennatuurlijke dingen; dat is niets anders dan imitatie van hun kant, om de mens te misleiden met werk dat momenteel niet door de Heilige Geest wordt gedaan. Veel mensen verrichten wonderen, genezen zieken en drijven demonen uit; dit is niets anders dan het werk van de boze geesten, want de Heilige Geest doet dergelijk werk tegenwoordig niet meer. Allen die het werk van de Heilige Geest vanaf die tijd hebben geïmiteerd – zij zijn waarlijk boze geesten. Al het werk dat in die tijd in Israël werd uitgevoerd, was werk van bovennatuurlijke aard, maar de Heilige Geest werkt nu niet op die manier en al dit soort werk is tegenwoordig de imitatie en de vermomming van Satan en zijn storende werk. Maar je kunt niet zeggen dat alles wat bovennatuurlijk is van boze geesten komt – dit hangt af van het tijdperk van Gods werk. Overweeg het werk dat de vleesgeworden God in deze tijd doet: welk aspect ervan is niet bovennatuurlijk? Zijn woorden zijn onbegrijpelijk en ongrijpbaar voor je, en geen mens kan het werk doen dat Hij doet. De mens kan geenszins begrijpen wat Hij begrijpt en de mens weet niet waar Zijn kennis vandaan komt. Sommige mensen zeggen: “Ik ben ook zo gewoon net als u dat bent, maar hoe kan het dan dat ik niet weet wat u weet? Ik ben ouder en meer ervaren, hoe kunt u dan weten wat ik niet weet?” Dit is allemaal iets wat voor de mens altijd onbereikbaar blijft. Er zijn ook mensen die zeggen: “Niemand weet van het werk dat in Israël werd uitgevoerd En zelfs uitleggers van de Bijbel kunnen daar geen verklaring voor geven; hoe weet u dat dan wel?” Zijn al die zaken niet bovennatuurlijk? Hij heeft geen ervaring met wonderen, toch weet Hij alles; met het grootste gemak spreekt Hij en brengt Hij de waarheid tot uitdrukking. Is dit niet bovennatuurlijk? Zijn werk overstijgt dat wat het vlees kan bewerkstelligen. Het is ongrijpbaar voor de gedachten van een mens met een lichaam van vlees en totaal onvoorstelbaar voor het redeneringsvermogen van de mens. Hij heeft de Bijbel nooit gelezen en toch begrijpt Hij het werk van God in Israël. En hoewel Hij op de aarde staat terwijl Hij spreekt, spreekt Hij van de mysteries van de derde hemel. Wanneer een mens deze woorden leest, bekruipt hem dit gevoel: “Is dit niet de taal van de derde hemel?” Zijn dit niet allemaal zaken die buiten het bereik van een normaal mens liggen? Toen Jezus destijds veertig dagen vastte, was dat niet bovennatuurlijk? Als je zegt dat veertig dagen vasten in alle gevallen bovennatuurlijk is, een daad van boze geesten, heb je Jezus dan niet veroordeeld? Jezus was vóór Zijn bediening een normaal mens. Hij ging ook naar school, hoe had Hij anders kunnen leren lezen en schrijven? Toen God vlees werd, was de Heilige Geest in het vlees verborgen. Hij was echter een gewoon mens, daarom wat het nodig dat Hij een groeiproces en ontwikkeling tot volwassenheid doormaakte. Pas toen Zijn cognitieve vermogen tot wasdom was gekomen en Hij dingen kon onderscheiden, kon Hij als een normaal mens worden beschouwd. Pas nadat Zijn menselijkheid ontwikkeld was, kon Hij Zijn bediening ter hand nemen. Hoe kon Hij Zijn bediening ter hand nemen terwijl Zijn normale menselijkheid nog niet ontwikkeld was en Zijn redeneringsvermogen nog ontoereikend? Hij kon toch zeker niet op zes- of zevenjarige leeftijd Zijn bediening al ter hand nemen! Waarom manifesteerde God Zich niet openlijk toen Hij voor het eerst vlees werd? Dat kwam omdat de menselijkheid van Zijn vlees nog niet tot wasdom was gekomen; Hij was nog niet volledig in het bezit van de cognitieve processen van Zijn vlees en evenmin van de normale menselijkheid van dit vlees. Daarom was het absoluut noodzakelijk dat Hij de normale menselijkheid en het gezonde verstand van een normaal mens had – tot op het punt dat Hij voldoende ontwikkeld was om Zijn werk in het vlees ter hand te nemen – voordat Hij Zijn werk kon beginnen. Als Hij niet tegen de taak was opgewassen, had Hij nog verder moeten groeien en tot wasdom komen. Was Jezus Zijn werk op zeven- of achtjarige leeftijd begonnen, zouden mensen Hem dan niet als een wonderkind hebben beschouwd? Zouden alle mensen Hem dan niet als kind hebben gezien? Wie zou Hem dan overtuigend hebben gevonden? Een kind van zeven of acht dat niet boven het spreekgestoelte uitkwam waar Hij achter stond – was Hij geschikt om te prediken? Voordat Zijn normale menselijkheid tot wasdom kwam, was Hij niet tegen de taak opgewassen. Wat betreft Zijn nog niet tot wasdom gekomen menselijkheid, was een groot deel van het werk gewoonweg ongrijpbaar. Het werk van Gods Geest in het vlees wordt ook bestuurd door zijn eigen principes. Pas wanneer Hij over de normale menselijkheid beschikt, kan Hij het werk ter hand nemen en de opdracht van de Vader uitvoeren. Pas dan kan Hij Zijn werk beginnen. In Zijn kindertijd kon Jezus gewoon niet echt iets begrijpen over veel van wat er in vroegere tijden was gebeurd. Hij verkreeg dat inzicht alleen door de leraren in de synagoge vragen te stellen. Was Hij Zijn werk begonnen zodra Hij leerde praten, hoe zou Hij dan geen fouten hebben kunnen maken? Hoe kan God misstappen begaan? Daarom begon Hij Zijn werk pas nadat Hij in staat was om te werken; Hij verrichtte geen werk totdat Hij volledig capabel was om het te doen. Jezus was op 29-jarige leeftijd al behoorlijk volwassen en Zijn menselijkheid was voldoende ontwikkeld om het werk ter hand te nemen dat Hij kwam doen. Pas toen begon de Geest van God officieel in Hem te werken. Rond die tijd had Johannes zeven jaar lang de weg voor Hem bereid, en werd hij in de gevangenis geworpen nadat hij zijn werk had voltooid. De last viel toen geheel op Jezus’ schouders. Als Hij dit werk op de leeftijd van 21 of 22 ter hand had genomen, op een moment dat Zijn menselijkheid nog niet helemaal ontwikkeld was, toen Hij nog maar net een jongvolwassene was geworden en Hij vele dingen nog niet begreep, zou Hij niet in staat zijn geweest om het werk op zich te nemen. Johannes had zijn werk destijds al enige tijd uitgevoerd voordat Jezus Zijn werk begon; tegen die tijd was Hij al van middelbare leeftijd. Op die leeftijd was Zijn normale menselijkheid voldoende ontwikkeld om het werk ter hand te nemen dat Hem te doen stond. Nu heeft de vleesgeworden God ook een normale menselijkheid en is deze menselijkheid, hoewel verre van volwassen vergeleken met de ouderen onder jullie, in de huidige staat al voldoende ontwikkeld om Zijn werk ter hand te nemen. De omstandigheden rondom het werk van vandaag zijn niet helemaal gelijk aan die in de tijd van Jezus. Waarom koos Jezus de twaalf apostelen? Dat was allemaal ter ondersteuning van en in lijn met Zijn werk. Aan de ene kant was het om het fundament te leggen voor Zijn werk in die tijd, maar aan de andere kant ook om hetzelfde te doen voor Zijn werk in de toekomst. In overeenstemming met het werk in die tijd was het Jezus’ wil om de twaalf discipelen te kiezen, omdat het de wil van God Zelf was. Hij geloofde dat Hij de twaalf discipelen moest kiezen en ze daarna moest leiden om in elke plaats te prediken. Maar vandaag is hier geen noodzaak toe onder jullie! Wanneer de vleesgeworden God in het vlees werkt, zijn er vele principes en vele zaken die de mens simpelweg niet begrijpt; de mens gebruikt steevast zijn eigen opvattingen om Hem de maat te nemen of om buitensporige eisen aan God te stellen. Toch zijn veel mensen tot op de dag van vandaag zich niet bewust dat hun kennis uitsluitend bestaat uit hun eigen opvattingen. In welk tijdperk of welke plaats God ook vlees wordt, de principes voor Zijn werk in het vlees blijven onveranderlijk. Hij kan geen vlees worden en het vlees dan in Zijn werk ontstijgen; Hij kan al helemaal geen vlees worden en dan niet gaan werken binnen de normale menselijkheid van het vlees. Anders zou Gods vleeswording niets te betekenen hebben en zou het vleesgeworden Woord volkomen inhoudsloos worden. Bovendien weet alleen de Vader in de hemel (de Geest) van Gods vleeswording en niemand anders, zelfs niet het vlees Zelf of de boodschappers van de hemel. Met dit feit is Gods werk in het vlees zeker normaal en kan het nog beter aantonen dat het Woord inderdaad vlees is geworden, en dat het vlees een gewoon en normaal mens betekent.

Sommigen vragen zich misschien af: waarom moet het tijdperk door God Zelf worden ingeluid? Kan een schepsel Zijn plaats niet innemen? Jullie zijn allemaal op de hoogte dat God vlees wordt met het uitdrukkelijke doel om een nieuw tijdperk in te luiden en uiteraard sluit Hij bij het inluiden van een nieuw tijdperk het voorgaande tijdperk meteen af. God is het begin en het einde; Hij zet Zijn werk Zelf in beweging en dus moet Hij ook Zelf het voorgaande tijdperk afsluiten. Dat is het bewijs dat Hij Satan verslaat en de wereld overwint. Telkens wanneer Hij Zelf onder de mensen werkt, is dat het begin van een nieuwe strijd. Zonder het begin van nieuw werk zou het oude werk uiteraard niet ten einde lopen. En wanneer het oude werk niet wordt afgerond, is dat bewijs dat de strijd met Satan nog voleindigd moet worden. Alleen als God Zelf komt en nieuw werk onder de mensen uitvoert, kan de mens zich volledig uit de greep van Satan losrukken en een nieuw leven en nieuw begin krijgen. Anders zal de mens voor altijd in het oude tijdperk leven en voor altijd onder de oude invloed van Satan leven. Met elk tijdperk onder leiding van God wordt een deel van de mensheid verlost en zo gaat de mens voort samen met het werk van God naar het nieuwe tijdperk. De overwinning van God betekent een overwinning voor allen die Hem volgen. Als het geschapen mensenras de opdracht kreeg om het tijdperk af te sluiten, zou dit vanuit het gezichtspunt van de mens of van Satan niet meer zijn dan een daad van opstand of verraad tegen God, niet een daad van gehoorzaamheid aan God, en zou het werk van de mens een hulpmiddel worden voor Satan. Alleen als de mens God gehoorzaamt en volgt in een tijdperk dat God Zelf heeft ingeluid, kan Satan volledig overtuigd worden, want dat is de plicht van een schepsel. En dus zeg ik dat jullie alleen hoeven te volgen en te gehoorzamen, meer wordt er van jullie niet vereist. Dit betekent het dat ieder zich van zijn taak kwijt en ieder zijn respectieve functie uitoefent. God doet Zijn eigen werk en heeft geen mensen nodig om dat in Zijn plaats te doen, evenmin neemt Hij deel aan het werk van schepsels. De mens vervult zijn eigen plicht en neemt niet deel aan het werk van God. Alleen dit is gehoorzaamheid en bewijs van Satans nederlaag. Nadat God het nieuwe tijdperk Zelf heeft ingeluid, daalt Hij niet meer neer om Zelf onder de mensen te werken. Pas dan betreedt de mens het nieuwe tijdperk officieel om zijn plicht te vervullen en zijn opdracht als schepsel uit te voeren. Dit zijn de principes die het werk besturen, die niemand mag overtreden. Alleen werken op deze manier is zinvol en redelijk. Het werk van God moet door God Zelf worden gedaan. Hij zet Zijn werk in beweging en Hij voleindigt Zijn werk. Hij plant het werk en Hij bestuurt het, en bovendien brengt Hij het werk tot bloei. Zoals in de Bijbel staat: “Ik ben het Begin en het Einde; ik ben de Zaaier en de Maaier.” Alles wat met het werk van Zijn management te maken heeft, doet God Zelf. Hij heerst over het managementplan van zesduizend jaar; niemand kan Zijn werk in Zijn plaats doen en niemand kan Zijn werk voltooien, want Hij houdt alles in Zijn hand. Hij heeft de wereld geschapen en zal de hele wereld leiden om in Zijn licht te leven. Hij zal ook het hele tijdperk afsluiten en Zijn hele plan zo tot bloei brengen!

Het mysterie van de vleeswording (2)

In de tijd dat Jezus in Judea werkte, deed Hij dat openlijk, maar nu werk en spreek ik in het geheim onder jullie. De ongelovigen zijn zich daar volkomen onbewust van. Mijn werk onder jullie is afgesloten voor degenen in de buitenwereld. Deze woorden, deze tuchtigingen en oordelen, zijn alleen bekend bij jullie en niet bij anderen. Al dit werk wordt uitgevoerd in jullie midden en alleen voor jullie ontsloten; niemand onder de ongelovigen weet hiervan, want de tijd is nog niet gekomen. Deze mensen hier zijn er bijna aan toe om compleet te worden gemaakt nadat ze tuchtigingen hebben ondergaan, maar degenen in de buitenwereld weten hier niets van. Dit werk is veel te verborgen! Voor hen is de vleesgeworden God verborgen, maar voor hen in deze stroom kan men zeggen dat Hij open is. Hoewel in God alles open is, alles wordt geopenbaard en alles wordt vrijgegeven, gaat dit alleen op voor hen die in Hem geloven; wat de rest, de ongelovigen betreft, wordt er niets bekendgemaakt. Het werk dat momenteel onder jullie en in China wordt uitgevoerd, is strikt afgesloten, om te voorkomen dat zij ervan weten. Mochten zij lucht krijgen van dit werk, dan zouden zij het alleen veroordelen en aan vervolging onderwerpen. Zij zouden er niet in geloven. Werken in het land van de grote rode draak, deze meest achterlijke plaats, is geen sinecure. Als dit werk openlijk werd gedaan, zou het onmogelijk voort kunnen gaan. Deze fase van het werk kan gewoonweg niet op deze plaats worden uitgevoerd. Als dit werk openlijk werd uitgevoerd, hoe zou men het dan doorgang laten vinden? Zou dit het werk niet nog meer in gevaar brengen? Als dit werk niet verborgen was, maar veeleer werd uitgevoerd zoals in de tijd van Jezus, toen Hij op spectaculaire wijze de zieken genas en demonen uitwierp, zou het dan niet lang geleden al ‘gegrepen zijn’ door de duivels? Zouden zij het bestaan van God kunnen tolereren? Als ik nu de synagogen binnenging om tot de mensen te prediken en ze de les te lezen, zou ik dan niet lang geleden al zijn vermorzeld? Als dat gebeurd was, hoe had mijn werk dan verder kunnen worden uitgevoerd? De reden dat er helemaal geen tekenen en wonderen openlijk worden gemanifesteerd, is om het in de verborgenheid te houden. Voor ongelovigen is mijn werk dus niet te zien, te kennen of te ontdekken. Als deze fase van het werk op dezelfde manier werd gedaan als dat van Jezus in het Tijdperk van Genade, zou het niet zo stabiel kunnen zijn als het nu is. Dus op deze manier in het geheim werken, komt jullie en het werk als geheel ten goede. Wanneer Gods werk op aarde ten einde loopt, dat wil zeggen, wanneer dit geheime werk wordt afgesloten, dan zal deze fase van het werk in de openbaarheid uitbarsten. Allen zullen weten dat er een groep overwinnaars in China is; allen zullen weten dat de vleesgeworden God in China is en dat Zijn werk tot een einde is gekomen. Pas dan zal het de mens gaan dagen: waarom is er in China nog geen sprake van verval of instorting? Het blijkt dat God Zijn werk persoonlijk in China uitvoert en een groep mensen tot overwinnaars heeft vervolmaakt.

De vleesgeworden God manifesteert Zichzelf slechts aan een deel van de mensen die Hem volgen gedurende deze periode waarin Hij Zijn werk persoonlijk uitvoert, en niet aan alle schepselen. Hij is alleen vlees geworden om één fase van Zijn werk te voltooien en niet om de mens Zijn beeltenis te tonen. Hij moet Zijn werk echter Zelf uitvoeren, dus is het noodzakelijk voor Hem om dat in het vlees te doen. Wanneer dit werk is voltooid, zal Hij uit de mensenwereld vertrekken; Hij kan niet langdurig onder de mensen blijven uit vrees om het komende werk in de weg te staan. Wat Hij manifesteert aan de menigte is alleen Zijn rechtvaardige gezindheid en al Zijn daden, en niet de beeltenis van toen Hij twee keer vlees werd, want de beeltenis van God kan alleen worden getoond door Zijn gezindheid en is niet te vervangen door de beeltenis van Zijn geïncarneerde vlees. De beeltenis van Zijn vlees wordt slechts aan een beperkt aantal mensen getoond, alleen aan hen die Hem volgen terwijl Hij in het vlees werkt. Dit is waarom het werk dat nu wordt uitgevoerd in het geheim plaatsvindt. Zo toonde Jezus Zichzelf ook alleen aan de Joden toen Hij Zijn werk deed, en toonde Hij Zichzelf nooit in het openbaar aan enige andere natie. Dus toen Hij Zijn werk eenmaal had voltooid, vertrok Hij meteen uit de mensenwereld en bleef Hij niet; daarna was Hij het niet, deze beeltenis van een mens, die Zichzelf aan de mens toonde, maar de Heilige Geest die het werk rechtstreeks uitvoerde. Zodra het werk van de vleesgeworden God volledig is voltooid, zal Hij van de sterfelijke wereld vertrekken en zal Hij nooit weer het soort werk verrichten dat Hij deed toen Hij in het vlees was. Hierna wordt het werk allemaal rechtstreeks door de Heilige Geest gedaan. In deze periode is de mens nauwelijks in staat om de beeltenis van Zijn vleselijke lichaam te zien; Hij toont Zichzelf helemaal niet aan de mens, maar blijft voor altijd verborgen. De tijd voor het werk van de vleesgeworden God is beperkt. Het wordt uitgevoerd in een specifiek tijdperk, periode, natie en onder specifieke mensen. Dit werk vertegenwoordigt alleen het werk gedurende de periode van Gods vleeswording; het is representatief voor een tijdperk, en het vertegenwoordigt het werk van de Geest van God in één bepaald tijdperk en niet Zijn gehele werk. Daarom zal de beeltenis van de vleesgeworden God niet aan alle volken worden getoond. Wat de menigte te zien krijgt, is de rechtvaardigheid van God en Zijn gehele gezindheid, niet zozeer Zijn beeltenis toen Hij twee keer vlees werd. Het is niet de ene beeltenis die aan de mens wordt getoond, evenmin zijn het de twee beeltenissen gecombineerd. Daarom is het noodzakelijk dat Gods geïncarneerde vlees van de aarde vertrekt nadat het werk is voltooid dat Hij moet doen, want Hij komt alleen om het werk te doen dat Hij behoort te doen en niet om de mensen Zijn beeltenis te tonen. Ook al is de betekenis van de vleeswording al vervuld doordat God twee keer vlees is geworden, dan nog zal Hij Zichzelf niet openlijk manifesteren aan enige natie die Hem nooit eerder heeft gezien. Jezus zal Zichzelf nooit weer tonen aan de Joden als de Zon der gerechtigheid, evenmin zal Hij boven op de Olijfberg staan en aan alle volken verschijnen; het enige wat de Joden hebben gezien, is het portret van Jezus gedurende Zijn tijd in Judea. Dit komt omdat het werk van Jezus in Zijn vleeswording tweeduizend jaar geleden is geëindigd; Hij zal niet terugkeren naar Judea in de gedaante van een Jood en Zichzelf al helemaal niet in de gedaante van een Jood aan welk heidenvolk dan ook tonen, want de beeltenis van de vleesgeworden Jezus is niet meer dan de beeltenis van een Jood, en niet de beeltenis van de Zoon des mensen die Johannes zag. Ook al beloofde Jezus Zijn volgelingen dat Hij terug zou komen, Hij zal Zichzelf niet gewoonweg in de gedaante van een Jood tonen aan allen in de heidense naties. Jullie dienen te weten dat het werk van de vleesgeworden God het openen van een tijdperk is. Dit werk is beperkt tot enkele jaren en Hij kan niet al het werk van de Geest van God voltooien, evenmin als de beeltenis van Jezus als Jood alleen de beeltenis van God zou kunnen vertegenwoordigen zoals Hij werkte in Judea, en Hij kon alleen het werk van de kruisiging doen. In de periode toen Jezus in het vlees was, kon Hij niet het werk doen om het tijdperk ten einde te brengen of de mensheid te vernietigen. Daarom steeg Hij, nadat Hij gekruisigd was en Zijn werk was afgesloten, op tot de hoogste hoogten en verborg Hij Zich voor altijd voor de mens. Vanaf dat moment waren die trouwe gelovigen uit de heidense landen niet in staat om de manifestatie van de Heer Jezus te zien, maar alleen het portret van Hem dat zij aan de muur hadden gehangen. Dit portret is slechts door de mens getekend en is niet de beeltenis van God zoals Hij Zichzelf aan de mens toont. God zal Zichzelf niet openlijk tonen aan de menigte in de gedaante van toen Hij twee keer vlees was geworden. Het werk dat Hij onder de mensen doet, is ervoor zorgen dat ze Zijn gezindheid kunnen begrijpen. Dit wordt allemaal aan de mens getoond door middel van het werk van de verschillende tijdperken; het wordt tot stand gebracht door de gezindheid die Hij bekend heeft gemaakt en het werk dat Hij heeft gedaan, veeleer dan door de manifestatie van Jezus. Dat wil zeggen, de beeltenis van God wordt niet aan de mens bekendgemaakt door de vleesgeworden gedaante, maar veeleer door het werk van de vleesgeworden God, die zowel beeltenis als vorm heeft; en door Zijn werk toont Hij Zijn beeltenis en wordt Zijn gezindheid kenbaar gemaakt. Dit is de betekenis van het werk dat Hij wenst te doen in het vlees.

Zodra het werk van Gods twee vleeswordingen tot een einde komt, zal Hij Zijn rechtvaardige gezindheid beginnen te tonen in alle heidense naties, zodat de menigte Zijn beeltenis kan zien. Hij zal Zijn gezindheid manifesteren en daardoor het einde van de verschillende categorieën mensen duidelijk maken, waardoor het oude tijdperk geheel wordt afgesloten. De reden waarom Zijn werk in het vlees zich niet uitstrekt over een heel groot gebied (net zoals Jezus alleen in Judea werkte en ik vandaag alleen onder jullie werk) is omdat Zijn werk in het vlees grenzen en beperkingen heeft. Hij voert slechts een korte periode werk uit in de gedaante van gewoon en normaal vlees; Hij gebruikt dit geïncarneerde vlees niet om het werk van de eeuwigheid te doen of het werk om te verschijnen aan de volken van de heidense naties. Het werk in het vlees kan alleen in reikwijdte zijn beperkt (zoals alleen werken in Judea of alleen onder jullie), daarna kan de reikwijdte ervan door middel van het uitgevoerde werk binnen deze grenzen worden uitgebreid. Uiteraard moet het werk van uitbreiding rechtstreeks door Zijn Geest worden uitgevoerd en zal dan niet langer het werk van Zijn geïncarneerde vlees zijn. Want het werk in het vlees heeft grenzen en strekt zich niet uit tot alle hoeken van het universum – dit valt hiermee niet te bereiken. Door het werk in het vlees voert Zijn Geest het werk uit dat daarna komt. Het werk in het vlees is dan ook van inleidende aard en wordt binnen bepaalde grenzen uitgevoerd; hierna is het Zijn Geest die dit werk voortzet, en bovendien doet Hij dat in een uitgebreidere strekking.

God komt alleen op deze aarde werk verrichten om het tijdperk te begeleiden; Hij heeft alleen de bedoeling om een nieuw tijdperk te openen en het oude tot een einde te brengen. Hij is niet gekomen om een heel mensenleven op aarde te vertoeven, om voor Zichzelf de vreugde en het verdriet van de menselijke wereld te ervaren, of om een bepaalde persoon te vervolmaken door Zijn hand of persoonlijk een bepaalde persoon in de gaten te houden terwijl hij groeit. Dit is niet Zijn werk; Zijn werk is slechts het nieuwe tijdperk beginnen en het oude tot een einde brengen. Dat wil zeggen, Hij zal in eigen persoon een tijdperk beginnen, in eigen persoon het andere tot een einde brengen en Satan verslaan door Zijn werk in eigen persoon uit te voeren. Telkens wanneer Hij Zijn werk in eigen persoon uitvoert, is het alsof Hij een voet op het slagveld zet. Hij verslaat eerst de wereld en overwint Satan terwijl Hij in het vlees is; Hij neemt alle glorie in bezit en licht de sluier op van het gehele werk van de tweeduizend jaar; Hij zorgt ervoor dat alle mensen op aarde het juiste pad hebben om te bewandelen en een bestaan van vrede en geluk om te leven. God kan echter niet lang onder de mensen op aarde vertoeven, want God is God en immers niet als de mens. Hij kan niet de levensduur van een normaal persoon leven, dat wil zeggen, Hij kan niet op aarde verblijven als een doodgewoon persoon, want Hij heeft slechts een minimaal deel van de normale menselijkheid van een normaal persoon om Zijn menselijke leven vol te houden. Met andere woorden: hoe kan God ooit een gezin stichten, een carrière opbouwen en kinderen grootbrengen op aarde? Zou dit geen schande jegens Hem zijn? Dat Hij is begiftigd met normale menselijkheid, heeft alleen als doel om werk op een normale manier uit te voeren, niet om Hem in staat te stellen om een gezin en carrière te hebben zoals dat bij een normaal persoon het geval is. Zijn normale gevoel, Zijn normale verstand en het normaal voeden en kleden van Zijn vlees zijn voldoende om te bewijzen dat Hij een normale menselijkheid heeft; Hij hoeft geen gezin of een carrière te hebben om te bewijzen dat Hij van een normale menselijkheid is voorzien. Dit zou volslagen overbodig zijn! Gods komst naar de aarde is het Woord dat vlees wordt; Hij stelt de mens eenvoudigweg in staat om Zijn woord te begrijpen en Zijn woord te zien, dat wil zeggen, Hij stelt de mens in staat om het door het vlees uitgevoerde werk te zien. Het is niet Zijn bedoeling dat mensen Zijn vlees op een bepaalde manier behandelen, maar alleen dat de mens tot het einde gehoorzaam zal zijn, dat wil zeggen, alle woorden zal gehoorzamen die uit Zijn mond uitgaan, en zich aan al het werk onderwerpt dat Hij doet. Hij werkt slechts in het vlees; Hij vraagt de mens niet doelbewust om de grootsheid en heiligheid van Zijn vlees te verheerlijken, maar in plaats daarvan toont Hij de mens de wijsheid van Zijn werk en al het gezag dat Hij uitoefent. Daarom doet Hij ook geen mededelingen, ook al beschikt Hij over een uitstekende menselijkheid, en richt Hij Zich alleen op het werk dat Hij behoort te doen. Jullie dienen te weten waarom God vlees is geworden en toch niet Zijn normale menselijkheid in het openbaar verkondigt of ervan getuigt, maar in plaats daarvan gewoon het werk uitvoert dat Hij wenst te doen. Daarom kunnen jullie van de vleesgeworden God alleen zien wat Hij in goddelijk opzicht is. Dit is omdat Hij nooit verkondigt wat Hij in menselijk opzicht is, waar de mens zich aan zou kunnen spiegelen. Alleen wanneer een mens de mensen leidt, spreekt hij over wat hij menselijkerwijs is, om hun bewondering en overtuiging des te meer te verkrijgen en daardoor leiderschap over anderen te verkrijgen. God overwint mensen daarentegen louter door Zijn werk (dat wil zeggen, werk dat voor de mens ongrijpbaar is); het gaat er voor Hem niet om door de mens te worden bewonderd of de mens Hem te laten aanbidden. Alles wat Hij doet, is de mens een gevoel bij te brengen van eerbied voor Hem, en een idee van Zijn onvoorstelbaarheid. God heeft niet de behoefte om indruk op de mens te maken; Hij heeft er alleen behoefte aan dat je Hem vereert nadat je getuige bent geweest van Zijn gezindheid. Het werk dat God doet, is Zijn eigen werk; geen mens kan dat in Zijn plaats doen en geen mens kan het tot stand brengen. Alleen God Zelf kan Zijn eigen werk doen en een nieuw tijdperk inluiden om de mens een nieuw leven in te leiden. Het werk dat Hij doet, is de mens in staat stellen om in het bezit van een nieuw leven te komen en een nieuw tijdperk binnen te gaan. De rest van het werk wordt overgedragen aan diegenen met een normale menselijkheid die door anderen bewonderd worden. Daarom voltooide Hij in het Tijdperk van Genade het werk van tweeduizend jaar in slechts drie en een half jaar van Zijn drieëndertig jaar in het vlees. Wanneer God naar de aarde komt om Zijn werk uit te voeren, voltooit Hij altijd het werk van tweeduizend jaar of een heel tijdperk binnen de kortste tijdspanne van enkele jaren. Hij talmt niet en Hij stelt niets uit; Hij verkort het werk van vele jaren gewoon, zodat het binnen slechts enkele korte jaren is voltooid. Dit is omdat het werk dat Hij in eigen persoon doet, geheel ten behoeve is van het openen van een nieuwe uitweg en het voorgaan naar een nieuw tijdperk.

Het mysterie van de vleeswording (3)

Wanneer God Zijn werk uitvoert, komt Hij niet om aan enige opbouw of bewegingen deel te nemen, maar om Zijn bediening te vervullen. Telkens wanneer Hij vlees wordt, is het alleen om een fase van het werk tot stand te brengen en een nieuw tijdperk te beginnen. Nu is het Tijdperk van het Koninkrijk aangebroken evenals de training van het koninkrijk. Deze fase van het werk is niet het werk van de mens, en is niet om de mens in bepaalde mate te bewerken, maar is alleen om een deel van Gods werk te voltooien. Wat Hij doet, is niet het werk van de mens, het is niet om een bepaald resultaat te bereiken in het bewerken van de mens voordat Hij de aarde verlaat; het is om Zijn bediening te vervullen en het werk af te maken dat Hij behoort te doen, wat bestaat uit gepaste regelingen te treffen voor Zijn werk op aarde en daardoor glorie te verwerven. Het werk van de vleesgeworden God is anders dan het werk van de mensen die door de Heilige Geest worden gebruikt. Wanneer God komt om Zijn werk op aarde te doen, houdt Hij Zich alleen bezig met de vervulling van Zijn bediening. Wat betreft alle andere zaken die niet in verband staan met Zijn bediening: daar doet Hij nagenoeg niets mee, Hij sluit er zelfs Zijn ogen voor. Hij voert gewoon het werk uit dat Hij behoort te doen en bekommert Zich allerminst om het werk dat de mens behoort te doen. Het werk dat Hij doet, is uitsluitend dat wat met te maken heeft met het tijdperk waarin Hij Zich bevindt en met de bediening die Hij behoort te vervullen, alsof alle andere zaken buiten Zijn werkterrein liggen. Hij voorziet Zichzelf niet van meer basiskennis over het leven als mens, evenmin doet Hij meer sociale vaardigheden op of rust Hij Zich uit met iets anders wat de mens begrijpt. Alles wat de mens behoort te bezitten, boeit Hem helemaal niet en Hij doet gewoon het werk dat Zijn plicht is. En dus is de vleesgeworden God in zo veel opzichten gebrekkig, in de ogen van de mens althans, dat Hij zelfs geen aandacht schenkt aan de dingen die de mens behoort te bezitten en bovendien heeft Hij geen begrip van dergelijke zaken. Dingen zoals algemene kennis van het leven en de principes die het persoonlijke gedrag en de interactie met anderen aansturen, lijken niet op Hem van toepassing te zijn. Maar je kunt bij de vleesgeworden God geen greintje abnormaliteit bespeuren. Dat wil zeggen, Zijn menselijkheid zorgt alleen voor het behoud van Zijn leven als een normaal persoon en het normale redeneringsvermogen van Zijn hersenen, zodat Hij onderscheid kan maken tussen goed en kwaad. Hij is echter niet voorzien van enige andere zaken, allemaal dingen die alleen de mens (geschapen wezens) dient te bezitten. God wordt alleen vlees om Zijn eigen bediening te vervullen. Zijn werk is gericht op een heel tijdperk, niet op één persoon of plaats, maar op het hele universum. Dit is de richting van Zijn werk en het principe waarmee Hij werkt. Niemand kan dit veranderen en de mens kan er op geen enkele manier bij betrokken raken. Telkens wanneer God vlees wordt, brengt Hij het werk van dat tijdperk met Zich mee en is Hij geenszins van plan om twintig, dertig, veertig of zelfs zeventig of tachtig jaar onder de mensen te leven opdat zij meer begrip van en inzicht in Hem krijgen. Daar is geen noodzaak voor! Dat zou de kennis die de mens heeft van Gods inherente gezindheid op geen enkele manier verdiepen; het zou in plaats daarvan zijn opvattingen alleen maar voeden en ervoor zorgen dat zijn opvattingen en gedachten zouden verstenen. Daarom is het passend dat jullie allemaal precies begrijpen wat het werk van de vleesgeworden God is. Het is beslist onmogelijk dat jullie de woorden die ik tot jullie gesproken heb, niet hebben kunnen begrijpen: “Ik ben niet gekomen om het leven van een normaal mens te ervaren”? Zijn jullie de woorden vergeten: “God komt niet naar de aarde om het leven van een normaal mens te leiden”? Jullie begrijpen Gods doel van Zijn vleeswording niet, evenmin kennen jullie de betekenis van “Hoe zou God naar de aarde kunnen komen met de bedoeling om het leven van een geschapen wezen te ervaren?” God komt uitsluitend naar de aarde om Zijn werk te voltooien en dus duurt Zijn werk op aarde maar kort. Hij komt niet naar de aarde met de bedoeling om de Geest van God Zijn lichaam van vlees tot een superieur mens te laten vormen die de kerk zal leiden. Wanneer God naar de aarde komt, is dat het vleesgeworden Woord; de mens heeft echter geen weet van Zijn werk en schrijft Hem ongevraagd eigenschappen toe. Maar jullie dienen allemaal te beseffen dat God het vleesgeworden Woord is, niet een lichaam van vlees dat door de Geest van God is gevormd om op dit moment de rol van God op zich te nemen. God Zelf is niet een gevormd product, maar is het vleesgeworden Woord, en vandaag voert Hij Zijn werk officieel onder jullie allen uit. Jullie weten en erkennen allemaal dat de vleeswording van God een feitelijke waarheid is, toch doen jullie net alsof jullie het begrijpen. Jullie zijn, van het werk van de vleesgeworden God tot de betekenis en het wezen van Zijn vleeswording, niet in staat om deze ook maar in het minst te begrijpen en volgen slechts anderen in het ondoordacht uit het hoofd opzeggen van woorden. Geloof je dat de vleesgeworden God is zoals je je voorstelt?

God wordt alleen vlees om het tijdperk te leiden en nieuw werk in gang te zetten. Het is noodzakelijk dat jullie dit punt begrijpen. Dit is heel anders dan de functie van de mens en die twee zijn niet in één adem te noemen. De mens moet over een lange periode worden gevormd en vervolmaakt voordat hij kan worden gebruikt om werk uit te voeren, en de daarvoor benodigde menselijkheid is van een bijzonder hoge orde. Niet alleen moet de mens in staat zijn om het gezonde verstand van normale menselijkheid te onderhouden, maar hij moet daarnaast ook veel van de principes en regels begrijpen die ten grondslag liggen aan zijn gedrag met betrekking tot anderen, en hij moet zich bovendien nog meer verdiepen in studie van de wijsheid en ethische kennis van de mens. Hiermee dient de mens te zijn uitgerust. Dit is echter niet zo voor de vleesgeworden God, want Zijn werk vertegenwoordigt niet de mens en is ook niet het werk van de mens; het is veeleer een directe uitdrukking van Zijn wezen en een directe implementatie van het werk dat Hij behoort te doen. (Zijn werk wordt uiteraard op de juiste tijd uitgevoerd, niet nonchalant of willekeurig, en het vangt aan wanneer het tijd is om Zijn bediening te vervullen.) Hij neemt niet deel aan het leven van de mens of het werk van de mens, dat wil zeggen, Zijn menselijkheid is hier niet van voorzien (hoewel dit Zijn werk niet belemmert). Hij vervult alleen Zijn bediening wanneer het voor Hem de tijd is om dat te doen; wat Zijn status ook is, Hij gaat gewoon voort met het werk dat Hij behoort te doen. Wat de mens ook over Hem weet en wat de mens ook over Hem denkt, heeft geen enkele invloed op Zijn werk. Toen Jezus bijvoorbeeld Zijn werk uitvoerde, wist niemand precies wie Hij was, maar ging Hij gewoon voort in Zijn werk. Niets hiervan hinderde Hem in de uitvoering van het werk dat Hij behoorde te doen. Daarom bracht Hij Zijn eigen identiteit aanvankelijk niet voor het voetlicht en liet Hij mensen Hem alleen volgen. Natuurlijk was dit niet alleen de nederigheid van God, maar het was ook de manier waarop God in het vlees werkte. Hij kon alleen op deze manier werken, want de mens kon Hem geenszins herkennen met het blote oog. En zelfs als de mens Hem wel had herkend, zou hij niet in staat zijn geweest om te helpen in Zijn werk. Bovendien werd Hij geen vlees opdat de mens Zijn vlees zou leren kennen; het was om werk uit te voeren en Zijn bediening te vervullen. Daarom hechtte Hij er geen belang aan om Zijn identiteit openbaar te maken. Toen Hij al het werk had voltooid dat Hij behoorde te doen, werden Zijn hele identiteit en status de mens natuurlijk duidelijk. De vleesgeworden God zwijgt en doet nooit enige proclamaties uitgaan. Hij let niet op de mens noch op hoe de mens ervoor staat in het volgen van Hem, maar gaat gewoon voort met het vervullen van Zijn bediening en het uitvoeren van het werk dat Hij behoort te doen. Niemand is in staat om Zijn werk in de weg te staan. Wanneer de tijd komt waarop Hij Zijn werk moet beëindigen, zal het zeker worden beëindigd en tot een einde worden gebracht, niemand is in staat om het anders te laten verlopen. Pas nadat Hij de mens na het voltooien van Zijn werk verlaten heeft, zal de mens het werk begrijpen dat Hij doet, hoewel nog steeds niet in alle duidelijkheid. En het zal lang duren voordat de mens de bedoeling waarmee Hij Zijn werk eerst uitvoerde volledig zal begrijpen. Met andere woorden, het werk van het tijdperk van de vleesgeworden God is verdeeld in twee onderdelen. Eén onderdeel bestaat uit het werk dat het geïncarneerde vlees van God Zelf doet en de woorden die het geïncarneerde vlees van God Zelf spreekt. Nadat de bediening van Zijn vlees volledig is vervuld, blijft het andere onderdeel van het werk nog over om te worden uitgevoerd door hen die door de Heilige Geest worden gebruikt. Dit is de tijd waarin de mens zijn functie dient te vervullen, want God heeft de weg al geopend en die moet door de mens zelf worden bewandeld. Dat wil zeggen, de vleesgeworden God voert één onderdeel van het werk uit en daarna zullen de Heilige Geest en degenen die de Heilige Geest gebruikt dit werk navolgen. Daarom dient de mens te weten wat het werk, dat door de vleesgeworden God in deze fase voornamelijk wordt uitgevoerd, inhoudt, en moet hij precies begrijpen wat de betekenis is van God die vlees wordt en wat het werk is dat Hij behoort te doen, en moet hij geen eisen stellen aan God volgens de eisen die aan de mens worden gesteld. Hierin gaan de fouten, opvattingen en, nog meer, de ongehoorzaamheid van de mens schuil.

God wordt geen vlees met de bedoeling om de mens Zijn vlees te laten leren kennen of om de mens de verschillen tussen het vlees van de vleesgeworden God en dat van de mens te laten onderscheiden; God wordt ook geen vlees om het onderscheidingsvermogen van de mens te trainen en Hij doet dat al helemaal niet met de bedoeling om de mens het geïncarneerde vlees van God te laten aanbidden, en daardoor geweldige verheerlijking te verkrijgen. Geen van deze dingen is de bedoeling van God bij Zijn vleeswording. God wordt ook geen vlees om de mens te veroordelen, de mens opzettelijk aan de kaak te stellen of om dingen moeilijk voor hem te maken. Geen van deze dingen is de bedoeling van God. Telkens wanneer God vlees wordt, is het een vorm van werk dat onvermijdelijk is. Het is ten behoeve van Zijn grotere werk en Zijn grotere management dat Hij doet zoals Hij doet en niet om de redenen die de mens zich voorstelt. God komt alleen naar de aarde voor zover Zijn werk dat vereist en alleen als dat noodzakelijk is. Hij komt niet naar de aarde met de bedoeling om eenvoudigweg op aarde rond te kijken, maar om het werk uit te voeren dat Hij behoort te doen. Waarom zou Hij anders zo’n zware last op Zich nemen en zulke grote risico’s nemen om dit werk uit te voeren? God wordt alleen vlees wanneer dat nodig is en altijd met een unieke betekenis. Als het alleen was om de mensen de gelegenheid te bieden Hem te zien en hun horizon te verbreden, dan zou Hij, met absolute zekerheid, nooit zo lichtvaardig onder de mensen komen. Hij komt naar de aarde ten behoeve van Zijn management en Zijn grotere werk en opdat Hij meer van de mensheid zal kunnen verkrijgen. Hij komt om het tijdperk te vertegenwoordigen, Hij komt om Satan te verslaan en om Satan te verslaan kleedt Hij Zich in het vlees. Bovendien komt Hij om alle mensen te leiden in hun levenswandel. Dit alles gaat Zijn management aan en het gaat het werk van het ganse universum aan. Als God vlees werd alleen maar om de mens Zijn vlees te laten leren kennen en om de ogen van de mensen te openen, waarom zou Hij dan niet naar iedere natie gaan? Zou zoiets geen buitensporig gemakkelijke kwestie zijn? Maar dat deed Hij niet, maar Hij koos in plaats daarvan een geschikte plaats om Zich in te vestigen en het werk te beginnen dat Hij behoorde te doen. Alleen al dit vlees op zich is van aanzienlijke betekenis. Hij vertegenwoordigt een heel tijdperk en voert ook het werk van een heel tijdperk uit; Hij brengt het eerdere tijdperk tot een einde en luidt het nieuwe tijdperk in. Dit is allemaal een belangrijke kwestie die Gods management betreft en alles hiervan is de betekenis van één fase van het werk dat God op aarde komt uitvoeren. Toen Jezus naar de aarde kwam, sprak Hij alleen sommige woorden en voerde Hij wat werk uit; Hij liet Zich niet in met het leven van de mens en Hij vertrok zodra Hij Zijn werk had volbracht. Wanneer ik vandaag klaar ben met spreken en mijn woorden aan jullie heb doorgegeven, en jullie het allemaal hebben begrepen, zal deze stap in mijn werk zijn voltooid, hoe jullie leven ook moge zijn. Er moeten voortaan enkele mensen zijn om deze stap in mijn werk voort te zetten en om het werk op aarde overeenkomstig deze woorden voort te zetten; op dat moment zullen het werk van de mens en de opbouw van de mens beginnen. Maar momenteel doet God Zijn werk alleen om Zijn bediening te vervullen en om één stap van Zijn werk te voltooien. God werkt op een heel andere manier dan de mens. De mens houdt van samenkomsten en forums en hecht belang aan ceremonie, terwijl God samenkomsten en bijeenkomsten van mensen juist het meest verafschuwt. God converseert en spreekt informeel met de mens; dit is het werk van God, dat uitzonderlijk vrij is en jullie ook vrij kan maken. Ik heb echter een grondige hekel om met jullie samen te komen en ik kan maar niet wennen aan een leven dat zo gereglementeerd is als dat van jullie. Ik verafschuw regels het meest; ze leggen de mens beperkingen op, zelfs tot op het punt dat hij geen beweging meer durft te maken, bang is om iets te zeggen en bang is om te zingen, zijn ogen strak naar voren op je gericht. Ik heb een grondige hekel aan jullie manier van samenkomen en ik heb een grondige hekel aan grote samenkomsten. Ik weiger gewoon om met jullie samen te komen op deze manier, want deze manier van leven geeft mensen een gekluisterd gevoel en jullie houden er te veel ceremonie en te veel regels op na. Als jullie leiding mochten geven, dan zouden jullie de mensen allemaal in het domein van regels leiden, en zouden ze de regels met geen mogelijkheid aan de kant kunnen zetten onder jullie leiderschap; in plaats daarvan zou de atmosfeer van religie alleen maar steeds intenser worden en zouden de praktijken van de mens alleen maar blijven toenemen. Sommige mensen blijven praten en spreken wanneer zij samenkomen en worden nooit moe, en sommigen kunnen dagenlang ononderbroken doorgaan met prediken. Deze worden allemaal als grote samenkomsten en de bijeenkomsten van de mens beschouwd; ze hebben niets van doen met een leven van eten en drinken, van genieten of van de geest die vrij wordt gemaakt. Het gaat allemaal om bijeenkomsten! Jullie bijeenkomsten met collega’s en grote en kleine samenkomsten zijn allemaal weerzinwekkend voor mij, ik heb er nooit enige belangstelling voor gevoeld. Dit is het principe op basis waarvan ik werk: ik ben niet bereid om te prediken op samenkomsten, evenmin wens ik iets te verkondigen tijdens een grote openbare bijeenkomst en wil jullie al helemaal niet enkele dagen bij elkaar roepen voor een speciale conferentie. Ik vind het niet prettig dat jullie allemaal keurig en netjes in een bijeenkomst zitten; ik zie jullie helemaal niet graag binnen de beperkingen van wat voor ceremonie dan ook leven en ik weiger bovendien om aan zo’n ceremonie van jullie mee te doen. Hoe meer jullie dit doen, hoe weerzinwekkender ik het vind. Ik heb geen enkele interesse in deze ceremonies en regels van jullie; hoe goed jullie er ook iets van maken, ik vind ze allemaal weerzinwekkend. Het is niet zo dat jullie regelingen ongeschikt zijn of dat jullie te ondermaats zijn; het is dat ik walg van jullie manier van leven en dat ik er nog minder aan kan wennen. Jullie begrijpen niet in het minst het werk dat ik wens te doen. Toen Jezus destijds Zijn werk deed leidde Hij, nadat Hij op een bepaalde plaats had gepredikt, Zijn discipelen de stad uit en sprak Hij met hen over de wegen waarop ze een en ander dienden te begrijpen. Hij werkte vaak op die wijze. Zijn werk onder de menigte kwam weinig voor. In overeenstemming met wat jullie van Hem vragen, behoort de vleesgeworden God niet het leven van een normaal mens te hebben; Hij moet Zijn werk uitvoeren en, of Hij nu zit, staat of wandelt, Hij moet spreken. Hij moet steeds doorwerken en kan Zijn ‘operaties’ nooit stoppen, anders zou Hij Zijn plichten verwaarlozen. Zijn deze eisen van de mens gepast voor het menselijke verstand? Waar is jullie integriteit? Vragen jullie niet te veel? Is het nodig dat je mij in de gaten houdt terwijl ik werk? Is het nodig dat je toezicht houdt terwijl ik mijn bediening vervul? Ik weet best wat voor werk ik behoor te doen en wanneer ik het behoor te doen; anderen hoeven zich daar niet mee te bemoeien. Het lijkt misschien voor je alsof ik niet veel heb gedaan, maar tegen die tijd is mijn werk ten einde. Neem bijvoorbeeld de woorden van Jezus in de vier evangeliën: waren die ook niet beperkt? In die tijd, toen Jezus de synagoge binnenging en predikte, was Hij in hooguit enkele minuten klaar; nadat Hij klaar was met spreken, leidde Hij Zijn discipelen naar de boot en vertrok Hij zonder enige uitleg. De mensen in de synagoge bespraken dit hooguit onder elkaar, maar Jezus had daar niets mee van doen. God doet alleen het werk dat Hij behoort te doen, niet meer dan dat. Nu willen velen dat ik meer spreek en meer praat, minstens enkele uren per dag. Jullie zien het zo: God houdt op God te zijn, tenzij Hij spreekt en alleen Hij die spreekt, is God. Jullie zijn allemaal blind! Allemaal bruten! Jullie zijn allemaal onwetende dingen zonder rede! Jullie hebben te veel opvattingen! Jullie eisen gaan te ver! Jullie zijn onmenselijk! Jullie begrijpen niet in het minst wat God is! Jullie geloven dat alle sprekers en redenaars God zijn, en dat eenieder die gewillig is om jullie van woorden te voorzien jullie vader is. Zeg mij, hebben jullie allemaal, met jullie fraai gevormde trekken en ongewone uiterlijk, nog steeds wel een greintje verstand? Kennen jullie de hemelzon nog wel! Ieder van jullie is als een gulzige en corrupte functionaris, dus hoe kunnen jullie verstand zien? Hoe kunnen jullie onderscheid maken tussen goed en kwaad? Ik heb jullie van veel voorzien, maar hoevelen onder jullie hebben daar waarde aan gehecht? Wie heeft dat volledig in bezit? Jullie weten niet wie het is die de weg heeft geopend waarover jullie vandaag wandelen, dus blijven jullie eisen aan mij stellen, deze belachelijke en absurde eisen. Zijn jullie niet dieprood van schaamte? Heb ik niet genoeg gesproken? Heb ik niet genoeg gedaan? Wie onder jullie kan mijn woorden werkelijk als een schat koesteren? Jullie vleien mij in mijn bijzijn, maar jullie liegen en bedriegen wanneer dat niet zo is! Jullie daden zijn te verwerpelijk en ze staan me tegen! Ik weet dat jullie mij om geen andere reden vragen te spreken en te werken dan jullie ogen een plezier te doen en jullie horizon te verbreden, niet om jullie leven om te vormen. Zoveel heb ik tot jullie gesproken. Jullie leven zou lang geleden al veranderd moeten zijn, dus waarom blijven jullie zelfs nu nog steeds in je oude gesteldheden terugvallen? Zou het kunnen zijn dat mijn woorden van jullie gestolen zijn en jullie ze niet ontvangen hebben? Om de waarheid te vertellen, ik wens niets meer te zeggen tegen een stel ontaarden zoals jullie – dat zou zinloos zijn! Ik wil niet zo veel nutteloos werk doen! Jullie willen alleen jullie horizon verbreden of jullie ogen een plezier doen, niet het leven verwerven! Jullie houden jezelf allemaal voor de gek! Ik vraag jullie, hoeveel van wat ik persoonlijk tot jullie heb gesproken, hebben jullie in praktijk gebracht? Jullie halen alleen maar trucjes uit om anderen te misleiden! Ik walg van de pottenkijkers onder jullie en ik vind jullie nieuwsgierigheid erg weerzinwekkend. Als jullie hier niet zijn om de ware weg na te streven of te dorsten naar de waarheid, dan zijn jullie het voorwerp van mijn walging! Ik weet dat jullie alleen naar mijn woorden luisteren om jullie nieuwsgierigheid te bevredigen of om een of ander gulzig verlangen van jullie te vervullen. Jullie schenken helemaal geen aandacht aan het zoeken naar het bestaan van waarheid of het speuren naar het juiste pad om het leven binnen te gaan; deze vragen leven simpelweg niet onder jullie. Alles wat jullie doen, is God als een speeltje behandelen dat jullie bestuderen en bewonderen. Jullie hebben te weinig passie om het leven na te jagen, maar meer dan genoeg verlangen om nieuwsgierig te zijn! De weg van het leven aan zulke mensen uitleggen staat gelijk aan praten in het luchtledige; ik kan net zo goed helemaal niet spreken! Ik zeg jullie: als jullie er slechts op uit zijn om de leegte in jullie hart te vullen, kunnen jullie beter niet naar mij komen! Jullie moeten belang hechten aan het verwerven van leven! Houd jezelf niet voor de gek! Jullie kunnen jullie nieuwsgierigheid beter niet als basis nemen voor jullie zoektocht naar het leven of die als voorwendsel gebruiken om mij te vragen tot jullie te spreken. Dit zijn allemaal trucjes waarin jullie zeer bedreven zijn! Ik vraag je nogmaals: hoeveel van wat ik je vraag om binnen te gaan ben je daadwerkelijk binnengegaan? Heb je alles begrepen wat ik tot je gesproken heb? Heb je alles in praktijk kunnen brengen wat ik tot je gesproken heb?

Het werk van elk tijdperk wordt door God Zelf geïnitieerd, maar je dient te weten dat God, op welke manier Hij ook werkt, niet komt om een beweging te starten, om speciale conferenties te houden of om wat voor organisatie dan ook ten behoeve van jullie op te richten. Hij komt uitsluitend om het werk uit te voeren dat Hij behoort te doen. Zijn werk heeft niet met de beperking van enig mens te maken. Hij doet Zijn werk zoals Hij dat wenst; wat de mens er ook van vindt of weet, Hij bekommert Zich alleen op het uitvoeren van Zijn werk. Vanaf de schepping van de wereld tot op heden zijn er al drie fases van het werk geweest; van Jehova tot Jezus en van het Tijdperk van de Wet tot het Tijdperk van Genade heeft God nooit een speciale conferentie voor de mens bijeengeroepen, evenmin heeft Hij ooit de hele mensheid samen laten komen voor een speciale wereldwijde werkconferentie om het domein van Zijn werk daarmee uit te breiden. Alles wat Hij doet, is het initiële werk van een heel tijdperk uitvoeren in een gepaste tijd en op een geschikte plaats, waarbij Hij het tijdperk inluidt en de mensheid leidt naar hoe ze moet leven. Speciale conferenties zijn de samenkomsten van mensen; mensen bijeenroepen om feestdagen te vieren is het werk van de mens. God neemt geen feestdagen in acht en vindt ze bovendien weerzinwekkend; Hij roept geen speciale conferenties bijeen en daarnaast vindt Hij ze weerzinwekkend. Nu zou je precies moeten begrijpen wat het werk is dat de vleesgeworden God doet!

Het mysterie van de vleeswording (4)

Jullie zouden moeten weten van het verhaal achter de Bijbel en het maken ervan. Deze kennis behoort niet toe aan degenen die het nieuwe werk van God niet hebben aanvaard. Zij weten het niet. Als je openlijk met hen over deze essentiële kwesties zou spreken, zouden ze wat betreft de Bijbel niet langer met jou aan dezelfde kant staan. Ze zitten voortdurend te graven in wat er geprofeteerd is: is deze uitspraak al uitgekomen? Is die uitspraak al uitgekomen? Zij aanvaarden het evangelie zoals het in de Bijbel staat en zij prediken het evangelie volgens de Bijbel. Hun geloof in God is gebaseerd op de woorden uit de Bijbel. Zonder de Bijbel geloven ze niet in God. Dit is de manier waarop ze leven. Op een bekrompen manier onderwerpen ze de Bijbel aan een minutieus onderzoek. Wanneer ze opnieuw komen graven in de Bijbel en je om uitleg vragen, dan zeg je: “Laten we beginnen om niet elke uitspraak te controleren. Laten we in plaats daarvan kijken hoe de Heilige Geest werkt. Laten we het pad dat we bewandelen vergelijken met de waarheid om te zien of dit pad inderdaad het werk van de Heilige Geest is en laten we het werk van de Heilige Geest gebruiken om te controleren of ons pad juist is. Als mensen moeten wij ons niet bemoeien met de vraag of deze uitspraak of die uitspraak is uitgekomen zoals voorspeld. Het is beter dat wij in plaats daarvan spreken over het werk van de Heilige Geest en het meest recente werk dat God heeft gedaan.” De profetieën in de Bijbel zijn woorden van God die destijds zijn doorgegeven door de profeten en zijn woorden die geschreven zijn door mensen die door God zijn gebruikt en inspiratie hebben gekregen. Alleen God Zelf kan die woorden uitleggen, alleen de Heilige Geest kan de betekenis van die woorden bekendmaken en alleen God Zelf kan de zeven zegels verbreken en de boekrol openen. Je zult zeggen: “Jij bent God niet en ik ook niet. Wie durft dus lichtvaardig de woorden van God uit te leggen? Durf je die woorden uit te leggen? Zelfs als de profeten Jeremia, Johannes en Elia zouden komen, zouden ze die woorden niet durven uit te leggen. Zij zijn namelijk niet het Lam. Alleen het Lam kan de zeven zegels verbreken en de boekrol openen. Niemand anders kan Zijn woorden uitleggen. Ik durf mij de naam van God niet toe te eigenen, nog veel minder Gods woorden uit te leggen. Ik kan alleen maar iemand zijn die God gehoorzaamt. Ben jij God? Geen van Gods schepselen durven de boekrol te openen of die woorden uit te leggen. Ik waag het dus ook niet om ze uit te leggen. Je kunt maar beter niet proberen om ze uit te leggen. Niemand mag proberen om ze uit te leggen. Laten we het hebben over het werk van de Heilige Geest. Dit kan men wel doen. Ik ken een beetje van het werk van Jehova en Jezus, maar omdat ik geen persoonlijke ervaring met dat werk heb, kan ik er alleen maar in geringe mate over spreken. Ik zal de betekenis van de woorden die Jesaja en Jezus in hun tijd spraken niet uitleggen. Ik bestudeer de Bijbel niet, maar ik volg in plaats daarvan het huidige werk van God. In feite beschouw jij de Bijbel als de kleine boekrol. Maar kan deze niet alleen door het Lam worden geopend? Wie kan dat, afgezien van het Lam, nog meer openen? Jij bent het Lam niet en ik durf zelfs nog minder te beweren dat ik God Zelf ben. Laten we de Bijbel dus maar niet analyseren of deze op bekrompen wijze aan een minutieus onderzoek onderwerpen. Het is veel beter om het werk van de Heilige Geest te bespreken, dat wil zeggen het tegenwoordige werk dat God Zelf verricht. Laten we kijken wat de beginselen van Gods werk zijn en wat de essentie van Zijn werk is. Deze kunnen we gebruiken om na te gaan of het pad dat we nu bewandelen juist is en dit op deze manier zeker te weten.” Als jullie het evangelie willen prediken, in het bijzonder aan hen in de religieuze wereld, dan moet je wel de Bijbel snappen en de diepste details van het verhaal grondig kennen. Anders kun je het evangelie echt niet prediken. Zodra je het grotere geheel doorhebt en ophoudt met het op een bekrompen manier de dode woorden van de Bijbel minutieus te onderzoeken, maar alleen spreekt over het werk van God en de waarheid van het leven, dan zul je beslist de mensen die met een waarachtig hart zoeken voor je kunnen winnen.

Het werk van Jehova, de wetten die Hij heeft ingesteld, de principes waarmee Hij mensen gedurende hun leven leidde, de inhoud van het werk dat Hij verrichtte in het Tijdperk van de Wet, het belang ervan dat Hij Zijn wetten instelde, het belang van Zijn werk voor het Tijdperk van Genade en het werk dat God in deze laatste fase verricht, dat zijn de dingen die jullie moeten begrijpen. De eerste fase is het werk van het Tijdperk van de Wet, de tweede het werk van het Tijdperk van Genade en de derde het werk van de laatste dagen. Jullie moeten deze fases van Gods werk goed begrijpen. Van begin tot eind zijn er in totaal drie fases. Wat is de essentie van elke werkfase? Hoeveel fases bevat het werk van het zesduizendjarige managementplan? Hoe worden deze fases uitgevoerd en waarom wordt elke fase op die specifieke manier uitgevoerd? Dit zijn allemaal essentiële vragen. Het werk van ieder tijdperk heeft representatieve waarde. Welk werk heeft Jehova uitgevoerd? Waarom deed Hij dat op die specifieke manier? Waarom werd Hij Jehova genoemd? Nogmaals, welk werk heeft Jezus uitgevoerd in het Tijdperk van Genade en op welke manier deed Hij dat? Welke aspecten van Gods gezindheid worden vertegenwoordigd door elke werkfase en elk tijdperk? Welke aspecten van Zijn gezindheid kwamen tot uitdrukking in het Tijdperk van de Wet? En welke in het Tijdperk van Genade? En welke in het laatste tijdperk? Dit zijn wezenlijke vragen waar jullie duidelijk over moeten zijn. Het geheel van Gods gezindheid is geopenbaard in de loop van het zesduizendjarige managementplan. Het is niet alleen geopenbaard in het Tijdperk van Genade, noch alleen in het Tijdperk van de Wet en zelfs nog minder alleen in deze periode van de laatste dagen. Het werk van de laatste dagen vertegenwoordigt oordeel, toorn en tuchtiging. Het werk dat in de laatste dagen wordt verricht is geen vervanging voor het werk van het Tijdperk van de Wet of voor het Tijdperk van Genade. De drie werkfases vormen echter samen één entiteit en ze zijn allemaal het werk van één God. De uitvoering van dit werk is vanzelfsprekend verdeeld in afzonderlijke tijdperken. Het werk dat in de laatste dagen wordt verricht brengt alles tot een einde; het werk dat in het Tijdperk van de Wet wordt verricht was het werk van de aanvang; en het werk in het Tijdperk van Genade was het werk van verlossing. Wat betreft de visies van het werk van dit gehele zesduizendjarige managementplan is niemand in staat om inzicht of begrip te verwerven en blijven deze visies raadsels. In de laatste dagen wordt alleen het werk van het woord verricht om het Tijdperk van het Koninkrijk aan te kondigen, maar het is niet representatief voor alle tijdperken. De laatste dagen zijn niet meer dan de laatste dagen en niet meer dan het Tijdperk van het Koninkrijk, en die vertegenwoordigen niet het Tijdperk van Genade en het Tijdperk van de Wet. Het is eenvoudigweg gedurende de laatste dagen dat al het werk van het zesduizendjarige managementplan aan jullie geopenbaard wordt. Dit is de onthulling van het mysterie. Dit is het soort mysterie dat door geen mens kan worden onthuld. Ongeacht hoe groot het inzicht van de mens in de Bijbel ook is, het blijven alleen maar woorden, want de mens begrijpt de essentie van de Bijbel niet. Door het lezen van de Bijbel kan de mens wellicht enkele waarheden bevatten, een aantal woorden uitleggen of enkele beroemde passages en hoofdstukken onderwerpen aan zijn bekrompen onderzoek, maar hij zal de betekenis die in deze woorden gelegen is nooit uit kunnen puzzelen, want al wat men ziet, zijn dode woorden, niet de taferelen van het werk van Jehova en Jezus. De mens kan het mysterie van dit werk op geen enkele manier ontrafelen. Het mysterie van het zesduizendjarige managementplan is dus het grootste mysterie, het diepst verborgen en geheel ondoorgrondelijk voor de mens. Niemand kan rechtstreeks de wil van God begrijpen, tenzij God die Zelf aan de mens uitlegt en openbaart. Anders blijven deze dingen voor altijd raadsels voor de mens en verzegelde mysteries. Die mensen uit de religieuze gemeenschap maken helemaal niets uit. Als het vandaag niet aan jullie was verteld, hadden jullie het ook niet begrepen. Dit werk van zesduizend jaar is raadselachtiger dan al de profetieën van de profeten. Het is het grootste mysterie vanaf de schepping tot aan het heden en niemand van de profeten door de eeuwen heen heeft het ooit kunnen doorgronden, want dit mysterie wordt pas in het laatste tijdperk onthuld en is nooit eerder geopenbaard. Als jullie dit mysterie kunnen bevatten en als jullie het in zijn geheel kunnen ontvangen, dan zullen alle religieuze mensen door dit mysterie verslagen worden. Alleen dit is de grootste van alle visies. De mens is er het meest op gespitst om dit te bevatten, maar het is tevens het meest onduidelijk voor hem. Toen jullie je in het Tijdperk van Genade bevonden, wisten jullie niet waar het door Jezus of Jehova verrichte werk over ging. Mensen begrijpen niet waarom Jehova wetten heeft ingesteld, waarom Hij de grote massa vroeg om zich aan de wetten te houden of waarom de tempel moest worden gebouwd. Nog minder begrepen de mensen waarom de Israëlieten uit Egypte werden geleid in de woestijn en daarna verder naar Kanaän. Deze kwesties werden tot aan deze dag niet geopenbaard.

Het werk in de laatste dagen is de laatste van de drie fases. Het is het werk van weer een nieuw tijdperk en het vertegenwoordigt niet de totaliteit van het managementwerk. Het zesduizendjarige managementplan is verdeeld in drie werkfases. Geen enkele fase kan op zichzelf het werk van de drie tijdperken vertegenwoordigen; ze vertegenwoordigt maar één deel van het geheel. De naam Jehova kan Gods hele gezindheid niet vertegenwoordigen. Het feit dat Hij Zijn werk in het Tijdperk van de Wet heeft uitgevoerd, is geen bewijs dat God alleen maar onder de wet God kan zijn. Jehova heeft wetten voor de mens ingesteld en hem de geboden gegeven met de vraag om de tempel en de altaren te bouwen. Het werk dat Hij deed, vertegenwoordigt alleen het Tijdperk van de Wet. Dit werk dat Hij deed, is geen bewijs dat God alleen maar een God is die aan de mens vraagt om zich aan de wet te houden, of dat Hij de God in de tempel is, of dat Hij de God vóór het altaar is. Het zou onwaar zijn om dit te zeggen. Het werk dat onder de wet wordt gedaan, kan slechts één tijdperk vertegenwoordigen. Daarom, als God alleen het werk heeft verricht in het Tijdperk van de Wet, zou de mens God beperken tot de volgende definitie, die zegt: “God is de God in de tempel en om God te dienen moeten we priesterlijke gewaden dragen en de tempel binnengaan.” Indien het werk in het Tijdperk van Genade nooit was uitgevoerd en het Tijdperk van de Wet was verdergegaan tot op de huidige dag, dan zou de mens niet weten dat God ook genadig en liefdevol is. Indien het werk in het Tijdperk van de Wet niet was gedaan en alleen maar het werk in het Tijdperk van Genade, dan zou de mens alleen maar weten dat God de mens kan verlossen en hem zijn zonden kan vergeven. De mens zou alleen maar weten dat Hij heilig is en onschuldig, en dat Hij omwille van de mens in staat is om zichzelf op te offeren en te laten kruisigen. De mens zou alleen deze dingen weten maar niets anders begrijpen. Daarom vertegenwoordigt elk tijdperk een deel van Gods gezindheid. Pas wanneer alle drie de fases tot één geheel zijn samengevoegd – de aspecten van Gods gezindheid vertegenwoordigd in het Tijdperk van de Wet, de aspecten in het Tijdperk van Genade en de aspecten in de huidige fase – kunnen ze de totaliteit van Gods gezindheid openbaren. Pas wanneer de mens alle drie de fases heeft leren kennen, kan hij het volledig begrijpen. Geen van de drie fases kan worden weggelaten. Je zult de eigenlijke gezindheid van God pas in zijn geheel zien na het leren kennen van deze drie werkfases. Het feit dat God Zijn werk in het Tijdperk van de Wet heeft voltooid, bewijst niet dat Hij alleen de God onder de wet is en het feit dat Hij Zijn werk van de verlossing heeft voltooid, wil niet zeggen dat God de mensheid altijd zal verlossen. Dit zijn allemaal conclusies die door de mens worden getrokken. Met het einde van het tijdperk van Genade kun je niet zeggen dat God alleen aan het kruis hoort en dat alleen het kruis de redding van God vertegenwoordigt. Door dit te doen, zou je God beperken. In de huidige fase doet God voornamelijk het werk van het woord, maar je kunt daarmee niet zeggen dat God de mens nooit genadig is geweest en dat Hij alleen maar tuchtiging en oordeel heeft gebracht. Het werk in de laatste dagen legt het werk van Jehova en Jezus bloot, en alle mysteries die niet door de mens begrepen zijn om zodoende de bestemming en de uitkomst van de mensheid te openbaren, en het gehele reddingswerk voor de mensheid te beëindigen. Deze werkfase in de laatste dagen brengt alles tot een einde. Alle mysteries die niet door de mens zijn begrepen, moeten worden ontrafeld, zodat de mens deze kan doorgronden en in zijn hart een volledig en duidelijk begrip verkrijgt. Pas dan kan het menselijke ras naar zijn soort worden geclassificeerd. Pas nadat het zesduizendjarige managementplan is voltooid, zal de mens de gezindheid van God in haar totaliteit begrijpen, want Zijn management zal dan tot een einde gekomen zijn. Nu jullie het werk van God in het laatste tijdperk hebben meegemaakt, wat is de gezindheid van God? Durf je te zeggen dat God de God is die louter woorden spreekt en niet meer? Zo’n conclusie zou je niet durven te trekken. Sommigen zouden zeggen dat God de God is die mysteries aan het licht brengt, dat God het Lam is en Degene die de zeven zegels verbreekt. Maar niemand durft een dergelijke conclusie te trekken. Anderen zouden misschien zeggen dat God het geïncarneerde vlees is, maar dit zou nog steeds niet kloppen. Weer anderen zouden misschien zeggen dat de vleesgeworden God alleen woorden spreekt, en geen wonderen en tekenen verricht. Maar jij zou zelfs nog minder zo durven te spreken, want Jezus is vleesgeworden en verrichtte wel wonderen en tekenen. Zo lichtvaardig zou jij God dus niet durven af te bakenen. Al het werk dat gedurende het zesduizendjarige managementplan is verricht is pas nu tot een einde gekomen. Pas nadat al dit werk aan de mens is geopenbaard en te midden van de mensheid is uitgevoerd, zal de mensheid alles van Gods gezindheid kennen en weten wat Hij heeft en is. Wanneer het werk van deze fase volledig is afgerond, zullen alle mysteries die de mens niet heeft begrepen, geopenbaard zijn, zullen alle waarheden die vroeger niet begrepen zijn, duidelijk zijn gemaakt, en het menselijke ras zal zijn toekomstige pad en bestemming bekend zijn gemaakt. Dit is al het werk dat in de huidige fase moet worden gedaan. Hoewel het pad dat de mens tegenwoordig bewandelt, ook het pad is van het kruis en het lijden, verschilt datgene wat de mens tegenwoordig in praktijk brengt, en wat hij eet, drinkt en waar hij van geniet, enorm van datgene wat er van hem werd gevraagd onder de wet en in het Tijdperk van Genade. Wat tegenwoordig van de mens wordt gevraagd, lijkt niet op dat wat in het verleden werd gevraagd en zelfs nog minder op dat wat in het Tijdperk van de Wet van de mens werd gevraagd. Welnu, wat werd van de mens gevraagd in de tijd van de wet, toen God Zijn werk in Israël deed? Het was niets meer dan dat de mens de sabbat moest eren en zich aan de wetten van Jehova moest houden. Niemand mocht werken op de sabbat of de wetten van Jehova overtreden. Maar nu geldt dat niet. De mens werkt, verzamelt en bidt op de sabbat zoals gebruikelijk, en er worden hem geen beperkingen opgelegd. In het Tijdperk van Genade moest men worden gedoopt en verder werd hun gevraagd om te vasten, het brood te breken, wijn te drinken, hun hoofden te bedekken en elkaars voeten te wassen. Nu zijn deze regels afgeschaft, maar er worden hogere eisen gesteld aan de mens, want het werk van God wordt steeds dieper en de intrede van de mens reikt steeds hoger. In het verleden legde Jezus de mens de handen op en bad, maar nu alles is gezegd, wat is het nut van het opleggen van handen? Woorden alleen al kunnen resultaten boeken. Toen Hij in het verleden de mens Zijn handen oplegde, was dat om hem te zegenen en zijn ziekten te genezen. Zo werkte de Heilige Geest in die tijd, maar dat is nu niet meer zo. Nu gebruikt de Heilige Geest woorden om te werken en resultaten te boeken. Zijn woorden zijn jullie duidelijk gemaakt en jullie moeten ze in praktijk brengen, precies zoals het jullie verteld is. Zijn woorden zijn Zijn wil. Ze zijn het werk dat Hij wil doen. Door Zijn woorden leer je Zijn wil kennen en dat wat Hij je vraagt te bereiken. Je mag Zijn woorden direct in praktijk brengen zonder dat handen hoeven te worden opgelegd. Sommigen zullen misschien zeggen: “Leg uw handen op mij! Leg mij uw handen op, zodat ik uw zegen mag ontvangen en dat ik uw deelgenoot mag zijn.” Deze praktijken uit het verleden zijn allemaal achterhaald en niet meer van toepassing, want het tijdperk is veranderd. De Heilige Geest werkt in overeenstemming met het tijdperk, zonder willekeur en zonder zich te houden aan vastgestelde regels. Het tijdperk is veranderd en een nieuw tijdperk brengt noodzakelijkerwijs nieuw werk met zich mee. Dit geldt voor iedere werkfase en Zijn werk wordt dus nooit herhaald. In het Tijdperk van Genade deed Jezus nogal wat van dat soort werk, zoals het genezen van ziekte, het uitdrijven van demonen, de mens Zijn handen opleggen om voor hem te bidden en hem te zegenen. Maar het zou zonder betekenis zijn om dat nu weer te doen. De Heilige Geest werkte toen op die manier, want het was het Tijdperk van Genade en er was voldoende genade voor de mens. Er werd geen enkele compensatie van welke aard dan ook van hem gevraagd en zolang hij geloofde, ontving hij genade. Iedereen werd zeer genadig behandeld. Nu is het tijdperk veranderd en het werk van God is doorgegaan. Door tuchtiging en oordeel worden de opstandigheid van de mens en de onreine dingen in de mens uitgedelgd. In die fase van verlossing betaamde het God om op die manier te werken en de mens blijk te geven van voldoende genade, zodat de mens kon worden verlost van zonde en deze door genade vergeven kon worden. Dit huidige tijdperk is bedoeld om de ongerechtigheid in de mens aan het licht te brengen door middel van tuchtiging, oordeel, het treffen met woorden en eveneens door middel van het disciplineren en de openbaring van woorden, zodat de mensheid daarna kan worden gered. Dit is werk gaat dieper dan de verlossing. De genade in het Tijdperk van Genade was voldoende voor de mens. Nu de mens deze genade al heeft ervaren, heeft hij deze niet meer nodig. Dit werk is nu verleden tijd en hoeft niet langer te worden verricht. Nu moet de mens worden gered door het oordeel van het woord. Nadat de mens is geoordeeld, getuchtigd en gelouterd, wordt zijn gezindheid daarmee veranderd. Is dit niet allemaal vanwege de woorden die ik heb gesproken? Iedere werkfase wordt gedaan overeenkomstig de voortgang van de gehele mensheid en het tijdperk. Al het werk is betekenisvol en het wordt allemaal gedaan met het oog op de uiteindelijke redding, zodat de mensheid in de toekomst een goede bestemming mag hebben en de mensheid uiteindelijk kan worden ingedeeld naar soort.

Het werk van de laatste dagen is het spreken van woorden. Woorden kunnen grote veranderingen teweegbrengen in de mens. De veranderingen die in deze mensen plaatsvinden na het aanvaarden van deze woorden, zijn veel groter dan de veranderingen die plaatsvinden na het aanvaarden van de wonderen en tekenen in het Tijdperk van Genade. Want in het Tijdperk van Genade werden demonen uitgedreven door gebed en oplegging van handen, maar de verdorven gezindheid binnenin de mens bleef aanwezig. De mens werd genezen van ziekte en zijn zonden werden hem vergeven, maar het werk moest nog worden verricht om de mens vrij te maken van de verdorven satanische gezindheid binnenin hem. Alleen vanwege zijn geloof werd de mens gered en werden zijn zonden hem vergeven, maar de zondige natuur van de mens was niet weggevaagd en bleef nog steeds in hem. De zonden van de mens werden vergeven door bemiddeling van de vleesgeworden God, maar dit betekende niet dat de mens geen zonde meer in zich had. De zonden van de mens konden door het zondoffer worden vergeven, maar voor het probleem hoe de mens dan niet meer tot zonde kan worden gebracht, en hoe zijn zondige natuur volledig kan worden weggevaagd en getransformeerd, voor dat probleem heeft hij geen oplossing. De zonden van de mens werden vergeven en dit is het gevolg van het werk van Gods kruisiging, maar de mens bleef leven in zijn verdorven satanische gezindheid van weleer. Dit is de reden dat de mens volledig moet worden gered van zijn verdorven satanische gezindheid, zodat zijn zondige natuur volledig kan worden weggevaagd en niet meer zal opkomen, waardoor de gezindheid van de mens kan worden getransformeerd. Hiertoe moet de mens het pad naar groei in het leven, de weg van leven en de weg naar verandering van gezindheid begrijpen. Bovendien moet de mens handelen in overeenstemming met dit pad, zodat zijn gezindheid geleidelijk kan veranderen en hij kan leven in het schijnende licht, zodat al wat hij doet in overeenstemming is met de wil van God, zodat hij zijn verdorven satanische gezindheid kan uitbannen en hij kan losbreken van Satans duistere invloed en volledig van de zonde zal loskomen. Alleen dan zal de mens volledige redding ontvangen. Toen Jezus Zijn werk deed, had de mens nog maar een vage en onduidelijke kennis over Hem. De mens heeft altijd gedacht dat Hij de zoon van David was en verkondigde Hem als een grote profeet, de liefdadige Heer die de mens van zijn zonden verloste. Sommigen werden, door de kracht van hun geloof, alleen al genezen door het aanraken van Zijn mantel: de blinden konden zien en zelfs de doden konden tot leven worden gewekt. De mens was echter niet in staat om de diepgewortelde verdorven satanische gezindheid in zichzelf te ontdekken, noch wist hij hoe hij zich ervan kon ontdoen. De mens ontving veel genade, zoals de vrede en het geluk van het vlees, het geloof van een lid dat zegen bracht aan een hele familie, de genezing van ziekte, enzovoort. De rest bestond uit de goede daden van de mens en zijn goddelijke verschijning. Als iemand zo kon leven, werd hij beschouwd als een aanvaardbare gelovige. Alleen dit soort gelovigen kon na de dood de hemel binnengaan, wat betekende dat ze gered waren. Maar tijdens hun leven hebben deze mensen de weg van het leven absoluut niet begrepen. Alles wat ze deden, was zondigen om vervolgens hun zonden te belijden. Dit gebeurde in een constante cyclus zonder dat er een pad was voor het veranderen van hun gezindheid. Dit was de toestand van de mens in het Tijdperk van Genade. Heeft de mens volledige redding ontvangen? Nee! Daarom bleef na beëindiging van die werkfase het werk van het oordeel en tuchtiging over. Deze fase is bedoeld om de mens te zuiveren door middel van het woord en hem daarmee op een weg te leiden die hij volgen kan. Deze fase zou niet vruchtbaar en zinvol zijn als het verder ging met het uitdrijven van demonen, want de mens zou niet worden bevrijd van zijn zondige natuur en zou blijven stilstaan bij de vergeving van de zonde. Door het zondoffer zijn de zonden van de mens vergeven, want het werk van de kruisiging is reeds beëindigd en God heeft gezegevierd over Satan. Maar omdat de verdorven gezindheid van de mens nog steeds in hem is, kan de mens nog steeds zondigen en tegen God in opstand komen, en heeft God de mensheid niet gewonnen. Daarom gebruikt God in deze werkfase het woord om de verdorven gezindheid van de mens bloot te leggen, waardoor hij praktiseert in overeenstemming met het juiste pad. Deze fase heeft meer betekenis dan de vorige en is eveneens vruchtbaarder, want nu is het het woord dat het leven van de mens rechtstreeks voedt en dat het mogelijk maakt dat de gezindheid van de mens volledig wordt vernieuwd. Het is een veel grondigere werkfase. De incarnatie in de laatste dagen heeft de betekenis van Gods incarnatie dus compleet gemaakt en heeft Gods managementplan voor de redding van de mens volledig afgerond.

Gods redding van de mens gebeurt niet rechtstreeks via de methode van de Geest en de identiteit van de Geest, want Zijn Geest kan niet worden aangeraakt, noch worden gezien door de mens, noch kan de mens dichterbij komen. Als Hij zou proberen om de mens rechtstreeks te redden op de manier van de Geest, dan zou de mens niet in staat zijn om Zijn redding te ontvangen. Als God de uiterlijke vorm van een geschapen mens niet zou aannemen, dan zou de mens deze redding geenszins kunnen ontvangen. Want er is voor de mens geen manier om Hem te naderen, zoals ook niemand in de buurt van de wolk van Jehova kon komen. Alleen door een geschapen mens te worden, dat wil zeggen alleen door het leggen van Zijn woord in het lichaam van het vlees dat Hij weldra zal worden, kan Hij persoonlijk het woord werken in allen die Hem volgen. Alleen dan kan de mens Zijn woord persoonlijk zien en horen, en bovendien Zijn woord eigen maken en op deze manier volledig gered worden. Indien God geen vlees was geworden, zou niemand van vlees en bloed in staat zijn om zo’n grote redding te ontvangen en zou geen enkele persoon gered worden. Als de Geest van God rechtstreeks te midden van de mensen zou werken, dan zou de hele mensheid neergeslagen worden, of anders geenszins met God in aanraking kunnen komen en volledig in gevangenschap door Satan weggevoerd worden. De eerste incarnatie was bedoeld om de mens van zonde te verlossen, om hem te verlossen door het vleselijke lichaam van Jezus. Dat houdt in dat Hij de mens op het kruis heeft gered, maar de verdorven satanische gezindheid is nog steeds in de mens achtergebleven. De tweede incarnatie is niet langer om te dienen als een zondoffer maar om hen volledig te redden die van zonde waren verlost. Dit is gedaan, zodat degenen die zijn vergeven, van hun zonden kunnen worden bevrijd en volledig gereinigd kunnen worden en door het verkrijgen van een veranderde gezindheid kunnen vrijkomen van Satans duistere invloed en voor de troon van God kunnen terugkeren. Alleen op deze manier kan de mens volledig worden geheiligd. Nadat het Tijdperk van de Wet ten einde kwam en het begin van het Tijdperk van Genade aanbrak, begon God met het reddingswerk, hetgeen voortduurt tot de laatste dagen waarin Hij de mensheid vanwege zijn opstandigheid volledig zal zuiveren door het oordelen en het tuchtigen van het menselijke ras. Pas dan zal God Zijn reddingswerk afronden en de rust binnengaan. Daarom is God in de drie werkfases slechts tweemaal vleesgeworden om Zijn werk Zelf te midden van de mensheid uit te voeren. Dat komt omdat slechts één van de drie werkfases bedoeld is om richting te geven aan het leven van de mensen, terwijl de andere twee bestaan uit het reddingswerk. Alleen door de vleeswording kan God naast de mens leven, het leed van de wereld ervaren en in een normaal vleselijk lichaam leven. Alleen op deze manier kan Hij de mensen de praktische weg bieden, die ze als schepsels nodig hebben. Het is door de incarnatie van God dat de mens volledige redding ontvangt van God en niet rechtstreeks uit de hemel in antwoord op zijn gebeden. Want van vlees en bloed zijnde kan de mens de Geest van God niet zien, veel minder nog kan hij naderen tot Zijn Geest. De mens kan alleen maar in contact komen met het geïncarneerde vlees van God en alleen zo is de mens in staat om alle wegen en alle waarheden te bevatten en volledige redding te ontvangen. De tweede incarnatie zal voldoende zijn om de zonden van de mens uit te wissen en hem volledig te zuiveren. Daarom zal de totaliteit van Gods werk in het vlees met de tweede incarnatie tot een einde worden gebracht en zal de waarde van Gods incarnatie compleet worden gemaakt. Vanaf dat ogenblik zal het werk van God in het vlees geheel tot een einde zijn gebracht. Na de tweede incarnatie zal Hij niet voor een derde keer vlees worden voor Zijn werk. Want Zijn gehele management zal tot een einde gekomen zijn. De incarnatie van de laatste dagen zal Zijn uitverkoren volk volledig hebben gewonnen en de mensheid zal in de laatste dagen zijn ingedeeld naar soort. Hij zal niet langer het reddingswerk doen, noch zal Hij terugkeren naar het vlees om enig werk te verrichten. Tijdens het werk van de laatste dagen is het woord machtiger dan de manifestatie van wonderen en tekenen en het gezag van het woord overtreft dat van wonderen en tekenen. Het woord brengt de verdorven gezindheid die diep begraven ligt in het hart van de mens helemaal aan het licht. Je kunt haar absoluut niet vanuit jezelf herkennen. Wanneer zij door het woord voor je wordt blootgelegd, zul je haar als vanzelfsprekend ontdekken. Je zal haar niet kunnen ontkennen en je zal rotsvast overtuigd zijn. Is dit niet het gezag van het woord? Dit is het resultaat dat tegenwoordig door het werk van het woord bereikt wordt. Daarom is het dus niet door de genezing van ziekte en het uitdrijven van demonen dat de mens volledig kan worden gered van zijn zonden. Evenmin kan hij volledig compleet gemaakt worden door de manifestatie van wonderen en tekenen. Het gezag om ziekte te genezen en demonen uit te drijven levert de mens alleen maar genade op, maar het vlees van de mens behoort nog steeds tot Satan en de verdorven satanische gezindheid is nog steeds in de mens achtergebleven. Met andere woorden: dat wat nog niet gereinigd is, behoort nog steeds tot zonde en vuiligheid. Pas nadat hij met behulp van het woord is gereinigd, kan de mens worden gewonnen door God en geheiligd worden. Toen de demonen uit de mens waren verdreven en hij was verlost, betekende dit alleen dat hij uit de handen van Satan was gerukt en terug bij God was gekomen. Zonder reiniging of verandering door God blijft hij echter achter als verdorven mens. Er is nog steeds vuil, verzet en ongehoorzaamheid in de mens. De mens is alleen teruggekeerd tot God door Zijn verlossing, maar hij heeft niet de geringste kennis van God en is nog steeds in staat zich tegen Hem te verzetten en Hem te verraden. Voordat de mens werd verlost, waren al heel wat soorten vergif van Satan bij hem ingebracht en na duizenden jaren door Satan verdorven te zijn, is er bij hem een natuur ontstaan die zich tegen God verzet. Dat betekent dat toen de mens was verlost, dat niets meer dan een zaak van verlossing was, waarbij de mens tegen een hoge prijs gekocht was, maar waarbij de giftige natuur binnenin hem niet was geëlimineerd. De mens die zo bezoedeld is, moet een verandering ondergaan voordat hij het waard is om God te dienen. Door middel van dit werk van oordeel en tuchtiging zal de mens volledig de vuile en verdorven essentie van zichzelf leren kennen en hij zal volledig kunnen veranderen en gezuiverd kunnen worden. Alleen op deze manier kan de mens waardig worden om voor de troon van God terug te keren. Al het werk dat op deze dag wordt gedaan, is dusdanig dat de mens gezuiverd en veranderd kan worden. Door het oordeel en de tuchtiging door het woord en door de loutering kan de mens zijn verdorvenheid uitdelgen en rein worden gemaakt. Beter nog dan deze werkfase als een fase van redding te beschouwen, zou het treffender zijn om te zeggen dat deze het werk is van zuivering. Waarachtig, deze fase is een fase van overwinning, en ook de tweede fase in het reddingswerk. Het is door het oordeel en de tuchtiging van het woord dat de mens kan worden gewonnen door God en het is door het gebruik van het woord om te louteren, te oordelen en te onthullen, dat alle onzuiverheden, opvattingen, motieven en persoonlijke aspiraties in het hart van de mens volledig bekend worden. Hoewel de mens verlost is en zijn zonden vergeven zijn, kan dit alleen worden opgevat als God die de overtredingen van de mens niet gedenkt en de mens niet in overeenstemming daarmee behandelt. Wanneer de mens, die leeft in een lichaam van vlees, echter niet van zonde is vrijgemaakt, kan hij alleen maar blijven zondigen en eindeloos zijn verdorven satanische gezindheid blijven openbaren. Dit is het leven dat de mens leidt: een eindeloze cyclus van zondigen en vergeven worden. Het grootste deel van de mensheid zondigt overdag en belijdt dit ’s avonds weer. Zelfs als het zondoffer voor de mens voor altijd van kracht blijft, zal het de mens op deze manier niet redden van de zonde. Slechts de helft van het reddingswerk is afgerond, want de gezindheid van de mens is nog steeds verdorven. Toen de mensen bijvoorbeeld beseften dat ze van Moab afstamden, gingen zij zich beklagen, wilden ze het leven niet meer nastreven en werden zij volkomen negatief. Toont dit niet aan dat de mensheid zich nog steeds niet geheel kan onderwerpen aan de heerschappij van God? Is dit niet precies hun verdorven satanische gezindheid? Toen je niet aan tuchtiging werd onderworpen, reikten je handen hoger dan de anderen, zelfs die van Jezus. En je riep met luide stem: “Wees een geliefde zoon van God! Wees een intieme vriend van God! Wij zouden nog liever sterven dan zwichten voor Satan! Kom in opstand tegen de oude Satan! Kom in opstand tegen de grote rode draak! Moge de grote rode draak op een ellendige manier ten val komen! Moge God ons compleet maken!” Jouw geroep was harder dan dat van alle anderen. Maar toen kwamen de tijd van tuchtiging en opnieuw werd de verdorven gezindheid van de mens geopenbaard. Toen stopten zij met roepen en hun voornemen mislukte. Dit is de verdorvenheid van de mens. Deze gaat dieper dan de zonde. Ze is aangebracht door Satan en zit diepgeworteld in de mens. Het is niet gemakkelijk voor de mens om zich van zijn zonden bewust te worden. Hij kan zijn eigen diepgewortelde natuur niet herkennen en moet vertrouwen op het oordeel van het woord om dit te bereiken. Alleen zo kan de mens geleidelijk vanaf dit punt veranderen. In het verleden schreeuwde de mens aldus, omdat hij zijn inherente verdorven gezindheid niet begreep. Dit zijn de onzuiverheden die in de mens huizen. Gedurende deze lange periode van oordeel en tuchtiging leefde de mens in een gespannen sfeer. Was dit niet allemaal het gevolg van de werking van het woord? Schreeuwde jij het ook niet uit met een zeer luide stem vóór de beproeving van de dienstdoeners? “Ga het koninkrijk binnen! Allen die deze naam aanvaarden, zullen het koninkrijk binnengaan! Allen zullen deelhebben aan God!” Toen de beproeving van de dienstdoeners kwam, schreeuwde je het niet langer uit. In het begin riep iedereen uit: “O God! Waar u mij ook maar wilt inzetten, ik zal mij onderwerpen om mij door u te laten leiden.” Na het lezen van de woorden van God “Wie zal mijn Paulus zijn?” zeiden de mensen: “Ik ben bereid!” Toen zagen zij de woorden “En hoe zit het met het geloof van Job?” en zei hij: “Ik ben bereid om het geloof van Job op mij te nemen. God, stelt u mij alstublieft op de proef!” Toen de beproeving van de dienstdoeners kwam, stortten zij meteen in en konden ze nauwelijks weer overeind komen. Daarna namen de onzuiverheden in hun hart beetje bij beetje af. Kwam dit niet door het woord? Wat jullie vandaag dus hebben meegemaakt, zijn resultaten die door het woord zijn bereikt. Deze zijn zelfs groter dan de resultaten die zijn bereikt door de werking van de wonderen en tekenen van Jezus. De glorie van God die je ziet en het gezag van God Zelf dat je ziet, komen niet zozeer voort uit het zien van de kruisiging of de genezing van ziekte en het uitdrijven van demonen, maar veeleer uit het oordeel van Zijn woord. Dit toont aan dat het gezag en de macht van God niet alleen bestaan uit de werking van tekenen, de genezing van ziekte en het uitdrijven van demonen, maar dat het oordeel van Gods woord beter in staat is om het gezag van God te vertegenwoordigen en Zijn almacht te openbaren.

Wat de mens momenteel heeft bereikt – zijn huidige gestalte, kennis, liefde, trouw, gehoorzaamheid en inzicht – zijn resultaten die door het oordeel van het woord zijn verkregen. Dat je in staat bent tot trouw en tot op deze dag staande bent gebleven, is dankzij de werking van het woord. Nu ziet men in dat het werk van vleesgeworden God inderdaad buitengewoon is en veel ervan niet kan worden bereikt door de mens, en dat zijn mysteries en wonderen. Daarom hebben velen zich onderworpen. Sommigen hebben zich sinds de dag van hun geboorte nog nooit aan enig mens onderworpen, maar als ze de woorden van God nu zien, onderwerpen zij zich geheel zonder dat ze het zelf door hebben en durven ze niets anders te onderzoeken of te zeggen. De mensheid is gevallen onder het woord en ligt ter aarde geworpen onder het oordeel van het woord. Als de Geest van God rechtstreeks tot de mens sprak, dan zouden alle mensen gehoorzamen aan Zijn stem en zonder woorden van openbaring neervallen, vergelijkbaar met de manier waarop Paulus op de grond viel bij het licht op de weg naar Damascus. Indien God op deze manier te werk zou blijven gaan, zou de mens nooit door het oordeel van het woord zijn eigen verdorvenheid kunnen leren kennen en zodoende redding verkrijgen. Alleen door de vleeswording kan God Zijn woorden persoonlijk in het oor van ieder mens uitspreken, zodat iedereen die oren heeft, Zijn woorden kan horen en Zijn werk van oordeel van het woord kan ontvangen. Alleen is dit eerder het resultaat dat door Zijn woord wordt verkregen, dan de uiting van de Geest om de mens bang te maken zodat hij zich onderwerpt. Het is alleen door middel van dit praktische en toch buitengewone werk dat de oude gezindheid van de mens, vele jaren diep verholen, volledig kan worden blootgegeven, zodat de mens deze kan herkennen en laten veranderen. Deze dingen zijn allemaal het praktische werk van vleesgeworden God, waardoor Hij, met het op een praktische manier uitspreken en vellen van een oordeel, de resultaten boekt door het woord van het oordeel over de mens. Dit is het gezag van vleesgeworden God en de waarde van Gods incarnatie. Het wordt gedaan om het gezag van vleesgeworden God bekend te maken, de geboekte resultaten door het werk van het woord bekend te maken en bekend te maken dat de Geest in het vlees is gekomen en Zijn gezag betoont door de mens met het woord te oordelen. Hoewel Zijn vlees de uiterlijke vorm is van gewone en normale menselijkheid, zijn het de resultaten die door Zijn woorden geboekt worden, die de mens laten zien dat Hij veel gezag heeft, dat Hij God Zelf is en dat Zijn woorden de uitdrukking van God Zelf zijn. Op deze manier toont Hij aan de gehele mensheid dat Hij God Zelf is, God Zelf die vlees is geworden, dat Hij door niemand beledigd mag worden en dat niemand Zijn oordeel door het woord kan overtreffen en geen enkele macht van de duisternis kan zegevieren over Zijn gezag. De mens onderwerpt zich geheel aan Hem, omdat Hij het Woord is dat vlees is geworden, vanwege Zijn gezag en vanwege Zijn oordeel door het woord. Het werk dat Zijn geïncarneerde vlees voortbracht, is het gezag dat Hij bezit. De reden waarom Hij vlees is geworden, is omdat het vlees ook gezag kan hebben, en Hij is in staat om op een praktische manier werk te verrichten onder de mensheid, op zodanige wijze dat het zichtbaar en tastbaar is voor de mens. Dit werk is veel realistischer dan het werk dat rechtstreeks door de Geest van God, die alle gezag bezit, wordt gedaan, en de resultaten ervan zijn ook duidelijk. Dit is omdat Gods geïncarneerde vlees op een praktische manier kan spreken en werken. De uiterlijke vorm van Zijn vlees heeft geen gezag en kan door de mens worden benaderd. Zijn wezen draagt echter wel degelijk gezag, hoewel dit voor niemand zichtbaar is. Wanneer Hij spreekt en werkt, kan de mens het bestaan van Zijn gezag niet opmerken en dit maakt het voor Hem mogelijk om praktisch werk te verrichten. Al dit praktische werk kan resultaten boeken. Hoewel niemand beseft dat Hij gezag draagt, of dat Hij niet beledigd dient te worden, of Zijn toorn ziet, bereikt Hij toch de beoogde resultaten van Zijn woorden door Zijn bedekte gezag, Zijn verborgen toorn en de woorden die Hij openlijk spreekt. Met andere woorden: door de klank van Zijn stem, de ernst van Zijn spreken en alle wijsheid van Zijn woorden is de mens volledig overtuigd. Op deze manier is de mens gehoorzaam aan het woord van vleesgeworden God, die schijnbaar geen gezag heeft en daardoor Gods doel van het redden van de mens bereikt. Dit is een ander aspect van de betekenis van Zijn incarnatie: om realistischer te spreken en te zorgen dat de werkelijkheid van Zijn woorden invloed heeft op de mens, zodat de mens getuige kan zijn van de kracht van het woord van God. Daarom zou dit werk, als het niet door middel van incarnatie zou worden gedaan, niet het geringste resultaat bereiken en zondige mensen niet volledig kunnen redden. Indien God geen vlees was geworden, zou Hij de Geest blijven die zowel onzichtbaar als ontastbaar is voor de mens. De mens, als schepsel van vlees, en God behoren twee verschillende werelden toe en bezitten een verschillende aard. De Geest van God is onverenigbaar met de mens, die van vlees is, en er is gewoon geen manier om een relatie tussen hen te leggen, om nog maar te zwijgen over de mogelijkheid voor een mens om in een geest te veranderen. Aangezien dit nu eenmaal zo is, moet de Geest van God een schepsel worden om Zijn oorspronkelijke werk te kunnen verrichten. God kan zowel opstijgen naar de hoogste plaats als Zichzelf vernederen om mens te worden en werk onder de mensheid te verrichten en in hun midden te wonen. Maar de mens kan niet opstijgen naar de hoogste plaats en geest worden en nog minder kan hij afdalen naar de laagste plaats. Dit is waarom God vlees moet worden om Zijn werk uit te voeren. Evenzo kon tijdens de eerste incarnatie alleen het vlees van de geïncarneerde God de mens verlossen door Zijn kruisiging, terwijl de Geest van God geenszins zou kunnen worden gekruisigd als zondoffer voor de mens. God kon rechtstreeks vlees worden om als zondoffer te dienen voor de mens, maar de mens kon niet rechtstreeks naar de hemel opstijgen om het zondoffer aan te nemen dat God voor hem had voorbereid. Zodoende is het alleen maar mogelijk om aan God te vragen om enkele keren tussen de hemel en de aarde heen en weer te reizen. De mens kon namelijk niet opstijgen naar de hemel om deze redding aan te nemen, aangezien de mens gevallen is en bovendien kon de mens dus niet eenvoudigweg opstijgen naar de hemel, laat staan dat hij het zondoffer kon verkrijgen. Daarom was het voor Jezus nodig om naar de mensheid te komen en Zelf het werk te doen dat door de mens eenvoudigweg niet gerealiseerd kon worden. Elke keer dat God vlees wordt, is dat uit absolute noodzaak. Als er ook maar een fase rechtstreeks door de Geest van God kon worden uitgevoerd, zou Hij Zich niet hebben verlaagd tot een vleeswording.

In deze laatste werkfase worden resultaten geboekt door de werking van het woord. Door het woord leert de mens vele mysteries begrijpen en het werk dat God heeft gedaan door eerdere generaties heen. Door het woord wordt de mens verlicht door de Heilige Geest. Door het woord leert de mens de mysteries begrijpen die door eerdere generaties nooit ontrafeld zijn, evenals het werk van profeten en apostelen van vroegere tijden en de beginselen die zij navolgden. Door het woord leert de mens ook de gezindheid van God Zelf begrijpen, evenals de opstandigheid en weerstand van de mens en leert hij zijn eigen wezen kennen. Door deze stappen van werk en door alle gesproken woorden leert de mens het werk van de Geest kennen, het werk dat Gods geïncarneerde vlees doet en zelfs nog meer, namelijk Zijn hele gezindheid. Je kennis van Gods werk van zesduizend jaar management is ook door het woord verkregen. Was de kennis van je vorige opvattingen en je succes in het afleggen ervan ook niet bereikt door het woord? In de vorige fase werkte Jezus met wonderen en tekenen, maar in deze fase zijn er geen wonderen en tekenen. Was je begrip van waarom God geen wonderen verricht en tekenen toont ook niet gekregen door het woord? Daarom overstijgen de in deze fase gesproken woorden het werk dat door de apostelen en profeten van eerdere generaties gedaan is. Zelfs de door de profeten verkondigde profetieën hadden dit resultaat niet kunnen bereiken. De profeten gaven alleen profetieën door. Ze spraken over wat er in de toekomst zou gebeuren, maar niet over het werk dat God toen wilde doen. Noch spraken zij om richting te geven aan het leven van de mensheid of brachten zij de mensheid waarheden of onthulden zij mysteries aan hen, veel minder nog brachten zij leven. De woorden die in deze fase worden gesproken, bevatten profetie en waarheid, maar deze woorden brengen de mens voornamelijk leven. De huidige woorden zijn anders dan de profetieën van de profeten. Deze werkfase is ten behoeve van het leven van de mens en om zijn levensgezindheid te veranderen, en niet om te profeteren. De eerste fase was het werk van Jehova. Het was Zijn werk om voor de mens een pad te bereiden dat leidt tot aanbidding van God op aarde. Het was het aanvangswerk om een eerste plaats te vinden voor het werk op aarde. In die tijd leerde Jehova de Israëlieten om de sabbat in ere te houden, hun ouders te eren en in vrede met elkaar te leven. Aangezien de mensen in die tijd niet begrepen wat het inhield om mens te zijn en hoe zij op aarde moesten leven, vond Hij het in de eerste werkfase nodig om de mensheid te leren hoe zij hun leven moesten leiden. Alles wat Jehova tot hen sprak, was nog niet eerder bekend bij de mensen of hadden zij zich nog niet eigen gemaakt. In die tijd liet God veel profeten opstaan om te profeteren en dat deden ze onder leiding van Jehova. Dit was gewoon één onderdeel van het werk van God. In de eerste fase was God niet vleesgeworden en dus instrueerde Hij alle stammen en naties via de profeten. Toen Jezus in Zijn tijd werkte, sprak Hij niet zoveel als nu. Deze werkfase van het woord in de laatste dagen is er in eerdere tijdperken en generaties nooit geweest. Hoewel Jesaja, Daniël en Johannes veel profetieën doorgaven, waren hun profetieën heel anders dan de woorden die nu gesproken worden. Wat zij spraken waren alleen maar profetieën, maar de woorden die nu gesproken worden, zijn dat niet. Als ik alles wat ik nu zeg, zou omzetten naar profetieën, zouden jullie me dan kunnen begrijpen? Stel dat ik sprak over zaken van nadat ik vertrokken was, hoe kon je dat dan begrijpen? Het werk van het woord werd nooit gedaan in de tijd van Jezus of in het Tijdperk van de Wet. Misschien zullen sommigen zeggen: “Heeft Jehova niet ook woorden gesproken in de tijd van Zijn werk? Heeft Jezus naast het genezen van ziekte, het uitdrijven van demonen en het tonen van tekenen en het verrichten van wonderen niet ook woorden gesproken in de tijd waarin Hij werkte?” Er zijn verschillen onder de dingen die worden gezegd. Wat is de essentie van de woorden van Jehova? Hij gaf alleen aan hoe de mensen hun leven op aarde dienden te leiden, hetgeen niet ging over geestelijke zaken in het leven. Waarom wordt er gezegd dat het was om de mensen van alle plaatsen instructies te geven toen Jehova sprak? Het woord ‘instrueren’ betekent expliciet vertellen en het rechtstreeks gebieden. Hij voorzag de mens niet van leven, maar Hij nam de mens gewoon bij de hand en leerde hem hoe hij Hem moest vereren zonder al te veel parabels. Het werk dat Jehova in Israël deed, was niet om de mens aan te pakken, of hem te disciplineren of om te oordelen en te tuchtigen, het was om hem te leiden. Jehova droeg Mozes op om tegen Zijn volk te zeggen manna uit de wildernis te halen. Elke ochtend voor zonsopgang moesten ze manna verzamelen, net genoeg voor hen om die dag te eten. Het manna kon niet bewaard blijven tot de volgende dag, omdat het dan zou beschimmelen. Hij vermaande de mensen niet en legde hun natuur niet bloot, evenmin gaf Hij hun ideeën en gedachten bloot. Hij veranderde de mensen niet, maar gaf juist richting aan in hun leven. De mensen van die tijd waren als kinderen. Ze begrepen niets en waren slechts in staat tot een aantal elementaire handelingen, en dus vaardigde Jehova alleen wetten uit om leiding te geven aan de menigte.

Om het evangelie te verspreiden, zodat iedereen die met een waarachtig hart zoekt kennis kan bemachtigen van het werk dat deze dag wordt gedaan en volledig kan worden overtuigd, moet je komen tot een duidelijk inzicht in de kern van het verhaal, en de essentie en de betekenis van het werk dat in elke fase wordt verricht. Zorg dat anderen, door het luisteren naar je communicatie, het werk van Jehova, het werk van Jezus, en, wat nog belangrijker is, al het werk van de God van vandaag, en eveneens het verband en de verschillen tussen de drie werkfases kunnen begrijpen. Zorg ervoor dat anderen, nadat ze klaar zijn met luisteren, zullen inzien dat de drie fases elkaar niet verstoren, maar dat ze allemaal het werk zijn van dezelfde Geest. Hoewel Ze in verschillende tijdperken werken, de inhoud van het werk dat Ze uitvoeren anders is en de woorden die Ze spreken anders zijn, zijn de principes volgens welke Ze werken toch een en dezelfde. Dit zijn de grootste visies die alle mensen die God volgen zouden moeten begrijpen.

De twee incarnaties voltooien de betekenis van de incarnatie

Ieder stadium van het werk dat God doet heeft een eigen praktische betekenis. Destijds, toen Jezus kwam, kwam Hij in mannelijke gedaante, en wanneer God dit keer komt, is Zijn gedaante vrouwelijk. Hier kun je uit concluderen dat Gods schepping van zowel mannen als vrouwen in Zijn werk kan worden gebruikt en dat Hij geen onderscheid maakt tussen de geslachten. Als Zijn Geest komt, kan Hij ieder vlees aannemen dat Hij wenst en dat vlees kan Hem vertegenwoordigen; of het nu mannelijk of vrouwelijk is, het kan God vertegenwoordigen zo lang het maar Zijn geïncarneerde vlees is. Als Jezus bij Zijn komst als vrouw verschenen was, met andere woorden, als er van de Heilige Geest een meisje was ontvangen in plaats van een jongetje, dan zou dat stadium van het werk toch voltooid zijn. Als dat het geval was geweest, dan zou het huidige stadium van het werk in plaats daarvan door een man moeten worden voltooid, maar het werk zou toch voltooid worden. Het werk dat in elk stadium wordt gedaan, heeft zijn betekenis; geen van de stadia van het werk wordt herhaald noch is het tegenstrijdig aan het andere. Toen Jezus destijds Zijn werk deed, werd Hij de enige Zoon genoemd, en ‘Zoon’ houdt het mannelijke geslacht in. Waarom wordt de enige Zoon dan in dit huidige stadium niet genoemd? Omdat de vereisten van het werk een verandering van geslacht, anders dan dat van Jezus, noodzakelijk hebben gemaakt. Bij God bestaat er geen onderscheid tussen de geslachten. Hij doet Zijn werk zoals Hij dat wil en is daarbij niet aan beperkingen onderhevig, maar Hij is vooral vrij. Ieder stadium van het werk heeft echter een eigen praktische betekenis. God is twee keer vleesgeworden, en het spreekt vanzelf dat Zijn incarnatie tijdens de laatste dagen de allerlaatste keer is. Hij is gekomen om al Zijn daden bekend te maken. Als Hij in dit stadium niet vleesgeworden was om het werk persoonlijk te doen zodat de mens het kan zien, dan zou de mens voor eeuwig aan de opvatting vastklampen dat God alleen mannelijk is, niet vrouwelijk. Hiervoor geloofde de hele mensheid dat God slechts man kon zijn en dat een vrouw geen God genoemd kon worden, want de hele mensheid vond dat de man gezag had over de vrouw. De mensen geloofden dat een vrouw geen gezag kon hebben, dat alleen een man dit kon. Sterker nog, ze zeiden zelfs dat de man het hoofd van de vrouw was, en dat de vrouw de man moest gehoorzamen en hem niet voorbij kon streven. Toen er vroeger werd gezegd dat de man het hoofd van de vrouw was, was dit bedoeld voor Adam en Eva die door de slang was verleid en niet voor de man en de vrouw zoals zij in het begin door Jehova waren geschapen. Natuurlijk moet een vrouw haar man gehoorzamen en liefhebben, en moet een man leren hoe hij zijn gezin kan voeden en onderhouden. Dit zijn de wetten en decreten die Jehova heeft uitgevaardigd en waar de mensheid zich aan moet houden gedurende het leven op aarde. Jehova zei tegen de vrouw “Je zult je man begeren, en hij zal over je heersen.” Zo sprak Hij opdat de mensheid (dat wil zeggen zowel de man als de vrouw) een normaal leven konden leiden onder de heerschappij van Jehova, en om de levens van mensen structuur te geven zodat ze niet wanordelijk zouden worden. Daarom maakte Jehova passende regels voor hoe de man en de vrouw moeten handelen, maar dit betrof slechts alle schepsels die op de aarde leven en had geen verband met Gods geïncarneerde vlees. Hoe kon God hetzelfde zijn als Zijn schepping? Zijn woorden waren slechts gericht tot de mensheid van Zijn schepping, Hij vaardigde regels uit voor de man en voor de vrouw zodat de mensheid een normaal leven kon leiden. In het begin, toen Jehova de mensheid schiep, maakte Hij twee soorten mensen, mannelijk en vrouwelijk, en dus is er de scheiding tussen mannelijk en vrouwelijk in Zijn geïncarneerde vlezen. Hij baseerde Zijn besluit over Zijn werk niet op de woorden die Hij tot Adam en Eva sprak. De beide keren dat Hij vlees werd, werden geheel bepaald door Zijn gedachten op het moment dat Hij in het begin de mens schiep, dat wil zeggen, Hij voltooide het werk van Zijn twee incarnaties op basis van de man en de vrouw voordat zij verdorven waren. Als de mensheid de woorden die Jehova sprak tot Adam en Eva, die verleid waren door de slang, toepaste op het werk van Gods incarnatie, zou Jezus dan niet ook Zijn vrouw naar behoren hebben moeten liefhebben? Zou God zo dan nog steeds God zijn? En als dit zo is, zou Hij dan nog steeds Zijn werk af kunnen maken? Als het verkeerd zou zijn dat Gods geïncarneerde vlees vrouwelijk is, zou het dan ook niet de grootst mogelijk fout van God geweest zijn om de vrouw te scheppen? Als de mens nog steeds gelooft dat het verkeerd is dat God als vrouw is geïncarneerd, zou Jezus, die niet getrouwd was en dus Zijn vrouw niet kon liefhebben, dan niet net zo fout zijn als de huidige incarnatie? Omdat je met de woorden die Jehova tot Eva sprak de waarheid van Gods huidige incarnatie meet, moet je met Jehova’s woorden aan Adam de Heer Jezus beoordelen die in het Tijdperk van Genade vlees is geworden. Zijn deze twee dingen niet hetzelfde? Omdat je de Heer Jezus de maat neemt als de man die niet verleid is door de slang, mag je de waarheid van de huidige incarnatie niet beoordelen als de vrouw die wel door de slang is verleid. Dat zou oneerlijk zijn! Als je zo zou oordelen, zou dat een bewijs zijn dat je je verstand verloren hebt. Toen Jehova tweemaal vlees werd, had het geslacht van Zijn vlees te maken met de man en de vrouw die niet door de slang verleid waren; het was in overeenstemming met de man en de vrouw die niet door de slang verleid waren dat Hij tweemaal vlees werd. Denk nu niet dat de mannelijkheid van Jezus hetzelfde was als die van Adam, die door de slang was verleid. Beiden hebben niets met elkaar te maken, beiden zijn mannen van een heel andere aard. Het kan toch niet zo zijn dat de mannelijkheid van Jezus bewijst dat Hij alleen het hoofd is van alle vrouwen, maar niet van alle mannen? Is Hij niet de Koning van alle Joden (mannen én vrouwen)? Hij is God Zelf, niet slechts het hoofd van de vrouw, maar ook het hoofd van de man. Hij is de Heer van alle schepselen en het hoofd van alle schepselen. Hoe heb je kunnen bepalen dat de mannelijkheid van Jezus het symbool is van het hoofd van de vrouw? Zou dit geen godslastering zijn? Jezus is een man die niet verdorven is. Hij is God, Hij is Christus, Hij is de Heer. Hoe zou Hij een man kunnen zijn als Adam, die verdorven was? Jezus is het vlees dat de heiligste Geest van God heeft gedragen. Hoe kun je zeggen dat Hij een God is die de mannelijkheid van Adam had? Zou in dat geval niet al het werk van God verkeerd zijn geweest? Zou Jehova de mannelijkheid van de verdorven Adam, die verleid was door de slang, in Jezus hebben kunnen opnemen? Is de incarnatie van vandaag niet een tweede geval van het werk van de geïncarneerde God die anders van geslacht is dan Jezus maar op Hem lijkt in aard? Durf je nog steeds te zeggen dat de geïncarneerde God geen vrouw kan zijn, omdat de vrouw de eerste was die werd verleid door de slang? Durf je nog steeds te zeggen dat, omdat de vrouw de meest onreine is en de bron van de verdorvenheid van de mens, God onmogelijk als vrouw heeft kunnen incarneren? Durf je vol te houden dat “de vrouw de man altijd moet gehoorzamen en zich nooit als God kan manifesteren, of God rechtstreeks kan vertegenwoordigen”? Je begreep het destijds al niet, maar kun je nu doorgaan met je godslastering van het werk van God, en vooral het geïncarneerde vlees van God? Als je dit niet helder en duidelijk kunt zien, let dan op je woorden opdat je domheid en onwetendheid niet aan de dag komen en je lelijkheid te kijk wordt gezet. Denk niet dat je alles begrijpt. Ik zeg je dat alles wat je gezien en meegemaakt hebt niet toereikend is om jou ook maar één duizendste deel van mijn managementplan te laten begrijpen. Waarom doe je dan zo uit de hoogte? Dat kleine beetje talent van jou, en die minimale kennis zijn niet toereikend voor Jezus om ook maar in één seconde van Zijn werk te gebruiken. Hoeveel ervaring heb je nu echt? Wat je hebt gezien en alles wat je in je hele leven hebt gehoord en wat je je voorgesteld hebt, is minder dan het werk dat ik in één moment verricht! Je kunt maar beter niet zitten muggenziften en aanmerkingen maken. Hoe arrogant je ook bent, je bent gewoon een schepsel dat nog minder voorstelt dan een mier! Alles wat je in je buik meedraagt, is nog minder dan wat in de buik van een mier zit! Denk niet dat je het recht hebt wild te gebaren en een grote mond te hebben, alleen maar omdat je wat ervaring en wat anciënniteit hebt opgedaan. Zijn jouw ervaring en jouw anciënniteit niet het product van de woorden die ik heb gesproken? Geloof je soms dat ze in ruil waren voor je eigen arbeid en geploeter? Je kunt nu zien dat ik vleesgeworden ben, en alleen al daarom ben je vervuld met zulke kostelijke ideeën en heb je daar talloze opvattingen uit vergaard. Al had je nog zulke buitengewone talenten, zonder mijn incarnatie zou je nooit zoveel ideeën kunnen hebben. En komen daar je opvattingen niet uit voort? Als Jezus die eerste keer geen vlees was geworden, zou je dan überhaupt iets over de incarnatie weten? Is het niet omdat je door de eerste incarnatie kennis hebt verworven dat je schaamteloos probeert de tweede incarnatie te veroordelen? Waarom onderwerp je dit aan een studie, in plaats van een gehoorzame volgeling te zijn? Als je in deze stroom bent opgenomen en voor de vleesgeworden God verschijnt, staat Hij je dan toe er een studie van te maken? Het bestuderen van je familiegeschiedenis is goed, maar als je probeert de ‘familiegeschiedenis’ van God te bestuderen, zou de God van vandaag je dan toestaan een dergelijke studie uit te voeren? Ben je blind? Roep je zo geen verachting over jezelf af?

Als het werk van Jezus op zichzelf had gestaan, zonder aangevuld te zijn door het werk in dit stadium van de laatste dagen, dan zou de mens voor eeuwig vasthouden aan de opvatting dat alleen Jezus de enige Zoon van God is. Dat betekent dat God maar één zoon heeft en dat eenieder die daarna komt onder een andere naam niet de enige Zoon van God is, laat staan God Zelf. De mens heeft de opvatting dat, wie als zoenoffer dient of namens God de macht neemt en de mensheid verlost, de enige Zoon van God is. Er zijn er die geloven dat, zolang Degene die komt een man is, Hij als enige Zoon van God en als Gods vertegenwoordiger kan worden beschouwd. Er zijn er zelfs die zeggen dat Jezus de Zoon van Jehova is, Zijn enige Zoon. Is dat niet een zeer opgeblazen opvatting van de mens? Als dit stadium van het werk niet in het laatste tijdperk zou worden uitgevoerd, dan zou de hele mensheid tegenover God gehuld zijn in een donkere schaduw. Als dit het geval was, zou de man denken dat hij boven de vrouw staat, en de vrouw zou haar hoofd nooit rechtop kunnen houden en dan zou er zelfs geen enkele vrouw gered kunnen worden. Mensen denken altijd dat God een man is, en bovendien dat Hij de vrouw altijd verafschuwd heeft en haar geen verlossing wil geven. Als dat zo was, zou het dan niet waar zijn dat alle vrouwen die door Jehova geschapen zijn en die ook verdorven zijn geen kans zouden hebben om gered te worden? Zou het dan niet zinloos zijn geweest voor Jehova om de vrouw te scheppen, dat wil zeggen om Eva geschapen te hebben? En zou de vrouw dan niet voor eeuwig ten onder gaan? Hierom wordt het stadium van het werk in de laatste dagen ondernomen om de hele mensheid te redden, niet alleen de vrouw. Als iemand denkt dat als God vleesgeworden zou zijn als vrouw, het enkel omwille van het redden van de vrouw was, dan zou die persoon inderdaad een dwaas zijn!

Het hedendaagse werk heeft het werk van het Tijdperk van Genade verder gebracht; dat wil zeggen dat het werk van het hele zesduizendjarige managementplan voortgegaan is. Hoewel het Tijdperk van Genade nu voorbij is, is er vooruitgang geboekt met het werk van God. Waarom zeg ik steeds weer dat dit stadium van het werk bouwt op het Tijdperk van Genade en het Tijdperk van de Wet? Omdat het huidige werk een voortzetting is van het werk dat in het Tijdperk van Genade is gedaan en een vooruitgang ten opzichte van het werk in het Tijdperk van de Wet. De drie stadia zijn nauw verweven, waarbij iedere schakel in de keten nauw is verbonden met de volgende. Waarom zeg ik ook dat dit stadium van het werk voortborduurt op het werk van Jezus? Stel dat dit stadium niet op het werk van Jezus zou voortborduren. Dan zou er in dit stadium opnieuw een kruisiging moeten plaats vinden, en zou het verlossingswerk van het vorige stadium helemaal overgedaan moeten worden. Dat zou zinloos zijn. Het is dus niet zo dat het werk helemaal klaar is, maar het tijdperk is verder gegaan en het werk is naar een hoger niveau getild dan voorheen. Je kunt zeggen dat dit stadium van het werk op het fundament van het Tijdperk van de Wet en op de rots van het werk van Jezus is gebouwd. Gods werk wordt stadium voor stadium opgebouwd, en dit stadium is geen nieuw begin. Alleen de combinatie van de drie stadia van het werk kunnen als het zesduizendjarige managementplan worden beschouwd. Het werk in dit stadium wordt gedaan op het fundament van het werk van het Tijdperk van Genade. Als de twee stadia van het werk niet in verband stonden met elkaar, waarom wordt de kruisiging dan in dit stadium niet herhaald? Waarom draag ik de zonden van de mens dan niet maar kom ik, in plaats daarvan, om de mens rechtstreeks te oordelen en te tuchtigen? Als mijn werk om de mens te oordelen en te tuchtigen en mijn huidige komst zonder de ontvangenis van de Heilige Geest niet was gevolgd op de kruisiging, dan zou ik niet geschikt zijn om de mens te oordelen en te tuchtigen. Juist omdat ik één ben met Jezus kom ik rechtstreeks om de mens te tuchtigen en te oordelen. Het werk in dit stadium wordt geheel op het werk van het voorgaande tijdperk gebouwd. Dat is de reden dat alleen dit soort werk de mens stap voor stap naar de redding kan brengen. Jezus en ik komen voort uit dezelfde Geest. Al zijn wij door het vlees niet met elkaar verbonden, onze Geest is één. Al is de inhoud van wat we doen en het werk dat we ondernemen niet hetzelfde, in essentie zijn we hetzelfde; ons vlees neemt verschillende vormen aan, maar dit komt doordat er verandering is gekomen in het tijdperk en de eisen die aan ons werk gesteld worden; onze bedieningen zijn niet dezelfde, daarom is het werk dat wij voortbrengen en zijn de gezindheden die wij onthullen aan de mens ook anders. Daarom is wat de mens tegenwoordig ziet en begrijpt anders dan in het verleden, dit komt door de verandering van tijdperk. Hun Geest is één, ook al zijn Zij van een ander geslacht en is de vorm van Hun vlees anders, en zijn Zij niet in dezelfde familie geboren, laat staan in hetzelfde tijdsgewricht. Het kan niet worden ontkend dat Zij de incarnatie van God in twee verschillende tijdsperiodes zijn, ook al deelt Hun vlees niet hetzelfde bloed of fysieke verwantschap van enig soort. Dat Zij het geïncarneerde vlees van God zijn is een onweerlegbare waarheid, al hebben Zij niet dezelfde stamboom en hebben Zij geen gemeenschappelijke menselijke taal (de één was een man die de taal van de Joden sprak en de andere is een vrouw die uitsluitend Chinees spreekt). Om deze redenen hebben Zij in verschillende landen geleefd om het werk te doen dat eenieder past, en ook nog in verschillende tijdsperiodes. Ondanks het feit dat Zij uit dezelfde Geest bestaan en dezelfde essentie hebben, zijn er helemaal geen absolute overeenkomsten tussen de uiterlijke omhulsels van Hun vlees. Zij delen slechts dezelfde menselijkheid, maar waar het het uiterlijk voorkomen van Hun vlees en de omstandigheden van Hun geboorte aangaat, lijken Zij niet op elkaar. Deze dingen hebben geen invloed op Hun respectievelijke werkzaamheden of op de kennis die de mens van Hen heeft, want uiteindelijk zijn Zij dezelfde Geest en kan niemand Hen scheiden. Al hebben Zij geen familierelatie, Hun hele wezen staat onder de hoede van Hun Geest, die Hen ander werk toebedeelt in andere tijden, en die Hun vlees een andere stamboom toebedeelt. De Geest van Jehova is niet de vader van de Geest van Jezus, en de Geest van Jezus is niet de zoon van de Geest van Jehova: Zij zijn één en dezelfde Geest. Evenzo hebben de geïncarneerde God van vandaag en Jezus geen familierelatie, maar zijn Zij één; dit komt omdat Hun Geest één is. God kan het werk van mededogen en barmhartigheid verrichten, alsook het werk van het rechtvaardige oordeel en de tuchtiging van de mens, en dat van het uitroepen van een vloek over de mens; uiteindelijk kan Hij het werk van de vernietiging van de wereld en het straffen van de kwaden doen. Doet Hij dit niet allemaal Zelf? Is dat niet Gods almacht? Hij was in staat zowel de wetten voor de mens te verspreiden als de geboden uit te vaardigen, en Hij was in staat de vroege Israëlieten naar hun leven op aarde te leiden en hen te begeleiden in de bouw van de tempel en de altaren en hield daarbij alle Israëlieten onder Zijn heerschappij. Hij vertrouwde op Zijn gezag en leefde tweeduizend jaar lang op aarde met het volk Israël. De Israëlieten durfden niet tegen Hem op te staan; allen vereerden Jehova en hielden zich aan Zijn geboden. Dit was het werk dat gedaan was waarbij Hij op Zijn gezag en Zijn almacht vertrouwde. Toen kwam Jezus tijdens het Tijdperk van Genade om de hele gevallen mensheid te verlossen (en niet alleen de Israëlieten). Hij toonde de mens mededogen en barmhartigheid. De Jezus die de mens in het Tijdperk van Genade zag, was met barmhartigheid vervuld en was altijd liefhebbend jegens de mensen, want Hij was gekomen om de mensheid van de zonde te verlossen. Hij kon de mens zijn zonden vergeven totdat Zijn kruisiging de mensheid helemaal verloste van de zonde. Tijdens deze periode verscheen God voor de mens met mededogen en barmhartigheid; dat wil zeggen dat Hij een zoenoffer voor de mens werd en werd gekruisigd voor de zonden van de mens zodat deze voor eeuwig vergeven zou zijn. Hij was genadig, medelevend, verdraagzaam en liefhebbend. En allen die Jezus volgden in het Tijdperk van Genade probeerden eveneens in alle opzichten verdraagzaam en liefhebbend te zijn. Ze waren lankmoedig en vochten nooit terug, zelfs niet als ze geslagen, vervloekt of gestenigd werden. Maar in het laatste stadium kan dit niet meer zo zijn. En zo was het werk van Jezus en van Jehova ook niet helemaal hetzelfde, ook al was Hun Geest één. Jehova’s werk was niet het beëindigen van het tijdperk, maar de begeleiding ervan, het inluiden van het leven van de mens op aarde. Het onderhanden werk nu is echter de overwinning van de mensen in de heidense naties die diep verdorven zijn, en niet alleen het leiden van Gods uitverkorenen in China, maar van het hele universum en de hele mensheid. Het lijkt jou misschien dat dit werk alleen in China wordt gedaan, maar in feite begint het al in het buitenland te verspreiden. Hoe komt het dat buitenlanders steeds weer de ware weg zoeken? Dit komt doordat de Geest al aan het werk is gegaan, en de woorden die nu gesproken worden op de mensen in het universum zijn gericht. Hiermee is de helft van het werk al aan de gang. Vanaf de schepping van de wereld tot op heden heeft de Geest van God dit grootse werk in gang gezet en bovendien heeft Hij ander werk in andere tijdperken en andere naties verricht. De mensen uit de verschillende tijdperken zien een andere gezindheid van Hem, wat van nature onthuld wordt door de verschillende werken die Hij verricht. Hij is God, vervuld van mededogen en barmhartigheid; Hij is het zoenoffer voor de mens en de herder van de mens; maar Hij is ook het oordeel, de tuchtiging en de vloek van de mens. Hij kon de mens tweeduizend jaar lang leiden bij zijn leven op aarde en Hij kon ook de verdorven mens van zijn zonde verlossen. Vandaag is Hij ook in staat de mensheid te veroveren die Hem niet kent, en haar machteloos te maken onder Zijn heerschappij zodat allen zich volledig aan Hem onderwerpen. Uiteindelijk zal Hij alles dat onrein en onrechtschapen is in de mens in het hele universum wegbranden om hen te laten zien dat Hij niet alleen een genadige en liefhebbende God is, niet alleen een God van wijsheid en wonderen, niet alleen een heilige God, maar meer nog een God die oordeelt over de mens. Voor de kwaden onder de mens belichaamt Hij brand, oordeel en straf; voor hen die vervolmaakt moeten worden belichaamt Hij net zozeer rampspoed, loutering en beproeving als troost, steun, een voorziening van woorden, behandeling en snoeiing. En voor diegenen die worden verstoten is Hij straf en vergelding. Zeg mij, is God niet almachtig? Hij is bij machte om al het werk te doen, niet alleen de kruisiging zoals je dacht. Je denkt te min over God! Geloof je dat Hij slechts in staat is door Zijn kruisiging de hele mensheid te verlossen en dat het daarbij blijft? En dat je daarna Hem tot in de hemel zult volgen om de vruchten van de levensboom te eten en om van de levensrivier te drinken? … Zou het zo eenvoudig zijn? Zeg mij, wat heb je bereikt? Heb je het leven van Jezus? Je werd inderdaad door Hem verlost, maar de kruisiging was het werk van Jezus Zelf. Welke taak heb jij als man zelf vervuld? Je hebt alleen uiterlijke vroomheid maar je begrijpt Zijn weg niet. Is dat hoe je Hem zichtbaar maakt? Als je het leven van God niet bereikt hebt of het geheel van Zijn rechtvaardige gezindheid niet hebt gezien, dan kun je niet beweren dat je iemand bent die het leven heeft, en ben je het niet waard om door de poort van het koninkrijk van de hemel te treden.

God is niet alleen een Geest, Hij kan ook vlees worden; bovendien is Hij een lichaam van glorie. Hoewel jullie Jezus niet hebben gezien is Hij door de Israëlieten wel gezien, dat wil zeggen de Joden van die tijd. Eerst was Hij een lichaam van vlees, maar na Zijn kruisiging werd Hij een lichaam van glorie. Hij is de allesomvattende Geest en kan overal werken. Hij kan Jehova zijn, of Jezus of Messias, en uiteindelijk kan Hij ook Almachtige God worden. Hij is rechtvaardigheid, oordeel en tuchtiging; Hij is vloek en toorn; maar Hij is ook mededogen en barmhartigheid. Al het werk dat Hij gedaan heeft kan Hem vertegenwoordigen. Wat voor een God is Hij, zou je zeggen? Als je het echt niet kunt uitleggen, moet je geen conclusies trekken over God. Concludeer niet dat God voor altijd een God van mededogen en barmhartigheid is, alleen maar omdat Hij het verlossingswerk heeft verricht in een bepaald stadium. Kun je er zeker van zijn dat Hij slechts een genadige en liefhebbende God is? Als Hij enkel maar een genadige en liefhebbende God is, waarom brengt Hij dan het tijdperk ten einde in de laatste dagen? Waarom stuurt Hij zoveel rampspoed? Volgens de opvattingen en gedachten van de mensen moet God helemaal tot het einde toe genadig en liefdevol zijn, zodat elke laatste mens van de mensheid kan worden gered. Maar waarom stuurt Hij in de laatste dagen dan zoveel rampen naar beneden, zoals aardbevingen, pest en hongersnood om die kwaadaardige mensheid te vernietigen die God als een vijand beschouwt? Als Hij de mens liefheeft als Zichzelf en als Zijn enige Zoon, waarom stuurt Hij dan plagen en hagelstenen vanuit de hemelen? Waarom laat Hij de mens lijden onder hongersnood en pest? Waarom laat Hij de mens lijden onder deze rampspoed? Wat voor een God Hij is, durft geen van jullie te zeggen en niemand kan het uitleggen. Kun je er zeker van zijn dat Hij de Geest is? Durf jij te zeggen dat Hij niemand anders is dan het vlees van Jezus? En durf jij te zeggen dat Hij een God is die voor altijd gekruisigd wordt in het belang van de mens?

Bestaat de Drie-eenheid?

Nadat de waarheid over de vleesgeworden Jezus ontstond, geloofde de mens dat er in de hemel niet alleen de Vader is, maar ook de Zoon en zelfs de Geest. Dit is de gebruikelijke notie dat de mens heeft, dat er een dergelijke God in de hemel is: een drie-eenheid God die de Vader is, de Zoon en de Heilige Geest. De hele mensheid heeft van dit soort noties: God is één God, maar bestaat uit drie delen, en al diegenen die zich helaas achter de gebruikelijke noties verschansen denken dat dit de Vader, de Zoon en de Heilige Geest zijn. Alleen die drie delen verenigd vormen samen de hele God. Zonder de Heilige Vader zou God niet compleet zijn. En zo zou God ook niet compleet zijn zonder de Zoon en de Heilige Geest. Met hun noties geloven zij dat alleen de Vader of alleen de Zoon niet als God beschouwd kan worden. Alleen de Vader, de Zoon en de Heilige Geest kunnen tezamen als God Zelf worden beschouwd. Alle religieuze gelovigen en zelfs iedere individuele volgeling onder jullie, houden tegenwoordig vast aan dit geloof. Toch kan niemand uitleggen of dit geloof juist is, want jullie bevinden je altijd in een mist van verwarring over zaken die God Zelf aangaan. Hoewel dit noties zijn, weten jullie niet of ze kloppen, want jullie zijn te zeer door religieuze noties besmet. Jullie hebben je de gebruikelijke noties over religie helemaal eigen gemaakt en dit gif is tot in jullie binnenste doorgedrongen. Dus ook in dit geval zijn jullie gezwicht voor deze verderfelijke invloed, want de drie-eenheid God bestaat eenvoudigweg niet. Dat wil zeggen, de Drie-eenheid van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest bestaat helemaal niet. Dit is gewoon een conventionele opvatting van de mens, een vals geloof van de mens. De mens gelooft al vele eeuwen in deze Drie-eenheid, door de mens voor de geest geroepen door noties, uit de duim gezogen en nooit eerder door de mens waargenomen. Gedurende deze vele jaren zijn er veel Bijbelverklaarders geweest die de ‘ware betekenis’ van de Drie-eenheid hebben verklaard. Maar die verklaring van de drie-eenheid God als drie afzonderlijke consubstantiële personen is altijd vaag en onduidelijk geweest, en de mensen zijn volledig verward over de ‘constructie’ van God. Geen enkele grootheid heeft ooit een degelijke verklaring kunnen geven. De meeste verklaringen kunnen ermee door wat betreft hun redenering en op papier, maar werkelijk niemand heeft een volledig duidelijk begrip van de betekenis. Dit komt doordat die geweldige Drie-eenheid die de mens in zijn hart heeft gesloten gewoon niet bestaat. Want niemand heeft ooit het ware gezicht van God gezien of het geluk gehad een bezoek aan Gods hoge verblijfplaats te mogen brengen om te onderzoeken wat er te vinden is in de plaats waar God Zich bevindt, en om vast te stellen hoeveel tienduizenden of honderdmiljoenen generaties er precies in het ‘huis van God’ zijn of om een onderzoek in te stellen naar het aantal delen waaruit de eigenlijke constructie van God bestaat. Wat vooral onderzocht moet worden is dit: de leeftijd van de Vader en de Zoon en van de Heilige Geest; de respectieve verschijningen van deze drie; hoe Ze precies opgesplitst zijn; en hoe het komt dat Ze verenigd zijn. Helaas heeft in al deze lange jaren geen mens de waarheid over deze zaken vast weten te stellen. De mens gist maar wat, niemand heeft ooit de hemel hierboven bezocht en is met een ‘onderzoekverslag’ teruggekeerd om de waarheid over de zaak te rapporteren aan al die hartstochtelijke en vrome religieuze gelovigen die zich druk maken over de Drie-eenheid. Je kunt de mens natuurlijk niet de schuld geven dat hij deze noties heeft gevormd, want waarom liet Jehova de Vader Zich niet door Jezus de Zoon vergezellen toen Hij de mensheid schiep? Als van het begin af aan alles onder de naam Jehova was gebeurd, was het beter geweest. Als bij iemand de schuld moet worden gelegd, laat die dan gelegd worden bij de kortstondige vergissing van Jehova God die naliet de Zoon en de Heilige Geest ten tijde van de schepping tot Zich te roepen, maar Zijn werk liever alleen deed. Als Zij tegelijkertijd hadden gewerkt, zouden Zij dan niet één zijn geworden? Als er van het begin tot het einde alleen de naam Jehova was geweest en de naam Jezus in het Tijdperk van Genade niet was voorgekomen, of als Hij dan nog steeds Jehova genoemd was, was deze splitsing door de mensheid God dan niet bespaard gebleven? In ieder geval kan Jehova van dit alles niet de schuld krijgen. Als de schuld bij iemand moet worden gelegd, laat die dan bij de Heilige Geest gelegd worden, die al duizenden jaren Zijn werk blijft doen onder de naam Jehova, of Jezus, of zelfs de Heilige Geest, waarmee Hij de mens zodanig in de war en van de wijs brengt, dat de mens niet precies weet wie God is. Als de Heilige Geest vormloos of beeldmoois had gewerkt en bovendien zonder een naam als Jezus en de mens Hem niet had kunnen aanraken of zien maar slechts het geluid van de donder had kunnen horen, zou de mens dan niet meer gebaat zijn geweest bij dit soort werk? Maar wat kunnen we daar nu aan doen? De verzameling noties van de mens is zo hoog als een berg en zo wijd als de zee geworden, zodat de God van vandaag ze niet meer kan verdragen en het spoor helemaal bijster is. Vroeger, toen er alleen Jehova was, Jezus en, tussen Hen in, de Heilige Geest, wist de mens al niet meer hoe hij ermee om moest gaan, en nu is ook de Almachtige er nog bij gekomen, over wie ook nog beweerd wordt dat Hij een deel van God is. Wie weet wie Hij is en in welke persoon van de Drie-eenheid Hij vermengd of verborgen is geweest en hoe lang? Hoe kan de mens dit verdragen? De mens had al een leven lang nodig om alleen al de drie-eenheid God te verklaren, maar nu is er ook nog “één God in vier personen.” Hoe kan dit worden verklaard? Kun jij dit verklaren? Broeders en zusters! Hoe hebben jullie tot op heden in zo’n God kunnen geloven? Ik neem mijn petje af voor jullie. De drie-eenheid God was al moeilijk genoeg te verdragen; hoe hebben jullie zo lang zo’n onwankelbaar geloof kunnen hebben in deze ene God in vier personen? Jullie zijn met klem verzocht eruit te gaan, maar jullie weigeren. Onbegrijpelijk! Het is wat met jullie! Een mens kan gewoon zover gaan dat hij in vier Goden gelooft en daar niet warm of koud van wordt. Vinden jullie dat geen wonder? Als er naar jullie gekeken wordt, zou niemand weten dat jullie zo’n groot wonder konden verrichten! Laat ik jullie vertellen dat in werkelijkheid de drie-eenheid God nergens in dit universum bestaat. God heeft geen Vader of een Zoon, laat staan dat er een denkbeeld is dat Vader en Zoon gezamenlijk de Heilige Geest als instrument gebruiken. Dit alles is de allergrootste misvatting op deze wereld en bestaat gewoon niet! Maar ook zo’n misvatting komt ergens vandaan en is niet helemaal ongegrond, want jullie geest is niet zo eenvoudig en jullie gedachten zijn niet zonder rede. Ze zijn eerder behoorlijk toepasselijk en vernuftig, zozeer zelfs, dat een Satan er niet in kan doordringen. Jammer is alleen dat deze gedachten allen misvattingen zijn en gewoon niet bestaan! Jullie hebben de echte waarheid compleet gemist. Jullie gissen slechts en maken voorstellingen, en dan verzinnen jullie een verhaal om het vertrouwen van anderen op oneerlijke wijze te winnen en overwicht te krijgen over de meest dwaze mensen die verstand noch rede hebben, zodat zij jullie grootse en vermaarde ‘deskundige leer’ zullen geloven. Is dit waarheid? Is dit de weg van leven die de mens zou moeten ontvangen? Wat een onzin allemaal! Geen enkel woord klopt! Al deze lange jaren is God door jullie op deze manier opgesplitst, en iedere generatie heeft Hem in kleinere delen opgesplitst, totdat één God openlijk in drie Goden is gesplitst. En nu kan de mens God gewoon niet meer tot één God verenigen, want jullie hebben Hem te ver opgesplitst. Als ik mijn werk niet op tijd had uitgevoerd, voordat het te laat was, is het moeilijk te zeggen hoe lang jullie schaamteloos zo door waren gegaan! Als je God zo op blijft splitsen, hoe kan Hij jullie God dan nog zijn? Zouden jullie God nog wel kennen? Zouden jullie nog jullie oorsprong terugvinden? Als ik iets later was gekomen, hadden jullie waarschijnlijk ‘Vader en Zoon’, Jehova en Jezus teruggestuurd naar Israël en beweerd dat jullie zelf een deel van God waren. Gelukkig zijn de laatste dagen nu aangebroken. Eindelijk is deze dag aangebroken waarop ik zolang heb gewacht, en pas nadat ik dit deel van mijn werk heb uitgevoerd met mijn eigen hand is jullie opsplitsen van God een halt toegeroepen. Alleen hierdoor is voorkomen dat jullie geëscaleerd zijn en zelfs alle Satans onder jullie voor verering op jullie tafels zijn geplaatst. Dit is jullie kunstgreep! Dit is jullie manier om God op te splitsen! Blijven jullie dit nu zo doen? Laat me jullie vragen: hoeveel Goden zijn er? Welke God zal jullie redding brengen? Is het de eerste God, de tweede, of de derde tot wie jullie altijd bidden? In welke geloven jullie voortdurend? Is dat de Vader? Of de Zoon? Of de Geest? Vertel mij wie het is waar jij in gelooft. Hoewel jullie met ieder woord dat jullie spreken in God geloven, is het jullie eigen verstand waar jullie eigenlijk in geloven! Jullie hebben God gewoon niet in je hart! En toch hebben jullie een aantal van die Drie-eenheden in jullie gedachten! Zijn jullie het daar niet mee eens?

Als de drie stadia van het werk volgens dit concept van de Drie-eenheid worden beoordeeld, dan moeten er wel drie Goden zijn, want het werk dat ieder van hen uitvoert is niet hetzelfde. Als iemand van jullie zegt dat de Drie-eenheid inderdaad bestaat, leg dan eens uit wat deze ene God in drie personen precies is. Wat is de Heilige Vader? Wat is de Zoon? Wat is de Heilige Geest? Is Jehova de Heilige Vader? Is Jezus de Zoon? Hoe zit het dan met de Heilige Geest? Is de Vader niet een Geest? Is het wezen van de Zoon niet ook een Geest? Was het werk van Jezus niet het werk van de Heilige Geest? Was het werk van Jehova niet indertijd door een Geest als Jezus uitgevoerd? Hoeveel Geesten kan God hebben? Volgens jouw uitleg zijn de drie personen van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest één. Als dat zo is, dan zijn er drie Geesten. Maar drie Geesten betekent drie Goden. Dat betekent dat er niet één ware God is. Hoe kan een dergelijke God dan nog het eigenlijke wezen van God bezitten? Als je accepteert dat er maar één God is, hoe kan Hij dan een zoon hebben en een vader zijn? Zijn dit niet gewoon allemaal noties van jou? Er is maar één God en er zit maar één persoon in deze God, en er is maar één Geest van God, al staat er nog zo in de bijbel: “Er is maar één Heilige Geest en maar één God.” Ongeacht of de Vader en de Zoon waar je het over hebt bestaan, is er uiteindelijk maar één God, en het wezen van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest waarin je gelooft is het wezen van de Heilige Geest. Met andere woorden, God is een Geest, maar Hij is in staat vlees te worden en onder de mensen te leven en ook kan Hij boven alle dingen staan. Zijn Geest is alomvattend en alomtegenwoordig. Hij kan tegelijkertijd in het vlees zijn en in en boven het universum. Omdat alle mensen zeggen dat God de enige ware God is, is er maar één enkele God, niet willekeurig deelbaar door iemand! God is slechts één Geest, en slechts één persoon. Dat is de Geest van God. Als het is zoals jij zegt – de Vader, de Zoon en de Heilige Geest – zijn er dan geen drie Goden? De Heilige Geest is één ding, de Zoon een ander, en de Vader wéér een ander. Hun personen zijn verschillend en ook Hun wezens zijn verschillend. Hoe kunnen ze dan ieder deel van één enkele God zijn? De Heilige Geest is een Geest, dit is makkelijk te begrijpen voor een mens. Als dit zo is, dan is de Vader nog meer een Geest. Hij is nooit naar de aarde afgedaald of vlees geworden; Hij is Jehova God in het hart van de mens en Hij is zeker ook een Geest. Wat is dan de relatie tussen Hem en de Heilige Geest? Is het een Vader-Zoonrelatie? Of is het de relatie tussen de Heilige Geest en de Geest van de Vader? Is het wezen van elke Geest hetzelfde? Of is de Heilige Geest een instrument van de Vader? Hoe kan dit worden verklaard? Wat heeft de Zoon dan voor relatie met de Heilige Geest? Is dat een relatie tussen twee Geesten of de relatie tussen een mens en een Geest? Dit zijn allemaal onverklaarbare zaken! Als Zij samen één Geest zijn kan er geen sprake van drie personen zijn, want Zij bezitten één Geest. Als Zij afzonderlijke personen zouden zijn, dan zouden Hun Geesten verschillende kracht bezitten en konden Zij gewoon niet één enkele Geest zijn. Dit concept van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest is gewoon absurd! Het segmenteert God en splitst Hem op in drie personen, elk met een eigen status en Geest; hoe kan Hij dan nog één Geest en één God zijn? Zeg mij, zijn de hemel en de aarde en alle dingen door de Vader, de Zoon of de Heilige Geest geschapen? Er wordt gezegd dat Zij dit allemaal samen hebben geschapen. Wie heeft dan de mensheid verlost? Was dat de Heilige Geest, de Zoon of de Vader? Er wordt gezegd dat het de Zoon was die de mensheid heeft verlost. Wie is de Zoon dan in wezen? Is Hij niet de incarnatie van de Geest van God? De geïncarneerde noemt God in de hemel bij de naam Vader vanuit het perspectief van een geschapen mens. Weet je niet dat Jezus uit de ontvangenis van de Heilige Geest is geboren? In Hem huist de Heilige Geest. Wat je ook zegt, Hij is altijd één met God in de hemel, want Hij is de incarnatie van de Geest van God. Dit idee over de Zoon is gewoon niet waar. Er is één Geest die al het werk uitvoert; alleen God Zelf, dat wil zeggen dat de Geest van God Zijn werk uitvoert. Wie is de Geest van God? Is dat niet de Heilige Geest? Is het niet de Heilige Geest die in Jezus werkt? Als het werk niet door de Heilige Geest (dat wil zeggen de Geest van God) was uitgevoerd, had Zijn werk dan God Zelf kunnen vertegenwoordigen? Toen Jezus in Zijn gebeden God in de hemel Vader noemde, deed Hij dit alleen vanuit het perspectief van een geschapen mens, alleen omdat de Geest van God Zich in gewoon en normaal vlees had gehuld en de uiterlijke bedekking van een schepsel had. Ook al had Hij de Geest van God in Zich, toch was Zijn uiterlijke verschijning die van een normaal mens; met andere woorden, Hij was de ‘Mensenzoon’ geworden waar iedereen, inclusief Jezus Zelf, over sprak. Omdat Hij de Mensenzoon genoemd wordt, is Hij een persoon (man of vrouw, in ieder geval iemand met het uiterlijk omhulsel van een mens) die in een normaal gezin van gewone mensen wordt geboren. Daarom was hoe Jezus God in de hemel Vader noemde hetzelfde als hoe jullie Hem aanvankelijk Vader noemden; Hij deed dit vanuit het perspectief van een gecreëerd mens. Kennen jullie het Onze Vader nog dat Jezus jullie uit het hoofd heeft laten leren? “Onze Vader, die in de hemel zijt …” Hij heeft alle mensen gevraagd God in de hemel bij de naam Vader te noemen. En omdat Hij Hem ook Vader noemde, deed Hij dat vanuit het perspectief van iemand die op gelijke voet met jullie allemaal staat. Aangezien jullie God in de hemel bij de naam Vader noemen, beschouwde Jezus Zichzelf als iemand die op gelijke voet met jullie stond en beschouwde Hij Zichzelf als een mens op aarde die door God is gekozen (dat wil zeggen de Zoon van God). Als jullie God Vader noemen, is dat dan niet omdat jullie een schepsel zijn? Hoe groot het gezag van Jezus op aarde ook is, vóór de kruisiging was Hij niet meer dan een door de Heilige Geest (dat wil zeggen God) beheerste Mensenzoon en een van de schepselen op aarde, want Hij moest Zijn werk nog afmaken. Dat Hij God in de hemel Vader noemde was daarom slechts Zijn nederigheid en gehoorzaamheid. Dat Hij God (dat wil zeggen de Geest in de hemel) op zo’n manier aansprak is echter nog geen bewijs dat Hij de Zoon van de Geest van God in de hemel was. Het betekende eerder gewoon dat Zijn perspectief anders was, niet dat Hij een ander persoon was. Het bestaan van afzonderlijke personen is een misvatting! Voor Zijn kruisiging was Jezus een Mensenzoon die aan de beperkingen van het vlees was gebonden en had Hij niet het volledige gezag van de Geest. Daarom kon Hij de wil van God de Vader alleen zoeken vanuit het perspectief van een schepsel. Het is zoals Hij in Getsemane driemaal in gebed zei: “Niet mijn wil maar uw wil geschiede.” Voordat Hij op het kruis werd gelegd was Hij slechts de koning van de Joden, Hij was Christus de Mensenzoon en niet een lichaam van glorie. Daarom noemde Hij God Vader vanuit het standpunt van een schepsel. Je kunt niet zeggen dat iedereen die God Vader noemt de Zoon is. Als dat zo was, waren jullie dan niet allemaal de Zoon geworden toen Jezus jullie het Onze Vader had geleerd? Als jullie nu nog niet overtuigd zijn, zeg mij dan, wie is de persoon die jullie Vader noemen? Als jullie daarmee Jezus bedoelen, wie is dan de Vader van Jezus voor jullie? Nadat Jezus wegging bestond dit idee van de Vader en de Zoon niet meer. Dit idee was alleen gepast in de jaren dat Jezus vlees was geworden. Onder alle andere omstandigheden is het de relatie tussen de Heer der Schepping en een schepsel wanneer jullie God Vader noemen. Er is geen periode waarin dit idee van de Drie-eenheid van Vader, Zoon en Heilige Geest stand kan houden; het is een misvatting zoals er zelden een eerder is voorgekomen en het bestaat niet!

Misschien denken de meeste mensen hierbij aan Gods woorden in Genesis: “Laten wij mensen maken die ons evenbeeld zijn, die op ons lijken” (Genesis 1:26). Omdat God zegt: “laten wij mensen maken die ons evenbeeld zijn”, wijst dat “wij” op twee of meer; omdat Hij “wij” zei, is er niet slechts één God. Zo begon de mens abstract te denken aan afzonderlijke personen en uit deze woorden ontstond het idee van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Hoe is de Vader dan? Hoe is de Zoon? En hoe is de Heilige Geest? Is het mogelijk dat de hedendaagse mensheid gemaakt was naar het beeld van één die uit drie is verenigd? Is het beeld van de mens dan zoals de Vader, de Zoon of de Heilige Geest? Naar het beeld van welke persoon van God is de mens geschapen? Dit idee van de mens is gewoon onjuist en onzinnig! Het kan alleen één God in meerdere Goden splitsen. Mozes schreef de Genesis in de tijd nadat de mensheid geschapen was na de schepping van de wereld. In het allereerste begin, toen de wereld begon, bestond Mozes nog niet. En pas veel later schreef Mozes de Bijbel, dus hoe kon hij dan weten wat God in de hemel zei? Hij had geen idee hoe God de wereld had geschapen. In het Oude Testament van de Bijbel worden de Vader, de Zoon en de Heilige Geest niet genoemd, er wordt alleen over de ene ware God, Jehova, gesproken die Zijn werk in Israël uitvoert. In ieder ander tijdperk wordt Hij bij een andere naam genoemd, maar dit kan niet bewijzen dat iedere naam naar een ander persoon verwijst. Als dit zo was, zouden er dan geen ontelbare personen in God zijn? Wat in het Oude Testament geschreven staat is het werk van Jehova, een stadium van het werk van God Zelf voor het begin van het Tijdperk van de Wet. Het was het werk van God, en zoals Hij sprak was het en zoals Hij beval gold het. Op geen enkel moment heeft Jehova gezegd dat Hij de Vader was die gekomen was om het werk uit te voeren en evenmin heeft Hij ooit geprofeteerd dat de Zoon zou komen om de mensheid te verlossen. Toen het tijdperk van Jezus aanbrak, werd er alleen maar gezegd dat God vlees was geworden om de hele mensheid te verlossen, niet dat het de Zoon was die gekomen was. Omdat de tijdperken niet hetzelfde zijn en het werk dat God Zelf doet ook steeds anders is, moet Hij Zijn werk in verschillende rijken uitvoeren. Op die manier is de identiteit die Hij vertegenwoordigt ook steeds anders. De mens gelooft dat Jehova de Vader van Jezus is, maar Jezus heeft dit eigenlijk nooit erkend. Hij zei hierover: “Wij zijn nooit apart als Vader en Zoon gezien; ik en de Vader in de hemel zijn één. De Vader is in mij, en ik ben in de Vader; als de mens de Zoon ziet, ziet hij de hemelse Vader.” Of het nu de Vader of de Zoon is, uiteindelijk zijn Ze één Geest, onverdeeld in gescheiden personen. Zodra de mens dit probeert te verklaren, worden de zaken ingewikkelder door ideeën over afzonderlijke personen en ook over de relatie tussen Vader, Zoon en Geest. Wanneer de mens het over afzonderlijke personen heeft, wordt God hier dan niet door verstoffelijkt? De mens kent de personen een eerste, tweede en derde plaats toe. Maar dit zijn slechts voorstellingen van de mens, ze zijn het niet waard dat we ernaar verwijzen en ze zijn volkomen onrealistisch! Als je hem zou vragen: “Hoeveel Goden zijn er?” dan zou hij zeggen dat God de Drie-eenheid van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest is: de enige ware God. Als je hem voorts zou vragen: “Wie is de Vader?” zou hij zeggen: “De Vader is de Geest van God in de hemel; Hij heeft de leiding over alles en is de Heer van de hemel.” “Is Jehova dan de Geest?” Hij zou zeggen: “Ja!” Als jij hem dan zou vragen “Wie is de Zoon?”, dan zou hij zeggen dat Jezus de Zoon is, natuurlijk. “Wat is dan het verhaal van Jezus? Waar is Hij vandaan gekomen?” Hij zou zeggen: “Jezus is uit Maria geboren door de ontvangenis van de Heilige Geest.” “Is Zijn wezen dan niet ook de Geest? Is Zijn werk dan niet representatief voor de Heilige Geest? Jehova is de Geest, en dat geldt ook voor het wezen van Jezus. Nu is er in de laatste dagen minder noodzaak om te zeggen dat het nog steeds de Geest is; hoe kunnen het dan verschillende personen zijn? Is het niet gewoon de Geest van God die het werk van de Geest vanuit verschillende perspectieven uitvoert?” Als zodanig is er geen onderscheid tussen personen. Jezus is ontvangen van de Heilige Geest, en het is boven alle twijfel verheven dat Zijn werk nu juist dat van de Heilige Geest was. Toen Jehova het eerste stadium van het werk uitvoerde, is Hij geen vlees geworden en ook niet aan de mens verschenen. De mens had Zijn verschijning dus nooit gezien. Hoe geweldig en groot Hij ook was, Hij was toch gewoon de Geest, God Zelf die in het begin de mens had geschapen. Dat wil zeggen, Hij was de Geest van God. Hij sprak de mens vanuit de wolken toe, slechts een Geest, en niemand had Zijn verschijning gezien. Pas in het Tijdperk van Genade toen de Geest van God vlees werd en in Judea incarneerde zag de mens voor het eerst het beeld van de incarnatie als een Jood. Er was niets dat met Jehova in verband kon worden gebracht. Hij is echter ontvangen van de Heilige Geest, dat wil zeggen ontvangen van de Geest van Jehova Zelf, en Jezus werd nog steeds geboren als de belichaming van de Geest van God. Wat de mens als eerste zag was de Heilige Geest die als een duif op Jezus neerdaalde. Dit was niet uitsluitend de Geest van Jezus, maar juist de Heilige Geest. Kan de Geest van Jezus dan van de Heilige Geest afgescheiden worden? Als Jezus Jezus is, de Zoon, en de Heilige Geest de Heilige Geest is, hoe kunnen Zij dan één zijn? Als dit zo was, zou het werk niet gedaan kunnen worden. De Geest in Jezus, de Geest in de hemel en de Geest van Jehova zijn één. Het wordt de Heilige Geest genoemd, de Geest van God, de zevenmaal geïntensiveerde Geest en de alomvattende Geest. De Geest van God kan veel werk uitvoeren. Hij kan de wereld scheppen en door een vloed vernietigen; Hij kan de hele mensheid verlossen en bovendien kan Hij de hele mensheid overwinnen en vernietigen. Dit werk wordt helemaal door God Zelf uitgevoerd en kan niet door een van de andere personen van God in Zijn plaats worden gedaan. Zijn Geest kan Jehova of Jezus worden genoemd, maar ook de Almachtige. Hij is de Heer, en Christus. Hij kan ook de Mensenzoon worden. Hij is in de hemelen en ook op aarde; Hij is hoog boven de universums en onder de menigten. Hij is de enige Heer van de hemelen en de aarde! Vanaf het moment van de schepping tot nu is dit werk door de Geest van God Zelf uitgevoerd. Of het nu het werk in de hemelen of in het vlees betreft, alles is door Zijn eigen Geest uitgevoerd. Alle schepselen zijn in de palm van Zijn almachtige hand, of ze nu in de hemel of op aarde zijn. Dit is allemaal het werk van God Zelf en kan door niemand anders dan door Hem worden gedaan. In de hemelen is Hij de Geest, maar ook God Zelf; onder de mensen is Hij vlees maar blijft Hij God Zelf. Al kan Hij bij honderdduizenden namen worden genoemd, Hij is nog steeds Zichzelf, de rechtstreekse uitdrukking van Zijn Geest. De verlossing van de hele mensheid door Zijn kruisiging was het directe werk van Zijn Geest, en dit geldt ook voor de verkondiging aan alle naties en alle landen tijdens de laatste dagen. God kan altijd enkel maar almachtig genoemd worden, en de enige ware God, de alomvattende God Zelf. De afzonderlijke personen bestaan niet, laat staan dit idee van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest! Er is maar één God in de hemel en op aarde!

Gods managementplan strekt zich over zesduizend jaar uit en is over drie tijdperken verdeeld naar de verschillen in Zijn werk: het eerste tijdperk is het Tijdperk van de Wet uit het Oude Testament; het tweede is het Tijdperk van Genade; en het derde is dat van de laatste dagen – het Tijdperk van het Koninkrijk. In ieder tijdperk wordt er een andere identiteit getoond. Dit is alleen vanwege het verschil in het werk, ofwel de vereisten van het werk. Het eerste stadium van het werk tijdens het Tijdperk van de Wet werd in Israël uitgevoerd, en het tweede stadium, waarin het verlossingswerk afgemaakt werd, werd in Judea uitgevoerd. Voor het verlossingswerk werd Jezus geboren uit de ontvangenis van de Heilige Geest en als de enige Zoon. Dit was allemaal vanwege de vereisten van het werk. In de laatste dagen wil God Zijn werk over de heidense naties uitbreiden en de volkeren daar overwinnen, zodat Zijn naam groot zal zijn onder hen. Hij wil de mens leiden zodat deze de hele waarheid en de weg van het leven begrijpt. Dit hele werk wordt door één Geest uitgevoerd. Hoewel Hij dit vanuit verschillende standpunten kan doen, blijven de aard en principes van het werk hetzelfde. Wanneer je eenmaal de principes en de aard van het werk dat Zij uitgevoerd hebben ziet, dan zul je weten dat het allemaal door één Geest is gedaan. Toch kunnen sommige mensen dan nog zeggen: “De Vader is de Vader; de Zoon is de Zoon; de Heilige Geest is de Heilige Geest, en uiteindelijk zullen Zij één gemaakt worden.” Hoe zou je ze dan één moeten maken? Hoe kunnen de Vader en de Heilige Geest één gemaakt worden? Als Ze eigenlijk twee waren, zouden Ze dan niet uit twee delen blijven bestaan, op welke manier Ze ook verenigd zijn? Als je over éénmaken spreekt, betekent dat niet gewoon dat je twee afzonderlijke delen samenvoegt tot een geheel? Maar waren het niet twee delen voordat Ze tot een geheel werden gemaakt? Iedere geest heeft een afzonderlijke essentie, en twee geesten kunnen niet tot een geheel gemaakt worden. Een geest is geen stoffelijk voorwerp en lijkt op niets in de stoffelijke wereld. Zoals de mens het ziet is de Vader één Geest, de Zoon een andere en de Heilige Geest weer een andere. Deze drie Geesten vermengen zich vervolgens tot een geheel als drie glazen water. Is dat dan niet de drie die één gemaakt worden? Dit is zuiver een onjuiste en absurde uitleg! Splits je God zo niet op? Hoe kunnen de Vader, de Zoon en de Heilige Geest allemaal één gemaakt worden? Zijn Zij niet drie delen met elk een verschillende aard? Er zijn nog anderen die zeggen: “Heeft God niet uitdrukkelijk gezegd dat Jezus Zijn geliefde Zoon was?” Jezus is de geliefde Zoon van God, in wie Hij welbehagen heeft gevonden – dit is zekerlijk gezegd door God Zelf. Dat was God die van Zichzelf getuigde maar vanuit een ander perspectief, het perspectief van de Geest in de hemel die van Zijn eigen incarnatie getuigt. Jezus is Zijn incarnatie, niet Zijn Zoon in de hemel. Begrijp je? Wanneer Jezus zegt: “Ik ben in de Vader en de Vader is in mij”, wijst dat er dan niet op dat Zij één Geest zijn? En is het niet voor de incarnatie dat Zij zijn gescheiden tussen hemel en aarde? In werkelijkheid zijn Zij nog steeds één, het is gewoon God die getuigenis geeft voor Zichzelf. Ten gevolge van de veranderende tijdperken, de vereisten van het werk en de verschillende stadia van Zijn managementplan noemt de mens Hem bij verschillende namen. Toen Hij het eerste stadium van het werk kwam uitvoeren kon Hij alleen maar Jehova worden genoemd, die de herder is van de Israëlieten. In het tweede stadium kon de geïncarneerde God alleen maar Heer en Christus worden genoemd. Maar toen zei de Geest in de hemel alleen maar dat Hij de geliefde Zoon van God was en vermeldde daar niet bij dat Hij de enige Zoon van God was. Dit is gewoon niet gebeurd. Hoe kan God nu maar een enig kind hebben? Zou God dan niet mens geworden zijn? Omdat Hij de incarnatie was, werd Hij de geliefde Zoon van God genoemd en hieruit ontstond de Vader-Zoon relatie. Dit kwam gewoon door de scheiding tussen hemel en aarde. Jezus bad vanuit het perspectief van het vlees. Omdat Hij het vlees van een dergelijke normale menselijkheid had aangenomen, is het vanuit het perspectief van het vlees dat Hij zei: “Mijn omhulsel is het omhulsel van een schepsel. Omdat ik vlees heb aangenomen om op deze aarde te komen, ben ik nu heel ver weg van de hemel.” Daarom kon Hij alleen tot God de Vader bidden vanuit het perspectief van het vlees. Dat was Zijn plicht, en het was waarmee de geïncarneerde Geest van God moest worden uitgerust. Er kan niet gezegd worden dat Hij God niet was, alleen maar omdat Hij vanuit het perspectief van het vlees tot de Vader bad. Hoewel Hij de geliefde Zoon van God werd genoemd, was Hij toch God Zelf, want Hij was slechts de incarnatie van de Geest en Zijn essentie was nog steeds de Geest. De mensen vragen zich af waarom Hij bad als Hij God Zelf was. Dit komt omdat Hij de geïncarneerde God was, God die in het vlees leefde, en niet de Geest in de hemel. Zoals de mens het ziet zijn de Vader, de Zoon en de Heilige Geest allemaal God. Alleen de drie die één gemaakt zijn kunnen als de ene ware God worden beschouwd en zo is Zijn macht uitzonderlijk groot. Er zijn mensen die zeggen dat Hij alleen zo de zevenmaal geïntensiveerde Geest is. Toen de Zoon na Zijn komst bad, was het die Geest tot Wie Hij bad. In werkelijkheid bad Hij vanuit het perspectief van een schepsel. Want het vlees is niet een geheel, Hij was niet een geheel en Hij had veel zwakheden toen Hij in het vlees kwam, en Hij werd veel gehinderd toen Hij Zijn werk in het vlees uitvoerde. Daarom bad Hij driemaal tot God de Vader voordat Hij gekruisigd werd, en ook nog vele malen voordien. Hij bad te midden van Zijn discipelen; Hij bad alleen bovenop een berg; Hij bad aan boord van het vissersbootje; Hij bad te midden van een mensenmenigte; Hij bad toen Hij het brood brak; en Hij bad toen Hij anderen zegende. Waarom deed Hij dat? Het was de Geest tot wie Hij bad; Hij bad tot de Geest, tot God in de hemel, vanuit het perspectief van het vlees. Daarom werd Jezus vanuit het standpunt van de mens de Zoon in dat stadium van het werk. In dit stadium bidt Hij echter niet. Waarom niet? Omdat Hij het werk van het woord voortbrengt en het oordeel en de tuchtiging van het woord. Hij heeft geen gebeden nodig, en het is Zijn bediening om te spreken. Hij wordt niet aan het kruis genageld, en Hij wordt niet door de mens aan de machthebbers uitgeleverd. Hij doet gewoon Zijn werk. Toen Jezus destijds bad, bad Hij tot God de Vader dat het koninkrijk van de hemel mocht neerkomen, dat de wil van de Vader mocht geschieden en dat het werk mocht komen. In dit stadium is het koninkrijk van de hemel al neergekomen, moet Hij dan nog bidden? Het is Zijn werk het tijdperk teneinde te brengen, en er komen geen nieuwe tijdperken meer. Moet er dan nog gebeden worden voor een volgend stadium? Ik ben bang van niet!

De uitleg van de mens bevat veel tegenstrijdigheden. Het zijn inderdaad allemaal noties van de mens. Zonder er verder kritisch naar te kijken zouden jullie allemaal geloven dat ze juist waren. Weten jullie niet dat dergelijke ideeën van een drie-eenheid God slechts de noties van de mens zijn? Kennis van de mens is nooit volledig en grondig. Er is altijd verontreiniging en de mens heeft te veel ideeën. Hieruit blijkt dat een schepsel het werk van God gewoon niet kan verklaren. De mens heeft te veel aan zijn hoofd. Dat komt allemaal voort uit logica en gedachten die in strijd zijn met de waarheid. Kan jouw logica het werk van God nauwkeurig ontleden? Kun jij inzicht verwerven in het hele werk van Jehova? Ben jij het als mens die alles kan doorzien, of is het God Zelf die van eeuwig naar eeuwig kan kijken? Ben jij het die van eeuwig lang geleden naar eeuwig in de toekomst kan kijken, of is het God die dit kan? Wat zeg je? Waarom ben jij het waard om God te verklaren? Waarop is jouw verklaring gebaseerd? Ben jij God? De hemelen en de aarde en alle dingen zijn door God Zelf geschapen. Jij hebt dit niet gedaan, waarom geef je dan onjuiste verklaringen? Blijf je nu nog geloven in de drie-eenheid God? Denk je niet dat het zo te zwaar is? Het is beter voor je om in één God te geloven, niet in drie. Het is beter om licht te zijn, want “de last van de Heer is licht.”

Praktijk (3)

Jullie moeten in staat zijn onafhankelijk te leven, zelf van Gods woorden kunnen eten en drinken, zelf Gods woorden kunnen ervaren, en een normaal spiritueel leven kunnen leiden zonder het leiderschap van anderen. Jullie moeten in staat zijn voor jullie leven te vertrouwen op Gods woorden van nu, en daarmee binnen te gaan in ware ervaring en ware inzichten te verwerven. Alleen zo zullen jullie in staat zijn standvastig te blijven. Tegenwoordig begrijpen veel mensen de toekomstige tegenspoed en beproevingen niet volledig. In de toekomst zullen sommige mensen tegenspoed ervaren en sommigen zullen te maken krijgen met straf. Deze straf zal strenger zijn, het zal de komst van de feiten zijn. Alles wat je nu ervaart, beoefent en manifesteert, legt de fundering voor de beproevingen van de toekomst en je zult op z’n minst in staat moeten zijn onafhankelijk te leven. Vandaag de dag is de situatie inzake velen in de kerk over het algemeen als volgt: Als er leiders en werkers zijn om het werk te doen, zijn ze gelukkig, en als er geen zijn, zijn ze ongelukkig. Ze schenken geen aandacht aan het werk van de kerk, noch aan hun eigen spirituele levens, en dragen nog niet de geringste last – ze modderen voort als een Hanhao-vogel.[a] Eerlijk gezegd is het werk dat ik in vele mensen heb verricht niet meer dan overwinningswerk, want velen zijn fundamenteel onwaardig te worden vervolmaakt. Slechts een klein deel van de mensen kan worden vervolmaakt. Als je na deze woorden te hebben gehoord, denkt “omdat het werk dat door God is verricht alleen maar is gedaan om mensen te overwinnen, volg ik slechts oppervlakkig”, hoe kan zo’n houding dan acceptabel zijn? Als je werkelijk een geweten bezit, moet je een last dragen en een gevoel van verantwoordelijkheid hebben. Je moet zeggen: “Ongeacht of ik word overwonnen of vervolmaakt, ik moet deze stap van getuigenis op de juiste wijze dragen.” Als een schepsel van God kan iemand volkomen worden overwonnen door God en uiteindelijk in staat zijn God tevreden te stellen en Gods liefde terug te betalen met een hart dat God liefheeft en door zichzelf volkomen aan God te wijden. Dit is de verantwoordelijkheid van de mens, dit is de plicht die elk mens moet nakomen en de last die elk mens moet dragen. De mens moet deze opdracht vervullen. Alleen dan gelooft een mens werkelijk in God. Is wat je op dit moment in de kerk doet het dragen van je verantwoordelijkheid? Dit hangt af van de vraag of je een last te dragen hebt gekregen en van je eigen kennis. Bij het ervaren van dit werk geldt dat als de mens is overwonnen en over ware kennis beschikt, hij in staat zal zijn gehoorzaam te zijn, ongeacht zijn eigen vooruitzichten of lot. Op deze manier zal Gods geweldige werk in zijn geheel worden verwezenlijkt, want jullie mensen zijn tot niets meer in staat dan dit en kunnen geen hogere eisen vervullen. Toch zullen er in de toekomst sommige mensen worden vervolmaakt. Hun kaliber zal verbeteren, in hun geest zullen ze gaan beschikken over een diepere kennis, hun leven zal groeien … Toch zijn er ook sommigen die dit totaal niet kunnen bereiken en dus niet kunnen worden gered. Er is een reden waarom ik zeg dat ze niet kunnen worden gered. In de toekomst zullen sommigen worden overwonnen, sommigen zullen worden verstoten, sommigen zullen worden vervolmaakt en sommigen zullen worden gebruikt – en dus zullen sommigen tegenspoed ervaren, zullen sommigen bestraffing ondergaan (zowel natuurrampen als door de mens veroorzaakte tegenslagen), zullen sommigen worden verstoten en zullen sommigen overleven. Hierbij zal iedereen op basis van zijn soort worden geclassificeerd, elke groep vertegenwoordigt hierbij een type mens. Niet alle mensen zullen worden verstoten, noch zullen alle mensen worden vervolmaakt. Dit komt omdat het kaliber van de Chinezen zo laag is en slechts een kleine minderheid van hen over het soort zelfbewustzijn beschikt dat Paulus had. Onder jullie hebben enkelen dezelfde vastberadenheid God lief te hebben als Petrus of hetzelfde soort geloof als Job. Bijna niemand onder jullie vreest en dient Jehova en toont dezelfde mate van trouw als David. Hoe meelijwekkend zijn jullie!

Vandaag de dag is het spreken over vervolmaakt worden slechts één aspect. Wat er ook gebeurt, jullie moeten deze stap van getuigenis altijd op de juiste wijze dragen. Als jullie zou worden gevraagd God in de tempel te dienen, hoe zouden jullie dat dan doen? Als je geen priester zou zijn en niet de status van eerstgeborene of zoon van God zou hebben, zou je dan nog steeds in staat zijn tot trouw? Zou je nog steeds in staat zijn om al je krachten in te zetten voor het werk van de verspreiding van het koninkrijk? Zou je nog steeds in staat zijn het werk van Gods opdracht op de juiste wijze te verrichten? Ongeacht hoe zeer je leven is gegroeid, het werk van dit moment zal ervoor zorgen dat je van binnen volledig overtuigd zal zijn en al je opvattingen opzij zet. Gods werk zal je volledig overtuigen, of je nu beschikt over wat nodig is om leven na te streven of niet. Sommige mensen zeggen: “Ik geloof alleen in God en ik begrijp niet wat het betekent leven na te streven.” En sommigen zeggen: “In mijn geloof in God haal ik alles door elkaar. Ik weet dat ik niet vervolmaakt kan worden en dus ben ik klaar om te worden getuchtigd.” Zelfs zulke mensen, mensen die gereed zijn om te worden getuchtigd of vernietigd, moeten er ook toe worden gebracht te erkennen dat het werk van dit moment door God wordt uitgevoerd. Sommige mensen zeggen ook: “Ik vraag niet om te worden vervolmaakt, maar ik ben op dit moment bereid al Gods training te ontvangen en ik ben bereid normale menselijkheid uit te leven, mijn kaliber te verhogen en al Gods regelingen te gehoorzamen. …” Hierbij zullen ze ook zijn overwonnen en zullen ze ook getuigenis hebben afgelegd, wat bewijst dat in deze mensen enige kennis van Gods werk schuilt. Deze fase van het werk is bijzonder snel uitgevoerd en zal in de toekomst in het buitenland nog sneller worden uitgevoerd. Vandaag de dag kunnen mensen in het buitenland al nauwelijks wachten en haasten zich naar China – als jullie dus niet vervolmaakt kunnen worden, houden jullie de mensen in het buitenland op. Op dat moment zal, ongeacht hoe goed jullie zijn binnengegaan of hoe jullie zijn, de tijd komen dat mijn werk zal worden afgerond en volbracht! Mijn werk kan niet in zijn geheel door jullie worden opgehouden. Ik doe het werk voor de hele mensheid en het is niet nodig dat ik nog meer tijd aan jullie besteed! Jullie zijn te ongemotiveerd, het ontbreekt jullie te veel aan zelfbewustzijn! Jullie zijn het niet waard te worden vervolmaakt – jullie hebben nauwelijks enig potentieel! In de toekomst, zelfs wanneer mensen zo laks en slordig blijven en nog steeds niet in staat zijn hun kaliber te verhogen, zal dit niet meer het werk van het gehele universum hinderen. Wanneer het tijd is Gods werk te beëindigen, zal het worden beëindigd, en wanneer het tijd is mensen te verstoten, zullen ze worden-verstoten. Natuurlijk zullen degenen die moeten worden vervolmaakt en het waardig zijn te worden vervolmaakt ook daadwerkelijk worden vervolmaakt – maar als jullie echt geen hoop hebben, zal Gods werk niet op jullie wachten! Als je wordt overwonnen, kan dit uiteindelijk ook worden beschouwd als getuigenis afleggen. Er zijn grenzen aan wat God van je vraagt. De hoogte van de gestalte die een mens in staat is te bereiken, komt overeen met de hoogte van het getuigenis dat van hem wordt geëist. Het is niet zoals mensen zich dat voorstellen, dat zo’n getuigenis de allerhoogste grenzen zal bereiken en dat het overweldigend zal zijn – het is onmogelijk dat dit onder jullie Chinezen kan worden bereikt. Ik heb me de hele tijd met jullie beziggehouden, jullie hebben zelf het volgende gezien: ik heb jullie verteld jullie niet te verzetten, niet opstandig te zijn en geen dingen achter mijn rug om te doen die onderbrekingen veroorzaken of verstorend zijn. Ik heb mensen hier vaak direct op aangesproken, maar zelfs dat is niet genoeg – ze hoeven zich maar om te keren en ze veranderen alweer, terwijl sommigen zich heimelijk, zonder blikken of blozen, tegen mij verzetten. Denk je dat ik hier niets van weet? Denk je dat je mij problemen kunt bezorgen zonder dat dit gevolgen heeft? Denk je dat ik het niet weet wanneer je mijn werk achter mijn rug probeert af te breken? Denk je dat je kleinzielige trucs de plaats van je karakter kunnen innemen? Je doet altijd of je gehoorzaam bent, maar bent in het geheim verraderlijk, je verbergt sinistere gedachten in je hart en zelfs de dood is geen afdoende straf voor mensen zoals jij! Denk je dat enig gering werk van de Heilige Geest in je de plaats kan innemen van je verering van mij? Denk je dat je verlichting hebt verworven doordat je naar de hemel roept? Je kent geen schaamte! Je bent zo waardeloos! Denk je dat jouw ‘goede daden’ voor de hemel aandoenlijk waren en dat Hij op Zijn beurt een uitzondering heeft gemaakt en je een beetje talent heeft geschonken dat je welsprekend maakt waardoor je in staat bent anderen en mij te bedriegen? Wat ben je toch onredelijk! Weet je waar je verlichting vandaan komt? Weet je wiens voedsel je at toen je opgroeide? Je bent zo gewetenloos! Sommigen onder jullie zijn zelfs na vier of vijf jaar onder handen te zijn genomen, niet veranderd. Jullie zijn je bewust van deze dingen. Jullie zouden je bewust moeten zijn van jullie natuur – maak geen bezwaar wanneer je op een dag zult worden verlaten. Sommigen die bij hun dienst zowel degenen boven hen als degenen onder hen bedriegen, zijn stevig onder handen genomen. Sommigen, omdat ze geldbelust zijn, zijn ook behoorlijk aangepakt. Sommigen, omdat ze de duidelijke grenzen tussen mannen en vrouwen niet hebben gerespecteerd zijn ook vaak aangepakt. Sommigen zijn, omdat ze lui zijn, alleen aan het vlees denken en niet handelen volgens de principes wanneer ze de kerken bezoeken, onderworpen om stevig onder handen te worden genomen. Sommigen, omdat ze verzuimen overal te getuigen waar ze heengaan, eigenzinnig en roekeloos handelen, en zelfs willens en wetens zondigen, zijn hier vaak over gewaarschuwd. Sommigen, die tijdens bijeenkomsten alleen maar praten over woorden en doctrines, zich gedragen alsof ze beter zijn dan alle anderen, niet de geringste werkelijkheid van de waarheid hebben, en plannetjes beramen tegen en wedijveren met hun broeders en zusters – zij zijn ten gevolge hiervan vaak ontmaskerd. Ik heb deze woorden zo vele malen tegen jullie gesproken en ik zal het er vandaag niet meer over hebben – doe maar wat jullie willen! Neem jullie eigen beslissingen! Veel mensen zijn niet slechts een of twee jaar onderworpen geweest aan aangepakt worden, bij sommigen heeft het drie tot vier jaar geduurd en bij enkele anderen heeft deze ervaring meer dan een decennium geduurd. Ze werden toen ze gelovigen werden, onderworpen om onder handen te worden genomen, maar tot op dit moment is er weinig in hen veranderd. Wat zeggen jullie, lijken jullie niet op varkens? Kan het zijn dat God je oneerlijk behandelt? Denk niet dat Gods werk niet voltooid kan worden als jullie niet in staat zijn een bepaald niveau te bereiken. Zal God nog steeds op jullie wachten als jullie niet in staat zijn aan Zijn eisen te voldoen? Ik vertel het je duidelijk – dit is niet het geval! Bekijk de dingen niet zo optimistisch! Er geldt een tijdsbeperking voor het werk van dit moment en God speelt niet met je! Vroeger, wanneer mensen de ervaring ondergingen van de beproeving van de dienstdoeners, dachten ze dat om stand te houden in hun getuigenis voor God en om door Hem te worden overwonnen, ze een bepaald punt moesten bereiken – ze moesten gewillig en graag een dienstdoener zijn, ze moesten God elke dag prijzen en niet in het minst losbandig of nonchalant zijn. Ze dachten dat ze alleen dan echte dienstdoeners zouden zijn. Maar is dat werkelijk het geval? Op dat moment werden er verschillende soorten mensen onthuld; ze vertoonden allerlei gedragingen. Sommigen klaagden, sommige verspreidden opvattingen, sommigen gingen niet langer naar bijeenkomsten en sommigen deelden zelfs het geld van de kerk uit. Broeders en zusters spanden tegen elkaar samen. Het was echt een enorme emancipatie, maar het had één positief aspect: Niemand trok zich terug. Dat was het sterkste punt. Ze droegen vanwege dit alles een stap van getuigenis voor Satan, en verkregen later de identiteit van Gods volk en zijn zover als vandaag gekomen. Gods werk wordt niet uitgevoerd zoals jij je dit voorstelt, in tegendeel, wanneer de tijd op is, zal het werk eindigen, ongeacht welk punt je hebt bereikt. Sommige mensen zouden kunnen zeggen: Door zo te handelen redt u geen mensen noch hebt ze lief – u bent niet de rechtvaardige God. Ik vertel het je duidelijk: Het hart van mijn werk van dit moment is je te overwinnen en je getuigenis te laten afleggen. Je redden is slechts een afgeleide; of je wel of niet kan worden gered, hangt af van je eigen streven, en houdt geen verband met mij. Toch moet ik je overwinnen. Probeer me niet altijd bij de neus te nemen – vandaag werk ik en red ik jou, niet omgekeerd!

Wat jullie nu zijn gaan begrijpen is hogere kennis dan die van wie dan ook in de geschiedenis die niet werd vervolmaakt. Of het nu jullie kennis van beproevingen of van het geloof in God is, het is allemaal hogere kennis dan die van welke persoon dan ook die in God gelooft. De dingen die jullie begrijpen zijn de dingen die jullie te weten komen voordat jullie de beproevingen van omgevingen ondergaan, maar jullie werkelijke gestalte is volledig onverenigbaar met hen. Wat jullie weten is hoger dan wat jullie in de praktijk brengen. Hoewel jullie zeggen dat mensen die in God geloven God zouden moeten liefhebben en niet zouden moeten streven naar zegeningen maar alleen Gods wil zouden moeten willen bevredigen, is wat in jullie levens wordt gemanifesteerd hier ver van verwijderd en enorm besmet. De meeste mensen geloven in God omwille van vrede en andere voordelen. Tenzij het je voordeel oplevert, geloof je niet in God, en als je Gods genadeblijken niet kunt ontvangen, ga je zitten mokken. Hoe kan wat je hebt gezegd je ware gestalte zijn? Wanneer onvermijdelijke moeilijkheden binnen de familie optreden, zoals een kind dat ziek wordt, een geliefde die in het ziekenhuis wordt opgenomen, een slechte oogst en de vervolging door familieleden; zelfs deze vaak voorkomende, alledaagse dingen zijn jou te veel. Wanneer zulke dingen gebeuren raak je in paniek, weet je niet wat je moet doen – en meestal begin je over God te klagen. Je klaagt dat Gods woorden je hebben misleid, dat Gods werk je belachelijk heeft gemaakt. Is het niet zo dat jullie zulke gedachten hebben? Denk je dat zulke dingen slechts zelden onder jullie voorkomen? Elke dag van jullie leven gebeuren deze dingen. Jullie denken geen moment aan het succes van jullie geloof in God en hoe jullie Gods wil kunnen bevredigen. Jullie ware gestalte is te klein, zelfs nog kleiner dan dat van een klein kuiken. Wanneer je familiebedrijf verlies lijdt, klaag je over God, wanneer je jezelf in een omgeving bevindt zonder Gods bescherming klaag je nog steeds over God. Je klaagt zelfs wanneer een van je kuikens sterft of een oude koe in de stal ziek wordt, je klaagt wanneer het tijd is voor je zoon om te trouwen maar de familie niet genoeg geld heeft; je wilt de plicht van het ontvangen doen, maar kunt je dat niet veroorloven, en ook dan klaag je. Je loopt over van klachten en soms woon je hierom geen samenkomsten bij, of eet en drink je de woorden van God niet, soms word je voor een lange periode negatief. Niets van wat je nu overkomt, heeft ook maar enige betrekking op je vooruitzichten of lot. Deze dingen zouden ook gebeuren als je niet in God zou geloven. Toch geef je er nu God de verantwoordelijkheid voor en sta je erop te beweren dat God je heeft verstoten. Hoe zit het met je geloof in God, heb je echt je leven aangeboden? Niemand van jullie die God vandaag volgen zou standvastig blijven bij het ondergaan van dezelfde beproevingen als Job, elk van jullie zou ten val komen. En er is, heel eenvoudig, een wereld van verschil tussen jullie en Job. Als vandaag de dag de helft van jullie bezittingen in beslag zou zijn genomen, durven jullie het bestaan van God te ontkennen en als jullie je zoon of dochter zou zijn afgenomen, zou je weeklagend de straat oprennen. Als je enige weg om in je inkomen te voorzien, zou doodlopen, zou je het met God proberen op te nemen. Je zou vragen waarom ik in het begin zoveel woorden heb gesproken om je bang te maken. Op zulke momenten is er niets dat jullie niet zouden wagen te doen. Dit toont aan dat jullie geen enkel waar inzicht hebben verworven en dat jullie nog geen ware gestalte hebben. De beproevingen in jullie zijn te groot omdat je te veel weet, maar wat jullie werkelijk begrijpen is nog niet een duizendste van waarvan jullie je bewust zijn. Stop niet bij louter begrip en kennis. Jullie kunnen het beste bekijken hoe veel jullie werkelijk in de praktijk kunnen brengen, hoe veel van de verlichting en illuminatie van de Heilige Geest werd verdiend door het zweet van jullie eigen harde werk, en in hoe veel van jullie oefeningen jullie je eigen voornemen hebben verwezenlijkt. Je moet je gestalte en oefening serieus nemen. Je moet in je geloof in God niet proberen om voor wie dan ook louter plichtmatig de vereiste handelingen te verrichten – of je uiteindelijk de waarheid en het leven kunt verwerven of niet is afhankelijk van je eigen streven.

Voetnoot:

a. Het verhaal van de Hanhao-vogel lijkt sterk op de fabel van de krekel en de mier van Aesopus. De Hanhao-vogel slaapt liever dan dat hij een nest bouwt terwijl het warm weer is, ondanks herhaalde waarschuwingen van zijn buurman, een ekster. Wanneer de winter aanbreekt, vriest de vogel dood.

Praktijk (4)

De vrede en vreugde waar ik vandaag over spreek, zijn niet dezelfde als die waar jij in gelooft en die je begrijpt. Jij dacht altijd dat vrede en vreugde betekende: de hele dag gelukkig zijn, de afwezigheid van ziekte en ongeluk in je familie, altijd tevreden zijn in je hart, zonder ook maar het minste gevoel van verdriet, en een onbeschrijfelijk gevoel van blijdschap hebben, ongeacht de mate waarin je leven zich heeft ontwikkeld. Dat kwam dan bij een salarisverhoging en het feit dat je zoon net was toegelaten tot de universiteit. Met deze dingen in gedachte, bad je tot God en toen je zag dat Gods genade zo groot was, werd je dolgelukkig, grijnsde je van oor tot oor en kon je niet ophouden God te danken. Zo’n vrede en vreugde is niet de ware vrede en vreugde die samengaan met de aanwezigheid van de Heilige Geest. Zoiets is eerder de vrede en vreugde die het resultaat zijn van vleselijke voldoening. Je zou moeten begrijpen in welke tijd we nu leven; het is niet het Tijdperk van Genade en het is niet langer de tijd waarin je probeert je buik te vullen met brood. Je kunt wel heel blij zijn omdat het allemaal goed gaat met je familie, maar je leven strijdt voor zijn laatste adem – en daarom is, ongeacht hoe groot je vreugde is, de Heilige Geest niet bij je. De aanwezigheid van de Heilige Geest verkrijgen is eenvoudig: doe wat je moet doen goed, voer de plicht en taak van een menselijk wezen goed uit, en wees in staat om jezelf te voorzien van de dingen die je nodig hebt om je tekortkomingen te verhelpen. Als je altijd een last voor je eigen leven hebt te dragen en gelukkig bent omdat je een waarheid hebt doorzien of Gods huidige werk hebt begrepen, dan heb je werkelijk de aanwezigheid van de Heilige Geest. Of als je soms door onrust bevangen wordt omdat je met een probleem te maken krijgt waarvan je niet weet hoe je dat moet ondergaan, of omdat je een waarheid die wordt gecommuniceerd niet begrijpt, bewijst dit dat de Heilige Geest met je is. Dit zijn normale staten binnen de ervaring van het leven. Je moet het verschil begrijpen tussen het hebben van de aanwezigheid van de Heilige Geest en het ontbreken van de aanwezigheid van de Heilige Geest en je moet hier niet te eenvoudig over denken.

Eerder is gezegd dat het hebben van de aanwezigheid van de Heilige Geest en het hebben van het werk van de Heilige Geest verschillend zijn. De normale staat van de aanwezigheid van de Heilige Geest hebben uit zich in het hebben van normale gedachten, normaal verstand en normale menselijkheid. Het karakter van mensen blijft zoals het was, maar binnenin hen zal vrede zijn en naar buiten toe zullen zij het goede gedrag van heiligen hebben. Zo zullen zij zijn wanneer de Heilige Geest met hen is. Wanneer iemand de aanwezigheid van de Heilige Geest bij zich heeft, denkt hij normaal. Wanneer hij honger heeft, wil hij eten, als hij dorst heeft, wil hij water drinken. … Dergelijke manifestaties van normale menselijkheid zijn niet de verlichting van de Heilige Geest; deze komen neer als de gewone manier van denken bij mensen en het is de gewone gesteldheid wanneer de Heilige Geest aanwezig is. Sommige mensen geloven ten onrechte dat degenen die de aanwezigheid van de Heilige Geest hebben geen honger kennen, dat ze geen vermoeidheid voelen en, dat ze niet aan hun familie schijnen te denken, omdat ze vrijwel helemaal gescheiden zijn van het vlees. In feite is het zo dat, hoe meer de Heilige Geest met mensen is, des te normaler ze zijn. Ze weten hoe ze voor God moeten lijden en dingen op moeten geven, hoe ze zich moeten uitputten voor God en hoe ze trouw moeten zijn aan God. Bovendien wijden ze hun aandacht aan voedsel en kleding. Met andere woorden, ze hebben niets verloren van de gewone menselijkheid die mensen horen te hebben en zijn juist bijzonder begiftigd met rede. Soms lezen ze de woorden van God en denken ze na over het werk van God; er is geloof in hun hart en ze zijn bereid om de waarheid na te jagen. Natuurlijk is het werk van de Heilige Geest gebaseerd op dit fundament. Als mensen niet normaal denken, beschikken ze niet over rede – zoiets is geen normale gesteldheid. Als mensen normaal denken en de Heilige Geest met hen is, beschikken ze beslist over de rede van een normaal mens, en verkeren ze dus in een normale gesteldheid. In het ervaren van Gods werk komt het af en toe voor dat men het werk van de Heilige Geest heeft, terwijl het hebben van de aanwezigheid van de Heilige Geest nagenoeg een voortdurende zaak is. Zolang de rede en het denken van mensen normaal is, en zolang hun staat normaal is, is de Heilige Geest beslist met hen. Als de rede en het denken van mensen niet normaal is, is hun menselijkheid niet normaal. Als op dit moment het werk van de Heilige Geest in je is, dan zal de Heilige Geest zeker ook met je zijn. Maar als de Heilige Geest met je is, volgt daar niet uit dat de Heilige Geest beslist in je werkt, want de Heilige Geest werkt op speciale tijden. De aanwezigheid van de Heilige Geest hebben kan alleen het normale bestaan van mensen in stand houden, maar de Heilige Geest werkt alleen op bepaalde tijden. Als jij bijvoorbeeld een leider of een werker bent en je de kerk begiet en van voeding voorziet, zal de Heilige Geest je verlichten tot het gebruik van bepaalde woorden die stichtend zijn voor anderen en waardoor een aantal praktische problemen van je broeders en zusters kunnen worden opgelost – op dergelijke momenten is de Heilige Geest aan het werk. Soms zal de Heilige Geest je, terwijl je de woorden van God eet en drinkt, je met bepaalde woorden verlichten die met name relevant zijn ten aanzien van je eigen ervaringen, waardoor je een betere kennis kunt verkrijgen van je eigen gesteldheden; dat is ook het werk van de Heilige Geest. Als ik spreek luisteren jullie wel eens en kunnen jullie je eigen gesteldheden tegen mijn woorden afwegen en soms worden jullie geraakt of geïnspireerd; dit is allemaal het werk van de Heilige Geest. Sommige mensen zeggen dat de Heilige Geest altijd in hen werkt. Dat is onmogelijk. Als ze zouden zeggen dat de Heilige Geest altijd bij hen is, zou dat realistisch zijn. Als ze zouden zeggen dat hun denken en voelen altijd normaal zijn, zou dat ook realistisch zijn en zou dat aantonen dat de Heilige Geest met hen is. Als ze zeggen dat de Heilige Geest altijd in ze aan werk is, dat ze verlicht zijn door God en op elk moment geraakt worden door de Heilige Geest en voortdurend nieuwe kennis verkrijgen, dan is dat absoluut niet normaal! Het is volledig bovennatuurlijk! Zonder een spoortje twijfel zijn zulke mensen kwade geesten! Zelfs als de Geest van God vlees wordt, zijn er tijden waarop Hij moet eten en moet rusten – om nog maar niets te zeggen over mensen. Zij die bezeten zijn door kwade geesten lijken zonder de zwakheid van het vlees te zijn. Zij zijn in staat om alles te verzaken en alles op te geven. Ze zijn vrij van emotie, in staat om martelingen te doorstaan en voelen geen spoor van vermoeidheid, alsof ze boven het vlees uitgestegen zijn. Is dat niet extreem bovennatuurlijk? Het werk van kwade geesten is bovennatuurlijk – geen enkel menselijk wezen zou dergelijke dingen kunnen bereiken! Mensen die geen onderscheid kunnen maken zijn jaloers als ze zulke mensen zien en zeggen dan dat zij over zo’n uitbundigheid bij hun geloof in God beschikken, een geweldig geloof hebben en nog niet het minste spoortje van zwakte vertonen! In feite zijn dit allemaal manifestaties van het werk van een kwade geest. Want normale mensen hebben onvermijdelijk menselijke zwakheden; dat is de normale gesteldheid van hen die de aanwezigheid van de Heilige Geest hebben.

Wat betekent het om stevig vast te houden aan je getuigenis? Sommige mensen zeggen dat ze gewoon volgen zoals ze dat nu doen en zich niet bezig houden met de vraag of ze in staat zijn leven te verkrijgen; ze streven het leven niet na, maar ze trekken zich ook niet terug. Ze erkennen alleen dat deze fase van het werk gedaan wordt door God. Falen zij dan niet in hun getuigenis? Zulke mensen getuigen er niet eens van dat ze overwonnen zijn. Zij die overwonnen zijn volgen, ongeacht al het andere en zijn in staat om het leven na te streven. Ze geloven niet alleen in de praktische God, maar zijn ook in staat om al Gods aanwijzingen op te volgen. Zo zijn degenen die getuigenis geven. Zij die geen getuigenis geven hebben het leven nooit nagestreefd en volgen nog steeds door een beetje aan te modderen. Je kunt volgen, maar dat betekent niet dat je overwonnen bent want je hebt geen begrip van Gods werk vandaag de dag. Om overwonnen te worden moet aan bepaalde voorwaarden zijn voldaan. Niet ieder die volgt is overwonnen, want in je hart begrijp je niets van waarom je de God van nu moet volgen, noch weet je hoe je het tot hiertoe hebt gebracht, en wie je heeft ondersteund tot op vandaag. Het praktiseren door sommige mensen van hun geloof in God is voortdurend beneveld en verward; daarom betekent volgen niet noodzakelijkerwijs dat je getuigenis hebt. Wat is precies een waar getuigenis? Het getuigenis waar we het hier over hebben heeft twee delen: het ene is getuigenis van overwonnen zijn en het andere is getuigenis van vervolmaakt zijn (wat natuurlijk het getuigenis zal zijn dat volgt op de grotere beproevingen van de toekomst). Met andere woorden, als je in staat bent om standvastig te blijven tijdens beproevingen, dan zul je de tweede stap van het getuigenis afgelegd hebben. Wat nu cruciaal is, is de eerste stap van het getuigenis: in staat zijn om standvastig te blijven staan gedurende elk stadium van de beproevingen van tuchtiging en oordeel. Dat is getuigen van overwonnen zijn. Dat is zo omdat het nu de tijd van de overwinning is. (Je moet weten dat het nu de tijd is van Gods werk op aarde; de belangrijkste taak van de vleesgeworden God op aarde is het overwinnen van deze groep mensen op aarde die Hem volgen door middel van oordeel en tuchtiging.) Of je wel of niet in staat bent om getuigenis af te leggen van het overwonnen zijn, is niet alleen afhankelijk van de vraag of je in staat bent om tot het einde toe te volgen, maar nog belangrijker, of je, terwijl je elke stap van Gods werk ervaart, ontvankelijk bent voor het ware begrip van Gods tuchtiging en oordeel, en of je werkelijk al dit werk waarneemt. Je zult er niet doorheen kunnen glippen door enkel maar tot het einde toe te volgen. Je moet in staat zijn om je bereidwillig over te geven bij elk geval van tuchtiging en oordeel, je moet in staat zijn om elke stap van het werk dat je ervaart echt te begrijpen, en je moet in staat zijn om kennis te verkrijgen van en gehoorzaam te zijn aan Gods gezindheid. Dat is het ultieme getuigenis van overwonnen worden waarvan wordt vereist dat jij die aflegt. Getuigen van overwonnen zijn gaat vooral over jouw kennis van de incarnatie van God. Een uiterst belangrijk punt is dat het bij deze stap van het getuigenis gaat om de incarnatie van God. Het maakt niet uit wat je doet of zegt tegen de mensen van de wereld of tegen machthebbers; waar het boven alles om gaat is of je in staat bent om alle woorden uit Gods mond en al Zijn werk te gehoorzamen. Daarom is deze stap van het getuigenis gericht tegen Satan en alle vijanden van God – de demonen en vijanden die niet geloven dat God een tweede keer vlees zal worden en zal komen om nog groter werk te doen en die bovendien niet geloven in het feit van Gods terugkeer in het vlees. Met andere woorden, deze stap is gericht tegen alle antichristen – alle vijanden die niet geloven in de vleeswording van God.

Aan God denken en naar God verlangen bewijst niet dat je overwonnen bent door God; dit is afhankelijk van of je gelooft dat Hij het vleesgeworden Woord is, dat het Woord vlees geworden is, dat de Geest het Woord geworden is, en dat het Woord verschenen is in het vlees. Dit is het cruciale getuigenis. Het maakt niet uit hoe je volgt of hoe je je uitput. Wat cruciaal is, is of je in staat bent om vanuit deze normale menselijkheid te ontdekken dat het Woord vlees is geworden en de Geest van de waarheid werkelijkheid is geworden in het vlees – dat heel de waarheid, de weg en het leven in het vlees is gekomen en dat Gods Geest echt op aarde is gekomen en dat de Geest in het vlees is gekomen. Hoewel dit oppervlakkig gezien anders lijkt dan de ontvangenis door de Heilige Geest, ben je door dit werk in staat om duidelijker te zien dat de Geest reeds werkelijkheid is geworden in het vlees en bovendien, dat het Woord vlees is geworden en dat het Woord is verschenen in het vlees. Je bent in staat om de ware betekenis te begrijpen van de woorden: “In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God.” Bovendien moet je begrijpen dat het Woord van vandaag God is, en aanschouwen dat het Woord vlees wordt. Dit is de beste getuigenis die je kunt geven. Dit bewijst dat je over ware kennis beschikt dat God vleesgeworden is – je bent niet alleen in staat om Hem te kennen, maar je bent je er ook van bewust dat de weg die je nu bewandelt de weg van het leven is en de weg van de waarheid. De fase van het werk die door Jezus werd verricht heeft alleen maar de essentie van “het Woord was bij God” vervuld: de waarheid van God was bij God en de Geest van God was bij het vlees en was onafscheidelijk van dat vlees. Dat wil zeggen, het vlees van de geïncarneerde God was bij de Geest van God, wat een groter bewijs is dat de vleesgeworden Jezus de eerste incarnatie van God was. Deze fase van het werk vervult precies de kernbetekenis van “het Woord wordt vlees”, geeft een diepere betekenis aan “het Woord was bij God, het Woord was God” en maakt het voor je mogelijk om standvastig deze woorden te geloven: “In het begin was het Woord.” Dat wil zeggen, in de tijd van de schepping was God bezeten van woorden, Zijn woorden waren bij Hem en onafscheidelijk van Hem en tijdens het laatste tijdperk maakt Hij de macht en het gezag van Zijn woorden nog duidelijker en stelt de mensen in staat om al Zijn wegen te zien – alles van Zijn woorden te horen. Dat is het werk van het laatste tijdperk. Je moet deze dingen door en door gaan begrijpen. Het is niet een kwestie van het vlees kennen, maar van hoe je het vlees en het Woord begrijpt. Dit is de getuigenis die je moet uitdragen, wat iedereen moet weten. Want dit is het werk van de tweede incarnatie – en de laatste keer dat God vlees wordt – het maakt de betekenis van de incarnatie helemaal compleet, voert Gods werk in het vlees helemaal uit en zendt het uit en brengt de tijd dat God in het vlees is tot een einde. Daarom moet je de betekenis van de incarnatie kennen. Het maakt niet uit hoeveel je rondrent of hoe goed je andere externe zaken doet; waar het om gaat is of je in staat bent om je werkelijk te onderwerpen aan de geïncarneerde God en je hele wezen aan God toe te wijden en alle woorden die uit Zijn mond komen te gehoorzamen. Dit is wat je zou moeten doen en waar je je aan zou moeten houden.

De laatste stap van het getuigenis is het getuigen van of je wel of niet vervolmaakt kunt worden. Dat wil zeggen: nadat je alle woorden die gesproken zijn door de mond van de geïncarneerde God hebt begrepen, verkrijg je de kennis van God en word je zeker van Hem. Je leeft dan al deze woorden uit Gods mond na en voldoet aan de voorwaarden die God aan je stelt – de stijl van Petrus en het geloof van Job – zodanig dat je kunt gehoorzamen tot de dood, je jezelf helemaal aan Hem overgeeft en uiteindelijk een beeld van de mens bereikt dat voldoet aan de eisen – dit betekent het beeld van iemand die overwonnen en vervolmaakt is, nadat hij Gods oordeel en tuchtiging heeft ervaren. Dit is het toppunt van getuigenis – het is de getuigenis die uitgedragen hoort te worden door iemand die uiteindelijk vervolmaakt is. Dit zijn de twee stadia van getuigenis die je zou moeten geven; ze hangen met elkaar samen, en elk van beiden is onmisbaar. Maar er is een ding dat je moet weten: het getuigenis dat ik nu van je vraag is niet gericht tot de mensen van de wereld, noch tot een enkel individu, maar tot dat wat ik van jou vraag. Het wordt gemeten aan de vraag of je in staat bent mij tevreden te stellen en of je in staat bent om helemaal te voldoen aan de maatstaven van wat ik van ieder van jullie vereis. Dit is wat jullie zouden moeten begrijpen.

Praktijk (5)

Tijdens het Tijdperk van Genade uitte Jezus enige woorden en voerde Hij één fase van het werk uit. Ze waren alle ingebed in een context en ze waren alle geschikt voor de gesteldheid van de mensen van die tijd. Jezus sprak en werkte op een manier die paste bij de context van die tijd. Hij sprak ook enige profetieën uit. Hij profeteerde dat de Geest van waarheid tijdens de laatste dagen zou komen en een fase van het werk zou uitvoeren. Dat wil zeggen dat Hij niets begreep van het werk behalve het werk dat Hijzelf tijdens dat tijdperk moest doen. Met andere woorden, het werk dat door de vleesgeworden God wordt gebracht is beperkt. Zo doet Hij dus alleen het werk van het tijdperk waarin Hij Zich bevindt en doet geen werk dat geen betrekking heeft op Hem. In die tijd werkte Jezus niet volgens gevoelens of visioenen, maar zoals passend was bij de tijd en context. Niemand leidde Hem of wees Hem de weg. De totaliteit van Zijn werk was Zijn eigen wezen – het was het werk dat moest worden uitgevoerd door de vleesgeworden Geest van God, dat was al het werk dat werd ingeluid met de vleeswording. Jezus werkte uitsluitend naar aanleiding van wat Hij Zelf zag en hoorde. Met andere woorden, de Geest werkte rechtstreeks. Het was niet nodig dat er boodschappers aan Hem verschenen en Hem dromen schonken, en het was ook niet nodig dat er een groot licht op Hem scheen en Hem liet zien. Hij werkte vrij en ongedwongen, omdat Zijn werk niet op gevoelens gebaseerd was. Met andere woorden, Hij tastte en giste niet tijdens Zijn werk, maar volbracht de dingen met gemak, werkend en sprekend volgens Zijn eigen ideeën en wat Hij met Zijn eigen ogen zag, waarbij Hij rechtstreeks voedsel gaf aan elk van de discipelen die Hem volgden. Dit is het verschil tussen het werk van God en het werk van mensen: Wanneer mensen werken, zoeken en tasten ze in het rond, waarbij ze om dieper in te treden altijd anderen imiteren en zich bewust baseren op de fundering die door andere is gelegd. Gods werk is het voorzien van wat Hij is, en Hij doet het werk dat Hij Zelf dient te doen. Hij voedt de kerk niet met kennis die afkomstig is uit het werk van enig mens. In plaats daarvan presenteert Hij werk dat is gebaseerd op de gesteldheid van mensen. Aldus is Gods werk duizenden malen vrijer dan het werk dat mensen doen. Het lijkt mensen zelfs alsof God zich niet aan Zijn plicht houdt en werkt zoals het Hem uitkomt. Al het werk dat Hij doet is nieuw. Maar je moet weten dat het werk van de vleesgeworden God nooit op gevoelens is gebaseerd. In die tijd, nadat Jezus Zijn werk van gekruisigd worden had voltooid en zodra de discipelen die Jezus volgden een bepaald punt in hun ervaring hadden bereikt, voelden ze dat Gods dag aanstaande was en dat ze de Heer spoedig zouden ontmoeten. Dat was het gevoel dat ze hadden en voor hen was dit gevoel van het grootste belang. Maar in feite zijn de gevoelens van mensen niet betrouwbaar. Ze voelden dat ze misschien op het punt stonden het einde van de weg te bereiken, of dat alles wat ze deden en leden door God was verordineerd. Paulus zei ook dat hij de wedloop had volbracht, dat hij de goede strijd had gestreden en dat de krans van de gerechtigheid op hem wachtte. Zo voelde hij zich, en hij schreef dit in zijn brieven en zond die naar de kerken. Zulke handelingen kwamen voort uit de last die hij voor de kerken droeg, en dus besteedde de Heilige Geest er geen aandacht aan. Op het moment dat Paulus dit zei, had hij er geen ongemakkelijk over en voelde hij zich ook niet terechtgewezen. Hij geloofde dus dat het een heel normaal iets was en helemaal in orde, en dat het afkomstig was van de Heilige Geest. Maar gezien vanuit het perspectief van nu kwam het helemaal niet van de Heilige Geest. Het was niets meer dan de illusie van een mens. De mens koestert vele illusies. God schenkt ze geen aandacht en geeft er wanneer ze voorkomen geen mening over. Het meeste werk van de Heilige Geest wordt niet uitgevoerd via de gevoelens van mensen – de Heilige Geest werkt niet in de gevoelens van mensen, behalve in de moeilijke, donkere tijden voordat God vlees werd, of in de periode dat er geen apostelen of werkers zijn. Tijdens die fase geeft het werk van de Heilige Geest mensen soms speciale gevoelens. Bijvoorbeeld: Wanneer mensen niet worden geleid door Gods woorden, hebben ze wanneer ze bidden een onbeschrijfelijk gevoel van geluk. Ze hebben een gevoel van vreugde in hun hart, leven in vrede met zichzelf en voelen zich op hun gemak. Zodra ze door woorden worden geleid, voelen mensen dat hun geest zich verlicht, volgen ze een pad van de praktijk in hun handelingen en hebben ze zonder uitzondering ook gevoelens van vrede en voelen ze zich op hun gemak. Wanneer mensen in gevaar komen, of God hen weerhoudt bepaalde dingen te doen, voelen ze zich in hun hart onrustig en slecht op hun gemak. Dit zijn geheel en al de gevoelens die de Heilige Geest de mens schenkt. Als een vijandige omgeving echter een sfeer van angst oproept en mensen ertoe brengt uitzonderlijk angstig en timide te zijn, dan is dit een normale uitdrukking van menselijkheid en iets dat niets te maken heeft met het werk van de Heilige Geest.

Mensen leven altijd te midden van hun eigen gevoelens en hebben dat al talloze jaren gedaan. Wanneer ze in hun hart in vrede met zichzelf leven, handelen ze (in de veronderstelling dat hun bereidheid een gevoel van vrede is), en wanneer ze deze innerlijke vrede niet hebben, handelen ze niet (in de veronderstelling dat hun onwil of afkeer een gevoel van ongemak is). Als de dingen soepel verlopen, denken ze dat het de wil van God is. (In feite is het iets dat erg soepel moest verlopen, omdat het een natuurlijke gang van zaken is). Wanneer dingen niet soepel verlopen, denken ze dat het niet Gods wil is. Wanneer ze iets tegenkomen dat niet soepel verloopt, doen ze het niet meer. Deze gevoelens die mensen hebben zijn niet accuraat. Als de dingen worden gedaan op basis van de gevoelens van de mensen, zullen behoorlijk wat dingen worden vertraagd. Het is bijvoorbeeld zeker dat er moeilijkheden zullen optreden bij het in de praktijk brengen van de waarheid en nog meer bij het doen van Gods wil. Veel positieve dingen zullen moeilijk zijn te realiseren. Zoals het gezegde luidt: “De weg naar geluk is bezaaid met tegenslagen.” Mensen hebben te veel gevoelens in hun praktische leven, waardoor ze constant perplex staan en onzeker zijn over veel dingen. Zonder de waarheid te begrijpen, kunnen mensen niets begrijpen. Maar over het algemeen geldt dat de Heilige Geest in het geheel niet reageert wanneer mensen op basis van hun gevoelens handelen of spreken, voor zover het niet iets is dat de primaire principes schendt. Het is als de “krans van de gerechtigheid” die Paulus voelde: Vele jaren lang vond niemand dat deze gevoelens verkeerd waren en ook Paulus zelf had nooit het gevoel dat zijn gevoelens onjuist waren. Waar komen de gevoelens van mensen vandaan? Het zijn natuurlijk reacties die afkomstig zijn uit hun hersenen. Verschillende omgevingen en verschillende kwesties produceren verschillende gevoelens. Meestal herleiden mensen aan de hand van menselijke logica een set formules, die resulteren in het vormen van vele menselijke gevoelens. Zonder het zich te realiseren gaan mensen hun eigen logische herleidingen binnen. Op deze manier worden deze gevoelens datgene waarop mensen in hun leven vertrouwen. De gevoelens worden een emotionele steun in hun leven, zoals Paulus’ “krans van de gerechtigheid” of Witness Lee’s “de Heer in de lucht ontmoeten”. Er staat God bijna geen enkele manier ter beschikking in te grijpen in deze gevoelens van de mens, en Hij moet toestaan dat ze zich zo ontwikkelen als ze zich ontwikkelen. Ik heb vandaag duidelijk tot je gesproken over verschillende aspecten van de waarheid. Als je je blijft laten leiden door je gevoelens, blijf je dan niet in vaagheid leven? Je accepteert de woorden niet die zo duidelijk voor je uiteen zijn gezet en vertrouwt altijd op je persoonlijk gevoelens. Ben je wat dit betreft niet als een blinde die een olifant betast? En wat zul je uiteindelijk winnen?

Al het werk dat vandaag de dag door de vleesgeworden God wordt verricht is echt. Het is niet iets dat je kunt voelen of iets dat je je kunt voorstellen, en het is nog veel minder iets wat je kunt afleiden – het is iets dat je alleen zult kunnen begrijpen wanneer de feiten over je komen. Soms zul je het nog steeds niet duidelijk kunnen zien zelfs wanneer de feiten over je komen. Mensen zullen het niet eerder begrijpen dan wanneer God persoonlijk handelt en duidelijkheid verschaft over de ware feiten van wat er gebeurt. In die tijd hadden de discipelen die Jezus volgden vele illusies. Ze geloofden dat de dag van God aanstaande was en dat ze spoedig voor de Heer zouden sterven en de Heer Jezus zouden kunnen ontmoeten. Petrus wachtte vanwege dit gevoel zeven volle jaren, maar de dag kwam niet. Ze voelden dat hun levens rijp waren geworden. De gevoelens die ze koesterden, vermenigvuldigden zich en werden ontvankelijk, maar ze ervoeren vele mislukkingen en konden niet slagen. Ze wisten zelf niet wat er gaande was. Kon het zijn dat wat werkelijk van de Heilige Geest kwam niet zou worden vervuld? Menselijke gevoelens zijn onbetrouwbaar. Omdat mensen cerebrale gedachten en hun eigen ideeën hebben, creëren ze een schat aan associaties gebaseerd op de context en gesteldheden van die tijd. In het bijzonder is het zo dat, wanneer er iets met mensen gebeurt die een gezonde manier van denken hebben, deze mensen overprikkeld worden en niet anders kunnen doen dan een schat aan associaties creëren. Dit is in het bijzonder van toepassing op ‘deskundigen’ met verheven kennis en theorieën, van wie de associaties na vele jaren met de wereld in de weer te zijn geweest nog rijker worden. Zonder dat ze het zich realiseren nemen deze hun harten over, worden ze tot hun bijzonder krachtige gevoelens, en zijn ze tevreden met deze gevoelens. Wanneer mensen iets willen doen, komen er gevoelens en beelden in hen op en zullen ze denken dat deze juist zijn. Wanneer ze later zien dat wat ze wilden niet is verwezenlijkt, kunnen mensen niet begrijpen wat er fout is gegaan. Misschien geloven ze dat God Zijn plan heeft veranderd.

Het is onvermijdelijk dat alle mensen gevoelens hebben. Tijdens het Tijdperk van de Wet hadden veel mensen ook bepaalde gevoelens, maar het aantal fouten in hun gevoelens was geringer dan bij de mensen van vandaag de dag. Dat komt omdat de mensen vroeger de verschijning van Jehova konden aanschouwen, boodschappers konden zien en dromen hadden. De mensen van nu zijn niet in staat visioenen of boodschappers te zien en dus hebben zich de fouten in hun gevoelens vermenigvuldigd. Wanneer de mensen van nu voelen dat iets bijzonder juist is en het in de praktijk gaan brengen, berispt de Heilige Geest hen niet. Ze hebben vrede met zichzelf en nadat ze het in de praktijk hebben gebracht kunnen ze alleen via gemeenschap of het lezen van het woord van God er achter komen dat ze fout zaten. Eén aspect hiervan is dat er geen boodschappers aan mensen verschijnen, dromen schaars zijn en mensen de hemelse visioenen niet meer zien. Een ander aspect is dat de Heilige Geest de mensen niet vaker van binnen berispt of disciplineert. Er is nauwelijks enig werk van de Heilige Geest in de mensen. En dus zullen mensen niets oogsten als ze de woorden van God niet eten en drinken, niet op een praktische manier naar de waarheid zoeken en het pad van de praktijk niet begrijpen. De principes van het werk van de Heilige Geest zijn als volgt: Hij schenkt geen aandacht aan dat wat geen betrekking heeft op Zijn werk. Als iets niet binnen de reikwijdte van Zijn jurisdictie valt, bemoeit Hij zich er absoluut nooit mee en komt Hij niet tussenbeide. Hij staat dus toe dat mensen zoveel problemen maken als ze maar willen. Je kunt dus doen wat je wilt, maar de dag zal komen waarop je merkt dat je door paniek bent bevangen en het spoor bijster bent. God werkt uitsluitend doelbewust in Zijn eigen vlees en bemoeit Zich nooit met het werk van de mens. In plaats daarvan houdt Hij zich verre van de wereld van de mens en doet het werk dat Hij behoort te doen. Als je vandaag iets fouts doet zul je niet worden berispt, noch zal je worden beloond als je morgen iets goeds doet. Dit zijn menselijke zaken en ze hebben geen enkele betrekking op het werk van de Heilige Geest – dit valt in het geheel niet binnen de reikwijdte van mijn werk.

In de tijd dat Petrus werkte, sprak hij talloze woorden en verrichte veel werk. Is het mogelijk dat niets daarvan afkomstig was uit menselijke ideeën? Het is onmogelijk dat dit geheel afkomstig was van de Heilige Geest. Petrus was slechts een schepsel van God, hij was een volgeling; hij was Petrus, niet Jezus, en hun essenties waren niet hetzelfde. Hoewel Petrus door de Heilige Geest was gezonden, was niet alles wat hij deed afkomstig van de Heilige Geest, want hij was nu eenmaal een mens. Paulus sprak ook vele woorden en schreef een flink aantal brieven aan de kerken, waarvan sommigen verzameld zijn in de Bijbel. De Heilige Geest uitte geen enkele mening, want dat was de tijd waarop hij werd gebruikt door de Heilige Geest. Hij deed wat ervaring en kennis op, schreef die op en gaf ze door aan de broeders en zusters in de Heer. Jezus gaf geen enkele reactie. Waarom riep de Heilige Geest hem in die tijd geen halt toe? Dat was omdat er nu eenmaal onzuiverheden opkomen uit de normale manier van denken bij mensen, dat is onvermijdelijk. Daarnaast was het zo dat zijn handelingen niet zo ver gingen dat ze een punt bereikten dat ze tot een hindernis of verstoring werden. Wanneer er sprake is van dit soort werk van menselijkheid, vinden mensen het eenvoudiger te accepteren. Zolang de onzuiverheden van de normale manier van denken bij de mens niets hinderen, gelden ze als normaal. Met andere woorden, mensen met een normale manier van denken kunnen allemaal op die manier denken. Wanneer mensen in het vlees leven hebben ze hun eigen manier van denken, het is onmogelijk deze uit te bannen. Echter, wanneer mensen enige tijd Gods werk hebben ervaren en enkele waarheden hebben begrepen, zullen er minder van deze manieren van denken ontstaan. Wanneer ze meer dingen hebben ervaren, zullen ze in staat zijn duidelijk te zien en zullen ze de dingen dus minder hinderen. Met andere woorden, wanneer de voorstellingen en logische gevolgtrekkingen van de mens worden weerlegd, zullen hun abnormale gevoelens verminderen. Degenen die in het vlees leven hebben allemaal hun eigen manier van denken, maar uiteindelijk zal God hen zo bewerken dat hun manier van denken hen niet meer kan hinderen en ze in hun leven niet langer vertrouwen op gevoelens. Dan zal hun werkelijke gestalte groeien. Wanneer ze in staat zijn binnen de werkelijkheid bij Gods woord te leven en niet langer dingen te doen die vaag en leeg zijn, zullen ze geen dingen meer doen die verstoringen veroorzaken en zullen hun illusies verdwijnen. Op dat moment zullen hun handelingen hun werkelijke gestalte zijn.

De innerlijke waarheid van het werk van de overwinning (1)

De mensheid, zo grondig door Satan verdorven, weet niet dat er een God is en is opgehouden God te vereren. In het begin, toen Adam en Eva werden geschapen, waren de glorie en het getuigenis van Jehova altijd aanwezig. Maar toen de mens was verdorven, verloor hij de glorie en het getuigenis, want iedereen kwam in opstand tegen God en hield er volledig mee op Hem te vereren. Het huidige werk van de overwinning bestaat uit het herwinnen van alle getuigenis en alle glorie, en uit het bewerkstelligen dat alle mensen God vereren, zodat er onder de schepselen een getuigenis is; dit is het werk dat in deze fase moet worden gedaan. Hoe moet de mens precies overwonnen worden? Door het werk van woorden van deze fase te gebruiken om de mens volledig te overtuigen; door openbaarmaking, oordeel, tuchtiging en genadeloze vervloeking te gebruiken om hem grondig te overtuigen; door de opstandigheid van de mens volledig openbaar te maken en over zijn verzet te oordelen, zodat hij de onrechtvaardigheid en het vuil van de mensheid kan kennen, en zo deze dingen kan gebruiken als contrast met Gods rechtvaardige gezindheid. Het is met name via deze woorden dat de mens wordt overwonnen en volledig overtuigd raakt. Woorden zijn de methode voor de uiteindelijke overwinning over de mensheid, en iedereen die Gods overwinning aanvaardt, moet de slagen en het oordeel van Zijn woorden aanvaarden. Het proces van spreken is tegenwoordig exact het proces van overwinnen. En hoe moeten mensen precies meewerken? Door te weten hoe ze deze woorden moeten eten en drinken en door te leren ze te begrijpen. Wat betreft hoe mensen worden overwonnen: dat is niet iets wat ze zelf kunnen. Het enige wat je kunt doen, is door het eten en drinken van deze woorden je verdorvenheid en je vuil, je opstandigheid en je onrechtvaardigheid leren kennen, en neervallen voor God. Als je, na Gods wil te hebben begrepen, deze in praktijk kunt brengen en je volledig aan deze woorden kunt onderwerpen, en geen eigen keuzes maakt, dan zul je overwonnen zijn – en het zal het gevolg zijn geweest van deze woorden. Waarom verloor de mensheid het getuigenis? Omdat niemand in God gelooft, omdat God geen plek heeft in de harten van de mensen. De overwinning op de mensheid is het herstel van het geloof van de mensheid. Mensen willen altijd halsoverkop de alledaagse wereld binnenrennen, ze koesteren te veel hoop, willen te veel voor hun toekomst en hebben te veel buitenissige eisen. Ze denken altijd aan het vlees, maken plannen voor het vlees en stellen geen belang bij het zoeken van de weg van geloof in God. Hun harten zijn door Satan weggegrist, ze hebben hun eerbied voor God verloren en ze zijn op Satan gefixeerd. Maar de mens is door God geschapen. Zodoende heeft de mens het getuigenis verloren, dat wil zeggen: hij heeft de glorie van God verloren. Het doel van de overwinning op de mensheid is het herwinnen van de glorie van de eerbied van mensen voor God. Je kunt het als volgt stellen: er zijn veel mensen die het leven niet nastreven; zelfs als sommigen het leven wel nastreven, zijn dat er maar een handvol. Mensen zijn met het hoofd bij hun toekomst en schenken geen enkele aandacht aan het leven. Sommigen komen in opstand tegen God en verzetten zich tegen Hem, oordelen over Hem achter Zijn rug om en brengen de waarheid niet in praktijk. Deze mensen worden voorlopig genegeerd; er moet nu nog niets gedaan worden met deze zonen van opstandigheid, maar in de toekomst zul je in duisternis leven, jammeren en knarsetanden. Je voelt de kostbaarheid van het licht niet wanneer je erin leeft, maar je zult je van die kostbaarheid bewust worden wanneer je eenmaal in de donkere nacht leeft, en dan zul je spijt hebben. Nu voel je je goed, maar de dag zal komen waarop je spijt hebt. Wanneer die dag komt en de duisternis neerdaalt en er nooit meer licht zal zijn, zal het te laat zijn voor spijt. Het is omdat je nog altijd het werk van tegenwoordig niet begrijpt dat je de tijd die je nu hebt niet weet te koesteren. Wanneer eenmaal het werk van het volledige heelal begint, dat wil zeggen wanneer alles wat ik tegenwoordig zeg bewaarheid wordt, zullen veel mensen hun hoofd vasthouden en tranen van smart plengen. En zullen ze door dat te doen niet in de duisternis zijn gevallen, jammerend en knarsetandend? Iedereen die werkelijk het leven nastreeft en compleet wordt gemaakt kan gebruikt worden, terwijl alle zonen van opstandigheid die niet geschikt zijn voor gebruik in het duister zullen vallen. Hen zal het werk van de Heilige Geest worden ontnomen, en ze zullen niets meer kunnen begrijpen. Op die manier zullen ze, door straf getroffen, met schokkende lijven snikken. Als je in deze fase van het werk goed toegerust bent en in je leven bent gegroeid, dan ben je geschikt voor gebruik. Ben je slecht toegerust, dan zul je ongeschikt zijn voor gebruik, zelfs als je opgeroepen wordt voor de volgende werkfase – op dat moment zul je geen nieuwe kans hebben, zelf al wil je jezelf toerusten. God zal vertrokken zijn; waar zou je heen kunnen om het soort kans te vinden dat nu voor je ligt? Waar zou je heen kunnen om persoonlijk door God geboden oefening te krijgen? Tegen die tijd zal God niet persoonlijk spreken of Zijn stem geven; het enige wat je zult kunnen is de dingen lezen die tegenwoordig worden gesproken – hoe zul je dan eenvoudig begrip verwerven? Hoe zou het leven in de toekomst beter kunnen zijn dan het vandaag is? Zul je tegen die tijd geen levende dood verdragen, terwijl je jammert en knarsetandt? Op dit moment worden er zegeningen aan je geschonken, maar je weet niet hoe je die moet genieten; je leeft gezegend, maar blijft onbewust. Dit bewijst dat je gedoemd bent om te lijden! Tegenwoordig verzetten sommige mensen zich, komen sommigen in opstand, doen sommigen dit of dat, en ik negeer het gewoon – maar denk niet dat ik me niet bewust ben van wat jullie in je schild voeren. Begrijp ik jullie essentie niet? Waarom blijven jullie tegen mij botsen? Geloof je niet in God om voor je eigen bestwil het leven en zegeningen na te streven? Is het niet voor je eigen bestwil dat je geloof hebt? Op het huidige moment voer ik het werk van de overwinning uit door alleen maar te spreken, en wanneer dit werk van de overwinning eindigt, zal jullie einde overduidelijk zijn. Moet ik jullie dat expliciet vertellen?

Het tegenwoordige werk van de overwinning wil duidelijk maken wat het einde van de mens zal zijn. Waarom wordt er gezegd dat de tuchtiging en het oordeel van tegenwoordig oordeel zijn voor de grote witte troon van de laatste dagen? Zie je dat niet? Waarom is het werk van de overwinning de eindfase? Is dat niet juist om duidelijk te maken wat voor soort einde elke categorie mens zal hebben? Is het niet om iedereen, in de loop van het werk van de overwinning op tuchtiging en oordeel, in staat te stellen zijn ware aard te tonen en nadien naar soort te worden geclassificeerd? In plaats van te zeggen dat dit het overwinnen van de mensheid is, is het misschien beter om te zeggen dat dit toont wat voor einde er voor elke categorie persoon zal zijn. Dit betreft het oordelen over de zonden van mensen en vervolgens het openbaren van de verschillende categorieën personen, om zo te beslissen of ze kwaadaardig of rechtvaardig zijn. Na het werk van de overwinning komt het werk van het belonen van het goede en het straffen van het kwade. Mensen die volledig gehoorzamen – dat wil zeggen: zij die grondig overwonnen zijn – zullen in de volgende stap worden geplaatst van het verspreiden van Gods werk door het volledige heelal; zij die niet overwonnen zijn zullen in de duisternis worden geplaatst en hen zal rampspoed overkomen. Zo zal de mens naar soort worden geclassificeerd: de kwaaddoeners bij het kwade, om nooit meer het licht van de zon te ontvangen, en de rechtvaardigen bij het goede, om licht te ontvangen en voor eeuwig in het licht te leven. Het einde is nabij voor alle dingen; het einde van de mens is duidelijk aan zijn ogen getoond, en alle dingen zullen naar soort worden geclassificeerd. Hoe kunnen mensen dan ontsnappen aan de kwelling van elk naar soort te worden geclassificeerd? Het einde van elke soort persoon wordt onthuld wanneer het einde nabij is voor alle dingen, en dit wordt gedaan tijdens het werk van het overwinnen van het volledige heelal (inclusief al het werk van de overwinning, te beginnen met het huidige werk). De openbaring van het einde van de gehele mensheid vindt plaats voor de zetel van het oordeel, tijdens de tuchtiging en tijdens het overwinningswerk van de laatste dagen. Het classificeren van mensen naar soort is niet het terugbrengen van mensen naar hun oorspronkelijke categorieën, want toen de mens werd gemaakt tijdens de schepping was er maar één soort mens, en was de enige scheiding die tussen man en vrouw. Er waren niet veel verschillende soorten mensen. Het is pas na meerdere duizenden jaren van verdorvenheid dat verschillende categorieën mensen zijn ontstaan. Sommige vallen onder het domein van smerige duivels, sommige onder het domein van boosaardige duivels en sommige, zij die de weg van het leven nastreven, onder de heerschappij van de Almachtige. Alleen op deze manier ontstaan er geleidelijk aan categorieën onder de mensen, en alleen zo onderscheiden mensen zich in categorieën binnen de grote familie van de mens. Alle mensen krijgen verschillende ‘vaders’; het is niet zo dat iedereen volledig onder de heerschappij van de Almachtige is, want de mens is te opstandig. Rechtvaardig oordeel maakt de ware zelf van elke soort persoon bekend en laat niets verborgen. Iedereen toont zijn ware gezicht in het licht. Op dit moment is de mens niet langer zoals hij oorspronkelijk was. De oorspronkelijke gelijkenis van zijn voorouders is allang verdwenen, omdat talloze nakomelingen van Adam en Eva allang door Satan zijn gevangen en de hemelzon nooit meer zullen kennen, en omdat mensen gevuld zijn met allerlei soorten gif van Satan. Zodoende hebben mensen hun gepaste bestemmingen. Bovendien is het op basis van hun verschillende giffen dat ze naar soort worden geclassificeerd; dat wil zeggen dat ze worden geclassificeerd naar gelang de mate waarin ze tegenwoordig overwonnen worden. Het einde van de mens is niet iets wat voorbestemd is sinds de schepping van de wereld. Dat komt doordat er in het begin maar één categorie was, die collectief ‘de mensheid’ werd genoemd, en de mens aanvankelijk niet door Satan was verdorven, en de mensen allemaal in Gods licht leefden, zonder dat duisternis hen overkwam. Maar nadat de mens door Satan was verdorven, verspreidden alle types en soorten mensen zich over de hele wereld – alle types en soorten mensen uit de familie die collectief ‘mensheid’ wordt genoemd, die bestond uit mannen en vrouwen. Ze werden allemaal door hun voorouders geleid om weg te dolen van hun oudste voorouders – de mensheid die uit man en vrouw bestond (dat wil zeggen: de Adam en Eva in het begin, hun oudste voorouders). Destijds waren de Israëlieten de enige mensen wier leven op aarde door Jehova werd geleid. De verschillende soorten mensen die voortkwamen uit het volledige Israël (dat wil zeggen: uit de oorspronkelijke familieclan) verloren vervolgens de leiding van Jehova. Deze vroege mensen, die helemaal niets wisten van kwesties van de mensenwereld, gingen vervolgens met hun voorouders mee om in de gebieden te wonen die ze opeisten, wat tot op de huidige dag zo is doorgegaan. Zo blijven ze onwetend over hoe ze van Jehova weg zijn gedwaald, en over hoe ze tot de dag van vandaag zijn verdorven door allerlei soorten vuile duivels en boze geesten. Zij dit tot dusver grondig zijn verdorven en vergiftigd – zij die uiteindelijk niet kunnen worden gered – zullen wel met hun voorouders mee moeten gaan, de vuile duivels die hen hebben verdorven. Zij die uiteindelijk kunnen worden gered, zullen naar de gepaste bestemming van de mensheid gaan, ofwel naar de bestemming die voorbehouden is aan hen die gered en overwonnen zijn. Alles zal worden gedaan om allen te redden die gered kunnen worden – maar voor mensen die ongevoelig en ongeneeslijk zijn, is de enige kans het volgen van hun voorouders de put van de afgrond van tuchtiging in. Denk niet dat je einde is voorbestemd in het begin en pas nu is geopenbaard. Als je op die manier denkt, ben je dan vergeten dat tijdens de oorspronkelijke schepping van de mensheid geen aparte satanische categorie is geschapen? Ben je vergeten dat er maar één mensheid is geschapen, die bestond uit Adam en Eva (dit betekent dat alleen man en vrouw werden geschapen)? Als je in het begin Satans afstammeling was geweest, zou dat dan niet betekenen dat toen Jehova de mens schiep, Hij een satanische groep deel liet uitmaken van Zijn schepping? Zou Hij tot iets dergelijks in staat zijn geweest? Hij schiep de mens omwille van Zijn getuigenis; Hij schiep de mens omwille van Zijn glorie. Waarom zou Hij opzettelijk een categorie van Satans nageslacht hebben geschapen om Hem bewust te weerstaan? Hoe zou Jehova zoiets hebben kunnen doen? Als Hij het had gedaan, wie zou dan zeggen dat Hij een rechtvaardige God is? Wanneer ik nu zeg dat sommigen van jullie uiteindelijk met Satan zullen meegaan, betekent dat niet dat je vanaf het begin aan Satans kant stond. Nee: het betekent dat je zo laag bent gezonken dat je, ook als God heeft geprobeerd je te redden, die redding niet hebt kunnen verkrijgen. De enige mogelijkheid is om jou met Satan te classificeren. Dit is alleen omdat er voor jou geen redding mogelijk is, niet omdat God onrechtvaardig jegens jou is, opzettelijk je lot heeft vastgelegd als een belichaming van Satan, je vervolgens bij Satan indeelt en doelbewust wil dat je lijdt. Dat is niet de ware aard van het werk van de overwinning. Als dat is wat je gelooft, dan is je begrip erg eenzijdig! De eindfase van de overwinning is bedoeld om mensen te redden en ook om hun eindes te openbaren. Ze is bedoeld om de ontaarding van mensen te openbaren door oordeel en er zo voor te zorgen dat ze berouw hebben, opstaan en het leven en het juiste pad van het menselijk leven nastreven. Ze is bedoeld om de harten van de verdoofde, afgestompte mensen wakker te maken en hun door middel van oordeel hun innerlijke opstandigheid te laten zien. Maar als mensen nog altijd niet in staat zijn om berouw te hebben, nog altijd niet in staat om het juiste pad van het menselijk leven na te streven en deze verdorvenheden af te werpen, dan is er voor hen geen redding en zullen ze door Satan worden verslonden. Dat is de betekenis van Gods overwinning: mensen redden en ook hun eindes laten zien. Goede eindes, slechte eindes – ze worden allemaal onthuld door het werk van de overwinning. Of mensen gered of vervloekt worden, wordt allemaal geopenbaard tijdens het werk van de overwinning.

In de laatste dagen zullen alle dingen naar soort worden geclassificeerd middels overwinning. Overwinning is het werk van de laatste dagen; met andere woorden: het oordelen over ieders zonden is het werk van de laatste dagen. Hoe zouden mensen anders geclassificeerd kunnen worden? Het werk van classificatie dat onder jullie wordt gedaan is het begin van dergelijk werk in het volledige heelal. Hierna zullen zij van alle landen en alle volken eveneens aan het werk van de overwinning worden onderworpen. Dit betekent dat elke persoon in de schepping naar soort zal worden geclassificeerd en zich aan de zetel van het oordeel zal onderwerpen om een oordeel te ontvangen. Niets en niemand kan ontsnappen aan deze tuchtiging en dit oordeel, en niets en niemand wordt niet naar soort geclassificeerd; iedereen zal worden geclassificeerd, want het einde van alle dingen is nabij en de gehele hemel en aarde hebben hun conclusie getrokken. Hoe zou de mens kunnen ontsnappen aan de laatste dagen van het menselijk bestaan? Hoeveel langer kunnen jullie daden van ongehoorzaamheid dan blijven voortduren? Zien jullie niet dat jullie laatste dagen aanstaande zijn? Hoe kan het lijken dat zij die God vereren en naar Zijn verschijning verlangen de dag van de verschijning van Gods rechtvaardigheid niet zien? Hoe kunnen zij de uiteindelijke beloning voor goedheid niet ontvangen? Ben jij iemand die goed doet of iemand die kwaad doet? Ben jij iemand die een rechtvaardig oordeel aanvaardt en dan gehoorzaamt, of ben je iemand die een rechtvaardig oordeel aanvaardt en dan vervloekt wordt? Leef je ten overstaande van de zetel van het oordeel in het licht, of leef je in Hades in de duisternis? Ben jijzelf niet degene die het duidelijkst weet of je einde er een zal zijn van beloning of van straf? Ben jij niet degene die het duidelijkst weet en het grondigst begrijpt dat God rechtvaardig is? Hoe zijn je gedrag en je hart dan precies? Moet ik je, terwijl ik je tegenwoordig overwin, er echt op wijzen of je gedrag goed of slecht is? Hoeveel heb je voor me opgegeven? Hoe innig vereer je me? Weet je zelf niet het duidelijkst hoe je je jegens mij gedraagt? Jij zou beter dan wie dan ook moeten weten welk einde je uiteindelijk zult ondergaan! Waarlijk, ik zeg je: ik heb alleen de mensheid geschapen, en ik heb jou geschapen, maar ik heb jullie niet aan Satan overhandigd en heb er evenmin opzettelijk voor gezorgd dat jullie tegen mij in opstand komen of mij weerstaan en daarom door mij worden gestraft. Komen al deze calamiteiten en aandoeningen niet doordat jullie harten te hard zijn en jullie gedrag te verachtelijk is? Wordt dan het einde dat jullie staat te wachten niet door jullie zelf bepaald? Weten jullie niet beter dan wie dan ook in jullie harten hoe jullie zullen eindigen? De reden dat ik mensen overwin is om hen te openbaren en om jou beter redding te kunnen brengen. Het is niet om jou kwaad te laten plegen en het is niet om jou opzettelijk de hel van de vernietiging binnen te laten lopen. Wanneer de tijd komt, zal dan al je intense lijden, je jammeren en knarsetanden niet volledig het gevolg zijn van je zonden? Is dan niet je eigen goedheid of je eigen kwaadaardigheid het beste oordeel over jezelf? Is het niet het beste bewijs van wat je einde zal zijn?

Tegenwoordig werk ik in Gods uitverkorenen in China om al hun opstandige gezindheden te openbaren en al hun lelijkheid te ontmaskeren, en dit biedt de context om alles te zeggen wat ik moet zeggen. Hierna, wanneer ik de volgende stap van het werk van de overwinning op het volledige heelal uitvoer, zal ik mijn oordeel van jullie gebruiken om over de onrechtvaardigheid van iedereen in het volledige heelal te oordelen, want jullie mensen zijn de vertegenwoordigers van de opstandigen onder de mensheid. Zij die er niet in slagen het nodige te doen zullen alleen maar contrasten en gebruiksvoorwerpen worden, terwijl zij die het nodige weten te doen gebruikt zullen worden. Waarom zeg ik dat zij die dat niet kunnen slechts als contrasten zullen dienen? Dat is omdat mijn huidige woorden en werk allemaal op jullie achtergrond zijn gericht en omdat jullie de vertegenwoordigers en het toonbeeld van de opstandigen onder de gehele mensheid zijn geworden. Later zal ik deze woorden die jullie overwinnen meenemen naar andere landen en gebruiken om de mensen daar te overwinnen, maar toch zou je hen niet hebben gewonnen. Zou dat geen contrast van je maken? De verdorven gezindheden van de gehele mensheid, de opstandige handelingen van de mens en de lelijke beelden en gezichten van de mens – deze worden tegenwoordig allemaal vastgelegd in de woorden die gebruikt worden om jullie te overwinnen. Vervolgens zal ik deze woorden gebruiken om de mensen van elke natie en elke denominatie te overwinnen, want jullie zijn het archetype, het precedent. Maar ik was er niet op uit om jullie moedwillig in de steek te laten; als je er niet in slaagt om succesvol te streven en zodoende ongeneesbaar blijkt te zijn, zou je dan niet eenvoudigweg een gebruiksvoorwerp en een contrast zijn? Ik heb eens gezegd dat mijn wijsheid uitgeoefend wordt op basis van Satans plannetjes. Waarom heb ik dat gezegd? Is dat niet de waarheid achter wat ik op dit moment zeg en doe? Als je er niet in slaagt het nodige te doen, als je niet vervolmaakt wordt maar in plaats daarvan gestraft wordt, zou je dan geen contrast worden? Misschien heb je in jouw tijd heel wat geleden, maar nog altijd begrijp je niets; je bent onwetend over alles in het leven. Ook al ben je getuchtigd en is er over je geoordeeld, je bent helemaal niet veranderd en hebt diep vanbinnen geen leven verworven. Wanneer de tijd komt om jouw werk op de proef te stellen, zul je een beproeving ondergaan die fel is als vuur, en nog grotere tegenspoed. Dit vuur zal je gehele wezen in as veranderen. Hoe zou je niet verstoten kunnen worden, aangezien je iemand bent die geen leven bezit, iemand die vanbinnen geen greintje puur goud heeft, iemand die nog in de oude verdorven gezindheid vastzit, en iemand die niet eens een goed contrast kan zijn? Kan iemand die minder dan een cent waard is en geen leven bezit van enig nut zijn voor het werk van de overwinning? Wanneer die tijd aanbreekt, zullen jullie dagen zwaarder zijn dan die van Noach en Sodom! Dan zullen je gebeden je niet helpen. Hoe kun je later terugkomen en opnieuw berouw beginnen te hebben, wanneer het reddingswerk al is geëindigd? Wanneer al het reddingswerk is gedaan, zal er niet méér zijn; wat er zal zijn, is het begin van het werk van het straffen van de kwaadaardigen. Je verzet je, je komt in opstand en je doet dingen waarvan je weet dat ze slecht zijn. Ben je niet het doel van zware straf? Ik maak dit tegenwoordig duidelijk voor je. Als je ervoor kiest om niet te luisteren, zal het dan, wanneer jou later rampspoed overkomt, niet te laat zijn als je pas dan spijt begint te hebben en begint te geloven? Ik geef je een kans om vandaag berouw te hebben, maar daar heb je geen oren naar. Hoe lang wil je wachten? Tot de dag van de tuchtiging? Ik herinner me je vroegere overtredingen tegenwoordig niet; ik vergeef je telkens weer; ik keer me af van je negatieve kant en kijk alleen naar je positieve kant, want al mijn huidige woorden en werk zijn bedoeld om je te redden en ik ben je niet kwaadgezind. Toch weiger je om binnen te gaan; je kunt goed niet van kwaad onderscheiden en hebt geen waardering voor welwillendheid. Wachten zulke mensen niet gewoon maar op straf en rechtvaardige vergelding?

Toen Mozes op de rots sloeg en het door Jehova geschonken water begon te stromen, kwam dat door zijn geloof. Toen David de lier bespeelde om mij, Jehova, te prijzen – zijn hart vervuld van vreugde – kwam dat door zijn geloof. Toen Job zijn vee dat de bergen bedekte en zijn ongekende rijkdom verloor, en zijn lichaam onder de pijnlijke zweren kwam te zitten, kwam dat door zijn geloof. Toen hij de stem kon horen van mij, Jehova, en de glorie kon zien van mij, Jehova, kwam dat door zijn geloof. Dat Petrus in staat was Jezus Christus te volgen, kwam door zijn geloof. Dat hij omwille van mij aan het kruis genageld kon worden en een glorieus getuigenis kon geven, kwam ook door zijn geloof. Toen Johannes het glorieuze beeld van de Mensenzoon zag, kwam dat door zijn geloof. Toen hij het visioen van de laatste dagen zag, kwam dat des te meer door zijn geloof. Dat de zogezegde menigten van de heidense landen mijn openbaring hebben verkregen, en hebben vernomen dat ik in het vlees ben teruggekeerd om mijn werk onder de mens te doen, komt ook door hun geloof. Al diegenen die door mijn hardvochtige woorden worden geslagen en er toch troost uit putten en worden gered – is dat niet het geval vanwege hun geloof? Mensen hebben zo veel ontvangen vanwege hun geloof, en het is niet altijd een zegening. Ze ontvangen mogelijk niet het soort blijdschap en vreugde dat David voelde, en Jehova schenkt hun mogelijk geen water zoals Hij dat aan Mozes schonk. Job bijvoorbeeld werd door Jehova gezegend wegens zijn geloof, maar hem overkwam ook rampspoed. Of je gezegend bent of rampspoed ondergaat, beide zijn gezegende gebeurtenissen. Zonder geloof zou je dit werk van de overwinning niet kunnen ontvangen, laat staan dat je Jehova’s handelingen tegenwoordig in ogenschouw zou kunnen nemen. Je zou niet kunnen zien, laat staan ontvangen. Deze kwellingen, deze calamiteiten en alle oordelen – als ze jou niet overkwamen, zou je dan tegenwoordig Jehova’s handelingen kunnen zien? Tegenwoordig komt het door geloof dat je overwonnen kunt worden, en overwonnen worden stelt je in staat om in alle handelingen van Jehova te geloven. Het is louter door geloof dat je zulke tuchtiging en zulk oordeel ontvangt. Door deze tuchtiging en dit oordeel word je overwonnen en vervolmaakt. Zonder het soort tuchtiging en oordeel dat je tegenwoordig ontvangt, zou je geloof tevergeefs zijn, want je zou God niet kennen; ongeacht hoezeer je in hem geloofde, je geloof zou slechts een ledige uiting blijven, niet in de werkelijkheid gegrond. Pas nadat je dit werk van de overwinning ontvangt, werk dat jou volledig gehoorzaam maakt, wordt je geloof waar en betrouwbaar en keert je hart zich naar God. Zelfs al onderga je een groot oordeel en grote vervloeking door dit woord, ‘geloof’, toch heb je waar geloof en ontvang je datgene wat het meest waar, echt en kostbaar is. Dit komt doordat het slechts in de loop van oordeel is dat je de ware bestemming van Gods scheppingen ziet; het is in dit oordeel dat je ziet dat men de Schepper lief moet hebben; het is in zulk werk van de overwinning dat je de arm van God aanschouwt; het is in deze overwinning dat je het menselijk leven volledig leert begrijpen; het is in deze overwinning dat je het juiste pad van het menselijk leven verkrijgt en de ware betekenis van ‘mens’ leert kennen; het is alleen in deze overwinning dat je de rechtvaardige gezindheid van de Almachtige en Zijn prachtige, glorieuze aangezicht ziet; het is in het werk van de overwinning dat je over de oorsprong van de mens leert en de ‘onsterfelijke geschiedenis’ van de gehele mensheid begrijpt; het is in deze overwinning dat je de voorouders van de mens en de oorsprong van de verdorvenheid van de mens leert begrijpen; het is in deze overwinning dat je vreugde en troost ontvangt zowel als eindeloze tuchtiging, disciplinering en woorden van berispring van de Schepper voor de mensheid die Hij heeft geschapen; het is in dit werk van de overwinning dat je zegeningen ontvangt zowel als de calamiteiten die de mens toekomen… Komt dit niet allemaal door je kleine beetje geloof? En is je geloof niet gegroeid nadat je deze dingen hebt gewonnen? Heb je niet enorm veel gewonnen? Niet alleen heb je Gods woord gehoord en Gods wijsheid gezien; je hebt ook elke stap van Zijn werk persoonlijk ervaren. Misschien zou je zeggen dat je, als je geen geloof had, dit soort tuchtiging of dit soort oordeel niet zou verduren. Maar je moet weten dat je zonder geloof niet alleen niet in staat zou zijn om dit soort tuchtiging of dit soort zorg van de Almachtige te ontvangen; je zou ook de kans om de Schepper te ontmoeten voor altijd mislopen. Je zou de oorsprong van de mensheid nooit kennen en de betekenis van het menselijk leven nooit begrijpen. Zelfs als je lichaam stierf en je ziel vertrok, zou je nog altijd niet alle handelingen van de Schepper begrijpen, en je zou al helemaal niet weten dat de Schepper na het maken van de mens zulk geweldig werk op aarde heeft gedaan. Ben je, als lid van deze mensheid die Hij heeft gemaakt, bereid om op deze manier onwetend in duisternis te vervallen en eeuwige straf te ondergaan? Als je jezelf afscheidt van de tuchtiging en het oordeel van tegenwoordig, wat is het dan dat je zult tegenkomen? Denk je dat je, eenmaal gescheiden van het huidige oordeel, aan dit moeilijke leven zult kunnen ontsnappen? Is het niet waar dat wanneer je aan ‘deze plek’ zult ontsnappen, je van de hand van de duivel pijnlijke kwelling of wrede mishandeling zult ondergaan? Zou je misschien ondraaglijke dagen en nachten meemaken? Denk je dat je, alleen maar omdat je vandaag aan dit oordeel ontsnapt, die toekomstige marteling voor altijd uit de weg kunt gaan? Wat zal er op je weg komen? Kan het echt het Shangri-La zijn waarop je hoopt? Denk je dat je eenvoudigweg aan die toekomstige eeuwige tuchtiging kunt ontsnappen door op de vlucht te gaan voor de werkelijkheid, zoals je nu doet? Zul je na vandaag ooit weer dit soort kans en dit soort zegening kunnen vinden? Zul je die kunnen vinden wanneer je rampspoed overkomt? Zul je die kunnen vinden wanneer de gehele mensheid de rust binnengaat? Je huidige gelukkige leven en dat harmonieuze gezinnetje van je – kunnen die je toekomstige eeuwige bestemming vervangen? Als je waar geloof hebt, en als je veel verwerft vanwege je geloof, dan is dat alles wat jij – een schepsel – hoort te verwerven en ook wat je in de eerste plaats had moeten hebben. Niets komt je geloof en je leven meer ten goede dan dergelijke overwinning.

Tegenwoordig moet je begrijpen wat God vergt van hen die overwonnen worden, wat Zijn houding is jegens hen die vervolmaakt worden en wat je tegenwoordig moet binnengaan. Sommige dingen hoef je maar een beetje te begrijpen. Je hoeft sommige mysterieuze woorden niet te onderzoeken; ze helpen niet veel in het leven en een snelle blik volstaat. Je kunt mysteries lezen zoals het mysterie van Adam en Eva: hoe het precies zat met Adam en Eva destijds en welk werk God tegenwoordig wil doen. Je moet begrijpen dat door de mens te overwinnen en te vervolmaken, God de mens wil terugbrengen tot hoe Adam en Eva waren. In je hart hoor je een duidelijk idee te hebben van het niveau van vervolmaking dat behaald moet worden om aan Gods maatstaven te voldoen, en vervolgens moet je je best doen om het te behalen. Dit heeft te maken met je beoefening en het is iets wat je hoort te begrijpen. Het is genoeg dat je probeert binnen te gaan in overeenstemming met Gods woorden over deze kwesties. Wanneer je leest: ‘De mensheid heeft tienduizenden jaren geschiedenis nodig gehad om te arriveren waar ze nu is’, word je nieuwsgierig, en dus probeer je om met de broeders en zusters een antwoord te vinden. ‘God zegt dat de ontwikkeling van de mensheid zesduizend jaar heeft beslagen, nietwaar? Wat heeft dat van die tienduizenden jaren te betekenen?’ Wat heeft het voor nut om een antwoord op deze vraag te zoeken? Of God Zelf nu tienduizenden jaren of honderden miljoenen jaren heeft gewerkt – is het voor Hem nodig dat jij daarvan weet? Dit is niet iets wat jij als schepsel hoeft te weten. Sta gewoon kort stil bij dit soort praat, en probeer het niet te begrijpen alsof het een visioen was. Je moet je bewust zijn van wat je tegenwoordig hoort binnen te gaan en hoort te begrijpen, en vervolgens moet je daar goed in thuis zijn. Alleen dan zul je overwonnen worden. Na het lezen van het bovenstaande zou je een normale reactie moeten hebben: God brandt van ongerustheid, Hij wil ons overwinnen en glorie en getuigenis verwerven, dus hoe moeten we met Hem samenwerken? Wat moeten we doen om volledig door Hem te worden overwonnen en Zijn getuigenis te worden? Wat moeten we doen om God in staat te stellen glorie te verwerven? Wat moeten we doen om onszelf toe te staan onder Gods heerschappij te leven en niet onder Satans domein? Dit is waarover mensen moeten nadenken. De betekenis van Gods overwinning moet ieder van jullie duidelijk zijn. Dat is jullie verantwoordelijkheid. Pas nadat jullie hierover duidelijkheid hebben verworven, zullen jullie intrede hebben, deze fase van het werk kennen en volledig gehoorzaam worden. Anders zullen jullie geen ware gehoorzaamheid bereiken.

Waarom ben je niet bereid een contrast te zijn?

Degenen die overwonnen worden, zijn contrasten. Pas nadat ze vervolmaakt zijn, worden mensen modellen en voorbeelden van het werk van de laatste dagen. Voordat ze compleet gemaakt worden, zijn ze contrasten, werktuigen en ook gebruiksvoorwerpen. Zij die grondig overwonnen zijn door God, zijn de kristallisering van Zijn managementwerk, en ook modellen en voorbeelden. Deze woorden die ik heb gebruikt om zulke mensen te beschrijven zijn misschien onopvallend, maar ze leggen veel interessante verhalen bloot. Jullie die een klein geloof hebben, zullen altijd twisten over een onopvallende titel tot jullie rood in het gezicht zijn, en soms lopen als gevolg daarvan zelfs relaties schade op. Hoewel het maar een kleine titel is, is het in jullie voorstelling en in jullie geloof niet alleen veel meer dan een titel die er weinig toe doet, maar is het een belangrijke kwestie die betrekking heeft op jullie lot. Degenen die niet verstandig zijn, zullen dus vaak een enorm verlies lijden als het gaat om zoiets onbeduidends als dit – dit komt neer op een klein beetje sparen en uiteindelijk heel veel verliezen. Alleen maar vanwege de een of andere onbeduidende titel zullen jullie wegrennen en nooit terugkeren. Dit komt doordat het leven in jullie ogen onbelangrijk is en omdat jullie te veel waarde hechten aan de namen die voor jullie gebruikt worden. In jullie geestelijke leven, en zelfs in jullie praktische leven, zullen jullie dus vaak veel ingewikkelde en vreemde verhalen uitwerken vanwege jullie noties over status. Misschien zullen jullie dit niet toegeven, maar laat me jullie vertellen dat zulke mensen in het echte leven wel degelijk bestaan, zelfs al zijn jullie nog niet individueel blootgesteld. Dit soort dingen is gebeurd in het leven van ieder van jullie. Als jullie het niet geloven, kijk dan maar naar het vignet hieronder uit het leven van een zuster (of een broeder). Het is mogelijk dat jij in feite die persoon bent, of misschien is het iemand met wie je bekend bent uit je leven. Als ik me niet vergis, beschrijft dit vignet een ervaring die jij hebt gehad. Niets ontbreekt in de beschrijving, geen enkele gedachte en geen enkel idee is achterwege gelaten; ze zijn allemaal volledig opgenomen in dit verhaal. Als je het niet gelooft, lees het dan eerst maar eens.

Dit is één kleine ervaring van een ‘geestelijke persoon’.

Ze was ongerust toen ze zag dat veel dingen die de broeders en zuster in de kerk deden niet naar de wil van God waren. Daarom begon ze hen uit te foeteren: “Jullie misselijke wezens! Hebben jullie helemaal geen geweten? Waarom doen jullie nou gewetenloze dingen? Waarom zoeken jullie de waarheid niet, in plaats van te doen waar jullie maar zin in hebben? … En ik zeg deze dingen tegen jullie, maar tegelijkertijd is het aan mezelf dat ik een hekel heb. Ik zie dat God brandt van ongeduld en vanbinnen voel ik een vuur. Ik ben werkelijk bereid het werk dat God me heeft toevertrouwd volledig uit te voeren, en ik wil jullie echt van dienst zijn. Ik ben alleen zo zwak op dit moment. God heeft zo veel tijd aan ons besteed en heeft zo veel woorden gesproken, maar we zijn nog altijd hetzelfde. In mijn hart voel ik altijd dat ik God zo veel verschuldigd ben. …” (Ze begon te huilen en kon niet verder praten.) Toen begon ze te bidden: “O, God! Ik smeek u om mij kracht te geven en mij meer te raken dan u dat ooit hebt gedaan, en moge uw Geest in mij werken. Ik ben bereid met u samen te werken. Zolang u uiteindelijk glorie verwerft, ben ik bereid nu onmiddellijk mezelf volledig aan u te geven, zelfs als dat betekent dat ik mijn leven moet opofferen. We willen grote lofprijzingen aanheffen, zodat onze broeders en zusters van vreugde kunnen zingen en dansen om uw heilige naam te loven, u te verheerlijken, u manifest te maken, vast te stellen dat uw werk waar is en u alle mogelijke zorg te verlenen vanwege de lasten die u draagt …” Op deze manier bad ze oprecht, en de Heilige Geest schonk haar werkelijk een last. In deze periode was ze uitzonderlijk belast, en ze bracht de hele dag door met lezen, schrijven en luisteren. Ze was zo druk als ze maar kon zijn. Haar geestelijke gesteldheid was uitstekend en in haar hart was ze altijd energiek en belast. Nu en dan werd ze zwak en werd ze door een obstakel tegengehouden, maar het duurde nooit lang voor ze haar normale gesteldheid terug had. Na een periode waarin het zo ging, maakte ze snelle vooruitgang, kon ze enig begrip verwerven van veel van Gods woorden en leerde ze ook snel lofzangen – over het algemeen was haar geestelijke gesteldheid uitstekend. Toen ze zag dat veel dingen in de kerk niet naar Gods wil waren, werd ze ongerust en berispte ze haar broeders en zusters: “Is dit toewijding aan jullie plicht? Waarom kunnen jullie zelfs zo’n kleine prijs niet betalen? Als jullie het niet willen doen, doe ik het …”

Terwijl ze een last had, voelde ze zich sterker in haar geloof naarmate de Heilige Geest meer en meer werkte. Nu en dan liep ze tegen wat moeilijkheden aan en werd ze negatief, maar die kon ze te boven komen. Dat wil zeggen: zelfs wanneer haar toestand prima was, kon ze er bij het ervaren van het werk van de Heilige Geest niet onderuit dat ze tegen bepaalde moeilijkheden opliep of wat verzwakte. Zulke dingen zijn onvermijdelijk, maar al gauw kon ze die gesteldheden te boven komen. Wanneer ze zwakte ervoer, bad ze en voelde ze dat haar eigen gestalte werkelijk tekortschoot, maar ze was bereid met God samen te werken. Wat God ook deed, ze was bereid aan Zijn wil te voldoen en al Zijn regelingen te gehoorzamen. Er waren sommige mensen die bepaalde meningen en vooroordelen over haar hadden, maar ze kon zichzelf opzijzetten en proactief met hen communiceren. Dit is hoe de gesteldheden van mensen zijn wanneer de Heilige Geest Zijn normale werk doet. Na enige tijd begon Gods werk te veranderen en gingen mensen allemaal een andere stap van het werk binnen, waarin God andere dingen van hen vereiste. Zo werden er nieuwe woorden gesproken die nieuwe eisen stelden aan mensen: “… Voor jullie heb ik louter haat, nooit zegeningen. Het is nooit in me opgekomen jullie te zegenen, noch om jullie compleet te maken, want jullie zijn te opstandig. Omdat jullie vals en bedrieglijk zijn, tekortschieten in kaliber en een lage status hebben, zijn jullie nooit in mijn zicht of in mijn hart geweest. Mijn werk wordt uitsluitend gedaan met de bedoeling om jullie te veroordelen; mijn hand is nooit ver van jullie verwijderd geweest en mijn tuchtiging evenmin. Ik heb steeds over jullie geoordeeld en jullie vervloekt. Omdat jullie geen begrip van mij hebben, heeft mijn toorn jullie altijd getroffen. Hoewel ik altijd onder jullie heb gewerkt, moeten jullie mijn houding tegenover jullie kennen. Die bestaat uit niets dan afschuw – er is geen andere houding of mening. Ik wil alleen dat jullie dienen als contrast voor mijn wijsheid en mijn grote kracht. Jullie zijn niets méér dan mijn contrasten, omdat mijn rechtvaardigheid geopenbaard wordt door jullie opstandigheid. Ik laat jullie fungeren als contrast van mijn werk, ik laat jullie de aanhangsels bij mijn werk zijn …” Zodra ze deze woorden zag, ‘aanhangsels’ en ‘contrasten’, begon ze te denken: hoe hoor ik te volgen, deze woorden in aanmerking genomen? Ik heb zo’n prijs betaald, maar ben nog altijd een contrast. Is een contrast niet gewoon een dienstdoener? In het verleden is gezegd dat we geen dienstdoeners zouden zijn, dat we Gods volk zouden zijn, maar zijn we hier tegenwoordig niet nog altijd in de rol van dienstdoeners? Ontbreekt het dienstdoeners niet aan leven? Hoeveel ik ook lijd, God zal me er niet voor loven! Als ik eenmaal geen contrast meer hoef te zijn, zal het dan niet voorbij zijn? … Hoe meer ze erover nadacht, hoe bedrukter ze werd. Ze voelde zich nog slechter dan toen ze naar de kerk kwam en de gesteldheden van haar broeders en zusters zag: “Het is niet goed met jullie! Het is niet goed met mij! Ik ben negatief geworden. Bah! Wat valt daaraan te doen? God wil ons nog altijd niet. Bij het doen van dit soort werk is het onmogelijk dat Hij ons niet negatief maakt. Ik weet niet wat er mis met me is. Ik wil niet eens bidden. In elk geval gaat het nu niet goed met me en kan ik mijn innerlijke aandrijving echt niet op gang krijgen. Ik heb vaak gebeden, maar kan het nog steeds niet, en ik wil niet langer doorgaan. Dit is hoe ik het zie. God zegt dat we contrasten zijn, dus zijn contrasten niet gewoon dienstdoeners? God zegt dat we contrasten zijn, niet Zijn zonen, en evenmin zijn we Zijn volk. We zijn niet Zijn zonen, laat staan Zijn eerstgeboren zonen. We zijn niets anders dan contrasten. Als dat is wat we zijn, kan er dan ooit een gunstige uitkomst voor ons zijn? Voor contrasten is er geen hoop, want ze hebben geen leven. Als wij Zijn zonen waren, Zijn volk, dan zou dat hoop bieden – we zouden compleet gemaakt kunnen worden. Kunnen contrasten Gods leven dragen? Kan God leven stoppen in hen die voor Hem dienstdoen? Degenen die Hij liefheeft, zijn degenen die Zijn leven hebben, en alleen degenen die Zijn leven hebben zijn Zijn zonen, Zijn volk. Hoewel ik negatief en zwak ben, hoop ik dat jullie niet allemaal negatief zijn. Ik weet dat er niet aan Gods wil kan worden voldaan door op deze manier terug te vallen en negatief te zijn, maar ik ben niet bereid een contrast te zijn. Ik ben bang om een contrast te zijn. Hoe dan ook, ik heb maar beperkte energie en kan nu niet verdergaan. Ik hoop dat niemand van jullie zal doen zoals ik heb gedaan, maar dat jullie enige mate van inspiratie uit me kunnen putten. Ik voel me alsof ik net zo goed dood kan gaan! Ik zal jullie wat laatste woorden nalaten voordat ik mijn dood tegemoet ga – ik hoop dat jullie tot het einde toe als contrasten kunnen dienen; misschien zal God uiteindelijk contrasten prijzen …” Toen de broeders en zusters dit zagen, vroegen ze zich af: “Hoe kan ze zo negatief zijn? Is het de laatste paar dagen niet prima met haar gegaan? Waarom is plotseling alle fut eruit? Waarom gedraagt ze zich niet normaal?” Ze zei: “Zeg niet dat ik me niet normaal gedraag. In feite is er in mijn hart duidelijkheid over alles. Ik weet dat ik niet aan Gods wil heb voldaan, maar komt dat niet puur doordat ik niet bereid ben als Zijn contrast te fungeren? Ik heb niets slechts gedaan. Misschien zal God op een dag de titel ‘contrasten’ veranderen in ‘wezens’, en niet alleen dat, maar Zijn wezens die op belangrijke manieren door Hem gebruikt worden. Schuilt daar niet enige hoop in? Ik hoop dat jullie niet negatief of ontmoedigd zullen zijn, dat jullie God kunnen blijven volgen en dat jullie je best kunnen blijven doen om als contrasten te dienen. In elk geval kan ik niet verdergaan. Laat mijn handelingen jullie niet beperken.” Andere mensen hoorden dat en zeiden: “Zelfs als jij stopt Hem te volgen, zullen wij doorgaan, want God heeft ons nog nooit onbillijk behandeld. We laten ons niet inperken door jouw negativiteit.”

Nadat ze dit een tijdlang ervoer, bevond ze zich nog steeds in een negatieve gesteldheid over het zijn van een contrast. Dus zei ik tegen haar: “Je hebt geen begrip van mijn werk. Je hebt geen begrip van de innerlijke waarheid, de kern of de beoogde resultaten van mijn woorden. Je kent de doelstellingen van mijn werk niet, en de wijsheid ervan evenmin. Je hebt geen begrip van mijn wil. Het enige wat je kunt, is je terugtrekken omdat je een contrast bent – je houdt jezelf veel te veel bezig met status! Wat ben je een dwaas! Ik heb in het verleden zo veel tegen je gezegd. Ik heb gezegd dat ik je zou vervolmaken; ben je dat vergeten? Sprak ik niet over vervolmaakt worden voordat ik het ooit had over contrasten?” “Wacht even, laat me daarover nadenken. Ja, dat klopt! Die dingen hebt u inderdaad gezegd voordat u het ooit over contrasten had!” “Toen ik het had over vervolmaakt worden, zei ik toen niet dat mensen pas vervolmaakt zouden worden als ze eenmaal overwonnen waren?” “Ja!” “Waren mijn woorden niet oprecht? Zijn ze niet getrouw gesproken?” “Ja! U bent een God die nooit ook maar iets oneerlijks heeft gezegd – niemand zal dat durven ontkennen. Maar u spreekt op zo veel verschillende manieren.” “Veranderen mijn manieren van spreken niet naar gelang de verschillende stappen van het werk? Worden de dingen die ik zeg niet gedaan en gezegd op basis van je behoeften?” “U werkt naar gelang de behoeften van de mensen, en u voorziet in wat ze nodig hebben. Dat is niet onwaar!” “Zijn de dingen die ik je heb gezegd dan niet nuttig geweest? Zijn mijn tuchtigingen niet uitgevoerd voor jouw bestwil?” “Hoe kunt u nog altijd zeggen dat het voor mijn eigen bestwil is! U hebt me getuchtigd tot de dood er bijna op volgde – ik wil niet langer leven. Vandaag zegt u dit, morgen zegt u dat. Ik weet dat het voor mijn eigen bestwil is dat u me vervolmaakt, maar u hebt me niet vervolmaakt – u hebt een contrast van me gemaakt, en u tuchtigt me nog steeds. U haat me, of niet soms? Niemand durft uw woorden te geloven, en ik zie nu pas duidelijk in dat uw tuchtiging alleen dient om de haat in uw hart op te lossen, niet om mij te redden. U heeft de waarheid al eerder voor me verborgen; u zei dat u me zou vervolmaken en dat tuchtiging ervoor diende om me te vervolmaken. Daarom heb ik uw tuchtiging altijd gehoorzaamd; ik had nooit kunnen bedenken dat ik tegenwoordig ‘contrast’ als titel zou hebben. God, zou het niet beter zijn als u me liet fungeren als iets anders, om het even wat? Is het nodig dat u mij de rol van een contrast laat vervullen? Ik zou het zelfs aanvaarden een poortwachter in het koninkrijk te zijn. Ik ben druk bezig geweest met mezelf inzetten, maar uiteindelijk zijn mijn handen leeg – ik heb geen cent te makken. Toch vertelt u me zelfs nu nog dat u zou willen dat ik optreed als uw contrast. Hoe kan ik mijn gezicht zelfs maar laten zien?” “Waar had je het over? Ik heb in het verleden zo veel oordeelswerk gedaan, en jij begrijpt het niet? Heb je een waar begrip van jezelf? Is de titel ‘contrast’ niet ook het oordeel van woorden? Denk je dat steeds wanneer ik het heb over contrasten, dit ook een methode is, een manier om over je te oordelen? Hoe zou je mij dan volgen?” “Ik heb nog altijd niet gepland hoe ik u moet volgen. Eerst moet ik weten: ben ik een contrast of niet? Kunnen contrasten ook vervolmaakt worden? Kan de titel ‘contrast’ veranderd worden? Kan ik een klinkend getuigenis geven door een contrast te zijn, en dan iemand worden die vervolmaakt wordt, die een voorbeeld is van het liefhebben van God en die Gods vertrouweling is? Kan ik compleet gemaakt worden? Zeg me de waarheid!” “Heb je niet in de gaten dat de dingen zich altijd ontwikkelen, altijd veranderen? Zo lang je nu bereid bent gehoorzaam te zijn in je rol als contrast, zul je kunnen veranderen. Of je een contrast bent of niet, heeft niets te maken met je lot. Het belangrijkste punt is of je wel of niet iemand kunt zijn die een verandering in levensgezindheid ondergaat.” “Kunt u me zeggen of u me wel of niet kunt vervolmaken?” “Als je maar tot het einde volgt en gehoorzaam bent, garandeer ik dat ik je kan vervolmaken.” “En wat voor soort lijden moet ik ervaren?” “Je zult tegenspoed ervaren, en ook het oordeel en de tuchtiging van woorden, vooral de tuchtiging van woorden, die hetzelfde is als de tuchtiging van het zijn van een contrast!” “Ook dezelfde tuchtiging als een contrast? Nou, als ik door u vervolmaakt kan worden door tegenspoed te ervaren, als er hoop is, dan is dat prima. Al is het maar een greintje hoop, het is beter dan een contrast zijn. Die titel, ‘contrast’, klinkt zo vreselijk. Ik ben niet bereid een contrast te zijn!” “Wat is er zo erg aan contrasten? Zijn contrasten op zich niet prima? Zijn contrasten het niet waard zegeningen te genieten? Als ik zeg dat contrasten zegeningen kunnen genieten, dan zul je zegeningen kunnen genieten. Is het niet zo dat de titels van mensen veranderen door mijn werk? En toch zit alleen maar een titel je zo dwars? Het feit dat je dit soort contrast bent, is welverdiend. Ben je bereid te volgen of niet?” “Tja, kunt u me compleet maken of niet? Kunt u me toestaan uw zegeningen te genieten?” “Ben je bereid tot het einde te volgen of niet? Ben je bereid jezelf op te offeren?” “Laat me erover denken. Een contrast kan ook uw zegeningen genieten en compleet gemaakt worden. Als ik eenmaal compleet gemaakt ben, zal ik uw vertrouweling zijn en uw wil volledig begrijpen, en zal ik bezitten wat u bezit. Ik zal kunnen genieten wat u geniet, en ik zal weten wat u weet. … Na tegenspoed te ondergaan en vervolmaakt te zijn, zal ik zegeningen kunnen genieten. Welke zegeningen zal ik dan eigenlijk genieten?” “Maak je geen zorgen over welke zegeningen je zult genieten. Al zou ik het je vertellen, deze dingen gaan je voorstellingsvermogen te boven. Nadat je een goed contrast bent geweest, zul je overwonnen worden en een succesvol contrast zijn. Dit is een model en voorbeeld van iemand die overwonnen is, maar natuurlijk kun je pas een model en voorbeeld worden na te zijn veroverd.” “Wat is een model en voorbeeld?” “Het is een model en voorbeeld voor alle heidenen, dat wil zeggen: zij die niet overwonnen zijn.” “Hoeveel mensen omvat dat?” “Enorm veel mensen. Het zijn niet alleen de vier- of vijfduizend onder jullie – al degenen die deze naam aanvaarden over de hele wereld moeten worden overwonnen.” “Dus het zijn niet maar vijf of tien steden!” “Maak je daar nu geen zorgen over, en maak je niet al te druk. Richt je gewoon op hoe je op dit moment moet intreden! Ik garandeer dat je compleet gemaakt kunt worden.” “In welke mate? En welke zegeningen kan ik genieten?” “Waarom ben je zo bezorgd? Ik heb gegarandeerd dat je compleet gemaakt kunt worden. Ben je vergeten dat ik betrouwbaar ben?” “Het is waar dat u betrouwbaar bent, maar sommige van uw manieren van spreken veranderen de hele tijd. Vandaag zegt u dat u garandeert dat ik compleet gemaakt kan worden, maar morgen zegt u misschien dat het onzeker is. En tegen sommige mensen zegt u: ‘Ik garandeer dat iemand als jij niet compleet gemaakt kan worden.’ Ik weet niet wat er met uw woorden aan de hand is. Ik durf het gewoon niet te geloven.” “Kun je jezelf dan opofferen of niet?” “Wat offeren?” “Je toekomst en je hoop opofferen.” “Het is makkelijk om die dingen los te laten! Het grootste punt is de titel ‘contrast’ – die wil ik echt niet. Als u die titel van me weghaalt, ben ik open voor alles, in staat om wat dan ook te doen. Zijn dit niet maar minder belangrijke zaken? Zou u die benaming kunnen wegnemen?” “Dat zou makkelijk zijn, of niet? Als ik je die titel kan geven, kan ik die beslist ook wegnemen. Maar daar is het nu de tijd niet voor. Eerst moet je je ervaring van deze stap van het werk afronden, en pas dan kun je een nieuwe titel verkrijgen. Hoe meer iemand is zoals jij, hoe meer hij een contrast moet zijn. Hoe banger je bent om een contrast te zijn, hoe meer ik dat etiket op je zal plakken. Iemand als jij moet streng gedisciplineerd en aangepakt worden. Hoe opstandiger iemand is, hoe meer hij een dienstdoener is, en uiteindelijk zal hij niets winnen.” “Waarom kan ik de naam ‘contrast’ niet afwerpen als ik zo ijverig zoek? We hebben u al deze jaren gevolgd en behoorlijk geleden. We hebben veel dingen voor u gedaan. We zijn door weer en wind gegaan; het einde van onze jeugd is nabij. We zijn niet getrouwd en zijn ook geen gezinnen begonnen, en zij van ons die dat gedaan hebben, zijn hoe dan ook naar buiten gekomen. Ik ben naar school blijven gaan helemaal tot ik de middelbare school af had, maar zodra ik had gehoord dat u was gekomen, liet ik de kans schieten om naar de universiteit te gaan. En u zegt dat we contrasten zijn! We hebben zo veel verloren! We doen al deze dingen, maar nu blijkt dat we alleen maar uw contrasten zijn. Hoe denken mijn vroegere klasgenoten en mijn leeftijdsgenoten hierdoor over mij? Hoe zou ik me niet schamen het hen te zeggen, wanneer ze me zien en me naar mijn positie en status vragen? In het begin betaalde ik enige prijs vanwege mijn geloof in u, en anderen bespotten me allemaal als een idioot. Maar ik bleef volgen en verlangde naar het moment waarop mijn tijd zou aanbreken, wanneer ik al diegenen die niet geloofden wat zou kunnen laten zien. Maar in plaats daarvan vertelt u me vandaag dat ik een contrast ben. Als u me de laagst mogelijke titel gaf, als u het me toestond een van de mensen van het koninkrijk te zijn, dan zou dat prima zijn! Zelfs als ik niet uw discipel of vertrouweling zou kunnen zijn, zou ik het prima vinden om alleen maar uw volgeling te zijn! We hebben u al deze jaren gevolgd, onze familie opgegeven, en het is zo moeilijk geweest om helemaal tot nu te blijven zoeken, en het enige wat we ermee gewonnen hebben, is de titel ‘contrast’! Ik heb alles in de steek gelaten voor u; ik heb alle aardse rijkdommen opgegeven. Eerder stelde iemand me voor aan een potentiële partner. Hij was erg knap en goed gekleed; hij was de zoon van een hooggeplaatste overheidsfunctionaris. Destijds was ik in hem geïnteresseerd. Maar zodra ik hoorde dat God was verschenen en Zijn werk aan het uitvoeren was, dat u ons het koninkrijk zou binnenleiden en zou vervolmaken, en dat u ons gevraagd heeft de vastberadenheid te hebben om alles ogenblikkelijk achter te laten, toen ik dat eenmaal gehoord had, zag ik dat ik totaal niet vastberaden was. Toen vermande ik mezelf en wees ik die kans af. Vervolgens stuurde hij mijn familie meerdere keren presentjes, maar ik keek er niet eens naar. Denkt u dat ik destijds overstuur was? Het was iets wat zo goed was, en het draaide op niets uit. Hoe zou ik niet overstuur kunnen zijn? Ik was er meerdere dagen zo overstuur over, dat ik ’s nachts niet kon slapen, maar uiteindelijk liet ik het toch los. Telkens wanneer ik bad, raakte de Heilige Geest mij. Deze zei: ‘Ben je bereid alles voor mij op te offeren? Ben je bereid jezelf voor mij in te zetten?’ Steeds wanneer ik dacht aan die woorden van u, huilde ik. Vaker dan ik kon tellen raakte het mij en huilde ik van verdriet. Een jaar later hoorde ik dat de man getrouwd was. Het spreekt vanzelf dat ik me ellendig voelde, maar ik liet het hoe dan ook varen omwille van u. En dit alles zonder zelfs maar te noemen dat mijn eten en kleren van slechte kwaliteit zijn – ik heb dat huwelijk opgegeven, ik heb dit alles opgegeven, dus zou u me niet als een contrast moeten laten fungeren! Ik heb mijn huwelijk opgegeven, de belangrijkste gebeurtenis van mijn leven, allemaal om mezelf aan u op te offeren. Iemands hele leven bestaat uit niets meer dan een goede partner vinden en een gelukkig gezin hebben. Ik liet dit varen, het beste van alles wat er is, en nu heb ik niets en ben ik helemaal alleen. Waar wilt u dat ik heenga? Ik heb geleden sinds ik u begon te volgen. Ik heb geen goed leven gehad. Ik heb mijn gezin en mijn carrière opgegeven, net als alle geneugten van het vlees, en dit offer dat we allemaal gebracht hebben is nog altijd niet genoeg om uw zegeningen te genieten? Nu is er dan dat gedoe met het ‘contrast’. God, u bent te ver gegaan! Kijk naar ons – we hebben in deze wereld niets om ons op te verlaten. Sommigen van ons hebben hun kinderen opgegeven, sommigen hebben hun werk opgegeven, hun huwelijkspartners,[a] enzovoorts; we hebben alle vleselijke geneugten opgegeven. Wat voor hoop is er verder nog voor ons? Hoe kunnen we blijven overleven in de wereld? Zijn de offers die we gebracht hebben geen knip voor de neus waard? Ziet u dat dan helemaal niet? Onze status is laag en het ontbreekt ons aan kaliber – dat aanvaarden we, maar wanneer hebben we ooit in de wind geslagen wat u wilde dat we zouden doen? Nu laat u ons genadeloos in de steek en ‘betaalt u ons terug’ met de titel ‘contrast’? Is dat alles wat ons offer ons gebracht heeft? Als mensen me uiteindelijk vragen wat ik heb gewonnen met het geloof in God, kan ik hen dan echt dit woord, ‘contrast’, laten zien? Hoe kan ik mijn mond openen en zeggen dat ik een contrast ben? Ik kan dat niet aan mijn ouders uitleggen, en ik kan het niet aan mijn voormalige potentiële partner uitleggen. Ik heb zo’n grote prijs betaald, en wat ik ervoor terugkrijg is dat ik een contrast ben! O, wat ben ik bedroefd!” (Ze begon op haar dijen te slaan en te huilen.) “Als ik nu zei dat ik je de titel van contrast niet zou geven, maar je in plaats daarvan zou opnemen in mijn volk en zou opdragen om heen te gaan en het evangelie te verspreiden, als ik je de status gaf om werk te doen, zou je dan in staat zijn het te doen? Wat heb je werkelijk gewonnen met de ene na de andere stap van dit werk? En toch ben je hier en vergast je me op je verhaal – je kent geen schaamte! Je zegt dat je een prijs hebt betaald, maar niets hebt gewonnen. Kan het zijn dat ik verzuimd heb je te vertellen wat mijn voorwaarden zijn voor het verkrijgen van een mens? Voor wie is mijn werk? Weet je dat? Nu haal je oude koeien uit de sloot! Tel je zelfs nog wel als mens? Heb je enig lijden dat je hebt ervaren niet uit eigen wil ondernomen? En heb je je lijden niet ondernomen om zegeningen te verwerven? Heb je aan mijn voorwaarden voldaan? Het enige wat je wilt, is zegeningen verwerven. Je bent schaamteloos! Wanneer waren mijn eisen aan jou ooit verplicht? Als je bereid bent mij te volgen, moet je me in alles gehoorzamen. Probeer niet over voorwaarden te onderhandelen. Ik heb je immers van tevoren gezegd dat dit pad een lijdensweg is. Het kent veel akelige mogelijkheden en is weinig veelbelovend. Ben je dat vergeten? Ik heb het vele malen gezegd. Als je bereid bent te lijden, volg me dan. Als je niet bereid bent te lijden, houd dan op. Ik dwing je niet – je bent vrij om te komen of te gaan! Niettemin is dit hoe mijn werk wordt gedaan, en ik kan niet mijn hele werk vertragen vanwege jouw individuele opstandigheid. Jij bent misschien niet bereid te gehoorzamen, maar anderen zijn dat wel. Jullie zijn allemaal wanhopige mensen! Jullie zijn nergens bang voor! Jullie onderhandelen met me over voorwaarden – wil je blijven leven of niet? Je maakt plannen voor jezelf en zet je naarstig in voor je eigen roem en voordeel. Is mijn werk niet helemaal voor jullie? Ben je blind? Voordat ik vlees werd, kon je me niet zien, en deze woorden die je hebt gesproken zouden toen vergeeflijk zijn geweest. Maar nu ben ik vlees geworden en werk ik onder jullie, en toch kun je nog altijd niet zien? Wat begrijp je niet? Je zegt dat je verlies hebt geleden; dus ben ik vlees geworden om jullie wanhopige mensen te redden en heb ik zo veel werk gedaan, en zelfs nu klaag je nog altijd – zou je niet zeggen dat ik verlies heb geleden? Is wat ik heb gedaan niet allemaal voor jullie geweest? Ik pas deze titel toe op mensen op basis van hun huidige gestalte. Als ik jou een ‘contrast’ noem, dan word je onmiddellijk een contrast. Zo geldt ook dat als ik je ‘iemand van Gods volk’ noem, je dat onmiddellijk wordt. Wat ik je ook maar noem, dat ben je. Wordt dit niet allemaal bereikt door een paar woorden van mijn lippen? En deze weinige woorden van mij maken je zo woedend? Nou, neem me niet kwalijk! Als je nu niet gehoorzaamt, zul je uiteindelijk vervloekt worden – zul je dan tevreden zijn? Je besteedt geen aandacht aan de weg van het leven, maar richt je alleen op je status en titel; hoe is je leven? Ik ontken niet dat je een hoge prijs hebt betaald, maar kijk eens naar je eigen gestalte en beoefening – en zelfs nu probeer je nog altijd over de voorwaarden te onderhandelen. Is dit de gestalte die je met je vastberadenheid verworven hebt? Heb je nog enige integriteit? Heb je een geweten? Ben ik het die iets verkeerd heeft gedaan? Waren mijn aan jou gestelde eisen een vergissing? Nou, wat is het? Ik zou willen dat je een paar dagen als contrast fungeert, maar toch ben je daartoe niet bereid. Wat is dat voor vastberadenheid? Jullie hebben allemaal een zwakke wil, jullie zijn lafaards! Mensen als jij nu straffen ligt voor de hand!” Toen ik dit gezegd had, zei ze geen woord.

Nu jullie dit soort werk ervaren, moeten jullie enig begrip hebben van de stappen van Gods werk en Zijn methoden om mensen te transformeren. Dit begrip hebben is de enige manier om resultaten te verkrijgen met de transformatie. Onder het zoeken hebben jullie te veel individuele noties, hoop en toekomsten. Het huidige werk is bedoeld om jullie verlangen naar status en jullie buitensporige verlangens aan te pakken. Hoop, status en noties zijn allemaal klassieke weergaven van een satanische gezindheid. De enige reden waarom deze dingen bestaan in de harten van de mensen is dat het gif van Satan altijd hun gedachten aantast, en dat mensen er nooit in slagen deze verzoekingen van Satan van zich af te schudden. Ze leven te midden van de zonde, en toch geloven ze niet dat het zonde is en blijven ze denken: wij geloven in God, dus Hij moet ons zegenen en alles voor ons regelen zoals het hoort. Wij geloven in God, dus moeten we wel superieur zijn aan anderen, en we moeten wel meer status en meer toekomst hebben dan wie dan ook. Omdat we in God geloven, moet Hij ons grenzeloze zegeningen brengen. Anders zou het niet geloven in God heten. Jarenlang hebben de gedachten waarop mensen hebben vertrouwd om te overleven hun harten aangetast, zozeer dat ze verraderlijk, laf en verachtelijk zijn geworden. Niet alleen ontbreekt het hun aan wilskracht en vastberadenheid, ze zijn ook inhalig, arrogant en eigenzinnig geworden. Ze hebben totaal geen vastberadenheid die henzelf overstijgt, en bovendien hebben ze geen greintje lef om de banden van deze duistere invloeden af te schudden. De gedachten en levens van mensen zijn zo verrot, dat hun perspectieven op het geloof in God nog steeds ondraaglijk wanstaltig zijn, en zelfs wanneer mensen het hebben over hun perspectieven op het geloof in God is dat gewoon ondraaglijk om aan te horen. Mensen zijn allemaal laf, incompetent, verachtelijk en breekbaar. Ze voelen geen afkeer van de duistere machten en geen liefde voor het licht en de waarheid; in plaats daarvan doen ze wat ze maar kunnen om die uit te drijven. Zijn jullie gedachten en perspectieven van het moment niet precies zo? “Omdat ik in God geloof, moet ik simpelweg overladen worden met zegeningen, en moet het zeker zijn dat mijn status nooit zakt en dat die hoger blijft dan de status van ongelovigen.” Dat soort perspectief hebben jullie niet gedurende maar één of twee jaar vanbinnen gekoesterd, maar gedurende vele jaren. Jullie transactionele denkwijze is overontwikkeld. Hoewel jullie tegenwoordig bij deze stap aangekomen zijn, hebben jullie de status nog altijd niet laten varen, maar spannen jullie je continu in om ernaar te informeren en er iedere dag zorgvuldig op te letten, en zijn jullie doodsbang dat op een dag jullie status verloren zal zijn en jullie naam verkwanseld. Mensen hebben hun verlangen naar gerief nooit afgelegd. Dus, nu ik vandaag op deze manier over jullie oordeel, welke mate van begrip zullen jullie uiteindelijk hebben? Jullie zullen zeggen dat hoewel jullie status niet hoog is, jullie toch door God zijn verheven. Omdat jullie van lage geboorte zijn, hebben jullie geen status, maar jullie verwerven status omdat God jullie verheft – dit is iets wat Hij jullie heeft geschonken. Tegenwoordig kunnen jullie persoonlijk Gods training, Zijn tuchtiging en Zijn oordeel ontvangen. Dit is, in zelfs nog sterkere mate, Zijn verheffing. Jullie kunnen persoonlijk Zijn zuivering en vuur ontvangen. Dit is Gods grote liefde. Door de eeuwen heen is er niemand geweest die Zijn zuivering en vuur heeft ontvangen, en niemand is in staat geweest vervolmaakt te worden door Zijn woorden. God spreekt nu met jullie van aangezicht tot aangezicht; Hij zuivert jullie en onthult jullie innerlijke opstandigheid – dit is werkelijk Zijn verheffing. Welke mogelijkheden hebben mensen? Of ze nu de zonen van David zijn of de afstammelingen van Moab, al met al zijn mensen schepselen die niets hebben wat het waard is om over op te scheppen. Omdat jullie Gods schepselen zijn, moeten jullie je plicht als schepsel doen. Er worden geen andere eisen aan jullie gesteld. Dit is hoe jullie moeten bidden: “O, God! Of ik nou status heb of niet, nu begrijp ik mezelf. Als mijn status hoog is, komt dat door uw verheffing, en als deze laag is, komt dat door uw verordening. Alles ligt in uw handen. Ik heb geen keuzes en ook geen klachten. U hebt verordend dat ik geboren zou worden in dit land en onder dit volk, en het enige wat ik moet doen, is volledig gehoorzaam zijn onder uw heerschappij, omdat alles binnen uw verordening valt. Ik schenk geen aandacht aan status; ik ben immers maar een schepsel. Als u mij in de put van de afgrond plaatst, in de poel van vuur en zwavel, ben ik maar een schepsel. Als u mij gebruikt, ben ik een schepsel. Als u mij vervolmaakt, ben ik nog altijd een schepsel. Als u mij niet vervolmaakt, zal ik nog steeds van u houden, want ik ben niets meer dan een schepsel. Ik ben niets meer dan een minuscuul schepsel, geschapen door de Heer van de schepping, maar één iemand onder alle geschapen mensen. U was het die mij schiep, en nu hebt u mij opnieuw in uw handen geplaatst om met mij te doen wat u wilt. Ik ben bereid uw gereedschap en uw contrast te zijn, omdat alles is naar uw verordening. Niemand kan het veranderen. Alle dingen en alle gebeurtenissen liggen in uw handen.” Wanneer de tijd komt waarop je niet langer over status zult denken, zul je die afschudden. Pas dan kun je vol vertrouwen en moedig zoeken, en pas dan kan je hart zich bevrijden van enige beperkingen. Als de mensen eenmaal van deze dingen zijn losgemaakt, zullen ze geen zorgen meer hebben. Wat zijn de zorgen van de meesten van jullie op dit moment? Jullie zijn altijd beperkt door status en voortdurend bezorgd over jullie eigen vooruitzichten. Jullie bladeren voortdurend door Gods uitspraken en willen graag gezegden lezen over de bestemming van de mens, en weten wat jullie vooruitzichten zijn en wat jullie bestemming zal zijn. Jullie vragen je af: “Heb ik werkelijk vooruitzichten? Heeft God ze weggenomen? God zegt alleen dat ik een contrast ben; wat zijn dan mijn vooruitzichten?” Het valt jullie zwaar om je vooruitzichten en je lot opzij te zetten. Jullie zijn nu volgers, en jullie hebben enig begrip verkregen van deze fase van het werk. Maar jullie hebben je verlangen naar status nog altijd niet opzijgezet. Als jullie status hoog is, zoeken jullie goed, maar als jullie status laag is, zoeken jullie niet langer. Jullie denken aldoor aan de zegeningen van status. Hoe komt het dat de meeste mensen geen afstand kunnen nemen van negativiteit? Is het antwoord niet steevast dat het door sombere vooruitzichten komt? Zodra Gods uitspraken gedaan worden, proberen jullie er snel achter te komen wat je status en identiteit werkelijk zijn. Jullie geven de voorkeur aan status en identiteit, en verwijzen visie naar de tweede plaats. Op de derde plaats komt iets wat jullie moeten binnengaan, en op de vierde plaats komt Gods huidige wil. Jullie kijken eerst of Gods titel voor jullie, ‘contrasten’, wel of niet is veranderd. Jullie lezen en lezen, en wanneer jullie zien dat de titel ‘contrast’ verwijderd is, worden jullie blij en danken jullie God uitbundig en loven jullie Zijn grote kracht. Maar als jullie zien dat jullie nog altijd contrasten zijn, raken jullie overstuur en is het meteen gedaan met de aandrijving vanuit jullie harten. Hoe meer je op deze manier zoekt, des te minder je zult oogsten. Hoe groter iemands verlangen naar status, hoe strenger hij behandeld zal moeten worden en hoe meer hij grote loutering zal moeten ondergaan. Zulke mensen zijn waardeloos! Ze moeten in afdoende mate behandeld en geoordeeld worden, zodat ze deze dingen helemaal loslaten. Als jullie op deze manier streven tot het einde, zullen jullie niets oogsten. Wie het leven niet nastreeft, kan niet getransformeerd worden, en wie niet snakt naar de waarheid, kan de waarheid niet verwerven. Je richt je niet op het nastreven van persoonlijke transformatie en intreden, maar op extravagante wensen en dingen die je liefde voor God beperken en verhinderen dat je dichtbij Hem komt. Kunnen die dingen je transformeren? Kunnen ze je het koninkrijk binnenbrengen? Als het doel van je streven niet het zoeken van de waarheid is, kun je net zo goed deze gelegenheid te baat nemen en terugkeren naar de wereld om het daar te maken. Je tijd op deze manier verspillen is het echt niet waard – waarom zou je jezelf pijnigen? Is het niet zo dat je van allerlei dingen zou kunnen genieten, daar in de prachtige wereld? Geld, mooie vrouwen, status, ijdelheid, familie, kinderen, enzovoorts – zijn deze producten van de wereld niet de beste dingen waar je van kunt genieten? Wat voor nut heeft het om hier rond te zwerven op zoek naar een plek waar je gelukkig kunt zijn? De Mensenzoon kan nergens Zijn hoofd neerleggen, hoe zou jij dan een gerieflijke plek kunnen hebben? Hoe zou Hij voor jou een prachtige, gerieflijke plek kunnen scheppen? Is dat mogelijk? Naast mijn oordeel, kun je tegenwoordig alleen leringen over de waarheid ontvangen. Je kunt geen comfort van mij ontvangen en je kunt niet het bed van rozen krijgen waar je dag en nacht naar verlangt. Ik zal je de rijkdommen van de wereld niet schenken. Als je oprecht streeft, ben ik bereid je de volledige weg van het leven te geven, zodat je kunt zijn als een vis die weer in het water is. Als je niet oprecht streeft, zal ik het allemaal terugnemen. Ik ben niet bereid de woorden van mijn mond te geven aan hen die gretig zijn het gerieflijk te hebben, die net als varkens en honden zijn!

Voetnoot:

a. In de oorspronkelijke tekst staat ‘echtgenotes’.

Hoe het resultaat van de tweede stap in het overwinningswerk wordt behaald

Het werk van de dienstdoeners was de eerste stap van het overwinningswerk. Vandaag wordt de tweede stap van het overwinningswerk gezet. Waarom wordt er ook gesproken over vervolmaakt worden in het overwinningswerk? Dit is om een basis te leggen voor de toekomst. Nu is de laatste stap van het overwinningswerk aangebroken. De tijd waarin we grote tegenspoed ervaren, waarmee het officiële begin van het vervolmaken van de mensheid zal worden aangegeven, komt hierna. Het gaat nu vooral om overwinnen, maar nu is ook het moment om de eerste stap in het vervolmakingsproces te zetten. Wat deze eerste stap inhoudt, is het vervolmaken van de kennis en de gehoorzaamheid van de mensen, wat als vanzelfsprekend de basis vormt voor het overwinningswerk. Als je vervolmaakt wilt worden, dan moet je standvastig kunnen zijn tijdens de toekomstige beproeving en alles wat je hebt geven om de volgende stap van het werk te verspreiden. Dat is wat het inhoudt om vervolmaakt te worden, en dat is ook het moment dat mensen volledig worden gewonnen door God. Tegenwoordig hebben we het over overwonnen worden, wat hetzelfde is als spreken over vervolmaakt worden. Maar het werk dat nu wordt gedaan is de basis voor het toekomstige vervolmaakt worden. Om vervolmaakt te worden, moeten mensen tegenspoed ervaren, en deze ervaring van tegenspoed moet gebaseerd zijn op het overwonnen worden. Als mensen deze huidige basis niet hebben – als ze nog niet volkomen overwonnen zijn – dan zal het voor hen moeilijk zijn standvastig te blijven bij de volgende stap van het werk. Gewoon overwonnen worden is niet het uiteindelijke doel. Het is maar één stap van voor God getuigen in het aangezicht van Satan. Vervolmaakt worden is het uiteindelijke doel, en als je niet vervolmaakt wordt, dan kun je net zo goed worden afgeschreven. Alleen wanneer je in de toekomst met tegenspoed wordt geconfronteerd, zal je ware gestalte worden gezien; dat wil zeggen, alleen dan zal de mate van zuiverheid van je liefde voor God duidelijk worden. Wat de mensen tegenwoordig zeggen is dit: “We moeten God gehoorzamen, wat Hij ook doet. We zijn dus bereid om een contrast te vormen waartegen Gods grote kracht en Gods gezindheid uitkomt. Of God nu aardig tegen ons is of ons vervloekt, of dat Hij over ons oordeelt, we zijn God nog steeds dankbaar.” Het feit dat je dit zegt laat slechts zien dat je een klein beetje kennis hebt, maar of deze kennis in werkelijkheid kan worden toegepast, hangt af van de vraag of deze kennis echt is of niet. Dat mensen tegenwoordig zulke inzichten en zo’n kennis hebben, is het gevolg van het overwinningswerk. Of je al dan niet vervolmaakt kunt worden, kan alleen in het licht van tegenspoed worden gezien, en op dat moment zal blijken of je God echt liefhebt vanuit je hart. Als jouw liefde echt zuiver is, dan zal je zeggen: “We vormen allen een contrast; wij zijn schepselen in de handen van God.” Als je het evangelie over de heidense naties verspreidt, zul je zeggen: “Ik doe slechts diensten. Met behulp van de verdorven gezindheden in ons heeft God al deze dingen gezegd om ons Zijn rechtvaardige gezindheid te laten zien. Als Hij zulke dingen niet had gezegd, zouden we God niet kunnen zien, noch Zijn wijsheid begrijpen, noch zulke geweldige redding en zegeningen kunnen ontvangen.” Als je echt over deze ervaringskennis beschikt, dan is dat voldoende. Veel van wat je nu zegt, bevat echter geen kennis en is slechts een verzameling loze motto’s: “Wij zijn contrasten en dienstdoeners; we willen overwonnen worden en een klinkende getuigenis voor God afleggen …” Gewoon schreeuwen betekent niet dat je realiteit hebt, noch bewijst het dat je gestalte hebt. Je moet echte kennis hebben en je kennis moet op de proef worden gesteld.

Je zou meer van deze uitspraken die God in deze periode heeft gedaan moeten lezen en ter vergelijking naar je daden moeten kijken: het is absoluut een feit dat je helemaal een contrast bent! Hoe ver gaat jouw kennis tegenwoordig? Je ideeën, je gedachten, je gedrag, je woorden en je daden – vormen al deze uitingen niet een contrast met Gods rechtvaardigheid en heiligheid? Zijn jullie uitingen niet een blijk van de verdorven gezindheid die door Gods woorden wordt geopenbaard? Je gedachten en ideeën, je motieven en de verdorvenheid die in jou wordt geopenbaard, tonen de rechtvaardige gezindheid van God, evenals Zijn heiligheid. Ook God is geboren in het land vol smerigheid, maar toch blijft Hij er onbevlekt door. Hij leeft in dezelfde smerige wereld als jij, maar Hij is in bezit van rede en inzicht, en Hij veracht de smerigheid. Misschien ben je zelfs niet in staat iets smerigs te ontdekken in je woorden en daden, maar Hij kan dat wel en Hij wijst je erop. Die vroegere dingen van jou – je gebrek aan beschaving, inzicht en verstand en je achterlijke manier van leven – zijn nu aan het licht gebracht door de huidige openbaringen. Alleen doordat God op aarde is gekomen om zo te werken, zien de mensen Zijn heiligheid en rechtvaardige gezindheid. Hij oordeelt en tuchtigt je, waardoor je begrip krijgt. Soms wordt je demonische aard duidelijk en dan wijst Hij je daarop. Hij kent het wezen van de mens op Zijn duimpje. Hij leeft onder jullie, Hij eet hetzelfde voedsel als jij, Hij leeft in dezelfde omgeving, maar toch weet Hij meer, Hij kan je ontmaskeren en de verdorven essentie van de mensheid doorzien. Hij veracht niets zozeer als valsheid, bedrieglijkheid en de filosofieën van de mens over het leven. Hij verafschuwt vooral de vleselijke interactie tussen mensen. Hij is dan misschien niet vertrouwd met de levensfilosofieën van de mens, maar Hij kan duidelijk de verdorven gezindheden die mensen laten zien, ontwaren en blootleggen. Hij werkt om door middel van deze dingen tot de mens te spreken en hem te onderwijzen, Hij gebruikt deze dingen om over de mens te oordelen en om Zijn eigen rechtvaardige en heilige gezindheid te laten zien. Zo vormen de mensen een contrast voor Zijn werk. Alleen de vleesgeworden God kan de verdorven gezindheid van de mens en alle lelijke gezichten van Satan duidelijk maken. Hoewel Hij je niet straft, en je alleen maar gebruikt als contrast voor Zijn rechtvaardigheid en heiligheid, schaam je je en weet je niet waar je je moet verstoppen, want je bent te smerig. Als Hij spreekt, gebruikt Hij die dingen die in de mens worden geopenbaard en pas als die aan het licht komen, worden de mensen er zich bewust van hoe heilig God is. Hij ziet zelfs de geringste onzuiverheid in de mensen niet over het hoofd, zelfs niet de smerige gedachten in hun hart. Als de woorden en daden van de mensen in strijd zijn met Zijn wil, neemt Hij hen dat kwalijk. In Zijn woorden is er geen plaats voor de smerigheid van mensen of van iets anders – alles moet aan het licht worden gebracht. Pas dan zie je dat Hij werkelijk anders is dan een mens. Als er ook maar de geringste smerigheid in mensen is, dan verafschuwt Hij ze volkomen. Er zijn zelfs momenten dat mensen dit niet kunnen begrijpen. Ze zeggen dan: “God, waarom bent u zo boos? Waarom houdt u geen rekening met de zwakheden van de mens? Waarom kunt u de mens niet een beetje vergeven? Waarom staat u zo onverschillig tegenover de mens? Kennelijk weet u in hoeverre mensen verdorven zijn, waarom behandelt u ze dan nog steeds zo?” Hij veracht de zonde, Hij walgt ervan, en Hij walgt vooral als er een spoor van ongehoorzaamheid in jou zit. Als je een opstandige gezindheid toont, ziet Hij dat en walgt er diep en buitengewoon van. Hierdoor manifesteert zich Zijn gezindheid en wat God is. Als je jezelf hiermee vergelijkt, zie je dat Hij weliswaar hetzelfde voedsel eet als de mens, dezelfde kleren draagt, van dezelfde dingen geniet en met hen leeft en woont, maar dat Hij toch anders is dan de mens. Is dit niet de betekenis van een contrast? Deze menselijke dingen tonen de kracht van God; het duister laat het kostbare bestaan van het licht goed uitkomen.

Natuurlijk maakt God niet zomaar een contrast van jullie. Pas als dit werk zijn vruchten afwerpt, wordt het duidelijk dat de opstandigheid van de mens een contrast vormt met Gods rechtvaardige gezindheid, en alleen omdat jullie een contrast vormen, krijgen jullie de kans om de natuurlijke uitdrukking van Gods rechtvaardige gezindheid te leren kennen. Jullie worden geoordeeld en getuchtigd vanwege jullie opstandigheid, maar juist door jullie opstandigheid vormen jullie ook het contrast en juist vanwege jullie opstandigheid ontvangen jullie de geweldige genade die God jullie schenkt. Jullie opstandigheid vormt het contrast met Gods almacht en wijsheid, en juist ook door jullie opstandigheid hebben jullie zo’n geweldige redding en zegeningen ontvangen. Hoewel ik herhaaldelijk over jullie heb geoordeeld, hebben jullie zo’n geweldige redding ontvangen als de mens nooit eerder ontving. Dit werk is van het grootste belang voor jullie. Een ‘contrast’ vormen is ook uitermate waardevol voor jullie: jullie worden gered en hebben de genade van de redding ontvangen omdat jullie een contrast vormen. Is zo’n contrast dan niet van grote waarde? Is het niet van het grootste belang? Het is omdat jullie in hetzelfde rijk, hetzelfde smerige land, leven als God, dat jullie een contrast vormen en de grootste redding ontvangen. Als God geen vlees was geworden, wie zou er dan barmhartig voor jullie zijn geweest en wie zou er dan voor jullie hebben gezorgd, jullie nederige mensen? Wie zou er om jullie hebben gegeven? Als God geen vlees was geworden om onder jullie te werken, wanneer zouden jullie dan deze redding hebben ontvangen, die de mensen voor jullie nooit hebben gehad? Als ik geen vlees was geworden om voor jullie te zorgen, om over jullie zonden te oordelen, zouden jullie dan niet al lang geleden in de Hades terecht zijn gekomen? Als ik geen vlees was geworden en me nederig te midden van jullie had begeven, hoe hadden jullie dan geschikt kunnen zijn als contrast met Gods rechtvaardige gezindheid? Zijn jullie niet een contrast omdat ik een menselijke vorm heb aangenomen en onder jullie ben gekomen, zodat jullie de grootste redding kunnen verkrijgen? Ontvangen jullie deze redding niet omdat ik vlees ben geworden? Als God geen vlees was geworden om met jullie te leven, zouden jullie dan toch ontdekt hebben dat jullie een leven leiden in een menselijke hel dat meer laag-bij-de-gronds is dan het leven van honden en varkens? Zijn jullie niet getuchtigd en geoordeeld omdat jullie een contrast vormen met mijn werk in het vlees? Er is geen geschikter werk voor jullie dan het werk van een contrast want juist omdat jullie een contrast zijn, zijn jullie gered te midden van het oordeel. Hebben jullie niet het gevoel dat geschikt zijn om als contrast te fungeren de zegen van jullie leven is? Jullie fungeren slechts als contrast en toch ontvangen jullie de redding die jullie nooit eerder hadden of je zelfs maar konden voorstellen. Het is nu jullie plicht om een contrast te zijn, en de beloning die jullie toekomt is eeuwige zegeningen te genieten in de toekomst. De redding die jullie ontvangen is niet een of ander voorbijgaand inzicht of een tijdelijk beetje kennis voor dit moment, maar een grotere zegening: een eeuwige voortzetting van het leven. Hoewel ik van het begrip ‘contrast’ gebruik heb gemaakt om jullie te overwinnen, moeten jullie weten dat deze redding en zegening wordt gegeven om jullie te winnen; omwille van de overwinning, maar ook zodat ik jullie misschien beter kan redden. Het ‘contrast’ is een feit, maar de reden dat jullie een contrast zijn is jullie opstandigheid en daarom hebben jullie zegeningen ontvangen die niemand eerder ontving. Vandaag zorg ik ervoor dat jullie zien en horen, morgen zullen jullie ontvangen, en, sterker nog, zullen jullie zeer gezegend zijn. Zijn contrasten dan niet van de grootste waarde? Het resultaat van het overwinningswerk van vandaag wordt bereikt doordat jullie opstandige gezindheid als contrast fungeert. Dat wil zeggen, het hoogtepunt van het tweede deel van de tuchtiging en het oordeel is jullie smerigheid en opstandigheid gebruiken als contrast, waardoor jullie de rechtvaardige gezindheid van God kunnen aanschouwen. Wanneer jullie jezelf weer gehoorzaam maken gedurende het tweede deel van het oordeel en de tuchtiging, dan wordt de hele omvang van Gods rechtvaardige gezindheid openlijk aan jullie getoond. Dit wil zeggen dat wanneer jullie aanvaarding van het overwinningswerk ten einde komt, dit ook het moment is wanneer jullie klaar zijn met jullie plicht als contrast. Het is niet mijn bedoeling om jullie etiketten op te plakken. Ik gebruik jullie rol als dienstdoener eerder om het eerste deel van het overwinningswerk uit te voeren, waaruit Gods rechtvaardige en niet te beledigen gezindheid zichtbaar wordt. Door jullie contrapunt, door jullie opstandigheid die fungeert als contrast, wordt het resultaat van het tweede deel van het overwinningswerk bereikt. Hierdoor wordt Gods rechtvaardige gezindheid, die in eerste instantie niet geheel werd geopenbaard, volledig aan jullie onthuld en wordt Gods gehele rechtvaardige gezindheid, alles wat Hij is, wat bestaat uit de wijsheid, het wonder en de ongerepte heiligheid van Zijn werk, aan jullie getoond. Het resultaat van dergelijk werk wordt bereikt door overwinning gedurende verschillende perioden en door verschillende gradaties van oordeel. Hoe dichter het oordeel het hoogtepunt nadert, hoe meer de opstandige gezindheid van de mensen wordt onthuld, en hoe effectiever de overwinning is. Het geheel van Gods rechtvaardige gezindheid wordt duidelijk gemaakt tijdens dit overwinningswerk. Het overwinningswerk is verdeeld in twee stappen, en heeft verschillende stadia en gradaties en dus zijn de effecten die worden bereikt natuurlijk ook verschillend. Dat wil zeggen dat de mensen zich steeds diepgaander zullen onderwerpen. Hierna kunnen mensen pas geheel op het juiste pad naar vervolmaking worden gebracht. Pas als al het overwinningswerk klaar is (als het tweede deel van het oordeel het uiteindelijke resultaat heeft behaald) worden mensen niet meer geoordeeld. Dan mogen ze het juiste pad van de ervaring van het leven inslaan. Want oordeel is een weergave van overwinning, en overwinning neemt de vorm aan van oordeel en tuchtiging.

God werd vlees in de meest onderontwikkelde en smerige plaats, en alleen zo kan Hij de hele reikwijdte van Zijn heiligheid en rechtvaardige gezindheid laten zien. En hoe wordt Zijn rechtvaardige gezindheid getoond? Deze wordt getoond wanneer Hij over de zonden van de mens oordeelt, wanneer Hij over Satan oordeelt, wanneer Hij de zonde verafschuwt en wanneer Hij de vijanden veracht die zich tegen Hem verzetten en tegen Hem in opstand komen. Ik spreek de woorden van vandaag om over de zonden van de mens te oordelen, om over de onrechtvaardigheid van de mens te oordelen, om de ongehoorzaamheid van de mens te vervloeken. De valsheid en de bedrieglijkheid van de mens, de woorden en de daden van de mens – alles wat in strijd is met Gods wil moet aan het oordeel worden onderworpen en alle ongehoorzaamheid van de mens moet als zonde aan de kaak worden gesteld. Zijn woorden draaien om de principes van het oordeel. Hij gebruikt het oordeel over de onrechtvaardigheid van de mens, de vervloeking van de opstandigheid van de mens en de ontmaskering van de lelijke gezichten van de mens om Zijn eigen rechtvaardige gezindheid zichtbaar te maken. Heiligheid is een weergave van Zijn rechtvaardige gezindheid. In feite is Gods heiligheid eigenlijk Zijn rechtvaardige gezindheid. Jullie verdorven gezindheden zijn de context van de woorden van vandaag – ik gebruik ze om te spreken en te oordelen en om het overwinningswerk uit te voeren. Alleen dit is het echte werk en laat de heiligheid van God volledig schijnen. Als er geen spoor van een verdorven gezindheid in jou is, dan zal God niet over je oordelen, en ook zal Hij je Zijn rechtvaardige gezindheid niet tonen. Maar omdat je een verdorven gezindheid hebt, laat God je niet gaan en hierdoor wordt Zijn heiligheid getoond. Als God zou zien dat de vuiligheid en opstandigheid van de mens te groot zijn, maar Hij niet met jou zou spreken of over jou zou oordelen en jou niet zou tuchtigen vanwege je onrechtvaardigheid, dan zou Hij daarmee bewijzen dat Hij God niet is, want Hij zou de zonde niet haten. Hij zou net zo smerig zijn als de mens. Vandaag oordeel ik over jou vanwege jouw smerigheid en tuchtig ik jou vanwege je verdorvenheid en opstandigheid. Ik pronk niet met mijn macht en onderdruk jullie niet met opzet. Ik doe deze dingen omdat jullie, die in dit land van smerigheid zijn geboren zo ernstig erdoor besmet zijn. Jullie hebben gewoon jullie integriteit en menselijkheid verloren als varkens die op smerige plaatsen leven. Vanwege jullie smerigheid en verdorvenheid worden jullie geoordeeld en laat ik mijn toorn op jullie los. Juist vanwege het oordeel van deze woorden hebben jullie kunnen zien dat God de rechtvaardige God is, dat God de heilige God is. Juist vanwege Zijn heiligheid en Zijn rechtvaardigheid oordeelt Hij over jullie en laat Hij Zijn toorn op jullie los. Juist omdat Hij de opstandigheid van de mensheid ziet, openbaart Hij Zijn rechtvaardige gezindheid. De smerigheid en verdorvenheid van de mensheid maken Zijn heiligheid zichtbaar. Dit is voldoende om aan te tonen dat Hij God Zelf is, die heilig en smetteloos is, en toch in een land van smerigheid leeft. Als een mens zich met anderen in het slijk wentelt en er niets heiligs aan hem is en hij geen rechtvaardige gezindheid heeft, dan is hij niet geschikt de onrechtvaardigheid van een ander te oordelen of het oordeel over de mens uit te voeren. Hoe kunnen mensen die ieder even smerig zijn, bevoegd zijn over degenen die op hen lijken te oordelen? Alleen de heilige God Zelf is in staat om de hele smerige mensheid te oordelen. Hoe kan de mens de zonden van de mens oordelen? Hoe kan de mens de zonden van de mens zien, en hoe kan de mens bevoegd zijn om over deze zonden te oordelen? Als God niet bevoegd zou zijn over de zonden van de mens te oordelen, hoe kan Hij dan de rechtvaardige God Zelf zijn? Omdat de mensen verdorven gezindheden onthullen, spreekt God om over hen te oordelen, en pas dan kunnen zij zien dat Hij een heilige God is. Terwijl Hij de mens oordeelt en tuchtigt voor zijn zonden en steeds de zonden van de mens blootlegt, kan geen mens of ding aan dit oordeel ontsnappen; over alles wat smerig is wordt door Hem geoordeeld en alleen zo kan worden onthuld dat Zijn gezindheid rechtvaardig is. Als het anders zou zijn, hoe zouden jullie dan zowel letterlijk als figuurlijk een contrast kunnen vormen?

Er is een groot verschil tussen het werk dat in Israël werd gedaan en het werk van vandaag. Jehova wees de Israëlieten de weg in hun leven, terwijl er niet zozeer werd geoordeeld of getuchtigd, omdat de mensen in die tijd te weinig van de wereld begrepen en hun gezindheid maar in geringe mate verdorven was. In die tijd gehoorzaamden de Israëlieten Jehova onvoorwaardelijk. Als Hij zei dat ze altaren moesten bouwen, bouwden ze snel altaren; als Hij zei dat ze de priestergewaden moesten dragen, gehoorzaamden ze. In die tijd was Jehova als een herder die een kudde schapen verzorgde, waarbij de schapen de leiding van de herder volgden en graasden in de wei. Jehova begeleidde hun leven en leidde hen in de manier waarop ze aten, zich kleedden, woonden en reisden. Dat was niet de tijd waarin Gods gezindheid duidelijk moest worden gemaakt, want de mensheid van die tijd was nog maar net geboren, er waren weinig mensen die opstandig en vijandig waren, er was niet veel smerigheid onder de mensen, en dus konden de mensen niet als contrast met Gods gezindheid optreden. Het is door middel van mensen die uit het land van de smerigheid komen dat Gods heiligheid wordt getoond. Nu gebruikt Hij de smerigheid die in deze mensen van het land van de smerigheid wordt getoond, en Hij oordeelt, en dus wordt geopenbaard wat Hij is te midden van dit oordeel. Waarom oordeelt Hij? Hij kan de woorden van het oordeel uitspreken omdat Hij de zonde veracht. Hoe zou Hij zo boos kunnen zijn als Hij de opstandigheid van de mensheid niet verafschuwde? Als er geen walging in Hem zou zijn, geen weerzin, als Hij geen acht zou slaan op de opstandigheid van de mens, dan zou daaruit blijken dat Hij net zo vervuild is als de mens. Dat Hij de mens kan oordelen en tuchtigen is omdat Hij smerigheid verafschuwt, en omdat datgene wat Hij verafschuwt in Hem niet voorkomt. Als er in Hem ook tegenstand en opstandigheid zou zijn, zou Hij degenen die vijandig en opstandig zijn niet verachten. Als het werk van de laatste dagen in Israël zou worden uitgevoerd, zou dat geen betekenis hebben. Waarom wordt het werk van de laatste dagen uitgevoerd in China, de meest donkere en onderontwikkelde plek van allemaal? Dat is om Zijn heiligheid en rechtvaardigheid te tonen. Kortom, hoe donkerder de plek, hoe duidelijker de heiligheid van God kan worden aangetoond. In feite dient dit allemaal Gods werk. Jullie realiseren je nu pas dat God uit de hemel is neergedaald om onder jullie te zijn, wat getoond wordt door jullie smerigheid en opstandigheid en nu kennen jullie God pas. Is dit niet de hoogste verrukking? In feite zijn jullie een groep mensen in China die uitverkoren zijn. En omdat jullie uitverkoren zijn en Gods genade hebben genoten, en omdat jullie niet geschikt zijn om zo’n grote genade te genieten, bewijst dit dat dit allemaal de opperste verheffing van jullie is. God is aan jullie verschenen en heeft jullie Zijn heilige gezindheid in zijn geheel getoond. Hij heeft dat alles aan jullie gegeven en jullie laten genieten van alle zegeningen die jullie mogelijkerwijs zouden kunnen genieten. Jullie hebben niet alleen de rechtvaardige gezindheid van God geproefd, maar bovendien ook de redding van God, de verlossing van God en de grenzeloze, oneindige liefde van God. Jullie, de meest vervuilden van allemaal, hebben zo’n grote genade genoten – zijn jullie niet gezegend? Is dit niet God die jullie verheft? Jullie hebben de laagste status van allemaal; jullie zijn van nature onwaardig om zo’n grote zegen te genieten, maar toch heeft God een uitzondering gemaakt door jou te verheffen. Schaam je je niet? Als je niet in staat bent om je plicht te vervullen, dan schaam je je uiteindelijk voor jezelf en straf je jezelf. Tegenwoordig ben je niet gedisciplineerd en word je niet gestraft, je vlees is veilig en gezond – maar uiteindelijk zullen deze woorden je te schande maken. Tot nu toe heb ik nog niemand openlijk getuchtigd. Mijn woorden mogen dan streng zijn, maar hoe gedraag ik me tegenover mensen? Ik troost hen en maan hen aan en herinner hen aan de dingen. Ik doe dit alleen om jullie te redden. Begrijpen jullie echt mijn wil niet? Jullie moeten begrijpen wat ik zeg en erdoor geïnspireerd worden. Pas nu zijn er veel mensen die het begrijpen. Is dit niet de zegening van het zijn van een contrast? Is een contrast vormen niet het meest gezegende? Uiteindelijk, als jullie het evangelie gaan verspreiden, zullen jullie dit zeggen: “Wij zijn typisch mensen die een contrast vormen.” Ze zullen je vragen: “Wat betekent het dat je typisch iemand bent die een contrast vormt?” En dan zul jij zeggen: “We vormen een contrast met Gods werk, en met Zijn grote kracht. Het geheel van Gods rechtvaardige gezindheid wordt aan het licht gebracht door onze opstandigheid, wij zijn de gebruiksvoorwerpen van Gods werk van de laatste dagen, wij zijn de aanhangsels van Zijn werk en ook de werktuigen ervan.” Als ze dat horen, zullen ze onder de indruk zijn. Vervolgens zul jij zeggen: “Wij zijn ook het voorbeeld en het model voor Gods voltooiing van het werk voor het hele universum en voor Zijn overwinning van de hele mensheid. Of we nu heilig of vervuild zijn, kortom, we zijn nog steeds meer gezegend dan jullie, want we hebben God gezien en door de kans op Zijn overwinning van ons wordt Gods grote kracht getoond. Alleen omdat we vervuild en verdorven zijn, is Zijn rechtvaardige gezindheid goed uitgekomen. Zijn jullie in staat zo van Gods werk in de laatste dagen te getuigen? Jullie zijn hiervoor niet geschikt! Dit is niets anders dan Gods verheffing van ons! Hoewel we misschien niet arrogant zijn, kunnen we met trots God prijzen, want niemand kan zo’n grote belofte erven, en niemand kan zo’n geweldige zegening genieten. We voelen ons zo dankbaar dat wij, die zo vervuild zijn, als contrast kunnen werken tijdens Gods management.” En als ze vragen: “Wat zijn voorbeelden en modellen?” dan zeg je: “Wij zijn de meest opstandige en smerigste van de mensheid, wij zijn het meest verdorven door Satan en wij zijn de meest onderontwikkelden en nederigen van het vlees. Wij zijn het klassieke voorbeeld van mensen die door Satan zijn gebruikt. Nu zijn wij door God uitverkoren als de eersten onder de mensheid die overwonnen worden, en we hebben de rechtvaardige gezindheid van God gezien en Zijn belofte geërfd. We worden gebruikt om meer mensen te overwinnen, dus we zijn de voorbeelden en modellen van diegenen onder de mensen die overwonnen zijn.” Er is geen betere getuigenis dan deze woorden, en dit is jouw beste ervaring.

De innerlijke waarheid van het werk van de overwinning (2)

Voorheen wilden jullie heersen als koningen, en nu hebben jullie dit nog niet volledig losgelaten; jullie willen nog steeds als koningen heersen om de hemel hoog en de aarde gegrond te houden. Denk eens na over deze vraag: beschikken jullie wel over die bevoegdheden? Zijn jullie niet totaal zonder verstand bezig? Is wat je zoekt en waar je al je aandacht op richt wel realistisch? Jullie beschikken niet eens over normale menselijkheid – dat is toch triest? Daarom spreek ik vandaag alleen over overwonnen worden, getuigenis geven, je kaliber verbeteren en het betreden van de weg om vervolmaakt te worden, en ik spreek over niets anders. Sommige mensen zijn de onvervalste waarheid beu en zijn terughoudend als het weer eens over normale menselijkheid en kaliberverbetering gaat. Wie de waarheid niet liefheeft, is moeilijk te vervolmaken. Zouden jullie ten onder kunnen gaan als jullie nu binnengaan en stap voor stap Gods wil opvolgen? Zou God halverwege opgeven, na al het werk dat Hij heeft verzet op het vasteland van China – zulk grootschalig werk – en nadat Hij zoveel woorden heeft gesproken? Zou Hij mensen een bodemloze afgrond in leiden? Momenteel gaat het er om dat jullie de essentie van de mens moeten kennen en wat jullie moeten binnengaan; je moet het hebben over het binnengaan van het leven, over veranderingen aan je gezindheid, over hoe je echt overwonnen wordt en hoe je God volledig gehoorzaamt, hoe je definitief getuigenis over God aflegt en hoe je gehoorzaamheid tot in de dood bereikt. Op deze zaken moet je je richten, en wat niet realistisch of belangrijk is moet je eerst links laten liggen en geen acht op slaan. Nu moet je weten hoe je overwonnen kunt worden, en hoe mensen zich gedragen nadat ze overwonnen zijn. Je kunt wel zeggen dat je overwonnen bent, maar kun je gehoorzaam zijn tot in de dood? Je moet in staat zijn om te volgen tot het bittere eind, ongeacht of er vooruitzichten zijn, en je mag het geloof in God niet verliezen ongeacht de omstandigheden. Uiteindelijk moet je twee aspecten van getuigenis bereiken: het getuigenis van Job – gehoorzaamheid tot in de dood; en het getuigenis van Petrus – de hoogste liefde van God. Aan de ene kant moet je zijn als Job: hij had alle materiële bezittingen verloren en werd ondergedompeld in de pijn van het vlees, toch verwierp hij de naam van Jehova niet. Dit was Jobs getuigenis. Petrus was in staat God lief te hebben tot in de dood. Toen hij aan het kruis werd gehangen en zijn dood in de ogen keek, had hij God nog steeds lief; hij dacht niet aan zijn eigen vooruitzichten en streefde geen schitterende verwachtingen of extravagante gedachten na, en hij streefde er alleen naar om God lief te hebben en aan al Gods plannen te gehoorzamen. Dat is de norm waaraan je moet voldoen voordat je kunt zeggen dat je getuigenis hebt gegeven, voordat je kunt worden beschouwd als iemand die na overwonnen te zijn is vervolmaakt. Als mensen op dit moment hun eigen inborst en positie echt kenden, zouden ze dan nog verwachtingen en dromen blijven najagen? Je moet dit weten: ik moet God volgen, ongeacht of God mij vervolmaakt; alles wat Hij nu doet is goed en wordt gedaan voor mijn bestwil en zodat onze gezindheid verandert en wij ons van Satans invloed kunnen bevrijden, zodat we in het onreine land geboren kunnen worden en ons toch kunnen ontdoen van de onreinheid, de zonde en de invloed van Satan van ons kunnen afschudden en die achter ons kunnen laten. Dit wordt sowieso al van jou verwacht, maar het gaat God uitsluitend om overwinning, die wordt behaald zodat mensen kunnen besluiten om te gehoorzamen en zich aan al Gods plannen kunnen onderwerpen. Zo zullen dingen volbracht worden. Op dit moment zijn de meeste mensen al overwonnen, maar in hun binnenste heerst nog veel opstandigheid en ongehoorzaamheid. De ware gestalte van mensen is nog te kleinzielig en ze kunnen alleen worden vervuld van energie wanneer er verwachtingen en vooruitzichten zijn; bij het ontbreken van verwachtingen en vooruitzichten worden ze negatief en overwegen ze zelfs om God te verlaten. En mensen verlangen er verder niet echt naar om naar een normale menselijkheid te leven. Dat is onaanvaardbaar! Daarom moet ik nog steeds over overwinning spreken. In feite vindt vervolmaking tegelijkertijd plaats met overwonnen worden: als je overwonnen bent, bereik je ook al het eerste effect van volmaaktheid. Het verschil tussen overwonnen worden en volmaakt zijn ligt in de mate waarin mensen veranderen. Overwonnen worden is de eerste stap naar vervolmaking en houdt niet in dat iemand al helemaal vervolmaakt is, en bewijst evenmin dat God hem volledig voor zich gewonnen heeft. Nadat mensen zich hebben overwonnen verandert hun gezindheid enigszins, maar zulke veranderingen vallen in het niet bij mensen die volledig voor God gewonnen zijn. Wat nu wordt uitgevoerd, is de eerste stap in de vervolmaking van mensen – hen overwinnen – en als je al niet overwonnen kan worden, kun je ook niet worden vervolmaakt en volledig voor God worden gewonnen. Je zult een en ander aanhoren over tuchtiging en oordeel, maar niet genoeg om je hart te veranderen. Daarom zul je een van de zijn die worden verstoten; het is alsof je naar een tafel met een heerlijke feestmaaltijd kijkt zonder ervan te eten. Is dat voor jou geen tragisch scenario? Daarom moet je verandering nastreven: of het nu overwonnen worden of vervolmaking is, bij beide draait het erom dat er iets in jou verandert en of je al of niet gehoorzaam bent, en dit bepaalt of je wel of niet voor God kan worden gewonnen. Onthoud dat ‘overwonnen worden’ en ‘vervolmaakt worden’ gewoon gebaseerd zijn op de mate van jouw verandering en gehoorzaamheid, net als op hoe zuiver jouw liefde voor God is. Op dit moment moet je volledig kunnen worden vervolmaakt, maar allereerst moet je overwonnen worden – je moet genoeg weten over Gods tuchtiging en oordeel, je moet over het geloof beschikken om te volgen en iemand zijn die verandering nastreeft en kennis van God. Dan pas ben je iemand die vervolmaking nastreeft. Jullie moeten inzien dat jullie overwonnen zullen worden in de loop van jullie vervolmaking, en dat jullie vervolmaking zal plaatsvinden in de loop van de tijd dat jullie overwonnen worden. Op dit moment kun je streven naar vervolmaking of kaliberverbetering of uiterlijke verandering, maar het belangrijkste is dat je inziet dat alles wat God nu doet betekenis heeft en goed is: het geeft jou, die bent geboren in een land vol vuiligheid, de kans om aan de vuiligheid te ontsnappen en haar af te schudden, het staat je toe de invloed van Satan te overwinnen en zijn duistere invloed achter te laten. Door je hierop te richten, word je beschermd in dit land. Welke getuigenis zal uiteindelijk van je worden verlangd? Je bent geboren in een vuil land maar kunt heilig worden, om nooit meer door vuil bezoedeld te worden, je kunt binnen het domein van Satan leven, maar je onttrekken je aan Satans invloed, niet beheerst of lastiggevallen worden door Satan en leven in handen van de Almachtige. Dit is het getuigenis en het bewijs van de overwinning in de strijd met Satan. Je kunt Satan vaarwel zeggen, in wat je uitdraagt laat je niet langer satanische gezindheden zien maar in plaats daarvan datgene wat God verlangde van de mens toen Hij de mens schiep: normale menselijkheid, gezond verstand, normaal inzicht, normale vastberadenheid om God lief te hebben en trouw aan God. Dat is het getuigenis van een schepsel over God. Jij zegt: “We zijn geboren in een land vol vuiligheid, maar door Gods bescherming, Zijn leiderschap en omdat Hij ons overwonnen heeft, hebben we onszelf bevrijd van de invloed van Satan. Dat we vandaag de dag kunnen gehoorzamen komt ook omdat we overwonnen zijn door God, en niet doordat we goed zijn of omdat we God van nature liefhebben. Wij zijn nu overwonnen en kunnen getuigenis geven van God en Hem dienen; het is dus ook omdat Hij ons heeft uitverkoren en beschermd; zo zijn wij ook gered en bevrijd uit het domein van Satan en kunnen wij de vuiligheid achter ons laten en gereinigd worden in de natie van de grote rode draak, omdat Hij ons heeft uitverkoren en beschermd.” Daarbij zal je levenswijze uitstralen dat je een normale menselijkheid bezit; er zit rede in wat je zegt en je leeft de gelijkenis uit van een normaal persoon. Wanneer anderen je zien, moet het voor hen geen aanleiding zijn om te zeggen: “Is dit niet het beeld van de grote rode draak?” Het gedrag van de zusters past niet bij een zuster, het gedrag van de broeders past niet bij een broeder, en je hebt niet de waardigheid van de heiligen. Dan zullen de mensen zeggen: “Geen wonder dat God zegt dat ze afstammelingen van Moab zijn, Hij had groot gelijk!” Als mensen naar jullie kijken en dan zeggen: “God heeft dan wel gezegd dat jullie afstammelingen van Moab zijn, wat jullie uitleven bewijst dat jullie de invloed van Satan achter jullie hebben gelaten; al bestaan die zaken nog steeds in jullie, toch kunnen jullie ze de rug toekeren, dan is dat het bewijs dat jullie volledig overwonnen zijn.” Jij, die overwonnen en gered bent zal zeggen: “Het klopt dat wij afstammelingen van Moab zijn maar wij zijn gered door God, en ook al waren de afstammelingen van Moab vroeger verdoemd en vervloekt, en door het volk Israël verbannen naar de heidenen, vandaag heeft God ons gered. Het klopt dat wij de meest verdorven zijn van alle mensen – dit heeft God bepaald, het is een feit, en het kan door niemand ontkend worden. Maar vandaag zijn wij aan die invloed ontsnapt. Wij haten onze voorvader, wij zijn bereid onze voorvader de rug toe te keren, hem volledig te laten vallen en al Gods opdrachten op te volgen, te handelen volgens Gods wil en te voldoen aan Zijn eisen aan ons en de vervulling van Gods wil te bereiken. Moab verloochende God, hij handelde niet volgens Gods wil en werd door God gehaat. Wij moeten echter zorgzaam zijn voor Gods hart en aangezien wij Gods wil kennen, mogen wij God nu niet verloochenen en moeten wij onze vroegere voorvader verwerpen!” Eerder sprak ik over het verwerpen van de grote rode draak, en op dit moment is het vooral over de verwerping van de vroegere voorvader van het volk. Dit is één getuigenis over de overwinning op mensen en ongeacht hoe je deze tijd binnengaat, jouw getuigenis op dit gebied mag niet ontbreken.

Het kaliber van de mensen is te gebrekkig, ze beschikken over te weinig normale menselijkheid, hun reacties zijn te traag, te sloom, ze zijn verdoofd en onnozel geworden door Satans verdorvenheid en al kunnen ze niet binnen één of twee jaar volledig veranderen, ze moeten wel vastberaden zijn om mee te werken. Dit is ook een getuigenis voor Satan te noemen. Het getuigenis van vandaag is het effect dat is bereikt door het huidige overwinningswerk en het is ook een voorbeeld en model voor toekomstige volgelingen. In de toekomst zal het zich naar alle naties uitspreiden; het werk dat in China wordt gedaan, zal zich naar alle naties gaan uitspreiden. De afstammelingen van Moab zijn de minsten van alle volken op aarde. Sommige mensen vragen: “Zijn Chams afstammelingen niet de minsten van allen?” Het nageslacht van de rode draak en de afstammelingen van Cham zijn van verschillende typerende betekenis, en de afstammelingen van Cham vormen een andere kwestie: al zijn ze nog zo vervloekt, ze zijn nog altijd afstammelingen van Noach; de afkomst van Moab was daarentegen niet zuiver: Moab kwam voort uit overspel, en daarin ligt het verschil. Al waren ze beiden vervloekt, hun positie was niet dezelfde en daarom zijn de afstammelingen van Moab de minsten van alle volken – en er zou geen overtuigender feit kunnen zijn dan de overwinning van de minsten van alle volken. Het werk van de laatste dagen breekt alle wetten, en ongeacht of je vervloekt of gestraft wordt, zolang je meehelpt met mijn werk en het huidige overwinningswerk tot nut bent, en ongeacht of je een afstammeling van Moab bent of het nageslacht van de grote rode draak, zolang je de taak van een schepsel Gods in dit stadium van het werk zou kunnen uitvoeren en je uiterste best doet, zal het gepaste effect worden bereikt. Jij bent het nageslacht van de grote rode draak en een afstammeling van Moab; kort samengevat is iedereen van vlees en bloed een schepsel van God en door de Schepper gemaakt. Jij bent een schepsel Gods. Je zou helemaal geen keus moeten hebben, en dit is jouw plicht. Natuurlijk is het werk van de Schepper vandaag op het gehele universum gericht. Van wie je ook afstamt, je bent bovenal één van Gods schepselen, jullie – de afstammelingen van Moab – horen bij Gods schepselen, het enige verschil is dat jullie minderwaardig zijn. Omdat Gods werk vandaag onder alle schepselen wordt uitgevoerd en op het hele universum gericht is, staat het de Schepper vrij om te kiezen uit alle mogelijke mensen, kwesties of dingen om Zijn werk uit te voeren. Het maakt Hem niet uit van wie je oorspronkelijk afstamt; zolang je een van Zijn schepselen bent en zolang je Zijn werk tot nut bent – het overwinningswerk en getuigenis – zal Hij zonder aarzelen Zijn werk in jou uitvoeren. Hierdoor wordende traditionele opvattingen van de mensen volledig vernietigd, die inhouden dat God nooit onder de heidenen zal werken, vooral niet hen die minderwaardig en vervloekt zijn; voor diegenen die vervloekt zijn zullen alle generaties die na hen komen ook tot in de eeuwigheid vervloekt worden, zonder dat ze ooit een kans maken op redding; God zal nooit afdalen en in een heidens land werken, en Hij zal nooit afdalen in een vuil land want Hij is heilig. Al deze opvattingen zijn verbrijzeld door Gods werk in de laatste dagen. Onthoud dat God de God van alle schepselen is, Hij heerst over hemel en aarde en alle dingen, en Hij is niet alleen de God van het volk Israëls. Daarom is dit werk in China van het grootste belang en het zal zich toch verspreiden onder alle naties? De geweldige getuigenis in de toekomst zal zich niet beperken tot China. Als God alleen jullie had overwonnen, zouden de demonen dan overtuigd kunnen worden? Zij begrijpen niet wat overwonnen worden is, en kennen de grote kracht van God niet, en pas wanneer Gods gekozen volk in het gehele universum de ultieme effecten van Zijn werk aanschouwt, zullen alle schepselen overwonnen worden. Niemand is echter meer onderontwikkeld of verdorven dan de afstammelingen van Moab. Alleen als dit volk overwonnen wordt – zij die het meest verdorven zijn, die God niet erkenden of geloofden dat er een God is, zijn overwonnen en erkennen God met hun mond, prijzen Hem en kunnen Hem liefhebben – dan zal dat het getuigenis van de overwinning zijn. Al zijn jullie Petrus niet, jullie dragen het beeld van Petrus uit, jullie kunnen beschikken over het getuigenis van Petrus en Job, en dat is het grootste getuigenis. Uiteindelijk zullen jullie zeggen: “Wij zijn dan wel geen Israëlieten maar de vervloekte afstammelingen van Moab, we zijn geen Petrus wiens inborst wij nooit kunnen hebben, en ook geen Job, en we komen niet eens in de buurt bij Paulus’ beslissing om te lijden voor God en zijn volledige toewijding aan God, en we zijn onderontwikkeld en daarom Gods zegeningen onwaardig. Toch heeft God ons vandaag verheven; dus moeten wij God tevredenstellen en al schieten we tekort in inborst of geschiktheid, we zijn bereid om God tevreden te stellen – dat is ons voornemen. Wij zijn de afstammelingen van Moab en wij waren vervloekt. Dit is besloten door God en wij kunnen het niet veranderen, maar ons gedrag en onze kennis kunnen we wel veranderen en wij zijn vastbesloten om God tevreden te stellen.” Als je dit voornemen hebt, zal eruit blijken dat je getuigenis hebt gegeven van het feit dat je overwonnen bent.

De innerlijke waarheid van het werk van de overwinning (3)

Het te bereiken resultaat met het overwinningswerk is voornamelijk dat het vlees van de mens ophoudt met rebelleren, dat wil zeggen dat de geest van de mens nieuw inzicht krijgt in God, dat hij God hartgrondig gehoorzaamt en dat hij besluit om voor God te zijn. Wanneer bij mensen het temperament of het vlees verandert, betekent zoiets niet dat hij overwonnen is; wanneer de denkwijze, het bewustzijn en het verstand van de mens veranderen, dat wil zeggen, wanneer je hele mentale houding verandert – dat zal het geval zijn wanneer je door God bent overwonnen. Wanneer je vastbesloten bent om te gehoorzamen en een nieuwe mentaliteit hebt aangenomen, wanneer je niet langer je eigen opvattingen of intenties in Gods woorden of werk legt, en wanneer je brein normaal kan denken, dat wil zeggen wanneer je je met heel je hart voor God kunt inzetten – zo iemand is volkomen overwonnen. In het domein van religie lijden veel mensen hun hele leven behoorlijk. Ze bedwingen hun lichaam of dragen hun kruis, ze lijden en volharden zelfs tot hun laatste ademtocht! Sommigen zijn nog op de ochtend van hun dood aan het vasten. Ze onthouden zich hun leven lang van heerlijk voedsel en fijne kleding, ze stellen het lijden voorop. Ze zijn in staat om hun lichaam te bedwingen en hun vlees te verzaken. Hun geest om lijden te verdragen is prijzenswaardig. Maar hun denkwijze, hun opvattingen, hun mentale houding en inderdaad hun oude natuur zijn helemaal niet aangepakt. Ze hebben geen werkelijk begrip van zichzelf. Hun mentale beeld van God is het traditionele beeld van een abstracte, vage God. Hun besluit om te lijden voor God komt door hun godsdienstijver en hun positieve natuur. Ook al geloven ze in God, ze begrijpen God niet en kennen evenmin Zijn wil. Ze werken en lijden alleen blind voor God. Ze hechten geen waarde aan enig onderscheidingsvermogen en malen er weinig om hoe ze ervoor kunnen zorgen dat hun dienst ook werkelijk aan Gods wil voldoet. Ze weten nog minder hoe ze begrip van God kunnen verkrijgen. De God die ze dienen, is niet God volgens Zijn oorspronkelijke beeld, maar een God die ze zelf hebben verzonnen, een God van wie ze gehoord hebben of een legendarische God die je in geschriften kunt vinden. Ze gebruiken vervolgens hun levendige verbeelding en hun godvrezende hart om te lijden voor God en voor God het werk op te pakken dat God wil doen. Hun dienst is te onnauwkeurig, zodat vrijwel niemand van hen werkelijk in staat is om volgens Gods wil te dienen. Hoe gewillig ze ook zijn om te lijden, hun oorspronkelijke kijk op dienen en hun mentale beeld van God blijven onveranderd omdat ze Gods oordeel en tuchtiging en Zijn loutering en volmaking niet hebben ondergaan, en omdat niemand ze met de waarheid heeft geleid. Ook al geloven ze in Jezus de Heiland, niemand van hen heeft de Heiland ooit gezien. Ze kennen Hem alleen uit legendes en van horen zeggen. Hun dienst heeft dus niets meer om het lijf dan willekeurig dienen met gesloten ogen, zoals een blinde zijn eigen vader dient. Wat valt er uiteindelijk met een dergelijke dienst te bereiken? En wie zou ermee instemmen? Hun dienst verandert van begin tot eind helemaal niet. Ze krijgen alleen door de mens bedachte lessen en baseren hun dienst alleen op hun natuurlijkheid en waar ze zelf dol op zijn. Wat voor beloning kan dit oogsten? Zelfs Petrus, die Jezus zag, wist niet hoe hij zo moest dienen dat hij aan Gods wil voldeed. Pas op het eind, op zijn oude leeftijd, ging hij het begrijpen. Wat zegt dit over die blinde mensen die geen enkele aanpak of snoeiing hebben ondervonden en die door niemand zijn geleid? Lijkt de dienst van velen onder jullie vandaag niet veel op die van deze blinde mensen? Allen die geen oordeel hebben ontvangen, geen snoeiing en aanpak hebben ondervonden, en niet veranderd zijn – zijn zij niet de ten dele overwonnenen? Wat heb je aan zulke mensen? Als je denkwijze, je begrip van het leven en je begrip van God geen nieuwe verandering laten zien en niet echt iets opleveren, zul je nooit iets opmerkelijks in je dienst tot stand brengen! Zonder visie en zonder nieuw begrip van Gods werk kun je geen overwonnen persoon zijn. Je manier om God te volgen zal dan lijken op die van de mensen die lijden en vasten – die zal van weinig waarde zijn! Juist omdat er weinig getuigenis is in wat ze doen, zeg ik dat hun dienst zinloos is! Zij brengen hun leven door met lijden en in de gevangenis zitten; ze zijn steeds geduldig en minzaam en ze dragen het kruis, ze worden door de wereld belachelijk gemaakt en verworpen, ze ondervinden allerlei moeilijkheden en hoewel ze helemaal tot aan het einde toe gehoorzaam zijn, zijn ze nog steeds niet overwonnen en kunnen ze geen getuigenis aandragen dat ze overwonnen zijn. Ze hebben heel erg geleden, maar van binnen kennen ze God helemaal niet. Al hun oude denkwijzen, oude opvattingen, religieuze praktijken, door de mens bedachte inzichten en menselijke ideeën zijn niet aangepakt. Ze zijn totaal niet tot nieuw inzicht gekomen. Geen greintje van hun begrip van God is waar of accuraat. Ze hebben Gods wil verkeerd begrepen. Kan dit zo zijn om God te dienen? Hoe je God in het verleden ook hebt begrepen, stel dat je je daar vandaag aan vasthoudt en je begrip van God blijft baseren op je eigen opvattingen en ideeën, wat God ook doet. Dat wil zeggen: stel dat je geen nieuw, waar begrip van God hebt en je Gods ware beeld en ware gezindheid niet leert kennen. Stel dat je begrip van God nog steeds is gebaseerd op een feodale, bijgelovige denkwijze, en nog steeds voorkomt uit menselijke denkbeelden en opvattingen. Als dit het geval is, ben je niet overwonnen. Mijn doel met al deze woorden aan jullie is om je deze kennis te laten begrijpen en te laten gebruiken zodat je tot accuraat en nieuw inzicht komt. Ze beogen ook je oude opvattingen en oude kennis weg te nemen die je meedraagt, zodat je nieuw inzicht kunt verwerven. Als je mijn woorden werkelijk eet en drinkt, zal je begrip aanzienlijk veranderen. Zolang je een gehoorzaam hart houdt terwijl je Gods woorden eet en drinkt, zal je kijk veranderen. Zolang je de herhaalde tuchtigingen kunt aanvaarden, zal je oude mentaliteit stapje voor stapje veranderen. Zolang je oude mentaliteit grondig wordt vervangen door de nieuwe, zullen je praktijken navenant veranderen. Zo snijdt je dienst steeds meer hout en voldoet die steeds meer aan Gods wil. Als je je leven, je kennis van menselijk leven en je vele opvattingen over God kunt veranderen, zal je natuurlijkheid gestaag afnemen. Dit is echt het resultaat nadat God de mens overwint; dit is de verandering die in de mens te zien zal zijn. Als je in je geloof in God alleen maar je lichaam weet te bedwingen, weet te volharden en weet te lijden, en je niet zeker weet of wat je doet goed of verkeerd is, en al helemaal niet voor wie je het doet, hoe kan een dergelijke praktijk dan tot verandering leiden?

Jullie moeten begrijpen dat ik jullie niet vraag jullie lichaam te ketenen of jullie brein aan banden te leggen zodat jullie niet zomaar wat denken. Dit is niet het doel van het werk of het werk dat nu gedaan moet worden. Nu hebben jullie inzicht nodig vanuit de positieve hoek zodat jullie jezelf kunnen veranderen. Jullie moeten jezelf vooral met Gods woorden uitrusten, ofwel jullie volledig uitrusten met de waarheid en visie die nu vóór jullie liggen, en dan voortgaan en ze in praktijk brengen. Dit is jullie verantwoordelijkheid. Ik vraag jullie niet om nog meer illuminatie te zoeken en te verkrijgen. Daar hebben jullie op dit moment gewoon niet de gestalte voor. Jullie moeten alles doen wat je kunt om Gods woorden te eten en te drinken. Jullie moeten Gods werk begrijpen en jullie natuur, jullie wezen en dat oude leven van jullie kennen. Jullie moeten bovenal die vroegere verkeerde praktijken en menselijke manier van doen van jullie kennen. Om te veranderen, moeten jullie eerst jullie denkwijze veranderen. Vervang eerst jullie oude denkwijze door de nieuwe, en laat jullie nieuwe denkwijze jullie woorden, daden en leven beheersen. Dit wordt er nu van ieder van jullie gevraagd. Ga niet blindelings te werk of volg niet blindelings. Jullie moeten een basis en een doel hebben. Houd jezelf niet voor de gek. Jullie moeten weten waar jullie geloof in God precies voor dient, wat jullie erdoor moeten winnen en waar jullie nu moeten binnengaan. Je moet dit echt allemaal weten.

Wat jullie nu moeten binnengaan is jullie leven en jullie moeten je kaliber op een hoger plan brengen. Bovendien moeten jullie die oude kijk uit jullie verleden veranderen, jullie denkwijze veranderen en jullie opvattingen veranderen. Jullie hele leven moet vernieuwd worden. Wanneer je begrip van Gods daden verandert, wanneer je nieuw begrip hebt gekregen van de waarheid van alles wat God zegt en wanneer je interne begrip is toegenomen, zal je leven ten goede keren. Alles wat mensen nu doen en zeggen, is praktisch. Het gaat hierbij niet om leerstellingen, maar veeleer om wat mensen nodig hebben voor hun leven en wat ze dienen te bezitten. Dit is de verandering die plaatsvindt in de mens gedurende het overwinningswerk, de verandering die de mens moet ervaren, en het resultaat nadat de mens overwonnen is. Wanneer je je denkwijze hebt veranderd, een nieuwe mentale houding hebt aangenomen, je opvattingen, je intenties en je vroegere logische redeneringen hebt weggedaan, die diepgewortelde dingen in je overboord hebt gezet en een nieuw begrip van geloof in God hebt gekregen, dan zullen de getuigenissen die je geeft, verheven worden en zal je hele wezen werkelijk veranderd zijn. Al deze dingen zijn het meest praktisch, het meest realistisch en het meest fundamenteel – dingen die mensen in het verleden moeilijk konden vatten en dingen die ze niet konden benaderen. Ze vormen het ware werk van de Geest. Wat voor begrip had je vroeger precies van de Bijbel? Een snelle vergelijking vandaag geeft je het antwoord. In het verleden plaatste je Mozes, Petrus, Paulus of al die bijbelse uitspraken en perspectieven op een voetstuk. Zou je dat nu doen als je gevraagd werd om de Bijbel op een voetstuk te plaatsen? Je zou zien dat de Bijbel te veel geschriften van mensen bevat en dat in de Bijbel slechts twee fases van Gods werk door de mens zijn opgetekend. Het is een geschiedenisboek. Houdt dit niet in dat je begrip ervan veranderd is? Als je nu kijkt naar het geslachtsregister van Jezus in het evangelie van Matteüs, zou je zeggen: “Het geslachtsregister van Jezus? Onzin! Dit is het geslachtsregister van Jozef, niet van Jezus. Er is geen verwantschap tussen Jezus en Jozef.” Wanneer je nu naar de Bijbel kijkt, is je begrip ervan anders, ofwel je perspectief is veranderd, en je inzicht erin is groter dan dat van de schriftgeleerden van weleer. Wanneer iemand zegt dat dit geslachtsregister wel iets heeft, zou je zeggen: “Wat heeft het dan? Leg dat eens uit. Jezus en Jozef zijn niet aan elkaar verwant. Weet je dat niet? Kan Jezus een geslachtsregister hebben? Hoe kan Jezus voorouders hebben? Hoe kan Hij de nakomeling van mensen zijn? Zijn vlees is geboren uit Maria; Zijn Geest is de Geest van God, niet de geest van een mens. Jezus is de geliefde Zoon van God, dus kan Hij een geslachtsregister hebben? Op aarde maakte Hij geen deel uit van de mensheid, dus hoe kan Hij dan een geslachtsregister hebben?” Wanneer je het geslachtsregister analyseert, de waarheid duidelijk uitlegt en vertelt wat je begrepen hebt, zal die persoon met de mond vol tanden staan. Sommige mensen zullen naar de Bijbel verwijzen en zeggen: “Jezus had een geslachtsregister. Heeft jouw God van vandaag een geslachtsregister?” Je zet hun dan je meest realistische inzicht uiteen. Op die manier zul je met je inzicht resultaten boeken. Jezus is in werkelijkheid helemaal niet verwant aan Jozef en al helemaal niet aan Abraham. Jezus is wel in Israël geboren. Maar God is geen Israëliet of een nakomeling van de Israëlieten. Jezus is dan wel geboren in Israël, maar dat betekent niet dat God daarom alleen de God van de Israëlieten is. Hij nam alleen met het oog op Zijn werk deze stap tot vleeswording van Zichzelf. God is de God van de ganse schepping in het universum. Het is alleen dat Hij eerst één fase van het werk deed in Israël en daarna begon te werken onder de heidenvolken. Toch beschouwden mensen Jezus als de God van de Israëlieten, en schaarden ze Hem bovendien onder de Israëlieten en onder Davids nakomelingen. De Bijbel zegt dat Jehova’s naam in de eindtijd groot zal zijn onder de heidenvolken, wat erop duidt dat God in de laatste dagen onder de heidenvolken zal werken. Het feit dat God in Judea vlees was geworden, betekent niet dat God alleen Joden liefheeft. Hij was daar alleen maar geboren alleen omdat het werk dat vereiste. Het is niet zo, dat God alleen in Israël vlees had kunnen worden (omdat de Israëlieten Zijn uitverkoren volk waren). Zijn Gods uitverkorenen ook niet onder de heidenvolken te vinden? Nadat Jezus Zijn werk in Judea had volbracht, breidde het werk zich uit naar de heidenvolken. (De Israëlieten noemden alle landen buiten Israël vaak “heidenvolken”.) Onder die heidenvolken bevonden zich in werkelijkheid ook door God uitverkoren volken; er werd daar in die tijd alleen nog geen werk gedaan. Mensen leggen zo veel nadruk op Israël omdat de eerste twee fases van het werk in Israël plaatsvonden, terwijl er onder de heidenvolken geen werk gedaan werd. Het werk onder de heidenvolken begint vandaag pas en daarom vinden mensen het maar moeilijk te accepteren. Als je dit alles duidelijk kunt begrijpen, al deze zaken goed in je kunt opnemen en juist kunt inschatten, zal je begrip van de God van vandaag en van het verleden accuraat zijn, en zal die verder strekken dan het begrip dat de heiligen door de geschiedenis heen van God hebben gehad. Als je het werk van vandaag ervaart en Gods persoonlijke uitspraak vandaag hoort, maar je nog helemaal geen begrip hebt van Gods volle omvang; als je blijft streven naar wat je altijd nagestreefd hebt en niet iets nieuws nastreeft; en vooral als je al dit overwinningswerk ervaart maar er uiteindelijk geen greintje verandering in je te zien is, is je geloof dan niet als dat van hen die alleen op zoek zijn naar brood om hun honger te stillen? In dat geval zal het overwinningswerk geen resultaat in jou hebben bereikt. Word je dan niet iemand die verstoten wordt?

Aan het einde van al het overwinningswerk moeten jullie allemaal inzien dat God niet alleen de God van de Israëlieten is, maar veeleer de God van de ganse schepping. Hij heeft de hele mensheid geschapen, niet alleen de Israëlieten. Als je zegt dat God alleen de God van de Israëlieten is of dat God onmogelijk in een land buiten Israël vlees kan worden, dan heb je nog steeds geen enkel inzicht opgedaan in het verloop van het overwinningswerk en erken je geenszins dat God jouw God is. Je erkent alleen dat God van Israël naar China is gegaan en gedwongen wordt om jouw God te zijn. Zie je dingen nog steeds zo, dan is mijn werk in jou vruchteloos geweest en heb je niets begrepen van wat ik heb gezegd. Als je uiteindelijk net als Matteüs weer een geslachtsregister voor mij opstelt, een geschikte voorouder en een gepaste afstamming voor mij vindt – zodat God twee geslachtslijnen heeft voor Zijn twee vleeswordingen – zou je de plank dan niet volledig misslaan? Zou jij, deze ‘goedbedoelende persoon’ die voor mij een geslachtsregister heeft gevonden, dan niet iemand zijn geworden die God heeft verdeeld? Kun je de last van deze zonde op je nemen? Als je na al dit overwinningswerk nog steeds niet gelooft dat God de God van de ganse schepping is, als je nog steeds denkt dat God alleen de God van de Israëlieten is, weersta je God dan niet openlijk? Het oogmerk om je vandaag te overwinnen, is je te laten inzien dat God jouw God is en de God van anderen, en bovenal de God van allen die Hem liefhebben en de God van de ganse schepping. Hij is de God van de Israëlieten en de God van het volk van Egypte. Hij is de God van de Britten en de God van de Amerikanen. Hij is niet alleen de God van Adam en Eva, maar ook de God van alle nakomelingen van Adam en Eva. Hij is de God van alles in de hemelen en alles op aarde. De Israëlitische familie en alle families van de heidenvolken zijn allemaal in de handen van één God. Hij werkte niet alleen enkele duizenden jaren in Israël en werd eens in Judea geboren, maar Hij daalt vandaag neer in China, deze plaats waar de grote rode draak opgerold ligt. Als Zijn geboorte in Judea Hem de Koning van de Joden maakt, maakt Zijn komst vandaag onder jullie allemaal Hem dan niet jullie God? Hij leidde de Israëlieten en werd geboren in Judea, en Hij is ook geboren in een land waar een heidenvolk woont. Wordt al Zijn werk niet voor de hele mensheid verricht die Hij geschapen heeft? Heeft Hij de Israëlieten honderdvoudig lief en verafschuwt Hij de heidenvolken duizendvoudig? Is dat niet jullie opvatting? Jullie erkennen God niet; het is niet zo dat God nooit jullie God was. Jullie zijn degenen die God verwerpen; het is niet zo dat God jullie God niet wil zijn. Wie onder de schepselen is niet in de handen van de Almachtige? Is het oogmerk om jullie vandaag te overwinnen niet dat jullie gaan erkennen dat God wel degelijk jullie God is? Als jullie nog steeds volhouden dat God alleen de God van de Israëlieten is en nog steeds volhouden dat in het huis van David in Israël de oorsprong van Gods geboorte ligt, en dat geen ander land dan Israël gekwalificeerd is om God ‘voort te brengen’, en dat zeker geen enkele familie onder de heidenvolken Jehova’s werk persoonlijk kan ontvangen – als je nog steeds zo denkt, ben je dan geen obstinate dwarsligger? Fixeer je niet altijd op Israël. God is vandaag hier onder jullie. Houd je blik ook niet steeds hemelwaarts gericht. Kijk niet langer uit naar je God in de hemel! God is onder jullie gekomen, dus hoe kan Hij dan in de hemel zijn? Je gelooft nog niet erg lang in God, toch heb je allerlei opvattingen over Hem, zelfs tot op het punt dat je geen seconde durft te denken dat de God van de Israëlieten Zich zou verwaardigen om jullie met Zijn tegenwoordigheid te vereren. Jullie durven al helemaal niet te denken aan hoe jullie God persoonlijk kunnen zien verschijnen, aangezien jullie ondraaglijk vuil zijn. Jullie hebben er ook nooit bij stilgestaan hoe God persoonlijk kan neerdalen in een land waarin een heidenvolk woont. Hij hoort neer te dalen op de berg Sinaï of de Olijfberg en aan de Israëlieten te verschijnen. Verafschuwt Hij niet alle heidenvolken (dat wil zeggen alle volken buiten Israël)? Hoe kan Hij persoonlijk onder hen werken? Deze diepgewortelde opvattingen hebben jullie in de loop van vele jaren ontwikkeld. Het oogmerk om jullie vandaag te overwinnen, is korte metten met deze opvattingen van jullie te maken. Jullie hebben daarbij God persoonlijk onder jullie zien neerdalen – niet op de berg Sinaï of op de Olijfberg, maar onder mensen die Hij in het verleden nooit geleid heeft. Nadat God Zijn twee fases van het werk in Israël deed, begonnen de Israëlieten en alle heidenvolken allemaal deze opvatting aan te hangen: God heeft weliswaar alle dingen geschapen, maar Hij wil alleen de God van de Israëlieten zijn, niet de God van de heidenvolken. De Israëlieten geloven het volgende: God kan alleen onze God zijn, niet de God van jullie heidenvolken, en omdat jullie Jehova niet vereren, verafschuwt Jehova – onze God – jullie. Die Joden geloven verder het volgende: de Heer Jezus nam het beeld van ons Joden aan en is een God die de kenmerken van het Joodse volk heeft. God werkt onder ons. Gods beeld en ons beeld lijken op elkaar; ons beeld lijkt sterk op dat van God. De Heer Jezus is de Koning van ons Joden; heidenvolken komen niet in aanmerking voor een dergelijk groot heil. De Heer Jezus is het zondeoffer voor ons Joden. De Israëlieten en het Joodse volk kwamen eigenlijk enkel op basis van die twee fases van het werk tot deze vele opvattingen. Zij claimen God uitsluitend voor zichzelf en staan niet toe dat God ook de God van de heidenvolken is. Zo kreeg God geen plaats in het hart van de heidenvolken. Iedereen ging namelijk geloven dat God geen God van de heidenvolken wil zijn en dat Hij alleen de Israëlieten – Zijn uitverkoren volk – mag en dat Hij de Joden mag, in het bijzonder de discipelen die Hem volgden. Weet je niet dat het werk dat Jehova en Jezus deden voor de overleving van de hele mensheid is? Erkennen jullie nu dat God de God is van jullie allemaal die buiten Israël geboren zijn? Is God niet hier in jullie midden vandaag? Dit kan toch geen droom zijn, of wel? Accepteren jullie deze realiteit niet? Jullie durven het niet te geloven of erover na te denken. Hoe jullie er ook tegen aankijken, is God niet hier in jullie midden? Zijn jullie nog steeds bang om deze woorden te geloven? Zijn vanaf vandaag niet alle overwonnen mensen en allen die Gods volgelingen willen zijn niet Gods uitverkoren volk? Zijn jullie niet allemaal, die vandaag volgelingen zijn, het uitverkoren volk buiten Israël? Is jullie status niet gelijk aan die van de Israëlieten? Moeten jullie dit alles niet erkennen? Is dit niet het oogmerk van het werk om jullie te overwinnen? Aangezien jullie God kunnen zien, zal Hij voor altijd jullie God zijn, vanaf het begin en in de toekomst. Hij zal jullie niet verlaten, zolang jullie allemaal gewillig zijn om Hem te volgen en Zijn trouwe, gehoorzame schepselen te zijn.

Hoe krachtig hun huidige besluit ook is om God lief te hebben, mensen zijn in het algemeen gehoorzaam geworden en waren volgzaam tot op de dag van vandaag. De mens zal zich pas op het eind, wanneer deze fase van het werk afloopt, geheel en al bekeren. Dan zullen mensen echt zijn overwonnen. Nu zijn ze alleen nog in het proces om overwonnen te worden. Zodra het werk is voltooid, zullen ze volledig overwonnen zijn, maar nu nog niet! Zelfs als iedereen overtuigd is, betekent dat niet dat ze geheel en al overwonnen zijn. Mensen hebben op dit moment namelijk alleen maar woorden gezien en geen feitelijke gebeurtenissen, en ze voelen zich nog steeds onzeker hoezeer ze ook geloven. Daarom zullen mensen pas bij die laatste feitelijke gebeurtenis, waarbij de woorden werkelijkheid worden, geheel en al overwonnen worden. Nu worden deze mensen overwonnen omdat ze horen van vele mysteries waar ze nooit eerder van gehoord hebben. Maar iedereen let en wacht van binnen nog steeds op enkele feitelijke gebeurtenissen waardoor ze ieder woord van God werkelijkheid kunnen zien worden. Pas dan zullen ze volledig overtuigd zijn. Pas wanneer allen deze feitelijke dingen, op het eind, werkelijkheid hebben zien worden en deze werkelijkheden ze een gevoel van zekerheid hebben gegeven, zullen ze hun overtuiging tonen in hun hart, hun spraak en hun ogen, en zullen ze geheel en al overtuigd zijn vanuit de grond van hun hart. Dit is de natuur van de mens. Jullie moeten de woorden allemaal bewaarheid zien worden, jullie moeten enkele feitelijke gebeurtenissen zien optreden en rampspoed op sommige mensen zien neerkomen, dan zullen jullie diep van binnen volledig overtuigd zijn. Jullie blijven net als de Joden groot belang hechten aan tekenen en wonderen. Toch blijven jullie niet zien dat er tekenen en wonderen zijn, en dat er zich werkelijkheden voordoen die bedoeld zijn om jullie ogen wagenwijd te openen. Of er nu iemand uit de lucht neerdaalt, of een wolkkolom tot jullie spreekt, of ik duivels bij iemand van jullie uitdrijf, of mijn stem als de donder onder jullie buldert, jullie hebben iets dergelijks altijd willen zien en zullen dat ook altijd willen zien. Je kunt zeggen dat jullie grootste wens in jullie geloof in God is dat God jullie persoonlijk een teken komt geven. Dan zijn jullie tevreden. Om jullie mensen te overwinnen, moet ik werk verrichten zoals het scheppen van de wereld en daar nog een teken aan toevoegen. Dan zal jullie hart volledig overwonnen zijn.

De innerlijke waarheid van het werk van de overwinning (4)

Wat betekent het om vervolmaakt te worden? Wat betekent het om overwonnen te worden? Aan welke criteria moet worden voldaan zodat mensen overwonnen kunnen worden? En aan welke criteria moet worden voldaan zodat ze vervolmaakt kunnen worden? Het overwinnen en het vervolmaken zijn beide bedoeld om de mens compleet te maken, zodat hij kan worden hersteld tot zijn oorspronkelijke gelijkenis en bevrijd kan worden van zijn verdorven satanische gezindheid en de invloed van Satan. Dit overwinnen gebeurt vroeg in het proces van het werken aan de mens; ja, het is de eerste stap van het werk. Vervolmaking is de tweede stap en is het voltooiende werk. Elke mens moet het proces van overwonnen worden ondergaan. Zo niet, dan zou men God onmogelijk kunnen kennen en zou men zich er niet van bewust zijn dat er een God is; dat wil zeggen: men zou God onmogelijk kunnen erkennen. En als mensen God niet erkennen, is het ook onmogelijk voor hen om compleet te worden gemaakt door God, omdat je niet voldoet aan de criteria voor deze completering. Als je God niet eens erkent, hoe kun je Hem dan kennen? Hoe kun je Hem nastreven? Ook zul je geen getuigenis van Hem kunnen afleggen, laat staan dat je het geloof zult hebben om Hem tevreden te stellen. Voor iedereen die compleet gemaakt wil worden, moet de eerste stap het ondergaan van het werk van de overwinning zijn. Dit is de eerste voorwaarde. Maar zowel het overwinnen als het vervolmaken zijn bedoeld om mensen te bewerken en hen te veranderen, en elk is onderdeel van het werk van het beheren van de mens. Beide stappen zijn nodig om iemand heel te maken, en geen van beide kan worden nagelaten. Het is waar dat ‘overwonnen worden’ niet erg fijn klinkt, maar in feite is het proces van het overwinnen van iemand het proces van het veranderen van die persoon. Wanneer je eenmaal bent overwonnen, is je verdorven gezindheid misschien niet volledig uitgeroeid, maar zul je deze hebben gekend. Door het werk van de overwinning zul je je nederige menselijkheid hebben leren kennen, zowel als veel van je eigen ongehoorzaamheid. Hoewel je deze dingen niet zult kunnen afwerpen of veranderen binnen de korte periode van het werk van de overwinning, zul je ze leren kennen, en dit zal de basis voor jouw vervolmaking zijn. Overwinning en vervolmaking worden zodoende allebei uitgevoerd om mensen te veranderen, om hen te ontdoen van hun verdorven satanische gezindheden zodat ze zich volledig aan God kunnen geven. Overwonnen worden is louter de eerste stap van het veranderen van de gezindheden van mensen, en ook de eerste stap van het zich volledig aan God geven; dit is lager dan de stap van vervolmaakt worden. De levensgezindheid van iemand die is overwonnen verandert veel minder dan die van iemand die is vervolmaakt. Overwonnen worden en vervolmaakt worden verschillen conceptueel van elkaar omdat het verschillende fasen van werk zijn en omdat ze mensen aan verschillende maatstaven houden. Overwinning houdt mensen aan lagere maatstaven; vervolmaking aan hogere. De vervolmaakten zijn rechtvaardige mensen, heilig gemaakte mensen; ze zijn kristalliseringen van het werk van het beheren van de mensheid, of eindproducten. Hoewel ze geen volmaakte mensen zijn, zijn ze mensen die betekenisvolle levens nastreven. De overwonnenen intussen erkennen Gods bestaan slechts sprekend; ze erkennen dat God geïncarneerd is, dat het Woord in het vlees is verschenen en dat God naar de aarde is gekomen om het werk van oordeel en tuchtiging te doen. Ook erkennen ze dat Gods oordeel en tuchtiging, en zijn slagen en loutering, de mens allemaal ten goede komen. Ze zijn pas onlangs begonnen om een enigszins menselijke gelijkenis te hebben. Ze hebben enkele inzichten in het leven, maar het blijft toch wazig voor hen. Met andere woorden: ze beginnen net menselijkheid te bezitten. Dat zijn de effecten van overwonnen zijn. Wanneer mensen het pad naar de vervolmaking betreden, kunnen hun oude gezindheden veranderen. Ook blijft hun leven groeien, en geleidelijk aan gaan ze de waarheid dieper binnen. Ze kunnen walgen van de wereld en van allen die de waarheid niet nastreven. Ze walgen in het bijzonder van zichzelf, maar meer nog: ze kennen zichzelf duidelijk. Ze zijn bereid naar de waarheid te leven en maken het hun doel om de waarheid na te streven. Ze zijn niet bereid om binnen de in hun eigen hersenen ontstane gedachten te leven, en ze voelen walging voor de zelfgenoegzaamheid, hooghartigheid en verwaandheid van de mens. Ze spreken met een sterk gevoel van fatsoen, gaan met onderscheidingsvermogen en wijsheid met dingen om en zijn God trouw en gehoorzaam. Als ze een ogenblik van tuchtiging en oordeel ervaren, worden ze niet alleen niet passief of zwak, maar zijn ze dankbaar voor deze tuchtiging en dit oordeel van God. Ze geloven dat ze niet zonder Gods tuchtiging en oordeel kunnen, dat het hen beschermt. Ze streven geen geloof van vrede en vreugde na, en van het zoeken van brood om honger te stillen. Evenmin jagen ze vluchtige vleselijke geneugten na. Dit is wat er gebeurt in hen die vervolmaakt worden. Nadat mensen zijn overwonnen, erkennen ze dat er een God is, maar die erkenning maakt zich op een beperkt aantal manieren in hen kenbaar. Wat betekent het eigenlijk dat het Woord in het vlees verschijnt? Wat betekent incarnatie? Wat heeft de vleesgeworden God gedaan? Wat zijn het doel en de betekenis van Zijn werk? Wat heb je gewonnen, na zoveel van Zijn werk te hebben ervaren, na Zijn handelingen in het vlees te hebben ervaren? Pas na al deze dingen te begrijpen zul je iemand zijn die overwonnen is. Als je alleen maar zegt te erkennen dat er een God is, maar niet verzaakt wat je zou moeten verzaken, en niet de vleselijke geneugten opgeeft die je zou moeten opgeven, maar in plaats daarvan vleselijk gerief blijft begeren zoals je altijd hebt gedaan, en als je geen van je vooroordelen jegens de broeders en zusters kunt laten varen, en geen prijs betaalt bij het uitvoeren van veel eenvoudige praktijken, dan bewijst dit dat je nog altijd overwonnen moet worden. In dat geval zal het allemaal voor niets zijn, zelfs als er veel is wat je begrijpt. De overwonnenen zijn mensen die wat aanvankelijke veranderingen en aanvankelijke intrede hebben bereikt. Het ervaren van Gods oordeel en tuchtiging geeft mensen initiële kennis van God en initieel begrip van de waarheid. Je bent misschien niet in staat om de werkelijkheid van diepere, meer gedetailleerde waarheden volledig binnen te gaan, maar in je werkelijke leven kun je veel rudimentaire waarheden in praktijk brengen, zoals waarheden die te maken hebben met je vleselijke geneugten of je persoonlijke status. Dit alles is het effect dat in mensen wordt bereikt tijdens het proces van overwonnen worden. Veranderingen in gezindheid vallen ook waar te nemen in de overwonnenen, bijvoorbeeld in hoe ze zich kleden en presenteren en hoe ze leven – dit kan allemaal veranderen. Hun kijk op geloof in God verandert, ze hebben helderheid over de doelen van hun streven en ze hebben hogere aspiraties. Tijdens het werk van de overwinning vinden er ook dienovereenkomstige veranderingen plaats in hun levensgezindheid. Er zijn veranderingen, maar die zijn oppervlakkig, voorlopig en erg ondergeschikt aan de veranderingen in gezindheid en de doelen van het streven van hen die vervolmaakt zijn. Als iemands gezindheid helemaal niet verandert in de loop van het overwonnen worden, en men geen enkele waarheid wint, dan is zo iemand afval en totaal waardeloos! Mensen die niet zijn overwonnen kunnen niet vervolmaakt worden! Als iemand alleen maar overwonnen wil worden, kan deze persoon niet volledig compleet gemaakt worden, ook al blijken er uit zijn of haar gezindheid enige dienovereenkomstige veranderingen tijdens het werk van de overwinning. Ook zal men de aanvankelijke waarheden die men won verliezen. Er is een enorm verschil tussen de verandering in gezindheid in hen die overwonnen zijn en hen die vervolmaakt zijn. Maar overwonnen worden is de eerste stap van verandering; het is de basis. Het ontbreken van deze aanvankelijke verandering is bewijs dat men God in werkelijkheid helemaal niet kent, want deze kennis komt voort uit oordeel, en dergelijk oordeel is een groot deel van het werk van de overwinning. Daarom moeten allen die vervolmaakt worden eerst overwonnen zijn; zo niet, dan hebben ze geen kans om vervolmaakt te worden.

Je zegt de vleesgeworden God te erkennen en de verschijning van het Woord in het vlees te erkennen, en toch doe je bepaalde dingen achter Zijn rug om, dingen die ingaan tegen wat Hij vraagt, en in je hart heb je geen vrees voor Hem. Is dit het erkennen van God? Je erkent wat Hij zegt, maar je praktiseert niet wat je in staat bent te praktiseren en je houdt je niet aan Zijn weg. Is dit het erkennen van God? En hoewel je Hem erkent, is je mentaliteit er een van wantrouwen tegenover Hem, nooit van verering. Als je Zijn werk hebt gezien er erkend, en weet dat Hij God is, maar toch lauw en volledig onveranderd blijft, dan ben je het soort persoon dat nog altijd niet is overwonnen. Zij die overwonnen zijn, moeten al het mogelijk doen, en hoewel ze geen hogere waarheden kunnen binnengaan en deze waarheden misschien buiten hun bereik liggen, zijn zulke mensen in hun hart bereid om dit te bereiken. Het is omdat er grenzen zijn aan wat ze kunnen aanvaarden dat er grenzen en limieten zijn aan wat ze kunnen praktiseren. Maar op zijn allerminst moeten ze al het mogelijke doen, en als je dat kunt bereiken, is dat een effect dat bereikt is door het werk van de overwinning. Stel dat je zegt: “Aangezien Hij zo veel woorden kan voortbrengen die de mens niet kan voortbrengen, wie is dan God als Hij het niet is?” Zo’n gedachtegang betekent niet dat je God erkent. Als je God erkent, moet je dat door je daadwerkelijke handelingen laten blijken. Als je een kerk leidt, maar geen rechtvaardigheid praktiseert; als je geld en rijkdom begeert en altijd de middelen van de kerk in eigen zak steekt, erken je dan dat er een God is? God is almachtig, en Hij is verering waard. Hoe kun je niet bang zijn als je werkelijk erkent dat er een God is? Als je in staat bent tot het plegen van zulke verachtelijke handelingen, erken je Hem dan werkelijk? Is het God in wie je gelooft? Waar je in gelooft, is een vage God; dat is waarom je niet bang bent! Zij die God echt erkennen en kennen, vrezen Hem allemaal en zijn allemaal bang om ook maar iets te doen wat tegen Hem of tegen hun geweten ingaat; in het bijzonder zijn ze bang om ook maar iets te doen waarvan ze weten dat het tegen Gods wil indruist. Alleen dit kun je beschouwen als het erkennen van Gods bestaan. Wat moet je doen wanneer je ouders je proberen te weerhouden van geloof in God? Hoe moet je God liefhebben als je ongelovige echtgenoot goed voor je is? En hoe moet je God liefhebben als de broeders en zusters van je walgen? Als je Hem erkent, dan zul je gepast handelen met betrekking tot deze dingen en de werkelijkheid naleven. Als je er niet in slaagt concrete handelingen uit te voeren en alleen maar zegt dat je Gods bestaan erkent, dan ben je maar een prater! Je zegt dat je in Hem gelooft en Hem erkent, maar op welke manier erken je Hem? Op welke manier geloof je in Hem? Vrees je Hem? Vereer je Hem? Heb je Hem diep vanbinnen lief? Wanneer je van streek bent en niemand hebt om je te steunen, voel je de lieflijkheid van God, maar naderhand vergeet je dat volledig. Dat is niet God liefhebben, en evenmin is het in God geloven! Wat wil God uiteindelijk dat de mens bereikt? Alle gesteldheden die ik heb genoemd, zoals erg onder de indruk zijn van je eigen belangrijkheid, het idee hebben dat je nieuwe dingen snel oppikt en begrijpt, het beheersen van anderen, neerkijken op anderen, mensen beoordelen op hun uiterlijk, het intimideren van argeloze mensen, het begeren van geld van de kerk, enzovoorts – pas wanneer al deze verdorven satanische gezindheden deels uit je verwijderd zijn, zal kenbaar worden dat je overwonnen bent.

Het werk van de overwinning dat in jullie wordt verricht heeft de diepst mogelijke betekenis: in één opzicht is het doel van dit werk het vervolmaken van een groep mensen, dat wil zeggen: hen vervolmaken zodat ze een groep overwinnaars kunnen worden – als de eerste groep compleet gemaakte mensen, wat betekent: de eerstelingen. In een ander opzicht is het doel om schepsels te laten genieten van Gods liefde, Gods volledige en grootste redding te verkrijgen, de mens niet alleen genade en goedertierenheid te laten genieten, maar – belangrijker nog – tuchtiging en oordeel. Van de schepping van de wereld tot nu, is alles wat God heeft gedaan in Zijn werk liefde, zonder enige haat voor de mens. Zelfs de tuchtiging en het oordeel dat je hebt gezien zijn eveneens liefde, een authentiekere en echtere liefde, een liefde die de mens het juiste pad van het menselijk leven op leidt. In nog een ander opzicht is het doel om getuigenis af te leggen tegenover Satan. En in nog weer een ander opzicht is het doel om een fundament te bouwen voor het verspreiden van toekomstig evangeliewerk. Al het werk dat Hij heeft gedaan heeft het doel om mensen het juiste pad van menselijk leven op te leiden, zodat ze als normale mensen kunnen leven, want mensen weten niet hoe ze moeten leven, en zonder deze sturing zul je slechts een ledig leven leiden; je leven zal geen waarde of betekenis hebben en je zult totaal niet in staat zijn om een normaal iemand te zijn. Dit is de diepste betekenis van het overwinnen van de mens. Jullie zijn allemaal afstammelingen van Moab; wanneer het werk van de overwinning in jullie wordt uitgevoerd, is dat een grote redding. Jullie allemaal leven in een land van zonde en losbandigheid en jullie zijn allemaal losbandig en zondig. Tegenwoordig zijn jullie niet alleen in staat om God te aanschouwen, maar belangrijker nog, jullie hebben tuchtiging en oordeel ontvangen, jullie hebben werkelijk diepe redding ontvangen; dat wil zeggen: jullie hebben Gods grootste liefde ontvangen. Bij alles wat Hij doet is God werkelijk liefdevol jegens jullie. Hij heeft geen kwade bedoelingen. Het komt door jullie zonden dat Hij over jullie oordeelt, zodat jullie jezelf zullen onderzoeken en deze geweldige redding zullen ontvangen. Dit alles wordt gedaan met het doel om de mens compleet te maken. Van begin tot einde heeft God alles gedaan wat Hij kon om de mens te redden, en Hij heeft niet de wens om de mens die Hij met Zijn eigen handen heeft geschapen volledig te vernietigen. Tegenwoordig is Hij onder jullie verschenen om te werken; is dit niet des te meer redding? Als Hij jullie haatte, zou Hij dan nog altijd werk van zulke omvang doen om jullie persoonlijk sturing te geven? Waarom zou Hij zou lijden? God haat jullie niet en heeft geen kwade bedoelingen jegens jullie. Jullie moeten weten dat Gods liefde de waarste liefde is. Het is alleen omdat mensen ongehoorzaam zijn dat Hij hen moet redden door middel van oordeel; zonder dit zou het onmogelijk zijn om hen te redden. Omdat jullie niet weten hoe je moet leven en je niet eens bewust zijn van hoe je moet leven, en omdat jullie in dit losbandige en zondige land leven en zelf losbandige en vuile duivels zijn, kan Hij het niet verdragen om jullie nog verder te laten ontaarden, kan Hij het niet verdragen om jullie in dit vuile land te zien leven zoals nu het geval is, vrijelijk vertrappeld door Satan, en kan Hij het niet verdragen om jullie in Hades te laten vallen. Hij wil alleen deze groep mensen winnen en jullie grondig redden. Dit is de hoofdreden van het uitvoeren van het werk van de overwinning in jullie – het is louter omwille van redding. Als je niet kunt zien dat alles wat aan jou wordt gedaan liefde en redding is, als je denkt dat dit maar een methode, een manier om de mens te kwellen is, en iets onbetrouwbaars, dan kun je net zo goed teruggaan naar je wereld om pijn en tegenspoed te lijden! Als je bereid bent om je in deze stroom te bevinden, en dit oordeel en deze enorme redding te genieten, om al deze zegeningen te genieten, zegeningen die nergens in de mensenwereld te vinden zijn, en om deze liefde te genieten, wees dan goed: blijf in deze stroom om het werk van de overwinning te aanvaarden zodat je vervolmaakt kunt worden. Tegenwoordig lijd je misschien een beetje pijn en loutering wegens Gods oordeel, maar het lijden van deze pijn heeft waarde en betekenis. Hoewel mensen gelouterd en genadeloos ontmaskerd worden door Gods tuchtiging en oordeel – waarbij het doel is dat ze om hun zonden worden gestraft, dat hun vlees wordt gestraft – is niets van dit werk bedoeld om hun vlees tot vernietiging te veroordelen. De ernstige onthullingen door het woord zijn allemaal bedoeld om jou het juiste pad op te leiden. Jullie hebben persoonlijk zoveel van dit werk ervaren, en het heeft jullie duidelijk geen slecht pad op geleid! Het is allemaal bedoeld om jou normale menselijkheid te laten uitleven, en het valt allemaal te bereiken door middel van jouw normale menselijkheid. Elke stap van Gods werk is gebaseerd op je behoeftes, in overeenstemming met je zwaktes en in overeenstemming met je werkelijke gestalte, en er wordt jullie geen ondraaglijke last opgelegd. Dit is jou tegenwoordig niet duidelijk. Je hebt het idee dat ik het je moeilijk maak, en je gelooft werkelijk altijd dat het uit haat is dat ik je tuchtig, over je oordeel en je verwijten maak, en dit elke dag doe. Maar hoewel datgene wat je ondergaat tuchtiging en oordeel is, is dit in feite liefde voor jou, en het is de grootste bescherming. Als je de diepere betekenis van dit werk niet kunt doorgronden, zul je onmogelijk kunnen blijven ervaren. Deze redding zou je troost moeten brengen. Weiger het niet om tot bezinning te komen. Nu je zover gekomen bent, zou de betekenis van het werk van de overwinning je duidelijk moeten zijn, en zou je er niet langer meningen van welke aard ook over moeten hebben!

Praktijk (6)

Maak jullie je vandaag maar niet druk om het verstand te bereiken waar Petrus over beschikte – veel mensen kunnen niet eens het verstand van Paulus bereiken. Zij hebben niet eens het zelfbewustzijn van Paulus. Hoewel Paulus door de Heer werd neergeslagen, omdat hij de Heer Jezus vervolgde, was hij later vastberaden om voor de Heer te werken en te lijden. Jezus gaf hem een ziekte en later, toen Paulus begon te werken, leed hij nog steeds aan deze ziekte. Waarom zei hij dat hij een doorn in zijn vlees had? De doorn was in feite een ziekte – en voor Paulus was het een fatale zwakte. Hoeveel werk hij ook deed en hoe groot zijn voornemen om te lijden ook was, hij kon die doorn niet kwijtraken. Maar Paulus was van een veel beter kaliber dan jullie vandaag zijn en hij had ook zelfbewustzijn en hij bezat meer verstand dan jullie. Nadat Paulus door Jezus werd neergeslagen, staakte hij de vervolging van Jezus’ discipelen en begon hij te prediken en te lijden voor Jezus. En wat inspireerde hem om leed te doorstaan? Paulus had het grote licht gezien en geloofde dan ook dat hij daarom moest getuigen van de Heer Jezus, niet langer de discipelen van Jezus moest vervolgen en Gods werk niet langer moest tegenwerken. Paulus was een van de hooggeplaatste figuren van de religie. Hij had zeer veel kennis en was begaafd, hij keek neer op gewone mensen en zijn persoonlijkheid was sterker dan van de meesten. Maar nadat het ‘grote licht’ op hem had geschenen, was hij in staat om voor de Heer Jezus te werken, om zich vast voor te nemen voor God te lijden en zichzelf op te offeren voor God, wat bewees dat hij verstand had. In de tijd dat hij Jezus’ discipelen aan het vervolgen en arresteren was, verscheen Jezus aan hem en zei: “Saul, Saul, waarom vervolg je mij?” Paulus viel ogenblikkelijk neer en zei: “Wie bent u, Heer?” Een stem uit de hemel zei: “Ik ben Jezus, die jij vervolgt.” Opeens ontwaakte Paulus en toen pas wist hij dat Jezus de Christus was, dat Hij God was. “Ik moet gehoorzamen. God heeft me deze genade betoond. Ik heb Hem zodanig vervolgd, toch sloeg Hij mij niet neer en vervloekte Hij mij niet. Ik moet lijden voor Hem.” Paulus besefte dat hij de Heer Jezus Christus had vervolgd en nu bezig was Zijn discipelen te doden, dat God hem niet had vervloekt maar het licht op hem had laten schijnen. Dit inspireerde hem, en hij zei: “Hoewel ik Zijn gezicht niet heb gezien, hoorde ik wel Zijn stem en aanschouwde Zijn grote licht. Nu pas zie ik waarlijk in dat God echt van mij houdt en dat de Heer Jezus Christus werkelijk de God is die barmhartig is jegens de mens en de zonden van de mens voor eeuwig vergeeft. Ik zie waarlijk in dat ik een zondaar ben.” Hoewel God Paulus’ gaven daarna gebruikte voor het werk, vergeten we dat nu even. Zijn vastberadenheid op dat moment, zijn normale menselijke verstand en zijn zelfbewustzijn – jullie zijn niet in staat om deze dingen te bereiken. Hebben jullie vandaag niet veel licht ontvangen? Hebben veel mensen niet aanschouwd dat Gods gezindheid er een is van majesteit, toorn, oordeel en tuchtiging? Vervloekingen, beproevingen en loutering hebben mensen vele malen getroffen – en wat hebben zij geleerd? Wat hebben de discipline en behandeling die je hebt ondergaan, je opgeleverd? Harde woorden, slagen en oordeel zijn jullie vaak ten deel gevallen, toch besteed je er geen aandacht aan. Je hebt niet eens het beetje verstand waar Paulus over beschikte – ben je niet uitermate achterlijk? Er was ook veel wat Paulus niet duidelijk zag. Hij wist alleen dat het licht op hem had geschenen, maar besefte niet dat hij was neergeslagen; persoonlijk geloofde hij, nadat het licht op hem had geschenen, dat hij zich moest uitputten voor God, moest lijden voor God, alles moest doen om de weg voor te bereiden voor de Heer Jezus Christus en meer zondaars moest winnen om door de Heer te worden verlost. Dit was zijn vaste voornemen en het enige doel van zijn werk – maar terwijl hij werkte ging de ziekte, tot aan zijn dood, nog steeds niet weg. Paulus werkte meer dan twintig jaar. Hij ondervond veel leed en behoorlijk wat vervolging en vele moeilijkheden, hoewel die uiteraard veel minder waren dan de beproevingen van Petrus. Hoe zielig is het als jullie niet eens het verstand van Paulus bezitten? Hoe zou God in dit geval een nog groter werk in jullie kunnen ondernemen?

Paulus kreeg bij het verspreiden van het evangelie met grote kwellingen te maken. Het werk dat hij deed, zijn vastberadenheid, zijn geloof, trouw, liefde, geduld en nederigheid in die tijd en de vele andere uiterlijke dingen waar hij naar leefde, waren hoger dan jullie vandaag. Om het scherper te stellen: er is geen normaal verstand in jullie! Jullie zijn niet eens in het bezit van ook maar iets van een geweten of menselijkheid. Jullie schieten zozeer tekort! Dus is er, in wat jullie daar uitleven, meestal geen normaal verstand te bespeuren en geen enkel teken van zelfbewustzijn. Hoewel Paulus in die tijd lichamelijk ziek was, bleef hij bidden en zoeken: “Wat is deze ziekte eigenlijk? Ik heb al dit werk voor de Heer gedaan, waarom verlaat deze kwelling mij niet? Kan het zijn dat de Heer Jezus mij op de proef stelt? Heeft Hij mij neergeslagen? Als Hij mij had neergeslagen, zou ik toen hebben moeten sterven en niet in staat zijn geweest om al dit werk voor Hem te doen, evenmin had ik zo veel licht kunnen ontvangen. Hij realiseerde ook mijn vastberadenheid.” Paulus had altijd het gevoel dat deze ziekte een beproeving van God was, dat zijn geloof en wilskracht hierdoor getemperd werden – dit is hoe Paulus het zag. In werkelijkheid was zijn ziekte nog een gevolg van toen de Heer Jezus hem neersloeg. Hij kwam erdoor onder emotionele druk te staan en zijn opstandigheid werd erdoor in toom gehouden. Wat zouden jullie doen als jullie in Paulus’ omstandigheden verkeerden? Zouden jullie vastberadenheid en vermogen om te lijden die van Paulus evenaren? Als jullie vandaag een of andere ziekte krijgen of jullie ondergaan een grote beproeving en jullie moeten lijden ondervinden, wie weet hoe jullie eronder zullen zijn. Als jullie in een vogelkooi werden opgesloten en constant voorzien werden, zouden jullie in orde zijn. Anders zouden jullie net als wolven zijn, zonder enige menselijkheid. Dus wanneer jullie enige beperkingen of moeilijkheden meemaken, is dat goed voor jullie; als het jullie allemaal gemakkelijk werd gemaakt, zouden jullie te gronde gaan en hoe zouden jullie dan beschermd kunnen worden? Vandaag is het omdat jullie worden getuchtigd, geoordeeld en vervloekt dat jullie bescherming krijgen. Het is omdat jullie zo veel hebben geleden dat jullie worden beschermd. Zo niet, dan zouden jullie al lang tot verdorvenheid zijn vervallen. Dit is niet om dingen opzettelijk moeilijk voor jullie te maken – de natuur van de mens is moeilijk te veranderen en het moet wel zo gaan om hun gezindheid te veranderen. Jullie bezitten vandaag niet eens het geweten of het verstand van Paulus, bovendien hebben jullie zijn zelfbewustzijn niet eens. Jullie moeten altijd onder druk worden gezet en jullie moeten altijd getuchtigd en geoordeeld worden om jullie geest op te wekken. Tuchtiging en oordeel zijn het beste voor jullie leven. En zo nodig moet er ook de tuchtiging van de feiten op jullie neerkomen; pas dan zullen jullie je volledig onderwerpen. Jullie natuur is zodanig dat jullie zonder tuchtiging en vervloeking niet bereid zouden zijn om jullie hoofd te buigen, niet bereid om jullie te onderwerpen. Zonder de feiten voor jullie ogen zou er geen effect zijn. Jullie zijn te ondermaats en waardeloos van karakter! Zonder tuchtiging en oordeel zouden jullie moeilijk te overwinnen zijn en jullie onrechtvaardigheid en ongehoorzaamheid moeilijk af te leggen zijn. Jullie oude natuur is zo diepgeworteld. Als jullie op de troon werden geplaatst, zouden jullie geen idee hebben van de hoogte van de hemel en diepte van de aarde, en al helemaal niet waar jullie naartoe gingen. Jullie weten niet eens waar jullie vandaan kwamen, dus hoe zouden jullie de Heer van de schepping kennen? Zonder de tijdige tuchtiging en vervloekingen van vandaag zou jullie laatste dag al lang zijn aangebroken. Om over jullie lot maar te zwijgen – zou dat niet nog meer in dreigend gevaar zijn? Wie weet hoe arrogant jullie zonder deze tijdige tuchtiging en oordelen zouden worden, of hoe verdorven jullie zouden worden. Deze tuchtiging en oordelen hebben jullie tot vandaag gebracht en ze hebben jullie bestaan intact gehouden. Als jullie nog steeds werden ‘opgevoed’ volgens dezelfde methoden als die van jullie ‘vader’, wie weet wat voor rijk jullie dan zouden binnengaan! Jullie zijn absoluut niet in staat om jezelf te beheersen en onder de loep te nemen. Voor mensen zoals jullie geldt: als jullie gewoon volgen en gehoorzamen zonder enige verstoring of onderbreking te veroorzaken, dan zullen mijn doelen zijn behaald. Zouden jullie de tuchtiging en oordelen van vandaag niet beter moeten aannemen? Welke andere keuzes hebben jullie? Toen Paulus de Heer Jezus zag spreken en werken, geloofde hij nog steeds niet. Later nadat de Heer Jezus aan het kruis was genageld en herrezen, kende hij dit feit, maar hij bleef vervolgen en bestrijden. Dit wordt er bedoeld met moedwillig zondigen, en daarom werd hij neergeslagen. In het begin wist hij dat er een Koning onder de joden was die Jezus werd genoemd – dit had hij gehoord. Later, toen hij redevoeringen in de tempel hield en predikte door het land, ging hij tegen Jezus in en weigerde uit de hoogte om enig mens te gehoorzamen. Deze dingen werden een enorm obstakel voor het werk in die tijd. Toen Jezus werkzaam was, vervolgde en arresteerde Paulus mensen niet direct, maar brak hij Jezus’ werk af met prediking en woorden. Later, nadat de Heer Jezus Christus aan het kruis was genageld, begon hij de discipelen te arresteren; hij spoedde zich van plaats tot plaats en deed er alles aan om hen te vervolgen. Pas nadat het ‘licht’ op hem had geschenen, werd hij wakker en voelde hij groot berouw. Sinds hij was neergeslagen, is die ziekte altijd bij hem gebleven. Soms kreeg hij het gevoel dat zijn kwaal erger was geworden en was hij niet in staat uit bed te komen. Dan dacht hij: wat is er aan de hand? Ben ik echt neergeslagen? De ziekte bleef altijd bij hem, en het was vanwege deze ziekte dat hij veel werk deed. Men kan zeggen dat Jezus deze ziekte in Paulus plaatste vanwege zijn arrogantie en eigenzinnigheid; het was een straf voor Paulus, maar het was ook om gebruik te maken van Paulus’ gaven in Gods werk zodat Zijn werk kon worden uitgebreid. Het was eigenlijk niet Gods bedoeling om Paulus te sparen, maar om hem te gebruiken. Maar Paulus’ gezindheid was te hooghartig en eigenzinnig, en dus kreeg hij een ‘doorn’ in hem geplaatst. Uiteindelijk, tegen de tijd dat Paulus zijn werk voltooide, was de ziekte niet langer zo’n grote kwelling meer voor hem, en toen zijn werk erop zat, kon hij de woorden zeggen: “Ik heb een goede strijd gestreden, ik heb mijn wedloop volbracht, ik heb het geloof behouden: nu wacht mij een krans van rechtvaardigheid” – wat hij zei omdat hij Gods werk niet kende. Velen onder jullie zijn als Paulus, maar als jullie werkelijk vastbesloten zijn om de weg tot het einde toe te volgen, zullen jullie niet verkeerd worden behandeld. We zullen hier niet bespreken in welke opzichten Paulus opstandig en weerspannig was; laten we bij de kant van hem blijven die positief en prijzenswaardig was: hij had een geweten en nadat hij het ‘licht’ eenmaal had ontvangen, was hij in staat om zichzelf toe te wijden aan God en te lijden voor God. Dit was een sterk punt van hem. Maar als er mensen zijn die geloven dat hij, omdat hij een sterk punt had, een gezegend iemand was, als zij geloven dat hij niet noodzakelijkerwijs getuchtigd werd, dan zijn dit de woorden van mensen die geen verstand hebben.

Veel mensen zeggen dat ze bereid zijn om zich aan God te onderwerpen wanneer ze bidden of Gods woorden lezen, maar worden dan stiekem losbandig en denken er niet meer aan. Gods woorden worden steeds weer gesproken, onthullen laag voor laag, en pas wanneer de onderste laag van mensen aan het licht komt, vinden ze ‘vrede’ en worden ze minder hooghartig en eigenzinnig, minder ondraaglijk arrogant. Met jullie gesteldheid zoals die vandaag is, moeten jullie nog steeds meedogenloos worden geslagen en aan de kaak gesteld worden, en uiterst gedetailleerd geoordeeld worden, zodat jullie geen kans hebben om op adem te komen. Voor jullie is het beter dat strenge tuchtiging en oordelen jullie niet verlaten, en dat veroordeling en vervloekingen niet uit jullie buurt zijn, zodat jullie kunnen zien dat de hand van Gods bestuurlijke decreten zich nooit aan jullie onttrekt. Net zoals toen Aäron in het Tijdperk van de Wet zag dat Jehova hem nooit verliet (wat hij zag, waren Jehova’s voortdurende leiding en bescherming; Gods leiding die jullie vandaag zien, is tuchtiging, vervloekingen en oordeel), verlaat de hand van Jehova’s bestuurlijke decreten jullie vandaag evenmin. Er is echter één ding waar jullie gerust over kunnen zijn: hoezeer jullie ook tegenwerken, opstandig zijn en oordelen, er zal jullie geen enkel kwaad in jullie vlees overkomen. Maar als er mensen zijn die te ver gaan in hun tegenwerking en het werk belemmeren, dan is dit niet acceptabel; er is een grens. Verstoor of onderbreek het leven van de kerk niet en verstoor het werk van de Heilige Geest niet. Voor de rest kun je doen wat je wilt. Als je zegt dat je het leven niet wilt nastreven en terug wenst te keren naar de wereld, ga dan maar vlug! Jullie kunnen doen wat je maar wilt, zolang het Gods werk maar niet belemmert. Er is echter nog één ding dat je moet weten: uiteindelijk zullen moedwillige zondaars allemaal worden verstoten. Je wordt vandaag misschien niet berispt, maar aan het einde zal slechts een deel van de mensen kunnen getuigen – en de rest zal allemaal in gevaar zijn. Wil je je niet in deze stroom bevinden, dan zij dat zo. De mensen van vandaag worden tolerant behandeld; ik beperk je niet, op voorwaarde dat je niet bang bent voor de tuchtiging van morgen. Maar zit je wel in deze stroom, dan moet je getuigen en moet je getuchtigd worden. Wil je die weigeren en naar de wereld terugkeren, dan zij dat zo – niemand houd je tegen! Maar doe je werk dat het werk van God vernietigt en verstoort – dan kun je daarvoor absoluut geen vergeving krijgen! Aangaande wat je ogen zien en je oren horen betreffende welke mensen er getuchtigd worden en welke gezinnen er vervloekt worden – er zijn hier allemaal beperkingen en grenzen aan gesteld. De Heilige Geest doet dingen niet lichtvaardig. Op basis van de zonden die jullie hebben begaan, wie van jullie zouden in staat zijn om te overleven als jullie behandeld en serieus genomen werden overeenkomstig jullie eigen onrechtvaardigheid? Jullie zouden allemaal rampspoed ondervinden en geen van jullie zou er goed vanaf komen. Maar tegenwoordig worden veel mensen tolerant behandeld. Hoewel jullie oordelen, rebelleren en tegenwerken, zal ik jullie, zolang jullie niets verstoren, met een glimlach tegemoet treden. Als jullie het leven werkelijk nastreven, dan moeten jullie enige tuchtiging ondergaan en moeten jullie de pijn verdragen door afscheid te nemen van wat je liefhebt om op de operatietafel plaats te nemen voor een ingreep; je moet de pijn verduren, net zoals Petrus beproevingen en lijden aanvaardde. Vandaag staan jullie voor de rechterstoel. In de toekomst moeten jullie de ‘guillotine’ betreden, wat zal zijn wanneer jullie jezelf ‘opofferen’.

In deze laatste fase van het werk in de laatste dagen geloof je wellicht dat God je vlees niet zal uitroeien en men kan zeggen dat je misschien aan geen ziekte zult lijden ook al keer je je tegen Hem en oordeel je Hem – maar wanneer Gods strenge woorden over je komen, wanneer je opstandigheid en weerstand en je lelijke gelaatstrekken allemaal aan het licht komen, dan zul je niet in staat zijn om je te verbergen. Je zult merken dat je in paniek verkeert en het spoor bijster bent. Vandaag moeten jullie een beetje geweten hebben. Speel niet de rol van slechteriken die God weerstaan en tegen Hem in opstand komen. Je behoort je oude voorouder de rug toe te keren; dit is de gestalte die je dient te hebben en dit is de menselijkheid die je behoort te bezitten. Je bent nooit in staat om je eigen toekomstverwachtingen of de geneugten van vandaag opzij te zetten. God zegt: zolang jullie alles doen wat jullie kunnen om mij te volgen en de waarheid na te streven, zal ik jullie zeker vervolmaken. Zodra jullie vervolmaakt zijn, zullen jullie een prachtige bestemming hebben – jullie zullen in mijn koninkrijk worden gebracht om zegeningen met mij te genieten. Jullie is een prachtige bestemming beloofd, maar de eisen aan jullie kunnen nooit worden verminderd. Er is ook een voorwaarde: of jullie nu overwonnen of vervolmaakt zullen worden, jullie moeten vandaag enige tuchtiging en enig lijden ondergaan; jullie moeten geslagen en gedisciplineerd worden; jullie moeten luisteren naar mijn woorden, mijn weg volgen en Gods wil doen – dit is wat jullie mensen behoren te doen. Hoe je ook voortgaat, deze weg moet je duidelijk horen. Als je werkelijk oprechte inzichten hebt in deze weg, dan kun je erop blijven voortgaan. Geloof je dat er hier geen vooruitzichten of hoop te vinden zijn, dan kun je gaan. Deze woorden zijn duidelijk voor je uiteengezet, maar als je werkelijk wenst te gaan, dan toont dit alleen maar dat je geen greintje geweten hebt; deze daad van je bewijst afdoende dat je een demon bent. Hoewel je zegt dat je alles overlaat aan Gods orkestraties, leef je op basis van je vlees en je naleving nog steeds onder het domein van Satan. Hoewel Satan ook in Gods handen is, behoor je zelf nog steeds tot Satan en moet je nog werkelijk door God worden gered, want je leeft nog steeds onder de invloed van Satan. Hoe moet je voortgaan om te worden gered? De keuze is aan jou – je dient het pad te kiezen dat je behoort te nemen. Als je uiteindelijk kunt zeggen: “Ik heb niets beters, ik betaal Gods liefde terug met mijn geweten en moet een beetje menselijkheid hebben. Ik kan niets groters bereiken, evenmin is mijn kaliber zo hoog; ik begrijp de visioenen en betekenis van Gods werk niet. Ik betaal alleen Gods liefde terug, ik doe wat God ook vraagt en ik doe alles wat ik kan. Ik voer naar behoren mijn plichten uit als een schepsel van God,” dan zal ik tevreden zijn. Dit is het hoogste getuigenis waartoe je in staat bent. Dit is de hoogste norm vereist van een deel van de mensen: de plicht uitvoeren van een schepsel van God. Doe gewoon zoveel als je kunt, de eisen aan jou zijn niet al te hoog. Zolang je alles doet wat je kunt, dan is dit je getuigenis.

Praktijk (7)

Jullie menselijkheid schiet te zeer tekort, jullie levensstijl is te laag en verworden, jullie hebben geen menselijkheid en het ontbreekt jullie aan inzicht. Dat is waarom jullie jezelf moeten uitrusten met de dingen van normale menselijkheid. Een geweten, verstand en inzicht hebben; weten hoe te praten en dingen te beschouwen; aandacht besteden aan hygiëne; je gedragen als een normaal mens: dit zijn allemaal kenmerken van de kennis van normale menselijkheid. Wanneer jullie je passend gedragen wat deze dingen betreft, worden jullie beschouwd als mensen die een aanvaardbaar niveau van menselijkheid hebben. Jullie moeten jezelf ook uitrusten voor het geestelijke leven. Jullie moeten het gehele werk van God op aarde kennen en ervaring hebben met Zijn woorden. Jullie horen te weten hoe jullie Zijn regelingen moeten gehoorzamen en hoe jullie de plicht moeten doen van een schepsel. Dit zijn de twee aspecten van wat jullie vandaag moeten binnengaan: jezelf uitrusten voor een leven van menselijkheid en oefenen voor een geestelijk leven. Beide zijn onontbeerlijk.

Sommige mensen zijn absurd: het enige wat ze kunnen is zichzelf uitrusten met de kenmerken van menselijkheid. In hun uiterlijk kan geen gebrek ontdekt worden; de dingen die ze zeggen en hun manier van spreken zijn gepast en hun kleding is erg waardig en correct. Maar vanbinnen zijn ze leeg; ze lijken alleen aan de oppervlakte over normale menselijkheid te beschikken. Sommigen richten zich alleen op wat ze moeten eten, wat ze moeten dragen en wat ze moeten zeggen. Er zijn er zelfs die zich uitsluitend richten op dingen als het vegen van de vloer, het opmaken van het bed en algemene hygiëne. Ze zijn misschien erg geoefend in al deze dingen, maar als je hen zou vragen te spreken over hun kennis van Gods werk van de laatste dagen, of over tuchtiging en oordeel, of beproevingen en loutering, dan zouden ze waarschijnlijk geen blijk geven van ook maar de geringste ervaring. Je kunt hun vragen: ‘Begrijp je iets van Gods voornaamste werk op aarde? Waarin verschilt het werk van de vleesgeworden God vandaag van het werk van Jezus? Van het werk van Jehova? Zijn Zij één God? Is Hij gekomen om dit tijdperk te beëindigen, of om de mensheid te redden?’ Maar zulke mensen weten niets te zeggen over deze dingen. Sommigen verfraaien zichzelf op een prachtige, maar oppervlakkige manier: de zusters verfraaien zichzelf zodat ze zo mooi zijn als bloemen en de broeders kleden zich als prinsen of als rijke jonge dandy’s. Ze geven alleen om uiterlijke dingen, zoals wat ze eten en dragen; aan de binnenkant zijn ze behoeftig en hebben ze niet de geringste kennis van God. Wat kan hier de zin van zijn? En dan zijn er sommigen die gekleed gaan als arme bedelaars – ze zien er werkelijk uit als Oost-Aziatische slaven! Begrijpen jullie werkelijk niet wat ik van jullie vraag? Wissel onderling van gedachten: wat hebben jullie eigenlijk gewonnen? Al deze jaren hebben jullie in God geloofd, en toch is dit het enige wat jullie geoogst hebben – generen jullie je niet? Schamen jullie je niet? Al deze jaren hebben jullie langs de ware weg gestreefd, en toch is vandaag jullie gestalte geringer dan die van een mus! Kijk naar de jongedames onder jullie: echte plaatjes in jullie kleren en met jullie cosmetica, en onderling vergelijken jullie je. En wat vergelijken jullie? Jullie genot? Jullie eisen? Denken jullie dat ik gekomen ben om modellen te werven? Jullie kennen geen schaamte! Waar is jullie leven? Streven jullie niet louter jullie eigen buitensporige verlangen na? Je denkt dat je erg mooi bent, maar al ben je misschien getooid in allerlei pracht en praal, ben je in werkelijkheid geen wriemelende made die op een mesthoop is geboren? Vandaag heb je het geluk deze hemelse zegeningen te proeven: niet vanwege je knappe gezicht, maar omdat God een uitzondering maakt door je op te tillen. Is het je nog steeds niet duidelijk waar je vandaan kwam? Als het leven genoemd wordt, houd je je mond en zeg je niets, zwijg je als een standbeeld, en toch heb je nog altijd het lef om jezelf mooi aan te kleden! Nog altijd ben je geneigd een blos en poeder op je gezicht aan te brengen! En kijk naar de dandy’s onder jullie, eigenzinnige mannen die de hele dag rondslenteren, onhandelbaar en met een nonchalante gezichtsuitdrukking. Is dit hoe men zich dient te gedragen? Waaraan besteedt ieder van jullie, man of vrouw, de hele dag zijn aandacht? Weten jullie van wie jullie afhankelijk zijn om jezelf te voeden? Kijk naar je kleding, kijk naar wat je in je handen hebt geoogst, wrijf over je buik: welk voordeel heb je gehad van de prijs van bloed en zweet die je hebt betaald gedurende al deze jaren van geloof? Je bent nog steeds van plan bezienswaardigheden te bezoeken, je bent nog steeds van plan je stinkende vlees te verfraaien – waardeloze bezigheden! Je wordt gevraagd een persoon van normaalheid te zijn, maar nu ben je niet gewoon abnormaal, je bent afwijkend. Hoe kan zo’n persoon het lef hebben voor mij te verschijnen? Ben je met een menselijkheid als deze, waarbij je te koop loopt met je charmes en pronkt met je vlees, en altijd leeft binnen de lusten van het vlees, geen afstammeling van vuile demonen en kwade geesten? Ik zal niet toestaan dat zo’n vuile demon lang blijft bestaan! En denk niet dat ik niet weet wat je in je hart denkt. Je houdt misschien je lust en je vlees strak in bedwang, maar hoe zou ik de gedachten die je in je hart koestert niet kennen? Hoe zou ik niet kunnen weten waar je ogen allemaal naar verlangen? Maken jullie, jongedames, je niet mooi om met je vlees te pronken? Welk voordeel brengen mannen jullie? Kunnen ze jullie werkelijk redden uit de zee van kwellingen? Wat de dandy’s onder jullie betreft, jullie kleden je allemaal om hoffelijk en voornaam over te komen, maar is dit geen truc om de aandacht te vestigen op jullie knappe uiterlijk? Voor wie doen jullie dit? Welk voordeel brengen vrouwen jullie? Zijn zij niet de bron van jullie zonde? Jullie mannen en vrouwen, ik heb veel woorden tegen jullie gezegd en toch hebben jullie aan maar een paar daarvan gehoor gegeven. Jullie oren zijn slechthorend, jullie ogen zien niet goed meer en jullie harten zijn zodanig verhard dat er niets anders dan lust in jullie lichamen is, zozeer dat jullie erin verstrikt zijn en niet kunnen ontsnappen. Wie wil er ook maar in jullie buurt komen, maden, jullie die wriemelen in het vuil en de smerigheid? Vergeet niet dat jullie niets meer zijn dan degenen die ik van de mesthoop heb opgeheven, dat jullie oorspronkelijk geen normale menselijkheid bezaten. Wat ik van jullie vraag, is de normale menselijkheid die jullie oorspronkelijk niet hadden, en niet dat jullie te koop lopen met jullie lust of dat jullie je ranzige vlees – zo veel jaar door de duivel getraind – de vrije loop laten. Wanneer jullie jezelf zo kleden, zijn jullie dan niet bang nog verder verstrikt te raken? Weten jullie niet dat jullie oorspronkelijk aan de zonde toebehoorden? Weten jullie niet dat jullie lichamen zo vol lust zitten dat het zelfs uit jullie kleren sijpelt, waardoor jullie gesteldheid als ondraaglijk lelijke en vuile demonen onthuld wordt? Is het niet zo dat jullie dit beter weten dan wie dan ook? Jullie harten, jullie ogen, jullie lippen: zijn deze niet allemaal besmeurd door vuile demonen? Zijn deze delen van jullie niet vuil? Denk je dat je, zolang je geen actie onderneemt, het heiligst bent? Denk je dat je tooien met prachtige kleren jullie groezelige zielen kan verhullen? Dat gaat niet werken! Ik raad jullie aan realistischer te zijn: wees niet frauduleus en vals, en loop niet te pronken. Jullie spreiden tegenover elkaar je lust tentoon, maar daarvoor in de plaats zullen jullie enkel eeuwigdurend lijden en meedogenloze kastijding ontvangen! Waarom hebben jullie het nodig om lonkend met je ogen naar elkaar te knipperen en je over te geven aan romantiek? Is dit de maatstaf van jullie integriteit, de reikwijdte van jullie oprechtheid? Ik verafschuw degenen onder jullie die zich inlaten met kwaadaardige geneeskunde en tovenarij; ik verafschuw de jonge mannen en vrouwen onder jullie die van hun eigen vlees houden. Jullie kunnen jezelf maar beter in toom houden, want het wordt nu van jullie vereist dat jullie normale menselijkheid bezitten en jullie mogen niet met je lust te koop lopen. En toch nemen jullie iedere gelegenheid te baat die zich maar aandient, want jullie vlees is te overdadig en jullie lust te groot!

Oppervlakkig beschouwd is je leven van menselijkheid prima geregeld, maar je weet niets te zeggen wanneer je gevraagd wordt over je kennis van het leven te spreken; in dit opzicht ben je verarmd. Je moet jezelf met de waarheid uitrusten! Je leven van menselijkheid is ten goede gekeerd, en zo moet ook het leven binnenin je veranderen. Verander je gedachten, vorm je opvattingen over het geloof in God om, verander de kennis en het denken binnenin je en verander de kennis van God, zoals deze binnen je noties bestaat. Door behandeld te worden, door openbaringen en voorziening moet je geleidelijk je kennis van jezelf, van het menselijk leven en van het geloof in God veranderen. Zorg dat je begrip in staat is tot zuiverheid. Op deze manier veranderen de gedachten in de mens, verandert de manier waarop hij dingen ziet en verandert zijn geestelijke houding. Alleen dit kan men een verandering in levensgezindheid noemen. Je wordt niet gevraagd van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds Gods woorden te lezen of kleren te wassen en schoon te maken. Een leven van normale menselijkheid moet natuurlijk op zijn minst draaglijk zijn. Daarnaast moet je, wanneer je je bezighoudt met uitwendige zaken, nog altijd enig inzicht en verstand gebruiken. Maar het belangrijkste is dat je uitgerust bent met de waarheid van het leven. Wanneer je jezelf uitrust voor het leven, moet je je richten op het eten en drinken van Gods woorden en moet je kunnen praten over kennis van God, over je opvattingen over het menselijk leven en, in het bijzonder, over je kennis van het werk dat God in de laatste dagen doet. Omdat je het leven nastreeft, moet je jezelf uitrusten met deze dingen. Wanneer je de woorden van God eet en drinkt, moet je de werkelijkheid van je eigen gesteldheid daartegen afmeten. Dat wil zeggen: wanneer je je tekortkomingen ontdekt in de loop van je ware ervaring, moet je in staat zijn om een beoefeningspad te vinden, om je onjuiste drijfveren en noties de rug toe te keren. Als je deze dingen altijd nastreeft en jezelf overgeeft aan het bereiken ervan, zul je een beoefeningspad hebben, zul je je niet leeg voelen en zul je zodoende een normale gesteldheid in stand kunnen houden. Alleen dan zul je iemand zijn die een last draagt in zijn eigen leven, die geloof heeft. Waarom is het zo dat sommige mensen, na het lezen van Gods woorden, niet in staat zijn deze in praktijk te brengen? Komt dat niet omdat ze de meest cruciale dingen niet kunnen bevatten? Komt dat niet omdat ze het leven niet serieus nemen? De reden waarom ze de cruciale dingen niet kunnen bevatten en geen beoefeningspad hebben, is dat wanneer ze Gods woorden lezen ze hun eigen gesteldheden daar niet aan kunnen verbinden en deze ook niet kunnen beheersen. Sommigen zeggen: ‘Ik lees Gods woorden en verbind daar mijn gesteldheid aan, en ik weet dat ik verdorven en van een pover kaliber ben, maar ik ben niet in staat om aan Gods wil te voldoen.’ Je hebt alleen maar het bovenste laagje gezien; er zijn veel echte dingen die je niet kent: hoe de geneugten van het vlees opzij te zetten, hoe zelfgenoegzaamheid opzij te zetten, hoe jezelf te veranderen, hoe deze dingen binnen te gaan, hoe je kaliber te verbeteren en vanuit welk aspect te beginnen. Je begrijpt alleen een paar dingen aan de oppervlakte, en het enige wat je weet is dat je werkelijk erg verdorven bent. Wanneer je je broeders en zusters ontmoet, spreek je over hoe verdorven je bent en lijkt het dat je jezelf kent en voor je leven een grote last draagt. In feite is je verdorven gezindheid niet veranderd, hetgeen bewijst dat je het beoefeningspad niet gevonden hebt. Als je aan het hoofd staat van een kerk, moet je in staat zijn de gesteldheden van de broeders en zusters te begrijpen en aan te wijzen. Is het genoeg om alleen maar te zeggen: ‘Jullie zijn ongehoorzaam en in ontwikkeling achtergebleven!’? Nee, je moet het specifiek hebben over hoe hun ongehoorzaamheid en achterstand zich manifesteren. Je moet het hebben over hun ongehoorzame gesteldheden, hun ongehoorzame gedragingen en hun satanische gezindheden, en je moet over deze dingen zodanig spreken dat ze volledig overtuigd raken van de waarheid in je woorden. Gebruik feiten en voorbeelden om je punt te maken en vertel hun precies hoe ze zich kunnen losmaken van rebels gedrag; wijs het beoefeningspad aan. Dit is hoe je mensen overtuigt. Alleen zij die dit doen, zijn in staat anderen te leiden; alleen zij bezitten de werkelijkheid van de waarheid.

Jullie zijn nu door communicatie van veel waarheden voorzien, en je moet deze inventariseren. Je moet kunnen concluderen hoeveel waarheden er in totaal zijn. Wanneer je kennis hebt van, en zelf onderscheid kunt maken tussen, de verschillende aspecten van normale menselijkheid die men hoort te bezitten, de belangrijkste aspecten rond veranderingen in levensgezindheid, het verdiepen van visies, en de foutieve manieren van weten en ervaren die mensen door de eeuwen heen hebben aangewend – pas dan zul je op het juiste pad zijn. Religieuze mensen aanbidden de Bijbel alsof deze God is. In het bijzonder beschouwen ze de Vier Evangelies van het Nieuwe Testament als vier verschillende gezichten van Jezus, en hebben ze het over de Drie-eenheid van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Dit is allemaal uiterst belachelijk, en jullie moeten daar allemaal doorheen prikken. Meer nog: jullie moeten kennis hebben van de essentie van de vleesgeworden God en het werk van de laatste dagen. Ook zijn er de oude beoefeningswijzen, die misvattingen en afwijkingen die betrekking hebben op beoefening – het leven in de geest, vervuld zijn van de Heilige Geest, zich berusten in wat er maar moge komen, zich onderwerpen aan het gezag – die je moet kennen. Je moet weten hoe mensen eerder beoefenden en hoe ze tegenwoordig moeten beoefenen. Wat betreft hoe leiders en werkers moeten samenwerken in de kerken; hoe men zelfgenoegzaamheid en neerbuigendheid opzij moet zetten; hoe broeders en zusters naast elkaar moeten leven; hoe men normale relaties moet aangaan met andere mensen en met God; hoe men normaalheid in het menselijk leven moet bereiken; wat mensen in hun geestelijk leven dienen te bezitten; hoe ze de woorden van God moeten eten en drinken; welke van Gods woorden betrekking hebben op kennis, welke op visies en welke op het beoefeningspad – is over dit alles niet gesproken? Deze woorden zijn beschikbaar voor diegenen die de waarheid nastreven, en niemand krijgt een voorkeursbehandeling. Tegenwoordig moeten jullie het vermogen om onafhankelijk te leven cultiveren en niet op een mentaliteit van afhankelijkheid bouwen. Als er in de toekomst niemand is om jullie te begeleiden, zul je aan deze woorden van mij denken. In tijden van tegenspoed, als het niet mogelijk is het kerkleven te leiden, als broeders en zusters elkaar niet kunnen ontmoeten, in de meeste gevallen op zichzelf wonen en hooguit kunnen communiceren met mensen bij hen in de buurt, juist in zulke tijden kunnen jullie, gezien jullie huidige gestalte, niet standvastig zijn. In tegenspoed vinden velen het moeilijk om standvastig te zijn. Alleen zij die de weg van het leven kennen en uitgerust zijn met genoeg waarheid, kunnen vooruitgang blijven boeken en kunnen langzamerhand gezuiverd en omgevormd worden. Tegenspoed ondergaan is niet eenvoudig; als je denkt dat je tegenspoed binnen een paar korte dagen het hoofd zult bieden, is dat bewijs van hoe simplistisch je denkwijze is! Je denkt dat je standvastig zult kunnen zijn door veel doctrine te begrijpen, maar dat is niet het geval! Als je de substantiële dingen in Gods woorden niet herkent, de cruciale aspecten van de waarheid niet kunt bevatten en geen beoefeningspad hebt, zul je in verwarring gestort worden wanneer de tijd aanbreekt en je iets overkomt. Je zult Satans verzoeking niet kunnen weerstaan, en het aanbreken van de loutering evenmin. Als er geen waarheid in je is en je geen visies hebt, zul je je instorting niet kunnen tegengaan wanneer de tijd aanbreekt. Je zult alle hoop laten varen en zeggen: ‘Als ik hoe dan ook moet sterven, kan ik net zo goed getuchtigd worden tot het laatste moment! Of het tuchtiging is, of naar de poel van vuur gestuurd worden: zo moet het dan maar zijn, ik neem de zaken zoals ze op me afkomen!’ Dit is hoe het was in de tijd van de dienstdoeners: sommige mensen geloofden dat ze dienstdoeners waren, wat er ook gebeurde, dus streefden ze het leven niet langer na. Ze rookten en dronken, verwenden hun vlees en deden waar ze zin in hadden. Sommigen gingen eenvoudigweg terug naar de wereld om te werken. Zo is het ook met een onherbergzame omgeving; als je deze niet het hoofd kunt bieden zul je, terwijl je de greep op jezelf een weinig loslaat, alle hoop laten varen. Als je de invloed van Satan niet kunt overwinnen, zal Satan je gevangennemen voordat je er erg in hebt, en zul je weer eens tot vernietiging bestemd worden. Daarom moet je jezelf nu uitrusten met de waarheid, je moet onafhankelijk kunnen leven, en wanneer je Gods woorden leest moet je naar een beoefeningspad kunnen zoeken. Als er geen leiders of werkers waren om je te begieten en te hoeden, zou je nog altijd in staat moeten zijn een pad te vinden om te volgen, je eigen tekortkomingen te vinden, de waarheden te vinden waarmee je jezelf moet uitrusten en die je moet beoefenen. Zou God de mens continu kunnen begeleiden nadat Hij naar de aarde is gekomen? In hun noties geloven sommige mensen: ‘God, als u ons niet bewerkt tot een zeker punt, kan uw werk niet als voltooid beschouwd worden, want Satan is u aan het beschuldigen.’ Ik zeg je: wanneer ik eenmaal mijn woorden heb gesproken, zal mijn werk succesvol afgerond zijn. Wanneer ik niets meer te zeggen heb, zal mijn werk voltooid zijn. Het eind van mijn werk zal bewijs zijn van de nederlaag van Satan, en als zodanig kan worden gezegd dat het succesvol volbracht is, zonder enige beschuldiging van Satan. Maar als er nog altijd geen verandering in jullie is tegen de tijd dat mijn werk voltooid is, zullen mensen zoals jullie niet gered kunnen worden en verstoten worden. Ik zal niet meer werk doen dan noodzakelijk is. Ik zal mijn werk op aarde niet voortzetten tot je enigszins overwonnen bent, je duidelijke kennis hebt van elk aspect van de waarheid, je kaliber verbeterd is en je inwendig en uitwendig getuigenis aflegt. Dat zou onmogelijk zijn! Vandaag is het werk dat ik in jullie bewerkstellig bedoeld om jullie een leven van normale menselijkheid binnen te brengen; het is het werk van het inluiden van een nieuw tijdperk en van het voeren van de mensheid naar het leven van het nieuwe tijdperk. Stapje voor stapje wordt dit werk uitgevoerd en ontwikkelt het zich onder jullie, direct: ik onderwijs jullie persoonlijk; ik neem jullie bij de hand; ik vertel jullie alles wat jullie niet begrijpen en geef jullie alles wat jullie tekortkomen. Men kan zeggen dat voor jullie al dit werk jullie voorziening voor het leven is, wat jullie ook een leven van normale menselijkheid binnenleidt; het is specifiek bedoeld om levensvoorziening te bieden aan deze groep mensen tijdens de laatste dagen. Voor mij is al dit werk bedoeld om het oude tijdperk te beëindigen en een nieuw tijdperk in te luiden. Wat Satan betreft: ik ben specifiek vleesgeworden om hem te verslaan. Het werk dat ik nu onder jullie verricht is jullie voorziening voor tegenwoordig en jullie tijdige redding, maar gedurende deze paar korte jaren zal ik jullie alle waarheden, de hele weg van het leven en zelfs het werk van de toekomst vertellen; dit zal genoeg zijn om jullie in staat te stellen dingen in de toekomst normaal te ervaren. Al mijn woorden zijn het enige wat ik jullie toevertrouwd heb. Ik druk geen andere vermaning uit; tegenwoordig zijn alle woorden die ik tot jullie spreek mijn vermaning aan jullie, want vandaag hebben jullie veel van de woorden die ik spreek niet ervaren en begrijpen jullie er de innerlijke betekenis niet van. Er zal een dag komen waarop jullie ervaringen vrucht zullen dragen, precies zoals ik daar vandaag over gesproken heb. Deze woorden zijn jullie visies van vandaag, en ze zijn datgene waar jullie in de toekomst op zullen vertrouwen; ze zijn voeding voor het leven van vandaag en een vermaning voor de toekomst, en geen vermaning zou beter kunnen zijn. Dit is omdat de tijd die ik heb om op aarde te werken niet zo lang is als de tijd die jullie hebben om mijn woorden te ervaren; ik ben eenvoudigweg mijn werk aan het voltooien, terwijl jullie het leven nastreven, een proces waar een lange reis door het leven voor nodig is. Pas nadat jullie veel dingen hebben ervaren, zullen jullie de weg van het leven volledig kunnen winnen; pas dan zullen jullie de innerlijke betekenis van de woorden die ik vandaag spreek kunnen doorzien. Wanneer jullie mijn woorden in jullie handen hebben, wanneer elk van jullie al mijn opdrachten heeft ontvangen, wanneer ik jullie alles heb opgedragen wat ik jullie hoor op te dragen, en wanneer het werk van woorden is beëindigd, dan zal, ongeacht hoe groot het resultaat is, de uitvoering van de wil van God ook volbracht zijn. Het is niet zoals je je voorstelt, dat je tot op zekere hoogte veranderd moet worden; God werkt niet volgens jouw noties.

Mensen bereiken geen groei in hun leven in een paar luttele dagen. Zelfs als ze Gods woorden elke dag eten en drinken, is dat niet genoeg. Ze moeten een periode van groei in hun leven meemaken. Dit is een noodzakelijk proces. Wat kunnen mensen bereiken met hun tegenwoordige kaliber? God werkt in overeenstemming met wat mensen nodig hebben en stelt gepaste eisen op basis van hun intrinsieke kaliber. Stel dat dit werk zou worden uitgevoerd onder een groep mensen van hoog kaliber: de gesproken woorden zouden verhevener zijn dan de tot jullie gerichte woorden, de visies zouden verhevener zijn en de waarheden zouden veel verhevener zijn. Sommige woorden zouden veel strenger moeten zijn, beter in staat om in het leven van mensen te voorzien, beter in staat om mysteries te onthullen. God zou, onder zulke mensen sprekend, voorzien in overeenstemming met hun behoeften. De eisen die vandaag aan jullie worden gesteld, kunnen het meest veeleisend worden genoemd; als dit werk werd uitgevoerd op mensen van een hoger kaliber, zouden de eisen nog groter zijn. Al Gods werk wordt gedaan in overeenstemming met het intrinsieke kaliber van de mensen. De mate waarin mensen vandaag zijn veranderd en overwonnen is de grootst mogelijke; gebruik niet jullie eigen noties om te meten hoe effectief deze fase van het werk is geweest. Het moet jullie duidelijk zijn wat jullie intrinsiek bezitten, en jullie moeten jezelf niet te hoog aanslaan. Oorspronkelijk streefde geen van jullie naar het leven, maar waren jullie bedelaars die op straat rondzwierven. Dat God op jullie zou inwerken in de mate die jullie je voorstellen, waarbij jullie ter aarde geworpen liggen en totaal overtuigd zijn, alsof jullie een groots visioen hadden gezien – dat zou onmogelijk zijn! Het is onmogelijk omdat iemand die de wonderen van God niet heeft gezien, niet volledig alles wat ik zeg kan geloven. Zelfs als jullie mijn woorden nauwgezet bestudeerden, zouden jullie ze nog altijd niet volledig geloven; dit is de aard van de mens. Zij die de waarheid nastreven, zullen enige veranderingen ondergaan, terwijl het geloof dat zij die de waarheid niet nastreven ooit bezaten, kleiner zal worden en zelfs zou kunnen verdwijnen. De grootste moeilijkheid met jullie is dat jullie niet volledig kunnen geloven zonder de vervulling van Gods woorden te hebben gezien, en dat jullie niet zijn verzoend zonder Zijn wonderen te hebben gezien. Wie zou God volkomen trouw kunnen zijn zonder zulke dingen te hebben gezien? En daarom zeg ik dat datgene waar jullie in geloven, niet God is maar wonderen. Ik heb nu duidelijk gesproken over verscheidene aspecten van de waarheid; die zijn allemaal volledig en ze zijn nauw met elkaar verbonden. Jullie hebben ze gezien en nu moet je ze in praktijk brengen. Vandaag toon ik jullie het pad, en in de toekomst moeten jullie het zelf in praktijk brengen. De woorden die ik nu spreek, stellen eisen aan mensen op basis van hun werkelijke omstandigheden, en ik werk overeenkomstig hun behoeften en de dingen binnenin hen. De praktische God is naar de aarde gekomen om praktisch werk te doen, om te werken naar gelang de echte omstandigheden en behoeften van mensen. Hij is niet onredelijk. Wanneer God handelt, dwingt Hij mensen niet. Of je bijvoorbeeld wel of niet trouwt, hoort af te hangen van de werkelijkheid van je omstandigheden; de waarheid is je duidelijk gezegd en ik beteugel je niet. Sommige mensen worden door hun familie onderdrukt, zodat ze alleen in God kunnen geloven als ze trouwen. Zo is het huwelijk aan de andere kant dan weer nuttig voor hen. Voor anderen heeft het huwelijk geen voordelen, en kost het ze wat ze eerder bezaten. Jouw eigen geval moet afhangen van je werkelijke omstandigheden en je eigen vastberadenheid. Ik ben hier niet om regels en voorschriften te bedenken waarmee ik eisen aan jullie kan stellen. Veel mensen roepen aldoor: ‘God is praktisch; Zijn werk is gebaseerd op de werkelijkheid, en op de werkelijkheid van onze omstandigheden’ – maar weet jij waardoor het in feite echt is? En nu geen loze woorden meer van je! Gods werk is echt en gebaseerd op de werkelijkheid; er zit geen doctrine achter, het is volledig vrij, open en onverhuld. Wat zijn de specifieke details van die paar principes? Kun je zeggen welke delen van Gods werk zo zijn? Je moet in detail spreken, je moet verschillende soorten ervaringsgerichte getuigenissen hebben en je moet dit aspect van Gods werk heel duidelijk begrijpen – je moet het kennen, en pas dan zul je bevoegd zijn deze woorden te spreken. Zou je weten te antwoorden als iemand je vroeg: “Welk werk heeft de vleesgeworden God op aarde gedaan in de laatste dagen? Waarom noemen jullie Hem de praktische God? Wat betekent ‘praktisch’ hier? Kun je het hebben over Zijn praktische werk, over wat het specifiek inhoudt? Jezus is de vleesgeworden God, en de God van vandaag is ook de vleesgeworden God; wat zijn dan de verschillen tussen Hen? En wat zijn de overeenkomsten? Welk werk heeft elk van Hen gedaan?” Dit heeft allemaal betrekking op het afleggen van getuigenis! Laat deze dingen je niet verwarren. Weer anderen zeggen: ‘Het werk van God vandaag is echt. Het is nooit een vertoning van wonderen.’ Verricht Hij werkelijk geen wonderen? Ben je daar zeker van? Weet je wat mijn werk echt is? Men kan zeggen dat Hij geen wonderen verricht, maar bestaan het werk dat Hij doet en de woorden die Hij spreekt niet volledig uit wonderen? Men kan zeggen dat Hij geen wonderen verricht, maar dit hangt af van hoe het wordt uitgelegd en aan wie het is gericht. Zonder naar de kerk te gaan, heeft Hij de gesteldheden van mensen blootgelegd, en zonder enig ander werk dan spreken te verrichten, heeft Hij mensen aangemoedigd om verder te gaan. Zijn dit geen wonderen? Met woorden alleen heeft Hij mensen overwonnen, en mensen volgen graag zonder vooruitzichten of hoop. Is dit niet ook een wonder? Wanneer Hij spreekt, brengen Zijn woorden bij mensen een bepaalde stemming teweeg. Als ze zich niet vreugdevol voelen, zijn ze melancholisch gestemd; als ze niet blootstaan aan loutering, staan ze bloot aan tuchtiging. Met niet meer dan een paar scherpe woorden brengt Hij tuchtiging over de mensen – is dit niet bovennatuurlijk? Zouden mensen zoiets kunnen? Al deze jaren heb je de Bijbel gelezen, maar je hebt niets begrepen, geen inzicht verworven; je was niet in staat afstand te nemen van die achterhaalde, traditionele manieren van geloven. Op geen enkele manier begrijp je de Bijbel. Toch begrijpt Hij de Bijbel volledig – is dit niet iets bovennatuurlijks? Als er niets bovennatuurlijks aan God was toen Hij naar de aarde kwam, zou Hij jullie dan kunnen overwinnen? Wie onder jullie zou overtuigd zijn zonder Zijn buitengewone, goddelijke werk? In jouw ogen lijkt het alsof er een normale persoon onder jullie werkt en woont – aan de oppervlakte lijkt Hij een normale, gewone persoon te zijn; wat jullie zien is een façade van normale menselijkheid, maar in feite is het goddelijkheid die aan het werk is. Het is geen normale menselijkheid, maar goddelijkheid; het is God Zelf die aan het werk is, werk dat Hij verricht middels normale menselijkheid. Daarom is Zijn werk zowel normaal als bovennatuurlijk. Het werk dat Hij doet, kan niet door de mens gedaan worden; en aangezien het niet door normale mensen gedaan kan worden, wordt het gedaan door een uitzonderlijk wezen. Maar het is goddelijkheid die uitzonderlijk is, niet menselijkheid; goddelijkheid is anders dan menselijkheid. Iemand die gebruikt wordt door de Heilige Geest bezit ook gewone, normale menselijkheid, maar is niet in staat dit werk te doen. Hieruit bestaat het verschil. Je zult misschien zeggen: ‘God is geen bovennatuurlijke God; Hij doet niets bovennatuurlijks. Onze God spreekt woorden die praktisch en echt zijn. Hij komt naar de kerk om echt en praktisch werk te doen. Elke dag spreekt Hij tot ons van aangezicht tot aangezicht, en van aangezicht tot aangezicht wijst Hij onze gesteldheden aan – onze God is echt! Hij leeft met ons, en alles aan Hem is volledig normaal. Niets aan Zijn verschijning kenmerkt Hem als God. Er zijn zelfs momenten waarop Hij kwaad wordt en we de majesteit van Zijn toorn zien, en soms glimlacht Hij en zien we Zijn glimlachende voorkomen. Hij is God Zelf met figuur en gedaante, gemaakt van vlees en bloed, die echt en werkelijk is.’ Wanneer je op deze manier getuigenis geeft, is dat een onvolledig getuigenis. Op welke manier helpt het anderen? Als je niet kunt getuigen van de innerlijke waarheid en de essentie van het werk van God Zelf, dan is je ‘getuigenis’ het niet waard dat genoemd te worden!

Getuigenis geven van God is voornamelijk een kwestie van vertellen over je kennis van Gods werk, over hoe God mensen overwint, over hoe Hij mensen redt, over hoe Hij mensen verandert; het is een kwestie van vertellen over hoe Hij mensen begeleidt om de werkelijkheid van de waarheid binnen te gaan, waardoor ze door Hem overwonnen, vervolmaakt en gered kunnen worden. Getuigenis geven betekent vertellen van Zijn werk en alles wat je hebt meegemaakt. Alleen Zijn werk kan Hem vertegenwoordigen, en alleen Zijn werk kan Hem publiekelijk en volledig onthullen; Zijn werk geeft getuigenis van Hem. Zijn werk en uitspraken vertegenwoordigen de Geest rechtstreeks; het werk dat Hij doet wordt uitgevoerd door de Geest en de woorden die Hij spreekt worden gesproken door de Geest. Deze dingen worden slechts uitgedrukt door het geïncarneerde vlees van God; toch zijn het in werkelijkheid uitdrukkingen van de Geest. Al het werk dat Hij doet en alle woorden die Hij spreekt, staan voor Zijn essentie. Als God, na Zich met vlees te hebben bekleed en onder de mensen te verschijnen, niet sprak of werkte en jullie dan vroeg Zijn echtheid, Zijn normaalheid en Zijn almacht te kennen, zou je die dan kunnen kennen? Zou je kunnen weten wat de essentie van de Geest is? Zou je kunnen weten wat de eigenschappen van Zijn vlees zijn? Het is alleen omdat jullie elke stap van Zijn werk hebben ervaren dat Hij jullie vraagt van Hem te getuigen. Als jullie dergelijke ervaring niet hadden, zou Hij er niet op staan dat jullie getuigenis geven. Wanneer je van God getuigt, getuig je dus niet alleen van Zijn uiterlijk van normale menselijkheid, maar ook van het werk dat Hij doet en het pad dat Hij aanvoert; je moet getuigen van hoe je door Hem overwonnen bent en in welke opzichten je vervolmaakt bent. Dit is het soort getuigenis dat je moet geven. Als je, waar je ook heengaat, uitroept: ‘Onze God is gekomen om te werken, en Zijn werk is waarlijk praktisch! Hij heeft ons gewonnen zonder bovennatuurlijke handelingen, helemaal zonder enige wonderen!’ Dan zullen anderen vragen: ‘Wat bedoel je als je zegt dat Hij geen wonderen verricht? Hoe kan Hij je overwonnen hebben zonder wonderen te verrichten?’ En dan zeg jij: ‘Hij spreekt, en zonder wonderen te tonen heeft Hij ons overwonnen. Zijn werk heeft ons overwonnen.’ Als je uiteindelijk niet in staat bent ook maar iets van enige inhoud te zeggen, als je niet over specifieke zaken kunt praten, is dat dan een ware getuigenis? Wanneer de vleesgeworden God mensen overwint, zijn het Zijn goddelijke woorden die dat doen. De mensheid kan dit niet voor elkaar krijgen; dit is niet iets wat ook maar enig sterfelijk wezen kan bereiken, en zelfs zij die onder normale mensen het hoogste kaliber hebben, zijn er niet toe in staat, want Zijn goddelijkheid is hoger dan enig geschapen wezen. Dit is buitengewoon voor de mensen; de Schepper is immers hoger dan enig geschapen wezen. Geschapen wezens kunnen niet hoger zijn dan de Schepper; als je hoger was dan Hij, zou Hij je niet kunnen overwinnen, en Hij kan je alleen overwinnen omdat Hij hoger is dan jij. Hij die de gehele mensheid kan overwinnen is de Schepper, en niemand dan Hij kan dit werk verrichten. Deze woorden zijn een ‘getuigenis’ – het soort getuigenis dat je moet geven. Stapje voor stapje heb je tuchtiging, oordeel, loutering, beproevingen, tegenslagen en tegenspoed ondergaan en ben je overwonnen; je hebt de vooruitzichten van het vlees, je persoonlijke beweegredenen en de intieme belangen van het vlees opzijgezet. Met andere woorden: Gods woorden hebben je hart volledig overwonnen. Hoewel je in je leven niet zo veel gegroeid bent als Hij vereist, weet je al deze dingen en ben je volslagen overtuigd van wat Hij doet. Daarom mag dit een getuigenis genoemd worden, een getuigenis die echt en waar is. Het werk dat God is komen doen, het werk van oordeel en tuchtiging, is bedoeld om de mens te overwinnen, maar Hij is Zijn werk ook aan het voltooien, het tijdperk aan het beëindigen en het werk van de afsluiting aan het uitvoeren. Hij is het volledige tijdperk aan het beëindigen, de gehele mensheid aan het redden, de mensheid voor altijd van de zonde aan het bevrijden; Hij is de mensheid die Hij geschapen heeft volledig aan het winnen. Van dit alles moet je getuigenis geven. Je hebt zo veel van Gods werk ervaren, je hebt het met eigen ogen gezien en persoonlijk meegemaakt; wanneer je helemaal aan het einde bent aangekomen, moet het je niet onmogelijk zijn de taak te verrichten die je hoort te verrichten. Wat jammer zou dat zijn! In de toekomst, wanneer het evangelie verspreid is, zou je moeten kunnen spreken over je eigen kennis, getuigen van alles wat je in je hart gewonnen hebt en jezelf geen moeite besparen. Dit is wat een geschapen wezen moet bereiken. Wat is de werkelijke betekenis van deze fase van Gods werk? Wat is het effect ervan? En hoeveel ervan wordt er in de mens verricht? Wat moeten mensen doen? Wanneer jullie duidelijk kunnen spreken over al het werk dat de vleesgeworden God heeft gedaan sinds Hij naar de aarde is gekomen, zal jullie getuigenis volledig zijn. Wanneer je duidelijk kunt spreken over deze vijf dingen: de betekenis van Zijn werk, de inhoud ervan, de kern ervan, de gezindheid die het vertegenwoordigt en de principes ervan, dan zal dat bewijzen dat je in staat bent te getuigen van God, dat je werkelijk kennis bezit. Mijn eisen aan jullie zijn niet erg hoog en daaraan kan worden voldaan door iedereen die werkelijk streeft. Als je vastberaden bent een van Gods getuigen te zijn, moet je begrijpen wat God verafschuwt en waar God van houdt. Je hebt veel van Zijn werk ervaren; via dit werk moet je Zijn gezindheid leren kennen, Zijn wil en Zijn vereisten ten aanzien van de mensheid begrijpen, en deze kennis gebruiken om van Hem te getuigen en je plicht te doen. Misschien zeg je alleen maar: ‘We kennen God. Zijn oordeel en tuchtiging zijn erg heftig. Zijn woorden zijn erg streng; ze zijn rechtvaardig en majesteitelijk, en ze zijn onbeledigbaar door enige persoon.’ Maar voorzien deze woorden de mens uiteindelijk? Wat is het effect ervan op mensen? Weet je wel dat dit werk van oordeel en tuchtiging uiterst weldadig voor je is? Door Gods oordeel en tuchtiging worden je opstandigheid en verdorvenheid onthuld, nietwaar? Daardoor kunnen die smerige en verdorven dingen die in je zitten worden gezuiverd en verdreven, nietwaar? Als er geen oordeel en tuchtiging was, wat zou er dan van je terecht moeten komen? Zie je werkelijk in dat Satan je tot in het diepst verdorven heeft? Vandaag moeten jullie jezelf uitrusten met deze dingen en ze goed kennen.

Geloof in God in de huidige tijd is niet het geloof dat jullie je misschien voorstellen – waarbij het genoeg zou zijn om Gods woorden te lezen, te bidden, te zingen, te dansen, jullie plicht te doen en een leven van normale menselijkheid te leven. Zou het geloof werkelijk zo eenvoudig kunnen zijn? Het draait hem om de resultaten. Het gaat er niet om op hoeveel manieren je dingen kunt doen; het gaat het er eerder om hoe je precies de beste resultaten kunt bereiken. Je kunt misschien Gods woorden omhooghouden en iets van je kennis uiteenzetten, maar wanneer je die aan de kant zet, heb je niets te zeggen. Dit toont aan dat je alleen maar in letters en doctrines kunt spreken, maar niet de kennis van ervaring bezit. Vandaag is het niet genoeg als je het cruciale niet kunt bevatten – dit is van essentieel belang om de werkelijkheid binnen te gaan! Begin jezelf als volgt te trainen: lees ten eerste Gods woorden; maak jezelf vertrouwd met de geestelijke uitdrukkingen daarin; vind de belangrijkste visies die erin besloten liggen; identificeer de delen die betrekking hebben op beoefening; voeg al deze elementen één voor één samen; ga ze binnen in je ervaring. Dit zijn de cruciale dingen die je moet bevatten. De meest cruciale beoefening wanneer je Gods woorden eet en drinkt is deze: als je een hoofdstuk van Gods woorden hebt gelezen, moet je de belangrijkste delen met betrekking tot visies kunnen lokaliseren, en ook de belangrijkste delen met betrekking tot beoefening; gebruik visies als de basis en gebruik beoefening als je gids in het leven. Dit zijn de dingen waar het jullie bovenal aan ontbeert, dit is jullie grootste moeilijkheid; in jullie harten besteden jullie hier zelden enige aandacht aan. Over het algemeen bevinden jullie je allemaal in een toestand van luiheid, gebrek aan motivatie en onwil om enige persoonlijke opoffering doen, of wachten jullie passief, en sommigen klagen zelfs; ze begrijpen de doelen en betekenis van Gods werk niet, en het valt hun lastig de waarheid na te streven. Zulke mensen haten de waarheid en zullen uiteindelijk verstoten worden. Niemand onder hen kan vervolmaakt worden, en niemand mag overleven. Als mensen niet een klein beetje vastberadenheid hebben om de machten van Satan te weerstaan, is er voor hen geen redding!

Welnu, of jullie streven wel of niet effectief is geweest, wordt afgemeten aan wat jullie op het moment bezitten. Dit wordt gebruikt om jullie uitkomst mee te bepalen; dat wil zeggen: jullie uitkomst openbaart zich in de offers die jullie hebben gebracht en de dingen die jullie hebben gedaan. Jullie uitkomst zal bekend worden gemaakt aan de hand van jullie streven, jullie geloof en datgene wat jullie gedaan hebben. Onder jullie allen zijn er velen die al niet meer gered kunnen worden, want vandaag is de dag waarop de uitkomsten van mensen geopenbaard worden, en ik zal niet warhoofdig zijn in mijn werk; degenen die totaal niet meer gered kunnen worden, zal ik het nieuwe tijdperk niet binnenleiden. Er komt een tijd waarop mijn werk voltooid is. Ik zal geen werk uitoefenen aan die stinkende lijken zonder geest die totaal niet meer gered kunnen worden; dit zijn de laatste dagen van de redding van de mens, en ik zal geen nutteloos werk doen. Ga niet tekeer tegen de Hemel en de aarde – het einde van de wereld is aanstaande. Het is onvermijdelijk. Het is zover gekomen, en er is niets wat jij als mens kunt doen om het te stoppen; je kunt de dingen niet naar wens veranderen. Gisteren betaalde je geen prijs voor het nastreven van de waarheid en was je niet loyaal; vandaag is de tijd aangebroken en val je niet meer te redden; en morgen zul je worden verstoten en zal er geen ruimte zijn om je te redden. Al is mijn hart zachtmoedig en doe ik mijn uiterste best om je te redden, als je niet streeft omwille van jezelf of over jezelf nadenkt, wat heeft dit dan van doen met mij? Zij die alleen maar aan hun vlees denken en die van comfort genieten; zij die lijken te geloven, maar niet echt geloven; zij die zich inlaten met kwaadaardige geneeskunde en tovenarij; zij die promiscue, haveloos en sjofel zijn; zij die offers aan Jehova en Zijn eigendommen stelen; zij die van omkoping houden; zij die ijdel dromen van het opstijgen naar de hemel; zij die arrogant en verwaand zijn, die alleen maar naar persoonlijke roem en rijkdom streven; zij die onbeschaamde woorden verspreiden; zij die God Zelf belasteren; zij die uitsluitend oordelen ten nadele van God en Hem belasteren; zij die klieken vormen en onafhankelijkheid nastreven; zij die zichzelf verheerlijken boven God; die lichtzinnige mannen en vrouwen van jongere, middelbare en oudere leeftijd die verstrikt zijn in de losbandigheid; die mannen en vrouwen die onder andere mensen persoonlijke roem en rijkdom genieten en persoonlijke status nastreven; die onboetvaardige mensen die in de zonde gevangenzitten – is het voor hen allen niet zo dat zij niet meer gered kunnen worden? Losbandigheid, zondigheid, kwaadaardige geneeskunde, tovenarij, godslastering en onbeschaamde woorden hebben allemaal vrij spel onder jullie; en waarheid en de woorden des levens worden onder jullie vertrapt, en de heilige taal wordt onder jullie bezoedeld. Jullie heidenen, opgezwollen van de vuiligheid en ongehoorzaamheid! Wat zal jullie uiteindelijke uitkomst zijn? Hoe kunnen zij die het vlees liefhebben, die tovenarij van het vlees begaan en die verstrikt zitten in losbandige zonde het lef hebben om te blijven leven! Weet je niet dat mensen zoals jullie maden zijn die niet meer gered kunnen worden? Wat geeft jullie het recht om dit en dat te eisen? Tot de dag van vandaag is er niet de geringste verandering geweest onder hen die niet van de waarheid houden en alleen van het vlees houden – hoe kunnen zulke mensen gered worden? Zij die niet van de weg van het leven houden, die God niet verheerlijken en geen getuigenis van Hem geven, die plannetjes maken omwille van hun eigen status, die zichzelf ophemelen – zijn zij niet nog altijd hetzelfde, zelfs vandaag? Wat voor waarde heeft het om hen te redden? Of je gered kunt worden, hangt niet af van je mate van senioriteit of hoeveel jaar je gewerkt hebt, en al helemaal niet van hoeveel accreditaties je hebt opgebouwd. Veeleer hangt het ervan af of jouw streven vrucht heeft gedragen. Je behoort te weten dat zij die gered zijn de ‘bomen’ zijn die vrucht dragen, niet de bomen met rijkelijk gebladerte en uitbundige bloemen waar echter geen fruit aan groeit. Zelfs als je vele jaren langs de wegen hebt gezworven, wat maakt dat uit? Waar is je getuigenis? Je eerbied voor God is veel kleiner dan je liefde voor jezelf en je wellustige verlangens – is dit soort persoon niet ontaard? Hoe zouden zij een voorbeeld en een model van redding kunnen zijn? Je natuur is onverbeterlijk, je bent te opstandig, er is geen redding meer voor je mogelijk! Zijn zulke mensen niet degenen die verstoten zullen worden? Is de tijd waarop mijn werk voltooid is niet de tijd van het aanbreken van je laatste dag? Ik heb onder jullie zo veel werk gedaan en zo veel woorden gesproken – hoeveel ervan is echt jullie oren binnengegaan? Hoeveel ervan hebben jullie ooit gehoorzaamd? Wanneer mijn werk eindigt, zal dat de tijd zijn waarop je je niet langer tegen mij opstelt, waarop je je niet langer tegenover mij opstelt. Terwijl ik werk, handelen jullie voortdurend tegen mij; mijn woorden gehoorzamen jullie nooit. Ik doe mijn werk, en jij doet je eigen ‘werk’; je schept je eigen kleine koninkrijk. Jullie zijn niets dan een troep vossen en honden, die alles doen vanuit verzet tegen mij! Voortdurend proberen jullie hen die jullie hun onverdeelde liefde bieden in jullie omhelzing te nemen – waar is jullie eerbied? Alles wat jullie doen is bedrieglijk! Jullie kennen geen gehoorzaamheid of eerbied, en alles wat jullie doen is bedrieglijk en godslasterlijk! Kunnen zulke mensen gered worden? Mannen die seksueel immoreel en wellustig zijn, willen altijd kokette hoeren naar zich toe trekken voor hun eigen plezier. Zulke seksueel immorele demonen zal ik beslist niet redden. Ik haat jullie, vuile demonen, en jullie wellust en koketheid zal jullie in de hel storten. Wat hebben jullie daarop te zeggen? Jullie vuile demonen en kwade geesten zijn weerzinwekkend! Jullie zijn walgelijk! Hoe zou zulk uitschot gered kunnen worden? Kunnen zij die in de zonde verstrikt zitten nog altijd gered worden? Vandaag trekken deze waarheid, deze weg en dit leven jullie niet aan; in plaats daarvan worden jullie aangetrokken door zondigheid, geld, aanzien, roem en gewin, door de geneugten van het vlees, door de knapheid van mannen en de charmes van vrouwen. Wat kwalificeert jullie om mijn koninkrijk binnen te gaan? Jullie beeld is nog groter dan dat van God, jullie status is nog hoger dan die van God, om nog maar te zwijgen van jullie aanzien onder de mensen – jullie zijn een idool geworden dat door de mensen wordt vereerd. Ben je niet de aartsengel geworden? Wanneer de uitkomsten van mensen worden onthuld, en dat zal zijn wanneer ook het reddingswerk ten einde zal lopen, zullen velen onder jullie lijken zijn die niet meer gered kunnen worden en verstoten moeten worden. Tijdens het reddingswerk ben ik aardig en goed voor alle mensen. Wanneer het werk een einde neemt, zullen de uitkomsten van verschillende soorten mensen onthuld worden, en tegen die tijd zal ik niet langer aardig en goed zijn, want de uitkomsten van mensen zullen zijn onthuld, en eenieder zal zijn ingedeeld naar zijn soort, en het zal geen nut meer hebben nog enig reddingswerk te doen, want het tijdperk van de redding zal voorbij zijn en zal, eens voorbij, niet weerkeren.

Praktijk (8)

Jullie begrijpen nog altijd de verschillende aspecten van de waarheid niet, en je praktijk bevat nog altijd behoorlijk wat fouten en afwijkingen. Op veel gebieden leef je aan de hand van je noties en verbeeldingen en ben je nooit in staat de principes van de praktijk te bevatten. Daarom blijft het nodig mensen het juiste pad op te leiden. Met andere woorden: zodat ze in staat zijn hun menselijke en geestelijke leven te reguleren en beide aspecten in de praktijk te brengen, en zodat ze niet vaak hoeven te worden ondersteund of begeleid. Alleen dan zullen zij ware gestalte verwerven. En zelfs als er niemand is om je in de toekomst te begeleiden, zul je nog altijd zelf kunnen ervaren. Als je vandaag doorhebt welke aspecten van de waarheid cruciaal zijn en welke niet, zul je in de toekomst in staat zijn de werkelijkheid binnen te gaan. Vandaag worden jullie op het juiste pad geleid, waardoor jullie veel waarheden kunnen begrijpen, en in de toekomst zullen jullie dieper kunnen gaan. Het kan gezegd worden dat wat mensen nu duidelijk wordt gemaakt de zuiverste weg is. Vandaag word je op het juiste spoor gezet – en wanneer er op een dag niemand is om je te begeleiden, zul je praktiseren en verder vooruitkomen volgens dit, het zuiverste van alle paden. Vandaag wordt mensen duidelijk gemaakt welke soorten praktijk juist zijn en welke afwijkend zijn. Als ze deze dingen hebben begrepen, zullen in de toekomst hun ervaringen dieper gaan. Vandaag worden de noties, verbeeldingen en afwijkingen in jullie praktijk teruggedraaid, en het pad van de praktijk en de intreding wordt aan jullie geopenbaard. Hierna zal deze fase van het werk eindigen en zullen jullie over het pad beginnen te gaan dat jullie, mensen, behoren te bewandelen. Dan zal mijn werk beëindigd zijn, en vanaf dat moment zullen jullie mij niet meer ontmoeten. Vandaag is jullie gestalte nog schamel. Er zijn veel moeilijkheden die voortkomen uit de natuur en substantie van de mens. Zo zijn er ook sommige diepgewortelde dingen die nog altijd uitgegraven moeten worden. Jullie begrijpen het fijne van de natuur en substantie van mensen niet, en hebben mij nog nodig om dat aan te wijzen; anders zouden jullie het niet kunnen herkennen. Als op een gegeven moment de dingen binnen jullie botten en bloed blootgelegd worden, is dit wat bekend staat als tuchtiging en oordeel. Pas wanneer mijn werk grondig en volledig uitgevoerd is, zal ik het afronden. Hoe grondiger jullie verdorven essenties worden blootgelegd, hoe meer kennis jullie zullen bezitten, en dit zal van grote betekenis zijn voor jullie toekomstige getuigenis en vervolmaking. Pas wanneer het werk van tuchtiging en oordeel grondig is uitgevoerd, zal mijn werk volledig zijn en zullen jullie me kennen van mijn tuchtiging en oordeel. Niet alleen zullen jullie mijn gezindheid en rechtvaardigheid kennen, maar, belangrijker, jullie zullen mijn tuchtiging en oordeel kennen. Velen onder jullie hebben grootse noties over de nieuwheid en de mate van detail van mijn werk. Hoe dat ook zij, jullie behoren te zien dat mijn werk nieuw en gedetailleerd is, en dat ik jullie van aangezicht tot aangezicht leer om te praktiseren, waarbij ik jullie bij de hand neem. Alleen dit is bevorderlijk voor jullie praktijk en jullie vermogen om in de toekomst stevig te staan. Anders zouden jullie als herfstbladeren zijn, verdord, vergeeld en droog, zonder greintje waarde. Jullie moeten weten dat ik alles in jullie hart en geest ken, en jullie moeten weten dat het werk dat ik doe en de woorden die ik spreek erg subtiel zijn. Dit is hoe jullie, op basis van jullie gezindheid en kaliber, behandeld horen te worden. Alleen op deze manier zal jullie kennis van mijn tuchtiging en oordeel duidelijker worden, en zelfs als jullie het vandaag niet weten, zullen jullie het morgen weten. Enig schepsel zal vallen onder mijn woorden van tuchtiging en oordeel, want ik duld van niemand tegenstand.

Jullie moeten allemaal je eigen leven redelijk in de hand hebben. Jullie mogen elke dag indelen hoe je ook maar wilt; jullie zijn vrij om te doen wat je ook maar wilt; jullie mogen Gods woorden lezen, naar hymnen of preken luisteren of devotionele aantekeningen schrijven; en als het jullie interesseert, mogen jullie hymnen schrijven. Vormt dit alles geen geschikt leven? Dit zijn allemaal dingen die een mensenleven zouden moeten vormen. Mensen moeten natuurlijk leven; pas wanneer ze vruchten hebben geoogst in zowel hun normale menselijkheid als hun geestelijke leven kan men stellen dat ze het gepaste leven zijn binnengegaan. Vandaag is het niet alleen met betrekking tot menselijkheid dat het je aan inzicht en verstand ontbreekt. Er zijn ook veel visies die bekend zouden moeten zijn waarmee mensen moeten worden uitgerust, en welke les je ook tegenkomt, dat is de les die je moet leren; je moet je kunnen aanpassen aan de omgeving. Het verbeteren van je opleidingsniveau moet gedurende langere tijd plaatsvinden om vruchten te dragen. Er zijn wat dingen waarmee je jezelf moet uitrusten voor een gepast mensenleven, en ook moet je je intreding in het leven begrijpen. Vandaag ben je veel woorden van God gaan begrijpen – nu je ze weer leest – die je destijds niet begreep, en je hart is standvastiger geworden. Dit zijn ook de resultaten die je hebt verdiend. Op om het even welke dag waarop je Gods woorden eet en drinkt en er een beetje begrip binnen je is, kun je vrijelijk communiceren met je broeders en zusters. Is dit niet het leven dat je hoort te hebben? Soms worden er sommige vragen gesteld of overpeins je een onderwerp, en het verbetert je onderscheidingsvermogen en geeft je meer inzicht en wijsheid, waardoor je sommige waarheden kunt begrijpen. Is dit niet vervat in het geestelijke leven waarover vandaag gesproken wordt? Het is onaanvaardbaar om maar één aspect van het geestelijke leven in de praktijk te brengen; het eten en drinken van de woorden van God, bidden en het zingen van hymnen vormen allemaal het geestelijke leven, en wanneer je een geestelijk leven hebt, moet je ook een leven van gepaste menselijkheid hebben. Vandaag heeft veel van wat er gezegd wordt als doel om mensen verstand en inzicht te schenken, hen in staat te stellen een leven van gepaste menselijkheid te bezitten. Wat het betekent om inzicht te hebben; wat het betekent om gepaste interpersoonlijke relaties te hebben; hoe je moet omgaan met mensen – je moet jezelf met deze zaken uitrusten door de woorden van God te eten en drinken, en wat er van je vereist wordt, kan worden verkregen door normale menselijkheid. Rust jezelf uit met de dingen die je hoort uit te rusten, en ga niet verder dan wat gepast is; sommige mensen gebruiken allerlei woorden en vocabulaire, en zo prijken ze met hun charmes. En er zijn anderen die allerhande boeken lezen, waarbij ze zich tegoed doen aan de begeerten van het vlees. Ze bestuderen en imiteren zelfs de biografieën en uitspraken van zogenaamde grote personen in de wereld, en lezen pornografische boeken – dit is zelfs nog lachwekkender! Mensen zoals deze kennen niet het pad naar intreding in het leven, en het werk van God vandaag kennen ze al helemaal niet. Ze weten niet eens hoe ze elke dag moeten doorbrengen. Zo groot is het vacuüm van hun leven! Ze hebben er totaal geen idee van waar ze moeten intreden. Het enige wat ze doen is praten en communiceren met anderen, alsof praten een vervanging is voor hun eigen intreding. Schamen ze zich niet? Dit zijn mensen die niet weten hoe te leven, en die het menselijk leven niet begrijpen; de hele dag proppen ze hun monden vol en doen ze nutteloze dingen – wat is het nut van leven op deze manier? Ik heb gezien dat de kostbare tijd van veel mensen, behalve aan werken, eten en zich aankleden, besteed wordt aan betekenisloze dingen, of het nu lol trappen en grappen uithalen is, roddelen of een gat in de dag slapen. Is dit het leven van een heilige? Is dit het leven van een gepaste persoon? Kan zo’n leven je vervolmaken als het laag-bij-de-gronds, achterlijk en onverschillig is? Ben je zozeer bereid om jezelf om niets verbeurd te verklaren aan Satan? Wanneer het leven van de mensen makkelijk is en er in hun omgeving niet geleden wordt, zijn ze niet in staat om te ervaren. In gerieflijke omgevingen raken mensen gemakkelijk verdorven – maar ongunstige omgevingen maken dat je bidt met meer urgentie en niet bij God durft weg te gaan. Hoe gemakkelijker en saaier het leven van de mensen, hoe sterker ze hun leven zinloos vinden en zelfs denken dat ze maar beter dood kunnen zijn. Zo verdorven is het vlees van mensen; ze hebben pas profijt als ze beproevingen doormaken.

Die fase van Jezus’ werk werd uitgevoerd in Judea en Galilea, en de heidenen waren er niet van op de hoogte. Het werk dat Hij deed was strikt geheim, en geen naties buiten Israël wisten ervan. Pas toen Jezus Zijn werk had voltooid en dit opschudding veroorzaakte, waren mensen zich ervan bewust, en toen was Hij er niet meer. Jezus kwam één werkfase uitvoeren, won enkele mensen en voltooide een werkfase. In enige werkfase die God uitvoert, zijn er velen die Hem volgen. Als het alleen door God Zelf zou worden uitgevoerd, zou het betekenisloos zijn; er moeten mensen zijn die God volgen tot Hij die werkfase helemaal tot het einde uitvoert. Pas wanneer het werk van God Zelf is voltooid, beginnen mensen het door God opgedragen werk uit te voeren, en pas dan begint het werk van God zich te verspreiden. God voert alleen het werk uit van het inluiden van een nieuw tijdperk; het werk van de mensen bestaat uit het voortzetten ervan. Daarom zal het werk van vandaag niet lang duren; mijn leven met de mens zal niet heel lang doorgaan. Ik voltooi alleen mijn werk, en zorg ervoor dat jullie de plicht doen die jullie behoren te doen, zodat dit werk en dit evangelie zich zo snel mogelijk kan verspreiden onder de heidenen en andere naties; alleen op die manier kunnen jullie je plicht als mensen vervullen. De tijd van vandaag is de kostbaarste die er is. Als je die negeert, ben je een dwaas; als je in deze omgeving deze woorden eet en drinkt en dit werk ervaart, en toch de vastberadenheid niet hebt om de waarheid na te streven, en je niet in het minst voelt dat je een last draagt – wat moet er dan van je toekomst worden? Is een persoon als jij niet rijp om verstoten te worden?

Dienen zoals de Israëlieten deden

Tegenwoordig besteden veel mensen geen aandacht aan wat ze door coördinatie met anderen kunnen leren. Ik heb ontdekt dat velen van jullie helemaal niets kunnen leren tijdens de coördinatie met anderen; de meesten van jullie houden aan je eigen denkbeelden vast. Je doet bij je werk in de kerk je woord en een ander zijn of haar woord, zonder enig verband met elkaar; er is eigenlijk totaal geen samenwerking. Jullie gaan allemaal zo op in het enkel maar communiceren van je eigen inzichten of in het je ontdoen van de ‘lasten’ die je in je draagt, zonder ook maar enigszins het leven te zoeken. Je lijkt het werk slechts plichtmatig te doen, altijd van mening dat je je eigen weg moet gaan, ongeacht wat iemand anders zegt of doet; je denkt dat je moet communiceren zoals de Heilige Geest je leidt, wat de omstandigheden van anderen ook mogen zijn. Je bent niet in staat om de sterke punten van anderen te ontdekken, noch ben je capabel om aan zelfonderzoek te doen. Jullie aanname van dingen is echt afwijkend en verkeerd. Je zou kunnen zeggen dat jullie zelfs nu nog gewoon steeds veel zelfingenomenheid aan de dag leggen, alsof je weer in die oude ziekte bent teruggevallen. Jullie communiceren niet met elkaar op een manier die tot volledige openheid leidt, bijvoorbeeld over wat voor resultaat jullie hebben bereikt met het werk in bepaalde kerken, of over de recente toestand van je innerlijke gesteldheid, enzovoort; jullie communiceren gewoon nooit over dat soort dingen. Jullie zijn absoluut niet bezig om je eigen opvattingen te laten varen of jezelf te verzaken. Leiders en werkers denken er alleen maar aan hoe ze hun broeders en zusters ervan kunnen weerhouden om negatief te zijn en hoe ervoor te zorgen dat deze energiek kunnen volgen. Maar jullie denken allemaal dat energiek volgen op zich al genoeg is en in de grond van de zaak begrijpen jullie niet wat het betekent om jezelf te kennen en jezelf te verzaken, laat staan dat jullie begrijpen wat het betekent om in samenwerking met anderen te dienen. Jullie denken er alleen maar aan om zelf de wil te hebben om God terug te betalen voor Zijn liefde, de wil te hebben om naar de stijl van Petrus te leven. Behalve aan die dingen, denk je aan niets anders. Je beweert zelfs dat je je, ongeacht wat andere mensen doen, niet blindelings zult onderwerpen, en dat je ongeacht hoe andere mensen zijn, zelf zult streven naar volmaking door God, en dat dat voldoende zal zijn. Het is echter een feit dat je wil op geen enkele manier tot een concrete uitdrukking in de realiteit is gekomen. Is dit alles niet het soort gedrag dat jullie tegenwoordig aan de dag leggen? Ieder van jullie houdt vast aan je eigen inzicht en jullie wensen allemaal vervolmaakt te worden. Ik zie dat jullie al zo’n lange tijd hebben gediend zonder veel vooruitgang te hebben geboekt; met name in deze les om in harmonie samen te werken, hebben jullie absoluut niets bereikt! Wanneer je naar de kerken gaat, communiceer je op jouw manier en anderen op hun manier. Zelden vindt er een harmonieuze coördinatie plaats, wat nog sterker geldt voor de volgelingen van een lager niveau. Dat wil zeggen, het gebeurt maar zelden dat er ook maar enigen onder jullie begrijpen wat God dienen inhoudt, of hoe je God moet dienen. Jullie zijn verwarrend en behandelen dit soort lessen als iets onbeduidends. Er zijn zelfs veel mensen die niet alleen verzuimen om dit aspect van de waarheid in praktijk te brengen, maar die ook bewust verkeerde dingen doen. Zelfs degenen die al vele jaren hebben gediend, strijden en plegen samenzweringen tegen elkaar, bovendien zijn ze jaloers en concurreren ze elkaar. Het is ieder voor zich en ze werken totaal niet samen. Spreekt uit al deze dingen niet jullie werkelijke gestalte? Jullie, mensen, die op dagelijkse basis samen dienen, zijn net als de Israëlieten, die God Zelf rechtstreeks elke dag in de tempel dienden. Hoe is het mogelijk dat jullie, die God dienen, geen idee hebben hoe jullie moeten coördineren of moeten dienen?

De Israëlieten dienden Jehova destijds rechtstreeks in de tempel, en ze hadden de identiteit van priesters. (Natuurlijk was niet iedere persoon priester; slechts enkelen die Jehova in de tempel dienden, hadden die identiteit.) Ze droegen kronen die hun door Jehova waren verleend (dat wil zeggen dat zij deze kronen volgens Jehova’s vereisten maakten; niet dat Jehova de kronen rechtstreeks aan hen gaf). Ze droegen ook priesterlijke gewaden die Jehova hun had verleend en dienden Hem rechtstreeks in de tempel, blootsvoets, van ’s ochtends tot ’s avonds. Hun dienst aan Jehova was zeker niet wanordelijk en hield niet in dat ze zomaar blindelings wat deden; alles werd juist gedaan volgens regels die niemand die Hem rechtstreeks diende, mocht overtreden. Ze moesten zich allemaal houden aan deze voorschriften; anders zou hun worden verboden om de tempel te betreden. Als een van hen de regels van de tempel overtrad – dat wil zeggen: als iemand ongehoorzaam was aan de geboden van Jehova – dan moest die persoon behandeld worden overeenkomstig de wetten die Hij had uitgevaardigd, en niemand mocht daar bezwaar tegen maken of de overtreder in bescherming nemen. Ongeacht hoeveel jaar ze God hadden gediend, ze moesten zich allemaal aan de regels houden. Om deze reden trokken zo veel priesters priesterlijke gewaden aan en bleven ze Jehova op deze manier dienen, het hele jaar door, hoewel Hij ze geen speciale behandeling had gegeven. Ze brachten hun hele leven zelfs voor het altaar en in de tempel door. Dit was een blijk van hun trouw en onderwerping. Het was geen wonder dat Jehova zulke zegeningen over hen uitstortte; het kwam allemaal door hun trouw dat ze gunsten ontvingen en alle daden van Jehova zagen. Destijds, toen Jehova in Israël onder Zijn uitverkoren volk werkte, stelde Hij behoorlijk strenge eisen aan hen. Ze waren allemaal zeer gehoorzaam en waren gebonden door de wetten; die wetten hadden als doel dat ze Jehova konden blijven vereren. Het waren allemaal Jehova’s bestuurlijke decreten. Als een van deze priesters zich niet aan de Sabbat hield of Jehova’s geboden overtrad, en als dat werd ontdekt door het gewone volk, dan werd die persoon onmiddellijk voor het altaar gebracht en gestenigd. Het was niet toegestaan om die lijken in of rondom de tempel te plaatsen; Jehova stond dat niet toe. Wie dat wel deed, werd behandeld als iemand die ‘wereldlijke offers’ bracht, in een grote put geworpen en ter dood gebracht. Natuurlijk verloren al die mensen hun leven; doorgaans werd er niemand gespaard. Er waren zelfs mensen die ‘wereldlijk vuur’ offerden; met andere woorden, mensen die niet offerden op de door Jehova aangewezen dagen, werden door Zijn vuur verbrand samen met de dingen die zij offerden, die niet op het altaar mochten achterblijven. De eisen die aan de priesters werden gesteld waren als volgt: ze mochten de tempel, of zelfs het voorhof ervan, niet betreden zonder eerst hun voeten te wassen. Ze mochten de tempel alleen betreden als ze hun priesterlijke gewaden droegen. Ze mochten de tempel alleen betreden als ze hun priesterlijke kroon droegen. Ze mochten de tempel niet betreden als ze door een lijk verontreinigd waren. Ze mochten de tempel niet betreden na aanraking van de hand van een onrechtvaardige persoon, zonder eerst hun eigen handen te hebben gewassen, en ze mochten de tempel niet betreden nadat ze zich met vrouwen bezoedeld hadden (voor drie maanden, niet voor altijd), evenmin mochten ze Jehova’s aangezicht zien. Wanneer de tijd verstreken was – wat inhield dat ze pas na drie maanden schone priesterlijke gewaden mochten aantrekken – moesten ze vervolgens zeven dagen in het voorhof dienen voordat ze de tempel mochten betreden om Jehova’s aangezicht te zien. Ze mochten elk van deze priesterlijke gewaden alleen binnen de tempel dragen, nooit daarbuiten, om te voorkomen dat Jehova’s tempel bezoedeld werd. Al diegenen die priester waren, moesten misdadigers die Jehova’s wetten hadden overtreden voor Zijn altaar brengen, waar ze door het gewone volk ter dood werden gebracht; anders zou er vuur neerkomen op de priester die getuige was geweest van de overtreding. Dus waren ze voortdurend trouw aan Jehova, omdat Zijn wetten voor hen zo streng waren, en ze zouden Zijn bestuurlijke decreten absoluut nooit achteloos durven te overtreden. De Israëlieten waren trouw aan Jehova, omdat ze Zijn vlam hadden gezien, en de hand hadden gezien waarmee Hij mensen tuchtigde, en ook omdat ze oorspronkelijk zo’n eerbied voor Hem hadden gekoesterd. Daardoor verkregen ze niet alleen Jehova’s vlam, maar ook Zijn zorg, Zijn bescherming en Zijn zegeningen. Hun trouw bestond eruit dat ze zich hielden aan Jehova’s woorden in al hun daden en dat niemand ongehoorzaam was. Als er ook maar van enige ongehoorzaamheid sprake was, voerden de anderen Jehova’s woorden nog steeds uit, brachten ze iedereen ter dood die tegen Jehova inging en verborgen ze die persoon geenszins voor Hem. Zij die de sabbat overtraden, zij die schuldig waren aan losbandigheid en zij die offers aan Jehova stalen, werden uiterst zwaar gestraft. Zij die de sabbat overtraden, werden, zonder uitzondering, door hen (het gewone volk) gestenigd of ze werden dood gegeseld. Zij die ontucht pleegden – zelfs zij die mooie vrouwen begeerden of die bij het zien van slechte vrouwen wellustige gedachten kregen, of die bij het zien van jonge vrouwen in wellust ontbrandden – werden allemaal ter dood gebracht. Als een jonge vrouw die geen bedekking of sluier droeg een man tot ongeoorloofd gedrag verleidde, werd die vrouw ter dood gebracht. Als de man die dergelijke wetten overtrad een priester was (iemand die in de tempel diende), dan werd hij gekruisigd of opgehangen. Zulke personen mochten niet blijven leven en niemand van hen vond genade bij Jehova. De familieleden van een dergelijke man mochten na diens dood drie jaar lang geen offers aan Jehova brengen voor het altaar, evenmin mochten zij deel hebben aan de offers die Jehova het gewone volk had toegestaan. Pas nadat die periode was verstreken, mochten ze hun allerbeste runderen of schapen op Jehova’s altaar plaatsen. Als er andere overtredingen waren begaan, moesten ze drie dagen vasten voor Jehova en om Zijn genade smeken. Ze aanbaden Jehova niet alleen omdat Zijn wetten zo streng en zo strikt waren; ze deden dat ook als gevolg van Zijn genade en hun trouw aan Hem. Ze zijn als zodanig tot op heden net zo trouw in hun dienst gebleven en ze zijn nooit teruggekrabbeld van hun smeekbeden aan Jehova. Het volk van Israël geniet tegenwoordig nog steeds Zijn zorg en bescherming, en onder hen is Hij nog steeds de goedertierenheid en vertoeft Hij voortdurend. Ze weten allemaal hoe ze Jehova moeten vereren en hoe ze Hem moeten dienen, en ze weten allemaal hoe ze moeten handelen om Zijn zorg en bescherming te genieten; dit komt omdat ze Hem allemaal vereren in hun hart. Het geheim van het succes van heel hun dienst is niets anders dan eerbied. Dus hoe staan jullie er tegenwoordig allemaal voor? Lijken jullie in enig opzicht op het volk van Israël? Denk je dat dienen in deze tijd te maken heeft met het volgen van een groot spiritueel leider? Jullie leggen gewoon geen enkele trouw en eerbied aan de dag. Jullie ontvangen aanzienlijke genade en zijn gelijkwaardig aan de Israëlitische priesters in zoverre dat jullie allemaal God rechtstreeks dienen. Hoewel jullie de tempel niet betreden, is wat jullie ontvangen en wat jullie zien veel meer dan wat de priesters ontvingen die Jehova in de tempel dienden. Jullie rebelleren en verzetten je echter vele malen meer dan zij dat deden. Jullie eerbied is minuscuul en als gevolg daarvan ontvangen jullie maar heel weinig genade. Hoewel jullie toewijding maar heel gering is, hebben jullie veel meer ontvangen dan de Israëlieten ooit hebben ontvangen. Worden jullie in dit alles niet welwillend behandeld? Toen het werk in Israël werd gedaan, durfden mensen niet zomaar over Jehova te oordelen. Maar hoe zit dat bij jullie? Ware het niet vanwege het werk dat ik momenteel verricht om jullie te overwinnen, hoe zou ik dan kunnen tolereren dat jullie mijn naam zo ongehoord te schande hebben gemaakt? Als het tijdperk waarin jullie leven het Tijdperk van de Wet was, dan zou gezien jullie woorden en daden niemand van jullie in leven blijven. Jullie eerbied is minuscuul! Jullie geven mij altijd de schuld dat ik niet veel gunsten op jullie heb uitgestort, jullie beweren zelfs dat ik jullie niet genoeg zegenende woorden geef en dat ik alleen maar vervloekingen voor jullie heb. Weten jullie dan niet dat jullie met zo weinig eerbied ten opzichte van mij onmogelijk mijn zegeningen in ontvangst kunnen nemen? Weten jullie dan niet dat ik jullie voortdurend vervloek en veroordeel vanwege de erbarmelijke staat van jullie dienst? Vinden jullie allemaal dat jullie onrecht is aangedaan? Hoe kan ik mijn zegeningen uitstorten op een groep mensen die opstandig is en zich niet onderwerpt? Hoe kan ik mijn genade lichtvaardig toebedelen aan mensen die mijn naam te schande maken? Jullie zijn al behandeld met extreme goedgunstigheid. Waren de Israëlieten zo opstandig geweest als jullie nu zijn, dan had ik ze lang geleden al uitgeroeid. Ik behandel jullie echter met niets anders dan clementie. Is dit geen welwillendheid? Verlangen jullie naar nog grotere zegeningen? Jehova zegent alleen degenen die Hem vereren. Hij tuchtigt mensen die tegen Hem rebelleren en zal nooit een van hen vergeven. Hebben jullie, mensen van deze tijd, die niet weten hoe ze moeten dienen, niet meer behoefte aan tuchtiging en oordeel, zodat jullie hart zich volledig kan omkeren? Zijn deze tuchtiging en oordeel niet de beste zegeningen om over jullie uit te storten? Zijn die niet jullie beste bescherming? Zou iemand van jullie anders het laaiende vuur van Jehova kunnen doorstaan? Als jullie werkelijk net zo trouw konden dienen als de Israëlieten, zou genade dan ook niet jullie voortdurende metgezel zijn? Zouden jullie dan ook niet vaak vreugde hebben en voldoende gunsten genieten? Weten jullie allemaal wel hoe jullie moeten dienen?

De eis die tegenwoordig aan jullie wordt gesteld – om samen te werken in harmonie – is vergelijkbaar met de dienst die Jehova van de Israëlieten eiste: houd anders gewoon op met het verrichten van diensten. Omdat jullie mensen zijn die God rechtstreeks dienen, moeten jullie op zijn minst in staat zijn tot trouw en overgave in jullie dienst, en moeten jullie ook lessen op een praktische manier kunnen leren. In het bijzonder voor degenen die in de kerk werken: zou ook maar één van de broeders en zusters met een lagere rang dan die van jullie het aandurven om jullie aan te spreken? Zou ook maar iemand je jullie fouten in je gezicht durven voor te houden? Jullie staan hoog boven alle anderen; jullie heersen als koningen! Dergelijke praktische lessen bestuderen jullie zelfs niet en jullie betreden ze ook niet, maar jullie spreken toch over het dienen van God! Momenteel wordt je gevraagd om een aantal kerken te leiden, maar je geeft jezelf niet alleen niet op, maar je houdt zelfs vast aan je eigen ideeën en meningen, en zegt dingen zoals: ‘Volgens mij moet dit op deze manier gebeuren, want God heeft gezegd dat we ons niet door anderen moeten laten beperken en dat we ons tegenwoordig niet blindelings moeten onderwerpen.’ Ieder van jullie houdt er dus je eigen mening op na en niemand gehoorzaamt elkaar. Hoewel je duidelijk weet dat je dienst zich in een impasse bevindt, zeg je toch: ‘Zoals ik het zie, zit mijn manier er niet ver naast. In elk geval hebben we allebei een kant: jij praat over die van jou en ik zal praten over die van mij; jij communiceert over jouw visies en ik zal spreken over mijn binnengaan.’ Je neemt nooit de verantwoordelijkheid voor de vele dingen die moeten worden aangepakt, of je doet maar gewoon wat, ieder van jullie verkondigt zijn eigen mening en stelt zorgvuldig zijn eigen status, reputatie en aanzien veilig. Niemand van jullie is bereid is om zichzelf te verootmoedigen, en geen van beide partijen neemt het initiatief om zichzelf over te geven en elkaars tekortkomingen aan te vullen, zodat het leven sneller vooruitgang kan boeken. Wanneer jullie samen coördineren, moeten jullie leren om de waarheid te zoeken. Wellicht dat je zegt: “Ik heb geen duidelijk begrip van dit aspect van de waarheid. Wat voor ervaring heb jij ermee?” Of je zou kunnen zeggen: “Jij hebt ten aanzien van dit aspect meer ervaring dan ik, zou jij me alsjeblieft wat aanwijzingen kunnen geven?” Zou dat geen goede manier zijn om het aan te pakken? Jullie hebben naar een heleboel preken geluisterd en hebben een zekere ervaring met het verrichten van diensten. Als jullie niet van elkaar leren, elkaar niet helpen en elkaars tekortkomingen niet aanvullen wanneer jullie werk in de kerken verrichten, hoe kun je dan überhaupt iets leren? Telkens wanneer je iets tegenkomt, moeten jullie met elkaar communiceren zodat jullie leven er baat bij kan hebben. Bovendien moeten jullie zorgvuldig communiceren over allerlei zaken alvorens een besluit te nemen. Alleen op die manier neem je verantwoordelijkheid voor de kerk en handel je niet louter plichtmatig. Nadat je alle kerken hebt bezocht, moet je samenkomen en over de kwesties communiceren die je zoal ontdekt en eventuele problemen die je in je werk bent tegengekomen. Vervolgens moet je communiceren over de verlichting en illuminatie die je hebt ontvangen – dit is een essentiële praktijk van het dienen. Jullie moeten tot harmonische samenwerking komen ten behoeve van het werk van God, ten bate van de kerk en om je broeders en zusters voorwaarts aan te sporen. Jullie moeten met elkaar coördineren, waarbij ieder de ander bijschaaft en samen een beter werkresultaat bereikt en zo zorgdraagt voor Gods wil. Zo ziet echte samenwerking eruit, en alleen degenen die daaraan meedoen, zullen werkelijk binnengaan. Bij de samenwerking zijn sommige woorden die je spreekt misschien ongeschikt, maar dat maakt niet uit. Communiceer daar later over en krijg er een duidelijk begrip van; leg het niet naast je neer. Na dergelijke communicatie kun je de tekortkomingen van je broeders of zusters aanvullen. Alleen door op deze manier steeds dieper in je werk op te gaan, kun je betere resultaten boeken. Als mensen die God dienen, moet ieder van jullie in staat zijn om de belangen van de kerk te verdedigen bij alles wat je doet, in plaats van alleen je eigen belangen in beschouwing te nemen. Het is onaanvaardbaar om in je eentje te handelen, elkaar te ondermijnen. Mensen die zich zo gedragen, zijn niet geschikt om God te dienen! Deze mensen hebben een verschrikkelijke gezindheid; er zit geen greintje menselijkheid meer in hen. Ze zijn honderd procent Satan! Ze zijn beesten! Zelfs nu gebeuren zulke dingen nog steeds onder jullie; jullie gaan zelfs zover, dat je elkaar tijdens het communiceren aanvalt, opzettelijk naar voorwendselen zoekt en rood in het gezicht aanloopt terwijl je over een of andere onbeduidende kwestie ruziet, waarbij geen van de betrokkenen bereid is om een stapje opzij te doen, waarbij ieder zijn innerlijke gedachten voor de ander verbergt, de andere partij aandachtig in de gaten houdt en voortdurend op zijn hoede is. Past een dergelijke gezindheid om in dienst van God te staan? Kan zulk werk van jou je broeders en zusters ergens in voorzien? Je kunt mensen niet alleen niet naar een juiste levenswandel leiden, maar je plant je eigen verdorven gezindheid in feite in je broeders en zusters. Breng je anderen dan geen schade toe? Je geweten is gruwelijk en tot in de kern verrot! Je gaat niet de realiteit binnen, evenmin breng je de waarheid in praktijk. Bovendien geef je je duivelse natuur schaamteloos bloot aan anderen. Je kent gewoon geen schaamte! Deze broeders en zusters zijn aan je toevertrouwd, toch voer je ze naar de hel. Ben je dan niet iemand wiens geweten verrot is geworden? Je bezit absoluut geen schaamte!

Het kaliber opvijzelen is omwille van het ontvangen van Gods redding

Het kaliber van mensen opvijzelen betekent van jullie vergen dat jullie je bevattingsvermogen verbeteren, zodat jullie Gods woorden kunnen begrijpen en weten hoe jullie ernaar moeten handelen. Dit is het meest elementaire vereiste. Als je mij volgt zonder te begrijpen wat ik zeg, is je geloof dan niet verward? Hoeveel woorden ik ook uit: als ze buiten jullie bereik zijn, als jullie ze niet goed begrijpen, wat ik ook zeg, dan betekent dit dat jullie een pover kaliber hebben. Zonder bevattingsvermogen begrijpen jullie niets van wat ik zeg, wat het erg moeilijk maakt om het gewenste effect te bereiken; er is veel wat ik jullie niet rechtstreeks kan zeggen, en het beoogde effect kan niet worden behaald, waardoor er aanvullend werk nodig is. Omdat jullie bevattingsvermogen, jullie vermogen om dingen te zien en de normen waar jullie naar leven te gebrekkig zijn, moet het werk van het ‘opvijzelen van het kaliber’ in jullie verricht worden. Dit is onontkoombaar en er is geen alternatief. Alleen zo kan enig effect worden bereikt; anders zouden alle woorden die ik zeg voor niets zijn. En zouden jullie dan niet allemaal de geschiedenis ingaan als zondaars? Zouden jullie niet het laagste van het laagste worden? Weten jullie niet welk werk er in jullie verricht wordt en wat er van jullie vereist wordt? Jullie horen je eigen kaliber te kennen: het voldoet totaal niet aan mijn eisen. En vertraagt dit mijn werk niet? Op basis van jullie huidige kaliber en de huidige gesteldheid van jullie karakter is niet één van jullie geschikt om van mij te getuigen, noch kan ook maar iemand van jullie de taak aan om de zware verantwoordelijkheden van mijn toekomstige werk te dragen. Schamen jullie je niet diep? Als jullie zo doorgaan, hoe kunnen jullie dan aan mijn wil voldoen? Je moet je leven ten volste uitleven. Laat de tijd niet vruchteloos voorbijgaan – dat heeft geen waarde. Je moet weten waar je mee toegerust hoort te zijn. Denk niet dat je van alle markten thuis bent – je hebt nog een lange weg te gaan! Wat valt er verder nog te zeggen als je nog niet het geringste gezonde verstand van menselijkheid hebt? Is het niet allemaal tevergeefs? En wat betreft de menselijkheid en het kaliber dat ik vereis: niet één van jullie is volledig bekwaam. Het is buitengewoon lastig om iemand te vinden die geschikt is voor gebruik. Jullie geloven dat jullie in staat zijn groter werk voor mij te doen, en dat grotere dingen van mij jullie kunnen worden toevertrouwd; in feite weten jullie niet eens hoe jullie veel van de lessen voor jullie eigen ogen kunnen binnengaan – hoe zouden jullie dan ooit diepere waarheden kunnen binnengaan? Jullie intrede moet volgens een laag voor laag benadering en stapsgewijs verlopen. Deze moet niet chaotisch zijn: dat is nergens goed voor. Begin met de alleroppervlakkigste intrede: lees deze woorden regel voor regel tot jullie inzicht en duidelijkheid verkrijgen. Wanneer je Gods woorden leest, ga er dan niet alleen oppervlakkig overheen alsof je bloemen bewondert vanaf een galopperend paard, en handel niet alleen maar werktuigelijk. Je kunt ook regelmatig enige naslagwerken lezen (zoals boeken over grammatica of retorica) om je kennis te verbeteren. Lees geen boeken als romantische lectuur of biografieën over grote mannen of boeken over sociale wetenschap; deze hebben geen nut en kunnen alleen schade aanrichten. Je moet je alles eigen maken wat je moet binnengaan en begrijpen. Het doel van het opvijzelen van het kaliber van mensen is hen een besef geven van hun eigen essentie, identiteit, status en waarde. Je moet begrijpen waarom mensen bij het geloven in God de waarheid moeten nastreven en of het acceptabel voor mensen is om hun kaliber niet op te vijzelen. Het is noodzakelijk dat je kennis blijft verwerven; dit moet je niet weggooien! Jullie moeten begrijpen waarom het kaliber van mensen moet worden opgevijzeld, hoe het moet worden opgevijzeld en welke aspecten jullie moeten binnengaan. Jullie moeten de betekenis begrijpen van het uitleven van normale menselijkheid, waarom dit werk gedaan moet worden en de rol die de mens moet spelen. Bij het verwerven van kennis, bijvoorbeeld, moeten jullie begrijpen welke aspecten bestudeerd moeten worden en hoe deze binnengegaan moeten worden. Jullie horen allemaal te weten wat het doel is van het verwerven van kennis. Is dat niet het begrijpen van de woorden van God en het binnengaan van de waarheid? Wat overheerst er vandaag de dag in de kerken? Mensen zichzelf laten opvoeden zorgt ervoor dat ze het genieten van Gods woorden vergeten, en naast kennis verwerven doen ze de hele dag niets. Als je van hen eist dat ze normale menselijkheid uitleven, zullen ze alleen aandacht schenken aan het opruimen van hun huis, koken of keukengerei kopen. Dit zullen de enige dingen zijn waar ze zich op richten; ze zullen zich er zelfs niet van bewust zijn hoe ze een gewoon kerkleven moeten leiden. Als je merkt dat je je in de huidige omstandigheden bevindt, ben je in je beoefening op een dwaalspoor geraakt. Waarom wordt er dan van je gevraagd het geestelijke leven binnen te gaan? Door eenvoudigweg deze dingen te leren, zul je niet kunnen bereiken wat er van je wordt gevraagd. Het leven binnengaan is nog altijd het belangrijkst; ondertussen is de reden om dat werk te doen het oplossen van de moeilijkheden die mensen tegenkomen in hun ervaringen. Door je kaliber op te vijzelen verkrijg je kennis van de menselijke natuur en het wezen van de mens. Het voornaamste doel hiervan is dat het geestelijke leven van mensen kan groeien en hun gezindheid kan veranderen. Je weet misschien hoe je er piekfijn en mooi kunt uitzien, je hebt misschien goed inzicht en bent misschien slim, en toch ben je, wanneer uiteindelijk de dag komt waarop je aan het werk moet, daar niet toe in staat. Daarom moet je je bewust zijn van wat er eveneens gedaan moet worden terwijl je je kaliber opvijzelt. Het doel is om je te veranderen; het opvijzelen van je kaliber is aanvullend. Het is niet goed genoeg als je kaliber niet verbeterd wordt, en nog erger is het als je gezindheid niet veranderd wordt. Geen van beide kan nagelaten worden. Normale menselijkheid bezitten betekent niet dat je een klinkende getuigenis hebt gegeven; wat er van je vereist wordt, is niet zo eenvoudig.

Alleen wanneer het kaliber van mensen zodanig is opgevijzeld dat ze het verstand en de levensstijl verwerven van mensen met normale menselijkheid en ook het leven zijn binnengegaan, pas dan zullen ze veranderingen en getuigenissen hebben die het noemen waard zijn. Wanneer de dag komt waarop je moet getuigen, moet je het ook hebben over de veranderingen in je menselijke leven en over de kennis van God die er in je is. Alleen de combinatie van deze twee aspecten is je ware getuigenis en je oogst. Het is niet genoeg dat je menselijkheid aan de buitenkant verandert terwijl je van binnen geen begrip hebt. Evenmin volstaat het om van binnen begrip en waarheid te hebben, maar uiteindelijk het uitleven van je normale menselijkheid na te laten. Het werk dat er vandaag aan je gedaan wordt, is niet voor de sier, maar is bedoeld om je te veranderen. Het enige wat je hoeft te doen is je richten op het veranderen van jezelf. Elke dag schrijven en luisteren, met niets anders in je leven, volstaat niet; je moet intrede hebben in elk opzicht. Je moet het normale leven van een heilige leiden. Veel zusters kleden zich als jongedames en veel broeders kleden zich als adel of als voorname lieden, terwijl het hen volslagen ontbreekt aan de betamelijkheid van de heiligen. Iemands kaliber opvijzelen is één ding; dit wordt terloops bereikt. Iets anders is het eten en drinken van Gods woorden – dit is wat essentieel is. Als je kaliber opgevijzeld was, maar uiteindelijk niet werd ingezet omdat je Gods woorden niet at en dronk, zou je dan je inspanningen niet met leren hebben verkwist? Beide aspecten moeten worden gecombineerd. Waarom de kennis van God ter sprake brengen bij het bespreken wat er van je vereist wordt? Is dat niet omwille van de resultaten van het aanstaande werk? Nadat je overwonnen bent, moet je vanuit je eigen ervaringen kunnen getuigen. Het is niet goed genoeg als je uiterlijke verschijning er een is van normale menselijkheid, terwijl je uiteindelijk niet in staat bent je ervaringen onder woorden te brengen. Terwijl je een normaal geestelijk leven leidt, moet je ook normale menselijkheid verwerven, waarvan veel aspecten terloops geleerd zullen worden. Denk je dat voor het vegen van de vloer bepaalde oefening nodig is? Erger nog is een uur lang oefenen hoe je je eetstokjes moet vasthouden onder het eten! Uit welke aspecten bestaat normale menselijkheid? Inzicht, verstand, geweten en karakter. Als je in elk van deze aspecten normaalheid kunt bereiken, zal je menselijkheid volstaan. Je moet de gelijkenis hebben van een normaal mens, je moet lijken op iemand die in God gelooft. Je hoeft niet te veel te bereiken of jezelf in te laten met diplomatie; je moet alleen maar een normaal mens zijn, met het verstand van een normaal persoon, om dingen te kunnen doorzien en er tenminste uit te zien als een normaal mens. Dat zal volstaan. Alles wat er vandaag van je vereist wordt, ligt in je vermogen; dit is geen geval van proberen een eend op een paal te jagen. Er zullen geen nutteloze woorden en geen nutteloos werk aan je worden besteed. Alle lelijkheid die er in je leven wordt uitgedrukt of onthuld, moet weggewerkt worden. Jullie zijn verdorven door Satan en zitten boordevol gif van Satan. Alles wat er van je gevraagd wordt, is dat je je ontdoet van deze verdorven satanische gezindheid. Er wordt niet van je gevergd dat je een of andere hoogwaardigheidsbekleder wordt, of een beroemd of belangrijk persoon. Dat heeft geen zin. Het werk dat er in jullie wordt verricht, houdt rekening met wat er inherent aan jullie is. Wat ik van mensen vraag is binnen grenzen gedefinieerd. Als jullie zouden oefenen op de manier en in de toon waarop intellectuelen spreken, zouden jullie dat niet kunnen. Gezien jullie kaliber moeten jullie tenminste in staat zijn met wijsheid en tact te spreken, en dingen duidelijk en begrijpelijk uit te leggen. Dat is alles wat er nodig is om aan de vereisten te voldoen. Als jullie op zijn minst inzicht en verstand verwerven, is dat goed genoeg. Het belangrijkst nu is dat jullie je verdorven satanische gezindheid afleggen. Je moet de lelijkheid afleggen die zich in je openbaart. Hoe kun je over voortreffelijk verstand en voortreffelijk inzicht spreken, als je die niet aflegt? Wanneer ze zien dat het tijdperk is veranderd, ontbreekt het veel mensen aan enige nederigheid of enig geduld, en het is goed mogelijk dat ze ook geen enkele liefde of bij een heilige horende betamelijkheid hebben. Hoe absurd zijn zulke mensen! Hebben ze ook maar een grammetje normale menselijkheid? Hebben ze enige getuigenis dat het noemen waard is? Ze zijn totaal verstoken van inzicht of verstand. Natuurlijk moeten sommige afwijkende en foutieve aspecten van de beoefening van mensen verbeterd worden; het starre geestelijke leven dat ze voorheen hadden en hun afgestompte, stompzinnige verschijning, bijvoorbeeld – dit alles moet worden veranderd. Verandering betekent niet dat je losbandig mag worden, je aan het vlees mag overgeven en mag zeggen wat je maar wilt. Je mag niet zo maar wat zeggen. Spreken en je gedragen als een normaal mens betekent dat je samenhangend spreekt, ‘ja’ zegt wanneer je ‘ja’ bedoelt en ‘nee’ zegt wanneer je ‘nee’ bedoelt. Houd je aan de feiten en spreek gepast. Speel niet vals en lieg niet. De grenzen die een normale persoon kan bereiken wat betreft een verandering van gezindheid moeten begrepen worden. Zo niet, dan zul je de werkelijkheid niet kunnen binnengaan.

Het belang van het redden van de afstammelingen van Moab

In deze twee- tot driejarige periode van werk is datgene wat bereikt had moeten worden in het werk van oordeel over jullie zo goed als bereikt. De meeste mensen hebben hun eigen toekomstperspectieven en lotsbestemming enigszins laten varen. Wanneer echter wordt gezegd dat jullie de afstammelingen van Moab zijn, kunnen velen van jullie dat niet verdragen – jullie gelaatstrekken vervormen, jullie monden maken rare bewegingen en jullie beginnen voor je uit te staren. Jullie kunnen eenvoudigweg niet geloven dat jullie de afstammelingen van Moab zijn. Moab werd verbannen naar dit land nadat hij was vervloekt. Zijn nageslacht heeft zijn bloedlijn doorgegeven tot de dag van vandaag en jullie zijn allemaal zijn afstammelingen. Er is niets wat ik kan doen – wie heeft er gezegd dat je in het huis van Moab geboren moest worden? Ik heb medelijden met je en zou willen dat het niet waar was, maar niemand kan dit feit veranderen. Je bent een afstammeling van Moab en ik kan niet zeggen dat je een afstammeling van David bent. Het maakt niet uit wiens afstammeling je bent, je bent nog steeds een geschapen wezen, hoewel je een wezen met een lage rang, een wezen met een lage afkomst bent. Alle geschapen wezens moeten al Gods werk ervaren; zij zijn allemaal voorwerpen van Zijn overwinning en moeten allemaal Zijn rechtvaardige gezindheid zien en Zijn wijsheid en almacht ervaren. Je bent nu een afstammeling van Moab en moet dit oordeel en deze tuchtiging aanvaarden; als je geen afstammeling van Moab was, zou je dan niet ook dit oordeel en deze tuchtiging moeten aanvaarden? Erken dit! In werkelijkheid is het werken aan de afstammelingen van Moab nu het meest waardevol en belangrijk. Omdat het werk op jullie wordt verricht, heeft het enorme betekenis. Als het werk op de afstammelingen van Cham zou worden verricht, zou het niet veelbetekenend zijn omdat zij, in tegenstelling tot Moab, geen lage afkomst hebben. De afstammelingen van de tweede zoon van Noach, Cham, zijn alleen vervloekt – ze waren niet afkomstig uit ontucht. Ze hebben slechts een lage rang, omdat Noach hen heeft vervloekt om de dienaren van dienaren te zijn. Ze hebben een lage positie, maar hun oorspronkelijke waarde was niet laag. Over Moab gesproken, mensen weten dat zijn oorspronkelijke positie laag was, omdat hij uit ontucht was geboren. Hoewel de positie van Lot erg hoog was, werd Moab geboren uit Lot en zijn dochter. Lot werd een rechtvaardige man genoemd, maar Moab was nog steeds vervloekt. Moab had een lage waarde en een lage positie en zelfs als hij niet vervloekt zou zijn, zou hij nog steeds smerig zijn en zo was hij anders dan Cham. Hij erkende Jehova niet, maar in plaats daarvan verzette hij zich tegen Jehova en daarom verviel hij in de diepste duisternis. Nu werken aan de afstammelingen van Moab betekent hen redden die in de diepste duisternis zijn gevallen. Hoewel ze vervloekt waren, is het Gods verlangen om glorie van hen te verwerven, omdat ze eerst allemaal mensen waren bij wie God in hun hart niet voorkwam; uitsluitend ervoor zorgen dat zij zonder God in hun hart Hem gehoorzamen en liefhebben, is ware overwinning en de vruchten van dergelijk werk zijn het meest waardevol en overtuigend. Alleen dit betekent glorie verwerven – dit is de glorie die God wil vergaren in de laatste dagen. Het is echt een verheffing door God dat deze mensen die een lage rang hebben nu in staat zijn om zo’n enorme redding te krijgen. Dit werk is zeer betekenisvol en het is door oordeel dat Hij deze mensen wint. Het is niet Zijn bedoeling om deze mensen te straffen, maar om hen te redden. Als Hij in de laatste dagen nog steeds bezig zou zijn met het overwinningswerk in Israël, zou het geen zin hebben; zelfs als het vrucht zou dragen, zou het geen enkele waarde of grote betekenis hebben en zou Hij niet in staat zijn om alle glorie te verwerven. Hij werkt aan jullie, diegenen die in de diepste duisternis zijn gevallen, diegenen die het meest achtergebleven zijn. Deze mensen erkennen niet dat er een God is en hebben ook nooit geweten dat er een God is. Deze schepselen zijn door Satan zo verdorven, dat ze God zijn vergeten. Ze zijn verblind door Satan en weten niet eens dat er een God in de hemel is. Jullie aanbidden allemaal afgoden en Satan in je hart – zijn jullie soms niet de meest lage, meest achtergebleven personen? Jullie zijn de laagsten van het vlees, zonder enige persoonlijke vrijheid, en jullie hebben ook last van ontberingen. Jullie zijn ook de mensen op het laagste niveau in deze maatschappij, zonder zelfs de vrijheid van geloof. Dit is wat het betekent om in jullie te werken. Dat ik op dit moment aan jullie, de afstammelingen van Moab, werk, is niet bedoeld om jullie te vernederen, maar om het belang van het werk te openbaren. Voor jullie is het een geweldige verheffing. Als iemand verstand en inzicht heeft, zal hij zeggen: “Ik ben een afstammeling van Moab. Ik ben echt niet waardig dat ik nu deze grote verheffing door God of deze grote zegeningen ontvang. In alles wat ik doe en zeg en op basis van mijn status en waarde ben ik zulke grote zegeningen van God absoluut niet waardig. De Israëlieten koesteren grote liefde voor God en de genade die ze genieten wordt hun door Hem geschonken, maar hun status is veel hoger dan de onze. Abraham was heel toegewijd aan Jehova en Petrus was heel toegewijd aan Jezus – hun toewijding was honderd keer groter dan de onze. Op basis van onze daden zijn we absoluut niet waardig om van Gods genade te genieten”. De dienst van deze mensen in China kan geenszins voor Gods aangezicht komen. Het is eenvoudigweg een volslagen puinhoop; dat jullie nu genieten van zoveel van Gods genade is zuiver Gods verhevenheid! Wanneer hebben jullie Gods werk gezocht? Wanneer hebben jullie je leven voor God opgeofferd? Wanneer hebben jullie je familie, je ouders en je kinderen bereidwillig opgegeven? Niemand van jullie heeft een grote prijs betaald! Als de Heilige Geest je niet had aangemoedigd, hoeveel van jullie zouden dan alles hebben kunnen opofferen? Het is enkel omdat jullie gedwongen en genoodzaakt zijn dat jullie tot op de dag van vandaag hebben gevolgd. Waar is jullie toewijding? Waar is jullie gehoorzaamheid? Op basis van jullie daden hadden jullie al lang geleden vernietigd moeten zijn – jullie hadden allemaal van de kaart geveegd moeten zijn. Waardoor zijn jullie geschikt om van zulke grote zegeningen te genieten? Jullie zijn absoluut niet waardig! Wie van jullie heeft zijn eigen weg bedacht? Wie van jullie heeft de ware weg zelf gevonden? Jullie zijn allemaal luie, vraatzuchtige ellendelingen die naar gemak streven! Denken jullie dat jullie zo geweldig zijn? Wat hebben jullie om over op te scheppen? Zelfs als ik niet had gezegd dat jullie de afstammelingen van Moab zijn, zijn jullie aard en geboorteplaats dan echt het meest verheven? Zelfs als ik niet had gezegd dat jullie zijn afstammelingen zijn, zijn jullie dan niet stuk voor stuk waarachtig afstammelingen van Moab? Kan de feitelijke waarheid worden veranderd? Is het ontmaskeren van jullie ware aard op dit moment bezijden de waarheid? Kijk naar jullie slaafse gedrag, jullie levens en jullie karakters – beseffen jullie niet dat jullie de laagste van de laagsten onder de mensheid zijn? Wat hebben jullie om over op te scheppen? Kijk naar jullie plek in de samenleving. Zijn jullie niet op het laagste niveau? Denken jullie soms dat ik het mis heb? Abraham offerde Isaak. Wat hebben jullie opgeofferd? Job offerde alles op. Wat hebben jullie opgeofferd? Zo veel mensen hebben hun leven gegeven, hun hoofd neergelegd, hun bloed vergoten om de ware weg te vinden. Hebben jullie die prijs betaald? Ter vergelijking, jullie komen helemaal niet in aanmerking om van zo’n grote genade te genieten. Worden jullie soms in het ongelijk gesteld als er tegenwoordig wordt gezegd dat jullie de afstammelingen van Moab zijn? Schat jezelf niet te hoog in. Je hebt niets om over op te scheppen. Zo’n grote redding, zo’n grote genade wordt jullie zomaar gegeven. Jullie hebben niets opgeofferd, maar toch genieten jullie vrijelijk van genade. Schamen jullie je niet? Hebben jullie deze ware weg zelf gezocht en gevonden? Was het niet de Heilige Geest die jullie dwong om die weg te aanvaarden? Jullie hadden het nooit in je hart om echt te zoeken en jullie hadden het helemaal niet in je hart om de waarheid te zoeken, om naar de waarheid te verlangen. Jullie hebben enkel achterovergeleund en ervan genoten; jullie hebben deze waarheid verkregen zonder enige inspanning. Welk recht hebben jullie om te klagen? Denk je dat je heel veel waarde hebt? Wat hebben jullie te klagen in vergelijking met diegenen die hun leven hebben opgeofferd en wier bloed is vergoten? Jullie vernietigen zou nu juist en natuurlijk zijn! Jullie hebben geen keuze en moeten wel gehoorzamen en volgen. Jullie zijn gewoon niet waardig! De meesten van jullie zijn geroepen, maar als de omgeving jullie niet had gedwongen of als jullie niet waren geroepen, zouden jullie helemaal niet bereid zijn geweest om tevoorschijn te komen. Wie is bereid om dat los te laten? Wie is bereid om de geneugten van het vlees op te geven? Jullie zijn allemaal personen die gretig genieten van comfort en een luxe leven zoeken! Jullie hebben zulke grote zegeningen gekregen – wat hebben jullie verder nog te zeggen? Waarover zouden jullie kunnen klagen? Jullie hebben mogen genieten van de grootste zegeningen en de grootste genade die er in de hemel is en er is nu werk aan jullie onthuld dat nog nooit eerder op aarde heeft plaatsgevonden. Is dat geen zegen? Omdat jullie je tegen God hebben verzet, zijn jullie nu zo getuchtigd. Door deze tuchtiging hebben jullie Gods genade en liefde gezien en nog meer hebben jullie Zijn rechtvaardigheid en heiligheid gezien. Door deze tuchtiging en door de smerigheid van de mensheid hebben jullie Gods grote kracht gezien en hebben jullie Zijn heiligheid en grootsheid gezien. Is dat niet de meest bijzondere waarheid? Is dat niet een betekenisvol leven? Het werk dat God doet, is vol van betekenis! Dus hoe lager jullie rang is, hoe meer het bewijst dat jullie zijn verheven door God en hoe meer het bewijst hoe waardevol Zijn werk aan jullie nu is. Het is gewoon een onbetaalbare schat die je nergens anders vandaan kunt halen! Door de eeuwen heen heeft niemand zo’n grote redding genoten. Het feit dat jullie positie laag is, laat zien hoe groot Gods verlossing is en het laat zien dat God trouw is aan de mensheid – Hij redt, Hij vernietigt niet.

Chinezen hebben nooit in God geloofd; ze hebben Jehova en Jezus nooit gediend. Het enige wat ze doen, is knielen, wierook aansteken, nep-geld verbranden en Boeddha aanbidden. Ze aanbidden gewoonweg afgoden – ze zijn allemaal extreem opstandig. Dus hoe lager de positie van mensen is, hoe meer het laat zien hoe groot de glorie is die God van jullie verkrijgt. Sommige mensen kunnen vanuit hun standpunt zeggen: “God, wat is het werk dat u doet? Komt zo’n verheven God, zo’n heilige God als u naar een smerig land? Denkt u zo laag over uzelf? Wij zijn heel smerig, maar u bent bereid om bij ons te zijn? U bent bereid om onder ons te leven? We zijn zo laag bij de grond, maar u bent bereid om ons compleet te maken? En u zou ons gebruiken als modellen en voorbeelden?” Ik zeg daarop: je begrijpt mijn wil niet! Je begrijpt het werk dat ik wil doen niet, noch begrijp je mijn gezindheid. Je kunt de betekenis van het werk dat ik ga doen niet beseffen. Zou mijn werk zich kunnen voegen naar jouw menselijke opvattingen? Volgens menselijke opvattingen zou ik geboren moeten zijn in een mooi land om te laten zien dat ik een hoge status heb, om te laten zien dat ik van grote waarde ben, om mijn eerbaarheid, heiligheid en grootheid te tonen. Als ik geboren was op een plek die mij erkent, in een familie op stand, en als ik een hoge positie en status had, zou ik heel goed worden behandeld. Dat zou geen voordelen hebben voor mijn werk en zou zo’n grote redding dan nog steeds kunnen worden geopenbaard? Allen die mij zien, zouden mij gehoorzamen en ze zouden niet met vuiligheid worden bezoedeld. Ik had op zo’n plek geboren moeten worden. Dat is wat jullie geloven. Maar denk eens na: kwam God naar de aarde voor plezier of voor werk? Als ik op zo’n gemakkelijke, comfortabele plek zou werken, zou ik dan mijn volledige glorie kunnen behalen? Zou ik mijn hele schepping kunnen overwinnen? Toen God naar de aarde kwam, was Hij niet van de wereld en Hij is geen vlees geworden om van de wereld te genieten. De plaats waarop Zijn werk het best Zijn gezindheid zou onthullen en het meest betekenisvol zou zijn, is precies de plaats waar Hij werd geboren. Ongeacht of het nu een heilig of smerig land is, en ongeacht waar Hij werkt, Hij is heilig. Alles in de wereld werd door Hem geschapen, hoewel alles is verdorven door Satan. Toch zijn alle dingen nog altijd van Hem; ze zijn allemaal in Zijn handen. Hij komt naar een smerig land en werkt daar om Zijn heiligheid te openbaren; Hij doet dit alleen omwille van Zijn werk, dat wil zeggen, Hij ondergaat grote vernedering door op deze manier te werken om de mensen van dit smerige land te redden. Dat wordt gedaan om te getuigen, omwille van de hele mensheid. Dergelijk werk laat mensen Gods rechtvaardigheid zien en Gods oppergezag kan zo beter worden getoond. Zijn grootsheid en oprechtheid komen tot uiting in de redding van een groep lage mensen op wie anderen neerkijken. Dat Hij wordt geboren in een smerig land, bewijst helemaal niet dat Hij laag is; het stelt juist de hele schepping in staat om Zijn grootsheid en Zijn ware liefde voor de mensheid te zien. Hoe meer Hij op deze manier doet, hoe meer het Zijn zuivere liefde, Zijn onberispelijke liefde voor de mens openbaart. God is heilig en rechtvaardig. Hoewel Hij in een smerig land werd geboren en hoewel Hij leeft met die mensen die vol zijn van smerigheid, net zoals Jezus leefde met zondaars in het Tijdperk van Genade, is al Zijn werk soms niet in het belang van het overleven van de hele mensheid? Gaat het er niet om dat de mensheid grote redding kan ontvangen? Tweeduizend jaar geleden woonde Hij een aantal jaren bij zondaars. Dat was in het belang van verlossing. Vandaag leeft Hij in een groep smerige, eenvoudige mensen. Dat is in het belang van redding. Is niet al Zijn werk in het belang van jullie, de mensen? Als het niet was geweest om de mensheid te redden, waarom zou Hij dan, nadat Hij in een kribbe was geboren, zo veel jaren met zondaars hebben geleefd en geleden? En als het niet was om de mensheid te redden, waarom zou Hij dan voor de tweede keer terugkeren in het vlees, geboren in dit land waar demonen samenkomen, en leven met deze mensen die diep verdorven zijn door Satan? Is God soms niet trouw? Welk deel van Zijn werk is niet voor de mensheid geweest? Welk deel is niet voor jullie bestemming geweest? God is heilig. Dat verandert nooit. Hij is niet vervuild door smerigheid, hoewel Hij naar een smerig land is gekomen; dat kan alleen maar betekenen dat Gods liefde voor de mensheid zeer onbaatzuchtig is en het lijden en de vernedering die Hij doorstaat zeer groot zijn! Weten jullie niet hoe groot Zijn vernedering is omwille van jullie allemaal en jullie lot? Hij redt geen belangrijke mensen of zonen van rijke en machtige families, maar Hij redt juist diegenen die eenvoudig zijn en op wie wordt neergekeken. Is dat niet allemaal Zijn heiligheid? Is dat niet allemaal Zijn rechtvaardigheid? Hij wilde liever in een smerig land geboren worden en alle vernedering ondergaan omwille van het overleven van de hele mensheid. God is heel echt – Hij doet geen onecht werk. Wordt niet elke fase van werk op zo’n praktische manier gedaan? Hoewel mensen Hem allemaal zwartmaken en zeggen dat Hij aan tafel zit met zondaars, hoewel mensen Hem allemaal bespotten en zeggen dat Hij leeft met de zonen van smerigheid, dat Hij leeft met de laagste mensen, heeft Hij nog steeds een onbaatzuchtige toewijding en wordt Hij nog steeds op deze manier door de mensen afgewezen. Is het lijden dat Hij doorstaat niet groter dan jullie lijden? Is het werk dat Hij doet niet meer dan de prijs die jullie hebben betaald? Jullie zijn in een smerig land geboren, maar toch hebben jullie Gods heiligheid ontvangen. Jullie zijn geboren in een land waar demonen samenkomen, maar toch hebben jullie enorme bescherming gekregen. Welke keuze hebben jullie? Welke klachten hebben jullie? Is het lijden dat Hij heeft doorstaan niet groter dan het lijden dat jullie hebben doorstaan? Hij is naar de aarde gekomen en heeft nooit van de geneugten van de menselijke wereld genoten. Hij walgt van zulke dingen. God kwam niet naar de aarde om Zich door de mens te laten verwennen met materiële zaken, noch kwam Hij om te genieten van eten, kleding en ornamenten van de mens. Hij schenkt aan dat soort dingen geen aandacht; Hij kwam naar de aarde om voor de mens te lijden, niet om van mooie aardse dingen te genieten. Hij kwam om te lijden, om te werken en om Zijn managementplan af te maken. Hij koos geen leuke woonplaats, woonde niet in een ambassade of een chic hotel en Hij heeft ook geen dienaren die Hem bedienen. Op basis van wat jullie hebben gezien, weten jullie niet of Hij kwam om te werken of te genieten? Zijn jullie soms blind? Hoeveel heeft Hij jullie gegeven? Als Hij op een geriefelijke plaats geboren was, zou Hij dan glorie kunnen verkrijgen? Zou Hij dan kunnen werken? Zou dat dan enige betekenis hebben? Zou Hij de mensheid volledig kunnen overwinnen? Zou Hij in staat zijn om mensen te redden uit het land van smerigheid? Mensen vragen, op basis van hun opvattingen: “Waarom is God in dit smerige land geboren als Hij heilig is? U haat en verafschuwt ons smerige mensen; u verafschuwt onze weerstand en onze opstandigheid, dus waarom woont u bij ons? U bent een oppermachtige God. U had overal geboren kunnen worden, dus waarom moest u in dit smerige land geboren worden? Elke dag tuchtigt u ons en oordeelt u over ons en u weet duidelijk dat we de afstammelingen van Moab zijn, dus waarom woont u nog steeds in ons midden? Waarom bent u geboren in een familie van afstammelingen van Moab? Waarom hebt u dat gedaan?” Zulke gedachten van jullie getuigen van een gebrek aan verstand! Alleen door dit soort werk kunnen mensen Zijn grootheid, Zijn nederigheid en verborgenheid zien. Hij is bereid om alles op te offeren omwille van Zijn werk en Hij heeft al het lijden omwille van Zijn werk verdragen. Hij doet dit omwille van de mensheid en meer nog om Satan te overwinnen, zodat alle schepselen zich onder Zijn heerschappij kunnen onderwerpen. Alleen dat is zinvol, waardevol werk. Als de afstammelingen van Jacob in China waren geboren, op dit stuk land, en ze allemaal van jullie waren, wat zou dan het belang zijn van werk dat in jullie wordt gedaan? Wat zou Satan zeggen? Satan zou zeggen: “Eerst vreesden ze u, ze hebben u vanaf het begin gehoorzaamd en ze hebben u nog nooit verraden. Ze zijn niet de meest duistere, lage of achtergestelde mensen.” Als het werk echt zo werd gedaan, wie zou erdoor overtuigd raken? In het hele universum zijn de Chinezen de meest achtergestelde mensen. Ze worden eenvoudig geboren met weinig integriteit, ze zijn saai van geest en gevoelloos, en ze zijn vulgair en decadent. Ze zitten vol met satanische gezindheden en zijn smerig en losbandig. Jullie hebben al deze satanische gezindheden. Zodra dit werk is voltooid, zullen mensen deze verdorven gezindheden van zich afschudden en in staat zijn om volledig te gehoorzamen en compleet te worden gemaakt. Alleen dergelijke vruchten van werk zijn getuigenis binnen de schepping! Begrijp je wat getuigenis is? Hoe wordt getuigenis eigenlijk gedragen? Door dit soort werk zijn jullie zowel een contrast als gebruiksvoorwerpen geworden; sterker nog, jullie zijn objecten van redding geworden. Vandaag zijn jullie Gods volk; later zullen jullie modellen en voorbeelden zijn. In dit werk spelen jullie verschillende soorten rollen en uiteindelijk zullen jullie objecten van redding zijn. Veel mensen zijn hierdoor negatief; zijn ze niet stekeblind? Je kunt niets duidelijk zien! Overweldigt alleen deze betiteling je al? Begrijp je wat Gods rechtvaardige gezindheid is? Begrijp je wat Gods redding is? Begrijp je wat Gods liefde is? Je hebt geen integriteit! Als er leuk over je wordt gesproken, ben je blij. Als er slecht over je wordt gesproken, ben je nergens toe bereid en trek je je terug. Wat ben je? Je bent niet op zoek naar de ware weg! Je houdt meteen op met zoeken – schandalig! Is het soms geen teken van schande dat zoiets triviaals je overweldigt?

Je kunt maar beter enige zelfkennis hebben. Bezie jezelf niet te hoog en droom er niet van om naar de hemel te gaan. Probeer gewoon plichtsgetrouw overwonnen te worden op aarde. Denk niet aan die onrealistische dromen die niet bestaan! Als iemand iets zegt zoals de volgende tekst – dit zijn woorden van iemand met ambitie en ruggengraat: “Hoewel ik een afstammeling van Moab ben, ben ik bereid om me in te spannen voor God. Ik zal mijn oude voorouder de rug toekeren! Hij gaf me leven en vertrapte me ook en tot nu toe heb ik in duisternis geleefd. Vandaag heeft God me vrijgelaten en ik heb eindelijk de hemelzon gezien. Door Gods ontmaskering heb ik eindelijk gezien dat ik een afstammeling van Moab ben. Eerst had ik oogkleppen op en wist ik niet dat God zo veel werk heeft gedaan, want ik was verblind door die oude Satan. Ik zal hem de rug toekeren en grondig vernederen!” Dus zijn jullie zo vastberaden? Ondanks het feit dat jullie allemaal op mensen lijken, bezwijken jullie sneller dan wie dan ook en zijn jullie ontzettend gevoelig over deze zaak. Zodra wordt gezegd dat jullie de afstammelingen van Moab zijn, trekt jullie mond in een pruillip. Is dat niet de gezindheid van een varken? Jullie zijn waardeloos. Jullie zouden je leven opofferen omwille van roem en rijkdom! Je wilt geen afstammeling van Moab zijn, maar is dat niet wat je bent? Ik zeg vandaag dat je dat bent en je moet het erkennen. Ik zet me niet af tegen feiten. Sommige mensen zijn hierdoor negatief, maar waar zou je negatief over zijn? Ben jij niet ook een kind van de grote rode draak? Is het onterecht om te zeggen dat je een afstammeling van Moab bent? Kijk eens naar wat je naleeft, vanbinnen en vanbuiten. Van top tot teen is er niets lovenswaardigs. Losbandigheid, smerigheid, blindheid, verzet, opstandigheid – zijn dat niet allemaal delen van je gezindheid? Je leeft altijd in een land van losbandigheid en gaat geen kwaad uit de weg. Je denkt dat je buitengewoon heilig bent. Kijk naar de dingen die je hebt gedaan en toch ben je heel tevreden over jezelf. Wat heb je gedaan dat lovenswaardig is? Jullie zijn net beesten. Jullie hebben geen menselijkheid! Jullie gaan om met dieren en leven met slechte, losbandige ideeën. Aan hoeveel ontbreekt het jullie mensen? Jullie zijn het ermee eens dat jullie de kinderen van de grote rode draak zijn en jullie zijn bereid om dienst te doen, maar als vervolgens wordt gezegd dat jullie de afstammelingen van Moab zijn, worden jullie negatief. Is dat niet de waarheid? Net zoals je werd geboren uit je moeder en vader, hoe naar ze ook waren, je bent nog steeds uit hen geboren. Zelfs als je een adoptiemoeder vindt en je huis verlaat, ben je dan niet nog steeds het kind van je oorspronkelijke ouders? Kan dat feit worden veranderd? Heb ik je zonder reden het etiket van afstammeling van Moab opgeplakt? Sommige mensen zeggen: “Kunt u me gewoon iets anders noemen?” Ik zeg: “Als ik je nou eens een contrastvormer noem?” Ze willen ook geen contrastvormers zijn. Dus wat wil je dan zijn? Contrastvormers, dienstdoeners – is dat niet wat jullie zijn? Wat zou je anders uitkiezen? Ben je niet iemand die is geboren in het land van de grote rode draak? Hoezeer je ook zegt dat je een kind van David bent, het komt niet overeen met de feiten. Is dat iets wat je zelf kunt kiezen? Kun je willekeurig een goed klinkende naam kiezen om mee naar jezelf te verwijzen? Zijn de kinderen van de grote rode draak, die werden genoemd, niet jullie verdorven mensen? De genoemde dienstdoeners – zijn zij ook niet jullie verdorven mensen? De modellen en voorbeelden van de overwinning, die werden genoemd – zijn dat niet ook jullie mensen? Is de weg om vervolmaakt te worden niet voor jullie gezegd? Jullie zijn degenen die worden getuchtigd en over wie wordt geoordeeld; zal niet een aantal van jullie later worden vervolmaakt? Maakt deze titel nog iets uit? Jullie zijn zo redeloos; kunnen jullie zoiets kleins niet eens duidelijk zien? Je weet niet wie de afstammeling van wie is, maar voor mij is het duidelijk en ik zeg het jullie. Als je het vandaag kunt onderkennen, is het goed. Wees niet altijd zo minderwaardig over jezelf. Hoe meer je negatief bent en je terugtrekt, hoe meer dat bewijst dat je het nageslacht van Satan bent. Als je ze naar lofzangen laat luisteren, vragen sommigen: “Kunnen afstammelingen van Moab naar lofzangen luisteren? Ik doe het niet; ik ben niet bevoegd!” Als je ze laat zingen, zeggen ze: “Als de afstammelingen van Moab zingen, is God dan bereid om te luisteren? God verafschuwt me. Ik schaam me te veel om voor God te gaan staan en ik kan niet voor Hem getuigen. Ik wil gewoon niet zingen, zodat God niet geïrriteerd raakt als Hij het hoort.” Is dat niet een negatieve manier om ermee om te gaan? Als een geschapen wezen ben je geboren in een land van losbandigheid en je bent een kind van de grote rode draak, een afstammeling van Moab; je moet je oude voorouder en de oude Satan de rug toekeren. Alleen dat is iemand die echt naar God verlangt.

In het begin toen ik jullie de plaats van Gods volk gaf, sprongen jullie op en neer, met meer vreugde dan ieder ander. Maar wat deden jullie zodra ik zei dat jullie de afstammelingen van Moab zijn? Jullie stortten allemaal in! Waar is jullie gestalte? Jullie opvatting van positie is te zwaar! De meeste mensen kunnen zichzelf niet verheffen. Sommigen gaan zaken doen en sommigen gaan aan het werk. Zodra ik zeg dat jullie de afstammelingen van Moab zijn, willen jullie allemaal wegrennen. Is dat jullie getuigenis voor God, waar jullie de hele tijd over roepen? Zal Satan op deze manier worden overtuigd? Is dat geen teken van schande? Wat voor zin heeft het om jullie te hebben? Jullie zijn allemaal een stuk vuil! Wat voor lijden hebben jullie doorstaan dat jullie je zo onrechtvaardig bejegend voelen? Jullie denken dat als God jullie tot een zekere hoogte heeft gemarteld, Hij gelukkig zal zijn, alsof Hij is gekomen met de bedoeling om jullie te veroordelen en na jullie veroordeling en vernietiging Zijn werk klaar zal zijn. Is dat wat ik heb gezegd? Denken jullie niet zo vanwege jullie blindheid? Is het zo dat jullie er niet zelf naar streven om goed te doen of dat ik jullie bewust veroordeel? Dat heb ik nooit gedaan. Dat is iets wat jullie zelf hebben bedacht. Ik heb nog nooit zo gewerkt, noch heb ik die intentie. Als ik jullie echt had willen vernietigen, had ik dan echt zoveel moeten lijden? Als ik jullie echt had willen vernietigen, had ik dan zo ernstig met jullie moeten spreken? Dit is mijn wil: pas als ik jullie heb gered, kan ik rusten. Hoe lager iemand is, hoe meer hij het object van mijn redding is. Hoe actiever jullie kunnen binnengaan, hoe gelukkiger ik zal zijn. Hoe meer jullie instorten, hoe meer ik overstuur ben. Jullie willen altijd een hoge borst opzetten en op de troon klimmen; ik zeg jullie dat dat niet de weg is die jullie van smerigheid zal redden. Een fantasie om op de troon te zitten kan jullie niet vervolmaken; dat is niet realistisch. Als ik zeg dat je een afstammeling van Moab bent, ben je ongelukkig. Je zegt: “Als u me in de bodemloze put terecht laat komen, zal ik niet voor u getuigen of voor u lijden.” Werk je mij hierdoor niet tegen? Heeft deze houding voordeel voor je? Ik heb je zo veel genade gegeven – ben je dat vergeten? Het hart van God, dat net als dat van een liefhebbende moeder is, hebben jullie versmaad en vernederd; wat zullen de consequenties voor je zijn? Ik zal je niet dwingen als je geen getuigenis voor mij aflegt – maar je moet wel weten dat je uiteindelijk een doelwit voor vernietiging zult zijn. Als ik geen getuigenis in jou kan krijgen, zal ik die in andere mensen verkrijgen. Dat doet er voor mij niet toe, maar uiteindelijk zul je er spijt van krijgen en op dat moment ben je al lang in de duisternis gevallen. Wie zal je dan kunnen redden? Denk niet dat het werk niet zonder jou kan worden gedaan. Met jou hebben we niet veel en zonder jou missen we niet veel. Beschouw jezelf niet als te eervol. Als je niet bereid bent om mij te volgen, laat dat alleen maar zien dat je opstandig bent en er niets wenselijks in jou zit. Als je een goede prater bent, is dat dan niet alleen maar zo omdat je jezelf hebt toegerust met woorden die ik via mijn werk heb bekendgemaakt? Wat is er in jou lovenswaardig? Krijg het niet te hoog in je bol! Als ik geen glorie van jullie afstammelingen van Moab kan krijgen, zal ik een tweede en een derde groep van Moabs afstammelingen selecteren voor mijn werk totdat ik glorie verkrijg. Als je niet bereid bent om voor mij te getuigen, ga dan weg! Ik zal je niet dwingen! Denk niet dat ik geen stap kan zetten zonder jullie. Het vinden van geschikte objecten voor mijn werk hier in China gaat moeiteloos. Er is in dit land niets anders te vinden – smerige, verdorven mensen zijn werkelijk overal en mijn werk kan overal worden gedaan. Wees niet zo hoogmoedig! Ongeacht hoe trots je bent, ben je niet nog steeds een kind dat is geboren uit ontucht? Kijk naar je waarde. Welke andere optie heb je? Alleen al dat je mag leven, is een enorme verheffing, dus waarover zou je nog zo arrogant kunnen zijn? Zou je, zonder mijn werk om het tijdperk te beëindigen, al niet lang geleden in zowel natuurrampen als door de mens veroorzaakte rampen zijn neergegaan? Kun je nog steeds zo aangenaam leven? Je redetwist nog voortdurend over deze kwestie. Sinds ik je een afstammeling van Moab heb genoemd, ben je voortdurend aan het pruilen. Je studeert niet, je leest Gods woorden niet en je kunt bepaalde personen niet uitstaan. Wanneer je ziet dat andere mensen geleerd worden, verstoor je ze en zeg je ontmoedigende dingen tegen hen. Je hebt wel lef! Je zegt: “Wat voor opleiding zouden de afstammelingen van Moab kunnen krijgen? Mij kan het niets schelen.” Is dat niet iets wat een beest zou zeggen? Ben je eigenlijk wel een mens? Ik heb zoveel gezegd, maar het heeft niets in jou bewerkstelligd. Heb ik al dit werk dan tevergeefs gedaan? Heb ik al deze woorden dan tevergeefs gesproken? Zelfs een hond zou nog met zijn staart kwispelen; zo’n persoon haalt het nog niet bij een hond! Ben je het wel waard om een mens genoemd te worden? Wanneer ik spreek over de afstammelingen van Moab, verlagen sommige mensen zichzelf bewust. Ze kleden zich anders dan vroeger, zijn zo onverzorgd dat ze er niet uitzien als mensen en mompelen: “Ik ben een afstammeling van Moab. Ik ben niks waard. Het zijn slechts dagdromen om te denken aan het verkrijgen van zegeningen. Kunnen de afstammelingen van Moab worden vervolmaakt?” Zodra ik heb gesproken over de afstammelingen van Moab, hebben de meeste mensen geen hoop meer en zeggen ze: “God zegt dat we de afstammelingen van Moab zijn. Wat betekent dat? Kijk naar de toon die Hij heeft aangenomen – het is onherroepelijk! Er is geen liefde in Zijn woorden. Zijn we niet het doelwit van vernietiging?” Ben je vergeten wat er eerder is gezegd? Is de term ‘afstammelingen van Moab’ het enige wat je nu nog weet? In feite zijn veel woorden bedoeld om een effect te bewerkstellingen, maar ze onthullen ook de waarheid van feiten. De meeste mensen geloven het simpelweg niet. Je bent niet bereid om op die manier voor mij te lijden. Je bent bang voor de dood en wilt steeds ontsnappen. Als je wilt gaan, zal ik je niet dwingen om te blijven, maar ik moet je één ding duidelijk maken: leef niet een heel leven tevergeefs en vergeet niet de dingen die ik je in het verleden heb verteld. Als een geschapen wezen moet je de plicht van een geschapen wezen vervullen. Doe geen dingen tegen je geweten in; wat je moet doen, is je toewijden aan de Heer van de schepping. De afstammelingen van Moab zijn ook geschapen wezens. Het is alleen zo dat ze contrastvormers zijn en vervloekt zijn. Wat er ook gebeurt, je bent nog steeds een geschapen wezen. Je komt in de buurt als je het volgende zegt: “Hoewel ik een afstammeling van Moab ben, heb ik zoveel van Gods genade genoten dat ik wel een geweten moet hebben. Ik zal het gewoon erkennen, maar er niet in zwelgen. Zelfs als ik binnen deze stroom lijd, zal ik tot het einde toe lijden en als ik een afstammeling van Moab ben, dan is dat zo! Ik zal nog steeds volgen tot het einde!” Je moet tot het einde volgen. Als je wegrent, heb je feitelijk geen toekomstperspectief – je bent de weg van vernietiging opgegaan.

Het is goed als jullie je afkomst begrijpen en dat jullie de feitelijke waarheid begrijpen, komt het werk ten goede. Anders zou de beoogde uitkomst niet worden behaald. Dat is een deel van het overwinningswerk en een noodzakelijke stap in het werk. Dat is een feit. Dit werk wil de ziel van mensen en hun geweten wekken en ervoor zorgen dat ze deze grote redding kunnen verwerven. Wie een geweten heeft, moet God des te meer danken als ze zien dat ze een lage positie hebben. Ze moeten Zijn woorden in hun handen houden, zich stevig vasthouden aan de genade die Hij hun heeft gegeven en zelfs bitter huilen en zeggen: “Onze positie is zo laag en we hebben niets verkregen in de wereld. Niemand bewondert ons lage mensen. We worden vervolgd in onze eigen omgeving, onze mannen wijzen ons af, onze vrouwen beschimpen ons, onze kinderen kijken op ons neer en als we oud zijn, maken onze schoondochters het ons lastig. We hebben echt niet weinig geleden en dat we nu genieten van Gods grote liefde is zo fijn! Als God ons niet had gered, hoe zouden we dan duidelijk menselijk lijden kunnen zien? Zouden we dan niet nog steeds aftakelen in deze zonde? Is dat niet onze verheffing door God? Ik ben een van de laagste mensen en God heeft me zo hoog opgetild. Zelfs als ik vernietigd ben, moet ik nog steeds Zijn liefde terugbetalen. God heeft een hoge dunk van ons en Hij spreekt van aangezicht tot aangezicht met zulke lage mensen als wij. Hij pakt mijn hand om mij te onderrichten. Met Zijn mond voedt Hij me. Hij leeft en lijdt met me. Zelfs als Hij me tuchtigt – wat kan ik zeggen? Betekent tuchtiging ook niet dat ik door God word verheven? Ik word getuchtigd, maar toch kan ik Zijn rechtvaardigheid zien. Ik kan niet zonder geweten zijn – ik moet Gods liefde terugbetalen. Ik kan niet meer opstandig zijn tegenover God.” Gods positie en Zijn status zijn niet hetzelfde als die van mensen. Zijn lijden is hetzelfde en Zijn eten en kleding zijn hetzelfde, maar alle mensen respecteren Hem en dat is het enige verschil. Geniet Hij verder niet van dezelfde dingen als mensen? Dus met welk recht vragen jullie God om je op een bepaalde manier te behandelen? God heeft zoveel geleden en zo’n groot werk gedaan en jullie – lager dan mieren, lager dan ongedierte – zijn vandaag zo hoog verheven. Als je Gods liefde niet kunt terugbetalen, waar is je geweten dan? Sommige mensen zeggen vanuit hun hart: “Telkens als ik eraan denk om God te verlaten, vullen mijn ogen zich met tranen en knaagt mijn geweten. Ik ben God veel verschuldigd. Ik kan dit niet doen. Ik kan Hem zo niet behandelen. Als ik zou sterven en mijn dood Zijn werk zou verheerlijken, zou ik volkomen tevreden zijn. Als ik het anders zou doen, zou ik, zelfs als ik leef, geen vrede voelen.” Luister naar deze woorden – ze beschrijven de plicht die een geschapen wezen moet vervullen. Wie deze visie te allen tijde in zich draagt, zal zich vanbinnen helder en op zijn gemak voelen; ze zullen zeker zijn van deze zaken. Je zult zeggen: “God schaadt me niet en Hij bespot of vernedert me niet opzettelijk. Hoewel Hij enigszins hardvochtig spreekt en Zijn woord het hart raakt, is het voor mijn eigen bestwil. Hoewel Hij zo streng spreekt, redt Hij me nog wel degelijk en heeft Hij nog steeds aandacht voor mijn zwakheden. Hij gebruikt geen feiten om me te straffen. Ik geloof dat God redding is.” Als je deze visie echt aanhangt, is het onwaarschijnlijk dat je zult vluchten. Je geweten zal dat niet toestaan en doordat die het afkeurt, zul je weten dat je God niet zo moet behandelen. Je denkt aan alle genade die je hebt gekregen. Je hebt zo veel van mijn woorden gehoord. Kan het zijn dat je er tevergeefs naar hebt geluisterd? Het maakt niet uit wie wegrent, jij kunt het niet. Andere mensen geloven niet, maar jij moet wel. Andere mensen laten God in de steek, maar jij moet God hooghouden en van Hem getuigen. Anderen maken God zwart, maar jij kunt dat niet. Ongeacht hoe onvriendelijk God naar je is, je moet Hem toch goed behandelen. Je moet Zijn liefde terugbetalen en een geweten hebben, omdat God onschuldig is. Zijn komst naar de aarde vanuit de hemel om te werken onder de mensheid was al een grote vernedering. Hij is heilig zonder iets van smerigheid. Hoezeer is Hij vernederd door naar een smerig land te komen? Hij werkt aan jullie in jullie eigen belang. Als je zonder geweten met Hem omgaat, zou het beter zijn om een vroege dood te sterven!

Op dit moment missen de meeste mensen dit onderdeel van de visie; ze kunnen dit werk absoluut niet doorgronden en weten niet wat God er uiteindelijk mee wil bereiken. Vooral degenen die verward zijn – het is alsof ze een labyrint zijn binnengegaan en na een paar bochten verdwaald zijn. Als je het doel van Gods managementplan grondig aan hen uitlegt, zullen ze niet in de war raken. Veel mensen kunnen het niet doorgronden en geloven dat het Gods werk is om mensen te kwellen. Ze begrijpen de wijsheid en wonderbaarlijkheid van Zijn werk niet en ze begrijpen niet dat Zijn werk is bedoeld om Zijn grote kracht te openbaren en bovendien de mensheid te redden. Ze zien dat allemaal niet; ze kijken alleen of ze toekomstperspectieven hebben, of ze in staat zullen zijn om de hemel binnen te gaan. Ze zeggen: “Gods werk is altijd zo’n omweg; als u ons gewoon rechtstreeks uw wijsheid zou kunnen laten zien, zou dat fijn zijn. U zou ons niet op deze manier moeten kwellen. We hebben te weinig kaliber en begrijpen uw wil niet. Het zou geweldig zijn als u duidelijk zou spreken en handelen. U laat ons raden, maar dat kunnen we niet. Het zou geweldig zijn als u opschoot en ons toestond om uw glorie te zien. Wat is de noodzaak om dingen via zo’n omweg te doen?” Wat jullie nu het meest missen, is een geweten. Besteed hier meer aandacht aan. Open jullie ogen wijd om te zien wie hier nu werkelijk de stappen van dit werk doet. Trek niet te snel conclusies. Nu heb je hooguit iets begrepen van het oppervlakkige aspect van de weg van het leven dat je moet ervaren. Er is nog steeds veel waarheid die je moet ervaren en wanneer de dag komt dat je het volledig kunt overzien, zul je niet langer zo spreken, noch zul je klagen. Je zult dingen ook niet zo snel een naam geven. Je zult zeggen: “God is zo wijs, God is zo heilig, God is zo krachtig!”

De ervaringen van Petrus: zijn kennis van tuchtiging en oordeel

Toen hij door God werd getuchtigd, bad Petrus: “O God! Mijn vlees is ongehoorzaam en u tuchtigt mij en oordeelt mij. Ik verheug me over uw tuchtiging en oordeel en zelfs als u mij niet wilt, zie ik in uw oordeel uw heilige en rechtvaardige gezindheid. Wanneer u mij oordeelt, zodat anderen uw rechtvaardige gezindheid in uw oordeel kunnen aanschouwen, voel ik mij tevreden. Als daardoor uw gezindheid getoond kan worden en uw rechtvaardige gezindheid door alle schepselen gezien kan worden, en daardoor mijn liefde voor u zuiverder wordt, zodat ik daardoor op iemand kan gaan lijken die rechtvaardig is, dan is uw oordeel goed, want zo is uw genadige wil. Ik weet dat er nog steeds veel in mij is hetgeen opstandig is en dat ik nog steeds niet in staat ben om voor u te verschijnen. Ik wens dat u mij nog meer oordeelt, hetzij door een vijandige omgeving of grote beproevingen; het maakt niet uit wat u doet, voor mij is het waardevol. Uw liefde is zo diepzinnig en ik ben bereid me over te geven aan uw genade zonder enige klacht.” Dit is de kennis van Petrus nadat hij het werk van God had ervaren en het is ook een getuigenis van zijn liefde voor God. Vandaag de dag zijn jullie al overwonnen, maar hoe komt dit in jullie tot uitdrukking? Sommige mensen zeggen: “Het overwinnen van mij is de opperste genade en verhoging van God. Nu pas besef ik dat het leven van de mens hol en zonder betekenis is. De mens brengt zijn leven door met rondrennen, generatie na generatie kinderen produceren en grootbrengen, en blijft uiteindelijk achter met niets. Pas nadat ik door God ben overwonnen, heb ik vandaag gezien dat het niet waardevol is om op deze manier te leven; het is echt een zinloos leven. Ik kan net zo goed sterven en er klaar mee zijn!” Kunnen zulke overwonnen mensen door God worden gewonnen? Kunnen ze proefexemplaren en modellen worden? Zulke mensen zijn een les in passiviteit; ze hebben geen ambities en streven er niet naar zichzelf te verbeteren. Hoewel ze als overwonnen worden beschouwd, zijn zulke passieve mensen niet in staat om volmaakt gemaakt te worden. Tegen het einde van zijn leven, nadat hij volmaakt was gemaakt, zei Petrus: “O God! Als ik nog een paar jaar zou leven, zou ik een zuiverdere en diepere liefde voor u willen bereiken.” Toen hij op het punt stond aan het kruis genageld te worden, bad hij in zijn hart: “O God! Uw tijd is nu aangebroken; de tijd die u voor me hebt bereid is aangebroken. Ik moet voor u worden gekruisigd, ik moet deze getuigenis naar u uitdragen en ik hoop dat mijn liefde aan uw eisen kan voldoen en dat het zuiverder kan worden. Vandaag is het, om voor u te kunnen sterven en voor u aan het kruis genageld te worden, troostend en geruststellend voor mij, want niets is meer bevredigend voor mij dan om voor u gekruisigd te kunnen worden en aan uw verlangens te voldoen en om in staat te zijn om mezelf aan u te geven, om mijn leven aan u op te offeren. Oh God! U bent zo lieflijk! Zou u mij toestaan om te leven, dan zou ik zelfs nog meer bereid zijn om van u te houden. Zolang ik leef, zal ik van u houden. Ik wil meer van u houden. U oordeelt mij, tuchtigt mij en beproeft mij, omdat ik niet rechtvaardig ben, omdat ik gezondigd heb. En uw rechtschapen gezindheid wordt mij duidelijker. Dit is een zegen voor mij, want ik ben in staat om u nog meer lief te hebben en ik ben bereid om op deze manier van u te houden, zelfs als u niet van mij houdt. Ik ben bereid om uw rechtvaardige gezindheid te aanschouwen, want dit maakt me beter in staat om een leven van betekenis te leven. Ik voel dat mijn leven nu zinvoller is, want ik ben voor u gekruisigd en het is zinvol om voor u te sterven. Toch voel ik me nog steeds niet tevreden, want ik weet te weinig van u, ik weet dat ik uw wensen niet volledig kan vervullen en heb u te weinig terugbetaald. In mijn leven ben ik niet in staat geweest om mijn hele wezen aan u terug te geven; ik ben verre van dat. Als ik terugkijk op dit moment, voel ik me zo veel aan u verschuldigd en ik heb slechts dit moment om al mijn fouten en alle liefde die ik u niet heb terugbetaald, goed te maken.”

Men moet streven naar een leven van zingeving en mag niet tevreden zijn met z’n huidige omstandigheden. Om naar het beeld van Petrus te leven, moet hij de kennis en ervaringen van Petrus bezitten. De mens moet dingen nastreven die hoger en dieper zijn. Hij moet een diepere, zuiverder liefde voor God nastreven en een leven dat waarde en betekenis heeft. Alleen dit is leven; alleen dan zal de mens hetzelfde zijn als Petrus. Je moet je richten op het proactief zijn met betrekking tot je intrede aan de positieve kant en moet jezelf niet toestaan om onderdanig terug te vallen omwille van kortstondig gemak, terwijl je dan meer diepgaande, meer specifieke en meer praktische waarheden negeert. Je liefde moet praktisch zijn en je moet manieren vinden om jezelf te bevrijden van dit verdorven leven zonder verantwoordelijkheid dat niet anders is dan dat van een dier. Je moet een leven van betekenis, een leven van waarde leven en je moet jezelf niet voor de gek houden, of je leven als een speeltje beschouwen om mee te spelen. Voor iedereen die ernaar streeft om God lief te hebben, zijn er geen onbereikbare waarheden en is er geen gerechtigheid waarvoor men niet standvastig kan zijn. Hoe zou je je leven moeten leiden? Hoe zou je van God moeten houden en deze liefde gebruiken om Zijn verlangen tevreden te stellen? Er is geen grotere zaak in je leven. Bovendien moet je zulke aspiraties en doorzettingsvermogen hebben en niet als degenen zijn die geen ruggengraat hebben, als degenen die zwakkelingen zijn. Je moet leren hoe je een zinvol leven en betekenisvolle waarheden kunt ervaren en je moet op die manier niet nonchalant met jezelf omgaan. Zonder dat je het beseft, zal je leven je voorbijgaan; zul je daarna dan nog een gelegenheid hebben om God lief te hebben? Kan de mens God liefhebben nadat hij dood is? Je moet dezelfde ambities en geweten hebben als Petrus; je leven moet zinvol zijn en je moet geen spelletjes met jezelf spelen. Als een mens en als een persoon die God volgt, moet je goed kunnen overwegen hoe je met je leven omgaat, hoe je jezelf aan God moet opofferen, hoe je een meer betekenisvol geloof in God zou moeten hebben en hoe, omdat je God lief hebt, je Hem zou moeten liefhebben op een manier die zuiverder, mooier en beter is. Tegenwoordig kun je niet alleen tevreden zijn met hoe je overwonnen bent, maar moet je ook het pad overwegen dat je in de toekomst zult bewandelen. Je moet aspiraties hebben en de moed om volmaakt te worden en je moet jezelf niet altijd ongeschikt achten. Heeft de waarheid favorieten? Kan de waarheid zich opzettelijk verzetten tegen mensen? Als je de waarheid nastreeft, kan deze je dan overweldigen? Als je sterk voor gerechtigheid staat, zal deze je dan ten val brengen? Als het echt jouw streven is om het leven na te streven, kan het leven je dan ontglippen? Als je zonder de waarheid bent, is dat niet omdat de waarheid jou negeert, maar omdat jij uit de buurt van de waarheid blijft; als je niet kunt opkomen voor gerechtigheid, dan is dat niet omdat er iets mis is met gerechtigheid, maar omdat je gelooft dat het niet in overeenstemming is met de feiten; als je niet het leven hebt bereikt nadat je het vele jaren hebt nagejaagd, dan komt dat niet omdat het leven jegens jou geen geweten heeft, maar omdat jij geen geweten hebt ten opzichte van het leven en het leven hebt verdreven; als je in het licht leeft en niet in staat bent geweest om het licht te verkrijgen, dan is dat niet omdat het licht je niet kan illumineren, maar omdat je geen aandacht hebt besteed aan het bestaan van het licht en is het licht dus stilletjes van je weggegaan. Als je niet najaagt, kan alleen gezegd worden dat je waardeloos uitschot bent en geen moed hebt in je leven en niet de geest hebt om de krachten van de duisternis te weerstaan. Je bent te zwak! Je kunt niet ontsnappen aan de krachten van Satan die jou belegeren en bent alleen bereid om dit soort veilig en zeker leven te leiden en in onwetendheid te sterven. Wat je zou moeten bereiken, is jouw streven om te worden overwonnen; dit is de plicht waaraan je gebonden bent. Als je tevreden bent om alleen te worden overwonnen, verdrijf je het bestaan van het licht. Je moet lijden voor de waarheid, je moet jezelf aan de waarheid geven, je moet vernedering voor de waarheid verdragen en om meer van de waarheid te krijgen, moet je meer lijden ondergaan. Dit is wat je zou moeten doen. Je mag de waarheid niet verwerpen omwille van een vredig gezinsleven en je moet de waardigheid en integriteit van je leven niet verliezen om kortstondig plezier te hebben. Je moet alles najagen wat mooi en goed is en een levensweg volgen die zinvoller is. Als je zo’n ordinair leven leidt en geen doelen nastreeft, verspil je dan je leven niet? Wat kun je winnen van zo’n leven? Je moet alle genot van het vlees opgeven omwille van één waarheid en niet alle waarheden weggooien omwille van een beetje plezier. Mensen als deze hebben geen integriteit of waardigheid; hun bestaan heeft geen betekenis!

God tuchtigt en oordeelt de mens omdat het vanwege Zijn werk wordt vereist en bovendien omdat de mens het nodig heeft. De mens moet worden getuchtigd en geoordeeld en alleen dan kan hij liefde tot God verkrijgen. Vandaag zijn jullie helemaal overtuigd, maar als jullie de minste tegenslag krijgen, zitten jullie in de problemen; jullie gestalte is nog steeds te klein en jullie moeten nog steeds meer van dergelijke tuchtiging en oordeel ervaren om een diepere kennis te bereiken. Vandaag hebben jullie enige eerbied voor God en jullie zijn bang voor God en jullie weten dat Hij de ware God is, maar jullie hebben geen grote liefde voor Hem, laat staan dat jullie een zuivere liefde hebben bereikt; jullie kennis is te oppervlakkig en jullie gestalte is nog steeds ontoereikend. Als jullie echt een situatie tegenkomen, hebben jullie nog steeds geen getuigenis afgelegd, is er te weinig proactieve intrede van jullie en hebben jullie geen idee hoe je het in praktijk moet brengen. De meeste mensen zijn passief en inactief; ze houden alleen stiekem van God in hun hart, maar hebben geen manier om het te praktiseren, noch hebben ze duidelijkheid over wat hun doelen zijn. Degenen die volmaakt gemaakt zijn bezitten niet alleen de normale menselijkheid, maar zijn vervuld van waarheden die de maatstaven van het geweten overtreffen, die hoger zijn dan de normen van het geweten; ze gebruiken niet alleen hun geweten om Gods liefde terug te betalen, maar meer dan dat, hebben ze God gekend en hebben ze gezien dat God liefelijk is en de liefde van de mens waardig is en dat er in God zoveel is om lief te hebben; de mens kan niet anders dan van Hem houden! De liefde voor God van hen die volmaakt zijn gemaakt, is om aan hun eigen persoonlijke aspiraties te beantwoorden. Het is een spontane liefde, een liefde die er niets voor terugvraagt en die geen transactie is. Ze houden van God vanwege niets anders dan hun kennis van Hem. Zulke mensen geven er niet om of God hun genadegaven schenkt en zijn tevreden met niets meer dan God te behagen. Ze sluiten geen koopjes met God, noch meten ze hun liefde voor God af aan hun geweten: ‘U hebt mij gegeven, dus ik heb u lief als wederdienst; als u mij niet geeft, dan heb ik niets voor u als tegenprestatie.’ Degenen die volmaakt zijn gemaakt, geloven altijd: God is de Schepper en Hij voert Zijn werk uit op ons. Mijn streven moet zijn om een leven van betekenis na te leven en ik moet Hem tevreden stellen, aangezien ik deze mogelijkheid en voorwaarde en kwalificatie heb om volmaakt gemaakt te worden. Het is precies zoals Petrus het ervaren heeft: toen hij op zijn zwakst was, bad hij tot God en zei: “O God! Ongeacht de tijd of plaats, u weet dat ik me u altijd herinner. Ongeacht de tijd of plaats, u weet dat ik u wil liefhebben, maar mijn gestalte is te klein, ik ben te zwak en machteloos, mijn liefde is te beperkt en mijn oprechtheid jegens u is te mager. Vergeleken met uw liefde ben ik gewoon ongeschikt om te leven. Ik wens alleen dat mijn leven niet tevergeefs is en dat ik niet alleen uw liefde kan terugbetalen, maar vooral dat ik alles wat ik heb aan u kan toewijden. Als ik u tevreden kan stellen, dan zal ik als een schepsel gemoedsrust hebben en om niets meer vragen. Hoewel ik nu zwak en machteloos ben, zal ik uw vermaningen niet vergeten en zal ik uw liefde niet vergeten. Nu doe ik niets meer dan terugbetalen van uw liefde. Oh God, ik voel me vreselijk! Hoe kan ik de liefde in mijn hart aan u teruggeven, hoe kan ik alles doen wat ik kan en in staat zijn om uw wensen te vervullen en in staat zijn om alles wat ik heb aan u aan te bieden? U kent de zwakte van de mens; hoe kan ik uw liefde waardig zijn? Oh God! U weet dat ik klein van gestalte ben, dat mijn liefde te mager is. Hoe kan ik het beste doen wat ik kan in een dergelijke situatie? Ik weet dat ik uw liefde moet terugbetalen, ik weet dat ik alles moet geven wat ik heb, maar heden is mijn gestalte te klein. Ik vraag dat u mij kracht geeft en vertrouwen, zodat ik meer in staat zal zijn om een zuivere liefde te bezitten om aan u te wijden en meer in staat om alles wat ik heb aan u te wijden; niet alleen zal ik in staat zijn om uw liefde terug te betalen, maar ik zal beter in staat zijn om uw tuchtiging, oordeel en beproevingen en zelfs nog ernstiger vloeken te ervaren. U hebt me toegestaan om uw liefde te aanschouwen en ik ben niet in staat om niet van u te houden en hoewel ik vandaag zwak en machteloos ben, hoe kan ik u dan vergeten? Uw liefde, tuchtiging en oordeel hebben er alle voor gezorgd dat ik u kende, maar ik voel me ook niet in staat om uw liefde te vervullen, want u bent zo groot. Hoe kan ik alles wat ik heb aan de Schepper wijden?” Dat was het verzoek van Petrus, maar zijn gestalte was te ontoereikend. Op dat moment voelde hij alsof een mes in zijn hart werd omgedraaid. Hij leed hevige pijn; hij wist niet wat hij moest doen onder zulke omstandigheden. Toch bleef hij bidden: “O God! De mens is van kinderlijke gestalte, zijn geweten is zwak en het enige wat ik voor elkaar kan krijgen is om uw liefde terug te betalen. Vandaag weet ik niet hoe ik u moet behagen, en ik wens alleen maar alles te doen wat ik kan, of hoe ik alles wat ik heb kan geven, en hoe ik alles wat ik heb aan u kan toewijden. Ongeacht uw oordeel, ongeacht uw tuchtiging, ongeacht wat u mij schenkt, ongeacht wat u van mij wegneemt, maak me vrij van ook maar de minste klacht jegens u. Vaak, toen u mij tuchtigde en oordeelde, gromde ik tegen mezelf en was niet in staat om zuiverheid te bereiken of om uw wensen te vervullen. Mijn terugbetaling van uw liefde is geboren uit dwang en op dit moment haat ik mezelf nog meer.” Het was omdat hij zocht naar een zuivere liefde voor God dat Petrus zo bad. Hij zocht en smeekte en bovendien beschuldigde hij zichzelf en biechtte hij zijn zonden op aan God. Hij voelde zich bij God in het krijt staan en voelde haat voor zichzelf, maar hij was ook enigszins verdrietig en passief. Hij voelde zich altijd zo, alsof hij niet goed genoeg was voor Gods verlangens en niet in staat was zijn best te doen. Onder dergelijke omstandigheden streefde Petrus nog steeds het geloof van Job na. Hij zag hoe groot het geloof van Job was, want Job had gezien dat alles wat hij had door God was geschonken en het was in overeenstemming met Gods natuur om alles van hem af te nemen, dat God zou geven aan wie Hij maar wilde – dat was de rechtvaardige gezindheid van God. Job had geen klachten en kon God nog steeds prijzen. Petrus kende zichzelf ook en in zijn hart bad hij: “Vandaag zou ik niet tevreden moeten zijn met het terugbetalen van uw liefde door mijn geweten te gebruiken, ongeacht hoeveel liefde die ik aan u teruggeef, omdat mijn gedachten te verdorven zijn en omdat ik niet in staat ben om u als de Schepper zien. Omdat ik nog steeds ongeschikt ben om van u te houden, moet ik het vermogen aankweken om alles wat ik heb aan u te wijden, wat ik gewillig zou doen. Ik moet weten wat u allemaal hebt gedaan en heb geen keuze, ik moet uw liefde aanschouwen en in staat zijn om aan u lofprijzingen te uiten en uw heilige naam te verheerlijken, opdat u grote eer door mijn toedoen zult verkrijgen. Ik ben bereid om standvastig te staan in mijn getuigenis van u. Oh God! Uw liefde is zo kostbaar en mooi; hoe zou ik kunnen wensen om te leven in de handen van de kwaadaardige? Was ik niet door u gemaakt? Hoe zou ik kunnen leven onder het domein van Satan? Ik zou liever hebben dat mijn hele wezen te midden van uw tuchtiging leeft. Ik ben niet bereid om onder het domein van de kwaadaardige te leven. Als ik zuiver kan worden gemaakt en alles wat ik heb aan u kan toewijden, ben ik bereid mijn lichaam en geest te offeren voor uw oordeel en tuchtiging, want ik verafschuw Satan en ben niet bereid om onder zijn domein te leven. Door uw oordeel over mij, toont u uw rechtvaardige gezindheid. Ik ben gelukkig en heb geen enkele klacht. Als ik in staat ben om de plicht van een schepsel te vervullen, ben ik bereid dat mijn hele leven vergezeld gaat van uw oordeel, waardoor ik uw rechtvaardige gezindheid zal leren kennen en mij zal bevrijden van de invloed van de kwaadaardige.” Petrus bad altijd zo, zocht altijd zo en hij bereikte een terrein dat betrekkelijk hoog was. Hij was niet alleen in staat om Gods liefde terug te betalen, maar belangrijker nog, hij vervulde ook zijn plicht als schepsel. Niet alleen werd hij niet meer beschuldigd door zijn geweten, maar was hij ook in staat om de normen van het geweten te overtreffen. Zijn gebeden bleven opgaan naar God, zodat zijn ambities steeds hoger werden en zijn liefde voor God steeds groter werd. Hoewel hij tergende pijn leed, vergat hij toch niet om God lief te hebben en zocht hij toch naar het vermogen om Gods wil te begrijpen. In zijn gebeden uitte hij de volgende woorden: “Ik heb niets meer bereikt dan de terugbetaling van uw liefde. Ik heb niet voor Satan van u getuigd, heb mezelf niet bevrijd van de invloed van Satan en leef nog steeds te midden van het vlees. Ik wens mijn liefde te gebruiken om Satan te verslaan en hem te beschamen en bevredig zo uw verlangen. Ik wens mij volledig aan u te geven, om Satan geen enkel stukje van mezelf te geven, want Satan is uw vijand.” Hoe meer hij in deze richting zocht, des te meer werd hij ontroerd en hoe hoger zijn kennis van deze zaken werd. Zonder het te beseffen, kwam hij te weten dat hij zichzelf zou bevrijden van de invloed van Satan en zichzelf volledig zou moeten teruggeven aan God. Zo was het rijk dat hij bereikte. Hij steeg boven de invloed van Satan uit en bevrijdde zichzelf van de geneugten en genot van het vlees en was bereid om nog diepgaander zowel de tuchtiging van God als Zijn oordeel te ervaren. Hij zei: “Hoewel ik leef te midden van uw tuchtiging en te midden van uw oordeel, ongeacht de ontberingen die daarmee gepaard gaan, ben ik toch nog steeds niet bereid om onder het domein van Satan te leven, noch ben ik bereid om te lijden vanwege Satans bedriegerij. Ik geniet van het leven te midden van uw vloeken en ik heb pijn door te leven te midden van de zegeningen van Satan. Ik hou van u door te midden van uw oordeel te leven en dit brengt me grote vreugde. Uw tuchtiging en oordeel is rechtvaardig en heilig; het is om me te reinigen en, sterker nog, het is om me te redden. Ik zou er de voorkeur aan geven om mijn hele leven te spenderen te midden van uw oordeel zodat ik onder uw zorg mag staan. Ik ben niet bereid om voor een enkel moment onder Satans domein te leven; ik wens door u gereinigd te worden; zelfs als ik tegenspoed lijd, ben ik niet bereid om door Satan te worden uitgebuit en bedrogen. Ik, dit schepsel, zou door u gebruikt moeten worden, door u vervuld, door u geoordeeld en door u getuchtigd. Ik zou zelfs door u vervloekt moeten zijn. Mijn hart verheugt zich als u bereid bent om mij te zegenen, want ik heb uw liefde gezien. U bent de Schepper en ik ben een schepsel: ik moet u niet verraden en onder het domein van Satan leven, noch moet ik door Satan worden uitgebuit. Ik zou uw paard moeten zijn, of os, in plaats van te leven voor Satan. Ik zou liever onder uw tuchtiging leven, zonder lichamelijke gelukzaligheid en dit zou me plezier brengen, zelfs als ik uw genade zou verliezen. Hoewel uw genade niet met mij is, geniet ik ervan om door u te worden getuchtigd en geoordeeld; dit is uw beste zegen, uw grootste genade. Hoewel u altijd majestueus en grimmig jegens mij bent, ben ik toch niet in staat u te verlaten en kan ik u toch niet genoeg liefhebben. Ik zou liever in uw huis wonen, ik zou liever vervloekt, getuchtigd en door u geslagen worden en ben niet bereid om onder het domein van Satan te leven, noch ben ik bereid om alleen voor het vlees rond te rennen en mij alleen daarmee bezig te houden, nog minder ben ik bereid om voor het vlees te leven.” De liefde van Petrus was een pure liefde. Dit is de ervaring van volmaakt gemaakt worden en het is de hoogste staat van vervolmaking; er is geen leven dat zinvoller is. Hij aanvaardde Gods tuchtiging en oordeel, hij koesterde Gods rechtvaardige gezindheid en niets was kostbaarder aan Petrus dan dat. Hij zei: “Satan geeft me materiële genoegens, maar ik koester ze niet. Gods tuchtiging en oordeel komen over mij – hierin vind ik genade, hierin vind ik genot en hierin ben ik gezegend. Zou het niet vanwege Gods oordeel zijn, dan zou ik nooit van God houden, dan zou ik nog steeds onder het domein van Satan leven, zou nog steeds door hem worden beheerst en onder zijn bevel staan. Als dat het geval zou zijn, zou ik nooit een echt mens worden, want ik zou niet in staat zijn om God tevreden te stellen en zou mij niet geheel aan God hebben gewijd. Hoewel God mij niet zegent en me zonder troost van binnen achterlaat, alsof er een vuur in mij brandt en zonder vrede of vreugde, en hoewel Gods tuchtiging en discipline nooit gescheiden van mij zijn, in Gods tuchtiging en oordeel ben ik in staat om Zijn rechtvaardige gezindheid te aanschouwen. Ik geniet hiervan; er is niets waardevoller of zinvoller in het leven. Hoewel Zijn bescherming en zorg meedogenloze tuchtiging, oordeel, vloeken en slaan zijn geworden, geniet ik toch van deze dingen, want zij kunnen mij beter reinigen en me veranderen, kunnen me dichter bij God brengen, kunnen me beter in staat stellen God lief te hebben en kunnen mijn liefde voor God zuiverder maken. Dit stelt mij in staat om mijn plicht als schepsel te vervullen en brengt me voor het aangezicht van God en weg van de invloed van Satan, zodat ik niet langer Satan dien. Wanneer ik niet onder het domein van Satan leef en in staat ben om alles wat ik heb en alles wat ik kan doen aan God toe te wijden, zonder iets achter te houden, zal dat het moment zijn wanneer ik volledig tevreden ben. Het is Gods tuchtiging en oordeel die mij hebben gered en mijn leven is onafscheidelijk van Gods tuchtiging en oordeel. Mijn leven op aarde valt onder het domein van Satan, en ware het niet omwille van de zorg en bescherming van Gods tuchtiging en oordeel, dan zou ik altijd onder het domein van Satan hebben geleefd en bovendien zou ik niet de gelegenheid of middelen hebben gehad om een leven van betekenis te leven. Alleen als Gods tuchtiging en oordeel me nooit verlaten, zal ik in staat zijn door God te worden gereinigd. Alleen vanwege de harde woorden en rechtvaardige gezindheid van God en Gods majestueuze oordeel, heb ik de allerhoogste bescherming verkregen en ben ik in het licht gaan leven en heb ik de zegeningen van God gekregen. Om gereinigd te kunnen worden en mezelf te bevrijden van Satan en te leven onder de heerschappij van God. Dit is de grootste zegening in mijn leven vandaag de dag.” Dit is het hoogste rijk dat Petrus heeft bereikt.

Dit is precies de gesteldheid die de mens moet bereiken nadat hij volmaakt is gemaakt. Als je niet zoveel kunt bereiken, dan kun je geen zinvol leven leiden. De mens leeft midden in het vlees, hetgeen betekent dat hij in een menselijke hel leeft en zonder Gods oordeel en tuchtiging is de mens zo smerig als Satan. Hoe kan de mens heilig zijn? Petrus geloofde dat tuchtiging en oordeel door God de beste bescherming en grootste genade van de mens waren. Alleen door tuchtiging en oordeel van God kan de mens ontwaken en het vlees haten, Satan haten. Gods strikte discipline bevrijdt de mens van de invloed van Satan, bevrijdt hem uit zijn eigen kleine wereld en stelt hem in staat te leven in het licht van Gods aanwezigheid. Er is geen betere redding dan tuchtiging en oordeel! Petrus bad: “O God! Zolang u mij tuchtigt en oordeelt, zal ik weten dat u mij niet hebt verlaten. Zelfs als u mij geen vreugde of vrede schenkt en mij laat lijden en talloze kastijdingen bij mij ten uitvoer brengt, zolang u mij niet verlaat, zal mijn hart gerust zijn. Vandaag de dag zijn uw tuchtiging en oordeel mijn beste bescherming en mijn grootste zegen geworden. De genade die u me geeft, beschermt me. De genade die u mij vandaag de dag schenkt, is een manifestatie van uw rechtvaardige gezindheid en is tuchtiging en oordeel; bovendien is het een beproeving en meer dan dat, het is een leven van lijden.” Petrus was in staat om de genoegens van het vlees opzij te zetten en een diepere liefde en een grotere bescherming te zoeken, omdat hij zoveel genade had gekregen van Gods tuchtiging en oordeel. Als de mens in zijn leven gereinigd wil worden en veranderingen in zijn gezindheid tot stand wil brengen, als hij een zinvol leven wil leiden en zijn plicht als schepsel wil vervullen, dan moet hij de tuchtiging en het oordeel van God aanvaarden en moet hij niet toestaan dat Gods discipline en Gods harde hand van hem wijken, zodat hij zich mag bevrijden van de manipulatie en invloed van Satan, en in het licht van God kan leven. Weet dat Gods tuchtiging en oordeel het licht is en het licht van de redding van de mens en dat er geen betere zegen, genade of bescherming voor de mens is. De mens leeft onder invloed van Satan en bestaat in het vlees; als hij niet gereinigd is en de bescherming van God niet ontvangt, zal de mens steeds verder verdorven raken. Als hij God wenst lief te hebben, dan moet hij gereinigd en gered worden. Petrus bad: “God, als u mij vriendelijk behandelt, ben ik opgetogen en voel ik mij op mijn gemak; wanneer u me tuchtigt, voel ik nog meer troost en vreugde. Hoewel ik zwak ben en onuitsprekelijk lijden verdraag, hoewel er tranen en verdriet zijn, weet u dat dit verdriet komt door mijn ongehoorzaamheid en door mijn zwakheid. Ik ween omdat ik uw verlangens niet kan bevredigen, ik voel verdriet en spijt omdat ik onvoldoende ben volgens uw vereisten, maar ik ben bereid om deze staat te bereiken, bereid om alles te doen wat ik kan om u tevreden te stellen. Uw tuchtiging heeft mij bescherming gebracht en heeft mij de beste redding gegeven; uw oordeel verduistert uw tolerantie en geduld. Zonder uw tuchtiging en oordeel, zou ik niet genieten van uw genade en goedertierenheid. Vandaag zie ik des te meer dat uw liefde de hemel heeft overstegen en boven alle andere dingen is uitgekomen. Uw liefde is niet alleen genade en goedertierenheid; zelfs meer dan dat, het is tuchtiging en oordeel. Uw tuchtiging en oordeel hebben mij zoveel gegeven. Zonder uw tuchtiging en oordeel, zou geen enkele persoon gereinigd worden en zou niet één persoon de liefde van de Schepper kunnen ervaren. Hoewel ik honderden beproevingen en kwellingen heb doorstaan en zelfs in de buurt van de dood ben gekomen, hebben deze me in staat gesteld om u werkelijk te kennen en de allerhoogste redding te verwerven. Als uw tuchtiging, oordeel en discipline van mij zouden wijken, zou ik in duisternis leven, onder het domein van Satan. Welke voordelen heeft het vlees van de mens? Als uw tuchtiging en oordeel mij zouden verlaten, zou het zijn alsof uw Geest mij verlaten heeft, alsof u niet langer met mij was. Als dat zo was, hoe kon ik dan verder leven? Als u mij ziekte geeft en mijn vrijheid neemt, kan ik blijven leven, maar als uw tuchtiging en uw oordeel mij ooit zouden verlaten, zou ik nooit meer kunnen leven. Als ik zonder uw tuchtiging en oordeel zou zijn, zou ik uw liefde verloren hebben, een liefde die te diep voor mij is om onder woorden te brengen. Zonder uw liefde zou ik onder het domein van Satan leven en zou ik uw glorieuze gezicht niet kunnen zien. Hoe zou ik kunnen blijven leven? Ik zou zo’n duisternis, zo’n leven, niet kunnen verdragen. U bij me hebben is als u zien, dus hoe kan ik u verlaten? Ik bid u, smeek u om niet mijn grootste troost van mij te nemen, ook al zijn het slechts een paar woorden van geruststelling. Ik heb genoten van uw liefde en heden kan ik niet verwijderd zijn van u; hoe zou ik niet van u kunnen houden? Ik heb veel tranen van verdriet vergoten vanwege uw liefde, maar toch heb ik altijd het gevoel gehad dat een leven als dit zinvoller is, me beter in staat stelt om me te verrijken, beter in staat om me te veranderen en beter in staat om mij de waarheid te laten verkrijgen waarmee de schepsels vervuld zouden moeten zijn.”

Het hele leven van de mens wordt geleefd onder het domein van Satan en er is niet één persoon die zichzelf kan bevrijden van de invloed van Satan. Allen leven in een smerige wereld, in verdorvenheid en leegte, zonder de minste betekenis of waarde; ze leven zulke zorgeloze levens voor het vlees, voor lust en voor Satan. Er is geen greintje waarde aan hun bestaan. De mens is niet in staat de waarheid te vinden die hem bevrijdt van de invloed van Satan. Hoewel de mens in God gelooft en de Bijbel leest, begrijpt hij niet hoe hij zichzelf moet bevrijden van de controle van Satans invloed. Door de eeuwen heen hebben heel weinig mensen dit geheim ontdekt, hebben heel weinig mensen het begrepen. Als zodanig, hoewel de mens Satan verafschuwt en het vlees verafschuwt, weet hij niet hoe hij zich moet ontdoen van de verstrikkende invloed van Satan. Zijn jullie vandaag de dag niet nog steeds onder het domein van Satan? Jullie hebben geen spijt van jullie ongehoorzame daden en nog veel minder hebben jullie het gevoel dat jullie vuil en ongehoorzaam zijn. Nadat jullie God hebben tegengewerkt, hebben jullie zelfs gemoedsrust en voelen jullie een grote rust. Is je kalmte niet omdat je verdorven bent? Komt deze gemoedsrust niet vanuit je ongehoorzaamheid? De mens leeft in een menselijke hel, hij leeft onder de duistere invloed van Satan; over het land leven geesten samen met de mens en ze tasten het vlees van de mens aan. Op aarde, leef je niet in een prachtig paradijs. De plaats waar je bent is het rijk van de duivel, een menselijke hel, een onderwereld. Als de mens niet gereinigd is, dan is hij van de vuiligheid; als hij niet door God wordt beschermd en verzorgd, dan is hij nog steeds een gevangene van Satan; als hij niet wordt geoordeeld en getuchtigd, dan zal hij geen middelen hebben om te ontsnappen aan de onderdrukking van de duistere invloed van Satan. De verdorven gezindheid die je toont en het ongehoorzame gedrag dat je uitdraagt, zijn voldoende om te bewijzen dat je nog steeds onder het domein van Satan leeft. Als je geest en gedachten niet zijn gereinigd en je gezindheid niet is geoordeeld en getuchtigd, dan wordt je hele wezen nog steeds beheerst door het domein van Satan, wordt je geest beheerst door Satan, worden je gedachten gemanipuleerd door Satan en je hele wezen wordt beheerst door de handen van Satan. Weet je hoe ver je nu staat, van de normen van Petrus? Beschik je over een dergelijk kaliber? Hoeveel weet je van de tuchtiging en het oordeel van vandaag? Hoeveel bezit je van wat Petrus heeft leren kennen? Als je vandaag niet weet, kun je deze kennis dan in de toekomst verkrijgen? Iemand die zo lui en laf is als jij is gewoon niet in staat om tuchtiging en het oordeel te kennen. Als je de vrede van het vlees nastreeft en de genoegens van het vlees, dan zul je geen middel hebben om gereinigd te worden en uiteindelijk zul je worden teruggegeven aan Satan, want wat je naleeft is Satan en dat is het vlees. Zoals de zaken er tegenwoordig voor staan, streven veel mensen het leven niet na, wat betekent dat ze er niet om geven om gereinigd te worden of om een diepere levenservaring binnen te gaan. En wanneer dat het geval is, hoe kunnen ze volmaakt worden gemaakt? Degenen die geen leven najagen, hebben geen kans om vervolmaakt te worden en degenen die geen kennis van God nastreven en die geen veranderingen in hun gezindheid nastreven, zijn niet in staat aan Satans duistere invloed te ontkomen. Ze zijn niet echt serieus met betrekking tot hun kennis van God en hun intrede tot veranderingen in hun gezindheid, net als degenen die in religie geloven, die alleen de plechtigheden volgen en reguliere diensten bijwonen. Is dat geen verspilling van tijd? Als de mens in zijn geloof in God de dingen van het leven niet serieus neemt, de intreding tot de waarheid niet nastreeft, geen veranderingen in zijn gezindheid nastreeft, laat staan kennis van het werk van God nastreeft, dan kan hij niet volmaakt worden gemaakt. Als je volmaakt wilt worden, dan moet je Gods werk begrijpen. In het bijzonder moet je de betekenis van Zijn tuchtiging en oordeel begrijpen en waarom dit werk aan de mens ten uitvoer wordt gelegd. Kun je accepteren? Kun je tijdens dergelijke tuchtiging dezelfde ervaringen en kennis verkrijgen als Petrus? Als je kennis van God en van het werk van de Heilige Geest nastreeft en als je veranderingen in je gezindheid nastreeft, dan heb je de gelegenheid om volmaakt te worden gemaakt.

Voor degenen die vervolmaakt moeten worden, is deze stap van overwonnen worden onmisbaar; pas als de mens is overwonnen, kan hij het werk ervaren van vervolmaakt worden. Het is niet waardevol om alleen de rol van overwonnen zijn te vervullen, waardoor je niet geschikt bent voor gebruik door God. Je zult op geen enkele manier je aandeel hebben in het verspreiden van het evangelie. Je streeft niet naar het leven en streeft niet naar verandering en vernieuwing in jezelf en dus heb je geen echte ervaring van het leven. Tijdens dit stapsgewijze werk trad je ooit op als een dienstdoener en als een contrast, maar als je uiteindelijk Petrus niet navolgt en je navolging niet overeenkomt met het pad waardoor Petrus volmaakt werd gemaakt, zul je natuurlijk geen veranderingen in je gezindheid ervaren. Als je iemand bent die streeft naar vervolmaking, dan zul je getuigenis hebben afgelegd en zul je zeggen: “In dit stapsgewijze werk van God heb ik Gods werk van tuchtiging en oordeel aanvaard en hoewel ik het lijden diep doorstaan heb, ben ik te weten gekomen hoe God de mens volmaakt maakt, ik heb het werk verkregen dat door God is gedaan, ik heb de kennis van de gerechtigheid van God gehad en Zijn tuchtiging heeft me gered. Zijn rechtvaardige gezindheid is over mij gekomen en bracht mij zegeningen en genade; het is Zijn oordeel en tuchtiging die mij heeft beschermd en gezuiverd. Als ik niet door God was getuchtigd en geoordeeld en als de harde woorden van God niet over mij waren gekomen, zou ik God niet hebben gekend, en had ik ook niet gered kunnen worden. Vandaag zie ik: als een schepsel zijnde, geniet je niet alleen van alle dingen die door de Schepper gemaakt zijn, maar wat nog belangrijker is, alle schepselen zouden moeten genieten van de rechtvaardige gezindheid van God en van Zijn rechtvaardige oordeel, omdat Gods gezindheid de vreugde van de mens waardig is. Als een schepsel dat verdorven is door Satan, zou men van Gods rechtvaardige gezindheid moeten genieten. In Zijn rechtvaardige gezindheid is er tuchtiging en oordeel en bovendien is er grote liefde. Hoewel ik niet in staat ben Gods liefde vandaag de dag volledig te verwerven, heb ik het geluk gehad het te zien en hierin ben ik gezegend.” Dit is het pad dat wordt bewandeld door degenen die ervaren dat ze volmaakt zijn gemaakt en dit is de kennis waarover ze spreken. Zulke mensen zijn hetzelfde als Petrus; ze hebben dezelfde ervaringen als Petrus. Zulke mensen zijn ook degenen die het leven hebben verkregen, die de waarheid bezitten. Wanneer ze tot het einde ervaren, zullen ze zich tijdens het oordeel van God zeker volledig ontdoen van de invloed van Satan en door God worden gewonnen.

Nadat mensen zijn overwonnen, hebben ze geen klinkende getuigenis. Ze hebben Satan dan wel beschaamd, maar hebben niet naar de realiteit van Gods woorden geleefd. Je hebt de tweede redding niet verkregen; je hebt alleen maar een zondoffer verkregen, maar je bent niet volmaakt gemaakt – dit is een groot verlies. Jullie moeten begrijpen wat jullie zouden moeten binnengaan en waarnaar jullie zouden moeten leven, jullie moeten het binnengaan. Als je uiteindelijk niet bereikt volmaakt gemaakt te worden, dan zul je geen echt mens zijn en zul je vervuld zijn van spijt. Adam en Eva, door God in het begin geschapen, waren heilige mensen, dat wil zeggen, zij waren heilig terwijl zij in de hof van Eden waren, onaangetast door vuiligheid. Ze waren ook trouw aan Jehova en wisten niets van hoe zij Jehova zouden moeten verraden. Dit komt omdat ze zonder de verstoring van Satans invloed waren, zonder Satans gif en de zuiverste van de gehele mensheid waren. Ze leefden in de hof van Eden, onbesmet door enige vuiligheid, niet door het vlees beheerst en vol eerbied voor Jehova. Later, toen zij door Satan verleid werden, hadden zij het gif van de slang en het verlangen om Jehova te verraden en leefden zij onder de invloed van Satan. In het begin waren zij heilig en vereerden zij Jehova; alleen in deze gesteldheid waren ze menselijk. Later, nadat zij verleid werden door Satan, aten zij de vrucht van de boom van kennis van goed en kwaad en leefden zij onder de invloed van Satan. Ze werden geleidelijk verdorven door Satan en verloren het oorspronkelijke beeld van de mens. In het begin had de mens de adem van Jehova, was er geen enkele ongehoorzaamheid in hem en had hij geen kwaad in zijn hart. In die tijd was de mens echt mens. Na door Satan te zijn verdorven, werd de mens een beest. Zijn gedachten waren vervuld met kwaad en vuil, zonder goed of heiligheid. Is dit niet Satan? Je hebt veel van Gods werk ervaren, maar toch ben je niet veranderd of gereinigd. Je leeft nog steeds in het domein van Satan en onderwerpt je nog steeds niet aan God. Dit is iemand die is overwonnen, maar nog niet is vervolmaakt. En waarom is er gezegd dat zo’n persoon niet is vervolmaakt? Omdat deze persoon geen leven of kennis van Gods werk najaagt en niets anders begeert dan de genoegens van het vlees en tijdelijke troost. Als gevolg hiervan is hun levensgezindheid niet veranderd en hebben ze niet het originele beeld van de mens herwonnen zoals die door God geschapen was. Zulke mensen zijn wandelende lijken, zij zijn doden die geen geest hebben! Degenen die geen kennis van zaken in de geest nastreven, die geen heiligheid nastreven en die niet streven om de waarheid na te leven, die tevreden zijn met slechts overwonnen worden op negatief vlak en die niet naar Gods woord kunnen leven en geen heilige mensen kunnen worden – dit zijn mensen die niet gered zijn. Want als hij zonder de waarheid is, kan de mens niet standhouden tijdens Gods beproevingen; alleen zij die standhouden tijdens Gods beproevingen zijn degenen die gered zijn. Wat ik wil, zijn mensen zoals Petrus, mensen die streven naar volmaaktheid. De waarheid van vandaag de dag wordt gegeven aan diegenen die ernaar verlangen en ernaar streven. Deze redding wordt verleend aan hen die ernaar verlangen gered te worden door God en het is niet alleen de bedoeling dat deze redding door jullie wordt gewonnen. Het doel ervan is dat jullie door God kunnen worden gewonnen; jullie winnen God zodat God jullie kan winnen. Vandaag heb ik deze woorden tegen jullie gesproken en jullie hebben ze gehoord en jullie moeten deze woorden praktiseren. Uiteindelijk zal het moment waarop jullie deze woorden in de praktijk brengen het moment zijn waarop ik jullie door deze woorden heb gewonnen. Tegelijkertijd zullen jullie ook deze woorden hebben gewonnen, dat wil zeggen, jullie zullen deze allerhoogste redding hebben gewonnen. Als jullie eenmaal zijn gezuiverd, zullen jullie een echt mens zijn geworden. Als je niet in staat bent om naar de waarheid te leven, of om naar de gelijkenis te leven van iemand die volmaakt is gemaakt, dan kan worden gezegd dat je geen mens bent, maar een lopend lijk, een beest, omdat je zonder de waarheid bent, dat wil zeggen dat je zonder de adem van Jehova bent en dus ben je een persoon die dood is, die geen geest heeft! Hoewel het mogelijk is om een getuigenis af te leggen na te zijn overwonnen, is wat je wint slechts een kleine redding en ben je geen levend wezen geworden dat vervuld is met een geest. Hoewel je tuchtiging en oordeel hebt ervaren, wordt je gezindheid als resultaat niet vernieuwd of veranderd; je bent nog steeds je oude zelf, je bent nog steeds van Satan en je bent niet iemand die gereinigd is. Alleen degenen die volmaakt zijn gemaakt zijn van waarde en alleen mensen zoals deze hebben een waar leven gekregen. Op een dag zal iemand tegen je zeggen: “Je hebt Gods werk ervaren, dus spreek over hoe Zijn werk is. David ervaarde Gods werk en aanschouwde de daden van Jehova, ook Mozes zag de daden van Jehova en zij konden beiden de daden van Jehova beschrijven en konden spreken over de wonderlijkheid van Jehova. Jullie hebben het werk aanschouwd dat door de vleesgeworden God is gedaan in de laatste dagen; kun je praten over Zijn wijsheid? Kun je praten over de wonderlijkheid van Zijn werk? Welke eisen stelde God aan jullie en hoe hebben jullie ze ervaren? Jullie hebben Gods werk gedurende de laatste dagen ervaren – wat is jullie grootste visie? Kunnen jullie hierover praten? Kunnen jullie spreken over Gods rechtvaardige gezindheid?” Hoe zul je antwoorden als je met deze vragen wordt geconfronteerd? Als je zegt: “God is zo rechtvaardig, Hij tuchtigt en oordeelt ons en zonder ons te sparen ontmaskert Hij ons; Gods gezindheid is echt intolerant ten aanzien van beledigingen door de mens; na het ervaren van het werk van God, heb ik onze eigen beestachtigheid leren kennen en heb ik echt Gods rechtvaardige gezindheid aanschouwd,” dan zal de ander je blijven vragen, “Wat weet je nog meer van God? Hoe gaat men het leven binnen? Heb je persoonlijke aspiraties?” Je zult antwoorden: “Nadat de schepselen van God verdorven waren door Satan, werden ze beesten en verschilden ze niet van ezels. Heden leef ik in de handen van God en daarom moet ik de wensen van de Schepper vervullen en alles gehoorzamen wat Hij leert. Ik heb geen andere keuze.” Als je alleen in zulke algemeenheden praat, zal die persoon niet begrijpen wat je zegt. Wanneer ze je vragen welke kennis je hebt van Gods werk, verwijzen ze naar je persoonlijke ervaringen. Ze vragen welke kennis je hebt over Gods tuchtiging en oordeel na dit ervaren te hebben en hierin verwijzen ze naar je persoonlijke ervaringen en vragen ze dat je spreekt over jouw kennis van de waarheid. Als je niet in staat bent om over dergelijke dingen te spreken, bewijst dit dat je niets weet van het hedendaagse werk. Je spreekt altijd woorden die misleidend zijn, of die algemeen bekend zijn; je hebt geen specifieke ervaringen, nog minder is er essentie in je kennis en je hebt ook geen echte getuigenissen, dus zijn anderen niet overtuigd door jou. Wees geen passieve volgeling van God en volg niet datgene waardoor je nieuwsgierigheid wordt gewekt. Door niet koud of warm te zijn, zul je jezelf verwoesten en je leven vertragen. Je moet jezelf ontdoen van dergelijke passiviteit en inactiviteit en bedreven worden in het nastreven van positieve dingen en het overwinnen van je eigen zwakheden, zodat je de waarheid kunt verkrijgen en naar de waarheid kunt leven. Er is niets angstaanjagends aan je zwakheden en je tekortkomingen zijn niet je grootste probleem. Je grootste probleem voor wat betreft jullie allemaal en je grootste tekortkoming, is dat je noch heet noch koud bent en het je ontbreekt aan verlangen om de waarheid te zoeken. Het grootste probleem met jullie allemaal is een laffe mentaliteit waarbij jullie blij zijn met de dingen zoals ze zijn en uitsluitend passief afwachten. Dit is jullie grootste obstakel en de grootste vijand van jullie streven naar de waarheid. Als je alleen gehoorzaamt omdat de woorden die ik spreek zo diep zijn, dan bezit je niet echt de kennis en koester je ook niet de waarheid. Gehoorzaamheid zoals die van jou is geen getuigenis en ik keur dergelijke gehoorzaamheid niet goed. Iemand kan je vragen: “Waar komt je God vandaan? Wat is de inhoud van deze God van jou?” Dan zul je antwoorden: “Zijn wezen is tuchtiging en oordeel.” Dan vervolgt hij: “Is God niet meelevend en liefhebbend jegens de mens? Weet je dit niet?” Je zult zeggen: “Dat is de God van anderen. Het is de God waar mensen van religie in geloven, en het is niet onze God.” Wanneer mensen zoals jij het evangelie verspreiden, wordt de ware weg door jou vervormd en wat voor nut heb je dan? Hoe kunnen anderen de ware weg door jou bereiken? Je bent zonder de waarheid en kunt niets over de waarheid zeggen en bovendien kun je de waarheid niet naleven. Wat kwalificeert je om voor God te leven? Wanneer je het evangelie aan anderen verspreidt en wanneer je communiceert over de waarheid en een getuigenis van God hebt gegeven, als je niet in staat bent om ze over te halen, zullen ze je woorden weerleggen. Ben je geen verspilling van ruimte? Je hebt zoveel van het werk van God ervaren, maar als je over de waarheid spreekt, slaat het nergens op. Ben je niet een nietsnut? Van welk nut ben je? Hoe kunnen jullie zoveel van Gods werk ervaren hebben, maar toch niet de minste kennis van Hem hebben? Wanneer ze je vragen welke echte kennis je van God hebt, weet je niks te zeggen, of anders antwoord je met iets wat niet van toepassing is en zeg je dat God machtig is, dat de grote zegeningen die je hebt ontvangen echt de verhoging van God zijn en dat er geen groter voorrecht is dan God persoonlijk te kunnen aanschouwen. Wat voor waarde heeft het om dit te zeggen? Het zijn nutteloze, lege woorden! Heb je zoveel van Gods werk ervaren, weet je alleen dat de verhoging van God de waarheid is? Je moet Gods werk kennen en alleen dan zul je een waarachtige getuigenis van God geven. Hoe kunnen zij die de waarheid niet hebben verkregen een getuigenis van God geven?

Als zoveel werk en zoveel woorden, geen effect op je hebben gehad, dan zul je niet in staat zijn om je plicht uit te voeren wanneer de tijd komt om het werk van God te verspreiden en zul je beschaamd en vernederd worden. Op dat moment zul je voelen dat je God zo veel verschuldigd bent, dat je kennis van God zo oppervlakkig is. Als je heden de kennis van God niet najaagt, terwijl Hij werkt, dan zal het later te laat zijn. Uiteindelijk zul je geen kennis hebben om over te spreken – je zult leeg worden achtergelaten, met niets. Wat wil je dan gebruiken om verantwoording af te leggen aan God? Heb je het lef om naar God te kijken? Je zou nu hard moeten werken in je navolging, zodat je uiteindelijk, net als Petrus, weet hoe goed Gods tuchtiging en oordeel voor de mens zijn en dat de mens zonder Zijn tuchtiging en oordeel niet kan worden gered en alleen dieper kan zinken in dit besmeurde land, steeds dieper in de brij. Mensen zijn verdorven door Satan, hebben elkaar geïntrigeerd en zijn hardvochtig over elkaar heen gegaan, zijn hun eerbied voor God kwijt. Hun ongehoorzaamheid is te groot, ze hebben te veel opvattingen en ze behoren allemaal toe aan Satan. Zonder de tuchtiging en het oordeel van God kon de verdorven gezindheid van de mens niet worden gereinigd en kon hij niet gered worden. Wat uitgedrukt wordt door het werk van de vleesgeworden God in het vlees, is precies datgene wat door de Geest tot uitdrukking wordt gebracht en het werk dat Hij doet, wordt uitgevoerd overeenkomstig hetgeen gedaan is door de Geest. Als je heden geen kennis hebt van dit werk, dan ben je zo dwaas en heb je zoveel verloren! Als je Gods redding niet hebt bereikt, dan is je geloof religieus geloof en ben je een christen van religie. Omdat je de dode leer vasthoudt, ben je het nieuwe werk van de Heilige Geest kwijtgeraakt; anderen, die een liefde voor God nastreven, zijn in staat om de waarheid en het leven te verwerven, terwijl jouw geloof niet in staat is om Gods goedkeuring te verkrijgen. In plaats daarvan ben je een boosdoener geworden, iemand die verderfelijk en haatdragend handelt; je bent het mikpunt geworden van Satans grappen en een gevangene van Satan. God moet niet door de mens worden geloofd, maar door hem worden liefgehad en door hem worden nagevolgd en aanbeden. Als je vandaag niet navolgt, zal de dag komen dat je zegt: “Waarom heb ik God toen niet goed gevolgd en Hem niet op de juiste manier tevredengesteld en geen veranderingen in mijn levensgezindheid nagestreefd? Hoe spijt het me dat ik me destijds niet aan God heb kunnen onderwerpen en niet de kennis van Gods woord nastreefde. God zei zoveel toen; hoe kon ik niet hebben nagevolgd? Ik was zo stom!” Je zult jezelf in zekere mate haten. Vandaag geloof je de woorden die ik zeg niet en besteed je er geen aandacht aan; wanneer de dag komt dat dit werk zich verspreidt en je het geheel ziet, zul je er spijt van hebben en op dat moment zul je verbluft zijn. Er zijn zegeningen, maar je weet niet hoe ervan te genieten en er is de waarheid, maar je volgt het niet na. Breng je geen minachting over jezelf? Vandaag, hoewel de volgende stap van Gods werk nog moet beginnen, is er niets uitzonderlijks aan de eisen die aan je worden gesteld en aan wat je wordt gevraagd om na te leven. Er is zoveel werk en er zijn zoveel waarheden; zijn ze het niet waard om door jou gekend te worden? Zijn Gods tuchtiging en oordeel niet in staat om je geest te doen ontwaken? Zijn Gods tuchtiging en oordeel niet in staat om jezelf te doen haten? Ben je tevreden om onder de invloed van Satan te leven, met vrede en vreugde en een beetje vleselijke troost? Ben jij niet de minste van alle mensen? Niemand is dwazer dan degenen die de zaligheid hebben aanschouwd, maar niet streven om het te verkrijgen; dit zijn mensen die zich vergapen aan het vlees en genieten van Satan. Je hoopt dat je geloof in God geen uitdagingen of beproevingen met zich meebrengt, of de minste ontbering. Je streeft altijd die dingen na die waardeloos zijn en je hecht geen waarde aan het leven, in plaats daarvan plaats je je eigen extravagante gedachten voor de waarheid. Je bent zo waardeloos! Je leeft als een varken, wat voor verschil is er tussen jou en varkens en honden? Zijn zij die niet de waarheid nastreven en in plaats daarvan van het vlees houden, niet allemaal dieren? Zijn die doden zonder geesten niet allemaal wandelende lijken? Hoeveel woorden zijn er onder jullie gesproken? Is er maar een klein beetje werk gedaan onder jullie? Hoeveel heb ik aan jullie geleverd? Dus waarom heb je het niet verkregen? Waarover moet je klagen? Is het niet zo dat je niets hebt gekregen omdat je te verliefd bent op het vlees? En komt het niet omdat je gedachten te extravagant zijn? Is het niet omdat je te stom bent? Als je niet in staat bent om deze zegeningen te verkrijgen, kun je dan God de schuld geven omdat Hij je niet heeft gered? Wat je nastreeft is, om vrede te krijgen na in God te geloven, voor je kinderen om vrij te zijn van ziekte, voor je echtgenoot om een goede baan te hebben, voor je zoon om een goede vrouw te vinden, voor je dochter om een fatsoenlijke echtgenoot te vinden, voor je ossen en paarden om het land goed te ploegen, voor een jaar van goed weer voor je gewassen. Dat is wat je zoekt. Jouw streven is alleen om comfortabel te leven, dat er geen ongelukken met je familie gebeuren, dat de wind aan je voorbij trekt, dat je gezicht onaangetast door gruis blijft, dat de gewassen van je familie niet worden overstroomd, dat je niet wordt beïnvloed door rampspoed, om te leven in Gods omhelzing, om te leven in een gezellig nest. Een lafaard zoals jij, die altijd het vlees nastreeft – heb je een hart, heb je een geest? Ben je geen beest? Ik toon je de ware weg zonder iets terug te vragen, maar je streeft het niet na. Ben jij een van degenen die in God geloven? Ik schenk echt menselijk leven aan jou, maar je streeft het niet na. Ben je anders dan een varken of een hond? Varkens streven niet naar het leven van de mens, ze streven er niet naar om gereinigd te worden en ze begrijpen niet wat het leven is. Elke dag slapen ze gewoon na gegeten te hebben. Ik heb je de ware weg getoond, maar je hebt het niet bereikt; je staat met lege handen. Ben je bereid om door te gaan in dit leven, het leven van een varken? Wat is de betekenis van zulke mensen die in leven zijn? Je leven is verachtelijk en onedel, je leeft te midden van vuiligheid en losbandigheid en je streeft geen enkel doel na; is jouw leven niet het meest onedele van allemaal? Heb je het lef om naar God te kijken? Als je op deze manier blijft ervaren, zul je dan niet niets verwerven? De ware weg is aan je getoond, maar of je het uiteindelijk wel of niet kunt bereiken hangt af van je eigen persoonlijke streven. Mensen zeggen dat God een rechtvaardige God is en dat zolang de mens Hem tot het einde volgt, Hij zeker onpartijdig zal zijn jegens de mens, want Hij is zeer rechtvaardig. Als de mens Hem tot het einde zou volgen, zou Hij de mens dan terzijde kunnen schuiven? Ik ben onpartijdig jegens alle mensen en beoordeel alle mensen met mijn rechtvaardige gezindheid, maar er zijn gepaste voorwaarden voor de eisen die ik aan de mens stel en wat ik eis moet door alle mensen worden bereikt, ongeacht wie ze zijn. Het maakt mij niet uit hoe je kwalificaties zijn of hoe lang je die al hebt; het maakt mij alleen uit of je op mijn weg wandelt en of je wel of niet houdt van en dorst naar de waarheid. Als je de waarheid mist en in plaats daarvan mijn naam beschaamt en niet handelt volgens mijn manier, alleen maar zonder zorg of bezorgdheid volgt, dan zal ik je op dat moment slaan en je straffen voor je kwaad en wat heb je dan te zeggen? Zul je kunnen zeggen dat God niet rechtvaardig is? Als je heden hebt voldaan aan de woorden die ik heb gesproken, ben je het soort persoon dat ik goedkeur. Je zegt dat je altijd hebt geleden terwijl je God volgde, dat je Hem volgde door dik en dun en de goede en slechte tijden met Hem hebt gedeeld, maar je hebt niet naar de woorden die door God gesproken zijn geleefd; je wilt alleen maar elke dag voor God rennen en je voor God uitsloven, en hebt nooit gedacht om een leven van betekenis na te leven. Je zegt ook: “In ieder geval geloof ik dat God rechtvaardig is. Ik heb voor Hem geleden, ben druk voor Hem bezig geweest en heb mezelf aan Hem toegewijd en heb hard gewerkt ondanks dat ik geen erkenning ontving; Hij zal me zeker herinneren.” Het is waar dat God rechtvaardig is, maar deze gerechtigheid is niet aangetast door onzuiverheden: het bevat geen menselijke wil en het is niet besmet door het vlees of door menselijk handelen. Allen die opstandig zijn en tegenwerken en niet in overeenstemming zijn met Zijn weg, zullen gestraft worden; niemand van hen is vergeven en niemand wordt gespaard! Sommige mensen zeggen: “Vandaag de dag ben ik druk bezig voor u; wanneer het einde komt, kunt u mij dan een kleine zegen geven?” Dus ik vraag jou: “Heb je voldaan aan mijn woorden?” De gerechtigheid waarover je spreekt is gebaseerd op een handeling. Je denkt alleen maar dat ik rechtvaardig en onpartijdig tegenover alle mensen ben en dat allen die mij tot het einde volgen zeker zullen worden gered en mijn zegeningen zullen krijgen. Er is een innerlijke betekenis van mijn woorden die luidt: “Allen die mij tot het einde toe volgen, zijn er zeker van om gered te worden”: zij die mij tot het einde volgen, zijn degenen die volledig door mij zullen worden gewonnen, zij zijn degenen die, nadat ze door mij zijn overwonnen, de waarheid zoeken en volmaakt worden gemaakt. Aan welke voorwaarden heb jij voldaan? Je hebt alleen voor elkaar gekregen dat je mij tot het einde toe hebt gevolgd, maar wat nog meer? Heb je mijn woorden nageleefd? Je hebt een van mijn vijf vereisten bereikt, maar je bent niet van plan om de resterende vier te bereiken. Je hebt simpelweg het eenvoudigste, gemakkelijkste pad gevonden en nagevolgd met een houding waarbij je maar hoopte dat je geluk zou hebben. Betreffende zo’n persoon als jij is mijn rechtschapen gezindheid er een van tuchtiging en oordeel, het is er een van rechtvaardige vergelding en het is de rechtvaardige straf van alle boosdoeners; al diegenen die niet mijn weg bewandelen zullen zeker gestraft worden, zelfs als ze tot het einde volgen. Dit is de gerechtigheid van God. Wanneer deze rechtvaardige gezindheid wordt uitgedrukt in de straf voor de mens, zal de mens versteld staan en spijt voelen dat hij, terwijl hij God volgt, niet Zijn weg begaat. “Op dat moment leed ik slechts een beetje, terwijl ik God volgde, maar wandelde niet op de weg van God. Welke excuses zijn er? Er is geen andere keuze dan te worden getuchtigd!” Maar in gedachten denkt hij: hoe dan ook, ik ben tot het einde gevolgd, dus zelfs als u me tuchtigt, kan het geen al te zware tuchtiging zijn en na het eisen van deze tuchtiging, wilt u me nog steeds. Ik weet dat u rechtvaardig bent en mij niet voor altijd zo zult behandelen. Ik ben tenslotte niet zoals degenen die worden weggevaagd; degenen die uitgeroeid dienen te worden, zullen een zware tuchtiging ontvangen, terwijl mijn tuchtiging lichter zal zijn. Rechtvaardige gezindheid is niet zoals je zegt. Het is niet zo dat degenen die goed zijn in het belijden van hun zonden soepel worden behandeld. Gerechtigheid is heiligheid en is een gezindheid die intolerant is ten opzichte van belediging door de mens en alles wat vuil is en niet veranderd is, is het doelwit van Gods afkeer. Gods rechtvaardige gezindheid is geen wet, maar een bestuurlijk decreet: het is een bestuurlijk decreet binnen het koninkrijk en dit bestuurlijk decreet is de rechtvaardige straf voor iedereen die de waarheid niet bezit en niet is veranderd en er is geen marge voor redding. Want wanneer elke persoon naar soort wordt ingedeeld, zal het goede worden beloond en zal het kwaad worden gestraft. Het is wanneer de bestemming van de mens zal worden duidelijk gemaakt, het is de tijd dat het werk van de zaligheid zal eindigen, waarna het werk van het redden van de mens niet langer zal worden uitgevoerd en vergelding zal komen over iedereen die kwaad doet. Sommige mensen zeggen: “God herinnert Zich iedereen die vaak aan Zijn zijde staat. Hij zal niemand van ons vergeten. We worden gegarandeerd door God vervolmaakt. Hij zal Zich geen van hen herinneren die beneden ons staan, degenen onder de mensen die volmaakt zullen worden gemaakt, zijn gegarandeerd minder dan wij, wij die vaak God ontmoeten. Onder ons is niemand vergeten door God, wij zijn allemaal door God goedgekeurd en wij worden gegarandeerd door God vervolmaakt.” Jullie hebben allemaal dergelijke opvattingen. Is dit rechtvaardigheid? Heb je de waarheid in praktijk gebracht of niet? Je verspreidt echt geruchten zoals deze – en je voelt je niet beschaamd!

Vandaag de dag streven sommige mensen ernaar door God gebruikt te worden, maar nadat ze zijn overwonnen, kunnen ze niet direct worden gebruikt. Als je, wanneer God mensen gebruikt, met betrekking tot de woorden die vandaag worden gesproken, nog steeds niet in staat bent om ze te verwezenlijken, dan ben je niet vervolmaakt. Met andere woorden, de komst van het einde van de periode waarin de mens volmaakt wordt gemaakt, zal bepalen of de mens zal worden verstoten of gebruikt door God. Degenen die overwonnen zijn, zijn niets anders dan voorbeelden van passiviteit en negativiteit; het zijn proefexemplaren en modellen, maar ze zijn niets meer dan een tegenpool. Alleen wanneer de levensgezindheid van de mens is veranderd en hij veranderingen van binnen en van buiten tot stand heeft gebracht, zal hij vervolmaakt geworden zijn. Wat wil je vandaag: wil je overwonnen worden of volmaakt worden gemaakt? Wat wil je bereiken? Heb je voldaan aan de voorwaarden om volmaakt te worden gemaakt? Welke voorwaarden ontbreken er nog bij je? Hoe moet je jezelf uitrusten en hoe moet je je tekortkomingen compenseren? Hoe zou je het pad moeten inslaan om vervolmaakt te worden? Hoe moet je je volledig onderwerpen? Je vraagt om vervolmaakt te worden, streef je nu dus naar heiligheid? Ben je iemand die tuchtiging en oordeel probeert te ervaren, zodat je gezuiverd mag worden? Je streeft ernaar om gereinigd te worden, dus ben je dan bereid om tuchtiging en oordeel te accepteren? Je vraagt om God te kennen, maar heb je kennis van Zijn tuchtiging en oordeel? Tegenwoordig is het grootste deel van het werk dat Hij bij je verricht, tuchtiging en oordeel; wat is jouw kennis van dit werk, dat bij jou is verricht? Heeft de tuchtiging en het oordeel dat je hebt meegemaakt je gereinigd? Heeft het je veranderd? Heeft het enig effect op je gehad? Ben je moe van zoveel werk van vandaag, van de vervloekingen, oordelen en onthullingen, of heb je het gevoel dat ze van groot nut voor je zijn? Je houdt van God, maar vanwege wat hou je van Hem? Heb je God lief omdat je alleen maar een beetje genade hebt ontvangen? Of hou je van God nadat je vrede en vreugde hebt verkregen? Of heb je God lief nadat je gereinigd bent door Zijn tuchtiging en oordeel? Waarom precies hou je van God? Aan welke voorwaarden heeft Petrus voldaan om vervolmaakt te worden? Nadat hij volmaakt was gemaakt, wat was toen de cruciale manier waarop het tot uitdrukking werd gebracht? Hield hij van de Heer Jezus omdat hij naar Hem verlangde, of omdat hij Hem niet kon zien, of omdat hij was verweten? Of hield hij nog meer van de Heer Jezus omdat hij het lijden van beproevingen had aanvaard en zijn eigen vuiligheid en ongehoorzaamheid had leren kennen en de heiligheid van de Heer had leren kennen? Was zijn liefde voor God zuiverder geworden door Gods tuchtiging en oordeel, of door iets anders? Wat is het? Je houdt van God vanwege Gods gratie en omdat Hij je vandaag de dag een lichte zegening heeft gegeven. Is dit ware liefde? Hoe zou je van God moeten houden? Moet je Zijn tuchtiging en oordeel accepteren en, nadat je Zijn rechtvaardige gezindheid hebt gezien, in staat zijn om werkelijk van Hem te houden, zodat je volkomen overtuigd bent en kennis van Hem hebt? Kun je zeggen dat je God niet genoeg liefhebt, net zoals Petrus? Is hetgeen je nastreeft, om te worden overwonnen na tuchtiging en oordeel, of om te worden gereinigd, beschermd en verzorgd na tuchtiging en oordeel? Welke van deze jaag je na? Is jouw leven zinvol of zinloos en zonder waarde? Wil je het vlees, of wil je de waarheid? Verlang je naar oordeel of naar gemak? Nadat je zoveel van Gods werk hebt ervaren en de heiligheid en gerechtigheid van God hebt aanschouwd, hoe kun je nu dan navolgen? Hoe moet je dit pad bewandelen? Hoe moet je je liefde voor God in praktijk brengen? Heeft de tuchtiging en het oordeel van God enig effect op je gehad? Of je al dan niet kennis hebt van Gods tuchtiging en oordeel hangt af van waar je naar leeft en in welke mate je van God houdt! Je lippen zeggen dat je van God houdt, maar waarnaar je leeft is de oude, verdorven gezindheid; je hebt geen eerbied voor God en nog minder heb je een geweten. Houden zulke mensen van God? Zijn zulke mensen loyaal aan God? Zijn zij degenen die Gods tuchtiging en oordeel accepteren? Je zegt dat je van God houdt en in Hem gelooft, maar toch laat je je opvattingen niet los. In je werk, het binnengaan, de woorden die je spreekt en in je leven, is er geen manifestatie van je liefde voor God en er is geen eerbied voor God. Is dit iemand die tuchtiging en oordeel heeft gekregen? Kan zo iemand Petrus zijn? Hebben zij die net als Petrus zijn, alleen de kennis, maar niet de naleving? Wat is de voorwaarde tegenwoordig, die vereist dat de mens een echt leven leidt? Waren de gebeden van Petrus niets meer dan woorden die uit zijn mond kwamen? Waren het niet de woorden van diep uit zijn hart? Heeft Petrus alleen gebeden en de waarheid niet in praktijk gebracht? Voor wiens belang is je navolging? Hoe moet ervoor zorgen dat je zelf bescherming en reiniging verkrijgt tijdens Gods tuchtiging en oordeel? Is Gods tuchtiging en oordeel geen voordeel voor de mens? Is alle oordeel een straf? Zou het kunnen dat alleen vrede en vreugde, alleen materiële zegeningen en tijdelijk gemak, gunstig zijn voor het leven van de mens? Als de mens in een aangename en comfortabele omgeving leeft, zonder een leven van oordeel, zou hij dan kunnen worden gereinigd? Als de mens wenst te veranderen en gereinigd te worden, hoe moet hij dan accepteren om volmaakt gemaakt te worden? Welk pad moet je vandaag kiezen?

Jullie moeten het werk begrijpen; volg niet in verwarring!

Op dit moment zijn er veel mensen die op een verwarde manier geloven. Jullie zijn te nieuwsgierig, jullie verlangen naar zegeningen is te groot en jullie streven er niet genoeg naar om het leven te zoeken. De mensen van tegenwoordig zijn vol enthousiasme in hun geloof in Jezus. Jezus zal hen mee terugnemen naar het hemelse thuis, dus hoe zouden ze niet kunnen geloven? Sommige mensen zijn hun leven lang gelovig; zelfs na veertig of vijftig jaar lang te hebben geloofd, worden ze het lezen van de Bijbel nooit moe. Dit komt doordat ze denken[a] dat ze, wat er ook gebeurt, in de hemel zullen komen zolang ze maar geloven. Jullie hebben God nog maar een paar jaar langs dit pad gevolgd, en toch hebben jullie al gewankeld; jullie zijn je doorzettingsvermogen kwijtgeraakt, want jullie verlangen om zegeningen te verkrijgen is te sterk. Jullie wandel op deze ware weg wordt gestuurd door jullie verlangen om zegeningen te verkrijgen en door jullie nieuwsgierigheid. Jullie hebben bepaald niet veel begrip van deze fase van het werk. Veel van wat ik tegenwoordig zeg, is niet gericht aan degenen die in Jezus geloven, en ik zeg het ook niet om hun noties te weerleggen. In feite zijn deze noties die worden blootgelegd precies dezelfde als de noties die er binnen jullie bestaan, want jullie begrijpen niet waarom de Bijbel opzij is gelegd, waarom ik zeg dat het werk van Jehova oud is geworden, of waarom ik zeg dat het werk van Jezus oud is geworden. Het is een feit dat jullie veel noties koesteren die jullie niet hardop hebben gezegd, en ook een heleboel zienswijzen die diep in jullie hart besloten liggen, en dat jullie gewoon maar de menigte volgen. Denken jullie echt dat jullie niet veel noties koesteren? Het is alleen zo dat jullie er niet over praten! In feite volgen jullie God alleen oppervlakkig, komen jullie helemaal niet om de ware weg te zoeken en zijn jullie niet gekomen met het voornemen om het leven te verkrijgen. Jullie houding is er een van eenvoudigweg willen zien wat er zal gebeuren. Omdat jullie veel van jullie oude noties niet hebben laten varen, is er onder jullie niemand die zichzelf volledig heeft kunnen opofferen. Nu jullie op dit punt zijn aangekomen, blijven jullie je zorgen maken over je eigen lot. Jullie gedachten malen dag en nacht, jullie kunnen je eigen lot nooit loslaten. Denk je dat ik, wanneer ik spreek over de farizeeën, het heb over de ‘oude mannen’ in de religie? Zijn jullie zelf geen vertegenwoordigers van de meest geavanceerde farizeeën van het huidige tijdperk? Denk je dat ik, wanneer ik degenen noem die mij aan de Bijbel afmeten, het uitsluitend heb over die Bijbelkenners uit religieuze kringen? Geloof je dat ik, wanneer ik spreek over degenen die God opnieuw aan het kruis aan het nagelen zijn, het heb over de leiders van religieuze kringen? Zijn jullie niet de allerbeste acteurs voor deze rol? Denk je dat alle woorden die ik uit om de noties van mensen te weerleggen alleen maar een uiting van spot zijn jegens de dominees en ouderlingen van de religie? Hebben jullie niet eveneens een rol gespeeld in al deze dingen? Ben je ervan overtuigd dat jullie weinig noties koesteren? Het is eenvoudig zo, dat jullie allemaal hebben geleerd om nu zo slim te zijn. Jullie spreken niet over de dingen die jullie niet begrijpen en jullie openbaren je gevoelens erover niet, maar een hart van eerbied en onderwerping bestaat er gewoon niet in jullie. In jullie optiek zijn studeren, observeren en wachten de beste manieren waarop jullie tegenwoordig kunnen praktiseren. Jullie hebben geleerd te slim te zijn. Maar beseffen jullie wel dat dit een soort psychologische sluwheid is? Denken jullie dat een moment van slimheid van jullie kant je zal helpen om aan eeuwige tuchtiging te ontkomen? Jullie hebben geleerd zo ‘wijs’ te zijn! Bovendien stellen sommige mensen me vragen als deze: “Als mensen in religieuze kringen me op een dag vragen: ‘Waarom heeft jullie God geen enkel wonder verricht?’, hoe moet ik dat dan uitleggen?” Vandaag de dag is dat niet alleen iets wat mensen uit religieuze kringen zouden vragen; het is ook het geval dat jij het werk van tegenwoordig niet begrijpt, en handelt op basis van te veel noties. Weet je nog steeds niet naar wie ik verwijs wanneer ik religieuze functionarissen noem? Weet je niet voor wie ik de Bijbel uitleg? Weet je niet voor wie ik spreek wanneer ik de drie fases van Gods werk toelicht? Zouden jullie zo gemakkelijk overtuigd zijn als ik die dingen niet zei? Zouden jullie zo gemakkelijk het hoofd buigen? Zouden jullie die oude noties zo gemakkelijk opzijleggen? Vooral die ‘mannelijke mannen’ die zich nooit aan iemand hebben onderworpen – zouden zij zich zo gemakkelijk onderwerpen? Hoewel jullie menselijkheid van een inferieure klasse is en jullie erg laag van kaliber zijn, minder ontwikkelde hersenen hebben en geen heel lange geschiedenis van geloof in God hebben, weet ik dat jullie in feite behoorlijk veel noties hebben, en dat jullie je van nature niet lichtvaardig onderwerpen aan wie dan ook. Tegenwoordig zijn jullie echter in staat je te onderwerpen, want jullie zijn verplicht en hulpeloos; jullie zijn tijgers in een ijzeren kooi en kunnen je vaardigheden niet de vrije loop laten. Zelfs als jullie vleugels hadden, zouden jullie het moeilijk vinden om te vliegen. Hoewel er jullie geen zegeningen geschonken zijn, zijn jullie niettemin bereid om te volgen. Dit is echter niet jullie kracht als ‘goede mannen’; eerder wil dit zeggen dat jullie grondig neergeslagen en ten einde raad zijn. Het wil zeggen dat al dit werk jullie heeft neergeslagen. Als er ook maar iets was wat jullie konden bereiken, zouden jullie niet zo gehoorzaam zijn als jullie vandaag zijn, want eerder waren jullie allemaal wilde ezels in de wildernis. Wat er vandaag wordt gezegd, is daarom niet alleen maar gericht aan mensen van verschillende religies en denominaties, en is ook niet alleen maar bedoeld om hun noties te weerleggen; het is bedoeld om jullie noties te weerleggen.

Het oordeel van rechtvaardigheid is begonnen. Zal God nog steeds dienen als zondoffer voor mensen? Zal Hij opnieuw de grote dokter voor hen spelen? Heeft God geen groter gezag dan dit? Een groep mensen is al compleet gemaakt en is opgenomen voor de troon. Zal Hij nog steeds demonen uitdrijven en zieken genezen? Is dat niet te zeer verouderd? Zal getuigenis mogelijk zijn als dit doorgaat? Kan één keer aan het kruis genageld zijn ervoor zorgen dat God voor eeuwig gekruisigd blijft? Kan Hij één keer demonen uitdrijven en ze eeuwig blijven uitdrijven? Geldt dit niet als vernedering? Pas wanneer deze fase van het werk verhevener is dan de vorige, zal het tijdperk vooruitgang boeken, en dan zullen de laatste dagen aanbreken, en zal het tijd zijn dat dit tijdperk eindigt. Mensen die de waarheid nastreven, moeten er daarom op letten dat ze visies doorgronden; dit is het fundament. Telkens wanneer ik met jullie communiceer over visies, zie ik sommige mensen indommelen: hun oogleden worden zwaar, ze zijn onwillig om te luisteren. Anderen vragen: “Waarom luister je niet?” Ze antwoorden: “Dit helpt mijn leven of mijn intrede in de werkelijkheid niet. Wat wij willen, zijn beoefeningspaden.” Telkens wanneer ik spreek over het werk in plaats van over beoefeningspaden, zeggen ze: “Zodra u over het werk begint, begin ik in slaap te vallen.” Terwijl ik over de beoefeningspaden begin te praten, beginnen zij aantekeningen te maken, en wanneer ik het werk weer begin uiteen te zetten, stoppen ze opnieuw met luisteren. Weten jullie waar je nu mee toegerust moet zijn? Eén aspect ervan heeft te maken met visies over het werk, en het andere aspect is je beoefening. Je moet beide aspecten begrijpen. Als je geen visies hebt bij je streven om vooruitgang te boeken in het leven, zul je geen fundament hebben. Als je alleen beoefeningspaden hebt, zonder de geringste visie, en totaal geen begrip van het algemene managementplan, ben je een nietsnut. Je moet de waarheden begrijpen waar visies bij komen kijken, en wat betreft de waarheden die betrekking hebben op beoefening, moet je gepaste beoefeningspaden vinden nadat je ze hebt begrepen. Je moet praktiseren in overeenstemming met de woorden, en binnengaan in overeenstemming met je toestanden. Visies zijn het fundament, en als je geen aandacht schenkt aan dit feit, zul je niet helemaal tot het einde kunnen blijven volgen. Wanneer je op zo’n manier ervaart, zal je op een dwaalspoor terechtkomen of neervallen en falen. Je zult op geen enkele manier kunnen slagen! Mensen die geen grote visies als hun fundament hebben, kunnen alleen maar falen; ze kunnen niet slagen. Je kunt niet standvastig zijn! Weet je wat er komt kijken bij geloof in God? Weet je wat het betekent om God te volgen? Welk pad zou je begaan zonder visies? Bij het werk van tegenwoordig zul je, als je geen visies hebt, geenszins compleet gemaakt kunnen worden. In wie geloof je? Waarom geloof je in Hem? Waarom volg je Hem? Zie je je geloof als een soort spel? Ga je met je leven om als een soort speeltje? De God van tegenwoordig is de grootste visie. Hoeveel van Hem ken je? Hoeveel van Hem heb je gezien? Is het fundament van je geloof in God stabiel, nu je de God van tegenwoordig hebt gezien? Denk je dat je gered zult worden zolang je op deze verwarde manier meeloopt? Denk je dat je vis kunt vangen in troebel water? Is het zo simpel? Hoeveel noties over de woorden die God tegenwoordig uit heb je opzijgezet? Heb je een visie van de God van tegenwoordig? Waarin ligt je begrip van de God van tegenwoordig? Je gelooft altijd dat je Hem[b] kunt verkrijgen door Hem alleen maar te volgen of door Hem alleen maar te zien, en dat niemand je ertoe kan brengen om te vertrekken. Neem niet aan dat het zo gemakkelijk is om God te volgen. De sleutel is dat je Hem moet kennen, Zijn werk moet kennen en de wil moet hebben om tegenspoed te verdragen omwille van Hem, om je leven voor Hem op te offeren en om door Hem vervolmaakt te worden. Dit is de visie die je zou moeten hebben. Het voldoet niet als je gedachten altijd gericht zijn op het genieten van genade. Neem niet aan dat God hier alleen maar is voor het plezier van de mensen, of alleen maar om hun genade te schenken. Dan zou je je vergissen! Als men zijn leven niet kan riskeren om Hem te volgen, en als men niet alle wereldse bezittingen kan opgeven om te volgen, dan zal men Hem beslist niet tot het einde kunnen volgen! Je moet visies hebben als je fundament. Als je op een dag onheil overkomt, wat hoor je dan te doen? Zou je nog steeds in staat zijn Hem te volgen? Zeg niet lichtvaardig of je tot het einde zou kunnen volgen. Je kunt beter eerst je ogen wijd openen om te zien welke tijd het nu precies is. Hoewel jullie momenteel misschien als pilaren van de tempel zijn, zal er een tijd komen waarin zulke pilaren allemaal door wormen zullen worden aangevreten, waardoor de tempel zal instorten, want op het moment zijn er zo veel visies die jullie niet hebben. Jullie besteden alleen aandacht aan jullie eigen wereldjes, en jullie weten niet wat de meeste betrouwbare en geschikte manier van zoeken is. Jullie letten niet op de visie van het werk van tegenwoordig, en bewaren deze dingen evenmin in jullie hart. Hebben jullie erover nagedacht dat jullie God je op een dag op een volledig onbekende plek zal plaatsen? Kunnen jullie je voorstellen wat er op een dag, wanneer ik alles van jullie zou kunnen wegrukken, van je zou worden? Zou jullie energie op die dag zijn zoals die nu is? Zou jullie geloof opnieuw verschijnen? Bij het volgen van God moeten jullie deze grootste visie die ‘God’ is kennen: dit is het belangrijkste. Neem ook niet aan dat jullie, als jullie afstand nemen van wereldse mensen om te worden geheiligd, noodzakelijkerwijs deel zullen uitmaken van Gods familie. Vandaag de dag is het God Zelf die werkt te midden van de schepping; Hij is het die onder de mensen is verschenen om Zijn eigen werk te doen – niet om campagnes uit te voeren. Nog geen handvol van jullie is in staat om te weten dat het werk van tegenwoordig het werk is van de God in de hemel die vleesgeworden is. Dit gaat er niet om dat er van jullie uitstekende, getalenteerde personen wordt gemaakt; dit is om jullie te helpen de betekenis van het menselijke leven te kennen, de bestemming van mensen te kennen en God en Zijn totaliteit te kennen. Je moet weten dat je een object van de schepping bent in de handen van de Schepper. Wat je moet begrijpen, wat je moet doen en hoe je God moet volgen – zijn dit niet de waarheden die je moet begrijpen? Zijn het niet de visies die je moet zien?

Wanneer mensen eenmaal visies hebben gehad, bezitten ze een fundament. Als je op basis van dit fundament praktiseert, zal het veel gemakkelijker zijn om binnen te gaan. Als zodanig zul je geen bedenkingen hebben wanneer je eenmaal een fundament hebt om binnen te gaan, en zal het heel gemakkelijk voor je zijn om binnen te gaan. Dit aspect van het begrijpen van visies en het kennen van het werk van God is cruciaal; het moet deel uitmaken van jullie uitrusting. Als je niet bent uitgerust met dit aspect van de waarheid, en alleen weet hoe je over beoefeningspaden moet praten, zul je enorm gebrekkig zijn. Ik heb ontdekt dat velen van jullie dit aspect van de waarheid niet benadrukken, en wanneer jullie ernaar luisteren, lijken jullie alleen maar naar woorden en doctrines te luisteren. Op een dag zul je aan het kortste eind trekken. Deze dagen zijn er sommige uitspraken die je niet volledig begrijpt en die je niet aanvaardt; in zulke gevallen moet je geduldig zoeken, dan zal de dag komen waarop je het wél zult begrijpen. Rust jezelf geleidelijk uit met steeds meer visies. Zelfs als je alleen maar een paar geestelijke doctrines begrijpt, is dat nog altijd beter dan geen aandacht schenken aan de visies, en nog altijd beter dan geen enkele geestelijke doctrine begrijpen. Dit alles helpt bij je intrede, en zal die twijfels die je hebt wegnemen. Het is beter dan dat je vol noties zit. Je zult er een stuk beter voor staan als je deze visies als fundament hebt. Je zult totaal geen bedenkingen hebben, en vrijmoedig en met vertrouwen kunnen binnengaan. Waarom zou je moeite doen om God altijd op zo’n verwarde manier en vol twijfels te volgen? Is dat niet hetzelfde als je kop in het zand steken? Hoe aardig zou het zijn om het koninkrijk sierlijk en trots binnen te schrijden! Waarom zou je er zo veel bedenkingen op nahouden? Laat je jezelf niet gewoon door een pure hel gaan? Wanneer je eenmaal begrip hebt verworven van het werk van Jehova, van het werk van Jezus en van deze fase van het werk, zul je een fundament hebben. Op dit moment stel je je misschien voor dat dat heel eenvoudig is. Sommige mensen zeggen: “Wanneer de tijd daar is en de Heilige Geest het grote werk begint, zal ik over al deze dingen kunnen praten. Het feit dat ik het op dit moment niet echt begrijp, komt doordat de Heilige Geest me niet zo heel veel heeft verlicht.” Zo gemakkelijk is het niet. Het is niet zo dat je, als je bereid bent de waarheid[c] nu te aanvaarden, die meesterlijk zult gebruiken wanneer de tijd daar is. Dat is niet per se het geval! Je gelooft dat je op het moment erg goed toegerust bent, en dat je geen probleem zou hebben met het reageren op die religieuze mensen en de grootste theoretici, of zelfs met het weerleggen van hen. Zou je dat echt kunnen? Van welk begrip kun je spreken, met alleen die oppervlakkige ervaring van je? Uitgerust worden met de waarheid, de strijd van de waarheid strijden en getuigen van Gods naam zijn niet wat je denkt – dat zolang God werkt, alles zal worden volbracht. Tegen die tijd zul je misschien voor een raadsel worden gesteld door de een of andere vraag, en dan zul je met je mond vol tanden staan. De sleutel is of je wel of geen duidelijk begrip hebt van deze fase van het werk, en hoeveel je er werkelijk over weet. Als je de vijandelijke machten niet kunt overwinnen of de machten van de religie niet kunt verslaan, zul je dan niet waardeloos zijn? Je hebt het werk van tegenwoordig ervaren, het met je eigen ogen gezien en met je eigen oren gehoord, maar als je uiteindelijk niet kunt getuigen, zul je dan nog steeds de gotspe hebben om te blijven leven? Wie zou je onder ogen kunnen komen? Stel je nu niet voor dat het zo eenvoudig zal zijn. Het werk van de toekomst zal niet zo eenvoudig zijn als jij je voorstelt; in de oorlog van de waarheid vechten is niet zo gemakkelijk, niet zo ongecompliceerd. Op dit moment moet je worden toegerust; als je niet met de waarheid bent toegerust, zul je niet weten wat te doen wanneer de tijd daar is en de Heilige Geest niet op een bovennatuurlijke manier werkt.

Voetnoten:

a. In de oorspronkelijke tekst bevat niet de zinsnede ‘ze denken’.

b. In de oorspronkelijke tekst staat niet het woord ‘Hem’.

c. In de oorspronkelijke tekst bevat niet de zinsnede ‘de waarheid’.

Hoe je het laatste stuk van het pad moet bewandelen

Jullie bevinden je nu op het laatste stuk van het pad en dit is een cruciaal deel van het pad. Misschien heb je veel geleden, hard gewerkt, vele wegen bereisd en vele preken gehoord; het was misschien niet eenvoudig om terecht te komen waar je nu bent. Als je het lijden waarmee je op dit moment wordt geconfronteerd niet kunt dragen en doorgaat zoals je in het verleden deed, kun je niet worden vervolmaakt. Deze woorden zijn niet bedoeld om je bang te maken: het is gewoon zo. Nadat Petrus veel van Gods werk onderging, kreeg hij inzicht in sommige dingen en ook veel onderscheidingsvermogen. Hij begon veel meer te begrijpen over het principe van dienstbaarheid en kon zichzelf later helemaal wijden aan wat Jezus aan hem toevertrouwde. De grootse loutering die hij ontving, kwam vooral voort uit het gevoel dat hij, voor de dingen die hij zelf had gedaan, God zoveel verschuldigd was en dat hij Hem nooit zou kunnen terugbetalen. Petrus herkende ook dat de mens zeer verdorven is, waardoor hij zich in zijn geweten schuldig voelde. Jezus had veel tegen Petrus gezegd, maar op het moment dat deze dingen gezegd werden, kon Petrus maar een klein deel ervan begrijpen en soms koesterde hij nog steeds wat weerstand en rebellie. Nadat Jezus aan het kruis werd genageld, ervaarde hij eindelijk een soort van ontwaken en maakte zichzelf zeer ernstige verwijten. Uiteindelijk kwam hij op het punt waar hij het niet langer aanvaardbaar vond om onjuiste ideeën te hebben. Hij kende zijn eigen gesteldheid erg goed, evenals de heiligheid van de Heer. Daarom groeide er in hem een nog groter liefhebbend hart voor de Heer en richtte hij zich meer op zijn eigen leven. Om deze reden onderging hij vele ontberingen, en hoewel het soms leek alsof hij een ernstige ziekte onder de leden had en zelfs alsof hij dood was, begreep hij meer over zichzelf nadat hij meerdere keren op deze manier was gelouterd, en ontwikkelde hij ware liefde voor de Heer. Je zou kunnen zeggen dat hij zijn hele leven doorbracht met gelouterd worden, en meer nog zelfs, met getuchtigd worden. Zijn ervaring was anders dan van ieder ander en zijn liefde overtrof die van ieder ander die niet was vervolmaakt. De reden dat hij als model werd geselecteerd was dat hij de meeste pijn ervaarde in zijn leven, en dat zijn ervaringen het meest succesvol waren. Als jullie werkelijk het laatste stuk van het pad kunnen bewandelen zoals Petrus, is er niet één enkel schepsel dat jullie zegeningen kan wegnemen.

Petrus was een gewetensvolle man, maar zelfs met een menselijkheid als de zijne was het onvermijdelijk dat hij opstandige en rebellerende ideeën had toen hij Jezus begon te volgen. Maar terwijl hij Jezus volgde, nam hij deze zaken niet serieus en dacht dat dit gewoon was zoals mensen moesten zijn. Hij voelde daarom in het begin geen afkeuring en werd ook niet aangepakt. Jezus nam de reacties van Petrus niet serieus en lette er niet op, maar ging door met het werk dat Hij moest doen. Hij deed niet aan muggenziften met Petrus en de anderen. Je zou kunnen zeggen: “Wist Jezus misschien niet van deze ideeën die zij hadden?” Helemaal niet! Het was omdat Hij Petrus heel goed snapte. Je zou zelfs kunnen zeggen dat Hij echt begrip voor hem had en daarom geen maatregelen tegen hem nam. Hij haatte de mensheid, maar had ook medelijden met hen. Zijn er onder jullie niet velen die zich ook verzetten, zoals Paulus, en die allerlei noties hebben, zoals Petrus toen over de Heer Jezus had? Ik kan je zeggen dat je beter niet te veel op je derde zintuig vertrouwt, het zintuig van de perceptie, dat onbetrouwbaar is en lang geleden al door de verdorvenheid van Satan geheel werd verwoest. Denk je dat je perceptie perfect en zonder gebreken is? Paulus verzette zich vele malen tegen de Heer Jezus, maar Jezus reageerde niet. Was het misschien zo dat Jezus de zieken kon genezen en demonen kon verjagen, maar de ‘demon’ in Paulus niet kon verdrijven? Hoe komt het dat pas nadat Jezus was herrezen en naar de hemel was opgestegen, terwijl Paulus de discipelen van Jezus moedwillig bleef aanhouden, Jezus eindelijk aan hem verscheen op de weg naar Damascus en hem neersloeg? Reageerde de Heer Jezus misschien te langzaam? Of kwam het doordat Hij geen gezag had toen Hij een menselijk lichaam bezat? Denk je dat ik het niet weet wanneer je achter mijn rug om stiekem vernietigend bent en weerstand biedt? Denk je dat je het greintje verlichting dat je put uit de Heilige Geest kunt gebruiken om je tegen mij te verzetten? Toen Petrus onvolwassen was, koesterde hij allerlei ideeën over Jezus, dus waarom werden hem geen verwijten gemaakt? Op dit moment doen veel mensen dingen zonder verwijten te krijgen, en zelfs wanneer hen duidelijk wordt gezegd dat ze niet goed bezig zijn, luisteren ze niet. Komt dit niet geheel door de opstandigheid van de mens? Ik heb nu zoveel gezegd, maar je hebt nog steeds geen greintje perceptie van je geweten, dus hoe kun je dan het laatste stuk van het pad bewandelen en blijven doorlopen tot het einde van het pad? Denk je niet dat dit een vraag van monumentale proporties is?

Nadat de mensen zijn overwonnen, kunnen zij de orkestratie van God gehoorzamen; ze hebben zowel hun geloof als hun wil waarmee ze van God houden, en ze vertrouwen hierop om Hem te volgen. Hoe kan dan het laatste stuk van het pad worden bewandeld? In de dagen waarin je tegenspoed ervaart, moet je alle ontberingen ondergaan en moet je de wilskracht hebben om te lijden; alleen op deze manier kun je dit stuk van het pad goed bewandelen. Denk je dat het zo gemakkelijk is om dit stuk van het pad te gaan? Je moet weten welke rol je moet vervullen; jullie moet jullie kaliber vergroten en jezelf uitrusten met voldoende waarheid. Dit is niet in één of twee dagen geklaard, en het is niet zo eenvoudig als je denkt! Het laatste stuk van het pad bewandelen is afhankelijk van het soort geloof en de wilskracht die je echt hebt. Misschien zie je niet dat de Heilige Geest in jou werkt of misschien kun je het werk van de Heilige Geest in de kerk niet ontdekken, en ben je daarom pessimistisch en teleurgesteld, en wanhopig over de weg die voor je ligt. Met name de grote strijders uit het verleden zijn allemaal gesneuveld – is dat geen klap in je gezicht? Hoe moet je deze zaken bekijken? Heb je vertrouwen of heb je dat niet? Begrijp je het werk van vandaag helemaal, of begrijp je het niet? Deze dingen kunnen bepalen of je het laatste stuk van het pad met succes kunt bewandelen.

Waarom wordt er gezegd dat jullie je nu op het laatste stuk van het pad bevinden? Dat komt omdat jullie nu alles hebben begrepen dat jullie moeten begrijpen, en omdat ik jullie alles heb verteld dat mensen moeten bereiken. Ik heb jullie ook alles verteld over wat aan jullie is toevertrouwd. Het pad dat jullie nu bewandelen is dus het laatste deel van het pad waarover ik mensen leid. Ik eis enkel dat jullie de vaardigheid om onafhankelijk te leven onder de knie krijgen; je zult altijd, op ieder moment, een weg te bewandelen hebben, je zult net als hiervoor je kaliber vergroten, normaal gesproken de woorden van God lezen, en een normaal menselijk leven leiden. Ik leid je nu om op deze manier te leven, maar zul je dat ook kunnen wanneer ik je in de toekomst niet leid? Zul je dan door kunnen gaan? Dit was de ervaring van Petrus: als Jezus hem leidde, had hij geen begrip; hij was altijd zo zorgeloos als een kind en niet serieus over de dingen die hij deed. Pas nadat Jezus was vertrokken, begon hij zijn normale menselijke leven. Zijn betekenisvolle leven begon pas na het vertrek van Jezus. Hoewel hij iets van het verstand van normale menselijkheid bezat en sommige dingen die een normaal mens zou moeten bezitten, kregen zijn ware ervaring en streven toch pas een nieuw begin na het vertrek van Jezus. In welke situatie bevinden jullie je op dit moment? Ik leid je nu op deze manier en je vindt dat fantastisch. Er zijn geen situaties en beproevingen die je overkomen, maar op deze manier valt niet te zien welke gestalte je eigenlijk hebt, en valt niet te zien of je werkelijk iemand bent die de waarheid nastreeft. Met je mond zeg je dat je je eigen essentie begrijpt, maar dat zijn lege woorden. Pas in de toekomst, wanneer de feiten tot je komen, zal je begrip worden geverifieerd. Op dit moment heb je het volgende begrip: ik begrijp dat mijn eigen vlees zeer verdorven is en dat de essentie van het vlees van de mens is om in opstand te komen en zich te verzetten tegen God. Gods oordeel en tuchtiging kunnen ontvangen is de manier waarmee Hij mensen verheft. Ik heb dat nu begrepen en ik ben bereid om Gods liefde terug te betalen. Maar dat is gemakkelijk gezegd. Later, wanneer je tegenspoed, beproevingen en lijden ondergaat, zal het niet gemakkelijk zijn om deze dingen te ondergaan. Jullie volgen deze weg iedere dag, maar kunnen jullie ervaring nog steeds niet voortzetten. Het zou nog erger zijn als ik jullie los zou laten en geen aandacht meer zou geven; de meeste mensen zouden neervallen en in een zoutpilaar veranderen, het teken van schaamte. Zulke mogelijkheden zijn zeer reëel. Maak je je hier geen zorgen over, ben je hier niet verontrust of bezorgd over? Petrus onderging zo’n situatie en heeft dit soort lijden ervaren, maar hij bleef rechtop staan. Als jij deze situatie zou moeten ondergaan, zou je dan rechtop kunnen blijven staan? De dingen die Jezus zei en het werk dat Hij deed toen Hij op aarde was, hebben Petrus een fundament gegeven van waaruit hij zijn latere pad heeft bewandeld. Kunnen jullie dat niveau bereiken? De paden die je hebt bewandeld en de waarheden die je hebt begrepen – kunnen deze het fundament vormen waarop je rechtop kunt blijven staan in de toekomst? Kunnen deze dingen je visie worden om later rechtop te blijven staan? Ik zal jullie de waarheid vertellen – je zou kunnen zeggen dat wat mensen momenteel begrijpen allemaal doctrines zijn. Dit is omdat ze geen ervaring hebben met alle dingen die ze begrijpen. Dat je tot nu toe door hebt kunnen gaan komt helemaal doordat je geleid bent door nieuw licht. Het komt niet doordat je gestalte een bepaald niveau heeft bereikt, maar meer doordat mijn woorden je naar het heden hebben geleid; het komt niet doordat je een sterk geloof hebt, maar meer door de wijsheid van mijn woorden, die ervoor hebben gezorgd dat je niets anders kon dan te blijven volgen tot de dag van vandaag. Als ik nu niet meer zou spreken, mijn stem stil zou vallen, zou je niet verder kunnen en zou je onmiddellijk tot stilstand komen en niet langer vooruit gaan. Is dat niet jullie ware gestalte? Jullie hebben geen idee vanuit welke aspecten jullie moeten binnengaan en in welke aspecten jullie kunnen goedmaken wat jullie missen. Jullie snappen niet hoe je een betekenisvol menselijk leven kunt naleven, hoe je Gods liefde kunt terugbetalen of hoe je getuige kunt zijn op een wijze die krachtig en klinkend is. Jullie zijn totaal niet in staat om deze dingen te bereiken. Jullie zijn zowel lui als dom! Jullie kunnen alleen maar op iets anders leunen, en waar jullie op leunen, is nieuw licht en de Ene die voorop loopt en jullie leidt. Dat je door hebt kunnen gaan tot vandaag komt doordat je volledig hebt vertrouwd op nieuw licht en de laatste uitspraken. Jullie lijken helemaal niet op Petrus, die bedreven was in het nastreven van de ware weg, of op Job, die toegewijd kon zijn aan het eren van Jehova en kon geloven dat Jehova God was, hoe Jehova hem ook beproefde en ongeacht of Hij hem wel of niet zegende. Kun jij dat? Hoe zijn jullie overwonnen? Eén aspect is oordeel, tuchtiging en vervloeking, en een ander aspect betreft mysteriën die jullie overwinnen. Jullie zijn allemaal als ezels. Als het niet verheven genoeg is waar ik over spreek, als er geen mysteriën zijn, kunnen jullie niet worden overwonnen. Als het een persoon was die preekte en gedurende een periode over hetzelfde preekte, zouden jullie binnen twee jaar allemaal weggaan en je verspreiden; jullie zouden niet verder kunnen gaan. Jullie weten niet hoe je dieper moet gaan en snappen niet hoe jullie de waarheid of de weg van het leven moeten nastreven. Het enige dat jullie snappen is dat je iets ontvangt dat nieuw lijkt, zoals horen over mysteriën of visies, of over hoe God gewoon was te werken, of over de ervaringen van Petrus, of de achtergrond van de kruisiging van Jezus … Jullie willen alleen over deze dingen horen en hoe meer jullie luisteren, des te meer energie jullie voelen. Jullie luisteren gewoon naar dit alles om jullie zorgen en verveling te verdrijven. Jullie levens worden geheel in stand gehouden door deze nieuwe dingen. Denk je dat je door je eigen geloof het punt hebt bereikt waar je vandaag bent? Is dit niet het armzalige, erbarmelijke gedeelte van de gestalte die jullie bezitten? Waar is jullie integriteit? Waar is jullie menselijkheid? Bezitten jullie menselijk leven? Hoeveel van de elementen om te worden vervolmaakt bezitten jullie? Is wat ik zeg geen feit? Ik spreek en werk op deze manier, maar jullie hebben daar nog steeds nauwelijks aandacht voor. Terwijl jullie volgen, kijken jullie ook. Jullie houden altijd de schijn van onverschilligheid op en jullie zijn steeds aan jullie neusring mee te voeren. Dit is hoe jullie allemaal verder zijn gegaan; wat jullie heeft geleid tot waar je vandaag bent, is uitsluitend tuchtiging, loutering en kastijding. Als er enkel een aantal preken over het leven binnengaan werd gepreekt, zouden jullie allemaal dan niet al lang geleden zijn weggeglipt? Ieder van jullie is een grotere snob dan de ander, maar in werkelijkheid zit er niets anders dan vies water in jullie buik! Je hebt het alleen maar tot nu vol kunnen houden omdat je een paar mysteriën bent gaan begrijpen, sommige dingen die mensen niet eerder hebben begrepen. Jullie hebben geen reden om niet te volgen, dus jullie konden je ternauwernood sterken en de menigte volgen. Dit is enkel het resultaat dat is behaald door mijn woorden en het is zeker niet een prestatie die jullie zelf hebben bereikt. Jullie hebben niets om over op te scheppen. In deze fase van het werk zijn jullie dus vooral naar het heden geleid door middel van woorden. Wie van jullie zou anders in staat zijn om te gehoorzamen? Wie zou in staat zijn om vol te houden tot nu toe? Vanaf het begin wilden jullie bij de eerste gelegenheid weggaan, maar durfden jullie niet; jullie waren niet moedig genoeg. Tot vandaag hebben jullie halfslachtig gevolgd.

Pas nadat Jezus aan het kruis was genageld en was heengegaan, begon Petrus zijn eigen weg te gaan en het pad te bewandelen dat hij moest gaan; hij begon hier pas de goede uitrusting voor te krijgen nadat hij zijn eigen ontoereikendheden en tekortkomingen had gezien. Hij zag dat hij te weinig liefde voor God had en dat zijn vastberadenheid om te lijden onvoldoende was, dat hij geen inzicht had en dat hij niet voldoende verstand had. Hij zag dat er zoveel in hem was dat niet in lijn met de wil van Jezus was en dat er zoveel was dat rebellerend en opstandig was, en besmet met de menselijke wil. Pas hierna kreeg hij in alle opzichten toegang. Toen Jezus hem leidde, openbaarde Jezus zijn gesteldheid en Petrus erkende dit en was het eens met wat Jezus zei, maar pas daarna kreeg hij werkelijk begrip. Dat kwam omdat hij op dat moment geen ervaring had en ook geen kennis over zijn eigen gestalte had. Dat wil zeggen, ik gebruik nu enkel woorden om jullie te leiden en ik kan jullie niet in korte tijd vervolmaken, en jullie zullen beperkt zijn bij het begrijpen en kennen van de waarheid. Dit komt omdat het huidige werk bestaat uit jou overwinnen en jou in je hart te overtuigen, en pas nadat mensen overwonnen zijn, zullen sommige van hen vervolmaakt worden. Op dit moment vormen de visies en waarheden die je begrijpt een fundament voor je ervaringen in de toekomst; in de toekomstige tegenspoed zullen jullie deze woorden allemaal in de praktijk ervaren. Later, wanneer jullie beproevingen en tegenspoed ondergaan, denk je aan de woorden die je vandaag spreekt, namelijk: “Welke tegenspoed, beproevingen of grote rampen ik ook tegenkom, ik moet God tevreden stellen.” Denk aan de ervaringen van Petrus en dan aan de ervaringen van Job – je zult worden aangespoord door de woorden van vandaag. Alleen op deze manier kan je geloof geïnspireerd worden. Op dat moment zei Petrus dat hij het niet waard was om het oordeel en de tuchtiging van God te ontvangen, en wanneer de tijd komt zul je ook bereid zijn om alle mensen de rechtvaardige gezindheid van God dóór jou te laten zien. Je zult Zijn oordeel en tuchtiging grif ontvangen en Zijn oordeel, tuchtiging en vloek zullen een troost voor je zijn. Nu is het eenvoudigweg niet aanvaardbaar voor je om niet te worden uitgerust met de waarheid. Zonder de waarheid ben je niet alleen niet in staat om in de toekomst stevig overeind te blijven, maar ben je wellicht ook niet in staat om het huidige werk te ervaren. Als dit het geval is, ben jij dan niet een van degenen die wordt verstoten en gestraft? Er zijn op dit moment geen feiten geweest die je zijn overkomen en ik heb je gegeven wat er ontbrak; ik spreek vanuit elk aspect. Jullie hebben niet veel geleden; jullie nemen gewoon wat er beschikbaar is zonder enige prijs te betalen, en bovendien hebben jullie geen eigen oprechte ervaringen of inzichten. Dus wat jullie begrijpen is niet jullie ware gestalte. Jullie zijn beperkt tot begrip, kennis en zien, maar hebben niet veel geoogst. Als ik nooit voor jullie had gezorgd, maar jullie thuis ervaringen had laten ondergaan, waren jullie lang geleden al weggelopen de grote wijde wereld in. Het pad dat jullie in de toekomst bewandelen zal een weg vol lijden zijn, en als jullie dit huidige deel van het pad met succes bewandelen, zullen jullie getuigenis hebben wanneer jullie de grotere tegenspoed ondergaan in de toekomst. Als je de betekenis van het menselijk leven begrijpt en het juiste pad van het menselijk leven hebt genomen, en je je in de toekomst zonder klagen of keuzes aan Zijn plannen onderwerpt, hoe God je ook behandelt, en je stelt geen eisen aan God, dan zul je op deze manier iemand van waarde zijn. Op dit moment heb je geen tegenspoed doorstaan en kun je dus zonder onderscheid alles gehoorzamen. Je zegt dat hoe God ook leidt, die manier van leiden goed is, en je zegt dat je je aan al Zijn orkestraties zou onderwerpen. Of God je nu tuchtigt of vervloekt, je zult Hem tevreden willen stellen. Ondertussen vertegenwoordigt wat je nu zegt niet noodzakelijkerwijs je gestalte. Wat je nu bereid bent te doen, kan niet laten zien of je het tot het einde kunt volgen. Wanneer je geconfronteerd wordt met grote tegenspoed of wanneer je vervolging of dwang of zelfs nog grotere beproevingen ondergaat, zul je die woorden niet kunnen uitspreken. Als je dat soort begrip kunt hebben en rechtop blijft staan, zal dat je gestalte zijn. Hoe verging het toen met Petrus? Petrus zei: “Heer, ik offer mijn leven voor u. Als u wilt dat ik sterf, zal ik sterven!” Dat was zijn gebed destijds. Hij zei ook: “Zelfs als anderen niet van u houden, moet ik tot het einde van u houden. Ik zal u altijd volgen.” Dat is wat hij destijds zei, maar zodra hij beproeving ondervond, stortte hij in en huilde. Jullie weten allemaal dat Petrus de Heer driemaal verloochende, toch? Er zijn veel mensen die zullen huilen en menselijke zwakte zullen tonen wanneer ze worden geconfronteerd met beproevingen. Je bent niet de meester over jezelf. Hierin kun je jezelf niet beheersen. Misschien gaat het vandaag goed met je, maar dat komt omdat je een geschikte omgeving hebt. Als dat morgen verandert, zul je je lafheid en incompetentie tonen, je verachtelijkheid en onwaardigheid. Je ‘mannelijkheid’ zal al lang niets meer voorstellen en je zult soms zelfs je taak afwerpen en weglopen. Dit laat zien dat wat je op dat moment begreep niet je werkelijke gestalte was. Je moet naar de werkelijke gestalte van iemand kijken om te zien of hij echt van God houdt, of hij in staat is zich aan de plannen van God te onderwerpen en of hij in staat is al zijn kracht in te zetten om te bereiken wat God vereist; en of hij loyaal aan God blijft en het beste van alles aan God geeft, zelfs als hij daarvoor zijn eigen leven moet offeren.

Vergeet niet dat de volgende woorden nu zijn gesproken: in de toekomst zul je nog meer rampspoed en lijden ervaren! Vervolmaakt worden is niet eenvoudig of gemakkelijk. Je moet op zijn minst het geloof van Job bezitten, of misschien nog wel meer. Je moet weten dat de beproevingen in de toekomst groter zullen zijn dan de beproevingen van Job, en dat je nog langdurige tuchtiging moet ondergaan. Is dit makkelijk? Als je kaliber niet kan worden verbeterd, als je vermogen om te begrijpen onvoldoende is en als je te weinig weet, zul je op dat moment geen getuigenis hebben, maar in plaats daarvan het mikpunt van spot worden, een speelbal van Satan. Als je op dit moment niet kunt vasthouden aan de visies, heb je geen fundament en word je in de toekomst verbannen! Geen enkel stuk van het pad is gemakkelijk te bewandelen, dus denk er niet te licht over. Weeg dit zorgvuldig af en bereid je voor, zodat je het laatste stuk van het pad goed kunt bewandelen. Dit is het pad dat in de toekomst moet worden bewandeld, het pad dat iedereen moet bewandelen. Ga niet achteloos om met deze kennis, denk niet dat wat ik je zeg nutteloze woorden zijn. Er komt een dag wanneer je dit allemaal kunt benutten: mijn woorden worden nooit tevergeefs gesproken. Dit is het moment om jezelf klaar te maken en de weg naar de toekomst te effenen. Je moet het pad dat je later moet bewandelen voorbereiden, je moet je zorgen maken en bezorgd zijn over hoe je je in de toekomst stevig overeind kunt houden, en je goed voorbereiden op je toekomstige pad. Wees niet gulzig en lui! Je moet echt alles doen om je tijd ten volle te benutten, zodat je alles dat je nodig hebt, kunt krijgen. Ik geef je alles zodat je het kunt begrijpen. Jullie hebben met eigen ogen gezien dat ik in minder dan drie jaar zoveel heb verteld en zoveel werk heb gedaan. Eén reden dat ik op deze manier heb gewerkt, is dat er zoveel ontbreekt in de mens, en een tweede reden is dat er te weinig tijd is; er mag geen uitstel meer zijn. Je denkt dat mensen eerst perfecte interne helderheid moeten bereiken voordat ze getuige kunnen zijn en kunnen worden gebruikt: maar zou dat niet te lang duren? Hoe lang moet ik dan jou vergezellen? Als je zou willen dat ik je vergezel tot ik oud en grijs ben, zou dat onmogelijk zijn! Alle mensen zouden echt begrip krijgen door zwaardere beproevingen. Dat zijn de stappen van het werk. Zodra je de visies die vandaag worden gecommuniceerd volledig begrijpt en je werkelijk gestalte krijgt, zullen de ontberingen die je in de toekomst ondergaat je niet overweldigen en zul je deze kunnen doorstaan. Wanneer ik deze laatste stap van het werk heb voltooid en de laatste woorden heb gesproken, zal de mens in de toekomst zijn eigen pad moeten bewandelen. Dit vervult de woorden die eerder werden gesproken: de Heilige Geest heeft een opdracht voor iedereen en heeft werk te doen in iedereen. In de toekomst zal iedereen het pad bewandelen dat hij of zij moet bewandelen, geleid door de Heilige Geest. Wie zal voor een ander kunnen zorgen wanneer hij beproevingen moet ondergaan? Iedereen heeft zijn eigen lijden en iedereen heeft zijn eigen gestalte. Niemands gestalte is hetzelfde als de gestalte van een ander. Echtgenoten zullen niet voor hun vrouwen kunnen zorgen, ouders niet voor hun kinderen: niemand zal voor een ander kunnen zorgen. Het zal niet zoals nu zijn, waar onderlinge zorg en ondersteuning nog mogelijk zijn. Het zal een tijd zijn waarin ieder type mens wordt blootgelegd. Dat wil zeggen, wanneer God de herders slaat, zullen de schapen van zijn kudde verstrooid worden, en op dat moment zullen jullie niet langer een ware leider hebben. De mensen zullen verdeeld zijn, het zal niet zoals nu zijn, als jullie als congregatie bijeen kunnen komen. In de toekomst zullen zij die het werk van de Heilige Geest niet hebben, hun ware gedaante laten zien. Echtgenoten zullen hun vrouwen verraden, vrouwen zullen hun echtgenoten verraden, kinderen zullen hun ouders verraden en ouders zullen hun kinderen vervolgen: het menselijk hart is ondoorgrondelijk! Het enige dat je kunt doen, is vasthouden aan wat je hebt, en het laatste stuk van het pad goed bewandelen. Maar op dit moment zien jullie dit niet helder, jullie zijn allemaal kortzichtig. Het is niet eenvoudig om deze stap van het werk met succes te ervaren.

De tijd van tegenspoed zal niet al te lang duren; sterker nog, het zal minder dan een jaar duren. Als het een jaar zou duren, zou de volgende stap van het werk worden vertraagd en zou de gestalte van de mens ontoereikend zijn. Als het te lang zou duren, zouden mensen het niet kunnen doorstaan. De gestalte van de mens heeft namelijk zijn beperkingen. Nadat mijn eigen werk is voltooid, zal de volgende stap zijn dat mensen het pad bewandelen dat ze moeten bewandelen. Iedereen moet begrijpen welk pad hij moet bewandelen – het is een pad en proces van lijden, en is ook een pad van het louteren van je wil om God lief te hebben. Welke waarheden je moet binnengaan, welke waarheden je moet aanvullen, hoe je moet ervaren en vanuit welk aspect je moet binnengaan – je moet dit alles begrijpen. Je moet jezelf nu uitrusten. Wanneer de tegenspoed komt, zal het te laat zijn. Iedereen moet een last dragen voor zijn eigen leven, en niet altijd wachten op de waarschuwingen van anderen of op anderen om je aan je oren mee te trekken. Ik heb zoveel gezegd, maar je weet nog steeds niet welke waarheden je moet binnengaan of jezelf mee moet uitrusten. Dit laat zien dat je geen moeite hebt gedaan om de woorden van God te lezen. Je draagt geen enkele last voor je eigen leven – hoe kan dat aanvaardbaar zijn? Je weet niet duidelijk wat je moet binnengaan, je begrijpt niet wat je moet begrijpen, en je weet nog steeds niet welk pad je in de toekomst moet bewandelen. Ben je dan niet totaal waardeloos? Welk nut heb je? Wat jullie nu doen is je eigen wegen aanleggen en plaveien. Je moet weten wat mensen moeten bereiken en je moet de standaard van Gods eisen aan de mensheid kennen. Je moet het volgende begrip hebben: het maakt niet uit, ook al ben ik vreselijk verdorven, ik moet deze gebreken goedmaken voor God. Voordat God het me vertelde, begreep ik het niet, maar nu Hij het me heeft verteld en ik het begrijp, moet ik me haasten om het gebrek goed te maken, normale menselijkheid na te leven en een beeld na te leven dat kan voldoen aan de wil van God. Zelfs als ik niet kan waarmaken wat Petrus deed, moet ik ten minste normale menselijkheid naleven. Op deze manier kan ik het hart van God tevreden stellen.

Het laatste stuk van dit pad zal lopen vanaf nu tot het einde van toekomstige tegenspoed. Dit stuk van het pad zal zijn wanneer de ware gestalte van mensen wordt geopenbaard, en wanneer wordt getoond of ze het ware geloof hebben. Omdat dit stuk van het pad een lastiger en rotsachtiger pad zal zijn dan de paden waar mensen ooit langs zijn geleid, wordt dit “het laatste stuk van het pad” genoemd. De waarheid is dat het niet het allerlaatste deel van het pad is; dit komt omdat, nadat je de tegenspoed ondergaat, je dan het werk ondergaat om het evangelie te verspreiden, en er zal een deel van de mensen zijn die het werk om ingezet te worden zal ondergaan. Dus wordt “het laatste stuk van het pad” alleen genoemd als verwijzing naar de tegenspoed om mensen te louteren en als verwijzing naar de harde omgeving. Op het deel van het pad dat in het verleden werd bewandeld, heb ik je persoonlijk op die gelukkige reis geleid, je bij de hand nemend om je te onderwijzen, en je te voeden vanuit mijn eigen mond. Hoewel je vele malen tuchtigingen en oordelen hebt ondergaan, zijn deze wat jou betreft niet meer geweest dan een serie zachte slagen. Natuurlijk heeft dat ervoor gezorgd dat je perspectief op het geloof in God aanzienlijk veranderd is; het heeft er ook voor gezorgd dat je gezindheid aanzienlijk is gestabiliseerd, en heeft je toegestaan een beetje begrip voor mij te krijgen. Maar wat ik zeg, is dat wanneer mensen dat stuk van het pad bewandelden, de prijs of de ijverige moeite die door mensen werd gedaan zeer klein was – ik was het die je leidde tot waar je vandaag bent. Dit komt omdat ik niet eis dat je iets doet; sterker nog, mijn eisen aan je zijn helemaal niet hoog – ik stel je enkel in staat op te nemen wat er beschikbaar is. Tijdens deze periode heb ik doorlopend in jullie behoeften voorzien en heb ik nooit onredelijke eisen gesteld. Jullie hebben herhaaldelijk tuchtiging ondergaan, maar hebben aan mijn oorspronkelijke eisen nog niet voldaan. Jullie trekken je terug en zijn verslagen, maar ik houd hier geen rekening mee, omdat dit de tijd is van mijn persoonlijke werk, en ik neem je ‘toewijding’ aan mij niet zo serieus. Maar vanaf nu zal ik niet langer werken of spreken op het pad, en wanneer de tijd komt, zal ik jullie niet langer op zo’n lakse manier door laten gaan. Ik zal jullie voldoende lessen geven om te leren en ik zal jullie niet laten opnemen wat er beschikbaar is. De echte gestalte die jullie vandaag bezitten moet worden geopenbaard. Of jullie jarenlange moeite uiteindelijk vrucht heeft gedragen zal worden gezien aan hoe jullie dit laatste stuk van het pad bewandelen. In het verleden dachten jullie dat het heel eenvoudig was om in God te geloven, en dat kwam doordat God je niet streng behandelde. En hoe is dat nu? Denken jullie dat het eenvoudig is om in God te geloven? Vinden jullie nog steeds dat in God geloven jullie zo gelukkig en zorgeloos maakt als kinderen die op straat spelen? Het klopt dat jullie schapen zijn; jullie moeten echter het pad kunnen bewandelen dat jullie moeten bewandelen om de gratie van God terug te betalen, en om helemaal de God te winnen waarin jullie geloven. Maak geen grapjes over jullie zelf, en houd jullie zelf niet voor de gek! Als je kunt volharden op dit stuk van het pad, zul je het ongeëvenaarde spektakel kunnen zien van mijn evangeliewerk dat door het hele universum wordt verspreid, en zul je het geluk hebben om mijn vertrouweling te zijn, en je rol te spelen in het verspreiden van mijn werk door het universum. Op dat moment zul je graag het pad blijven bewandelen dat je moet bewandelen. De toekomst zal grenzeloos helder zijn, maar het belangrijkste is nu om dit laatste stuk van het pad op gepaste wijze te bewandelen. Je moet op zoek gaan en jezelf voorbereiden op hoe je dit moet doen. Dit is wat je op dit moment moet doen; dit is nu urgent!

De woorden van Christus toen Hij door de kerken wandelde III
(Juli 1993 tot maart 1994)

Hoe hoor je aandacht te besteden aan je toekomstige missie?

Ben je in staat om op een concrete manier de gezindheid die door God in elk tijdperk wordt uitgedrukt over te brengen in een taal waarmee de betekenis van het tijdperk op een geschikte manier wordt overgebracht? Ben jij, die Gods werk in de laatste dagen ervaart, in staat om Gods rechtvaardige gezindheid in detail te beschrijven? Kun je op een duidelijke en nauwkeurige manier getuigen van Gods gezindheid? Hoe zul je datgene wat je hebt gezien en ervaren doorgeven aan die erbarmelijke, arme en vrome religieuze gelovigen die hongeren en dorsten naar rechtvaardigheid en erop wachten dat jij hen hoedt? Wat voor soort mensen wachten erop dat jij hen hoedt? Kun je het je voorstellen? Ben je je bewust van de last op je schouders, je opdracht en je verantwoordelijkheid? Waar is je besef van een historische missie? Hoe zul je in het volgende tijdperk naar behoren dienen als een meester? Heb je een sterk gevoel van meesterschap? Hoe zou jij de meester van alle dingen uitleggen? Is het werkelijk de meester van alle levende wezens en van alle fysieke dingen ter wereld? Welke plannen heb je voor de voortgang van de volgende fase van het werk? Hoeveel mensen wachten erop dat jij hun herder wordt? Is je taak zwaar? Zij zijn arm, erbarmelijk, blind, ten einde raad, ze jammeren in de duisternis; waar is de weg? Hoezeer verlangen ze ernaar dat het licht plotseling neerdaalt als een vallende ster en de machten van de duisternis verdrijft die de mens zo veel jaren hebben onderdrukt. Wie kan weten hoezeer zij hier dag en nacht gespannen op hopen en naar smachten? Zelfs op een dag waarop het licht voorbijflitst, blijven deze zwaar lijdende mensen gevangen in een donkere kerker zonder hoop op vrijlating; wanneer zullen zij niet langer wenen? Vreselijk is de tegenspoed van deze broze geesten die het nooit vergund is te rusten, en al lang zijn zij in deze gesteldheid gebonden door meedogenloze ketens en de bevroren geschiedenis. En wie heeft het geluid van hun geweeklaag gehoord? Wie heeft hen aanschouwd in hun ellendige gesteldheid? Is het ooit in je opgekomen hoe gegriefd en ongerust Gods hart is? Hoe kan Hij het verdragen om de onschuldige mensheid, die Hij met Zijn eigen handen geschapen heeft, zulke kwelling te zien ondergaan? Menselijke wezens zijn immers de slachtoffers die vergiftigd zijn. En, al heeft de mens tot de dag van vandaag overleefd, wie zou hebben geweten dat de mensheid al lang vergiftigd is door de boze? Ben je vergeten dat je een van de slachtoffers bent? Ben je niet bereid om, vanwege je liefde voor God, te proberen deze overlevenden te redden? Ben je niet bereid om al je energie eraan te wijden om God terug te betalen, die de mensheid liefheeft als Zijn eigen vlees en bloed? Hoe zou jij, alles in overweging nemend, uitleggen dat je door God gebruikt wordt om je buitengewone leven te leiden? Heb je werkelijk de vastberadenheid en het vertrouwen om het betekenisvolle leven van een vrome, God dienende persoon te leiden?

Het doel van het beheren van de mensheid

Als de mensen het juiste pad voor het menselijk leven en het doel van Gods management van de mensheid, ten volle konden begrijpen, dan zou hun persoonlijke toekomst en hun eigen bestemming niet zo’n grote plaats in hun hart innemen. Dan zouden ze hun ouders, die nog erger zijn dan zwijnen en honden, niet meer willen dienen. Zijn de toekomst van de mens en zijn bestemming eigenlijk niet zoiets als de hedendaagse, zogenaamde ‘ouders’ van Petrus? Ze staan op hetzelfde niveau als iemands eigen vlees en bloed. Zal het de bestemming en de toekomst van het vlees zijn om God nog tijdens het leven te ontmoeten, of zal de ziel God pas na de dood ontmoeten? Zal het vlees morgen zijn einde vinden in een grote oven in de vorm van beproevingen, of zal het in een brandend vuur zijn? Zijn kwesties zoals deze, aangaande de vraag of het vlees van de mens tegenspoed of lijden zal ondergaan, niet het grootste nieuws waar iedereen in deze stroming die ook maar een beetje verstand heeft en goed bij zijn positieven is, zich het meest mee bezig houdt? (Met het ondergaan van lijden wordt hier bedoeld het ontvangen van zegeningen; lijden betekent dat toekomstige beproevingen goed zijn voor de bestemming van de mens. Met ‘tegenspoed’ wordt bedoeld, het niet in staat zijn om stand te houden of van de wijs gebracht worden; of het betekent dat iemand tijdens een ramp met ongelukkige situaties te maken zal krijgen en zijn leven zal verliezen, en dat er geen geschikte bestemming is voor de ziel.) De mens is toegerust met een gezond redeneringsvermogen, maar misschien is wat hij denkt niet volledig in overeenstemming met de dingen waar zijn redeneringsvermogen mee toegerust zou moeten zijn. Dit komt doordat ze allemaal nogal verward zijn en blindelings achter dingen aan hollen. Mensen zouden allemaal een goed begrip moeten hebben van waar ze moeten binnengaan, en ze moeten vooral goed voor zichzelf uitzoeken wat het is waar ze tijdens de verdrukking moeten ingaan, (om precies te zijn tijdens de loutering van de vurige oven), en waar ze mee uitgerust moeten zijn in de beproeving van het vuur. Dien niet altijd je ouders (waarmee bedoeld wordt, het vlees) die net zo zijn als zwijnen en honden en nog erger zijn dan mieren en kevers. Wat heb je eraan om je er zo over op te winden, er zo lang over na te denken en je hoofd er over te breken? Het vlees behoort jou niet toe, maar het is in de handen van God, die niet alleen jou bestuurt, maar ook het bevel heeft over Satan. (Het betekende oorspronkelijk dat het aan Satan toebehoorde. Omdat Satan ook in Gods handen is, kan het alleen maar zo uitgedrukt worden. Want het is aannemelijker om het op die manier te zeggen; het wil zeggen dat mensen niet volledig onder Satans domein vallen, maar dat ze in Gods handen zijn.) Je leeft onder de kwelling van het vlees, maar behoort het vlees jou toe? Heb jij het beheer erover? Waarom zou je daar je hoofd over moeten breken? Waarom zou je bij God geobsedeerd moeten pleiten voor je rotte vlees, dat allang veroordeeld en vervloekt is, en ook nog eens vervuild door onreine geesten? Waarom zou je de moeite nemen, de trawanten van Satan steeds weer in je hart te sluiten? Ben je niet bezorgd dat het vlees je ware toekomst, de geweldige hoop en de eigenlijke bestemming voor je leven, zal verwoesten?

Het pad van vandaag is niet makkelijk te bewandelen. Je zou kunnen zeggen dat het moeilijk te vinden is en buitengewoon zeldzaam, iets dat door de eeuwen heen altijd al het geval was. Wie had echter kunnen denken dat alleen al het vlees van een mens genoeg zou zijn om hem te gronde te richten? Het werk van nu is zeker zo kostbaar als een lenteregen, en zo waardevol als Gods goedheid jegens de mensheid. Als de mens echter geen kennis heeft van het doel van Zijn hedendaagse werk, en het wezen van de mensheid niet begrijpt, hoe kunnen we dan bespreken hoe kostbaar en waardevol hij is? Het vlees behoort de mensen zelf niet toe, niemand kan duidelijk zien waar de bestemming ervan eigenlijk zal liggen. Niettemin moet je goed weten dat de Heer van de schepping de mensheid, die geschapen is, naar zijn oorspronkelijke positie zal terugbrengen, en zijn beeltenis uit de tijd van de schepping zal herstellen. Hij zal de adem die Hij in de mens geblazen heeft volledig terugnemen. Dat geldt ook voor zijn beenderen en zijn vlees. Kortom, alles zal aan de Heer van de schepping worden teruggeven. Hij zal de mensheid volledig veranderen en vernieuwen, en de hele erfenis die eigenlijk nooit aan de mensheid heeft toebehoord, maar altijd aan God, van de mens terug nemen. Hij zal hem niet meer aan de mens overhandigen. Want geen van die dingen behoorden de mensheid oorspronkelijk toe. Hij zal ze allemaal terug nemen. Dit is geen oneerlijke plundering, maar het is nodig om de hemel en de aarde in hun oorspronkelijke staat terug te brengen, en de mens te veranderen en te vernieuwen. Dit is de redelijke bestemming voor de mensheid, ofschoon het niet op de manier wordt teruggenomen zoals de mensen het zich voorstellen, na de tuchtiging van het vlees. God wil de skeletten van het vlees nadat het verwoest is niet hebben, maar de oorspronkelijke elementen in de mens die in het begin aan God toebehoorden. Daarom zal Hij de mensheid niet verdelgen of het vlees van de mens volledig uitvagen. Het vlees van de mens is niet het privé-eigendom van de mens. Het is eerder een toevoegsel van God, die de mensheid beheert. Hoe zou Hij plezier kunnen beleven aan het uitvagen van het vlees van de mens? Heb je echt al alles laten varen van dat vlees van je dat nog geen cent waard is? Als je dertig procent van het werk van de laatste dagen kon begrijpen (dertig procent slechts en dan gaat het over het begrijpen van het hedendaagse werk van de Heilige Geest en ook het werk dat God doet door middel van Zijn woord in de laatste dagen), dan zou je je vlees niet zo koesteren of er zoveel aandacht aan besteden als je vandaag doet, wetende dat het al lang geleden vergaan is. Je moet begrijpen dat de mens zich ontwikkeld heeft tot iets dat nooit eerder bestaan heeft en dat hij geen gunstige vooruitgang meer zal boeken, zoals de tandwielen van de geschiedenis die gestadig voortgaan. Je vergane vlees is sinds lange tijd overdekt met vliegen, dus hoe kan het de kracht opbrengen om de tandwielen van de geschiedenis, die God tot op heden heeft laten draaien, om te laten keren? Hoe kan het de klok van de laatste dagen, die stil staat en verstomd is, opnieuw laten tikken en de wijzers in de juiste richting laten ronddraaien? Hoe kan het de wereld die in een dichte mist gehuld lijkt te zijn, opnieuw veranderen? Kan jouw vlees de bergen en de rivieren weer gezond maken? Kan jouw vlees, dat slechts een kleine functie heeft, het soort menselijke wereld herstellen waar jij naar verlangd hebt? Kun je je nageslacht werkelijk zo opvoeden dat ze ‘menselijke wezens’ worden? Begrijp je het nu? Waar hoort je vlees precies bij? De oorspronkelijke bedoeling van God met het redden van de mens, met het vervolmaken van de mens en met het veranderen van de mens, was niet om je een mooi vaderland te geven of vredige rust aan het vlees van de mens te geven. Integendeel, het was ter wille van Zijn glorie en ter getuigenis van Hem, opdat de mensheid in de toekomst gelukkiger zou worden en opdat zij spoedig zouden mogen rusten. Maar het is niet voor je vlees, want de mens is het hoofddoel van God en het vlees van de mens is slechts bijzaak. (Een mens is een persoon met zowel een geest als een lichaam, terwijl vlees enkel maar een ding is dat aftakelt. Dit betekent dat vlees een werktuig is voor het managementplan.) Je moet weten dat al het werk van vervolmaken, compleet maken en winnen van de mens niets anders heeft voortgebracht dan zwaarden en het neerslaan van hun vlees en eindeloos lijden heeft voortgebracht, brandende vuren, genadeloos oordeel, tuchtiging en vervloeking, evenals grenzeloze beproevingen. Dat is het achterliggende verhaal en waarheid aangaande het beheren van de mens. Al deze dingen zijn echter tegen het vlees van de mens gericht en alle speerpunten van vijandelijkheden worden genadeloos op het vlees van de mens gericht (want oorspronkelijk was de mens onschuldig). Al deze dingen zijn ter wille van Zijn glorie en Zijn getuigenis en voor Zijn beheer. Dit komt doordat Zijn werk niet alleen gedaan wordt ter wille van de mensheid, maar het is ten behoeve van het plan in zijn geheel en om Zijn oorspronkelijke bedoeling die Hij met het scheppen van de mens voor ogen had, ten uitvoer te brengen. Daarom bestaat misschien negentig procent van wat mensen doormaken uit lijden en vurige beproevingen, maar er zijn heel weinig of geen fijne en gelukkige dagen waar het vlees van de mens naar verlangd heeft en ze zijn nog minder in staat om van gelukkige momenten in het vlees te genieten en prachtige tijden met God door te brengen. Het vlees is vervuild, dus wat het vlees van de mens ziet, of waar het van geniet, is niets anders dan de tuchtiging van God waar de mens een hekel aan heeft en het is alsof het ontbreekt aan normale redelijkheid. Dat komt doordat Hij Zijn rechtvaardige gezindheid zal laten zien, dat niet geliefd is bij de mens, dat de beledigingen van de mens niet tolereert en dat een afkeer heeft van vijanden. God onthult openlijk alles van Zijn gezindheid op elke mogelijke manier die nodig is. Daarmee voltooit Hij het werk van Zijn strijd met Satan die al zesduizend jaar gaande is; het werk van de redding van de gehele mensheid en de vernietiging van de oude Satan!

Het wezen en de identiteit van de mens

In feite zijn de Israëlieten niet teleurgesteld, ze hebben het werk beschouwd dat God zesduizend jaar lang heeft gedaan, tot de huidige dag, want ik heb hen niet verlaten. Integendeel, omdat hun voorouders van de vrucht van de boom van kennis van goed en kwaad hadden gegeten, aangeboden door de boze, verlieten zij juist mij voor de zonde. Het goede hoort bij mij, het kwade hoort bij de boze die mij tracht te vleien omwille van de zonde. Ik geef de mens niet de schuld. Ik roei de mensen ook niet meedogenloos uit en onderwerp ze evenmin aan genadeloze tuchtiging, want het kwaad hoorde oorspronkelijk niet bij de mensheid. Daarom, ook al nagelden die Israëlieten mij openlijk aan het kruis, zij die hebben gewacht op de Messias en Jehova en gesmacht hebben naar de Heiland Jezus, zijn mijn belofte niet vergeten. Dat komt doordat ik ze niet heb verlaten. Ik had namelijk bloed genomen als bewijs voor het verbond dat ik met de mens heb gesloten. Dit feit is het bloedverbond geworden, in het hart van jonge en onschuldige mensen gegraveerd, als een soort waarmerk en als de eeuwige co-existentie van hemel en aarde. Ik heb die bedroefde zielen die ik verlost en gewonnen heb en die mij meer liefhebben dan de boze nadat ik ze voorbestemd en uitverkoren heb, nooit bedrogen. Daarom kijken ze reikhalzend uit naar mijn terugkeer en willen ze mij graag ontmoeten. Ik heb het verbond dat ik met bloed met hen heb gesloten nooit weggedaan. Het is dan ook niet verrassend dat ze vol verlangen hebben uitgekeken. Ik zal deze lammeren die al jaren verloren zijn, terugbrengen, want ik heb de mens altijd liefgehad. Er zijn alleen kwade elementen aan het goede in de mens toegevoegd. Ik zal de arme zielen die mij liefhebben en die ik altijd al heb liefgehad, terugwinnen. Maar hoe kan ik die slechteriken in mijn huis brengen die mij nooit hebben liefgehad en zich als vijanden hebben gedragen? Ik zal de nakomelingen van de duivel en de adder, die mij haten, tegenwerken, weerstaan, aanvallen en vervloeken niet in mijn koninkrijk brengen, ook al heb ik het verbond met bloed met de mens gesloten. Je moet weten waarom en voor wie ik het werk doe. Staat het goed of slecht met jouw liefde? Ken je mij wel echt zoals David en Mozes mij kenden? Dien je mij echt zoals Abraham deed? Het is waar dat je door mij vervolmaakt wordt, maar je moet weten wie je zult vertegenwoordigen en met wiens resultaat dat van jou zal overeenkomen. Heb je in je leven een vreugdevolle en overvloedige oogst door mijn werk te ervaren? Is die overvloedig en vruchtbaar? Neem jezelf onder de loep. Je hebt jarenlang gezwoegd om mijnentwil, maar heeft het je ooit iets opgeleverd? Heb je iets veranderd of verkregen? Word je in ruil voor je ervaren van moeilijkheden als Petrus die gekruisigd werd, of als Paulus die getroffen werd en een groot licht ontving? Je zou je daar bewust van moeten zijn. Ik praat niet steeds over en denk niet steeds aan jouw leven dat kleiner is dan een mosterdzaadje, dat het formaat heeft van een graan- of zandkorrel. Eerlijk gezegd beheer ik de mensheid. Ik beschouw het leven van de mens, die ik ooit haatte maar later weer heb opgevangen, echter niet als een belangrijk onderdeel van mijn management. Je moet duidelijk weten wat jullie eerdere identiteit werkelijk was en wie jullie als slaven dienden. Ik gebruik de gezichten van mensen dan ook niet zoals die van Satan als ruwe materialen om ze te beheren, want mensen zijn geen waardevolle voorwerpen. Denk aan mijn houding jegens jullie in het begin, en aan mijn toespraak tot jullie destijds die niet zonder praktische betekenis was. Je moet weten dat de ‘hoed’ op jullie hoofd niet zonder fundament is. Ik neem aan dat jullie allemaal weten dat jullie oorspronkelijk niet bij God hoorden, maar lang geleden door Satan waren gestrikt en in zijn huis als trouwe dienaren dienden. Jullie zijn mij lang vergeten. Jullie zijn immers lang buiten mijn huis in de handen van de boze geweest. Ik red degenen die ik lang geleden heb voorbestemd en die door mij zijn verlost. Jullie zijn echter arme zielen die onder de mensen zijn geplaatst als uitzondering op de regel. Weet dat jullie niet tot het huis van David of Jakob behoren, maar tot het huis van Moab, die leden van een heidense stam zijn. Want ik heb geen verbond met jullie gesloten, maar alleen werk onder jullie verricht en onder jullie gesproken. Ook heb ik jullie geleid. Mijn bloed werd niet voor jullie vergoten. Ik heb alleen werk onder jullie verricht omwille van mijn getuigenis. Wisten jullie dat niet? Is mijn werk echt doodbloeden als Jezus ten behoeve van jullie? Het was het niet waard dat ik zo’n grote vernedering voor jullie verduurde. God is absoluut zonder zonde en kwam juist naar een plaats die uitermate weerzinwekkend en walgelijk, en onbewoonbaar is voor de mens. Ik heb al deze wrede vernederingen echter verdragen voor de heerlijkheid van mijn Vader en voor het eeuwige getuigenis. Zie jullie gedrag in en weet dat jullie geen kinderen geboren in “rijke en machtige families” zijn, maar armetierige nakomelingen van Satan. Jullie zijn geen grondleggers onder de mensen. Jullie hebben ook niet de rechten of vrijheden van een mens. Jullie hadden oorspronkelijk geen aandeel in de zegeningen van de mensheid of van het koninkrijk van de hemel. Jullie staan als mens namelijk helemaal onderaan in de mensheid en ik heb me nooit over jullie toekomst bekommerd. Het was weliswaar een oorspronkelijk onderdeel van mijn plan dat ik heden het geloof zou hebben om jullie te vervolmaken, toch is het een ongekende taak. Jullie status is immers te laag en jullie hadden oorspronkelijk geen aandeel in de mensheid. Is dit geen zegen voor de mensen?

Ik red de zielen die ik lang geleden uit het vagevuur heb verlost, en de uitverkorenen die ik lang geleden heb bezocht. Zij hebben immers reikhalzend uitgekeken naar mijn opnieuw verschijnen onder hen. Zij hebben mij liefgehad en hebben mijn verbond in hun hart gegrift dat ik met bloed met hen gesloten heb, omdat ik hen heb liefgehad. Zij zijn als afgedwaalde lammeren die mij vele jaren hebben gezocht. Zij zijn goed, daarom noem ik ze goede Israëlieten en beminnelijke engeltjes. Ik zou niet zo’n vernedering ondergaan als ik onder hen was. Zij hebben mij immers meer lief dan ze hun eigen leven liefhebben. En ik heb hen lief als de mooiste onder alle dingen. Zij zijn immers door mij geschapen en behoren mij toe. Zij zijn mij nooit vergeten. Hun liefde overstijgt jullie liefde. Zij hebben mij met meer toewijding lief dan jullie je eigen leven liefhebben. Zij onderwerpen zich aan mij, zoals witte duifjes dat doen aan de lucht, en ze geven zich met meer toewijding aan mij over dan jullie dat doen. Zij zijn ook afstammelingen van Jakob, nakomelingen van Adam en mijn uitverkorenen, omdat ik ze lang geleden al liefhad, en zelfs meer dan ik jullie liefheb. Jullie zijn te opstandig, te weerbarstig en kijken te veel op mij neer. Jullie zijn ook te koel tegen mij, hebben mij te weinig lief en haten mij te veel. Jullie verachten mijn werk en verwerpen mijn daden te veel. Jullie hebben mijn daden nooit als schat gekoesterd, wat zij wel hebben gedaan. Jullie verachten ze juist met rode ogen van rusteloosheid, net zoals Satan. Waar is jullie onderwerping? Waar is jullie karakter? Waar is jullie liefde? Wanneer hebben jullie het element van liefde in jullie laten zien? Wanneer hebben jullie mijn werk serieus genomen? Heb medelijden met die lieftallige engelen die reikhalzend naar mij uitkijken en veel lijden terwijl zij met spanning op mij wachten, want ik heb hen zeer lief. Ik zie tegenwoordig echter zo’n onmenselijke wereld die niets met hen van doen heeft. Vinden jullie niet dat jullie geweten lang geleden gevoelloos en ongevoelig is geworden? Vinden jullie niet dat jullie het gespuis zijn die mijn hereniging met de lieftallige engelen in de weg staan? Wanneer hebben zij niet op mijn terugkeer gewacht? Wanneer hebben zij niet op hun hereniging met mij gewacht? Wanneer hebben zij niet uitgekeken naar mooie dagen samen en een maaltijd met mij? Hebben jullie ooit bij stilgestaan dat wat jullie tegenwoordig doen – namelijk door de wereld razen, tegen elkaar plannen beramen, elkaar bedriegen, verraderlijk, achterbaks en schaamteloos handelen, het niet kennen van de waarheid, verdorven en bedrieglijk zijn, aan vleierij doen, vinden dat jullie altijd gelijk hebben en beter zijn dan anderen, arrogant zijn, wreedaardig handelen als wilde dieren in de bergen en ruw zijn als de koning onder de dieren – is dat het evenbeeld van een menselijk wezen? Jullie zijn grof en onredelijk. Jullie hebben mijn woord nooit als een schat beschouwd, maar hebben een minachtende houding aangenomen. Hoe kunnen jullie zo ooit iets bereiken, werkelijk als mens leven en mooie hoop koesteren? Zal je extravagante verbeelding je werkelijk uit de bek van de tijger redden? Zal die je werkelijk uit het brandende vuur redden? Zou je tot dit punt zijn vervallen als je mijn werk echt als onbetaalbare schat had beschouwd? Zou het kunnen dat je lot echt niet kan worden veranderd? Ben je bereid om met dergelijke spijt te sterven?

Wat is de inherente identiteit en waarde van de mens?

Jullie zijn uit de drek gehaald, in elk geval uit het slijk genomen, vuil en door God gehaat. Jullie behoorden Satan[a] toe en zijn ooit onder de voet gelopen en met drek besmeurd. Daarom wordt er gezegd dat jullie uit de drek zijn gehaald. Jullie zijn niet heilig, maar niet-menselijke voorwerpen die Satan reeds lang voor gek heeft gezet. Daarmee zijn jullie het beste te beschrijven. Besef dat jullie onzuiverheden in stilstaand water en drek zijn, en geen gewilde vangst zoals vis en garnaal. Er valt geen plezier aan jullie te beleven. Botweg gezegd, jullie zijn de meest gedegenereerde beesten van een verloederde samenleving, erger nog dan varkens en honden. Eerlijk gezegd overdrijf ik niet door jullie zo aan te spreken, maar vereenvoudig ik de kwestie ermee. Eigenlijk toon ik respect voor jullie door jullie zo aan te spreken. Jullie inzicht, spraak, gedrag als mensen, en alles in jullie leven – ook jullie toestand in de drek – tonen afdoende aan dat jullie identiteit ‘buitengewoon’ is.

Voetnoot:

a. In de oorspronkelijke tekst staat “het”.

Zij die niet leren en onwetend blijven: zijn zij geen beesten?

Wat is, bij het bewandelen van het tegenwoordige pad, het meest geschikte soort streven? Als wat voor soort persoon moet je jezelf zien in je streven? Je behoort te weten hoe je moet omgaan met alles wat je tegenwoordig overkomt, of dat nou beproevingen en tegenspoed betreft of meedogenloze tuchtiging en vervloeking. Over al deze zaken moet je in elk geval zorgvuldig nadenken. Waarom zeg Ik dit? Ik zeg het omdat de dingen die je vandaag overkomen immers beproevingen van korte duur zijn die zich steeds opnieuw voordoen. Misschien zijn ze wat jou betreft niet een bijzonder zware geestelijke last en laat je de zaken op hun beloop en beschouw je ze niet als iets kostbaars bij het streven naar vooruitgang. Wat onnadenkend van je! Zozeer zelfs dat je dit kostbare bezit beschouwt alsof het een wolk was die voor je ogen drijft. En deze harde klappen die steeds opnieuw op je neerdalen koester je niet – slagen die kort duren en voor jou licht te verdragen lijken – maar in plaats daarvan bekijk je ze met een koele afstandelijkheid, neem je ze niet serieus en ga je met ze om alsof ze maar incidentele toevalstreffers zijn. Wat ben je arrogant! Tegenover deze meedogenloze aanvallen, die op steeds opnieuw opstekende stormen lijken, toon je louter minachtende onverschilligheid; soms ga je zelfs zover dat je een kille glimlach geeft, die blijk geeft van je totale onverschilligheid, want je hebt jezelf nooit een keer afgevraagd waarom jou zulke ‘tegenslagen’ blijven overkomen. Ben Ik misschien veel te onrechtvaardig tegenover de mens? Maak Ik er Mijn werk van om kritiek op je te leveren? Hoewel de problemen met je mentaliteit misschien niet zo serieus zijn als Ik beschreven heb, heb je door je uiterlijke kalmte allang een perfect portret geschilderd van je innerlijke wereld. Ik hoef je niet te vertellen dat er in het diepst van je hart alleen maar grove beledigingen en vage sporen van verdriet schuilen die voor anderen nauwelijks waarneembaar zijn. Omdat je het zo oneerlijk vindt dat je zulke beproevingen hebt ondergaan, vloek je, en omdat je door die beproevingen de verlatenheid van de wereld voelt, zit je vol melancholie. In plaats van deze terugkerende klappen en disciplinaire daden als de allerbeste bescherming te zien, zie je ze als zinloze onruststokerij vanuit de Hemel, of anders als een passende vergelding voor je. Je bent zo onwetend! Genadeloos sluit je de goede tijden op in de duisternis; steeds weer beschouw je prachtige beproevingen en disciplinaire daden als aanvallen van je vijanden. Je weet niet hoe je je aan je omgeving moet aanpassen, laat staan dat je bereid bent dat te proberen, want je wilt geen profijt halen uit deze herhaaldelijke – en voor jou wrede – tuchtiging. Je doet ook geen pogingen om te zoeken of te onderzoeken en berust gewoon in je lot en gaat waar dat lot je ook maar naartoe leidt. Wat in jouw ogen wrede tuchtigingen lijken, heeft je hart niet veranderd. Evenmin hebben ze je hart overgenomen; in plaats daarvan steken ze je in het hart. Je ziet deze ‘wrede tuchtiging’ alleen als je vijand in dit leven en daarom heb je niets gewonnen. Je bent zo zelfgenoegzaam! Zelden geloof je dat je zulke beproevingen ondergaat door je eigen verachtelijkheid; in plaats daarvan geloof je dat je erg beklagenswaardig bent en zeg je bovendien dat Ik je altijd bekritiseer. En nu de dingen er zo voor staan, hoeveel weet je nou werkelijk over wat Ik zeg en doe? Denk niet dat je een natuurtalent bent, die ietsje lager staat dan de hemelen maar oneindig veel hoger dan de aarde. Je bent verre van slimmer dan wie dan ook. We zouden zelfs kunnen stellen dat het gewoon vertederend is hoe veel onnozeler je bent dan alle mensen op aarde die enig verstand hebben, want je schat jezelf immers te hoog in en hebt jezelf nog nooit minderwaardig gevoeld, alsof je mijn handelingen tot in de kleinste details doorziet. In feite ben je iemand die het wezenlijk aan verstand ontbreekt, want je hebt er geen idee van wat ik van plan ben en nog minder van wat ik op dit moment aan het doen ben. Daarom zeg ik dat je niet eens gelijk staat aan een oude boer die op het land zwoegt, een boer die geen flauw benul heeft van het menselijk leven en toch al zijn vertrouwen stelt in de zegeningen van de Hemel, om zijn gewas te laten groeien. Je denkt geen seconde over je leven na, je weet niets van roem en je hebt al helemaal geen zelfkennis. Je staat zo “boven alles”! Ik maak me werkelijk zorgen over jullie, ijdele fatjes en gevoelige jongedames: hoe zullen jullie de klappen van nog grotere stormen kunnen weerstaan? De benarde situatie waarin ze zich bevinden laat zulke fatjes volledig koud. Voor hen lijkt het allemaal maar onbeduidend en daarom schenken ze er geen aandacht aan; ze hebben geen negatieve gevoelens en beschouwen zichzelf ook niet als laag. In plaats daarvan blijven ze net als daarvoor door de straten banjeren en wuiven ze met hun waaiers. Deze “mensen van aanzien”, die niet leren en onwetend blijven, hebben er geen idee van waarom Ik in hemelsnaam zulke dingen tegen hen zou zeggen. Met hun geërgerde gezichten inspecteren ze zichzelf alleen maar vluchtig, waarna ze verdergaan zonder hun slechte manieren te veranderen. En zodra ze Mij verlaten, gaan ze opnieuw tekeer in de wereld met hun gezwendel en oplichterij. De uitdrukking op je gezicht verandert zo snel. Dus, nogmaals, je probeert me op die manier te misleiden – je bent zo schaamteloos! Die bevallige dametjes zijn zelfs nog belachelijker. Bij het horen van Mijn dringende uitspraken en het zien van de benarde situatie waarin ze zich bevinden, stromen de tranen onwillekeurig over hun gezichten, hun lichamen kronkelen heen en weer en ze lijken veel commotie te maken – walgelijk! Bij het zien van hun gestalte vallen ze slap op bed neer en liggen daar onbedaarlijk te huilen, bijna alsof ze op het punt staan hun laatste adem uit te blazen. En wanneer deze woorden hun hebben laten zien hoe kinderachtig en laag ze zijn, gaan ze later zo gebukt onder negativiteit dat het licht in hun ogen dooft en ze, zonder over Mij te klagen of Mij te haten, volkomen onbeweeglijk in hun passiviteit worden en er ook niet in slagen om te leren, waardoor ze onwetend blijven. Nadat ze me verlaten hebben, ravotten en spelen ze en weerklinkt hun lach als die van de ‘zilveren bel van de prinses’. Wat zijn ze broos en verstoken van eigenliefde! Jullie allemaal – het gebrekkige uitschot van de mensheid – hoezeer ontbreekt het jullie wel niet aan menselijkheid! Jullie weten niet hoe je jezelf moet liefhebben of beschermen; jullie hebben geen verstand; jullie zoeken de ware weg niet; jullie houden niet van het ware licht en zijn bovendien niet in staat jezelf te koesteren. Wat betreft de leringen die Ik jullie steeds weer heb gegeven, die hebben jullie allang naar jullie achterhoofd verbannen, zelfs tot op het punt dat jullie ze als speeltjes behandelen om jullie te amuseren in jullie vrije tijd. Jullie beschouwen ze altijd in het licht van jullie persoonlijke “talisman”. Wanneer Satan jullie beschuldigt, bidden jullie; wanneer jullie negatief zijn, vallen jullie diep in slaap; zijn jullie blij, dan rennen jullie wild rond; wijs Ik jullie terecht, dan gedragen jullie je kruiperig; en zodra jullie Mijn aanwezigheid verlaten, lachen jullie boosaardig. Je voelt jezelf verheven boven alle anderen, maar ziet jezelf nooit als het arrogantst; je bent alleen maar volkomen hooghartig, zelfingenomen en onbeschaamd. Hoe zouden zulke ‘jonge heren’ en ‘jonge meisjes’ en ‘mijne heren’ en ‘mijne dames’ die niet leren en die onwetend blijven, Mijn woorden als een kostbare schat kunnen beschouwen? Ik vraag het je nog een keer: wat heb je in de loop van zo veel tijd precies geleerd uit Mijn woorden en werk? Ben je bedrevener geworden in je bedrog? Of verfijnder in je vlees? Of heb je een groter gebrek aan respect in je houding tegenover Mij? Ik zeg je rechttoe rechtaan: door al Mijn werk ben je moediger geworden, hoewel je eerder de moed had van een muis. Je vrees voor Mij neemt met de dag af, want Ik ben te genadig en heb je vlees nooit met geweld gestraft. Misschien denk je dat Ik alleen maar harde woorden spreek – maar veel vaker laat Ik je een glimlachend gezicht zien, en zelden lees Ik je persoonlijk de les. Bovendien vergeef Ik je altijd je zwakte en alleen daardoor komt het dat je Me behandelt zoals de slang de vriendelijke boer behandelde. Wat bewonder Ik de enorme vaardigheid en scherpzinnigheid in het observatievermogen van de mens! Laat me je één waarheid vertellen: tegenwoordig doet het er maar heel weinig toe of je al dan niet een hart vol eerbied hebt. Ik ben daar niet ongerust of bezorgd over. Maar Ik moet je ook het volgende vertellen: jij, deze ‘getalenteerde persoon’ die niet leert en die onwetend blijft, zult uiteindelijk ten onder gaan aan je zelf-bewonderende, kleingeestige slimheid – jij zult degene zijn die lijdt en getuchtigd wordt. Ik ben niet zo dom dat Ik bij je zal blijven terwijl je in de hel blijft lijden, want Ik ben niet van dezelfde soort als jij. Vergeet niet dat je een schepsel bent dat door Mij vervloekt is maar dat niettemin door Mij onderwezen en gered is. Er is niets in je waar Ik met moeite afstand van zou kunnen doen. Wanneer Ik ook maar Mijn werk doe, Ik word nooit door een persoon, gebeurtenis of object beperkt. Mijn houding en Mijn visie ten opzichte van de mensheid zijn altijd dezelfde gebleven. Ik ben je niet bijzonder genegen, omdat je een aanhangsel van Mijn bestuur bent en beslist niet specialer bent dan welk ander wezen dan ook. Dit is Mijn advies aan je: bedenk altijd dat je niets meer bent dan een schepsel van God! Hoewel je je bestaan met Mij deelt, moet je je eigen identiteit kennen; schat jezelf niet te hoog in. Ook als Ik je niet terecht wijs of je niet aanpak maar je met een glimlach begroet, bewijst dat nog niet dat je van dezelfde soort bent als Ik – weet dat je een van degenen bent die de waarheid nastreven en dat je niet de waarheid zelf bent! Je moet altijd bereid zijn om te veranderen in overeenstemming met Mijn woord. Hieraan kun je niet ontsnappen. Ik raad je dringend aan te proberen om in deze kostbare tijd, nu je deze zeldzame gelegenheid hebt, iets te leren. Hou Me niet voor de gek. Je hoeft niet te proberen Me met vleierij te misleiden. Wanneer je Me zoekt, is dat niet helemaal omwille van Mij, maar juist omwille van jezelf!

Het uitverkoren volk van China kan geen enkele stam van Israël vertegenwoordigen

Het huis van David was een familie die oorspronkelijk de beloften en het erfgoed van Jehova ontving. Het was oorspronkelijk een van de stammen van Israël en bevond zich onder de uitverkorenen. Destijds vaardigde Jehova een wet uit die stelde dat alle Joden die tot het huis van David behoorden – allen die in dat huis waren geboren – Zijn erfgoed zouden ontvangen. Zij zouden degenen zijn die het honderdvoudige zouden ontvangen, die de status van eerstgeboren zonen zouden ontvangen; zij zouden in die tijd de meest verhevenen onder alle Israëlieten zijn, met de hoogste positie van alle families van Israël, en ze zouden Jehova rechtstreeks in de tempel dienen en priesterlijke gewaden en kronen dragen. Jehova noemde hen toen trouwe en heilige dienaren, en ze wonnen de achting van alle andere stammen van Israël. Zodoende werd er in die tijd naar hen allen respectvol verwezen als heren – dit alles was het werk van Jehova in het Tijdperk van de Wet. Tegenwoordig doen ze nog steeds zulke dienst aan Jehova in de tempel, dus zijn ze tot in eeuwigheid de koningen die Jehova op hun troon heeft gezet. Niemand kan hun kroon afnemen en niemand kan hun dienst veranderen, want ze behoren van oorsprong tot het huis van David; dit is wat Jehova hun heeft geschonken. De reden dat jullie niet van oorsprong tot het huis van David behoren, is dat jullie geen volk van Israël zijn, en in plaats daarvan bij de heidense families buiten Israël horen. Bovendien ligt het niet in jullie aard om Jehova te aanbidden; het ligt in jullie aard om je tegen Hem te verzetten. Daarom verschilt jullie status van nature van die van het volk van het huis van David, en zijn jullie niet degenen die mijn erfgoed zullen ontvangen, laat staan diegenen die het honderdvoudige zullen ontvangen.

In die tijd was Israël opgedeeld in veel verschillende huizen en veel verschillende stammen, en toch waren zij allen de uitverkorenen. Israël verschilt echter van andere naties in het opzicht dat het volk van Israël naar stam wordt ingedeeld, net als hun posities ten overstaande van Jehova en het land waaraan iedere persoon behoort. In andere landen dan Israël kan men niet terloops aanspraak maken op lidmaatschap van de huizen van David, Jacob of Mozes. Dit zou de feiten weerspreken – de stammen van Israël kunnen niet terloops onjuist aan andere landen worden toegeschreven. Mensen gebruiken de namen David, Abraham, Esau enzovoorts vaak verkeerd, of zeggen: “We hebben God nu aanvaard, dus horen we bij het huis van Jacob.” Zulke dingen zeggen is niets dan ongegronde menselijke redenering; het komt niet rechtstreeks van Jehova en komt ook niet voort uit mijn eigen ideeën. Het is pure menselijke onzin! Net zoals een redenaar die met sterke verhalen komt, denken mensen ongegrond van zichzelf dat ze de afstammelingen van David zijn of bij de familie van Jacob horen, en ze geloven dat ze dat waard zijn. Weten mensen niet dat zij van het huis van David lang geleden door Jehova zijn gewijd; dat David zichzelf niet tot koning heeft gekroond? Toch zijn er velen die schaamteloos beweren afstammelingen van het huis van David te zijn – mensen zijn zo onwetend! De waarheid is dat de aangelegenheden van Israël niets van doen hebben met de heidenen – het zijn twee verschillende dingen, totaal ongerelateerd. Over de aangelegenheden van Israël kan men alleen spreken tot het volk van Israël, omdat het volk van Israël niet verwant is aan de heidenen, en zo ook heeft het werk dat tegenwoordig onder de heidenen wordt gedaan niets te maken met het volk van Israël. Wat ik nu zeg bepaalt wat er wordt gezegd over de heidenen, en het in Israël gedane werk kan niet worden opgevat als een ‘voorteken’ van het werk onder de heidenen. Zou dat niet aangeven dat God te conventioneel is? Pas wanneer het werk zich onder de heidenen begint te verspreiden wordt datgene geopenbaard wat over hen of hun uitkomst wordt gezegd. Als mensen dus zeggen, zoals ze in het verleden hebben gedaan: “Wij zijn de afstammelingen van David”, of “Jezus is de zoon van David”, is dat zelfs nog absurder. Mijn werk is in afzonderlijke delen opgedeeld. Ik zou niet ‘een hert een paard noemen’; in plaats daarvan is het werk verdeeld in overeenstemming met de volgorde ervan.

Wat verstaan jullie onder zegeningen?

Hoewel de mensen die in dit tijdperk zijn geboren door Satan en de vuile demonen zijn verdorven, heeft die verdorvenheid hun ook de grootste redding gebracht, redding die nog groter is dan de bergen en vlakten met vee en de enorme rijkdom van Job, groter ook dan de zegening die Job kreeg omdat hij Jehova na zijn beproevingen aanschouwde. Pas nadat Job de beproeving van de dood had doorstaan, hoorde hij Jehova spreken en hoorde hij Jehova’s stem in de wervelwind. Toch zag hij het gezicht van Jehova niet, en kende hij Zijn gezindheid niet. Wat Job verkreeg, was slechts materiële rijkdom die vleselijke genoegens en de mooiste kinderen van alle omringende steden verschafte, evenals de bescherming van de engelen van de hemel. Hij zag Jehova nooit en hoewel hij rechtvaardig werd genoemd, kende hij Jehova’s gezindheid niet. En ondanks dat je zou kunnen zeggen dat het materieel genot van de mensen tegenwoordig tijdelijk wat mager uitvalt en de omgeving van de buitenwereld vijandig is, laat ik mijn gezindheid zien. Deze heb ik sinds de oudheid niet aan de mensheid geopenbaard en is altijd geheim geweest, net als de mysteriën van vroeger tijden geheim waren voor de mensen, die het nederigst van allen waren, maar aan wie ik ook mijn grootste redding heb verleend. Het is bovendien de eerste keer dat ik deze dingen heb geopenbaard. Dit soort werk heb ik nooit eerder gedaan. Hoewel jullie flink onderdoen voor Job, heeft wat jullie hebben verkregen en wat jullie hebben gezien Job ver overtroffen. Hoewel jullie allerlei soorten leed hebben ondergaan en allerlei kwellingen hebben meegemaakt, lijkt dat lijden nog niet in de verte op de beproevingen van Job. Integendeel, het is het oordeel en de tuchtiging die mensen ontvingen vanwege hun opstandigheid, vanwege hun weerstand en vanwege mijn rechtvaardige gezindheid. Het is rechtvaardig oordeel, tuchtiging en vervloeking. Job was daarentegen een rechtvaardig mens onder de Israëlieten, die Jehova’s grote liefde en tederheid genoot. Hij had geen kwade daden verricht en hij weerstond Jehova niet, hij was juist oprecht toegewijd aan Jehova. Vanwege zijn rechtvaardigheid werd hij aan beproevingen blootgesteld. Hij onderging pittige beproevingen omdat hij een trouwe dienaar van Jehova was. De huidige mensen worden aan mijn oordeel en vervloeking blootgesteld vanwege hun vuilheid en onrechtvaardigheid. Hoewel hun lijden in niets lijkt op wat Job doorstond toen hij zijn vee, zijn huis, zijn dienaars, zijn kinderen en alles wat hem lief was kwijtraakte, is hetgeen mensen nu ondergaan vurige loutering en verbranding. Wat het nog ernstiger maakt dan wat Job ervoer, is dat dit soort beproevingen niet verminderd of weggenomen wordt omdat mensen zwak zijn. Integendeel, ze zijn langdurig en blijven bestaan tot de laatste dag van hun leven. Dit is straf, oordeel en vervloeking, het is genadeloos branden, het is zelfs de rechtmatige ‘erfenis’ van de mensheid. Het is wat mensen verdienen en het is waar mijn rechtvaardige gezindheid wordt uitgedrukt. Dit is een bekend feit. Desondanks hebben mensen veel meer verkregen dan het lijden dat ze nu doorstaan. Wat jullie doorstaan is slechts tegenslag als gevolg van jullie dwaasheid, terwijl wat jullie hebben verkregen honderdmaal meer is dan wat jullie lijden. Volgens de wetten van Israël in het Oude Testament wordt iedereen die mij weerstaat, iedereen die mij openlijk oordeelt en iedereen die mijn weg niet volgt, maar mij in plaats daarvan stoutmoedig godslasterlijke offers biedt, zeker door vuur in de tempel vernietigd of tot de dood gestenigd door enkelen van de uitverkorenen. Zelfs de nakomelingen van hun eigen stam en andere naaste verwanten zullen lijden onder mijn vervloeking. In het volgende leven zullen zij niet vrij zijn, maar de slaven van mijn slaven en ik zal ze verbannen onder de heidenen en ze zullen niet kunnen terugkeren naar hun vaderland. Op basis van hun handelingen en hun gedrag is het lijden dat de tegenwoordige mensen ondergaan bij lange na niet zo ernstig als de straf die de Israëlieten ondergingen. Als je zegt dat het vergelding is wat jullie momenteel lijden, is dat niet ongerechtvaardigd, omdat jullie de grens echt hebben overschreden. Als jullie in Israël waren geweest, zouden jullie eeuwige zondaars zijn geworden en zouden jullie allang in de pan zijn gehakt door de Israëlieten en verbrand zijn door het hemelse vuur in Jehova’s tempel. Wat is het dat jullie nu hebben verkregen? Wat hebben jullie ontvangen en wat hebben jullie genoten? Ik heb mijn rechtvaardige gezindheid in jullie geopenbaard, maar het allerbelangrijkste is dat ik mijn geduld met de verlossing van de mensheid heb laten zien. Je zou kunnen zeggen dat het werk dat ik in jullie heb verricht slechts het werk van geduld is. Het is verricht in het belang van mijn management en bovenal in het belang van het genot van de mensheid.

Hoewel Job de beproevingen van Jehova onderging, was hij slechts een rechtvaardig man die Jehova vereerde. Ondanks dat hij deze beproevingen onderging, klaagde hij niet over Jehova en koesterde hij zijn treffen met Hem. Niet alleen koesteren mensen tegenwoordig de aanwezigheid van Jehova niet, zij verwerpen Zijn verschijning, verafschuwen die, klagen erover en bespotten die. Hebben jullie niet heel wat verkregen? Was jullie lijden echt zo groot? Hebben jullie niet meer geluk gehad dan Maria en Jacobus? En was jullie weerstand werkelijk zo triviaal? Kan het zo zijn dat wat ik van jullie heb geëist en wat ik van jullie vroeg te groot en te veel is geweest? Mijn toorn werd alleen losgelaten op die Israëlieten die mij weerstonden, niet rechtstreeks op jullie. Wat jullie hebben verkregen is slechts mijn genadeloos oordeel en openbaringen evenals meedogenloos vurige loutering. Desondanks blijven mensen mij weerstaan en bestrijden en dit doen ze zonder een greintje onderwerping. Er zijn zelfs mensen die afstand van mij nemen en mij ontkennen; dat soort mens is niets beter dan de stam van Korach en Datan die zich verzette tegen Mozes. De harten van mensen zijn te zeer versteend en hun natuur is te koppig. Ze veranderen hun oude gewoontes nooit. Ik zeg dat ze als prostituees in het volle daglicht worden blootgesteld en mijn woorden zijn dermate streng dat ze wellicht ‘kwetsend voor het oor’ zijn omdat ze de natuur van mensen aan het daglicht blootstellen. Toch knikken ze slechts hun hoofd, laten een traan en dwingen zich een beetje verdriet te voelen. Als dit eenmaal voorbij is, zijn ze zo fel als de koning van de wilde beesten in de bergen en hebben ze niet het minste bewustzijn. Hoe kunnen mensen met dit soort gezindheid weten dat ze honderdmaal meer geluk hebben gehad dan Job? Hoe kunnen zij zich realiseren dat wat zij genieten zegeningen zijn die door de eeuwen heen amper zijn vertoond, die niemand eerder heeft genoten? Hoe kan het geweten van mensen dit soort zegeningen voelen, zegeningen die een straf bevatten? Om eerlijk te zijn, het enige wat ik van jullie vraag is dat jullie een rolmodel voor mijn werk zijn, getuigen van mijn gehele gezindheid en al mijn handelingen, zodat jullie bevrijd kunnen worden van de kwellingen van Satan. Maar de mensen worden altijd afgestoten door mijn werk en staan er bewust vijandig tegenover. Hoe kunnen zulke mensen mij er niet toe aanzetten de wetten van Israël terug te brengen en de toorn die ik over Israël afriep over hen af te roepen? Hoewel er velen van jullie mij ‘gehoorzaam en onderdanig’ zijn, zijn er zelfs nog meer die van het soort van de stam van Korach zijn. Zodra ik mijn volle glorie heb bereikt, zal ik het vuur uit de hemel gebruiken om hen tot as te verbranden. Jullie moeten weten dat ik mensen niet langer met mijn woorden zal tuchtigen. Integendeel, voordat ik het werk van Israël uitvoer, zal ik de stam van Korach die mij weerstaat en die ik lang geleden heb verstoten volledig tot as verbranden. De mensheid zal niet langer de kans hebben om van mij te genieten. In plaats daarvan zullen ze alleen mijn toorn en vlammen uit de hemel zien. Ik zal de diverse uitkomsten van alle soorten mensen onthullen en ik zal ze allemaal in categorieën verdelen. Ik zal kennis nemen van elke rebelse daad en zal dan mijn werk afmaken, zodat de uitkomsten van mensen bepaald worden aan de hand van mijn oordeel over hun tijd op aarde evenals aan de hand van hun houdingen tegenover mij. Wanneer die tijd aanbreekt, is er niets dat hun uitkomst kan veranderen. Laat mensen zelf hun eigen uitkomsten onthullen! Dan zal ik de uitkomsten van de mensen aan de hemelse Vader overbrengen.

Wat is jouw begrip van God?

Mensen geloven al heel lang in God, toch hebben de meesten geen begrip van dit woord ‘God’. Ze volgen gewoon de meute zonder verder benul. Ze hebben geen idee waarom mensen precies in God moeten geloven of wat God precies is. Als mensen alleen weten dat ze in God moeten geloven en Hem moeten volgen, maar niet weten wat God is en God ook niet begrijpen, is dit dan niet de grootste grap ter wereld? Ook al hebben mensen inmiddels veel hemelse mysteries gezien en veel diepzinnige kennis gehoord die de mens nooit eerder had begrepen, tasten ze in het duister wat betreft veel van de elementaire vooralsnog niet-overwogen waarheden. Sommige mensen zeggen misschien: “We geloven al jarenlang in God. Hoezo weten we niet wat God is? Doet dat ons niet tekort?” Maar in werkelijkheid heeft niemand enig begrip van al dit huidige werk, ook al volgt iedereen mij tegenwoordig. Ze laten zelfs de duidelijkste en simpelste vragen varen, hoeveel temeer dan zulke zeer ingewikkelde vragen als die omtrent God. Je moet weten dat de vragen die je wegwuift en die je niet kunt ontdekken, de vragen zijn die je juist moet begrijpen, want je volgt alleen maar de meute zonder aandacht te schenken aan en je te bekommeren om waar je jezelf mee moet uitrusten. Weet je echt waarom je geloof in God moet hebben? Weet je werkelijk wat God is? Weet je echt wat de mens is? Als je als mens die in God gelooft deze dingen niet begrijpt, verlies je dan niet de waardigheid van een gelovige in God? Mijn werk is nu: mensen hun wezen laten begrijpen, alles wat ik doe laten begrijpen en hen het ware gezicht van God laten leren kennen. Dit is het slotstuk van mijn managementplan, de laatste fase van mijn werk. Daarom vertel ik jullie alle mysteries van het leven van tevoren, zodat jullie die allemaal van mij kunnen aannemen. Aangezien dit het werk van het eindtijdperk is, moet ik jullie alle waarheden van het leven vertellen die jullie nooit eerder hebben ontvangen, zelfs als jullie ze niet kunnen verteren en niet kunnen verdragen, omdat jullie simpelweg te beperkt en te slecht uitgerust zijn. Ik wil mijn werk tot een einde brengen, al mijn vereiste werk voltooien en jullie volledig informeren inzake mijn opdracht voor jullie, zodat jullie niet weer afdwalen en vallen voor de misleidingen van de boze wanneer de duisternis neerdaalt. Er zijn veel wegen die jullie begrip te boven gaan, veel zaken die jullie niet begrijpen. Jullie zijn zo onwetend. Ik ken jullie gestalte en jullie tekortkomingen goed. Dus ook al zijn er veel woorden die jullie niet zullen kunnen verteren, ik wil jullie al deze waarheden die jullie nooit eerder hebben ontvangen toch vertellen – want ik blijf me gezien jullie huidige gestalte zorgen maken of jullie wel getuigenis voor mij kunnen afleggen. Het is niet zo dat ik jullie kleineer. Jullie zijn allemaal beesten die mijn formele training niet hebben doorlopen en het is echt bedenkelijk hoeveel glorie er in jullie is. Hoewel ik enorm veel energie in mijn werk ten behoeve van jullie heb gestoken, lijkt het erop dat er praktisch geen positieve elementen in jullie te vinden zijn, terwijl de negatieve elementen op één hand zijn te tellen en alleen dienen als getuigenissen die Satan te schande maken. Vrijwel al het andere in jullie is Satans gif. Jullie lijken voor mij alsof jullie niet meer te redden zijn. Zoals de zaken er voor staan, kijk ik naar de verschillende uitdrukkingen en houdingen van jullie en ken ik eindelijk jullie werkelijke gestalte. Daarom maak ik me voortdurend zorgen over jullie: zal de mens aan zichzelf overgeleverd echt beter of hetzelfde af zijn, vergeleken met hoe hij nu is? Maken jullie je niet druk om jullie kinderlijke gestalte? Kunnen jullie echt als het uitverkoren volk van Israël zijn, trouw aan mij en aan mij alleen onder alle omstandigheden? Wat in jullie is geopenbaard, is niet het kattenkwaad van kinderen die van hun ouders zijn afgedwaald, maar de beestachtigheid die naar boven komt in dieren buiten het bereik van de zweep van hun meester. Jullie moeten jullie aard kennen, die tevens de zwakte is van jullie allemaal, jullie gemeenschappelijke kwaal. Mijn enige aansporing voor jullie vandaag is dan ook om als getuige voor mij te staan. Laat onder geen enkele omstandigheid de oude ziekte weer oplaaien. Getuigen is het belangrijkste. Dat is de kern van mijn werk. Jullie moeten mijn woorden aanvaarden zoals Maria Jehova’s openbaring aanvaardde die tot haar kwam in een droom, geloven en vervolgens gehoorzamen. Alleen dit wordt als zuiver gekwalificeerd. Want jullie horen mijn woorden het meest, jullie zijn het meest door mij gezegend. Ik geef jullie al mijn waardevolle bezittingen en schenk jullie absoluut alles. Jullie gestalte en dat van het volk van Israël verschillen echter heel erg van elkaar, laten echt een wereld van verschil zien. Toch ontvangen jullie in vergelijking met hen zoveel meer. Terwijl zij smachten naar mijn verschijning, brengen jullie plezierige dagen met mij door en delen jullie in mijn rijkdom. Wat geeft jullie in vergelijking het recht om te sputteren en te twisten met mij en een deel van mijn bezittingen te eisen? Krijgen jullie niet genoeg? Ik geef jullie zoveel, maar wat jullie in ruil daarvoor aan mij geven, is hartverscheurend verdriet en angst en onbedwingbare wrok en ontevredenheid. Jullie zijn te weerzinwekkend, toch zijn jullie ook meelijwekkend, dus kan ik niet anders dan al mijn wrok inslikken en steeds weer stem geven aan mijn bezwaren tegen jullie. Gedurende al deze duizenden jaren werk heb ik nooit eerder bezwaren tegen de mensheid ingebracht, omdat ik heb ontdekt dat in de geschiedenis van de ontwikkeling van de mensheid alleen de bedriegerijen onder jullie het bekendst zijn. Zij zijn jullie nagelaten als een waardevolle erfenis door de beroemde voorouder uit de oudheid. Ik haat die onmenselijke zwijnen en honden. Jullie zijn te gewetenloos! Jullie karakter is te barbaars! Jullie hart is te verstokt! Als ik deze woorden van mij en dit werk van mij mee naar de Israëlieten had genomen, zou ik lang geleden al glorie hebben verkregen. Maar dat is onder jullie niet zo. Onder jullie zijn alleen maar wrede onverschilligheid, jullie liefdeloosheid en jullie uitvluchten te vinden. Jullie zijn te ongevoelig en te waardeloos!

Jullie behoren alles te geven voor mijn werk. Jullie behoren werk te doen ten behoeve van mij. Ik wil jullie vertellen over alles wat voor jullie onduidelijk is zodat jullie van mij alles kunnen krijgen wat jullie missen. Ook al zijn jullie gebreken niet te tellen, ik ben bereid het werk met jullie te blijven doen dat ik behoor te doen. Ik wil jullie mijn laatste barmhartigheid schenken zodat jullie van mij kunnen profiteren en de glorie verkrijgen die in jullie ontbreekt en die de wereld nooit gezien heeft. Ik heb al zo veel jaren gewerkt, toch heeft niemand onder de mensen mij ooit gekend. Ik wil jullie geheimen vertellen die ik nooit aan een ander heb verteld.

Onder de mensen was ik de Geest die ze niet konden zien, de Geest met wie ze nooit in contact konden komen. Vanwege mijn drie fasen van het werk op aarde (schepping van de wereld, verlossing en vernietiging), verschijn ik op verschillende tijden in hun midden (nooit in het openbaar) om mijn werk onder de mensen te doen. De eerste keer dat ik onder de mensen kwam, was tijdens het Tijdperk van Verlossing. Uiteraard kwam ik te midden van de Joodse familie; daarom zag het Joodse volk God als eerste op aarde komen. Ik deed dit werk persoonlijk omdat ik mijn geïncarneerde vlees wilde gebruiken als zondeoffer in mijn verlossingswerk. De Joden in het Tijdperk van Genade zagen mij dus het eerst. Dat was de eerste keer dat ik in het vlees werkte. In het Tijdperk van het Koninkrijk is het overwinnen en het vervolmaken mijn werk, dus doe ik wederom herderlijk werk in het vlees. Dit is de tweede keer dat ik in het vlees werk. In de laatste twee fasen van het werk komen de mensen niet meer in contact met de onzichtbare, ontastbare Geest, maar met een persoon, waarvan de Geest bekleed is in het vlees. In de ogen van de mens word ik dus weer een persoon die er niet als God uitziet en aanvoelt. Bovendien is de God die mensen zien niet alleen mannelijk maar ook vrouwelijk, wat zeer verbazingwekkend en raadselachtig voor hen is. Steeds weer doet mijn buitengewone werk oude opvattingen van vele, vele jaren uiteenspatten. Mensen staan versteld! God is niet enkel de Heilige Geest, de Geest, de zevenvoudig versterkte Geest of de allesomvattende Geest, maar ook een mens, een gewoon mens, een uitzonderlijk gewoon mens. Hij is niet alleen mannelijk, maar ook vrouwelijk. Ze lijken op elkaar in de zin dat beiden geboren zijn uit mensen, en ze lijken niet op elkaar in de zin dat de een was ontvangen uit de Heilige Geest en de ander was geboren uit een mens en niettemin rechtstreeks uit de Geest afkomstig is. Ze lijken op elkaar in de zin dat beiden als geïncarneerd vlees van God het werk van de Vader uitvoeren, en ze lijken niet op elkaar in de zin dat de een het werk van verlossing verricht, terwijl de ander het werk van overwinning doet. Beiden vertegenwoordigen God de Vader, maar de een is de Verlosser vol van goedertierenheid en barmhartigheid, en de ander is de God van gerechtigheid, vol van toorn en oordeel. De een is de Opperbevelhebber die het werk van verlossing in gang heeft gezet, terwijl de ander de rechtvaardige God is die het werk van overwinning tot stand brengt. De een is het begin, de ander het einde. De een is zondeloos vlees, terwijl de ander vlees is dat de verlossing voltooit, het werk voortzet en nooit zondig is. Beiden zijn dezelfde Geest, maar Zij vertoeven niet in hetzelfde vlees en zijn in verschillende plaatsen geboren. Zij zijn door enkele duizenden jaren van elkaar gescheiden. Al Hun werk vult elkaar echter aan, zonder met elkaar te botsen en het kan in één adem worden genoemd. Beiden zijn mensen, maar de een was een baby jongetje en de ander een peutermeisje. Mensen hebben al deze vele jaren niet alleen de Geest en niet alleen een mens gezien, een mannelijke, maar ook veel dingen die niet stroken met de opvattingen van de mens; als zodanig hebben de mensen mij nooit helemaal kunnen doorgronden. Ze blijven half en half geloven en half en half aan mij twijfelen, alsof ik besta maar toch ook een fantasievolle droom ben. Dat is de reden dat mensen tot op de dag van vandaag nog steeds niet weten wat God is. Kun je mij echt in één simpele zin beschrijven? Durf je werkelijk te zeggen “Jezus is niemand anders dan God en God is niemand anders dan Jezus”? Waag je werkelijk te stellen “God is niemand anders dan de Geest en de Geest is niemand anders dan God”? Zeg je gerust “God is gewoon een mens die met vlees is bekleed”? Heb je echt de moed om te beweren: “De beeltenis van Jezus is de grote beeltenis van God”? Ben je in staat om je welbespraaktheid te gebruiken om Gods gezindheid en beeltenis volledig te verklaren? Durf je waarlijk te zeggen “God heeft alleen de mannen geschapen, niet de vrouwen, naar Zijn beeld”? Als je dit zegt, dan zouden er geen vrouwen onder mijn uitverkorenen zijn, laat staan dat vrouwen tot een klasse van de mensheid behoren. Welnu, weet je echt wat God is? Is God een mens? Is God een Geest? Is God werkelijk een man? Kan alleen Jezus het werk volbrengen wat ik moet doen? Als je slechts een van de bovenstaande opties kiest om mijn wezen te beschrijven, dan ben je een zeer onwetende trouwe gelovige. Als ik slechts één keer werk als geïncarneerd vlees, zouden jullie mij dan afbakenen? Kun je mij werkelijk in één oogopslag volkomen begrijpen? Kun je mij werkelijk volledig beschrijven op basis van wat je tijdens je leven hebt gezien? En als ik in mijn twee incarnaties vergelijkbaar werk had gedaan, hoe zouden jullie mij dan zien? Zouden jullie mij voor altijd aan het kruis genageld laten? Kan God zo simpel zijn als je beweert?

Hoewel jullie geloof zeer oprecht is, kan niemand onder jullie mij volkomen verklaren. Niemand onder jullie kan volledig getuigen van de werkelijkheden die jullie zien. Sta daar eens bij stil. De meesten van jullie nemen jullie plichten op dit moment niet zo nauw, jagen in plaats daarvan dingen van het vlees na, verzadigen het vlees en genieten gulzig van het vlees. Jullie bezitten maar weinig waarheid. Hoe kunnen jullie dan getuigen van alles wat jullie gezien hebben? Zijn jullie echt overtuigd dat jullie mijn getuige kunnen zijn? Als je op een dag niet kunt getuigen van alles wat je vandaag hebt gezien, dan zul je de functie van een geschapen wezen verloren hebben. Je bestaan zal dan geen enkele betekenis hebben. Je bent dan onwaardig om een mens te zijn. Je kunt zelfs stellen dat je dan geen mens bent! Ik heb oneindig veel werk ten behoeve van jullie gedaan. Maar omdat je momenteel niets leert, niets weet en voor niets werkt, staar je voor je uit, ben je sprakeloos en volslagen nutteloos wanneer ik mijn werk moet uitbreiden. Maakt dat je niet tot een zondaar van alle tijden? Wanneer die tijd komt, zou je dan niet de diepste spijt voelen? Zou de ontmoediging niet bij je toeslaan? Al mijn werk van vandaag wordt niet gedaan uit luiheid of uit verveling, maar om een fundament te leggen voor mijn toekomstige werk. Het is niet zo dat ik in een impasse zit en iets nieuws moet verzinnen. Je moet het werk dat ik doe begrijpen; het is niet iets dat door een op straat spelend kind wordt gedaan, maar het gebeurt namens mijn Vader. Jullie moeten weten dat ik dit niet allemaal op eigen houtje doe. Integendeel, ik vertegenwoordig mijn Vader. Intussen is het jullie rol om strikt te volgen, te gehoorzamen, te veranderen en te getuigen. Wat jullie moeten begrijpen is waarom jullie in mij moeten geloven. Dit is de belangrijkste vraag die ieder van jullie moet begrijpen. Mijn Vader heeft jullie allemaal omwille van Zijn glorie voor mij voorbestemd vanaf het moment dat Hij de wereld schiep. Het was uitsluitend omwille van mijn werk en omwille van Zijn glorie dat Hij jullie voorbestemd heeft. Het is dankzij mijn Vader dat jullie in mij geloven; het is dankzij mijn Vaders voorbestemming dat jullie mij volgen. Daar kiezen jullie allemaal zelf niet voor. Het is zelfs nog belangrijker dat jullie begrijpen dat mijn Vader jullie aan mij gegeven heeft zodat jullie van mij kunnen getuigen. Omdat Hij jullie aan mij heeft gegeven, moeten jullie de wegen bewandelen die ik aan jullie geef en de manieren en de woorden die ik jullie leer, want het is jullie plicht om mijn wegen na te leven. Dit is het oorspronkelijke doel van jullie geloof in mij. Dus ik zeg tot jullie dat jullie eenvoudigweg mensen zijn die mijn Vader aan mij gegeven heeft om mijn wegen na te leven. Jullie geloven echter alleen in mij; jullie behoren niet tot mij omdat jullie niet van de Israëlische familie zijn maar wel van de soort van de oude slang. Ik vraag jullie alleen om te getuigen voor mij, maar nu moeten jullie mijn wegen bewandelen. Dit alles is ten behoeve van toekomstige getuigenissen. Als jullie functioneren als mensen die mijn wegen alleen aanhoren, dan zullen jullie geen waarde hebben en gaat de betekenis verloren van het feit dat mijn Vader jullie aan mij gegeven heeft. Wat ik jullie duidelijk wil maken, is dit: “Jullie moeten mijn wegen bewandelen.”

Wat het betekent om een echt persoon te zijn

Het is altijd mijn plicht geweest om de mens te beheren. Bovendien heb ik verordend om de mens te overwinnen toen ik de wereld schiep. Mensen zullen misschien niet weten dat ik de mens in de laatste dagen volledig zal overwinnen of dat de onderwerping van de rebellerenden onder de mensheid het bewijs van mijn overwinning op Satan is. Maar toen mijn vijand de strijd met mij aanging, had ik hem al verteld dat ik diegenen zou overwinnen die Satan gevangen had genomen en tot zijn kinderen, tot zijn loyale dienstknechten had gemaakt die waakten over zijn huis. De oorspronkelijke betekenis van overwinnen is verslaan, onderwerpen aan vernedering. In de taal van de Israëlieten betekent dit het volledig verslaan, vernietigen en onbekwaam maken voor verder verzet tegen mij. Maar vandaag de dag, wanneer het onder jullie wordt gebruikt, is de betekenis ervan: overwinnen. Jullie zouden moeten weten dat het altijd mijn bedoeling is geweest om de kwaadaardigen van de mensheid volledig uit te roeien en verpletterend te verslaan, zodat zij niet langer tegen mij kunnen rebelleren, laat staan de adem heeft om mijn werk te onderbreken of te verstoren. Dus, wat de mens betreft, is dit woord overwinning gaan betekenen. Wat ook de connotaties van de term zijn, mijn werk is om mensen te verslaan. Want ook al is het waar dat de mensheid een aanvulling is op mijn management, zijn mensen, om het preciezer te stellen, niets anders dan mijn vijanden. Mensen zijn de kwaadaardigen die mij tegenwerken en mij ongehoorzaam zijn. Mensen zijn niemand minder dan het nageslacht van de kwaadaardige die door mij is vervloekt. Mensen zijn niemand minder dan de afstammelingen van de aartsengel die mij verraadde. Mensen zijn niemand minder dan de erfenis van de duivel die, lang geleden door mij afgewezen, sindsdien mijn onverzoenlijke vijand is. Want boven de hele mensheid is de lucht dicht en duister, zonder ook maar een glimp van helderheid, en de menselijke wereld wordt ondergedompeld in donkere duisternis, zodat iemand die erin leeft zelfs zijn uitgestrekte hand niet kan zien voor zijn ogen of de zon wanneer hij zijn hoofd opheft. De weg onder zijn voeten, modderig en vol kuilen, kronkelt bochtig; het hele land is bezaaid met lijken. De donkere hoeken zijn gevuld met de overblijfselen van de doden en in de koele en schaduwrijke hoeken hebben massa’s demonen hun intrek genomen. En overal in de wereld van mensen is het een komen en gaan van hordes demonen. Het nageslacht van alle soorten beesten, bedekt met vuiligheid, is verwikkeld in een flinke veldslag, waarvan het geluid angst in het hart aanjaagt. Waar gaat men dan op zoek naar de gelukzaligheid van het leven, op zulke momenten, in zo’n wereld, zo’n ‘aards paradijs’? Waar zou iemand naartoe kunnen gaan om de bestemming van zijn leven te vinden? De mensheid, lang geleden vertrapt onder de voeten van Satan, is vanaf het begin een acteur geweest die het beeld van Satan heeft aangenomen – sterker nog, de mensheid is de belichaming van Satan en dient luid en duidelijk als het bewijs dat van Satan getuigt. Hoe kan zo’n menselijk ras, zo’n stelletje gedegenereerd uitschot, dergelijke nakomelingen van deze verdorven menselijke familie, getuigen van God? Waar komt mijn glorie vandaan? Waar kan iemand beginnen te spreken over mijn getuigenis? Want de vijand, die de mensheid verdorven heeft gemaakt, is tegen mij en heeft de mensheid al genomen – de mensheid die ik lang geleden heb geschapen en die vervuld was met mijn glorie en mijn leven – en heeft hen vervuild. Hij heeft mijn glorie weggenomen, en alles wat de mens doordrenkt heeft is vergif zwaar doorregen met de lelijkheid van Satan, en vruchtensap van de boom van kennis van goed en kwaad. In het begin schiep ik de mensheid; dat wil zeggen, ik schiep Adam de voorouder van de mensheid. Hij was begiftigd met vorm en beeld, bruisend van kracht, bruisend van vitaliteit, en was bovendien in het gezelschap van mijn glorie. Dat was de glorieuze dag toen ik de mens schiep. Daarna werd Eva uit het lichaam van Adam voortgebracht, en zij was ook de voorouder van de mens, en zo werden de mensen die ik schiep vervuld met mijn adem en bruisend van mijn glorie. Adam werd oorspronkelijk geboren uit mijn hand en was de weergave van mijn beeld. Dus de oorspronkelijke betekenis van ‘Adam’ was een door mij geschapen wezen doordrenkt met mijn levensenergie, doordrenkt met mijn glorie, vorm en beeld hebbende, geest en adem hebbende. Hij was het enige geschapen wezen, die een geest bezat, dat in staat was om mij te vertegenwoordigen, om mijn beeld te dragen en mijn adem te ontvangen. In het begin was Eva de tweede mens met adem, wiens schepping ik had ingesteld, dus de oorspronkelijke betekenis van ‘Eva’ was een geschapen wezen dat mijn eer zou voortzetten, vervuld met mijn vitaliteit en verder begiftigd met mijn glorie. Eva kwam uit Adam, dus ook zij droeg mijn beeld, want zij was de tweede mens die naar mijn beeld geschapen werd. De oorspronkelijke betekenis van ‘Eva’ was een levend mens, met geest, vlees en botten, mijn tweede getuigenis evenals mijn tweede beeld onder de mensheid. Zij waren de voorouders van de mensheid, de zuivere en kostbare schat van de mens, en vanaf het begin levende wezens begiftigd met geest. Maar de kwaadaardige vertrapte het nageslacht van de voorouders van de mensheid en nam hen gevangen, stortte de menselijke wereld in volledige duisternis en zorgde ervoor dat het nageslacht niet langer in mijn bestaan geloofde. Nog afschuwelijker is dat, terwijl de kwaadaardige de mensen verderft en hen volledig vertrapt, hij mijn heerlijkheid wreed wegrukt, mijn getuigenis, de vitaliteit die ik aan hen schonk, de adem en het leven dat ik erin blies, al mijn glorie in de menselijke wereld, en al het bloed van het hart dat ik heb besteed aan de mensheid. De mensheid is niet langer in het licht, de mensen hebben alles verloren wat ik aan hen heb geschonken, en hebben de glorie die ik schonk weggeworpen. Hoe kan ze erkennen dat ik de Heer ben van alle geschapen wezens? Hoe kan ze blijven geloven in mijn bestaan in de hemel? Hoe kan zij de manifestaties van mijn glorie op aarde ontdekken? Hoe kunnen deze kleinzonen en kleindochters de God aannemen die hun eigen voorouders vereerden als de Heer die hen heeft geschapen? Deze meelijwekkende kleinzonen en kleindochters hebben de glorie, en het beeld, royaal ‘gepresenteerd’ aan de kwaadaardige, evenals de getuigenis die ik aan Adam en Eva schonk, evenals het leven dat ik aan de mensheid schonk en waarvan zij afhankelijk is om te bestaan; en zij letten totaal niet op de aanwezigheid van de kwaadaardige en geven al mijn glorie aan hem. Is dit niet precies de oorsprong van de benaming ‘uitschot’? Hoe kan zo’n mensheid, hoe kunnen zulke kwade demonen, dergelijke wandelende lijken, zulke beelden van Satan, zulke vijanden van mij, bezeten zijn van mijn glorie? Ik zal mijn glorie weer in bezit nemen, mijn getuigenis terugroepen dat bestaat onder de mensen, en alles wat ooit aan mij toebehoorde en dat ik de mensheid lang geleden gaf – ik zal de mensheid volledig overwinnen. Je zou echter moeten weten dat de mensen die ik schiep heilige mensen waren die mijn beeld en mijn glorie droegen. Ze behoorden niet toe aan Satan, noch waren ze onderworpen aan zijn vertrapping, maar waren puur een manifestatie van mij, vrij van het geringste spoor van Satans gif. En dus breng ik de mensheid op de hoogte dat ik alleen datgene wil dat is geschapen door mijn hand, de heiligen die ik liefheb en die bij geen enkele andere entiteit horen. Verder zal ik plezier in hen hebben en hen beschouwen als mijn glorie. Maar wat ik wil is niet de mensheid die verdorven is door Satan, die vandaag de dag aan Satan toebehoort, en die niet langer mijn oorspronkelijke schepping is. Omdat ik van plan ben mijn glorie die bestaat in de menselijke wereld terug te nemen, zal ik de overlevenden onder de mensheid volledig overwinnen, als bewijs van mijn glorie aangaande het verslaan van Satan. Ik neem alleen mijn getuigenis als een kristallisatie van mijzelf, als het object van mijn plezier. Dit is mijn wil.

Het heeft tienduizenden jaren geschiedenis geduurd voordat de mensheid uitkwam waar ze nu is. En toch is de mensheid die ik in het begin heb geschapen al lang geleden in verval geraakt. De mensheid is niet langer de mensheid die ik wens, en dus verdienen mensen in mijn ogen niet langer de naam mensheid. Eerder zijn ze het uitschot van de mensheid dat Satan gevangen heeft genomen, de rotte wandelende lijken die Satan bewoont en waarmee hij zichzelf kleedt. Mensen vertrouwen niet op mijn bestaan, noch verwelkomen ze mijn komst. De mensheid reageert slechts met tegenzin op mijn verzoeken, gaat tijdelijk op ze in en deelt niet oprecht met mij de vreugde en het verdriet in het leven. Omdat mensen mij als ondoorgrondelijk zien, glimlachen ze met tegenzin naar me, nemen ze een houding aan van aanpappen met wie aan de macht is, want de mensen hebben geen kennis van mijn werk en nog minder van mijn wil in deze tijd. Ik zal eerlijk tegen jullie zijn: wanneer de dag komt, zal het leed van iemand die mij aanbidt gemakkelijker te dragen zijn dan dat van jullie. De mate van jullie geloof in mij is in werkelijkheid niet groter dan dat van Job – zelfs het geloof van de Joodse farizeeën overtreft jullie – en dus, als de dag van het vuur neerdaalt, zal jullie lijden ernstiger zijn dan dat van de farizeeën toen ze berispt werden door Jezus, dan dat van de tweehonderdvijftig leiders die tegen Mozes waren, en dan dat van Sodom onder de verschroeiende vlammen van zijn vernietiging. Toen Mozes de rots sloeg, en het water dat door Jehova werd geschonken opsprong, was het vanwege zijn geloof. Toen David de lier speelde ter ere van mij, Jehova – met zijn hart vervuld van vreugde – kwam het vanwege zijn geloof. Toen Job zijn vee verloor dat de bergen vulde en onnoemelijke massa’s rijkdom, en zijn lichaam werd bedekt met zere steenpuisten, was het vanwege zijn geloof. Toen hij de stem van mij, Jehova, kon horen en de glorie van mij, Jehova, zag, was het vanwege zijn geloof. Dat Petrus Jezus Christus kon volgen, was door zijn geloof. Dat hij voor mij aan het kruis genageld kon worden en een glorieuze getuigenis kon geven, was ook door zijn geloof. Toen Johannes het glorieuze beeld van de Mensenzoon zag, was het door zijn geloof. Toen hij het visioen van de laatste dagen zag, was het des te meer vanwege zijn geloof. De reden waarom de zogenaamde menigten van de heidense naties mijn openbaring hebben verkregen, en te weten zijn gekomen dat ik in het vlees ben teruggekeerd om mijn werk onder de mensen te doen, is ook vanwege hun geloof. Allen die door mijn harde woorden zijn geslagen en daar toch troost door hebben verkregen en gered zijn – hebben zij dit niet verkregen vanwege hun geloof? Zijn degenen die in mij geloven maar die nog steeds ontberingen ondergaan, niet ook door de wereld afgewezen? Zijn degenen die buiten mijn woord leven, op de vlucht voor het lijden van beproeving, niet allemaal aan het zwerven door de wereld? Ze lijken op herfstbladeren die hier en daar fladderen, zonder rustplaats, laat staan mijn woorden van troost. Hoewel mijn tuchtiging en loutering hen niet volgen, zijn het dan geen bedelaars die van plaats naar plaats rondzwerven, dwalend door de straten buiten het koninkrijk der hemelen? Is de wereld echt jouw plek van rust? Kun je echt, door mijn tuchtiging te vermijden, de flauwste glimlach van voldoening van de wereld krijgen? Kun je echt je vluchtig genot gebruiken om de leegte in je hart te bedekken, de leegte die niet verborgen kan worden? Je zou iedereen in jouw familie voor de gek kunnen houden, maar je kunt mij nooit voor de gek houden. Omdat jouw geloof te gering is, ben je, tot op de dag van vandaag, nog steeds machteloos om iets van de geneugten te vinden die het leven te bieden heeft. Ik dring er bij je op aan: het is beter om de helft van je leven om mijnentwil oprecht door te brengen dan je gehele leven in middelmatigheid en druk werkend voor het vlees, al het leed verdurend dat een mens nauwelijks kan verdragen. Welk doel dient het om jezelf zo te koesteren en te vluchten voor mijn tuchtiging? Welk doel dient het om jezelf te verbergen voor mijn tijdelijke tuchtiging alleen om een eeuwigheid van schaamte te oogsten, een eeuwigheid van tuchtiging? In feite buig ik iemand niet naar mijn wil. Als iemand werkelijk bereid is om zich aan al mijn plannen te onderwerpen, zou ik hem niet slecht behandelen. Maar ik eis dat alle mensen in mij geloven, net zoals Job in mij, Jehova, geloofde. Als jullie geloof dat van Thomas overschrijdt, zal jullie geloof mijn aanbeveling verkrijgen, vanwege jullie loyaliteit zullen jullie mijn gelukzaligheid vinden, en jullie zullen zeker mijn glorie vinden in jullie dagen. Echter, mensen die in de wereld geloven en in de duivel geloven hebben hun harten verhard, net als de massa’s van de stad Sodom, met korrels van verwaaid zand in hun ogen en offers van de duivel in hun mond, wiens verwarde gedachten al lang geleden bezeten zijn door de kwaadaardige die de wereld heeft toegeëigend. Hun gedachten zijn bijna volledig in de ban van de duivel uit de oudheid. En zo is het geloof van de mensheid met de wind meegegaan en is ze zelfs niet in staat om kennis te nemen van mijn werk. Het enige wat ze kunnen doen is een zwakke poging ondernemen om mijn werk nonchalant te behandelen of het heel ruwweg te analyseren, omdat ze al lang bezeten zijn door Satans vergif.

Ik zal de mensheid overwinnen omdat de mensen eens door mij zijn geschapen en bovendien genoten hebben van alle overvloedige aspecten van mijn schepping. Maar mensen hebben mij ook afgewezen, en hun harten zijn buiten mij, en zij zien mij als een last in hun bestaan, zelfs tot het punt waarop ze mij echt hebben gezien, verwerpen ze mij nog steeds, en tegen hun hersens nadenkend over alle mogelijke manieren om me te verslaan. Mensen staan mij niet toe om hen serieus te behandelen of strenge eisen aan hen te stellen, noch staan ze mij toe hun ongerechtigheid te oordelen of te tuchtigen. Verre van dit interessant vinden, zijn ze geïrriteerd. En dus is het mijn werk om de mensheid te nemen die eet, drinkt en zwelgt in mij, maar mij niet kent, en haar te verslaan. Ik zal de mensheid ontwapenen en dan, mijn engelen nemend, mijn glorie nemend, zal ik terugkeren naar mijn woonplaats. Want wat mensen hebben gedaan heeft mijn hart volledig gebroken en heeft mijn werk lang geleden in stukken gebroken. Ik ben van plan om de glorie terug te nemen die de kwaadaardige heeft weggenomen voordat ik vrolijk wegloop, de mensheid hun leven laat voortzetten, laat doorgaan met ‘leven en werken in vrede en tevredenheid’, laat doorgaan met ‘het cultiveren van hun eigen velden’ en ik zal mij niet langer mengen in hun leven. Maar nu ben ik van plan om mijn glorie volledig terug te nemen uit de hand van de kwaadaardige, de gehele glorie terug te halen die ik bij de schepping van de wereld aan de mensheid heb geschonken en deze nooit meer aan het menselijke ras op aarde te schenken. Want mensen hebben niet alleen gefaald in het behouden van mijn glorie, maar hebben het in plaats daarvan vervangen door het beeld van Satan. Mensen koesteren mijn komst niet, noch prijzen ze de dag van mijn glorie. Ze zijn niet verheugd op het ontvangen van mijn tuchtiging, en nog minder zijn ze bereid mijn glorie aan mij terug te geven. Noch zijn ze bereid om het gif van de kwaadaardige uit te werpen. De mensheid bedriegt mij nog voortdurend op dezelfde oude manier, nog steeds breeduit lachend en blije gezichten dragend op dezelfde oude manier. Ze is zich niet bewust van de diepten van de duisternis die zullen neerdalen over de mensheid nadat mijn glorie haar verlaat, en in het bijzonder onwetend over het feit dat wanneer mijn dag komt voor de hele mensheid, ze een nog moeilijkere tijd tegemoet zal gaan dan de mensen in de tijd van Noach. Want zij weet niet hoe duister Israël werd toen mijn glorie ervan wegging, want de mens vergeet bij zonsopgang hoe moeilijk de pikdonkere nacht was om doorheen te komen. Wanneer de zon weer onderduikt en de duisternis op de mens neerdaalt, zal hij opnieuw klaagzangen aanheffen en knarsetanden in duisternis. Zijn jullie vergeten, toen mijn glorie wegtrok uit Israël, hoe moeilijk het was voor de mensen om door hun dagen van lijden heen te komen? Dit is de tijd waarin jullie mijn glorie zien en het is ook de tijd dat jullie de dag delen van mijn glorie. De mens zal klaagzangen aanheffen te midden van de duisternis wanneer mijn glorie het vuile land verlaat. Nu is het de dag van glorie wanneer ik mijn werk doe, en het is ook de dag waarop ik de mensheid vrijstel van lijden, want ik zal de tijden van kwelling en verdrukking niet met haar delen. Ik wil alleen de mensheid volledig overwinnen en volledig de kwaadaardigen van de mensheid verslaan.

Wat weet jij over het geloof?

In de mens bestaat alleen het onzekere woord van geloof, maar de mens weet niet waar geloof uit bestaat, laat staan waarom hij geloof heeft. De mens begrijpt te weinig en de mens zelf komt ook nog eens van alles te kort; hij heeft nauwelijks geloof in mij, terwijl hij onbedachtzaam en onwetend is. Ondanks dat hij niet weet wat geloof is en ook niet waarom hij in mij gelooft, blijft hij toch obsessief geloven. Wat ik van de mens vraag, is niet alleen dat hij op deze manier obsessief een beroep op mij doet of op een onsamenhangende wijze in mij gelooft. Want het werk dat ik verricht is voor de mens, zodat hij mij kan zien en mij leert kennen, niet om de mens onder de indruk te laten zijn en naar mij te laten kijken in een nieuw licht vanwege mijn werk. Ik heb eerder veel tekenen en wonderen laten zien en veel mirakelen verricht. De Israëlieten in die tijd toonden mij enorme bewondering en vereerden mijn buitengewone bekwaamheid om de zieken te genezen en demonen uit te drijven. In die tijd dachten de Joden dat mijn genezende krachten meesterlijk en buitengewoon waren. Vanwege vele van zulke daden van mij, beschouwden zij mij allen met respect; ze voelden grote bewondering voor al mijn krachten. Dus iedereen die mij wonderen zag verrichten, volgde mij op de voet, zodat duizenden mij omringden om mij de zieken te zien genezen. Ik liet zoveel tekenen en wonderen zien, maar de mens beschouwde mij slechts als een meesterlijke arts; ik sprak ook veel onderwijzende woorden tot de mensen in die tijd, maar ze beschouwden mij slechts als een leraar die superieur is aan zijn discipelen! Zelfs tot op de dag van vandaag, nadat mensen de historische verslagen van mijn werk hebben gezien, blijft hun interpretatie dat ik een geweldige arts ben die de zieken geneest en een leraar voor de onwetenden. En zij hebben bepaald dat ik de barmhartige Heer Jezus Christus ben. Degenen die de Schrift interpreteren, hebben misschien mijn vaardigheden in genezing overtroffen, of zijn misschien zelfs discipelen die hun leraar nu hebben overtroffen, toch schatten zulke mensen van grote naam, van wie de namen bekend zijn over de hele wereld, mij zo laag in alsof ik slechts een arts zou zijn! Mijn daden zijn groter in aantal dan de zandkorrels van het strand, en mijn wijsheid overtreft die van al de zonen van Salomo, toch zien mensen mij alleen als een arts met weinig aanzien en een onbekende leraar van mensen. Zoveel mensen geloven in mij alleen maar zodat ik hen zou kunnen genezen. Zoveel mensen geloven in mij alleen maar zodat ik mijn krachten zou kunnen gebruiken om onreine geesten uit hun lichaam te verdrijven. En zoveel mensen geloven in mij alleen maar om wellicht vrede en vreugde van mij te kunnen ontvangen. Zoveel mensen geloven in mij alleen maar om grotere materiële rijkdom van mij te eisen. Zoveel mensen geloven in mij alleen maar om dit leven in vrede door te brengen en om veilig en gezond te zijn in de toekomstige wereld. Zoveel mensen geloven in mij om het lijden van de hel te vermijden en de zegeningen van de hemel te ontvangen. Zoveel mensen geloven in mij enkel vanwege tijdelijke comfort, zonder ernaar te streven in de komende wereld iets te verwerven. Toen ik mijn woede over de mensheid bracht en alle vreugde en vrede wegnam die deze eens bezat, begon de mens te twijfelen. Toen ik de mens het lijden van de hel gaf en de zegeningen van de hemel terugeiste, veranderde de schaamte van de mens in kwaadheid. Toen de mens mij vroeg om hem te genezen, besteedde ik geen aandacht aan hem en voelde ik een afkeer jegens hem; de mens ging ver weg van mij en zocht daarvoor in de plaats de weg van kwaadaardige geneeskunde en tovenarij. Toen ik alles wegnam wat de mensen van mij hadden geëist, verdween iedereen spoorloos. Dus zeg ik dat de mens geloof in mij heeft, omdat ik te veel genade schenk, en er veel te veel is om te verkrijgen. De Joden geloofden in mij vanwege mijn genade en volgden mij, waar ik ook ging. Deze onwetende mensen met beperkte kennis en ervaring wilden alleen de tekenen en wonderen zien die ik toonde. Ze beschouwden mij als het hoofd van het huis van de Joden die de grootste wonderen kon verrichten. Daarom spraken zij onderling in grote verwarring, toen ik demonen uit mensen verdreef; ze zeiden dat ik Elia ben, dat ik Mozes ben, dat ik de oudste van alle profeten ben, dat ik de grootste van alle artsen ben. Afgezien van het feit dat ik zelf zeg dat ik het leven, de weg en de waarheid ben, kan niemand mijn wezen of mijn identiteit kennen. Afgezien van het feit dat ik zelf zeg dat de hemel de plaats is waar mijn Vader leeft, wist niemand dat ik de Zoon van God en God Zelf ben. Afgezien van het feit dat ik zelf zeg dat ik de mensheid verlossing zal brengen en haar zal vrijkopen, wist niemand dat ik de Verlosser van de mensheid ben; mensen kenden mij alleen als een welwillende en medelevende man. En afgezien van het feit dat ik zelf in staat ben om alles van mij uit te leggen, kende niemand mij, en niemand geloofde dat ik de Zoon van de levende God ben. De mens heeft alleen op zo’n manier vertrouwen in mij en houdt mij op deze manier voor de gek. Hoe kan de mens van mij getuigen als hij zulke zienswijzen over mij heeft?

De mens heeft geloof in mij maar kan niet getuigen van mij, en pas als ik mijzelf bekend heb gemaakt, kan de mens van mij getuigen. De mens ziet alleen dat ik alle schepselen en heilige mensen overtref, en ziet dat het werk dat ik doe, niet door mensen kan worden verricht. Daarom is, vanaf de Joden tot de mensen van tegenwoordig, iedereen die mijn glorieuze daden heeft gezien gewoon vervuld van een nieuwsgierigheid naar mij, maar geen enkel schepsel kon met zijn mond van mij getuigen. Alleen mijn Vader getuigde van mij; Hij baande een weg voor mij tussen alle schepselen. Anders zou de mens, ongeacht hoe ik werkte, nooit weten dat ik de Heer van de Schepping ben, want de mens weet alleen te nemen en heeft geen vertrouwen in mij vanwege mijn werk. De mens kent mij slechts omdat ik onschuldig en in geen enkel opzicht een zondaar ben, omdat ik talloze mysteriën kan verklaren, omdat ik boven de menigte sta of omdat de mens veel van mij heeft geprofiteerd. Toch zijn er maar weinig mensen die geloven dat ik de Heer van de Schepping ben. Daarom zeg ik dat de mens niet weet waarom hij in mij gelooft; hij kent het doel of de betekenis niet van vertrouwen in mij. De realiteit van de mens ontbreekt, zodat hij bijna onwaardig is om getuige te zijn voor mij. Jullie hebben te weinig echt geloof en hebben te weinig verkregen, dus jullie hebben te weinig getuigenissen. Bovendien begrijpen jullie te weinig en ontberen jullie te veel, zodat jullie bijna niet in staat zijn om van mijn daden te getuigen. Jullie vastberadenheid is inderdaad aanzienlijk, maar weten jullie zeker dat jullie in staat zullen zijn om succesvol te getuigen van het wezen van God? Jullie hebben meer meegemaakt en gezien dan de vroegere heiligen en profeten, maar zijn jullie in staat om een grotere getuigenis af te leggen dan de woorden van deze voormalige heiligen en profeten? Wat ik jullie geef is meer dan Mozes en beter dan David, daarom vraag ik eveneens dat jullie getuigenis die van Mozes overtreft en dat jullie woorden beter zijn dan die van David. Ik geef jullie het honderdvoudige, dus vraag ik jullie om met gelijke munt terug te betalen. Jullie moeten weten dat ik degene ben die leven schenkt aan de mensheid, en jullie zijn het die leven van mij ontvangen en moeten getuigen van mij. Dit is jullie plicht, die ik jullie opdraag en die jullie voor mij moeten doen. Ik heb al mijn glorie aan jullie geschonken en jullie het leven gegeven dat het uitverkoren volk, de Israëlieten, nooit heeft ontvangen. Eigenlijk moeten jullie voor mij getuigen, jullie jeugd aan mij wijden en jullie leven prijsgeven. Aan wie ik ook mijn glorie schenk, die zal getuigenis van mij afleggen en zijn leven voor mij geven. Dit is al lang voorbestemd. Het is jullie geluk dat ik mijn glorie aan jullie schenk, en jullie plicht is om van mijn glorie te getuigen. Als jullie alleen in mij geloven om geluk te vergaren, dan zou mijn werk niet veel betekenen, en zouden jullie je plicht niet vervullen. De Israëlieten zagen alleen mijn genade, liefde en grootheid en de Joden waren alleen getuige van mijn geduld en verlossing. Ze zagen slechts heel weinig van het werk van mijn Geest; het kan zo zijn dat hun niveau van begrip slechts één tienduizendste was van wat jullie hebben gehoord en gezien. Jullie hebben zelfs meer gezien dan de belangrijkste priesters onder hen. Heden overtreft de waarheid die jullie hebben begrepen die van hen; wat jullie heden hebben gezien is meer dan er in het Tijdperk van de Wet is gezien, en in het Tijdperk van Genade, en jullie hebben zelfs meer meegemaakt dan Mozes en Elia. Want wat de Israëlieten begrepen, was alleen de wet van Jehova en wat zij zagen was slechts de aanblik van Jehova’s rug; wat de Joden begrepen was slechts de verlossing van Jezus, wat zij ontvingen was alleen de genade die door Jezus werd geschonken, en wat zij zagen was slechts het beeld van Jezus in het huis van de Joden. Wat jullie vandaag de dag zien is de glorie van Jehova, de verlossing van Jezus en al mijn daden van tegenwoordig. Jullie hebben ook de woorden van mijn Geest gehoord, mijn wijsheid gewaardeerd, mijn wonder leren kennen en over mijn gezindheid geleerd. Ik heb jullie ook alles over mijn managementplan verteld. Wat jullie hebben gezien, is niet alleen een liefhebbende en genadige God, maar een die vervuld is van gerechtigheid. Jullie hebben mijn wonderbaarlijke werk gezien en geweten dat ik vervuld ben van heftige woede en majesteit. Verder hebben jullie geweten dat ik eens mijn ziedende woede over het huis van Israël bracht en heden is het tot jullie gekomen. Jullie hebben meer van mijn mysteriën in de hemel begrepen dan zowel Jesaja als Johannes; jullie weten meer van mijn liefelijkheid en eerbaarheid dan alle heiligen van vorige generaties. Wat jullie hebben ontvangen, is niet alleen mijn waarheid, mijn weg, mijn leven, maar de visie en openbaring groter dan die van Johannes. Jullie hebben nog veel meer mysteriën begrepen en hebben ook mijn ware gelaat aanschouwd; jullie hebben meer van mijn oordeel aanvaard en meer van mijn rechtvaardige gezindheid gekend. Dus, hoewel jullie werden geboren in de laatste dagen, is jullie begrip dat van het vroegere en het verleden; jullie hebben ook ervaren wat er vandaag de dag is, en dat werd volbracht door mijn hand. Wat ik van jullie vraag is niet onredelijk, want ik heb jullie te veel gegeven en veel hebben jullie van mij gezien. Daarom vraag ik jullie om voor mij te getuigen zoals vroegere heiligen hebben gedaan, en dit is het enige verlangen van mijn hart.

Het was mijn Vader geweest die van mij getuigde, maar ik probeer grotere glorie te ontvangen en getuigenissen uit de monden van de schepsels te krijgen. Dus geef ik mijn alles aan jullie zodat jullie aan jullie plicht kunnen voldoen, en daardoor mijn werk onder de mensen tot een einde kunnen brengen. Jullie zouden moeten begrijpen waarom jullie in mij geloven. Als jullie mij alleen maar volgen om mijn leerling of mijn patiënt te zijn, of om een van mijn heiligen in de hemel te worden, dan zal jullie navolging van mij betekenisloos zijn. Om mij op zo’n manier te volgen, is gewoon verspilde moeite; om zo’n manier van vertrouwen in mij te hebben, is slechts jullie dagen en jullie jeugd verspillen. En uiteindelijk ontvangen jullie niets. Is dit niet werk voor niets? Ik ben al lang vertrokken van de Joden en ben niet langer een arts van de mens of het medicijn voor de mens. Ik ben niet langer een lastdier voor de mens om te drijven of te slachten naar believen; ik ben eerder onder de mensen gekomen om de mens te oordelen en te tuchtigen, en zodat de mens mij kan leren kennen. Je zou moeten weten dat ik ooit het werk van de verlossing deed; eens was ik Jezus, maar ik kon niet voor altijd Jezus blijven, net zoals ik eens Jehova was, maar later Jezus werd. Ik ben de God van de mensheid, de Heer van de schepping, maar ik kan niet voor eeuwig Jezus blijven of voor altijd Jehova blijven. Ik ben geweest wat men als arts beschouwt, maar er kan niet gezegd worden dat God slechts een arts is voor de mensheid. Dus als je oude inzichten hebt betreffende je geloof in mij, dan zul je niets bereiken. Het maakt niet uit hoe je mij nu vereert: “Hoe liefhebbend is de God van de mens; Hij geneest mij en geeft me zegeningen, vrede en vreugde. Hoe goed is God voor de mens; als we gewoon vertrouwen in Hem hebben, hoeven we ons geen zorgen te maken om geld en rijkdom …,” ik kan mijn oorspronkelijke werk nog steeds niet onderbreken. Als je vandaag in mij gelooft, zul je alleen maar mijn glorie ontvangen en waardig zijn om voor mij te getuigen, en al het andere zal secundair zijn. Dit moet je duidelijk weten.

Weet je werkelijk waarom je in mij gelooft? Ken je echt het doel en de betekenis van mijn werk? Ken je je plicht echt? Ken je mijn getuigenis echt? Als je slechts in mij gelooft, maar mijn glorie noch mijn getuigenis in jou kunnen worden ontwaard, dan heb ik je lang geleden al verstoten. Wat degenen betreft die alles weten, zij zijn me zelfs nog meer een doorn in mijn oog, en in mijn huis zijn ze slechts een struikelblok. Ze zijn het onkruid dat volledig van het koren van mijn werk moet worden gescheiden, zonder enig nut en zonder enig gewicht; ik verafschuw ze al heel lang. Wat hen betreft die geen getuigenis hebben, op hen is mijn boosheid voortdurend gericht en mijn roede is nooit van hen geweken. Ik heb ze al lang geleden overgedragen in de handen van de boze en ze hebben geen enkele van mijn zegeningen. Op die dag zal hun straf veel pijnlijker zijn dan die van dwaze vrouwen. Nu doe ik alleen het werk dat mijn plicht is om te doen; ik zal alle tarwe in bundels binden, samen met het onkruid. Dit is nu mijn werk. Het onkruid zal van het koren worden gescheiden wanneer de tijd voor mij daar is, dan zullen de tarwekorrels in het pakhuis worden verzameld, en het onkruid dat van het koren gescheiden is, zal in het vuur worden gegooid om tot stof te worden verbrand. Mijn werk is nu alleen om alle mensen in bundels te binden, dat wil zeggen om ze volledig te overwinnen. Dan zal ik beginnen met de scheiding om het einde van alle mensen te openbaren. Dus je zou moeten weten hoe je mij nu tevreden zou moeten stellen en hoe je op het juiste pad zou moeten komen aangaande je geloof in mij. Wat ik verlang is je loyaliteit en gehoorzaamheid op dit moment, je liefde en getuigenis op dit moment. Zelfs als je op dit moment niet weet wat getuigenis is of wat liefde is, zou je alles van jou naar mij moeten brengen, en de enige schatten die je hebt aan mij overdragen: je loyaliteit en gehoorzaamheid. Je moet weten dat het getuigenis van mijn overwinning op Satan in de loyaliteit en gehoorzaamheid van de mens ligt, evenals het bewijs van mijn volledige overwinning van de mens. De plicht van je geloof in mij is om van mij te getuigen, om loyaal te zijn aan mij en niemand anders, en om gehoorzaam te zijn tot het eind. Hoe zul je van mij getuigen, voordat ik aan de volgende stap van mijn werk begin? Hoe zul je loyaal en gehoorzaam zijn aan mij? Wijd je al je loyaliteit aan je functie of geef je gewoon op? Zou je je liever aan al mijn regelingen onderwerpen (zelfs als het dood of vernietiging zou betekenen) of halverwege vluchten om mijn tuchtiging te vermijden? Ik tuchtig je zodat je van mij getuigt en loyaal en gehoorzaam bent aan mij. Bovendien kan gezegd worden dat de huidige tuchtiging is om de volgende stap van mijn werk te ontvouwen en om het werk ongehinderd door te laten gaan. Daarom spoor ik je aan om wijs te zijn en je leven of de betekenis van je bestaan niet te behandelen als waardeloos zand. Kun je precies weten wat mijn toekomstige werk zal zijn? Weet je hoe ik de komende tijd zal werken en hoe mijn werk zal ontwikkelen? Je zou de betekenis van je ervaring van mijn werk moeten kennen, en bovendien, de betekenis van je geloof in mij. Ik heb zoveel gedaan; hoe zou ik het halverwege op kunnen geven, zoals jij je voorstelt? Ik heb zo’n uitgebreid werk verricht; hoe kan ik het dan vernietigen? Inderdaad, ik ben gekomen om dit tijdperk tot een einde te brengen. Dat is waar, maar bovendien moet je weten dat ik een nieuw tijdperk ga beginnen, nieuw werk ga beginnen en vooral het evangelie van het koninkrijk ga verspreiden. Dus je moet weten dat het huidige werk alleen is om een tijdperk te beginnen en om de basis te leggen om in de komende tijd het evangelie te verspreiden en in de toekomst het tijdperk ten einde te brengen. Mijn werk is niet zo eenvoudig als je denkt, en het is evenmin waardeloos of zinloos zoals je misschien gelooft. Daarom moet ik nog steeds tegen je zeggen: je hoort je leven te geven aan mijn werk, en bovendien zou je je moeten wijden aan mijn glorie. Ik heb er al heel lang naar verlangd dat je getuigenis van mij aflegt en er nog langer naar verlangd dat je mijn evangelie verspreidt. Je hoort te begrijpen wat er in mijn hart leeft.

Wanneer vallende bladeren terugkeren naar hun wortels, zul je spijt krijgen van al het kwaad dat je hebt gedaan

Jullie hebben allemaal met eigen ogen het werk gezien dat ik onder jullie heb verricht, jullie hebben zelf geluisterd naar de woorden die ik heb gesproken, en jullie hebben allemaal mijn houding tegenover jullie gekend, dus horen jullie te weten waarom ik dit werk in jullie verricht. Ik zeg jullie in alle eerlijkheid: jullie zijn alleen maar werktuigen voor mijn werk van de overwinning in de laatste dagen, de gereedschappen voor het verbreiden van mijn werk onder de naties van de heidenen. Ik spreek door jullie onrechtvaardigheid, vuilheid, weerstand en opstandigheid heen om mijn werk beter uit te breiden en mijn naam te verspreiden onder de heidense naties, dat wil zeggen: onder enige van de naties buiten Israël. Dit is zodat mijn naam, mijn daden en mijn stem overal in de naties van de heidenen kunnen worden verspreid, waardoor alle naties die niet bij Israël horen door mij kunnen worden overwonnen, mij kunnen aanbidden en mijn heilige landen worden buiten de landen Israël en Egypte. Het uitbreiden van mijn werk is in feite het uitbreiden van mijn werk van de overwinning en het uitbreiden van mijn heilige land; het is de uitbreiding van mijn vaste voet op aarde. Het moet jullie duidelijk zijn dat jullie alleen maar de schepselen onder de naties van de heidenen zijn, die ik overwin. Oorspronkelijk hadden jullie noch status, noch enige gebruikswaarde, en waren jullie volstrekt nutteloos. Het is alleen doordat ik de maden van de mestvaalt heb verheven om voorbeelden te zijn van mijn overwinning over het hele land, om het enige ‘referentiemateriaal’ te zijn van mijn overwinning over het hele land, dat jullie zo fortuinlijk zijn geweest om met mij in contact te komen en nu met mij samen te komen. Het is vanwege jullie lage status dat ik jullie heb uitgekozen om de voorbeelden en modellen van mijn overwinningswerk te zijn. Het is alleen om deze reden dat ik onder jullie werk en spreek, en dat ik met jullie leef en verblijf. Jullie moeten weten dat het alleen door mijn management en door mijn extreme afkeer van de maden in de mestvaalt komt dat ik onder jullie spreek – het is zover gekomen dat ik woedend ben. Mijn werk onder jullie is in het geheel niet hetzelfde als het werk van Jehova in Israël, en in het bijzonder is het niet hetzelfde als het werk dat Jezus in Judea heeft gedaan. Het is met grote tolerantie dat ik spreek en werk, en het is met woede en ook oordeel dat ik deze ontaarden overwin. Het lijkt in niets op Jehova die Zijn volk in Israël leidt. Zijn werk in Israël was het schenken van voedsel en levend water, en Hij was vol barmhartigheid en liefde voor Zijn volk terwijl Hij hen voorzag. Het werk van tegenwoordig wordt verricht onder een vervloekte natie van mensen die niet zijn uitverkoren. Er is geen overdadig eten, noch is er het dorstlessende levensmiddel van het levende water, en er is al helemaal geen toevoer van overvloedige materiële goederen; er is alleen een toevoer van overvloedig oordeel en overvloedige vervloeking en tuchtiging. Deze op de mestvaalt levende maden zijn het absoluut niet waard de bergen vol vee en schapen, de grote rijkdom en de mooiste kinderen van het hele land te verkrijgen, zoals ik aan Israël heb geschonken. Het huidige Israël offert op het altaar het vee en de schapen en de gouden en zilveren voorwerpen waarmee ik het volk van Israël voed, en overstijgt het tiende deel dat Jehova onder de wet vereist. Daarom heb ik hun zelfs nog meer gegeven – meer dan honderd keer wat Israël onder de wet zou verkrijgen. Dat waarmee ik Israël voed, overtreft alles wat Abraham heeft verkregen, en alles wat Isaak heeft verkregen. Ik zal de familie van Israël vruchtbaar maken en zich laten vermenigvuldigen, en ik zal ervoor zorgen dat mijn volk Israël zich over de wereld verspreidt. Degenen die ik zegen en voor wie ik zorg, zijn nog altijd het uitverkoren volk van Israël – dat wil zeggen: de mensen die alles aan mij wijden en die alles van mij hebben verkregen. Het is omdat ze mij in gedachten houden dat ze hun pasgeboren kalveren en lammeren offeren op mijn heilige altaar, en alles wat ze hebben ten overstaan van mij offeren. Zelfs hun pasgeboren eerste zonen offeren ze in afwachting van mijn terugkeer. En hoe zit het met jullie? Jullie wekken mijn woede op, stellen eisen aan mij en stelen de offers van hen die dingen aan mij offeren, en jullie weten niet dat jullie mij beledigen; daarom is al wat jullie verkrijgen geween en straf in de duisternis. Jullie hebben mijn woede vele malen uitgelokt, en ik heb mijn brandende vuren zozeer neer laten regenen, dat heel wat mensen een tragisch einde hebben gevonden, en dat gelukkige huishoudens troosteloze graven zijn geworden. Het enige wat ik voor deze maden heb, is eindeloze woede, en ik ben niet van plan hen te zegenen. Het is alleen omwille van mijn werk dat ik een uitzondering heb gemaakt en jullie heb opgetild, en grote vernedering heb verdragen en onder jullie heb gewerkt. Ware het niet voor de wil van mijn Vader, hoe zou ik dan in hetzelfde huis kunnen wonen met de maden die in de mestvaalt krioelen? Ik voel extreme walging voor al jullie handelingen en woorden en hoe dan ook, omdat ik een bepaald ‘belang’ stel in jullie vuilheid en opstandigheid, is dit een grote verzameling van mijn woorden geworden. Anders zou ik beslist niet zo lang onder jullie zijn gebleven. Jullie moeten daarom weten dat mijn houding richting jullie er alleen maar een van medeleven en medelijden is; ik heb zelfs geen druppel liefde voor jullie. Wat ik voor jullie heb, is alleen maar tolerantie, want ik doe dit louter omwille van mijn werk. En jullie hebben mijn daden alleen maar gezien omdat ik vuilheid en opstandigheid heb uitgekozen als ‘grondstoffen’; anders zou ik mijn daden beslist niet aan deze maden openbaren. Ik werk alleen met tegenzin in jullie, wat totaal niets wegheeft van de paraatheid en bereidheid waarmee ik mijn werk in Israël heb gedaan. Ik draag mijn kwaadheid terwijl ik mijzelf dwing om onder jullie te spreken. Ware het niet omwille van mijn grotere werk, hoe zou ik het dan kunnen verdragen om zulke maden te blijven zien? Ware het niet omwille van mijn naam, dan zou ik lang geleden zijn opgestegen naar de hoogste hoogten en zou ik deze maden samen met hun mestvaalt volledig hebben verbrand! Ware het niet omwille van mijn glorie, hoe zou ik deze boze demonen dan kunnen toestaan om zich openlijk tegen mij te verzetten met hun hoofden die voor mijn ogen heen en weer zwaaien? Ware het niet om het soepel laten uitvoeren van mijn werk, zonder de geringste belemmering, hoe zou ik dan kunnen toestaan dat deze made-achtige mensen ongebreideld misbruik van mij maken? Als honderd mensen in een dorp in Israël op deze manier tegen mij in opstand zouden komen, zou ik hen, zelfs al hadden ze offers aan me gebracht, nog altijd volkomen vernietigen en in spleten in de grond werpen om te voorkomen dat mensen in andere steden ooit nog in opstand zouden komen. Ik ben een vuur dat alles verwoest en ik duld geen belediging. Omdat mensen allemaal door mij zijn geschapen, moeten ze gehoorzamen wat ik ook maar zeg en doe, en mogen ze niet in opstand komen. Mensen hebben het recht niet om zich met mijn werk te bemoeien, laat staan dat ze bevoegd zijn om te analyseren wat goed en fout is in mijn werk en woorden. Ik ben de Heer van de schepping, en de schepsels moeten alles wat ik vereis bereiken met een hart vol eerbied voor mij; ze moeten niet proberen met mij te redeneren en moeten zich vooral niet verzetten. Met mijn gezag heers ik over mijn mensen, en allen die onderdeel vormen van mijn schepping moeten zich onderwerpen aan mijn gezag. Hoewel jullie tegenwoordig vrijmoedig en aanmatigend zijn tegenover mij, hoewel jullie ongehoorzaam zijn aan de woorden waarmee ik jullie onderricht en geen angst kennen, beantwoord ik jullie opstandigheid alleen maar met verdraagzaamheid. Ik zal niet in een driftbui uitbarsten en mijn werk aantasten omdat minuscule, onbeduidende maden het vuil in de mestvaalt hebben omgewoeld. Ik gedoog het voortdurende bestaan van alles waarvan ik walg en alle dingen die ik verafschuw omwille van de wil van mijn Vader, en dat zal ik doen tot mijn uitspraken compleet zijn, tot mijn allerlaatste moment. Maak je geen zorgen! Ik kan mij niet verlagen tot hetzelfde niveau als een naamloze made, en zal mijn mate van vaardigheid niet met de jouwe meten. Ik walg van je, maar ik kan het volhouden. Je bent me ongehoorzaam, maar je kunt niet ontsnappen aan de dag waarop ik je zal tuchtigen, die mijn Vader mij heeft beloofd. Kan een geschapen made zich meten met de Heer van de schepping? In de herfst keren gevallen bladeren terug naar hun wortels; jij zult terugkeren naar het huis van je ‘vader’ en ik zal terugkeren aan mijn Vaders zijde. Zijn tedere genegenheid zal me begeleiden, en jij zult gevolgd worden door het vertrappen van je vader. Ik zal de glorie van mijn Vader hebben, en jij zult de schande van de jouwe hebben. Ik zal de tuchtiging die ik lange tijd heb ingehouden gebruiken om je te begeleiden, en jouw ranzige vlees, dat al tienduizenden jaren verdorven is, zal met mijn tuchtiging in aanraking komen. Ik zal mijn werk van woorden in jou hebben voltooid, begeleid door verdraagzaamheid, en jij zult de rol beginnen te vervullen van het ondergaan van rampspoed door toedoen van mijn woorden. Ik zal me enorm verheugen en werken in Israël; jij zult wenen en knarsetanden, bestaan en sterven in de modder. Ik zal mijn oorspronkelijke vorm terugkrijgen en niet langer met je verblijven in de vuilheid, terwijl jij je oorspronkelijke lelijkheid zult terugkrijgen en zult blijven rondgraven in de mestvaalt. Wanneer mijn werk en woorden zijn voltooid, zal het voor mij een dag van vreugde zijn. Wanneer het klaar is met jouw verzet en opstandigheid, zal het voor jou een dag van wenen zijn. Ik zal niet met je meevoelen, en je zult me nooit meer zien. Ik zal niet langer in dialoog met je treden, en je zult me nooit meer tegenkomen. Ik zal je opstandigheid haten, en je zult mijn beminnelijkheid missen. Ik zal je treffen, en je zult naar me smachten. Ik zal met graagte van je weggaan, en je zult je bewust zijn van je schuld aan mij. Ik zal je nooit meer zien, maar jij zult altijd op me hopen. Ik zal je haten omdat je je momenteel tegen me verzet, en je zult me missen omdat ik je momenteel tuchtig. Ik zal niet naast je willen wonen, maar je zult er bitter naar smachten en voor eeuwig wenen, want je zult alles berouwen wat je me hebt aangedaan. Je zult wroeging voelen voor je opstandigheid en verzet, je zult zelfs vol spijt met je gezicht naar beneden op de grond liggen en voor me neervallen en zweren dat je me nooit meer ongehoorzaam zult zijn. Maar in je hart zul je mij alleen liefhebben, en toch zul je mijn stem nooit kunnen horen. Ik zal je beschaamd maken over jezelf.

Nu kijk ik naar je toegeeflijke vlees dat bereid is mij te vleien, en ik heb alleen maar een kleine waarschuwing voor je, hoewel ik je niet zal ‘dienen’ met tuchtiging. Je moet weten welke rol je speelt in mijn werk; dan zal ik tevreden zijn. Wat betreft zaken die hier buiten staan: als je mij weerstaat of mijn geld uitgeeft, of de offers voor mij, Jehova, opeet, of als jullie, maden, elkaar bijten, of als jullie, hondachtige wezens, conflicten hebben of elkaar schenden – daar houd ik mij allemaal niet mee bezig. Jullie moeten alleen weten wat voor soort dingen jullie zijn, dan zal ik tevreden zijn. Als jullie naast dit alles elkaar met wapens te lijf willen gaan of elkaar met woorden willen bestrijden, is dat prima; ik heb geen behoefte om me in zulke zaken te mengen, en houd me totaal niet bezig met menselijke aangelegenheden. Het is niet zo dat conflicten tussen jullie mij niet kunnen schelen; eerder is het zo dat ik niet één van jullie ben, en mij daarom niet meng in zaken die tussen jullie spelen. Ikzelf ben geen schepsel en ben niet van de wereld, dus ik walg van het drukke leven van mensen en de chaotische, ongepaste relaties tussen hen. In het bijzonder walg ik van de rumoerige menigten. Ik heb echter diepgaande kennis van de onzuiverheden in het hart van elk schepsel, en voordat ik jullie schiep, wist ik al van de onrechtvaardigheid die diep in de mensenharten bestond, en kende ik al het bedrog en de valsheid in de mensenharten. Zelfs al zijn er in het geheel geen sporen wanneer mensen onrechtvaardige dingen doen, weet ik daarom niettemin dat de onrechtvaardigheid die jullie in je hart koesteren de rijkdom overstijgt van alle dingen die ik heb geschapen. Elk van jullie is gestegen tot het hoogste punt van de menigten; jullie zijn opgestegen om de voorouders van de massa’s te zijn. Jullie zijn uiterst arbitrair en jullie schoppen herrie onder alle maden; jullie zoeken een behaaglijke plek en proberen de maden die kleiner dan jezelf zijn te verorberen. Jullie zijn kwaadaardig en sinister in je hart en streven zelfs de geesten voorbij die naar de bodem van de zee zijn gezonken. Jullie leven op de bodem van de mest en verstoren de maden van boven tot onder tot ze geen rust kennen. Ze bevechten elkaar een tijdje en worden dan weer rustig. Jullie kennen je plaats niet en toch blijven jullie elkaar bestrijden in de mest. Wat valt er voor jullie te winnen met zo’n strijd? Hoe zouden jullie elkaar achter mijn rug om kunnen bevechten als jullie werkelijk eerbied voor mij in jullie hart hadden? Hoe hoog je status ook is, ben je niet nog altijd een stinkende kleine worm in de mest? Zul je vleugels kunnen ontwikkelen en een duif in de lucht kunnen worden? Jullie, stinkende kleine wormen, stelen offers van het altaar van mij, Jehova. Kunnen jullie daardoor je verwoeste, mislukte reputatie redden en het uitverkoren volk van Israël worden? Jullie zijn schaamteloze ellendelingen! Die offers op het altaar werden aan mij gebracht door mensen, als een uitdrukking van welwillende gevoelens van hen die mij vereren. Zij zijn er voor mij om te besturen en gebruiken, dus hoe zou je me ooit de tortelduifjes kunnen ontstelen die mensen mij hebben gegeven? Ben je niet bang om een Judas te worden? Ben je niet bang dat je land een veld van bloed zou kunnen worden? Jij schaamteloos ding! Denk je dat de tortelduiven die mensen offeren ervoor zijn om jouw buik te vullen, made? Wat ik je heb gegeven, is wat ik bereid ben je te geven; wat ik je niet heb gegeven, daarover beschik ik. Je mag niet zomaar mijn offers stelen. Degene die werkt, dat ben ik: Jehova – de Heer van de schepping – en mensen brengen offers omwille van mij. Denk je dat dit een tegoeddoening is voor al jouw rondrennen? Je bent werkelijk schaamteloos! Voor wie ren je rond? Is dat niet voor jezelf? Waarom steel je mijn offers? Waarom steel je geld uit mijn geldbuidel? Ben je niet de zoon van Judas Iskariot? De offers aan mij, Jehova, zijn ervoor om door priesters genoten te worden. Ben jij een priester? Je waagt het mijn offers zelfgenoegzaam te eten en je spreidt ze zelfs uit op tafel; je bent niets waard! Jij waardeloze ellendeling! Mijn vuur, het vuur van Jehova, zal je verteren!

Niemand die van vlees en bloed is kan ontsnappen aan de dag van toorn

Vandaag vermaan ik jullie aldus met het oog op jullie eigen overleving, om mijn werk soepel voort te laten gaan, en opdat mijn inaugurele werk dat zich in het gehele universum voltrekt op een gepastere en volmaakte manier wordt uitgevoerd en mijn woorden, autoriteit, majesteit en oordeel worden geopenbaard aan de mensen van alle landen en naties. Het werk dat ik onder jullie doe is het begin van mijn werk dat zich uitstrekt over het gehele universum. Hoewel het nu al de laatste dagen zijn, dienen jullie te beseffen dat ‘de laatste dagen’ niet meer is dan een naam voor een tijdperk; net als het Tijdperk van de Wet en het Tijdperk van Genade, verwijst het naar een tijdperk en duidt het een compleet tijdperk aan, niet slechts de laatste paar jaren of maanden. Toch zijn de laatste dagen geheel verschillend van het Tijdperk van Genade en het Tijdperk van de Wet. Het werk van de laatste dagen worden niet uitgevoerd in Israël, maar onder de heidenen; het is de overwinning voor mijn troon van de mensen van alle naties en stammen buiten Israël, zodat mijn glorie vanuit het hele universum de kosmos en het firmament kan vullen. Op deze manier kan ik grotere glorie verwerven, zodat alle schepsels op aarde mijn glorie kunnen doorgeven aan elke natie, eeuwig, van generatie op generatie, en alle schepsels in de hemel en op de aarde de glorie die ik op aarde heb verworven kunnen zien. Het werk dat tijdens de laatste dagen wordt uitgevoerd is het werk van overwinning. Het is niet het leiden van de levens van alle mensen op aarde, maar het einde aan het onverwoestbare, millennia lange leven van lijden op aarde. Als gevolg daarvan kan het werk van de laatste dagen niet op het duizenden jaren durende werk in Israël lijken, noch lijken op de slechts enkele jaren werk in Judea, dat vervolgens tweeduizend jaar duurde tot de tweede incarnatie van God. De mensen van de laatste dagen maken alleen de terugkeer van de Verlosser in het vlees mee en ontvangen het persoonlijke werk en de woorden van God. Het zal geen tweeduizend jaar duren voor de laatste dagen aan hun einde komen; ze zijn kort, vergelijkbaar met de tijd dat Jezus Zijn werk uitvoerde in het Tijdperk van Genade in Judea. Dit is omdat de laatste dagen het einde van een geheel tijdperk vormen. Zij vormen de voltooiing en het einde van Gods zesduizendjarige managementplan en ze vormen de afsluiting van de lijdensweg van de mensheid. Ze nemen niet de hele mensheid mee naar een nieuw tijdperk of maken het de mensheid mogelijk te blijven leven; dat zou geen betekenis hebben voor mijn managementplan of voor het bestaan van de mens. Als de mensheid op deze wijze door zou gaan, zou ze vroeg of laat geheel door de duivel worden verslonden en zullen de zielen die mij toebehoren uiteindelijk worden verwoest door zijn handen. Mijn werk duurt niet meer dan zesduizend jaar en ik heb beloofd dat de controle van de boze over de mens niet langer zou duren dan zesduizend jaar. Dus nu zit de tijd er op. Ik ga niet langer door en stel het niet langer uit: Tijdens de laatste dagen zal ik Satan verslaan, al mijn glorie terugvorderen en al de zielen die op aarde aan mij toebehoren terugeisen, zodat deze bedroefde zielen zullen ontsnappen aan de zee van lijden en aldus zal mijn gehele werk op aarde worden voltooid. Vanaf deze dag zal ik nooit meer vlees worden op aarde en zal mijn allesbeheersende Geest nooit meer op aarde werken. Ik zal nog maar een ding op aarde doen: ik zal de mensheid herstellen, een mensheid die heilig is en die mijn trouwe stad op aarde vormt. Maar weet dat ik niet de gehele aarde zal vernietigen, noch zal ik de gehele mensheid vernietigen. Ik behoud dat overgebleven derde deel – het derde deel dat mij liefheeft en grondig door mij is overwonnen, en ik zal er voor zorgen dat dit derde deel vruchtbaar is en zich zal vermenigvuldigen op aarde, net zoals de Israëlieten dit deden onder de wet; ik zal hen voeden met overvloedige aantallen schapen en vee en alle rijkdommen van de aarde. Deze mensheid zal voor altijd bij mij blijven. Dit zal echter niet de betreurenswaardige, vuile mensheid van vandaag zijn, maar een mensheid die de verzameling vormt van allen die door mij zijn gewonnen. Zo’n mensheid zal niet door Satan worden beschadigd, verstoord of belegerd, en zal de enige mensheid zijn die op aarde bestaat nadat ik over Satan heb getriomfeerd. Het is de mensheid die vandaag door mij is overwonnen en mijn belofte heeft ontvangen. En dus is de mensheid die tijdens de laatste dagen is overwonnen ook de mensheid die zal worden gespaard en mijn eeuwige zegeningen zal ontvangen. Dit zal het enige bewijs zijn van mijn triomf over Satan, en de enige buit die ik overhoud aan mijn strijd met Satan. Deze oorlogsbuit wordt door mij van Satans domein gered en vormt de enige kristallisatie en vrucht van mijn zesduizendjarige managementplan. Ze komen uit elk land en denominatie, uit elke plek en elk land uit het universum. Ze zijn afkomstig uit verschillende rassen, spreken verschillende talen en hebben verschillende gewoonten en huidskleuren. Ze zijn verspreid over elk land en elke denominatie van de aardbol en zijn zelfs te vinden in elke uithoek van de wereld. Uiteindelijk zullen ze samenkomen om een complete mensheid te vormen, een verzameling van mensen die onbereikbaar is voor de machten van Satan. Degenen onder de mensheid die niet door mij zijn gered en overwonnen, zullen geluidloos naar de diepten van de zee zinken en zullen tot in eeuwigheid verbranden door mijn verterend vuur. Ik zal de oude, uitermate vuile mensheid vernietigen, net zoals ik de eerstgeboren zonen en de eerstgeborenen van het vee van Egypte heb vernietigd, waarbij alleen de Israëlieten die het vlees van een lam aten, het bloed van een lam dronken en hun deurposten met het bloed van een lam markeerden, gespaard bleven. Zijn de mensen die door mij zijn overwonnen en die tot mijn familie behoren niet ook de mensen die het vlees van het Lam eten dat ik ben, en het bloed van het Lam drinken dat ik ben, en degenen die door mij zijn verlost en mij vereren? Worden zulke mensen niet altijd vergezeld door mijn glorie? Zijn degenen die zonder het vlees van het Lam zijn dat ik ben, niet reeds geluidloos naar de diepten van de zee gezonken? Vandaag verzetten jullie je tegen mij en vandaag zijn mijn woorden net als de woorden die door Jehova tegen de zonen en kleinzonen van Israël zijn gesproken. Maar met de hardheid in de diepten van jullie harten stapelt mijn toorn zich op, wat ertoe leidt dat jullie vlees meer lijdt, jullie zonden strenger worden veroordeeld en jullie onrechtvaardigheid meer toorn oproept. Wie zou kunnen worden gespaard op mijn dag van toorn wanneer jullie mij vandaag zo behandelen? Wiens onrechtvaardigheid zou kunnen ontsnappen aan de ogen van mijn tuchtiging? Wiens zonden zouden aan de handen van mij, de Almachtige, kunnen ontglippen? Wiens opstandigheid zou kunnen ontsnappen aan het oordeel van mij, de Almachtige? Ik, Jehova, spreek aldus tot jullie, de afstammelingen van de heidense familie, en de woorden die ik tot jullie spreek overtreffen alle uitspraken van het Tijdperk van de Wet en het Tijdperk van Genade, maar toch zijn jullie harder dan die van al het volk van Egypte. Halen jullie je niet mijn toorn op de hals wanneer ik mijn werk in alle rust verricht? Hoe kunnen jullie ongedeerd ontsnappen aan de dag van mij, de Almachtige?

Ik heb op deze manier onder jullie gewerkt en gesproken, ik heb zoveel energie besteed en moeite gedaan, maar wanneer hebben jullie ooit geluisterd naar wat ik jullie duidelijk vertel? Waar hebben jullie je voor mij, de Almachtige, neergebogen? Waarom behandelen jullie mij op deze manier? Waarom wekt alles wat jullie doen en zeggen mijn woede op? Waarom zijn jullie harten zo hard? Heb ik jullie ooit neergeslagen? Waarom doen jullie niets anders dan mij verdrietig en bezorgd maken? Wachten jullie erop dat de dag van toorn van mij, Jehova, over jullie komt? Wachten jullie erop dat ik mijn door jullie ongehoorzaamheid opgewekte woede zend? Is niet alles wat ik doe voor jullie? Toch hebben jullie mij, Jehova, altijd op deze manier behandeld: jullie hebben mijn offers gestolen, de offergaven van mijn altaar naar het wolvenhol meegenomen voor het voederen van de welpen en de welpen van de welpen; mensen vechten tegen elkaar, staan tegenover elkaar met boze blikken en zwaarden en speren, werpen de woorden van mij, de Almachtige, in de latrine om even vuil als uitwerpselen te worden. Waar is jullie integriteit? Jullie menselijkheid is verworden tot beestachtigheid! Jullie harten zijn al lang geleden in steen veranderd. Weten jullie dan niet dat de tijd wanneer mijn dag van toorn aanbreekt de tijd zal zijn waarin ik over het kwaad dat jullie vandaag de dag tegen mij, de Almachtige, verrichten zal oordelen? Denken jullie dat jullie door mij op deze manier voor de gek te houden, door mijn woorden weg te werpen in het slijk en niet naar ze te luisteren – denken jullie dat jullie door je achter mijn rug zo te gedragen, kunnen ontsnappen aan mijn toornige blik? Weten jullie niet dat jullie reeds door de ogen van mij, Jehova, werden gezien toen jullie mijn offergaven stalen en mijn bezittingen begeerden? Weten jullie niet dat toen jullie mijn offergaven stalen, jullie dat voor het altaar deden waarop offergaven worden aangeboden? Hoe kunnen jullie geloven dat jullie slim genoeg zijn om mij op deze manier te bedriegen? Hoe kan mijn toorn jullie gruwelijke zonden negeren? Hoe kan mijn razende woede jullie kwade praktijken laten passeren? Het kwaad dat jullie vandaag verrichten opent jullie geen uitweg, jullie halen er slechts voor morgen tuchtiging mee op de hals, het verlokt mij, de Almachtige, jullie te tuchtigen. Hoe zouden jullie kwade praktijken en kwade woorden kunnen ontsnappen aan mijn tuchtiging? Hoe zouden jullie gebeden mijn oren kunnen bereiken? Hoe zou ik jullie een uitweg kunnen bieden uit jullie onrechtvaardigheid? Hoe zou ik jullie kwade praktijken, het feit dat jullie mij trotseren, over mijn kant kunnen laten gaan? Hoe zou ik jullie tongen, die giftig zijn als slangentongen, niet afsnijden? Jullie roepen me niet aan omwille van jullie rechtvaardigheid, maar jullie halen mijn toorn op de hals als gevolg van jullie onrechtvaardigheid. Hoe zou ik jullie kunnen vergeven? In de ogen van mij, de Almachtige, zijn jullie woorden en daden smerig. De ogen van mij, de Almachtige, zien jullie onrechtvaardigheid als onverbiddelijke tuchtiging. Hoe zou ik mijn rechtvaardige tuchtiging en veroordeling van jullie kunnen stoppen? Omdat jullie het zijn die mij dit aandoen, mij droevig en toornig maken, hoe zou ik jullie kunnen laten ontsnappen aan mijn handen en afstand doen van de dag dat ik, Jehova, jullie tuchtig en vervloek? Weten jullie niet dat al jullie kwade woorden en uitspraken mijn oren reeds hebben bereikt? Weten jullie niet dat jullie onrechtvaardigheid mijn heilige gewaad van rechtvaardigheid reeds heeft bevuild? Weten jullie niet dat jullie ongehoorzaamheid mijn hartstochtelijke woede reeds heeft opgewekt? Weten jullie niet dat jullie mij al lang ziedend hebben gemaakt en jullie reeds lang mijn geduld op de proef hebben gesteld? Weten jullie niet dat jullie mijn vlees al lang hebben beschadigd en het aan stukken hebben verscheurd? Ik heb het tot nu toe verdragen, zodanig dat ik nu mijn woede de vrije loop geef en niet meer tolerant ben ten opzichte van jullie. Weten jullie niet dat jullie kwade praktijken mijn ogen al hebben bereikt en dat mijn kreten de oren van mijn Vader reeds hebben bereikt? Hoe kan Hij toestaan dat jullie mij zo behandelen? Is ook maar iets van het werk dat ik doe niet omwille van jullie? Niettemin, wie van jullie is er het werk van mij, Jehova, meer lief gaan hebben? Zou ik ontrouw kunnen zijn aan de wil van mijn Vader omdat ik zwak ben en vanwege de smart die ik heb geleden? Begrijpen jullie mijn hart niet? Ik spreek tot jullie zoals Jehova deed; heb ik niet heel veel aan jullie besteed? Hoewel ik bereid ben al dit lijden te dragen omwille van mijn Vaders werk, hoe zouden jullie kunnen worden bevrijd van de tuchtiging die ik over jullie breng als gevolg van mijn lijden? Hebben jullie niet heel veel van mij genoten? Heden ben ik door mijn Vader aan jullie geschonken; weten jullie niet dat jullie van zoveel meer genieten dan mijn vrijgevige woorden? Weten jullie niet dat mijn leven werd verruild voor jullie leven en de dingen waar jullie van genieten? Weten jullie niet dat de Vader mijn leven heeft gebruikt om met Satan te strijden en dat Hij mijn leven aan jullie heeft geschonken, zodat jullie het honderdvoudige ontvangen, en jullie zo veel verleidingen kunnen ontwijken? Weten jullie niet dat het alleen door mijn werk is dat jullie worden vrijgesteld van vele verleidingen en van vele vurige tuchtigingen? Weten jullie niet dat het alleen omwille van mij is dat mijn Vader jullie toestaat tot nu toe te genieten? Hoe kunnen jullie vandaag zo hard en onbuigzaam blijven, zodat het lijkt alsof er eelt op jullie hart is gegroeid? Hoe kan het kwaad dat jullie vandaag verrichten ontsnappen aan de dag van toorn die zal volgen op mijn vertrek van de aarde? Hoe zou ik kunnen toestaan dat degenen die zo hard en onbuigzaam zijn ontsnappen aan de woede van Jehova?

Denk terug aan het verleden: Wanneer heb ik jullie een kwade blik toegeworpen en heb jullie met strenge stem toegesproken? Wanneer heb ik haren met jullie gekloven? Wanneer heb ik jullie onredelijk berispt? Wanneer heb ik jullie in jullie gezicht berispt? Is het niet omwille van mijn werk dat ik mijn Vader oproep jullie te beschermen tegen elke verleiding? Waarom behandelen jullie mij op deze manier? Heb ik ooit mijn autoriteit gebruikt om jullie vlees neer te slaan? Waarom betalen jullie mij op deze manier terug? Na tegenover mij de hele tijd besluiteloos te zijn geweest, zijn jullie noch warm noch koud en dan proberen jullie mij te vleien en dingen voor mij verborgen te houden en zijn jullie monden vol met het speeksel van de onrechtvaardige. Denken jullie dat jullie tongen mijn Geest kunnen bedriegen? Denken jullie dat jullie tongen aan mijn toorn kunnen ontsnappen? Denken jullie dat jullie tongen naar eigen goeddunken een oordeel mogen vellen over de daden van mij, Jehova? Ben ik de God over wie de mens een oordeel velt? Zou ik een kleine made toestaan mij aldus te lasteren? Hoe zou ik zulke zonen der ongehoorzaamheid onder mijn eeuwige zegeningen kunnen plaatsen? Jullie woorden en handelingen hebben jullie al lang ontmaskerd en veroordeeld. Toen ik de hemelen uitstrekte en alle dingen schiep, liet ik niet toe dat er ook maar een schepsel was dat deelnam naar zijn eigen goeddunken, in nog veel mindere mate stond ik toe dat iets naar eigen believen mijn werk en mijn management verstoorde. Ik tolereerde noch mens noch object; hoe zou ik nu degenen kunnen sparen die wreed en inhumaan tegen mij zijn? Hoe kan ik degenen vergeven die tegen mijn woorden rebelleren? Hoe kan ik degenen sparen die mij ongehoorzaam zijn? Ligt het lot van de mens niet in de handen van mij, de Almachtige? Hoe zou ik jouw onrechtvaardigheid en ongehoorzaamheid als heilig kunnen beschouwen? Hoe zouden jouw zonden mijn heiligheid kunnen verontreinigen? Ik ben niet verontreinigd door de onreinheid van de onrechtvaardigen, noch geniet ik van de offers van de onrechtvaardigen. Als je mij, Jehova, trouw zou zijn, zou je dan voor jezelf de offergaven van mijn altaar kunnen pakken? Zou je je giftige tong kunnen gebruiken om mijn heilige naam te lasteren? Zou je op deze manier tegen mij kunnen rebelleren? Zou je mijn glorie en heilige naam kunnen behandelen als instrument om Satan, de boze, te dienen? Mijn leven is gegeven voor de vreugde van de heiligen. Hoe kan ik jullie toestaan naar jullie goeddunken met mijn leven te spelen, en het te gebruiken als instrument om jullie onderlinge conflicten uit te vechten? Hoe kunnen jullie zo harteloos zijn en zodoende gebrekkig zijn op de weg van het goede, in hoe jullie je tegenover mij gedragen? Weten jullie niet dat ik reeds al jullie kwade praktijken in deze levenswoorden heb beschreven? Hoe kunnen jullie ontsnappen aan de dag van toorn wanneer ik Egypte tuchtig? Hoe kan ik je toestaan mij op deze manier keer op keer tegen te werken en te weerstaan? Ik vertel het jullie duidelijk, wanneer de dag komt zal jullie tuchtiging onverdragelijker zijn dan die van Egypte! Hoe kunnen jullie ontsnappen aan mijn dag van toorn? Ik vertel jullie in waarheid: mijn verdraagzaamheid was voorbereid op jullie kwade praktijken en bestaat omwille van jullie tuchtiging op die dag. Zijn jullie niet degenen die zullen lijden onder het toornig oordeel wanneer ik het eind van mijn verdraagzaamheid heb bereikt? Liggen niet alle dingen in de handen van mij, de Almachtige? Hoe zou ik jullie toe kunnen laten mij aldus onder de hemelen ongehoorzaam te zijn? Jullie levens zullen heel zwaar zijn omdat jullie de Messias hebben ontmoet, van wie gezegd wordt dat Hij zou komen, maar nooit kwam. Zijn jullie niet Zijn vijanden? Jezus is jullie vriend geweest, toch zijn jullie vijanden van de Messias. Weten jullie niet dat, ondanks het feit dat jullie vrienden van Jezus zijn, jullie kwade praktijken de vaten van hen die verachtelijk zijn hebben gevuld? Weten jullie ondanks het feit dat jullie heel dicht bij Jehova zijn niet dat jullie boosaardige woorden de oren van Jehova hebben bereikt en Zijn toorn hebben opgewekt? Hoe zou Hij je nabij kunnen zijn en hoe zou Hij jouw vaten niet verbranden, de vaten gevuld met kwade praktijken? Hoe zou Hij niet je vijand kunnen zijn?

De Redder is al teruggekeerd op een ‘witte wolk’

De mens verlangt er al een paar millennia naar om getuige te kunnen zijn van de komst van de Redder. De mens heeft verlangd naar de aanschouwing van Jezus de Redder die op een witte wolk reist, terwijl Hij in levenden lijve afdaalt onder degenen die al een paar duizend jaar naar Hem hebben gesmacht en gehunkerd. De mensen hebben ook verlangd naar de terugkeer van de Redder en Zijn hereniging met hen; dat wil zeggen, verlangd naar de terugkeer van Jezus de Redder die al duizenden jaren van de mensen is gescheiden en opnieuw het verlossingswerk dat Hij onder de Joden heeft gedaan zal verrichten, dat Hij medelevend en liefdevol zal zijn tegenover de mens, de zonden van de mens zal vergeven, de zonden van de mens op Zich zal nemen, zelfs al de overtredingen van de mens op Zich zal nemen en de mens zal bevrijden van de zonde. Waar de mens naar verlangt is dat Jezus de Redder hetzelfde is als vroeger: een Redder die beminnelijk, vriendelijk en eerbiedwaardig is, die nooit vertoornd is tegenover de mens en de mens nooit verwijten maakt, maar vergeeft en alle zonden van de mens op Zich neemt en zelfs net als vroeger voor de mens aan het kruis zal sterven. Sinds het afscheid van Jezus hebben Zijn volgelingen en ook al de heiligen die zijn gered in Zijn naam, wanhopig naar Hem verlangd en uitgekeken. Al degenen die zijn gered door de genade van Jezus Christus in het Tijdperk van Genade hebben verlangd naar die vreugdevolle dag in de laatste dagen wanneer Jezus de Redder op een witte wolk afdaalt om voor alle mensen te verschijnen. Dit is natuurlijk ook de collectieve wens van al degenen die de naam van Jezus de Redder vandaag de dag aanvaarden. Iedereen in het heelal die weet van de redding door Jezus de Redder heeft er wanhopig naar verlangd dat Jezus Christus plotseling zou komen om in vervulling te laten gaan wat Jezus zei toen Hij op aarde was: “Ik zal op dezelfde manier komen als ik ben gegaan.” De mens gelooft dat Jezus na de kruisiging en opstanding naar de hemel terugkeerde op een witte wolk om Zijn plaats in te nemen ter rechterhand van de Allerhoogste. Op eenzelfde manier zal Jezus weer op een witte wolk afdalen (deze wolk verwijst naar de wolk waarop Jezus reed toen Hij naar de hemel terugkeerde) onder degenen die duizenden jaren wanhopig naar Hem hebben gesmacht. Hij zal de gestalte hebben en de kleding dragen van de Joden. Nadat Hij aan de mensen is verschenen zal Hij hun voedsel geven en levend water voor hen laten stromen, en Hij zal onder de mensen leven, vol genade en liefde, levendig en echt. Al deze noties zijn wat mensen geloven. Toch heeft Jezus de Redder dit niet gedaan; Hij heeft het tegenovergestelde gedaan van wat de mens zich voorstelde. Hij is niet verschenen onder degenen die naar Zijn terugkeer hadden gesmacht, en Hij is niet rijdend op de witte wolk aan alle mensen verschenen. Hij is al aangekomen, maar de mens weet het niet en blijft onwetend. De mens wacht slechts doelloos op Hem, zonder zich ervan bewust te zijn dat Hij al op een ‘witte wolk’ is afgedaald (de wolk die Zijn Geest is, en Zijn woorden, Zijn volledige gezindheid en alles wat Hij is) en Hij is nu onder een groep mensen die Hij in de laatste dagen tot overwinnaars zal maken. De mens beseft dit niet: hoe kan de heilige Redder Jezus, ondanks alle genegenheid en liefde die Hij tegenover de mens koestert, in die ‘tempels’ werken die worden bewoond door vuil en onreine geesten? De mens heeft uitgekeken naar zijn komst, maar hoe kon Hij verschijnen onder de degenen die het vlees van de onrechtvaardigen eten, het bloed van de onrechtvaardigen drinken, en de kleren van de onrechtvaardigen dragen, die in Hem geloven maar Hem niet kennen en Hem constant afpersen? De mens weet alleen dat Jezus de Redder boordevol liefde en medeleven is en dat Hij het zondoffer is, vervuld van verlossing. Maar de mens heeft er geen idee van dat Hij God Zelf is, die vol rechtvaardigheid, majesteit, toorn en oordeel is, die bekleed is met gezag en vol waardigheid is. Daarom verschijnt Jezus de Redder, al verlangt en hunkert de mens ontzettend naar de terugkeer van de Verlosser en al wordt zelfs de ‘hemel’ bewogen door de gebeden van de mens, niet aan degenen die in Hem geloven maar Hem niet kennen.

‘Jehova’ is de naam die ik tijdens mijn werk in Israël heb aangenomen en het betekent de God van de Israëlieten (Gods uitverkoren volk), die medelijden kan hebben met de mens, de mens kan vervloeken en leiding kan geven aan het leven van de mens; de God die grote kracht bezit en vol wijsheid is. ‘Jezus’ is Immanuël, wat betekent: het zondoffer dat vol liefde en vol medeleven is en dat de mens verlost. Hij deed het werk van het Tijdperk van Genade, en Hij vertegenwoordigt het Tijdperk van Genade, en kan slechts één deel van het werk van het managementplan vertegenwoordigen. Dat wil zeggen, alleen Jehova is de God van het uitverkoren volk van Israël, de God van Abraham, de God van Isaak, de God van Jacob, de God van Mozes en de God van het hele volk van Israël. En zodoende aanbidden alle Israëlieten, naast het Joodse volk, in de huidige tijd Jehova. Zij brengen Hem offers op het altaar en dienen Hem in de tempel in priestergewaden. Waar zij op hopen is de nieuwe verschijning van Jehova. Alleen Jezus is de Verlosser van de mensheid, en Hij is het zondoffer dat de mensheid heeft verlost van de zonde. Dat wil zeggen: de naam Jezus is afkomstig van het Tijdperk van Genade en ontstond door het verlossingswerk in het Tijdperk van Genade. De naam Jezus ontstond om te zorgen dat de mensen van het Tijdperk van Genade opnieuw konden worden geboren en gered, en is een speciale naam voor de verlossing van de hele mensheid. Zo vertegenwoordigt de naam Jezus het verlossingswerk en duidt het Tijdperk van Genade aan. De naam Jehova is een speciale naam met betrekking tot het volk van Israël dat leefde onder de wet. In elk tijdperk en elke fase van mijn werk heeft mijn naam een reden en een representatief belang: elke naam vertegenwoordigt één tijdperk. ‘Jehova’ vertegenwoordigt het Tijdperk van de Wet en is de eretitel die het volk van Israël gebruikte voor de God die ze aanbaden. ‘Jezus’ vertegenwoordigt het Tijdperk van Genade en is de naam van de God van al degenen die zijn verlost in het Tijdperk van Genade. Als de mens nog steeds verlangt naar de komst van Jezus de Redder in de laatste dagen en nog steeds verwacht dat Hij zal komen in de gestalte die Hij in Judea had, zou het hele zesduizendjarige managementplan zijn geëindigd in het Tijdperk van de Verlossing en zou het geen voortgang hebben kunnen vinden. Bovendien zouden de laatste dagen dan nooit komen en het tijdperk zou nooit tot een einde worden gebracht. Dit is omdat Jezus de Redder er alleen is voor de redding en verlossing van de mensheid. Ik heb de naam Jezus alleen aangenomen in het belang van al de zondaren in het Tijdperk van Genade, maar het is niet de naam waaronder ik de hele mensheid zal beëindigen. Hoewel Jehova, Jezus en de Messias allen mijn Geest vertegenwoordigen, duiden deze namen alleen de verschillende tijdperken van mijn managementplan aan en vertegenwoordigen ze mij niet in mijn volledigheid. De namen waar mensen op aarde mij mee noemen, kunnen niet duidelijk mijn volledige gezindheid en alles wat ik ben tot uitdrukking brengen. Het zijn slechts verschillende namen waarmee ik in de verschillende tijdperken word genoemd. En zo zal mijn naam wanneer het laatste tijdperk – het tijdperk van de laatste dagen – aanbreekt, opnieuw veranderen. Ik zal niet Jehova of Jezus worden genoemd, laat staan de Messias; ik zal de machtige Almachtige God Zelf worden genoemd, en onder deze naam zal ik het gehele tijdperk tot een einde voeren. Eens ben ik aangeduid met Jehova. Ik ben ook de Messias genoemd en de mensen noemden me Jezus de Redder, met liefde en respect. Tegenwoordig ben ik echter niet de Jehova of Jezus die de mensen in het verleden hebben gekend: ik ben de God die is teruggekeerd in de laatste dagen, de God die het tijdperk tot het einde zal voeren. Ik ben God Zelf die oprijst vanaf het uiteinde der aarde, vervuld van mijn volledige gezindheid en vol gezag, eer en glorie. De mensen zijn nooit interactie met mij aangegaan, hebben mij nooit leren kennen en zijn altijd onwetend geweest ten aanzien van mijn gezindheid. Vanaf de schepping van de wereld tot op de dag van vandaag heeft geen enkel mens mij ooit gezien. Dit is de God die in de laatste dagen aan de mens verschijnt, maar onder de mensen verborgen is. Hij houdt verblijf onder de mensen, waarachtig en echt, als de brandende zon en de laaiende vlam, vol kracht en vol gezag. Er is niemand of niets dat niet door mijn woorden zal worden geoordeeld en er is geen enkel mens of ding dat niet door het branden van het vuur zal worden gezuiverd. Uiteindelijk zullen alle naties worden gezegend vanwege mijn woorden en ook aan stukken worden geslagen vanwege mijn woorden. Zo zullen alle mensen in de laatste dagen zien dat ik de teruggekeerde Redder ben en dat ik de Almachtige God ben die de hele mensheid overwint. En allen zullen zien dat ik ooit het zondoffer voor de mens ben geweest, maar dat ik in de laatste dagen ook het vuur van de zon word dat alles verbrandt en de Zon van de rechtvaardigheid die alles openbaart. Dit is mijn werk van de laatste dagen. Ik heb deze naam aangenomen en ik bezit deze gezindheid zodat alle mensen kunnen zien dat ik een rechtvaardige God ben, en de brandende zon en de laaiende vlam, en zodat allen mij, de enige ware God, kunnen aanbidden en zodat zij mijn ware gezicht kunnen zien: ik ben niet alleen de God van de Israëlieten en ik ben niet alleen de Verlosser; ik ben de God van alle schepselen in de hemelen, op de aarde en in de zeeën.

Als in de laatste dagen de Redder kwam en nog steeds Jezus werd genoemd en nogmaals in Judea zou worden geboren en Zijn werk daar deed, zou daaruit blijken dat ik alleen het volk van Israël heb geschapen en alleen het volk van Israël heb verlost en dat ik niets met de heidenen heb te maken. Zou dat niet in tegenspraak zijn met de woorden dat “ik de God ben die de hemel en de aarde en alles heeft geschapen”? Ik heb Judea verlaten en doe mijn werk onder de heidenen omdat ik niet slechts de God van het volk van Israël ben, maar de God van alle schepselen. Ik verschijn in de laatste dagen onder de heidenen omdat ik niet alleen Jehova, de God van het volk van Israël, ben, maar bovenal ook de Schepper van al mijn uitverkorenen onder de heidenen. Ik heb niet alleen Israël, Egypte en Libanon geschapen, maar al de naties van de heidenen buiten Israël. Daarom ben ik de God van alle schepselen. Ik heb Israël slechts als het aanvangspunt voor mijn werk gebruikt, waarbij ik Judea en Galilea als de bastions van mijn verlossingswerk heb gebruikt, en nu gebruik ik de naties van de heidenen als de basis van waaruit ik het gehele tijdperk tot een einde zal voeren. Ik heb twee fases van mijn werk in Israël uitgevoerd (deze twee fases van het werk het Tijdperk van de Wet en het Tijdperk van Genade omvatten) en ik heb nog twee andere fases van mijn werk (het Tijdperk van Genade en het Tijdperk van het Koninkrijk) in de landen buiten Israël uitgevoerd. In de naties van de heidenen zal ik het overwinningswerk doen en zo het tijdperk tot het einde voeren. Als de mens me altijd Jezus Christus noemt, maar niet weet dat ik tijdens de laatste dagen een nieuw tijdperk heb laten beginnen, en ben begonnen met nieuw werk en als de mens geobsedeerd blijft uitkijken naar de komst van Jezus de Redder, zal ik dergelijke mensen dezelfde naam geven als degenen die niet in mij geloven; het zijn mensen die mij niet kennen, en hun geloof in mij is onecht. Zouden zulke mensen de getuige kunnen zijn van de komst van Jezus de Redder uit de hemel? Ze kijken niet uit naar mijn komst, maar naar de komst van de Koning van de Joden. Zij verlangen er niet naar dat ik deze onzuivere oude wereld vernietig, maar verlangen in plaats daarvan naar de wederkomst van Jezus, waarna zij zullen worden verlost. Zij kijken ernaar uit dat Jezus nogmaals de hele mensheid verlost uit dit bezoedelde en onrechtvaardige land. Hoe kunnen deze mensen degenen worden die mijn werk in de laatste dagen tot vervolmaking brengen? De verlangens van de mens kunnen mijn wensen niet vervullen en mijn werk niet uitvoeren, want de mens bewondert en koestert slechts het werk dat ik eerder heb gedaan en heeft er geen idee van dat ik de God Zelf ben die altijd nieuw en nooit oud is. De mens weet slechts dat ik Jehova ben, en Jezus, en heeft er geen benul van dat ik de Ene van de laatste dagen ben die de mensheid zal beëindigen. Het enige waarnaar de mens hunkert en wat de mens weet komt uit zijn eigen noties, en is slechts wat hij kan zien met zijn eigen ogen. Dat is niet in overeenstemming met het werk dat ik doe, het is daar niet op afgestemd. Als mijn werk zou worden uitgevoerd volgens de ideeën van de mens, wanneer zou dat dan worden voltooid? Wanneer zou de mensheid tot rust komen? En hoe zou ik tot de zevende dag, de Sabbat, kunnen komen? Ik werk volgens mijn plan en in overeenstemming met mijn doel – niet volgens de bedoelingen van de mens.

Het werk van het verspreiden van het evangelie is ook het werk van de redding van de mens

Alle mensen moeten de doelstellingen van mijn werk op aarde begrijpen, dat wil zeggen, wat ik uiteindelijk wil bereiken en welk niveau ik moet bereiken in dit werk voordat het voltooid kan zijn. Als mensen niet begrijpen waar mijn werk over gaat, nadat ze tot op heden met mij zijn meegegaan, hebben ze dan niet tevergeefs met mij gewandeld? Als mensen mij volgen, moeten ze mijn wil kennen. Ik werk al duizenden jaren op aarde en tot op de dag van vandaag blijf ik mijn werk nog steeds op deze manier uitvoeren. Hoewel mijn werk vele projecten bevat, blijft het doel ervan ongewijzigd; hoewel ik bijvoorbeeld nog steeds volop bezig ben met oordeel en tuchtiging van de mens, is datgene wat ik doe nog steeds bestemd om hem te redden, mijn evangelie beter te laten verspreiden en mijn werk onder alle heidense volken verder uit te breiden, wanneer de mens eenmaal compleet is gemaakt. Dus ga ik tegenwoordig, in een tijd dat veel mensen al lang in wanhoop zijn gezonken, nog steeds door met mijn werk, ga ik door met het werk dat ik moet doen om de mens te oordelen en te tuchtigen. Ondanks het feit dat de mens mijn woorden beu is en er niet naar verlangt om zich bezig te houden met mijn werk, ben ik nog steeds mijn plicht aan het doen, want het doel van mijn werk blijft onveranderd en mijn oorspronkelijke plan zal niet worden geschonden. De functie van mijn oordeel is om de mens beter in staat te stellen mij te gehoorzamen en de functie van mijn tuchtiging is om de mens effectiever te laten veranderen. Hoewel wat ik doe in het belang van mijn management is, heb ik nooit iets gedaan wat zonder voordeel voor de mens was. Want ik wil alle naties buiten Israël net zo gehoorzaam maken als de Israëlieten, ze tot echte mensen maken, zodat ik de kans krijg voet aan de grond te krijgen in de landen buiten Israël. Dit is mijn management; het is het werk dat ik volbreng onder de heidense naties. Zelfs nu begrijpen veel mensen mijn management nog steeds niet, omdat ze geen interesse hebben in dergelijke dingen, en alleen maar geven om hun eigen toekomst en bestemmingen. Wat ik ook zeg, ze blijven onverschillig voor het werk dat ik doe, in plaats daarvan richten ze zich uitsluitend op hun bestemmingen van morgen. Hoe kan mijn werk dan uitbreiden, als het zo doorgaat? Hoe kan mijn evangelie over de hele wereld worden verspreid? Weet wel dat ik, wanneer mijn werk zich verspreidt, jullie zal verstrooien en ik jullie zal treffen, zoals Jehova elke stam van Israël trof. Dit alles zal gedaan worden opdat mijn evangelie zich over de aarde zal verspreiden, opdat mijn werk zich onder de heidense volkeren uitbreidt, en opdat mijn naam zowel door volwassenen als kinderen verheerlijkt kan worden en mijn heilige naam verheven kan worden in de monden van mensen uit alle stammen en naties. Het is zo dat in dit laatste tijdperk mijn naam verheerlijkt kan worden onder de heidense volkeren, zodat mijn daden door de heidenen kunnen worden gezien, en zij mij de Almachtige zullen noemen vanwege mijn daden en zodat mijn woorden spoedig zullen geschieden. Ik zal alle mensen laten weten dat ik niet alleen de God van de Israëlieten ben, maar ook de God van alle naties van de heidenen, zelfs degenen die ik heb vervloekt. Ik zal alle mensen laten zien dat ik de God van de hele schepping ben. Dit is mijn grootste werk, het doel van mijn werkplan voor de laatste dagen en het enige werk dat in de laatste dagen moet worden vervuld.

Het is pas in de laatste dagen dat ik het werk dat ik al duizenden jaren beheer, volledig aan de mens heb geopenbaard. Het is pas nu dat ik het volledige mysterie van mijn management heb onthuld voor de mens en de mens het doel van mijn werk heeft leren kennen en bovendien begrip heeft gekregen van al mijn mysteries. Ik heb de mens alles al verteld van de bestemming waar hij zich zorgen over maakt. Ik heb voor de mens reeds al mijn mysteries onthuld die meer dan 5.900 jaar verborgen waren gebleven. Wie is Jehova? Wie is de Messias? Wie is Jezus? Jullie zouden dit allemaal moeten weten. Mijn werk draait om deze namen. Hebben jullie dat begrepen? Hoe moet mijn heilige naam worden verkondigd? Hoe moet mijn naam worden verspreid naar al die naties die mij met een van mijn namen heeft aangeroepen? Mijn werk breidt zich uit en ik zal de volheid ervan verspreiden naar alle naties. Aangezien mijn werk in jullie is uitgevoerd, zal ik jullie treffen zoals Jehova de herders van het huis van David in Israël trof, waardoor jullie over alle naties zullen worden verspreid. Want in de laatste dagen zal ik alle naties aan gruzelementen slaan en ervoor zorgen dat hun mensen opnieuw worden verdeeld. Als ik weer terugkom, zullen de naties al verdeeld zijn volgens de grenzen die zijn vastgesteld door mijn brandende vlammen. In die tijd zal ik mijzelf opnieuw manifesteren aan de mensheid als de verzengende zon, mijzelf openlijk aan hen tonen in de beeltenis van de Heilige die ze nooit hebben gezien, terwijl ze door de talrijke landen wandelen, precies zoals ik, Jehova, eens tussen de Joodse stammen wandelde. Vanaf dat moment zal ik de mensheid in hun leven op aarde leiden. Daar zullen zij zeker mijn glorie aanschouwen en zij zullen zeker ook een wolkkolom in de lucht aanschouwen om hen in hun leven te leiden, want ik zal op heilige plaatsen verschijnen. De mens zal mijn dag van gerechtigheid zien en ook mijn glorieuze manifestatie. Dat zal gebeuren wanneer ik de hele aarde zal regeren en mijn vele zonen in heerlijkheid zal brengen. Overal op aarde zullen mensen buigen en mijn tabernakel zal stevig worden opgericht te midden van de mensheid, op de rots van het werk dat ik vandaag uitvoer. De mensen zullen mij dienen, ook in de tempel. Het altaar, bedekt met smerige en walgelijke dingen, zal ik aan stukken slaan en opnieuw opbouwen. Pasgeboren lammeren en kalveren zullen op het heilige altaar worden gestapeld. Ik zal de tempel van heden afbreken en een nieuwe bouwen. De tempel die er nu staat, vol met afschuwelijke mensen, zal instorten en de tempel die ik bouw zal gevuld worden met dienaren die loyaal zijn aan mij. Ze zullen opnieuw opstaan en mij dienen voor de glorie van mijn tempel. Jullie zullen zeker de dag zien waarop ik geweldige glorie zal ontvangen en jullie zullen zeker ook de dag zien waarop ik de tempel neerhaal en een nieuwe bouw. Ook zullen jullie met zekerheid de dag van de komst van mijn tabernakel in de mensenwereld zien. Zo zal ik mijn tabernakel in de mensenwereld brengen, wanneer ik de tempel verpletter, op het moment dat zij mijn neerdaling aanschouwen. Nadat ik alle naties heb verbrijzeld, zal ik hen opnieuw bijeen brengen. Ik zal vanaf die tijd mijn tempel bouwen en mijn altaar oprichten, zodat allen mij offers kunnen brengen, mij kunnen dienen in mijn tempel en trouw toegewijd kunnen zijn aan mijn werk onder de heidense naties. Zij zullen net als de Israëlieten van tegenwoordig zijn getooid met een priesterlijk kleed en kroon, met de glorie van mij, Jehova, in hun midden en mijn majesteit die over hen zweeft en bij hen blijft. Mijn werk onder de heidense naties zal ook op dezelfde manier worden uitgevoerd. Zoals mijn werk in Israël was, zo zal mijn werk onder de heidense naties zijn, omdat ik mijn werk in Israël zal uitbreiden en het zal verspreiden naar de naties van de heidenen.

Dit is de tijd waarin mijn Geest geweldig werk tot stand brengt en de tijd waarin ik mijn werk onder de heidense naties begin. Sterker nog, het is de tijd waarin ik alle geschapen wezens classificeer en ze allemaal in hun categorie plaats, zodat mijn werk sneller en effectiever kan verlopen. En wat ik dus van jullie vraag is nog steeds dat je je gehele wezen opoffert aan al mijn werk en bovendien dat je duidelijk onderscheid maakt en zeker bent van al het werk dat ik in je gedaan heb en dat je al je kracht in mijn werk stopt zodat het effectiever kan worden. Dit is wat je moet begrijpen. Zie af van vechten onder elkaar, van zoeken naar een weg terug en van het zoeken van vleselijke gemakken; zoiets zou mijn werk en ook jouw prachtige toekomst vertragen. Als je zoiets doet, breng je vernietiging over jezelf heen, in plaats van jezelf bescherming te bieden. Zou dit niet dwaas van je zijn? Hetgeen je vandaag gretig geniet, is juist wat je toekomst verwoest, terwijl de pijn die je vandaag de dag lijdt, precies datgene is wat je beschermt. Je moet je duidelijk bewust zijn van deze dingen, om te zorgen dat je niet ten prooi valt aan verleidingen, waarvan je je maar moeilijk kunt losmaken, en je niet verloren raakt in de dichte mist waarin je de zon niet meer kunt vinden. Wanneer de dichte mist optrekt, zul je merken dat je je te midden van het oordeel van de grote dag bevindt. Tegen die tijd zal mijn dag de mensheid naderbij komen. Hoe ontsnap je aan mijn oordeel? Hoe kun je de verzengende hitte van de zon verdragen? Wanneer ik mijn overvloed aan de mens schenk, koestert hij deze niet aan zijn boezem, maar werpt hij deze terzijde op een plaats waar niemand deze zal opmerken. Wanneer mijn dag op de mens neerdaalt, zal hij niet langer in staat zijn mijn overvloed te ontdekken of de bittere woorden van waarheid te vinden die ik lang geleden tot hem heb gesproken. Hij zal jammeren en wenen, omdat hij de helderheid van het licht heeft verloren en in duisternis is beland. Wat jullie vandaag zien, is slechts het scherpe zwaard van mijn mond. Jullie hebben de roede niet gezien in mijn hand of de vlam waarmee ik de mens verbrand en daarom zijn jullie nog steeds hoogmoedig en onmatig in mijn aanwezigheid. Dat is waarom jullie nog steeds in mijn huis met mij vechten, en met je menselijke tong betwisten wat ik met mijn mond heb gesproken. De mens vreest mij niet en hoewel hij zich jegens mij tot op de dag van vandaag nog steeds opstelt in de rol van vijand, is hij nog steeds helemaal niet bang. Jullie hebben de tong en de tanden van de onrechtvaardigen in jullie mond. Jullie woorden en daden zijn zoals die van de slang die Eva verleidde om te zondigen. Jullie eisen van elkaar oog om oog en tand om tand en jullie wedijveren in mijn aanwezigheid om positie, roem en winst voor jezelf te bewerkstelligen, maar jullie weten niet dat ik in het verborgene naar jullie woorden en daden kijk. Voordat jullie zelfs in mijn tegenwoordigheid komen, heb ik de bodem van jullie harten gepeild. De mens wil altijd aan de greep van mijn hand ontsnappen en de waarneming van mijn ogen ontwijken, maar ik ben nooit weggedoken voor zijn woorden of daden. In plaats daarvan sta ik doelbewust toe dat die woorden en daden mijn ogen binnendringen, dat ik de ongerechtigheid van de mens kan tuchtigen en een oordeel kan vellen over zijn rebellie. Zodoende blijven de verborgen woorden en daden van de mens altijd voor mijn rechterstoel, en mijn oordeel heeft de mens nooit verlaten, want zijn rebellie is te buitensporig. Mijn werk is om alle woorden en daden van de mens, die werden geuit en verricht in de tegenwoordigheid van mijn Geest, te verbranden en te zuiveren. Op deze manier[a] zullen mensen, wanneer ik de aarde verlaat, nog steeds hun loyaliteit aan mij behouden en zullen ze mij nog dienen zoals mijn heilige dienaren doen in mijn werk en het mogelijk maken om mijn werk op aarde te laten doorgaan tot de dag dat het voltooid is.

Voetnoot:

a. De oorspronkelijke tekst bevat niet de zinsnede ‘Op deze manier’.

Jullie zijn allemaal zo laag van karakter!

Jullie zitten allemaal in zetels van elegantie, lezen degenen van de jongere generaties die van jullie soort zijn de les en laten hen allemaal bij je zitten. Jullie zijn nauwelijks op de hoogte dat jullie ‘afstammelingen’ lang geleden buiten adem zijn geraakt en mijn werk hebben verloren. Mijn glorie schijnt van het land van het oosten tot het land van het westen, maar wanneer deze zich naar de einden van de aarde verspreidt en begint op te stijgen en te stralen, zal ik mijn glorie uit het oosten halen en naar het westen brengen, zodat de mensen van de duisternis, die mij in het oosten hebben verlaten, van dan af aan van illuminatie verstoken zullen zijn. Wanneer dat gebeurt, zullen jullie in de vallei van de schaduw leven. Zelfs al zijn mensen dezer dagen honderd keer beter dan vroeger, dan nog kunnen ze niet aan mijn vereisten voldoen en zijn ze geen getuigenis van mijn glorie. Dat jullie honderd keer beter kunnen zijn dan vroeger, is volledig een resultaat van mijn werk; het is de vrucht van mijn werk op aarde. Toch walg ik nog steeds van jullie woorden en daden, net als van jullie karakter, en ik ben ongelooflijk verontwaardigd over hoe jullie je tegenover mij gedragen, want jullie hebben geen enkel begrip van mij. Hoe kunnen jullie dan komen om mijn glorie uit te leven, en hoe kunnen jullie mijn toekomstige werk volstrekt trouw zijn? Jullie geloof is erg mooi; jullie zeggen dat jullie bereid zijn jullie volledige leven in te zetten voor mijn werk en dat jullie je leven ervoor willen opofferen, maar jullie gezindheden zijn niet veel veranderd. Jullie spreken gewoon arrogant, ondanks het feit dat jullie huidige gedrag bedroevend is. Het is alsof de tongen en lippen van de mensen in de hemel zijn, maar hun benen helemaal beneden op aarde. Als gevolg daarvan, liggen hun woorden en daden en hun reputaties nog altijd aan flarden en in puin. Jullie reputaties zijn verwoest, jullie houding is ontaard, jullie manier van spreken is laag en jullie levens zijn verachtelijk; zelfs jullie hele menselijkheid is tot laagheid verzonken. Jullie zijn bekrompen tegenover anderen, en jullie onderhandelen over elk miniem ding. Jullie twisten over jullie eigen reputaties en status, zelfs zozeer dat jullie bereid zijn af te dalen in de hel en de poel van vuur. Jullie huidige woorden en daden zijn voldoende voor mij om te bepalen dat jullie zondig zijn. Jullie houdingen tegenover mijn werk zijn voldoende voor mij om te bepalen dat jullie onrechtvaardigen zijn, en al jullie gezindheden zijn voldoende om erop te wijzen dat jullie vuile zielen zijn die vol gruwelen zitten. Jullie manifestaties en wat jullie openbaren zijn voldoende om te laten weten dat jullie mensen zijn die zich vol gedronken hebben met het bloed van onreine geesten. Wanneer het binnengaan van het koninkrijk genoemd wordt, openbaren jullie je gevoelens niet. Geloven jullie dat hoe jullie nu zijn genoeg is om door de poort te kunnen wandelen naar mijn hemelse koninkrijk? Geloven jullie dat jullie toegang kunnen verkrijgen tot het heilige land van mijn werk en woorden zonder dat jullie eigen woorden en daden eerst door mij getest worden? Wie kan mij voor de gek houden? Hoe zou ik jullie verachtelijke, lage gedragingen en gesprekken niet kunnen zien? Ik heb vastgesteld dat jullie levens bestaan uit het drinken van het bloed en eten van het vlees van die onreine geesten, omdat jullie hen elke dag tegenover mij imiteren. In mijn bijzijn is jullie gedrag bijzonder slecht geweest; hoe zou ik jullie dan niet walgelijk vinden? Jullie woorden bevatten de onzuiverheden van onreine geesten: jullie flikvlooien, verbergen en vleien, net als zij die tovenarij bedrijven en zij die verraderlijk zijn en het bloed van de onrechtvaardigen drinken. Alle uitdrukkingen van de mens zijn uiterst onrechtvaardig, dus hoe kunnen alle mensen geplaatst worden in het heilige land waar de rechtvaardigen zich bevinden? Denk je dat dat verachtelijke gedrag van jou je kan onderscheiden als heilig vergeleken bij die onrechtvaardigen? Je slangachtige tong zal uiteindelijk de ondergang zijn van dit vlees van je dat verwoestingen aanbrengt en gruwelen begaat, en ook die handen van je die bedekt zijn met het bloed van onreine geesten zullen uiteindelijk je ziel de hel in trekken. Waarom grijp je dan niet deze kans aan om je met vuil bedekte handen te reinigen? En waarom maak je geen gebruik van deze mogelijkheid om die tong van je, die onrechtvaardige woorden spreekt, uit te snijden? Zou het kunnen zijn dat je bereid bent te lijden in de vlammen van de hel omwille van je handen, tong en lippen? Met beide ogen houd ik toezicht op ieders hart, want lang voordat ik de mensheid schiep, vatte ik hun harten met mijn handen. Lang geleden had ik door het hart van de mensen gekeken, dus hoe zouden hun gedachten kunnen ontsnappen aan mijn zicht? Hoe zou het niet te laat kunnen zijn voor hen om te ontsnappen aan verbranding door mijn Geest?

Je lippen zijn vriendelijker dan duiven, maar je hart is duisterder dan die aloude slang. Je lippen zijn zelfs zo mooi als Libanese vrouwen, maar toch is je hart niet aardiger dan hun harten, en het kan zich zeker niet meten met de schoonheid van de Kanaänieten. Wat is je hart verraderlijk! De dingen die ik veracht, zijn alleen de lippen van de onrechtvaardigen en hun harten, en mijn vereisten van mensen zijn helemaal niet hoger dan wat ik van de heiligen verwacht. Het is alleen zo dat ik walging voel voor de slechte daden van de onrechtvaardigen. Ik hoop dat ze hun vuiligheid kunnen afwerpen en kunnen ontsnappen uit hun huidige benarde situatie, zodat ze kunnen afsteken bij die onrechtvaardigen en kunnen leven en heilig zijn met degenen die rechtvaardig zijn. Jullie bevinden je in dezelfde omstandigheden als ik, en toch zijn jullie bedekt met vuil; er is in jullie nog niet het kleinste beetje oorspronkelijke gelijkenis met de mensen die in het begin geschapen zijn. Omdat jullie de gelijkenissen van die onreine geesten dagelijks imiteren, door te doen wat zij doen en te zeggen wat zij zeggen, is bovendien elk deel van jullie – zelfs jullie tongen en lippen – doorweekt van hun vuile water, zozeer dat jullie volledig bedekt zijn met zulke vlekken en geen enkel deel van jullie gebruikt kan worden voor mijn werk. Het is zo hartverscheurend! Jullie leven in zo’n wereld van paarden en vee, maar het stoort jullie niet eens; jullie zijn vol vreugde en leven vrijelijk en zonder zorgen. Jullie zwemmen rond in dat vuile water, maar jullie hebben niet eens door dat jullie in zo’n parket beland zijn. Elke dag verkeren jullie met onreine geesten en gaan jullie om met ‘uitwerpselen’. Jullie levens zijn uiterst vulgair, maar toch besef je niet eens dat je totaal niet bestaat in de mensenwereld en dat je geen controle over jezelf hebt. Weet je niet dat je leven lang geleden vertrapt is door die onreine geesten, of dat je karakter lang geleden bezoedeld is door vuil water? Denk je dat je in een aards paradijs woont en dat je je te midden van het geluk bevindt? Weet je niet dat je een leven naast onreine geesten hebt geleefd, en dat je hebt samengeleefd met alles wat ze voor je hebben voorbereid? Hoe zou je manier van leven enige betekenis kunnen hebben? Hoe zou je leven enige waarde kunnen hebben? Je hebt je uitgesloofd voor je ouders, ouders van onreine geesten, maar in feite heb je geen idee dat degenen die je in de val lokken die ouders van onreine geesten zijn die je op de wereld hebben gezet en hebben opgevoed. Bovendien ben je je er niet van bewust dat je al je vuiligheid in feite van hen hebt gekregen; het enige wat je weet, is dat ze je ‘plezier’ kunnen schenken, ze je niet tuchtigen of over je oordelen en je al helemaal niet vervloeken. Ze zijn nooit tegen je in woede uitgebarsten, maar behandelen je met genegenheid en vriendelijkheid. Hun woorden voeden je hart en hebben je zo in de ban, dat je gedesoriënteerd raakt. Zonder het te merken, word je er door aangetrokken en ben je bereid in dienst van hen te staan en hun uitlaatklep en dienaar te worden. Je hebt totaal niets te klagen, maar bent bereid voor hen te werken als honden, als paarden; je wordt door hen misleid. Om deze reden heb je totaal geen reacties op het werk dat ik doe. Geen wonder dat je altijd heimelijk tussen mijn vingers door wilt glippen, en geen wonder dat je altijd zoete woorden wilt gebruiken om bedrieglijk gunsten aan me te ontfutselen. Het blijkt dat je al een ander plan had, een andere regeling. Je kunt een beetje zien van mijn handelingen als de Almachtige, maar je hebt niet de geringste kennis van mijn oordeel en tuchtiging. Je hebt geen idee wanneer mijn tuchtiging is begonnen; je weet alleen hoe je me moet oplichten – maar toch weet je niet dat ik geen enkele schending door de mens zal dulden. Omdat je je al voorgenomen hebt me te dienen, zal ik je niet loslaten. Ik ben een jaloerse God, en ik ben een God die jaloers is op de mensheid. Omdat je je woorden al op het altaar hebt geplaatst, zal ik niet toestaan dat je wegrent, nog wel onder mijn ogen, en zal ik niet toestaan dat je twee meesters dient. Dacht je dat je een tweede liefde kon hebben na je woorden op mijn altaar en voor mijn ogen te hebben geplaatst? Hoe zou ik mensen kunnen toestaan mij op zo’n manier voor gek te zetten? Dacht je dat je achteloos met je tong geloftes en eden aan mij kon afleggen? Hoe zou je eden kunnen zweren op mijn troon, de troon van mij, de Allerhoogste? Dacht je dat je eden al heengegaan waren? Laat me jullie zeggen: zelfs al kan jullie vlees heengaan, jullie eden kunnen dat niet. Op het einde zal ik jullie veroordelen op grond van jullie eden. Maar jullie geloven dat jullie met mij kunnen omgaan door jullie woorden vóór mij te plaatsen, en dat jullie harten onreine geesten en boze geesten kunnen dienen. Hoe zou mijn toorn die hondachtige, varkensachtige mensen die mij oplichten kunnen gedogen? Ik moet mijn bestuurlijke decreten uitvoeren en al die muffe, ‘vrome’ mensen die geloof in mij hebben ontfutselen aan de handen van onzuivere geesten, zodat deze mensen mij op gedisciplineerde wijze kunnen ‘bedienen’, mijn ossen kunnen zijn, mijn paarden kunnen zijn en overgeleverd kunnen zijn aan slachting door mij. Ik zal ervoor zorgen dat je je eerdere vastberadenheid opvat en mij opnieuw dient. Ik zal geen enkel schepsel gedogen dat mij oplicht. Dacht je dat je maar lukraak verzoeken kon doen en tegenover mij kon liegen? Dacht je dat ik je woorden en daden niet had gehoord of gezien? Hoe zou ik je woorden en daden niet in het zicht kunnen hebben gehad? Hoe zou ik ooit kunnen toestaan dat mensen mij op die manier misleiden?

Ik ben onder jullie geweest en heb me meerdere lentes en herfsten met jullie ingelaten; ik heb een tijdlang onder jullie gewoond, en heb met jullie gewoond. Hoeveel van jullie verachtelijke gedrag is nota bene onder mijn ogen weggeglipt? Die welgemeende woorden van jullie weerklinken doorlopend in mijn oren; miljoenen en miljoenen van jullie aspiraties zijn op mijn altaar geplaatst – te veel om zelfs maar te tellen. Maar wat betreft jullie toewijding en dat wat jullie besteden, jullie spenderen nog geen cent. Jullie plaatsen nog geen miniem drupje oprechtheid op mijn altaar. Waar zijn de vruchten van jullie geloof in mij? Jullie hebben eindeloze genade van mij ontvangen, en eindeloze mysteriën uit de hemel gezien; ik heb jullie zelfs de vlammen van de hemel laten zien, maar ik heb het niet over mijn hart kunnen verkrijgen om jullie te verbranden. Niettemin, hoeveel hebben jullie mij in ruil gegeven? Hoeveel zijn jullie bereid mij te geven? Je houdt het voedsel dat ik je heb gegeven in de hand, draait je om en offert het aan mij, en je gaat zelfs zo ver dat je zegt dat het iets was wat je kreeg in ruil voor het zweet van je eigen harde werk, en dat je me alles offert wat je bezit. Hoe kun je niet weten dat jouw ‘bijdragen’ aan mij allemaal alleen maar dingen zijn die van mijn altaar zijn gestolen? Bovendien, nu je ze aan mij offert, ben je me niet aan het oplichten? Hoe kun je niet weten dat wat ik tegenwoordig geniet, bestaat uit alle offeranden op mijn altaar; niet uit dat wat jij met je harde werk hebt verdiend en vervolgens aan mij hebt geofferd? Jullie durven me nota bene op deze manier op te lichten; hoe kan ik jullie dan vergeven? Hoe kunnen jullie van me verwachten dat ik dit nog langer verdraag? Ik heb jullie alles gegeven. Ik heb alles voor jullie geopend, in jullie behoeften voorzien en jullie de ogen geopend, en toch lichten jullie me op deze manier op en negeren jullie je geweten. Onbaatzuchtig heb ik jullie alles geschonken zodat jullie, ook al lijden jullie, nog altijd alles van me hebben gewonnen wat ik uit de hemel heb meegenomen. Ondanks dat hebben jullie geen enkele toewijding, en zelfs als jullie een kleine bijdrage hebben geleverd, proberen jullie achteraf met mij ‘de rekening te vereffenen’. Zal je bijdrage niet op niets neerkomen? Wat je me hebt gegeven, is maar een korreltje zand, en niettemin heb je een ton goud van me gevraagd. Ben je niet gewoon onredelijk? Ik werk te midden van jullie. Er is geen enkel spoor van de tien procent die ik zou moeten krijgen, laat staan van enige bijkomende offers. Bovendien worden die tien procent die de vromen bijdragen in beslag genomen door de boosaardigen. Zijn jullie niet allemaal uit mijn buurt verspreid? Staan jullie niet allemaal vijandig tegenover mij? Zijn jullie niet allemaal mijn altaar aan het kapotmaken? Hoe zouden zulke mensen in mijn ogen als schatten kunnen worden gezien? Zijn zij niet de zwijnen en honden die ik veracht? Hoe zou ik naar jullie slechte daden kunnen verwijzen als schatten? Voor wie wordt mijn werk eigenlijk gedaan? Zou het zo kunnen zijn dat het doel ervan alleen maar is om jullie allemaal neer te slaan om mijn gezag te onthullen? Hangen jullie levens niet allemaal af van een enkel woord van mij? Waarom is het zo dat ik alleen woorden gebruik om jullie te onderrichten, en heb ik geen woorden in feiten veranderd om jullie zo gauw als ik kon neer te slaan? Is het doel van mijn woorden en werk alleen maar om de mensheid neer te slaan? Ben ik een God die de onschuldigen willekeurig doodt? Hoeveel van jullie verschijnen op dit precieze moment voor mij met jullie hele wezen om het juiste pad van het menselijk leven te zoeken? Het zijn alleen jullie lichamen die zich voor mij bevinden; jullie harten zijn nog steeds op de vlucht en zijn heel ver weg van mij. Omdat jullie niet weten wat mijn werk in feite is, wil een aantal van jullie van mij vertrekken en zich van mij verwijderen, hopend om in plaats daarvan in een paradijs zonder tuchtiging of oordeel te leven. Is dit niet wat mensen in hun hart wensen? Ik probeer je beslist niet te dwingen. Welk pad je ook maar neemt, is je eigen keuze. Het tegenwoordige pad is er een dat vergezeld gaat van oordeel en vervloekingen, maar jullie moeten allemaal weten dat alles wat ik jullie heb geschonken – of het nu oordelen of tuchtigingen zijn – de beste gaven zijn die ik jullie kan schenken, en het zijn allemaal dingen die jullie dringend nodig hebben.

Het werk in het Tijdperk van de Wet

Het werk dat Jehova deed onder de Israëlieten, vestigde onder de mensheid Gods aardse plaats van oorsprong. Op deze heilige plaats was Hij ook aanwezig. Hij beperkte Zijn werk tot het volk van Israël. Hij werkte aanvankelijk niet buiten Israël, maar Hij in plaats daarvan koos Hij mensen die Hij geschikt achtte om de reikwijdte van Zijn werk te beperken. Israël is de plaats waar God Adam en Eva schiep en uit het stof van die plaats formeerde Jehova de mens. Deze plaats werd de basis van Zijn werk op aarde. De Israëlieten, die afstammen van Noach en ook nakomelingen van Adam zijn, waren het menselijke fundament van Jehova’s werk op aarde.

De betekenis, het doel en de stappen van Jehova’s werk in Israël in deze tijd waren Zijn werk op de hele aarde in gang te zetten. Dat werk verspreidde zich vanuit Israël als middelpunt gaandeweg naar de heidenvolken. Hij werkt in het hele universum volgens dit beginsel: Hij vestigt een model en breidt het dan uit tot alle mensen in het universum Zijn evangelie hebben ontvangen. De eerste Israëlieten waren de afstammelingen van Noach. Deze mensen werden alleen begiftigd met de adem van Jehova en begrepen genoeg om voor de noodzakelijke levensbehoeften te zorgen. Maar ze wisten niet wat voor God Jehova was, ze kenden Zijn wil voor de mens niet, laat staan hoe zij de Heer van de hele schepping moesten vereren. Wat betreft regels en wetten die ze moesten gehoorzamen,[a] of de vraag of er een taak was die geschapen wezens voor de Schepper moesten verrichten, Adams nakomelingen wisten niets van deze dingen af. Ze wisten alleen dat de man moest zweten en arbeiden om voor zijn gezin te zorgen, en dat de vrouw zich aan haar man moest onderwerpen en het menselijke ras moest voortzetten dat Jehova had geschapen. Met andere woorden, dergelijke mensen, die alleen Jehova’s adem en Zijn leven hadden, wisten niet hoe ze Gods wetten moesten volgen of hoe ze de Heer van de hele schepping moesten behagen. Ze begrepen veel te weinig. Dus ook al was hun hart geenszins verdraaid of bedrieglijk en was er zelden sprake van jaloezie en twist onder hen, toch hadden ze geen kennis of begrip van Jehova, de Heer van de hele schepping. Deze voorouders van de mens wisten alleen de dingen van Jehova te eten en van de dingen van Jehova te genieten. Maar ze wisten Jehova niet te vereren, ze wisten niet dat Jehova die Ene was die ze op hun knieën moesten aanbidden. Dus hoe konden ze Zijn schepselen worden genoemd? Als dat zo was, zouden dan de woorden: “Jehova is de Heer van de hele schepping” en “Hij schiep de mens zodat de mens Hem kon manifesteren, Hem kon verheerlijken en Hem kon vertegenwoordigen” niet tevergeefs gesproken zijn? Hoe konden mensen die geen eerbied voor Jehova hadden een getuigenis van Zijn heerlijkheid worden? Hoe konden zij manifestaties van Zijn heerlijkheid worden? Zouden Jehova’s woorden “Ik schiep de mens naar mijn beeld” dan niet een wapen in de handen van Satan, de boze, worden? Zouden deze woorden dan niet een teken van vernedering van Jehova’s schepping van de mens worden? Om die fase van het werk te voltooien, gaf Jehova de mensheid na de schepping geen instructies of leiding meer vanaf Adam tot Noach. Hij begon de Israëlieten, die de nakomelingen van Noach en ook van Adam waren, in feite pas te leiden nadat de zondvloed de wereld had verwoest. Zijn werk en woorden in Israël gaven leiding aan het hele volk van Israël terwijl zij over het land Israël waren verspreid. Daarbij werd de mensheid getoond dat Jehova niet alleen de mens adem kon inblazen, zodat hij leven van Hem mocht ontvangen en uit het stof kon opstaan tot een geschapen menselijk wezen, maar dat Hij de mensheid ook kon verbranden en vervloeken, en de mensheid met Zijn roede kon besturen. Ze zagen ook dat Jehova leiding kon geven aan het leven van de mens op aarde, en onder de mensheid kon spreken en werken overeenkomstig de uren van de dag en van de nacht. Het werk dat hij deed was alleen zodat Zijn schepselen konden weten dat de mens uit het stof kwam, door Hem opgepikt. Hij wilde ze bovendien doen inzien dat ze door Hem waren geformeerd. Niet alleen dat, maar Hij deed eerst Zijn werk in Israël zodat andere volken en naties (die in feite niet apart van Israël stonden maar aftakkingen van de Israëlieten waren, en toch van Adam en Eva afstamden) het evangelie van Jehova van Israël konden ontvangen. Zo zouden alle geschapen wezens in het universum in staat zijn om Jehova te vereren en Hem hoog te achten. Was Jehova Zijn werk niet in Israël begonnen, maar had Hij de mensheid na de schepping zorgeloos op de aarde laten leven, dan zou de mens, wegens zijn fysieke natuur (natuur wil zeggen dat de mens nooit kan weten wat hij niet ziet, oftewel dat hij niet zou weten dat Jehova de mensheid had geschapen, laat staan waarom Hij dat deed), nooit weten dat Jehova de mensheid had geschapen of dat Hij de Heer van de hele schepping is. Als Jehova de mens had geschapen, hem op de aarde had geplaatst, Zijn handen vervolgens simpelweg afstofte en vertrok, in plaats van enige tijd onder de mensheid te blijven om ze van leiding te voorzien, dan zou de hele mensheid tot niets zijn vervallen. Zelfs de hemel en aarde en de legio andere dingen die Hij had gemaakt, plus de hele mensheid, zouden tot niets zijn vervallen en zouden bovendien door Satan zijn vertrapt. In dat geval zou Jehova’s wens dat “Hij op de aarde, in het midden van Zijn schepping, een plaats zou hebben om te staan, een heilige plaats”, in duigen zijn gevallen. En dus bleef Hij na de schepping van de mensheid in hun midden om ze in hun leven te leiden en vanuit hun midden tot hen te spreken – dit alles deed Hij om Zijn wens te vervullen en Zijn plan te verwezenlijken. Het werk dat Hij in Israël deed, was alleen bedoeld om het plan uit te voeren dat Hij vóór Zijn schepping van alle dingen had opgesteld. Daarom waren Zijn eerste werk onder de Israëlieten en Zijn schepping van alle dingen niet in tegenspraak met elkaar. Beide werden verricht ter wille van Zijn management, Zijn werk en Zijn heerlijkheid, en werden verricht om Zijn schepping van de mensheid een diepere betekenis te geven. Hij gaf tweeduizend jaar lang na Noach leiding aan het leven van de mensheid op aarde. In die periode leerde Hij de mensheid hoe ze Jehova, de Heer van de hele schepping, moesten vereren, hoe ze hun leven moesten leiden, en moesten blijven leiden. Bovenal leerde Hij ze hoe ze als getuige voor Jehova konden optreden, Hem konden gehoorzamen en Hem eerbied konden tonen, ja, Hem met muziek konden loven zoals David en zijn priesters dat deden.

Vóór de tweeduizend jaar waarin Jehova Zijn werk deed, was de mens onwetend. Bijna de hele mensheid was verdorven geworden, totdat zij, vóór de verwoesting van de wereld door de zondvloed, een dieptepunt in losbandigheid en verdorvenheid hadden bereikt waarbij in hun hart geen plaats was voor Jehova en al helemaal geen plaats voor Zijn weg. Zij hebben het werk dat Jehova zou gaan doen nooit begrepen. Ze hadden geen verstand en nog minder kennis. Ze waren net als machines die ademen, totaal onwetend wat de mens, God, de wereld, het leven en dergelijke betreft. Op aarde gaven ze aan veel verleidingen toe, zoals de slang, en zeiden veel dingen die aanstootgevend waren voor Jehova. Maar omdat ze onwetend waren, tuchtigde of disciplineerde Jehova ze niet. Pas na de zondvloed, toen Noach 601 jaar oud was, verscheen Jehova formeel aan Noach en leidde Hij hem en zijn familie. Hij leidde de vogels en de dieren die de zondvloed hadden overleefd, samen met Noach en zijn nakomelingen, tot het einde van het Tijdperk van de Wet, het duurde in totaal 2.500 jaar. Hij werkte formeel in totaal 2.000 jaar in Israël en 500 jaar tegelijkertijd in Israël en daarbuiten, wat samen 2.500 jaar oplevert. In die periode instrueerde Hij de Israëlieten dat ze Jehova moesten dienen door een tempel te bouwen, priestergewaden aan te trekken en blootsvoets de tempel in te gaan bij het ochtendgloren. Anders zouden hun schoenen de tempel bezoedelen en zou er een verterend vuur vanaf de top van de tempel op hen neerkomen. Ze voerden hun taken uit en onderwierpen zich aan Jehova’s plannen. Ze baden tot Jehova in de tempel en nadat ze Jehova’s openbaring hadden ontvangen, dat wil zeggen nadat Jehova had gesproken, leidden zij de menigten en leerden zij hun dat ze eerbied moesten tonen jegens Jehova, hun God. En Jehova zei dat ze een tempel en een altaar moesten bouwen. Ze moesten op de door Jehova aangewezen tijd, dat wil zeggen op het Pascha, pasgeboren kalveren en lammeren bereiden en op het altaar plaatsen als slachtoffer om Jehova te dienen. Dat hield hen in het gareel en zorgde voor eerbied in hun hart voor Jehova. Hun loyaliteit aan Jehova werd afgemeten aan hun gehoorzaamheid aan deze wet. Jehova stelde ook de Sabbatdag voor hen in, de zevende dag van Zijn schepping. De dag na de Sabbat maakte Hij de eerste dag, een dag om Jehova te loven, offers aan Hem te brengen en muziek voor Hem te maken. Op deze dag riep Jehova alle priesters bijeen om de offers op het altaar onder het volk te verdelen en te laten nuttigen. Zo konden ze van de offers op Jehova’s altaar genieten. En Jehova zei dat ze gezegend waren, dat ze een deel met Hem deelden en dat ze Zijn uitverkoren volk waren (wat Jehova’s verbond met de Israëlieten was). Daarom zegt het volk van Israël tot op de dag van vandaag, dat Jehova alleen hun God is en niet de God van de heidenen.

Tijdens het Tijdperk van de Wet zette Jehova veel geboden uiteen aan Mozes, die hij moest doorgeven aan de Israëlieten die hem uit Egypte volgden. Deze geboden gaf Jehova aan de Israëlieten en hadden geen betrekking op de Egyptenaren. Ze waren bedoeld om de Israëlieten in het gareel te houden en Hij gebruikte de geboden om eisen aan hen te stellen. Of ze de Sabbat in acht namen, of ze hun ouders eerden, of ze afgoden vereerden enzovoort – op basis van deze beginselen werden ze zondig of rechtvaardig geacht. Sommigen onder hen werden door Jehova’s vuur getroffen, sommigen werden tot de dood toe gestenigd en sommigen ontvingen Jehova’s zegen. Dat hing ervan af of ze deze geboden al dan niet gehoorzaamden. Zij die de Sabbat niet in acht namen, werden gestenigd tot de dood erop volgde. Priesters die de Sabbat niet in acht namen, werden door Jehova’s vuur getroffen. Zij die hun ouders niet eerden, werden eveneens gestenigd tot de dood erop volgde. Dit werd allemaal door Jehova geprezen. Jehova stelde Zijn geboden en wetten in zodat de mensen naar Zijn woord zouden luisteren en het gehoorzamen, en niet tegen Hem zouden rebelleren terwijl Hij ze leiding gaf in hun leven. Hij gebruikte deze wetten om het pasgeboren menselijke ras onder controle te houden, zodat Hij het fundament voor Zijn toekomstige werk beter kon leggen. En zo werd het eerste tijdperk, op basis van het werk dat Jehova deed, het Tijdperk van de Wet genoemd. Hoewel Jehova veel woorden sprak en veel werk deed, leidde Hij het volk enkel op een positieve manier. Hij leerde dit onwetende volk hoe ze menselijk moesten zijn, hoe ze moesten leven, hoe ze Jehova’s wegen moesten begrijpen. Het werk dat Hij deed, was er grotendeels op gericht het volk aan te zetten om Zijn wegen in acht te nemen en Zijn wetten te volgen. Het werk vond plaats bij mensen die oppervlakkig verdorven waren. Het ging niet zo ver dat hun gezindheid of vooruitgang in het leven een transformatie onderging. Hij gebruikte de wetten alleen om het volk onder controle te houden. Jehova was voor de Israëlieten in die tijd slechts een God in de tempel, een God in de hemelen. Hij was een wolkkolom, een vuurkolom. Jehova eiste alleen van hen dat ze Zijn wetten en geboden – men zou zelfs kunnen zeggen ‘regels’ – zouden gehoorzamen. Jehova was er immers niet op uit om hen te transformeren, maar om hen meer dingen te geven die de mens zou moeten hebben en om hen uit Zijn eigen mond te instrueren omdat de mens, na te zijn geschapen, niets had wat hij zou moeten bezitten. En zo gaf Jehova de mensen de dingen die ze voor hun leven op aarde zouden moeten bezitten. Zo zorgde Hij ervoor dat de mensen die Hij leiding gaf hun voorouders, Adam en Eva, voorbijstreefden, want wat Jehova hen gaf, overtrof wat Hij Adam en Eva in het begin had gegeven. Toch was het werk van Jehova in Israël alleen bedoeld om de mensheid te leiden en hun Schepper te doen herkennen. Hij overwon of transformeerde ze niet, maar leidde ze alleen. Daar komt Jehova’s werk in het Tijdperk van de Wet op neer. Dat is de achtergrond, het ware verhaal, de essentie van Zijn werk in het hele land Israël, alsmede het begin van Zijn zesduizend jaar werk, om de mensheid onder het bestuur van Jehova’s hand te houden. Hieruit kwam meer werk in Zijn managementplan van zesduizend jaar voort.

Voetnoot:

a. De oorspronkelijke tekst bevat niet de zinsnede “die ze moesten gehoorzamen.”

Het ware verhaal achter het werk van het Tijdperk van Verlossing

Mijn volledige managementplan, het zesduizend jarige managementplan, is ingedeeld in drie fasen of drie tijdperken: het Tijdperk van de Wet in het begin; het Tijdperk van Genade (dat tevens het Tijdperk van Verlossing is); en het Tijdperk van het Koninkrijk van de laatste dagen. De inhoud van mijn werk in deze drie tijdperken verschilt per tijdperk, al naargelang het karakter ervan, maar in elk stadium is dit werk afgestemd op de noden van de mensheid – of, juister gezegd, wordt verricht in overeenstemming met de listen waarvan Satan zich bedient in de strijd die ik tegen hem voer. Het doel van mijn werk is Satan verslaan, mijn wijsheid en almacht manifesteren en alle trucs van Satan blootleggen en daarmee het menselijke geslacht, dat leeft onder Satans domein, te redden. Het is om mijn wijsheid en almacht tentoon te spreiden, en om de ondraaglijke afschuwelijkheid van Satan te onthullen; sterker nog, het is om schepselen onderscheid te kunnen laten maken tussen goed en kwaad, hen te doen beseffen dat ik de Heerser ben over alle dingen, hen duidelijk te laten zien dat Satan de vijand van de mensheid is, een gedegenereerde, de kwaadaardige, en om hen met absolute zekerheid het verschil te kunnen laten onderscheiden tussen goed en kwaad, waarheid en onwaarheid, heiligheid en vuilheid en wat groots is en wat laaghartig is. Zo zal de onwetende mens in staat worden gesteld om voor mij te getuigen dat niet ik het ben die de mensheid ten verderve voert en dat alleen ik – de Schepper – de mensheid kan redden, de mensen kan overstelpen met de dingen waar zij van kunnen genieten; en ze zullen weten dat ik de Heerser van alle dingen ben en dat Satan slechts een van de vele wezens is die ik geschapen heb, maar dat hij zich later tegen mij heeft gekeerd. Mijn zesduizendjarige managementplan is ingedeeld in drie fasen, en ik werk zo om het effect te verwezenlijken dat schepselen van mij kunnen getuigen, mijn wil kunnen begrijpen en weten dat ik de waarheid ben. Dus heb ik tijdens het vroege werk van mijn zesduizend jarige managementplan het werk van de wet verricht, dat het werk was waarin Jehova het volk leidde. De tweede fase bracht het werk van het Tijdperk van Genade in de dorpen van Judea. Jezus verpersoonlijkt al het werk van het Tijdperk van Genade: Hij was geïncarneerd in het vlees en aan het kruis genageld en Hij is tevens begonnen met het Tijdperk van Genade. Hij werd aan het kruis genageld om het verlossingswerk te voltooien, het werk van de Wet te beëindigen en het Tijdperk van Genade te beginnen. Hij wordt daarom de ‘Hoogste Gebieder’, het ‘Zondoffer’ en de ‘Verlosser’ genoemd. Bijgevolg verschilde Zijn werk inhoudelijk van het werk van Jehova, ofschoon beide in principe hetzelfde zijn. Jehova begon het Tijdperk van de Wet, vestigde de basis – het beginpunt – voor Gods werk op aarde. Daarnaast vaardigde Hij wetten en geboden uit. Deze zijn de twee werken die Hij heeft uitgevoerd en die vertegenwoordigen het Tijdperk van de Wet. Jezus’ werk in het Tijdperk van Genade bestond niet uit het uitvaardigen van wetten, maar uit het vervullen van die wetten, om daarmee het Tijdperk van Genade in te luiden en het Tijdperk van de Wet te beëindigen dat tweeduizend jaar had geduurd. Hij was de wegbereider die kwam om het Tijdperk van Genade te beginnen, hoewel verlossing het hoofdbestanddeel van Zijn werk was. En zo was Zijn werk eveneens tweeledig: een nieuw tijdperk inluiden en het verlossingswerk voltooien door Zijn kruisiging. Daarna ging Hij heen. En daardoor kwam het Tijdperk van de Wet ten einde en begon het Tijdperk van Genade.

Het werk dat Jezus verrichtte, was afgestemd op de noden van de mensheid in dit nieuwe tijdperk. Het was Zijn taak het menselijke geslacht te verlossen door vergeving van zonden. Zijn gezindheid was geheel en al nederigheid, geduld, liefde, vroomheid, verdraagzaamheid, genade, en goedertierenheid. Hij bracht de mensheid in overvloedige mate genade en zegeningen en al de dingen waaruit mensen plezier en vreugde konden putten. Hij liet hen genieten van vrede en geluk, alsmede Zijn verdraagzaamheid, liefde, genade en goedertierenheid. In die tijd was de overvloed aan genietingen waarmee de mensen overstelpt werden – het gevoel van vrede en geborgenheid in hun hart, het gevoel van troost binnen hun geest, en hun vertrouwen in Jezus de Verlosser – toe te schrijven aan het tijdperk waarin zij leefden. In het Tijdperk van Genade was de mens al verdorven door Satan en dus was er, om het verlossingswerk voor heel de mensheid te realiseren, een overvloedigheid nodig aan genade, oneindige verdraagzaamheid en geduld, en zelfs nog belangrijker, een offer dat afdoende was voor de verzoening van de zonden van alle mensen, om effectief te zijn. Wat de mensheid in het Tijdperk van Genade zag, was slechts mijn offer tot verzoening van de zonden van de mensheid: Jezus. Het enige wat zij wisten, was dat God genadig en verdraagzaam kon zijn; en het enige wat zij zagen, was de genade en goedertierenheid van Jezus. Dit was geheel mogelijk omdat zij in het Tijdperk van Genade waren geboren. En dus, voordat zij verlost konden worden, was het noodzakelijk dat zij zich konden verheugen in de vele vormen van genade die Jezus hen in overvloed schonk om er baat bij te vinden. Op deze wijze – door te leven in genade – konden al hun zonden worden vergeven. Bovendien werd zo voor hen de mogelijkheid geopend om te worden verlost door te leven in Jezus’ verdraagzaamheid en geduld. Alleen door Zijn verdraagzaamheid en geduld verwierven zij het recht op vergiffenis en mochten zij zich verheugen in de overvloed van genade die zij te danken hadden aan Jezus. Evenals Jezus zei: ik ben niet gekomen om de rechtvaardigen maar de zondaars te verlossen, om zondaars vergeving te schenken voor hun zonden. Als Jezus bij Zijn vleeswording de gezindheid had meegebracht om te oordelen, te vervloeken en onverdraagzaam te zijn jegens de overtredingen van de mensen, zouden mensen nooit de kans hebben gehad te worden verlost. Dan zouden zij tot in eeuwigheid zondaars zijn gebleven. Als het zo was geweest, zou het zesduizend jarige managementplan al in het Tijdperk van de Wet tot stilstand zijn gebracht. In dat geval zou het Tijdperk van de Wet verlengd zijn met zesduizend jaar. De zonden van de mens zouden dan steeds talrijker en verderfelijker zijn geworden; dan zou de schepping van de mens voor niets zijn geweest. De mens had dan alleen Jehova onder Zijn Wet kunnen dienen, maar hun zonden zouden die van de eerst geschapen mensen verre overtreffen. Hoe meer Jezus de mensen liefhad, hen hun zonden vergaf en hen voldoende genade bracht en goedertierenheid, des te meer de mensheid er aanspraak op kon maken door Jezus te worden verlost, om de ‘afgedwaalde schapen’ te worden genoemd die Jezus tegen een hoge prijs terugkocht. Satan was niet bij machte zich met dit werk te bemoeien, omdat Jezus Zijn volgelingen behandelde zoals een liefdevolle moeder haar baby aan haar borst. Hij werd niet boos of verachtelijk jegens hen, maar was vervuld van troost. Hij ontstak onder hen nooit in toorn, maar Hij verdroeg hun zonden en zag hun onwetendheid en dwaasheid over het hoofd, zelfs ging hij zo ver dat hij zei: “Vergeef uw naasten zeventig maal zeven maal.” Zo werden de harten van anderen door Zijn hart getransformeerd en alleen zo ontvingen de mensen vergeving van hun zonden door Zijn verdraagzaamheid.

Ofschoon Jezus in Zijn vleeswording volstrekt zonder emotie was, stond Hij altijd klaar om Zijn discipelen gerust te stellen, hen te voorzien, hen te helpen en hen te ondersteunen. Hoeveel werk Hij ook deed, of hoeveel lijden Hij ook verduurde, Hij stelde nooit te hoge eisen aan mensen. Integendeel, Hij bleef altijd geduldig en verdraagzaam tegenover hun zonden, zodanig dat de mensen van het Tijdperk van Genade Hem vol genegenheid ‘de liefdevolle Verlosser Jezus’ noemden. Voor de mensen uit die tijd – voor alle mensen – had en was Jezus genade en goedertierenheid. Nooit herinnerde Hij hen aan hun overtredingen, en hun overtredingen waren nooit de grondslag van de wijze waarop Hij hen behandelde. Aangezien dit een ander tijdperk was, schonk Hij mensen vaak overvloedig voedsel, opdat zij konden eten tot zij voldaan waren. Hij behandelde al Zijn volgelingen met genade, genas zieken, dreef demonen uit en wekte doden op. Opdat mensen in Hem zouden geloven en zien dat alles wat Hij deed serieus en oprecht werd gedaan, ging Hij zo ver dat Hij een rottend lijk tot leven wekte en liet zien dat zelfs de doden in zijn handen weer tot leven konden komen. Op deze manier verdroeg Hij zwijgend en voerde Hij Zijn verlossingswerk onder hen uit. Nog voordat Jezus werd gekruisigd, had Hij reeds alle zonden van de mensheid op zich genomen en was Hij een zondoffer voor de mensheid geworden. Zelfs voordat Hij werd gekruisigd, had Hij de weg naar het kruis vrijgemaakt om de mensheid te verlossen. Uiteindelijk werd Hij aan het kruis genageld, offerde Hij Zichzelf op ter wille van het kruis en schonk Hij al Zijn genade, goedertierenheid en heiligheid aan de mensheid. Tegenover de mensheid bleef Hij altijd verdraagzaam, nooit wraakzuchtig, maar vergaf de mensen hun zonden, maande hen tot berouw en leerde hen om geduld te hebben, verdraagzaamheid en liefde. Zo konden zij in Zijn voetsporen treden en ook zichzelf opofferen ter wille van het kruis. Zijn liefde voor de broeders en zusters was nog groter dan Zijn liefde voor Maria. Het werk dat Hij deed, ging uit van het beginsel van zieken genezen en demonen uitdrijven, alles ter wille van Zijn verlossing. Waarheen Hij ook ging, altijd bejegende Hij degenen die Hem volgden met gratie. Hij maakte armen rijk, liet verlamden weer lopen, gaf blinden het zicht terug en schonk doven het gehoor; zelfs de geringste mensen, de behoeftigen en de zondaars nodigde Hij aan Zijn tafel, want nooit ging Hij hen uit de weg; Hij betoonde hen altijd geduld, en zei zelfs: “Als er ook maar één schaap, van de honderd, uit de kudde is afgedwaald, zal de goede herder de negenennegentig andere schapen achterlaten om het ene verdoolde schaap te zoeken; en als hij het gevonden heeft, verheugt hij zich uitbundig.”Jezus had Zijn volgelingen lief zoals een ooi haar lammeren liefheeft. Hoewel zij dwaas en onwetend waren en in Zijn ogen zondaars waren en verder de meest nederige leden van de samenleving, beschouwde Hij deze zondaren – die door anderen werden geminacht – als Zijn oogappels. Zijn liefde voor hen was zo groot dat Hij ter wille van hen Zijn leven gaf, als een lam dat op het altaar wordt geofferd. Hij betoonde Zich hun dienaar te midden van hen, liet Zich door hen gebruiken en slachten en onderwierp Zich onvoorwaardelijk aan hen. Voor Zijn volgelingen was Hij de liefdevolle Verlosser Jezus, maar de farizeeën, die mensen vanaf hun hoge spreekgestoelte de les lazen, betoonde Hij echter geen genade of liefdevolle vriendelijkheid, maar afkeer en verontwaardiging. Hij verrichtte weinig werk onder de farizeeën, maar beleerde en berispte hen af en toe. Hij begaf Zich niet in hun midden om het werk van verlossing te doen en evenmin toonde Hij tekenen of verrichtte Hij wonderen onder hen. Daarentegen schonk Hij Zijn volgelingen al Zijn genade en goedertierenheid, verdragend in het belang van deze zondaars tot het bittere einde, toen Hij aan het kruis genageld werd en vernedering onderging totdat Hij de gehele mensheid had verlost. Dit was de totale som van Zijn werk.

“Zonder Jezus’ verlossing zou de mensheid voorgoed in zonde zijn blijven leven en waren zij het nageslacht van de zonde geworden, afstammelingen van demonen. Wanneer het zo door zou gaan, zou de hele wereld het land zijn geworden waar Satan verblijft, de plaats waar hij zich ophoudt. Het verlossingswerk vereiste echter het schenken van genade en goedertierenheid aan de mensheid; alleen met zulke middelen kon de mensheid vergeving krijgen en uiteindelijk het recht verwerven om compleet te worden gemaakt en volledig door God gewonnen. Zonder dit stadium van het werk had het zesduizend jarige managementplan niet vooruit kunnen gaan. Indien Jezus niet was gekruisigd en alleen de zieken had genezen en demonen uitgedreven, zouden mensen geen volledige vergeving van zonden hebben ontvangen. Gedurende de drieënhalf jaar durende periode waarin Jezus Zijn werk op aarde deed, heeft Hij slechts de helft van Zijn verlossingswerk volbracht. Vervolgens, door aan het kruis genageld te worden en gelijk te worden aan het zondige vlees, door te worden overgedragen aan de kwaadaardige, voltooide Hij het werk van de kruisiging en beheerste Hij het lot van de mensheid. Pas toen Hij was uitgeleverd in Satans handen verloste Hij de mensheid. Gedurende drieëndertig en een half jaar leed Hij op aarde, belachelijk gemaakt, belasterd en verlaten, zelfs tot het punt waarop Hij geen plaats had om Zijn hoofd neer te leggen, geen plaats om te rusten, en later werd Hij met heel Zijn wezen – in een heilig en onschuldig lichaam – aan het kruis geslagen en verduurde Hij alle mogelijke vormen van lijden. De machthebbers hebben Hem bespot en Hem laten geselen; de soldaten hebben Hem zelfs in het gelaat gespuwd; toch verdroeg Hij het zwijgend tot het einde toe en onderwierp Zich onvoorwaardelijk tot aan de dood, waarna Hij heel de mensheid verloste. Pas daarna was Hem rust vergund. Het werk dat Jezus heeft verricht vertegenwoordigt alleen het Tijdperk van Genade; het vertegenwoordigt niet het Tijdperk van de Wet. Ook is het geen vervanging voor het werk van de laatste dagen. Dit is de essentie van Jezus’ werk in het Tijdperk van Genade, het tweede tijdperk dat de mensheid heeft doorgemaakt – het Tijdperk van Verlossing.

Woorden voor jong en oud

Ik heb een enorme hoeveelheid werk op aarde verricht en ik heb vele jaren onder de mensheid rondgelopen, maar toch kennen mensen zelden mijn beeld en mijn gezindheid en kunnen maar weinig mensen het werk dat ik doe volledig uitleggen. Er ontbreken zoveel dingen bij mensen, ze hebben nooit begrip voor wat ik doe en altijd is hun hart waakzaam alsof ze intens bang zijn dat ik hun situatie zal veranderen en niet meer op hen zal letten. De houding van de mensen ten opzichte van mij is dus altijd lauw en gaat samen met een forse dosis voorzichtigheid. Dit komt omdat de mensen in het heden zijn aangekomen zonder dat ze het werk dat ik doe begrijpen, en ze zijn met name verbijsterd over de woorden die ik tot hen richt. Ze houden mijn woorden in hun handen, ze weten niet of ze zich moeten overgeven aan een onwrikbaar geloof erin of dat ze moeten kiezen voor besluiteloosheid en ze maar vergeten. Ze weten niet of ze de woorden in praktijk moeten brengen of afwachten, of ze alles aan de kant moeten zetten en dapper moeten volgen, of de vriendschap met de wereld moeten blijven volhouden zoals voorheen. De innerlijke werelden van de mensen zijn zo gecompliceerd en de mensen zijn zo sluw. Omdat mensen mijn woorden niet duidelijk of volledig kunnen zien, vinden velen van hen het moeilijk ze in praktijk te brengen en hebben ze moeite om hun hart voor mij te leggen. Ik begrijp jullie moeilijkheden heel goed. Veel zwakten zijn onvermijdelijk als je in het vlees leeft en veel objectieve factoren zorgen voor problemen bij jullie. Jullie geven je gezin te eten, brengen je dagen door met hard werken en de maanden en jaren gaan in lijden voorbij. Er zijn veel moeilijkheden als je in het vlees leeft – ik ontken dit niet – en natuurlijk worden mijn eisen aan jullie afgestemd op jullie moeilijkheden. De eisen bij het werk dat ik doe zijn allemaal gebaseerd op jullie werkelijke gestalte. Misschien waren in het verleden de eisen die mensen in hun werk aan jullie stelden vermengd met elementen van buitensporigheid, maar jullie moeten weten dat ik nooit buitensporige eisen aan jullie heb gesteld als ik iets zeg en doe. Alle eisen zijn gebaseerd op de natuur van de mensen, hun vlees, en wat ze nodig hebben. Jullie moeten weten, en ik kan het heel duidelijk tegen jullie zeggen, dat ik niet tegen bepaalde redelijke denkwijzen van mensen ben, en dat ik niet gekant ben tegen de inherente natuur van de mensheid. Alleen omdat mensen niet begrijpen wat de normen eigenlijk wel zijn die ik hun heb gesteld en ook de oorspronkelijke betekenis van mijn woorden niet begrijpen, hebben de mensen tot nu toe getwijfeld aan mijn woorden, en gelooft minder dan de helft van de mensen in mijn woorden. De rest zijn ongelovigen. En nog meer mensen willen me graag ‘verhalen horen vertellen’. Bovendien zijn er velen die genieten van de vertoning. Ik waarschuw jullie: veel van mijn woorden zijn al opengesteld voor degenen die in mij geloven en degenen die genieten van het prachtige uitzicht op het koninkrijk, maar door de poort zijn buitengesloten, zijn al door mij verstoten. Zijn jullie niet gewoon het kaf, verafschuwd en afgewezen door mij? Hoe kon je me zien vertrekken en dan blij zijn met mijn terugkeer? Ik zeg jullie, nadat de mensen van Ninevé de kwade woorden van Jehova hadden gehoord, zaten ze onmiddellijk berouwvol in zak en as. Ze waren vol angst en vrees omdat ze Zijn woorden geloofden en dus zaten ze berouwvol in zak en as. Wat betreft de mensen van vandaag, hoewel jullie ook mijn woorden geloven en, sterker nog, geloven dat Jehova vandaag de dag weer onder jullie is gekomen, is jullie houding slechts oneerbiedig, alsof jullie alleen naar de Jezus kijken die duizenden jaren geleden in Judea is geboren en die nu in jullie midden is neergedaald. Ik begrijp de bedrieglijkheid die in jullie harten bestaat zeer goed: de meesten van jullie volgen mij uit nieuwsgierigheid en zijn mij gaan zoeken uit de leegte. Wanneer jullie derde wens verbrijzeld is – jullie wens voor een vredig en gelukkig leven – verdwijnt jullie nieuwsgierigheid ook. De bedrieglijkheid die in elk van jullie harten bestaat, komt aan het licht door jullie woorden en daden. Om het recht voor zijn raap te zeggen, jullie zijn gewoon nieuwsgierig naar mij, maar jullie vrezen mij niet. Jullie letten niet op je taal en nog minder oefenen jullie terughoudendheid uit in je gedrag. Wat voor geloof hebben jullie dan eigenlijk? Is dat echt? Jullie gebruiken gewoon mijn woorden om je zorgen te verdrijven en je verveling te verlichten, om de resterende lege plekken in jullie leven op te vullen. Wie van jullie heeft mijn woorden in praktijk gebracht? Wie heeft er oprecht geloof? Jullie blijven roepen dat God een God is die diep in de harten van de mensen ziet, maar hoe is de God waarover jullie roepen in jullie hart met mij verenigbaar? Aangezien jullie zo roepen, waarom gedragen jullie je dan zo? Zou het kunnen dat dit de liefde is waarmee jullie me willen terugbetalen? Er is heel wat toewijding op jullie lippen, maar waar zijn jullie offers en jullie goede daden? Als jullie woorden mijn oren niet hadden bereikt, hoe kon ik jullie dan zo haten? Als jullie echt in mij geloofden, hoe konden jullie dan in zo’n ellende terechtkomen? Jullie hebben een neerslachtige blik op jullie gezicht alsof jullie in de Hades terecht staan. Jullie hebben nog geen greintje vitaliteit, en jullie praten zwakjes over jullie innerlijke stem. Jullie zitten zelfs vol met klachten en vloeken. Jullie hebben lang geleden het geloof in wat ik doe verloren en zelfs jullie oorspronkelijke geloof is verdwenen, dus hoe kunnen jullie ooit tot het einde volgen? Aangezien dit zo is, hoe kunnen jullie dan gered worden?

Hoewel mijn werk zeer nuttig is voor jullie, zijn mijn woorden altijd voor jullie verloren gegaan en hebben niets in jullie teweeggebracht. Het is moeilijk voor mij voorwerpen te vinden die ik kan vervolmaken en nu ben ik mijn hoop voor jullie bijna kwijt. Ik heb verschillende jaren onder jullie gezocht, maar het is moeilijk om iemand te vinden die mijn vertrouweling kan zijn. Ik heb het gevoel dat ik er geen vertrouwen meer in heb om in jullie te blijven werken en geen liefde meer om van jullie te blijven houden. Dit komt omdat ik lang geleden ben gaan walgen van jullie ‘prestaties’, minuscuul en zielig als ze zijn. Het lijkt alsof ik nooit onder jullie heb gesproken en nooit in jullie heb gewerkt. Jullie prestaties zijn zo misselijkmakend. Jullie roepen altijd ondergang en schaamte over jezelf af en jullie zijn nauwelijks van waarde. Ik kan nauwelijks gelijkenis met een mens in jullie vinden, noch het spoor van een mens ruiken. Waar is jullie verse spoor? Waar is de prijs die jullie vele jaren lang hebben betaald en waar zijn de resultaten? Hebben jullie er nooit enige gevonden? Mijn werk kent nu een nieuw begin, een nieuwe start. Ik ga grootse plannen uitvoeren en ik wil nog grootser werk volbrengen, maar toch zwelgen jullie nog steeds in de modder zoals voorheen, leven jullie in de smerige wateren van het verleden, en zijn jullie er praktisch niet in geslaagd om je te bevrijden uit jullie oorspronkelijke benarde situatie. Daarom hebben jullie nog steeds niets uit mijn woorden weten te halen. Jullie hebben je nog steeds niet bevrijd van jullie oorspronkelijke plek in de modder en het vuile water, en jullie kennen alleen mijn woorden, maar in feite zijn jullie het rijk van de vrijheid van mijn woorden niet binnengegaan, dus hebben mijn woorden zich nooit voor jullie geopend. Ze zijn als een boek der profetieën dat al duizenden jaren verzegeld is. Ik verschijn voor jullie in jullie leven, maar jullie zijn je daar nooit van bewust. Jullie herkennen me niet eens. Bijna de helft van de woorden die ik zeg is om over jullie te oordelen en bereikt slechts de helft van het effect dat zou moeten, namelijk om grote vrees in jullie op te wekken. De overige helft bestaat uit woorden om jullie te leren over het leven en hoe jullie je moeten gedragen. Het lijkt er echter op dat deze woorden wat jullie betreft niet eens bestaan, of dat jullie luisteren naar de woorden van kinderen, woorden waar jullie altijd besmuikt om glimlachen, maar nooit naar handelen. Jullie hebben je nooit met deze dingen beziggehouden, het is altijd in de eerste plaats uit nieuwsgierigheid geweest dat jullie mijn handelingen hebben bekeken, met als gevolg dat jullie nu in de duisternis zijn terecht gekomen en het licht niet kunnen zien. Daarom huilen jullie jammerlijk in het donker. Wat ik wil is jullie gehoorzaamheid, jullie onvoorwaardelijke gehoorzaamheid, en, sterker nog, ik eis dat jullie volledig zeker zijn van alles wat ik zeg. Jullie mogen geen houding van verwaarlozing aannemen en al helemaal niet selectief omgaan met de dingen die ik zeg, noch onverschillig staan tegenover mijn woorden en mijn werk, zoals jullie dat zo vaak doen. Mijn werk is gedaan in jullie midden en ik heb jullie veel van mijn woorden geschonken, maar als jullie mij op deze manier behandelen, kan ik alleen aan heidense families weggeven wat jullie niet hebben gewonnen en niet in praktijk hebben gebracht. Wie van alle schepselen wordt niet door mij in mijn handen gehouden? De meesten onder jullie zijn van een ‘rijpe leeftijd’ en jullie hebben de energie niet om dit soort werk dat ik heb te aanvaarden. Jullie zijn als een Hanhao-vogel,[a] jullie doen nauwelijks voldoende moeite, en jullie hebben mijn woorden nooit serieus genomen. De jongeren zijn bijzonder ijdel en al te toegeeflijk en besteden nog minder aandacht aan mijn werk. Ze hebben geen interesse om zich te tegoed te doen aan de lekkernijen van mijn banket, ze zijn als een vogeltje dat uit zijn kooi is gevlogen om zich naar ver weg te wagen. Hoe kunnen zulke jonge en oude mensen nuttig zijn voor mij? Wie op gevorderde leeftijd is, is bereid om mijn woorden als pensioen te gebruiken tot aan het graf, zodat zijn ziel na zijn dood naar de hemel kan gaan; voor hem is dit genoeg. Deze ouderen voelen nu altijd ‘grote ambities’ en ‘onwrikbaar vertrouwen’. Ze hebben weliswaar veel geduld voor mijn werk en bezitten de kwaliteit van oude mensen, namelijk oprecht en onverzettelijk zijn, weigeren om te worden meegesleept of verslagen door wie of wat dan ook – ze zijn werkelijk als een onneembare vesting – maar is het geloof van deze mensen niet vol van de bijgelovige geur van een lijk? Waar is hun pad? Is hun pad voor hen niet te lang, te ver weg? Hoe konden ze mijn wil kennen? Ook al is hun vertrouwen prijzenswaardig, hoeveel van deze ouderen zijn er niet verward op het pad dat ze volgen, en eigenlijk op zoek naar het leven? Hoeveel van hen begrijpen werkelijk de echte betekenis van mijn werk? Wiens doel is het niet om mij te volgen in deze wereld van vandaag, zodat hij in de nabije toekomst niet naar de Hades zal afdalen, maar door mij naar een ander rijk zal worden gebracht? Denken jullie dat jullie bestemming zo eenvoudig is? Hoewel jullie jongeren allemaal als jonge leeuwen zijn, hebben jullie zelden de ware weg in je hart. Jullie jeugd geeft jullie geen recht op meer van mijn werk, integendeel, jullie roepen steeds mijn walging op. Hoewel jullie jong zijn, ontbreekt het jullie aan vitaliteit of ambitie en zijn jullie altijd vrijblijvend over jullie toekomst. Het lijkt alsof jullie onverschillig zijn en piekeren. Men zou kunnen zeggen dat de vitaliteit, de idealen en de standpunten die bij jongeren zouden moeten worden aangetroffen, absoluut niet in jullie te vinden zijn. Jullie, dit soort jongeren, zijn zonder standpunten en hebben geen vermogen om onderscheid te maken tussen recht en onrecht, goed en kwaad, schoonheid en lelijkheid. Het is onmogelijk om elementen in jullie te vinden die fris zijn. Jullie zijn bijna helemaal ouderwets, en jullie, dit soort jongeren, hebben ook geleerd om de menigte te volgen, om irrationeel te zijn. Jullie kunnen nooit duidelijk onderscheid maken tussen goed en kwaad, jullie zien geen verschil tussen waar en onwaar, jullie kunnen nooit streven naar voortreffelijkheid en jullie kunnen ook niet uitmaken wat goed en wat verkeerd is, wat waarheid en wat hypocrisie is. Er hangt een zwaardere en sterkere stank van religie om jullie heen dan bij ouderen. Jullie zijn zelfs arrogant en onredelijk, jullie wedijveren onderling en jullie voorliefde voor agressie is erg sterk – hoe zou dit soort jongere de waarheid kunnen bezitten? Hoe kan iemand die geen standpunt kan innemen ergens van getuigen? Hoe kan iemand die geen onderscheid kan maken tussen goed en kwaad een jongere worden genoemd? Hoe kan iemand die de vitaliteit, energie, frisheid, kalmte en stabiliteit van een jongere mist een volgeling van mij worden genoemd? Hoe kan iemand die geen waarheid heeft, geen gevoel voor rechtvaardigheid, maar die graag speelt en vecht, het waard zijn om mijn getuige te zijn? Jonge mensen zouden geen ogen vol bedrog en vooroordelen jegens anderen moeten hebben, en ze zouden geen destructieve, afschuwelijke daden moeten verrichten. Ze zouden niet zonder idealen, ambities en een enthousiast verlangen om zichzelf te verbeteren moeten zijn; ze zouden niet ontmoedigd moeten zijn over hun vooruitzichten, en ze zouden ook de hoop op het leven of het vertrouwen in de toekomst niet moeten verliezen. Ze zouden het doorzettingsvermogen moeten hebben om door te gaan op de weg van de waarheid die ze nu hebben gekozen: hun wens te realiseren om hun hele leven aan mij te besteden. Ze zouden niet zonder de waarheid moeten zijn, en evenmin zouden ze hypocrisie en onrechtvaardigheid moeten koesteren. Ze zouden standvastig de juiste houding moeten innemen. Ze zouden niet maar voort moeten kabbelen, maar de geestdrift moeten hebben om offers te brengen en te strijden voor gerechtigheid en waarheid. Jonge mensen zouden de moed moeten hebben om niet toe te geven aan onderdrukking door de duistere machten en om de betekenis van hun bestaan te veranderen. Jonge mensen zouden zich niet moeten neerleggen bij tegenslag, maar open en eerlijk moeten zijn, in de geest van vergeving voor hun broeders en zusters. Dit zijn natuurlijk mijn eisen aan iedereen, en het is mijn advies aan iedereen. Maar meer nog zijn dit mijn kalmerende woorden voor alle jongeren. Jullie zouden volgens mijn woorden moeten oefenen. Vooral zouden jongeren vastberaden moeten zijn om kwesties met onderscheidingsvermogen te benaderen, en om gerechtigheid en de waarheid te zoeken. Jullie moeten al het goeds en moois nastreven en de realiteit van alle positieve dingen verkrijgen. Jullie zouden verantwoordelijk moeten zijn voor jullie leven en het niet licht opvatten. Mensen komen op aarde en slechts zelden ontmoeten ze mij. Ook hebben ze maar zelden de kans de waarheid te zoeken of te verkrijgen. Waarom zouden jullie deze geweldige tijd niet waarderen als het juiste pad om in dit leven naar te streven? En waarom staan jullie altijd zo afwijzend tegenover de waarheid en gerechtigheid? Waarom vertrappen en ruïneren jullie jezelf altijd voor die ongerechtigheid en vuilheid die met mensen speelt? En waarom gedragen jullie je als die ouderen die zich bezighouden met wat de onrechtvaardigen doen? Waarom imiteren jullie de oude manieren van oude dingen? Jullie leven zou vol van rechtvaardigheid, waarheid en heiligheid moeten zijn, jullie leven zou niet zo verloederd moeten zijn op zo’n jonge leeftijd, waardoor je in de Hades terechtkomt. Hebben jullie niet het gevoel dat dit vreselijk ongelukkig zou zijn? Hebben jullie niet het gevoel dat dit vreselijk onrechtvaardig zou zijn?

Jullie zouden allemaal jullie uiterst volmaakt werk moeten doen en dit op mijn altaar offeren, zodat dit het ultieme, unieke offer wordt dat jullie aan mij geven. Jullie moeten allemaal stevig op je standpunt blijven staan en niet met elk voorbijgaand briesje als wolken door de lucht worden geblazen. Jullie werken je halve leven hard, waarom zouden jullie dus de bestemming die jullie zouden moeten hebben niet gaan zoeken? Jullie zwoegen een half leven lang, maar toch laten jullie die varkens- en hondachtige ouders van jullie de waarheid en de betekenis van jullie persoonlijke bestaan het graf in slepen. Denken jullie niet dat jullie een groot onrecht wordt aangedaan? Hebben jullie niet het gevoel dat op deze manier leven volkomen zinloos is? Als jullie op deze manier naar de waarheid en het juiste pad zoeken, zullen er uiteindelijk problemen ontstaan, zodat de buren bezorgd zijn en de hele familie ongelukkig is, wat tot fatale rampen zal leiden. Als je zo leeft, komt dat dan niet neer op een uiterst zinloos leven? Wiens leven zou gelukkiger kunnen zijn dan het jouwe en wiens leven zou nog belachelijker kunnen zijn dan het jouwe? Zoek je niet naar mij om mijn vreugde en mijn troostende woorden te krijgen voor jezelf? Maar nadat je een half leven lang hebt rondgerend, provoceer je mij tot ik vol van woede ben en geen aandacht meer voor je heb of je niet meer prijs. Betekent dit dan niet dat je hele leven tevergeefs is geweest? Hoe kon je de moed hebben om de zielen van die heiligen door de eeuwen heen te gaan zien die uit het vagevuur zijn vrijgelaten? Je staat onverschillig ten opzichte van mij en uiteindelijk roep je een fatale ramp over jezelf uit. Het zou beter zijn als je van deze gelegenheid gebruik maakte en een vreugdevolle reis over de uitgestrekte oceaan zou maken en vervolgens mijn ‘opdracht’ zou gehoorzamen. Ik heb jullie lang geleden gezegd dat je nu, zo onverschillig als je bent, maar niet bereid om te vertrekken, uiteindelijk zal worden ondergedompeld en opgeslokt door de golven die door mij zijn gecreëerd. Kunnen jullie jezelf echt beschermen? Ben je er echt zeker van dat je huidige manier van streven ervoor zal zorgen dat je vervolmaakt wordt? Is je hart niet erg hard? Dit soort volgen, dit soort streven, dit soort leven, en dit soort karakter – hoe zou het mijn lof kunnen verwerven?

Voetnoot:

a. Het verhaal van de Hanhao-vogel lijkt sterk op de fabel van de krekel en de mier van Aesopus. De Hanhao-vogel slaapt liever dan dat hij een nest bouwt terwijl het warm weer is, ondanks herhaalde waarschuwingen van zijn buurman, een ekster. Wanneer de winter aanbreekt, vriest de vogel dood.

Je moet weten hoe de hele mensheid zich tot op heden heeft ontwikkeld

Gedurende zesduizend jaar is het gehele werk geleidelijk met de tijd mee veranderd. De verschuiving in het werk heeft plaatsgevonden aan de hand van de omstandigheden in de hele wereld. Gods managementwerk is slechts geleidelijk veranderd volgens de trendmatige ontwikkeling van de mens als geheel; het was niet al vooropgezet bij het begin van de schepping. Voordat de wereld geschapen was, of meteen daarna, had Jehova het eerste stadium van het werk, dat van de wet, nog niet gepland. Ook het tweede stadium van het werk, dat van de genade, of het derde stadium van het werk, dat van de verovering, waarin Hij eerst onder een groep mensen zou werken – sommigen van de nakomelingen van Moab en hierdoor zou Hij het hele universum veroveren, was nog niet gepland. Deze woorden heeft Hij niet gesproken na de schepping van de wereld; deze woorden heeft Hij niet gesproken na Moab, laat staan voor Lot. Al Zijn werk werd spontaan gedaan. Precies zo is Zijn hele 6.000 jaren durende managementwerk ontwikkeld. Voordat Hij de wereld schiep had Hij zeker geen plan uitgeschreven in de vorm van iets als: “grafisch overzicht voor de ontwikkeling van de mens”. In Zijn werk laat God expliciet zien wat Hij is, Hij pijnigt Zijn hersenen niet over de formulering van een plan. Veel profeten hebben natuurlijk geprofeteerd, maar toch kan er niet gezegd worden dat Gods werk een precieze planning volgde; de profetieën werden gedaan in overeenstemming met Gods eigenlijke werk. Al Zijn werk is het meest actuele werk. Hij voert Zijn werk uit volgens de ontwikkeling van de tijd, en Zijn meest actuele werk volgt de veranderingen van dingen. Voor Hem lijkt de uitvoering van Zijn werk op het toedienen van een medicijn voor het behandelen van een ziekte; tijdens het doen van Zijn werk observeert Hij en gaat Hij aan Zijn werk verder aan de hand van Zijn observaties. In ieder stadium van Zijn werk is Hij in staat Zijn overvloedige wijsheid en bekwaamheid tot uitdrukking te brengen. Hij openbaart Zijn overvloedige wijsheid en gezag aan de hand van het werk van dat bepaalde tijdperk en Hij staat alle mensen die door Hem zijn teruggebracht in die tijdperken toe Zijn gehele gezindheid te zien. Hij voorziet in de behoeften van de mens en voert het werk uit dat Hij in ieder tijdperk zou moeten uitvoeren. Hij voorziet in de behoeften van de mens in verhouding tot de mate waarin Satan hen heeft verdorven. Zo was het toen Jehova in het begin Adam en Eva schiep, zodat zij God op aarde zichtbaar konden maken en om Gods getuigen te hebben in de schepping. Maar Eva zondigde nadat zij door de slang was verleid. Adam deed hetzelfde en samen aten zij van de boom van de kennis van goed en kwaad in de tuin. En zo kwam het dat Jehova nog meer werk onder hen moest verrichten. Hij zag hun naaktheid en bedekte hun lichamen met kleding van dierenvellen. Hierna zei Hij tegen Adam: “Je hebt geluisterd naar je vrouw, gegeten van de boom die ik je had verboden. Vervloekt is de akker om wat jij hebt gedaan … totdat je terugkeert tot de aarde, waaruit je bent genomen: stof ben je, tot stof keer je terug.” Tegen de vrouw zei Hij: “Je zwangerschap maak ik tot een zware last, zwoegen zul je als je baart. Je zult je man begeren, en hij zal over je heersen.” En vanaf dat moment heeft Hij hen uit de hof van Eden verbannen en moesten ze buiten de tuin leven, zoals de moderne mens nu op aarde. Toen God de mens in het begin schiep, was het niet Zijn plan de mens na zijn schepping door de slang te laten verleiden en dan zowel de slang als de mens te vervloeken. Hij had zo’n plan helemaal niet; de ontwikkelingen waren gewoon zo dat Hij nieuw werk kreeg in de schepping. Nadat Jehova dit werk onder Adam en Eva had uitgevoerd op aarde, bleef de mensheid zich nog duizenden jaren ontwikkelen, totdat “Jehova zag dat de goddeloosheid van de mens groot was op de aarde en dat alles wat hij in zijn hart overlegde altijd alleen maar slecht was. Toen kreeg Jehova spijt dat Hij de mens op de aarde had gemaakt. Hij was bedroefd in Zijn hart … Maar Noach vond genade in de ogen van Jehova.” Tegen deze tijd had Jehova nog meer nieuw werk, omdat de mensheid die Hij had geschapen te zondig was geworden nadat ze door de slang was verleid. Gezien deze omstandigheden, koos Jehova uit al deze mensen het gezin van Noach en spaarde hen, en Hij voerde het vernietigingswerk van de wereld uit met een zondvloed. Tot op de dag van vandaag is de mensheid doorgegaan met deze ontwikkeling, en wordt ze steeds meer verdorven. Als deze ontwikkeling van de mensheid haar hoogtepunt bereikt, zal dat tevens het einde van de mensheid betekenen. Van het prille begin tot het einde van de wereld is de inherente waarheid van Zijn werk voor ingewijden altijd zo geweest. Op dezelfde manier zal de mens naar zijn soort worden ingedeeld. Het is immers beslist niet zo dat ieder mens voorbeschikt is voor de categorie waartoe hij in het begin behoort. Om tot een bepaalde categorie te behoren; maar iedereen wordt pas geleidelijk ingedeeld nadat hij een ontwikkelingsproces heeft doorgemaakt. Uiteindelijk zal eenieder die niet volledig gered kan worden aan zijn of haar voorouders worden teruggegeven. Niets van het werk van God onder de mensheid was al voorbereid tijdens de schepping van de wereld. Het waren juist de ontwikkelingen waardoor God Zijn werk onder de mensheid stap voor stap veel realistischer en praktischer kon uitvoeren. Op dezelfde manier heeft Jehova God de slang niet geschapen om de vrouw te verleiden. Dit was niet Zijn specifieke plan, of iets wat Hij opzettelijk vooraf zo had bepaald. Je zou kunnen zeggen dat het onverwacht was. Zo kwam het dat Jehova Adam en Eva uit de hof van Eden heeft verbannen en plechtig heeft verklaard nooit meer een mens te scheppen. Maar Gods wijsheid wordt alleen op deze grond door de mens ontdekt, zoals het punt dat ik eerder aandroeg: “Mijn wijsheid wordt uitgeoefend op basis van Satans intriges.” Hoe verdorven de mens ook werd en hoe de slang hem ook verleidde, Jehova had nog steeds Zijn wijsheid. Daarom heeft Hij sinds de schepping van de wereld nieuw werk ondernomen, en geen van de stappen van dit werk worden ooit herhaald. Satan heeft steeds complotten gesmeed; de mensheid is voortdurend verdorven door Satan, en Jehova God heeft ook voortdurend Zijn wijze werk uitgevoerd. Hij heeft nooit gefaald, en van het moment van de schepping tot nu toe is Hij nooit opgehouden met Zijn werk. Nadat de mensheid door Satan verdorven was, bleef Hij voortdurend onder de mensen werken om Zijn vijand, die de mensheid verderft, te verslaan. Deze strijd duurt voort, van het begin tot aan het einde van de wereld. Met al dit werk heeft Hij de mensheid, die door Satan verdorven is, niet alleen Zijn verlossing laten ontvangen, maar Hij heeft haar ook Zijn wijsheid, almacht en gezag getoond, en uiteindelijk zal Hij de mensheid Zijn rechtvaardige gezindheid laten zien – Hij zal de slechten straffen en de goeden belonen. Tot de dag van vandaag heeft Hij Satan bestreden en is Hij nooit verslagen, want Hij is een wijze God en Zijn wijsheid wordt uitgeoefend op basis van de intriges van Satan. En zo onderwerpt Hij niet alleen alles in de hemel aan Zijn gezag; Hij brengt ook alles op aarde tot rust onder Zijn voetbank, wat belangrijk is, Hij laat de slechteriken die de mensheid binnendringen en lastigvallen onder Zijn tuchtiging vallen. Al het resultaat van het werk komt door Zijn wijsheid. Voor het bestaan van de mensheid had Hij Zijn wijsheid nog nooit geopenbaard, want Hij had geen vijanden in de hemel, op de aarde, of in het hele universum, en er bestonden geen duistere krachten die iets in de natuur binnendrongen. Na het verraad van de aartsengel schiep Hij de mensheid op aarde, en het was omwille van de mensheid dat Hij formeel is begonnen aan Zijn millennialange oorlog met Satan, de aartsengel; een oorlog die in ieder volgend stadium meer verhit raakt. Zijn almacht en wijsheid zijn in ieder van deze stadia aanwezig. Alleen in deze tijd kan alles in de hemel en op aarde Gods wijsheid, almacht en in het bijzonder Gods echtheid zien. Hij voert Zijn werk nu nog steeds op dezelfde realistische manier uit; bovendien laat Hij bij de uitvoering van Zijn werk ook Zijn wijsheid en almacht zien; Hij laat jullie de inherente waarheid zien in ieder stadium van het werk, zodat jullie precies kunnen zien hoe Gods almacht kan worden verklaard, en vooral precies hoe Gods echtheid kan worden verklaard.

Ten aanzien van het verraad van Jezus door Judas vragen sommige mensen zich af: was dit al niet voorbestemd vóór de schepping van de wereld? Eigenlijk had de Heilige Geest dit volgens de realiteit van die tijd gepland. Het gebeurde gewoon dat er iemand was die Judas heette, die altijd geld verduisterde. Zo werd hij gekozen om deze rol te spelen en op deze manier van dienst te zijn. Dit is een goed voorbeeld van het gebruikmaken van lokale bronnen. In het begin was Jezus Zich hier niet van bewust; Hij wist het pas toen Judas later werd geopenbaard. Als iemand anders deze rol had kunnen spelen, zou hij dat hebben gedaan in plaats van Judas. Wat voorbeschikt was, werd in feite in diezelfde tijd door de Heilige Geest gedaan. Het werk van de Heilige Geest wordt altijd spontaan gedaan; zodra Hij Zijn werk plant, voert Hij het ook uit. Waarom zeg ik altijd dat het werk van de Heilige Geest realistisch is? Dat het altijd nieuw en nooit oud is, en altijd het meest vers? Zijn werk was niet al gepland toen de wereld werd geschapen; zo is het niet gegaan! In iedere stap van het werk wordt het juiste resultaat behaald voor die periode, en ze staan elkaar niet in de weg. Er zijn veel situaties waarbij de plannen in je hoofd gewoonweg niet opgewassen zijn tegen het meest recente werk van de Heilige Geest. Zijn werk is niet zo eenvoudig als de redeneringen van de mens, maar ook niet zo gecompliceerd als de fantasie van de mens. Het bestaat eruit dat mensen op ieder moment en op iedere plaats in de behoefte van dat moment worden voorzien. Niemand is duidelijker over het wezen van de mens dan Hij, en juist hierom is niets zozeer in staat bij de realistische behoeften van de mens aan te sluiten als Zijn werk. Daarom lijkt het vanuit de mens gezien dat Zijn werk al een aantal millennia vooruit was gepland. Nu Hij te midden van jullie werkt, werkt en spreekt Hij ook op ieder moment en op iedere plaats in overeenstemming met jullie toestand. Als mensen in een bepaalde toestand zijn, spreekt Hij juist die woorden die zij van binnen nodig hebben. Het is als de eerste stap van Zijn werk, de tijd van de tuchtiging. Hierna voerde God Zijn werk uit op basis van wat mensen manifesteerden, hun opstandigheid, de positieve gesteldheden die zich onder hen voordeden en de negatieve gesteldheden, en ook de benedengrens waar mensen naar konden zinken toen die negatieve gesteldheden een bepaald punt bereikten. Deze dingen greep Hij aan om met Zijn werk een veel beter resultaat te verkrijgen. Dat wil zeggen: Hij doet voorzienend werk onder mensen op basis van wat hun gesteldheid ook maar is op enig moment; Hij voert elke stap van Zijn werk uit in overeenstemming met de werkelijke gesteldheden van mensen. De hele schepping is in Zijn handen; zou Hij hen niet kennen? In het licht van de omstandigheden van de mens voert God de volgende stap van het werk dat gedaan moet worden uit, op ieder moment en op iedere plaats. Dit werk was echt niet al duizenden jaren geleden gepland, dat is een menselijke opvatting. Hij werkt terwijl Hij het effect van Zijn werk observeert, en Zijn werk verdiept en ontwikkelt zich voortdurend; Hij observeert de resultaten van Zijn werk en voert vervolgens de volgende stap van Zijn werk uit. Hij gebruikt veel dingen om de overgang geleidelijk te maken en Zijn nieuwe werk door de tijd heen zichtbaar te maken voor de mensen. Dit soort werk kan in de behoeften van de mensen voorzien, want God kent de mensen maar al te goed. Zo voert Hij Zijn werk uit vanuit de hemel. En zo doet ook de vleesgeworden God Zijn werk op dezelfde manier, Hij maakt een plan aan de hand van de realiteit en werkt onder de mensen. Niets van Zijn werk was al voor de schepping van de wereld gepland, of minutieus vooraf beraamd. Tweeduizend jaar na de schepping van de wereld zag Jehova dat de mensheid zo verdorven was geworden dat Hij bij monde van de profeet Jesaja voorspelde dat Hij, nadat het Tijdperk van de Wet ten einde was gekomen, Zijn werk van de verlossing van de mensheid zou uitvoeren in het Tijdperk van Genade. Dat was natuurlijk het plan van Jehova, maar dit plan ontstond ook door de omstandigheden die Hij op dat moment observeerde. Hij had het zeker niet onmiddellijk na de schepping van Adam bedacht. Jesaja bracht alleen maar een voorspelling onder woorden, maar Jehova had tijdens het Tijdperk van de Wet van te voren geen voorbereidingen getroffen voor dit werk. Integendeel, Hij begon met dit werk aan het begin van het Tijdperk van Genade, toen de boodschapper in de droom van Jozef verscheen en hem verlichtte door hem te vertellen dat God vlees zou worden. En zo begon Zijn incarnatiewerk. God heeft Zich niet, zoals de mensen denken, voor Zijn incarnatiewerk voorbereid na de schepping van de wereld; dit werd pas besloten aan de hand van het ontwikkelingsniveau van de mensheid en de stand van Zijn oorlog met Satan.

Als God vlees wordt, daalt Zijn Geest neer op een mens, met andere woorden de Geest van God draagt het vlees. Hij doet Zijn werk op aarde, en in plaats van een aantal afgebakende stappen te doorlopen, is dit werk helemaal onbeperkt. Het werk dat de Heilige Geest in het vlees doet, wordt nog steeds bepaald door de resultaten van Zijn werk, en Hij gebruikt dit om de duur te bepalen van Zijn werk in het vlees. De Heilige Geest laat iedere stap van Zijn werk direct zien; Hij onderzoekt Zijn werk al doende; het is niet zo bovennatuurlijk dat het de menselijke fantasie te boven zou gaan. Het is als het werk van Jehova die de hemel en de aarde en alle dingen heeft geschapen; Hij plande en werkte ook tegelijkertijd. Hij scheidde het licht van het duister en zo ontstonden de ochtend en de avond – dit duurde één dag. Op de tweede dag schiep Hij de lucht, wat ook één dag duurde, en toen schiep Hij de aarde, de zeeën en alle bewoners, wat ook nog één dag duurde. Tot de zesde dag ging dit door, toen God de mens schiep en hem liet heersen over alle dingen op aarde, tot op de zevende dag toen Hij klaar was met de schepping van alle dingen en rustte. God zegende de zevende dag en wees hem aan als een heilige dag. Hij besloot deze dag heilig te maken nadat Hij alle dingen geschapen had, niet voor dat Hij ze had geschapen. Ook dit werk was spontaan uitgevoerd. Hij had niet al voordat Hij alle dingen schiep besloten de wereld in zes dagen te scheppen en te rusten op de zevende dag. Zo liggen de feiten helemaal niet. Dit heeft Hij niet gezegd, en ook niet gepland. Hij heeft in geen geval gezegd dat de schepping van alle dingen op de zesde dag klaar zou zijn en dat Hij op de zevende dag zou rusten. Integendeel, Hij schiep zoals het Hem goed leek. En toen Hij eenmaal klaar was met de hele schepping, was het al de zesde dag. Als Hij al op de vijfde dag klaar was geweest met de hele schepping, zou Hij dus de zesde dag als heilige dag hebben aangewezen. Hij was echter op de zesde dag klaar met de hele schepping, en zodoende werd de zevende dag de heilige dag, wat tot op de dag van vandaag zo is gebleven. Daarom wordt Zijn huidige werk op dezelfde manier uitgevoerd. Hij spreekt en voorziet in jullie behoeften naar jullie omstandigheden. Dat betekent dat de Geest spreekt en werkt naar de omstandigheden van de mens; de Geest waakt over alles en is op ieder moment en op iedere plaats aan het werk. Wat ik doe, zeg, jullie opdraag en schenk, is zonder uitzondering dat wat jullie nodig hebben. Dus niets van mijn werk staat buiten de realiteit; het is allemaal realistisch, want jullie weten allemaal dat “de Geest van God over iedereen waakt”. Als dit allemaal al voor het begin der tijden besloten was, zou het dan niet te zeer bij voorbaat hebben vastgestaan? Je denkt dat God zes hele millennia heeft uitgewerkt en daarbij heeft voorbeschikt dat de mensheid rebellerend, opstandig, bedrieglijk en oneerlijk is, als het hebben van de verdorvenheid van het vlees, de satanische gezindheid, de lust in de ogen en het hebben van haar eigen pleziertjes. Dat was niet voorbeschikt door God, het kwam juist door het verderf van Satan. Sommigen zullen zeggen: “Was Satan dan niet ook in de macht van God? God had voorbeschikt dat Satan de mens op deze manier zou verderven, en daarna voerde Hij Zijn werk onder de mensen uit.” Zou God nu echt Satan hebben voorbeschikt om de mensheid te verderven? Hij wil maar al te graag dat de mensheid een normaal mensenleven kan leiden; zou Hij het leven van de mens lastigvallen? Als dat zo is, zou dan de nederlaag van Satan en de redding van de mensheid geen zinloze inspanning zijn? Hoe kan de opstandigheid van de mensheid nu voorbeschikt zijn? Deze kwam nu juist door Satans verstoringen, hoe kan dat nu door God zijn voorbeschikt? De Satan in Gods macht die jullie begrijpen en de Satan in Gods macht waar ik het over heb, zijn heel verschillend. Volgens jullie bewering dat “God almachtig is, en Satan in Zijn handen,” zou Satan Hem niet verraden. Heb je niet gezegd dat God almachtig is? Jullie kennis is te abstract en niet in lijn met de realiteit; de mens kan nooit Gods gedachten bevatten en evenmin kan de mens Gods wijsheid bevatten. God is almachtig, dat is zeker waar. De aartsengel heeft God verraden omdat God hem aanvankelijk gedeeltelijk gezag heeft gegeven. Dit was natuurlijk onvoorzien, zoals Eva die bezweek voor de verleiding van de slang. Maar hoe Satan zijn verraad ook uitvoert, Hij is niet almachtig zoals God. Zoals jullie al zeiden, Satan is machtig, maar wat hij ook doet, Gods gezag verslaat hem altijd. Dat is de ware betekenis achter de uitspraak “God is almachtig, en Satan is in Zijn handen.” Daarom moet Zijn oorlog met Satan stap voor stap gevoerd worden; en verder plant Hij Zijn werk in reactie op de listen van Satan. Dat wil zeggen dat Hij naar gelang het tijdperk mensen redt en Zijn wijsheid en almacht openbaart. Zo was ook het werk van de laatste dagen niet vóór het Tijdperk van Genade voorbeschikt; voorbeschikkingen werden niet op zo’n geordende wijze uitgevoerd als: ten eerste, ervoor zorgen dat de uiterlijke gezindheid van de mens verandert; ten tweede, laat de mens Zijn tuchtiging en beproevingen ontvangen; ten derde, laat de mens de beproeving van de dood ervaren; ten vierde, laat de mens de tijden van liefde voor God ervaren en maak het plan voor een schepsel duidelijk; ten vijfde, laat de mens Gods wil zien en laat hem God helemaal kennen, en voltooi de mens dan. Dit heeft Hij niet allemaal in het Tijdperk van Genade gepland. Hij is hier juist in het huidige tijdperk mee begonnen. Satan is aan het werk, net als God. Satan brengt zijn verdorven gezindheid tot uitdrukking, terwijl God rechtstreeks spreekt en een aantal wezenlijke dingen openbaart. Dit is het werk dat nu gedaan wordt, en lang geleden werd er volgens ditzelfde principe gewerkt nadat de wereld was geschapen.

Eerst schiep God Adam en Eva, en ook schiep Hij een slang. Van alle dingen was de slang het giftigst, zijn lichaam bevatte gif en dit werd door Satan gebruikt. Het was de slang die Eva tot zonde verleidde. Na Eva zondigde ook Adam, en toen waren beiden in staat het onderscheid tussen goed en kwaad te zien. Als Jehova had geweten dat de slang Eva zou verleiden, en dat Eva Adam zou verleiden, waarom heeft Hij ze dan bij elkaar in een tuin gezet? Als Hij die dingen had kunnen voorspellen, waarom schiep Hij dan een slang en liet die in de hof van Eden los? Waarom waren er in de hof van Eden vruchten van de boom van de kennis van goed en kwaad? Was het Zijn bedoeling dat zij de vruchten zouden eten? Toen Jehova kwam, durfden Adam noch Eva Hem tegemoet te treden, en toen pas wist Jehova dat ze van de vruchten van de boom van de kennis van goed en kwaad hadden gegeten en ten prooi waren gevallen aan de listen van de slang. Uiteindelijk vervloekte Hij de slang, en vervloekte Hij ook Adam en Eva. Toen zij beiden van de vrucht van de boom aten, was Jehova Zich er totaal niet van bewust dat ze dat deden. De mensen werden zo verdorven dat zij slecht en seksueel promiscue werden, zelfs in die mate dat wat zij in hun hart droegen slecht en zondig was: ze werden vuil. Jehova had dus spijt dat Hij de mensheid had geschapen. Daarna verrichte Hij het vernietigingswerk van de wereld met een zondvloed, wat Noach en zijn zonen overleefden. Sommige dingen zijn niet echt zo geavanceerd en bovennatuurlijk als de mensen zich voorstellen. Sommigen vragen: “Als God wist dat de aartsengel Hem zou verraden, waarom heeft Hij hem dan geschapen?” Dit zijn de feiten: Toen de aarde nog niet bestond was de aartsengel de belangrijkste engel van de hemel. Hij had de rechtsbevoegdheid over alle engelen in de hemel; dit was het gezag dat God hem had toegekend. Na God was hij de belangrijkste onder de engelen in de hemel. Toen God later de mensheid schiep, beging de aartsengel een nog groter verraad tegen God op aarde. Ik zeg dat hij God verraadde omdat hij de mensheid wilde besturen en zo Gods gezag wilde overtreffen. Het was de aartsengel die Eva tot zonde verleidde. Dit deed hij omdat hij zijn koninkrijk op aarde wilde vestigen en de mensheid God wilde doen verraden en aan hemzelf doen gehoorzamen. Hij zag dat velen hem gehoorzaamden: de engelen, maar ook de mensen op aarde. De vogels en de dieren, de bomen, de bossen, de bergen, de rivieren en alle dingen op aarde waren aan de zorg van de mens toevertrouwd – dat wil zeggen aan Adam en Eva – terwijl Adam en Eva de aartsengel gehoorzaamden. Zo wenste de aartsengel Gods gezag dus te overtreffen en God te verraden. Later leidde dit ertoe dat veel engelen God verraadden en daarna diverse onreine geesten werden. Is de ontwikkeling van de mensheid tot vandaag de dag niet door het verderf van de aartsengel veroorzaakt? De mensheid is alleen geworden hoe ze vandaag is, omdat de aartsengel God heeft verraden en de mensheid heeft verdorven. Dit werk dat stap voor stap wordt uitgevoerd, is lang niet zo abstract en eenvoudig als de mens zich voorstelt. Satan heeft zijn verraad met reden begaan, maar de mens kan zoiets eenvoudigs niet begrijpen. Waarom heeft God de hemel, de aarde en alle dingen geschapen, en ook Satan geschapen? Als God Satan zo veracht, en Satan Zijn vijand is, waarom heeft Hij Satan dan geschapen? Schiep Hij geen vijand door Satan te scheppen? God heeft niet daadwerkelijk een vijand geschapen; Hij heeft juist een engel geschapen en de engel verraadde Hem later. Zijn status was zo hoog geworden dat hij God wilde verraden. Je zou kunnen zeggen dat dit toeval was, maar het was ook een onvermijdelijke ontwikkeling. Het is hetzelfde als dat je onvermijdelijk op een dag zult sterven; er is al sprake van een zekere mate van ontwikkeling. Er zijn dwazen die zeggen: “Gezien Satan uw vijand is, waarom hebt u hem eigenlijk geschapen? Wist u niet dat de aartsengel u zou verraden? Kunt u niet van eeuwigheid naar eeuwigheid kijken? Kent u zijn natuur niet? Omdat u duidelijk wist dat hij u zou verraden, waarom heeft u hem dan aartsengel gemaakt? En ook al zou je het verraad negeren, dan heeft hij nog steeds zoveel engelen geleid en is naar de wereld van de stervelingen afgedaald om de mensheid te verderven. Tot op heden hebt u uw zesduizendjarige managementplan niet kunnen voltooien.” Zijn die woorden juist? Als je zo denkt, maak je het jezelf dan niet moeilijker dan wel nodig is? Weer anderen zeggen: “Als Satan de mensheid niet tot op heden had verdorven, dan zou God de mensheid niet op deze manier gered hebben. Gods wijsheid en almacht zou dan onzichtbaar zijn geweest, hoe zou Zijn wijsheid zich dan manifesteren? God heeft dus een menselijk ras geschapen voor Satan; in de toekomst zou God dan Zijn almacht openbaren – hoe kan de mens anders de wijsheid van God ontdekken? Als de mens zich niet tegen Hem zou verzetten en opstandig zou handelen, zouden Zijn daden zich niet hoeven manifesteren. Als de hele schepping Hem zou aanbidden en gehoorzamen, zou Hij geen werk hebben.” Dit is nog verder van de realiteit verwijderd, want aan God is niets vuil, en dus kan Hij geen vuiligheid scheppen. Hij openbaart Zijn daden nu alleen maar zodat Hij Zijn vijand kan verslaan, om de mensheid te redden die door Hem is geschapen, om de duivels en Satan te verslaan, die Hem haten en verraden en zich tegen Hem verzetten en die helemaal in het begin onder Zijn heerschappij vielen en Hem toebehoorden. Hij wil deze duivels verslaan en zodoende Zijn almacht aan alle dingen openbaren. De mensheid en alle dingen op aarde zijn nu onder Satans invloedssfeer en onder de invloedssfeer van de goddelozen. God wil Zijn daden aan alle dingen openbaren zodat de mensen Hem leren kennen, en daarmee Satan verslaan en Zijn vijanden helemaal overwinnen. Het geheel van dit werk wordt bereikt doordat Hij Zijn daden onthult. Al Zijn schepselen zijn onder Satans invloedssfeer en dus wil Hij Zijn almacht aan hen laten zien en aldus Satan verslaan. Als er geen Satan was, zou Hij Zijn daden niet hoeven te onthullen. Als Satan de mensheid niet lastig had gevallen, zou Hij de mensheid hebben geschapen en hen in de hof van Eden hebben laten leven. Waarom heeft Hij al Zijn daden nooit geopenbaard aan de engelen of aan de aartsengel voordat Satan Hem verraadde? Als de engelen en de aartsengel Hem hadden gekend, en Hem in het begin hadden gehoorzaamd, dan had Hij die zinloze daden van het werk nooit hoeven uitvoeren. Vanwege het bestaan van Satan en duivels, verzetten de mensen zich tegen Hem en lopen ze over van opstandigheid, en daarom wil God Zijn daden openbaren. Omdat Hij oorlog wil voeren met Satan moet Hij Zijn eigen gezag gebruiken om Satan te verslaan en al Zijn daden aanwenden om Satan te verslaan. Op deze manier zal Zijn reddingswerk onder de mensheid Zijn wijsheid en almacht duidelijk aan de mensen laten zien. Het huidige werk van God is betekenisvol en lijkt op geen enkele manier op wat sommigen zeggen: “Is het werk dat u doet niet tegenstrijdig? Is deze volgorde in het werk niet gewoon een oefening in zelfkwelling? U heeft Satan geschapen, vervolgens laat u hem u verraden en zich tegen u verzetten. U heeft de mensheid geschapen, vervolgens heeft u haar aan Satan overhandigd en heeft het laten gebeuren dat Adam en Eva verleid werden. U heeft al deze dingen opzettelijk gedaan; waarom heeft u zo’n hekel aan de mensheid? Waarom heeft u een afkeer van Satan? Heeft u hen niet zelf gemaakt? Wat haat u dan eigenlijk?” Veel dwazen zullen dat zeggen. Ze willen van God houden, maar in hun hart klagen ze over God – wat een tegenstelling! Je begrijpt de waarheid niet, je hebt te veel bovennatuurlijke gedachten, en dan beweer je ook nog dat het Gods fout is – je bent zo dwaas! Jij bent het die de waarheid vervalst, dat is niet de fout van God! Sommigen blijven zelfs maar steeds weer klagen: “U was het die Satan heeft geschapen en u die Satan in de wereld van de mens heeft geworpen en er menselijkheid aan gegeven hebt. De mensheid bezit een satanische gezindheid. In plaats van haar te vergeven, verafschuwt u haar in zekere mate. In het begin hield u in zekere mate van de mensheid. U heeft Satan de mensenwereld ingeslagen, en nu heeft u een hekel aan de mensheid. U bent het die liefde en afschuw voelt voor de mensheid – wat is daar de verklaring voor? Is dat niet een tegenstrijdigheid?” Hoe jullie er ook naar kijken, dit is wat er in de hemel is gebeurd: de aartsengel verraadde God op deze manier, de mensheid werd verdorven op deze manier en is tot op de dag van vandaag op deze manier verdergegaan. Hoe jullie het ook onder woorden brengen, dit is het hele verhaal. Jullie moeten echter goed begrijpen, dat God Zijn huidige werk verricht om jullie te redden en om Satan te verslaan.

Omdat de engelen bijzonder zwak waren en geen vermogen bezaten, werden zij arrogant toen zij gezag kregen. Dit gold in het bijzonder voor de aartsengel, die een hogere status had dan alle andere engelen. De aartsengel was de koning van alle engelen. Hij leidde miljoenen engelen, en onder Jehova had hij een groter gezag dan alle andere engelen. Hij wilde van alles doen, en wilde de engelen naar de mensenwereld leiden om de wereld te besturen. God zei dat Hij het universum bestuurt; de aartsengel zei dat het aan hem was om het universum te besturen, en vanaf dat moment verraadde hij God. In de hemel schiep God een andere wereld. De aartsengel wilde die wereld besturen, maar ook naar het rijk van de mensen afdalen. Kon God dit toestaan? Daarom sloeg Hij de aartsengel en wierp Hij hem in de lucht neer. Sinds dat moment verderft hij de mensheid en voert God een oorlog met hem om de mensheid te redden. God heeft de afgelopen zes millennia gebruikt om de aartsengel te verslaan. Jullie opvatting van een almachtige God komt niet overeen met het werk dat God nu uitvoert; in de praktijk werkt het niet en het is heel dwaas! In feite verklaarde God de aartsengel pas tot vijand na zijn verraad. Alleen vanwege zijn verraad vertrapte de aartsengel immers de mens nadat hij in de mensenwereld aangekomen was, en hierom is de mensheid tot dit stadium ontwikkeld. Hierna heeft God een eed afgelegd aan Satan: “Ik zal jou verslaan en de mensheid, mijn schepping, redden.” In het begin was Satan niet overtuigd: “Wat kunt u mij maken, eerlijk? Kunt u mij werkelijk in de lucht neerslaan? Kunt u me echt verslaan?” Nadat God hem in de lucht had neergeslagen, sloeg Hij verder geen acht meer op hem en begon Hij de mensheid te redden en Zijn eigen werk te doen, ondanks dat Hij voortdurend lastig werd gevallen door Satan. Alles waar Satan toe in staat was, had hij te danken aan de macht die God hem had toegekend; dit alles nam hij mee de lucht in en heeft hij tot de dag van vandaag bewaard. Toen God de aartsengel in de lucht neersloeg, sloeg God hem in de lucht neer maar ontnam Hij hem zijn gezag niet en dus kon hij doorgaan met het verderf van de mensheid. God, aan de andere kant, begon de mensheid te redden, die door Satan verdorven was nadat ze geschapen was. In de hemel heeft God niet één van Zijn daden onthuld. Voordat Hij de aarde schiep, liet Hij echter mensen uit de wereld die Hij had geschapen toe in de hemel om Zijn daden te zien, en zo leidde Hij de mensen boven de hemel. Hij schonk ze wijsheid en intelligentie en leidde die mensen naar die wereld om in te leven. Dit hebben jullie natuurlijk nog niet eerder gehoord. Later, nadat God de mensheid had geschapen, begon de aartsengel de mensheid te verderven. De hele mensheid op aarde was in chaos. Toen pas begon Hij Zijn oorlog tegen Satan, en toen pas zagen de mensen Zijn daden. In het begin waren Zijn daden verborgen voor de mensheid. Nadat Satan in de lucht was neergeslagen, hield hij zich met zijn eigen zaken bezig, en God was bezig met Zijn eigen werk, voortdurend in oorlog met Satan, helemaal tot aan de laatste dagen. Nu is het moment aangebroken om Satan te vernietigen. God gaf hem in het begin gezag, en later sloeg Hij hem in de lucht neer, maar Satan bleef opstandig. Daarna verdierf hij de mensheid, maar God was in feite op aarde om de mensheid te besturen. God gebruikt Zijn management van de mensen om Satan te verslaan. Door de mens te verderven brengt Satan het lot van de mensheid tot een einde en valt hij het werk van God lastig. Aan de andere kant is Gods werk de redding van de mensheid. Is er een stap in Gods eigen werk die niet bedoeld is om de mensheid te redden? Is er een stap die niet bedoeld is om de mensheid te zuiveren, haar rechtschapen te maken en zo te laten leven dat er een beeld ontstaat waarvan gehouden kan worden? Satan doet dit echter niet. Hij verderft de mensheid, hij werkt voortdurend aan het verderf van de mensheid in het hele universum. God doet natuurlijk ook Zijn eigen werk. Hij let niet op Satan. Hoeveel gezag Satan ook heeft, zijn gezag was toch door God gegeven. God heeft hem gewoon niet al Zijn gezag gegeven, dus, wat hij ook doet, hij kan God nooit overtreffen en blijft altijd in de macht van God. In de hemel heeft God niet één van Zijn daden onthuld. Hij gaf Satan slechts een klein deel van het gezag zodat deze de engelen kon besturen. Wat Satan dus ook doet, hij kan het gezag van God nooit overtreffen, omdat het oorspronkelijke gezag dat God hem gaf beperkt was. Terwijl God werkt, verstoort Satan. In de laatste dagen zal hij zijn verstoring afmaken; en zo zal ook Gods werk dan af zijn, en het soort persoon dat God wil voltooien zal dan voltooid zijn. God stuurt de mensen op een positieve manier; Zijn leven is levend water, onmetelijk en grenzeloos. Satan heeft de mens tot op zekere hoogte verdorven, maar uiteindelijk zal het levende water van het leven de mens voltooien; Satan kan dat dan niet meer verhinderen en kan zijn werk dan niet meer doen. Zo krijgt God die mensen helemaal. Satan weigert dit nu nog te accepteren. Hij neemt het voortdurend tegen God op, maar God slaat hier geen acht op. Hij heeft gezegd dat Hij alle duistere krachten en invloed van Satan zal overwinnen. Dit is het werk dat nu in het vlees gedaan moet worden en dit is ook de betekenis van de incarnatie. Het is bedoeld om het stadium van het werk waarmee Satan in de laatste dagen verslagen wordt af te maken, om alles wat aan Satan toebehoort uit te schakelen. Gods overwinning over Satan is een onvermijdelijke trend! Satan heeft in feite lang geleden al gefaald. Toen het evangelie zich begon te verspreiden in het land van de grote rode draak, dat wil zeggen toen de vleesgeworden God begon te werken en dit werk in gang werd gezet, was Satan geheel en al verslagen, want de incarnatie was bedoeld om Satan te verslaan. Satan zag dat God weer vlees was geworden en ook met Zijn werk was begonnen, en hij zag dat geen enkele kracht dit werk tegen zou kunnen houden. Daarom stond hij verstomd toen hij dit werk zag en durfde hij geen verder werk te doen. Aanvankelijk dacht Satan dat ook hij over voldoende wijsheid beschikte, en hij onderbrak en verstoorde Gods werk. Hij had echter niet verwacht dat God weer vleesgeworden was en dat God in Zijn werk zijn opstandigheid had gebruikt om als openbaring en oordeel voor de mensheid te dienen en zo de mensheid te veroveren en Satan te verslaan. God is wijzer dan Satan en Zijn werk overtreft dat van Satan mijlenver. Daarom zei ik voorheen: Het werk dat ik doe wordt in reactie op de listen van Satan uitgevoerd. Uiteindelijk zal ik mijn almacht laten zien, en de machteloosheid van Satan. Als God Zijn werk doet, komt Satan achter Hem aan, totdat hij uiteindelijk vernietigd is – hij zal niet eens weten wat hem overkomt! Hij zal zich de waarheid pas realiseren als hij is stukgesmeten en verpletterd, hij is dan al verbrand in de vuurzee. Zal hij dan niet volledig overtuigd zijn? Hij heeft dan immers geen snode plannen meer!

Dit realistische werk, dat stap voor stap moet worden gedaan, drukt vaak zwaar op Gods hart in rouw om de mensheid. Daarom heeft Zijn oorlog met Satan nu al 6.000 jaar geduurd. God zegt het zo: “Nooit zal ik weer een mensheid scheppen, nooit zal ik weer gezag verlenen aan engelen.” Vanaf dat moment volgden de engelen God gewoon als zij op aarde kwamen werken. Hij gaf ze nooit gezag. Hoe voerden de engelen die de Israëlieten zagen hun werk uit? Ze openbaarden zich in dromen en brachten Jehova’s woorden over. Toen Jezus drie dagen na Zijn kruisiging herrees, waren het de engelen die de steen opzij duwden, en niet de Geest van God persoonlijk. De engelen deden alleen dit soort werk nog maar, ze hadden een ondersteunende rol en geen gezag, want God zou ze nooit meer gezag verlenen. Na enige tijd van werk namen de mensen die door God gebruikt waren op aarde de positie van God in, en ze zeiden: “Ik wil het universum overtreffen! Ik wil in de derde hemel staan! Wij willen de heerschappij van soevereine macht!” Na een paar dagen werk werden ze arrogant. Ze wilden soevereine macht op aarde, ze wilden een andere natie oprichten, ze wilden alles aan zich onderwerpen en ze wilden in de derde hemel komen te staan. Weet je dan niet dat je slechts een mens bent, die door God wordt gebruikt? Hoe kun jij tot de derde hemel opstijgen? God komt op aarde om te werken, in stilte zonder te schreeuwen, en gaat weer als Zijn werk ongemerkt is gedaan. Hij schreeuwt nooit zoals mensen doen, maar Hij voert Zijn werk realistisch uit. Hij zal ook nooit een kerk binnengaan en roepen: “Ik zal jullie allemaal uitroeien! Ik zal jullie vervloeken en tuchtigen!” Hij doet gewoon Zijn werk, en gaat weer als Hij klaar is. Die religieuze predikanten die zieken genezen en duivels uitdrijven, anderen vanaf de preekstoel de les lezen, lange en pompeuze redevoeringen houden en onrealistische zaken bespreken, zijn arrogant tot op het bot! Zij zijn de afstammelingen van de aartsengel!

In de 6.000 jaar werk tot op heden heeft God al veel van Zijn daden laten zien, hiervan is het belangrijkste doel geweest om Satan te verslaan en heel de mensheid redding te brengen. Hij maakt van deze gelegenheid gebruik om alles in de hemel, alles op aarde, alles in de zeeën en ieder klein voorwerp van Gods schepping op aarde Gods almacht en al Gods daden te laten zien. Hij grijpt de gelegenheid van de overwinning op Satan aan om al Zijn daden voor de mensheid te openbaren en de mensen in staat te stellen Hem te prijzen en Zijn wijsheid, in het verslaan van Satan, te verheerlijken. Alles op aarde, in de hemel en in de zeeën brengt Hem glorie, prijst Zijn almacht, prijst al Zijn daden en roept Zijn heilige naam. Dit is het bewijs dat Hij Satan heeft verslagen, het bewijs van Zijn overwinning op Satan. En wat nog belangrijker is: het is het bewijs van Zijn redding van de mensheid. Gods hele schepping brengt Hem glorie, prijst Hem omdat Hij Zijn vijand heeft verslagen en als overwinnaar is teruggekeerd, en prijst Hem als de grote zegevierende Koning. Zijn doel is niet alleen Satan te verslaan, en daarom heeft Zijn werk 6.000 jaar geduurd. Hij gebruikt de overwinning op Satan om de mensheid te redden; Hij gebruikt de overwinning op Satan om al Zijn daden te openbaren en om Zijn hele glorie te laten zien. Hij zal glorie verwerven en de hele menigte engelen zal Zijn glorie ook zien. De boodschappers in de hemel, de mensen op aarde en de hele schepping op aarde ziet de glorie van de Schepper. Dit is het werk dat Hij doet. Zijn hele schepping op aarde en in de hemel zal Zijn glorie aanschouwen, en Hij zal zegevierend terugkeren nadat Hij Satan helemaal heeft verslagen en dan zal Hij de mensheid Hem laten prijzen. Zo zal Hij erin slagen beide aspecten te bereiken. Uiteindelijk zal de hele mensheid door Hem veroverd worden, en zal Hij iedereen die zich verzet of in opstand komt wegvagen, dat wil zeggen, iedereen die aan Satan toebehoort zal Hij wegvagen. Nu zie je al die daden van God, toch verzet je je nog, en ben je opstandig en onderwerp je je niet. Je koestert veel dingen in jezelf en doet wat je wil. Je volgt je eigen lusten en voorkeuren – dat is opstandigheid, dat is verzet. Geloof in God dat wordt uitgevoerd voor het vlees, voor de eigen lusten en voorkeuren, voor de wereld en voor Satan zijn immers vuil; het betekent verzet en opstandigheid. Er zijn tegenwoordig allerlei soorten geloof: sommigen zoeken bescherming tegen rampen, anderen willen graag gezegend worden, en terwijl sommigen de mysteries willen begrijpen zijn er weer anderen die geld proberen te verdienen. Dit zijn allemaal vormen van verzet, het is allemaal blasfemie! Als je zegt dat je je verzet of opstandig bent – verwijs je dan niet daarnaar? Velen mopperen of klagen nu, of oordelen. Dat zijn allemaal dingen die de goddelozen doen; het is menselijk verzet en opstandigheid. Die mensen zijn bezeten en bezet door Satan. De mensen die God wint, zijn zij die zich volledig aan Hem onderwerpen, zij die door Satan zijn verdorven maar nu door Zijn werk zijn gered en overwonnen, die de beproevingen hebben doorstaan en uiteindelijk geheel door God zijn gewonnen en niet meer onder Satans domein leven en hebben gebroken met de zondigheid, die verder in heiligheid willen leven − dat zijn de heiligste mensen, zij zijn de heiligen. Als jouw huidige daden niet met een deel van Gods vereisten overeenkomen, zul je worden verstoten. Dat is onbetwistbaar. Alles wordt gedaan aan de hand van het heden, hoewel Hij jou heeft voorbestemd en verkozen, zullen toch jouw huidige daden de uitkomst bepalen. Als je het nu niet kunt bijhouden, zul je verstoten worden. Als je het nu niet kunt bijhouden, hoe kun je het dan later wel bijhouden? Nu er een dergelijk groot wonder voor jou is verschenen, geloof je nog steeds niet. Hoe zul je later dan in Hem geloven, als Zijn werk af is en Hij dergelijk werk niet meer doet? Dan zal het zelfs des te meer onmogelijk zijn voor jou om Hem te volgen! Later zal God uitgaan van jouw houding en kennis van het werk van de vleesgeworden God en jouw ervaring, om te bepalen of je zondig of rechtschapen bent, of om te bepalen of je vervolmaakt of uitgestoten bent. Nu moet je het duidelijk zien. De Heilige Geest werkt aldus: Hij bepaalt jouw uitkomst aan de hand van jouw gedrag van vandaag. Wie spreekt de woorden van vandaag? Wie doet het werk van vandaag? Wie bepaalt of jij vandaag zult worden verstoten? Wie beslist jou te vervolmaken? Doe ik dit niet zelf? Ik ben Degene die deze woorden spreekt, ik ben Degene die dit werk uitvoert. Vervloeken, tuchtigen en oordelen over mensen, dat is allemaal onderdeel van mijn eigen werk. Uiteindelijk zal het ook mijn werk zijn om jullie te verstoten. Het is allemaal mijn eigen zaak! Jou volmaakt maken is mijn eigen zaak, en ook jou van zegeningen laten genieten is mijn eigen zaak. Dit is allemaal mijn eigen werk. Jouw uitkomst was niet door Jehova voorbestemd, deze wordt door de God van vandaag bepaald. Het wordt nu bepaald, niet vóór de schepping van de wereld. Sommigen dwazen zeggen: “Is er misschien iets mis met uw ogen, ziet u mij niet zoals u mij zou moeten zien? Uiteindelijk zult u zien hoe de Geest alles zichtbaar maakt!” Aanvankelijk koos Jezus Judas als Zijn discipel. De mensen vragen: “Hoe kon Hij een discipel kiezen die Hem zou verraden?” Judas was in het begin niet van plan om Jezus te verraden. Dit gebeurde gewoon later. Jezus was Judas in het begin nog gunstig gezind. Hij zorgde ervoor dat de man Hem volgde en maakte hem verantwoordelijk voor de financiën. Als Hij had geweten dat Judas geld verduisterde, zou Hij hem niet verantwoordelijk hebben gemaakt voor het geld. Je zou kunnen zeggen dat Jezus aanvankelijk niet wist dat deze man een oneerlijke bedrieger was die zijn broeders en zusters bedroog. Later, toen Judas al een tijdje volgeling was, zag Jezus hoe hij zijn broeders en zusters probeerde te vlijen, en hoe hij God probeerde te vlijen. Men kwam er ook achter dat hij altijd geld uit de geldzak uitgaf, en ze vertelden het aan Jezus. Jezus werd zich toen pas van dit alles bewust. Omdat Jezus het werk van de kruisiging uit ging voeren en iemand nodig had die Hem zou verraden, en deze rol toevallig heel goed bij Judas paste, zei Jezus: “Een van ons zal mij verraden. De Mensenzoon zal dit verraad gebruiken om gekruisigd te worden en drie dagen later weer op te staan.” Aanvankelijk koos Jezus Judas niet echt uit voor het verraad; integendeel, Hij hoopte dat Judas een trouwe discipel zou zijn. Onverwacht bleek dat Judas een hebzuchtige ontaarde man was die de Heer verraadde en Hij gebruikte deze situatie om Judas uit te kiezen voor dit werk. Als alle twaalf discipelen van Jezus trouw waren geweest, en er niemand zoals Judas onder hen had gezeten, dan was de man die Jezus zou verraden uiteindelijk iemand van buitenaf geweest. Het gebeurde echter dat er één onder hen was die graag steekpenningen aannam – Judas. Zo gebruikte Jezus deze man om Zijn werk af te maken. Zo eenvoudig was het! Dit had Jezus niet voorbestemd toen Hij aan Zijn werk begon. Hij nam deze beslissing pas toen de ontwikkelingen een bepaald stadium hadden bereikt. Dit was de beslissing van Jezus, inderdaad, de beslissing van de Geest van God Zelf. Het was eerst Jezus die Judas gekozen had, maar toen Judas later Jezus verraadde, was dit het werk van de Heilige Geest die Zijn eigen doel moest dienen. Het was toen het werk van de Heilige Geest. Toen Jezus Judas koos, had Hij geen idee dat deze Hem zou verraden. Hij wist alleen dat het Judas Iskariot was. Jullie uitkomst wordt ook bepaald door de mate van jullie huidige onderwerping en de mate van groei van jullie leven, niet volgens het idee dat mensen hebben dat dit voorbestemd was bij de schepping van de wereld. Dit moet je duidelijk begrijpen. Dit hele werk wordt niet uitgevoerd zoals jij het je inbeeldt.

Over titels en identiteit

Als je geschikt wil zijn om gebruikt te worden door God, moet je het werk van God kennen. Je moet het werk kennen dat Hij eerder heeft gedaan (in het Nieuwe en Oude Testament) en, je moet vooral ook, Zijn werk van nu kennen. Met andere woorden, je moet de drie fases van Gods werk gedurende 6.000 jaar kennen. Als van jou gevraagd wordt om het evangelie te verkondigen, zul je daar niet toe in staat zijn zonder het werk van God te kennen. Sommigen zullen je misschien bevragen over wat jullie God heeft gezegd over de Bijbel, het Oude Testament en Jezus’ werk en woorden van die tijd. Als je niet kunt spreken tot de innerlijke waarheid van de Bijbel, dan zullen ze niet overtuigd raken. In het begin sprak Jezus veel over het Oude Testament met Zijn leerlingen. Alles wat ze lazen kwam uit het Oude Testament. Het Nieuwe Testament is pas tientallen jaren na de kruisiging van Jezus geschreven. Om het evangelie te verkondigen moeten jullie vooral de innerlijke waarheid van de Bijbel begrijpen en Gods werk in Israël, dat wil zeggen het werk gedaan door Jehova. En jullie moeten ook het werk dat is gedaan door Jezus begrijpen. Dat zijn de dingen waar alle mensen zich het meest druk om maken, en de innerlijke waarheid van deze twee stadia van werk is wat ze niet gehoord hebben. Wanneer je het evangelie verkondigt, zet het spreken over het werk van de Heilige Geest vandaag dan even aan de kant. Dit stadium van het werk ligt buiten hun bereik, want wat jullie nastreven is het meest verheven van alles: kennis van God en kennis van het werk van de Heilige Geest en niets is meer verheven dan dat. Als je begint met spreken over verheven dingen, is dat te moeilijk voor hen, want niemand heeft een dergelijk werk van de Heilige Geest ervaren. Er is geen precedent en het is niet makkelijk voor mensen om te accepteren. Hun ervaringen zijn oude dingen uit het verleden, met af en toe iets dat is gedaan door de Heilige Geest. Wat zij ervaren is niet het werk van de Heilige Geest vandaag of Gods wil vandaag. Zij handelen nog volgens oude gebruiken, zonder nieuw licht of nieuwe dingen.

In de tijd van Jezus deed de Heilige Geest Zijn werk vooral in Jezus, terwijl degenen die Jehova dienden in priesterkleren in de tempel dat deden met standvastige trouw. Zij hadden wel ook het werk van de Heilige Geest, maar waren niet in staat om Gods wil op dat moment te vatten en bleven gewoon trouw aan Jehova volgens de oude gebruiken, zonder nieuwe begeleiding. Jezus kwam en bracht nieuw werk. Die mensen die in de tempel dienden, hadden geen nieuwe begeleiding en ook geen nieuw werk. Dienst doend in de tempel konden ze niet meer doen dan de oude gebruiken handhaven; zonder de tempel te verlaten, konden ze geen nieuwe intrede krijgen. Het nieuwe werk werd gebracht door Jezus en Jezus ging niet de tempel binnen om Zijn werk te doen. Hij deed Zijn werk alleen buiten de tempel omdat het terrein van Gods werk lang geleden al was veranderd. Hij werkte niet binnen in de tempel en als iemand Hem daar diende zou dat de dingen alleen maar kunnen houden zoals ze waren en niet leiden tot nieuw werk. Op dezelfde manier vereren gelovige mensen nu nog steeds de Bijbel. Als je hun het evangelie verkondigt, zullen ze je om de oren slaan met details over woorden in de Bijbel en zullen ze veel bewijs vinden, waarna je verbijsterd en sprakeloos achterblijft; daarna zullen ze je van een label voorzien en zullen ze denken dat je dwaas bent in je geloof. Ze zullen zeggen: “Je kent de Bijbel niet eens, het woord van God, hoe kun je dan zeggen dat je gelooft in God?” Dan zullen ze op je neerkijken en ook zeggen: “Als degene in wie jullie geloven God is, waarom vertelt Hij jullie dan niet alles over het Oude en het Nieuwe Testament? Als Hij zijn glorie van Israël naar het Oosten heeft gebracht, waarom weet Hij dan niets van het gedane werk in Israël? Waarom kent Hij het werk van Jezus niet? Als jullie dat niet weten, bewijst dat dat het jullie niet is gezegd. Als Hij de tweede incarnatie van Jezus is, hoe zou Hij deze dingen niet kunnen weten? Jezus kende het werk dat was gedaan door Jehova, hoe zou Hij dat niet kunnen kennen?” Als de tijd daar is, zullen ze je allemaal zulke vragen stellen. Hun hoofd zit vol met dit soort dingen, hoe zouden ze het niet kunnen vragen? Degenen in deze stroming focussen niet op de Bijbel omdat jullie op de hoogte zijn gebleven van het werk dat stapje-voor-stapje vandaag de dag door God wordt gedaan. Jullie hebben dit stap-voor-stap werk met jullie eigen ogen gezien, jullie hebben de drie stadia van het werk duidelijk gezien en daarom moesten jullie de Bijbel neerleggen en stoppen haar te bestuderen. Maar zij kunnen het niet bestuderen, omdat zij niets weten van dit stap-voor-stap werk. Sommige mensen zullen vragen: “Wat is het verschil tussen het werk dat wordt gedaan door de geïncarneerde God en dat van de profeten en apostelen uit het verleden? David werd ook Heer genoemd, net als Jezus. Hoewel het werk dat ze deden verschillend was, werden ze hetzelfde genoemd. Waarom, zeg je, was hun identiteit niet gelijk? Wat Johannes zag was een visioen, afkomstig van de Heilige Geest, en hij was in staat om de woorden te spreken die de Heilige Geest wilde zeggen. Waarom is de identiteit van Johannes anders dan die van Jezus?” De woorden die door Jezus werden gesproken konden God volledig representeren en representeerden volledig het werk van God. Wat Johannes zag was een visioen en hij was niet in staat om het werk van God volledig te representeren. Hoe kan het dat Johannes, Petrus en Paulus vele woorden spraken – net als Jezus – maar niet dezelfde identiteit hadden als Jezus? Dat is vooral omdat het werk dat zij deden verschillend was. Jezus representeerde de Geest van God en was de Geest van God rechtstreeks aan het werk. Hij deed het werk van een nieuwe tijd, het werk dat niemand eerder had gedaan. Hij opende een nieuwe weg, Hij representeerde Jehova en Hij representeerde God Zelf. Terwijl Petrus, Paulus en David, ongeacht hoe ze genoemd werden, slechts de identiteit van een schepsel van God representeerden, en werden gezonden door Jezus of Jehova. Dus hoe veel werk ze ook deden, hoe groot de wonderen die ze deden ook waren, ze waren uiteindelijk slechts schepselen van God en niet in staat om de Geest van God te representeren. Zij werkten in de naam van God of na gezonden te zijn door God. Bovendien werkten zij in de tijdperken die was begonnen door Jezus of Jehova en het werk dat zij deden stond niet los. Zij waren uiteindelijk slechts schepselen van God. In het Oude Testament spraken veel profeten voorspellingen uit of schreven profetische boeken. Niemand zei dat zij God waren, maar zodra Jezus begon te werken, getuigde de Geest van God dat Hij God was. Waarom is dat zo? Op dit moment zou je dat al moeten weten! Vroeger hebben de apostelen en profeten verschillende brieven geschreven en vele profetieën gedaan. Later hebben mensen sommige daarvan gekozen om op te nemen in de Bijbel en sommige zijn verloren gegaan. Omdat er mensen zijn die zeggen dat alles dat door hen is gezegd afkomstig is van de Heilige Geest, waarom wordt dan een gedeelte daarvan als goed beschouwd en een gedeelte als slecht? En waarom zijn sommigen wel gekozen en anderen niet? Als het inderdaad de woorden zijn die zijn gesproken door de Heilige Geest, zou het dan nodig zijn dat mensen een selectie maken? Waarom is het verslag van de woorden die Jezus heeft gesproken en van het werk dat Hij heeft gedaan verschillend in elk van de vier evangeliën? Is dat niet de schuld van degenen die het opgetekend hebben? Sommige mensen zullen vragen: “Omdat de brieven die zijn geschreven door Paulus en de andere schrijvers van het Nieuwe Testament en het werk dat zij deden gedeeltelijk afkomstig waren van de menselijke wil en vermengd waren met menselijke ideeën, is er dan niet ook menselijk onzuiverheid in de woorden die u (God) vandaag de dag spreekt? Bevatten die werkelijk geen menselijke ideeën?” Dit stadium van het werk dat door God wordt gedaan is totaal verschillend van dat van Paulus en de vele apostelen en profeten. Er is niet alleen een verschil in identiteit, maar er is ook een principieel verschil in het werk dat wordt gedaan. Nadat Paulus neergeslagen was en voor de Heer neerviel, werd hij geleid door de Heilige Geest om te werken en werd hij een gezondene. Daarom schreef hij brieven aan de kerken en deze brieven volgden allemaal de leer van Jezus. Paulus is gezonden door de Heer om te werken in de naam van de Heer Jezus, maar toen God Zelf kwam, werkte Hij niet in de naam van iemand en representeerde Hij niemand anders dan de Geest van God in Zijn werk. God kwam om Zijn werk rechtstreeks te doen: Hij is niet vervolmaakt door een mens en Zijn werk is niet gedaan volgens de leer van een mens. In dit stadium van het werk leidt God niet door te spreken over Zijn persoonlijke ervaringen, maar voert Hij het werk rechtstreeks uit in overeenstemming met wat Hij heeft. Bijvoorbeeld de beproeving van de dienstdoeners, de tijd van tuchtiging, de beproeving van de dood, de tijd van God liefhebben … Dit is allemaal werk dat niet eerder is gedaan en werk van de huidige tijd, in plaats van menselijke ervaringen. Wat zijn in de woorden die ik heb gesproken de menselijke ervaringen? Zijn ze niet allemaal rechtstreeks afkomstig van de Geest en zijn ze niet voortgekomen uit de Geest? Het is alleen zo dat jouw kaliber zo zwak is dat je niet in staat bent om dieper te kijken tot op de waarheid! De praktische weg van leven waar ik over spreek is het leiden over het pad. Hierover is nooit door iemand gesproken, noch heeft iemand dit pad al eerder ervaren of kende iemand deze realiteit. Voordat ik deze woorden sprak, heeft niemand ze nog gezegd. Niemand heeft ooit over zulke ervaringen gesproken of over zulke details. Bovendien heeft nog nooit iemand op deze zaken gewezen om ze te onthullen. Niemand heeft ooit over het pad geleid, dat ik vandaag leid en als dit door een mens zou worden geleid, zou het geen nieuwe weg zijn. Neem Paulus en Petrus bijvoorbeeld. Zij hadden geen eigen persoonlijke ervaringen voordat Jezus voorging op het pad. Het was pas nadat Jezus hen op het pad had geleid, dat zij de woorden die door Jezus waren gesproken en het pad waarop Hij leidde hebben ervaren. Hierdoor hebben ze veel ervaringen opgedaan en de brieven geschreven. Op die manier zijn de ervaringen van mensen niet hetzelfde als het werk van God en is het werk van God niet hetzelfde als de kennis zoals beschreven door de ideeën en ervaringen van mensen. Ik heb keer op keer gezegd dat ik vandaag een nieuw pad leid en nieuw werk doe en mijn werk en mijn uitingen zijn anders dan die van Johannes en alle andere profeten. Ik doe nooit eerst ervaringen op en spreek er dan met jullie over – zo is het zeker niet. Als dat zo zou zijn, zou dat jullie niet al lang geleden hebben vertraagd? In het verleden was de kennis waar velen over spraken zo verheven, maar al hun woorden zijn alleen gesproken op basis van de woorden van de zogenaamde spirituele personen. Zij leidden niet de weg, maar kwamen vanuit hun ervaringen, vanuit wat zij hadden gezien en vanuit hun kennis. Sommige dingen waren hun opvattingen en sommige dingen ervaringen die ze hadden samengevat. De aard van mijn werk vandaag is totaal anders. Ik heb niet ervaren om geleid te worden door anderen, noch heb ik geaccepteerd om vervolmaakt te worden door anderen. Bovendien is alles wat ik heb gezegd en gedeeld niet als dat van iemand anders en is het nooit door iemand anders gezegd. Vandaag wordt, ongeacht wie jullie zijn, jullie werk uitgevoerd op basis van deze woorden die ik spreek. Wie zou zonder deze uitingen en dit werk in staat zijn om deze dingen (de beproeving van de dienstdoeners, de tijd van tuchtiging …) te ervaren en wie zou in staat zijn om te spreken over deze kennis? Ben je echt niet in staat om dat te zien? Ongeacht in welke stap van het werk, zodra mijn woorden worden uitgesproken, beginnen jullie te communiceren volgens mijn woorden en te werken volgens mijn woorden en dit is niet een weg die een van jullie had bedacht. Ben je, nu je zover bent gekomen, niet in staat om zo’n duidelijke en eenvoudige vraag te zien? Het is niet een weg die door iemand is verzonnen, noch is het gebaseerd op een spiritueel persoon. Het is een nieuw pad en zelfs veel van de woorden die ooit door Jezus zijn gesproken zijn niet langer geldig. Wat ik zeg is de opening van een nieuw tijdperk en het is werk dat op zichzelf staat. Het werk dat ik doe en de woorden die ik spreek zijn allemaal nieuw. Is dat niet het nieuwe werk van vandaag? Het werk van Jezus was ook zo. Zijn werk was ook anders dan dat van de mensen in de tempel en het was ook anders dan het werk van de farizeeën, noch leek het op dat wat werd gedaan door het volk van Israël. Mensen wisten niet wat ze ervan moesten denken nadat ze er getuige van waren geweest: “Was dit werkelijk gedaan door God?” Jezus hield zich niet aan de wet van Jehova. Toen Hij de mensen kwam onderrichten was alles wat Hij zei nieuw en anders dan wat was gezegd door de oude heiligen en profeten van het Oude Testament. Daardoor bleven mensen onzeker. Dat is wat het zo moeilijk maakt om met mensen om te gaan. Voordat jullie dit nieuwe stadium van het werk accepteerden, was het pad dat de meerderheid van jullie bewandelden dat van het beoefenen en binnengaan op de grondvesten van het pad van die spirituele personen. Maar vandaag is het werk dat ik doe heel anders en daarom kunnen jullie niet beslissen of het goed is of niet. Het maakt me niets uit welk pad je eerst bent gegaan en het interesseert me ook niet wiens ‘voedsel’ je at of wie je als je ‘vader’ beschouwde. Nu ik ben gekomen en nieuw werk heb gebracht om mensen te leiden, moet iedereen die mij volgt doen wat ik zeg. Ongeacht hoe sterk de ‘familie’ waar je vandaan komt is, je moet mij volgen. Je moet niet handelen volgens je vroegere gebruiken, je ‘pleegvader’ zou zich terug moeten trekken en jij zou voor je God moeten komen om je rechtmatige deel te vragen. Het geheel van jou is in mijn handen en je zou niet te veel blind geloof moeten geven aan je pleegvader; hij kan geen totale controle over je uitoefenen. Het werk van vandaag staat op zichzelf. Alles wat ik zeg vandaag is duidelijk niet gebaseerd op een basis uit het verleden. Het is een nieuw begin en als je zegt dat dit is gemaakt door een mens dan ben je iemand die zo blind is, dat hij niet meer gered kan worden!

Jesaja, Ezechiël, Mozes, David, Abraham en Daniël waren leiders of profeten van het uitverkoren volk Israël. Waarom werden zij niet God genoemd? Waarom getuigde de Heilige Geest niet van hen? Waarom getuigde de Heilige Geest van Jezus zodra Hij Zijn werk begon en Zijn woorden begon te spreken? En waarom getuigde de Heilige Geest niet van anderen? Zij, mannen van vlees en bloed, werden “Heer” genoemd. Ongeacht hoe ze genoemd werden, representeert hun werk hun wezen en essentie en hun wezen en essentie representeren hun identiteit. Hun essentie is niet afhankelijk van hun titel; deze wordt gerepresenteerd door wat ze uitdrukten en wat ze naleefden. In het Oude Testament was het heel gewoon om Heer genoemd te worden. Iemand kon wat dan ook genoemd worden, maar zijn essentie en intrinsieke identiteit waren onveranderlijk. Zijn onder die valse Christussen, valse profeten en bedriegers niet ook mensen die “God” worden genoemd? En waarom zijn zij niet God? Omdat ze niet in staat zijn om het werk van God te doen. In de basis zijn zij mannen, bedriegers van mensen, niet God en daarom hebben zij niet de identiteit van God. Werd David niet ook Heer genoemd door de twaalf stammen? Jezus werd ook Heer genoemd; waarom werd alleen Jezus de geïncarneerde God genoemd? Was Jeremia niet ook bekend als de Mensenzoon? En was Jezus niet bekend als de Mensenzoon? Waarom werd Jezus gekruisigd in naam van God? Is dat niet omdat Zijn essentie anders was? Is dat niet omdat Zijn werk anders was? Maakt een titel uit? Hoewel Jezus ook de Mensenzoon werd genoemd, was Hij de eerste incarnatie van God, Hij was gekomen om de macht te nemen en het werk van de verlossing te volbrengen. Dit bewijst dat de identiteit en essentie van Jezus anders waren dan die van anderen die ook Mensenzoon werden genoemd. Wie van jullie durft vandaag te zeggen dat alle woorden die zijn gesproken door hen die werden gebruikt door de Heilige Geest afkomstig waren van de Heilige Geest? Durft iemand zoiets te zeggen? Als je wel zoiets zegt, waarom is dan het boek met profetieën van Ezra weggedaan en waarom is hetzelfde gedaan met de boeken van die oude heiligen en profeten? Als ze allemaal afkomstig waren van de Heilige Geest, waarom durven jullie het dan om zulke wispelturige keuzes te maken? Ben jij gekwalificeerd om te kiezen wat het werk is van de Heilige Geest? Veel van de verhalen van Israël zijn ook weggedaan. Als je gelooft dat deze geschriften uit het verleden allemaal afkomstig zijn van de Heilige Geest, waarom zijn dan sommige boeken weggedaan? Als ze allemaal afkomstig waren van de Heilige Geest, zouden ze allemaal behouden moeten worden en naar de broeders en zusters van de kerken gestuurd om te lezen. Ze zouden niet gekozen of weggedaan moeten worden volgens menselijke willekeur; het is verkeerd om dat te doen. Als je zegt dat de ervaringen van Paulus en Johannes vermengd waren met hun persoonlijke visie, betekent dat niet dat hun persoonlijke ervaringen en kennis afkomstig was van Satan, maar alleen dat ze dingen hadden die afkomstig waren van hun persoonlijke ervaringen en visies. Hun kennis kwam overeen met de achtergrond van de daadwerkelijke ervaringen in die tijd en wie zou met zekerheid kunnen zeggen dat dat allemaal afkomstig was van de Heilige Geest? Als de vier evangeliën allemaal afkomstig waren van de Heilige Geest, waarom hebben Matheus, Marcus, Lucas en Johannes dan allemaal iets anders gezegd over het werk van Jezus? Als jullie dit niet geloven, kijk dan eens naar de verhalen in de Bijbel over hoe Petrus de Heer drie keer loochende: ze zijn allemaal verschillend en ze hebben allemaal hun eigen karakteristieken. Velen die onwetend zijn zeggen: “De vleesgeworden God is ook een mens; kunnen dan de woorden die Hij spreekt volledig afkomstig zijn van de Heilige Geest? Als de woorden van Paulus en Johannes vermengd waren met de menselijke wil, zijn de woorden die Hij spreekt dan werkelijk niet vermengd met de menselijke wil?” Mensen die zulke dingen zeggen zijn blind en onwetend! Lees de vier evangeliën zorgvuldig; Lees wat zij vastlegden over de dingen die Jezus deed en de woorden die Hij sprak. Elk verhaal was, simpel gezegd, verschillend en elk had zijn eigen perspectief. Als wat door de auteurs van deze verhalen is geschreven allemaal afkomstig was van de Heilige Geest, zou het allemaal hetzelfde en consistent moeten zijn. Waarom zijn er dan discrepanties? Is het niet heel dwaas van de mens om dit niet te kunnen zien? Als je gevraagd wordt om te getuigen van God, wat voor getuigenis kun je dan geven? Kan zo’n manier van God kennen van Hem getuigen? Als anderen je vragen: “Als de verslagen van Johannes en Lucas vermengd zijn met de menselijke wil, zijn dan niet de woorden die door jullie God zijn gesproken ook vermengd met de menselijke wil?”, zou je dan een duidelijk antwoord kunnen geven? Nadat Lucas en Matheus de woorden van Jezus hadden gehoord en het werk van Jezus hadden gezien, spraken ze vanuit hun eigen kennis in de vorm van herinneringen en beschreven sommige feiten die Jezus had gedaan. Kun je zeggen dat hun kennis volledig was onthuld door de Heilige Geest? Buiten de Bijbel waren er veel spirituele personen met meer kennis dan zij; waarom zijn hun woorden niet opgepikt door latere generaties? Zijn zij niet ook gebruikt door de Heilige Geest? Weet dat ik in het werk van vandaag niet spreek vanuit mijn eigen visie gebaseerd op het fundament van het werk van Jezus. Ook spreek ik niet mijn eigen kennis uit tegen de achtergrond van het werk van Jezus. Welk werk deed Jezus in die tijd? En welk werk doe ik nu? Wat ik doe en zeg is zonder precedent. Het pad waarop ik nu ga is nooit eerder betreden, er is niet op gelopen door de mensen van vorige generaties en tijden. Vandaag is dat pad geopend en is dat niet het werk van de Geest? Ook al was het het werk van de Heilige Geest, de leiders uit het verleden hebben allemaal hun werk uitgevoerd op het fundament van anderen; Het werk van God Zelf is echter anders. Het stadium van het werk van Jezus was hetzelfde: Hij heeft een nieuwe weg ontsloten. Toen Hij kwam, predikte Hij het evangelie van koninkrijk der hemelen en zei dat de mensen zich moesten bekeren en berouw tonen. Nadat Jezus Zijn werk had volbracht, gingen Petrus en Paulus en anderen door met het werk van Jezus. Nadat Jezus aan het kruis was geslagen en ten hemel opgestegen, zijn zij door de Geest gestuurd om de weg van het kruis te verspreiden. De woorden van Paulus waren weliswaar verheven, maar ze waren ook gebaseerd op het fundament gelegd door wat Jezus zei, zoals geduld, liefde, lijden, het bedekken van het hoofd, doop en andere leerstellingen om te volgen. Dat was allemaal gefundeerd op de woorden van Jezus. Zij waren niet in staat om een nieuwe weg te openen omdat ze allemaal mannen waren die gebruikt werden door God.

De uitspraken en het werk van Jezus waren in die tijd niet volgens de leer en Hij voerde Zijn werk niet uit volgens het werk van de wet van het Oude Testament. Het was volgens het werk dat gedaan moest worden in het Tijdperk van Genade. Hij werkte volgens het werk dat Hij had voortgebracht, volgens Zijn eigen plan en volgens Zijn bediening. Hij werkte niet in overeenstemming met de wet van het Oude Testament. Niets wat Hij deed was in overeenstemming met de wet van het Oude Testament en Hij is niet gekomen om te werken om de woorden van de profeten te vervullen. Elk stadium van Gods werk was niet speciaal om de voorspellingen van de oude profeten te vervullen en Hij is niet gekomen om Zich te houden aan de leer of bewust de voorspellingen van de oude profeten uit te voeren. Maar Zijn daden verstoorden de voorspelling van de oude profeten ook niet en ze verstoorden ook niet het werk dat Hij eerder had gedaan. Het meest in het oog springende punt van Zijn werk was dat Hij Zich niet hield aan een leer en het werk deed dat Hij Zelf moest doen. Hij was geen profeet of ziener, maar een doener, die daadwerkelijk was gekomen om het werk te doen dat Hij moest doen, en om Zijn nieuwe tijdperk te openen en Zijn nieuwe werk te doen. Natuurlijk vervulde Jezus toen Hij Zijn werk kwam doen, ook veel van de woorden die door de oude profeten waren gesproken in het Oude Testament. Zo heeft het werk van vandaag ook voorspellingen van de oude profeten van het Oude Testament laten uitkomen. Het is alleen dat ik die ‘oude almanak’ niet omhoog houd, dat is alles. Omdat er meer werk is dat ik moet doen, er zijn meer woorden die ik tot jullie moet spreken en dit werk en deze woorden zijn veel belangrijker dan het verklaren van passages uit de Bijbel. Want zulk werk heeft geen echte betekenis of waarde voor jullie en kan jullie niet helpen of veranderen. Ik wil het nieuwe werk niet doen omwille van het vervullen van een passage uit de Bijbel. Als God alleen op aarde is gekomen om de woorden van de oude profeten van de Bijbel in vervulling te laten gaan, wie is dan groter, de geïncarneerde God of die oude profeten? Tenslotte, hebben de profeten het voor het zeggen over God, of heeft God het voor het zeggen over de profeten? Hoe verklaar je die woorden?

In het begin, voordat Jezus officieel begon met zijn bediening, ging Hij, net als de leerlingen die Hem volgden, soms naar bijeenkomsten en zong liederen, prees de Heer en las het Oude Testament in de tempel. Toen Hij was gedoopt daalde de Geest officieel op Hem neer en begon te werken, waarbij Hij Zijn identiteit en de bediening die Hij op zich moest nemen, onthulde. Hiervóór kende niemand Zijn identiteit en afgezien van Maria, wist zelfs Johannes het niet. Jezus was 29 toen Hij werd gedoopt. Na zijn doop ging de hemel open en sprak een stem: “Dit is mijn geliefde Zoon, in hem vind ik vreugde.” Toen Jezus eenmaal was gedoopt, begon de Heilige Geest op deze manier van Hem te getuigen. Voordat Hij werd gedoopt op 29-jarige leeftijd, leefde Hij zoals een normaal mens, Hij at als Hij moest eten, Hij sliep en kleedde zich normaal en Hij was in niets anders dan andere mensen. Dit was natuurlijk alleen zo in de vleselijke ogen van mensen. Soms was Hij ook zwak en soms kon ook Hij dingen niet goed onderscheiden, zoals geschreven is in de Bijbel: Jezus groeide verder op en Zijn wijsheid nam nog toe. Deze woorden tonen alleen maar aan dat Hij een gewoon en normale menselijkheid had en niet speciaal verschillend was van andere normale mensen. Hij was ook opgegroeid als een normaal mens en er was niets bijzonder aan Hem. Hij stond echter wel onder de zorg en bescherming van God. Nadat Hij was gedoopt, werd Hij in verleiding gebracht en daarna begon Hij aan Zijn bediening en was Hij vol kracht, wijsheid en gezag. Dit betekent niet dat de Heilige Geest voor Zijn doop niet in Hem werkte of niet in Hem aanwezig was. Vóór Zijn doop verbleef de Heilige Geest ook in Hem, maar was nog niet officieel begonnen te werken omdat er grenzen zijn aan wanneer God Zijn werk doet en bovendien, gewone mensen ondergaan een gewoon proces van opgroeien. De Heilige Geest heeft altijd in Hem gewoond. Toen Jezus werd geboren, was Hij anders dan anderen en verscheen er een heldere morgenster. Voor Zijn geboorte was er een engel in een droom verschenen aan Jozef, die hem vertelde dat Maria een jongen zou baren en dat het kind ontvangen was door de Heilige Geest. Nadat Jezus gedoopt was begon de Heilige Geest Zijn werk, maar dat betekende niet dat de Heilige Geest nog maar kort geleden op Jezus was neergedaald. De uitspraak dat de Heilige Geest op hem neerdaalde als een duif refereert naar de officiële start van Zijn bediening. De Heilige Geest was daarvóór al in Hem, maar was nog niet begonnen te werken omdat de tijd daarvoor nog niet was gekomen en de Geest niet overhaast te werk gaat. De Geest getuigde van Hem door het doopsel. Toen Hij omhoog kwam uit het water begon de Geest officieel in Hem te werken, wat betekende dat Gods vleesgeworden lichaam was begonnen Zijn bediening te verrichten en was begonnen aan het verlossingswerk, dat wil zeggen: het Tijdperk van Genade was officieel begonnen. Er is dus een tijd voor Gods werk, wat voor werk Hij ook doet. Na Zijn doop waren er geen bijzondere veranderingen in Jezus; Hij was nog steeds in Zijn gewone vlees. Het was alleen zo dat Hij was begonnen met Zijn werk en Zijn identiteit had onthuld en Hij was vol gezag en kracht. Wat dat betreft was Hij anders dan eerst. Zijn identiteit was anders, dat wil zeggen, er was een duidelijke verandering van Zijn status. Dit was het getuigenis van de Heilige Geest en dat was geen mensenwerk. In het begin wisten de mensen dit niet en ze kwamen hier maar een beetje van te weten toen de Heilige Geest op deze manier van Jezus getuigde. Als Jezus groots werk zou hebben gedaan vóór de Heilige Geest van Hem getuigde, maar zonder het getuigenis van God Zelf, dan zouden de mensen, hoe groot Zijn werk ook zou zijn geweest, Zijn identiteit nooit hebben gekend omdat het menselijke oog niet in staat zou zijn geweest om het te zien. Zonder de stap van het getuigenis van de Heilige Geest, zou niemand Hem hebben kunnen herkennen als de vleesgeworden God. Als Jezus, nadat de Heilige Geest van Hem had getuigd, op dezelfde manier zou zijn blijven doorwerken, zonder enig verschil, dan zou het dat effect niet hebben gehad en hierin wordt vooral het werk van de Heilige Geest ook zichtbaar. Nadat de Heilige Geest had getuigd, moest de Heilige Geest Zichzelf laten zien zodat je duidelijk kon zien dat Hij God was, dat de Geest van God in Hem was. Gods getuigenis was niet fout en dit kon bewijzen dat Zijn getuigenis juist was. Als het werk van voor en na de getuigenis van de Heilige Geest hetzelfde zou zijn geweest, dan zouden Zijn vleesgeworden bediening en het werk van de Heilige Geest niet geaccentueerd zijn en zouden de mensen dus niet in staat zijn geweest om het werk van de Heilige Geest te herkennen, omdat er geen duidelijk verschil was. Na getuigenis te hebben gegeven, moest de Heilige Geest zijn getuigenis gestand doen en daarom moest Hij Zijn wijsheid en gezag tonen in Jezus, die anders was dan in de tijd daarvoor. Natuurlijk was dat niet het resultaat van het doopsel. Het doopsel is slechts een ceremonie, het is alleen zo dat de doop de manier was om te laten zien dat het tijd was om Zijn bediening te verrichten. Dat werk was nodig om de grote macht van God zichtbaar te maken, om het getuigenis van de Heilige Geest zichtbaar te maken en de Heilige Geest zou de verantwoordelijkheid nemen voor dit getuigenis tot aan het einde toe. Voordat Hij aan Zijn bediening begon luisterde Jezus ook naar preken, predikte en verspreidde Hij het evangelie op verschillende plaatsen. Hij deed geen groot werk omdat de tijd nog niet was gekomen voor Hem om Zijn bediening te verrichten en ook omdat God Zelf zich nederig verborgen hield in het vlees en geen werk deed totdat de tijd gekomen was. Hij deed om twee redenen geen werk vóór het doopsel: ten eerste omdat de Heilige Geest nog niet officieel op Hem was neergedaald om Zijn werk te doen (dat wil zeggen, de Heilige Geest had Hem nog niet de macht en het gezag gegeven om zulk werk te doen) en zelfs als Hij Zijn eigen identiteit zou hebben gekend, zou Jezus niet in staat zijn geweest om het werk te doen dat Hij later wilde gaan doen en zou hebben moeten wachten tot de dag van Zijn doop. Dit was Gods tijd en niemand kon daar tegenin gaan, zelfs Jezus niet. Jezus Zelf kon Zijn eigen werk niet onderbreken. Dit was natuurlijk de nederigheid van God en ook de wet van Gods werk; als de Geest van God niet werkte, kon niemand Zijn werk doen. Ten tweede was Hij, voordat Hij gedoopt werd, slechts een heel gewone en normale man, niet anders dan andere normale en gewone mensen. Dit is één aspect van dat de vleesgeworden God niet bovennatuurlijk was. De vleesgeworden God ging niet in tegen de regelingen van de Geest van God; Hij werkte volgens de regels en heel normaal. Het was pas na de doop dat Zijn werk gezag en kracht kreeg. Dat wil zeggen dat Hij, ook al was Hij de vleesgeworden God, geen bovennatuurlijke dingen deed en op dezelfde manier opgroeide als andere normale mensen. Als Jezus Zijn eigen identiteit al zou hebben gekend, als Hij grootse werken in het hele land zou hebben gedaan voorafgaand aan Zijn doop en anders was geweest dan normale mensen, waarbij Hij zou hebben laten zien dat Hij buitengewoon was, dan zou het niet alleen voor Johannes onmogelijk zijn geweest om zijn werk te doen, maar het zou ook voor God niet mogelijk zijn geweest om de volgende stap van Zijn werk te starten. Dit zou hebben aangetoond dat wat God deed, verkeerd was gelopen en voor de mensen zou het hebben geleken alsof de Geest van God en de vleesgeworden God niet afkomstig waren van dezelfde bron. Het werk van Jezus dat opgetekend is in de Bijbel is dus wat Hij heeft gedaan nadat Hij werd gedoopt, werk dat is gedaan in een periode van drie jaar. Er staat niets in de Bijbel over wat Hij heeft gedaan vóór Zijn doop omdat Hij dit werk niet heeft gedaan vóór Zijn doop. Hij was gewoon een normale man en representeerde een normale man. Voordat Jezus Zijn bediening begon te vervullen was Hij niet anders dan normale mensen en anderen konden niets anders in Hem zien. Pas toen Hij 29 werd, wist Jezus dat Hij was gekomen om een stadium van Gods werk af te maken. Daarvóór wist Hij dat Zelf niet eens omdat het werk dat door God werd gedaan niet bovennatuurlijk was. Toen Hij een bijeenkomst bijwoonde in de synagoge toen Hij twaalf was, ging Maria Hem zoeken en zei Hij slechts een zin, op dezelfde manier als enig ander kind: “Moeder! Weet je niet dat ik de wil van mijn Vader boven alles moet stellen?” Natuurlijk, kon Jezus, omdat Hij ontvangen was door de Heilige Geest, niet op een of andere manier bijzonder zijn? Zijn bijzonderheid betekende echter niet dat Hij bovennatuurlijk was, maar alleen dat Hij God meer liefhad dan enig ander jong kind. Hoewel Hij eruitzag als een mens, was Zijn essentie wel bijzonder en verschillend van anderen. Maar het was pas na Zijn doop dat Hij echt de Heilige Geest in zich voelde werken, dat Hij voelde dat Hij God Zelf was. Pas toen Hij 33 jaar oud was, realiseerde Hij zich werkelijk dat de Heilige Geest van plan was om het werk van de kruisiging door Hem te vervullen. Toen Hij 32 was, had Hij enkele waarheden leren kennen, zoals geschreven in het evangelie volgens Matteüs: “‘U bent de Christus, de Zoon van de levende God’, antwoordde Simon Petrus” (Matteüs 16:16), en “Vanaf die tijd begon Jezus zijn leerlingen duidelijk te maken dat hij naar Jeruzalem moest gaan en veel zou moeten lijden door toedoen van de oudsten, de hogepriesters en de schriftgeleerden, en dat hij gedood zou worden, maar op de derde dag uit de dood zou worden opgewekt” (Matteüs 16:21). Hij wist niet van tevoren welk werk Hij moest gaan doen, maar vanaf een bepaald moment. Hij wist het niet ten volle vanaf het moment dat Hij geboren werd; de Heilige Geest werkte geleidelijk in Hem en het werk was een proces. Als Hij vanaf het allereerste begin zou hebben geweten dat Hij God was en Christus en de vleesgeworden Mensenzoon, dat Hij het werk van de kruisiging zou moeten volbrengen, waarom deed Hij dat werk dan niet eerder? Waarom voelde Jezus zich pas nadat Hij Zijn leerlingen had verteld over Zijn dienstwerk verdrietig en bad Hij er vurig om? Waarom opende Johannes de weg voor Hem en doopte hij Hem voordat Hij vele dingen begreep die Hij nog niet had begrepen? Wat dit bewijst is dat dit het werk was van God die vleesgeworden is en dat er daarom een proces nodig was voor Hem om dit te begrijpen en te volbrengen, want Hij was de vleesgeworden God, wiens werk anders was dan het werk dat rechtstreeks door de Geest werd gedaan.

Elke stap van Gods werk volgt één en dezelfde stroom. Daarom wordt in Gods managementplan van zesduizend jaar elke stap direct gevolgd door de volgende, vanaf de grondvesting der aarde tot op de dag van vandaag. Als er niemand was geweest om de weg te bereiden, zou er ook niemand achteraan hebben kunnen komen, want er zijn mensen die er achteraan komen en er zijn mensen die de weg bereiden. Op die manier is het werk doorgegeven, stap voor stap. Éen stap volgt op de vorige en zonder iemand om de weg te openen, zou het onmogelijk zijn om het werk te beginnen en zou God geen middelen hebben om Zijn werk verder te brengen. Geen stap gaat tegen een andere in en elke stap volgt op de vorige in volgorde om zo een stroom te vormen; dit wordt allemaal gedaan door dezelfde Geest. Maar ongeacht of iemand de weg opent of doorgaat met het werk van een ander, bepaalt dit niet hun identiteit. Is dat niet juist? Johannes opende de weg en Jezus ging door met zijn werk. Bewijst dat dus dat de identiteit van Jezus lager is dan die van Johannes? Jehova voerde Zijn werk uit vóór Jezus, kun je daarom zeggen dat Jehova groter is dan Jezus? Of ze de weg bereidden of met het werk van anderen door gingen is niet belangrijk; wat het meest belangrijk is, is de aard van hun werk en de identiteit die het representeert. Is dat niet juist? Omdat God wilde werken onder de mensen, moest Hij iemand doen opstaan die het werk kon doen van het bereiden van de weg. Toen Johannes net begon aan zijn prediking, zei hij: “Maak de weg van de Heer gereed, maak recht zijn paden.” “Kom tot inkeer, want het koninkrijk van de hemel is nabij!” Zo sprak hij vanaf het allereerste begin en waarom kon hij deze woorden zeggen? Wat de volgorde betreft waarin deze woorden zijn gezegd, was het Johannes die als eerste de goede boodschap bracht van het koninkrijk van de hemel en Jezus die daar later over sprak. Volgens de opvattingen van mensen was het Johannes die het nieuwe pad opende en was Johannes natuurlijk groter dan Jezus. Maar Johannes zei niet dat hij de Christus was en God getuigde niet van hem als de geliefde Zoon van God, maar gebruikte hem slechts om de weg te openen en de weg te bereiden voor de Heer. Hij bereidde de weg voor Jezus, maar kon niet werken in naam van Jezus. Al het werk van de mensen wordt ook in stand gehouden door de Heilige Geest.

In het tijdperk van het Oude Testament was het Jehova die de weg wees en het werk van Jehova representeerde het hele tijdperk van het Oude Testament en al het werk dat in Israël is gedaan. Mozes deed niet meer dan dit werk op aarde te steunen en zijn inspanningen gelden als medewerking verleend door mensen. In die tijd was het Jehova die sprak en Mozes opriep en Hij liet Mozes opstaan uit het volk van Israël en liet hem het volk de wildernis in leiden en op weg naar Kanaän. Dit was niet het werk van Mozes zelf, maar het werk dat persoonlijk geleid werd door Jehova. Mozes kan dus niet God genoemd worden. Mozes heeft ook de wet gegeven, maar deze wet is persoonlijk uitgevaardigd door Jehova. Het was gewoon zo, dat Hij Mozes deze heeft laten uitspreken. Jezus gaf ook geboden en schafte de wet van het Oude Testament af en gaf geboden voor het nieuwe tijdperk. Waarom is Jezus God Zelf? Omdat dit niet dezelfde dingen zijn. In die tijd representeerde het werk dat door Mozes werd gedaan niet dat tijdperk en opende het ook niet een nieuwe weg. Hij was iemand die vooruit was gestuurd door Jehova en slechts iemand die werd gebruikt door God. Toen Jezus kwam, had Johannes het werk van het bereiden van de weg al gedaan en was begonnen met het verspreiden van het evangelie van het koninkrijk van de hemel (de Heilige Geest was hiermee begonnen). Toen Jezus kwam, deed Hij meteen Zijn eigen werk, maar er was een groot verschil tussen Zijn werk en het werk van Mozes. Jesaja heeft ook vele profetieën uitgesproken, maar waarom was hij niet God Zelf? Jezus heeft niet zo veel profetieën uitgesproken, maar waarom was Hij God Zelf? Niemand durfde te zeggen dat het werk van Jezus in die tijd allemaal afkomstig was van de Heilige Geest, noch durfden ze te zeggen dat het allemaal door de wil van de mens was, of dat het helemaal het werk van God Zelf was. De mens had niet de middelen om deze dingen te analyseren. Het kan gezegd worden dat Jesaja zulk werk deed en zulke profetieën sprak en dat die allemaal afkomstig waren van de Heilige Geest. Ze waren niet rechtstreeks afkomstig van Jesaja zelf, maar waren openbaringen van Jehova. Jezus heeft niet een grote hoeveelheid werk gedaan, niet veel woorden gezegd en niet veel profetieën uitgesproken. Voor de mensen leek Zijn prediking niet bijzonder verheven en toch was Hij God Zelf en dat is onverklaarbaar voor mensen. Niemand heeft ooit geloofd in Johannes of Jesaja of David, noch heeft iemand hen ooit God genoemd, of David de God, of Johannes de God. Niemand heeft ooit zo gesproken en alleen Jezus is ooit Christus genoemd. Deze classificatie is gemaakt volgens het getuigenis van God, het werk dat Hij op zich nam en de bediening dat Hij vervulde. Wat de grote mannen van de Bijbel betreft – Abraham, David, Jozua, Daniël, Jesaja, Johannes en Jezus – kun je aan het werk dat ze deden aflezen wie God Zelf is en welke mensen profeten zijn en wie apostelen. Wie gebruikt werd door God en wie God Zelf was, wordt onderscheiden en bepaald door de aard en het soort van werk dat ze deden. Als je niet in staat bent om het verschil te zien, bewijst dat dat je niet weet wat het betekent om in God te geloven. Jezus is God omdat Hij zo veel woorden sprak en zo veel werk deed, vooral in het laten zien van de vele wonderen. Op dezelfde manier deed ook Johannes veel werk en sprak veel woorden, net als Mozes. Waarom werden zij niet God genoemd? Adam werd rechtstreeks geschapen door God. Waarom werd hij niet God genoemd, in plaats van slechts een schepsel? Als iemand tegen je zegt: “Vandaag heeft God zo veel werk gedaan en zo veel woorden gesproken; Hij is God Zelf. Daarom, omdat Mozes zo veel woorden heeft gesproken, moet hij ook God Zelf zijn!”, dan zou je op jouw beurt moeten vragen: “Waarom getuigde God in die tijd van Jezus en niet Johannes, als God Zelf? Kwam Johannes niet vóór Jezus? Wat was groter, het werk van Johannes of dat van Jezus? Voor mensen lijkt het alsof Johannes’ werk groter was dan Jezus’, maar waarom getuigde de Heilige Geest van Jezus en niet van Johannes?” Hetzelfde gebeurt vandaag! In het begin, toen Mozes het volk van Israël leidde, sprak Jehova tot hem vanuit de wolken. Mozes sprak niet rechtstreeks met Hem, maar werd wel rechtstreeks geleid door Jehova. Dat was het werk van het Israël van het Oude Testament. In Mozes was niet de Geest of Gods wezen. Hij kon dat werk niet doen en daarom is er een groot verschil tussen het werk dat door hem is gedaan en door Jezus. Dat is omdat het werk dat zij deden verschillend is! Of iemand wordt gebruikt door God of een profeet is, of een apostel of God Zelf, kan onderscheiden worden door de aard van zijn werk en dat zal een einde maken aan je twijfel. In de Bijbel staat geschreven dat alleen het Lam de zeven zegels kan openen. De eeuwen door zijn er veel verklaarders van de schriften geweest onder die grote figuren, kun je daarom zeggen dat zij allemaal het Lam waren? Kun je zeggen dat hun verklaringen allemaal afkomstig waren van God? Zij zijn slechts verklaarders; ze hebben niet de identiteit van het Lam. Hoe zouden zij waardig kunnen zijn de zeven zegels te openen? Het is waar dat “alleen het Lam de zeven zegels kan openen”, maar Hij komt niet alleen om de zeven zegels te openen. Er is geen noodzaak voor dit werk, het gebeurt terloops. Hij is volkomen duidelijk over Zijn eigen werk. Is het nodig dat Hij zo veel tijd besteedt aan het uitleggen van de Schriften? Moet ‘het tijdperk waarin het Lam de Schriften uitlegt’ toegevoegd worden aan het werk van zesduizend jaar? Hij komt om nieuw werk te doen, maar Hij geeft ook enkele openbaringen over het werk van voorbije tijden en laat mensen zo de waarheid over zesduizend jaar werk begrijpen. Het is niet nodig om al te veel passages van de Bijbel te verklaren; waar het om gaat is het werk van vandaag, dat is belangrijk. Je moet weten dat God niet speciaal is gekomen om de zeven zegels te verbreken, maar om het werk van de redding te doen.

Je weet alleen dat Jezus zal neerdalen tijdens de laatste dagen, maar hoe zal Hij precies neerdalen? Kan een zondaar zoals jullie, die net is verlost en niet is veranderd of vervolmaakt door God, naar Gods hart zijn? Voor jou geldt dat jij, die nog steeds je oude zelf bent, inderdaad gered bent door Jezus en dat je niet beschouwd wordt als een zondaar vanwege de redding door God, maar dat bewijst niet dat je niet zondig bent en niet onzuiver bent. Hoe kun je heilig zijn als je niet veranderd bent? Van binnen ben je overladen met onzuiverheid, zelfzuchtig en verachtelijk, maar toch wil je nederdalen met Jezus – dan zou je wel boffen! Je hebt een stap overgeslagen in je geloof in God: je bent alleen maar verlost, maar je bent niet veranderd. Om naar Gods hart te zijn, moet God persoonlijk het werk verrichten, dat inhoudt dat Hij je verandert en zuivert. Anders zul jij, die alleen verlost is, geen heiligheid kunnen verkrijgen. Op die manier ben je niet gekwalificeerd om te delen in de goede zegeningen van God omdat je een stap mist in Gods werk van het managen van de mens, en wel de cruciale stap van verandering en vervolmaken. Jij, een zondaar die net is verlost, bent daarom niet in staat om rechtstreeks de erfenis van God te erven.

Wie weet hoe ver jullie evangelisten, predikers, verklaarders en zogenaamde vooraanstaande spirituele mensen zouden gaan zonder het begin van dit nieuwe stadium van het werk! Zonder het begin van dit nieuwe stadium van het werk is dat waar jullie over praten achterhaald! Het is opstijgen naar de troon of voorbereiden om een koning te worden; jezelf ontkennen of je lichaam beteugelen; geduldig zijn of overal lessen van leren; nederigheid of liefde. Is dit niet altijd hetzelfde liedje? Dit is niets anders dan een andere naam geven aan hetzelfde ding! Je hoofd bedekken en het brood breken, of handen opleggen en bidden, en de zieken genezen en demonen uitdrijven. Kan er ook nieuw werk zijn? Kan er zicht zijn op ontwikkeling? Als je doorgaat om op deze manier te leiden, zul je blindelings de leer volgen of aan gewoontes vasthouden. Jullie geloven dat jullie werk zo verheven is, maar weten jullie niet dat het allemaal voorbij is en door die ‘oude mannen’ uit voorbije tijden is onderwezen? Is alles wat jullie zeggen en doen niet de laatste woorden van die oude mannen? Is het niet de opdracht van die oude mannen voordat ze stierven? Denk je dat jullie daden die van de apostelen en profeten van voorbije generaties overtreffen en zelfs alle dingen overtreffen? Het begin van dit stadium van het werk heeft een einde gemaakt aan jullie verering van het werk van getuige Lee om te proberen koning te worden en op te klimmen naar de troon en heeft jullie arrogantie en opschepperij gestopt, zodat jullie je niet kunnen bemoeien met dit stadium van het werk. Zonder dit stadium van het werk zouden jullie nog verder wegzakken in onverlosbaarheid. Er is te veel van het oude onder jullie! Gelukkig heeft het werk van vandaag jullie teruggebracht; wie weet in welke richting jullie anders zouden zijn gegaan! Omdat God een God is die altijd nieuw is en nooit oud, waarom zoek je dan niet naar nieuwe dingen? Waarom blijf je altijd bij het oude? Daarom is het van het grootste belang om het werk van de Heilige Geest vandaag te kennen!

Alleen de vervolmaakten kunnen een zinvol leven leiden

Het werk dat nu wordt gedaan heeft waarlijk als bedoeling dat mensen Satan, hun oude voorouder, verzaken. Alle oordelen door het woord zijn erop gericht de verdorven gezindheid van de mens aan de kaak te stellen en mensen inzicht te geven in de essentie van het leven. Al deze herhaalde oordelen dringen het hart van mensen binnen. Elk oordeel heeft directe gevolgen voor hun lot en is bedoeld om hun hart te verwonden. Zo kunnen ze dat alles loslaten en het leven leren kennen, deze vuile wereld en ook Gods wijsheid en almacht, alsmede deze door Satan verdorven mensheid. Hoe meer van dit soort tuchtiging en oordeel, hoe meer het hart van een mens gewond kan raken en hoe meer zijn geest kan ontwaken. De geest van deze uitermate verdorven en zeer grondig misleide mensen opwekken, is het doel van een dergelijk oordeel. De mens heeft geen geest, dat wil zeggen, zijn geest is lang geleden gestorven. Hij weet niet dat de Hemel er is, weet niet dat er een God is en al helemaal niet dat hij worstelt in de afgrond van de dood. Hoe kan hij ooit weten dat hij in deze goddeloze hel op aarde leeft? Hoe kan hij ooit weten dat zijn ranzige lijk door Satans verdorvenheid in het Hades van de dood is gevallen? Hoe kan hij ooit weten dat alles op aarde al lang onherstelbaar is verwoest door de mensheid? En hoe kan hij ooit weten dat de Schepper nu op aarde is gekomen en op zoek is naar een groep verdorven mensen die Hij kan redden? Zelfs nadat een mens elke mogelijke loutering en elk oordeel heeft ondergaan, raakt zijn afgestompte bewustzijn nauwelijks geprikkeld en reageert het amper. De mensheid is zo gedegenereerd! Hoewel een dergelijk oordeel als de striemende hagel uit de lucht is, is het de mens tot grote zegen. Zonder dit oordeel van mensen zou er geen resultaat zijn. Het zou dan volstrekt onmogelijk zijn om mensen uit de afgrond van ellende te redden. Zonder dit werk zou het voor mensen heel moeilijk zijn om aan Hades te ontsnappen. Hun hart is immers lang geleden gestorven en hun geest lang geleden door Satan onder de voet gelopen. Jullie zijn tot in de grootste dieptes van degeneratie gezonken. Om gered te worden, moeten jullie onverdroten worden aangesproken en onverdroten worden geoordeeld en pas dan zal dat ijskoude hart van jullie wakker worden.

Jullie vlees, jullie buitensporige verlangens, jullie hebzucht en jullie lust zijn te diep geworteld. Jullie harten worden zo constant door die dingen beheerst, dat jullie geen schijn van kans hebben om het juk van die feodale en verdorven gedachten af te schudden. Jullie smachten er niet naar om jullie huidige situatie te veranderen of de invloed van duisternis te ontvluchten. Jullie zijn gewoon gebonden door die dingen. Zelfs als jullie weten dat een dergelijk leven te pijnlijk is en een dergelijke wereld te duister, heeft werkelijk niemand van jullie de moed om zo’n leven te veranderen. Jullie willen alleen ontsnappen aan dit soort echt leven, jullie zielen aan het vagevuur onttrekken en in een vredige, gelukkige, hemelse omgeving vertoeven. Jullie zijn niet bereid om moeilijkheden te doorstaan om jullie huidige leven te veranderen. Evenmin zijn jullie bereid om in dit oordeel en deze tuchtiging te zoeken naar het leven dat jullie zouden moeten binnengaan. Liever koesteren jullie volkomen onrealistische dromen over die prachtige wereld voorbij het vlees. Het leven waar jullie naar verlangen, kan moeiteloos worden verkregen zonder enige pijn te verduren. Dat is volslagen onrealistisch! Want jullie hopen niet op een zinvol leven en op het verkrijgen van de waarheid in de loop van dat leven, oftewel jullie hopen niet voor de waarheid te leven en te staan voor gerechtigheid. Dat beschouwen jullie niet als een stralend, flitsend leven. In jullie ogen zou het beleven van een dergelijk leven als een onrechtvaardigheid aanvoelen! Met een dergelijk leven zouden jullie jezelf in jullie ogen echt tekortdoen! Ook al accepteren jullie deze tuchtiging nu, jullie streven niet naar de waarheid en proberen niet heden naar de waarheid te leven, maar willen later een gelukkig leven voorbij het vlees. Jullie zoeken niet naar de waarheid, staan niet pal voor de waarheid en leven al helemaal niet voor de waarheid. Jullie streven vandaag niet naar intreding, maar in plaats daarvan denken steeds aan “die ene dag” waarbij jullie naar de blauwe lucht kijken, bittere tranen vergieten en verwachten dat jullie op een dag in de hemel worden opgenomen. Weten jullie niet dat dergelijke gedachten alleen al van weinig realiteitszin getuigen? Jullie blijven maar denken dat de Heiland, die oneindig mild en barmhartig is, je ongetwijfeld op een dag tot Hem zal komen nemen, jij die moeilijkheden en leed in deze wereld hebt ondervonden, en dat Hij de reden voor je misnoegen weg zal nemen en namens jou, een onschuldig slachtoffer, wraak zal nemen. Ben je niet vol zonde? Ben je de enige die in deze wereld heeft geleden? Je bent zelf onder het domein van Satan gekomen en hebt geleden. Moet God je echt nog steeds de reden voor je misnoegen wegnemen? Zij die niet aan Gods eisen kunnen voldoen – zijn zij niet allemaal Gods vijanden? Zij die niet in de vleesgeworden God geloven – zijn zij niet de antichrist? Wat heb je aan je goede daden? Kunnen die de plaats innemen van een hart dat God aanbidt? Je kunt Gods zegen niet verkrijgen door simpelweg een paar goede daden te verrichten. Evenmin zal God de reden voor je misnoegen wegnemen en het onrecht tegen jou wreken alleen maar omdat je slachtoffer en onderdrukt bent geweest. Zij die in God geloven en God desondanks niet kennen, maar die wel goede daden verrichten – worden zij ook niet allemaal getuchtigd? In God geloven is het enige wat je doet, je wilt alleen dat God het onrecht tegen jou rechtzet en wreekt. Je wilt ook dat God je een ontsnappingsroute uit je ellende biedt. Maar je weigert aandacht te schenken aan de waarheid. Je dorst er ook niet naar om naar de waarheid te leven, laat staan dat je in staat zou zijn om aan dit zware, ledige leven te ontsnappen. Nee, je leidt je leven in het vlees en je zondige leven, terwijl je verwachtingsvol naar God opziet om je grieven recht te zetten en de mist van je bestaan op te helderen. Hoe is dat mogelijk? Als je de waarheid bezit, kun je God volgen. Als je aan naleving doet, kun je een manifestatie van Gods woord zijn. Als je het leven hebt, kun je Gods zegen genieten. Zij die de waarheid bezitten, kunnen Gods zegen genieten. God zal zaken zeker rechtzetten voor degenen die Hem met heel hun hart liefhebben en daarnaast tegenspoed en lijden doorstaan. Dat geldt niet voor mensen die alleen zichzelf liefhebben en ten prooi zijn gevallen aan de misleidingen van Satan. Hoe kan er goedheid zijn in mensen die de waarheid niet liefhebben? Hoe kan iemand rechtvaardig zijn die alleen het vlees liefheeft? Wordt er over rechtvaardigheid en goedheid niet uitsluitend gesproken in verband met de waarheid? Zijn ze niet voorbehouden aan hen die God met heel hun hart liefhebben? Zij die de waarheid niet liefhebben en slechts een ranzig lijk zijn – koesteren deze mensen niet allen kwaadaardigheid? Zij die de waarheid niet kunnen uitleven – zijn zij niet allemaal vijanden van de waarheid? Hoe zit dat met jullie?

Als je aan deze invloeden van duisternis kunt ontsnappen en van deze onreine dingen afstand kunt doen, als je heilig kunt worden, dan betekent dit dat je de waarheid bezit. Het is niet dat je natuur verandert, maar alleen dat je in staat bent de waarheid in praktijk te brengen en het vlees te verzaken. Dit is wat zij hebben die gereinigd zijn. Het overwinningswerk is bovenal bedoeld om de mensheid te reinigen zodat de mens de waarheid kan bezitten, want de mens begrijpt nu te weinig waarheid! Overwinningswerk op deze mensen verrichten, is van het grootste belang. Jullie zijn allemaal onder de invloed van duisternis gevallen en zwaar beschadigd. Het doel van dit werk is dan ook om jullie de menselijke aard te leren kennen en daardoor naar de waarheid te laten leven. Alle geschapen wezens zouden hun vervolmaking moeten accepteren. Als het werk in dit stadium alleen de vervolmaking van mensen betreft, zou het in Engeland, Amerika of Israël kunnen plaatsvinden. Het zou dan op mensen uit om het even welk land kunnen worden toegepast. Maar het overwinningswerk is selectief. De eerste stap ervan is op de korte termijn gericht. Daarbij wordt Satan vernederd en het hele universum overwonnen. Dit is het aanvankelijke overwinningswerk. Je kunt zeggen dat elk schepsel dat in God gelooft, vervolmaakt kan worden. Vervolmaakt worden is immers iets dat men alleen na een verandering op de lange termijn kan bereiken. Maar overwonnen worden is anders. Het voorbeeld en model die overwonnen moet worden, moet het verst zijn achtergebleven, in de diepste duisternis leven, ook het meest laaghartig zijn, totaal niet bereid zijn God aan te nemen en God uiterst ongehoorzaam zijn. Een dergelijke persoon kan ervan getuigen dat hij overwonnen is. Het hoofddoel van het overwinningswerk is Satan verslaan. Het hoofddoel om mensen te vervolmaken, aan de andere kant, is mensen te winnen. Het is mensen in staat stellen om te getuigen nadat ze zijn overwonnen dat dit overwinningswerk hier is geplaatst, op mensen zoals jullie. Het doel is mensen te laten getuigen nadat ze zijn overwonnen. Deze overwonnen mensen zullen worden gebruikt om het doel te bereiken, namelijk Satan vernederen. Wat is dan de voornaamste methode om te overwinnen? Tuchtigingen, oordelen, vervloekingen en openbaringen – de rechtvaardige gezindheid gebruiken om mensen te overwinnen zodat ze helemaal overtuigd raken, vanwege Gods rechtvaardige gezindheid. De realiteit en het gezag van het woord gebruiken om mensen te overwinnen en hen volledig te overtuigen – dat is wat het betekent om overwonnen te worden. Zij die zijn vervolmaakt, weten niet alleen gehoorzaamheid te bereiken nadat ze zijn overwonnen, maar zijn ook in staat om kennis van het werk des oordeels te verkrijgen, hun gezindheid te veranderen en God te kennen. Zij ervaren het pad van God liefhebben en zijn vervuld met de waarheid. Zij weten hoe ze Gods werk moeten ervaren, zijn in staat om voor God te lijden en hebben hun eigen wil. De vervolmaakten zijn degenen die werkelijk begrip van de waarheid hebben omdat zij Gods woord hebben ervaren. De overwonnenen zijn degenen die de waarheid kennen maar de echte betekenis van de waarheid niet hebben aanvaard. Nadat ze overwonnen zijn, gehoorzamen ze, maar hun gehoorzaamheid komt volledig voort uit het oordeel dat ze hebben ontvangen. Zij hebben geen enkel begrip van de echte betekenis van vele waarheden. Zij erkennen de waarheid met hun mond, maar zijn de waarheid niet binnengegaan. Zij begrijpen de waarheid, maar hebben de waarheid niet ervaren. Het werk dat wordt verricht op degenen die vervolmaakt worden, omvat tuchtigingen en oordelen, naast het verschaffen van leven. Iemand die eraan hecht om de waarheid binnen te gaan, is iemand die vervolmaakt kan worden. Het verschil tussen degenen die vervolmaakt kunnen worden en de overwonnenen, ligt in de vraag of ze de waarheid kunnen binnengaan. Zij die de waarheid begrijpen, de waarheid zijn binnengegaan en naar de waarheid leven, zijn de vervolmaakten. Zij die de waarheid niet begrijpen, gaan de waarheid niet binnen; dat wil zeggen, zij die niet naar de waarheid leven, zijn mensen die niet vervolmaakt kunnen worden. Als zulke mensen nu in staat zijn om volledig te gehoorzamen, dan zijn ze overwonnen. Als de overwonnenen de waarheid niet zoeken – als zij de waarheid volgen maar er niet naar leven, als zij de waarheid zien en horen maar er geen waarde aan hechten om ernaar te leven – kunnen zijn niet vervolmaakt worden. Zij die vervolmaakt kunnen worden, beoefenen de waarheid overeenkomstig het pad van volmaaktheid, dat wil zeggen, zij beoefenen de waarheid op basis van het pad van volmaaktheid. Zij vervullen daardoor Gods wil en worden vervolmaakt. Iemand die tot het eind volhardt voordat het overwinningswerk eindigt, is een overwonnene, maar je kunt niet zeggen dat hij een vervolmaakte is. De vervolmaakte verwijst naar hen die in staat zijn om, nadat het overwinningswerk eindigt, naar de waarheid te streven en door God te worden gewonnen. Het verwijst naar degenen die, nadat het overwinningswerk eindigt, standvastig blijven in moeilijkheden en naar de waarheid leven. De verschillen in de werkzame stappen en de mate waarin men de waarheid begrijpt en binnengaat, onderscheiden overwonnen zijn van vervolmaakt zijn. Allen die zich niet op het pad naar volmaaktheid hebben begeven, dat wil zeggen zij die de waarheid niet bezitten, zullen uiteindelijk alsnog worden verstoten. Alleen zij die de waarheid bezitten en naar de waarheid leven, kunnen volledig door God worden gewonnen. Dat wil zeggen, zij die naar Petrus’ beeld leven, zijn de vervolmaakten, terwijl alle anderen de overwonnenen zijn. Het werk dat wordt verricht op allen die worden overwonnen, bestaat eenvoudigweg uit het uitspreken van vervloekingen, tuchtigingen en uitingen van toorn. Zij ontvangen simpelweg rechtvaardigheid en vervloekingen. Op zo iemand inwerken is botweg openbaren – de verdorven gezindheid in hem openbaren, zodat hij deze zelf herkent en volledig overtuigd raakt. Zodra de mens volkomen gehoorzaam wordt, eindigt het overwinningswerk. Ook al proberen de meeste mensen nog steeds de waarheid niet te begrijpen, het overwinningswerk zal dan beëindigd zijn.

Er zijn voorwaarden om aan te voldoen als je vervolmaakt wilt worden. Dankzij je vastberadenheid, je doorzettingsvermogen, je geweten en je streven zul je in staat zijn om het leven te ervaren en Gods wil te vervullen. Dat is je intreding en daarmee voldoe je aan de vereisten op het pad naar volmaaktheid. Het werk van vervolmaking kan op alle mensen worden toegepast. Ieder die God zoekt, kan vervolmaakt worden en heeft de kans en kwalificaties om vervolmaakt te worden. Er geldt in dit opzicht geen vaste regel. Of iemand kan worden vervolmaakt, hangt vooral af van waar hij naar streeft. Mensen die de waarheid liefhebben en in staat zijn om naar de waarheid te leven, kunnen zeker worden vervolmaakt. Mensen die de waarheid niet liefhebben worden niet door God geprezen; zij leiden niet een leven dat God vereist en ze kunnen niet worden vervolmaakt. Het werk van vervolmaking is alleen bedoeld om mensen door God te laten winnen, niet een stap in het bestrijden van Satan. Het overwinningswerk is alleen bedoeld om Satan te bestrijden, oftewel het overwinnen van de mens dient om Satan te verslaan. Dit laatste is het belangrijkste werk, het nieuwste werk dat in alle tijden nooit is gedaan. Je zou kunnen zeggen dat het doel van dit stadium van het werk vooral is alle mensen te overwinnen om Satan zo te verslaan. Het werk om mensen te vervolmaken, is geen nieuw werk. Al het werk in de periode waarin God in het vlees werkzaam is, heeft als voornaamste doel mensen te overwinnen. Dit is als in het Tijdperk van Genade. De verlossing van de gehele mensheid door de kruisiging was het voornaamste werk. “Mensen door God laten winnen” was aanvullend op het werk in het vlees en gebeurde pas na de kruisiging. Toen Jezus kwam en Zijn werk deed, was Zijn hoofddoel om met Zijn kruisiging over de banden van de dood en Hades te zegevieren, om over Satans invloed te zegevieren, oftewel om Satan te verslaan. Petrus begaf zich pas na de kruisiging van Jezus stap voor stap op het pad naar volmaaktheid. Hij bevond zich uiteraard onder hen die Jezus volgden toen Jezus Zijn werk deed, maar hij werd in die tijd niet vervolmaakt. Petrus kreeg pas nadat Jezus Zijn werk had volbracht steeds meer begrip van de waarheid en werd toen vervolmaakt. De vleesgeworden God komt alleen naar de aarde om een belangrijk, cruciaal stadium van het werk in een korte tijdsperiode te voltooien, niet om langdurig onder de mensen op aarde te leven en hen doelbewust te vervolmaken. Dat werk doet hij niet. Hij wacht niet tot de tijd wanneer de mens volkomen vervolmaakt is om zijn werk te voltooien. Dat is niet het doel en de betekenis van Zijn vleeswording. Hij komt alleen voor het kortstondige werk om de mensheid te redden, niet voor het werk op de zeer lange termijn om de mensheid te vervolmaken. Het werk om de mensheid te redden, is representatief. Het kan een nieuw tijdperk inluiden en in korte tijd worden voltooid. Maar de mensheid vervolmaken, vereist dat de mens op een bepaald niveau komt. Dat werk vergt veel tijd en moet door de Geest van God worden gedaan. Het vindt plaats op het fundament van de waarheid die wordt uitgesproken tijdens het werk in het vlees. Of Hij wekt ook de apostelen op om hen het herderlijke werk voor de lange termijn te laten doen, zodat Hij Zijn doel kan verwezenlijken om de mensheid te vervolmaken. De vleesgeworden God doet dit werk niet. Hij spreekt alleen over de weg van het leven zodat mensen het begrijpen. Hij geeft de mensheid alleen de waarheid en begeleidt de mensen niet voortdurend om de waarheid in praktijk te brengen, want dat valt niet onder Zijn bediening. Hij begeleidt de mens dus niet tot deze de waarheid volledig begrijpt en de waarheid volledig verkrijgt. Zijn werk in het vlees eindigt wanneer de mens het juiste pad van geloof in God formeel betreedt, wanneer de mens zich op het juiste pad van vervolmaking begeeft. Dan heeft Hij uiteraard ook Satan geheel en al verslagen en over de wereld gezegevierd. Het maakt Hem niet uit of de mens op dat moment de waarheid is binnengegaan. Het maakt Hem ook niet uit of het leven van de mens veel of weinig voorstelt. Niets daarvan is wat Hij dient te beheren in het vlees. Niets daarvan valt onder de bediening van de vleesgeworden God. Zodra Hij Zijn beoogde werk voltooit, besluit Hij Zijn werk in het vlees. Het werk dat de vleesgeworden God dus doet, is alleen het werk dat Gods Geest niet rechtstreeks kan doen. Het is bovendien het kortstondige reddingswerk, niet het werk op de lange termijn op aarde.

Jullie kaliber opvijzelen, valt niet onder mijn werk. Ik vraag jullie dit alleen te doen omdat jullie kaliber te laag is. Dit behoort in feite niet tot het werk van vervolmaking, maar is extra werk dat op jullie wordt uitgevoerd. Het werk dat nu op jullie wordt uitgevoerd, vindt op basis van jullie behoeften plaats. Het is geïndividualiseerd, niet een pad waarop iedereen zich moet begeven die vervolmaakt wordt. Jullie kaliber is lager dan dat van degenen die in het verleden werden vervolmaakt. Daarom krijgt dit werk ten behoeve van jullie met te veel obstakels te maken. Ik doe dit extra werk onder jullie omdat de doelen van vervolmaking anders zijn. Wanneer God op aarde komt, beperkt Hij Zich in essentie tot Zijn eigen domein, en doet Zijn werk zonder zich al te veel met andere zaken te bemoeien. Hij laat Zich niet in met familiekwesties of het leven van mensen. Hij houdt Zich geenszins met dergelijke onbeduidende zaken bezig. Die maken geen deel uit van Zijn bediening. Maar jullie kaliber is zoveel lager dan wat ik heb vereist – het lijkt er in geen velden of wegen op – dat het werk voor extreme hindernissen gesteld wordt. Bovendien moet dit werk worden verricht onder de mensen in dit land, China. Jullie zijn zo onderontwikkeld dat ik alleen maar kan eisen dat jullie je ontwikkelen. Ik heb jullie gezegd dat dit extra werk is, maar dit hebben jullie wel nodig en zal jullie vervolmaking ten goede komen. In feite hebben jullie eerst onderricht nodig, basiskennis over hoe jullie je moeten gedragen en basiskennis over het leven. Daar zou ik niet met jullie over moeten hoeven spreken. Maar aangezien jullie deze dingen niet hebben, heb ik geen andere keuze dan, nadat jullie in deze wereld geboren zijn, deze dingen geleidelijk aan bij jullie in te prenten. Ook al hebben jullie allerlei opvattingen over mij, toch vraag ik dit van jullie, eis ik dat jullie je kaliber opvijzelen. Het is niet mijn bedoeling om dit werk te komen doen, want mijn werk is alleen jullie te overwinnen, alleen jullie volledig te overtuigen door over jullie te oordelen. Ik wijs jullie daarmee op de weg van het leven die jullie behoren in te slaan. Anders gezegd: hoe ontwikkeld jullie zijn en of jullie kennis hebben van het leven zou niets met mij van doen hebben, ware het niet dat ik jullie moet overwinnen met mijn woord. Al dit werk komt er extra bij om de resultaten van het overwinningswerk te garanderen en ten behoeve van jullie vervolmaking daarna. Het is niet een stap van het overwinningswerk. Omdat jullie van een laag kaliber, lui, nalatig, dwaas, stompzinnig, gevoelloos en idioot zijn – omdat jullie uitermate abnormaal zijn – eis ik dat jullie je kaliber eerst opvijzelen. Iedereen die vervolmaakt wil worden, moet aan bepaalde criteria voldoen. Wil je vervolmaakt worden, dan moet je helder en nuchter van aard zijn, en een zinvol leven willen leiden. Ben je iemand die niet doelloos wil leven, iemand die naar de waarheid streeft, iemand die oprecht is in alles wat hij doet en iemand van een uitzonderlijk normale menselijkheid, dan kom je in aanmerking om te worden vervolmaakt.

Dit werk onder jullie wordt uitgevoerd op basis van wat er nodig is. Na de overwinning van deze personen zal een groep mensen vervolmaakt worden. Veel werk nu dient dan ook ter voorbereiding op het doel om jullie te vervolmaken, want velen die hongeren naar de waarheid kunnen vervolmaakt worden. Als het overwinningswerk op jullie zou worden uitgevoerd en er vervolgens verder geen werk zou worden verricht, zou het dan niet zo zijn, dat sommigen die naar de waarheid smachten die niet zouden verkrijgen? Het huidige werk beoogt een pad te banen om mensen later te kunnen vervolmaken. Hoewel ik mij alleen met het overwinningswerk bezighoudt, dient nochtans de weg van het leven waarover ik spreek ter voorbereiding op de latere vervolmaking van mensen. Het werk na overwinning richt zich op de vervolmaking van mensen. Het overwinningswerk legt dus een fundament voor de vervolmaking. De mens kan alleen worden vervolmaakt na overwonnen te zijn. De voornaamste taak nu is overwinnen. Later worden zij die streven en verlangen naar de waarheid, vervolmaakt. Vervolmaakt worden, behelst onder meer de volgende positieve aspecten van intreding: heeft je hart God lief? Hoe diep was je ervaring terwijl je dit pad bewandelde? Hoe zuiver is je liefde voor God? Hoe nauwgezet breng je de waarheid in praktijk? Wil je vervolmaakt worden, dan heb je een basiskennis van alle menselijke aspecten nodig. Dit is een minimale vereiste. Allen die niet kunnen worden vervolmaakt nadat ze zijn overwonnen, worden gebruiksvoorwerpen en worden uiteindelijk alsnog in de poel van vuur en zwavel geworpen. Ze vallen alsnog in de bodemloze afgrond omdat hun gezindheid niet is veranderd en ze nog steeds tot Satan behoren. Als iemand niet voor vervolmaking in aanmerking komt, is hij nutteloos. Hij is dan als niets, een stuk gereedschap, iets wat de vuurproef niet kan doorstaan! Hoe groot is je liefde voor God op dit moment? Hoezeer ben je jezelf beu? In hoeverre ken je Satan echt? Is jullie vastberadenheid verankerd? Is jullie leven onder de mensen goed geregeld? Is jullie leven veranderd? Leiden jullie een nieuw leven? Is jullie kijk op het leven veranderd? Zijn deze dingen niet veranderd, dan kun je niet vervolmaakt worden, ook al houd je stand. Je bent dan alleen overwonnen. Op het moment dat je beproefd wordt, heb je de waarheid niet, is je menselijkheid abnormaal, en ben je zo laag als een wildeman. Je bent alleen overwonnen, alleen iemand die door mij is overwonnen. Net zoals een ezel, na het voelen van de zweep van zijn meester, bang is om uit de band te springen wanneer hij de meester ziet, ben jij als deze getemde ezel. Als iemand die positieve aspecten mist en in plaats daarvan passief en angstig is, bang en terughoudend in alles, niet in staat om wat dan ook duidelijk te onderscheiden, de waarheid niet kan aanvaarden, nog steeds zonder beoefeningspad is, en bovenal: geen hart heeft dat God liefheeft – als iemand niet weet hoe hij God moet liefhebben, hoe hij een zinvol leven moet leiden of hoe hij echt iemand kan zijn – hoe kan zo iemand dan van God getuigen? Hieruit blijkt dat je leven weinig waarde heeft en je niet meer dan een getemde ezel bent. Je bent overwonnen, maar dat betekent alleen dat je de grote rode draak hebt afgezworen en weigert om je aan zijn domein te onderwerpen. Het betekent dat je gelooft dat er een God is, alle plannen van God wilt gehoorzamen en geen klachten hebt. Maar ben je in staat in de positieve aspecten Gods woord na te leven en God te manifesteren? Als je daar geenszins over beschikt, wil dat zeggen dat je niet gewonnen bent door God en dat je niet meer dan een getemde ezel bent. Er is niets begerenswaardig in je en de Heilige Geest werkt niet in je. Je menselijkheid schiet erg tekort en God kan je onmogelijk gebruiken. Je moet door God worden goedgekeurd en honderd keer beter zijn dan de ongelovige dieren en dan de levende doden. Alleen wie dat niveau bereikt, komt in aanmerking om vervolmaakt te worden. Alleen iemand die menselijk is en een geweten heeft, is geschikt om door God te worden gebruikt. Alleen wanneer jullie vervolmaakt zijn, kunnen jullie als mens worden beschouwd. Alleen de vervolmaakten leiden een zinvol leven. Alleen zulke mensen kunnen nog krachtiger van God getuigen.

Jullie moeten de zegeningen van status opzijzetten en Gods wil begrijpen om de mens heil te brengen

Het is voor de mens niet mogelijk dat de nakomelingen van Moab vervolmaakt worden en ze komen daarvoor ook niet in aanmerking. De zonen van David, daarentegen, hebben zeker hoop en zijn zeker in staat om vervolmaakt te worden. Maar als iemand een nakomeling van Moab is, dan kan hij niet vervolmaakt worden. Zelfs vandaag kennen jullie nog steeds niet het belang van het werk dat onder jullie wordt gedaan. Tot aan deze huidige fase toe houden jullie in jullie hart nog steeds vast aan jullie toekomstverwachtingen en willen jullie er eigenlijk geen afstand van doen. Het kan niemand iets schelen waarom God jullie − de meest onwaardige groep − vandaag juist gekozen heeft om onder te werken, dus wordt dit werk verkeerd gedaan? Wordt dit werk even over het hoofd gezien? Waarom is God precies neergedaald om in jullie midden te werken, terwijl Hij al heel lang weet dat jullie de zonen van Moab zijn? Staan jullie hier nooit bij stil? Staat God hier nooit bij stil wanneer Hij Zijn werk doet? Gedraagt Hij Zich onbezonnen? Wist Hij niet meteen vanaf het begin dat jullie de nakomelingen van Moab zijn? Weten jullie niet bij deze dingen stil te staan? Waar zijn jullie opvattingen gebleven? Is dat gezonde denken van jullie verstoord geraakt? Waar zijn jullie slimheid en wijsheid gebleven? Is het dat jullie zo’n grootmoedige houding hebben dat jullie geen acht slaan op zoiets kleins? Jullie geesten zijn heel gevoelig voor zaken zoals jullie toekomstverwachtingen en jullie eigen lot, maar voor de rest zijn ze gevoelloos, afgestompt en uitermate onwetend. Waar geloven jullie in vredesnaam in? Jullie toekomstverwachtingen? Of God? Geloof je niet alleen in je goede bestemming? Alleen in je toekomstverwachtingen? Hoeveel van de weg van het leven begrijp je nu? Hoeveel heb je bereikt? Denk je dat het werk dat nu wordt gedaan onder de nakomelingen van Moab wordt gedaan om jullie te vernederen? Wordt het met opzet gedaan om jullie nare kant bloot te leggen? Wordt het met opzet gedaan om jullie tuchtiging te laten aanvaarden en jullie vervolgens in de poel van vuur te werpen? Ik heb nooit gezegd dat jullie geen toekomst hadden en helemaal niet dat jullie vernietigd moesten worden of verderf moesten ondergaan. Heb ik zoiets openlijk verkondigd? Je zegt dat je zonder hoop bent, maar is dit niet je eigen conclusie? Is dit niet het effect van je eigen mentaliteit? Telt je eigen conclusie wel? Als ik zeg dat je niet gezegend bent, zul je zeker geruïneerd worden, en als ik zeg dat je wel gezegend bent, zul je zeker niet vernietigd worden. Ik zeg nu alleen dat je de nakomeling van Moab bent. Ik heb niet gezegd dat je vernietigd zou worden. Het is alleen zo dat de nakomelingen van Moab vervloekt zijn en één soort verdorven mensheid zijn. Er is eerder over zonde gesproken; zijn jullie niet allemaal zondig? Zijn zondaars niet allemaal verdorven door Satan? Is het niet zo dat alle zondaars God tarten en tegen Hem in opstand komen? Worden zij die God tarten niet vervloekt? Moeten zondaars niet allemaal worden vernietigd? Wie onder degenen van vlees en bloed kunnen er in dat geval worden gered? Hoe hebben jullie tot op heden kunnen overleven? Jullie zijn negatief omdat jullie de nakomelingen van Moab zijn; worden jullie ook niet gerekend tot mensen die zondigen? Hoe hebben jullie tot op heden kunnen voortbestaan? Wanneer vervolmaking wordt genoemd, worden jullie blij. Jullie hebben gehoord dat jullie de grote verdrukking moeten ervaren en jullie denken dat dit nog gezegender is. Jullie denken dat jullie door de verdrukking een overwinnaar kunnen worden, en dat dit zelfs nog meer Gods grote zegening en Zijn grote verhoging van jullie is. Bij het noemen van Moab breekt er tumult onder jullie uit. Zowel volwassenen als kinderen voelen zich dan onnoemelijk verdrietig en jullie hart wordt gevuld met benauwdheid. Allemaal waren jullie liever niet geboren. Jullie begrijpen de betekenis niet van de reden waarom deze fase van het werk wordt gedaan onder de nakomelingen van Moab. Jullie kunnen alleen streven naar een hoge status en jullie vallen terug wanneer jullie denken dat jullie geen hoop hebben. Wanneer vervolmaking en de toekomstige bestemming worden genoemd, zijn jullie blij. Jullie geloven in God met het oog op het verkrijgen van zegeningen en de goede bestemming. Sommige mensen zijn angstig vanwege hun status. Omdat ze weinig eigenwaarde hebben, en een lage status, willen ze er niet naar streven om vervolmaakt te worden. God sprak eerst over vervolmaking, daarna noemde Hij Moabs nakomelingen, zodat mensen het pad van vervolmaking tenietdeden dat eerder was vermeld. Dit komt omdat jullie de betekenis van dit werk nooit hebben gekend en de betekenis ervan jullie ook niet interesseert. Jullie zijn te klein van gestalte en jullie kunnen zelfs niet de geringste verstoring verdragen. Wanneer jullie zien dat jullie eigen status te laag is, krijgen jullie een negatief gevoel en hebben jullie geen geloof om te blijven zoeken. Mensen beschouwen het bereiken van genade en het genieten van vrede gewoon als symbolen van geloof in God, en het streven naar zegeningen als de basis voor geloof in God. Maar heel weinig mensen streven ernaar om God te kennen of streven naar een verandering in hun gezindheid. Het geloof in God van mensen is erop gericht om een geschikte bestemming en alle genade onder de zon van God te ontvangen, om God hun dienaar te maken, om God een vredige, vriendschappelijke relatie met hen te laten onderhouden en om nooit een conflict tussen hen te laten ontstaan. Dat wil zeggen: hun geloof in God verwacht van God de belofte om aan al hun eisen te voldoen, om alles aan ze te geven waar ze om bidden, zoals dat in de Bijbel staat: “Ik zal naar al jullie gebeden luisteren.” Zij verwachten dat God over niemand oordeelt of niemand aanpakt, aangezien God altijd de vriendelijke Heiland Jezus is, die altijd en overal een goede relatie met mensen onderhoudt. Hun manier van geloven is als volgt: ze stellen gewoon schaamteloze eisen aan God en hebben daarbij het idee dat Hij die gewoon blindelings voor ze zal inwilligen, of ze nu opstandig of gehoorzaam zijn. Ze blijven gewoon voortdurend ‘schulden van God innen’, in de overtuiging dat Hij die, zonder Zich te verzetten, moet ‘terugbetalen’ en bovendien tweemaal zoveel moet betalen; ze hebben het idee dat God, of Hij nu iets van ze gekregen heeft of niet, alleen door hen gemanipuleerd kan worden en dat Hij niet eigenmachtig mensen kan orkestreren en dat Hij al helemaal niet, wanneer Hij wil en zonder hun toestemming, eigenmachtig aan mensen Zijn wijsheid en rechtvaardige gezindheid mag openbaren die vele jaren verborgen zijn gebleven. Zij belijden simpelweg hun zonden aan God in de overtuiging dat God die gewoon zal vergeven, dat het Hem niet de keel uit gaat hangen en dat dit zo altijd maar door zal gaan. Zij vertellen God simpelweg wat Hij moet doen en Hij gehoorzaamt gewoon, want in de Bijbel staat dat God niet is gekomen om door de mens gediend te worden, maar om te dienen, en dat Hij is gekomen om dienaar van de mens te zijn. Hebben jullie niet altijd op deze manier geloofd? Wanneer jullie niets van God kunnen krijgen, willen jullie graag wegrennen. En wanneer jullie iets niet begrijpen, raken jullie erg verbitterd en gaan jullie zelfs zo ver dat jullie met allerlei krachttermen smijten. Jullie staan God simpelweg niet toe om Zijn wijsheid en wonder volledig te uiten, maar jullie willen alleen maar genieten van tijdelijk gemak en comfort. Tot nu toe spreken uit jullie houding in jullie geloof in God dezelfde oude opvattingen. Als God jullie maar een greintje grootsheid toont, worden jullie al ongelukkig; zien jullie nu precies hoe jullie gestalte is? Denk niet dat jullie allemaal trouw zijn aan God terwijl jullie oude opvattingen in feite niet zijn veranderd. Wanneer je niets overkomt, denk je dat alles voor de wind gaat en heb je God tot het uiterste lief. Maar overkomt je iets kleins, dan kom je in het dodenrijk terecht. Is dit je trouw aan God?

Als de laatste fase van het overwinningswerk in Israël zou beginnen, zou het overwinningswerk geen betekenis hebben. Het werk is van de grootste betekenis wanneer het wordt gedaan in China, wanneer het wordt gedaan onder jullie volk. Jullie zijn het minderwaardigste volk, het volk met de laagste status. Jullie zijn het volk op de laagste trede van deze maatschappij en jullie zijn degenen die God in het begin het minst erkend hebben. Jullie zijn het volk dat zich het verst van God heeft verwijderd en zijn degenen die het hardst getroffen zijn. Omdat deze fase van het werk alleen ten behoeve van overwinning is, is het dan niet uiterst geschikt jullie te kiezen om te getuigen van wat er komen gaat? Als de eerste stap van het overwinningswerk niet onder jullie volk werd gedaan, zou het moeilijk zijn om het overwinningswerk voort te zetten dat komen gaat, want het overwinningswerk dat volgt, zal resultaten behalen op basis van het feit dat dit werk vandaag wordt gedaan. Het overwinningswerk vandaag is slechts het begin van het complete overwinningswerk. Jullie zijn de eerste lichting om te worden overwonnen, jullie vertegenwoordigen de hele mensheid die wordt overwonnen. Als er iemand is die werkelijk begrip heeft, zal hij zien dat al het werk dat God vandaag doet groots is, dat God mensen niet alleen hun eigen opstandigheid laat inzien, maar Hij ook hun status openbaart. Het doel en de betekenis van Zijn woorden zijn niet om mensen negatief te maken en evenmin om mensen te laten neervallen. Het doel is dat ze openbaring kunnen ontvangen en gered worden door Zijn woorden, het is dat de geest van de mens wordt wakker geschud door Zijn woorden. Vanaf de schepping van de wereld tot nu toe heeft de mens altijd onder Satans domein geleefd, niet wetende dat er een God is en niet gelovende dat er een God is. Dat deze mensen deel uit kunnen maken van Gods grootse heil en enorm door God kunnen worden verheven, wijst inderdaad op Gods liefde. Zij die werkelijk begrijpen, zullen allemaal zo denken. Hoe zullen de mensen zonder begrip denken? “Ach, God zegt dat we de nakomelingen van Moab zijn. Hij heeft Zelf gezegd dat we de nakomelingen van Moab zijn. Kunnen we nog steeds een goede uitkomst krijgen? Wij zijn de nakomelingen van Moab en we hebben ons in het verleden tegen Hem verzet. God is gekomen om ons te veroordelen; zie je niet hoe God vanaf het begin altijd over ons heeft geoordeeld? Omdat we God hebben getart, moeten we wel op deze manier worden getuchtigd.” Zijn deze woorden correct? Vandaag oordeelt God over, tuchtigt en veroordeelt Hij jullie, maar je moet weten dat het doel van jouw veroordeling is dat je jezelf kent. Hij veroordeelt, vervloekt, oordeelt en tuchtigt zodat jij jezelf kunt kennen, zodat je gezindheid kan veranderen en zodat je bovendien je waarde mag kennen, en mag zien dat alle daden van God rechtvaardig zijn en in overeenstemming met Zijn gezindheid en de vereisten van Zijn werk, dat Hij werkt volgens Zijn plan voor het heil van de mens, en dat Hij de rechtvaardige God is die de mens liefheeft, hem redt, over hem oordeelt en hem tuchtigt. Als je alleen weet dat je een lage status hebt, dat je verdorven en ongehoorzaam bent, maar niet weet dat God Zijn heil wil openbaren door het oordeel en de tuchtiging die Hij je vandaag oplegt, dan kun je geen ervaring opdoen en ben je al helemaal niet in staat om voort te blijven gaan. God is niet gekomen om te doden of te vernietigen, maar om te oordelen, te vervloeken, te tuchtigen en te redden. Totdat Zijn managementplan van zesduizend jaar ten einde komt – totdat Hij de uitkomst van elke categorie van de mens openbaart – zal Gods werk op aarde redding ten doel hebben; het doel ervan is louter het grondig compleet maken van wie Hem liefhebben, en hen onderwerpen onder Zijn heerschappij. Hoe God mensen ook redt, alles wordt gedaan door ze te laten breken met hun oude satanische aard. Dat wil zeggen: Hij redt ze door ze naar het leven te laten streven. Als ze dat niet doen, zullen ze geen manier hebben om Gods heil aan te nemen. Redding is het werk van God Zelf, en naar het leven streven is iets wat de mens moet ondernemen om het heil te aanvaarden. In de ogen van de mens is het heil de liefde van God, en kan de liefde van God geen tuchtiging, oordeel en vervloekingen zijn. Het heil moet liefde, mededogen en bovendien woorden van troost omvatten, evenals grenzeloze zegeningen die God uitstort. Mensen geloven dat God mensen redt door hen te roeren met Zijn zegeningen en genade, zodat zij hun hart aan God kunnen geven. Dat wil zeggen: het feit dat Hij de mensen roert, betekent dat Hij ze redt. Dit soort redding vindt plaats door het aangaan van een overeenkomst. Alleen wanneer God hem het honderdvoudig toekent, is de mens bereid zich aan Gods naam te onderwerpen, zijn best voor Hem te doen en Hem eer te bewijzen. Dit is niet Gods bedoeling met de mensheid. God is op aarde komen werken om de verdorven mensheid te redden; daarin schuilt geen onwaarheid. Als dat wel zo was, was Hij Zijn werk beslist niet persoonlijk komen doen. In het verleden bestond Zijn middel om redding te brengen onder meer uit het tonen van de grootste liefde en barmhartigheid, zodanig dat Hij Zich helemaal aan Satan gaf in ruil voor de hele mensheid. Het heden lijkt in niets op het verleden: de redding die jullie tegenwoordig wordt geschonken, gebeurt in de tijd van de laatste dagen, tijdens de classificatie van ieder naar zijn aard. Het middel om jullie heil te bewerkstelligen is niet liefde of barmhartigheid, maar wel tuchtiging en oordeel zodat de mens grondiger kan worden gered. Alles wat jullie krijgen, is dus tuchtiging, oordeel en genadeloze klappen, maar weet dit: in deze harteloze klappen gaat geen greintje straf schuil. Ongeacht hoe hard mijn woorden misschien zijn, wat jullie overkomt zijn maar een paar woorden die misschien als totaal harteloos op jullie overkomen, en hoe kwaad ik misschien ook ben, wat er op jullie regent zijn nog steeds woorden van onderricht, en ik ben er geenszins op uit om jullie iets aan te doen of ter dood te brengen. Is dit niet allemaal een feit? Weet dat alles tegenwoordig, van rechtvaardig oordeel tot harteloze loutering en tuchtiging, ten behoeve van het heil is. Ongeacht of tegenwoordig iedereen naar zijn soort wordt geclassificeerd, en of de categorieën van de mens worden blootgelegd, het doel van al Gods woorden en werk is het redden van degenen die echt van God houden. Rechtvaardig oordeel wordt gebracht om de mens te zuiveren, en harteloze loutering vindt plaats om de mens te reinigen; harde woorden of kastijding vinden beide plaats om te zuiveren en zijn omwille van de redding. De methode van vandaag is dus anders dan in het verleden. Vandaag worden jullie gered door een rechtvaardig oordeel, wat een goed middel is om ieder van jullie te classificeren naar jullie aard, en meedogenloze tuchtiging levert jullie het hoogste heil op − wat hebben jullie dan tegen deze tuchtiging en dit oordeel in te brengen? Hebben jullie niet van begin tot eind het heil genoten? Jullie hebben zowel de vleesgeworden God gezien als Zijn almacht en wijsheid ingezien. Jullie hebben bovendien herhaaldelijk klappen en discipline ervaren. Maar hebben jullie ook niet de hoogste genade ontvangen? Zijn jullie zegeningen niet groter dan die van alle anderen? Jullie genade is overvloediger dan de luister en rijkdommen die Salomo genoot! Denk hierover na: als ik met mijn komst de bedoeling had om jullie te veroordelen en te straffen, en niet om jullie te redden, hadden jullie dagen dan zo lang kunnen duren? Hadden jullie, deze zondige wezens van vlees en bloed, dan tot vandaag toe kunnen overleven? Als ik jullie alleen maar had willen straffen, waarom zou ik dan vlees zijn geworden en aan zo’n grote onderneming zijn begonnen? Zou ik jullie armzalige stervelingen niet kunnen straffen in de tijd die het kost om één enkel woord te uiten? Zou ik jullie nog steeds moeten vernietigen nadat ik jullie opzettelijk heb veroordeeld? Geloven jullie deze woorden van mij nog steeds niet? Zou ik de mens alleen door liefde en barmhartigheid kunnen redden? Of zou ik alleen de kruisiging kunnen gebruiken om de mens te redden? Is mijn rechtvaardige gezindheid niet bevorderlijker om de mens volledig gehoorzaam te maken? Is die niet beter geschikt om de mens grondig te redden?

Mijn woorden zijn misschien wel streng, maar ze zijn allemaal gesproken met het oog op het heil van de mens, want ik spreek alleen woorden en straf het vlees van de mens niet. Deze woorden zorgen ervoor dat de mens in het licht kan leven, kan weten dat het licht bestaat, kan weten dat het licht kostbaar is, bovenal kan weten hoe weldadig deze woorden zijn voor de mens en kan weten dat God heil is. Ik heb weliswaar veel woorden van tuchtiging en oordeel gesproken, toch zijn ze niet daadwerkelijk op jullie toegepast. Ik ben gekomen om mijn werk te doen en om mijn woorden te spreken. Hoewel mijn woorden misschien streng zijn, worden ze gesproken als oordeel over jullie verdorvenheid en jullie opstandigheid. Ik blijf hiermee beogen om de mens uit Satans domein te bevrijden, om met mijn woorden de mens te redden. Mijn doel is niet om de mens iets aan te doen met mijn woorden. Mijn woorden zijn streng zodat mijn werk resultaten kan opleveren. Alleen door deze werkwijze kan de mens zichzelf leren kennen en breken met zijn opstandige gezindheid. De grootste betekenis van het werk van woorden is mensen in de gelegenheid te stellen de waarheid in praktijk te brengen nadat ze de waarheid hebben begrepen, veranderingen in hun gezindheid te bewerkstelligen, en tot de kennis van zichzelf en het werk van God te komen. Alleen de werkwijze via het spreken kan de communicatie tussen God en de mens mogelijk maken, alleen woorden kunnen de waarheid verklaren. Deze werkwijze is de beste manier om de mens te overwinnen. Naast het uiten van woorden kan geen enkele andere methode de mens een duidelijker begrip geven van de waarheid en het werk van God, dus in Zijn laatste fase van het werk spreekt God tot de mens om alle waarheden en mysteries aan de mens bekend te maken die hij niet begrijpt. Zo kan hij de ware weg en het leven van God verkrijgen, en daarmee aan de wil van God voldoen. Het doel van Gods werk onder de mensen is dat zij aan Gods wil kunnen voldoen, en alles wordt gedaan om de mens te redden, daarom doet Hij gedurende de tijd dat Hij de mens redt niet het werk om de mens te straffen. Gedurende de tijd van de redding van de mens straft God het kwade niet of beloont Hij het goede niet, evenmin openbaart Hij de bestemmingen voor alle verschillende soorten mensen. In plaats daarvan zal Hij pas na de voltooiing van de laatste fase van Zijn werk het werk doen om het kwade te straffen en het goede te belonen, en pas dan zal Hij het einde van alle verschillende soorten mensen openbaren. Zij die worden gestraft, zullen degenen zijn die inderdaad niet gered kunnen worden, terwijl zij die gered worden degenen zullen zijn die Gods heil hebben verkregen gedurende de tijd van Zijn redding van de mens. Gedurende de tijd van Gods heilswerk zullen allen die gered kunnen worden, gered worden tot de uiterste limiet, niemand van hen zal buiten de boot vallen, want het doel van Gods werk is de mens te redden. Allen die gedurende de tijd van Gods redding van de mens niet in staat zijn om een verandering in hun gezindheid te bewerkstelligen, allen die niet in staat zijn om God volledig te gehoorzamen, zullen straf ondergaan. Deze fase van het werk − het werk van woorden − maakt de mens alle wegen en mysteries duidelijk die hij niet begrijpt, zodat de mens Gods wil en Gods eisen aan de mens kan begrijpen, zodat hij in de omstandigheden kan verkeren om Gods woorden in praktijk te brengen en veranderingen in zijn gezindheid kan bewerkstelligen. God gebruikt alleen woorden om Zijn werk te doen en straft mensen niet omdat ze enigszins opstandig zijn, want nu is het de tijd van het heilswerk. Als iedereen die opstandig is werd gestraft, zou niemand in de gelegenheid zijn om gered te worden. Iedereen zou dan worden gestraft en in het dodenrijk terechtkomen. Het doel van de woorden die over de mens oordelen, is om ze zichzelf te leren kennen en God te gehoorzamen. Het doel is niet om te worden gestraft door het oordeel van woorden. Gedurende het werk van woorden zullen veel mensen hun opstandigheid en verzet aan de dag leggen, alsmede hun ongehoorzaamheid jegens de vleesgeworden God. Hij zal al deze mensen daarom echter niet straffen, maar Hij zal alleen degenen verwerpen die tot op het bot verdorven zijn en die niet gered kunnen worden. Hij zal hun vlees aan Satan geven en in enkele gevallen hun vlees compleet vernietigen. Degenen die achterblijven, zullen blijven volgen en behandeling en snoeiing ervaren. Als zij bij het volgen nog steeds geen behandeling en snoeiing kunnen aanvaarden en steeds verdorvener worden, zullen deze mensen hun kans op het heil hebben verloren. Iedere persoon die zich eraan heeft onderworpen overwonnen te worden door Gods woorden, zal ruim de gelegenheid hebben om te worden gered. Gods redding van elk van deze mensen zal Zijn enorme clementie aantonen. Met andere woorden, hun zal de grootste tolerantie betoond worden. Zolang mensen van het verkeerde pad terugkeren en zolang ze berouw kunnen tonen, zal God hun kansen geven om Zijn heil te verkrijgen. Wanneer mensen eerst tegen God in opstand komen, heeft Hij geen verlangen om ze ter dood te brengen; integendeel, Hij doet alles wat Hij kan om ze te redden. Als iemand echt geen ruimte voor redding heeft, zal God hem aan de kant zetten. De reden dat God bepaalde mensen niet snel straft is dat Hij iedereen wenst te redden die gered kan worden. Hij oordeelt, verlicht en leidt mensen alleen met woorden, en gebruikt geen roede om ze ter dood te brengen. Het gebruik van woorden om mensen redding te brengen, is het doel en de betekenis van de laatste fase van het werk.

Hoe kan een mens die God in zijn opvattingen heeft afgebakend de openbaring van God ontvangen?

Het werk van God gaat door. Het doel van Zijn werk blijft weliswaar onveranderd, maar de middelen waarmee Hij werkt veranderen voortdurend. Dus veranderen Zijn volgelingen ook. Hoe meer werk van God er is, hoe beter de mens God leert kennen, en de gezindheid van de mens verandert met Zijn werk mee. Maar omdat het werk van God steeds verandert, worden zij die het werk van de Heilige Geest niet kennen en de absurde mensen die de waarheid niet kennen, tegenstanders van God. Het werk van God zal nooit op de opvattingen van de mens worden afgestemd, want Zijn werk is altijd nieuw en nooit oud. Nooit herhaalt Hij Zijn oude werk, Hij werkt liever gestaag door aan wat nooit eerder is gedaan. Omdat God Zijn werk nooit herhaalt en de mens steevast Gods huidige werk op basis van Zijn werk in het verleden beoordeelt, is het bijzonder moeilijk voor God om ieder stadium van het werk van het nieuwe tijdperk uit te voeren. De mens werpt veel te veel hindernissen op! De mens denkt veel te bekrompen! Niemand kent het werk van God, maar toch definieert iedereen Zijn werk. Als de mens weg is bij God verliest hij zijn leven, de waarheid en de zegen van God. Toch aanvaardt de mens het leven en de waarheid niet, net zomin als de hogere zegeningen die God de mensheid schenkt. Alle mensen willen God winnen maar kunnen toch geen verandering in Gods werk verdragen. Zij die het nieuwe werk van God niet aanvaarden geloven dat het werk van God onveranderlijk is, en dat Gods werk voor eeuwig stil blijft staan. Zij geloven dat ze zich alleen maar aan de wet hoeven te houden om de eeuwige redding van God te ontvangen en dat zolang ze maar berouw tonen en hun zonden opbiechten Gods wil voor altijd tevreden gesteld zal zijn. Ze menen dat God voor de mens slechts de God van de wet en de God die aan het kruis was genageld kan zijn; ze menen ook dat God de Bijbel niet mag en kan ontstijgen. Juist deze meningen hebben hen stevig aan de oude wet verankerd en aan strikte regelingen vastgeketend. Zelfs nog meer mensen geloven dat wat het nieuwe werk van God ook is, het onderbouwd moet zijn door profetieën, en dat in ieder stadium van het werk aan iedereen die Hem met een oprecht hart volgt ook openbaringen getoond moeten worden, anders zou dat werk nooit van God kunnen zijn. Het is al geen gemakkelijke opgave voor de mens om God te leren kennen. Als je daarbij het absurde hart en de opstandige natuur van gewichtigheid en verwaandheid van de mens optelt, is het nog veel moeilijker voor de mens om het nieuwe werk van God te aanvaarden. De mens bestudeert het nieuwe werk van God niet zorgvuldig, maar accepteert het ook niet deemoedig; de mens neemt liever een geringschattende houding aan en wacht op de openbaring en begeleiding van God. Is dit niet het gedrag van een mens die tegen God in opstand komt en zich tegen Hem verzet? Hoe kan zo iemand Gods goedkeuring verkrijgen?

Toentertijd zei Jezus dat het werk van Jehova in het Tijdperk van Genade achterop begon te raken, en zo zeg ik nu dat het werk van Jezus achterop begint te raken. Als er alleen het Tijdperk van de Wet was geweest, en geen Tijdperk van Genade, had Jezus niet gekruisigd kunnen worden en had Hij de hele mensheid niet kunnen verlossen. Als er alleen het Tijdperk van de Wet was geweest, had de mensheid zich dan tot de dag van vandaag kunnen ontwikkelen? De geschiedenis gaat door; is de geschiedenis niet de natuurwet van Gods werk? Is dit niet een afbeelding van Zijn management van de mens binnen het hele universum? De geschiedenis gaat door, en dat geldt ook voor het werk van God, en Gods wil verandert voortdurend. Het zou niet praktisch zijn als God een enkel stadium van Zijn werk zesduizend jaar zou onderhouden, want alle mensen weten dat Hij altijd nieuw is en nooit oud. Hij zou geen werk als de kruisiging vol kunnen houden, en één, twee, drie keer … aan het kruis worden genageld. Dit is het idee van een absurd mens. God houdt hetzelfde werk niet gaande, en Zijn werk verandert voortdurend en is altijd nieuw, net zoals ik iedere dag nieuwe woorden tot jullie spreek en nieuw werk doe. Dit is het werk dat ik doe, waarvan de kern in de woorden ‘nieuw’ en ‘wonderbaarlijk’ ligt. “God is onveranderlijk, en God zal altijd God zijn”, dit zijn inderdaad ware woorden. Het wezen van God verandert niet, God blijft altijd God, en Hij zou nooit Satan kunnen worden. Maar dit bewijst niet dat Zijn werk net zo constant en onveranderlijk is als Zijn wezen. Je verklaart dat God zo is, maar hoe verklaar je dan dat God altijd nieuw is en nooit oud? Het werk van God verspreidt zich voortdurend en verandert steeds, en Gods wil wordt voortdurend geopenbaard en kenbaar gemaakt aan de mens. De mens ervaart het werk van God en daarom verandert zijn gezindheid steeds, verandert zijn kennis steeds. Waaraan ontspruit deze kennis dan? Ontspruit deze niet aan het steeds veranderende werk van God? Als de gezindheid van de mens kan veranderen, waarom kan de mens dan niet mijn werk en mijn woorden ook steeds laten veranderen? Moet ik me aan de beperkingen van de mens houden? Neem je dan niet gewoon je toevlucht in spitsvondigheden?

Na Zijn wederopstanding verscheen Jezus aan Zijn discipelen en zei: “Ik zal ervoor zorgen dat de belofte van mijn Vader aan jullie wordt ingelost. Blijf in de stad tot jullie met kracht uit de hemel zijn bekleed.” Weet je hoe die woorden worden uitgelegd? Ben je nu met Zijn macht begenadigd? Begrijp je nu wat macht genoemd wordt? Jezus heeft verklaard dat in de laatste dagen de Geest van de waarheid aan de mens zal worden geschonken. De laatste dagen zijn nu; begrijp jij hoe de Geest van de waarheid woorden uitspreekt? Waar verschijnt en werkt de Geest van de waarheid? In het boek der profetieën van de profeet Jesaja werd nergens vermeld dat er een kind met de naam Jezus in het tijdperk van het Nieuwe Testament zou worden geboren; er stond alleen maar geschreven dat er een mannelijk kind met de naam Immanuel zou worden geboren. Waarom heeft hij de naam Jezus niet specifiek genoemd? Deze naam komt nergens in het Oude Testament voor, waarom geloof je dan toch in Jezus? Je hebt Jezus toch niet met je eigen ogen gezien voordat je in Hem ging geloven? Of begon je pas te geloven na een openbaring? Zou God je echt zo’n genade tonen? En jou zo’n grote zegen schenken? Waarop is je geloof in Jezus gebaseerd? Waarom geloof je dan niet dat God nu vlees is geworden? Waarom zeg je dan dat, omdat God zich niet aan jou openbaart, bewezen is dat Hij geen vlees is geworden? Moet God voor aanvang van Zijn werk de mens informeren? Moet Hij eerst de goedkeuring van de mens krijgen? Jesaja verklaarde alleen dat er een mannelijk kind in een kribbe zou worden geboren, maar hij heeft nooit geprofeteerd dat Maria het kind Jezus zou krijgen. Waarom geloofde je dan in Jezus, het kind van Maria? Je geloof kan toch niet onzeker en verward zijn? Sommigen zeggen dat de naam van God niet verandert. Waarom veranderde de naam van Jehova dan in Jezus? Volgens de profetieën zou de Messias komen, waarom kwam er dan een mens die Jezus heette? Waarom veranderde de naam van God? Was dergelijk werk niet al lang geleden uitgevoerd? Kan God tegenwoordig geen nieuwer werk doen? Het werk van gisteren kan gewijzigd worden, en het werk van Jezus kan dat van Jehova opvolgen. Kan het werk van Jezus dan niet door ander werk worden opgevolgd? Als de naam Jehova in Jezus veranderd kan worden, kan dan de naam van Jezus niet ook worden gewijzigd? Niets hiervan is vreemd, de mensen zijn enkel maar te eenvoudig van geest. God zal altijd God zijn. Hoe Zijn werk ook verandert en hoe Zijn naam ook zou kunnen veranderen, Zijn gezindheid en wijsheid zullen nooit veranderen. Als je gelooft dat God alleen Jezus genoemd kan worden, is je kennis veel te beperkt. Durf jij te beweren dat Jezus voor eeuwig de naam van God is, dat God voor altijd en eeuwig Jezus genoemd moet worden en dat dit nooit zal veranderen? Durf jij met zekerheid te beweren dat het de naam Jezus is die het Tijdperk van de Wet heeft beëindigd en die ook het laatste tijdperk beëindigt? Wie kan zeggen dat de genade van Jezus het tijdperk kan beëindigen? Als je deze waarheden nu niet duidelijk kent, zul je niet alleen niet in staat zijn het evangelie te verkondigen, maar zul je ook zelf niet overeind kunnen blijven. Als de dag aanbreekt dat jij alle problemen van die religieuzen oplost en al hun misvattingen kunt weerleggen, dan zal dat het bewijs zijn dat jij helemaal zeker bent van dit stadium van het werk en geen enkele twijfel meer hebt. Als je hun misvattingen niet kunt weerleggen, zullen ze je in de val laten lopen en zwartmaken. Is dat niet schandelijk?

De Joden lazen in die tijd allemaal het Oude Testament en kenden Jesaja’s voorspelling dat er een mannelijk kind in een kribbe zou worden geboren. Waarom vervolgden ze Jezus dan, als ze dit wisten? Is dat niet vanwege hun opstandige natuur en de onbekendheid met het werk van de Heilige Geest? In die tijd geloofden de farizeeërs dat het werk van Jezus niet leek op datgene wat ze wisten van het voorspelde mannelijke kind; de huidige mens verwerpt God omdat het werk van de vleesgeworden God niet overeenkomt met de Bijbel. Is de essentie van hun opstandigheid jegens God niet dezelfde? Kun jij zo zijn dat je zonder vragen al het werk van de Heilige Geest aanvaardt? Als het het werk van de Heilige Geest is, zit je in de juiste richting. Dat moet je aanvaarden zonder de minste twijfel in plaats van uit te kiezen wat je wel en wat je niet aanvaardt. Als je enige kennis van God verwerft en daar voorzichtig mee omgaat, is dat dan niet een daad die nergens voor nodig is? Wat je zou moeten doen is al het werk accepteren, zonder verdere onderbouwing door de Bijbel nodig te hebben, zolang het van de Heilige Geest komt, want je gelooft in God om Hem te volgen, niet om Hem te onderzoeken. Je moet niet verder op zoek gaan naar bewijs waarmee ik kan laten zien dat ik jouw God ben. Je kunt beter onderscheiden of ik jou tot voordeel kan strekken; dat is de kern. Zelfs als je veel onweerlegbaar bewijs in de Bijbel hebt gevonden, kan dit je niet geheel voor mij leiden. Jij bent zo iemand die binnen de grenzen van de Bijbel leeft, en niet voor mij; de Bijbel zal je niet helpen mij te leren kennen of je liefde voor mij te verdiepen. Hoewel de Bijbel voorspelde dat er een mannelijk kind zou worden geboren, kon niemand bevatten voor wie die profetie uit zou komen, want de mens kende het werk van God niet. Daarom stonden de farizeeërs op tegen Jezus. Sommigen weten dat mijn werk in het belang van de mensen is. Toch blijven ze geloven dat Jezus en ik twee totaal verschillende wezens zijn die onderling onverenigbaar zijn. Destijds, in het Tijdperk van Genade, sprak Jezus alleen tot Zijn discipelen in een reeks preken waarin Hij besprak hoe je moet praktiseren, hoe je je moet verzamelen, hoe je in gebed kunt verzoeken, hoe je anderen moet bejegenen, enzovoorts. Het werk dat Hij uitvoerde was het werk van het Tijdperk van Genade, en Hij zette alleen uiteen hoe Zijn discipelen en volgelingen moesten praktiseren. Hij deed alleen het werk van het Tijdperk van Genade en geen enkel werk van de laatste dagen. Toen Jehova de wet van het Oude Testament vastlegde in het Tijdperk van de Wet, waarom voerde Hij toen het werk van het Tijdperk van Genade niet uit? Waarom maakte Hij het werk van het Tijdperk van Genade niet vooraf duidelijk? Zou dit de acceptatie door de mens niet ten goede zijn gekomen? Hij profeteerde slechts dat er een mannelijk kind zou worden geboren dat aan de macht zou komen, maar Hij voerde niet alvast het werk van het Tijdperk van Genade uit. In ieder tijdperk heeft het werk van God duidelijke grenzen. Hij voert alleen het werk van het lopende tijdperk uit, en nooit voert Hij het volgende stadium van het werk alvast uit. Alleen zo kan Zijn werk dat representatief is voor ieder tijdperk naar voren treden. Jezus heeft alleen over de tekenen van de laatste dagen gesproken, over hoe je geduld moet hebben en hoe je gered kunt worden, hoe je berouw moet tonen en moet biechten, en hoe je het kruis moet dragen en het lijden volhouden. Hij heeft nooit gesproken over hoe de mens in de laatste dagen binnen moet gaan of hoe hij ernaar moet streven om aan Gods wil te voldoen. Zou het als zodanig niet belachelijk zijn om in de Bijbel naar Gods werk van de laatste dagen te gaan zoeken? Wat kun je precies zien als je enkel de Bijbel in je handen houdt? Al is men Bijbelverklaarder of een prediker, wie kan voorkennis hebben van het huidige werk?

“Wie oren heeft, moet horen wat de Geest tegen de kerken zegt.” Hebben jullie nu de woorden van de Heilige Geest gehoord? De woorden van God hebben jullie bereikt. Hebben jullie ze gehoord? In de laatste dagen voert God het werk van het woord uit, en die woorden zijn de woorden van de Heilige Geest, want God is de Heilige Geest en kan ook vlees worden. Daarom zijn de woorden van de Heilige Geest zoals die in het verleden zijn gesproken de woorden van de vleesgeworden God van vandaag. Er zijn veel absurde mensen die geloven dat de woorden van de Heilige Geest uit de hemelen zouden moeten neerdalen tot de oren van de mens. Wie zo denkt kent het werk van God niet. In werkelijkheid zijn de uitspraken van de Heilige Geest de uitspraken van de vleesgeworden God. De Heilige Geest kan niet rechtstreeks tot de mens spreken, en Jehova sprak niet rechtstreeks tot de mensen, zelfs niet in het Tijdperk van de Wet. Zou het niet nog veel onwaarschijnlijker zijn dat Hij dat in dit hedendaagse tijdperk wel zou doen? God moet vlees worden om uitspraken te doen om Zijn werk uit te voeren, anders kan Zijn werk het doel niet bereiken. Wie de vleesgeworden God ontkent kent de Geest niet of de principes die God bij Zijn werk hanteert. Wie gelooft dat het tijdperk van de Heilige Geest nu is, maar niet Zijn nieuwe werk aanvaardt, leeft in een vaag geloof. Zulke mensen zullen het werk van de Heilige Geest nooit ontvangen. Wie alleen wenst dat de Heilige Geest rechtstreeks spreekt en Zijn werk uitvoert, maar de woorden of het werk van de vleesgeworden God niet aanvaardt zal nooit het nieuwe tijdperk binnen kunnen treden of de volledige redding van God ontvangen!

Alleen zij die God en Zijn werk kennen, kunnen God behagen

Het werk van de vleesgeworden God bestaat uit twee delen. Toen Hij voor de eerste keer vlees werd, geloofden mensen niet in Hem en kenden zij Hem niet, en ze nagelden Jezus aan het kruis. Toen Hij daarna voor de tweede keer vlees werd, geloofden mensen nog steeds niet in Hem, laat staan dat zij Hem kenden, en opnieuw nagelden ze Christus aan het kruis. Is de mens niet de vijand van God? Als de mens Hem niet kent, hoe kan hij dan de vertrouweling van God zijn? Hoe kon hij bekwaam zijn om te getuigen van God? Zijn de beweringen van de mens over God liefhebben, God dienen, en God verheerlijken niet allemaal bedrieglijke leugens? Als je je leven wijdt aan deze onrealistische, onpraktische zaken, werk je dan niet voor niets? Hoe kun je Gods vertrouweling zijn als je niet eens weet wie God is? Is een dergelijk streven niet vaag en abstract? Is het niet bedrieglijk? Hoe kan iemand een vertrouweling van God zijn? Wat is de praktische betekenis van een vertrouweling van God zijn? Kun je een vertrouweling zijn van Gods Geest? Kun je zien hoe groot en verheven de Geest is? Een vertrouweling zijn van een onzichtbare, ontastbare God – is dat niet vaag en abstract? Wat is de praktische betekenis van een dergelijk streven? Is het niet allemaal een bedrieglijke leugen? Je streeft ernaar om Gods vertrouweling te worden, maar in feite ben je Satans schoothondje. Je kent God namelijk niet en je streeft de niet-bestaande ‘God van alle dingen’ na, die onzichtbaar en ontastbaar is, en een product van je eigen opvattingen. In vage termen is zo’n ‘God’ Satan, in praktische termen ben je die zelf. Je streeft ernaar om je eigen vertrouweling te zijn, maar zegt toch nog dat je ernaar streeft om Gods vertrouweling te worden – is dat geen godslastering? Wat is de waarde van een dergelijk streven? Als de Geest van God geen vlees wordt, dan is het wezen van God niet meer dan een onzichtbare, ontastbare Geest van leven, vormloos, niet-materieel, onbereikbaar en onbegrijpelijk voor de mens. Hoe kan de mens de vertrouweling zijn van zo’n onstoffelijke, wonderlijke, onvoorstelbare Geest? Is dat geen lachertje? Een dergelijke absurde redenering gaat niet op en is onpraktisch. De geschapen mens is van een heel andere orde dan de Geest van God, dus hoe kunnen ze vertrouwelijk met elkaar omgaan? Als de Geest van God niet in het vlees verwezenlijkt was geweest, als God geen vlees was geworden en Zichzelf niet had verootmoedigd door een schepsel te worden, dan zou de geschapen mens zowel niet bekwaam als niet in staat zijn om Zijn vertrouweling te zijn. Los van die godvrezende gelovigen die misschien de kans krijgen om Gods vertrouwelingen te zijn nadat hun ziel naar de hemel is gegaan, zouden de meeste mensen niet in staat zijn om vertrouwelingen van Gods Geest te worden. En als de mensen de vertrouwelingen van God in de hemel wensen te worden onder de leiding van de vleesgeworden God, zijn ze dan niet verschrikkelijk dwaze, niet-menselijk wezens? Mensen streven slechts ‘trouw’ aan een onzichtbare God na en besteden geen greintje aandacht aan de God die wel gezien kan worden. Het is immers zo gemakkelijk om een onzichtbare God na te streven. Mensen kunnen dat doen zoals zij dat willen. Maar de zichtbare God nastreven is niet zo gemakkelijk. De mens die een vage God zoekt, zal God absoluut niet kunnen winnen. Dingen die vaag en abstract zijn, zijn namelijk allemaal voorstellingen van de mens en ongrijpbaar voor de mens. Als de God die onder jullie kwam een hoge en verheven God was die voor jullie onbereikbaar was, hoe konden jullie dan Zijn wil vatten? Hoe konden jullie Hem dan kennen en begrijpen? Als Hij alleen Zijn werk deed en geen normaal contact met de mens had, of niet met normale menselijkheid was bekleed en onbereikbaar was voor gewone stervelingen, hoe konden jullie Hem dan kennen, ook al zou Hij veel werk voor jullie doen, maar jullie geen contact met Hem hadden en Hem niet konden zien? Behalve door dit vlees dat normale menselijkheid bezit, kan de mens God op geen enkele manier kennen; alleen dankzij Gods vleeswording is de mens bekwaam om de vertrouweling van God in het vlees te zijn. Mensen worden Gods vertrouwelingen omdat zij in contact met Hem komen, omdat zij samen met Hem leven en Hem gezelschap houden. Zo leren zij Hem beetje bij beetje kennen. Ware dat niet zo, zou het streven van de mens dan niet voor niets zijn? Dat wil zeggen, het is niet allemaal dankzij Gods werk dat de mens Gods vertrouweling kan zijn, maar omwille van het feit dat de vleesgeworden God echt en normaal is. De mensen hebben alleen de kans om hun plicht te vervullen en om de ware God te aanbidden, omdat God vlees is geworden. Is dit niet de meest reële en praktische waarheid? Welnu, wil je nog steeds de vertrouweling van God in de hemel zijn? Alleen wanneer God Zichzelf tot een bepaald punt verootmoedigt, oftewel wanneer God vlees wordt, kan de mens Zijn vertrouweling zijn. God is Geest: hoe zijn de mensen bekwaam om vertrouwelingen van deze Geest te zijn, die zo verheven en onvoorstelbaar is? Alleen wanneer de Geest van God neerdaalt in het vlees en een schepsel wordt met hetzelfde uiterlijk als de mens, kunnen de mensen Zijn wil begrijpen en feitelijk door Hem gewonnen worden. Hij spreekt en werkt in het vlees, deelt in de vreugde, het verdriet en de moeilijkheden van de mensheid, leeft in dezelfde wereld als de mensheid, beschermt de mensheid en leidt hen, en hierdoor zuivert Hij de mensen en kunnen zij Zijn heil en Zijn zegen verwerven. Die dingen verkregen hebbende, begrijpen de mensen werkelijk Gods wil en alleen dan kunnen zij vertrouwelingen van God zijn. Alleen dat is praktisch. Als God voor de mensen onzichtbaar en ontastbaar was, hoe zouden zij dan Zijn vertrouwelingen kunnen zijn? Is dat geen holle leer?

Veel mensen streven in hun geloof in God tegenwoordig nog steeds na wat vaag en abstract is. Ze vatten de realiteit van Gods huidige werk niet en staren zich nog steeds blind op letters en leerstellingen. Bovendien moeten de meesten nog de realiteit binnengaan van nieuwe uitdrukkingen zoals de ‘nieuwe generatie van hen die God liefhebben’, de ‘vertrouweling van God’, het ‘voorbeeld en model van het liefhebben van God’ en de ‘stijl van Petrus’. In plaats daarvan is hun streven nog steeds vaag en abstract, blijven ze nog steeds in leerstellingen hangen en hebben ze geen begrip van de realiteit van deze woorden. Wanneer de Geest van God vlees wordt, kun je Zijn werk in het vlees zien en aanraken. Maar als je nog steeds niet Zijn vertrouweling kunt worden, hoe kun je dan de vertrouweling van de Geest van God worden? Als je de God van vandaag niet kent, hoe kun je dan iemand van de nieuwe generatie zijn die God liefheeft? Zijn deze bewoordingen geen loze letters en leerstellingen? Kun je de Geest zien en Zijn wil vatten? Zijn dit geen holle bewoordingen? Het is niet genoeg om deze woorden en uitdrukkingen alleen maar uit te spreken, en je kunt God ook niet behagen door voornemens alleen. Je stelt je tevreden met niet meer dan het uitspreken van deze woorden om zo je eigen verlangens te bevredigen, om je eigen onrealistische idealen te bevredigen en om je eigen opvattingen en denkbeelden te bevredigen. Als je de God van vandaag niet kent, kun je het verlangen van Gods hart niet bevredigen, wat je ook doet. Wat betekent het om een vertrouweling van God te zijn? Begrijp je dat nog steeds niet? Aangezien Gods vertrouweling de mens is, zo is God ook een mens. Dat wil zeggen dat God vlees is geworden, en mens is geworden. Alleen zij die van dezelfde soort zijn, kunnen elkaar vertrouweling noemen, alleen dan kunnen ze als vertrouweling worden beschouwd. Als God Geest was, hoe kan de geschapen mens dan Zijn vertrouweling worden?

Je geloof in God, je streven naar de waarheid en zelfs je gedrag dienen allemaal op de werkelijkheid te zijn gebaseerd. Alles wat je doet, moet praktisch zijn, en je moet geen dingen nastreven die illusionair en fantasievol zijn. Zulk gedrag heeft geen waarde en bovendien heeft zo’n leven geen betekenis. Omdat je streven en leven bol staan van leugens en misleiding, en omdat je niet streeft naar dingen die van waarde en betekenis zijn, win je niets dan absurde redeneringen en leerstellingen die geen waarheid in zich hebben. Dergelijke zaken dragen niet bij aan de betekenis en waarde van je bestaan en brengen je alleen maar naar een loze bestemming. Op die manier blijft je hele leven zonder enige waarde of betekenis – en als je geen leven van betekenis nastreeft, kun je wel honderd jaar leven maar zou dat allemaal voor niets zijn. Hoe kun je dat een mensenleven noemen? Is dat niet eigenlijk het leven van een dier? Zo geldt ook voor jullie: mochten jullie het pad van geloof in God proberen te volgen, maar toch niet proberen te streven naar de zichtbare God, maar aanbidden jullie in plaats daarvan een onzichtbare en ontastbare God, is dat streven dan niet nog zinlozer? Jullie streven zal uiteindelijk op niets uitlopen. Wat hebben jullie te winnen in een dergelijk streven? Het grootste probleem met de mens is dat hij alleen van dingen houdt die hij niet kan zien of aanraken, dingen die heel mysterieus en wonderlijk zijn, die de mens zich niet kan voorstellen en die voor gewone stervelingen onbereikbaar zijn. Hoe onrealistischer deze dingen zijn, hoe meer ze door mensen worden geanalyseerd en mensen streven ze zelfs na, hebben nergens anders oog voor en proberen ze te verkrijgen. Hoe onrealistischer ze zijn, hoe nauwgezetter ze door de mensen onder de loep worden genomen en geanalyseerd; ze gaan zelfs zover, dat zij er hun eigen uitputtende ideeën over verzinnen. Aan de andere kant geldt: hoe realistischer dingen zijn, hoe eerder mensen ze verwerpen; zij halen er gewoon minachtend hun neus voor op. Is dit niet precies jullie houding jegens het realistische werk dat ik tegenwoordig doe? Hoe realistischer zulke dingen zijn, hoe meer bevooroordeeld jullie ertegenover zijn. Jullie nemen zelfs niet de tijd om ze te onderzoeken, maar negeren ze gewoon; jullie halen je neus op voor deze realistische eisen van laag niveau en houden er zelfs talloze opvattingen op na over deze God die uitermate echt is. Jullie kunnen Zijn echtheid en normaliteit gewoonweg niet accepteren. Hebben jullie op deze manier niet een vaag geloof? Jullie hebben een onwankelbaar geloof in de vage God van het verleden en geen belangstelling voor de echte God van nu. Komt dat niet omdat de God van gisteren en de God van vandaag uit twee verschillende tijdperken komen? Komt dat ook niet omdat de God van gisteren de verheven God van de hemel is en de God van vandaag een nietig menselijk wezen op aarde is? Komt dat bovendien niet omdat de God die de mens aanbidt door zijn opvattingen is voortgebracht, terwijl de God van vandaag van werkelijk vlees is, dat op aarde voortgebracht is? Komt het niet hierop neer dat de God van vandaag te echt is en de mens Hem daarom niet nastreeft? Want wat de God van vandaag van de mensen vraagt, is precies datgene wat de mensen uiterst onbereid zijn om te doen en waar zij zich voor schamen. Maakt dit de zaken niet moeilijk voor de mensen? Legt dit niet de littekens van de mensen bloot? Op deze manier streven veel mensen de ware God niet na, de praktische God, waardoor ze vijanden van de vleesgeworden God worden, ofwel antichristen. Is dat geen duidelijk feit? In het verleden, toen God nog vlees moest worden, was je misschien een godsdienstig figuur of een toegewijde gelovige. Na de vleeswording van God werden veel van die toegewijde gelovigen onbewust antichristen. Weet je wat hier aan de hand is? Je concentreert je in je geloof in God niet op de werkelijkheid en streeft de waarheid niet na, maar in plaats daarvan ben je geobsedeerd door leugens. Is dat niet de duidelijkste oorzaak van je vijandschap jegens de vleesgeworden God? De vleesgeworden God wordt Christus genoemd, zijn dus niet allen die niet in de vleesgeworden God geloven antichristen? En is degene in wie je gelooft en die je liefhebt dus werkelijk deze God in het vlees? Is het werkelijk deze levende, ademende God die uiterst echt en buitengewoon normaal is? Waar is je streven eigenlijk precies op gericht? Is het in de hemel of op aarde? Is het een opvatting of is het de waarheid? Is het God of is het een of ander bovennatuurlijk wezen? In feite is de waarheid de meest ware levensspreuk en de hoogste levensspreuk onder de mensheid. Het gaat namelijk om de eis die God aan de mens stelt en het werk dat God persoonlijk doet, vandaar de term “levensspreuk”. Het gaat niet om een levensspreuk als samenvatting van iets en evenmin om een beroemd citaat van een bijzonder iemand. In plaats daarvan gaat het om de uitspraak van de Meester van de hemelen en de aarde en alle dingen aan de mensheid, en gaat het niet om enkele woorden samengevat door de mens, maar om het inherente leven van God. Vandaar dat het “de hoogste levensspreuk” wordt genoemd. Het streven van de mensen om de waarheid in praktijk te brengen, is de uitvoering van hun plicht, namelijk het streven om aan Gods eis te voldoen. De essentie van deze eis is de meest reële van alle waarheden en geen loze leerstelling waar geen mens bij kan. Als je niets anders nastreeft dan leerstelligheden zonder werkelijkheid, rebelleer je dan niet tegen de waarheid? Ben je dan niet iemand die de waarheid aanvalt? Hoe kan zo’n persoon iemand zijn die ernaar streeft God lief te hebben? Mensen die zonder realiteit zijn plegen verraad aan de waarheid, en ze zijn allemaal inherent rebels!

Hoezeer je ook streeft, je moet, boven al het andere, het werk begrijpen dat God nu doet en je moet de betekenis van dit werk kennen. Je moet begrijpen en weten wat voor werk God meeneemt wanneer Hij in de laatste dagen komt, wat voor gezindheid Hij meeneemt en wat in de mens wordt compleet gemaakt. Als je het werk dat Hij in het vlees komt doen niet kent of begrijpt, hoe kun je Zijn wil dan vatten en hoe kun je dan Zijn vertrouweling worden? De vertrouweling van God zijn, is in feite niet gecompliceerd, maar evenmin eenvoudig. Als mensen het grondig kunnen begrijpen en in praktijk kunnen brengen, wordt het ongecompliceerd; als mensen het niet grondig kunnen begrijpen, wordt het veel moeilijker en worden ze er ook vatbaar voor dat hun streven hen tot vaagheid brengt. Als mensen in hun streven naar God niet hun eigen positie kunnen innemen en niet weten aan welke waarheid zij zich moeten vasthouden, dan betekent dit dat zij geen fundament hebben en wordt het dus moeilijk voor hen om standvastig te zijn. Er zijn tegenwoordig heel veel mensen die de waarheid niet begrijpen, die het verschil tussen goed en kwaad niet kennen of niet weten wat ze moeten liefhebben of haten. Zulke mensen kunnen met moeite standvastig zijn. De sleutel tot het geloof in God is de waarheid in praktijk kunnen brengen, acht kunnen slaan op Gods wil, Gods werk met de mens kunnen kennen wanneer Hij in het vlees komt en de principes waarmee Hij spreekt. Loop niet met de meute mee. Je moet principes hebben over datgene waarin je moet binnengaan, en je daaraan vasthouden. Als je je stevig vasthoudt aan die dingen die door Gods verlichting in jou zijn aangebracht, zul je daar baat bij hebben. Doe je dat niet, dan waai je met alle winden mee en bereik je nooit werkelijk iets. Als je zo bent, komt dat niet ten goede van je eigen leven. Zij die de waarheid niet begrijpen, volgen altijd anderen: zeggen mensen dat dit het werk van de Heilige Geest is, dan zeg jij ook dat dit het werk van de Heilige Geest is. Zeggen mensen dat dit het werk van een boze geest is, dan ga jij ook twijfelen of zeg jij ook dat dit het werk van een boze geest is. Je praat steevast de woorden van anderen na en kunt zelf niets onderscheiden en evenmin voor jezelf denken. Zo iemand neemt geen standpunt in en kan geen onderscheid maken – zo iemand is een waardeloos hoopje mens! Dergelijke mensen praten steevast de woorden van anderen na: vandaag wordt er gezegd dat dit het werk van de Heilige Geest is, maar waarschijnlijk zal iemand op een dag zeggen dat het niet het werk van de Heilige Geest is, en dat het in feite enkel maar gewoon mensenwerk is – maar jij kan dit niet onderscheiden, en wanneer je vaststelt dat dit gezegd wordt door anderen, zeg jij hetzelfde na. Het is in werkelijkheid het werk van de Heilige Geest, maar je zegt dat het mensenwerk is, ben je dan niet iemand geworden die zich godslasterlijk tegen het werk van de Heilige Geest uit? Sta je hierin dan niet op tegen God omdat je geen onderscheid kunt maken? Misschien zal er op een dag een dwaas verschijnen die zegt dat “dit het werk is van een boze geest”. En wanneer je deze woorden hoort, zul je van slag raken en zul je je opnieuw door de woorden van anderen laten meeslepen. Telkens wanneer iemand een verstoring teweegbrengt, ben je niet in staat om bij je standpunt te blijven. Dat komt allemaal omdat je de waarheid niet bezit. Geloven in God en het streven om God te kennen, zijn geen simpele kwesties. Die dingen bereik je niet door simpelweg bijeen te komen en naar een preek te luisteren en je kunt evenmin door passie alleen vervolmaakt worden. Je moet ervaren en weten en volgens principes handelen, en het werk van de Heilige Geest winnen. Wanneer je ervaring hebt opgedaan, ben je in staat om vele dingen te onderscheiden: je zult dan onderscheid kunnen maken tussen goed en kwaad, tussen rechtschapenheid en goddeloosheid, tussen wat van vlees en bloed is en wat van de waarheid is. Je moet tussen al deze dingen onderscheid kunnen maken, dan zul je, ongeacht de omstandigheden, nooit verloren raken. Alleen dit is je werkelijke gestalte.

Het werk van God kennen, is geen simpele kwestie. Je moet normen en een doel hebben in je streven, je moet weten hoe je de ware weg zoekt, hoe je moet nagaan of het al dan niet de ware weg is en of het al dan niet het werk van God is. Wat is het meest fundamentele principe in het zoeken naar de ware weg? Je moet nagaan of er sprake is van het werk van de Heilige Geest, of deze woorden wel of niet de waarheid uitdrukken, van wie er wordt getuigd en wat je eraan hebt. Om onderscheid te maken tussen de ware weg en de verkeerde weg zijn diverse aspecten van basiskennis vereist, het meest fundamentele daarvan is onderscheid kunnen maken of het werk van de Heilige Geest er wel of niet in aanwezig is. Want de essentie van het geloof van de mensen in God is het geloof in de Geest van God, en zelfs hun geloof in de vleesgeworden God is er omdat dit vlees de belichaming is van de Geest van God, een dergelijk geloof is dus nog steeds geloof in de Geest. Er zijn verschillen tussen de Geest en het vlees, maar dit vlees komt van de Geest en is het vleesgeworden Woord, dus waar de mens in gelooft, is nog steeds de inherente essentie van God. Dus moet je bij het onderscheiden of het de ware weg is vooral nagaan of het het werk van de Heilige Geest bevat. Daarna moet je nagaan of er waarheid in die weg is of niet. De waarheid is de levensgezindheid van de normale menselijkheid, dat wil zeggen dat wat van de mens werd vereist toen God hem in het begin schiep, namelijk, normale menselijkheid in heel zijn volledigheid (waaronder de menselijke rede, inzicht, wijsheid en de basiskennis van het mens-zijn). Je moet dus nagaan of deze weg de mensen tot een leven van normale menselijkheid kan leiden of niet, of de genoemde waarheid vereist is volgens de werkelijkheid van de normale menselijkheid of niet, of deze waarheid praktisch en echt is of niet, en of die uiterst actueel is of niet. Als er sprake is van de waarheid, kan het de mensen naar normale en echte ervaringen leiden. De mensen worden dan bovendien steeds normaler, de menselijke rede wordt steeds vollediger, hun leven in het vlees en het geestelijke leven worden steeds ordelijker, en de hun emoties worden steeds normaler. Dit is het tweede principe. Er is nog één ander principe, namelijk of de mensen steeds meer kennis van God krijgen of niet, en of de ervaring van dit werk en deze waarheid liefde voor God in hen kunnen opwekken of niet en hen steeds dichter bij God brengen. Daarin kan worden nagegaan of deze weg de ware weg is of niet. Het gaat er in de kern om of deze weg realistisch is en niet bovennatuurlijk, en of deze weg in het leven van de mens kan voorzien of niet. Als aan deze principes wordt voldaan, kun je de conclusie trekken dat deze weg de ware weg is. Ik zeg deze woorden niet om jullie andere wegen te laten aanvaarden in jullie toekomstige ervaringen en ook niet als een voorspelling dat er sprake zal zijn van het werk van een ander nieuw tijdperk in de toekomst. Ik zeg ze zodat jullie er zeker van kunnen zijn dat de huidige weg de ware weg is, zodat jullie niet slechts voor een gedeelte zeker zijn in jullie geloof in het huidige werk en niet in staat er inzicht in te krijgen. Er zijn zelfs veel mensen die wel zeker zijn, maar toch in verwarring volgen. Die zekerheid is niet op principes gebaseerd en zulke mensen moeten vroeg of laat wel verstoten worden. Zelfs mensen die buitengewoon ijverig volgen, zijn drie delen zeker en vijf delen onzeker, waaruit blijkt dat ze geen fundament hebben. Omdat jullie kaliber te laag is en jullie fundament te oppervlakkig, hebben jullie geen begrip van differentiatie. God herhaalt Zijn werk niet, Hij doet geen werk dat niet realistisch is, Hij stelt geen buitensporige eisen aan de mens en Hij doet geen werk dat buiten de rede van de mens valt. Al het werk dat Hij doet, valt binnen de normale rede van de mens en niet buiten de rede van normale menselijkheid, en Zijn werk wordt verricht overeenkomstig normale eisen van de mens. Als er sprake is van het werk van de Heilige Geest, worden de mensen steeds normaler en wordt hun menselijkheid ook steeds normaler. De mensen krijgen steeds meer inzicht in hun verdorven, satanische gezindheid, en van het wezen van de mens. Bovendien verkrijgen zij steeds meer verlangen naar de waarheid. Dat wil zeggen: het leven van de mens blijft zich ontwikkelen en de verdorven gezindheid van de mens kan steeds meer veranderen. Dat is allemaal de betekenis van God die het leven van de mens wordt. Als een weg die dingen die het wezen van de mens uitmaken niet kan openbaren, de gezindheid van de mens niet kan veranderen, de mensen bovendien niet voor Gods aangezicht kan brengen of hun werkelijk begrip van God kan geven, en er zelfs voor zorgt dat hun menselijkheid steeds verder afzakt en hun verstand steeds abnormaler wordt, dan kan deze weg niet de ware weg zijn, maar kan er sprake zijn van het werk van een boze geest of de oude weg. Kortom, het kan niet het huidige werk van de Heilige Geest zijn. Jullie hebben al die jaren in God geloofd, toch hebben jullie geen flauw benul van de principes om onderscheid te maken tussen de ware weg en de verkeerde weg, of om de ware weg te zoeken. De meeste mensen zijn zelfs niet eens geïnteresseerd in deze kwesties, ze gaan gewoon met de meute mee en praten de meerderheid na. Zoeken zulke mensen de ware weg? En hoe kunnen zulke mensen de ware weg vinden? Als je deze kernprincipes vat, zul je niet worden misleid, wat er ook gebeurt. Het is tegenwoordig cruciaal dat de mensen onderscheid kunnen maken. Zoiets moet deel uitmaken van een normale menselijkheid en dit moeten mensen bezitten in hun ervaring. Als de mensen vandaag nog niets kunnen onderscheiden tijdens het volgen, en als hun menselijke rede nog niet is ontwikkeld, dan zijn de mensen te dwaas en is hun streven verkeerd en afwijkend. Je maakt geen enkel onderscheid in je streven vandaag. Hoewel het waar is dat je, zoals je zegt, de ware weg hebt gevonden, heb je die je ook eigen gemaakt? Heb je iets kunnen onderscheiden? Wat is de essentie van de ware weg? Je hebt je, in de ware weg, de ware weg niet eigen gemaakt; je hebt niets van de waarheid verkregen. Dat wil zeggen: je hebt dan niet bereikt wat God van je eist en er is dus geen verandering in je verdorvenheid opgetreden. Als je zo doorgaat met streven, zul je uiteindelijk verstoten worden. Je hebt tot de dag van vandaag toe gevolgd, dan zou je toch zonder verdere twijfels zeker moeten weten dat de weg die je hebt genomen de juiste weg is. Veel mensen zijn altijd onzeker en streven niet langer de waarheid na vanwege wat kleinigheden. Zulke mensen hebben geen kennis van Gods werk; zij volgen God in verwarring. Mensen die Gods werk niet kennen, kunnen Zijn vertrouwelingen niet zijn of van Hem getuigen. Ik adviseer hen die alleen zegeningen zoeken en alleen streven naar wat vaag en abstract is om zo snel mogelijk de waarheid na te streven, zodat hun leven betekenis zal krijgen. Houd jezelf niet langer voor de gek!

Het verschil tussen de bediening van vleesgeworden God en de plicht van de mens

Jullie moeten de visie van Gods werk leren kennen en begrijpen wat de grote lijn van Zijn werk is. Zo doe je op een positieve manier intrede. Als je eenmaal de waarheden van de visie goed meester bent geworden, is je intrede zeker gesteld; hoe Zijn werk ook verandert, jouw hart blijft standvastig, jij weet wat de visie inhoudt en jij hebt een doel voor je intrede en je streven. Op die manier zal alle ervaring en kennis in je zich verdiepen en verfijnen. Als je eenmaal het grotere geheel voor ogen hebt, zul je in je leven niets meer verliezen en je zult niet verloren raken. Als je deze stappen van het werk niet leert kennen, zul je bij elke stap verlies lijden. Je kunt niet binnen een paar dagen rechtsomkeert maken om de zaken om te keren en evenmin zul je je, zelfs niet binnen een paar weken, op het juiste pad kunnen begeven. Zal dit niet tot oponthoud leiden? Er is veel intrede op positieve wijze en dergelijke gebruiken die je je eigen moet maken; zo moet je ook verschillende punten van de visie van Zijn werk doorgronden, zoals de betekenis van Zijn overwinningswerk, het toekomstige pad naar vervolmaakt worden, wat bereikt moet worden door het ervaren van beproevingen, de betekenis van oordeel en tuchtiging, de principes van het werk van de Heilige Geest, en de principes van vervolmaking en van overwinning. Dit zijn allemaal waarheden uit de visie. De overige zijn de drie werkstadia in het Tijdperk van de Wet, het Tijdperk van Genade en het Tijdperk van het Koninkrijk, alsook toekomstige getuigenis. Ook dit zijn waarheden die bij de visie horen, en ze zijn de fundamenteelste én de cruciaalste. Op dit moment is er te veel wat jullie moeten binnengaan en in praktijk brengen, en het is nu gelaagder en gedetailleerder. Als je geen kennis van deze waarheden hebt, is dat het bewijs dat je nog niet binnengegaan bent. Meestal is de kennis van de mens over de waarheid te oppervlakkig; de mens is niet in staat om bepaalde fundamentele waarheden in praktijk te brengen en weet niet hoe hij moet omgaan met zelfs de meest triviale zaken. De reden dat de mens niet in staat is de waarheid in praktijk te brengen, is dat hij geneigd is rebels te zijn, en dat zijn kennis van het werk van tegenwoordig te oppervlakkig en eenzijdig is. Het is dus geen kleine opgave voor de mens om vervolmaakt te worden. Jouw rebelsheid is te sterk en je houdt te veel aan je oude zelf vast; je bent niet in staat aan de zijde van de waarheid te staan, of zelfs maar de meest evidente waarheden in praktijk te brengen. Zulke mensen kunnen niet gered worden, het zijn de mensen die niet overwonnen zijn. Als jouw intrede geen detail of doel heeft, zal jouw groei zeer langzaam verlopen. Als jouw intrede gespeend is van alle realiteit, zal jouw streven zinloos zijn. Als je je niet bewust bent van het wezen van de waarheid, zul je niet veranderen. Groei in het leven van de mens en verandering in zijn gezindheid worden bereikt door intrede in de realiteit, sterker nog, door intrede in specifieke ervaringen. Als je veel specifieke ervaringen hebt tijdens je intrede en je veel echte kennis en intrede hebt, zal je gezindheid snel veranderen. Zelfs als je op dit moment niet alles weet van de praktijk, zul je toch op zijn minst alles moeten weten van de visies van Gods werk. Zo niet, dan kun je niet binnengaan, en intrede kan niet zonder dat je eerst kennis hebt van de waarheid. Alleen als de Heilige Geest jou verlicht door middel van je ervaringen, zul je een dieper begrip van de waarheid verkrijgen en dieper binnentreden. Je moet het werk van God leren kennen.

In het begin, na de schepping van de mensheid, waren het de Israëlieten die dienst deden als de basis van het werk, en heel Israël was de basis van Jehova’s werk op aarde. Het werk van Jehova was de mens direct te leiden en te hoeden door de wetten uit te vaardigen, zodat de mens een normaal leven kon leiden en Jehova op aarde op een normale manier kon vereren. God was Een die door de mens niet gezien of aangeraakt kon worden in het Tijdperk van de Wet. Hij leidde slechts de mensen die eerst door Satan waren verdorven en Hij was er om deze mensen te instrueren en te hoeden, en dus gingen de woorden die hij sprak alleen over regelingen, verordeningen en de algemene kennis over hoe als mens te leven, en helemaal niet over waarheden die het leven van de mens voorzien. De Israëlieten onder Zijn leiding waren niet degenen die diep door Satan waren verdorven. Zijn wetswerk was slechts de allereerste fase van het reddingswerk, het allereerste begin van het reddingswerk, en het had vrijwel niets te maken met de veranderingen in de levensgezindheid van de mens. Aan het begin van het reddingswerk was het daarom voor Hem niet nodig een vleselijke vorm aan te nemen voor Zijn werk in Israël. Dit is de reden dat Hij een medium, dat wil zeggen: een werktuig, nodig had om contact te hebben met de mens. En zo ontstonden er wezens onder de schepselen die namens Jehova spraken en werkten, en dit is hoe mensenzonen en profeten onder de mensheid begonnen te werken. De mensenzonen werkten onder de mensheid namens Jehova. Op die manier door Hem geroepen worden, betekent dat zulke mensen wetten uitvaardigden namens Jehova, en ook waren ze priesters onder het volk van Israël; zulke mannen waren priesters die door Jehova werden beschut en beschermd, de Geest van Jehova werkte in hen; ze waren leiders onder het volk en dienden Jehova rechtstreeks. Anderzijds waren het de profeten die zich erop toelegden om namens Jehova tot alle mensen van alle landen en van alle stammen te spreken. Zij waren ook degenen die het werk van Jehova profeteerden. Of het nu de mensenzonen of de profeten waren, allemaal werden ze verheven door de Geest van Jehova Zelf en ze droegen het werk van Jehova in zich. Onder het volk waren zij degenen die Jehova rechtstreeks vertegenwoordigden; ze werkten alleen omdat ze door Jehova verheven waren en niet omdat ze het vlees waren waarin de Heilige Geest Zelf was geïncarneerd. En dus waren deze mensenzonen en profeten in het Tijdperk van de Wet, hoewel ze op vergelijkbare wijze namens God spraken en werkten, niet het vlees van de geïncarneerde God. Dit was exact het tegenovergestelde van het Tijdperk van Genade en de laatste fase, want het reddingswerk en het oordeel over mensen werd door de vleesgeworden God Zelf gedaan, en daarom was het niet nodig om de profeten en de mensenzonen opnieuw te verheffen om namens Hem te werken. In de ogen van de mens bestaan er geen wezenlijke verschillen tussen de inhoud en de middelen van hun werk. Daardoor verwart de mens altijd het werk van de vleesgeworden God met dat van de profeten en de mensenzonen. Het uiterlijk van de vleesgeworden God was in wezen hetzelfde als dat van de profeten en de mensenzonen. En de vleesgeworden God was zelfs nog gewoner en echter dan de profeten. Daarom is het voor de mens volkomen onmogelijk om hen van elkaar te onderscheiden. De mens focust alleen op het uiterlijk; hoewel ze beiden werken en spreken, gaat hij er helemaal aan voorbij dat er een essentieel verschil is. Omdat het onderscheidingsvermogen van de mens te slecht is, kan hij basale zaken niet nuanceren en is hij zelfs nóg minder in staat om iets dat zo complex is te onderkennen. De woorden en het werk van de profeten en van hen die door de Heilige Geest gebruikt werden, vervulden allemaal de plicht van de mens, voerden zijn functie als schepsel uit, en deden wat een mens hoort te doen. Maar de woorden en het werk van de vleesgeworden God waren bedoeld om Zijn bediening uit te dragen. Ook al was Zijn uiterlijke vorm die van een schepsel, Zijn werk was niet Zijn functie uitdragen, maar Zijn bediening. De term ‘plicht’ is van toepassing op schepselen, terwijl van ‘bediening’ wordt gesproken in verband met het vlees van de geïncarneerde God. Er bestaat een wezenlijk verschil tussen deze twee en ze zijn niet onderling verwisselbaar. Het werk van de mens bestaat slechts uit het vervullen van zijn plicht, terwijl het werk van God het beheren en uitdragen van Zijn bediening is. Dus, ook al werden er door de Heilige Geest veel apostelen gebruikt en waren veel profeten van Hem vervuld, hun werk en woorden waren alleen maar het vervullen van hun plicht als schepselen. Hoewel hun profetieën misschien hoger waren dan de weg van leven waarover de vleesgeworden God sprak, en misschien zelfs hun menselijkheid uitsteeg boven die van de vleesgeworden God, dan nog voerden ze hun plicht uit en vervulden ze niet hun bediening. De plicht van de mens verwijst naar de functie van de mens, en is voor de mens bereikbaar. Maar de bediening die door de vleesgeworden God wordt uitgevoerd, heeft te maken met Zijn management en is voor de mens onbereikbaar. Of de vleesgeworden God nu spreekt, werkt of wonderen verricht, Hij doet groot werk binnen Zijn management, en zulk werk kan niet in Zijn plaats door een mens worden gedaan. Het werk van de mens bestaat alleen uit het vervullen van zijn plicht als schepsel in enige fase van Gods managementwerk. Zonder Gods management, dat wil zeggen, als de bediening van de vleesgeworden God verloren zou gaan, zou ook de plicht van een schepsel verloren gaan. Gods werk in het uitvoeren van Zijn bediening bestaat uit het beheren van de mens, terwijl de mens die zijn plicht vervult, zijn verplichtingen nakomt om aan de eisen van de Schepper te voldoen, en dat kan op geen enkele manier opgevat worden als het uitdragen van iemands bediening. Voor de intrinsieke essentie van God, dat wil zeggen, Zijn Geest, is het werk van God Zijn management, maar voor de vleesgeworden God, die het uiterlijk van een schepsel heeft, is Zijn werk het uitdragen van Zijn bediening. Wat voor werk Hij ook doet, het is om Zijn bediening uit te dragen, en de mens kan alleen maar zijn best doen binnen het kader van Zijn management en onder Zijn leiderschap.

Als de mens zijn plicht doet, bereikt hij in werkelijkheid al datgene wat van nature in hem zit, dat wil zeggen: wat voor de mens mogelijk is. Dán is zijn plicht vervuld. De tekortkomingen van de mens tijdens zijn dienst worden gaandeweg minder door toenemende ervaring en het proces van zijn ervaring met oordeel; ze hinderen of beïnvloeden de plicht van de mens niet. Zij die ophouden te dienen of die zwichten en terugvallen uit vrees voor eventuele tekortkomingen in het dienen, zijn de allerlafsten onder de mensen. Als de mens niet kan uitdrukken wat hij geacht wordt uit te drukken tijdens de dienst of niet kan bereiken wat in essentie tot zijn mogelijkheden behoort, en in plaats daarvan aanmoddert en de dingen alleen voor de vorm doet, dan is hij de functie kwijtgeraakt die een schepsel hoort te hebben. Zo’n mens wordt gezien als een onbeduidende nul en zinloze verspilling van ruimte; hoe kan zo iemand de eer krijgen een schepsel genoemd te worden? Zijn zij niet de entiteiten van verdorvenheid die aan de buitenkant glanzen, maar van binnen rot zijn? Als een mens zichzelf God noemt, maar het goddelijke wezen niet kan uitdrukken, het werk van God Zelf niet kan doen, of God niet kan vertegenwoordigen, dan is hij ongetwijfeld niet God, want hij heeft de essentie van God niet, en dat wat God van nature kan bereiken, bestaat in hem niet. Als de mens verliest wat van nature bereikbaar is, kan hij niet langer als mens gezien worden en is hij het niet waard om als een schepsel te bestaan of voor God te verschijnen en Hem te dienen. Bovendien is hij het niet waard om de genade van God te ontvangen, of om door God behoed, beschermd en vervolmaakt te worden. Velen die het vertrouwen van God hebben verloren, verliezen vervolgens de genade van God. Ze verfoeien niet alleen hun wandaden niet, maar verkondigen onbeschaamd het idee dat de weg van God onjuist is. En die weerspannigen ontkennen zelfs het bestaan van God; hoe kan zo’n soort mens met zulke opstandigheid het voorrecht krijgen om Gods genade te genieten? Mensen die verzuimen aan hun plicht te voldoen, zijn zeer opstandig geweest tegenover God en zijn Hem veel verschuldigd, maar ze slaan om en hekelen God door te stellen dat Hij ongelijk heeft. Hoe kan zo’n soort mens het waard zijn om vervolmaakt te worden? Is dit niet de voorloper van verstoten en gestraft worden? Een mens die zijn plicht jegens God niet vervult, is al schuldig aan de meest gruwelijke misdaad, waarvoor zelfs de dood geen afdoende straf is, maar toch heeft de mens de brutaliteit om met God te redetwisten en zichzelf op gelijke voet met Hem te stellen. Wat is er de waarde van zo’n soort mens te vervolmaken? Als de mens verzuimt zijn plicht te vervullen, hoort hij zich schuldig te voelen, en te voelen dat hij een schuld heeft; hij hoort zijn zwakheid, nutteloosheid, opstandigheid en verdorvenheid te verafschuwen, en bovendien hoort hij zijn leven en zijn bloed op te offeren voor God. Alleen dan is hij een schepsel dat werkelijk van God houdt, en alleen zo’n soort mens is het waard om te genieten van de zegeningen en de belofte van God, en om door Hem vervolmaakt te worden. En hoe zit het met het merendeel van jullie? Hoe behandelen jullie de God die te midden van jullie leeft? Hoe hebben jullie je plicht aan Hem vervuld? Hebben jullie alles gedaan wat van jullie gevraagd werd, zelfs als dat ten koste ging van jullie eigen leven? Wat hebben jullie opgeofferd? Hebben jullie niet veel van mij ontvangen? Kunnen jullie het onderscheid maken? Hoe loyaal zijn jullie aan mij? Hoe hebben jullie mij gediend? En hoe zit het met alles wat ik jullie heb toebedeeld en voor jullie heb gedaan? Hebben jullie het allemaal bijgehouden? Hebben jullie je van dit alles rekenschap gegeven en het beoordeeld en vergeleken met het weinige geweten dat jullie in je hebben? Wie zouden jullie woorden en daden waard kunnen zijn? Kan het zo zijn dat zo’n minuscule opoffering van jullie kant alles waard is wat ik jullie heb toebedeeld? Ik heb geen andere keuze en heb me van ganser harte aan jullie gewijd, maar toch koesteren jullie boosaardige bedoelingen en zijn jullie halfslachtig jegens mij. Tot zover reikt jullie plicht, jullie enige functie. Zo is het toch? Weten jullie niet dat jullie totaal gefaald hebben in het vervullen van de plicht van een schepsel? Hoe kunnen jullie gezien worden als een schepsel? Is het jullie niet duidelijk wat jullie uitdrukken en naleven? Jullie hebben niet aan jullie plicht voldaan, maar jullie willen wel de tolerantie en de overvloedige gratie van God verkrijgen. Zulke genade staat niet klaar voor zulke waardeloze, lage personen als jullie, maar voor hen die niets vragen en zichzelf graag opofferen. Mensen als jullie, die zo matig zijn, zijn het absoluut niet waard de hemelse gratie te genieten. Alleen ontbering en eindeloze straf zal jullie dagen vergezellen! Als jullie mij niet trouw kunnen zijn, zal lijden jullie lot zijn. Als jullie geen verantwoording kunnen afleggen tegenover mijn woorden en mijn werk, dan zal straf jullie uitkomst zijn. Alle gratie, zegeningen en het prachtige leven van het koninkrijk zal aan jullie voorbijgaan. Dit is het einde dat jullie verdienen en een gevolg waarvoor jullie zelf verantwoordelijk zijn! Niet alleen doen zij die onwetend en arrogant zijn niet hun best en vervullen zij hun plicht niet – ze houden hun handen uitgestoken om genade te ontvangen, alsof ze verdiend hebben waar ze om vragen. En als het niet lukt om te krijgen waar ze om vragen, dan worden ze zelfs nog ontrouwer. Hoe kunnen zulke mensen redelijk gevonden worden? Jullie zijn van laag kaliber, hebben geen verstand en zijn volkomen ongeschikt om de plicht te vervullen die jullie horen te vervullen tijdens het managementwerk. Jullie waarde is al gekelderd. Dat jullie mij niet terugbetaald hebben voor de aanzienlijke genade die ik jullie heb verleend, is een daad van extreme opstandigheid, ernstig genoeg om jullie te veroordelen en jullie lafheid, onbekwaamheid, verachtelijkheid en onwaardigheid aan te tonen. Wat geeft jullie het recht om je handen nog uitgestoken te houden? Jullie zijn niet in staat om ook maar een klein beetje te helpen bij mijn werk, niet in staat om trouw te zijn en niet in staat om getuige te zijn voor mij. Nu al zijn dit jullie wandaden en tekortkomingen, maar toch vallen jullie mij aan, vertellen onwaarheden over mij en klagen erover dat ik onrechtvaardig ben. Is dit waar jullie loyaliteit uit bestaat? Is dit waar jullie liefde uit bestaat? Welk ander werk kunnen jullie doen, behalve dit? Hoe hebben jullie bijgedragen aan het werk dat gedaan moet worden? Hoezeer hebben jullie je uitgeput? Ik heb al een enorme tolerantie getoond door jullie niet te beschuldigen, maar toch komen jullie bij mij met schaamteloze excuses en beklagen jullie je onder elkaar over mij. Bezitten jullie eigenlijk wel een greintje menselijkheid? Hoewel de plicht van de mens bezoedeld is door het verstand van de mens en zijn opvattingen, moet je je plicht vervullen en je trouw tonen. De onzuiverheden in het werk van de mens zijn een kwestie van zijn kaliber, en als hij zijn plicht niet vervult, is het een teken van zijn opstandigheid. Er bestaat geen verband tussen de plicht van de mens en of hij gezegend of vervloekt is. Zijn plicht is wat de mens hoort te vervullen; het is zijn door de hemel gezonden roeping en zou niet afhankelijk moeten zijn van vergoeding, voorwaarden of redenen. Dan pas vervult hij zijn plicht. Men is gezegend wanneer men vervolmaakt wordt en Gods zegeningen geniet na het ondergaan van oordeel. Men is vervloekt wanneer de eigen gezindheid niet verandert na het ondergaan van tuchtiging en oordeel, dat wil zeggen, wanneer men geen vervolmaking ervaart, maar gestraft wordt. Maar ongeacht of ze gezegend of vervloekt zijn, moeten schepsels hun plicht vervullen, doen wat ze horen te doen en kunnen doen; dit is wel het minste wat een mens, iemand die God nastreeft, hoort te doen. Je moet je plicht niet louter vervullen om gezegend te worden en je moet niet weigeren te handelen uit angst om vervloekt te worden. Laat me jullie dit ene ding vertellen: de vervulling van zijn plicht is iets wat de mens hoort te doen, en als hij niet in staat is om zijn plicht te vervullen, dan is dat zijn opstandigheid. Het is door het proces van het vervullen van zijn plicht dat de mens geleidelijk aan veranderd wordt, en het is door dit proces dat hij zijn trouw bewijst. Derhalve, hoe meer je in staat bent je plicht te vervullen, des te meer waarheden je zult ontvangen, en dan zal ook jouw uitdrukking echter worden. Zij die hun plicht alleen voor de vorm vervullen en niet op zoek zijn naar de waarheid, zullen uiteindelijk verstoten worden, want zulke mensen vervullen hun plicht niet bij het praktiseren van de waarheid, en ze praktiseren geen waarheid bij het vervullen van hun plicht. Zulke mensen zijn degenen die onveranderd blijven en vervloekt zullen worden. Niet alleen zijn hun uitdrukkingen onzuiver, maar wat ze uitdrukken is niets anders dan boosaardigheid.

In het Tijdperk van Genade heeft Jezus ook veel gesproken en veel werk verricht. Waarin verschilde Hij van Jesaja? Waarin verschilde Hij van Daniël? Was Hij een profeet? Waarom wordt er gezegd dat Hij Christus is? Wat zijn de verschillen tussen hen? Het waren allemaal mannen die woorden spraken, en voor de mens leken hun woorden min of meer hetzelfde. Ze spraken allemaal en verrichtten werk. De profeten van het Oude Testament verkondigden profetieën en Jezus kon dat eender doen. Waarom is dat? Het onderscheid is gebaseerd op de aard van het werk. Om dit duidelijk te zien, kun je de aard van het vlees niet in beschouwing nemen en moet je ook niet de diepte of oppervlakkigheid van hun woorden in beschouwing nemen. Je moet altijd eerst hun werk en de effecten van hun werk op de mens in beschouwing nemen. De profetieën die destijds door de profeten werden uitgesproken voorzagen niet in het leven van de mens, en de boodschappen die ontvangen werden door mensen als Jesaja en Daniël waren slechts profetieën en niet de levensweg. Zonder de rechtstreekse openbaring van Jehova had geen van hen dat werk kunnen doen, wat onmogelijk is voor stervelingen. Ook Jezus sprak veel, maar zulke woorden waren de levensweg waardoor de mens een weg naar het praktiseren kon vinden. Dat wil zeggen: allereerst kon Hij voorzien in het leven van de mens, want Jezus is leven; ten tweede kon Hij de afwijkingen van de mens omkeren; ten derde kon Zijn werk dat van Jehova opvolgen om het tijdperk voort te zetten; ten vierde kon Hij de innerlijke behoeften van de mens bevatten en begrijpen wat de mens tekortkomt; ten vijfde kon Hij een nieuw tijdperk inluiden en het vorige afsluiten. Daarom wordt Hij God en Christus genoemd. Hij is niet alleen anders dan Jesaja, maar ook anders dan alle andere profeten. Neem Jesaja als vergelijking voor het werk van de profeten. Ten eerste kon hij niet in het leven van de mens voorzien; ten tweede kon hij geen nieuw tijdperk inluiden. Hij werkte onder het leiderschap van Jehova en niet om een nieuw tijdperk in te luiden. Ten derde, wat hij zelf sprak ging zijn eigen bevattingsvermogen te boven. Hij ontving openbaringen rechtstreeks van de Geest van God, en anderen zouden het niet begrepen hebben, zelfs als ze ernaar geluisterd hadden. Alleen al deze paar dingen zijn genoeg om te bewijzen dat zijn woorden niet meer waren dan profetieën, niet meer dan een aspect van het werk uitgevoerd namens Jehova. Hij kon echter Jehova niet helemaal vertegenwoordigen. Hij was Jehova’s dienaar, een werktuig van Jehova’s werk. Hij deed alleen werk in het Tijdperk van de Wet en binnen het bereik van Jehova’s werk; buiten het Tijdperk van de Wet deed hij geen werk. Het werk van Jezus was daarentegen anders. Hij overtrof het bereik van Jehova’s werk, Hij werkte als de vleesgeworden God en onderging kruisiging om heel de mensheid te verlossen. Dat wil zeggen, Hij deed nieuw werk, buiten het werk dat door Jehova was gedaan. Dit was het inluiden van een nieuw tijdperk. Een andere omstandigheid is dat Hij kon spreken over wat de mens niet kon bereiken. Zijn werk was werk binnen het management van God en had betrekking op heel de mensheid. Hij werkte niet in maar enkele mensen, en evenmin was het Zijn werk om een beperkt aantal mensen te leiden. Ten aanzien van de vraag hoe God vlees werd als een mens, hoe de Geest in die tijd openbaringen gaf, en hoe de Geest neerdaalde op een mens om het werk te doen, dat zijn zaken die de mens niet kan zien of kan aanraken. Het is volstrekt onmogelijk dat deze waarheden als bewijs dienen dat Hij de vleesgeworden God is. Het onderscheid kan daarom alleen gemaakt worden bij de woorden en het werk van God die voor de mens tastbaar zijn. Alleen dit is echt. Dit is omdat kwesties van de Geest voor jou niet zichtbaar zijn en omdat die alleen door God Zelf echt gekend worden, en zelfs Gods geïncarneerde vlees weet niet alles; je kunt alleen verifiëren of Hij God is uit het werk dat Hij gedaan heeft. Uit Zijn werk blijkt ten eerste dat Hij een nieuw tijdperk kan laten ingaan; en ten tweede dat Hij in het leven van de mens kan voorzien en de mens kan tonen welke weg hij moet volgen. Dit is genoeg om vast te stellen dat Hij God Zelf is. Op zijn minst kan het werk dat Hij doet de Geest van God helemaal vertegenwoordigen, en uit zulk werk blijkt dat de Geest van God in Hem is. Aangezien het werk dat uitgevoerd werd door de vleesgeworden God voornamelijk bedoeld was om een nieuw tijdperk in te luiden, nieuw werk te leiden en een nieuw rijk te ontsluiten, zijn deze paar omstandigheden op zich al voldoende om vast te stellen dat Hij God Zelf is. Dit onderscheidt Hem dus van Jesaja, Daniël en de andere grote profeten. Jesaja, Daniël en de anderen kwamen allemaal uit een klasse hoogopgeleide en ontwikkelde mensen, ze waren buitengewone mensen onder leiderschap van Jehova. Het vlees van de geïncarneerde God beschikte ook over kennis en het ontbrak Hem niet aan verstand, maar Zijn menselijkheid was vooral gewoon. Hij was een gewoon mens; je kon met het blote oog geen speciale menselijkheid aan Hem ontdekken, of iets in Zijn menselijkheid bespeuren wat anders was dan bij anderen. Hij was volstrekt niet bovennatuurlijk of uniek, en Hij had geen hogere opleiding, bezat geen kennis of theorie. Het leven waarover Hij sprak en het pad waarop hij voorging, had hij niet bereikt via theorie, kennis, levenservaring of Zijn opvoeding in het gezin. Nee, die waren het rechtstreekse werk van de Geest, wat het werk is van het geïncarneerde vlees. Het is omdat de mens grootse opvattingen heeft over God, en vooral omdat deze opvattingen uit te veel elementen van vaagheid en het bovennatuurlijke bestaan, dat een gewone God met menselijke zwakheid, die geen tekenen of wonderen kan bewerkstelligen, zeker niet God is in de ogen van de mens. Zijn dit niet de verkeerde opvattingen van de mens? Als het vlees van de geïncarneerde God geen normaal mens was, hoe kan van Hem dan gezegd worden dat Hij vleesgeworden was? Vleesgeworden zijn betekent een gangbaar, normaal mens zijn; als Hij een transcendent wezen was geweest, dan kon Hij niet vleselijk zijn. Om te bewijzen dat Hij vleselijk was, moest de geïncarneerde God normaal vlees hebben. Dit was gewoon om de betekenis van de incarnatie volledig te maken. Dit gold echter niet voor de profeten en mensenzonen. Zij waren begaafde mensen die door de Heilige Geest gebruikt werden; in de ogen van de mens was hun menselijkheid bijzonder hoog en ze verrichtten vele daden die normale menselijkheid overstegen. Dat is de reden dat de mens hen als God zag. Jullie allen moeten dit duidelijk begrijpen, want over deze kwestie zijn alle mensen in voorbije tijden het makkelijkst verward geraakt. Bovendien is de incarnatie het meest mysterieuze van alle dingen en de vleesgeworden God is voor de mens het allermoeilijkst te accepteren. Wat ik zeg draagt bij aan het vervullen van jullie functie en van jullie begrip van het mysterie van de incarnatie. Het heeft allemaal te maken met Gods management, met de visie. Jullie begrip hiervan zal jullie helpen bij het verkrijgen van kennis van de visie, dat wil zeggen, het managementwerk. Op deze manier zullen jullie ook veel inzicht krijgen in de plicht die verschillende soorten mensen horen uit te voeren. Hoewel deze woorden jullie niet rechtstreeks de weg wijzen, helpen ze toch enorm bij jullie intrede, want in jullie huidige levens hebben jullie een groot tekort aan visie, en dat zal een flinke hindernis vormen die jullie intrede tegenhoudt. Als jullie niet in staat zijn geweest om deze zaken te begrijpen, dan zal er geen drijfveer zijn om binnen te gaan. Hoe kan zo’n streven het jullie mogelijk maken jullie plicht naar beste kunnen te vervullen?

God is de Heer van heel de schepping

Eén fase van het werk van de voorafgaande twee tijdperken vond plaats in Israël; een andere vond plaats in Judea. In het algemeen gezegd: geen van de twee fasen van dit werk werd voltrokken buiten Israël; ze waren de fasen van werk dat verricht werd onder het oorspronkelijke uitverkoren volk. Dus, vanuit het oogpunt van de Israëlieten is Jehova God alleen de God van de Israëlieten. Vanwege Jezus’ werk in Judea, en vanwege Zijn volmaking van het werk van de kruisiging, vanuit het perspectief van de Joden is Jezus de Verlosser van het Joodse Volk. Hij is alleen de Koning van de Joden en niet van enig ander volk; Hij is noch de Heer die de Engelsen verlost, noch de Heer die de Amerikanen verlost, maar Hij is de Heer die de Israëlieten verlost, en in Israël zijn het de Joden die Hij verlost. In werkelijkheid is God de Meester van alle dingen. Hij is de God van heel de schepping. Hij is niet alleen de God van de Israëlieten, en Hij is niet alleen de God van de Joden. Hij is de God van heel de schepping. De twee eerdere fasen van Zijn werk vonden plaats in Israël en zodoende zijn er bepaalde opvattingen ontstaan in mensen. Mensen denken dat Jehova in Israël aan het werk was, en Jezus Zelf Zijn werk in Judea volbracht − sterker nog: Hij deed Zijn werk in Judea via incarnatie − maar hoe dan ook, dit werk strekte niet buiten Israël. Hij was niet aan het werk met de Egyptenaren; Hij was niet aan het werk met de Indiërs; Hij was alleen aan het werk met de Israëlieten. Zodoende vormen mensen verschillende opvattingen en schematiseren Gods werk binnen een bepaald domein. Zij zeggen dat wanneer God aan het werk is, dit uitgeoefend moet worden onder het verkoren volk en in Israël; afgezien van de Israëlieten, heeft God geen andere ontvanger van Zijn werk, en Hij heeft ook geen ander domein om in te werken; ze zijn in het bijzonder streng met het ‘disciplineren’ van de geïncarneerde God, die ze niet toestaan om Zich buiten het domein van Israël te begeven. Zijn dit niet allemaal menselijke opvattingen? God heeft de hele hemel en aarde geschapen en alle dingen, en heeft de hele schepping gecreëerd; hoe zou Hij Zijn werk kunnen beperken tot Israël alleen? Wat zou, in dat geval, voor Hem het nut zijn van de rest van de schepping? Hij heeft de gehele wereld geschapen; Hij heeft Zijn managementplan van zesduizend jaar niet alleen in Israël ten uitvoer gebracht maar ook met elk persoon in het heelal. Ongeacht of zij in China wonen, of de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk of Rusland, elk persoon is een afstammeling van Adam; ze zijn allemaal gemaakt door God. Geen enkel persoon kan uitbreken uit het domein van Gods schepping en geen enkel persoon kan ontsnappen aan het etiket ‘afstammeling van Adam’. Ze zijn allemaal Gods schepsels en ze zijn allemaal Adams afstammelingen; ze zijn ook de gecorrumpeerde afstammelingen van Adam en Eva. Het zijn niet alleen de Israëlieten die Gods schepping zijn maar alle mensen; niettemin, sommige schepsels zijn vervloekt en anderen gezegend. De Israëlieten hebben vele begerenswaardige kwaliteiten; God was oorspronkelijk aan het werk met hen omdat zij het minst gecorrumpeerde volk waren. De Chinezen verbleken als je ze met hen vergelijkt en kunnen het wel vergeten om ze te evenaren. Zodoende werkte God van oorsprong onder het volk van Israël, en de tweede fase van Zijn werk is uitgevoerd in Judea alleen. Ten gevolge hiervan vormen mensen vele opvattingen en vele regels. Als Hij inderdaad zou handelen volgens menselijke opvattingen dan zou God alleen de God van de Israëlieten zijn. Op die manier zou Hij niet in staat zijn om Zijn werk naar de heidense volken uit te breiden omdat Hij alleen de God van de Israëlieten zou zijn in plaats van de God van heel de schepping. De profetieën zeiden dat Jehova’s naam groot zou zijn onder de heidense volken en dat Jehova’s naam verspreid zou worden onder de heidense volken − waarom zouden zij dit zeggen? Als God alleen de God van de Israëlieten zou zijn, dan zou Hij alleen in Israël werken. Bovendien zou Hij niet Zijn werk uitbreiden, en Hij zou niet deze profetie maken. Aangezien Hij deze profetie gemaakt heeft, was het nodig dat Hij Zijn werk naar de heidense volken uitbreidde, en naar elk land en plaats. Aangezien Hij dit verklaard heeft, wilde Hij dit dus zo doen. Dit is Zijn plan want Hij is de Heer die de hemel en de aarde en alle dingen gemaakt heeft, en de God van heel de schepping. Ongeacht Hij aan het werk is met de Israëlieten of in het gehele Judea, het werk dat Hij doet is het werk van het gehele heelal en het werk van de gehele mensheid. Het werk dat Hij tegenwoordig doet in het land van de grote rode draak − in een heidens land − is nog steeds het werk van de gehele mensheid. Israël kan de basis zijn voor Zijn werk op aarde; insgelijks kan China de basis worden voor Zijn werk onder de heidense volken. Heeft Hij nu niet de profetie vervuld die zegt: “de naam van Jehova zal groot zijn onder de heidense volken”? De eerste stap in Zijn werk onder de heidense volken heeft te maken met dit werk dat Hij nu doet in het land van de grote rode draak. Voor de geïncarneerde God om aan het werk te zijn in dit land en tussen deze verdoemde mensen gaat in het bijzonder in tegen menselijke opvattingen; deze mensen zijn het laagst en zonder enige waarde. Dit zijn al de mensen die Jehova in eerste instantie heeft verlaten. Mensen kunnen verlaten worden door andere mensen maar als ze verlaten worden door God dan hebben deze mensen geen status, en zullen ze de minste hoeveelheid waarde hebben. Als onderdeel van de schepping, is het zowel pijnlijk om bezeten te zijn door Satan als verlaten te zijn door andere mensen, maar als een onderdeel van de schepping door de Heer van de schepping is verlaten, dan geeft dat aan dat zijn of haar status een absoluut dieptepunt heeft bereikt. De afstammelingen van Moab werden vervloekt en zij waren geboren in dit onderontwikkelde gebied; zonder twijfel zijn de afstammelingen van Moab de mensen met de laagste status onder de invloed van de duisternis. Omdat deze mensen het verleden de laagste status hadden is het werk dat onder hen is verricht het meest in staat om menselijke opvattingen te verbrijzelen, en dat is ook het meest voordelig voor Zijn hele managementplan van zesduizend jaar. Hij werkt onder deze mensen en met die handeling kan Hij het best menselijke opvattingen verbrijzelen; hiermee begint Hij een tijdperk; hiermee verbrijzelt Hij alle menselijke opvattingen; hiermee beëindigt Hij het werk van het gehele Tijdperk van Genade. Zijn oorspronkelijke werk was uitgevoerd in Judea, in het domein van Israël; onder heidense volken deed Hij geen enkel tijdperk-beginnend werk. De slotfase van Zijn werk wordt niet alleen uitgevoerd onder de mensen van heidense volken, het wordt zelfs uitgevoerd onder die vervloekte mensen. Dit ene punt is het bewijs dat het meest in staat is om Satan te vernederen; zodanig dat God de God van heel de schepping in het heelal ‘wordt’ en de Heer van alle dingen wordt, het onderwerp van aanbidding van alles dat leven heeft.

Er zijn momenteel enige mensen die nog steeds niet begrijpen wat voor soort nieuw werk God begonnen is. God is een nieuw begin aangegaan onder de heidense volken en is een nieuw tijdperk begonnen en is een nieuw werk begonnen, en Hij is aan het werk onder de afstammelingen van Moab. Is dit niet Zijn nieuwste werk? Door alle eeuwen heeft niemand dit werk ervaren en heeft niemand ervan gehoord, laat staan het gewaardeerd. Gods wijsheid, Gods wonderbaarlijkheid, Gods onpeilbaarheid, Gods grootheid, Gods heiligheid hangen af van deze fase van het werk in de laatste dagen om duidelijk geopenbaard te worden. Is dit geen nieuw werk dat de menselijke opvattingen verbrijzelt? Er zijn er nog steeds die denken: Aangezien God Moab heeft vervloekt en zei dat Hij Moabs afstammelingen zou verlaten, hoe zou Hij hen nu redden? Dat zijn die mensen uit heidense volken die vervloekt en uit Israël verdreven zijn; de Israëlieten noemden hen ‘heidense honden’. Het is voor iedereen duidelijk dat zij niet alleen heidense honden zijn maar erger nog: zonen der vernietiging. Met andere woorden: ze zijn niet Gods uitverkoren volk. Al waren ze oorspronkelijk geboren binnen het domein van Israël toch zijn ze niet onderdeel van het volk van Israël en bovendien werden ze verdreven naar de heidense volken. Zij zijn de laagste mensen. Juist omdat zij de laagste der mensen zijn voert God Zijn werk van het beginnen van een nieuw tijdperk onder hen uit, aangezien zij een representatie zijn van een corrupte mensheid. Gods werk is niet zonder onderscheid of doel, het werk dat Hij heden ten dage uitvoert onder deze mensen is ook het werk dat onder de schepping wordt volbracht. Noach was onderdeel van de schepping, en zo ook zijn afstammelingen. Elk individu van vlees en bloed is onderdeel van de schepping. Gods werk richt zich op de gehele schepping; het wordt niet uitgevoerd naargelang iemand vervloekt is nadat hij werd geschapen. Zijn managementwerk is gericht op de gehele schepping, niet de uitverkoren mensen die niet vervloekt zijn. Omdat God verlangt om Zijn werk onder de schepping uit te voeren, zal Hij het zeker tot een succesvol einde brengen; Hij zal onder de mensen werken die Zijn werk bevorderen. Daarom vernietigt Hij al de regels door onder de mensen te werken. Voor Hem betekenen de woorden ‘vervloekt’, ‘getuchtigd’ en ‘gezegend’ niets! De Joodse mensen zijn behoorlijk goed, en het uitverkoren volk van Israël is ook niet slecht; zij zijn mensen van goed kaliber en menselijkheid. Jehova begon Zijn werk in eerste instantie onder hen en voerde Zijn eerste werk uit, maar het zou niets betekenen als Hij hen zou gebruiken als ontvangers van Zijn overwinningswerk nu. Ook al zijn zij onderdeel van de schepping en hebben zij vele positieve aspecten, toch zou het zinloos zijn om deze fase van het werk onder hen uit te voeren. Hij zou niet in staat zijn om iemand te overwinnen, of om de gehele schepping te overtuigen. Dit is de betekenis van de overdracht van Zijn werk naar de mensen van het land van de grote rode draak. Het meest betekenisvol hier is dat Hij een tijdperk is begonnen, dat Hij alle regels en menselijke opvattingen heeft verbrijzeld, en ook dat Hij het werk van het gehele Tijdperk van Genade heeft voleindigd. Als Zijn huidige werk zou worden uitgevoerd onder de Israëlieten, tegen de tijd dat Zijn managementplan van zesduizend jaar is volbracht, dan zou iedereen geloven dat God alleen de God is van de Israëlieten, dat alleen de Israëlieten Gods uitverkoren volk zijn, en dat alleen de Israëlieten het verdienen om Gods zegeningen en beloftes te beërven. Gedurende de laatste dagen is God geïncarneerd in het heidense land van de grote rode draak; Hij heeft het werk voleindigd dat God de God is van de gehele schepping; Hij heeft Zijn managementplan volledig volbracht, en Hij zal de kernzaak van Zijn werk voltooien in het land van de grote rode draak. De kern van de drie fasen van het werk is de redding van de mensheid − namelijk ervoor zorgen dat de gehele schepping de Heer van de schepping aanbidt. Elke fase van dit werk is daarom erg betekenisvol. God zal absoluut nooit iets doen dat geen betekenis of waarde heeft. Enerzijds bestaat deze fase van het werk uit het beginnen van een tijdperk en het beëindigen van de voorgaande twee tijdperken; anderzijds bestaat het uit het verbrijzelen van alle menselijke opvattingen en alle oude manieren van menselijk geloof en kennis. Het werk van de voorgaande twee tijdperken is uitgevoerd volgens verschillende menselijke opvattingen; deze fase echter elimineert menselijke opvattingen volkomen, en overwint de mensheid daarmee volledig. Gebruikmakend van de overwinning op de afstammelingen van Moab en gebruikmakend van het werk dat is uitgevoerd onder de afstammelingen van Moab, zal God de gehele mensheid in het gehele heelal overwinnen. Dit is de diepste betekenis van deze fase van Zijn werk, en het is het meest waardevolle aspect van Zijn werk. Zelfs als je nu weet dat je status laag is en dat je een lage waarde hebt, zal je nog steeds voelen dat je de meest vreugdevolle belevenis hebt gehad: je hebt een grote zegening geërfd en een grote belofte ontvangen, en je kan dit grote werk van God volbrengen, en je kan Gods ware gezicht zien en ware gezindheid kennen en Gods wil doen. De voorgaande twee fasen van Gods werk werden uitgevoerd in Israël. Als deze fase van Zijn werk gedurende de laatste dagen nog steeds zou worden uitgevoerd onder de Israëlieten, dan zou niet alleen de hele schepping geloven dat alleen de Israëlieten het uitverkoren volk van God waren, maar dat Gods hele managementplan niet het beoogde effect zou hebben. Gedurende de periode waarin de twee fasen van Zijn werk in Israël werden uitgevoerd werd geen nieuw werk uitgevoerd en geen van Gods tijdperk-beginnend werk was ooit uitgevoerd in de heidense landen. Deze fase van tijdperk-beginnend werk is eerst uitgevoerd in de heidense landen; sterker nog, het is eerst uitgevoerd onder de afstammelingen van Moab. Dit heeft het hele tijdperk doen beginnen. God heeft alle kennis aanwezig in de menselijke opvattingen verbrijzeld en heeft niet toegestaan dat iets ervan bleef voortbestaan. In Zijn werk van overwinning heeft Hij menselijke opvattingen verbrijzeld, die oude, vroegere menselijke manieren van weten. Hij laat mensen zien dat er bij God geen regels zijn, dat er niets ouds aan God is, dat het werk dat Hij doet compleet bevrijd is, volledig vrij, dat Hij rechtvaardig is in alles wat Hij doet. Je moet je volledig onderwerpen aan elk werk dat Hij doet in de schepping. Elk werk dat Hij doet heeft betekenis en wordt gedaan volgens Zijn eigen wil en wijsheid en niet volgens menselijke keuzes en opvattingen. Hij doet die dingen die nut hebben voor Zijn werk; als iets geen nut heeft voor Zijn werk zal Hij het niet doen. Het maakt niet uit hoe goed het is! Hij werkt en verkiest de ontvanger en locatie van Zijn werk volgens de betekenis en het doel van Zijn werk. Hij houdt niet vast aan eerdere regels en Hij volgt ook geen oude formules. In plaats daarvan bereidt Hij Zijn werk voor volgens de betekenis van Zijn werk. Uiteindelijk wil Hij het werkelijke effect bereiken en het verwachte doel. Als je deze dingen nu niet begrijpt zal dit werk op jou helemaal geen effect hebben.

Waar sta jij ten aanzien van de dertien brieven?

Het Nieuwe Testament van de Bijbel bevat de dertien brieven van Paulus. Gedurende de tijd dat hij zijn werk deed, schreef Paulus deze dertien brieven aan de kerken die in Jezus Christus geloofden. Dat wil zeggen, Paulus werd opgericht en schreef die brieven nadat Jezus ten hemel was gevaren. Zijn brieven zijn getuigenissen van de wederopstanding en de hemelvaart van de Heer Jezus na Zijn dood, en ook laten ze de weg van berouw en het opnemen van het kruis zien. Al deze berichten en getuigenissen waren natuurlijk bedoeld om de broeders en zusters in de diverse locaties rondom Judea in die tijd te onderrichten, omdat Paulus in die tijd dienaar van de Heer Jezus was en hij werd opgericht om te getuigen van de Heer Jezus. In iedere periode van het werk van de Heilige Geest werden er verschillende mensen opgericht om Zijn diverse werken uit te voeren, dat wil zeggen om het werk van de apostelen te doen zodat het werk dat God Zelf afmaakt, kon worden voortgezet. Als de Heilige Geest rechtstreeks zou werken en er zouden geen mensen worden ingezet, dan zou het werk zeer moeilijk uitgevoerd kunnen worden. En zo werd Paulus iemand die werd neergeslagen terwijl hij onderweg was naar Damascus en vervolgens weer opgericht om getuige te zijn voor de Heer Jezus. Als apostel stond Paulus los van de twaalf discipelen van Jezus. Hij verkondigde het evangelie, maar daarnaast hoedde hij ook voor de kerken op de diverse locaties, wat inhield dat hij voor de broeders en zusters van de kerken zorgde, met andere woorden, hij leidde de broeders en zusters in de Heer. De getuigenis van Paulus bestond uit het bekendmaken van het feit van de wederopstanding en de hemelvaart van de Heer Jezus en ook om de mensen te leren berouw te hebben, te biechten en de weg van het kruis te gaan. Hij was een van de getuigen van Jezus Christus in die tijd.

De dertien brieven van Paulus waren gekozen om in de Bijbel te gebruiken. Hij schreef ze alle dertien om in te gaan op de verschillende gesteldheden van de mens op verschillende plaatsen. De Heilige Geest had hem bewogen de brieven te schrijven en hij onderwees de broeders en zusters overal vanuit de positie van apostel (vanuit het standpunt van dienaar van de Heer Jezus). Op die manier vonden de brieven van Paulus hun oorsprong niet in profetieën of rechtstreeks in visioenen, maar kwamen ze voort uit het werk dat hij ondernam. Deze brieven zijn niet vreemd en ook niet zo moeilijk te begrijpen als profetieën. Ze zijn gewoon als brieven geschreven en bevatten geen profetieën of mysteriën; ze bevatten slechts gewone instructieve woorden. Ook al zijn veel van die woorden misschien voor mensen moeilijk te vatten of te begrijpen, toch kwamen ze slechts voort uit de eigen interpretatie van Paulus en de verlichting van de Heilige Geest. Paulus was gewoon een apostel, hij was een dienaar die door de Heer Jezus werd gebruikt en geen profeet. Terwijl hij door verschillende landen liep, schreef hij brieven naar broeders en zusters van de kerken, of schreef, toen hij ziek was, naar kerken waar hij in het bijzonder aan dacht, maar niet naar toe kon. De mensen bewaarden zijn brieven dus, en achteraf werden ze verzameld, verenigd en gerangschikt door latere generaties achter de vier evangeliën van de Bijbel. Natuurlijk kozen ze de beste brieven die hij had geschreven en maakten daar een compilatie van. Deze brieven waren heilzaam voor het leven van de broeders en zusters van de kerken, en in zijn tijd waren ze bijzonder vermaard. Toen Paulus ze schreef was het niet zijn bedoeling een spiritueel werk te schrijven waarmee zijn broeders en zusters een pad voor de praktijk zouden kunnen vinden, of een spirituele biografie om zijn eigen ervaringen te beschrijven; het was niet zijn bedoeling een boek te schrijven om auteur te worden. Hij schreef gewoon brieven naar zijn broeders en zusters van de kerk van de Heer Jezus Christus. Vanuit zijn positie als dienaar onderwees Paulus zijn broeders en zusters, vertelde hun over zijn last, over de wil van de Heer Jezus en over welke taken Hij de mensen voor in de toekomst had toevertrouwd. Dit was het werk dat Paulus deed. Zijn woorden waren heel stichtelijk voor de ervaring van alle toekomstige broeders en zusters. De waarheden die hij communiceerde in deze vele brieven waren wat de mensen in het Tijdperk van Genade zouden moeten beoefenen. Daarom werden deze brieven door de latere generaties in het Nieuwe Testament opgenomen. Hoe de uitkomst van Paulus uiteindelijk ook was, hij was iemand die in zijn tijd werd gebruikt, die zijn broeders en zusters in de kerken steunde. Zijn uitkomst werd bepaald door zijn wezen, en tevens doordat hij aanvankelijk was neergeslagen. Hij kon toen die woorden spreken, omdat hij het werk van de Heilige Geest bezat en het was vanwege dit werk dat Paulus een last droeg voor de kerken. Zo was hij in staat zijn broeders en zusters te voorzien. Vanwege bepaalde bijzondere omstandigheden was Paulus echter niet in staat persoonlijk naar de kerken te gaan om te werken, dus schreef hij ze brieven om zijn broeders en zusters in de Heer te vermanen. Eerst vervolgde Paulus de discipelen van de Heer Jezus, maar nadat Jezus ten hemel was gevaren, oftewel nadat Paulus ‘het licht had gezien’, hield hij daarmee op en vervolgde hij die heiligen niet meer die het evangelie verkondigden voor de weg van de Heer. Nadat Paulus Jezus als een helder licht aan hem had zien verschijnen, aanvaardde hij de opdracht van de Heer en werd zo iemand die door de Heilige Geest werd gebruikt om het evangelie te verspreiden.

Het werk van Paulus was destijds gewoon zijn broeders en zusters te voorzien en te steunen. Hij was niet zoals sommigen die een carrière voor zichzelf op wensten te bouwen of literaire werken wilden produceren, andere uitwegen wilden onderzoeken of behalve de Bijbel andere paden wilden vinden waarlangs ze deze mensen in de kerken konden leiden zodat ze allemaal een nieuw intreden konden bereiken. Paulus was een mens die werd gebruikt, hij vervulde slechts zijn plicht met de dingen die hij deed. Als hij geen last had gedragen voor de kerken, dan zou dat gezien worden als had hij zijn plicht verzaakt. Als er een ontwrichtende gebeurtenis was voorgevallen of er verraad was gepleegd in de kerken waardoor de mensen in een abnormale gesteldheid waren terechtgekomen, dan zou dat gezien kunnen worden als dat hij zijn werk niet goed had gedaan. Als een werker een last voor de kerk draagt en zo goed werkt als hij kan, dan is dat het bewijs dat deze persoon een werker is die geschikt is – geschikt is om te worden gebruikt. Als een persoon geen last voelt jegens de kerk en geen resultaat behaalt in zijn werk en als de meeste mensen die hij leidt zwak zijn of zelfs vallen, dan heeft zo’n werker zijn plicht niet vervuld. Zo was ook Paulus geen uitzondering en daarom moest hij voor de kerken zorgen en regelmatig brieven schrijven aan zijn broeders en zusters. Op deze manier was hij in staat de kerken te voorzien en voor zijn broeders en zusters te zorgen – alleen op deze manier konden de kerken door hem worden voorzien en gehoed. De woorden van de brieven die hij schreef waren heel diepgaand, maar ze waren gericht tot zijn broeders en zusters onder voorwaarde dat hij de verlichting van de Heilige Geest had ontvangen, en hij verwerkte zijn persoonlijke ervaringen en de last die hij voelde in zijn geschriften. Paulus was slechts een mens die door de Heilige Geest werd gebruikt en de inhoud van zijn brieven was geheel doorspekt met zijn persoonlijke ervaringen. Het werk dat hij deed, vertegenwoordigt slechts het werk van een apostel, niet het werk dat rechtstreeks door de Heilige Geest wordt uitgevoerd, en het verschilt ook van het werk van Christus. Paulus vervulde slechts zijn plicht, daarom voorzag hij zijn broeders en zusters in de Heer zowel met zijn last als met zijn persoonlijke ervaringen en inzichten. Paulus voerde slechts het werk van Gods opdracht uit door persoonlijke inzichten en begrip te verschaffen – het was zeker geen voorbeeld van werk dat door God Zelf rechtstreeks was uitgevoerd. Als zodanig was het werk van Paulus vermengd met menselijke ervaring en menselijke zienswijzen en menselijk begrip van het werk van de kerk. Maar er kan niet worden beweerd dat deze menselijke zienswijzen en dit menselijk begrip het werk van kwade geesten of het werk van vlees en bloed was, er kan alleen worden gezegd dat het de kennis en de ervaringen van een mens waren die door de Heilige Geest was verlicht. Hiermee bedoel ik dat de brieven van Paulus geen hemelse boeken zijn. Ze zijn niet heilig en zijn helemaal niet geuit en onder woorden gebracht door de Heilige Geest, ze zijn slechts een uiting van de last van Paulus voor de kerken. Ik zeg dit alles om jullie het verschil te laten begrijpen tussen het werk van God en het werk van de mens: het werk van God vertegenwoordigt God Zelf, terwijl het werk van de mens de plicht en ervaringen van de mens vertegenwoordigt. Men moet het normale werk van God niet als de wil van de mensen en Zijn bovennatuurlijke werk als de wil van God beschouwen, bovendien moet men de hooghartige preken van de mensen niet als uitspraken van God of als boeken uit de hemel beschouwen. Al dergelijke zienswijzen zouden onethisch zijn. Als ze mij de dertien brieven van Paulus nauwkeurig horen ontleden, geloven veel mensen dat de brieven van Paulus niet gelezen mogen worden en dat Paulus een vreselijk zondig mens was. Er zijn zelfs veel mensen die denken dat mijn woorden gevoelloos zijn, dat mijn waardering van de brieven van Paulus onjuist is, en dat die brieven niet gezien kunnen worden als uitdrukking van de ervaringen en lasten van een mens. Zij geloven dat ze in plaats daarvan als Gods woorden moeten worden gezien, dat ze net zo belangrijk zijn als de Openbaring van Johannes, dat er niet ingekort of aan toegevoegd mag worden, en dat ze vooral niet nonchalant mogen worden uitgelegd. Zijn al deze menselijke beweringen niet onjuist? Is dat niet geheel te wijten aan het feit dat mensen geen verstand hebben? Mensen profiteren enorm van de brieven van Paulus die al meer dan tweeduizend jaar teruggaan. Maar tot op de dag van vandaag zijn er nog steeds veel mensen die geen idee hebben van wat hij toen zei. Mensen vinden de brieven van Paulus de grootste meesterwerken in het hele christendom en vinden dat niemand ze kan ontrafelen en dat niemand ze volledig kan doorgronden. In feite zijn deze brieven net als de biografie van een spiritueel mens en kunnen ze niet worden vergeleken met de woorden van Jezus of met de grootse visioenen van Johannes. Wat Johannes zag waren grootse visioenen uit de hemel – profetieën van Gods eigen werk – die onbereikbaar waren voor de mens, terwijl de brieven van Paulus daarentegen slechts een beschrijving waren van wat een man zag en meemaakte. Ze zijn waartoe de mens in staat is, maar het zijn geen profetieën of visioenen. Het zijn gewoon brieven die naar diverse plaatsen werden verzonden. Voor de mensen in die tijd was Paulus echter een werker en daarom hadden zijn woorden waarde, omdat hij iemand was die had aanvaard wat hem was toevertrouwd. Daarom waren zijn brieven heilzaam voor allen die Christus zochten. Al werden die woorden niet persoonlijk door Jezus uitgesproken, ze waren uiteindelijk wel essentieel voor hun tijd. Daarom hebben de mensen die na Paulus kwamen zijn brieven in de Bijbel opgenomen en het zo mogelijk gemaakt dat ze zijn overgeleverd tot op de dag van vandaag. Begrijpen jullie wat ik bedoel? Ik geef gewoon een nauwkeurige verklaring van deze brieven, ik ontleed ze zonder het voordeel en de waarde ervan als referentiekader voor de mensen te ontkennen. Als na het lezen van mijn woorden jullie niet alleen de brieven van Paulus ontkennen, maar vaststellen dat ze ketterij zijn, of waardeloos, dan kan er alleen maar worden gezegd dat jullie begripsvermogen tekortschiet, net als jullie inzicht en jullie oordeel over dingen – er kan zeker niet worden gezegd dat mijn woorden te zeer eenzijdig zijn. Begrijpen jullie het nu? De belangrijke dingen die jullie goed moeten begrijpen zijn de eigenlijke situatie van het werk van Paulus in die tijd en de achtergrond waartegen zijn brieven zijn geschreven. Als jullie een juiste kijk hebben op deze omstandigheden, dan zullen jullie ook een juiste kijk hebben op de brieven van Paulus. Tegelijkertijd, als jullie eenmaal de essentie van die brieven doorhebben, zal je beoordeling van de Bijbel juist zijn en dan begrijp je ook waarom de brieven van Paulus door latere generaties jarenlang zijn vereerd, en waarom er zelfs veel mensen zijn die hem als God behandelen. Zou dat niet zijn wat jullie zouden denken, als jullie het niet begrepen?

Iemand die niet God Zelf is, kan niet God Zelf vertegenwoordigen. Er kan van het werk van Paulus slechts worden gezegd dat het gedeeltelijk de menselijke zienswijze en gedeeltelijk de verlichting van de Heilige Geest is. Paulus schreef deze woorden vanuit een menselijke zienswijze met verlichting van de Heilige Geest. Dat is niet zeldzaam. Het was daarom onvermijdelijk dat zijn woorden werden doorspekt met enige menselijke ervaringen. Later gebruikte hij zijn eigen persoonlijke ervaringen om zijn broeders en zusters in die tijd te voorzien en te steunen. De brieven die hij schreef kunnen niet worden ondergebracht in de categorie levensstudie, noch in de categorie biografie of boodschap. Bovendien waren het geen waarheden die door de kerk werden beoefend noch kerkelijke bestuurlijke decreten. Als een mens met een last – een mens die door de Heilige Geest werk is opgedragen – is dit iets wat je gewoon moet doen. Als de Heilige Geest mensen laat opstaan en ze een last gunt, maar ze het werk van de kerk niet op zich nemen en de zaken van de kerk niet goed kunnen beheren, of de problemen van de kerk niet afdoende oplossen, dan is dat het bewijs dat die mensen hun plichten niet goed vervullen. Daarom was het niet zo verwonderlijk dat apostelen brieven konden schrijven over het verloop van hun werk. Het maakte deel uit van hun werk en ze moesten dit doen. Het was niet hun doel bij het schrijven van brieven om een levensstudie of een spirituele biografie te schrijven, en zeer zeker niet om een andere uitweg voor heiligen te creëren. Ze deden het eerder om hun eigen functie te vervullen en een trouwe dienaar van God te zijn, zodat ze aan God verslag konden uitbrengen door de taken af te maken die God aan hen had toevertrouwd. Ze moesten in hun werk verantwoordelijkheid nemen voor zichzelf en voor hun broeders en zusters, en ze moesten hun werk goed doen en de zaken van de kerk ter harte nemen: dit was allemaal gewoon onderdeel van hun werk.

Als jullie de brieven van Paulus hebben leren begrijpen, hebben jullie ook een goed idee van de brieven van Petrus en Johannes en kunnen jullie deze op waarde schatten. Jullie zullen die brieven nooit meer zien als hemelse boeken, die heilig en onschendbaar zijn, en jullie zullen Paulus al zeker nooit meer zien als God. Gods werk is tenslotte anders dan het werk van de mens, en bovendien hoe zouden Zijn uitdrukkingen hetzelfde kunnen zijn als die van hen? God heeft Zijn eigen bijzondere gezindheid, terwijl de mens plichten heeft die hij dient te vervullen. Gods gezindheid komt tot uitdrukking in Zijn werk, terwijl de plicht van de mens vorm krijgt in de ervaringen van de mens en wordt uitgedrukt in het streven van de mens. Daarom wordt het duidelijk door middel van het werk dat wordt gedaan of iets een uitdrukking is van God of van de mens. Het hoeft niet door God Zelf uitgelegd te worden, noch is het nodig dat de mens streeft naar het afleggen van getuigenissen. God Zelf hoeft niemand te beteugelen. Dit komt allemaal als een natuurlijke openbaring; het is niet opgelegd noch is het iets waarbij de mens kan ingrijpen. De plicht van de mens kan worden herkend aan zijn ervaringen en hij hoeft daar geen extra ervaringsgericht werk voor te verrichten. De hele essentie van de mensen kan aan het licht komen wanneer zij hun plicht vervullen, terwijl God Zijn eigenlijke gezindheid uitdrukt tijdens de uitvoering van Zijn werk. Als het mensenwerk is, kan dat niet verdoezeld worden. Als het Gods werk is, dan is het nog onmogelijker dat iemand Gods gezindheid verbergt, laat staan dat de mens er enige zeggenschap over heeft. Van niemand kan worden gezegd dat hij God is, en niemands werk en woorden kunnen worden gezien als heilig of onveranderbaar. Van God kan worden gezegd dat Hij menselijk is, omdat Hij Zichzelf in het vlees heeft gekleed, maar Zijn werk kan niet als het werk of de plicht van de mens worden beschouwd. Evenmin kunnen de uitspraken van God worden gelijkgesteld aan de brieven van Paulus, of kun je in gelijke termen spreken over het oordeel en de tuchtiging van God en de woorden van instructie van de mens. Er zijn dus principes waarmee je het werk van God en het werk van de mens kunt onderscheiden. Ze onderscheiden zich naar hun essentie, niet naar de reikwijdte of tijdelijke doelmatigheid van het werk. Over dit onderwerp maken de meeste mensen principiële vergissingen. Dit komt doordat de mens naar de buitenkant kijkt, die ze kunnen bereiken, terwijl God naar de essentie kijkt die niet door de fysieke ogen van de mens kan worden waargenomen. Als je Gods woorden en werk als de plicht van een gemiddeld mens beschouwt, en het omvangrijke werk van de mens eerder ziet als het werk van de in het vlees geklede God dan als de plicht die de mens vervult, maak je dan geen principiële vergissing? Brieven en biografieën van de mens zijn makkelijk te schrijven, maar alleen op basis van het werk van de Heilige Geest. Maar de uitspraken en het werk van God kunnen niet makkelijk door de mens tot stand worden gebracht of bereikt door menselijke wijsheid en denken. Ook kunnen mensen ze niet grondig verklaren nadat ze deze hebben onderzocht. Als deze principiële kwesties geen reactie in jullie oproepen, dan is jullie geloof kennelijk niet erg waar of verfijnd. Er kan alleen worden gezegd dat jullie geloof vol vaagheid is en zowel verward als zonder principes. Wanneer jullie zelfs de meest essentiële basiskwesties van God en de mens niet begrijpen, is dit soort geloof dan niet een geloof dat het aan iedere ontvankelijkheid ontbreekt? Hoe zou Paulus ooit de enige persoon kunnen zijn in de hele geschiedenis die is gebruikt? Hoe zou hij de enige kunnen zijn die ooit voor de kerk heeft gewerkt? Hoe zou hij de enige kunnen zijn die naar kerken heeft geschreven om hen te steunen? Ongeacht de schaal of de invloed van het werk van deze mensen en zelfs ongeacht het resultaat van hun werk, zijn de principes en het wezen van dergelijk werk niet allemaal hetzelfde? Zijn er geen dingen die geheel anders zijn dan het werk van God? Ook al zijn er duidelijke verschillen tussen ieder stadium van Gods werk en ook al zijn veel van Zijn werkwijzen niet helemaal hetzelfde, hebben ze niet allemaal hetzelfde wezen en dezelfde bron? Als iemand deze dingen nu dus nog niet duidelijk zijn, ontbreekt het hem te zeer aan verstand. Als iemand na het lezen van deze woorden nog steeds beweert dat de brieven van Paulus heilig en onschendbaar zijn, en anders dan de biografieën van andere spirituele personages, dan is het verstand van deze persoon veel te abnormaal, en is die persoon ongetwijfeld een expert in doctrines en geheel verstoken van verstand. Zelfs als je Paulus vereert, kun je je warme gevoelens voor hem niet gebruiken om de waarheid van de feiten te verdraaien of het bestaan van de waarheid te ontkennen. Op geen enkele manier vernietigt wat ik heb gezegd al het werk en de brieven van Paulus of ontkent het de waarde ervan als referentiemateriaal. Hoe dan ook, het is mijn bedoeling dat jullie met deze woorden alle dingen en mensen goed leren begrijpen en redelijk kunnen inschatten. Alleen dit is een normaal verstand; alleen hiermee zouden rechtvaardige mensen die de waarheid bezitten zich moeten uitrusten.

Succes of mislukking zijn afhankelijk van het pad dat de mens bewandelt

De meeste mensen geloven in God omwille van hun toekomstige bestemming, of van hun tijdelijk plezier. Voor hen die nog niet behandeld zijn, dient het geloof in God om de hemel binnen te kunnen gaan, om beloningen te verkrijgen. Het dient niet om vervolmaakt te worden, of om de plicht van een schepsel van God te vervullen. Dit betekent dat de meeste mensen niet in God geloven om hun verantwoordelijkheid te kunnen vervullen, of om hun plicht te vervullen. Slechts zelden geloven mensen in God om een zinvol leven te leiden. Evenmin zijn er mensen die geloven dat de mens, omdat hij leeft, van God zou moeten houden, omdat het de wet van de Hemel en het principe van de aarde is om dit te doen, en de natuurlijke roeping van de mens. Hoewel verschillende mensen ieder hun eigen doel najagen, zijn het doel van hun streven en de achterliggende motivatie hetzelfde. Bovendien is voor de meesten van hen het voorwerp van hun verering veelal hetzelfde. De laatste paar duizend jaar zijn er veel gelovigen overleden, en velen zijn overleden en herboren. Het zijn niet slechts één of twee mensen die op zoek zijn naar God, of zelfs niet een- of tweeduizend. Maar de zoektocht van de meeste mensen is toch naar hun eigen vooruitzichten of hun roemrijke hoop voor de toekomst. Er zijn maar heel weinig mensen die Christus toegewijd zijn. Veel godvruchtige gelovigen zijn toch gevangen in hun eigen netten gestorven. Bovendien is het aantal mensen dat heeft gezegevierd belachelijk klein. Tot op heden zijn de redenen waarom mensen mislukken of de geheimen van hun overwinning nog onbekend voor hen. Zij die door de zoektocht naar Christus zijn geobsedeerd hebben hun moment van plotseling inzicht nog niet gehad, ze hebben deze mysteriën nog niet helemaal doorgrond, omdat ze het simpelweg niet weten. Hoewel ze alle moeite doen bij hun zoektocht, bewandelen ze het pad van de mislukking dat hun voorgangers ooit bewandelden, en niet het pad van het succes. Hoe ze ook zoeken, lopen ze zo niet het pad dat naar de duisternis leidt? Is wat zij verkrijgen niet het bittere fruit? Het is moeilijk te voorspellen of de mensen die hun geslaagde voorgangers proberen te evenaren uiteindelijk geluk of rampspoed zullen tegenkomen. Hoeveel slechter liggen de kansen dan voor de mensen bij hun zoektocht in de voetsporen te treden van hen die niet slaagden? Is hun kans op mislukking niet nog veel groter? Wat is de waarde van het pad dat zij gaan? Verspillen zij hun tijd niet? Of mensen nu wel of niet slagen in hun zoektocht, daar is kort gezegd een reden voor. Het is niet zo dat hun wel of niet slagen afhangt van een zoektocht zoals zij die zelf willen.

De meest fundamentele vereiste voor het geloof van de mens in God, is dat hij een oprecht hart moet hebben, en dat hij zich helemaal overgeeft, en waarlijk gehoorzaamt. Het moeilijkst is het voor de mens om zijn hele leven te geven in ruil voor het ware geloof, waarmee hij de hele waarheid kan winnen en zijn plicht als schepsel van God kan vervullen. Dat is het onbereikbare voor de mensen die niet slagen, en dat geldt nog sterker voor hen die Christus niet kunnen vinden. Omdat de mens er niet goed in is om zichzelf helemaal aan God te wijden, omdat de mens niet bereid is zijn plicht jegens de Schepper uit te voeren, omdat de mens de waarheid heeft gezien maar haar vermijdt en zijn eigen pad bewandelt, omdat de mens altijd op zoek is door het pad te gaan van hen die gefaald hebben, omdat de mens altijd de Hemel tart, daarom faalt de mens altijd, raakt hij altijd in de valstrik van Satan gevangen en verstrikt in zijn eigen net. Omdat de mens Christus niet kent, omdat de mens niet bedreven is in het begrijpen en ervaren van de waarheid, omdat de mens te zeer Paulus vereert en de hemel begeert, omdat de mens altijd eist dat Christus hem gehoorzaamt en God commandeert, daarom zijn die grote figuren en die mensen die de wisselvalligheid van de wereld hebben ervaren nog steeds sterfelijk en sterven zij nog in Gods tuchtiging. Alles wat ik over zulke mensen kan zeggen is dat zij een tragische dood sterven, en dat de consequentie voor hen – hun dood – niet onrechtvaardig is. Is hun mislukking niet nog ondraaglijker voor de hemelse wet? De waarheid komt uit de wereld van de mens, maar de waarheid onder de mensen is door Christus doorgegeven. Zij komt voort uit Christus, dat wil zeggen uit God Zelf, en dit is iets waartoe de mens niet in staat is. Toch voorziet Christus alleen in de waarheid, Hij is niet gekomen om te beslissen of de mens in zijn zoektocht naar de waarheid zal slagen. Hieruit blijkt dat het wel of niet slagen in de waarheid afhangt van de zoektocht van de mens. Het succes of falen van de mens in de waarheid heeft nooit iets met Christus te maken gehad, maar wordt daarentegen bepaald door zijn zoektocht. Je kunt de bestemming van de mens en zijn succes of mislukking niet in de schoenen van God schuiven en God er Zelf verantwoordelijk voor maken, want dit is geen kwestie voor God Zelf maar staat rechtstreeks in verband met de plicht die de schepselen van God dienen te vervullen. De meeste mensen hebben wel enige kennis van de zoektocht en bestemming van Paulus en Petrus, maar ze kennen niets anders dan het resultaat voor Petrus en Paulus, en hebben geen idee van het geheim achter het succes van Petrus of van de tekortkomingen die tot de mislukking van Paulus hebben geleid. Als jullie dus helemaal niet in staat zijn door de essentie van hun zoektocht heen te kijken, dan zal de zoektocht van de meesten van jullie toch mislukken, en zelfs al zal een klein aantal van jullie wel slagen, dan nog zullen zij niet de gelijken van Petrus zijn. Als het pad van je streven het juiste is, dan kun je op succes hopen; als je op het verkeerde pad op zoek naar de waarheid bent, dan zul je nooit tot succes in staat zijn en eindig je als Paulus.

Petrus was een vervolmaakt mens. Pas nadat hij door tuchtiging en het oordeel een pure liefde voor God had bereikt was hij volledig vervolmaakt; hij ging het pad van de vervolmaking. Dit wil zeggen dat vanaf het allereerste begin het pad dat Petrus bewandelde het rechte pad was en dat zijn motivatie om in God te geloven juist was, en zo werd hij een vervolmaakt persoon, en hij betrad een nieuw pad waar de mens nog nooit eerder was geweest. Het pad dat Paulus echter bewandelde vanaf het eerste begin was het pad van de weerstand tegen Christus. Alleen omdat de Heilige Geest hem en zijn gaven en al zijn verdiensten voor Zijn werk wenste te gebruiken, heeft hij verscheidene decennia voor Christus gewerkt. Hij was slechts iemand die door de Heilige Geest werd gebruikt. Hij werd niet gebruikt omdat Jezus welwillend naar zijn menselijkheid keek, maar vanwege zijn gaven. Hij werd neergeslagen, en daarom kon hij voor Jezus werken. Niet omdat hij dat graag deed. Hij was in staat dat werk te doen vanwege de verlichting en leiding van de Heilige Geest, en het werk dat hij verrichtte is op geen enkele manier representatief voor zijn zoektocht, of voor zijn menselijkheid. Het werk van Paulus vertegenwoordigt het werk van een dienaar, wat betekent dat hij het werk van een apostel deed. Maar Petrus was anders: hij heeft ook wel wat werk gedaan, maar zijn werk was niet zo belangrijk als het werk van Paulus, maar hij werkte aan de zoektocht naar zijn eigen intrede, en dit was een heel ander werk dan het werk van Paulus. Petrus werk bestond eruit de plicht van een schepsel van God uit te voeren. Hij deed zijn werk niet in de rol van een apostel, maar werkte tijdens zijn zoektocht naar de liefde voor God. De loop van het werk van Paulus hield ook een eigen zoektocht in: zijn zoektocht was slechts in dienst van zijn hoop op de toekomst en zijn verlangen naar een goede bestemming. Hij accepteerde geen loutering tijdens zijn werk, noch wilde hij gesnoeid en behandeld worden. Hij dacht dat hij uiteindelijk een beloning tegemoet kon zien zolang zijn werk aan Gods wensen tegemoetkwam en alles wat hij deed God behaagde. Er zaten geen persoonlijke ervaringen in zijn werk, alles draaide om het werk zelf en het werk werd niet op zoek naar verandering uitgevoerd. Alles in zijn werk was een transactie en bevatte niets van de plicht of overgave van een schepsel van God. Tijdens zijn werk trad er geen verandering op in de vroegere gezindheid van Paulus. Zijn werk stond slechts in dienst van anderen en was niet in staat een verandering in zijn gezindheid teweeg te brengen. Paulus voerde zijn werk rechtstreeks uit, zonder vervolmaakt of behandeld te zijn, en beloning was zijn motivatie. Petrus was anders: hij was iemand die snoeiing en behandeling had ondergaan en loutering had ondergaan. Het doel en de motivatie van het werk van Petrus verschilde fundamenteel van die van Paulus. Hoewel Petrus niet veel werk verzette, onderging zijn gezindheid wel veel veranderingen, en was hij op zoek naar de waarheid en naar echte verandering. Het werk werd niet alleen gedaan omwille van het werk zelf. Hoewel Paulus veel werk verzette was het allemaal werk van de Heilige Geest, en ook al werkte Paulus mee aan dit werk, toch ervoer hij het niet. Dat Petrus veel minder werk verzette, kwam alleen doordat de Heilige Geest niet zoveel werk via hem deed. De hoeveelheid werk bepaalde niet of zij vervolmaakt waren. De ene was op zoek om beloningen te ontvangen en de ander om een toppunt van liefde voor God te bereiken en zijn plicht als schepsel van God te vervullen, zover dat hij een lieflijk beeld kon neerzetten om Gods wens te vervullen. Aan de buitenkant waren zij anders, en dus was ook hun wezen anders. Je kunt niet aan de hand van de hoeveelheid werk die zij verrichtten bepalen wie van hen vervolmaakt was. Petrus wilde graag leven naar het beeld van iemand die God liefheeft, iemand zijn die God gehoorzaamt, iemand zijn die snoei en behandeling aanvaardt en iemand zijn die zijn plicht vervult als schepsel van God. Hij kon zich aan God wijden, zijn gehele zelf in de handen van God leggen, en Hem tot in de dood gehoorzamen. Daartoe had hij besloten en dat is bovendien wat hij had bereikt. Dit is de fundamentele reden waarom hij uiteindelijk anders eindigde dan Paulus. Het werk van de Heilige Geest in Petrus was om hem te vervolmaken en het werk van de Heilige Geest in Paulus was om hem te gebruiken. Dit komt omdat hun aard en opvatting over de zoektocht niet hetzelfde waren. Beiden hadden het werk van de Heilige Geest. Petrus paste dit werk op zichzelf toe en gaf het ook aan anderen; Paulus ondertussen gaf het gehele werk van de Heilige Geest alleen aan anderen en won daarbij niets voor zichzelf. Zo kwam het dat, nadat Paulus het werk van de Heilige Geest zoveel jaren had meegemaakt, de veranderingen in hem verwaarloosbaar waren. Hij bleef nog steeds bijna in zijn natuurlijke staat, en hij was nog steeds dezelfde Paulus als voorheen. Het was alleen zo dat hij, na de ontbering van vele jaren werk te hebben verdragen, had geleerd hoe hij moest ‘werken’ en volharding had geleerd. Maar zijn oude aard, zijn zeer prestatiegerichte en geldbeluste aard, bleef bestaan. Na zo veel jaren te hebben gewerkt, kende hij zijn verdorven gezindheid niet. Evenmin had hij zijn oude gezindheid afgeschud; deze was nog altijd duidelijk zichtbaar in zijn werk. Hij had alleen meer werkervaring in zich verzameld, maar zo weinig ervaring was op zich niet in staat hem te veranderen en zijn opvattingen over het bestaan of het belang van zijn streven te veranderen. Hoewel hij jarenlang voor Christus werkte en de Heer Jezus nooit meer heeft vervolgd, was er in zijn hart geen verandering in zijn kennis van God. Dit betekent dat hij niet werkte om zich aan God te wijden, maar veeleer dat hij moest werken omwille van zijn toekomstige bestemming. In het begin vervolgde hij Christus immers en onderwierp zich niet aan Hem. Van nature was hij een rebel die zich opzettelijk tegen Christus verzette en iemand die niets van het werk van de Heilige Geest afwist. Toen zijn werk nagenoeg ten einde was gekomen, kende hij het werk van de Heilige Geest nog altijd niet en handelde hij gewoon uit eigen beweging zoals zijn karakter hem ingaf, zonder ook maar de geringste aandacht te besteden aan de wil van de Heilige Geest. En zodoende was zijn aard vijandig tegenover Christus en ongehoorzaam aan de waarheid. Hoe kan zo iemand, verlaten door het werk van de Heilige Geest, onkundig van het werk van de Heilige Geest, en ook nog tegen Christus gekant, gered worden? Of de mens al dan niet gered kan worden, hangt niet af van de hoeveelheid werk die hij verzet, of van hoeveel hij inzet, maar wordt bepaald door de vraag of hij het werk van de Heilige Geest kent, of hij de waarheid in praktijk weet te brengen, en of zijn opvattingen over het streven overeenkomen met de waarheid.

Hoewel zich natuurlijke openbaringen voordeden toen Petrus Jezus begon te volgen, was hij van nature al vanaf het allereerste begin iemand die bereid was zich aan de Heilige Geest te onderwerpen en Christus te zoeken. Zijn gehoorzaamheid aan de Heilige Geest was puur: hij was niet op zoek naar roem en rijkdom, maar werd in plaats daarvan gemotiveerd door gehoorzaamheid aan de waarheid. Petrus heeft weliswaar drie keer ontkend dat hij Christus kende en de Heer Jezus in verzoeking gebracht, maar dergelijke kleine menselijke zwakheden hadden geen betrekking op zijn aard en beïnvloedden zijn toekomstige zoektocht niet. Ze zijn geen voldoende bewijs dat zijn verzoeking een daad van een antichrist was. Een normale menselijke zwakheid wordt door alle mensen in de wereld gedeeld. Verwacht je dan dat Petrus anders is? Zien de mensen Petrus niet op een bepaalde manier omdat hij een paar domme fouten heeft begaan? En bewonderen de mensen Paulus niet zo vanwege al het werk dat hij heeft verricht en alle brieven die hij heeft geschreven? Hoe kan de mens tot in de essentie van de mens kijken? Zij die echt verstandig zijn kunnen zoiets onbeduidends toch zeker wel zien? Hoewel de jarenlange pijnlijke ervaringen van Petrus niet in de Bijbel zijn vastgelegd, is dit geen bewijs dat Petrus geen echte ervaringen heeft gehad of dat Petrus niet vervolmaakt was. Hoe kan de mens het werk van God helemaal doorgronden? Jezus heeft het verslag in de Bijbel niet persoonlijk uitgezocht, dit is door latere generaties samengesteld. Is zo niet alles wat in de Bijbel is vastgelegd naar de ideeën van de mens gekozen? Bovendien is het einde van Petrus en Paulus niet uitdrukkelijk vernoemd in de brieven. De mens beoordeelt Petrus en Paulus dus naar zijn eigen inzicht en voorkeur. En omdat Paulus zoveel werk heeft verzet, en zijn ‘bijdragen’ zo groot zijn geweest, wist hij het vertrouwen van de massa te verwerven. Concentreert de mens zich niet slechts op oppervlakkigheden? Hoe kan de mens tot in de essentie van de mens kijken? En dan hebben we het er nog niet over gehad dat Paulus duizenden jaren lang het onderwerp van aanbidding is geweest. Wie zou zijn werk dan nog lichtvaardig durven te ontkennen? Petrus was slechts een visser, hoe kon zijn bijdrage dan ooit net zo groot zijn als die van Paulus? Op basis van zijn bijdrage zou Paulus eerder beloond moeten worden dan Petrus en zou hij geschikter moeten zijn geweest om Gods goedkeuring te verwerven. Wie had kunnen bedenken dat, met Zijn behandeling van Paulus, God hem alleen maar heeft laten werken door zijn gaven, terwijl God Petrus vervolmaakte? Het is zeker niet zo dat de Heer Jezus al vanaf het begin plannen had gemaakt voor Petrus en Paulus: Ze werden juist vervolmaakt of aan het werk gezet naar hun intrinsieke aard. Wat de mensen dus zien is slechts de buitenkant van de bijdrage van de mens, terwijl God de essentie van de mens ziet en het pad dat hij vanaf het begin volgt, en de motivatie achter zijn zoektocht. Mensen meten een mens af aan hun eigen noties en naar hun eigen opvattingen, maar het uiteindelijke doel van een mens wordt niet op basis van zijn uiterlijke kenmerken bepaald. Dus als ik zeg dat het pad dat je vanaf het begin neemt het pad van succes is, en jouw standpunt over de zoektocht vanaf het begin klopt, dan ben jij als Petrus. Als je het pad van de mislukking betreedt zul je, welke prijs je ook betaalt, toch eindigen als Paulus. Hoe dan ook, je bestemming en je al dan niet slagen zullen beide bepaald worden door het pad dat je kiest: het goede of het verkeerde. Dat weegt zwaarder dan jullie toewijding of de prijs die jullie betalen. Petrus en Paulus hadden een verschillend wezen en doel waarnaar zij streefden. De mens is niet in staat om dergelijke dingen te ontdekken, alleen God kan die in hun totaliteit kennen. God ziet immers de essentie van de mens, terwijl de mens niets van zijn eigen wezen afweet. De mens is niet in staat het wezen in de mens te zien of zijn eigenlijke gestalte, en daarom kan hij de reden voor de mislukking of het succes van Paulus en Petrus niet vaststellen. De reden waarom de meeste mensen Paulus eren en Petrus niet, is dat Paulus voor openbaar werk werd gebruikt en de mens dit werk kan zien, en dus de ‘prestaties’ van Paulus erkent. Ondertussen zijn de ervaringen van Petrus onzichtbaar voor de mens, en dat wat hij zocht is onbereikbaar voor de mens, en dus is de mens niet geïnteresseerd in Petrus.

Petrus was vervolmaakt door de behandeling en loutering door te maken. Hij zei: “Ik moet altijd aan Gods verlangen voldoen. Met alles wat ik doe probeer ik slechts aan Gods verlangen te voldoen, en of ik nu getuchtigd of geoordeeld word, ik doe het toch graag.” Petrus gaf alles wat hij had aan God, en zijn werk, zijn woorden en zijn hele leven stonden geheel in het teken van zijn liefde voor God. Hij was iemand die op zoek was naar heiligheid en hoe meer hij meemaakte, hoe groter zijn liefde voor God diep in zijn hart was. Ondertussen deed Paulus slechts het werk aan de buitenkant. Hij werkte ook wel hard, maar zijn inspanningen stonden alleen maar in het teken van zijn werk naar behoren uitvoeren en daarvoor beloond worden. Als hij geweten had dat hij niet beloond zou worden, dan had hij zijn werk opgegeven. Petrus gaf om de ware liefde in zijn hart, en om wat praktisch en bereikbaar was. Een beloning maakte hem niet uit, het ging hem erom dat zijn gezindheid kon veranderen. Paulus gaf om nog harder werken, hij gaf om werk en toewijding aan de buitenkant en om de doctrine die normale mensen niet ervoeren. Hij gaf niets om verandering diep binnenin hem en om de ware liefde voor God. De ervaringen van Petrus dienden om een ware liefde en een ware kennis te bereiken van God. Zijn ervaringen dienden om een hechtere relatie met God te krijgen, en een praktische naleving. Het werk van Paulus was om wat Jezus hem had toevertrouwd en om de dingen die hij verlangde te verkrijgen. Toch hadden ze geen betrekking op zijn kennis van zichzelf en van God. Zijn werk diende uitsluitend om aan tuchtiging en oordeel te ontkomen. Waar Petrus naar op zoek was, was pure liefde. Waar Paulus naar op zoek was, was de kroon van rechtvaardigheid. Petrus ervoer jarenlang het werk van de Heilige Geest en had zowel een praktische kennis van Christus als een diepgaande zelfkennis. En dus was zijn liefde voor God puur. Jarenlange loutering had zijn kennis van Jezus en het leven vergroot, en zijn liefde was een onvoorwaardelijke liefde, een spontane liefde, en hij vroeg daar niets voor terug en hoopte er ook niet beter van te worden. Paulus werkte vele jaren, maar bezat geen grote kennis van Christus en ook had hij beklagenswaardig weinig zelfkennis. Hij had simpelweg geen liefde voor Christus, en zijn werk en de weg die hij ging waren om uiteindelijk met lauweren gekroond te worden. Waar hij naar op zoek was, was de mooiste kroon, niet de puurste liefde. Hij was niet actief op zoek, maar passief. Hij voerde zijn plicht niet uit, maar was gedreven in zijn zoektocht nadat het werk van de Heilige Geest hem gegrepen had. Dus was zijn zoektocht geen bewijs dat hij een geschikt schepsel van God was; het was Petrus die een geschikt schepsel van God was, die zijn plicht vervulde. De mens denkt dat allen die een bijdrage aan God leveren een beloning zouden moeten ontvangen, en dat hoe groter die bijdrage, hoe vanzelfsprekender het is dat zij in de gunst van God komen. Het standpunt van de mens is in wezen commercieel en hij streeft er niet actief naar zijn plicht als schepsel van God uit te voeren. Voor God geldt dat naarmate de mens meer op zoek is naar een ware liefde voor God en totale gehoorzaamheid aan God, wat ook inhoudt dat hij zijn plicht als schepsel van God uit probeert te voeren, hij meer in staat is Gods goedkeuring weg te dragen. Het standpunt van God is dat de mens zijn oorspronkelijke plicht en status moet hervatten. De mens is een schepsel van God. Daarom moet hij zijn boekje niet te buiten gaan en eisen aan God voorleggen. Hij moet gewoon zijn plicht als schepsel van God uitvoeren. De bestemmingen van Paulus en Petrus werden afgemeten aan de hand van hun mogelijkheid hun plicht als schepsel van God uit te voeren, en niet aan de hand van de omvang van hun bijdrage. Hun bestemmingen werden bepaald aan de hand van datgene waarnaar zij vanaf het begin op zoek waren, en niet aan de hand van de hoeveelheid werk die zij verrichtten, of de waardering die zij van andere mensen ontvingen. Zo is het pad naar succes dus de actieve zoektocht naar de vervulling van je plicht als schepsel van God; het pad zoeken naar de ware liefde voor God is het meest correcte pad; verandering zoeken in je oude gezindheid en de pure liefde voor God is het pad naar succes. Zo’n pad naar succes is het pad naar herstel van de oorspronkelijke plicht en de oorspronkelijke verschijning van een schepsel van God. Het is het pad van herstel, en het is ook het doel van al het werk van God van het begin tot het einde. Als de zoektocht van de mens met zijn persoonlijke extravagante eisen en irrationele verlangens is besmet, dan is het bereikte effect niet de verandering van zijn gezindheid. Dit is in tegenstelling tot het werk van herstel. Zonder twijfel is dit geen werk gedaan door de Heilige Geest en dus bewijst dit dat dit type zoektocht niet door God wordt goedgekeurd. Welke betekenis heeft een zoektocht waar God niet achter staat?

Het werk dat Paulus deed werd tentoongespreid aan de mens, maar hoe puur was zijn liefde voor God, hoezeer zat zijn liefde voor God diep in zijn hart? Dat was onzichtbaar voor de mens. De mens kan alleen het werk zien dat hij deed, waaruit de mens kan concluderen dat hij beslist door de Heilige Geest gebruikt was. Daarom denkt de mens dat Paulus beter was dan Petrus, en dat zijn werk belangrijker was, omdat hij de kerken wist te voorzien. Petrus keek alleen naar zijn persoonlijke ervaringen, en won slechts een paar mensen tijdens zijn sporadische werkzaamheden. Er zijn slechts een paar, weinig bekende, brieven van zijn hand, maar wie weet hoe groot zijn liefde voor God diep in zijn hart was? Paulus werkte dag in dag uit voor God: zolang er nog werk was, deed hij dat. Hij voelde dat hij zo de kroon kon verdienen en God tevreden kon stellen. Maar hij zocht geen manier om zichzelf door zijn werk te veranderen. Petrus voelde zich ongemakkelijk bij alles in het leven dat niet aan het verlangen van God voldeed. Als het niet voldeed aan Gods wens, voelde hij berouw en zocht een passende weg waarop hij kon proberen Gods hart tevreden te stellen. Zelfs in de kleinste en meest onbeduidende aspecten van zijn leven eiste hij nog van zichzelf dat hij aan Gods verlangen voldeed. Hij was niet minder veeleisend met betrekking tot zijn vroegere gezindheid, altijd strikt in zijn eis aan zichzelf om dieper tot de waarheid door te dringen. Paulus zocht alleen oppervlakkige reputatie en status. Hij wilde indruk maken op de mens, en was niet op zoek naar een diepere voortgang in de binnenkomst in het leven. Hij gaf om de doctrine, niet om de realiteit. Sommigen mensen zeggen: Paulus heeft zoveel voor God gedaan; waarom werd hij dan niet door God herinnerd? Petrus heeft maar weinig werk voor God uitgevoerd, en geen grote bijdrage geleverd aan de kerken. Waarom werd hij dan vervolmaakt? Petrus hield tot op zekere hoogte van God, wat een vereiste was van God. Alleen zulke mensen hebben een getuigenis. En Paulus dan? In hoeverre hield Paulus van God? Weet jij dat? Waartoe diende het werk van Paulus? En waartoe diende het werk van Petrus? Petrus heeft niet zoveel werk gedaan, maar weet jij wat er diep in zijn hart zat? Het werk van Paulus gaat over de voorziening voor de kerken, en steun aan de kerken. Wat Petrus doorgemaakt heeft is de verandering in de gezindheid van zijn leven: hij heeft de liefde voor God ervaren. Nu dat je het verschil kent tussen het wezen van beiden, kun je zien wie uiteindelijk waarachtig in God geloofde en wie niet. Eén van beiden geloofde waarachtig in God, de ander geloofde niet waarachtig in God. Eén onderging verandering in zijn gezindheid, de ander niet. Eén diende nederig en viel niet snel op, de ander werd door de mensen aanbeden en had een grote naam. De een streefde naar heiligheid, de ander niet en hoewel hij niet onrein was, was hij niet vervuld van een zuivere liefde. Eén bezat ware menselijkheid, de ander niet. Eén bezat het verstand van een schepsel van God, en de ander niet. Dat zijn de verschillen in het wezen van Paulus en Petrus. Het pad dat Petrus bewandelde is het pad naar succes, en dit is ook het pad om de normale menselijkheid en de plicht van een schepsel van God terug te kunnen krijgen. Petrus staat voor allen die geslaagd zijn. Het pad dat Paulus is gegaan is het pad van de mislukking. Paulus staat voor allen die zich oppervlakkig onderwerpen en uitputten en God niet oprecht liefhebben. Paulus staat voor allen die de waarheid niet bezitten. In zijn geloof in God wilde Petrus God in alles tevredenstellen en wilde hij alles gehoorzamen wat van God kwam. Zonder ook maar de minste klacht kon hij tuchtiging en oordeel accepteren, evenals loutering, rampspoed en ontbering in zijn leven. Niets van dit alles kon zijn liefde voor God veranderen. Was dat niet de ultieme liefde voor God? Was dat niet de vervulling van de plicht van een schepsel van God? Of je nu tuchtiging, oordeel of rampspoed ondergaat, je kunt altijd gehoorzaamheid tot aan de dood bereiken. Dit is wat een schepsel van God zou moeten bereiken, dit is de zuiverheid van de liefde voor God. Als de mens zoveel kan bereiken, dan is hij een geschikt schepsel van God, en is er niets dat beter aan het verlangen van de Schepper voldoet. Stel je eens voor dat je voor God kunt werken, maar dat je Hem niet gehoorzaam bent en niet waarachtig van Hem kunt houden. Je hebt dan niet alleen je plicht als schepsel van God niet vervuld, maar ook zul je door God veroordeeld worden. Je bent immers iemand die de waarheid niet bezit, die niet in staat is God te gehoorzamen, die ongehoorzaam is aan God. Je geeft er alleen maar om dat je voor God kan werken. Maar de waarheid in praktijk brengen of jezelf kennen kan je niet schelen. Je begrijpt en kent de Schepper niet, en je gehoorzaamt Hem niet en hebt Hem niet lief. Jij bent iemand die van nature ongehoorzaam is aan God. De Schepper houdt niet van zulke mensen.

Sommige mensen zeggen: “Paulus heeft enorm veel werk verzet. Hij heeft een zware last voor de kerk op zijn schouders genomen en er een grote bijdrage aan geleverd. De dertien brieven van Paulus beslaan de 2.000 jaar van het Tijdperk van Genade, doen alleen onder voor de vier Evangeliën. Wie kan zich met hem meten? Niemand kan de Openbaring van Johannes ontcijferen, terwijl de brieven van Paulus in leven voorzien en de kerken baat hadden bij het werk dat hij deed. Wie zou dat anders hebben kunnen bereiken? En wat deed Petrus dan voor werk?” Als de mens anderen de maat neemt, is dat naar hun bijdrage. Als God de mens de maat neemt, is dat naar zijn aard. Van allen die het leven zoeken was Paulus een persoon die zijn eigen essentie niet kende. Hij was zeker niet nederig of gehoorzaam, en ook kende hij zijn eigen wezen niet, hetgeen lijnrecht tegenover Gods wil stond. En dus was hij iemand die geen gedetailleerde ervaringen had opgedaan, en was hij iemand die de waarheid niet in de praktijk bracht. Petrus was anders. Hij kende zijn onvolkomenheden, zijn zwakheden en zijn verdorven gezindheid als schepsel van God. Daarom had hij een pad van oefening om zijn gezindheid te veranderen. Hij behoorde niet tot de mensen die slechts een doctrine hadden, maar geen realiteit bezaten. Zij die veranderen, zijn nieuwe mensen die gered zijn. Zij zijn het die geschikt zijn om naar de waarheid op zoek te gaan. Mensen die onveranderlijk blijven, zijn van nature achterhaald; het zijn degenen die niet gered zijn, dat wil zeggen, die door God veracht en verworpen worden. Ze zullen niet door God herinnerd worden, hoe groots hun werk ook is geweest. Als je dit met je eigen zoektocht vergelijkt, dan moet het duidelijk zijn of je uiteindelijk dezelfde soort persoon bent als Petrus of als Paulus. Als er nog steeds geen waarheid aanwezig is in wat je zoekt, en als je zelfs nu nog even arrogant en schaamteloos als Paulus bent, en nog even nonchalant en opschepperig bent als hij, dan ben je ongetwijfeld een ontaard, mislukt mens die zal mislukken. Als je hetzelfde zoekt als Petrus, als je op zoek bent naar oefening en ware verandering, en niet arrogant of eigenzinnig bent maar je plicht wilt vervullen, dan ben je een schepsel van God dat kan overwinnen. Paulus kende zijn eigen wezen of verdorvenheid niet, laat staan dat hij zijn eigen ongehoorzaamheid kende. Hij maakte nooit gewag van zijn verachtelijk verzet tegen Christus, en hij had ook geen grote spijt. Hij gaf slechts een korte uitleg, en diep in zijn hart onderwierp hij zich niet helemaal aan God. Hoewel hij op weg naar Damascus viel, heeft hij niet diep in zichzelf gekeken. Hij vond het goed genoeg om gewoon door te werken, en beschouwde zelfkennis en zijn vroegere gezindheid veranderen niet als de meest cruciale zaken. Gewoon de waarheid spreken en voor anderen voorzieningen treffen was voor hem voldoende balsem voor zijn geweten, en hij troostte zich dat hij de apostelen van Jezus niet meer achtervolgde en zichzelf zijn vroegere zonden had vergeven. Het doel dat hij nastreefde was slechts vluchtig werk en een kroon in de toekomst, het doel dat hij nastreefde was overvloedige genade. Hij was niet op zoek naar voldoende waarheid; hij hoefde niet dieper door te dringen tot de waarheid die hij voorheen niet had begrepen. En zo kun je zeggen dat zijn zelfkennis vals was en hij aanvaardde de tuchtiging of het oordeel niet. Het feit dat hij in staat was werk te doen, betekent nog niet dat hij kennis bezat van zijn eigen aard of wezen. Hij concentreerde zich uitsluitend op praktijken buiten zichzelf. Bovendien was hij uit op kennis, niet op verandering. Zijn werk kwam helemaal voort uit de verschijning van Jezus op weg naar Damascus. Het was niet iets dat hij zich oorspronkelijk had voorgenomen. Ook was het geen werk dat zich voordeed nadat hij het snoeien van zijn vroegere gezindheid had geaccepteerd. Hoe hij ook werkte, zijn vroegere gezindheid veranderde niet, dus deed hij met zijn werk geen boete voor zijn eerdere zonden. Het werk speelde slechts een bepaalde rol voor de kerken van die tijd. Iemand als hij, wiens vroegere gezindheid niet veranderde, dat wil zeggen, die geen redding ontving en zelfs meer zonder de waarheid ging, is zonder meer niet in staat een van de mensen die door de Heer Jezus aanvaard zijn te worden. Hij was niet vervuld van liefde en eerbied voor Jezus Christus en hij was ook niet erg bedreven in het zoeken naar de waarheid, en hij was al helemaal niet iemand die op zoek was naar het mysterie van de incarnatie. Hij was slechts iemand die zeer bedreven was in drogredenen en die zich niet wilde buigen voor hogergeplaatsten of voor hen die de waarheid bezaten. Hij was afgunstig tegenover mensen of waarheden die aan hem tegengesteld of hem vijandig waren en gaf de voorkeur aan getalenteerde mensen die een grote naam en diepgaande kennis vertegenwoordigden. Hij hield er niet van met arme mensen om te gaan die op zoek waren naar de ware weg en alleen maar om de waarheid gaven. In plaats daarvan hield hij zich bezig met notabelen uit de religieuze organisaties die slechts over doctrines praatten en overvloedige kennis bezaten. Hij hield niet van het nieuwe werk van de Heilige Geest en gaf niets om de beweging van het nieuwe werk van de Heilige Geest. In plaats daarvan gaf hij de voorkeur aan voorschriften en doctrines die boven algemene waarheden stonden. Met zijn natuurlijke essentie en het geheel van wat hij zocht, verdient hij het niet om een christen te worden genoemd die op zoek is naar de waarheid, laat staan een trouwe dienaar in het huis van God, want hij huichelde te veel en was te ongehoorzaam. Hoewel hij bekend staat als een dienaar van de Heer Jezus, was hij totaal ongeschikt om de poort van het hemelrijk binnen te gaan omdat zijn handelingen van het begin tot het einde niet rechtschapen genoemd kunnen worden. Hij kan slechts gezien worden als een huichelaar die zonden beging, maar toch ook voor Christus werkte. En hoewel hij niet kwaadaardig genoemd kan worden, past het heel goed hem een zondig man te noemen. Hij heeft veel werk verzet, maar moet niet worden beoordeeld op de hoeveelheid, maar alleen op de kwaliteit en de essentie van het werk. Alleen zo kun je tot de bodem van de zaak komen. Hij heeft altijd geloofd: “Ik ben in staat om te werken, ik ben beter dan de meeste anderen; als geen ander houd ik rekening met de last van de Heer en niemand heeft zo’n diep berouw als ik, want het grote licht scheen op mij en ik heb het grote licht aanschouwd; daarom is mijn berouw dieper dan dat van wie dan ook.” Toentertijd was dat wat hij diep van binnen dacht. Aan het einde van zijn werk zei Paulus: “Ik heb de strijd gestreden, mijn weg is ten einde, en er is een kroon van rechtvaardigheid voor mij klaargelegd.” Zijn strijd, werk en weg waren helemaal ten behoeve van de kroon van rechtvaardigheid, en hij maakte niet actief gestage vorderingen. En hoewel hij zijn werk niet werktuigelijk uitvoerde, kun je wel zeggen dat hij zijn werk slechts deed om zijn fouten goed te maken, om de beschuldigingen door zijn geweten te compenseren. Hij hoopte slechts zijn werk af te krijgen, zijn weg tot een einde te brengen en zijn strijd zo spoedig mogelijk te strijden om des te eerder de hevig gewenste kroon van rechtvaardigheid te verkrijgen. Waar hij op hoopte was niet de Heer Jezus tegemoet te komen met zijn ervaringen en ware kennis, maar zijn werk zo snel mogelijk af te hebben zodat hij de beloning die hij had verdiend met zijn werk zou ontvangen als hij Jezus ontmoette. Hij gebruikte zijn werk om zichzelf te troosten en een deal te sluiten in ruil voor een toekomstige kroon. Hij was niet uit op de waarheid of op God, maar alleen op de kroon. Hoe kon zo’n streven aan de norm voldoen? Zijn motivatie, zijn werk, de prijs die hij betaalde en al zijn moeite – dat was allemaal doortrokken van zijn prachtige fantasieën en hij werkte geheel volgens zijn eigen verlangens. In de prijs die hij betaalde met zijn gehele werk kwam niet de minste bereidheid voor; hij had gewoon een deal gesloten. Hij deed niet bereidwillig zijn best om zijn plicht te vervullen, maar om het doel van de deal te bereiken. Hebben zulke inspanningen enige waarde? Wie zou zijn onreine inspanningen prijzen? Wie is er in zulke inspanningen geïnteresseerd? Zijn werk was vol dromen over de toekomst, vol fantastische plannen, en hield geen pad in waarlangs hij zijn menselijke gezindheid kon veranderen. Zoveel van zijn liefdadigheid was schijn. Zijn werk voorzag niet van leven maar bestond uit voorgewende beleefdheid; het was een deal. Hoe kan dergelijk werk de mens op het pad brengen naar het hervinden van zijn oorspronkelijke plicht?

Alles waar Petrus naar op zoek was, was naar Gods hart. Hij wilde Gods wens vervullen, en ondanks het lijden en de tegenslag was hij nog steeds bereid Gods wens te vervullen. Een gelovige in God kan geen beter streven hebben. Waar Paulus naar op zoek was, was door zijn eigen vlees besmet, door zijn eigen opvattingen en door zijn eigen plannen en listen. Op geen enkele manier was hij een geschikt schepsel van God of iemand die Gods wens wilde vervullen. Petrus wilde zich aan Gods orkestratie onderwerpen en hoewel het werk dat hij deed niet bijzonder was, klopten de motivatie achter zijn zoektocht en het pad dat hij bewandelde. Hij slaagde er weliswaar niet in veel mensen te winnen, maar wel om de weg naar de waarheid te zoeken. Hierom kun je zeggen dat hij een geschikt schepsel van God was. Al ben je nu geen werker, toch kun je de plicht van een schepsel van God vervullen en proberen je aan al Gods orkestraties te onderwerpen. Je zou in staat moeten zijn te gehoorzamen aan alles wat God zegt en allerlei beproevingen en louteringen mee te maken en, ondanks je zwakheid, in je hart nog steeds God kunnen liefhebben. Zij die de verantwoordelijkheid voor hun eigen leven nemen zijn bereid de plicht van een schepsel van God uit te voeren. Het gezichtspunt van dergelijke mensen over de zoektocht is het juiste. Dit zijn de mensen die God nodig heeft. Als je veel werk hebt verricht, en anderen jouw leer hebben ontvangen, maar jijzelf niet bent veranderd en geen getuigenis hebt afgelegd of enige ware ervaring hebt opgedaan, zodat aan het einde van je leven nog altijd niets van wat je gedaan hebt getuigenis aflegt, ben je dan iemand die veranderd is? Ben je dan iemand die de waarheid nastreeft? Destijds gebruikte de Heilige Geest jou, maar wanneer Hij jou gebruikte, gebruikte Hij het deel van jou dat gebruikt kon worden om te werken. Het deel van jou dat niet bruikbaar was, gebruikte Hij niet. Als jij wenste te veranderen, dan zou je langzaam vervolmaakt worden tijdens het proces van gebruikt worden. Toch aanvaardt de Heilige Geest geen verantwoordelijkheid voor of je uiteindelijk wel of niet gewonnen zult worden; dit hangt ervan af hoe je streeft. Als er in jouw eigen gezindheid geen veranderingen optreden, komt dat doordat jouw standpunt ten opzichte van het streven verkeerd is. Als jou geen beloning wordt toegekend, dan is dat jouw eigen probleem, en komt dat doordat jijzelf de waarheid niet in praktijk hebt gebracht en niet in staat bent Gods verlangen te vervullen. En zo is er niets belangrijker dan jouw eigen ervaringen, en is er niets crucialer dan jouw eigen intrede! Sommige mensen zullen uiteindelijk zeggen: “Ik heb zoveel werk voor u verricht, en al heb ik misschien geen gevierde prestaties verricht, ik heb mij wel ijverig ingespannen. Kunt u mij niet gewoon de hemel binnenlaten om de vrucht van het leven te eten?” Je moet weten naar wat voor soort mens ik verlang: de onreinen mogen het koninkrijk niet binnen, de onreinen mogen de heilige grond niet besmeuren. Al heb je misschien veel werk verricht en vele jaren gewerkt – als je uiteindelijk nog steeds betreurenswaardig vuil bent, zal het voor de wet van de Hemel onverdraaglijk zijn dat je mijn koninkrijk wenst binnen te gaan! Vanaf de stichting van de wereld tot op heden heb ik nog nooit gemakkelijk toegang tot mijn koninkrijk verschaft aan hen die bij mij in de gunst proberen te komen. Dit is een hemelse regel en niemand kan die overtreden! Je moet het leven zoeken. Vandaag de dag zijn diegenen die vervolmaakt zullen worden van hetzelfde soort als Petrus: het zijn diegenen die streven naar veranderingen in hun eigen gezindheid en die bereid zijn van God te getuigen en hun plicht als schepsel van God te vervullen. Alleen zulke mensen zullen vervolmaakt worden. Als je alleen naar beloningen op zoek bent, en je eigen levensgezindheid niet probeert te veranderen, dan zullen al je inspanningen tevergeefs zijn. Dit is een onveranderlijke waarheid!

Uit het verschil in wezen tussen Petrus en Paulus moet je opmaken dat allen die het leven niet nastreven tevergeefs werken! Je gelooft in God en volgt God, en dus moet je God in je hart liefhebben. Je moet je verdorven gezindheid afwerpen, je moet proberen Gods verlangen te vervullen en je moet de plicht van een schepsel van God vervullen. Omdat je in God gelooft en Hem volgt, moet je alles aan Hem opofferen. Daarbij moet je geen persoonlijke keuzes maken of eisen stellen, en dien je de vervulling van Gods verlangen te bereiken. Omdat je geschapen bent, dien je de Heer die jou geschapen heeft te gehoorzamen, want je hebt van nature geen heerschappij over jezelf en hebt je eigen lot niet in de hand. Omdat je iemand bent die in God gelooft, moet je op zoek naar heiligheid en verandering. Omdat je een schepsel van God bent, moet je je aan je plicht houden, je plaats kennen en je plicht niet overschrijden. Dit is niet om je te beperken, of om je middels doctrine te onderdrukken. Nee, het is het pad waarlangs je je plicht kunt vervullen, en het kan worden bereikt – en moet worden bereikt – door allen die rechtvaardig handelen. Als je het wezen van Petrus en Paulus vergelijkt, dan weet je hoe je moet zoeken. Van de paden die Petrus en Paulus zijn gegaan is het ene pad van vervolmaking en het andere het pad van verstoting; Petrus en Paulus vertegenwoordigen twee verschillende paden. Beiden hebben weliswaar het werk van de Heilige Geest ontvangen, en beiden zijn verlicht en geïllumineerd door de Heilige Geest, en beiden hebben dat wat hun door de Heer Jezus is toevertrouwd aanvaard, maar de vrucht die in ieder van hen werd afgeworpen was niet dezelfde. De ene heeft werkelijk vrucht gedragen, de andere niet. Uit hun wezen, uit het werk dat zij deden, uit wat zij aan de buitenkant uitdrukten, en uit hoe zij geëindigd zijn, zou je moeten kunnen opmaken welk pad jij moet nemen, welk pad jij moet kiezen om te gaan. Zij gingen twee duidelijk verschillende paden. Paulus en Petrus, zij zijn hét voorbeeld van elk der paden, en dus vanaf het allereerste begin dienden zij als voorbeeld om de beide paden te typeren. Wat zijn de kernpunten van de ervaringen van Paulus, en waarom mislukte hij? Wat zijn de kernpunten van de ervaringen van Petrus, en hoe onderging hij de vervolmaking? Als je naast elkaar legt waar beiden om gaven, dan weet je precies wat voor soort mens God vereist, wat Gods wil is, wat Gods gezindheid is, wat voor soort mens uiteindelijk vervolmaakt zal worden, en wat voor soort mens niet vervolmaakt zal worden, wat de gezindheid is van hen die vervolmaakt zullen worden en wat de gezindheid is van hen die niet vervolmaakt zullen worden. Deze wezenlijke kwesties kunnen herkend worden in de ervaringen van Petrus en Paulus. God heeft alle dingen geschapen, en dus brengt Hij de hele schepping onder Zijn heerschappij, onderwerpt Hij haar aan zijn heerschappij. Hij heeft het gezag over alle dingen, alle dingen zijn in Zijn handen. De hele schepping van God inclusief dieren, planten, de mensheid, de bergen, de rivieren en de meren – alles moet onder Zijn heerschappij komen. Alle dingen in de lucht en op de aarde moeten onder Zijn heerschappij komen. Ze kunnen geen keus hebben en moeten zich allemaal aan Zijn orkestratie onderwerpen. Dit is door God verordend, dit is het gezag van God. God heeft het gezag over alle dingen, en ordent en rangschikt alles, deelt ieder naar zijn soort in en bedeelt ieder een eigen positie toe, zoals God het wil. Hoe groot iets ook is, niets kan God voorbijstreven en alle dingen staan in dienst van de mensheid die door God is geschapen en geen enkel ding durft God ongehoorzaam te zijn of eisen te stellen aan God. En zo dient de mens, als schepsel van God, ook de plicht van de mens te vervullen. Ongeacht of hij al dan niet meester of zorgdrager van alle dingen is, hoe hoog de status van de mens ook is bij alle dingen, hij blijft toch slechts een klein mens onder de heerschappij van God en is niet meer dan een onbeduidend mens, een schepsel van God, en zal nooit boven God uitkomen. Als een schepsel van God zou de mens de plicht van een schepsel van God moeten willen uitvoeren, God moeten willen liefhebben zonder andere keuzes te maken, want God is de liefde van de mens waard. Zij die God willen liefhebben moeten niet op zoek zijn naar eigen gewin of naar iets waar zij zelf naar verlangen. Dat is de meest juiste manier van zoeken. Als dat waar je naar op zoek bent de waarheid is, dat wat je in praktijk brengt de waarheid is, en dat wat je bereikt een verandering in je gezindheid is, dan is het pad dat je bewandelt het juiste. Als dat wat je zoekt de zegeningen van het vlees zijn, en dat wat je in praktijk brengt de waarheid van je eigen opvattingen is, en als er geen verandering in je gezindheid optreedt, en je helemaal niet gehoorzaam bent aan God in het vlees, en je nog altijd in vaagheid leeft, dan zal datgene waar je naar op zoek bent je naar de hel voeren, want het pad dat je bewandelt is het pad van de mislukking. Of je vervolmaakt of verstoten wordt hangt af van je persoonlijke zoektocht, wat ook inhoudt dat succes of mislukking afhangen van het pad dat de mens bewandelt.

Gods werk en het werk van de mens

Hoeveel van het werk van de mens is het werk van de Heilige Geest en hoeveel is de ervaring van de mens? Zelfs vandaag de dag kan je stellen dat mensen deze vragen nog altijd niet begrijpen, wat allemaal als reden heeft dat mensen de werkingsprincipes van de Heilige Geest niet begrijpen. Het werk van de mens waar ik het over heb, verwijst natuurlijk naar het werk van diegenen die het werk van de Heilige Geest hebben of die worden gebruikt door de Heilige Geest. Ik heb het niet over het werk dat zijn origine kent in de wil van de mens, maar het werk van de apostelen, werkers of gewone broeders en zusters binnen de reikwijdte van het werk van de Heilige Geest. Hier verwijst het werk van de mens niet naar het werk van de geïncarneerde God, maar naar de reikwijdte en de principes van het werk van de Heilige Geest in mensen. Hoewel deze principes de principes en de reikwijdte van het werk van de Heilige Geest zijn, zijn deze niet hetzelfde als de principes en de reikwijdte van het werk van de geïncarneerde God. Het werk van de mens heeft de substantie en principes van de mens, terwijl het werk van God de substantie en principes van God heeft.

Het werk in de stroom van de Heilige Geest, of het nu Gods eigen werk is of het werk van mensen die worden gebruikt, is het werk van de Heilige Geest. De substantie van God Zelf is de Geest, die de Heilige Geest kan worden genoemd of de zevenvoudig versterkte Geest. Al met al, Zij zijn de Geest van God. Het enige is, dat de Geest van God in verschillende tijden verschillend wordt genoemd. Maar Hun substantie is nog altijd één. Daarom is het werk van God Zelf het werk van de Heilige Geest; het werk van de geïncarneerde God is niets minder dan de Heilige Geest aan het werk. Het werk van mensen die worden gebruikt is ook het werk van de Heilige Geest. Het enige is, dat het werk van God de complete uitdrukking is van de Heilige Geest, en dat is absoluut waar, terwijl het werk van mensen die worden gebruikt wordt gemengd met vele menselijke dingen, en het niet de directe uitdrukking van de Heilige Geest is, laat staan complete uitdrukking. Het werk van de Heilige Geest is gevarieerd en niet beperkt op welke manier dan ook. Het werk varieert in verschillende mensen en draagt verschillende werkingssubstanties uit. Werk in verschillende tijden verschilt ook, evenals werk in verschillende landen. De Heilige Geest werkt vanzelfsprekend op verschillende manieren en volgens vele principes. Ongeacht hoe het werk wordt uitgevoerd en door welk soort mensen, de substantie is altijd anders en het werk dat Hij doet aan verschillende mensen heeft allemaal principes en kan allemaal de substantie van het doel van het werk vertegenwoordigen. Dit is omdat het werk van de Heilige Geest behoorlijk specifiek is in reikwijdte en in omvang. Het werk dat wordt gedaan in het vleesgeworden vlees is niet hetzelfde als het werk dat aan mensen wordt uitgevoerd, en het werk varieert ook naargelang het verschillende kaliber van de mensen. Werk dat wordt gedaan in het vleesgeworden vlees wordt niet gedaan aan mensen en in het vleesgeworden vlees doet Hij niet hetzelfde werk als wat aan mensen wordt gedaan. Kortom, het maakt niet uit hoe Hij werkt, werk aan verschillende objecten is nooit hetzelfde en de principes waarnaar Hij werkt verschillen in overstemming met de toestand en aard van verschillende mensen. De Heilige Geest werkt aan verschillende mensen op basis van hun inherente substantie en eist niets van hen dat hun inherente substantie te boven gaat en evenmin zal Hij aan hen werken buiten hun daadwerkelijke kaliber. Het werk van de Heilige Geest aan een mens stelt mensen dus in staat om de substantie te zien van het object van het werk. De inherente substantie van de mens verandert niet; het werkelijke kaliber van de mens is beperkt. Of de Heilige Geest nu mensen gebruikt of aan mensen werkt, het werk is altijd in overeenstemming met de beperkingen van het kaliber van mensen, zodat zij er profijt van hebben. Wanneer de Heilige Geest werkt aan mensen die worden gebruikt, worden zowel hun gaven als hun werkelijke kaliber ingezet en niet achtergehouden. Hun werkelijke kaliber wordt helemaal ingezet om het werk te dienen. Je kunt stellen dat Hij werkt door de beschikbare delen van een mens te gebruiken, om de werkresultaten te behalen. Het werk dat wordt gedaan in het vleesgeworden vlees daarentegen, is om het werk van de Geest direct uit te drukken en is niet gemengd met menselijk verstand en gedachten en is onbereikbaar voor de gaven van de mens, de beleving van de mens of zijn aangeboren toestand. De ontelbare werken van de Heilige Geest zijn allemaal gericht op het begunstigen en opbouwen van de mens. Maar sommige mensen kunnen volmaakt worden gemaakt, terwijl anderen niet de toestand bezitten om vervolmaakt te worden. Dat wil zeggen dat ze niet volmaakt kunnen worden gemaakt en slechts met moeite kunnen worden gered, ook al heeft de Heilige Geest misschien door hen heen gewerkt, ze worden uiteindelijk verstoten. Dat wil zeggen dat, hoewel het werk van de Heilige Geest is bedoeld om mensen op te bouwen, dit niet betekent dat iedereen die het werk van de Heilige Geest heeft gehad, uiteindelijk volkomen zal worden vervolmaakt, omdat de weg die veel mensen nastreven niet de weg is naar vervolmaking. Ze hebben enkel het eenzijdige werk van de Heilige Geest en niet de subjectieve menselijke samenwerking of het correct menselijk nastreven. Op deze manier wordt het werk van de Heilige Geest bij deze mensen in dienst geplaatst van diegenen die worden vervolmaakt. Het werk van de Heilige Geest kan niet direct worden gezien door mensen of direct door mensen zelf worden aangeraakt. Het kan enkel worden uitgedrukt met hulp van de mens met de gave van werk, wat betekent dat het werk van de Heilige Geest wordt gegeven aan volgelingen via de uitdrukking door mensen.

Het werk van de Heilige Geest wordt volbracht en voltooid door vele typen mensen en vele verschillende omstandigheden. Hoewel het werk van de geïncarneerde God het werk van een geheel tijdperk kan vertegenwoordigen, evenals het binnengaan van de mens in een geheel tijdperk, moet het werk aan de uitgebreide intrede van mensen nog altijd worden gedaan door mensen die worden gebruikt door de Heilige Geest en niet door de geïncarneerde God. Dus Gods werk of Gods eigen bediening is het werk van Gods vleesgeworden vlees en kan niet worden gedaan door een mens in Zijn plaats. Het werk van de Heilige Geest wordt voltooid door vele verschillende typen mensen en kan niet worden vervuld door slechts een enkele specifieke persoon of volledig door een specifiek persoon worden verklaard. Diegenen die de kerken leiden kunnen ook niet ten volle het werk van de Heilige Geest vertegenwoordigen; zij kunnen enkel wat leiderswerk doen. Op deze manier kan het werk van de Heilige Geest worden onderverdeeld in drie delen: Gods eigen werk, het werk van mensen die worden gebruikt en het werk aan allen in de stroom van de Heilige Geest. Onder deze drie, is Gods eigen werk het leiden van het gehele tijdperk; het werk van de mensen die worden gebruikt is er om alle volgelingen van God te leiden door te worden gezonden of opdrachten te ontvangen naar Gods eigen werk, waarbij deze mensen degenen zijn die samenwerken met Gods werk; het werk gedaan door de Heilige Geest aan hen in de stroom is bedoeld om al Zijn eigen werk te onderhouden, dat wil zeggen, het gehele management te onderhouden en Zijn getuigenis te onderhouden en tegelijkertijd diegenen te vervolmaken die kunnen worden vervolmaakt. Deze drie onderdelen zijn het complete werk van de Heilige Geest, maar zonder het werk van God Zelf, zou het volledige managementwerk stagneren. Het werk van God Zelf heeft betrekking op het werk van de gehele mensheid en het vertegenwoordigt ook het werk van het gehele tijdperk. Dat wil zeggen, dat Gods eigen werk de beweging en ontwikkeling van al het werk van de Heilige Geest vertegenwoordigt, terwijl het werk van de apostelen na Gods eigen werk komt en daaruit voortvloeit. En het is niet zo, dat hun werk het tijdperk leidt, of ontwikkelingen van het werk van de Heilige Geest in een geheel tijdperk vertegenwoordigt. Zij doen enkel het werk dat de mens behoort te doen, dat helemaal niets van het managementwerk omvat. Gods eigen werk is het project binnen het managementwerk. Het werk dat door de mens gedaan wordt is enkel de plicht van de mens die gebruikt wordt en heeft geen relatie met het managementwerk. Vanwege verschillende identiteiten en representaties van het werk, ook al zijn ze beiden het werk van de Heilige Geest, zijn er duidelijke en substantieve verschillen tussen Gods eigen werk en het werk van de mens. Bovendien varieert de omvang van het werk van de Heilige Geest aan werkobjecten met verschillende identiteiten. Dit zijn de principes en de reikwijdte van het werk van de Heilige Geest.

Het werk van de mens vertegenwoordigt zijn eigen ervaring en zijn menselijkheid. Wat de mens biedt en het werk dat de mens doet vertegenwoordigt hem. Het zicht, de beredenering, de logica en het rijke inbeeldingsvermogen van de mens worden allemaal in zijn werk betrokken. De beleving van de mens is met name meer in staat om zijn werk te vertegenwoordigen en de dingen die een mens heeft ervaren zullen de onderdelen zijn van zijn werk. Het werk van de mens kan zijn ervaring uitdrukken. Wanneer sommige mensen in een passieve staat iets beleven, zal het grootste gedeelte van hun communicatie uit negatieve elementen bestaan. Als hun beleving voor een tijd positief is en ze vooral paden aan de positieve kant hebben, zal hun communicatie zeer bemoedigend zijn en kunnen mensen positieve voeding van hen ontvangen. Als een werker voor een tijd passief wordt op dit punt, zal zijn communicatie altijd negatieve elementen met zich meedragen. Dit soort communicatie is deprimerend en anderen zullen onbewust gedeprimeerd raken als zij zijn communicatie volgen. De toestand van de volgelingen verandert, afhankelijk van die van de leider. Hoe een werker van binnen is, is wat hij uitdrukt en het werk van de Heilige Geest verandert vaak met zijn toestand. Hij werkt naargelang de menselijke ervaring en dwingt mensen niet, maar verlangt van de mens in overeenstemming met de normale gang van zijn ervaring. Dit wil zeggen dat de communicatie van mensen verschilt van het woord van God. De communicatie van mensen betuigt hun individuele zicht en beleving, waarmee ze uiten wat zij zien en beleven op het fundament van Gods werk. Hun verantwoordelijkheid is om, nadat God werkt of spreekt, uit te vinden wat zij behoren te praktiseren of binnen horen te gaan, en het vervolgens aan volgelingen door te geven. Daarom vertegenwoordigt het werk van de mens zijn eigen intrede en handelswijze. Natuurlijk is dergelijk werk vermengd met menselijke lessen en ervaring of iets van de menselijke gedachten. Het maakt niet uit hoe de Heilige Geest werkt, of Hij nu werkt door een mens of door de geïncarneerde God, het zijn altijd de werkers die uiten wat zij zijn. Ook al is het de Heilige Geest die werkt, het werk is gebaseerd op wat de mens van nature is, omdat de Heilige Geest niet werkt zonder fundament. Met andere woorden, het werk wordt niet gedaan uit het niets maar is altijd in overeenstemming met werkelijke omstandigheden en echte situaties. Alleen op deze manier kan de menselijke gezindheid worden getransformeerd, dat wil zeggen dat oude opvattingen en oude gedachten kunnen worden veranderd. Wat een man uitdrukt is wat hij ziet, beleeft en zich kan inbeelden. Zelfs als het doctrines of opvattingen zijn, deze zijn allemaal bereikbaar door de gedachten van de mens. Los van de grootte van het werk van de mens, kan het niet de reikwijdte van zijn beleving overstijgen, dat wat hij ziet, of wat hij zich kan inbeelden of zich kan voorstellen. Wat God uitdrukt, is wat God Zelf is en het is buiten het bereik van de mens, dat wil zeggen, het gaat verder dan een mens kan bedenken. Hij drukt Zijn werk van het leiden van de gehele mensheid uit; dit is niet relevant voor de details van de menselijke ervaring, maar betreft daarentegen Zijn eigen management. De mens drukt zijn beleving uit, terwijl God Zijn wezen uitdrukt – dit wezen is Zijn eigenlijke gezindheid en het is buiten het bereik van de mens. De ervaring van de mens is zijn zicht en kennis die hij heeft verworven op basis van Gods uitdrukking van Zijn wezen. Dergelijk zicht en dergelijke kennis worden het wezen van de mens genoemd. Ze worden uitgedrukt op het fundament van de eigenlijke gezindheid van de mens en zijn werkelijke kaliber; derhalve worden zij ook het wezen van de mens genoemd. De mens is in staat te communiceren over wat hij ervaart en ziet. Over wat hij niet heeft ervaren of gezien, of iets wat zijn verstand niet kan bevatten, namelijk de dingen die hij niet in zich heeft, kan hij niet communiceren. Als wat een man uitdrukt niet tot zijn ervaring behoort, is het zijn inbeelding of doctrine. Kortom, er zit geen realiteit in zijn woorden. Als je nooit in contact bent geweest met de dingen van de samenleving, zou je niet in staat zijn om te communiceren over de complexe relaties in de samenleving. Als je geen familie hebt en anderen praten over hun familieproblemen, kan jij het grootste deel van wat zij zeggen niet begrijpen. Dus de communicatie van de mens en het werk dat hij doet vertegenwoordigen zijn innerlijke wezen. Als iemand communiceert over zijn begrip van tuchtiging en het oordeel, maar je hebt hier geen ervaring mee, durf jij zijn kennis niet te ontkennen, laat staan dat je er honderd procent zeker over zou zijn. Dit is omdat de dingen waar hij over communiceert, dingen zijn waar jij geen ervaring mee hebt, iets dat je nooit hebt gekend en dat je verstand niet kan inbeelden. Je kunt enkel uit zijn kennis een toekomstige weg kiezen die betrekking heeft op tuchtiging en het oordeel. Maar deze weg kan enkel dienen als begrip op basis van doctrine en kan jouw eigen inzicht niet vervangen, laat staan jouw beleving. Misschien denk je dat wat hij zegt aardig goed klopt, maar wanneer je het ervaart, ontdek je dat het in veel opzichten praktisch niet haalbaar is. Misschien voel je dat sommige kennis die je hoort volledig onuitvoerbaar is; jij koestert er opvattingen over op dat moment en, ook al accepteer je het, je doet het met tegenzin. Maar wanneer je het ervaart, wordt de kennis waaruit je opvattingen vloeien jouw praktijk. En hoe meer je het in praktijk brengt, hoe meer je de werkelijke waarde en betekenis van zijn woorden begrijpt. Nadat je de ervaring hebt gehad, kan je vervolgens spreken over de kennis die je zou moeten hebben over de dingen die je hebt ervaren. Daar komt nog bij dat je ook onderscheid kunt maken tussen diegenen van wie de kennis echt en praktisch is en diegenen van wie de kennis is gebaseerd op doctrine en waardeloos is. Dus of de kennis die je deelt in overeenstemming is met de waarheid, is grotendeels afhankelijk van of je de praktische ervaring hebt. Wanneer de waarheid in je ervaring aanwezig is, zal je kennis praktisch en waardevol zijn. Door je ervaring kan je ook onderscheidingsvermogen en inzicht vergaren, je kennis verdiepen en je wijsheid en gezond verstand laten toenemen in je eigen gedrag. De kennis die wordt gesproken door mensen die de waarheid niet bezitten is doctrine, ook al is de kennis nog zo groot. Dit type persoon kan dan wel zeer intelligent zijn als het gaat om zaken van het vlees, maar hij kan geen onderscheid maken als het gaat om spirituele zaken. Dit komt doordat dergelijke mensen totaal geen ervaring hebben met spirituele zaken. Dit zijn mensen die niet zijn verlicht in spirituele zaken en spirituele zaken niet begrijpen. Wat voor soort kennis je ook verkondigt, zolang het je wezen is, dan is het jouw persoonlijke ervaring, jouw echte kennis. Dat waar zij die enkel doctrine spreken over spreken, namelijk diegenen die de waarheid of de realiteit niet bezitten, kan ook hun wezen worden genoemd, omdat hun doctrine enkel is bereikt door diepe overpeinzing en het resultaat is van hun diep nadenkende verstand. Toch is het enkel doctrine en is het niets meer dan fantasie! De ervaringen van verschillende soorten mensen vertegenwoordigen de dingen binnenin hen. Allen die geen spirituele ervaring hebben, kunnen niet spreken over kennis van de waarheid, of juiste kennis over verschillende soorten spirituele dingen. Wat een man uitdrukt is dat wat hij van binnen is – dit staat vast. Als iemand kennis wil hebben van spirituele dingen en de waarheid, moet hij een echte ervaring hebben. Als je niet duidelijk kan spreken over gezond verstand in relatie tot het menselijke leven, hoeveel minder zal je in staat zijn om te spreken over spirituele dingen? Diegenen die kerken kunnen leiden, mensen van leven voorzien en een apostel zijn voor de mensen, moeten werkelijke ervaringen hebben en een correct begrip van spirituele dingen, een correcte waardering en ervaring van de waarheid. Alleen zulke mannen zijn geschikt om werkers of apostelen te zijn die de kerken leiden. Anders kunnen zij enkel volgen als de minsten en kunnen zij niet leiden, laat staan een apostel zijn die in staat is mensen van leven te voorzien. Dit komt doordat de functie van apostelen niet is om te rennen of te vechten; het is om het werk te verrichten van het dienen van het leven en om anderen te leiden bij het aanbrengen van veranderingen in hun gezindheid. Degenen die deze functie uitvoeren hebben een zware verantwoordelijkheden op hun schouders gekregen, een verantwoordelijkheid die niet iedereen aankan. Dit soort werk kan enkel worden ondernomen door diegenen met een wezen dat leeft, namelijk diegenen die de waarheid hebben ervaren. Het kan niet worden ondernomen door iedereen die op kan geven, kan rennen of bereid is uit te geven; mensen die geen ervaring hebben met de waarheid, die niet zijn gesnoeid of geoordeeld, zijn niet in staat om dit type werk te doen. Mensen zonder ervaring, namelijk mensen zonder realiteit, zijn niet in staat om de realiteit duidelijk te zien, omdat zij zelf in dit aspect geen wezen bezitten. Dus dit type persoon is niet alleen niet in staat leiderschapswerk te doen, maar zal moeten worden verstoten als hij voor lange tijd zonder waarheid blijft. Het zicht waar je over spreekt kan de moeilijkheden die je in je leven hebt meegemaakt bewijzen, voor welke zaken je bent getuchtigd en in welke kwesties je bent veroordeeld. Dit is ook zo in beproevingen: de dingen waarin iemand wordt gelouterd, de dingen waarin iemand zwak is, zijn de dingen waarin iemand ervaring heeft, de dingen waarin iemand wegen heeft. Als iemand bijvoorbeeld lijdt onder frustraties in het huwelijk, zal hij meestal communiceren “God zij dank, prijs God, ik moet Gods hartsverlangen bevredigen en mijn gehele leven opofferen, mijn huwelijk volledig in Gods handen leggen. Ik ben bereid om mijn hele leven aan God toe te wijden.” Door communicatie kunnen alle dingen binnenin de mens aantonen wat hij is. De snelheid van iemands spreken, of zij luid of zacht spreken, die dingen zijn geen kwestie van ervaring en kunnen niet vertegenwoordigen wat zij hebben en zijn. Zulke dingen kunnen alleen aangeven of hun karakter goed of slecht is, of hun natuur goed of slecht is, maar kunnen niet als maatstaf dienen voor iemands ervaring. Het vermogen om jezelf te uiten bij het spreken, of de vaardigheid in of snelheid van het spreken, is slechts een kwestie van oefenen en kan niet doorgaan voor iemands ervaring. Wanneer je het hebt over jouw individuele ervaringen, is je communicatie over datgene waar je belang aan hecht en alle dingen binnenin jou. Mijn spraak vertegenwoordigt mijn wezen, maar wat ik zeg gaat de mens te boven. Wat ik zeg is niet wat de mens ervaart en is niet iets dat de mens kan zien en is ook niet iets dat de mens aan kan raken, maar het is wat ik ben. Sommige mensen erkennen alleen dat datgene wat ik communiceer is wat ik ervaren heb, maar ze herkennen niet dat het de directe uitdrukking van de Geest is. Natuurlijk is wat ik zeg wat ik heb ervaren. Ik ben het die het managementwerk meer dan zesduizend jaar heeft uitgevoerd. Ik heb alles ervaren van het begin van de schepping van de mensheid tot nu; hoe zou ik niet in staat kunnen zijn om erover te spreken? Wanneer het gaat om de aard van de mens, heb ik die duidelijk gezien en heb ik die sindsdien lang geobserveerd; hoe zou ik niet in staat zijn om er duidelijk over te spreken? Aangezien ik de essentie van de mens duidelijk heb gezien, ben ik gekwalificeerd om de mens te tuchtigen en hem te oordelen, omdat alles van de mens van Mij kwam maar door Satan is aangetast. Uiteraard ben ik ook gekwalificeerd om het werk dat ik heb gedaan te beoordelen. Hoewel dit werk niet wordt gedaan door mijn vlees, is het de directe uitdrukking van de Geest, en dit is wat ik heb en wat ik ben. Daarom ben ik gekwalificeerd om het te uiten en het werk te doen dat ik behoor te doen. Wat de mens zegt is wat zij hebben ervaren. Het is wat zij hebben gezien, wat hun verstand kan begrijpen en wat hun zintuigen kunnen voelen. Dat is waar zij over kunnen communiceren. De woorden die door Gods vleesgeworden vlees worden gesproken zijn de directe uitdrukking van de Geest en drukken het werk uit dat door de Geest is gedaan. Het vlees heeft het niet ervaren of gezien, maar uit toch Zijn wezen, omdat de substantie van het vlees de Geest is, en Hij het werk van de Geest uitdrukt. Hoewel het vlees niet in staat is het te bereiken, is het werk al gedaan door de Geest. Na de vleeswording, door de uitdrukking van het vlees, stelt Hij mensen in staat om Gods wezen te kennen en laat mensen Gods gezindheid zien, met de werken die Hij heeft gedaan. Het werk van de mens stelt mensen in staat om meer duidelijkheid te hebben over waar zij binnen zouden moeten gaan en wat zij zouden moeten begrijpen; het behelst het leiden van mensen naar het begrip en de ervaring van de waarheid. Het werk van de mens is de mens te ondersteunen; Gods werk is nieuwe paden te openen en nieuwe tijdperken voor de mensheid te openen, en om aan mensen dat wat stervelingen niet bekend is te openbaren, waardoor zij Zijn gezindheid zouden kennen. Gods werk is de gehele mensheid te leiden.

Het werk van de Heilige Geest draait helemaal om mensen profijt te bieden; het draait om het opbouwen van de mens; er is geen werk dat de mens geen profijt geeft. Of de waarheid nou diep of oppervlakkig is, of wat het kaliber is van diegenen die de waarheid accepteren, wat de Heilige Geest doet is allemaal profijtelijk voor mensen. Maar het werk van de Heilige Geest kan niet direct worden gedaan; het moet worden gedaan door de mensen die met Hem samenwerken. Het is alleen op deze manier mogelijk dat de resultaten van het werk van de Heilige Geest kunnen worden verkregen. Wanneer het om het directe werk van de Heilige Geest gaat, is het natuurlijk in zijn geheel onvervalst; maar wanneer het de mens als medium gebruikt, is het voor een groot deel vermengd en is het niet het originele werk van de Heilige Geest. Op deze manier verandert de waarheid tot op verschillende hoogtes. Volgelingen ontvangen niet de oorspronkelijke bedoeling van de Heilige Geest, maar een combinatie van het werk van de Heilige Geest en de ervaring en kennis van de mens. Het deel van het werk van de Heilige Geest dat ontvangen wordt door volgelingen is correct. De ervaring en de kennis van de mens, die zij ontvangen, variëren omdat de werkers verschillend zijn. Wanneer werkers eenmaal verlichting en leiding ontvangen van de Heilige Geest, ervaren ze vervolgens op basis van deze verlichting en leiding. Binnen deze ervaringen worden het verstand en de ervaringen van de mens gecombineerd, evenals het wezen van de mensheid, waarna zij de kennis of het zicht verkrijgen die ze horen te verkrijgen. Dit is de manier van beoefenen nadat de mens de waarheid heeft ervaren. Deze manier van beoefenen is niet altijd dezelfde, omdat mensen verschillende ervaringen hebben en de dingen die mensen ervaren verschillend zijn. Op deze manier resulteert dezelfde verlichting van de Heilige Geest in verschillende kennis en praktijk, omdat degenen die de verlichting ontvangen verschillend zijn. Sommige mensen maken kleine fouten in de praktijk, terwijl sommige anderen grote fouten maken en weer anderen niets dan fouten maken. Dit is doordat het vermogen om te begrijpen bij ieder persoon verschilt en omdat hun werkelijke kaliber ook verschilt. Sommige mensen begrijpen op de ene manier nadat zij een boodschap hebben gehoord en andere mensen begrijpen op een andere manier nadat zij een waarheid hebben gehoord. Sommige mensen wijken lichtelijk af en sommigen begrijpen de ware betekenis van de waarheid in zijn geheel niet. Daarom is de manier waarop iemand het heeft begrepen de manier waarop hij anderen zal leiden; dit is letterlijk waar, omdat het werk van zijn hand simpelweg zijn wezen uitdrukt. Mensen die worden geleid door hen die de waarheid op de juiste manier begrijpen, zullen de waarheid zelf ook op de juiste manier begrijpen. Zelfs als er mensen zijn die op een verkeerde manier denken, zijn er daar maar weinig van, en niet alle mensen zullen verkeerd denken. Als iemand bij zijn begrip van de waarheid zich vergist heeft, zullen degenen die hem volgen er ongetwijfeld ook naast zitten. Deze mensen zullen fout zijn in elke zin van het woord. De mate van begrip van de waarheid onder volgelingen is grotendeels afhankelijk van de werkers. Natuurlijk is de waarheid van God correct, zonder fouten en volkomen zeker. Maar de werkers zijn niet volkomen correct en kunnen niet volkomen betrouwbaar worden genoemd. Als werkers een zeer praktische manier hebben om de waarheid in praktijk te brengen, zullen volgelingen ook een manier hebben om haar in praktijk te brengen. Als werkers geen manier hebben om de waarheid in praktijk te brengen en alleen doctrine hebben, zullen volgelingen totaal geen realiteit bezitten. Het kaliber en de natuur van volgelingen worden bepaald bij de geboorte en worden niet geassocieerd met werkers. Maar in hoeverre de volgelingen de waarheid begrijpen en God kennen hangt af van de werkers. (Dit geldt enkel voor sommige mensen.) Hoe een werker is, zo zullen de volgelingen die hij leidt ook zijn. Wat een werker uitdrukt is zijn eigen wezen, zonder voorbehoud. Wat hij vraagt van zijn volgelingen is wat hij zelf bereid is te bereiken of wat hij kan bereiken. De meeste werkers vragen dingen van hun volgelingen op basis van wat zij zelf doen, ook al zijn er vele mensen die dat helemaal niet kunnen bereiken. Wat mensen niet kunnen bereiken, wordt een obstakel om ergens binnen te gaan.

Er is veel minder sprake van afwijking in het werk van diegenen die snoeiing, behandeling, oordeel en tuchtiging hebben ondergaan. En de uiting van hun werk is veel accurater. Zij die vertrouwen op hun natuurlijkheid om te werken, maken behoorlijk grote fouten. Er is te veel natuurlijkheid in het werk van niet vervolmaakte mensen, wat een groot obstakel opwerpt voor het werk van de Heilige Geest. Maar hoe goed iemands kaliber ook is, zij moeten toch ook het snoeien, de behandeling en het oordeel ondergaan voordat zij het werk kunnen doen dat God hun heeft opgedragen. Als zij geen dergelijk oordeel hebben ondergaan kan hun werk, hoe goed het ook gedaan wordt, niet in overeenstemming zijn met de principes van de waarheid en is het in zijn geheel natuurlijkheid en menselijke goedheid. Het werk van hen die het snoeien, het behandelen en oordeel hebben ondergaan is veel accurater dan het werk van hen die niet zijn gesnoeid of behandeld en over wie niet is geoordeeld. Diegenen die geen oordeel hebben ondergaan, uiten niets dan menselijk vlees en gedachten, vermengd met een grote hoeveelheid menselijke intelligentie en aangeboren talenten. Het is niet de accurate uitdrukking door de mens van Gods werk. De mensen die hen volgen worden bij hen gebracht door hun aangeboren kaliber. Omdat zij te veel opvattingen en ervaringen van de mens uitdrukken, die vrijwel los staan van Gods oorspronkelijke bedoeling en hier te ver van afwijken, is het werk van dit type persoon niet in staat om mensen voor God te brengen, maar zal dit ze eerder voor de mens brengen. Dus zij die geen oordeel en tuchtiging hebben ondergaan zijn niet geschikt om het werk van Gods opdracht te verrichten. Het werk van een gekwalificeerde werker kan mensen op de juiste weg helpen en hen helpen dieper de waarheid in te duiken. Het werk dat hij doet kan mensen voor God brengen. Daarnaast kan het werk dat hij doet variëren van persoon tot persoon en is het niet gebonden aan regels, waardoor mensen vrijlating en vrijheid kunnen ontvangen. Bovendien kunnen zij geleidelijk groeien in het leven en geleidelijk dieper gaan in de waarheid. Het werk van een ongeschikte werker schiet flink tekort; zijn werk is dwaas. Hij kan mensen alleen naar regels leiden. Wat hij vraagt van mensen varieert niet van persoon tot persoon; hij werkt niet in overeenstemming met de werkelijke noden van de mensen. In dit type werk zijn er te veel regels en te veel doctrines. Het kan mensen niet in de realiteit brengen en ook niet in de normale praktijk van groei in het leven. Het kan mensen enkel in staat stellen om te steunen op een paar waardeloze regels. Dergelijke leiding kan mensen alleen maar naar het verkeerde pad leiden. Hij leidt je om te worden hoe hij zelf is; hij kan je brengen naar wat hij heeft en is. Om als volgeling te onderscheiden of leiders gekwalificeerd zijn, is de sleutel om te kijken naar het pad waarop zij je leiden en de resultaten van hun werk, als ook om te kijken of volgelingen de principes in overeenstemming met de waarheid ontvangen en of zij manieren om te praktiseren ontvangen die voor hen geschikt zijn om te worden getransformeerd. Je zou moeten differentiëren tussen het verschillende werk van verschillende typen mensen; je zou geen dwaze volgeling moeten zijn. Dit doet afbreuk aan de manier waarop je binnengaat. Als je niet in staat bent om te onderscheiden wiens leiderschap een pad heeft en welke niet, zal je gemakkelijk worden misleid. Deze hebben allemaal een directe invloed op je eigen leven. Er is te veel dat natuurlijk is in het werk van niet vervolmaakte mensen; te veel van de menselijke wil is erin vermengd. Hun wezen is natuurlijkheid – datgene waarmee zij zijn geboren. Het is niet het leven na behandeld te zijn of realiteit na getransformeerd te zijn. Hoe kan dit type persoon de mensen ondersteunen die het leven najagen? Het leven dat de mens van oorsprong heeft is zijn aangeboren intelligentie of talent. Dergelijke intelligentie of talent is behoorlijk ver verwijderd van Gods exacte eisen voor de mens. Als een mens niet is vervolmaakt en zijn verdorven gezindheid is niet gesnoeid of aangepakt, zal er een groot gat zijn tussen wat hij uitdrukt en de waarheid; het zal zijn vermengd met vage dingen, zoals zijn verbeelding en eenzijdige ervaring, etc. Bovendien voelen mensen, los van hoe hij werkt, dat er geen overkoepelend doel is en geen waarheid die geschikt is voor het binnengaan van alle mensen. Het merendeel van de eisen die aan de mens gesteld worden, vraagt van hen dat ze iets doen dat hun pet te boven gaat – een onmogelijke opdracht. Dit is het werk van menselijke wil. De verdorven gezindheid van de mens, zijn gedachten en zijn opvattingen doordringen alle delen van zijn lichaam. De mens is niet geboren met het instinct om de waarheid in praktijk te brengen, noch heeft hij het instinct om direct de waarheid te begrijpen. Voeg dat bij de verdorven gezindheid van de mens – zorgt het dan niet voor onderbrekingen wanneer zo’n natuurlijk persoon werkt? Maar een man die vervolmaakt is heeft ervaring met de waarheid die mensen moeten begrijpen, evenals kennis van hun verdorven gezindheid, waardoor de vage en onwerkelijke dingen in zijn werk geleidelijk verminderen, de toevoegingen van de mens minder worden, en zijn werk en dienst zelfs dichter bij de maatstaven komt die door God worden vereist. Dus heeft zijn werk de realiteit van de waarheid betreden en is het ook realistisch geworden. Vooral de gedachten van het menselijke verstand blokkeren het werk van de Heilige Geest. De mens heeft een rijke verbeelding en redelijke logica en oude ervaringen in het afhandelen van situaties. Als zij geen snoeien en correctie ondergaan, zijn het allemaal obstakels voor het werk. Daarom kan het werk van de mens niet het meest accurate niveau bereiken, vooral niet het werk van niet vervolmaakte mensen.

Het werk van de mens heeft een bepaald bereik en beperkingen. Een persoon is alleen in staat om werk te doen van een bepaalde fase en kan niet het werk doen van het gehele tijdperk, want anders zou hij mensen leiden tot regels. Het werk van de mens kan enkel worden toegepast op een bepaalde tijd of fase. Dit komt doordat de menselijke ervaring een bepaalde reikwijdte heeft. Men kan het werk van de mens niet met het werk van God vergelijken. De praktijk van de mens en zijn kennis van de waarheid zijn allemaal toepasbaar op een bepaalde reikwijdte. Je kunt niet zeggen dat het pad dat de mens gaat compleet de wil is van de Heilige Geest, want de mens kan enkel worden verlicht door de Heilige Geest en kan niet volledig worden gevuld met de Heilige Geest. De dingen die de mens kan ervaren liggen allemaal binnen de reikwijdte van de normale menselijkheid en kunnen het bereik van gedachten in het normale menselijke verstand niet overstijgen. Eenieder die de werkelijkheid van de waarheid kan uitleven, ervaart binnen dit bereik. Wanneer zij de waarheid ervaren, is het altijd een ervaring van normaal menselijk leven onder de verlichting van de Heilige Geest, niet een ervaring die afwijkt van het normale menselijke leven. Zij ervaren de waarheid, verlicht door de Heilige Geest op het fundament van het leven van hun menselijke leven. Bovendien varieert deze waarheid van persoon tot persoon en is de diepte ervan gerelateerd aan de toestand van de persoon. Men kan enkel zeggen dat het pad dat zij bewandelen het normale menselijke leven is van een mens die de waarheid najaagt en dat is het pad dat wordt bewandeld door een normaal persoon die verlichting heeft ontvangen van de Heilige Geest. Je kunt niet zeggen dat het pad dat zij bewandelen het pad is dat wordt genomen door de Heilige Geest. In de normale menselijke ervaring is het werk van de Heilige Geest, omdat de mensen die het najagen niet hetzelfde zijn, ook niet hetzelfde. Daar komt bij dat, omdat de omstandigheden die zij ervaren en het bereik van hun ervaring niet hetzelfde zijn, omdat het een mengelmoes is van hun verstand en gedachten, hun ervaring tot verschillende hoogtes is vermengd. Elke persoon begrijpt een waarheid die in overeenstemming is met hun individuele verschillende omstandigheden. Hun begrip van de ware betekenis van de waarheid is niet compleet en bestaat slechts uit één of een paar onvolledige aspecten ervan. De reikwijdte waarbinnen de waarheid wordt ervaren door de mens is altijd gebaseerd op de verschillende omstandigheden van individuen en is daarom niet hetzelfde. Op deze manier is kennis van dezelfde waarheid die wordt uitgedrukt door verschillende mensen niet hetzelfde. Dat wil zeggen dat de ervaring van de mens altijd beperkingen met zich meebrengt en de wil van de Heilige Geest niet volledig kan vertegenwoordigen. Het werk van de mens kan niet worden opgevat als het werk van God, zelfs al komt datgene dat wordt uitgedrukt door de mens zeer goed overeen met Gods wil, zelfs al is de ervaring van de mens bijna gelijk aan het vervolmakingswerk dat door de Heilige Geest moet worden uitgevoerd. De mens kan enkel Gods dienaar zijn, door het werk te doen dat God aan hem toevertrouwt. De mens kan enkel de kennis uiten onder de verlichting van de Heilige Geest en de waarheden die hij uit zijn persoonlijke ervaringen heeft opgedaan. De mens is niet geschikt en voldoet niet aan de voorwaarden om een mond te zijn voor de Heilige Geest. Hij is niet bevoegd om te zeggen dat het werk van de mens het werk van God is. De mens heeft de werkprincipes van een mens en ieder mens heeft verschillende ervaringen en variërende omstandigheden. Het werk van de mens omvat al zijn ervaringen onder de verlichting van de Heilige Geest. Deze ervaringen kunnen enkel het wezen van de mens vertegenwoordigen en vertegenwoordigen niet het wezen van God of de wil van de Heilige Geest. Daarom kan het pad dat door de mens wordt bewandeld niet het pad dat de Heilige Geest bewandelt worden genoemd, want het werk van de mens kan niet het werk van God vertegenwoordigen en het werk van de mens en zijn ervaringen zijn niet de volledige wil van de Heilige Geest. Het werk van de mens is geneigd om in regels te vervallen en de methode van zijn werk wordt gemakkelijk beperkt tot een beperkte reikwijdte en is niet in staat om mensen tot een vrije weg te leiden. De meeste volgelingen leven binnen een beperkte reikwijdte en hun manier van ervaren heeft ook een beperkte reikwijdte. De ervaring van de mens is altijd beperkt; de methode van zijn werk is ook altijd beperkt tot een paar types en kan niet worden vergeleken met het werk van de Heilige Geest of het werk van God Zelf – dit komt doordat de ervaring van de mens uiteindelijk beperkt is. Hoe God Zijn werk ook doet, er zijn geen regels in te vinden; hoe het ook wordt uitgevoerd, het is niet beperkt tot één manier. Er zijn in zijn geheel geen regels in Gods werk – al Zijn werk wordt uitgegeven en is gratis. Het maakt niet uit hoeveel tijd de mens spendeert in het volgen van Hem, ze kunnen niet één wet opnoemen in de wegen van Zijn werken. Hoewel Zijn werk principieel is, wordt het altijd weer op nieuwe manieren uitgevoerd en ondergaat het elke keer weer nieuwe ontwikkelingen, die de mens niet kan vatten. Tijdens een bepaalde periode kan God op veel verschillende manieren werken en op verschillende manieren leiden, waardoor mensen altijd op nieuwe manieren kunnen binnengaan en verandering kunnen ondergaan. Je kunt de wetten van Zijn werk niet ontdekken, omdat Hij altijd op nieuwe manieren werkt. Alleen zo vervallen Gods volgelingen niet in regels. Het werk van God Zelf vermijdt altijd de opvattingen van mensen en gaat daar juist tegenin. Alleen zij die Hem volgen en najagen met een oprecht hart kunnen hun gezindheden zien transformeren en zijn in staat om vrijelijk te leven zonder aan wat voor regels dan ook onderhevig te zijn, of door enige religieuze opvattingen te worden beperkt. Datgene dat het werk van de mens van mensen verlangt, is gebaseerd op zijn eigen ervaring en wat hijzelf kan bereiken. De standaard van deze vereisten is beperkt binnen een bepaalde reikwijdte en de methodes van praktijk zijn ook zeer beperkt. Volgelingen leven dus onbewust binnen deze beperkte reikwijdte; naarmate de tijd vordert worden het regels en rituelen. Als het werk van een bepaalde periode wordt geleid door een persoon die niet Gods persoonlijke vervolmaking heeft ondergaan en geen oordeel heeft ontvangen, zullen zijn volgelingen allemaal godsdienstijveraars en experts in het zich verzetten tegen God worden. Daarom moet een gekwalificeerde leider oordeel hebben ondergaan en vervolmaking hebben geaccepteerd. Zij die geen oordeel ondergingen, ook al hebben zij het werk van de Heilige Geest, uiten enkel vage en onwerkelijke dingen. Over een tijdje zullen zij mensen leiden tot vage en bovennatuurlijke regels. Het werk dat God uitvoert komt niet overeen met het vlees van de mens, het komt niet overeen met de gedachten van de mens maar het gaat tegen de opvattingen van de mens in; het is niet vermengd met vage religieuze kleuren. De resultaten van Zijn werk kunnen niet worden bereikt door een man die niet is vervolmaakt door Hem en gaan verder dan de mens kan bedenken.

Werk in het verstand van de mens wordt te gemakkelijk bereikt door de mens. Pastors en leiders in de religieuze wereld, bijvoorbeeld, vertrouwen op hun gaven en posities om hun werk te doen. Mensen die hen een lange tijd volgen, zullen worden geïnfecteerd door hun gaven en zullen worden beïnvloed door delen van wat zij zijn. Zij richten zich op de gaven, vaardigheden en kennis van mensen en ze geven aandacht aan sommige bovennatuurlijke dingen en vele diepgaande onrealistische doctrines (deze diepgaande doctrines zijn natuurlijk onbereikbaar). Ze richten zich niet op veranderingen aan de gezindheid van de mens, maar richten zich liever op het trainen van het preken, de werkvaardigheden van de mens en verbeteren daarbij de kennis van de mens en zijn overvloedige religieuze doctrines. Zij richten zich niet op hoezeer de gezindheid van mensen wordt veranderd, of hoezeer mensen de waarheid begrijpen. Ze geven geen aandacht aan de substantie van mensen, en proberen nog minder de normale en abnormale toestanden van de mens te kennen. Ze gaan niet in tegen de opvattingen van de mens, openbaren deze niet en snoeien mensen vanwege hun tekortkomingen of verdorvenheid al helemaal niet. De meeste die hen volgen, dienen met hun gaven en het enige wat zij uitbrengen bestaat uit religieuze opvattingen en theologische theorieën, die de realiteit uit het oog zijn verloren en absoluut niet in staat zijn mensen van leven te voorzien. In werkelijkheid is de substantie van hun werk het koesteren van talent, het voeden van een persoon die niets heeft tot een afgestudeerd seminarist die later doorgaat in het werk en leiding gaat geven. Kan jij in zesduizend jaar van Gods werk één enkele wet vinden? Er zijn veel regels en beperkingen in het werk dat de mens doet en het menselijk brein is te dogmatisch. Dus wat een mens uitdrukt is wat kennis en besef binnen al zijn ervaringen. De mens is niet in staat om iets hierbuiten uit te drukken. De ervaringen van de mens of zijn kennis komen niet voort uit zijn aangeboren gaven of zijn instinct; ze ontstaan door Gods leiding en Gods directe werk als herder. De mens heeft enkel het orgaan om deze hoede te accepteren en niet het orgaan om op directe wijze uit te drukken wat goddelijkheid is. De mens is niet in staat de bron te zijn, hij kan enkel een vat zijn dat water accepteert van de bron; dit is het menselijke instinct, het orgaan dat iemand dient te hebben als menselijk wezen. Als een persoon het orgaan verliest om Gods woord te accepteren en het menselijke instinct verliest, zal die persoon ook verliezen wat het meeste waard is en de plicht van de geschapen mens verliezen. Als een persoon geen kennis of ervaring van Gods woord of Zijn werk heeft, zal die persoon zijn plicht verliezen, de plicht die hij behoort uit te voeren als een schepsel, en zal hij de waardigheid van een geschapen wezen verliezen. Het is Gods instinct om te uiten wat goddelijkheid is, of het nou wordt uitgedrukt door het vlees of direct door de Geest; dit is Gods bediening. De mens drukt zijn eigen ervaringen of kennis uit (dat wil zeggen dat hij uitdrukt wat hij is) tijdens Gods werk of daarna; dit is het instinct van de mens en zijn plicht, het is wat de mens behoort te bereiken. Zelfs al komt de uiting van de mens tekort in wat God uitdrukt en zijn er vele regels in wat de mens uitdrukt, dan nog moet de mens zijn plicht vervullen en doen wat hij moet doen. De mens behoort alles te doen wat menselijkerwijs mogelijk is om zijn plicht te vervullen en er zou niet eens het kleinste beetje voorbehoud in mogen bestaan.

Na jarenlang werken, zal de mens wat ervaringen van deze jaren werk samenvatten, evenals de wijsheid en regels die zich hebben opgestapeld. Hij die een lange tijd werkt weet hoe je de beweging in het werk van de Heilige Geest moet aanvoelen. Die weet wanneer de Heilige Geest werkt en wanneer Hij dat niet doet; hij weet hoe hij moet communiceren wanneer hij een last draagt, hij is zich bewust van de normale toestand van het werk van de Heilige Geest en de normale toestand van de groei van mensen in het leven. Een dergelijk persoon heeft jarenlang gewerkt en kent het werk van de Heilige Geest. Zij die lange tijd hebben gewerkt spreken zelfverzekerd en zonder haast; zelfs wanneer zij niets te zeggen hebben zijn zij bedaard. Van binnen kunnen zij blijven bidden om het werk van de Heilige Geest te zoeken; zij zijn ervaren in het werken. Een persoon die lange tijd heeft gewerkt en veel lessen en ervaring heeft opgedaan, heeft een hoop in zich dat het werk van de Heilige Geest belemmert; dit is een mankement aan zijn langlopende werk. Een persoon die net begonnen is te werken heeft geen menselijke lessen of ervaring meegebracht, wat vooral verlies veroorzaakt in hoe de Heilige Geest werkt. Tijdens de werkzaamheden leert hij echter geleidelijk om aan te voelen hoe de Heilige Geest werkt en wordt hij zich bewust van wat hij moet doen om het werk van de Heilige Geest te verkrijgen, wat hij moet doen om precies toe te slaan op de kwetsbare plekken van anderen en meer van dergelijke algemene kennis die degenen die werken zouden moeten bezitten. Op termijn leert hij zulke wijsheid en algemene kennis over het werken kennen, bijna als zijn broekzak, en lijkt hij deze met gemak te gebruiken als hij werkt. Maar wanneer de Heilige Geest de manier waarop Hij werkt verandert, blijft hij nog steeds vasthouden aan zijn oude kennis van werken en zijn oude werkregels en weet hij weinig van de nieuwe werkende beweging. Jaren van werk en het vol zijn van de aanwezigheid en de leiding van de Heilige Geest geven hem meer en meer lessen en ervaring over het werken. Dergelijke dingen vullen hem met een zelfverzekerdheid die geen trots is. In andere woorden, hij is behoorlijk ingenomen met zijn eigen werk en zeer tevreden met de algemene kennis die hij heeft verworven over het werk van de Heilige Geest. Met name de dingen die andere mensen niet hebben verworven of beseft, geven hem nog meer zelfverzekerdheid; het lijkt alsof het werk van de Heilige Geest in hem nooit kan worden gedoofd, terwijl anderen niet geschikt zijn voor deze speciale behandeling. Alleen mensen van zijn soort die jarenlang hebben gewerkt en die van aanzienlijk bruikbare waarde zijn, zijn gekwalificeerd om ervan te genieten. Deze dingen worden een grote hindernis voor het accepteren van het nieuwe werk van de Heilige Geest. Zelfs als hij het nieuwe werk kan accepteren, is dat niet zomaar gedaan. Hij zal met zekerheid verschillende hobbels moeten overwinnen voordat hij het accepteert. Deze situatie kan enkel geleidelijk omgekeerd worden, nadat met zijn oude opvattingen is afgerekend en zijn oude gezindheid is geoordeeld. Zonder deze stappen zal hij niet opgeven en de nieuwe onderwijzingen en het werk die niet in harmonie zijn met zijn oude opvattingen niet gemakkelijk accepteren. Dit is een van de moeilijkste dingen in de mens om mee af te rekenen en het is niet gemakkelijk om te veranderen. Als hij, als werker, in staat is om zowel begrip te verwerven over het werk van de Heilige Geest en de beweging ervan samen te vatten, als in staat is om niet beperkt te worden door zijn werkervaring en het nieuwe werk kan accepteren in het licht van het oude werk, zal hij een wijs man zijn en een gekwalificeerde werker. Mensen werken vaak verschillende jaren, zonder in staat te zijn om hun werkervaring samen te vatten of worden gehinderd in het accepteren van het nieuwe werk na het samenvatten van hun werkervaring en wijsheid en kunnen het oude en nieuwe werk niet volledig begrijpen of op de juiste manier behandelen. De mens is echt moeilijk te behandelen! De meesten van jullie zijn zo. Zij die jarenlang het werk van de Heilige Geest hebben ervaren, vinden het moeilijk om het nieuwe werk te accepteren, altijd gevuld met opvattingen die zij moeilijk kunnen laten gaan, terwijl iemand die pas begonnen is met werken de algemene kennis van werken nog niet bezit en niet eens weet hoe je de meest simpele dingen moet aanpakken. Jullie zijn echt heel erg moeilijk! Diegenen met een iets langere staat van dienst zijn zo trots en verwaand, dat ze zijn vergeten waar ze vandaan kwamen. Ze kijken altijd neer op jongere mensen en toch zijn ze niet in staat om het nieuwe werk te accepteren en de opvattingen los te laten die ze door de jaren heen hebben verzameld en bewaard. Hoewel die jonge onwetende mensen in staat zijn een beetje van het nieuwe werk van de Heilige Geest te accepteren en ze behoorlijk enthousiast zijn, raken ze altijd verward en weten ze niet wat zij moeten doen, wanneer problemen ontstaan. Ook al zijn ze enthousiast, ze zijn te onwetend. Ze hebben enkel een klein beetje kennis van het werk van de Heilige Geest en zijn niet in staat om het in hun levens te gebruiken; het is slechts doctrine waar je niets aan hebt. Er zijn te veel mensen zoals jullie; hoeveel zijn er geschikt die de verlichting en illuminatie van de Heilige Geest kunnen gehoorzamen en erin slagen Gods wil te vervullen? Het lijkt erop dat degenen onder jullie die tot op heden volgers zijn geweest, erg gehoorzaam zijn geweest, maar in werkelijkheid hebben jullie je opvattingen niet opgegeven. Jullie zijn nog steeds op zoek in de Bijbel, jullie geloven in vaagheid of jullie dwalen rond in opvattingen. Er is niemand die zorgvuldig onderzoekt wat het werkelijke werk van vandaag is of daar diep induikt. Jullie accepteren de manieren van vandaag de dag met jullie oude opvattingen. Wat kunnen jullie uit een dergelijk geloof verwerven? Men kan stellen dat in jullie veel opvattingen zijn verborgen die niet zijn geopenbaard en het is enkel dat jullie je uiterste best doen om ze te verstoppen en niet gemakkelijk te openbaren. Jullie accepteren het nieuwe werk niet oprecht en zijn niet van plan jullie oude opvattingen op te geven; jullie hebben te veel filosofieën om volgens te leven en die zijn te onwrikbaar. Jullie geven jullie oude opvattingen niet op en gaan met tegenzin met het nieuwe werk om. Jullie harten zijn te sinister en jullie nemen simpelweg de stappen van het nieuwe werk niet ter harte. Kunnen zulke mislukkelingen als jullie het werk van het verspreiden van het evangelie wel doen? Zijn jullie in staat om het werk te doen van het verspreiden ervan in het hele universum? Deze praktijken van jullie houden jullie tegen om jullie gezindheid te transformeren en God te kennen. Als jullie zo door blijven gaan, zijn jullie gedoemd verstoten te worden.

Jullie moeten weten hoe je Gods werk onderscheidt van het werk van de mens. Wat kan je zien uit het werk van de mens? Er zijn een hoop elementen van de ervaring van de mens in het werk van de mens; wat een mens uitdrukt is wat hij is. Gods eigen werk uit ook wat Hij is, maar wat Hij is, is verschillend van wat de mens is. Wat de mens is, vertegenwoordigt de ervaring en het leven van de mens (wat de mens ervaart of tegenkomt in zijn leven, of filosofieën die hij heeft om volgens te leven). Mensen die in verschillende omgevingen leven, drukken verschillende wezens uit. Of je wel of geen sociale ervaringen hebt en hoe je daadwerkelijk leeft en dingen ervaart in je familie kan worden gezien in wat je uitdrukt, hoewel je niet kan zien aan het werk van de geïncarneerde God of Hij wel of geen sociale ervaringen heeft. Hij is Zich wel bewust van de essentie van de mens, Hij kan alle soorten praktijken openbaren met betrekking tot alle soorten mensen. Hij is zelfs nog beter in het openbaren van menselijke verdorven gezindheden en rebels gedrag. Hij leeft niet onder de wereldse mensen, maar Hij is Zich bewust van de aard van de stervelingen en alle verdorvenheden in de wereldse mensen. Dit is wat Hij is. Hoewel hij zich niet inlaat met de wereld, kent hij de regels van omgang met de wereld, omdat Hij volledig de menselijke aard begrijpt. Hij weet van het werk van de Geest dat het mensenoog niet kan zien en mensenoren niet kunnen horen, zowel vandaag als in het verleden. Hier hoort wijsheid bij die niet een filosofie is om volgens te leven, evenals wonderen die voor mensen te moeilijk zijn om te bevatten. Dit is wat Hij is, onthuld aan mensen en ook verborgen voor mensen. Wat Hij uitdrukt is niet wat een buitengewoon persoon is, maar de innerlijke eigenschappen en het wezen van de Geest. Hij reist niet over de wereld, maar Hij weet alles erover. Hij legt contact met de ‘mensachtigen’ die geen kennis of inzicht hebben, maar Hij uit woorden die hoger zijn dan kennis en vooraanstaande mensen te boven gaan. Hij leeft onder een groep onnozele, afgestompte mensen die geen menselijkheid bezitten en die de menselijke conventies en levens niet begrijpen, maar Hij kan de mensheid vragen uit normale menselijkheid te leven, terwijl Hij tegelijkertijd de minderwaardige en lage menselijkheid van de mensheid openbaart. Dit alles is wat Hij is, hoger dan enig persoon van vlees en bloed is. Voor Hem is het niet nodig om een gecompliceerd, omslachtig en smerig sociaal leven te ervaren om het werk te doen dat Hij moet doen en de essentie van de verdorven mensheid volledig te onthullen. Het smerige sociale leven is niet goed voor Zijn vlees. Zijn werk en woorden onthullen de ongehoorzaamheid van de mens alleen maar en bieden de mens geen ervaring en lessen om met de wereld om te gaan. Hij hoeft de maatschappij of het gezin van de mens niet te onderzoeken wanneer hij de mens van leven voorziet. Het blootstellen en oordelen van de mens is niet een uitdrukking van de ervaringen van Zijn vlees; het is bedoeld om de ongerechtigheid van de mens te openbaren na al lange tijd de ongehoorzaamheid van de mens te kennen en de verdorvenheid van de mensheid te verafschuwen. Het werk dat Hij doet is allemaal bedoeld om Zijn gezindheid aan de mens te openbaren en Zijn wezen uit te drukken. Alleen Hij kan dit werk doen, het is niet iets dat een persoon van vlees en bloed zou kunnen bereiken. Met betrekking tot Zijn werk, kan de mens niet zeggen wat voor soort persoon Hij is. De mens is ook niet in staat om Hem te classificeren als een geschapen persoon op basis van Zijn werk. Wat Hij is maakt het ook onmogelijk om Hem te classificeren als een geschapen persoon. De mens kan Hem enkel zien als niet-menselijk, maar weet niet in welke categorie hij Hem moet plaatsen, waardoor de mens wordt gedwongen om Hem in de categorie God te plaatsen. Het is niet onredelijk voor de mens om dit te doen, want Hij heeft veel werk onder de mensen gedaan dat de mens zelf niet kan doen.

Het werk dat God doet, vertegenwoordigt niet de ervaring van Zijn vlees; het werk dat de mens doet vertegenwoordigt de ervaringen van de mens. Iedereen spreekt over zijn persoonlijke ervaring. God kan de waarheid direct uitdrukken, terwijl een mens enkel de bijbehorende ervaringen kan uitdrukken, nadat hij de waarheid heeft ervaren. Gods werk heeft geen regels en is niet onderworpen aan beperkingen van tijd of plaats. Hij kan uitdrukken wat Hij is op elk gegeven moment en overal. Hij werkt zoals Hij dat wil. Het werk van de mens heeft voorwaarden en context; anders is hij niet in staat om te werken en kan hij zijn kennis van God of zijn ervaring van de waarheid niet uitdrukken. Je moet gewoon hun onderlinge verschillen met elkaar vergelijken om te kunnen zeggen of het Gods eigen werk is of het werk van de mens. Als er geen werk wordt gedaan door God Zelf en er enkel werk van de mens is, zal je gewoonweg weten dat de onderwijzingen van de mens hoog zijn en verder gaan dan de capaciteit van ieder ander; hun toon van spreken, hun principes in hoe je dingen aanpakt en hun ervaren en stabiele manier van werken gaan verder dan anderen kunnen bereiken. Jullie zullen deze mensen van hoge menselijkheid bewonderen, maar je kan niet uit Gods werk en woorden zien hoe hoog Zijn menselijkheid is. In plaats daarvan is Hij gewoon en bij het werken is Hij normaal en echt, maar ook onmetelijk voor stervelingen, waardoor mensen een bepaalde eerbied voor Hem voelen. Misschien is de ervaring van de persoon in zijn werk bijzonder hoog, of zijn zijn inbeeldingsvermogen en beredenering bijzonder hoog en is zijn menselijkheid bijzonder goed; zij kunnen enkel de bewondering van mensen winnen, maar zij kunnen niet hun vrees en ontzag opwekken. Alle mensen bewonderen hen die in staat zijn om te werken en die bijzonder diepe ervaring hebben en de waarheid in praktijk kunnen brengen, maar ze kunnen nooit ontzag ontlokken, enkel bewondering en afgunst. Maar mensen die Gods werk hebben ervaren bewonderen God niet, in plaats daarvan voelen ze dat Zijn werk verder reikt dan een mens kan bevatten en dat het fris en wonderbaarlijk is. Wanneer mensen Gods werk ervaren is hun eerste kennis van Hem dat Hij niet te bevatten is, wijs en wonderbaarlijk, en dat zij onbewust ontzag voor Hem hebben en het mysterie voelen van het werk dan Hij doet, wat verder reikt dan het menselijke verstand. Mensen willen gewoon in staat zijn om aan Zijn eisen te voldoen, om Zijn verlangens te vervullen; ze willen Hem niet overtreffen, omdat het werk dat Hij doet verder gaat dan een mens kan bedenken of zich kan inbeelden en dat het niet in Zijn plaats door een mens kan worden gedaan. Zelfs de mens zelf kent zijn eigen tekortkomingen niet, terwijl Hij een nieuw pad heeft geopend en is gekomen om de mens in een nieuwere en mooiere wereld te brengen, zodat de mensheid nieuwe vooruitgang zal boeken en een nieuwe start zou krijgen. Wat mensen voor God voelen is niet bewondering, of liever, niet bewondering alleen. Hun diepste ervaring is ontzag en liefde. Hun gevoel is dat God inderdaad wonderbaarlijk is. Hij doet werk dat de mens niet kan doen, Hij zegt dingen die de mens niet kan zeggen. Mensen die Zijn werk hebben ervaren, ervaren altijd een onbeschrijfelijk gevoel. Mensen met diepere ervaringen, hebben God met name lief. Ze voelen Zijn schoonheid voortdurend en voelen dat Zijn werk zo wijs en wonderbaarlijk is en dit wekt onder hen weer kracht op. Het is niet angst of incidentele liefde en respect, maar een diep gevoel van Gods barmhartigheid en tolerantie jegens de mens. Maar de mensen die Zijn tuchtiging en oordeel hebben ervaren voelen dat Hij majesteitelijk en onbeledigbaar is. Zelfs mensen die veel van Zijn werk hebben ervaren zijn niet in staat om Hem te bevatten; alle mensen die Hem werkelijk vereren, weten dat Zijn werk niet in overeenstemming is met de opvattingen van de mens, maar dat het altijd tegen hun opvattingen ingaat. Hij heeft niet nodig dat mensen volledige bewondering hebben of de indruk wekken dat zij zich aan Hem onderwerpen, maar liever heeft Hij oprechte eerbied en werkelijke onderwerping. In zo veel van Zijn werk, voelt iedereen met echte ervaring eerbied voor Hem, die hoger is dan bewondering. Mensen hebben Zijn gezindheid gezien, als gevolg van Zijn werk van tuchtiging en oordeel, en vereren Hem daarom in hun hart. God dient vereerd en gehoorzaamd te worden, omdat Zijn wezen en Zijn gezindheid niet hetzelfde zijn als die van een schepsel, en zij verder gaan dan die van een schepsel. God is op Zichzelf staand, blijft altijd bestaan, Hij is een niet-geschapen wezen en Hij alleen is alle eerbied en onderwerping waardig; de mens is hier niet voor gekwalificeerd. Dus alle mensen die Zijn werk hebben ervaren en Hem echt kennen voelen oprechte eerbied voor Hem. Zij die hun opvattingen over Hem echter niet loslaten, namelijk zij die Hem simpelweg niet als God beschouwen, hebben geen enkele eerbied voor Hem. Ook al volgen ze Hem, ze zijn niet overwonnen; het zijn ongehoorzame mensen van aard. Hij doet dit werk om het resultaat te bereiken dat alle schepselen de Schepper kunnen vereren, Hem aanbidden en zich onvoorwaardelijk aan Zijn heerschappij onderwerpen. Dit is het uiteindelijke resultaat dat al Zijn werk beoogt te bereiken. Als mensen die zulk werk hebben ervaren God niet vereren, al is het maar een beetje, als hun ongehoorzaamheid uit het verleden helemaal niet verandert, dan zullen zij beslist worden verstoten. Als de houding van een persoon ten opzichte van God enkel is dat hij Hem bewondert of respect toont vanaf een afstand en niet ook maar het kleinste beetje liefheeft, is dit hoever een persoon zonder een hart met liefde voor God kan komen en die persoon mist de gesteldheid om vervolmaakt te worden. Als zoveel werk niet in staat is iemands oprechte liefde te winnen, betekent dit dat de persoon God niet heeft verkregen en dat hij niet oprecht de waarheid najaagt. Een persoon die God niet liefheeft, heeft de waarheid niet lief en kan God dus niet verkrijgen, laat staan Gods goedkeuring. Dergelijke mensen zijn, los van hoe zij het werk van de Heilige Geest ervaren en los van hoe zij oordeel ervaren, nog steeds niet in staat om God te vereren. Dit zijn mensen met een onveranderlijke natuur, die een extreem slechte gezindheid hebben. Allen die God niet vereren, moeten worden verstoten, om te worden gestraft, op dezelfde manier als zij die kwaad doen. Ze zullen nog meer lijden dan zij die onrechtvaardige dingen hebben gedaan.

Het kennen van de drie fases van Gods werk is de weg naar het kennen van God

Het managementwerk van de mensheid is verdeeld in drie fases, wat betekent dat het werk van het redden van de mensheid is verdeeld in drie fases. Deze drie fases betreffen niet de schepping van de wereld maar eerder de drie werkfases van het Tijdperk van de Wet, het Tijdperk van Genade en het Tijdperk van het Koninkrijk. De schepping van de wereld was het voortbrengen van de gehele mensheid. Het betrof niet het reddingswerk van de mensheid en het heeft niets te maken met het redden van de mens, want toen de wereld werd geschapen, was de mensheid niet door Satan verdorven en hoefde het reddingswerk van de mensheid dus niet uitgevoerd te worden. Het werk van het redden van de mensheid begon pas toen de mensheid verdorven was door Satan en dus begon het managementwerk van de mensheid ook pas toen de mensheid was verdorven. Met andere woorden: Gods management van de mens begon als gevolg van het reddingswerk van de mensheid en kwam niet voort uit het scheppingswerk van de wereld. Pas nadat de mens een verdorven gezindheid kreeg, kwam het managementwerk tot stand en dus omvat het managementwerk van de mensheid drie onderdelen in plaats van vier fases of vier tijdperken. Alleen dit is de juiste manier om te verwijzen naar Gods management van de mensheid. Wanneer het einde van het laatste tijdperk daar is, zal het managementwerk van de mensheid tot een volledig einde gekomen zijn. De afsluiting van het managementwerk betekent dat het reddingswerk van de gehele mensheid volledig is afgesloten en dat de mensheid het einde van zijn reis heeft bereikt. Zonder het reddingswerk van de gehele mensheid zou het managementwerk van de mensheid niet bestaan, noch zouden de drie werkfases er zijn. Juist vanwege de verdorvenheid van de mensheid en omdat de mensheid zo dringend behoefte had aan redding, stopte Jehova met de schepping van de wereld en begon Hij met het werk van het Tijdperk van de Wet. Pas toen begon het managementwerk van de mensheid, hetgeen betekent dat pas toen het reddingswerk van de mensheid begon. “Het management van de mensheid” betekent niet het leiding geven aan het leven van de mensheid, pas geschapen, op aarde (alsof het een mensheid betreft die nog niet verdorven is). Het is echter de redding van een mensheid die door Satan is verdorven; dat wil zeggen: het gaat om de transformatie van deze verdorven mensheid. Dit is de betekenis van het management van de mensheid. Het werk van de redding van de mensheid omvat niet het scheppingswerk van de wereld, en dus omvat het managementwerk van de mensheid niet het scheppingswerk van de wereld en het managementwerk omvat slechts drie werkfases die los staan van de schepping van de wereld. Om inzicht te krijgen in het managementwerk van de mensheid is het noodzakelijk dat men zich bewust is van de geschiedenis van de drie werkfases. Hiervan moet iedereen zich bewust zijn om gered te kunnen worden. Als schepselen van God moeten jullie erkennen dat de mens door God geschapen is en moeten jullie de bron erkennen van de verdorvenheid van de mensheid en bovendien moeten jullie het proces van de redding van de mens erkennen. Als jullie alleen maar volgens de doctrine weten hoe jullie moeten handelen om Gods gunst te verkrijgen, maar geen benul hebben hoe God de mensheid redt of van de bron van de verdorvenheid van de mensheid, dan is dit wat jullie ontbreekt als schepselen van God. Je moet niet slechts tevreden zijn met het begrijpen van die waarheden, die in de praktijk gebracht kunnen worden, terwijl je onwetend blijft van het bredere perspectief van Gods managementwerk. Als dat het geval is, ben je te dogmatisch. De drie werkfases vormen de kern van het verhaal van Gods management van de mens, de komst van het evangelie van het gehele universum, het grootste mysterie van de gehele mensheid, en deze zijn ook het fundament van de verspreiding van het evangelie. Als je je alleen richt op het begrijpen van eenvoudige waarheden die betrekking hebben op je leven en hier niets van weet, het grootste van alle mysteries en visies, is je leven dan niet te vergelijken met een defect product, dat nergens goed voor is en waar je alleen maar naar kunt kijken?

Als de mens zich alleen maar concentreert op de praktijk en het werk van God en de kennis van de mens als secundair beschouwt, is dat dan niet hetzelfde als geheel in beslag te worden genomen door minder belangrijke details, zonder aandacht te schenken aan de meer belangrijke zaken? Wat je moet weten, moet je weten en wat je in praktijk moet brengen, moet je in praktijk brengen. Pas dan ben je iemand die weet hoe je de waarheid moet najagen. Wanneer de dag voor je aanbreekt om het evangelie te verkondigen en je alleen kunt zeggen dat God een groot en rechtvaardig God is, dat Hij de allerhoogste God is, een God met wie geen enkel groot man zich kan vergelijken en dat niemand verhevener is … Als je alleen maar deze irrelevante en oppervlakkige woorden kunt spreken, en nauwelijks in staat bent om woorden te spreken die van cruciaal belang zijn en die een inhoud hebben, als je niets te zeggen hebt over het kennen van God of over het werk van God, en bovendien de waarheid niet kan uitleggen of voorzien wat er aan de mens ontbreekt, dan is iemand zoals jij niet in staat om zijn plicht goed te vervullen. Getuigen van God en de verkondiging van het evangelie van het koninkrijk is geen eenvoudige zaak. Je moet eerst worden uitgerust met de waarheid en de visies die moeten worden begrepen. Wanneer de visies en de waarheid van de verschillende aspecten van Gods werk duidelijk voor je zijn, leer je in je hart het werk van God kennen. Ongeacht wat God doet – of dat nu een rechtvaardig oordeel is of loutering van de mens – je hebt de grootste visie als basis en de correcte waarheid om in praktijk te brengen, waardoor je God helemaal tot het einde toe zult kunnen volgen. Je moet weten dat – ongeacht wat voor werk Hij doet – het doel van Gods werk niet verandert, het hart van Zijn werk niet verandert en Zijn wil voor de mens niet verandert. Hoe streng Zijn woorden ook zijn, hoe vijandig de omgeving ook is, de principes van Zijn werk veranderen niet en Zijn voornemen om de mens te redden verandert niet. Mits er geen openbaring is van het einde van de mens of van de bestemming van de mens, en het niet het werk van de laatste fase betreft en het werk van Gods algehele managementplan niet tot een einde gebracht wordt, en mits het is gedurende de periode dat Hij werkt aan de mens, dan zal het hart van Zijn werk niet veranderen. Het gaat altijd om de redding van de mensheid. Dit zou de basis moeten zijn van jullie geloof in God. Het doel van de drie werkfases is de redding van de gehele mensheid, wat betekent de volledige redding van de mens uit het domein van Satan. Hoewel elk van de drie werkfases een ander doel en een andere betekenis heeft, is elk een onderdeel van het reddingswerk van de mensheid en een ander reddingswerk dat wordt uitgevoerd zoals de mensheid daar behoefte aan heeft. Als je je eenmaal bewust bent van het doel van deze drie werkfases, dan ben je je ook bewust van de waarde van elke werkfase en weet je hoe je moet handelen om aan de wens van God te voldoen. Als je dit punt kunt bereiken, dan zal dit – de grootste van alle visies – je fundament worden van je geloof in God. Je moet niet alleen kijken hoe je dingen eenvoudig in praktijk kunt brengen of alleen zoeken naar diepe waarheden, maar je moet visies combineren met de praktijk, zodat er zowel waarheden zijn die je in praktijk kunt brengen als kennis die op visies gebaseerd is. Pas dan ben je iemand die de waarheid helemaal najaagt.

De drie werkfases vormen het hart van Gods algehele management en daarin wordt de gezindheid van God uitgedrukt en wat Hij is. Zij die de drie fases van Gods werk niet kennen, zijn niet in staat om zich te realiseren hoe God Zijn gezindheid uitdrukt, noch kennen zij de wijsheid van Gods werk en zij blijven onwetend over de vele manieren waarop Hij de mensheid redt en zij zullen Zijn wil voor de gehele mensheid niet kennen. De drie werkfases zijn de volledige uitdrukking van het werk van de redding van de mensheid. Zij die de drie werkfases niet kennen, zullen de diverse methoden en principes van het werk van de Heilige Geest niet kennen. Zij die rigide alleen vasthouden aan doctrine die is overgebleven uit één werkfase zijn mensen die God beperken tot doctrine en van wie het geloof in God vaag en onzeker is. Zulke mensen zullen Gods redding nooit ontvangen. Alleen de drie fases van Gods werk kunnen Gods algehele gezindheid, Gods intentie om de gehele mensheid te redden en het gehele proces van de redding van de mensheid volledig uitdrukken. Dit bewijst dat Hij Satan heeft verslagen en de mensheid heeft gewonnen. Het bewijst Gods overwinning en is de uitdrukking van Gods algehele gezindheid. Zij die slechts één van de drie fases van Gods werk begrijpen, kennen slechts een deel van Gods gezindheid. In de opvatting van de mens kan deze enkelvoudige werkfase makkelijk een doctrine worden. Het is waarschijnlijk dat de mens regels over God zal vaststellen en de mens gebruikt dit enkele onderdeel van Gods gezindheid als iets dat Gods algehele gezindheid voorstelt. Bovendien vindt er in de verbeelding van de mens een dusdanige vermenging plaats, dat hij de gezindheid, het wezen en de wijsheid van God op een rigide manier beperkt, en eveneens de principes van Gods werk afbakent in de overtuiging dat, als God eens zo was, Hij altijd dezelfde zal blijven en nooit ofte nimmer zal veranderen. Alleen zij die de drie werkfases kennen en waarderen kunnen God volledig en zuiver kennen. Zij zullen God allerminst definiëren als de God van de Israëlieten of de Joden en zullen Hem niet zien als een God die voor altijd genageld is aan het kruis omwille van de mens. Als je God alleen maar leert kennen vanuit één fase van Zijn werk, dan is je kennis veel te beperkt. Je kennis is maar een druppel in de oceaan. Als dat niet zo was, waarom zouden velen van de religieuze oude garde God dan levend aan het kruis nagelen? Is dat niet omdat de mens God afbakent binnen bepaalde parameters? Komen niet juist veel mensen tegen God in opstand en werken zij het werk van de Heilige Geest niet juist tegen omdat ze het gevarieerde en veelzijdige werk van God niet kennen, en bovendien slechts een fractie bezitten aan kennis en doctrine om het werk van de Heilige Geest mee te meten? Hoewel de ervaringen van dergelijke mensen oppervlakkig zijn, zijn ze van nature arrogant en toegeeflijk en kijken ze met minachting naar het werk van de Heilige Geest, negeren ze de disciplines van de Heilige Geest en gebruiken ze bovendien hun onbeduidende, oude argumenten om het werk van de Heilige Geest te ‘bevestigen’. Zij spelen ook komedie en zijn helemaal overtuigd van hun eigen geleerdheid en uitgebreide kennis, en overtuigd dat ze over de hele wereld kunnen reizen. Worden dergelijke mensen niet verafschuwd en verworpen door de Heilige Geest, en zullen ze niet verstoten worden door het nieuwe tijdperk? Zijn zij die voor God komen en zich openlijk tegen Hem verzetten niet onwetende en weinig geïnformeerde schurken die alleen maar proberen te laten zien hoe briljant ze zijn? Met slechts weinig kennis van de Bijbel proberen zij de ‘academische wereld’ op stelten te zetten; met slechts een oppervlakkige doctrine om mensen wat bij te brengen, proberen ze het werk van de Heilige Geest om te keren en het in te passen in hun eigen denkpatroon. Kortzichtig als ze zijn, proberen ze in één vluchtige blik zesduizend jaar van Gods werk te zien. Deze mensen hebben geen noemenswaardig verstand! In feite is het zo dat hoe meer kennis mensen van God hebben, hoe langzamer ze zijn om Zijn werk te beoordelen. Bovendien praten ze maar weinig over hun kennis van Gods werk van vandaag en zijn ze niet lichtvaardig in hun oordeel. Hoe minder ze van God weten, hoe arroganter en overmoediger mensen zijn en hoe willekeuriger ze Gods wezen proclameren. Maar het is slechts theorie en ze bieden geen echt bewijs. Zulke mensen zijn geenszins van waarde. Zij die het werk van de Heilige Geest zien als een spelletje zijn onnozel! Zij die niet opletten als ze worden geconfronteerd met het nieuwe werk van de Heilige Geest, die hun woordje snel klaar hebben, snel oordelen, die hun temperament de vrije loop laten om de juistheid van het werk van de Heilige Geest te ontkennen, en die dit ook beledigen en belasteren, zouden zulke respectloze mensen het werk van de Heilige Geest kennen? Zijn zij daarnaast niet ook heel arrogante mensen; mensen die inherent trots en onbestuurbaar zijn? Zelfs als er een dag komt waarop zulke mensen het nieuwe werk van de Heilige Geest aanvaarden, zal God hen nog steeds niet tolereren. Ze kijken niet alleen neer op degenen die werken voor God, maar ze belasteren ook God Zelf. Dergelijke wanhopige mensen zullen geen vergeving ontvangen, noch in dit tijdperk noch in het komende, en zij zullen eeuwig vergaan in de hel! Dergelijke respectloze, toegeeflijke mensen doen alsof ze in God geloven en hoe meer mensen zo zijn, des te waarschijnlijker het is dat ze Gods bestuurlijke decreten zullen beledigen. Bewandelen al deze arrogante mensen, die van nature teugelloos zijn en die nooit iemand gehoorzaamd hebben, niet dit pad? Keren zij zich niet dagelijks tegen God – God die altijd nieuw is en nooit oud? Nu zouden jullie moeten begrijpen waarom je het belang van de drie fases van Gods werk moet kennen. De woorden die ik spreek, zijn in jullie voordeel. Het zijn niet slechts lege woorden. Als jullie ze alleen maar lezen alsof je aan het genieten bent van bloemen terwijl je aan het paardrijden bent, is al mijn harde werk dan voor niets geweest? Iedereen zou zijn eigen natuur moeten kennen. De meesten van jullie kunnen goed argumenteren. De antwoorden op theoretische vragen rollen uit je mond, maar jullie kunnen niets zeggen als het gaat over wezenlijke zaken. Zelfs vandaag geven jullie je over aan lichtzinnige conversaties, niet in staat om je oude natuur te veranderen, om verandering aan te brengen in de manier waarop jullie dingen najagen om een hogere waarheid te bereiken. Jullie leven maar halfslachtig. Hoe zijn zulke mensen in staat om God helemaal tot het einde te volgen? Zelfs als jullie aan het einde van de weg zouden aankomen, welk voordeel hebben jullie er dan van? Het is beter om je ideeën bij te stellen voor het te laat is: hetzij echt doorzetten of anders de handdoek al vroeg in de ring gooien. Na verloop van tijd zullen jullie klaplopers zijn. Willen jullie zo’n lage en onwaardige rol spelen?

De drie werkfases vormen een overzicht van het gehele werk van God. Ze zijn een overzicht van Gods redding van de mensheid en ze zijn niet denkbeeldig. Als jullie Gods gezindheid echt helemaal willen kennen, dan moeten jullie de drie werkfases die door God worden uitgevoerd kennen en, wat nog belangrijker is, jullie moeten geen fase weglaten. Dit is het minste dat door hen, die God willen kennen, gedaan moet worden. De mens kan vanuit zichzelf geen ware kennis over God bedenken. Het is niet iets dat de mens zichzelf kan inbeelden. Het is ook niet het gevolg van een speciale voorkeur van de Heilige Geest voor één persoon. Het is daarentegen een kennis die voortkomt uit het ervaren door de mens van het werk van God en het kennen van God dat alleen voortkomt na een ervaring te hebben gehad met de feiten van Gods werk. Een dergelijke kennis kan niet worden bereikt in een opwelling, noch is het iets dat kan worden onderwezen. Het heeft alles te maken met persoonlijke ervaring. Gods redding van de mensheid vormt de kern van deze drie werkfases. Maar het reddingswerk bevat verschillende werkmethoden en middelen die Gods gezindheid uitdrukken. Voor de mens is dit het moeilijkst om te signaleren en moeilijk om te begrijpen. De scheiding van de tijdperken, de veranderingen in Gods werk, de veranderingen in de locatie van het werk, de veranderingen in de ontvangers van dit werk, enzovoort; deze zijn allemaal inbegrepen in de drie werkfases. Met name het verschil in de manier waarop de Heilige Geest werkt, evenals veranderingen in Gods gezindheid, beeld, naam, identiteit en andere veranderingen maken allemaal deel uit van de drie werkfases. Eén werkfase kan maar één deel vertegenwoordigen en is beperkt binnen een bepaalde reikwijdte. Het betreft niet de scheiding van de tijdperken of veranderingen in Gods werk, nog veel minder de andere aspecten. Dit is een duidelijk feit. De drie werkfases zijn het geheel van Gods reddingswerk van de mensheid. Men moet Gods werk en Gods gezindheid in het reddingswerk kennen. Als dit niet het geval is, bestaat je kennis van God alleen maar uit lege woorden en is het niet meer dan belerend optreden van uit een leunstoel. Met zulke kennis kun je de mens niet winnen of hem overtuigen. Zulke kennis staat los van de werkelijkheid en is niet waarheid. Het kan zeer overvloedig zijn en prettig om naar te luisteren, maar als het in strijd is met Gods eigen gezindheid, dan zal God je niet sparen. Niet alleen zal Hij je kennis niet prijzen, maar Hij zal het je ook vergelden omdat je een zondaar bent die Hem heeft belasterd. Zeggen dat je God kent, is geen lichtvaardige daad. Hoewel je misschien welbespraakt en rad van tong bent, en hoewel je woorden zo slim zijn, dat je van zwart wit en van wit zwart kunt maken, toch weet je niet waar je het over hebt als het gaat over de kennis van God. God is niet iemand die je overhaast kunt oordelen of terloops kunt prijzen of nonchalant kunt denigreren. Je prijst alles en iedereen, maar je kunt de juiste woorden niet vinden om het heil en de goedheid van God te beschrijven, en dit is wat elke verliezer geleerd heeft. Ook al zijn er veel taalkundigen die in staat zijn om God te beschrijven, de exactheid van wat zij beschrijven is maar een honderdste van de waarheid die wordt gesproken door mensen, die God toebehoren en slechts een beperkte woordenschat hebben maar rijk zijn aan ervaring. Hieruit blijkt dat kennis van God ligt in nauwkeurigheid en werkelijkheid, en niet in het slimme gebruik van woorden of een rijke woordenschat, en dat de kennis van de mens en de kennis van God niets met elkaar te maken hebben. Het leren kennen van God is belangrijker dan elke natuurwetenschap van de mensheid. Het is een les die alleen kan worden geleerd door een zeer klein aantal mensen dat God wil leren kennen en niet door iedereen die maar talentvol is. En jullie moeten dus niet denken dat het kennen van God en het nastreven van de waarheid iets is dat zelfs door een kind kan worden verwezenlijkt. Misschien ben je wel heel succesvol in je gezinsleven of in je carrière of in je huwelijk, maar als het gaat om de waarheid en het leren kennen van God, heb je niets om te laten zien: je hebt niets bereikt. Het kan wel worden gezegd dat het in praktijk brengen van de waarheid zeer moeilijk voor jullie is en het kennen van God zelfs nog een groter probleem is. Dit is een probleem voor jullie en ook voor de gehele mensheid die ermee geconfronteerd wordt. Onder hen die op weg naar het kennen van God enigszins succesvol zijn, is er bijna niemand die aan de norm voldoet. Men weet niet wat het betekent om God te kennen of waarom het nodig is om God te kennen of hoever je moet komen om te kunnen zeggen dat je het kennen van God hebt bereikt. Dit is wat zo verwarrend is voor de mensheid en het is simpelweg het grootste raadsel waarmee de mensheid wordt geconfronteerd. Niemand is in staat om deze vraag te beantwoorden, noch is iemand bereid om deze vraag te beantwoorden, want tot op heden is niemand van de mensheid ook maar enigszins succesvol geweest in de studie van dit werk. Misschien, als het raadsel van de drie werkfases bekend is gemaakt aan de mensheid, zal er achtereenvolgens een groep talenten verschijnen die God kent. Natuurlijk hoop ik dat dat het geval is en, sterker nog, ik ben bezig met de uitvoering van dit werk en hoop meer van dergelijke talenten te zien in de nabije toekomst. Zij zullen degenen zijn die getuigen van het feit van deze drie werkfases en natuurlijk zullen zij ook de eersten zijn om van deze drie werkfases te getuigen. Als zulke talenten er niet zijn op de dag dat Gods werk ten einde loopt, of als er slechts een of twee zijn en zij persoonlijk hebben aanvaard om vervolmaakt te worden door de vleesgeworden God, dan is er niets pijnlijker en betreurenswaardiger dan dit, hoewel dit het slechtst denkbare scenario is. Wat het ook maar mag zijn, ik hoop toch dat degenen die dit echt nastreven deze zegen kunnen ontvangen. Sinds het begin van de tijd is er nooit eerder zo’n werk geweest als dit. Zo’n onderneming heeft in de menselijke geschiedenis nog nooit plaatsgevonden. Als je echt een van de eersten kunt zijn van hen die God kennen, zou dit dan niet de hoogste eer zijn onder alle schepselen? Zou enig schepsel onder de mensheid meer geprezen worden door God? Zo’n prestatie is niet eenvoudig behaald, maar zal uiteindelijk wel vruchten afwerpen. Ongeacht geslacht of nationaliteit, zullen allen die in staat zijn om God te leren kennen uiteindelijk Gods grootste eer ontvangen en de enigen zijn die het gezag van God bezitten. Dit is het werk van vandaag en ook het werk van de toekomst. Het is het laatste en hoogste werk dat in zesduizend jaar werken volbracht dient te worden en het is een manier van werken waarbij elke categorie van de mens wordt geopenbaard. Door het werk waarmee de mens God leert kennen, worden verschillende posities van de mens geopenbaard: zij die God kennen, zijn geschikt om Gods zegeningen te ontvangen en Zijn beloften te aanvaarden, terwijl zij die God niet kennen, niet geschikt zijn om Gods zegeningen te ontvangen en Zijn beloften te aanvaarden. Zij die God kennen, zijn de vertrouwelingen van God en zij die God niet kennen, kunnen niet Gods vertrouwelingen genoemd worden. De vertrouwelingen van God kunnen elke zegen van God ontvangen, maar zij die Zijn vertrouwelingen niet zijn, zijn Zijn werk niet waardig. Of het nu verdrukking, loutering of oordeel betreft, het is allemaal bedoeld om het voor de mens mogelijk te maken om uiteindelijk enige kennis van God te verkrijgen en wel dusdanig dat de mens zich aan God onderwerpt. Dit is het enige resultaat dat uiteindelijk zal worden bereikt. Niets van de drie werkfases is verborgen en dat is gunstig voor de mens om God te leren kennen en het helpt de mens om een volledigere en grondigere kennis van God te verkrijgen. Al dit werk is gunstig voor de mens.

Het werk van God Zelf is de visie die de mens moet kennen, want het werk van God kan niet worden bereikt door de mens en hij bezit het niet. De drie werkfases vormen de totaliteit van Gods management en er is geen grotere visie die bij de mens bekend moet zijn. Als de mens deze geweldige visie niet kent, dan is het niet eenvoudig om God te kennen en niet eenvoudig om Gods wil te begrijpen, en bovendien wordt het pad dat de mens bewandelt steeds moeizamer. Zonder visies zou de mens niet zo ver hebben kunnen komen. Het zijn de visies die de mens tot op de dag van vandaag hebben behoed en die hebben voorzien in de grootste bescherming voor de mens. In de toekomst moeten jullie een diepere kennis verkrijgen en moeten jullie het geheel van Zijn wil en de essentie van Zijn wijze werk in de drie werkfases leren kennen. Alleen dit is jullie ware gestalte. De laatste werkfase staat niet op zichzelf maar is onderdeel van het geheel, samen met de twee vorige fases. Dat wil zeggen dat het onmogelijk is om het hele reddingswerk te voltooien door middel van slechts een van de drie werkfases. Hoewel de laatste werkfase in staat is om de mens volledig te redden, wil dit niet zeggen dat het alleen nodig is om deze ene fase uit te voeren en dat de twee vorige werkfases niet nodig zijn voor het redden van de mens uit de invloed van Satan. Geen enkele fase van de drie fases kan worden aangewezen als de enige visie die bij alle mensen bekend moet zijn, want de totaliteit van het reddingswerk is de drie werkfases, niet één enkele fase daarvan. Zolang het reddingswerk niet volbracht is, zal het management van God niet tot een volledig einde gebracht kunnen worden. Gods wezen, gezindheid en wijsheid worden uitgedrukt in de totaliteit van het reddingswerk en deze zijn niet helemaal aan het begin aan de mens geopenbaard. Ze zijn echter geleidelijk in het reddingswerk tot uitdrukking gekomen. Elke fase van het reddingswerk drukt een onderdeel uit van de gezindheid van God en een onderdeel van Zijn wezen. Niet elke werkfase kan de totaliteit van Gods wezen rechtstreeks en volledig uitdrukken. Als zodanig kan het reddingswerk alleen maar volledig worden afgesloten wanneer de drie werkfases zijn afgerond en de kennis van de mens van de totaliteit van God is dus onlosmakelijk verbonden met de drie fases van Gods werk. Wat de mens uit één werkfase haalt, is slechts de gezindheid van God die wordt uitgedrukt in één onderdeel van Zijn werk. Het kan de gezindheid en het wezen dat wordt uitgedrukt in de fases daarvoor of daarna niet vertegenwoordigen. Dat komt doordat het redden van de mensheid niet in één periode of op één locatie kan worden afgerond, maar het wordt langzamerhand dieper al naar gelang de mate waarin de mens zich op verschillende plaatsen en op verschillende tijden heeft ontwikkeld. Het gaat om werk dat gefaseerd wordt uitgevoerd en niet in één fase wordt afgerond. En Gods algehele wijsheid wordt dus veeleer in de drie werkfases uitgekristalliseerd, in plaats van gedurende één afzonderlijke fase. Zijn gehele wezen en gehele wijsheid komen in deze drie fases tot uitdrukking, en elke fase bevat Zijn wezen en is een verslag van de wijsheid van Zijn werk. De mens moet de volledige gezindheid van God kennen die in deze drie fases wordt uitgedrukt. Dit alles van Gods wezen is van het allergrootste belang voor de gehele mensheid en als mensen dit niet weten wanneer zij God aanbidden, dan zijn ze niet anders dan zij die Boeddha aanbidden. Gods werk te midden van de mensheid is niet verborgen voor de mens en moet bekend zijn bij allen die God aanbidden. Aangezien God de drie fases van het reddingswerk onder de mensheid heeft uitgevoerd, moet de mens de uitdrukking weten van wat Hij heeft en is tijdens deze drie werkfases. Dit is wat de mens moet doen. Wat God voor de mens verbergt, is wat de mens niet kan bereiken en niet moet weten, terwijl dat wat God aan de mens laat zien, hetgeen is wat de mens wel moet weten en moet bezitten. Elk van de drie werkfases wordt uitgevoerd op basis van de vorige fase. Die wordt niet onafhankelijk uitgevoerd, los van het reddingswerk. Hoewel er grote verschillen zijn in het tijdperk en het soort werk dat wordt verricht, gaat het in de kern telkens om de redding van de mensheid en elke fase van het reddingswerk gaat dieper dan de vorige. Elke werkfase gaat door op het fundament van de vorige, die niet is opgeheven. Op deze manier geeft God in Zijn werk, dat altijd nieuw is en nooit oud, voortdurend uitdrukking aan aspecten van Zijn gezindheid, die voor de mens eerder nooit tot uitdrukking zijn gebracht. Hierdoor wordt Zijn nieuwe werk en Zijn nieuwe wezen altijd aan de mens geopenbaard en hoewel de religieuze oude garde haar uiterste best doet om zich hiertegen te verzetten en er openlijk tegenin te gaan, doet God toch altijd het nieuwe werk dat Hij van plan is te doen. Zijn werk is altijd in beweging en daarom ondervindt het altijd weerstand van de mens. Zijn gezindheid is dus ook altijd aan verandering onderhevig, evenals het tijdperk en de ontvangers van Zijn werk. Bovendien verricht Hij altijd werk dat nog nooit eerder is verricht, zelfs werk waarvan het voor de mens lijkt alsof het in tegenspraak is met het werk dat eerder is verricht en daarmee in strijd is. De mens kan alleen maar één soort werk of één manier van praktiseren aanvaarden. Het is voor de mens moeilijk om werk of een manier van praktiseren te aanvaarden die hem vreemd is of hoger reikt dan hemzelf. Maar de Heilige Geest is altijd bezig met nieuw werk en dus verschijnen er steeds weer groepen van religieuze deskundigen die zich verzetten tegen het nieuwe werk van God. Deze mensen zijn juist experts geworden omdat de mens niet beseft dat God altijd nieuw is en nooit oud, en geen kennis heeft van de beginselen van Gods werk en, wat nog belangrijker is, geen kennis heeft van de vele manieren waarop God de mens redt. Als zodanig is de mens nauwelijks in staat om te weten of het het werk van de Heilige Geest is en of het het werk van God Zelf is. Veel mensen klampen zich vast aan een houding waarbij ze, indien het overeenkomt met de eerdere woorden, ze het aanvaarden en indien er verschillen zijn met het werk van daarvoor, ze ertegen zijn en het verwerpen. Houden jullie je vandaag de dag niet allemaal aan deze beginselen? De drie fases van het reddingswerk hebben niet bepaald veel invloed op jullie gehad en er zijn mensen die vinden dat de vorige twee werkfases een last zijn die je gewoonweg niet hoeft te kennen. Ze vinden dat deze fases niet aan de menigte bekendgemaakt moeten worden en zo snel mogelijk herroepen dienen te worden, zodat mensen niet het gevoel hebben dat ze overweldigd worden door de vorige twee fases van de drie werkfases. De meesten geloven dat het bekendmaken van de vorige twee werkfases een stap te ver gaat en niet bijdraagt aan het leren kennen van God. Dat is wat jullie denken. Nu denken jullie allemaal dat het goed is om op deze manier handelen, maar de dag zal komen waarop jullie het belang van mijn werk beseffen: weet dat ik geen werk verricht dat niet van betekenis is. Ik maak de drie werkfases aan jullie bekend, opdat jullie er voordeel van hebben; deze drie werkfases vormen het hart van Gods algehele management, opdat iedereen in het hele universum ze centraal stelt. Op een dag zullen jullie allemaal besef hebben van het belang van dit werk. Weet wel dat jullie tegen Gods werk ingaan of jullie eigen opvattingen erop na houden om het werk van vandaag te beoordelen, omdat jullie de beginselen van Gods werk niet kennen en omdat jullie het werk van de Heilige Geest niet serieus genoeg nemen. Jullie tegenstand tegen God en jullie obstructie van het werk van de Heilige Geest worden veroorzaakt door jullie opvattingen en inherente arrogantie. Het is niet omdat Gods werk verkeerd is, maar omdat jullie van nature te opstandig zijn. Nadat ze tot geloof in God zijn gekomen, kunnen sommige mensen zelfs niet met zekerheid zeggen wat de oorsprong van de mens is. Toch durven ze te komen met openbare toespraken waarbij ze vertellen wat er wel en niet klopt van het werk van de Heilige Geest. En ze lezen zelfs de apostelen de les, die het nieuwe werk van de Heilige Geest hebben. Ze leveren commentaar en spreken voor hun beurt. Qua menselijkheid zitten ze op een te laag peil en ze hebben niet het minste verstand. Zou de dag niet komen waarop zulke mensen door het werk van de Heilige Geest worden verworpen en zullen branden in het vuur van de hel? Ze kennen het werk van God niet, maar bekritiseren Zijn werk wel en willen God dan ook nog vertellen hoe Hij moet werken. Hoe kunnen zulke onredelijke mensen God kennen? Tijdens het proces van het zoeken en ervaren van God leert de mens Hem kennen. Hij leert God niet kennen door de verlichting van de Heilige Geest als hij Hem in een opwelling bekritiseert. Hoe accurater mensen God kennen, hoe minder ze tegen Hem opstaan. Hoe minder goed mensen God daarentegen kennen, des te waarschijnlijker het is dat ze tegen Hem in opstand komen. Je opvattingen, je oude natuur en je menselijkheid, karakter en morele zienswijze zijn het ‘kapitaal’ waarmee je tegen God in opstand komt, en hoe meer verdorven, gedegenereerd en verlaagd je bent, hoe meer je Gods vijand bent. Zij die gruwelijke opvattingen hebben en een gezindheid van zelfgenoegzaamheid leven zelfs in nog meer vijandschap met de vleesgeworden God en zulke mensen zijn de antichristen. Als je opvattingen niet worden rechtgezet, dan zullen deze altijd tegen God zijn. Je zult nooit verenigbaar met God zijn en je zult altijd los van Hem zijn.

Alleen door je oude opvattingen opzij te schuiven kun je nieuwe kennis verwerven, maar oude kennis is niet noodzakelijkerwijs oude opvattingen. ‘Opvattingen’ verwijzen naar de dingen die door de mens bedacht worden en in strijd zijn met de werkelijkheid. Als de oude kennis al in het oude tijdperk achterhaald was en deze de mens hinderde bij het ingaan in het nieuwe werk, dan is deze kennis ook een opvatting. Als de mens in staat is om dergelijke kennis op een juiste manier te benaderen en God vanuit verschillende aspecten te leren kennen door het oude en het nieuwe te combineren, dan komt de oude kennis de mens te hulp en wordt deze de basis via welke de mens het nieuwe tijdperk binnengaat. De les van het leren kennen van God vereist dat je veel principes zult moeten leren beheersen: hoe betreed je het pad waarop je God leert kennen, welke waarheden moet je begrijpen om God te leren kennen en hoe je je opvattingen en oude natuur moet wegdoen, zodat je je kunt onderwerpen aan alle afspraken van Gods nieuwe werk. Als je deze principes gebruikt als basis voor het binnengaan in de les van het leren kennen van God, dan wordt je kennis steeds dieper en dieper. Als je de drie werkfases goed kent – te weten Gods volledige managementplan – en als je volledig de samenhang kunt zien van de vorige twee werkfases van God met de huidige fase en kan zien dat het het werk van één God is, dan heb je geen steviger fundament. De drie werkfases werden door één God verricht. Dit is de grootste visie en dit is de enige weg naar het kennen van God. De drie werkfases konden alleen door God Zelf worden verricht en geen mens kon zo’n werk namens Hem verrichten. Dat wil zeggen dat alleen God Zelf Zijn eigen werk vanaf het begin tot nu toe gedaan kan hebben. Hoewel de drie werkfases van God zijn uitgevoerd in verschillende tijdperken en op verschillende locaties, en hoewel het werk van elk anders is, is het allemaal het werk van één God. Van alle visies is dit de grootste visie waar de mens kennis van moet hebben en als deze volledig kan worden begrepen door de mens, dan zal hij kunnen standhouden. Vandaag de dag is het grootste probleem waar verscheidene religies en denominaties mee geconfronteerd worden, dat ze het werk van de Heilige Geest niet kennen en geen onderscheid kunnen maken tussen het werk van de Heilige Geest en werk dat niet van de Heilige Geest is. Daarom kunnen zij niet zeggen of deze werkfase, zoals de laatste twee werkfases, ook door Jehova God is verricht. Hoewel mensen God volgen, kunnen de meesten nog steeds niet zeggen of het de juiste weg is. De mens maakt zich zorgen of deze weg de weg is die persoonlijk door God Zelf wordt begeleid en of Gods incarnatie echt is. De meeste mensen hebben nog steeds geen idee hoe zij onderscheid kunnen maken als het om zulke dingen gaat. Zij die God volgen, zijn niet in staat om de weg vast te stellen. Daarom hebben de gesproken woorden slechts gedeeltelijk effect op deze mensen en kunnen deze niet volledig doeltreffend zijn, en dit heeft dus invloed op het binnengaan van het leven van deze mensen. Als men kan inzien dat de drie werkfases door God Zelf zijn uitgevoerd op verschillende tijden, op verschillende plaatsen en bij verschillende mensen, als de mens kan inzien dat, hoewel het werk anders is, het allemaal wordt verricht door één God, en dat aangezien het werk is dat door één God wordt uitgevoerd, het juist moet zijn en zonder fouten, en dat, hoewel het in strijd is met de opvattingen van de mens, het niet valt te ontkennen dat het het werk is van één God – als men met zekerheid kan stellen dat het het werk is van één God, dan worden de opvattingen van de mens teruggebracht tot louter kleinigheden die de moeite van het vermelden niet waard zijn. Omdat de mens geen duidelijke visie heeft en alleen Jehova kent als God en Jezus als de Heer, en in tweestrijd is over de geïncarneerde God van vandaag, blijven veel mensen toegewijd aan het werk van Jehova en Jezus en zijn overrompeld door opvattingen over het werk van vandaag. De meeste mensen leven altijd in twijfel en nemen het werk van vandaag niet serieus. De mens heeft geen opvattingen over de vorige twee werkfases, die onzichtbaar waren. Dat is omdat de mens de werkelijkheid van de vorige twee werkfases niet begrijpt en er niet persoonlijk getuige van is geweest. Dat is omdat niet kan worden ingezien dat de mens zich van alles kan inbeelden. Waar hij maar mee komt aanzetten, er zijn geen feiten om het te bewijzen en er is niemand om het te corrigeren. De mens laat zijn natuurlijke instinct de vrije teugel, gooit alle voorzichtigheid overboord en laat zijn verbeelding de vrije loop, want er zijn geen feiten om deze te verifiëren en dus worden de verbeeldingen van de mens ‘feiten’, ongeacht of er enig bewijs voor is. Zo gelooft de mens in de God die hij zich in zijn verstand zelf heeft ingebeeld en is hij niet op zoek naar de God van de werkelijkheid. Als een persoon een soort geloof heeft, dan hebben honderd mensen honderd soorten geloof. De mens is bezeten van dergelijke overtuigingen omdat hij de werkelijkheid van Gods werk niet heeft gezien. Hij heeft deze alleen met zijn oren gehoord en niet met zijn ogen aanschouwd. De mens heeft gehoord van legendes en verhalen, maar zelden heeft hij gehoord van de feiten van Gods werk. Dus het is door hun eigen opvattingen dat mensen die slechts een jaar gelovig zijn in God geloven, en hetzelfde geldt voor hen die hun hele leven in God hebben geloofd. Zij die de feiten niet kunnen zien, zullen nooit kunnen ontsnappen uit een geloof met opvattingen over God. De mens gelooft dat hij zichzelf bevrijd heeft van de banden van zijn oude opvattingen en nieuw grondgebied is binnengegaan. Weet de mens niet dat de kennis van degenen die het ware gezicht van God niet kunnen zien, niets anders is dan opvattingen en geruchten? De mens denkt dat zijn opvattingen kloppen en foutloos zijn, en dat deze opvattingen van God afkomstig zijn. Wanneer men nu getuige is van het werk van God, laat hij zijn opvattingen los die hij gedurende vele jaren heeft verzameld. De verbeeldingen en ideeën uit het verleden hielden het werk van deze fase tegen, en het is moeilijk voor de mens om dergelijke opvattingen los te laten en dergelijke ideeën te weerleggen. De opvattingen ten aanzien van dit stapsgewijze werk van velen die God tot op vandaag hebben gevolgd, zijn telkens erger geworden en deze mensen hebben, langzaam maar zeker, een hardnekkige vijandelijkheid opgebouwd ten opzichte van de geïncarneerde God. De bron van deze haat ligt in de opvattingen en verbeeldingen van de mens. De opvattingen en de verbeeldingen van de mens zijn de vijand geworden van het werk van vandaag, werk dat niet strookt met de opvattingen van de mens. De exacte reden waarom dit heeft plaatsgevonden is dat de feiten de mens niet toestaan zijn fantasie de vrije teugel te laten en bovendien niet gemakkelijk kunnen worden weerlegd door de mens, en de opvattingen en verbeeldingen van de mens geen feiten dulden, en verder omdat de mens de juistheid en de waarheidsgetrouwheid van feiten niet in overweging neemt, en doelbewust zijn opvattingen de vrije loop laat en zijn eigen verbeelding gebruikt. Er kan alleen maar worden gezegd dat dit de schuld is van de opvattingen van de mens en niet dat het de schuld is van het werk van God. De mens kan zich inbeelden wat hij wenst, maar hij kan niet zomaar elke werkfase van God of ook maar een deel ervan weerleggen. Het feit dat het Gods werk is is onschendbaar voor de mens. Je kunt je fantasie de vrije teugel geven en zelfs mooie verhalen over het werk van Jehova en Jezus samenstellen, maar je kunt de feiten van elke werkfase van Jehova en Jezus niet weerleggen. Dit is een principe, maar ook een bestuurlijk decreet. Het belang van deze punten zouden jullie moeten inzien. De mens vindt dat deze werkfase onverenigbaar is met zijn opvattingen en dat dit niet geldt voor de vorige twee werkfases. De mens kan zich niet inbeelden dat het werk van de twee vorige fases gelijk is aan werk van vandaag. Maar heb je weleens bedacht dat de principes van Gods werk allemaal hetzelfde zijn, dat Zijn werk altijd praktisch is en dat er, ongeacht het tijdperk, altijd een stroom van mensen zal zijn die zich tegen Zijn werk verzet en daar tegenin gaat? Iedereen die zich heden ten dage tegen deze werkfase verzet en er tegenin gaat zou zich ongetwijfeld ook in vroegere tijden hebben verzet tegen God, want zulke mensen zullen altijd Gods vijanden zijn. De mensen die de feiten van Gods werk kennen, zullen de drie werkfases als het werk van één God beschouwen en zullen hun opvattingen terzijde schuiven. Dit zijn mensen die God kennen en dergelijke mensen volgen God echt. Wanneer Gods algehele management ten einde loopt, zal God alles classificeren naar zijn soort. De mens is gemaakt door de hand van de Schepper en uiteindelijk moet Hij de mens volledig terugbrengen onder Zijn heerschappij. Dit is de afsluiting van de drie werkfases. De werkfase van de laatste dagen en de vorige twee fases in Israël en Judea zijn Gods managementplan in het gehele universum. Niemand kan dit ontkennen en het is de waarheid van Gods werk. Hoewel mensen niet veel van dit werk hebben ervaren of er getuige van zijn geweest, zijn de feiten nog altijd de feiten en dat valt door niemand te ontkennen. Mensen in elk land in dit universum die in God geloven, zullen de drie werkfases aanvaarden. Als je maar één bepaalde werkfase kent en de twee andere fases niet begrijpt, het werk van God in vroegere tijden niet begrijpt, dan kun je de volledige waarheid van Gods algehele managementplan niet verwoorden en is je kennis van God eenzijdig, want in je geloof in God ken je Hem niet, begrijp je Hem niet en ben je dus niet geschikt om van God te getuigen. Ongeacht of je huidige kennis van deze dingen diepgaand is of oppervlakkig, uiteindelijk moeten jullie kennis bezitten en volledig overtuigd zijn. Dan zullen alle mensen de totaliteit van Gods werk inzien en zich onderwerpen aan de heerschappij van God. Tegen het einde van dit werk zullen alle denominaties een worden, zullen alle schepselen teruggebracht worden onder de heerschappij van de Schepper, zullen alle schepselen de ene ware God aanbidden en zullen alle kwade religies verdwijnen om nooit meer tevoorschijn te komen.

Waarom deze voortdurende verwijzing naar de drie werkfases? Het voorbijgaan van de tijdperken, de sociale ontwikkeling en het veranderen van de natuur volgen allemaal de veranderingen van de drie werkfases. In de loop van de tijd verandert de mensheid samen met het werk van God. Ze ontwikkelt zich niet vanuit zichzelf. Het noemen van de drie fases van Gods werk is bedoeld om alle schepselen en mensen vanuit elke religie en denominatie onder de heerschappij van één God te brengen. Tot welke godsdienst je ook behoort, uiteindelijk zullen jullie je allemaal onderwerpen aan de heerschappij van God. Alleen God Zelf kan dit werk uitvoeren. Een religieuze overste kan dat niet doen. Er zijn meerdere grote godsdiensten in de wereld en elk heeft zijn eigen hoofd of leider. De volgelingen zijn verspreid over verschillende landen en regio’s in de wereld. Bijna elk land, groot of klein, heeft verschillende religies binnen zijn grenzen. Echter, ongeacht hoeveel godsdiensten er over de hele wereld zijn, alle mensen in dit universum bestaan uiteindelijk onder leiding van één God en hun bestaan wordt niet geleid door leiders of hoofden van een religie. Dat betekent dat de mensheid niet wordt geleid door een bepaalde leider of een bepaald hoofd van die godsdienst. Het is eerder zo, dat de gehele mensheid wordt geleid door de Schepper, die de hemel en de aarde en alle dingen heeft geschapen, dat is een feit. Hoewel de wereld meerdere grote godsdiensten heeft, hoe groot ze ook mogen zijn, ze bestaan allemaal onder de heerschappij van de Schepper en geen enkele daarvan kan de reikwijdte van deze heerschappij overtreffen. De ontwikkeling van de mensheid, de stopzetting van de samenleving, de ontwikkeling van natuurwetenschappen, deze zijn allemaal onlosmakelijk verbonden met de regelingen van de Schepper. Het is geen werk dat door een willekeurig hoofd van een bepaalde religie kan worden gedaan. Iemand die aan het hoofd staat van een religie is slechts de leider van een bepaalde religie en kan God niet vertegenwoordigen of Degene die de hemel en de aarde en alle dingen schiep. Iemand die aan het hoofd staat van een religie kan leidinggeven aan iedereen binnen een gehele religie, maar hij kan niet alle schepselen onder de hemelen aansturen. Dit is een algemeen erkend feit. Iemand die aan het hoofd staat van een religie is slechts een leider en kan niet op gelijke voet staan met God (de Schepper). Alle dingen zijn in de hand van de Schepper en uiteindelijk zal alles terugkeren tot de hand van de Schepper. De mensheid is gemaakt door God en ongeacht de religie zal elke persoon terugkeren onder de heerschappij van God. Dit is onvermijdelijk. Alleen God is de hoogst verhevene onder alle dingen en ook de hoogste heerser onder alle schepselen moet terugkeren onder Zijn heerschappij. Hoe hoog de status van een mens ook is, die mens kan de mensheid niet naar een geschikte bestemming brengen en niemand is in staat om alle dingen naar zijn soort te classificeren. Jehova Zelf schiep de mensheid en deelde ieder in naar zijn soort en wanneer de eindtijd aantreedt, zal Hij Zijn eigen werk nog steeds Zelf doen en alle dingen indelen naar zijn soort. Niemand anders kan dit doen dan God alleen. De drie werkfases die vanaf het begin tot vandaag zijn uitgevoerd, zijn allemaal door God Zelf uitgevoerd, en zijn uitgevoerd door de ene God. Het feit van de drie werkfases is het feit van Gods leiderschap over de hele mensheid, een feit dat niemand kan ontkennen. Aan het einde van de drie werkfases zullen alle dingen naar hun soort worden ingedeeld en terugkeren onder de heerschappij van God, want in het hele universum bestaat alleen deze ene God en er zijn geen andere religies. Hij die niet in staat is om de wereld te scheppen, zal niet in staat zijn om deze te beëindigen, terwijl Hij die de wereld schiep, deze zeker zal kunnen beëindigen. Daarom zal iemand die het tijdperk niet kan beëindigen, maar alleen maar in staat is om de mens te helpen bij zijn educatieve ontwikkeling, zeker God niet zijn en zal zeker niet de Heer van de mensheid zijn. Hij zal zo’n geweldig werk niet kunnen doen. Er is er maar één die zulk werk kan uitvoeren en allen die dit werk niet kunnen verrichten, zijn zeker vijanden en niet God. Alle kwade religies zijn onverenigbaar met God en aangezien ze onverenigbaar zijn met God, zijn ze de vijanden van God. Al het werk wordt verricht door deze ene waarachtige God en het hele universum wordt aangestuurd door deze ene God. Ongeacht of het Zijn werk in Israël is of in China, ongeacht of het werk wordt uitgevoerd door de Geest of door het vlees, alles wordt door God Zelf gedaan en kan door niemand anders gedaan worden. Het is juist omdat Hij de God is van de gehele mensheid dat Hij vrijelijk werkt, ongehinderd door enige voorwaarde. Dit is de grootste van alle visies. Als schepsel van God, als je de plicht van een schepsel van God wilt doen en de wil van God wilt begrijpen, moet je het werk van God begrijpen, moet je Gods wil ten aanzien van schepselen begrijpen, moet je Zijn managementplan begrijpen en moet je de volledige waarde inzien van het werk dat Hij doet. Zij die dit niet begrijpen, zijn niet geschikt als schepselen van God! Als je als schepsel van God niet begrijpt waar je vandaan komt, wat de geschiedenis van de mensheid is en al het werk dat God heeft gedaan niet begrijpt en bovendien niet begrijpt hoe de mensheid zich tot op de dag van vandaag heeft ontwikkeld en niet begrijpt wie de gehele mensheid aanstuurt, dan ben je niet in staat om je plicht te doen. God heeft de mensheid tot op de dag van vandaag geleid en sinds Hij de mens op de aarde heeft geschapen, heeft Hij hem nooit verlaten. De Heilige Geest stopt nooit met werken, is nooit gestopt met het leiden van de mensheid en heeft de mens nooit verlaten. Maar de mensheid beseft niet dat er een God is, nog veel minder kent hij God. Is er voor alle schepselen van God iets vernederender dan dit? God leidt de mens persoonlijk, maar de mens begrijpt het werk van God niet. Je bent een schepsel van God, maar je begrijpt je eigen geschiedenis niet en je bent je niet bewust wie je op je reis heeft begeleid. Je bent je niet bewust van het werk van God en je kan God dus niet kennen. Als je het nu niet weet, dan zul je nooit geschikt zijn om van God te getuigen. Nu leidt de Schepper persoonlijk alle mensen weer en zorgt dat alle mensen Zijn wijsheid, almacht, redding en pracht aanschouwen. Maar je beseft of begrijpt het nog steeds niet. Ben je dus niet degene die de redding niet zal ontvangen? Zij die Satan toebehoren, begrijpen de woorden van God niet en zij die God toebehoren, kunnen de stem van God horen. Allen die de woorden die ik spreek, beseffen en begrijpen, zijn degenen die worden gered en die van God getuigen. Allen die de woorden die ik spreek, niet begrijpen, kunnen niet van God getuigen en zijn degenen die verstoten zullen worden. Zij die Gods wil niet begrijpen en geen besef hebben van het werk van God, zijn niet in staat om de kennis van God te verkrijgen en deze mensen zullen niet getuigen van God. Als je van God wilt getuigen, dan moet je God kennen en de kennis van God wordt verkregen door het werk van God. Al met al: als je God wilt leren kennen, dan moet je Gods werk leren kennen. Het kennen van Gods werk is van het allergrootste belang. Wanneer de drie werkfases worden afgerond, zal er een groep worden samengesteld van hen die getuigen van God, een groep van hen die God kennen. Al deze mensen zullen God kennen en in staat zijn om de waarheid in praktijk te brengen. Zij zullen menselijkheid bezitten en verstand, en allemaal de drie fases van Gods reddingswerk kennen. Dit is het werk dat aan het einde zal worden volbracht, en deze mensen zijn de uitkristallisering van het werk van zesduizend jaar management, en zijn de krachtigste getuigenis van de definitieve nederlaag van Satan. Zij die van God kunnen getuigen, kunnen Gods belofte en zegen ontvangen en zijn de groep die tot het einde blijft. Zij bezitten Gods gezag en getuigen van God. Misschien kunnen jullie allemaal lid zijn van deze groep, of misschien de helft van jullie, of maar een paar. Het hangt af van jullie wil en van wat jullie nastreven.

De verdorven mensheid heeft meer behoefte aan redding door de vleesgeworden God

God is vlees geworden omdat het doel van Zijn werk niet de geest van Satan is, of iets anders onstoffelijks, maar de mens, die van het vlees is en verdorven door Satan. Juist omdat het vlees van de mens verdorven is, heeft God de lichamelijke mens tot doel van Zijn werk gemaakt. Omdat de mens bovendien het mikpunt van het verderf is, heeft Hij de mens tot het enige doel van Zijn werk gemaakt in alle stadia van Zijn reddingswerk. De mens is sterfelijk, hij is van vlees en bloed, en alleen God kan de mens redden. Zo moet God het vlees worden met dezelfde eigenschappen als de mens om Zijn werk te kunnen doen, zodat Zijn werk betere resultaten kan opleveren. Om Zijn werk te kunnen doen, moet God vlees worden, juist omdat de mens van vlees is en de zonde niet kan overwinnen en zich niet van het vlees kan ontdoen. Hoewel het wezen en de identiteit van de geïncarneerde God heel anders is dan het wezen en de identiteit van de mens, ziet Hij er als een gewoon mens uit Hij heeft de verschijning van een gewone mens, en leidt Hij het leven van een gewoon mens, en allen die Hem zien, zien geen verschil met een gewoon mens. Het gewone uiterlijk en de gewone menselijkheid volstaan voor Hem om Zijn goddelijke werk in gewone menselijkheid te verrichten. Door Zijn vlees kan Hij in gewone menselijkheid Zijn werk doen, het helpt Hem Zijn werk onder de mensen te verrichten. Bovendien helpt Zijn gewone menselijkheid Hem het reddingswerk onder de mensen uit te voeren. Zijn gewone menselijkheid heeft weliswaar nogal wat stof doen opwaaien onder de mensen, maar dit heeft het gewone effect van Zijn werk niet beïnvloed. Kortom, de mens is bijzonder gebaat bij het werk van Zijn gewone vlees. Ondanks dat de meeste mensen Zijn gewone menselijkheid niet accepteren, kan Zijn werk toch effectief zijn, en het effect kan juist dankzij Zijn gewone menselijkheid worden bereikt. Hierover bestaat geen twijfel. De mens heeft tientallen malen meer baat bij Zijn werk in het vlees dan bij de opvattingen die er onder de mensen heersen over Zijn gewone menselijkheid; al die opvattingen zullen uiteindelijk door Zijn werk worden opgeslokt. En het effect dat Zijn werk heeft bereikt, namelijk de kennis die de mens over Hem heeft, is veel groter dan de opvattingen die de mens over Hem heeft. Het werk dat Hij in het vlees doet kan op geen enkele manier voorgesteld of gemeten worden, want Zijn vlees is niet als het vlees van een lichamelijke mens. Het omhulsel is weliswaar hetzelfde, maar het wezen is niet hetzelfde. Zijn vlees brengt veel opvattingen over God voort onder de mensen, maar Zijn vlees kan mensen ook in staat stellen veel kennis te vergaren en kan zelfs eenieder die eenzelfde omhulsel heeft overwinnen. Hij is namelijk niet slechts een mens, maar Hij is God met het omhulsel van een mens, en niemand kan Hem volledig doorgronden of begrijpen. Een onzichtbare en ontastbare God wordt door iedereen liefgehad en verwelkomd. Als God slechts een voor de mens onzichtbare geest is, is het heel gemakkelijk voor de mens om in God te geloven. De mens kan op deze manier alles doen wat zijn eigen God het meest bevalt en waarvan deze god wenst dat hij dat doet, zonder enige scrupules. Zo kan de mens zonder scrupules doen wat zijn eigen God het best bevalt en wat deze God het liefste doet. Sterker nog, de mens gelooft dat er niemand zo godvruchtig en loyaal aan God is als hij, en dat alle anderen heidense honden zijn en ontrouw aan God. Je kan zeggen dat dit is wat de mensen die een vaag, op een doctrine gebaseerd geloof hebben in God, zoeken. Wat zij zoeken is veelal hetzelfde, er is weinig variatie. Alleen hun fantasiebeeld van God is anders, maar hun wezen is hetzelfde.

De mens is kalm onder zijn onbekommerd geloof in God, en gelooft in God op een manier die hemzelf bevalt. Dit is een van de ‘rechten en vrijheden van de mens’ die niemand aan kan tasten, want de mens gelooft in zijn eigen God, niet in de God van iemand anders. Het is zijn privé-eigendom, en bijna iedereen heeft een dergelijk privé-eigendom. De mens beschouwt dit eigendom als een kostbare schat, maar voor God is er niets lager en waardelozer, want er is geen duidelijkere aanwijzing voor verzet tegen God dan dit privé-eigendom van de mens. Vanwege het werk van de geïncarneerde God wordt God vlees met een tastbare vorm, die gezien en aangeraakt kan worden door de mens. Hij is geen vormeloze Geest, maar vlees dat door de mens aangeraakt en gezien kan worden. De meeste goden waar de mensen in geloven zijn echter godheden zonder vlees en zonder vorm, en hebben ook een vrije vorm. Zo is de geïncarneerde God de vijand geworden van de mensen die in God geloven, en zo zijn zij die het feit dat God geïncarneerd is niet kunnen aanvaarden Gods tegenstanders geworden. Het is niet zo dat de mens opvattingen heeft door zijn manier van denken, of door zijn opstandigheid, maar door dit privé-eigendom van de mens. Door dit eigendom gaan de meeste mensen dood, en het is deze vage God, die niet aangeraakt of gezien kan worden en in feite niet bestaat, dat het leven van de mens geruïneerd wordt. Het leven van de mens is verbeurd, niet door de vleesgeworden God, laat staan door de God in de hemel, maar door de God van zijn eigen fantasie. De enige reden dat de geïncarneerde God vlees is geworden is vanwege de behoeften van de verdorven mens. Het is vanwege de behoeften van de mensen maar niet die van God, en al Zijn opofferingen en lijden zijn in het belang van de mensheid en niet van God Zelf. Voor God zijn er geen voor- en nadelen of beloningen; Hij zal niet een of andere oogst binnenhalen in de toekomst, maar alleen wat Hem oorspronkelijk toch al toekwam. Alles wat Hij doet en opoffert voor de mensheid doet Hij niet voor een grote beloning, maar puur in het belang van de mensheid. Hoewel het werk van God in het vlees onvoorstelbare problemen met zich meebrengt, is het uiteindelijke effect veel groter dan van het werk dat rechtstreeks door de Geest wordt gedaan. Het werk in het vlees brengt veel ontberingen met zich mee, en het vlees kan nooit dezelfde identiteit hebben of dezelfde bovennatuurlijke daden uitvoeren als de Geest, laat staan dat Hij hetzelfde gezag kan hebben als de Geest. Toch steekt de essentie van het werk door dit onopvallende vlees met kop en schouders uit boven het werk dat rechtstreeks door de Geest wordt gedaan, en dit vlees Zelf is het antwoord op de behoeften van de hele mensheid. Voor hen die gered moeten worden is de gebruikswaarde van de Geest veel minder dan die van het vlees: het werk van de Geest beslaat het hele universum, alle bergen, rivieren, meren en oceanen, maar het werk van het vlees heeft meer direct en effectief betrekking op ieder persoon met wie Hij contact heeft. Bovendien kan Gods vlees in tastbare vorm beter door de mens begrepen en vertrouwd worden en kan het de kennis van de mens over God verder verdiepen en een diepe indruk achterlaten op de mens van Gods werkelijke daden. Het werk van de Geest is namelijk in mysteries gehuld. Stervelingen vinden het moeilijk te begrijpen en nog moeilijker te zien waardoor ze alleen op loze verbeelding kunnen teruggrijpen. Het werk van het vlees is daarentegen gewoon, gebaseerd op realiteit en van een grote wijsheid vervuld en kan als feit door het menselijk oog worden waargenomen; de mens kan persoonlijk de wijsheid van het werk van God ervaren en hoeft daarvoor zijn overvloedige fantasie niet te gebruiken. Dit is de nauwkeurigheid en werkelijke waarde van het werk van God in het vlees. De Geest kan alleen onzichtbare dingen doen die de mens zich moeilijk kan voorstellen, bijvoorbeeld verlichting van de Geest, beweging van de Geest en leiding van de Geest. Maar voor de mens, die verstand heeft, bieden deze dingen geen duidelijke betekenis. Die bieden slechts beweging, of een algemene betekenis maar kunnen geen instructie met woorden bieden. Het werk van God in het vlees is echter heel anders: het biedt een nauwkeurige leidraad in woorden, heeft een duidelijke wil en vereiste doelen. Zo hoeft de mens niet in het duister te tasten of zijn fantasie te gebruiken, laat staan dat hij moet gissen. Dit is de helderheid van het werk in het vlees en het grote verschil met het werk van de Geest. Het werk van de Geest is alleen geschikt voor beperkte toepassing en kan het werk van het vlees niet vervangen. Het werk van het vlees geeft de mens een veel exacter en noodzakelijker doel en veel echtere en waardevollere kennis dan het werk van de Geest. Werk is voor de verdorven mens het meest waardevol als het nauwkeurige woorden en duidelijk na te streven doelen biedt, als het zichtbaar en tastbaar is. Alleen realistisch werk en tijdige leiding vallen bij de mens in de smaak, en alleen echt werk kan de mens redden van zijn verdorven en verloederde gezindheid. Dit kan alleen door de vleesgeworden God worden bereikt; alleen de vleesgeworden God kan de mens redden van zijn verdorven en verloederde gezindheid. Al is de Geest het eigen wezen van God, dit soort werk kan alleen door Zijn vlees worden verricht. Als de Geest alleen zou werken, zou Zijn werk niet effectief kunnen zijn – dat is de naakte waarheid. De meeste mensen zijn weliswaar Gods vijand geworden vanwege dit vlees, maar als Hij Zijn werk heeft voltooid zullen zij die tegen Hem zijn niet meer Zijn vijand zijn, maar juist Zijn getuigen worden. Zij worden de getuigen die door Hem overwonnen zijn, getuigen die met Hem verenigbaar zijn en van Hem onafscheidelijk zijn. Hij zal ervoor zorgen dat de mens komt te weten hoe belangrijk Zijn werk in het vlees voor de mens is, en de mens zal het belang van dit vlees voor de zin van zijn bestaan en Zijn werkelijke waarde voor de groei van zijn leven kennen en bovendien zal de mens weten dat dit vlees een levende fontein van leven vormt waarvan scheiding voor de mens onverdraaglijk is. Hoewel het geïncarneerde vlees van God Gods identiteit en positie bij lange na niet evenaart en voor de mens onverenigbaar lijkt met Zijn werkelijk status, kan dit vlees, dat noch Gods ware beeld noch Gods ware identiteit bezit, het werk verrichten dat de Geest van God niet rechtstreeks kan doen. Dat is de ware betekenis en waarde van Gods incarnatie, en het zijn juist deze betekenis en waarde die de mens niet kan waarderen en erkennen. Alle mensen kijken weliswaar op tegen de Geest van God en neer op het vlees van God, hoe ze ook kijken of denken, maar toch is de werkelijke betekenis en waarde van het vlees veel groter dan die van de Geest. Dit heeft natuurlijk alleen betrekking op de verdorven mensheid. Voor iedereen die op zoek is naar de waarheid en verlangt naar het verschijnen van God kan het werk van de Geest slechts beweging of inspiratie bieden, en een onverklaarbaar en onvoorstelbaar gevoel van verwondering, een gevoel dat het geweldig, allesovertreffend en bewonderenswaardig is, maar ook voor iedereen onhaalbaar en onbereikbaar. De mens en de Geest van God kunnen elkaar slechts van veraf bekijken, alsof er een grote afstand tussen hen bestond. Ze kunnen nooit hetzelfde zijn, alsof de mens en God door een onzichtbare afscheiding gescheiden waren. In feite is dit een waanvoorstelling die de Geest de mens voorhoudt, die komt doordat de Geest en de mens niet tot dezelfde soort behoren en nooit in dezelfde wereld naast elkaar zullen bestaan, ook omdat de Geest niets van de mens heeft. De mens heeft de Geest dus niet nodig, want de Geest kan het werk dat de mens het hardst nodig heeft niet rechtstreeks verrichten. Het werk van het vlees biedt de mens reële doelen, duidelijke woorden en een gevoel dat Hij werkelijk en normaal is, dat Hij bescheiden en gewoon is. Ook al vreest de mens Hem, de meeste mensen herkennen zich makkelijk in Hem: de mens kan Zijn gezicht zien en Zijn stem horen en hij hoeft niet van een afstand naar Hem te kijken. De mens denkt dit vlees makkelijker te kunnen benaderen, er is geen afstand, het is te bevatten, zichtbaar en aanraakbaar, want dit vlees bevindt zich in dezelfde wereld als de mens.

Allen die in het vlees leven moeten een doel nastreven om hun gezindheid te veranderen en om God te kennen moeten zij getuigen zijn van de werkelijke daden en het ware gezicht van God. Dit kan alleen bereikt worden door het geïncarneerde vlees van God, en door het gewone en echte vlees. Daarom is de incarnatie noodzakelijk, en heeft de hele verdorven mensheid deze nodig. Omdat de mensen God moeten kennen, moeten de beeltenissen van de vage en bovennatuurlijke Goden uit hun hart worden verbannen, en omdat ze hun verdorven gezindheid af moeten werpen moeten ze eerst hun verdorven gezindheid kennen. Als de mens alleen het werk verricht om de beeltenissen van vage Goden uit het hart van de mensen te verjagen, dan bereikt hij nog niet het juiste resultaat. De beelden van de vage Goden in het hart van de mensen kunnen niet alleen door woorden aan het licht worden gebracht, verbannen of helemaal verdreven worden. Uiteindelijk zijn ze zo diep geworteld, dat je ze hiermee nog niet uit zou kunnen roeien. Alleen door deze vage en bovennatuurlijke dingen te vervangen door de praktische God en het juiste beeld van God, en door de mens die geleidelijk aan te laten kennen, kan het juiste effect worden bereikt. De mens ziet dan in dat de God waar hij in voorbije tijden naar op zoek was vaag en bovennatuurlijk is. Het rechtstreekse leiderschap van de Geest kan dit effect niet bereiken, laat staan de leer van een bepaald persoon. Dit kan alleen de vleesgeworden God. De opvattingen van de mens komen bloot te liggen wanneer de vleesgeworden God Zijn werk officieel verricht, omdat de vleesgeworden God zo gewoon en werkelijk is, dat Hij de antithese vormt van de vage en bovennatuurlijk God in de verbeelding van de mens. De oorspronkelijke opvattingen van de mens kunnen alleen onthuld worden wanneer ze worden vergeleken met de vleesgeworden God. Zonder de vergelijking met de vleesgeworden God zouden de opvattingen van de mens niet onthuld kunnen worden; met andere woorden zonder werkelijkheid als contrast, zouden deze vage dingen niet aan het licht kunnen worden gebracht. Niemand kan woorden gebruiken om dit werk te doen, en niemand kan dit werk in woorden uitdrukken. Alleen God kan Zelf Zijn eigen werk doen, niemand kan dit namens Hem doen. Hoe rijk de taal van de mens ook is, hij kan nooit in woorden vatten hoe werkelijk en normaal God is. De mens kan God alleen praktisch kennen en kan Hem alleen duidelijker zien als God persoonlijk onder de mensen aan het werk is en Zijn beeld en wezen helemaal laat zien. Geen menselijk wezen van het vlees kan dit effect bereiken. Gods Geest kan dit effect natuurlijk ook niet bereiken. God kan de verdorven mens uit de invloed van Satan redden, maar dit werk kan niet rechtstreeks door de Geest van God worden volbracht. Het kan alleen door het vlees dat de Geest van God draagt worden verricht, door Gods geïncarneerde vlees. Dit vlees is mens en ook God. Het is een mens met een normale menselijkheid en het is God met een volledige goddelijkheid. En al is dit vlees niet de Geest van God en is het heel anders dan de Geest, het is toch de vleesgeworden God Zelf die de mens redt, Hij die zowel Geest als vlees is. Hoe Hij ook wordt genoemd, uiteindelijk is het God zelf die de mensheid redt. De Geest van God is immers onafscheidelijk van het vlees en het werk van het vlees is ook het werk van de Geest van God. Dit werk wordt alleen niet gedaan met de identiteit van de Geest, maar met de identiteit van het vlees. Voor het werk dat rechtstreeks door de Geest moet worden gedaan is geen incarnatie nodig, en werk dat het vlees nodig heeft om te worden uitgevoerd, kan niet door de Geest worden verricht maar alleen door de geïncarneerde God. Dat is wat voor dit werk nodig is, en het is wat de verdorven mensheid nodig heeft. In de drie stadia van Gods werk werd er slechts één rechtstreeks door de Geest uitgevoerd. De overgebleven twee stadia worden door de vleesgeworden God uitgevoerd, niet rechtstreeks door de Geest. Voor het werk van het Tijdperk van de Wet dat de Geest heeft verricht heeft de Geest de verdorven gezindheid van de mens niet hoeven veranderen, en het had ook geen betrekking op de kennis van de mens over God. Het werk van Gods vlees in het Tijdperk van Genade en het Tijdperk van het Koninkrijk heeft met de verdorven gezindheid van de mens en zijn kennis over God te maken, en het is een belangrijk en cruciaal onderdeel van het reddingswerk. Daarom heeft de verdorven mensheid de redding van de vleesgeworden God harder nodig en heeft zij het rechtstreeks werk van de vleesgeworden God harder nodig. De mens heeft de vleesgeworden God nodig om hem te leiden, te steunen, te bewateren, voedsel te verschaffen, te oordelen en te tuchtigen en hij heeft meer genade en verlossing nodig van de vleesgeworden God. Alleen God in het vlees kan de vertrouweling van de mens zijn, de herder van de mens, de zeer aanwezige hulp voor de mens. Hierom is de incarnatie zowel nu als in het verleden nodig.

De mens is door Satan verdorven en hij is de hoogste van alle schepselen van God, daarom heeft de mens de redding door God nodig. De mens is het onderwerp van Gods redding, niet Satan; wat gered wordt is het vlees en de ziel van de mens, niet de duivel. Satan is het onderwerp van Gods vernietiging, de mens is het onderwerp van Gods redding. Het vlees van de mens is verdorven door Satan, dus het eerste wat gered moet worden is het vlees van de mens. Het vlees van de mens is diep verdorven. Het is iets geworden dat zich tegen God verzet, en wel zo zeer, dat het het bestaan van God zelfs openlijk bestrijdt en ontkent. Dit verdorven vlees is gewoon te onhandelbaar. Niets is moeilijker om te behandelen of te veranderen dan de verdorven gezindheid van het vlees. Satan dringt het vlees van de mens binnen om er verstoringen teweeg te brengen, en hij gebruikt het vlees van de mens om het werk van God te verstoren, om afbreuk te doen aan Gods plan. Zo is de mens Satan geworden, en de vijand van God geworden. De mens moet eerst overwonnen worden voor hij gered kan worden. Daarom gaat God de uitdaging aan en wordt Hij vlees om Zijn geplande werk te verrichten en de strijd met Satan aan te gaan. Zijn doel is de redding van de mens, die verdorven is, en de nederlaag en vernietiging van Satan, die tegen Hem rebelleert. Hij verslaat Satan door Zijn overwinningswerk van de mens, terwijl Hij tegelijkertijd de verdorven mensheid redt. Op zo’n manier wordt het een werk waarmee twee doeleinden tegelijk worden bereikt. Hij werkt in het vlees, spreekt in het vlees en onderneemt al het werk in het vlees zodat Hij zich beter met de mens kan bezighouden en hem beter kan veroveren. De laatste keer dat God vlees wordt zal Zijn werk van de laatste dagen in het vlees worden afgerond. Hij zal alle mensen naar soort indelen, Zijn hele management afronden, en ook al Zijn werk in het vlees afronden. Nadat al Zijn werk op aarde is gedaan, zal Hij helemaal overwinnaar zijn. Door in het vlees te werken heeft God de mensheid helemaal overwonnen en voor zich gewonnen. Betekent dit dan niet dat Zijn hele management ten einde is gekomen? Als God Zijn werk in het vlees af heeft, krijgt Satan geen kans meer om de mens verder te bederven omdat hij verslagen is en God de overwinnaar is. Het werk van de eerste incarnatie van God was de verlossing en de vergeving van de zonden van de mens. Nu is er sprake van overwinningswerk en het winnen van de mensheid voor Zichzelf, zodat Satan zijn werk op geen enkele manier meer kan uitvoeren, en volledig verloren zal hebben, en de totale overwinning voor God is. Dit is het werk van het vlees en het werk wordt door God Zelf gedaan. Het eerste werk van de drie stadia van Gods werk werd door de Geest verricht en niet door het vlees. Het laatste werk van de drie stadia van Gods werk wordt echter door de vleesgeworden God verricht en niet rechtstreeks door de Geest. Ook het verlossingswerk van het tussenliggende stadium is door God in het vlees gedaan. Bij het hele managementwerk is het redden van de mens uit de invloed van Satan het belangrijkst. De kern van het werk is de volledige overwinning van de verdorven mens om zo de oorspronkelijke verering van God in het hart van de mens te herstellen, waardoor hij een normaal leven kan krijgen, dat wil zeggen het normale leven van een schepsel van God. Dit werk is essentieel, en het is de kern van het managementwerk. In de drie stadia van het reddingswerk was het eerste stadium, het werk van het Tijdperk van de Wet, ver van de kern van het managementwerk verwijderd. Het had slechts de oppervlakkige schijn van het reddingswerk en stelde zelfs het begin niet voor van Gods werk om de mens te redden uit Satans domein. Het eerste stadium van het werk werd rechtstreeks door de Geest gedaan omdat, uit hoofde van de wet, de mens alleen gehoorzaamheid aan de wet kende en de mens geen verdere waarheid had en omdat het werk in het Tijdperk van de Wet nauwelijks een verandering in de gezindheid van de mens inhield. Het ging veel minder over het werk hoe de mens uit Satans domein te redden. Zo voltooide de Geest van God dit zeer eenvoudige stadium van werk dat niet over de verdorven gezindheid van de mens ging. Dit stadium had weinig met de kern van het management te maken, en had weinig onderling verband met het officiële werk van de redding van de mens. God hoefde geen vlees te worden om Zijn werk persoonlijk uit te voeren. Het werk dat de Geest verricht is impliciet en ondoorgrondelijk, en het is uiterst beangstigend en onbenaderbaar voor de mens; de Geest is ongeschikt om het reddingswerk rechtstreeks uit te voeren, en ongeschikt om de mens rechtstreeks leven te geven. Het past de mens beter het werk van de Geest om te vormen naar een dichter bij de mens staande benadering, wat wil zeggen dat het voor de mens het meest geschikt is als God een gewoon, normaal persoon wordt om Zijn werk te doen. Hiervoor moet God incarneren om bij Zijn werk de plaats van de Geest in te nemen, en voor de mens is er geen passender manier waarop God kan werken. Deze drie stadia van werk bevatten er twee die in het vlees worden uitgevoerd, en deze twee stadia zijn de belangrijkste fases van het managementwerk. De twee incarnaties vullen elkaar aan en vullen elkaar volmaakt aan. Het eerste stadium van de incarnatie van God vormde de basis voor het tweede stadium en je kunt zeggen dat de twee incarnaties samen één geheel vormen en niet onverenigbaar zijn met elkaar. Deze twee stadia van Gods werk kunnen door God in Zijn vleesgeworden identiteit worden uitgevoerd, omdat ze zo belangrijk zijn voor Zijn hele managementwerk. Je zou haast kunnen zeggen dat, zonder het werk van de twee incarnaties van God, het hele managementwerk tot stilstand zou zijn gekomen en het reddingswerk van de mensheid slechts uit holle woorden zou bestaan. Of dit werk belangrijk is, is gebaseerd op de behoeften van de mensheid, op de realiteit van de ontaarding van de mens, en op de mate van ongehoorzaamheid van Satan en diens verstoring van het werk. Degene die deze taak aankan wordt bepaald door de aard en het belang van het werk dat door de werker wordt verricht. Als het qua methode over het belang van dit werk gaat – of het werk rechtstreeks door Gods Geest wordt gedaan, of door de vleesgeworden God, of door de mens – dan wordt het werk dat door de mens wordt gedaan als eerste uitgesloten. Op basis van de aard van het werk en van de aard van het werk van de Geest ten opzichte van het werk van het vlees wordt er uiteindelijk besloten dat het werk dat in het vlees wordt gedaan gunstiger uitpakt voor de mens en dat het meer voordelen biedt dan het werk dat rechtstreeks door de Geest wordt gedaan. Dat is de gedachte van God op het moment dat Hij besluit of het werk door de Geest of door het vlees gedaan moest worden. Ieder stadium van het werk heeft een betekenis en een basis. Dit zijn geen ongegronde fantasieën en ze worden niet willekeurig uitgevoerd. Er is een zekere wijsheid mee verbonden. Dat is de waarheid achter al het werk van God. Gods plan is vooral nog meer aanwezig in een dergelijk groot werk omdat de vleesgeworden God persoonlijk tussen de mensen werkt. Daarom zie je Gods wijsheid en de totaliteit van Zijn wezen terug in elke handeling, gedachte en idee in Zijn werk. Dit is het wezen van God, dat concreter en systematischer is. Deze subtiele gedachten en ideeën zijn moeilijk voor te stellen voor de mens, en moeilijk te geloven, en bovendien kan de mens ze haast niet kennen. Werk dat door de mens wordt gedaan wordt volgens een algemeen principe gedaan, hetgeen de mens veel voldoening geeft. Maar als je het met het werk van God vergelijkt is er gewoon een te groot verschil. Hoewel Gods daden groot zijn en het werk van God van een indrukwekkende omvang is, zitten er veel minutieuze en precieze plannen en regelingen achter die de mens zich niet kan voorstellen. Ieder stadium van Zijn werk wordt niet alleen volgens een principe verricht, maar ieder stadium bevat ook nog veel wat niet in de menselijke taal kan worden uitgedrukt. Het is dat wat onzichtbaar is voor de mens. Of het nu het werk van de Geest of het werk van de vleesgeworden God is, het plan van Zijn werk zit er altijd in. Hij werkt niet ongegrond en Hij doet geen werk zonder betekenis. Als de Geest rechtstreeks werkt, is dat met Zijn doelen, en als Hij mens wordt om te kunnen werken (dat wil zeggen als Hij de vorm van Zijn omhulsel verandert), is dit zelfs nog meer met Zijn doel. Waarom zou Hij anders Zijn identiteit makkelijk veranderen? Waarom zou Hij anders makkelijk een persoon worden waarop neergekeken wordt en die vervolgd wordt?

Zijn werk in het vlees is van een uitermate grote betekenis, die voor het werk gereserveerd is en Hij die het werk uiteindelijk afrondt is de vleesgeworden God, en niet de Geest. Sommigen geloven dat God in een onbekende tijd op aarde komt en aan de mens verschijnt en dat Hij dan persoonlijk over de hele mensheid oordeelt door de mensen één voor één op de proef te stellen, zonder iemand over te slaan. Zij die zo denken kennen dit stadium van het werk van de incarnatie niet. God oordeelt de mensen niet één voor één en Hij stelt ze niet één voor één op de proef. Dat zou niet het oordeelswerk zijn. Is de verdorvenheid niet hetzelfde voor de hele mensheid? Is het wezen van de hele mensheid niet hetzelfde? Wat geoordeeld wordt is het verdorven wezen van de mensheid, het wezen van de mens dat door Satan is verdorven en alle zonden van de mens. God oordeelt niet over de onbeduidende en triviale fouten van de mens. Het oordeelswerk is representatief en het wordt niet uitgevoerd voor een zeker persoon in het bijzonder. Het is eerder werk waarin een groep mensen geoordeeld wordt om het oordeel van de hele mensheid te vertegenwoordigen. Door Zijn werk persoonlijk op een groep mensen uit te voeren, laat God in het vlees Zijn werk het werk voor de hele mensheid vertegenwoordigen, waarna het zich geleidelijk kan verspreiden. Zo is het oordeelswerk ook. God oordeelt niet een bepaald soort mensen of een bepaalde groep mensen, maar in plaats daarvan oordeelt Hij over de onrechtvaardigheid van de hele mensheid – het verzet van de mens tegen God bijvoorbeeld, het gebrek aan eerbied jegens Hem, of de verstoring door de mens van Gods werk, enzovoort. Waarover geoordeeld wordt is de essentie van het verzet van de mensheid tegen God, en dit werk is het overwinningswerk van de laatste dagen. Het werk en woord van de vleesgeworden God waarvan de mens getuige is, zijn het oordeelswerk voor de grote, witte troon van de laatste dagen, die de mens zich in voorbije tijden voorstelde. Het werk dat de vleesgeworden God nu uitvoert is nu juist het oordeel voor de grote, witte troon. De vleesgeworden God van nu is de God die over de hele mensheid in de laatste dagen oordeelt. Dit vlees en Zijn werk, Zijn woord en Zijn hele gezindheid vormen het geheel van Hem. Al is de reikwijdte van Zijn werk beperkt en niet meteen op het hele universum van toepassing, toch is het rechtstreekse oordeel van de hele mensheid de essentie van het oordeelswerk – niet alleen voor de uitverkorenen in China, en ook niet voor een klein aantal mensen. Hoewel tijdens het werk van God in het vlees dit werk niet het hele universum beslaat, vertegenwoordigt het wel het werk voor het hele universum. En als Hij klaar is met het werk binnen het bereik van Zijn vlees, zal Hij Zijn werk onmiddellijk uitbreiden tot het hele universum zoals ook het evangelie van Jezus over het hele universum is verspreid na Zijn wederopstanding en hemelvaart. Of het nu het werk van de Geest of het werk van het vlees is, het is werk met een beperkte reikwijdte, maar het vertegenwoordigt het werk voor het hele universum. Tijdens de laatste dagen voert God Zijn werk uit door te verschijnen in Zijn vleesgeworden identiteit, en het is God in het vlees die over de mens oordeelt die voor de grote, witte troon staat. Of Hij nu de Geest of het vlees is, Hij die het oordeelswerk verricht is de God die over de mensheid in de laatste dagen oordeelt. Deze definitie is op basis van Zijn werk vastgesteld, en niet op basis van Zijn uiterlijke verschijningsvorm of andere factoren. Ook al koestert de mens opvattingen ten aanzien van deze woorden, niemand kan het feit van het oordeel en de overwinning door de vleesgeworden God ontkennen. Ongeacht wat de mens ervan denkt, feiten zijn uiteindelijk feiten. Niemand kan beweren dat “het werk door God is gedaan, maar het vlees God niet is”. Dit is onzin, want dit werk kan alleen door God in het vlees worden gedaan. Omdat het werk al af is, zal er na dit werk geen tweede keer komen dat het werk van Gods oordeel over de mens plaatsvindt. God heeft bij Zijn tweede vleeswording al het werk van het hele management al voltooid, en er volgt geen vierde stadium van Gods werk. Omdat het de mens is waarover geoordeeld wordt, de mens die van het vlees is en verdorven, en omdat niet rechtstreeks over de geest van Satan geoordeeld wordt, wordt daarom het oordeelswerk niet in de spirituele wereld uitgevoerd maar onder de mensen. Niemand is geschikter en meer bevoegd dan God in het vlees voor het werk om over de verdorvenheid van het vlees van de mens te oordelen. Als het oordeel rechtstreeks door de Geest van God zou worden uitgevoerd, zou dit niet allesomvattend zijn. Bovendien zou dat werk moeilijk te accepteren zijn voor de mens omdat de Geest niet persoonlijk voor de mens kan verschijnen. Hierdoor zou het effect niet direct zijn, en de mens zou al helemaal niet in staat zijn de niet te beledigen gezindheid van God duidelijk te aanschouwen. Satan kan slechts geheel verslagen worden als God in het vlees de verdorvenheid van de mensheid oordeelt. Hoewel Hij hetzelfde is als een mens met een normale menselijkheid, kan God in het vlees toch rechtstreeks over de onrechtvaardigheid van de mens oordelen. Dit is het teken van Zijn natuurlijke heiligheid, en van Zijn buitengewoonheid. Alleen God is bevoegd en verkeert in de positie om over de mens te oordelen, want Hij bezit de waarheid en de rechtvaardigheid en dus is Hij in staat over de mens te oordelen. Degenen zonder waarheid en rechtvaardigheid zijn niet geschikt om over anderen te oordelen. Als dit werk door de Geest van God zou worden gedaan, zou het geen overwinning op Satan betekenen. De Geest is van nature meer verheven dan stervelingen, en de Geest van God is van nature heilig en triomfeert over het vlees. Als de Geest dit werk rechtstreeks zou doen, zou Hij niet kunnen oordelen over alles van de ongehoorzaamheid van de mens en zou Hij niet alle onrechtvaardigheid van de mens aan de kaak kunnen stellen. Het oordeelswerk wordt immers ook door middel van de opvattingen van de mens over God uitgevoerd, en de mens heeft nooit opvattingen over de Geest gehad. Daarom kan de Geest de onrechtvaardigheid van de mens niet beter aan de kaak stellen, laat staan dat Deze die volledig kan onthullen. De vleesgeworden God is de vijand van allen die Hem niet kennen. Door over de opvattingen over en het verzet tegen God van de mens te oordelen, laat Hij de hele ongehoorzaamheid van de mensheid zien. Het effect van Zijn werk in het vlees is duidelijker dan het effect van het werk van de Geest. En zo wordt het oordelen over de hele mensheid niet rechtstreeks door de Geest uitgevoerd maar is het het werk van de vleesgeworden God. God in het vlees kan gezien en aangeraakt worden door de mens, en God in het vlees kan de mens geheel overwinnen. In zijn relatie met God in het vlees ontwikkelt de mens zich van verzet naar gehoorzaamheid, van vervolging naar aanvaarding, van opvattingen naar kennis, en van afwijzing naar liefde – die zijn het effect van het werk van de vleesgeworden God. De mens wordt alleen door acceptatie van Zijn oordeel gered, de mens leert Hem slechts geleidelijk aan kennen door de woorden uit Zijn mond, de mens wordt tijdens zijn verzet tegen Hem door Hem overwonnen en hij ontvangt de levensbron van Hem tijdens de aanvaarding van Zijn tuchtiging. Dit hele werk is het werk van God in het vlees en niet het werk van God in Zijn identiteit van de Geest. Het werk dat de vleesgeworden God heeft verricht is het grootste en meeste grondige werk, en het cruciale deel van de drie stadia van Gods werk zijn de twee stadia van het incarnatiewerk. De diepe verdorvenheid van de mens vormt een grote belemmering voor het werk van de vleesgeworden God. Vooral het werk dat op de mensen van de laatste dagen uitgevoerd wordt, is enorm moeilijk en de omgeving is vijandig en het kaliber van ieder soort persoon is redelijk laag. Toch zal er aan het einde van dit werk een goed effect zijn bereikt, zonder fouten. Dit is het effect van het werk van het vlees, en dit effect weet beter te overtuigen dan het werk van de Geest. De drie stadia van Gods werk dienen in het vlees te worden afgerond, en ze moeten door de vleesgeworden God worden afgerond. Het belangrijkste en meest cruciale werk wordt in het vlees gedaan, en de redding van de mens moet door God in het vlees persoonlijk worden uitgevoerd. De hele mensheid voelt weliswaar dat God in het vlees niet verwant schijnt met de mens, maar toch is dit vlees in feite van belang voor het lot en het bestaan van de hele mensheid.

Ieder stadium van het werk van God wordt uitgevoerd in het belang van de hele mensheid en is op de hele mensheid gericht. En al is het Zijn werk in het vlees, toch is het op de hele mensheid gericht; Hij is de God van de hele mensheid en Hij is de God van alle geschapen en niet geschapen wezens. Al heeft Zijn werk in het vlees een beperkte reikwijdte en is het doelwit van dit werk eveneens beperkt, toch kiest Hij iedere keer dat Hij vlees wordt een uiterst representatief doelwit voor Zijn werk; Hij kiest geen groep eenvoudige en onopvallende mensen om Zijn werk op uit te voeren, maar in plaats daarvan kiest Hij als degene waarop Zijn werk wordt uitgevoerd een groep mensen die in staat is om Zijn werk in het vlees te vertegenwoordigen. Deze groep mensen is uitgekozen omdat de reikwijdte van Zijn werk in het vlees beperkt is, en ze wordt speciaal voor Zijn geïncarneerde vlees voorbereid en speciaal uitgekozen voor Zijn werk in het vlees. Gods keuze van het doelwit van Zijn werk is niet ongegrond, maar wordt verricht in overeenstemming met het principe: het doelwit van het werk moet het werk van God in het vlees ten goede komen en moet de hele mensheid kunnen vertegenwoordigen. De Joden konden bijvoorbeeld de hele mensheid vertegenwoordigen toen ze de persoonlijke verlossing van Jezus accepteerden, en de Chinezen kunnen de hele mensheid vertegenwoordigen als zij de persoonlijke overwinning van de vleesgeworden God aanvaarden. De vertegenwoordiging van de hele mensheid door de Joden is ergens op gestoeld. En zo is ook vertegenwoordiging van de hele mensheid door het Chinese volk gestoeld op de aanvaarding van de persoonlijke overwinning door God. Niets laat de betekenis van verlossing beter zien dan het verlossingswerk dat onder de Joden is uitgevoerd, en niets laat de grondigheid en het succes van het overwinningswerk beter zien dan het overwinningswerk dat onder het Chinese volk wordt verricht. Het werk en het woord van de vleesgeworden God lijkt slechts tot een kleine groep mensen te zijn gericht, maar in feite is Zijn werk in deze kleine groep het werk voor het hele universum, en is Zijn woord gericht tot de hele mensheid. Als Zijn werk in het vlees klaar is, zullen Zijn volgers het werk dat Hij onder hen heeft verricht, beginnen te verspreiden. Het beste aan Zijn werk in het vlees is dat Hij nauwkeurige woorden en vermaningen achter kan laten, en Zijn specifieke wil ten aanzien van de mensheid aan Zijn volgers kan doorgeven. Zijn volgers kunnen dan achteraf Zijn hele werk in het vlees en Zijn wil ten aanzien van de hele mensheid, nauwkeuriger en concreter doorgeven aan hen die deze weg aanvaarden. Alleen door het werk van God in het vlees onder de mensen wordt het feit volbracht van Gods samenzijn en samenleven met de mensen. Alleen dit werk bevredigt het verlangen van de mens om Gods gezicht te zien, getuige te zijn van het werk van God en het persoonlijke woord van God te horen. De vleesgeworden God maakt een einde aan het tijdperk waarin alleen de achterkant van Jehova aan de mens werd getoond en Hij maakt ook een einde aan het tijdperk waarin de mensheid in een vage God geloofde. In het bijzonder, het werk van de laatste vleesgeworden God brengt de hele mensheid in een tijdperk dat realistischer, praktischer en prachtiger is. Hij beëindigt niet alleen het tijdperk van de wet en de doctrine, maar, wat belangrijker is, Hij onthult een God aan de mensheid die echt en normaal is, rechtvaardig en heilig, die het werk van het managementplan ontsluit en die de mysteries en bestemming van de mensheid laat zien, die de mensheid heeft geschapen en het managementwerk volbrengt en die duizenden jaren verborgen is gebleven. Hij maakt een definitief einde aan het tijdperk van vaagheid, Hij beëindigt het tijdperk waarin de hele mensheid Gods aangezicht wilde zoeken, maar dit niet kon, Hij beëindigt het tijdperk waarin de hele mensheid Satan diende en Hij leidt de hele mensheid helemaal naar een geheel nieuw tijdperk. Dit is het resultaat van het werk van God in het vlees in plaats van het werk van Gods Geest. Als God in Zijn vlees werkt, zoeken en tasten Zijn volgers niet meer naar dingen die zowel lijken te bestaan als niet te bestaan en gissen zij niet langer naar de wil van een vage God. Als God Zijn werk in het vlees verspreidt, zullen zij die Hem volgen het werk dat Hij in het vlees heeft verricht doorgeven aan alle religies en denominaties, die vervolgens al Zijn woorden zullen doorgeven ten gehore van de hele mensheid. Zij die Zijn evangelie horen zullen slechts de feiten van Zijn werk vernemen, dingen die persoonlijk door de mens gezien en gehoord zijn. Het zullen feiten zijn, en geen informatie uit tweede hand. De feiten vormen het bewijs waarmee Hij Zijn werk verspreidt, en ook zijn zij het gereedschap waarmee Hij Zijn werk verspreidt. Zonder het bestaan van feiten zou Zijn evangelie niet over alle landen en naar alle plaatsen kunnen worden verspreid. Zonder feiten maar met slechts de voorstellingen van de mens, zou Hij het overwinningswerk van het hele universum nooit kunnen doen. De Geest is ongrijpbaar en onzichtbaar voor de mens, en het werk van de Geest kan geen verder bewijs of meer feiten leveren over Gods werk voor de mens. De mens zal het ware gezicht van God nooit aanschouwen en hij zal altijd geloven in een vage God die niet bestaat. De mens zal het gezicht van God nooit aanschouwen, en nooit zal de mens woorden horen die God persoonlijk heeft uitgesproken. De voorstellingen van de mens zijn uiteindelijk leeg en kunnen het ware gezicht van God niet vervangen; de eigenlijke gezindheid van God en het werk van God Zelf kan niet door een mens worden nagespeeld. De onzichtbare God in de hemel en Zijn werk kunnen alleen naar de aarde worden gebracht door de vleesgeworden God die Zijn werk persoonlijk onder de mensen verricht. Dit is de meest ideale manier waarop God aan de mens verschijnt, waarop de mens God ziet en Zijn ware gezicht leert kennen, en dit kan niet door een niet-vleesgeworden God worden bereikt. Nu Hij Zijn werk tot dit stadium heeft volbracht, heeft Gods werk het optimale effect al bereikt en is het een doorslaand succes. Het persoonlijke werk van God in het vlees heeft al negentig procent van het werk van Zijn hele management voltooid. Dit vlees heeft al Zijn werk een betere start gegeven en is er een samenvatting van, het heeft Zijn werk tot gemeengoed gemaakt en de laatste gedetailleerde aanvullingen eraan toegevoegd. Van nu af aan zal er geen nieuwe geïncarneerde God komen om het vierde stadium van Gods werk te doen, en er zal nooit meer een wonderbaarlijk werk komen van een derde incarnatie van God.

Ieder stadium van Gods werk in het vlees vertegenwoordigt Zijn werk van het hele tijdperk en het vertegenwoordigt niet een zekere periode zoals het geval is bij het werk van de mens. Daarom betekent het einde van het werk van Zijn laatste incarnatie niet dat Zijn werk definitief ten einde is gekomen, want Zijn werk in het vlees vertegenwoordigt het hele tijdperk, en niet alleen de periode waarin Hij Zijn werk in het vlees verricht. Hij maakt Zijn werk voor het hele tijdperk alleen af in de tijd dat Hij in het vlees is, waarna het zich kan verspreiden over alle plaatsen. Nadat de vleesgeworden God Zijn bediening heeft volbracht, vertrouwt Hij Zijn toekomstige werk toe aan Zijn volgelingen. Zo zal Zijn werk van het hele tijdperk ongebroken verdergaan. Het werk van het hele tijdperk van incarnatie zal pas af zijn als het over het hele universum is verspreid. Het werk van de vleesgeworden God opent een nieuw tijdperk, en zij die Zijn werk voortzetten zijn degenen die door Hem worden gebruikt. Het werk dat door de mens wordt gedaan valt helemaal binnen de bediening van God in het vlees en kan dat niet overschrijden. Als de vleesgeworden God niet was gekomen om Zijn werk te doen, zou de mens niet in staat zijn het oude tijdperk ten einde te brengen of een nieuw tijdperk in te luiden. Het werk dat de mens doet ligt enkel in de lijn van zijn plicht die door een mens kan worden verricht en het vertegenwoordigt niet het werk van God. Alleen de vleesgeworden God kan het werk dat Hij zou moeten doen komen afmaken, en behalve Hijzelf kan niemand anders dit voor Hem doen. Waar ik het over heb, heeft natuurlijk betrekking op het incarnatiewerk. Deze vleesgeworden God voert eerst een stap van het werk uit die niet met de opvattingen van de mens overeenkomt, waarna Hij meer werk doet dat niet met de opvattingen van de mens overeenkomt. Het doel van het werk is het overwinnen van de mens. In één opzicht is de incarnatie van God niet in overeenstemming met de opvattingen van de mens, waarnaast Hij nog meer werk doet dat niet met de opvattingen van de mens overeenkomt, en zo ontwikkelt de mens zelfs nog kritischere ideeën over Hem. Hij voert gewoon het overwinningswerk uit onder de mensen die talloze opvattingen over Hem hebben. Hoe ze Hem ook behandelen, als Hij Zijn bediening eenmaal heeft volbracht, zullen alle mensen aan Zijn heerschappij zijn onderworpen. Het feit van dit werk is niet alleen te zien onder het Chinese volk, maar het laat ook zien hoe de hele mensheid zal worden overwonnen. Het effect dat bij dit volk is bereikt is een voorloper van het effect dat bij de hele mensheid zal worden bereikt, en het effect van het werk dat Hij in de toekomst zal doen zal in toenemende mate zelfs het effect op dit volk overtreffen. Het werk van God in het vlees brengt geen fanfare met zich mee, en het is ook niet in onduidelijkheid gehuld. Het is reëel en echt, het is werk waarbij één en één twee is. Het is niet voor iemand verborgen, het bedriegt niemand. Wat de mensen zien is reëel en echt, en wat de mens verwerft is een echte waarheid en kennis. Als het werk afloopt heeft de mens nieuwe kennis over Hem verworven en zij die echt streven zullen geen opvattingen meer over Hem hebben. Dit is niet alleen het effect van Zijn werk op het Chinese volk, maar het vertegenwoordigt ook het effect van Zijn werk waarin Hij de hele mensheid overwint, omdat niets nuttiger is voor het overwinningswerk van de hele mensheid dan dit vlees, het werk van dit vlees en alles van dit vlees. Ze zijn nuttig voor Zijn hedendaagse werk, en voor Zijn toekomstige werk. Dit vlees zal de hele mensheid veroveren en de hele mensheid voor zich winnen. Er bestaat geen beter werk waardoor de hele mensheid God kan aanschouwen en gehoorzamen en kennen. Het werk dat door mensen wordt gedaan vertegenwoordigt slecht een beperkte reikwijdte. Wanneer God Zijn werk doet, spreekt Hij niet tot een bepaald persoon maar tot de hele mensheid en tot eenieder die Zijn woorden aanvaardt. Het einde dat Hij verkondigt is het einde van de hele mensheid, niet slechts het einde van een zeker persoon. Hij geeft niemand een voorkeursbehandeling, maar Hij maakt ook van niemand een slachtoffer; Hij werkt en spreekt tot de hele mensheid. Daarom heeft deze vleesgeworden God de hele mensheid al naar soort ingedeeld, heeft Hij de hele mensheid al geoordeeld en een geschikte bestemming voor de hele mensheid geregeld. En hoewel God Zijn werk alleen in China uitvoert, heeft Hij in feite het werk al voor het hele universum besloten. Hij kan niet wachten tot Zijn werk onder de hele mensheid is verspreid voordat Hij Zijn uitspraken doet en Zijn regelingen stap voor stap implementeert. Zou dat niet te laat zijn? Nu kan Hij het toekomstige werk alvast van tevoren afmaken. Want Degene die werkt is God in het vlees. Hij verricht onbeperkt werk binnen een beperkte reikwijdte en daarna zal Hij de mens de plicht laten vervullen die deze moet vervullen. Dit is het principe van Zijn werk. Hij kan slechts een korte tijd onder de mensen leven en niet de mens vergezellen tot het werk van het hele tijdperk af is. Het is omdat Hij God is dat Hij Zijn toekomstige werk tevoren voorspelt. Daarna zal Hij door Zijn woorden de hele mensheid naar soort indelen, en de mensheid zal volgens Zijn woorden Zijn stapsgewijze werk binnengaan. Niemand ontkomt en iedereen moet in overeenstemming hiermee handelen. In de toekomst zal het tijdperk dus door Zijn woorden worden geleid en niet door de Geest.

Het werk van God in het vlees moet door het vlees worden uitgevoerd. Als het rechtstreeks door de Geest van God zou worden gedaan, zou het geen resultaat opleveren. Zelfs als het door de Geest zou worden gedaan, zou het werk minder betekenis hebben en uiteindelijk niet weten te overtuigen. Alle schepselen willen weten of het werk van de Schepper betekenis heeft en wat het voorstelt en waarvoor het wordt gedaan, en of het werk van God vol gezag en wijsheid is, en of het uitermate waardevol en betekenisvol is. Het werk dat Hij doet wordt verricht voor de redding van de hele mensheid, om Satan te verslaan en om tussen alle dingen voor Zichzelf te getuigen. Als zodanig moet het werk dat Hij doet wel van grote betekenis zijn. Het vlees van de mens is door Satan verdorven en het is in sterke mate verblind en diep gewond. De meest fundamentele reden waarom God persoonlijk in het vlees werkt is omdat het doelwit van Zijn redding de mens is, die van het vlees is, en omdat Satan ook van het vlees van de mens gebruik maakt om het werk van God te verstoren. De strijd tegen Satan is eigenlijk het overwinningswerk van de mens en tegelijkertijd is de mens ook het doelwit van Gods redding. Op deze manier is het werk van de vleesgeworden God essentieel. Satan heeft het vlees van de mens verdorven, en de mens werd de belichaming van Satan en het doelwit dat door God verslagen moet worden. Op deze manier vindt het werk van de strijd met Satan en de redding van de mensheid plaats op aarde en moet God mens worden om de strijd met Satan aan te gaan. Dit werk is uiterst praktisch. Als God in het vlees aan het werk is, is Hij eigenlijk strijd aan het leveren met Satan in het vlees. Als Hij in het vlees werkt, werkt Hij in het spirituele rijk en maakt Hij Zijn gehele werk in het spirituele rijk reëel op aarde. Degene die overwonnen wordt, is de mens die Hem ongehoorzaam is, en degene die verslagen wordt, is de belichaming van Satan (en dit is natuurlijk ook de mens) die in vijandschap met Hem leeft. En degene die uiteindelijk gered wordt, is ook de mens. Zo is het voor God nog meer noodzakelijk een mens met het omhulsel van een schepsel te worden, zodat Hij echt de strijd met Satan aan kan gaan, de mens kan overwinnen die Hem ongehoorzaam is en hetzelfde omhulsel heeft als Hij, en de mens kan redden die uit hetzelfde omhulsel bestaat als Hij en door Satan is verwond. Zijn vijand is de mens, het doelwit van Zijn overwinning is de mens, en het doelwit van Zijn redding is de mens die Hij heeft geschapen. Daarom moet Hij mens worden en zo wordt Zijn werk eenvoudiger. Hij kan Satan verslaan en de mensheid overwinnen en bovendien kan Hij de mensheid redden. En al is dit vlees normaal en echt, Hij is geen gewoon vlees: Hij is niet van menselijk vlees alleen, maar van zowel menselijk als goddelijk vlees. Dit is het verschil tussen Hem en de mens, en dit is het teken van de identiteit van God. Alleen dit soort vlees kan het werk doen dat Hij van plan is, en de bediening van God in het vlees vervullen, en Zijn werk tussen de mensen helemaal afmaken. Als het niet zo was zou Zijn werk onder de mensen altijd leeg en gebrekkig zijn. Al kan God met de Geest van Satan strijden en als overwinnaar uit de bus komen, dan nog kan de oude natuur van de verdorven mens niet opgelost worden. Zij die God niet gehoorzamen en zich tegen Hem verzetten kunnen nooit werkelijk aan Zijn heerschappij worden onderworpen. Dit betekent dat Hij de mensheid nooit kan overwinnen en nooit de hele mensheid voor Zich kan winnen. Als Zijn werk op aarde niet opgelost kan worden, komt Zijn management nooit teneinde en zal de hele mensheid nooit rust vinden. Als God geen rust kan vinden met al Zijn schepselen zal er nooit een resultaat voor het managementwerk zijn en zal de glorie van God vervolgens verdwijnen. Hoewel Zijn vlees geen gezag heeft, bereikt het werk dat Hij doet wel resultaat. Dit is de onvermijdelijke richting van Zijn werk. Ongeacht of Zijn vlees nu wel of niet gezag heeft, zolang Hij het werk van God Zelf kan doen, is Hij God Zelf. Ongeacht hoe normaal en gewoon dit vlees is, Hij kan het werk uitvoeren dat Hij zou moeten doen, want dit vlees is God en is niet slechts een mens. De reden dat dit vlees het werk kan uitvoeren waartoe de mens niet in staat is, is dat Zijn innerlijke wezen anders is dan dat van welk mens dan ook, en de reden dat Hij de mens kan redden is dat Zijn identiteit anders is dan die van enig mens. Het vlees is zo belangrijk voor de mensheid omdat Hij mens is en Hij, sterker nog, God is, omdat Hij het werk kan doen dat een gewoon mens van vlees niet kan en omdat Hij de verdorven mens kan redden, die met Hem samenleeft op aarde. Hoewel Hij identiek is aan de mens, is de vleesgeworden God belangrijker voor de mensheid dan enig persoon van waarde, want Hij kan het werk doen dat niet door de Geest van God kan worden gedaan en Hij kan beter dan de Geest van God getuigen voor God Zelf en de mensheid geheel voor Zich winnen. En hoewel dit vlees normaal en gewoon is, is Hij als gevolg daarvan zeer kostbaar door Zijn bijdrage aan de mensheid en Zijn betekenis voor het bestaan van de mensheid en is de werkelijke waarde en betekenis van dit vlees van onschatbare waarde voor ieder mens. Hoewel dit vlees Satan niet rechtstreeks kan vernietigen, kan Hij Zijn werk gebruiken om de mensheid te overwinnen en Satan te verslaan en hem helemaal aan Zijn heerschappij te onderwerpen. Juist omdat God geïncarneerd is, kan Hij Satan verslaan en is Hij in staat de mensheid te redden. Hij vernietigt Satan niet rechtstreeks, maar in plaats daarvan wordt Hij vlees voor het overwinningswerk van de mensheid, die door Satan verdorven is. Zo kan Hij beter onder Zijn schepselen voor Zichzelf getuigen en kan Hij de verdorven mens beter redden. De nederlaag van Satan door de vleesgeworden God is een betere getuigenis, en meer overtuigend, dan de rechtstreekse vernietiging van Satan door de Geest van God. God in het vlees kan de mens beter de Schepper laten leren kennen en kan onder Zijn schepselen beter getuigenis afleggen over Zichzelf.

De essentie van het door God bewoonde vlees

In Zijn eerste incarnatie leefde God drieëndertig en een half jaar op aarde en voerde Hij Zijn bediening in slechts drie en een half van die jaren uit. Zowel tijdens als vóór de aanvang van Zijn werk bezat Hij een normale menselijkheid. Hij bewoonde Zijn normale menselijkheid drieëndertig en een half jaar. Tijdens de laatste drie en een half jaar onthulde Hij dat Hij de vleesgeworden God was. Voordat Hij Zijn bediening begon uit te voeren verscheen Hij met gewone, normale menselijkheid. Er was geen teken van Zijn goddelijkheid te zien. Pas nadat Hij formeel Zijn bediening begon uit te voeren werd Zijn goddelijkheid duidelijk. Zijn leven en werk tijdens die eerste negenentwintig jaar lieten zien dat Hij een echt mens was, een zoon van een mens, een vleselijk lichaam, want Zijn bediening begon pas serieus op de leeftijd van negenentwintig. De ‘incarnatie’ is Gods verschijning in het vlees; God werkt onder de geschapen mensheid naar het beeld van het vlees. God moet dus om te incarneren eerst vlees zijn, vlees met een normale menselijkheid. Dit is het meest fundamentele vereiste. De implicatie van Gods incarnatie is in feite dat God leeft en werkt in het vlees, dat God in Zijn ware essentie vlees wordt, mens wordt. Zijn geïncarneerde leven en werk kan in twee stadia worden onderverdeeld. Eerst is er het leven dat Hij vóór het uitvoeren van Zijn bediening leidt. Hij leeft in een gewoon gezin, in volslagen normale menselijkheid, en gehoorzaamt de gewone morele beginselen en wetten van het menselijk leven, heeft gewone menselijke behoeftes (voedsel, kleding, slaap en onderdak), gewone menselijke zwakheden en gewone menselijke emoties. Met andere woorden, in dit eerste stadium leidt Hij een niet-goddelijk, heel gewoon menselijk leven en doet Hij met alle gewone menselijke activiteiten mee. Het tweede stadium is het leven dat Hij leidt nadat Hij met de uitvoering van Zijn bediening is begonnen. Hij verkeert nog steeds in gewone menselijkheid met een gewoon menselijk omhulsel, er is geen teken van het bovennatuurlijke waar te nemen. Toch leeft Hij alleen voor Zijn bediening, en in deze tijd bestaat Zijn normale menselijkheid volledig om het gewone werk van Zijn goddelijkheid te ondersteunen, want tegen die tijd is Zijn normale menselijkheid zover gerijpt, dat Hij Zijn bediening uit kan voeren. Het tweede stadium van Zijn leven is dus de uitvoering van Zijn bediening in Zijn normale menselijkheid, waarbij het een leven is van normale menselijkheid én van complete goddelijkheid. De reden waarom Hij in het eerste stadium van Zijn leven in heel gewone menselijkheid leeft is dat Zijn menselijkheid nog niet in staat is het geheel van het goddelijke werk in stand te houden en nog niet gerijpt is. Pas als Zijn menselijkheid is gerijpt en Hij Zijn bediening op de schouders kan nemen, kan Hij aan de uitvoering van de bediening beginnen die Hij moest uitvoeren. Omdat Hij, als vlees, moet groeien en rijpen, is het eerste stadium van Zijn leven dat van de normale menselijkheid – omdat Zijn menselijkheid in het tweede stadium in staat is het werk te ondernemen en Zijn bediening uit te voeren, is het leven van de geïncarneerde God tijdens Zijn bediening een leven van menselijkheid en complete goddelijkheid. Als de geïncarneerde God vanaf Zijn geboorte Zijn bediening serieus had opgepakt en bovennatuurlijke tekenen had gegeven en wonderen had verricht, dan zou Hij geen lichamelijke essentie hebben. Daarom bestaat Zijn menselijkheid in het belang van Zijn lichamelijke essentie; er kan geen vlees zijn zonder menselijkheid, een persoon zonder menselijkheid is geen menselijk wezen. Zo is de menselijkheid van Gods vlees een wezenlijke eigenschap van het geïncarneerde vlees van God. Het is blasfemie te zeggen dat “als God vlees wordt Hij helemaal goddelijk is en totaal niet menselijk”, omdat een dergelijke uitspraak gewoon niet bestaat en het grondbeginsel van de incarnatie geweld aandoet. Zelfs nadat Hij Zijn bediening begint uit te voeren leeft Hij nog steeds in Zijn goddelijkheid met een menselijk omhulsel als Hij Zijn werk doet. Zijn menselijkheid dient alleen op dat moment het enige doel om Zijn goddelijkheid het werk in het gewone vlees te laten uitvoeren. De handelende factor van het werk is dus de goddelijkheid die Zijn menselijkheid bewoont. Zijn goddelijkheid, niet Zijn menselijkheid, is aan het werk, maar deze goddelijkheid is verborgen in Zijn menselijkheid. In wezen wordt Zijn werk door Zijn complete goddelijkheid gedaan, niet door Zijn menselijkheid. Maar de uitvoerder van het werk is Zijn vlees. Je zou kunnen zeggen dat Hij mens en ook God is, want God wordt een God die in het vlees leeft, met een menselijk omhulsel en een menselijke essentie maar ook met de essentie van God. Omdat Hij een mens met de essentie van God is, staat Hij boven alle geschapen mensen, boven iedere mens die het werk van God kan uitvoeren. En dus is Hij, onder allen met een menselijk omhulsel net als Hij en onder allen die menselijkheid bezitten de enige die de geïncarneerde God Zelf is – alle anderen zijn geschapen mensen. Hoewel ze allen menselijkheid bezitten, hebben geschapen mensen alleen maar menselijkheid, terwijl de vleesgeworden God anders is: in Zijn vlees heeft Hij niet alleen menselijkheid, maar ook – nog belangrijker – goddelijkheid. Zijn menselijkheid kan herkend worden in de uiterlijke verschijning van Zijn vlees en in Zijn dagelijks leven, maar Zijn goddelijkheid is moeilijker waar te nemen. Omdat Zijn goddelijkheid alleen wordt uitgedrukt als Hij menselijkheid heeft, en niet zo bovennatuurlijk is als de mensen zich voorstellen, kunnen zij die slechts met de grootste moeite zien. Zelfs vandaag de dag hebben mensen de grootste moeite de ware essentie van de vleesgeworden God te doorgronden. Zelfs nu ik er al zo uitgebreid over heb gesproken, verwacht ik dat de meesten van jullie het nog steeds een mysterie vinden. Het is eigenlijk heel eenvoudig: omdat God vlees is geworden is Zijn essentie een combinatie van menselijkheid en goddelijkheid. Deze combinatie wordt God Zelf genoemd, God Zelf op aarde.

Het leven dat Jezus op aarde leidde was het gewone leven van het vlees. Hij leefde in de normale menselijkheid van Zijn vlees. Zijn gezag – om Zijn werk te doen en Zijn woord te spreken, of zieken te genezen en duivels uit te drijven, om zulke buitengewone dingen te doen – werd pas grotendeels duidelijk toen Hij Zijn bediening begon. Zijn leven voor Zijn negenentwintigste, voordat Hij Zijn bediening uitvoerde, was bewijs genoeg dat Hij gewoon een normaal vleselijk lichaam was. Daarom, en omdat Hij nog niet met de uitvoering van Zijn bediening was begonnen, zagen de mensen geen spoor van goddelijkheid in Hem, ze zagen niets anders dan een gewoon, normaal mens – net zoals destijds, sommige geloofden dat Hij de zoon van Jozef was. De mensen dachten dat Hij de zoon van een gewoon mens was, ze konden op geen enkele manier zien dat Hij Gods geïncarneerde vlees was. Zelfs toen Hij tijdens de uitvoering van Zijn bediening wonderen verrichtte zeiden de meeste mensen nog steeds dat Hij de zoon van Jozef was, want Hij was Christus met het omhulsel van normale menselijkheid. Zijn normale menselijkheid en Zijn werk bestonden beide om de inhoud van de eerste incarnatie te vervullen, om te bewijzen dat God helemaal in het vlees was gekomen, dat Hij een volslagen gewoon mens was geworden. Voordat Hij aan het werk ging was Zijn normale menselijkheid het bewijs dat Hij van gewoon vlees was, en dat Hij daarna werkte bewees ook dat Hij van gewoon vlees was, omdat Hij tekenen en wonderen verrichtte, zieken genas en duivels uitdreef in het vlees van de normale menselijkheid. De reden dat Hij wonderen kon verrichten was dat Zijn vlees het gezag van God herbergde, het vlees was waarin de Geest van God zich kleedde. Hij had dit gezag vanwege de Geest van God, en het betekende niet dat Hij niet van vlees was. Zieken genezen en duivels uitdrijven was het werk dat Hij moest doen in Zijn bediening, het was een uitdrukking van Zijn goddelijkheid die in Zijn menselijkheid verborgen lag, en wat voor tekenen Hij ook gaf of hoe Hij Zijn gezag ook demonstreerde, Hij bleef in normale menselijkheid leven en was nog steeds van gewoon vlees. Tot het moment van Zijn herrijzen nadat Hij aan het kruis was gestorven heeft Hij in gewoon vlees geleefd. Het verlenen van genade, het genezen van de zieken en het uitdrijven van duivels, maakte allemaal onderdeel uit van Zijn bediening, die hoorden stuk voor stuk tot het werk dat Hij in Zijn gewone vlees deed. Voordat Hij werd gekruisigd had Hij Zijn gewone vlees nog nooit verlaten, wat Hij ook deed. Hij was God Zelf en deed het werk van God. Maar omdat Hij het geïncarneerde vlees van God was, at Hij voedsel, droeg Hij kleren, had Hij gewone menselijke behoeftes, een gewoon menselijk verstand, en een gewone menselijke geest. Dit was allemaal bewijs dat Hij een gewoon mens was, waarmee het bewijs werd geleverd dat het geïncarneerde vlees van God vlees was met een gewone menselijkheid en niet bovennatuurlijk was. Het was Zijn opdracht het werk van de eerste incarnatie van God af te maken, de bediening te vervullen die de eerste incarnatie moest uitvoeren. Het belang van de incarnatie is dat een gewoon, normaal mens het werk van God Zelf uitvoert; dat wil zeggen dat God Zijn goddelijke werk in menselijkheid uitvoert en daarbij Satan overwint. Incarnatie houdt in dat de Geest van God vlees wordt, dat wil zeggen dat God vlees wordt. Het werk dat het vlees doet is het werk van de Geest en het wordt in het vlees gerealiseerd, door middel van het vlees tot uitdrukking gebracht. Niemand anders dan Gods vlees kan de bediening van de vleesgeworden God vervullen, dat wil zeggen, alleen Gods geïncarneerde vlees, deze normale menselijkheid – en niemand anders – kan het goddelijke werk uitdrukken. Als God bij Zijn eerste komst niet voor Zijn negenentwintigste de normale menselijkheid had bezeten, als Hij meteen vanaf Zijn geboorte wonderen had kunnen verrichten, als Hij zodra Hij leerde praten meteen de taal van de hemel had gesproken, als Hij vanaf het moment dat Hij voet op aarde zette alle wereldlijke zaken had kunnen bevatten, de gedachten en bedoelingen van ieder mens had kunnen doorzien, dan kon zo iemand geen gewoon mens worden genoemd en had zulk vlees geen menselijk vlees kunnen worden genoemd. Als dat het geval was met Christus, dan zou de betekenis en de essentie van de incarnatie van God verloren gaan. Dat Hij een normale menselijkheid bezit bewijst dat Hij de geïncarneerde God in het vlees is. Het feit dat Hij een normaal menselijk groeiproces doorloopt toont verder aan dat Hij van gewoon vlees is. Bovendien is Zijn werk voldoende bewijs dat Hij Gods woord is, Gods Geest die vlees wordt. Zijn werk eist dat God vlees wordt, met andere woorden, dit stadium van werk moet in het vlees worden gedaan, het moet worden verricht in de normale menselijkheid. Het is een eerste vereiste voor ‘het Woord dat vlees wordt’, voor ‘de verschijning van het Woord in het vlees’ en het is het ware verhaal achter de twee incarnaties van God. Mensen geloven misschien dat Jezus heel Zijn leven wonderen verrichtte, dat Hij tot aan het moment waarop Zijn werk op aarde tot een einde kwam geen teken van menselijkheid liet zien, dat Hij geen normale menselijke behoeften of zwakheden of emoties had, de basisbehoefte van het leven niet voor Hem golden of dat Hij geen gewone menselijke gedachten had. Ze denken dat Hij enkel maar een bovenmenselijk verstand had, een transcendente menselijkheid. Ze denken dat, omdat Hij God is Hij niet als gewone mensen zou moeten denken en leven, dat alleen een gewoon persoon, een authentiek mens, menselijke gedachten kan hebben en een gewoon menselijk leven kan leiden. Dit zijn allemaal menselijke ideeën, menselijke opvattingen, en die opvattingen gingen tegen de oorspronkelijke bedoeling van Gods werk in. Normaal menselijk denken ondersteunt normaal menselijk verstand en normale menselijkheid; normale menselijkheid ondersteunt de normale functies van het vlees; en de normale functies van het vlees maken het normale vleselijke leven in zijn geheel mogelijk. Alleen door in dat vlees te werken kan God het doel van Zijn incarnatie bereiken. Als de vleesgeworden God alleen een omhulsel van het vlees had gehad, maar geen gewone menselijke gedachten, dan had Zijn vlees nooit het menselijk verstand gekend, laat staan de authentieke menselijkheid. Hoe zou zo’n vlees, zonder menselijkheid, de bediening die de vleesgeworden God zou moeten uitvoeren kunnen vervullen? Een normaal verstand ondersteunt alle aspecten van het menselijk leven; zonder een normaal verstand kun je niet menselijk zijn. Met andere woorden, een mens zonder normale gedachten is geestesziek, en men kan niet zeggen dat een Christus zonder menselijkheid maar met alleen goddelijkheid Gods geïncarneerde vlees is. Hoe kan het geïncarneerde vlees van God dan geen normale menselijkheid hebben? Is het geen blasfemie te beweren dat Christus geen menselijkheid heeft? Alle activiteiten waar normale mensen zich mee bezig houden verlaten zich op het functioneren van een normaal menselijk verstand. Zonder dat zou de mens afwijkend gedrag vertonen; hij zou het verschil tussen zwart en wit nog niet kunnen aangeven, of tussen goed en kwaad en hij zou geen menselijke ethiek of morele principes kennen. Evenzo zou de vleesgeworden God, als Hij niet als een gewoon mens zou denken, geen authentiek vlees, geen normaal vlees kunnen zijn. Dergelijk niet-denkend vlees zou het goddelijke werk niet op zich kunnen nemen. Hij zou zich niet op een normale manier met activiteiten van het normale vlees bezig kunnen houden, laat staan dat Hij met mensen samen zou kunnen leven op aarde. En zo zou het belang van Gods incarnatie, de ware essentie van Gods vleeswording verloren zijn. De menselijkheid van de vleesgeworden God bestaat om het gewone goddelijke werk in het vlees te behouden; Zijn gewone menselijke denken ondersteunt Zijn normale menselijkheid en al Zijn gewone lichamelijke activiteiten. Je zou kunnen zeggen dat Zijn gewone menselijke denken bestaat om al het werk van God in het vlees te steunen. Als dit vlees geen gewoon menselijk verstand had, zou God niet in het vlees kunnen werken en zou wat Hij in het vlees moet doen nooit tot stand komen. Hoewel de vleesgeworden God een gewoon menselijk verstand heeft is Zijn werk niet aangetast door menselijke gedachten. Hij onderneemt het werk in de menselijkheid met gewoon verstand waarvoor de eerste vereiste is om menselijkheid met verstand te bezitten, niet door gewone menselijke gedachten toe te passen. Hoe verheven de gedachten van Zijn vlees ook zijn, Zijn werk is niet aangetast door logica of denkwerk. Met andere woorden, Zijn werk is niet door het verstand van Zijn vlees bedacht, maar is een directe uitdrukking van het goddelijke werk in Zijn menselijkheid. Al Zijn werk is de bediening die Hij moet vervullen, en Hij heeft niets daarvan met Zijn eigen brein bedacht. Bijvoorbeeld, zieken genezen, duivels verdrijven en de kruisiging waren niet het product van Zijn menselijk verstand, en een mens met een menselijk verstand zou daar niet in kunnen slagen. Het huidige overwinningswerk is evenzeer een bediening die uitgevoerd moet worden door de vleesgeworden God, maar het is niet het werk van de menselijke wil, het is het werk dat Zijn goddelijkheid moet uitvoeren, werk waar geen lichamelijk mens toe in staat is. De vleesgeworden God moet dus een gewoon menselijk verstand hebben, normale menselijkheid bezitten, omdat Hij Zijn werk in de menselijkheid met een gewoon verstand moet uitvoeren. Dat is de essentie van het werk van de vleesgeworden God, dat is de ware essentie van de vleesgeworden God.

Voordat Jezus het werk uitvoerde leefde Hij in Zijn normale menselijkheid. Niemand zag dat Hij God was, niemand kwam erachter dat Hij de vleesgeworden God was. De mensen kenden Hem gewoon als een volledig normaal mens. Zijn volslagen gewone, normale menselijkheid was het bewijs dat God in het vlees was geïncarneerd en dat het Tijdperk van Genade het tijdperk van het werk van de vleesgeworden God was, niet het tijdperk van het werk van de Geest. Het was het bewijs dat de Geest van God geheel in het vlees was gerealiseerd, dat in het tijdperk van Gods incarnatie Zijn vlees al het werk van de Geest uit zou voeren. De Christus met normale menselijkheid is vlees waarin de Geest gerealiseerd is en waarin normale menselijkheid, gewoon verstand en menselijke gedachten zijn vervat. ‘Gerealiseerd worden’ betekent dat God mens wordt, dat de Geest vlees wordt. Om het nog duidelijker te stellen: het is als God Zelf vlees bewoont met een normale menselijkheid en hierdoor Zijn goddelijke werk tot uitdrukking brengt. Dit is wat gerealiseerd of geïncarneerd betekent. Tijdens Zijn eerste incarnatie moest God zieken genezen en duivels uitdrijven, omdat verlossing Zijn werk was. Om het hele menselijke ras te verlossen moest Hij barmhartig en vergevingsgezind zijn. Het werk dat Hij voor Zijn kruisiging deed was het genezen van zieken en het uitdrijven van duivels, waarmee Hij de redding van de mens van zonde en vuiligheid voorspelde. Omdat dit het Tijdperk van Genade was, was het noodzakelijk voor Hem om zieken te genezen en zo de tekenen en wonderen te laten zien die representatief waren voor de genade in dat tijdperk – want het Tijdperk van Genade draaide namelijk om het schenken van genade, waarvoor vrede, geluk en tastbare zegeningen symbool stonden – allemaal blijken van het geloof van de mensen in Jezus. Dit wil zeggen dat zieken genezen, duivels uitdrijven en genade schenken instinctieve gaven van het vlees van Jezus in het Tijdperk van Genade waren. Ze waren het werk van de Geest, gerealiseerd in het vlees. Maar terwijl Hij dit werk uitvoerde, leefde Hij in het vlees en oversteeg Hij het vlees niet. Welke genezingen Hij ook uitvoerde, Hij bleef een normale menselijkheid bezitten en een gewoon menselijk leven leiden. De reden dat ik zeg dat in het tijdperk van Gods incarnatie het vlees al het werk van de Geest uitvoerde is dat Hij al het werk, ongeacht welk, in het vlees deed. Maar door Zijn werk beschouwden de mensen Zijn vlees niet als lichamelijk in essentie. Zijn vlees kon immers wonderen verrichten, en op sommige bijzondere momenten kon het dingen doen die het vlees overstegen. Al deze gebeurtenissen, zoals het veertig dagen lang op de proef worden gesteld of de verheerlijking op de berg, vonden natuurlijk plaats nadat Hij Zijn bediening was begonnen. Met Jezus was de bedoeling van de incarnatie van God dus niet af, maar slechts gedeeltelijk volbracht. Het leven dat Hij in het vlees leidde voordat Hij met Zijn werk begon was in alle opzichten volslagen normaal. Nadat Hij met het werk begon, behield Hij het omhulsel van Zijn vlees. Omdat Zijn werk een uitdrukking van goddelijkheid was, steeg het boven de normale functies van het vlees uit. Gods geïncarneerde vlees was immers anders dan mensen van vlees en bloed. In het dagelijks leven moest Hij natuurlijk voedsel, kleding, slaap en onderdak hebben, had Hij behoefte aan allerlei gewone noodzakelijkheden, en had Hij het verstand van een gewoon menselijk wezen en dacht Hij als zodanig. De mensen hielden Hem nog steeds voor een normaal mens, alleen het werk dat Hij deed was bovennatuurlijk. Wat Hij ook deed, Hij leefde eigenlijk in een gewone en normale menselijkheid, en voor zover Hij het werk uitvoerde, was Zijn verstand bepaald normaal, waren Zijn gedachten bijzonder helder, meer dan bij enig ander normaal mens het geval was. De vleesgeworden God moest wel een dergelijk denkpatroon en verstand hebben, want het goddelijke werk moest worden getoond door het vlees waarvan het verstand zeer normaal was en waarvan de gedachten bijzonder helder waren – alleen zo kon Zijn vlees het goddelijke werk uitdrukken. Gedurende de hele drieëndertig en een half jaar dat Jezus op aarde heeft geleefd, heeft Hij Zijn normale menselijkheid behouden. Maar door Zijn werk tijdens Zijn bediening van drie en een half jaar dachten de mensen dat Hij heel transcendent was, dat Hij veel bovennatuurlijker was dan daarvoor. In werkelijkheid bleef de normale menselijkheid van Jezus onveranderd zowel voor Hij met Zijn bediening begon als daarna. Zijn menselijkheid bleef al die tijd dezelfde, maar door het verschil tussen voor en na het begin van Zijn bediening, ontstonden er twee verschillende visies met betrekking tot Zijn vlees. Wat de mensen ook dachten, de vleesgeworden God behield de hele tijd Zijn oorspronkelijke, normale menselijkheid, want sinds God geïncarneerd was leefde Hij in het vlees, het vlees dat een normale menselijkheid had. Of Hij nu Zijn bediening aan het uitoefenen was of niet, de normale menselijkheid van Zijn vlees kon niet uitgewist worden omdat menselijkheid de essentie van vlees is. Voordat Jezus Zijn bediening uitvoerde bleef Zijn vlees heel gewoon en hield het zich met alle gewone menselijke handelingen bezig; Hij leek niet in het minst bovennatuurlijk en toonde geen tekenen van wonderen. Hij was toen eenvoudigweg een heel gewoon mens die God vereerde, hoewel Hij eerlijker was in de beoefening, eerlijker dan andere mensen. Zo manifesteerde Zijn volslagen normale menselijkheid zich. Omdat Hij, voordat Hij Zijn bediening op zich nam, helemaal geen werk deed was niemand zich bewust van Zijn identiteit, niemand zag dat Zijn vlees anders was dan dat van alle andere mensen, want Hij verrichtte zelfs niet één wonder en Hij deed zelfs niet een klein stukje van het werk van God. Echter, nadat Hij Zijn bediening begon te verrichten, behield Hij Zijn omhulsel van normale menselijkheid en bleef Hij met menselijke rede leven. Maar omdat Hij met het werk van God Zelf was begonnen, de bediening van Christus op zich had genomen en het werk waartoe stervelingen, mensen van vlees en bloed, niet in staat waren, namen de mensen aan dat Hij geen normale menselijkheid had en geen volledig gewoon vlees was, maar onvolledig vlees. Door het werk dat Hij uitvoerde zeiden de mensen dat Hij God in het vlees was zonder een normale menselijkheid. Een dergelijk begrip is onjuist, want de mensen begrepen het belang van de incarnatie van God niet. Dit misverstand ontstond doordat het werk dat God in het vlees had uitgedrukt het goddelijke werk was, uitgedrukt in een vlees met normale menselijkheid. God was in het vlees gekleed, Hij woonde in het vlees en Zijn werk in Zijn menselijkheid verhulde het gewone van Zijn menselijkheid. Daarom geloofden de mensen dat God geen normale menselijkheid bezat, maar uitsluitend goddelijkheid.

Tijdens Zijn eerste incarnatie heeft God het werk van de incarnatie niet afgemaakt. Hij heeft alleen de eerste stap van het werk dat God in het vlees moest doen, afgemaakt. Om het incarnatiewerk dus af te maken is God weer naar het vlees teruggekeerd en leeft Hij in alle gewoonheid en realiteit van het vlees, dat wil zeggen dat Hij het Woord van God duidelijk maakt in volkomen normaal en gewoon vlees, waarbij Hij het werk dat Hij nog niet af had nu afmaakt. In essentie is het tweede geïncarneerde vlees hetzelfde als het eerste, maar het is nog werkelijker, nog gewoner dan het eerste. Als gevolg is het lijden dat het tweede geïncarneerde vlees moet ondergaan erger dan de eerste keer, maar dit lijden is een gevolg van Zijn bediening in het vlees, wat anders is dan het lijden van de verdorven mens. Het komt ook uit de normale toestand en de werkelijkheid van Zijn vlees. Omdat Hij Zijn bediening in het volslagen normale en werkelijke vlees uitvoert, moet het vlees veel ontberingen ondergaan. Hoe normaler en reëler dit vlees is, hoe meer Hij bij de uitvoering van Zijn bediening zal lijden. Gods werk wordt tot uitdrukking gebracht in heel gewoon vlees, vlees dat helemaal niet bovennatuurlijk is. Omdat Zijn vlees gewoon is en ook het reddingswerk van de mens op de schouders moet nemen, lijdt Hij zelfs nog meer dan bovennatuurlijk vlees zou doen – en al dit lijden komt van de realiteit en de normale toestand van Zijn vlees. Je kan de essentie van het geïncarneerde vlees afleiden uit het lijden dat de twee geïncarneerde vlezen hebben ondergaan terwijl ze Hun bediening uitvoerden. Hoe normaler het vlees, hoe groter de ontbering die Hij moet ondergaan als Hij Zijn werk onderneemt; hoe reëler het vlees dat het werk onderneemt, hoe wreder de opvattingen die van de mensen, en hoe meer gevaar Hij loopt. En toch, hoe reëler het vlees is, en hoe meer het vlees de behoeften en het volledige gevoel van een gewoon mens kent, hoe beter Hij in staat is Gods werk in het vlees op zich te nemen. Het was het vlees van Jezus dat aan het kruis werd genageld, Zijn vlees dat Hij opgaf als zondoffer; het was door middel van vlees met een normale menselijkheid dat Hij Satan wist te verslaan en de mens helemaal redde van het kruis. En het is als volledig vlees dat God tijdens Zijn tweede incarnatie het werk van de overwinning uitvoert en Satan verslaat. Alleen vlees dat geheel normaal en werkelijk is kan het overwinningswerk in zijn geheel uitvoeren en een krachtige getuigenis afleggen. Dat wil zeggen, dat de overwinning op de mens effectief wordt gemaakt door de realiteit en normaalheid van God in het vlees, niet door bovennatuurlijke wonderen en openbaringen. De bediening van deze geïncarneerde God is te spreken, en daardoor de mens te overwinnen en volmaakt te maken, met andere woorden, het werk van de Geest gerealiseerd in het vlees, de taak van het vlees, is te spreken en daardoor de mens te overwinnen, te openbaren, volmaakt te maken en volledig te verstoten. En dus is het in het overwinningswerk dat Gods werk in het vlees volledig wordt volbracht. Het aanvankelijke verlossingswerk was slechts het begin van het incarnatiewerk. Het vlees dat het overwinningswerk uitvoert zal het gehele incarnatiewerk afmaken. Qua geslacht is de ene een man en de andere een vrouw, waarmee de betekenis van Gods incarnatie wordt afgerond en de opvattingen van de mens over God worden verdreven: God kan zowel man als vrouw worden, en de vleesgeworden God is in essentie geslachtloos. Hij heeft zowel de man als de vrouw gemaakt, en voor Hem is geen indeling naar geslacht. In dit stadium van het werk verricht God geen tekenen en wonderen, zodat het werk resultaat op zal leveren door middel van woorden. Dat komt bovendien omdat deze keer het werk van de vleesgeworden God niet de genezing van zieken en de uitdrijving van duivels inhoudt, maar de verovering van de mens door te spreken. Dit betekent dat het aangeboren vermogen dat het geïncarneerde vlees van God bezit het spreken van woorden en de verovering van de mens is, niet de genezing van zieken en verdrijving van duivels. Zijn werk in de normale menselijkheid is niet het verrichten van wonderen, niet de genezing van zieken en de uitdrijving van duivels, maar het spreken. En zo lijkt het tweede geïncarneerde vlees voor de mensen veel gewoner dan het eerste. De mensen zien dat de incarnatie van God geen leugen is, maar deze geïncarneerde God is anders van de geïncarneerde Jezus. Hoewel beiden de geïncarneerde God zijn, zijn Zij niet helemaal hetzelfde. Jezus bezat een normale menselijkheid, een gewone menselijkheid, maar Hij werd door vele wonderen en tekenen vergezeld. In deze vleesgeworden God ziet het menselijk oog geen tekenen of wonderen, geen genezing van zieken of uitdrijving van duivels, geen lopen over het meer of veertig dagen vasten. … Hij doet niet hetzelfde werk als Jezus, niet omdat in essentie Zijn vlees anders is dan dat van Jezus, maar omdat het niet Zijn bediening is zieken te genezen en duivels uit te drijven. Hij breekt Zijn eigen werk niet af en verstoort het niet. Omdat Hij de mens met Zijn echte woorden overwint, hoeft Hij hem niet met wonderen te onderwerpen. Zo is dit stadium er om het incarnatiewerk af te ronden. De vleesgeworden God die je vandaag ziet is een en al vlees, er is niets bovennatuurlijks aan Hem. Hij wordt ziek als ieder ander, heeft voedsel en kleding nodig net als anderen. Hij is volledig een vlees. Als de vleesgeworden God deze keer bovennatuurlijke tekenen en wonderen zou verrichten, als Hij zieken zou genezen en duivels uit zou drijven, of met één woord kon doden, hoe zou dan het overwinningswerk uitgevoerd kunnen worden? Hoe zou het werk onder de heidense landen verspreid kunnen worden? Zieken genezen en duivels uitdrijven was het werk van het Tijdperk van Genade, het was de eerste stap in het verlossingswerk, en nu God de mens van het kruis heeft gered doet Hij dat werk niet meer. Als er tijdens de laatste dagen een ‘God’ als Jezus zou verschijnen, een die zieken genas en duivels uitdreef en voor de mens gekruisigd zou worden, dan zou die ‘God’, hoewel Hij identiek zou zijn aan de beschrijving van God in de Bijbel en makkelijk te accepteren voor de mens, niet in essentie het vlees zijn dat gedragen wordt door de Geest van God, maar door een kwade geest. Het principe van Gods werk is namelijk nooit te herhalen wat Hij al heeft volbracht. En dus is het werk van Gods tweede incarnatie anders dan het werk van Zijn eerste. In de laatste dagen realiseert God het overwinningswerk in een gewoon, normaal vlees; Hij geneest de zieken niet, Hij wordt niet voor de mens gekruisigd, maar Hij spreekt eenvoudigweg woorden in het vlees, en overwint de mens in het vlees. Alleen dergelijk vlees is het vlees van de vleesgeworden God, alleen dergelijk vlees kan het werk van God in het vlees afmaken.

Of de vleesgeworden God in dit stadium nu ontberingen lijdt of Zijn bediening uitvoert, Hij doet dit om de betekenis van incarnatie af te ronden, want dit is de laatste incarnatie van God. God kan maar twee keer incarneren. Er kan geen derde keer zijn. De eerste incarnatie was een man, de tweede een vrouw, en dus is het beeld van Gods vlees compleet in de gedachten van de mens. Bovendien hebben de twee incarnaties Gods werk in het vlees al afgemaakt. De eerste keer bezat de vleesgeworden God normale menselijkheid om de betekenis van de incarnatie af te ronden. Deze keer bezit Hij ook normale menselijkheid, maar de betekenis van deze incarnatie is anders: ze is dieper, en Zijn werk heeft een diepgaander belang. De reden dat God opnieuw vlees is geworden is om de betekenis van incarnatie te completeren. Als God helemaal klaar is met dit stadium van Zijn werk, dan is de hele betekenis van incarnatie, dat wil zeggen van Gods werk in het vlees, klaar. Er rest dan geen werk meer in het vlees. Dat wil zeggen dat, van nu af aan, God nooit meer in het vlees zal komen om Zijn werk te doen. Alleen om de mensheid te redden en volmaakt te maken doet God het incarnatiewerk. Met andere woorden, het is geenszins gebruikelijk dat God vlees wordt, alleen in het belang van het werk. Door in het vlees te komen voor het werk laat Hij Satan zien dat God vlees is, een normaal persoon, een gewoon persoon – en toch kan Hij triomfantelijk over de wereld regeren, Satan verslaan, de mensheid verlossen, de mensheid overwinnen! Het doel van Satans werk is de mensheid te bederven, terwijl het doel van God is de mensheid te redden. Satan verstrikt de mens in een bodemloze put, terwijl God Hem daaruit redt. Satan zorgt dat alle mensen hem aanbidden, terwijl God ervoor zorgt dat zij aan Zijn heerschappij zijn onderworpen, want Hij is de Heer van de schepping. Al dit werk is door Gods twee incarnaties tot stand gekomen. In essentie is Zijn vlees de vereniging van menselijkheid en goddelijkheid en in het bezit van een normale menselijkheid. Zonder het geïncarneerde vlees van God zou God dus het resultaat van de redding van de mensheid niet kunnen bereiken en zonder de normale menselijkheid van Zijn vlees, zou Zijn werk in het vlees niet deze resultaten behalen. De essentie van Gods incarnatie is dat Hij een normale menselijkheid moet bezitten; als dit niet zo was zou dit tegen Gods oorspronkelijke bedoeling van geïncarneerd zijn indruisen.

Waarom zeg ik dat de bedoeling van de incarnatie niet klaar was met het werk van Jezus? Omdat het Woord niet geheel vlees werd. Wat Jezus deed was slechts een deel van het werk van God in het vlees; Hij deed alleen het verlossingswerk en niet het werk om de mens geheel voor Zich te winnen. Hierom is God nogmaals vleesgeworden in de laatste dagen. Dit stadium van het werk wordt ook in gewoon vlees gedaan, het wordt door een volslagen normaal mens verricht, een van wie de menselijkheid zelfs niet een beetje transcendent is. Met andere woorden, God is een compleet menselijk wezen geworden; Hij is een persoon met de identiteit van God, een compleet menselijk wezen, compleet vlees, die het werk uitvoert. Mensenogen zien een vleselijk lichaam dat in het geheel niet transcendent is, een heel gewoon persoon die de taal van de hemel spreekt, die geen wonderbaarlijke tekenen laat zien, geen wonderen verricht, laat staan in grote ontmoetingsplaatsen de innerlijke waarheid onthult ten aanzien van religie. Voor de mensen lijkt het werk van het tweede geïncarneerde vlees totaal niet op dat van het eerste, zo sterk zelfs dat deze twee niets gemeen lijken te hebben, en niets van het eerste werk deze keer kan worden herkend. Hoewel het werk van het tweede geïncarneerde vlees anders is dan dat van het eerste, bewijst dat nog niet dat Zij niet uit dezelfde bron voortkomen. Of de bron hetzelfde is hangt af van de aard van het werk dat door beide vlezen wordt gedaan, en niet van Hun omhulsel. Gedurende de drie stadia van Zijn werk is God tweemaal geïncarneerd en beide keren luidt het werk van God een nieuw tijdperk in, kondigt het nieuw werk aan; de incarnaties vullen elkaar aan. Het menselijke oog kan onmogelijk zien dat deze twee vlezen uit dezelfde bron stammen. Het hoeft geen betoog dat dit de mogelijkheden van het menselijk oog en het menselijk verstand te boven gaat. Maar in Hun essentie zijn Zij hetzelfde, want Hun werk vindt zijn oorsprong in dezelfde Geest. Of de beide geïncarneerde vlezen voortkomen uit dezelfde bron kan niet worden vastgesteld aan de hand van het tijdperk en de plaats waar Zij geboren zijn, of andere dergelijke factoren, maar aan de hand van het goddelijke werk dat Zij tot uitdrukking hebben gebracht. Het tweede geïncarneerde vlees verricht niets van het werk dat Jezus verrichtte, want Gods werk houdt zich niet aan gewoontes, maar opent steeds een nieuw pad. Het tweede geïncarneerde vlees heeft niet als doel de indruk die het eerste vlees op het verstand van de mensen maakte dieper of meer solide te maken, maar om deze aan te vullen en te vervolmaken, om de kennis van de mens over God te verdiepen, om alle regels die in het hart van de mens leven te overtreden, en de valse beelden van God in het hart van de mens weg te vagen. Je kunt zeggen dat geen enkel stadium van Gods eigen werk de mens volledige kennis van Hem kan bieden; ieder stadium biedt slechts een deel, niet het geheel. Hoewel God Zijn gezindheid helemaal duidelijk heeft gemaakt, blijft de kennis van de mens door zijn beperkte verstandelijke vermogens toch onvolledig. Met het gebruik van menselijke taal kan het geheel van Gods gezindheid onmogelijk worden overgedragen. Bovendien, hoe kan één enkel stadium van Zijn werk God volledig tot uitdrukking brengen? Hij werkt in het vlees onder het mom van Zijn normale menselijkheid, en je kunt Hem alleen kennen door de uitdrukking van Zijn goddelijkheid, niet door Zijn lichamelijk omhulsel. God wordt vlees om zich door de mens te laten kennen door middel van Zijn diverse werken, en geen twee stadia van Zijn werk zijn hetzelfde. Alleen zo kan de mens volledige kennis over Gods werk in het vlees verwerven zonder tot één aspect te zijn beperkt. Hoewel het werk van de twee geïncarneerde vlezen anders is, is de essentie van de vlezen en de bron van Hun werk identiek. Ze bestaan alleen om de twee verschillende stadia van het werk uit te voeren, en ze ontstaan in twee verschillende tijdperken. Hoe dan ook, Gods geïncarneerde vlezen hebben dezelfde essentie en oorsprong – dit is een waarheid die niemand kan ontkennen.

Gods werk en de praktijk van de mens

Gods werk onder de mensen is onlosmakelijk met de mens verbonden, want dit werk is op de mens gericht. Hij is ook het enige door God geschapen wezen dat van God kan getuigen. Het leven en alle activiteiten van de mens zijn onlosmakelijk met God verbonden; alles wordt door de hand van God bestuurd en men kan zelfs zeggen dat niemand buiten God om kan bestaan. Niemand kan dit ontkennen, want het is een feit. Alles wat God doet, is ten behoeve van de mensheid en gericht tegen de snode plannen van Satan. Alles wat de mens nodig heeft, komt van God en God is de bron van het leven van de mens. De mens kan zich dus gewoonweg niet van God losmaken. God heeft bovendien nooit de intentie gehad om Zich van de mens los te maken. Het werk dat God doet, is ten behoeve van de hele mensheid en Zijn gedachten zijn altijd welwillend. Voor de mens zijn het werk van God en de gedachten van God (dat wil zeggen Gods wil) dus allebei ‘visies’ die de mens moet kennen. Zulke visies zijn ook het management van God en het werk dat onmogelijk door de mens gedaan kan worden. De eisen die God intussen tijdens Zijn werk aan de mens stelt, worden de ‘praktijk’ van de mens genoemd. Visies zijn het werk van God Zelf; of ze zijn Zijn wil voor de mensheid of de oogmerken en betekenis van Zijn werk. Visies kunnen ook als onderdeel van het management worden beschouwd, want dit management is het werk van God en is op de mens gericht, wat wil zeggen dat dit het werk is dat God onder de mensen doet. Dit werk is het bewijs en het pad waardoor de mens God leert kennen en is van het grootste belang voor de mens. Als mensen geen aandacht schenken aan Gods werk maar in plaats daarvan alleen aandacht schenken aan de leerstellingen van geloof in God of aan onbeduidende, onbelangrijke details, dan zullen ze God simpelweg niet kennen en bovendien niet naar Gods hart zijn. Het werk van God dat uitermate nuttig voor de mens is om God te leren kennen wordt visies genoemd. Deze visies zijn het werk van God, de wil van God en de oogmerken en betekenis van Gods werk; ze zijn de mens allemaal tot nut. Praktijk duidt op dat wat de mens behoort te doen, wat de schepselen die God volgen moeten doen, en het is ook de plicht van de mens. Wat de mens behoort te doen, heeft de mens niet vanaf het allereerste begin begrepen, maar zijn de eisen die God tijdens Zijn werk aan de mens stelt. Deze eisen worden gaandeweg diepzinniger en verhevener terwijl God werkt. Tijdens het Tijdperk van de Wet moest de mens bijvoorbeeld de wet volgen en tijdens het Tijdperk van Genade moest de mens het kruis dragen. Het Tijdperk van het Koninkrijk is anders: de eisen aan de mens zijn hoger dan die tijdens het Tijdperk van de Wet en het Tijdperk van Genade. Naarmate de visies verhevener worden, worden de eisen aan de mens ook steeds hoger; ze worden steeds duidelijker en reëler. Ook de visies worden steeds reëler. Deze vele reële visies bevorderen niet alleen de gehoorzaamheid van de mens aan God, maar bevorderen bovendien zijn kennis van God.

Vergeleken met eerdere tijdperken is het werk van God tijdens het Tijdperk van het Koninkrijk praktischer, meer gericht op het wezen van de mens en veranderingen in zijn gezindheid, en beter in staat om te getuigen van God Zelf voor allen die Hem volgen. Met andere woorden: God laat met Zijn werk in het Tijdperk van het Koninkrijk meer van Zichzelf zien dan op enig moment in het verleden, wat betekent dat de visies die de mens behoort te kennen, verhevener zijn dan in enig eerder tijdperk. Omdat Gods werk onder de mensen in onbekend terrein terecht is gekomen, zijn de visies die de mens tijdens het Tijdperk van het Koninkrijk leert kennen het meest verheven onder al het managementwerk. Gods werk is op onbekend terrein terechtgekomen, dus zijn de visies die de mens moet kennen de hoogste van alle visies geworden. De resulterende praktijk van de mens is eveneens hoger dan in enig eerder tijdperk, want de praktijk van de mens verandert mee met de visies, en de vervolmaking van de visies markeert ook de vervolmaking van de eisen aan de mens. Zodra Gods management helemaal tot stilstand komt, stopt de praktijk van de mens ook, en zonder het werk van God heeft de mens geen keus dan zich aan de leer van vroegere tijden te houden, hij kan zich nergens anders toe wenden. Zonder nieuwe visies zal er geen nieuwe praktijk door de mens zijn; zonder complete visies zal er geen volmaakte praktijk door de mens zijn; zonder verhevener visies zal er geen verhevener praktijk door de mens zijn. De praktijk van de mens verandert verder met de voetstappen van God, de kennis en ervaring van de mens veranderen eveneens verder met Gods werk. Hoe capabel de mens ook is, toch is hij onlosmakelijk met God verbonden, en als God ook maar even zou stoppen met werken, zou de mens direct sterven vanwege Zijn toorn. De mens heeft niets om over op te scheppen, want hoe verheven iemands kennis vandaag ook is, hoe gedegen zijn ervaringen ook zijn, hij is onlosmakelijk met Gods werk verbonden – want de praktijk van de mens en wat hij in zijn geloof in God dient te zoeken, zijn onlosmakelijk verbonden met de visies. In elke instantie van Gods werk zijn er visies die de mens dient te kennen, en daaropvolgend worden er gepaste eisen aan de mens gesteld. Zonder deze visies als fundament zou de mens simpelweg niet tot praktiseren in staat zijn en zou de mens God evenmin onwankelbaar kunnen volgen. Als de mens God niet kent of Gods wil niet begrijpt, is alles wat de mens doet zinloos en kan God er nooit Zijn goedkeuring aan geven. Hoeveel talenten de mens ook heeft, toch blijft hij onlosmakelijk verbonden met Gods werk en Gods leiding. Hoe goed de mens ook handelt of hoeveel acties de mens ook uitvoert, het werk van God blijft onvervangbaar. En dus is de praktijk van de mens onder alle omstandigheden onlosmakelijk verbonden met de visies. Zij die de nieuwe visies niet aanvaarden, hebben geen nieuwe praktijk. Hun praktijk heeft niets te maken met de waarheid, omdat ze leerstellingen aanhangen en zich aan de dode wet houden; ze hebben helemaal geen nieuwe visies en bijgevolg brengen ze uit het nieuwe tijdperk ook niets in praktijk. Ze zijn de visies kwijtgeraakt en zijn daarmee ook het werk van de Heilige Geest en de waarheid kwijtgeraakt. Zij die zonder de waarheid zijn, zijn het product van dwaasheid, zij zijn de belichaming van Satan. Wat voor persoon iemand ook is, hij kan niet zonder de visies van Gods werk en kan niet verstoken zijn van de aanwezigheid van de Heilige Geest; zodra iemand de visies kwijtraakt, daalt hij onmiddellijk af in Hades en leeft hij in duisternis. Mensen zonder visies zijn mensen die God dwaas volgen, ze zijn zonder het werk van de Heilige Geest en ze leven in de hel. Zulke mensen streven niet naar de waarheid maar in plaats daarvan gebruiken zij de naam van God als een uithangbord. Mensen die het werk van de Heilige Geest niet kennen, die de vleesgeworden God niet kennen, die de drie fases van het werk in het geheel van Gods management niet kennen – zij kennen de visies niet en dus zijn ze zonder de waarheid. En zijn zij die de waarheid niet bezitten niet allemaal kwaaddoeners? Zij die bereid zijn om de waarheid in praktijk te brengen, die bereid zijn om kennis van God te zoeken en die werkelijk met God meewerken, zijn mensen voor wie de visies als fundament fungeren. Zij worden door God goedgekeurd omdat ze met God meewerken en het is deze medewerking die de mens in praktijk moet brengen.

De visies omvatten vele paden om te beoefenen. De visies omvatten ook de praktische eisen aan de mens, alsook het werk van God dat de mens behoort te kennen. In het verleden kwam tijdens speciale bijeenkomsten of de grote bijeenkomsten op verschillende plaatsen maar één aspect van het pad van de praktijk ter sprake. Die praktijk was dat wat tijdens het Tijdperk van Genade in praktijk gebracht moest worden en had vrijwel niets met de kennis van God te maken, want de visie van het Tijdperk van Genade was slechts de visie van Jezus’ kruisiging en er waren geen verhevener visies. De mens werd geacht niet meer te kennen dan het werk van Zijn verlossing van de mensheid door de kruisiging, dus tijdens het Tijdperk van Genade waren er geen andere visies die de mens kon leren kennen. Op die manier had de mens slechts zeer karige kennis van God en naast de kennis van Jezus’ liefde en ontferming waren er maar enkele eenvoudige en jammerlijke dingen die hij in praktijk kon brengen, dingen die bij lange na niet kunnen tippen aan vandaag. In het verleden kon de mens niet spreken over een praktische kennis van Gods werk, welke vorm zijn samenkomst ook aannam, laat staan dat ook maar iemand duidelijk kon zeggen wat het meest geschikte pad van de praktijk voor de mens was om te bewandelen. De mens voegde slechts enkele eenvoudige details toe aan een fundament van verdraagzaamheid en geduld; er was simpelweg geen verandering in het wezen van zijn praktijk, want binnen hetzelfde tijdperk deed God geen nieuwer werk. De enige eisen die Hij aan de mens stelde, waren verdraagzaamheid en geduld, of het kruis dragen. Buiten zulke praktijken waren er geen hogere visies dan de kruisiging van Jezus. In het verleden was er geen sprake van andere visies omdat God niet heel veel werk deed en omdat Hij maar beperkte eisen aan de mens stelde. Op die manier kon de mens, wat hij ook deed, deze grenzen niet overtreden, grenzen die slechts enkele eenvoudige en oppervlakkige zaken inhielden die de mens in praktijk moest brengen. Ik spreek vandaag over andere visies omdat er vandaag meer werk is gedaan, werk dat het Tijdperk van de Wet en het Tijdperk van Genade in zeer grote mate overstijgt. De eisen aan de mens zijn eveneens een stuk hoger dan in voorbije tijdperken. Als de mens niet in staat is om zulk werk volledig te kennen, zou het geen grote betekenis in zich hebben; men kan zeggen dat de mens moeite zal hebben om zulk werk volledig te kennen als hij er niet zijn hele leven echt moeite voor doet. In het overwinningswerk zou enkel maar praten over het pad van de praktijk de overwinning van de mens onmogelijk maken. Alleen praten over de visies zonder enige eisen aan de mens te stellen, zou de overwinning van de mens eveneens onmogelijk maken. Als er alleen over het pad van de praktijk gesproken werd, zou het onmogelijk zijn de mens in zijn achilleshiel te treffen of de opvattingen van de mens te verjagen, en ook zou het onmogelijk zijn om de mens compleet te overwinnen. Visies zijn het belangrijkste instrument om de mens te overwinnen, maar als er geen pad van praktijk was naast de visies, zou de mens geen manier hebben om te kunnen volgen en geen enkele manier hebben om binnen te gaan. Dit is van begin tot eind het principe van Gods werk geweest: in de visies ligt besloten wat in praktijk gebracht kan worden en er zijn dus ook visies naast datgene wat in praktijk gebracht kan worden. De mate van veranderingen in het leven en de gezindheid van de mens gaat samen met veranderingen in de visies. Als de mens het alleen van zijn eigen inspanningen moest hebben, zou het voor hem onmogelijk zijn om enige betekenisvolle verandering te bewerkstelligen. De visies spreken over het werk van God Zelf en over het management van God. Praktijk duidt op het pad van iemands praktische beoefening en op de weg van het menselijk bestaan; in al het management van God is de relatie tussen visies en praktijk de relatie tussen God en de mens. Als de visies werden weggenomen of als ze alleen ter sprake kwamen zonder de praktijk te noemen, of als er alleen visies waren en de praktijk voor de mens werd uitgewist, dan zou men zulke dingen niet als het management van God kunnen beschouwen en kan men al helemaal niet zeggen dat het werk van God ten behoeve van de mensheid wordt verricht; op deze manier zou niet alleen de plicht van de mens worden weggenomen, maar zou het oogmerk van Gods werk ermee ontkend worden. Als de mens van begin tot eind alleen maar in de praktijk bezig moest zijn zonder dat Gods werk een rol speelde en als de mens het werk van God ook niet hoefde te kennen, dan zou men zulk werk al helemaal niet het management van God kunnen noemen. Als de mens God en Gods wil niet kende en zijn praktijk blind beoefende op een vage en abstracte wijze, dan zou hij nooit een volkomen gekwalificeerd schepsel worden. Deze twee dingen zijn dus allebei onontbeerlijk. Als alleen het werk van God er was, dat wil zeggen als alleen de visies er waren en er geen sprake was van medewerking of praktijk door de mens, dan zou men zulke zaken niet het management van God kunnen noemen. Als er alleen sprake was van de praktijk en intrede van de mens, zou dit eveneens onaanvaardbaar zijn, hoe verheven het door de mens bewandelde pad ook was. Het binnengaan van de mens moet gaandeweg veranderen samen met het werk en de visies; het kan niet bij wijze van een gril veranderen. De principes van de praktijk van de mens zijn niet vrij en onbeperkt, maar zijn binnen bepaalde grenzen ingesteld. Zulke principes veranderen tegelijk met de visies van het werk. Daarom komt Gods management uiteindelijk neer op Gods werk en de praktijk van de mens.

Het managementwerk kwam alleen tot stand vanwege de mensheid, wat wil zeggen dat het alleen tot stand kwam vanwege het bestaan van de mensheid. Er was geen management vóór de mensheid of in het begin, toen de hemelen en aarde en alle dingen geschapen werden. Als er in al het werk van God geen praktijk was die de mens ten goede komt, dat wil zeggen: als God geen gepaste eisen stelde aan de verdorven mensheid (als er in al het werk dat God doet geen geschikt pad voor de praktijk van de mens was), dan zou men dit werk niet Gods management kunnen noemen. Als het gehele werk van God alleen bestond uit de verdorven mensheid vertellen hoe men de praktijk moest beoefenen en God Zijn eigen werkzaamheden niet uitvoerde en geen greintje van Zijn almacht of wijsheid toonde, dan zou de mens niets van Gods gezindheid weten, hoe hoog Gods eisen aan de mens ook waren, hoe lang God ook onder de mensen leefde; als dat het geval was, zou zulk werk het helemaal niet verdienen om Gods management genoemd te worden. Het werk van Gods management is eenvoudig gezegd het werk dat God doet en al het werk dat mensen die door God gewonnen zijn onder de leiding van God uitvoeren. Zulk werk kan als management samengevat. Met andere woorden, Gods werk onder de mensen, alsook de medewerking met Hem door allen die Hem volgen worden gezamenlijk management genoemd. Hier wordt het werk van God visies genoemd en de medewerking van de mens praktijk. Hoe verhevener Gods werk (dat wil zeggen hoe verhevener de visies), hoe meer Gods gezindheid aan de mens duidelijk wordt gemaakt, hoe meer het afwijkt van de opvattingen van de mens en hoe verhevener de praktijk en medewerking van de mens worden. Hoe hoger de eisen aan de mens, hoe meer Gods werk afwijkt van de opvattingen van de mens, waardoor ook de beproevingen van de mens toenemen en de normen die aan hem gesteld worden hoger worden. Aan het einde van dit werk zullen alle visies voltooid zijn en zal wat de mens in praktijk moet brengen het hoogtepunt van volmaaktheid bereikt hebben. Dit zal ook de tijd zijn wanneer ieder naar zijn soort wordt ingedeeld, want wat de mens moet weten, zal aan de mens zijn getoond. Wanneer de visies dus hun hoogtepunt bereiken, zal het werk daarmee ook zijn einde naderen en zal de praktijk van de mens ook zijn hoogtepunt bereikt hebben. De praktijk van de mens is gebaseerd op het werk van God, en het management van God komt alleen volledig tot uitdrukking dankzij de praktijk en de medewerking van de mens. De mens is het pronkstuk van Gods werk, het voorwerp van al het management van God en hij is ook het product van Gods gehele management. Als God alleen werkte, zonder medewerking van de mens, zou er niets zijn dat als kristallisatie van Zijn hele werk kon dienen, en dan zou Gods management ook geen greintje betekenis hebben. Behalve door Gods werk, is het alleen doordat God gepaste voorwerpen uitkiest om Zijn werk tot uitdrukking te brengen en de almacht en wijsheid ervan te bewijzen, kan God het oogmerk van Zijn management bereiken, alsook het oogmerk om met behulp van al dit werk Satan volledig te verslaan. Daarom is de mens een onmisbaar onderdeel van het werk van Gods management en is de mens de enige die Gods management vruchten kan laten voortbrengen en zijn ultieme oogmerk kan laten verwezenlijken; geen andere levensvorm dan de mens kan zo’n rol vervullen. Wil de mens de ware kristallisatie van Gods managementwerk worden, dan moet de ongehoorzaamheid van de verdorven mensheid geheel worden uitgebannen. Dit vereist dat de mens een geschikte praktijk krijgt aangereikt voor verschillende tijden en dat God het bijbehorende werk onder de mensen uitvoert. Alleen op deze manier zal er uiteindelijk een groep mensen gewonnen worden die de kristallisatie van Gods managementwerk vormt. Gods werk onder de mensen kan geen getuigenis afleggen van God Zelf door het werk van God alleen; om dat te bereiken, zijn voor zo’n getuigenis levende menselijke wezens vereist die geschikt zijn voor Zijn werk. God zal eerst op deze mensen inwerken, door wie Zijn werk vervolgens tot uitdrukking wordt gebracht en zo zal dit getuigenis van Hem onder alle schepselen afgelegd worden, en daarin zal God dan het oogmerk van Zijn werk bereikt hebben. God werkt niet alleen om Satan te verslaan, want Hij kan niet rechtstreeks getuigenis van Zichzelf afleggen onder alle schepselen. Deed Hij dat wel, dan zou het onmogelijk zijn om de mens volledig te overtuigen, dus God moet wel op de mens inwerken om hem te overwinnen, alleen dan kan Hij getuigenis verkrijgen onder alle schepselen. Als het alleen God was die werkte, zonder de medewerking van de mens, of als de mens niet hoefde mee te werken, dan zou de mens Gods gezindheid nooit kunnen leren kennen en altijd onwetend blijven inzake Gods wil; Gods werk zou dan niet het werk van Gods management genoemd kunnen worden. Als de mens alleen zelf streefde, zocht en hard werkte, zonder het werk van God te begrijpen, zou de mens grappen uithalen. Zonder het werk van de Heilige Geest is wat de mens doet van Satan, is hij opstandig en een kwaaddoener; Satan is te zien in alles wat de verdorven mensheid doet en er is niets wat met God strookt, en het enige wat de mens doet is de manifestatie van Satan. Niets in alles waarvan gesproken is, is zonder visies en praktijk. Op het fundament van visies vindt de mens de praktijk en het pad van gehoorzaamheid, zodat hij zijn opvattingen aan de kant kan zetten en de dingen kan verkrijgen die hij in het verleden niet heeft gehad. God vereist dat de mens met Hem meewerkt, dat de mens zich volledig aan Zijn eisen onderwerpt en de mens vraagt om het werk dat God Zelf doet te aanschouwen, om de almacht van God te ervaren en Gods gezindheid te kennen. Dit alles vormt, samengevat, het management van God. Gods verbintenis met de mens is het management, en het is het grootste management.

Visies hebben vooral betrekking op het werk van God Zelf, de praktijk is iets wat de mens behoort te doen en heeft totaal geen betrekking op God. Het werk van God wordt door God Zelf voltooid en de praktijk van de mens wordt door de mens zelf bewerkstelligd. Wat God Zelf behoort te doen, hoeft de mens niet te doen en wat de mens in praktijk behoort te brengen, heeft niets met God van doen. Het werk van God is Zijn eigen bediening en heeft geen betrekking op de mens. Dit werk hoeft de mens niet te doen en bovendien zou de mens niet in staat zijn om het werk te doen dat God behoort te doen. Wat de mens in de praktijk behoort te brengen, moet de mens tot stand brengen, of het nu het offeren van zijn leven betreft of zich aan Satan overleveren om getuigenis af te leggen – dit alles moet de mens tot stand brengen. God Zelf voltooit al het werk dat Hij geacht wordt te doen en wat de mens moet doen, wordt hem getoond; de uitvoering van het resterende werk wordt aan de mens overgelaten. God doet geen aanvullend werk. Hij doet alleen het werk dat binnen Zijn bediening valt, toont de mens alleen de weg en doet alleen het werk om de weg te openen, niet het werk om de weg te bereiden; iedereen behoort dit te begrijpen. De waarheid in praktijk brengen, betekent de woorden van God in praktijk brengen en dit alles is de plicht van de mens, is wat de mens behoort te doen en heeft absoluut niets van doen met God. Als de mens eist dat God, op dezelfde wijze als de mens, ook kwelling en loutering ondergaat in de waarheid, is de mens ongehoorzaam. Gods werk is het uitvoeren van Zijn bediening en de plicht van de mens is alle aanwijzingen van God op te volgen, zonder enige weerstand. De mens moet zien te bereiken wat hij tot stand behoort te brengen, ongeacht de manier waarop God werkt of leeft. Alleen God Zelf kan eisen stellen aan de mens, dat wil zeggen: alleen God Zelf is in staat om eisen aan de mens te stellen. De mens behoort geen keuze te hebben en behoort zich alleen maar volledig over te geven en in de praktijk aan de slag te gaan; deze rede dient de mens te bezitten. Zodra het werk dat God Zelf behoort te doen, voltooid is, moet de mens het ervaren, stap voor stap. Als de mens aan het eind, wanneer al het management van God is voltooid, nog steeds niet gedaan heeft wat God vereist, dan moet de mens gestraft worden. Als de mens niet aan de eisen van God voldoet, komt dat door zijn ongehoorzaamheid; het betekent niet dat God niet grondig genoeg geweest is in Zijn werk. Allen die Gods woorden niet in praktijk kunnen brengen, die niet aan Gods eisen kunnen voldoen, die niet trouw kunnen zijn en hun plicht niet kunnen vervullen, zullen allemaal gestraft worden. Wat jullie vandaag wordt gevraagd te bereiken, zijn geen aanvullende eisen, maar de plicht van de mens en wat alle mensen behoren te doen. Als jullie niet in staat zijn om zelfs maar jullie plicht te doen, of die goed te doen, roepen jullie dan geen problemen over jezelf af? Flirten jullie dan niet met de dood? Hoe kunnen jullie dan nog steeds verwachten dat jullie een toekomst en vooruitzichten hebben? Het werk van God wordt verricht ten behoeve van de mensheid en de medewerking van de mens wordt verleend ten behoeve van Gods management. Nadat God alles heeft gedaan wat Hij behoort te doen, wordt van de mens geëist dat hij zich volop inzet in zijn praktijk en meewerkt met God. De mens dient zich in het werk van God geen moeite te sparen, zijn trouw te tonen, zich niet te wentelen in talloze opvattingen en niet passief op de dood te gaan zitten wachten. God kan Zichzelf voor de mens opofferen, waarom kan de mens dan niet zijn trouw aan God tonen? God is één van hart en één van zin jegens de mens, waarom kan de mens dan niet een beetje meewerken? God werkt voor de mensheid, waarom kan de mens dan niet wat van zijn plicht uitvoeren ten behoeve van Gods management? Gods werk is zover gekomen, toch zien jullie wel maar handelen jullie nog steeds niet, jullie horen wel maar komen niet in beweging. Zijn zulke mensen niet voor het verderf bestemd? God heeft Zijn alles al aan de mens toegewijd, waarom is de mens dan niet in staat om zijn plicht ernstig te vervullen? Gods werk is voor Hem Zijn eerste prioriteit en het werk van Zijn management is van het grootste belang. Gods woorden in praktijk brengen en aan Gods eisen voldoen, zijn voor de mens zijn eerste prioriteit. Dit behoren jullie allemaal te begrijpen. De woorden die tot jullie gesproken zijn, hebben de kern van jullie wezen bereikt en Gods werk is op onbekend terrein terechtgekomen. Veel mensen begrijpen nog steeds niet de waarheid of onwaarheid van deze weg; ze wachten nog steeds af zonder hun plicht te vervullen. In plaats daarvan onderzoeken ze elk woord en iedere daad van God, ze letten op wat Hij eet en draagt en hun opvattingen worden steeds ernstiger. Maken zulke mensen geen gedoe over niets? Hoe kunnen zij mensen zijn die God zoeken? En hoe kunnen zij mensen zijn die de intentie hebben zich aan God te onderwerpen? Ze zetten hun trouw en plicht op een laag pitje en concentreren zich in plaats daarvan op waar God zich bevindt. Zij zijn een schande! Als de mens alles heeft begrepen wat hij behoort te begrijpen en alles in praktijk heeft gebracht wat hij in praktijk behoort te brengen, zal God zeker Zijn zegen over de mens uitstorten, want wat Hij van de mens eist, is de plicht van de mens en wat de mens behoort te doen. Als de mens niet in staat is om te begrijpen wat hij behoort te begrijpen en niet in praktijk kan brengen wat hij in praktijk behoort te brengen, zal de mens gestraft worden. Zij die niet met God meewerken, zijn vijandig jegens God, zij die het nieuwe werk niet aanvaarden, zijn ertegen, ook als zulke mensen niets doen wat er duidelijk tegen ingaat. Allen die de waarheid volgens de eisen van God niet in praktijk brengen, zijn mensen die bewust ingaan tegen en ongehoorzaam zijn aan de woorden van God, zelfs als zulke mensen speciale aandacht aan het werk van de Heilige Geest schenken. Mensen die Gods woorden niet gehoorzamen en zich niet aan God onderwerpen, zijn opstandig en zij verzetten zich tegen God. Mensen die hun plicht niet vervullen, zijn mensen die niet met God meewerken en mensen die niet met God meewerken, zijn mensen die het werk van de Heilige Geest niet aanvaarden.

Wanneer Gods werk en Zijn management een bepaald punt bereiken, zijn allen die naar Zijn hart zijn in staat om aan Zijn eisen te voldoen. God stelt eisen aan de mens volgens Zijn eigen normen en volgens wat de mens moet kunnen bewerkstelligen. Terwijl er sprake is van Zijn management, wijst Hij de mens ook de weg en voorziet Hij de mens van een pad om te overleven. Het management van God en de praktijk van de mens zijn allebei van dezelfde fase van het werk en worden tegelijkertijd uitgevoerd. Praten over Gods management heeft betrekking op veranderingen in de gezindheid van de mens en praten over wat de mens behoort te doen, en over veranderingen in de gezindheid van de mens, heeft betrekking op het werk van God; beide kunnen op geen enkel moment van elkaar gescheiden worden. De praktijk van de mens verandert stap voor stap. Dat komt omdat Gods eisen aan de mens eveneens veranderen en omdat Gods werk voortdurend verandert en voorwaarts gaat. Als de praktijk van de mens in leerstellingen blijft hangen, bewijst dit dat hij Gods werk en leiding is kwijtgeraakt; als de praktijk van de mens nooit verandert of dieper gaat, bewijst dit dat de praktijk van de mens wordt beoefend volgens de wil van de mens en niet de beoefening van de waarheid is; als de mens geen pad heeft om te bewandelen, is hij reeds in de handen van Satan gevallen, en wordt hij door Satan beheerst, wat betekent dat hij door boze geesten beheerst wordt. Als de praktijk van de mens niet dieper gaat, dan zal Gods werk zich niet ontwikkelen en als er geen verandering is in Gods werk, zal de intrede van de mens tot stilstand komen; dit is onvermijdelijk. Als de mens zich door al het werk van God heen altijd aan de wet van Jehova zou houden, zou Gods werk niet voorwaarts kunnen gaan en zou het helemaal niet mogelijk zijn om het hele tijdperk te voleindigen. Als de mens altijd aan het kruis vasthield en geduld en nederigheid beoefende, zou Gods werk onmogelijk voorwaarts kunnen blijven gaan. Zesduizend jaar management kan gewoonweg niet worden voleindigd onder mensen die alleen de wet aanhangen of alleen aan het kruis vasthouden en geduld en nederigheid beoefenen. In plaats daarvan wordt het gehele werk van Gods management afgesloten onder de mensen in de laatste dagen, zij die God kennen en die zijn teruggewonnen uit de greep van Satan en die zich volledig van de invloed van Satan hebben ontdaan. Dit is de onherroepelijke richting van Gods werk. Waarom zegt men dat de praktijk van mensen in de religieuze kerken achterhaald is? Dat komt omdat wat ze in praktijk brengen, losstaat van het huidige werk. In het Tijdperk van Genade was wat ze in praktijk brachten goed, maar het tijdperk is voorbij en Gods werk is veranderd, zodat hun praktijk gaandeweg achterhaald is geraakt. Het is achtergelaten door het nieuwe werk en het nieuwe licht. Op basis van het oorspronkelijke fundament is het werk van de Heilige Geest diverse stappen dieper gegaan. Toch blijven die mensen hangen in de oorspronkelijke fase van Gods werk en klampen ze zich nog steeds vast aan de oude praktijken en het oude licht. Gods werk kan in drie of vijf jaar tijd enorm veranderen, dus zouden er in de loop van 2.000 jaar niet nog grotere transformaties optreden? Als de mens geen nieuw licht of nieuwe praktijk heeft, betekent dit dat hij geen gelijke tred met het werk van de Heilige Geest heeft gehouden. Dit is een gebrek van de mens; het bestaan van Gods nieuwe werk kan niet ontkend worden omdat mensen die het werk van de Heilige Geest eerder hadden zich vandaag nog steeds aan achterhaalde praktijken houden. Het werk van de Heilige Geest gaat altijd voorwaarts en allen die in de stroom van de Heilige Geest zijn, behoren ook dieper voort te gaan en te veranderen, stap voor stap. Ze moeten niet stoppen bij een bepaalde fase. Alleen mensen die het werk van de Heilige Geest niet kennen, zouden bij Zijn oorspronkelijke werk blijven en het nieuwe werk van de Heilige Geest niet aanvaarden. Alleen mensen die ongehoorzaam zijn, zouden niet in staat zijn om het werk van de Heilige Geest te verkrijgen. Als de praktijk van de mens geen gelijke tred houdt met het nieuwe werk van de Heilige Geest, is de praktijk van de mens zeker afgesneden van het huidige werk en strookt die zeker niet met het huidige werk. Zulke ouderwetse mensen zijn simpelweg niet in staat om Gods wil te volbrengen en kunnen al helemaal geen mensen worden die uiteindelijk standvastig zullen staan in hun getuigenis voor God. Het gehele managementwerk kon bovendien niet afgesloten worden te midden van een dergelijke groep mensen. Voor mensen die zich eens aan de wet van Jehova hielden en voor mensen die eens voor het kruis leden, geldt dat als zij de fase van het werk in de laatste dagen niet kunnen aanvaarden, alles wat ze deden dan voor niets en nutteloos geweest zal zijn. De duidelijkste expressie van het werk van de Heilige Geest ligt in het omarmen van het hier en nu, niet het vastklampen aan het verleden. Mensen die geen gelijke tred hebben gehouden met het huidige werk en die zijn afgesneden van de praktijk van vandaag, zijn mensen die het werk van de Heilige Geest tegenwerken en niet aanvaarden. Zulke mensen tarten het huidige werk van God. Hoewel ze vasthouden aan het licht uit het verleden, kan niet ontkend worden dat ze het werk van de Heilige Geest niet kennen. Waarom is er zoveel gesproken over de veranderingen in de praktijk van de mens, over de verschillen in de praktijk tussen het verleden en het heden, over hoe de praktijk werd beoefend in het vorige tijdperk en over hoe dat vandaag wordt gedaan? Er is altijd sprake geweest van die verschillen in de praktijk van de mens, omdat het werk van de Heilige Geest voortdurend voorwaarts gaat en de praktijk van de mens daarmee ook voortdurend moet veranderen. Als de mens in één fase blijft hangen, bewijst dit zijn onvermogen om gelijke tred te houden met Gods nieuwe werk en het nieuwe licht; het bewijst niet dat Gods managementplan niet veranderd is. Mensen buiten de stroom van de Heilige Geest denken altijd dat ze gelijk hebben, maar in feite is Gods werk in hen lang geleden opgehouden en is het werk van de Heilige Geest verre van hen. Het werk van God werd al lang geleden overgedragen aan een andere groep mensen, een groep met wie Hij Zijn nieuwe werk wil voltooien. Omdat mensen van religies niet in staat zijn om Gods nieuwe werk te aanvaarden en slechts vasthouden aan het oude werk van weleer, heeft God deze mensen verlaten en doet Hij Zijn nieuwe werk met de mensen die dit nieuwe aanvaarden. Dit zijn mensen die aan Zijn nieuwe werk meewerken en Zijn management kan alleen op deze manier tot stand gebracht worden. Het management van God gaat altijd voorwaarts en de praktijk van de mens stijgt altijd naar een hoger niveau. God werkt altijd en de mens heeft altijd behoeften, zodat beide hun hoogtepunt bereiken en God en de mens volledige vereniging verkrijgen. Dit drukt de succesvolle voltooiing van Gods werk uit en dit is de uiteindelijke uitkomst van Gods gehele management.

In elke fase van Gods werk zijn er ook bijbehorende eisen aan de mens. Allen in de stroom van de Heilige Geest bezitten de tegenwoordigheid en discipline van de Heilige Geest; mensen die niet in de stroom van de Heilige Geest zijn, bevinden zich onder het bevel van Satan en zijn van elk werk van de Heilige Geest verstoken. Mensen in de stroom van de Heilige Geest zijn degenen die het nieuwe werk van God aanvaarden en die meewerken aan het nieuwe werk van God. Als de mensen in deze stroom niet in staat zijn om mee te werken en de waarheid niet in praktijk kunnen brengen zoals God dat in deze tijd vereist, zullen ze gedisciplineerd worden en in het ergste geval door de Heilige Geest verlaten worden. Mensen die het nieuwe werk van de Heilige Geest aanvaarden, zullen in de stroom van de Heilige Geest leven en zij zullen de zorg en bescherming van de Heilige Geest ontvangen. Mensen die bereid zijn om de waarheid in praktijk te brengen, worden door de Heilige Geest verlicht; mensen die niet bereid zijn om de waarheid in praktijk te brengen, worden door de Heilige Geest gedisciplineerd en mogelijk zelfs bestraft. Wat voor persoon ze ook zijn, als ze zich in de stroom van de Heilige Geest bevinden, zal God de verantwoording nemen voor allen die Zijn nieuwe werk aanvaarden omwille van Zijn naam. Mensen die Zijn naam verheerlijken en bereid zijn om Zijn woorden in praktijk te brengen, zullen Zijn zegeningen ontvangen; mensen die Hem ongehoorzaam zijn en Zijn woorden niet in praktijk brengen, zullen Zijn bestraffing ondergaan. Mensen in de stroom van de Heilige Geest aanvaarden het nieuwe werk en omdat ze het nieuwe werk hebben aanvaard, behoren ze op gepaste wijze met God mee te werken en niet opstandig te handelen door hun plicht niet te vervullen. Dit is Gods enige eis aan de mens. Dat geldt niet voor de mensen die het nieuwe werk niet aanvaarden. Zij bevinden zich buiten de stroom van de Heilige Geest en de discipline en terechtwijzing van de Heilige Geest zijn niet op hen van toepassing. Deze mensen leven de hele dag in het vlees, ze leven volgens hun eigen gedachten; alles wat ze doen, is overeenkomstig de leer die voortkomt uit de analyse en het onderzoek van hun eigen brein. Dit is niet wat er door het nieuwe werk van de Heilige Geest wordt vereist, en er is al helemaal geen sprake van meewerken met God. Mensen die het nieuwe werk van God niet aanvaarden, ontberen de nabijheid van God en moeten het bovendien zonder de zegeningen en bescherming van God stellen. In hun woorden en daden houden ze veelal vast aan de vroegere eisen van het werk van de Heilige Geest; daarbij gaat het om leerstellingen, niet om waarheid. Zulke leerstellingen en regels bewijzen afdoende dat het samenkomen van deze mensen uitsluitend een kwestie van religie is; ze zijn niet de uitverkorenen of het voorwerp van Gods werk. De vergadering van allen onder hen kan men wel een groot religieus congres, maar geen kerk noemen. Dit is een onveranderlijk feit. Zij hebben het nieuwe werk van de Heilige Geest niet; wat ze doen, riekt naar religie, wat ze in praktijk brengen, lijkt vervuld met religie; ze beschikken niet over de nabijheid en het werk van de Heilige Geest en komen al helemaal niet in aanmerking om de discipline of verlichting van de Heilige Geest te ontvangen. Deze mensen zijn allemaal levenloze lijken en maden zonder enige spiritualiteit. Ze hebben geen weet van de opstandigheid en tegendraadse houding van de mens, geen weet van al het kwaad dat de mens doet en al helemaal geen weet van al Gods werk en Gods huidige wil. Ze zijn allemaal onwetende, barbaarse mensen, en ze zijn gespuis dat de titel gelovigen niet verdient! Niets wat ze doen, heeft ook maar iets met het management van God te maken en kan Gods plannen echt niet verstoren. Hun woorden en daden zijn te weerzinwekkend, te zielig en simpelweg niet het noemen waard. Niets dat de mensen buiten de stroom van de Heilige Geest doen, heeft ook maar iets met het nieuwe werk van de Heilige Geest te maken. Daarom zijn ze zonder de discipline van de Heilige Geest, wat ze ook doen, en worden ze bovendien niet door de Heilige Geest verlicht. Want ze zijn allemaal mensen die de waarheid niet liefhebben en die door de Heilige Geest zijn verafschuwd en verworpen. Zij worden kwaaddoeners genoemd, omdat ze in het vlees wandelen en naar eigen believen doen wat ze willen onder de vlag van God. Terwijl God werkt, zijn zij bewust vijandig jegens Hem en rennen ze in de tegenovergestelde richting dan Hij. Dat de mens niet met God meewerkt, is op zichzelf al uiterst opstandig, dus zullen deze mensen die opzettelijk van God weg rennen in het bijzonder hun terechte vergelding niet ontvangen? Bij het noemen van het kwaad dat deze mensen doen, zijn sommige mensen erop gebrand om ze te vervloeken, terwijl God ze negeert. Het schijnt de mens toe dat hun daden Gods naam betreffen, maar in feite hebben ze voor God geen betrekking op Zijn naam of op het getuigenis over Hem. Wat deze mensen ook doen, het heeft geen betrekking op God. Het heeft niets van doen met Zijn naam en met Zijn huidige werk. Deze mensen vernederen zichzelf en manifesteren Satan; ze zijn kwaaddoeners die zonde op zonde stapelen voor de dag van toorn. Zulke mensen ondergaan vandaag niet hun gepaste vergelding, ongeacht hun daden en op voorwaarde dat ze Gods management niet verhinderen en niets met het nieuwe werk van God van doen hebben, want de dag van toorn ligt nog in het verschiet. Mensen zijn van mening dat God veel zaken al had moeten afhandelen en ze vinden dat die kwaaddoeners zo snel mogelijk hun vergelding moeten ondergaan. Maar omdat het werk van Gods management nog niet is voleindigd en de dag van toorn nog in het verschiet ligt, gaan de onrechtvaardigen nog steeds door met hun onrechtvaardige daden. Sommigen zeggen: “Mensen met een religie zonder de nabijheid of het werk van de Heilige Geest zijn en dat ze Gods naam te schande maken; waarom vernietigt God ze dan niet, in plaats van hun onbeteugeld gedrag te blijven tolereren?” Deze mensen, die de manifestatie van Satan zijn en het vlees uitdrukken, zijn onwetende, barbaarse mensen, ze zijn dwaze mensen. Ze zullen de komst van Gods toorn niet aanschouwen voordat ze begrip hebben gekregen van de wijze waarop God Zijn werk onder de mensen doet; pas nadat ze volledig overwonnen zijn, ondergaan die kwaaddoeners allemaal hun vergelding en zal niet een van hen de dag van toorn kunnen ontlopen. Het is nu niet de tijd voor bestraffing van de mens, maar wel de tijd om het overwinningswerk uit te voeren, tenzij er mensen zijn die Gods management verstoren, want in dat geval worden zij bestraft op basis van de ernst van hun daden. Tijdens Gods management van de mensheid staan allen in de stroom van de Heilige Geest in verbinding met God. Zij die door de Heilige Geest worden verafschuwd en verworpen, leven onder de invloed van Satan en wat ze in praktijk brengen, heeft geen enkele betrekking met God. Alleen mensen die Gods nieuwe werk aanvaarden en met God meewerken, staan in verbinding met God, want Gods werk is alleen gericht op mensen die het aanvaarden en is niet gericht op alle mensen, of ze het nu aanvaarden of niet. Het werk dat God doet, heeft altijd een voorwerp en gebeurt niet in een opwelling. Zij die met Satan omgaan, zijn niet geschikt om getuigenis af te leggen over God en al helemaal niet om met God mee te werken.

Elke fase van het werk van de Heilige Geest vereist ook het getuigenis van de mens. Elke fase van het werk is een strijd tussen God en Satan, en het doelwit van de strijd is Satan, terwijl de mens degene is die vervolmaakt wordt door dit werk. Of Gods werk al dan niet vruchten kan voortbrengen, hangt af van hoe de mens van God getuigt. Dit getuigenis eist God van hen die Hem volgen; het is het getuigenis dat voor Satan wordt gegeven en tevens het bewijs van de effecten van Zijn werk. Het gehele management van God is onderverdeeld in drie fases en in elke fase worden er passende eisen aan de mens gesteld. Bovendien worden Gods eisen aan de mensheid met het verstrijken en de voortgang van de tijdperken steeds hoger. Zo bereikt dit werk van Gods management stap voor stap zijn climax, tot de mens het feit van de ‘verschijning van het Woord in het vlees’ aanschouwt; op deze manier worden de eisen aan de mens ook steeds hoger, evenals de eisen aan de mens om getuigenis af te leggen. Hoe beter de mens in staat is om werkelijk met God mee te werken, hoe meer God verheerlijking verwerft. De medewerking van de mens is het getuigenis dat hij moet afleggen en het getuigenis dat hij aflegt, is de praktijk van de mens. Of Gods werk dus wel of niet het beoogde effect kan hebben en of er wel of niet sprake kan zijn van een oprechte getuigenis, hangt daarom onlosmakelijk samen met de medewerking en het getuigenis van de mens. Wanneer het werk is voltooid, dat wil zeggen: wanneer al het management van God is voleindigd, zal van de mens een verhevener getuigenis worden vereist. Wanneer het werk van God het einde nadert, zullen de praktijk en de intrede van de mens hun hoogtepunt bereiken. De mens moest in het verleden voldoen aan de wetten en de geboden en hij moest geduldig en nederig zijn. Vandaag moet de mens al Gods regelingen gehoorzamen en God uitermate liefhebben; hij moet God zelfs in tijden van verdrukking blijven liefhebben. Deze drie fases zijn eisen die God aan de mens stelt, stap voor stap, door Zijn gehele management heen. Elke fase van Gods werk gaat dieper dan de vorige en in elke fase zijn de eisen aan de mens verhevener dan de voorgaande fase; op deze manier krijgt Gods gehele management geleidelijk aan vorm. Juist omdat de eisen aan de mens steeds hoger worden, komt de gezindheid van de mens steeds dichter bij de normen die God eist; en pas dan begint de hele mensheid zich geleidelijk aan de invloed van Satan te onttrekken, tot de hele mensheid, na de voleinding van Gods werk, van de invloed van Satan verlost zal zijn. Wanneer die tijd komt, zal het werk van God zijn einde bereikt hebben en zal er geen sprake meer zijn van medewerking van de mens met God om veranderingen in zijn gezindheid te bewerkstelligen; de hele mensheid zal dan in het licht van God leven en er zal vanaf dan geen opstandigheid of verzet tegen God meer zijn. God zal ook geen eisen meer aan de mens stellen en er zal een harmonieuzere samenwerking zijn tussen de mens en God, namelijk het samenleven van God en de mens, een leven dat komt nadat het management van God helemaal is afgesloten en nadat God de mens volkomen uit de greep van Satan bevrijd heeft. Zij die de voetstappen van God niet nauwgezet kunnen volgen, zijn niet in staat om zo’n leven te bereiken. Zij zullen zich tot in de duisternis hebben verlaagd, waar ze zullen wenen en hun tanden knarsen; zij geloven in God maar volgen Hem niet, zij geloven in God maar gehoorzamen niet al Zijn werk. Aangezien de mens in God gelooft, moet hij de voetstappen van God nauwgezet volgen, stap voor stap; hij dient ‘het Lam te volgen waarheen Hij ook gaat’. Alleen deze mensen zoeken de ware weg, alleen zij kennen het werk van de Heilige Geest. Mensen die slaafs letters en leerstellingen volgen, zijn verstoten door het werk van de Heilige Geest. In elke tijdsperiode zal God nieuw werk beginnen en in elke periode zal er een nieuw begin onder de mensen zijn. Als de mens alleen de waarheden ‘Jehova is God’ en ‘Jezus is Christus’ blijft aanhangen, welke waarheden alleen van toepassing zijn op het tijdperk waarin zij ontstaan zijn, dan zal de mens nooit gelijke tred houden met het werk van de Heilige Geest en nooit in staat zijn om het werk van de Heilige Geest te verkrijgen. Hoe God ook werkt, de mens volgt zonder de minste twijfel en hij volgt nauwgezet. Hoe kan een mens op die manier door de Heilige Geest verstoten worden? Wat God ook doet, zolang de mens zeker is dat dit het werk van de Heilige Geest is, zonder twijfels meewerkt in het werk van de Heilige Geest en aan de eisen van God probeert te voldoen, hoe zou hij dan bestraft kunnen worden? Het werk van God is nooit opgehouden, Zijn voetstappen zijn nooit gestopt en vóór de voltooiing van Zijn managementwerk is Hij altijd bezig geweest en zal Hij nooit stoppen. Maar bij de mens ligt het anders. Hij heeft slechts een minimum van het werk van de Heilige Geest verkregen en behandelt het daarna alsof het nooit zal veranderen; hij heeft wat kennis verkregen en hij volgt daarna niet verder de voetstappen van Gods nieuwere werk; hij heeft slechts een beetje van Gods werk gezien en schrijft God daarna onmiddellijk voor als een bepaalde houten figuur, met het geloof dat God deze vorm die hij voor zich ziet altijd zal aanhouden, dat dit zo was in het verleden en in de toekomst altijd zo zal blijven; hij heeft slechts wat oppervlakkige kennis verkregen en de mens is daarna zo trots dat hij zichzelf vergeet en moedwillig een gezindheid en een wezen van God die simpelweg niet bestaan begint te verkondigen; en hij is zeker geworden over één fase van het werk van de Heilige Geest en de mens aanvaardt daarna het nieuwe werk van God niet, wat voor persoon het ook verkondigt. Deze mensen kunnen het nieuwe werk van de Heilige Geest niet aanvaarden; zij zijn te conservatief en niet in staat om nieuwe dingen te aanvaarden. Zulke mensen geloven in God maar verwerpen God ook. De mens gelooft dat de Israëlieten fout zaten door ‘alleen in Jehova te geloven en niet in Jezus te geloven’, maar de meeste mensen spelen een rol waarin ze ‘alleen in Jehova geloven en Jezus verwerpen’ en ‘verlangen naar de wederkomst van de Messias, maar tegen de Messias zijn die Jezus heet’. Het is dan ook geen wonder dat mensen nog steeds leven onder het domein van Satan nadat ze één fase van het werk van de Heilige Geest aanvaard hebben en nog steeds Gods zegeningen niet ontvangen. Is dit niet het resultaat van de opstandigheid van de mens? Christenen over de hele wereld die geen gelijke tred hebben gehouden met het nieuwe werk van vandaag, houden zich allemaal vast aan de hoop dat ze geluk zullen hebben en gaan ervan uit dat God al hun wensen zal vervullen. Toch kunnen ze niet met zekerheid zeggen waarom God ze zal opnemen tot in de derde hemel, zijn ze onzeker hoe Jezus zal komen om ze te ontvangen, varend op een witte wolk, en kunnen ze al helemaal niet met absolute zekerheid zeggen of Jezus werkelijk op een witte wolk zal verschijnen op de dag die zij voor ogen hebben. Ze zijn allemaal bang en onzeker; ze weten zelfs niet of God ieder van hen wel zal opnemen, de gemêleerde, kleine groepjes mensen van allerlei denominaties. Het werk dat God nu doet, het huidige tijdperk, Gods wil – ze hebben geen begrip van al die dingen en ze kunnen niets anders doen dan de dagen op hun vingers aftellen. Alleen de mensen die de voetstappen van het Lam tot het einde toe volgen, kunnen de ultieme zegen verkrijgen, terwijl die ‘slimme mensen’, die niet tot het einde toe kunnen volgen en toch geloven dat ze alles hebben verkregen, niet in staat zijn om de verschijning van God mee te maken. Ze geloven stuk voor stuk dat ze de slimste persoon op aarde zijn, ze kappen de voortdurende ontwikkeling van Gods werk zonder enige reden af en lijken met absolute zekerheid te geloven dat God ze in de hemel zal opnemen, omdat ze ‘God uitermate trouw zijn, God volgen en zich aan de woorden van God houden’. Hoewel ze ‘uitermate trouw’ zijn jegens de door God gesproken woorden, zijn hun woorden en daden toch zo weerzinwekkend omdat zij tegen het werk van de Heilige Geest ingaan en bedrog en kwaad plegen. Mensen die niet tot het einde toe volgen, die geen gelijke tred houden met het werk van de Heilige Geest en die zich alleen vastklampen aan het oude werk, zijn er niet alleen niet in geslaagd om God trouw te blijven, maar zijn juist mensen geworden die zich tegen God keren, mensen die door het nieuwe tijdperk worden verworpen en die bestraft zullen worden. Zijn er mensen die meelijwekkender zijn? Velen geloven zelfs dat allen die de oude wet verwerpen en het nieuwe werk aanvaarden geen geweten hebben. Deze mensen, die alleen over het ‘geweten’ praten en het werk van de Heilige Geest niet kennen, zullen hun vooruitzichten uiteindelijk afgesneden zien worden door hun eigen geweten. Gods werk houdt niet vast aan leerstellingen, en al mag het dan Zijn eigen werk zijn, God klampt Zich er ook niet aan vast. Wat ontkend moet worden, wordt ontkend, wat verstoten moet worden, wordt verstoten. Toch stelt de mens zich vijandig op tegen God door vast te houden aan slechts één klein onderdeel van het werk van Gods management. Is dit niet de dwaasheid van de mens? Is dit niet de onwetendheid van de mens? Hoe meer mensen timide en te voorzichtig worden omdat ze bang zijn dat ze Gods zegeningen mislopen, hoe minder ze in staat zijn om grotere zegeningen te verkrijgen en om de ultieme zegen te ontvangen. De mensen die zich slaafs aan de wet houden, tonen allemaal uiterste trouw jegens de wet; hoe meer ze die trouw jegens de wet tonen, hoe meer ze zich opstandig tegen God keren. Want nu is er sprake van het Tijdperk van het Koninkrijk en niet van het Tijdperk van de Wet; het werk van vandaag en het werk van het verleden kunnen niet in één adem worden genoemd en evenmin kan het werk van het verleden worden vergeleken met het werk van vandaag. Het werk van God is veranderd en de praktijk van de mens is ook veranderd; het is niet meer vasthouden aan de wet of dragen van het kruis, daarom zal de trouw van mensen jegens de wet en het kruis Gods goedkeuring niet krijgen.

De mens zal helemaal compleet worden gemaakt in het Tijdperk van het Koninkrijk. De mens wordt na het overwinningswerk onderworpen aan loutering en verdrukking. Mensen die tijdens deze verdrukking kunnen overwinnen en getuigen, zullen uiteindelijk compleet worden gemaakt; zij zijn de overwinnaars. De mens moet deze loutering tijdens deze verdrukking aanvaarden en deze loutering is de laatste instantie van Gods werk. Het is de laatste keer dat de mens gelouterd zal worden vóór de voleinding van al het werk van Gods management, en allen die God volgen, moeten deze laatste test aanvaarden, en zij moeten deze laatste loutering aanvaarden. Mensen die onder verdrukking gebukt gaan, zijn zonder het werk van de Heilige Geest en de leiding van God, maar mensen die werkelijk overwonnen zijn en die God werkelijk zoeken, zullen uiteindelijk standhouden; zij bezitten menselijkheid en hebben God waarlijk lief. Wat God ook doet, deze overwinnaars zullen de visies niet kwijtraken en zullen de waarheid in praktijk blijven brengen en hun getuigenis behouden. Zij zullen uiteindelijk tevoorschijn komen uit de grote verdrukking. Ook al kunnen mensen die vissen in woelige wateren vandaag nog klaplopen, niemand kan aan de laatste verdrukking ontkomen en niemand kan de laatste test ontlopen. Voor mensen die overwinnen, is een dergelijke verdrukking een geweldige loutering; maar voor mensen die vissen in woelige wateren, is dit het werk van complete verstoting. Hoezeer ze ook beproefd worden, de trouw van de mensen die God in hun hart hebben, blijft onveranderd; maar mensen die God niet in hun hart hebben, veranderen hun kijk op God en zeggen God zelfs vaarwel zodra het werk van God hun geen voordelen voor het vlees oplevert. Zulke mensen zullen aan het einde niet standhouden, ze zoeken alleen Gods zegeningen en hebben geen verlangen om zich voor God uit te putten en zich aan Hem toe te wijden. Dergelijke barbaarse mensen zullen allemaal verbannen worden wanneer Gods werk ten einde loopt en zij verdienen geen enkel medeleven. Mensen zonder menselijkheid zijn niet in staat om God werkelijk lief te hebben. Wanneer de omgeving veilig en zeker is, of wanneer er winst gemaakt kan worden, zijn ze volkomen gehoorzaam jegens God, maar als hun wensen in het gedrang komen of uiteindelijk afgewezen worden, komen ze meteen in opstand. Ze kunnen zelfs in slechts één nacht van een glimlachende, ‘zachtaardige’ persoon veranderen in een lelijke en woeste moordenaar die hun weldoener van gisteren plotseling als hun doodsvijand behandelt, zonder enige reden. Als deze demonen niet worden uitgeworpen, zullen deze demonen die, zonder met hun ogen te knipperen, zouden moorden, dan niet een verborgen gevaar worden? Het werk om de mens te redden, wordt niet volbracht nadat het overwinningswerk is voltooid. Hoewel het overwinningswerk is afgelopen, is het werk om de mens te zuiveren dat niet; dat werk is pas helemaal klaar zodra de mens helemaal gereinigd is, zodra de mensen die zich waarlijk aan God onderwerpen compleet zijn gemaakt en zodra die huichelaars die God niet in hun hart hebben, gezuiverd zijn. De mensen die God niet behagen in de laatste fase van Zijn werk zullen volkomen verstoten worden en zij die verstoten worden, zijn van de duivel. Aangezien ze God niet kunnen behagen, zijn ze opstandig jegens God en ook al volgen deze mensen God vandaag, bewijst dit niet dat ze tot de mensen behoren die uiteindelijk over zullen blijven. In de woorden ‘zij die God tot het einde toe volgen, zullen het heil ontvangen’, is de betekenis van ‘volgen’ standhouden te midden van verdrukking. Velen geloven vandaag dat God volgen gemakkelijk is, maar wanneer Gods werk ten einde loopt, zul je de ware betekenis van ‘volgen’ leren kennen. Je bent nu misschien nog wel in staat om God te volgen nadat je overwonnen bent, maar dat bewijst niet dat je tot de mensen behoort die vervolmaakt zullen worden. Mensen die de beproevingen niet kunnen verdragen, die te midden van beproeving niet kunnen overwinnen, zullen uiteindelijk niet stand kunnen houden en God dus niet tot het einde toe kunnen volgen. De mensen die God waarlijk volgen, zijn in staat om de test van hun werk te doorstaan, terwijl mensen die God niet waarlijk volgen, niet in staat zijn welke van Gods beproevingen dan ook te doorstaan. Vroeg of laat zullen ze verbannen worden, terwijl de overwinnaars in het koninkrijk zullen blijven. Of de mens God waarlijk zoekt of niet, wordt bepaald door de test van zijn werk, dat wil zeggen door Gods beproevingen, en heeft niets van doen met het besluit van de mens zelf. God wijst niemand in een opwelling af; alles wat Hij doet, kan de mens volledig overtuigen. Hij doet niets dat voor de mens onzichtbaar is, noch enig werk dat de mens niet kan overtuigen. Of het geloof van de mens oprecht is of niet, wordt bewezen door de feiten en kan niet door de mens beslist worden. Dat ‘tarwe geen onkruid kan worden en onkruid geen tarwe kan worden’, staat vast. Allen die God werkelijk liefhebben, zullen uiteindelijk in het koninkrijk blijven en God zal niemand verkeerd behandelen die Hem waarlijk liefheeft. De overwinnaars in het koninkrijk zullen op basis van hun verschillende functies en getuigenissen dienen als priester of als volgeling en allen die te midden van verdrukking zegevieren, zullen samen het lichaam van priesters worden in het koninkrijk. Het lichaam van priesters zal worden gevormd wanneer het werk van het evangelie in het hele universum voleindigd is. Wanneer die tijd komt, zal wat de mens behoort te doen de vervulling van zijn plicht in het koninkrijk van God zijn en samenleven met God in het koninkrijk. In het lichaam van priesters zullen er hogepriesters en priesters zijn en de overigen zullen de zonen en het volk van God zijn. Dit wordt allemaal bepaald door hun getuigenis van God tijdens hun verdrukking; het gaat niet om titels die willekeurig worden verleend. Zodra de status van de mens is vastgesteld, zal het werk van God ophouden, want ieder wordt naar zijn soort ingedeeld en keert terug naar zijn oorspronkelijke positie. Dit markeert de voleinding van Gods werk, het is het eindresultaat van het werk van God en de praktijk van de mens, en het is de kristallisatie van de visies van Gods werk en de medewerking van de mens. De mens zal uiteindelijk rust vinden in het koninkrijk van God en ook God zal terugkeren naar Zijn woonplaats om te rusten. Dit zal het eindresultaat zijn van 6.000 jaar samenwerking tussen God en de mens.

Het wezen van Christus is gehoorzaamheid aan de wil van de hemelse Vader

De vleesgeworden God heet Christus, en Christus is het vlees aangekleed door de Geest van God. Dit vlees is als van geen ander mens van vlees. Dit verschil is er omdat Christus niet van vlees en bloed is; Hij is de belichaming van de Geest. Hij bezit zowel normale menselijkheid als volledige goddelijkheid. Geen mens bezit Zijn goddelijkheid. Zijn normale menselijkheid ondersteunt al Zijn normale lijfelijke handelingen, terwijl Zijn goddelijkheid het werk van God Zelf uitvoert. Maar zowel Zijn menselijkheid als Zijn goddelijkheid onderwerpen zich aan de wil van de Vader in de hemel. Het wezen van Christus is de Geest, dat wil zeggen de goddelijkheid. Daarom is Zijn wezen het wezen van God Zelf; dit wezen staat Zijn eigen werk niet in de weg, en Hij zou met geen mogelijkheid ook maar iets kunnen doen dat Zijn eigen werk teniet zal doen of woorden spreken die tegen Zijn wil ingaan. Daarom zou de vleesgeworden God absoluut nooit iets doen dat Zijn eigen management in de weg staat. Dit is wat alle mensen zouden moeten begrijpen. De essentie van het werk van de Heilige Geest is de mens te redden en is in het belang van Gods eigen management. En zo is ook het werk van Christus de mens te redden, wat in het belang is van Gods wil. Omdat God vlees wordt, realiseert Hij Zijn wezen in Zijn vlees, zodat Zijn vlees volstaat om Zijn werk te ondernemen. Daarom wordt tijdens Zijn incarnatie al het werk van Gods Geest vervangen door het werk van Christus en centraal in het werk gedurende de hele periode van de incarnatie is het werk van Christus. Het kan niet vermengd worden met werk uit welke andere tijd dan ook. En omdat God vlees wordt, werkt Hij in de identiteit van Zijn vlees; omdat Hij in het vlees is gekomen, voltooit Hij het werk dat Hij moet doen in het vlees. Of het nu de Geest van God is, of het is Christus, beiden zijn God Zelf, en Hij verricht het werk dat Hij moet verrichten en voert de bediening uit die Hij uit moet voeren.

Het wezen van God Zelf oefent gezag uit, maar Hij kan Zich volledig onderwerpen aan het gezag dat van Hem uitgaat. Of het nu het werk van de Geest is, of het werk van het vlees, er is geen conflict. De Geest van God heeft het gezag over de hele schepping. Het vlees met het wezen van God heeft ook gezag, maar de vleesgeworden God kan al het werk verrichten dat luistert naar de wil van de Vader in de hemel. Geen mens kan dit bereiken of begrijpen. God is Zelf gezag, maar Zijn vlees kan Zich aan Zijn gezag onderwerpen. Dit is de diepere betekenis van de woorden: “Christus gehoorzaamt de wil van God de Vader.” God is een Geest en kan het reddingswerk verrichten, zoals God ook mens kan worden. Trouwens, God verricht Zijn eigen werk: Hij onderbreekt niet en grijpt niet in, laat staan dat Hij onderling tegenstrijdige werken verricht, want het wezen van het werk door de Geest en door het vlees zijn gelijk. Of het nu de Geest of het vlees is, beiden werken om één wil te volbrengen en om hetzelfde werk te beheren. Hoewel de Geest en het vlees twee niet te vergelijken kwaliteiten hebben, zijn zij in wezen hetzelfde: beiden bezitten het wezen van God Zelf en de identiteit van God Zelf. In God Zelf zijn er geen ongehoorzame elementen; Zijn wezen is goed. Hij is de uiting van schoonheid en goedheid, en van alle liefde. Zelfs in het vlees doet God niets wat God de Vader niet gehoorzaamt. Zelf wanneer Hij Zijn leven ervoor moet opofferen, wil Hij dit van ganser harte, en maakt geen andere keuze. In God zijn er geen elementen van zelfingenomenheid en gewichtigheid, of van ijdelheid of hoogmoed; Hij heeft geen onbetrouwbare elementen. Alles wat niet gehoorzaamt aan God komt van Satan; Satan is de bron van alles wat lelijk en kwaad is. De reden dat de mens kwaliteiten heeft zoals die van Satan, is omdat de mens door Satan is verdorven en verwerkt. Christus is niet verdorven door Satan, daarom heeft Hij alleen eigenschappen van God en geen enkele van Satan. Hoe zwaar het werk ook is, of hoe zwak het vlees, zolang God in het vlees leeft zal Hij nooit iets doen dat het werk van God Zelf in de weg staat, laat staan dat Hij in ongehoorzaamheid de wil van God de Vader verloochent. Hij lijdt liever vleselijke pijn dan dat Hij tegen de wil van God de Vader ingaat; het is precies zoals Jezus in Zijn gebed zei: “Vader, als het mogelijk is, laat deze beker dan aan mij voorbijgaan! Maar laat het niet gebeuren zoals ik het wil, maar zoals u het wilt.” De mens kiest, maar Christus niet. Hoewel Hij de identiteit van God Zelf heeft, zoekt Hij toch steeds de wil van God de Vader, en vervult Hij de taak die God de Vader aan Hem heeft toevertrouwd vanuit het perspectief van het vlees. Een mens kan dit nooit bereiken. Wat van Satan komt, kan nooit het wezen van God bezitten, het kan alleen ongehoorzaam zijn en opstandig tegen God. Het kan God niet geheel gehoorzamen, laat staan gewillig de wil van God volgen. Met uitzondering van Christus kunnen alle mensen tegen God in opstand komen, en niemand kan direct het werk op zich nemen dat door God aan hem is toevertrouwd; er is er niet één die Gods management als zijn of haar eigen plicht kan beschouwen. De onderwerping aan de wil van God de Vader is het wezen van Christus; ongehoorzaamheid aan God is het kenmerk van Satan. Deze twee eigenschappen zijn onverenigbaar, en wie de eigenschappen van Satan heeft kan geen Christus worden genoemd. De reden dat de mens het werk van God niet in Zijn plaats kan vervullen is dat de mens geen enkel deel van het wezen van God bezit. De mens werkt voor God in zijn eigen belang of in het belang van zijn of haar toekomstperspectief, maar Christus werkt om de wil van God de Vader te doen.

De menselijkheid van Christus is onderworpen aan Zijn goddelijkheid. Hoewel Hij in het vlees is, is Zijn menselijkheid niet helemaal identiek aan die van een mens van vlees. Hij heeft Zijn eigen unieke karakter, en ook dat is onderworpen aan Zijn goddelijkheid. Zijn goddelijkheid kent geen zwakte; de zwakte van Christus heeft betrekking op Zijn menselijkheid. Tot op zekere hoogte beperkt deze zwakheid Zijn goddelijkheid, maar dergelijke beperkingen blijven binnen een bepaald gebied en een zekere tijd, en zijn niet onbegrensd. Als de tijd gekomen is om het werk van Zijn goddelijkheid uit te voeren, gebeurt dit ondanks Zijn menselijkheid. De menselijkheid van Christus wordt geheel aangestuurd door Zijn goddelijkheid. Behalve het normale leven van Zijn menselijkheid worden alle andere handelingen van Zijn menselijkheid beïnvloed, geraakt en aangestuurd door Zijn goddelijkheid. Hoewel Christus menselijkheid bezit, staat dit het werk van Zijn goddelijkheid niet in de weg. Dit is nu juist omdat de menselijkheid van Christus wordt aangestuurd door Zijn goddelijkheid; hoewel Zijn menselijkheid niet volgroeid is in Zijn gedrag naar anderen, heeft dit geen invloed op het normale werk van Zijn goddelijkheid. Wanneer ik zeg dat Zijn menselijkheid niet verdorven is, bedoel ik dat de menselijkheid van Christus rechtstreeks aangestuurd kan worden door Zijn goddelijkheid, en dat Hij een hoger verstand heeft dan de gewone mens. Zijn menselijkheid is het meest geschikt om door de goddelijkheid van Zijn werk aangestuurd te worden; Zijn menselijkheid kan het beste het werk van de goddelijkheid uitdrukken en zich eraan overgeven. Terwijl God in het vlees werkt, verliest Hij de plicht die een mens in het vlees zou moeten vervullen nooit uit het oog; Hij kan God in de hemel met een zuiver hart aanbidden. Hij heeft het wezen van God, en Zijn identiteit is de identiteit van God Zelf. Alleen omdat Hij op aarde is gekomen en een schepsel is geworden, met het omhulsel van een schepsel, en nu een menselijkheid bezit die Hij voorheen niet had, kan Hij God in de hemel aanbidden. Dit is het wezen van God Zelf en is onnavolgbaar voor de mens. Zijn identiteit is God Zelf. Vanuit het perspectief van het vlees aanbidt Hij God; daarom zijn de woorden “Christus aanbidt God in de hemel” niet fout. Wat Hij van de mens vraagt is nu juist Zijn eigen wezen; Hij heeft alles wat Hij van de mens vraagt al bereikt voordat Hij het hem vraagt. Hij zou nooit iets van anderen eisen waar Hij Zelf onderuit zou kunnen, want dit alles vormt Zijn wezen. Hoe Hij Zijn werk ook uitvoert, Hij zou nooit op een aan God ongehoorzame manier handelen. Wat Hij ook van de mens vraagt, geen vraag is onhaalbaar voor de mens. Het enige wat Hij doet is de wil van God doen in het belang van Zijn management. De goddelijkheid van Christus staat boven alle mensen, daarom is Hij het hoogste gezag over alle schepselen. Dit gezag is Zijn goddelijkheid, dat is, de gezindheid en het wezen van God Zelf, hetgeen Zijn identiteit bepaalt. Hoe normaal Zijn menselijkheid dus ook is, Hij heeft ontegenzeggelijk de identiteit van God Zelf; vanuit welk standpunt Hij ook spreekt en hoe Hij ook de wil van God gehoorzaamt, er kan niet gezegd worden dat Hij God Zelf niet is. Dwaze en onwetende mensen zien de normale menselijkheid van Christus vaak als een gebrek. Hoe Hij het wezen van Zijn goddelijkheid ook kenbaar maakt en openbaart, de mens kan niet accepteren dat Hij Christus is. En hoe meer Christus Zijn gehoorzaamheid en nederigheid laat zien, hoe lichter dwaze mensen over Christus denken. Er zijn er zelfs die een verwerpende en minachtende houding tegenover Hem aannemen, maar wel die ‘grote mannen’ van de verheven plaatjes ter aanbidding op hun tafel zetten. De weerstand tegen en de ongehoorzaamheid aan God van de mensen komt voort uit het feit dat het wezen van de vleesgeworden God zich aan de wil van God onderwerpt en uit de normale menselijkheid van Christus; dit is de bron van de weerstand tegen en de ongehoorzaamheid aan God van de mensen. Als Christus niet de gedaante van Zijn menselijkheid had noch vanuit het perspectief van een schepsel de wil van God de Vader zocht, maar in plaats daarvan een supermenselijkheid bezat, dan zou er waarschijnlijk geen ongehoorzaamheid in de mens bestaan. De reden dat de mens altijd bereid is in een onzichtbare God in de hemel te geloven, is omdat God in de hemel geen menselijkheid heeft en Hij geen enkele eigenschap van een schepsel bezit. De mens heeft daarom altijd de hoogste achting voor Hem, maar stelt zich jegens Christus minachtend op.

Hoewel Christus op aarde namens God Zelf kan werken, komt Hij niet met de bedoeling alle mensen Zijn beeld in het vlees te laten zien. Hij komt niet zodat alle mensen Hem kunnen zien; Hij komt om de mensen bij de hand te nemen en hen een nieuw tijdperk binnen te leiden. De functie van het vlees van Christus is voor het werk van God Zelf, dat wil zeggen, voor het werk van God in het vlees, en niet om het wezen van Zijn vlees volledig begrijpelijk te maken voor de mens. Hoe Hij ook werkt, het is niet onhaalbaar voor het vlees. Hoe Hij ook werkt, Hij werkt in het vlees met een normale menselijkheid, en openbaart het ware gezicht van God niet volledig aan de mens. Daar komt nog bij dat Zijn werk in het vlees nooit zo bovennatuurlijk of onschatbaar is als de mens denkt. Ook al vertegenwoordigt Christus God Zelf in het vlees en voert Hij persoonlijk het werk uit dat God Zelf zou moeten doen, Hij ontkent het bestaan van God in de hemel niet en verkondigt niet koortsachtig Zijn eigen daden. In tegendeel, Hij blijft nederig verborgen in Zijn vlees. Behalve Christus ontberen allen die onterecht claimen Christus te zijn Zijn eigenschappen. Wanneer de arrogantie en zelfverheerlijkende gezindheid van de valse Christussen hiermee wordt vergeleken, wordt het duidelijk wat voor vlees waarlijk Christus is. Hoe onechter zij zijn, hoe meer de valse Christussen opscheppen, en hoe kundiger zij zijn in het tonen van tekenen en het verrichten van wonderen om de mens te misleiden. Valse Christussen hebben geen eigenschappen van God; Christus is niet besmet door een element dat aan een valse Christus toebehoort. God wordt alleen vlees om het werk van het vlees te volbrengen, niet alleen zodat de mens Hem kan zien. Integendeel, Hij laat Zijn werk Zijn identiteit bekrachtigen, en Zijn openbaring Zijn wezen bevestigen. Zijn wezen is niet ongegrond; Zijn identiteit werd niet door Zijn hand in beslag genomen; deze wordt door Zijn werk en Zijn wezen bepaald. Hoewel Hij het wezen van God Zelf bezit en het werk van God Zelf kan doen blijft Hij toch uiteindelijk vlees, in tegenstelling tot de Geest. Hij is niet God met de eigenschappen van de Geest; Hij is God met het omhulsel van vlees. Dus, hoe normaal of zwak Hij ook is, en hoe Hij ook de wil van God de Vader zoekt, Zijn goddelijkheid is ontegenzeggelijk. Er is niet alleen een normale menselijkheid met haar zwakheden in de vleesgeworden God; eerder nog is er de heerlijkheid en ondoorgrondelijkheid van Zijn goddelijkheid, evenals al Zijn daden in het vlees. Daarom bestaan zowel menselijkheid als goddelijkheid feitelijk en praktisch in Christus. Dit is niet in het minst leeg of bovennatuurlijk. Hij komt naar de aarde met het voornaamste doel om werk te verrichten; het is noodzakelijk dat Hij een normale menselijkheid bezit om het werk op aarde te kunnen verrichten, anders, hoe groot de kracht van Zijn goddelijkheid ook is, kan haar oorspronkelijke functie niet goed gebruikt worden. Hoewel Zijn menselijkheid heel belangrijk is, is het niet Zijn wezen. Zijn wezen is de goddelijkheid, en daarom is het moment dat Hij Zijn bediening op aarde begint uit te voeren het moment dat Hij het wezen van Zijn goddelijkheid kenbaar begint te maken. Zijn menselijkheid bestaat slechts om het normale leven van Zijn vlees te ondersteunen, zodat Zijn goddelijkheid het werk normaal kan uitvoeren in het vlees; het is de goddelijkheid die Zijn werk geheel aanstuurt. Als Zijn werk klaar is, heeft Hij Zijn bediening volbracht. Wat de mens zou moeten kennen is de omvang van Zijn werk, en het is door Zijn werk dat Hij Zich door de mens laat kennen. Tijdens Zijn werk laat Hij het wezen van Zijn goddelijkheid helemaal zien, hetgeen niet een gezindheid is die door menselijkheid is besmet, of een wezen dat bezoedeld is door gedachten of menselijk gedrag. Als de tijd komt dat Zijn hele bediening ten einde is gekomen, heeft Hij de gezindheid die Hij kenbaar moest maken al perfect en compleet tot uitdrukking gebracht. Zijn werk is niet in opdracht van een mens; ook de uitdrukking van Zijn gezindheid is helemaal vrij en wordt niet door het verstand beheerst of door gedachten bewerkt, maar wordt op natuurlijke wijze geopenbaard. Geen mens kan dit bereiken. Zelfs in een moeilijke omgeving of als de omstandigheden het niet toelaten kan Hij Zijn gezindheid op het juiste moment laten zien. Hij die Christus is laat het wezen van Christus zien, zij die Christus niet zijn hebben de gezindheid van Christus niet. Dus zelfs als iedereen zich tegen Hem verzet of opvattingen heeft over Hem, dan nog kan niemand op basis van de opvattingen van de mens ontkennen dat de gezindheid die door Christus wordt getoond de gezindheid van God is. Allen die met een zuiver hart Christus volgen of vastbesloten op zoek zijn naar God zullen toegeven dat Hij Christus is op basis van de uitdrukking van Zijn goddelijkheid. Ze zouden nooit Christus ontkennen op basis van een aspect van Hem dat niet beantwoordt aan de opvattingen van de mens. Ook al is de mens dwaas, toch weet hij wat de wil van de mens is en wat van God komt. Het is meer dat veel mensen zich alleen met hun eigen oogmerk opzettelijk tegen Christus verzetten. Als dit niet zo was, zou geen enkel mens een reden hebben om het bestaan van Christus te ontkennen, want de goddelijkheid die Christus laat zien bestaat wel degelijk, en iedereen kan Zijn werk met het blote oog waarnemen.

Het werk en de uitdrukking van Christus bepalen Zijn wezen. Hij is in staat met een zuiver hart het aan Hem toevertrouwde te volbrengen. Hij is in staat God in de hemel te aanbidden met een zuiver hart, en met een zuiver hart de wil van God de Vader zoeken. Dit is allemaal bepaald door Zijn wezen. En zo wordt ook Zijn natuurlijke openbaring door Zijn wezen bepaald; de reden waarom Zijn natuurlijke openbaring zo wordt genoemd is dat Zijn uitdrukking geen imitatie is, of het resultaat van onderwijs door mensen, of van vele jaren van menselijke beschaving. Hij heeft het niet geleerd of Zich ermee getooid; in tegendeel, het is Hem eigen. De mens kan Zijn werk, Zijn uitdrukking, Zijn menselijkheid en het hele leven van Zijn normale menselijkheid ontkennen, maar niemand kan ontkennen dat Hij met een zuiver hart God in de hemel aanbidt; niemand kan ontkennen dat Hij gekomen is om de wil van de hemelse Vader te vervullen, en niemand kan de oprechtheid ontkennen waarmee Hij God de Vader zoekt. Hoewel Zijn beeld de zintuigen niet behaagt, Zijn woorden geen buitengewone indruk maken, en Zijn werk niet zo wereldschokkend of hemelbestormend is als de mens zich voorstelt, is Hij toch echt Christus die de wil van de hemelse Vader met een zuiver hart volbracht, Zich volledig onderwerpt aan de hemelse Vader en tot de dood gehoorzaamt. Dit komt doordat Zijn wezen het wezen van Christus is. De mens vindt het moeilijk deze waarheid te geloven, maar ze bestaat wel. Als de bediening van Christus helemaal is volbracht, zal de mens aan Zijn werk kunnen zien dat Zijn gezindheid en Zijn wezen de gezindheid en het wezen van God in de hemel vertegenwoordigt. De optelling van al Zijn werk kan op dat moment bevestigen dat Hij inderdaad het vlees, wat het Woord wordt, anders dan een mens van vlees en bloed. Iedere stap van het werk van Christus op aarde heeft een representatieve betekenis, maar de mens die het eigenlijke werk van iedere stap ervaart kan de betekenis van Zijn werk niet begrijpen. Dit geldt in het bijzonder voor de diverse stappen van het werk dat God Zelf tijdens Zijn tweede vleeswording heeft uitgevoerd. De meeste mensen die alleen de woorden van Christus gehoord of gezien hebben maar Hemzelf nooit hebben gezien, hebben geen notie van Zijn werk; zij die Christus hebben gezien en Zijn woorden hebben gehoord en Zijn werk hebben ervaren, vinden het moeilijk Zijn werk te aanvaarden. Komt dit niet doordat het voorkomen en de normale menselijkheid van Christus bij de mens niet in de smaak vallen? Zij die Zijn werk na het vertrek van Christus hebben aanvaard ervaren deze problemen niet, want zij aanvaarden Zijn werk gewoon en komen niet in contact met de normale menselijkheid van Christus. De mens kan zijn opvattingen over God niet loslaten maar bekijkt Hem intens kritisch; dit komt doordat de mens zich op Zijn voorkomen concentreert en Zijn wezen niet kan herkennen op basis van Zijn werk en Zijn woorden. Als de mens zijn ogen sluit voor het voorkomen van Christus en geen discussie aangaat over de menselijkheid van Christus, en alleen over Zijn goddelijkheid spreekt, waarvan het werk en de woorden onbereikbaar zijn voor ieder mens, dan zullen de opvattingen van de mens half zo belangrijk zijn, zelfs tot op het punt dat al zijn problemen worden opgelost. Tijdens het werk van de vleesgeworden God kan de mens Hem niet verdragen en is hij vol van talrijke opvattingen over Hem, en gevallen van weerstand en ongehoorzaamheid zijn gebruikelijk. De mens kan het bestaan van God niet verdragen, of clementie tonen voor de nederigheid en verborgenheid van Christus, of het wezen van Christus die de hemelse Vader gehoorzaamt vergeven. Daarom kan Hij niet voor eeuwig bij de mens blijven nadat Zijn werk voltooid is, de mens wil Hem immers niet naast zich laten leven. Als de mens Hem geen clementie kan tonen tijdens de periode van Zijn werk, hoe kan de mens dan verdragen dat Hij na het volbrengen van Zijn bediening naast hem leeft en ziet dat de mens Zijn woorden geleidelijk aan gaat ervaren? Zouden veel mensen dan niet door Zijn toedoen vallen? De mens staat alleen toe dat Hij op aarde werkt; verder gaat de clementie van de mens niet. Het is vanwege Zijn werk dat de mens Hem niet al veel eerder van de aarde verbannen heeft, dus hoeveel minder clementie zou de mens tonen als Zijn werk eenmaal klaar is? Zou de mens Hem dan niet ter dood brengen en doodmartelen? Als Hij niet Christus werd genoemd, kon Hij onmogelijk tussen de mensen werken; als Hij niet met de identiteit van God Zelf werkte, maar in plaats daarvan alleen als een normaal mens, dan zou de mens Hem nog niet één zin laten uitbrengen, laat staan ook maar een klein deel van Zijn werk verdragen. Hij kan dus alleen maar deze identiteit in Zijn werk meedragen. Zijn werk is zoveel krachtiger dan wanneer Hij dit anders had gedaan, want de mens wil graag gehoorzamen aan status en een belangrijke identiteit. Als Hij de identiteit van God Zelf niet met Zich mee zou dragen bij Zijn werk, of als Hij niet als God Zelf zou verschijnen, dan zou Hij helemaal geen kans krijgen het werk te doen. Ondanks het feit dat Hij het wezen van God en het wezen van Christus heeft, geeft de mens Hem geen ruimte om Zijn werk tussen de mensen met gemak uit te voeren. Hij draagt de identiteit van God Zelf in Zijn werk; hoewel dit werk tientallen malen krachtiger is dan werk uitgevoerd zonder die identiteit is de mens nog steeds niet helemaal gehoorzaam aan Hem, want de mens onderwerpt zich alleen aan Zijn status, en niet aan Zijn wezen. Als dit zo is, zou de mens Hem dan voor ten minste slechts één dag in leven kunnen laten wanneer Christus misschien op een dag afstapt van Zijn post? God is bereid met de mens op de aarde te leven zodat Hij de gevolgen kan zien van het werk van Zijn hand in de daaropvolgende jaren. De mens kan echter Zijn verblijf nog niet één dag verdragen, daarom kon Hij het alleen maar opgeven. Het uiterste van de clementie en genade van de mens is al bereikt door God het werk dat Hij onder de mensen moet verrichten en de bediening die Hij volbrengt toe te staan. Hoewel zij die persoonlijk door Hem zijn overwonnen Hem die genade wel tonen, staan ook zij slechts een verblijf toe tot het werk is gedaan, en geen moment langer. Als dit zo is, hoe zit het dan met hen die Hij niet heeft overwonnen? Is het niet juist omdat Hij Christus is in het omhulsel van een normaal mens, dat de mens de vleesgeworden God zo behandelt? Als Hij alleen de goddelijkheid had en niet een normale menselijkheid, zouden de problemen van de mens dan niet met het grootste gemak worden opgelost? De mens erkent met tegenzin Zijn goddelijkheid en toont geen interesse in Zijn omhulsel van een gewoon mens, ondanks het feit dat Zijn wezen nu juist precies het wezen van Christus is, dat zich aan de wil van de hemelse Vader onderwerpt. In die hoedanigheid zou Hij alleen Zijn werk om onder de mensen te zijn om zowel hun vreugde als verdriet te delen ongedaan kunnen maken, omdat de mens Zijn bestaan niet meer zou kunnen verdragen.

Het normale leven van de mens herstellen en hem meenemen naar een geweldige bestemming

De mens begrijpt een beetje van het werk van vandaag en het werk van de toekomst, maar hij begrijpt niet de bestemming die de mens zal binnengaan. Als schepsel, zou de mens de plicht van een schepsel moeten uitvoeren: de mens zou God moeten volgen in alles wat Hij doet en jullie zouden moeten verdergaan in wat ik jullie vertel. Je hebt geen manier om zaken voor jezelf te managen en je hebt er zelf geen vat op; alles moet overgelaten worden aan Gods genade en alles wordt vastgehouden in Zijn handen. Als het werk van God de mens van tevoren een einde zou bieden, een geweldige bestemming, en als God dit zou gebruiken om de mens te verleiden en ervoor zou zorgen dat de mens Hem zou volgen – als Hij een deal met de mens zou maken – dan zou dit geen overwinning zijn, evenmin zou het zijn om het leven van de mens te bewerken. Als God het einde van de mens zou gebruiken om hem te beheersen en zijn hart te winnen, dan zou Hij hierin niet de mens vervolmaken, evenmin zou Hij in staat zijn om de mens te winnen, maar Hij zou in plaats daarvan de bestemming gebruiken om over hem te heersen. De mens geeft nergens zo veel om als het toekomstige einde, de uiteindelijke bestemming, of er nou wel of niet iets goeds is om op te hopen. Als de mens een prachtige hoop zou worden gegeven tijdens het werk van overwinning en als hem, vóór de overwinning van de mens, een goede bestemming zou worden gegeven om na te jagen, dan zou de overwinning van de mens niet alleen zijn effect verliezen, maar het effect van het werk van overwinning zou ook beïnvloed worden. Dat wil zeggen dat het werk van overwinning zijn effect bereikt door het lot en de vooruitzichten van de mens weg te nemen en door de rebelse gezindheid van de mens te oordelen en tuchtigen. Het wordt niet bereikt door een deal met de mens te sluiten, dat wil zeggen door de mens zegeningen en genade te geven, maar eerder door de loyaliteit van de mens openbaar te maken door zijn ‘vrijheid’ weg te nemen en zijn vooruitzichten uit te roeien. Dit is het wezen van het werk van overwinning. Als de mens aan het eerste begin een prachtige hoop zou worden gegeven en het werk van tuchtiging en oordeel zou daarna worden gedaan, dan zou de mens deze tuchtiging en dit oordeel accepteren op basis van het vooruitzicht dat hij had. Dan zou uiteindelijk de onvoorwaardelijke gehoorzaamheid en aanbidding van de Schepper door al Zijn schepsels niet worden bereikt; er zou enkel blinde, onwetende gehoorzaamheid zijn, of de mens zou blindweg eisen stellen aan God en het zou onmogelijk zijn om het hart van de mens volledig te overwinnen. Als gevolg daarvan zou dergelijk werk van overwinning onmogelijk in staat zijn om de mens te winnen, of bovendien om te getuigen van God. Dergelijke schepsels zouden niet in staat zijn om hun plicht te vervullen en zouden enkel akkoordjes sluiten met God; dit zou geen overwinning zijn, maar genade en zegening. Het grootste probleem met de mens is dat hij nergens anders aan denkt dan zijn lot en vooruitzichten en dat hij die dingen verafgoodt. De mens jaagt God na vanwege zijn eigen lot en vooruitzichten; hij aanbidt God niet vanwege zijn liefde voor Hem. Om die reden moeten bij het overwinnen van de mens in de mens de zelfzuchtigheid, hebzucht en de dingen die zijn aanbidding van God het meeste in de weg zitten allemaal worden aangepakt en daarbij geëlimineerd worden. Door dat te doen zullen de effecten van de overwinning van de mens worden bereikt. Dit betekent dat het in de allereerste stadia van de overwinning van de mens nodig is om de wilde ambities en de meest fatale zwakheden van de mens te zuiveren, en om hierdoor de liefde van de mens voor God te openbaren en zijn kennis van het menselijk leven te veranderen, evenals zijn beeld van God en de betekenis van zijn bestaan. Op deze manier wordt de liefde van de mens voor God gezuiverd, dat wil zeggen dat het hart van de mens wordt overwonnen. Maar in Gods houding tegenover alle schepsels, overwint God niet enkel om het overwinnen zelf; veeleer overwint Hij om de mens te kunnen winnen, ter wille van Zijn eigen glorie en om de vroegere originele gelijkenis in de mens te herstellen. Als Hij enkel zou overwinnen om het overwinnen zelf, dan zou de significantie van het werk van overwinning verloren gaan. Dat wil zeggen dat als God, na de mens te hebben overwonnen, Zijn handen zou aftrekken van de mens en Hij geen acht zou slaan op leven of dood van de mens, dat dit dan geen beheer van de mensheid zou zijn en evenmin zou de overwinning van de mens omwille van zijn redding zijn. Enkel het winnen van de mens dat volgt op zijn overwinning en zijn uiteindelijke aankomst bij een geweldige bestemming, is het hart van al het werk van redding, en enkel dit kan het doel van redding voor de mens bereiken. In andere woorden, alleen de aankomst van de mens bij de geweldige bestemming en zijn intrede in de rust zijn de vooruitzichten die alle schepsels horen te bezitten, evenals het werk dat moet worden gedaan door de Schepper. Als de mens dit werk zou doen, dan zou het te beperkt zijn: het zou de mens tot een zeker punt kunnen brengen, maar het zou niet in staat zijn de mens bij de eeuwige bestemming te brengen. De mens is niet in staat om het lot van de mens te bepalen, laat staan dat hij in staat is om de vooruitzichten en toekomstige bestemming van de mens te garanderen. Het werk dat door God wordt gedaan is echter anders. Omdat Hij de mens schiep, leidt Hij hem; omdat Hij de mens redt, zal Hij hem volledig redden en zal Hij hem compleet winnen; omdat Hij de mens leidt, zal Hij hem naar de juiste bestemming brengen; en omdat Hij de mens schiep en beheert, moet Hij verantwoordelijkheid nemen voor het lot en de vooruitzichten van de mens. Dit is het werk dat door de Schepper wordt gedaan. Hoewel het werk van overwinning wordt bereikt door de mens te zuiveren van zijn vooruitzichten, moet de mens uiteindelijk op de juiste bestemming worden gebracht, die God voor hem heeft voorbereid. Het is immers omdat God de mens bewerkt, dat de mens een bestemming heeft en zijn lot zeker is. Hier is de juiste bestemming die wordt aangehaald niet de hoop en vooruitzichten van de mens die in het verleden zijn gezuiverd; de twee zijn verschillend. Die dingen waar de mens op hoopt en die hij najaagt zijn de verlangens die ontstaan uit zijn streven naar de buitengewone begeertes van het vlees, in plaats van de bestemming die aan de mens is toegeschreven. Wat God in de tussentijd voor de mens heeft voorbereid, zijn de zegeningen en beloften die aan de mens zijn toegeschreven, wanneer hij eenmaal puur gemaakt is, die God voor de mens heeft voorbereid, nadat Hij de wereld heeft geschapen en die niet worden bevlekt door de keuzes, opvattingen, verbeeldingen of het vlees van de mens. Deze bestemming is niet voorbereid voor een bepaald persoon, maar het is de plek van rust voor de gehele mensheid. Daarom is deze bestemming de meest geschikte bestemming voor de mensheid.

De Schepper beoogt alle geschapen wezens te orkestreren. Je moet niets verwerpen of ongehoorzaam zijn van wat Hij doet, evenmin zou je opstandig tegenover Hem moeten zijn. Wanneer het werk dat Hij doet uiteindelijk Zijn doelen bereikt, zal Hij daarin glorie verkrijgen. Waarom wordt er vandaag de dag niet gezegd dat je de nakomelingen van Moab bent, of het nageslacht van de grote rode draak? Waarom wordt er niet gesproken over uitverkoren mensen, maar enkel over geschapen wezens? Het geschapen wezen – dit was de originele titel van de mens en het is zijn aangeboren identiteit. Namen verschillen enkel omdat de tijdperken en periodes van het werk verschillend zijn; in werkelijkheid is de mens een gewoon schepsel. Alle schepsels, of zij nu het meest verdorven of het meest heilig zijn, moeten de plicht uitvoeren van een geschapen wezen. Wanneer God het werk van overwinning uitvoert, heerst God niet over jou door je vooruitzichten, lot of bestemming te gebruiken. Het is niet nodig om op deze manier te werken. Het doel van het werk van overwinning is om de mens de plicht van een geschapen wezen te laten uitvoeren, om hem de Schepper te laten aanbidden; alleen als dit gebeurd is, kan hij de geweldige bestemming binnengaan. Het lot van de mens wordt door de handen van God beheerst. Je bent niet in staat om over jezelf te heersen: hoewel de mens op eigen houtje altijd druk voor zichzelf bezig is, blijft hij niet in staat om over zichzelf te heersen. Als jij je eigen vooruitzichten kon kennen, als jij je eigen lot zou kunnen beheersen, zou je dan nog een geschapen wezen zijn? Kortom, ongeacht hoe God werkt, al Zijn werk is omwille van de mens. Neem bijvoorbeeld de hemel en de aarde en alle dingen die God schiep om de mens te dienen: de maan, de zon en de sterren die Hij voor de mens schiep, de dieren en planten, lente, zomer, herfst en winter en ga zo maar door – alles is omwille van het bestaan van de mens gemaakt. Daarom is het, ongeacht hoe God de mens tuchtigt en oordeelt, allemaal omwille van de redding van de mens. Ook al neemt Hij de vleselijke hoop van de mens weg, dan nog is het omwille van het zuiveren van de mens, en de zuivering van de mens wordt verricht zodat hij voort kan bestaan. De bestemming van de mens ligt in de handen van de Schepper, dus hoe zou de mens ooit over zichzelf kunnen heersen?

Wanneer het werk van overwinning is voltooid, zal de mens in een prachtige wereld worden gebracht. Dit leven zal natuurlijk op aarde plaatsvinden, maar het zal totaal anders zijn dan het menselijke leven van vandaag de dag. Het is het leven dat de mensheid zal hebben nadat de gehele mensheid is overwonnen. Het zal een nieuw begin zijn voor de mens op aarde en het hebben van een dergelijk leven zal bewijzen dat de mensheid een nieuw en prachtig koninkrijk is binnengegaan. Het zal het begin zijn van het leven van de mens met God op aarde. Het uitgangspunt van een dergelijk prachtig leven moet zijn dat, nadat de mens is gezuiverd en overwonnen, hij zich onderwerpt aan de Schepper. Daarom is het werk van overwinning de laatste fase in Gods werk, voordat de mens de geweldige bestemming binnengaat. Een dergelijk leven is het toekomstige leven van de mens op aarde, het meest prachtige leven op aarde, het soort leven waar de mens naar verlangt, het soort dat de mens nooit heeft bereikt in de geschiedenis van de wereld. Het is de uiteindelijke uitkomst van het 6.000-jarig werk van beheer, het is waar de mensheid het meest naar verlangt en het is tevens Gods belofte aan de mens. Maar deze belofte kan niet direct geschieden: de mens zal de toekomstige bestemming binnengaan, enkel wanneer het werk van de laatste dagen is voltooid en hij volledig is overwonnen, dat wil zeggen wanneer Satan volkomen verslagen is. Nadat de mens is gelouterd, zal hij zonder een zondige aard zijn, omdat God Satan zal hebben verslagen, wat betekent dat er geen inbreuk zal zijn door vijandige machten en dat absoluut geen enkele vijandige macht het vlees van de mens kan aanvallen. Zo zal de mens vrij zijn en heilig – hij zal de eeuwigheid zijn binnengegaan. Alleen als de vijandige machten van de duisternis zijn gebonden zal de mens, waar hij ook gaat, vrij zijn, en zal hij dus zonder opstandigheid of verzet zijn. Satan hoeft alleen maar gebonden te worden gehouden en dan zal alles goed gaan met de mens; de huidige situatie bestaat, omdat Satan nog steeds overal op aarde problemen aanwakkert en dat het gehele werk van Gods management zijn einde nog moet bereiken. Wanneer Satan is verslagen, zal de mens compleet bevrijd zijn; wanneer de mens God wint en uit het domein van Satan wegkomt, zal hij de Zon der rechtvaardigheid aanschouwen. Het leven dat de normale mens is toegeschreven zal herwonnen worden; alles dat de normale mens hoort te bezitten – zoals het vermogen om goed en kwaad te onderscheiden, het begrijpen hoe je jezelf kan voeden en kleden en het vermogen om normaal te leven – dit alles zal worden herwonnen. Als Eva niet was verleid door de slang, zou de mens dit soort normale leven gehad hebben, nadat hij in het begin werd geschapen. Hij zou gegeten hebben, gekleed zijn en een normaal menselijk leven op aarde geleid hebben. Echter, nadat de mens bedorven raakte, werd dit leven een onbereikbare illusie en zelfs vandaag durft de mens zich zulke dingen niet in te beelden. In werkelijkheid is dit prachtige leven waar de mens naar verlangt een noodzaak. Als de mens een dergelijke bestemming niet zou hebben, dan zou zijn bedorven leven op aarde nooit ophouden te bestaan. Als er niet zo’n prachtig leven zou zijn, dan zou er geen afloop zijn van Satans lot of de tijden waarin Satan de macht over de aarde heeft. De mens moet een koninkrijk binnengaan dat voor de machten van de duisternis onbereikbaar is en als hij dat doet, zal dit bewijzen dat Satan is verslagen. Op deze manier, wanneer er geen verstoring meer is door Satan, zal God Zelf over de mensheid heersen en Hij zal het gehele leven van de mens besturen en erover heersen; alleen dan zal Satan werkelijk verslagen zijn. Het leven van de mens vandaag is voornamelijk een leven vol met vuiligheid; het is nog altijd een leven van lijden en kwelling. Dit zou geen overwinning op Satan genoemd kunnen worden; de mens moet nog altijd ontsnappen uit de zee van kwelling, hij moet nog altijd ontsnappen uit de moeilijkheden in zijn leven, of de invloed van Satan en hij heeft nog altijd maar minimale kennis van God. Alle moeilijkheden van de mens werden door Satan gecreëerd; het was Satan die lijden in het leven van de mens bracht en enkel nadat Satan gebonden wordt, zal de mens in staat zijn om volledig te ontsnappen uit de zee van kwelling. Doch, de binding van Satan wordt bereikt door de overwinning en het winnen van het hart van de mens, door de mens de buit te maken van het gevecht met Satan.

Vandaag de dag zijn het najagen door de mens van het worden van een overwinnaar en het volmaakt worden gemaakt de dingen die hij nastreeft, voordat hij het normale menselijk leven op aarde heeft, en het zijn de doelen die hij zoekt voorafgaand aan de binding van Satan. In wezen is het najagen van de mens van het worden van een overwinnaar en het volmaakt worden gemaakt, of om op grote manieren gebruikt te worden, bedoeld om te ontsnappen aan Satans invloed: het najagen van de mens is om een overwinnaar te worden, maar de uiteindelijke uitkomst zal zijn ontsnapping uit de invloed van Satan zijn. Alleen door te ontsnappen uit de invloed van Satan kan de mens het normale mensenleven leiden op aarde, het leven van aanbidding van God. Vandaag de dag zijn het najagen van het worden van een overwinnaar en volmaakt te worden gemaakt de dingen die worden nagestreefd, vóór het hebben van het normale mensenleven op aarde. Ze worden voornamelijk nagejaagd omwille van de reiniging en het in praktijk brengen van de waarheid en om de Schepper te aanbidden. Als de mens het normale mensenleven op aarde bezit, een leven zonder moeilijkheden of kwelling, dan zal de mens zich niet bezighouden met het najagen van het worden van een overwinnaar. ‘Het worden van een overwinnaar’ en ‘volmaakt worden gemaakt’ zijn doelen die God aan de mens geeft om na te jagen. Door het najagen van deze doelen leidt Hij de mens ertoe om de waarheid in praktijk te brengen en een leven van betekenis uit te leven. Het doel is om de mens compleet te maken en hem te winnen en het najagen van het worden van een overwinnaar en volmaakt te worden gemaakt zijn enkel een instrument. Als de mens in de toekomst de geweldige bestemming binnengaat, zal het worden van een overwinnaar en volmaakt worden gemaakt niet meer worden genoemd; dan zal het enkel maar zo zijn dat elk geschapen wezen zijn plicht vervult. Vandaag de dag is de mens gemaakt om deze dingen na te jagen, simpelweg om het kader voor de mens te bepalen, zodat het najagen door de mens meer gericht en praktisch kan zijn. Anders zou de mens te midden van vage abstractheid leven en ernaar streven het eeuwige leven binnen te gaan. Zou in dit geval de mens niet nog meelijwekkender zijn? Om op deze manier te streven, zonder doelen of principes – is dat geen zelfmisleiding? Uiteindelijk zou dit streven natuurlijk geen vrucht dragen; uiteindelijk zou de mens nog altijd onder het domein van Satan leven en zou hij niet in staat zijn zichzelf van Satan te onttrekken. Waarom zou hij zichzelf onderwerpen aan zo’n doelloos streven? Wanneer de mens de eeuwige bestemming binnengaat, zal de mens de Schepper aanbidden en, omdat de mens redding heeft verkregen en de eeuwigheid binnen is gegaan, zal de mens geen doelen meer najagen, laat staan dat hij zich zorgen zou hoeven maken dat hij wordt belaagd door Satan. Tegen die tijd zal de mens zijn plaats kennen en zal hij zijn plicht uitvoeren en, zelfs als zij niet worden getuchtigd of geoordeeld, zal iedere persoon zijn plicht uitvoeren. In die tijd zal de mens een schepsel zijn van zowel identiteit als status. Het onderscheid tussen hoog en laag zal er niet meer zijn; elk persoon zal simpelweg een andere functie uitvoeren. Toch zal de mens nog steeds leven in een bestemming die geordend en geschikt is voor de mensheid; de mens zal zijn plicht uitvoeren omwille van de aanbidding van de Schepper, en het is deze mensheid die de mensheid van de eeuwigheid zal worden. In die tijd zal de mens een leven dat geïllumineerd wordt door God hebben verkregen, een leven onder de zorg en bescherming van God, een leven samen met God. De mensheid zal een normaal leven op aarde leiden en alle mensen zullen in het juiste spoor binnengaan. Het 6.000-jarig managementplan zal Satan volkomen verslagen hebben, wat betekent dat God het originele beeld van de mens, zoals het was geschapen, zal hebben hersteld en dat daarmee de originele intentie van God zal zijn vervuld. In het begin, voordat de mens door Satan werd verdorven, leidde de mensheid een normaal leven op aarde. Later, nadat de mens werd verdorven door Satan, verloor de mens dit normale leven en zo begon het werk van Gods beheer evenals de strijd met Satan om het normale leven van de mens te herstellen. Alleen wanneer het 6.000-jarige werk van Gods beheer ten einde komt, zal het leven van de gehele mensheid officieel beginnen op aarde. Alleen dan zal de mens een geweldig leven hebben en zal God Zijn doel bij het scheppen van de mens in het begin weer herstellen, evenals de originele gelijkenis van de mens. Daarom zal de mens, zodra de mens het normale leven van de mensheid op aarde heeft, niet streven naar het worden van een overwinnaar of om volmaakt te worden gemaakt, want de mens zal heilig zijn. De “overwinnaars” en het “vervolmaakt worden” waar de mensen over spreken zijn de doelen die aan de mens zijn gegeven om na te jagen tijdens de strijd tussen God en Satan en de enige reden voor hun bestaan is dat de mens verdorven is gemaakt. Door jou een doel te geven en je ertoe aan te zetten om dit doel na te jagen, zal Satan worden verslagen. Jou te vragen om een overwinnaar te worden, volmaakt te worden gemaakt of te worden gebruikt, is van je verlangen dat je getuigt om Satan te schande te maken. Uiteindelijk zal de mens het normale mensenleven leiden op aarde en zal de mens heilig zijn; wanneer dit gebeurt, zullen de mensen er dan nog steeds naar streven om overwinnaars te zijn? Zijn het niet allemaal geschapen wezens? Wanneer we het hebben over het zijn van een overwinnaar en volmaakt te worden gemaakt, zijn deze woorden gericht op Satan evenals op de vuiligheid van de mens. Staat dit woord ‘overwinnaar’ niet in verband met de overwinning over Satan en de vijandige machten? Wanneer je zegt dat je volmaakt bent gemaakt, wat is er binnen jou dan volmaakt gemaakt? Is het niet zo dat jij jezelf hebt afgestoten van de verdorven satanische gezindheden, zodat je opperste liefde voor God kunt bereiken? Zulke dingen worden gezegd in relatie tot de vuile dingen binnen de mens en in relatie tot Satan; er wordt niet over gesproken in relatie tot God.

Als je nu niet streeft naar het worden van een overwinnaar en volmaakt te worden gemaakt, dan zal er in de toekomst, wanneer de mensheid een normaal leven op aarde leidt, geen mogelijkheid zijn voor zulk een streven. In die tijd zal het einde van elk soort persoon worden geopenbaard. In die tijd zal het duidelijk worden wat voor soort ding jij bent en als je graag een overwinnaar wilt zijn of vervolmaakt wilt worden, zal het onmogelijk zijn. Het zal alleen zo zijn dat de mens, vanwege zijn rebellie, zal worden gestraft na te zijn geopenbaard. In die tijd zal het najagen van de mens geen hogere positie zijn dan anderen, voor sommigen om overwinnaars te worden en vervolmaakt te worden, of voor sommigen om de eerstgeborene zonen van God te zijn en anderen om de zonen van God te zijn; ze zullen deze dingen niet najagen. Zij zullen allen schepsels zijn van God, allen zullen leven op aarde en allen zullen samen met God op aarde leven. Nu is de tijd van de strijd tussen God en Satan. Het is een tijd waarin deze strijd nog moet worden besloten, een tijd waarin de mens nog compleet moet worden gewonnen; het is een periode van transitie. Daarom is de mens vereist om ernaar te streven om ofwel een overwinnaar te worden ofwel één van Gods mensen. Vandaag is er onderscheid in status, maar wanneer de tijd komt, zal dergelijk onderscheid niet bestaan: de status van allen die hebben gezegevierd zal hetzelfde zijn, ze zullen allemaal gekwalificeerde leden van de mensheid worden en zullen op een gelijke manier op aarde leven, wat betekent dat ze allemaal gekwalificeerde geschapen wezens zullen zijn, en dat aan allen hetzelfde zal worden gegeven. Omdat de tijden van Gods werk verschillend zijn en de objecten van Zijn werk verschillend zijn, komen jullie, als het werk in jullie wordt gedaan, in aanmerking om vervolmaakt te worden en overwinnaars te worden; als het in het buitenland zou worden gedaan, dan zouden de mensen daar in aanmerking komen om de eerste groep mensen te worden die zullen worden overwonnen, evenals de eerste groep mensen om volmaakt te worden gemaakt. Vandaag wordt dit werk niet in het buitenland gedaan, dus komen mensen uit andere landen niet in aanmerking om volmaakt te worden gemaakt en overwinnaars te worden en is het voor hen onmogelijk om de eerste groep te worden. Omdat het object van Gods werk verschillend is, is ook het tijdperk van Gods werk verschillend en is ook het bijbehorende kader verschillend, is er de eerste groep, namelijk de overwinnaars, en zo zal er ook een tweede groep zijn die volmaakt zal worden gemaakt. Wanneer er de eerste groep is die volmaakt zal worden gemaakt, zal er een voorbeeld en model zijn en zo zal er in de toekomst een tweede en derde groep zijn van die volmaakt zijn gemaakt, maar in de eeuwigheid zullen zij allen dezelfde zijn en zal er geen classificatie zijn naar status. Zij zullen simpelweg volmaakt gemaakt worden op verschillende momenten en er zullen geen verschillen zijn in status. Wanneer de tijd komt dat iedereen compleet gemaakt is en het werk van het gehele universum voltooid is, dan zal er geen onderscheid in status zijn en zullen allen van gelijke status zijn. Vandaag wordt dit werk onder jullie gedaan, zodat jullie de overwinnaars zullen worden. Als het in Groot Brittannië zou worden gedaan, dan zou Groot Brittannië de eerste groep hebben, op dezelfde manier als waarop jullie de eerste groep zullen zijn. Het is enkel maar dat jullie tegenwoordig speciaal met genade zijn gezegend op de manier waarop mijn werk in jullie wordt uitgevoerd en als dit werk niet in jullie werd verricht, zouden jullie de tweede groep zijn, of de derde, of de vierde, of de vijfde. Dit is enkel vanwege het verschil in volgorde van werk; de eerste groep en de tweede groep duiden er niet op dat de ene hoger of lager is dan de andere, het duidt simpelweg op de volgorde waarin deze mensen volmaakt worden gemaakt. Vandaag worden deze woorden tot jullie gecommuniceerd, maar waarom waren jullie hier niet eerder van op de hoogte gebracht? Dat is omdat mensen zonder een proces naar extremen gaan neigen. Een voorbeeld is dat Jezus in die tijd zei: “Ik zal op dezelfde wijze terugkomen als jullie mij naar de hemel hebben zien gaan.” Vandaag de dag zijn velen door deze woorden bezeten en willen zij enkel witte gewaden dragen om hun opname in de hemel af te wachten. Dus er zijn vele woorden die niet te vroeg kunnen worden gesproken; als deze te vroeg zouden worden gesproken, zou de mens tot extremen neigen. De gestalte van de mens is te klein en hij is niet in staat om de waarheid van deze woorden te doorzien.

Wanneer de mens het ware leven van de mens op aarde bereikt en alle machten van Satan zijn gebonden, zal de mens gemakkelijk leven op aarde. Dingen zullen niet zo complex zijn als dat ze vandaag zijn: menselijke relaties, sociale relaties, complexe familierelaties – ze brengen zoveel moeilijkheden, zoveel pijn! Het leven van de mens hier is zo ellendig! Wanneer de mens eenmaal is overwonnen, zullen zijn hart en geest veranderen: hij zal een hart hebben dat God vereert en liefheeft. Wanneer ieder binnen het universum die God tracht lief te hebben is overwonnen, dat wil zeggen wanneer Satan eenmaal is verslagen en wanneer Satan – alle machten der duisternis – is gebonden, dan zal het leven van de mens op aarde onbezorgd zijn en zal hij in staat zijn om vrij op aarde te leven. Wanneer het leven van de mens zonder vleselijke relaties en de complexiteiten van het vlees was, dan zou het zoveel gemakkelijker zijn. De menselijke relaties van het vlees zijn te complex en het hebben van zulke dingen is bewijs dat hij zichzelf nog moet bevrijden van de invloeden van Satan. Als jij dezelfde relatie met elk van je broeders en zusters zou hebben, als jij dezelfde relatie met elk familielid van je zou hebben, dan zou je geen zorgen hebben en zou jij je over niemand zorgen hoeven maken. Niets zou beter kunnen zijn en op deze manier zou de mens worden verlost van de helft van zijn lijden. In het leiden van een normaal menselijk leven op aarde, zal een mens vergelijkbaar zijn met de engelen; hoewel hij nog steeds in het vlees zal zijn, zal hij veel lijken op een engel. Dit is de uiteindelijke belofte, de laatste belofte die de mens wordt geschonken. Vandaag ondergaat de mens tuchtiging en oordeel; denk je dat de ervaring van de mens van zulke dingen betekenisloos is? Zou het werk van tuchtiging en oordeel zonder reden worden gedaan? Het werd in het verleden wel gezegd dat het tuchtigen en oordelen van de mens hetzelfde is als hem in een bodemloze put te plaatsen, wat hetzelfde is als het wegnemen van zijn lot en vooruitzichten. Dit is omwille van één ding: de reiniging van de mens. De mens is niet opzettelijk in een bodemloze put geplaatst, waarna God Zijn handen van hem aftrekt. In plaats daarvan is het om af te rekenen met de rebellie in de mens, zodat uiteindelijk de dingen in de man mogen worden gereinigd, zodat hij God waarlijk mag kennen en als een heilig persoon kan zijn. Als dit is gedaan, dan zal het allemaal zijn volbracht. In werkelijkheid zal Satan, als met die dingen binnen de mens waarmee moet worden afgerekend ook is afgerekend en de mens een weerklinkend getuigenis zal hebben, ook worden verslagen en zelfs al zouden er een paar van die dingen zijn die van origine in de mens niet volledig zijn gereinigd, wanneer Satan eenmaal is verslagen, zal het niet langer problemen opleveren en in die tijd zal de mens volledig zijn gereinigd. De mens heeft zulk een leven nog nooit ervaren, maar wanneer Satan is verslagen, zal alles worden geregeld en zullen die onbelangrijke dingen in de mens allemaal worden opgelost, en zodra dat hoofdprobleem is opgelost, zullen alle andere problemen voorbij zijn. Tijdens deze vleeswording van God op aarde, wanneer Hij persoonlijk Zijn werk onder de mens doet, is al het werk dat Hij doet, verricht om Satan te verslaan en Hij zal Satan verslaan door de mens te overwinnen en jullie compleet te maken. Wanneer jullie een weerklinkend getuigenis zullen hebben, zal dit ook een teken zijn van Satans nederlaag. De mens moet eerst overwonnen en uiteindelijk volledig vervolmaakt worden om Satan te verslaan. In wezen is dit echter samen met de overwinning op Satan, ook de redding van de gehele mensheid uit deze loze zee van kwelling. Ongeacht of werk wordt uitgevoerd over het gehele universum of in China, het is allemaal met als doel Satan te verslaan en redding te brengen aan de gehele mensheid, zodat de mens de plaats van rust binnen kan gaan. De vleesgeworden God, dit normale vlees, heeft juist als doel om Satan te verslaan. Het werk van God in vlees wordt gebruikt om redding te brengen aan allen onder de hemel die God liefhebben, het is omwille van de overwinning van de gehele mensheid en vooral ook met als doel Satan te verslaan. De kern van al Gods managementwerk is onlosmakelijk verbonden met het verslaan van Satan om redding te brengen voor de gehele mensheid. Waarom wordt er in veel van dit werk steeds gesproken over dat jullie moeten getuigen? En naar wie is dit getuigenis gericht? Is het niet gericht tot Satan? Dit getuigenis is voor God en is bedoeld om te getuigen dat het werk van God zijn effect heeft gehad. Het getuigen is gerelateerd aan het werk van het verslaan van Satan; als er geen strijd met Satan was, zou de mens niet hoeven getuigen. Het is omdat Satan moet worden verslagen dat, tegelijkertijd met het redden van de mens, God vraagt dat de mens van Hem getuigt voor Satan, dat Hij gebruikt om de mens te redden en om met Satan te strijden. Als gevolg daarvan is de mens zowel het object van redding als een instrument in het verslaan van Satan en zo staat de mens in de kern van Gods gehele managementplan, terwijl Satan enkel het object van vernietiging is, de vijand. Misschien heb je het idee dat jij niets hebt gedaan, maar vanwege de veranderingen in jouw gezindheid, wordt er getuigd en dit getuigenis is gericht tot Satan en is niet op de mens gericht. De mens is niet geschikt om van zo’n getuigenis te genieten. Hoe zou hij het werk dat door God wordt gedaan kunnen begrijpen? Het object van Gods strijd is Satan; de mens is tegelijkertijd het object van redding. De mens heeft verdorven satanische gezindheden en is niet in staat dit werk te begrijpen. Dit is vanwege de verdorvenheid van Satan en is de mens niet eigen, maar geregisseerd door Satan. Vandaag is Gods hoofdwerk om Satan te verslaan, dat wil zeggen het volledig overwinnen van de mens, zodat de mens uiteindelijk kan getuigen aan God voor Satan. Op deze manier zullen alle dingen worden volbracht. In vele gevallen lijkt het voor je blote oog alsof er niets is gedaan, maar in werkelijkheid is het werk reeds volbracht. De mens wil dat al het werk van voltooiing zichtbaar is, maar juist zonder het aan jou zichtbaar te maken, heb ik mijn werk al voltooid, want Satan is onderworpen, wat betekent dat hij volkomen verslagen is, dat al Gods wijsheid, kracht en gezag Satan hebben overwonnen. Dit is precies het getuigenis dat moet worden gedragen en hoewel het geen duidelijke uitdrukking heeft in de mens, hoewel het niet zichtbaar is voor het blote oog, is Satan reeds verslagen. De totaliteit van dit werk is tegen Satan gericht en uitgevoerd vanwege de strijd met Satan. Daarom zijn er vele dingen die de mens niet ziet als zijnde succesvol, maar die in Gods ogen lang geleden al met succes waren afgesloten. Dit is één van de innerlijke waarheden van al Gods werk.

Wanneer Satan eenmaal is verslagen, dat wil zeggen wanneer de mens volledig is overwonnen, dan zal de mens begrijpen dat al dit werk omwille van de redding is en dat de manier van deze redding is om mensen uit de handen van Satan te grijpen. Het 6.000-jarig werk van Gods management is onderverdeeld in drie fasen: het Tijdperk van de Wet, het Tijdperk van Genade en het Tijdperk van het Koninkrijk. Deze drie fasen van werk zijn allemaal omwille van de redding van de mensheid, dat wil zeggen dat ze zijn voor de redding van mensheid die ernstig verdorven is gemaakt door Satan. Tegelijkertijd zijn ze er echter zodat God strijd voert met Satan. Zoals dus het werk van redding is onderverdeeld in drie fasen, is ook de strijd met Satan onderverdeeld in drie fasen en deze twee aspecten van Gods werk worden tegelijkertijd uitgevoerd. De strijd met Satan is in feite omwille van de redding van de mensheid en omdat het werk van de redding van de mensheid niet iets is dat met succes kan worden voltooid in een enkele fase, is de strijd met Satan ook onderverdeeld in fasen en periodes en wordt oorlog tegen Satan gevoerd in overeenstemming met de behoeftes van de mens en de mate van Satans verdorvenheid in hem. Misschien gelooft een mens, in zijn verbeelding, dat God in deze strijd wapens opneemt tegen Satan, op dezelfde manier als dat twee legers elkaar zouden bestrijden. Dit is enkel datgene wat het intellect van de mens kan bedenken; het is een uiterst vaag en onrealistisch idee, maar toch is het wat de mens gelooft. En omdat ik hier zeg dat de manier om de mens redding te brengen door strijd met Satan is, beeldt de mens zich in dat dit de manier is waarop de strijd wordt gevoerd. Er zijn drie fasen in het werk van de redding van de mens, dat wil zeggen dat de strijd met Satan is verdeeld in drie fasen om Satan voor eens en altijd te verslaan. Doch, de innerlijke waarheid van het gehele werk van de strijd met Satan is dat de effecten daarvan worden behaald tijdens verschillende stappen van het werk: het schenken van genade aan de mens, het worden van een zondoffer voor de mens, het vergeven van de zonden van de mens, het overwinnen van de mens en het vervolmaken van de mens. In werkelijkheid is de strijd met Satan niet het ter hand nemen van wapens tegen Satan, maar de redding van de mens, het bewerken van het leven van de mens en het veranderen van de gezindheid van de mens, zodat hij getuigenis mag geven voor God. Dit is hoe Satan wordt verslagen. Satan wordt verslagen door het veranderen van de verdorven gezindheid van de mens. Wanneer Satan is verslagen, namelijk wanneer de mens volledig is gered, dan zal de vernederde Satan compleet gebonden zijn en op deze manier zal de mens volledig zijn gered. Dus het wezen van de redding van de mens is de oorlog met Satan en die oorlog wordt voornamelijk weerspiegeld in de redding van de mens. De fase van de laatste dagen, waarin de mens moet worden overwonnen, is de laatste fase in de strijd met Satan en is ook het werk van de complete redding van de mens van het domein van Satan. De innerlijke betekenis van de overwinning van de mens is de terugkeer van de belichaming van Satan – de mens die door Satan verdorven is gemaakt – naar de Schepper volgend op zijn overwinning, waardoor hij Satan zal verlaten en compleet naar God terug zal keren. Op deze manier zal de mens volledig worden gered. Daarom is het werk van overwinning het laatste werk in de strijd tegen Satan en de laatste fase in Gods management met als doel Satan te verslaan. Zonder dit werk, zou de volledige redding van de mens uiteindelijk onmogelijk zijn. Satan totaal verslaan zou ook onmogelijk zijn en de mensheid zou nooit in staat zijn om de geweldige bestemming te bereiken of vrij te komen van Satans invloed. Derhalve kan het werk van redding van de mens niet worden voltooid voordat de strijd met Satan is besloten, want de kern van het werk van Gods beheer is omwille van de redding van de mensheid. De eerste mensheid was in de handen van God, maar vanwege Satans verleiding en verdorvenheid, werd de mens gebonden door Satan en viel hij in de handen van de kwade. Zo werd Satan het object om te worden verslagen in het werk van Gods management. Omdat Satan de mens in bezit nam en omdat de mens het kapitaal is dat God gebruikt om Zijn management uit te voeren, moet de mens, om te worden gered, worden teruggegrepen uit de handen van Satan, dat wil zeggen dat de mens terug moet worden genomen na gevangen te zijn gehouden door Satan. Zodoende moet Satan worden verslagen door de veranderingen in de oude gezindheid van de mens, veranderingen die het oorspronkelijke gevoel voor rede van de mens herstellen. Op deze manier kan de mens, die gevangen is gehouden, terug worden gegrepen uit de handen van Satan. Als de mens wordt bevrijd uit de invloed en gebondenheid van Satan, dan zal Satan worden beschaamd, de mens zal uiteindelijk worden teruggenomen en Satan zal worden verslagen. En omdat de mens is bevrijd uit de duistere invloed van Satan, zal de mens de buit worden van deze hele strijd en zal Satan het object worden dat zal worden gestraft wanneer de strijd eenmaal is voltooid, waarna het totale werk van de redding van de mensheid zal zijn voltooid.

God koestert geen wrok tegenover de geschapen wezens; Hij wil enkel Satan verslaan. Al Zijn werk – of het nou tuchtiging of oordeel is – wordt op Satan gericht; het wordt uitgevoerd omwille van de redding van de mensheid en is allemaal om Satan te verslaan en het heeft één doel: strijd voeren tegen Satan tot het bittere eind! God zal niet rusten voordat Hij Satan heeft overwonnen! Hij zal pas rusten als Hij Satan heeft verslagen. Omdat al het werk dat door God wordt gedaan op Satan gericht is en omdat zij die door Satan verdorven zijn gemaakt allemaal onder de controle van Satans domein staan en allemaal onder Satans domein leven, zou het zo zijn dat zonder strijd tegen Satan en ermee breken, Satan dan de grip op deze mensen niet zou versoepelen en dan zouden zij niet gewonnen kunnen worden. Als zij niet gewonnen zouden worden zou het bewijzen dat Satan niet is verslagen, dat hij niet is overwonnen. Daarom deed God in Zijn 6.000-jarig managementplan, tijdens de eerste fase, het werk van de wet. Tijdens de tweede fase deed Hij het werk van het Tijdperk van Genade, namelijk het werk van de kruisiging en tijdens de derde fase doet Hij het werk van het overwinnen van de mensheid. Al dit werk is gericht op de mate waarin Satan de mensheid verdorven heeft gemaakt, het is allemaal om Satan te verslaan, en elk van de fasen heeft als doel om Satan te verslaan. De essentie van het 6.000-jarig werk van Gods beheer is de strijd tegen de grote rode draak en het werk van het beheer van de mensheid is ook het werk van het verslaan van Satan, het werk van het voeren van strijd met Satan. God heeft 6.000 jaar gestreden en daarmee heeft Hij dus ook 6.000 jaar gewerkt, om uiteindelijk de mens in de nieuwe wereld te brengen. Wanneer Satan is verslagen, zal de mens compleet worden bevrijd. Is dit niet de richting van Gods werk vandaag? Dit is precies de richting van het werk van vandaag: de complete bevrijding en vrijmaking van de mens, zodat hij niet onderhevig is aan enige regels, noch beperkt door enige banden of restricties. Al dit werk wordt gedaan in overeenstemming met jullie gestalte en in overeenstemming met jullie behoeftes, wat betekent dat jullie zullen worden voorzien van wat jullie ook maar kunnen volbrengen. Het is niet een zaak van iets vragen dat buiten iemands mogelijkheden ligt, of jullie bepaalde dingen opleggen; al dit werk wordt eerder uitgevoerd in overeenstemming met jullie werkelijke behoeftes. Elke fase van werk wordt uitgevoerd in overeenstemming met de werkelijke behoeftes en vereisten van de mens; elke fase heeft als doel om Satan te verslaan. In werkelijkheid, waren er in het begin geen barrières tussen de Schepper en Zijn schepsels. Al die barrières zijn door Satan veroorzaakt. De mens is niet meer in staat om enig ding te zien of aan te raken, door de manier waarop Satan hem heeft verstoord en verdorven. De mens is het slachtoffer, degene die is misleid. Wanneer Satan eenmaal is verslagen, zullen de geschapen wezens de Schepper aanschouwen en de Schepper zal kijken naar de geschapen wezens en hen persoonlijk kunnen leiden. Alleen dit is het leven dat de mens op aarde zou moeten hebben. Daarom is Gods werk voornamelijk bedoeld om Satan te verslaan en als Satan eenmaal is verslagen, zal alles zijn opgelost. Vandaag heb je gezien dat het voor God geen eenvoudige zaak is om onder de mensen te komen. Hij is niet gekomen om elke dag schuld in jullie te vinden, om zus en zo te zeggen of om jullie simpelweg in staat te stellen om te zien hoe Hij eruitziet en hoe Hij spreekt en leeft. God is niet vleesgeworden enkel om jullie in staat te stellen naar Hem te kijken of jullie ogen te openen of om jullie in staat te stellen de mysteries te horen waar Hij van heeft gesproken en de zeven zegels die Hij heeft geopend. Hij is juist vlees geworden om Satan te verslaan. Hij is persoonlijk onder de mens gekomen in het vlees om de mens te redden, om strijd te voeren met Satan; dit is de betekenis van Zijn vleeswording. Als het niet als doel had Satan te verslaan, dan zou Hij niet persoonlijk dit werk doen. God is naar de aarde gekomen om Zijn werk onder de mens te doen, om Zichzelf persoonlijk te openbaren aan de mens en de mens in staat te stellen Hem te aanschouwen; is dit een kleinigheid? Het is echt niet eenvoudig! Het is niet zoals de mens het zich inbeeldt dat God is gekomen opdat de mens naar Hem kan kijken, opdat de mens zal begrijpen dat God echt is en niet vaag of leeg en dat God verheven is, maar ook nederig. Zou het zo simpel kunnen zijn? Het is juist omdat Satan het vlees van de mens verdorven heeft gemaakt en dat de mens degene is die God wil redden, dat God het vlees moet aannemen om strijd te voeren met Satan en om de mens persoonlijk te hoeden. Alleen dit is profijtelijk voor Zijn werk. De twee vleesgeworden vlezen van God hebben bestaan om Satan te verslaan en ook om de mens beter te redden. Dat is omdat degene die de strijd voert met Satan alleen God kan zijn, of het nou de Geest van God is of de vleesgeworden God. Kortom, het kunnen de engelen niet zijn die strijd voeren met Satan, laat staan de mens, die verdorven is gemaakt door Satan. De engelen zijn niet bij machte om deze strijd te strijden, en de mens is nog onmachtiger. Zodoende, als God het leven van de mens wenst te bewerken, als Hij persoonlijk naar de aarde wenst te komen om de mens te redden, dan moet Hij persoonlijk vlees worden, dat wil zeggen dat Hij persoonlijk het vlees moet aannemen en met Zijn innerlijke identiteit en het werk dat Hij moet doen onder de mens moet komen en persoonlijk de mens moet redden. Was dit niet zo, als het de Geest van God of de mens was die dit werk deed, dan zou er nooit iets uit deze strijd komen, en zou deze nooit eindigen. Alleen als God vlees wordt om persoonlijk de oorlog aan te gaan met Satan onder de mens heeft de mens een kans op redding. Bovendien is alleen dan Satan beschaamd en achtergelaten zonder mogelijkheden tot uitbuiting te hebben of enige plannen uit te kunnen voeren. Het werk dat door de vleesgeworden God wordt gedaan is onhaalbaar voor de Geest van God, het zou zelfs nog onmogelijker zijn om het namens God door enig vleselijk mens te laten verrichten, want het werk dat Hij doet is omwille van het leven van de mens en om de verdorven gezindheid van de mens te veranderen. Zou de mens deelnemen in deze strijd, dan zou hij enkel vluchten in betreurenswaardige verwarring en zou hij simpelweg niet in staat zijn om zijn verdorven gezindheid te veranderen. Hij zou niet in staat zijn de mens te redden van het kruis of de gehele opstandige mensheid kunnen overwinnen, maar hij zou enkel in staat zijn om een beetje oud werk te doen dat niet buiten de principes valt, of anders werk dat niet gerelateerd is aan het verslaan van Satan. Dus waarom de moeite nemen? Wat is de waarde van werk dat de mensheid niet kan winnen, laat staan Satan verslaan? Daarom kan de strijd met Satan enkel worden uitgevoerd door God Zelf, en zou het simpelweg onmogelijk kunnen worden gedaan door de mens. De plicht van de mens is om te gehoorzamen en te volgen, want de mens is niet in staat werk te verrichten dat op hetzelfde peil staat als het scheppen van de hemelen en de aarde, laat staan dat hij het werk uit kan voeren van de bestrijding van Satan. De mens kan enkel de Schepper behagen onder het leiderschap van God Zelf, waardoor Satan wordt verslagen; dit is het enige dat de mens kan doen. Daarom wordt dit werk, elke keer dat een nieuwe strijd begint, ofwel elke keer dat het werk van een nieuw tijdperk begint, persoonlijk door God Zelf gedaan, waarmee Hij het gehele tijdperk leidt en een nieuw pad opent voor de gehele mensheid. De vooravond van elk nieuw tijdperk is een nieuwe start in de strijd met Satan, waardoor de mens een nieuwere, mooiere wereld binnengaat, een nieuw tijdperk dat persoonlijk door God Zelf wordt geleid. De mens is meester van alle dingen, maar zij die zijn gewonnen zullen de vrucht zijn van elke strijd met Satan. Satan maakt alle dingen verdorven, hij is de verslagene aan het einde van elke strijd en het is ook degene die zal worden gestraft na elke strijd. Onder God, de mens en Satan is het enkel Satan die zal worden verafschuwd en verworpen. Zij die door Satan zijn gewonnen en niet door God worden teruggenomen, worden tegelijkertijd degenen die straf zullen ontvangen namens Satan. Van deze drie, zou alleen God moeten worden aanbeden door alle dingen. Zij die door Satan verdorven zijn gemaakt, maar terug worden genomen door God en zij die de weg van God volgen, worden tegelijkertijd degenen die Gods beloften zullen ontvangen en de kwaden voor God zullen oordelen. God zal met zekerheid de winst behalen en Satan zal met zekerheid verliezen, maar onder de mens zijn er diegenen die zullen winnen en diegenen die zullen verliezen. Zij die winnen zullen bij de overwinnaars horen en zij die verliezen zullen bij de verliezers horen; dit is de classificatie van ieder, in overeenstemming met hun soort. Het is de uiteindelijke beëindiging van al Gods werk. Het is ook waar al Gods werk op is gericht en het zal nooit veranderen. De kern van het hoofdwerk van Gods managementplan is gericht op de redding van de mens en God wordt voornamelijk vlees omwille van deze kern, omwille van dit werk en om Satan te verslaan. De eerste keer dat God vlees werd, was ook om Satan te verslaan: Hij werd persoonlijk vlees en werd persoonlijk aan het kruis genageld, om het werk van de eerste strijd te volbrengen, namelijk het werk voor de verlossing van de mensheid. Evenzo wordt deze fase van werk ook persoonlijk door God gedaan, Die vlees is geworden om Zijn werk onder de mens te doen, om persoonlijk Zijn woord te spreken en de mens in staat te stellen om Hem te zien. Het is natuurlijk onvermijdelijk dat Hij onderweg ook wat ander werk doet, maar de hoofdreden dat Hij Zijn werk persoonlijk uitvoert is om Satan te verslaan, om de gehele mensheid te overwinnen en om deze mensen te winnen. Dus is het werk van Gods vleeswording echt niet eenvoudig. Als Zijn doel enkel was om de mens te laten zien dat God nederig en verborgen is en dat God echt is, als het enkel omwille van dit werk was, dan zou het niet nodig zijn om vlees te worden. Zelfs als God geen vlees zou zijn geworden, zou Hij Zijn nederigheid en verborgenheid, Zijn grootheid en heiligheid direct aan de mens kunnen openbaren, maar dergelijke dingen hebben niets van doen met het werk van het beheren van de mensheid. Ze zijn niet in staat de mens te redden of hem compleet te maken, laat staan dat zij Satan kunnen verslaan. Als het verslaan van Satan enkel de Geest Die strijd voert tegen een andere geest zou zijn, dan zou dergelijk werk zelfs minder praktische waarde hebben; het zou de mens niet kunnen winnen en zou het lot en de vooruitzichten van de mens ruïneren. Zodoende is Gods werk van vandaag van diepgaande betekenis. Het is niet alleen zo dat de mens Hem zou zien, of dat de ogen van de mens mogen worden geopend, of om hem een beetje het gevoel te geven van ontroering of bemoediging; dergelijk werk heeft geen waarde. Als je enkel van dit soort kennis kan spreken, dan bewijst het dat je niet de ware betekenis van Gods vleeswording kent.

Het werk van Gods complete managementplan wordt persoonlijk door God Zelf gedaan. De eerste fase – het scheppen van de wereld – werd persoonlijk gedaan door God Zelf. Als dat niet zo zou zijn geweest, dan zou niemand ooit in staat zijn geweest de mensheid te scheppen. De tweede fase was de verlossing van de gehele mensheid en het werd ook persoonlijk gedaan door God Zelf. De derde fase spreekt voor zich: er is zelfs een nog grotere noodzaak dat het einde van Gods werk door hem Zelf wordt verricht. Het werk van verlossing, het overwinnen, winnen en vervolmaken van de gehele mensheid wordt allemaal persoonlijk uitgevoerd door God Zelf. Als Hij dit werk niet persoonlijk zou doen, dan zou Zijn identiteit niet kunnen worden vertegenwoordigd door de mens en evenmin zou Zijn werk door de mens kunnen worden gedaan. Om Satan te verslaan, om de mensheid te winnen en om de mens een normaal leven op aarde te geven, leidt Hij de mens persoonlijk en werkt Hij persoonlijk onder de mens; omwille van Zijn complete managementplan en voor al Zijn werk, moet Hij dit werk persoonlijk doen. Als de mens enkel gelooft dat God is gekomen opdat de mens Hem kon zien, om de mens blij te maken, dan heeft dat geloof geen waarde, geen betekenis. Het begrip van de mens is te oppervlakkig! Enkel door dit werk Zelf uit te voeren, kan God dit werk grondig en compleet doen. De mens is niet in staat om het namens God te doen. Aangezien hij Gods identiteit of Zijn substantie niet heeft, is hij niet in staat Gods werk te doen, en zelfs als de mens dit werk deed, zou het geen enkel effect hebben. De eerste keer dat God vlees werd, was omwille van verlossing, om de gehele mensheid van de zonde te verlossen, om de mens in staat te stellen te kunnen worden gereinigd en om voor zijn zonden te kunnen worden vergeven. Het werk van overwinning wordt ook door God persoonlijk gedaan onder de mens. Als God tijdens deze fase enkel profetie zou spreken, dan zou een profeet of een begaafde persoon kunnen worden gevonden om Zijn plaats in te nemen; als er enkel profetie zou worden gesproken, dan zou de mens voor God in kunnen vallen. Doch, als de mens persoonlijk het werk van God Zelf zou proberen te doen en zou proberen aan het leven van de mens te werken, zou het onmogelijk voor hem zijn om dit werk te doen. Het moet persoonlijk worden gedaan door God Zelf: God moet persoonlijk vlees worden om dit werk te doen. Als in het Tijdperk van het Woord enkel profetie zou worden gesproken, dan zou Jesaja of Elia de profeet kunnen worden gevonden om dit werk te doen en het zou niet nodig zijn dat God Zelf dit werk persoonlijk zou doen. Omdat het werk dat in deze fase wordt gedaan niet alleen het spreken van profetie is en omdat het van groter belang is dat het werk van woorden wordt gebruikt om de mens te overwinnen en Satan te verslaan, kan dit werk niet worden gedaan door de mens en moet het persoonlijk worden gedaan door God Zelf. In het Tijdperk van de Wet deed Jehova een deel van Zijn werk, waarna Hij enkele woorden sprak en wat werk deed door de profeten. Dat is omdat de mens Jehova bij Zijn werk kon vervangen en de zieners dingen konden voorspellen en sommige dromen konden interpreteren namens Hem. Het werk dat in het begin werd gedaan was niet het werk dat direct de gezindheid van de mens veranderde en het was niet gerelateerd aan de zonde van de mens van de mens werd alleen geëist dat hij de wet zou gehoorzamen. Dus Jehova werd geen vlees en openbaarde Zichzelf niet aan de mens; in plaats daarvan sprak Hij direct tot Mozes en anderen, Hij liet hen spreken en werken namens Zichzelf en liet hen direct onder de mensheid werken. De eerste fase van Gods werk was het leiderschap van de mens. Het was de start van de strijd tegen Satan, maar deze strijd moest nog officieel beginnen. De officiële oorlog tegen Satan begon met de eerste vleeswording van God en hij is voortgezet tot op de dag van vandaag. Het eerste gevecht in deze oorlog was toen de vleesgeworden God aan het kruis werd genageld. De kruisiging van de vleesgeworden God versloeg Satan en het was de eerste succesvolle fase in de oorlog. Toen de vleesgeworden God rechtstreeks in het leven van de mens begon te werken, was dit de officiële start van het werk van het terugwinnen van de mens en omdat dit het werk van het veranderen van de oude gezindheid van de mens was, was het ook het werk van strijd voeren met Satan. De fase van werk gedaan door Jehova in het begin was enkel het leiderschap van het leven van de mens op aarde. Het was het begin van Gods werk en ook al moest de eerste strijd nog komen, evenals enig groot werk, legde dat het fundament voor het werk van de strijd die zou komen. Later betrof de tweede fase van werk tijdens het Tijdperk van Genade het veranderen van de oude gezindheid van de mens, wat betekent dat God Zelf het leven van de mens heeft gesmeed. Dit moest persoonlijk door God worden gedaan: het vereiste dat God persoonlijk vlees werd. Als Hij geen vlees was geworden, zou niemand Hem kunnen hebben vervangen in deze fase van het werk, want het vertegenwoordigde het werk van het direct tegen Satan strijden. Als de mens dit werk namens God had moeten doen, als de mens voor Satan stond, dan zou Satan zich niet hebben onderworpen en zou het onmogelijk zijn geweest hem te verslaan. Het moest de vleesgeworden God zijn die kwam om hem te verslaan, want de substantie van de vleesgeworden God is nog steeds God, Hij is nog steeds het leven van de mens en Hij is nog steeds de Schepper; wat er ook gebeurt, Zijn identiteit en substantie zullen niet veranderen. Daarom nam Hij het vlees aan en deed Hij het werk om de complete onderwerping van Satan te bewerkstelligen. Tijdens de fase van werk van de laatste dagen zou de mens, als hij dit werk zou doen en de woorden direct zou moeten spreken, niet in staat zijn deze te spreken en als profetie zou worden gesproken, dan zou deze profetie niet in staat zijn de mens te overwinnen. Door het vlees aan te nemen, zal God Satan verslaan en zijn volledige onderwerping veroorzaken. Wanneer Hij Satan volkomen verslaat, de mens volledig overwint en de mens compleet wint, zal deze fase van werk voltooid zijn en succes behaald. In Gods management, kan de mens niet voor God invallen. Met name voor het werk van het leiden van het tijdperk en het invoeren van nieuw werk is het van nog groter belang dat God het Zelf persoonlijk doet. Het geven van openbaring aan de mens en het hem voorzien van profetie kan door de mens worden gedaan, maar als het werk is dat God persoonlijk moet doen, werk van de strijd tussen God Zelf en Satan, dan kan dit werk niet door de mens worden gedaan. Tijdens deze eerste fase van werk, toen er geen strijd met Satan was, leidde Jehova persoonlijk de mensen van Israël met de profetie die door de profeten werd gesproken. Daarna was de tweede fase van het werk de strijd met Satan en God Zelf werd persoonlijk vlees, en kwam in het vlees, om dit werk te doen. Alles dat te maken heeft met de strijd tegen Satan, heeft ook te maken met de vleeswording van God, wat betekent dat deze strijd niet kan worden gevoerd door de mens. Als de mens de strijd zou voeren, zou hij niet in staat zijn Satan te verslaan. Hoe zou hij de kracht hebben om tegen Satan te vechten, terwijl hij nog steeds onder Satans domein is? De mens zit in het midden: als je richting Satan leunt, dan hoor je bij Satan, maar als je God behaagt, dan hoor je bij God. Zou de mens in het werk van deze strijd proberen voor God in te vallen, zou hij daartoe dan in staat zijn? Als hij het zou hebben gedaan, zou hij dan niet al lang geleden verloren zijn gegaan? Zou hij niet al lang geleden de onderwereld ingegaan zijn? Dus is de mens niet in staat God te vervangen in Zijn werk, dat wil zeggen dat de mens niet de substantie heeft van God en als jij de strijd met Satan zou voeren, zou je niet in staat zijn hem te verslaan. De mens kan enkel wat werk doen; hij kan wat mensen winnen, maar hij kan niet voor God invallen in het werk van God Zelf. Hoe zou een mens met Satan kunnen strijden? Satan zou je gevangennemen voordat je überhaupt begonnen bent. Alleen wanneer God Zelf strijd met Satan voert en op deze basis de mens God volgt en gehoorzaamt, kan de mens worden gewonnen door God en aan de banden van Satan ontsnappen. De dingen die de mens kan bereiken met zijn eigen wijsheid en mogelijkheden zijn te beperkt; hij is niet in staat om de mens compleet te maken, hem te leiden, laat staan om Satan te verslaan. De intelligentie en wijsheid van de mens zijn niet in staat om Satans listen te verijdelen, dus hoe zou hij ermee kunnen strijden?

Ieder die bereid is vervolmaakt te worden heeft de kans om vervolmaakt te worden, dus iedereen moet ontspannen: in de toekomst zal je allemaal de bestemming binnengaan. Als je echter niet bereid bent om volmaakt te worden gemaakt en je bent niet bereid de geweldige wereld binnen te gaan, dan is dat je eigen probleem. Ieder die bereid is vervolmaakt te worden en loyaal is aan God, ieder die gehoorzaamt en ieder die zijn functie getrouw uitvoert – al zulke mensen kunnen volmaakt worden gemaakt. Vandaag de dag zijn alle mensen die niet loyaal hun plicht uitvoeren, iedereen die niet loyaal is aan God, iedereen die zich niet aan God onderwerpt en specifiek diegenen die de verlichting en illuminatie van de Heilige Geest hebben ontvangen maar die niet in praktijk brengen – al zulke mensen kunnen niet volmaakt worden gemaakt. Iedereen die bereid is om loyaal te zijn aan God en Hem te gehoorzamen kan volmaakt worden gemaakt, zelfs al zijn ze een beetje dom; iedereen die bereid is te streven kan volmaakt worden gemaakt. Er is geen reden om je hier druk om te maken. Zolang je bereid bent in deze richting te streven, kan je volmaakt worden gemaakt. Ik wil niemand onder jullie verloren laten gaan of verstoten, maar als de mens niet streeft om het goede te doen, dan ruïneer je alleen jezelf; ik ben het niet die je verstoot, maar dat ben je zelf. Als jij zelf niet streeft om het goede te doen – als je lui bent, of niet jouw plicht uitvoert, of niet loyaal bent, of de waarheid niet najaagt en altijd doet wat je zelf wilt, als je je roekeloos gedraagt, vecht voor je eigen faam en fortuin, en gewetenloos bent in je omgang met het andere geslacht, dan zul je de last van je eigen zonden dragen; je bent niemands medelijden waard. Mijn bedoeling is dat jullie allemaal volmaakt worden gemaakt en tenminste worden overwonnen, zodat deze fase van werk succesvol kan worden voltooid. Gods wens is dat elke persoon volmaakt wordt gemaakt, om uiteindelijk door Hem gewonnen te worden, om volledig te worden gereinigd door Hem en mensen te worden die Hij liefheeft. Het maakt niet uit of ik jullie zeg dat je achterlijk bent of arm van kaliber – dit is allemaal waar. Als ik dat zeg bewijst het nog niet dat ik je verloren wil laten gaan, dat ik de hoop in jullie verloren heb, laat staan dat ik niet bereid ben jullie te redden. Vandaag ben ik gekomen om het werk van jullie redding te doen, dat wil zeggen dat het werk dat ik doe een voortzetting is van het werk van redding. Elke persoon heeft de kans om volmaakt te worden gemaakt: als jij bereid bent, als jij streeft, zal jij uiteindelijk in staat worden gesteld om dit resultaat te kunnen bereiken en niet één van jullie zal verlaten worden. Als je arm van kaliber bent, zal wat ik van je vraag in overeenstemming zijn met jouw arme kaliber; als je een hoog kaliber hebt, zal wat ik van je vraag in overeenstemming zijn met jouw hoge kaliber; als je onwetend en ongeletterd bent, zal wat ik van je vraag in overeenstemming zijn met jouw ongeletterdheid; als jij geletterd bent, zal wat ik van je vraag in overeenstemming zijn met het feit dat je geletterd bent; als jij oud bent, zal wat ik van je vraag in overeenstemming zijn met jouw leeftijd; als jij in staat bent om gastvrijheid te verlenen, zal wat ik van je vraag in overeenstemming zijn met deze bekwaamheid; als jij zegt dat je geen gastvrijheid kunt verlenen en enkel een bepaalde functie kan vervullen, of het nou het verspreiden van het evangelie is, of het verzorgen van de kerk, of het bijwonen van andere algemene zaken, zal mijn vervolmaking van jou in overeenstemming zijn met de functie die jij vervult. Loyaal zijn, gehoorzaam zijn tot het eind en proberen de hoogste liefde voor God te hebben – dit is wat je moet bereiken en er is geen betere praktijk dan deze drie dingen. Uiteindelijk moet de mens deze drie dingen bereiken en als hij die kan bereiken, dan zal hij vervolmaakt worden. Maar bovenal moet je oprecht streven, je moet actief doorduwen en ten aanzien daarvan niet passief zijn. Ik heb gezegd dat elk persoon de kans krijgt om volmaakt te worden gemaakt en dat elk persoon in staat is om volmaakt te worden gemaakt, en dat blijft van kracht, maar je doet niet je best om beter te worden in het najagen. Als je deze drie criteria niet bereikt, dan moet je uiteindelijk verstoten worden. Ik wil dat iedereen zijn achterstand inhaalt, ik wil dat iedereen het werk en de verlichting van de Heilige Geest heeft en in staat is om tot het einde te gehoorzamen, want dit is de plicht die ieder van jullie zou moeten vervullen. Wanneer jullie allemaal jullie plicht hebben uitgevoerd, zullen jullie allemaal vervolmaakt zijn en jullie zullen ook een weerklinkend getuigenis hebben. Ieder die een getuigenis heeft, is iemand die over Satan heeft gezegevierd en Gods beloften heeft verkregen en zij zullen degenen zijn die zullen blijven om in de geweldige bestemming te leven.

God en de mens zullen gezamenlijk de rust ingaan

In het begin rustte God. Er waren toen geen mensen of iets anders op aarde en God had nog helemaal niks aan werk verricht. God begon pas aan Zijn managementwerk vanaf het moment dat de mensheid bestond en vanaf het moment dat de mensheid verdorven was. Vanaf dit moment rustte God niet langer, maar in plaats daarvan begon Hij Zich bezig te houden met de mensheid. Het was vanwege de verdorvenheid van de mensheid dat God uit Zijn rust werd gehaald en het was tevens vanwege de opstand van de aartsengel dat God uit Zijn rust werd gehaald. Als God Satan niet verslaat en de mensheid, die verdorven is, niet redt, zal God nooit meer in staat zijn om de rust in te gaan. Omdat de mens rust mist, mist God die ook. Wanneer God opnieuw de rust ingaat, zal de mens ook de rust ingaan. Het leven in rust is er één zonder oorlog, zonder vuil, zonder aanhoudende ongerechtigheid. Dit wil zeggen dat het Satans pesterijen (hier verwijst ‘Satan’ naar vijandige machten), Satans verdorvenheid, mist, evenals de schending van welke macht dan ook die tegen God is. Alles volgt zijn eigen soort en aanbidt de Heer van de schepping. Hemel en aarde zijn volkomen rustig. Dit is het vredige leven van de mensheid. Wanneer God de rust ingaat, zal er geen onrechtvaardigheid meer bestaan op aarde en zal er geen invasie van vijandige machten meer plaatsvinden. De mensheid zal ook een nieuw koninkrijk binnengaan; er zal niet langer sprake zijn van een mensheid die verdorven is door Satan, maar eerder van een mensheid die gered is, nadat ze verdorven is door Satan. De rustdag van de mensheid is ook Gods rustdag. God verloor Zijn rust als gevolg van het onvermogen van de mensheid om de rust in te gaan; het was niet zo dat Hij van oorsprong niet in staat was om te rusten. De rust ingaan betekent niet dat alle dingen ophouden te bewegen of dat alle dingen ophouden zich te ontwikkelen, noch betekent het dat God ophoudt te werken of dat de mens ophoudt te leven. Het teken van de rust ingaan is als volgt: Satan is vernietigd; die slechte mensen die zich bij Satan voegen in zijn kwaadwillendheid, zijn gestraft en uitgeroeid; alle machten die vijandig tegenover God staan, houden op te bestaan. Als God de rust ingaat, betekent dat dat Hij niet langer Zijn werk van redding van de mensheid zal verrichten. Als de mensheid de rust ingaat, betekent dat dat de gehele mensheid in Gods licht en onder Zijn zegeningen zal leven; er zal niets van Satans verdorvenheid zijn en er zullen geen onrechtvaardige dingen gebeuren. De mensheid zal normaal op aarde leven en zij zullen leven onder Gods zorg. Wanneer God en de mensheid samen de rust ingaan, betekent dit dat de mensheid is gered en dat Satan is vernietigd, dat Gods werk in de mens volledig is volbracht. God zal niet langer blijven werken in de mens en de mens zal niet langer leven onder het domein van Satan. Dientengevolge zal God niet langer druk zijn en zal de mens niet langer rondrennen; God en de mens zullen gelijktijdig de rust ingaan. God zal terugkeren naar Zijn oorspronkelijke positie en elke persoon zal terugkeren naar zijn of haar respectievelijke plaats. Dit zijn de bestemmingen waar God en de mens respectievelijk zullen verblijven na het volbrengen van Gods volledige management. God heeft Gods bestemming en de mens heeft de bestemming van de mens. Terwijl Hij rust, zal God de hele mensheid tijdens hun leven op aarde blijven leiden. In het licht van God zal de mens de ene ware God in de hemel aanbidden. God zal niet langer onder de mensheid leven en de mens zal ook niet in staat zijn om met God in Gods bestemming te leven. God en de mens kunnen niet binnen hetzelfde rijk leven; veeleer hebben beide hun eigen respectievelijke wijzen van leven. God is Degene die de hele mensheid leidt, terwijl de hele mensheid de kristallisatie is van Gods managementwerk. Het is de mensheid die wordt geleid; wat de essentie betreft is de mensheid niet vergelijkbaar met God. Rusten betekent terugkeren naar de eigen oorspronkelijke plaats. Daarom betekent dit, dat wanneer God de rust ingaat, God terugkeert naar Zijn oorspronkelijke plaats. God zal niet langer op aarde leven of delen in de vreugde en het lijden van de mensheid zoals toen Hij onder de mensen was. Wanneer de mensheid de rust ingaat, betekent dit dat de mens een ware schepping is geworden; de mensheid zal God vanaf de aarde aanbidden en een normaal menselijk leven leiden. Mensen zullen niet langer ongehoorzaam zijn aan God of zich tegen God verzetten; zij zullen terugkeren naar het oorspronkelijke leven van Adam en Eva. Dit zijn de respectievelijke levens en bestemmingen van God en de mensheid nadat zij de rust zijn ingegaan. Satans nederlaag is een onvermijdelijke tendens in de oorlog tussen God en Satan. Op dezelfde manier worden de intrede van God in rust, na de voltooiing van Zijn managementwerk, de volledige redding van de mens en de intrede van rust eveneens onvermijdelijke tendenzen. De rustplaats van de mens is op aarde en Gods rustplaats is in de hemel. Terwijl de mens rust, zal hij God aanbidden en ook op aarde leven en terwijl God rust, zal Hij het overgebleven deel van de mensen leiden; Hij zal hen vanuit de hemel leiden, niet vanaf de aarde. God zal nog steeds de Geest zijn, terwijl de mens nog steeds vlees zal zijn. God en de mens hebben beide hun verschillende manieren van rust. Terwijl God rust, zal Hij komen en onder de mensen verschijnen; terwijl de mens rust, zal hij door God worden geleid om de hemel te bezoeken en ook om te genieten van het leven in de hemel. Nadat God en de mensheid de rust zijn ingegaan, zal Satan niet langer bestaan en net als Satan zullen die slechte mensen ook niet langer bestaan. Voordat God en de mensheid de rust ingaan, zullen die slechte mensen die eens God op aarde vervolgden en de vijanden die ongehoorzaam aan Hem op aarde waren, al vernietigd zijn; ze zullen vernietigd zijn door de grote rampen van de laatste dagen. Nadat die slechte mensen volledig zijn vernietigd, zal de aarde Satans pesterijen nooit meer kennen. De mensheid zal volledige redding verkrijgen en het zal pas dan zijn dat Gods werk volledig eindigt. Dit zijn de randvoorwaarden voor God en de mensheid om de rust in te gaan.

De nadering van het einde van alle dingen duidt het einde van Gods werk aan en het einde van de ontwikkeling van de mensheid. Dit betekent dat de mensheid, verdorven door Satan, aan het einde van haar ontwikkeling is gekomen en dat de afstammelingen van Adam en Eva hun voortplanting zullen hebben voltooid. Het betekent ook dat het voor zo’n mensheid, verdorven door Satan, onmogelijk zal zijn om zich te blijven ontwikkelen. In den beginne waren Adam en Eva niet verdorven, maar de Adam en Eva die werden verdreven uit de hof van Eden waren door Satan verdorven. Wanneer God en de mens samen de rust ingaan, zullen Adam en Eva – die werden verdreven uit de hof van Eden – en hun nakomelingen eindelijk tot een afsluiting komen; de mensheid van de toekomst zal nog steeds bestaan uit de afstammelingen van Adam en Eva, maar zij zullen geen mensen zijn die onder Satans domein leven. Integendeel, het zullen mensen zijn die gered en gezuiverd zijn. Dit zal een mensheid zijn die geoordeeld en getuchtigd is, en een die heilig is. Deze mensen zullen niet te vergelijken zijn met het menselijk ras zoals het oorspronkelijk was; men kan bijna zeggen dat ze een heel ander soort persoon zijn dan de oorspronkelijke Adam en Eva. Deze mensen zullen gekozen zijn uit al degenen die verdorven zijn door Satan en het zullen de mensen zijn die uiteindelijk standvastig zijn geweest tijdens Gods oordeel en tuchtiging; zij zullen de laatst overgebleven groep mensen zijn onder de verdorven mensheid. Alleen deze groep mensen zal samen met God de definitieve rust in kunnen gaan. Degenen die in staat zijn stand te houden tijdens Gods werk van oordeel en tuchtiging gedurende de laatste dagen – dat wil zeggen, tijdens het afsluitende zuiveringswerk – zullen degenen zijn die de definitieve rust samen met God in zullen gaan; daarom zullen allen die de rust ingaan bevrijd zijn van de invloed van Satan en gewonnen zijn door God nadat ze Zijn afsluitende zuiveringswerk hebben ondergaan. Deze mensen, die uiteindelijk door God zullen zijn gewonnen, zullen de definitieve rust ingaan. Het doel van Gods werk van tuchtiging en oordeel is in wezen bedoeld om de mensheid te zuiveren, voor hun laatste rust; zonder zulke reiniging zou van de mensheid niemand naar soort kunnen worden geclassificeerd in verschillende categorieën, of de rust kunnen binnengaan. Dit werk is de enige weg van de mensheid om de rust in te gaan. Alleen Gods zuiveringswerk zal mensen van hun ongerechtigheid reinigen en alleen Zijn werk van tuchtiging en oordeel zal die ongehoorzame elementen van de mensheid aan het licht brengen en daardoor degenen scheiden die gered kunnen worden van hen die dat niet kunnen, en zij die zullen overblijven van degenen die dat niet zullen. Wanneer dit werk eindigt, zullen de mensen die mogen blijven bestaan allen worden gezuiverd en een hogere staat van mensheid binnengaan, waarin zij zullen genieten van een meer wonderbaarlijk tweede menselijk leven op aarde; met andere woorden, hun menselijke rustdag zal aanbreken en zij zullen samenleven met God. Nadat zij die niet mogen blijven zijn getuchtigd en nadat er over hen is geoordeeld, zal hun ware aard volledig worden blootgelegd. Hierna zullen zij allen vernietigd worden en zal het hen, net als Satan, niet langer zijn toegestaan om op aarde te overleven. De mensheid van de toekomst zal niet langer mensen van deze soort bevatten; zulke mensen zijn niet geschikt om het land van de laatste rust binnen te gaan, noch om deel te nemen aan de rustdag die God en de mensheid zullen delen, want zij zijn de doelwitten van bestraffing en zijn boosaardige, onrechtvaardige mensen. Ooit waren ze verlost, en ook is er over hen geoordeeld en zijn ze getuchtigd; verder deden ze ooit dienst aan God. Maar wanneer de laatste dag komt, zullen ze nog altijd worden verstoten en vernietigd vanwege hun boosaardigheid, ongehoorzaamheid en onvermogen om verlost te worden; in de wereld van de toekomst zullen zij nooit meer bestaan en onder het menselijke ras van de toekomst zullen zij niet meer leven. Op het moment dat de heiligen onder de mensheid de rust ingaan, zullen alle kwaaddoeners en iedereen die niet gered is, worden vernietigd, ongeacht of zij de geesten van de doden zijn of degenen die nog leven in het vlees. Ongeacht tot welk tijdperk deze kwaadwillende geesten en kwaadwillende mensen of de geesten van rechtvaardige mensen en de mensen die rechtvaardige dingen doen behoren, alle kwaaddoeners zullen worden vernietigd en alle rechtvaardige mensen zullen overleven. Of een persoon of een geest verlossing ontvangt, wordt niet volledig bepaald op basis van het werk van het laatste tijdperk, maar wordt met name bepaald op basis van het feit of ze zich hebben verzet tegen of ongehoorzaam zijn geweest aan God. Als mensen in het vorige tijdperk kwaad deden en niet gered konden worden, zouden ze ongetwijfeld doelwitten voor straf zijn. Als mensen in dit tijdperk kwaad doen en niet gered kunnen worden, zijn ze ook met zekerheid doelwitten voor straf. Mensen worden gescheiden op basis van goed en kwaad, niet op basis van het tijdperk. Eenmaal gescheiden op basis van goed en kwaad, worden mensen niet onmiddellijk gestraft of beloond; het zal eerder zo zijn dat God Zijn werk pas zal uitvoeren, waarin Hij het kwaad bestraft en het goede beloont, nadat Hij de uitvoering van Zijn werk van overwinning in de laatste dagen heeft beëindigd. Sinds Hij aan Zijn werk van het redden van de mensheid is begonnen, heeft Hij mensen eigenlijk steeds onderverdeeld in goede en kwade. Het is alleen zo, dat het belonen van de rechtvaardigen en het bestraffen van de goddelozen pas plaats zal vinden wanneer Zijn werk is afgerond; het is niet zo, dat Hij ze bij het voltooien van Zijn werk in categorieën onderverdeelt en dan meteen aan het karwei begint van het straffen van het kwaad en het belonen van het goede. Eigenlijk zal dat karwei pas klaar zijn wanneer Zijn werk volledig voltooid is. Het hele doel achter Gods uiteindelijke werk van het straffen van het kwaad en het belonen van het goed bestaat uit het grondige zuiveren van alle mensen, zodat Hij een puur heilige mensheid de eeuwige rust kan binnenleiden. Deze fase van Zijn werk is de meest cruciale; het is de eindfase van Zijn volledige managementwerk. Als God de goddelozen niet zou vernietigen, maar hen toch zou behouden, dan zou de hele mensheid nog steeds niet in staat zijn om de rust in te gaan en God zou niet in staat zijn om de hele mensheid naar een beter koninkrijk te brengen. Dit soort werk zou dan niet helemaal af zijn. Als Hij klaar is met Zijn werk, zal de hele mensheid volkomen heilig zijn. Alleen op deze manier kan God vredig in rust leven.

Mensen zijn tegenwoordig niet in staat afstand te doen van de vleselijke dingen; ze kunnen het vleselijke genot niet opgeven, noch de wereld, geld of hun verdorven gezindheid. De meeste mensen pakken hun bezigheden op een plichtmatige manier aan. Eigenlijk hebben deze mensen God helemaal niet in hun hart; sterker nog, zij vrezen God niet. Ze hebben God niet in hun hart en daarom kunnen ze niet alles zien wat God doet en zijn ze zelfs nog minder in staat om de woorden die Hij spreekt met Zijn mond te geloven. Deze mensen zijn te vleselijk; ze zijn te zeer verdorven en missen wat voor waarheid dan ook. Bovendien geloven ze niet dat God vlees kan worden. Iedereen die niet gelooft dat God vlees geworden is – dat wil zeggen, iemand die het werk en het woord van de zichtbare God niet gelooft en niet in de zichtbare God gelooft maar in plaats daarvan de onzichtbare God in de hemel aanbidt – heeft God niet in zijn of haar hart. Dit zijn mensen die ongehoorzaam zijn en weerstand bieden aan God. Deze mensen missen menselijkheid en rede, om nog maar te zwijgen over waarheid. Deze mensen geloven niet in de zichtbare en tastbare God, toch is de onzichtbare en ontastbare God de meest geloofwaardige en ook degene die hun harten het meest verblijdt. Wat zij zoeken is niet de waarheid van de realiteit, noch is het de ware essentie van het leven, laat staan de bedoelingen van God; in plaats daarvan jagen ze opwinding na. De dingen die het meest geschikt zijn om hun eigen verlangens te verwezenlijken zijn ongetwijfeld hun geloof en bezigheden. Ze geloven alleen in God om hun eigen verlangens te bevredigen, niet om de waarheid te zoeken. Zijn deze mensen geen kwaaddoeners? Ze zijn extreem van zichzelf overtuigd en ze geloven niet dat God in de hemel hen, deze ‘goede mensen’, zal vernietigen. In plaats daarvan geloven ze dat God hen zal toestaan om te blijven en hen bovendien rijkelijk zal belonen, want ze hebben veel dingen voor God gedaan en hebben veel ‘loyaliteit’ aan Hem laten zien. Als ze de zichtbare God zouden volgen, zouden ze onmiddellijk met God in gevecht raken of in woede uitbarsten zodra hun verlangens niet vervuld zouden worden. Dit zijn verachtelijke mensen die hun eigen verlangens willen bevredigen; het zijn geen integere mensen die de waarheid nastreven. Zulke mensen zijn de zogenaamd goddeloze mensen die Christus volgen. Deze mensen die de waarheid niet zoeken, kunnen de waarheid niet geloven. Ze zijn nog minder in staat om de toekomstige uitkomst van de mensheid te zien, want zij geloven niks van het werk of het woord van de zichtbare God en ze kunnen niet geloven in de toekomstige bestemming van de mensheid. Daarom, zelfs als ze de zichtbare God volgen, begaan ze nog steeds kwaad en zoeken ze niet naar de waarheid, noch brengen ze de waarheid in praktijk, hetgeen ik vereis. De mensen die niet geloven dat ze vernietigd zullen worden, zijn daarentegen juist de individuen die vernietigd zullen worden. Ze geloven allemaal dat ze zo slim zijn en dat zij zelf degenen zijn die de waarheid beoefenen. Ze beschouwen hun slechte gedrag als de waarheid en daarom koesteren ze het. Deze slechte mensen zijn erg vol van zichzelf; ze beschouwen de waarheid als doctrine en hun slechte daden als waarheid, en uiteindelijk kunnen ze alleen oogsten wat ze hebben gezaaid. Hoe meer mensen zelfverzekerd en arrogant zijn, hoe minder ze in staat zijn de waarheid te verkrijgen; hoe meer mensen in de hemelse God geloven, hoe meer weerstand ze aan God bieden. Dit zijn de mensen die gestraft zullen worden. Voordat de mensheid rust binnengaat, zal elke persoon gestraft of beloond worden, afhankelijk van of ze de waarheid zoeken, of ze God kennen, of ze de zichtbare God kunnen gehoorzamen. Degenen die de zichtbare God diensten hebben verleend en Hem toch nog niet kennen of gehoorzamen, missen de waarheid. Deze mensen zijn boosdoeners en boosdoeners zullen ongetwijfeld gestraft worden; zij zullen bovendien gestraft worden overeenkomstig hun slechte gedrag. God is er voor de mens zodat die in Hem gelooft, en Hij is ook de gehoorzaamheid van de mens waardig. Degenen die alleen in de vage en onzichtbare God geloven, zijn degenen die niet in God geloven; bovendien zijn ze niet in staat om God te gehoorzamen. Als deze mensen nog steeds niet in de zichtbare God kunnen geloven tegen de tijd dat Zijn werk van overwinning klaar is en ook blijven volharden in ongehoorzaamheid en weerstand tegen de God die zichtbaar is in het vlees, zullen deze lui die in vage goden geloven ongetwijfeld vernietigd worden. Het is net alsof een aantal van jullie – iedereen die met zijn tong de vleesgeworden God erkent, maar de waarheid van onderwerping aan de vleesgeworden God niet kan naleven, zal uiteindelijk worden verstoten en vernietigd. Bovendien zal iedereen die met zijn tong de zichtbare God belijdt en de waarheid eet en drink die door Hem tot uitdrukking wordt gebracht maar de vage en onzichtbare God volgt, beslist ten prooi vallen aan vernietiging. Geen van deze mensen kan overblijven tot de tijd van rust nadat Gods werk is beëindigd; niemand van dat soort mensen kan overblijven tot de tijd van rust. Het duivelse volk, dat zijn zij die de waarheid niet beoefenen; hun essentie is er een van weerstand bieden aan en ongehoorzaam zijn jegens God en ze hebben geen enkele intentie om God te gehoorzamen. Zulke mensen zullen allemaal worden vernietigd. Of je de waarheid hebt of weerstand biedt aan God, wordt bepaald door je wezen, niet door je uiterlijk of door wat je af en toe zegt of doet. Het wezen van elke persoon bepaalt of ze zullen worden vernietigd; dit wordt bepaald aan de hand van het wezen dat zichtbaar wordt door hun gedrag en hun streven naar de waarheid. Onder mensen die op dezelfde manier werken en dezelfde hoeveelheid werk doen, zijn degenen wiens menselijke wezen goed is en die de waarheid bezitten, de mensen die kunnen blijven, maar zij wiens menselijke wezen slecht is en die de zichtbare God ongehoorzaam zijn, zijn zij die zullen worden vernietigd. Alles van Gods werk of woorden gericht op de bestemming van de mensheid behandelt de mensheid op gepaste wijze overeenkomstig het wezen van elk persoon; er zullen geen toevalligheden zijn en er zal zeker geen enkele fout worden gemaakt. Alleen als iemand werk verricht, wordt de menselijke emotie of bedoeling ermee vermengd. Het werk dat God doet is volstrekt gepast; Hij zal absoluut geen ongegronde aanklachten maken tegen welk schepsel dan ook. Er zijn nu veel mensen die de toekomstige menselijke bestemming niet kunnen zien en die ook de woorden die ik spreek niet geloven; al degenen die niet geloven, samen met degenen die de waarheid niet beoefenen, zijn demonen!

Degenen die zoeken en degenen die niet zoeken zijn nu twee verschillende soorten mensen en het zijn twee soorten mensen met twee verschillende bestemmingen. Degenen die kennis van de waarheid nastreven en de waarheid beoefenen, zijn de mensen die God zal redden. Degenen die de ware weg niet kennen, zijn demonen en vijanden; zij zijn de afstammelingen van de aartsengel en zullen worden vernietigd. Zelfs de vrome gelovigen van een vage God – zijn zij ook geen demonen? Mensen die een goed geweten hebben, maar de ware weg niet aannemen zijn demonen; hun wezen is er een van weerstand tegen God. Degenen die de ware weg niet aannemen, zijn degenen die zich tegen God verzetten en zelfs als deze mensen veel ontberingen doorstaan, zullen ze nog steeds worden vernietigd. Degenen die niet bereid zijn de wereld achter zich te laten, die geen afscheid kunnen nemen van hun ouders, die het niet kunnen opbrengen zich te ontdoen van hun eigen geneugten van het vlees, zijn allemaal ongehoorzaam aan God en zullen allemaal worden vernietigd. Iedereen die niet in de vleesgeworden God gelooft, is duivels; erger nog, ze zullen worden vernietigd. Zij die geloven, maar de waarheid niet beoefenen, zij die niet geloven dat God vlees is geworden en zij die helemaal niet in het bestaan van God geloven, zullen worden vernietigd. Zij die in staat zijn om over te blijven, zijn zij die de wrangheid van loutering hebben ondergaan en standvastig zijn gebleven; dit zijn mensen die echt beproevingen hebben ondergaan. Eenieder die God niet erkent, is een vijand; dat wil zeggen dat iedereen, binnen of buiten deze stroming, die niet erkent dat God vleesgeworden is, een antichrist is! Wie is Satan, wie zijn demonen en wie zijn Gods vijanden, zo niet tegenstanders die niet in God geloven? Zijn zij niet degenen die ongehoorzaam zijn aan God? Zijn zij niet degenen die beweren geloof te hebben, maar die waarheid toch niet hebben? Zijn zij niet degenen die louter het verkrijgen van zegeningen nastreven, terwijl ze geen getuigenis kunnen geven van God? Je hebt tegenwoordig nog steeds omgang met die demonen en schrijft hun geweten en liefde toe, maar schrijf je in zo’n geval dan geen goede bedoelingen toe aan Satan? Speel je dan niet met demonen onder één hoedje? Als mensen vandaag de dag nog steeds geen onderscheid kunnen maken tussen goed en kwaad en blindelings liefdevol en vol mededogen blijven zonder enige bedoeling de wil van God te zoeken of zonder dat ze op de een of andere manier Gods bedoelingen als hun eigen bedoelingen kunnen koesteren, dan zal hun einde des te ellendiger zijn. Iedereen die niet in de God in het vlees gelooft, is een vijand van God. Als je geweten en liefde aan een vijand kan toeschrijven, mis je dan niet een gevoel van rechtvaardigheid? Als je verenigbaar bent met diegenen van wie ik een afkeer heb en met wie ik het niet eens ben en als je nog steeds liefde of persoonlijke gevoelens aan hen toeschrijft, ben jij dan niet ongehoorzaam? Ben je je dan niet opzettelijk aan het verzetten tegen God? Beschikt zo iemand over de waarheid? Als mensen geweten aan vijanden toeschrijven, liefde aan demonen en mededogen aan Satan, zijn ze dan niet opzettelijk Gods werk aan het ontwrichten? Degenen die enkel in Jezus geloven en niet geloven in de vleesgeworden God gedurende de laatste dagen, evenals degenen die met hun tong beweren in de vleesgeworden God te geloven maar kwaad doen, zijn allemaal antichristen, en dan heb ik het niet eens over diegenen die zelfs niet in God geloven. Al deze mensen zullen voorwerp van vernietiging worden. De norm waarmee mensen over andere mensen oordelen, is gebaseerd op hun gedrag; diegenen wier gedrag goed is, zijn rechtvaardig, terwijl diegenen wier gedrag verfoeilijk is slecht zijn. De norm waarmee God over mensen oordeelt, is erop gebaseerd of hun wezen zich aan Hem onderwerpt of niet; iemand die zich aan God onderwerpt, is een rechtvaardig persoon, terwijl iemand die dat niet doet een vijand en een slecht persoon is, ongeacht of het gedrag van deze persoon goed of slecht is en ongeacht of zijn woorden juist of onjuist zijn. Sommige mensen willen goede daden gebruiken om een goede bestemming voor de toekomst te verkrijgen en sommige mensen willen mooie woorden gebruiken om een goede bestemming te verwerven. Mensen geloven ten onrechte dat God de uitkomst van de mens bepaalt op basis van zijn gedrag of woorden en daarom zullen veel mensen proberen dit te gebruiken om een kortstondige gunst te verkrijgen door misleiding. De mensen die in de toekomst zullen overleven tot aan de rust toe, zullen allemaal de dag van de verdrukking hebben doorstaan en zullen tevens getuigenis voor God hebben afgelegd; zij zullen allemaal mensen zijn die hun plicht hebben vervuld en van plan zijn om God te gehoorzamen. Degenen die slechts gebruik willen maken van de gelegenheid om te dienen, om te voorkomen dat ze de waarheid in praktijk moeten brengen, zullen niet in staat zijn om over te blijven. God heeft passende normen voor het regelen van de bestemming van alle mensen; Hij neemt deze beslissingen niet slechts op basis van iemands woorden en gedrag, noch neemt Hij ze op basis van hun gedrag gedurende een enkele bepaalde periode. Hij zal absoluut niet toegeeflijk zijn voor al iemands slechte gedragingen op basis van iemands vroegere dienst aan God, noch zal Hij iemand van de dood sparen vanwege een eenmalige besteding aan God. Niemand kan vergelding voor zijn kwaadaardigheid ontwijken en niemand kan zijn slechte gedrag verdoezelen en daardoor de kwelling van vernietiging ontlopen. Als mensen werkelijk hun eigen plicht nakomen, betekent dit dat ze eeuwig trouw zijn aan God en geen beloningen zoeken, ongeacht of ze zegeningen ontvangen of tegenslagen lijden. Als mensen trouw zijn aan God als ze zegeningen zien, maar hun trouw verliezen als ze geen zegeningen zien en uiteindelijk toch niet in staat zijn om van God te getuigen en nog steeds niet in staat zijn om hun plicht te doen zoals ze zouden moeten, zullen deze mensen die God ooit trouw dienst hebben verleend, nog steeds worden vernietigd. Kortom, onrechtvaardige mensen kunnen niet overleven tot in eeuwigheid, noch kunnen ze de rust ingaan; alleen rechtvaardige mensen zijn de meesters van de rust. Nadat de mensheid op het juiste spoor is gekomen, zullen mensen een normaal menselijk leven leiden. Ze zullen allemaal hun eigen plicht doen en absoluut trouw zijn aan God. Ze zullen hun ongehoorzaamheid en hun verdorven gezindheid volledig afleggen en ze zullen leven voor God en vanwege God. Ze zullen niet ongehoorzaam of opstandig zijn. Ze zullen in staat zijn om God volledig te gehoorzamen. Dit is het leven van God en de mensheid en het leven van het koninkrijk en het is het leven van rust.

Degenen die hun volslagen ongelovige kinderen en verwanten meenemen naar de kerk, zijn te zelfzuchtig en lopen te koop met hun vriendelijkheid. Deze mensen richten zich alleen maar op liefhebbend zijn, zonder rekening te houden met de vraag of ze al dan niet geloven of zonder rekening te houden met de vraag of het Gods wil is. Sommigen brengen hun echtgenotes of hun ouders voor God en ongeacht of de Heilige Geest het ermee eens is of Zijn werk doet, kiezen ze klakkeloos ‘getalenteerde mensen’ uit voor God. Welk voordeel kan er mogelijk behaald worden door deze vriendelijkheid te betonen aan deze mensen die niet geloven? Zelfs als deze ongelovigen, die zonder de aanwezigheid van de Heilige Geest zijn, worstelen om God te volgen, kunnen ze nog steeds niet worden gered, ook al denkt men van wel. Degenen die redding ontvangen, zijn namelijk niet zo gemakkelijk te winnen. Degenen die het werk en de beproevingen van de Heilige Geest niet hebben ondergaan en die niet door de vleesgeworden God zijn vervolmaakt, kunnen niet volledig compleet gemaakt worden. Daarom missen deze mensen de aanwezigheid van de Heilige Geest vanaf het moment dat ze God in naam beginnen te volgen. Als gevolg van hun omstandigheden en huidige toestand kunnen ze eenvoudigweg niet compleet gemaakt worden. Dus de Heilige Geest besluit om niet veel energie aan hen te besteden, noch voorziet Hij enige verlichting of leidt ze op generlei wijze; Hij staat hen slechts toe om te volgen en openbaart uiteindelijk hun bestemming – dit is genoeg. Het enthousiasme en de bedoelingen van de mens komen van Satan en kunnen op geen enkele manier het werk van de Heilige Geest voltooien. Wat voor persoon je ook bent, je moet het werk van de Heilige Geest ontvangen – kan een mens een mens compleet maken? Waarom houdt een man van zijn vrouw? En waarom houdt een vrouw van haar man? Waarom zijn kinderen plichtsgetrouw jegens hun ouders? En waarom zijn ouders verzot op hun kinderen? Welke bedoelingen koesteren mensen echt? Is het niet om hun eigen plannen en egoïstische verlangens te bevredigen? Is het echt ten behoeve van Gods managementplan? Is het ten behoeve van Gods werk? Is het hun bedoeling om de plichten van een schepsel te vervullen? Degenen die vanaf het eerste moment waarop ze in God zijn gaan geloven de aanwezigheid van de Heilige Geest niet konden verkrijgen, kunnen nooit het werk van de Heilige Geest verwerven; deze mensen zullen beslist ten prooi vallen aan vernietiging. Het maakt niet uit hoeveel liefde iemand voor hen koestert, dit kan het werk van de Heilige Geest niet vervangen. Het enthousiasme en de liefde van de mens vertegenwoordigen de bedoelingen van de mens, maar geven niet Gods bedoelingen weer en kunnen Gods werk niet vervangen. Zelfs als iemand de grootst mogelijke hoeveelheid liefde of mededogen uit naar de mensen die in naam in God geloven en doen alsof ze Hem volgen, maar niet weten wat het is om in God te geloven, zullen zij nog steeds niet Gods medelijden of het werk van de Heilige Geest ontvangen. Zelfs als mensen die God oprecht volgen van gebrekkig kaliber zijn en veel waarheden niet kunnen begrijpen, kunnen ze nog steeds af en toe het werk van de Heilige Geest ontvangen; maar zij die van redelijk goed kaliber zijn maar toch niet oprecht geloven, kunnen gewoonweg de aanwezigheid van de Heilige Geest niet ontvangen. Er is simpelweg geen mogelijkheid tot redding van deze mensen. Zelfs als ze Gods woord lezen of bij gelegenheid horen, of Gods lof zingen, zullen ze uiteindelijk niet kunnen standhouden tot aan de tijd van rust. Of men oprecht zoekt, wordt niet bepaald door hoe anderen hen beoordelen of hoe de mensen om hen heen naar ze kijken, maar door de vraag of de Heilige Geest in hen aan het werk is en of de Heilige Geest in hen aanwezig is. Veel meer wordt het bepaald door het feit of hun gezindheid verandert en of ze kennis van God hebben na het ondergaan van het werk van de Heilige Geest gedurende een bepaalde periode; als de Heilige Geest in een persoon aan het werk is, zal de gezindheid van deze persoon geleidelijk aan veranderen en zijn of haar zienswijze ten aanzien van het geloven in God zal geleidelijk aan zuiverder worden. Het maakt niet uit hoe lang men God volgt, zolang ze zijn veranderd, betekent dit dat de Heilige Geest in hen aan het werk is. Als ze niet veranderd zijn, betekent dit dat de Heilige Geest niet in hen aan het werk is. Zelfs als deze mensen wel degelijk wat aan dienstverlening doen, worden ze daartoe gedreven door hun verlangen om zegeningen te verkrijgen. Het ervaren van een verandering in hun gezindheid kan niet worden vervangen door alleen maar incidentele dienstverlening. Uiteindelijk zullen ze nog steeds vernietigd worden, want er is in het koninkrijk geen behoefte aan hen die diensten verlenen, noch is er behoefte aan iemand wiens gezindheid niet is veranderd om de mensen die vervolmaakt en trouw aan God zijn van dienst te zijn. De woorden uit het verleden: “Wanneer iemand in de Heer gelooft, lacht het geluk de hele familie toe,” zijn passend voor het Tijdperk van Genade, maar staan los van de bestemming van de mens. Ze waren alleen passend voor een fase gedurende het Tijdperk van Genade. De beoogde betekenis van deze woorden is gericht op de vrede en materiële zegeningen die mensen genieten; ze betekenen niet dat de hele familie van iemand die in de Heer gelooft, gered zal worden, noch betekenen ze dat, als iemand zegeningen verkrijgt, tevens de hele familie naar rust wordt gebracht. Of iemand zegeningen ontvangt of tegenspoed ondergaat, wordt bepaald door iemands eigen wezen en wordt niet bepaald door het algemene wezen dat men met anderen gemeen heeft. Het koninkrijk kent een dergelijke zegswijze of wetmatigheid eenvoudigweg niet. Als iemand uiteindelijk in staat is om te overleven, komt dat omdat iemand Gods voorwaarden heeft verwezenlijkt en als iemand uiteindelijk niet in staat is om in de tijd van rust te blijven, is dat omdat deze persoon ongehoorzaam is aan God en niet voldoet aan Gods voorwaarden. Iedereen heeft een passende bestemming. Deze bestemmingen worden bepaald op basis van het wezen van ieder individu en hebben absoluut niets te maken met andere mensen. Het slechte gedrag van een kind kan niet worden overgedragen aan de ouders ervan en evenmin kan de rechtvaardigheid van een kind worden gedeeld met de ouders ervan. Het slechte gedrag van een ouder kan niet worden overgedragen aan hun kinderen, en evenmin kan de rechtvaardigheid van een ouder worden gedeeld met hun kinderen. Iedereen draagt zijn eigen zonden en iedereen geniet van zijn eigen zegeningen. Niemand kan een vervanging zijn voor een ander mens. Dit is rechtvaardigheid. Vanuit het perspectief van de mens is het zo dat, als ouders zegeningen krijgen, hun kinderen dat dan ook moeten kunnen en als kinderen kwaad doen, hun ouders moeten boeten voor die zonden. Dit is het perspectief van de mens en de menselijke manier van dingen doen. Het is niet Gods perspectief. De bestemming van de mens wordt bepaald op basis van het wezen dat voortkomt uit hun gedrag en zij wordt altijd op de juiste manier bepaald. Niemand kan de zonden van iemand anders dragen; sterker nog, niemand kan straf ontvangen in de plaats van iemand anders. Dit is onweerlegbaar. De liefdevolle zorg van een ouder voor zijn of haar kinderen betekent niet dat ze rechtvaardige daden in de plaats van hun kinderen kunnen verrichten en de plichtsgetrouwe affectie van een kind voor zijn of haar ouders betekent ook niet dat ze rechtvaardige daden in de plaats van hun ouders kunnen verrichten. Dit is de ware betekenis achter de woorden: “Dan zullen er twee op het land aan het werk zijn, van wie de een zal worden meegenomen en de ander achtergelaten. Van twee vrouwen die samen aan de molen draaien, zal de ene worden meegenomen en de andere achtergelaten.” Niemand kan zijn kinderen die kwaad verrichten meenemen in rust op basis van een diepe liefde voor zijn kinderen, noch kan hij zijn vrouw (of echtgenoot) meenemen in rust op basis van zijn eigen rechtvaardige gedrag. Dit is een bestuurlijke regel; er kunnen voor niemand uitzonderingen worden gemaakt. Uiteindelijk zijn rechtvaardige mensen rechtvaardige mensen en zijn boosdoeners boosdoeners. Uiteindelijk zullen rechtvaardige mensen kunnen overleven en zullen de boosdoeners worden vernietigd. De heiligen zijn heilig; ze zijn niet vuil. Zij die vuil zijn, zijn vuil en bevatten geen enkel heilig bestanddeel. Alle slechte mensen zullen worden vernietigd en alle rechtvaardige mensen zullen overleven, zelfs als de kinderen van een boosdoener rechtvaardige daden verrichten en zelfs als de ouders van een rechtvaardig persoon slechte daden plegen. Er is geen verband tussen een gelovige echtgenoot en een ongelovige echtgenote en er is geen verband tussen gelovige kinderen en ongelovige ouders. Het zijn twee onverenigbare soorten. Voorafgaand aan het ingaan van de rust, heeft men bloedverwanten, maar als men eenmaal de rust is ingegaan, heeft men niet langer noemenswaardige bloedverwanten. Zij die hun plicht vervullen en zij die hun plicht niet vervullen zijn vijanden; zij die God liefhebben en zij die God haten, staan tegenover elkaar. Degenen die de rust ingaan en degenen die vernietigd zijn, zijn twee onverenigbare soorten schepsels. Schepsels die hun plicht vervullen zullen in staat zijn om te overleven en schepsels die hun plicht niet vervullen, zullen worden vernietigd; bovendien zal dit tot in de eeuwigheid duren. Heb je je echtgenoot lief om zodoende je plicht als schepsel te vervullen? Heb je je echtgenote lief om zodoende je plicht als schepsel te vervullen? Ben je plichtsgetrouw naar je ongelovige ouders om zodoende je plicht als schepsel te vervullen? Is de kijk van de mens op geloven in God goed of niet? Waarom geloof je in God? Wat wil je bereiken? Hoe heb je God lief? Degenen die hun plicht als schepsel niet kunnen vervullen en zich daarvoor niet volledig inzetten, zullen worden vernietigd. Mensen hebben vandaag de dag natuurlijke relaties met elkaar en ook bloedbanden, maar later zal dit allemaal worden verbroken. Gelovigen en ongelovigen zijn niet verenigbaar, ze staan eerder tegenover elkaar. Degenen in rust geloven dat er een God is en ze zijn gehoorzaam aan God. Degenen die ongehoorzaam zijn jegens God zullen allemaal vernietigd zijn. Gezinnen zullen niet langer bestaan op aarde; hoe kunnen er ouders of kinderen of relaties tussen echtgenoten en echtgenotes zijn? De sterke onverenigbaarheid tussen geloof en ongeloof zal deze fysieke relaties hebben verbroken!

Er waren oorspronkelijk geen families onder de mensheid, alleen man en vrouw, twee soorten mensen. Er waren geen landen, om maar te zwijgen van gezinnen, maar door de verdorvenheid van de mens, verenigden allerlei soorten mensen zich in afzonderlijke groeperingen, die zich later ontwikkelden tot landen en naties. Deze landen en naties waren samengesteld uit kleine afzonderlijke gezinnen en zo werden verschillende soorten mensen onderverdeeld in verschillende rassen al naar gelang de verschillen in taal en grenzen. Feitelijk heeft de mensheid slechts één voorouder, los van hoeveel rassen er in de wereld zijn. In het begin waren er maar twee soorten mensen en deze twee soorten waren man en vrouw. Echter met het vorderen van Gods werk, het verstrijken van de geschiedenis en geografische veranderingen, groeiden deze twee soorten mensen op allerlei niveaus uit tot nog meer soorten mensen. Als het er op aan komt, ongeacht uit hoeveel rassen de mensheid bestaat, is de gehele mensheid nog steeds Gods schepping. Het maakt niet uit tot welk ras de mensen behoren, ze zijn allemaal Zijn schepselen; ze zijn allemaal afstammelingen van Adam en Eva. Ook al zijn ze niet gemaakt door de handen van God, ze zijn de afstammelingen van Adam en Eva, die God persoonlijk heeft geschapen. Het maakt niet uit tot welke soort mensen behoren, ze zijn allemaal Zijn schepselen; omdat ze toebehoren aan de mensheid, die door God geschapen is, is hun bestemming precies passend voor de mensheid en zijn ze verdeeld volgens de richtlijnen die de mensheid ordenen. Dat wil zeggen, boosdoeners en rechtvaardige mensen zijn tenslotte schepselen. Schepselen die kwaad plegen, zullen uiteindelijk worden vernietigd en schepselen die goede daden verrichten, zullen daardoor overleven. Dit is de meest passende ordening voor deze twee soorten schepselen. Boosdoeners kunnen niet op grond van hun ongehoorzaamheid ontkennen dat zij een schepping zijn van God maar dat zij door Satan zijn geroofd en dus niet in staat zijn om gered te worden. Schepselen met rechtvaardig gedrag kunnen niet vertrouwen op het feit dat ze zullen overleven om te ontkennen dat ze door God zijn geschapen en toch redding hebben ontvangen nadat ze door Satan zijn verdorven. Boosdoeners zijn schepselen die ongehoorzaam zijn aan God; het zijn schepselen die niet kunnen worden gered en al volledig zijn geroofd door Satan. Mensen die kwaad doen zijn ook mensen; het zijn mensen die extreem verdorven zijn en mensen die niet gered kunnen worden. Omdat het evenzeer schepselen zijn, zijn mensen met rechtvaardig gedrag ook verdorven, maar het zijn mensen die bereid zijn zich los te maken van hun verdorven gezindheid en in staat zijn God te gehoorzamen. Mensen met rechtvaardig gedrag zijn niet vol van rechtvaardigheid; nee, zij hebben redding ontvangen en ze hebben zich bevrijd van hun verdorven gezindheid om God te gehoorzamen. Ze zullen uiteindelijk standvastig zijn, maar dit wil niet zeggen dat ze niet verdorven zijn door Satan. Nadat Gods werk ten einde is, zullen er onder al Zijn schepselen degenen zijn die zullen worden vernietigd en zij die zullen overleven. Dit is een onvermijdelijke tendens in Zijn managementwerk. Niemand kan dit ontkennen. Boosdoeners kunnen niet overleven; degenen die Hem gehoorzamen en Hem tot het einde volgen, zullen zeker overleven. Aangezien dit het werk van het management van de mensheid is, zullen er mensen zijn die overblijven en mensen zijn die verstoten worden. Dit zijn verschillende uitkomsten voor verschillende soorten mensen en dit zijn de meest passende regelingen voor Zijn schepselen. Gods uiteindelijke ordening voor de mensheid is een scheiding: door gezinnen op te breken, naties op te breken en nationale grenzen op te breken. Zij is er één zonder families en nationale grenzen, want de mens is per slot van rekening afkomstig uit één voorouder en is Gods schepping. Kort gezegd, kwaadwillende schepselen zullen worden vernietigd en schepselen die God gehoorzamen zullen overleven. Daardoor zullen er in de rust van de toekomst geen families, geen landen en al helemaal geen naties zijn; deze soort menselijkheid is de heiligste soort mensheid. Adam en Eva waren oorspronkelijk geschapen zodat de mens voor alles op aarde kon zorgen; de mens was oorspronkelijk de meester van alle dingen. Jehova’s bedoeling om de mens te scheppen, was om de mens op de aarde te laten bestaan en ook voor alle dingen erop te zorgen, want de mens was oorspronkelijk niet verdorven en was ook niet in staat om kwaad te doen. Echter, nadat de mens verdorven was, was hij niet langer de beheerder van alle dingen. En het doel van Gods redding is om deze functie van de mens te herstellen, om het oorspronkelijke verstand van de mens en zijn oorspronkelijke gehoorzaamheid te herstellen; de mensheid in rust zal precies de beeltenis zijn van het resultaat dat Zijn werk van redding hoopt te bereiken. Hoewel het niet langer een leven zal zijn zoals dat in de hof van Eden, zal zijn essentie hetzelfde zijn; de mensheid zal niet langer enkel het vroegere, onverdorven zelf zijn, maar eerder een mensheid die verdorven was en vervolgens redding ontving. Deze mensen die redding ontvangen hebben, zullen uiteindelijk (dat wil zeggen, nadat Zijn werk is geëindigd) de rust ingaan. Op dezelfde manier zullen de lotsbestemmingen van degenen die gestraft zijn, ook op het eind volledig geopenbaard worden en ze zullen pas vernietigd worden nadat Zijn werk is geëindigd. Dit betekent dat nadat Zijn werk is voltooid, de boosdoeners en degenen die gered zijn, allemaal geopenbaard zullen worden, want het werk van het bekendmaken van alle soorten mensen (ongeacht of zij boosdoeners of de geredden zijn) zal tegelijkertijd op alle mensen worden uitgevoerd. Boosdoeners zullen worden verstoten en degenen die kunnen blijven zullen gelijktijdig worden geopenbaard. De uitkomsten van alle soorten mensen zullen dus gelijktijdig worden geopenbaard. Hij zal niet eerst een groep van mensen die gered zijn, toestaan om de rust in te gaan en dan de boosdoeners opzij zetten om ze beetje bij beetje te oordelen of te straffen; dit is niet de werkelijkheid. Wanneer de boosdoeners zijn vernietigd en degenen die kunnen overleven de rust ingaan, zal Zijn werk in het hele universum zijn voltooid. Er zal geen volgorde van prioriteit zijn onder hen die zegeningen ontvangen en zij die tegenspoed lijden; zij die zegeningen ontvangen, zullen eeuwig leven en zij die tegenspoed lijden zullen voor eeuwig vergaan. Deze twee stappen van het werk zullen gelijktijdig worden voltooid. Juist omdat er ongehoorzame mensen zijn, zal de rechtvaardigheid van de gehoorzame mensen geopenbaard worden en juist omdat er mensen zijn die zegeningen hebben ontvangen, zal de rampspoed die deze boosdoeners lijden vanwege hun slechte gedrag geopenbaard worden. Als God de boosdoeners niet aan het licht bracht, zouden de mensen die God oprecht gehoorzamen de zon nooit zien; als God degenen die Hem gehoorzamen niet naar een passende bestemming bracht, zouden degenen die ongehoorzaam zijn aan God niet in staat zijn om hun verdiende loon te ontvangen. Dit is de procedure van Zijn werk. Als Hij dit werk van straffen van het kwade en belonen van het goede niet zou uitvoeren, zouden Zijn schepselen nooit in staat zijn om hun respectievelijke bestemmingen binnen te gaan. Als de mensheid eenmaal de rust is ingegaan, zullen de boosdoeners worden vernietigd, de hele mensheid zal de juiste weg inslaan en elk type mens zal samen met zijn eigen soort zijn, in overeenstemming met de rollen die ze moeten vervullen. Alleen dit zal de rustdag van de mensheid en de onvermijdelijke tendens voor de ontwikkeling van de mens zijn en alleen wanneer de mensheid de rust ingaat, zal Gods grootse en ultieme prestatie haar voltooiing bereiken; dit zal de slotscène van Zijn werk zijn. Dit werk zal een eind maken aan elk ontaard fysiek leven van de mensheid en het zal het leven van de verdorven mensheid beëindigen. Vanaf hier zal de mensheid een nieuw koninkrijk binnengaan. Hoewel de mens een fysiek bestaan leidt, zijn er significante verschillen tussen het wezen van zijn leven en het wezen van het leven van de verdorven mensheid. De betekenis van zijn bestaan en de betekenis van het bestaan van de verdorven mensheid zijn ook verschillend. Hoewel dit niet het leven is van een nieuw type mens, kan worden gezegd dat het het leven is van een mensheid die redding heeft ontvangen, met herwonnen menselijkheid en verstand. Het gaat hier om mensen die eens ongehoorzaam waren aan God en die ooit door God werden overwonnen en vervolgens door Hem werden gered, en mensen die God eerst vernederden en later van Hem getuigden. Hun bestaan, na het ondergaan en doorstaan van Zijn beproevingen, is het meest betekenisvolle bestaan dat er is; zij zijn mensen die van God getuigden tegenover Satan; het zijn mensen die geschikt zijn om te leven. Degenen die vernietigd zullen worden, zijn mensen die niet kunnen getuigen van God en niet geschikt zijn om te leven. Hun vernietiging zal het gevolg zijn van hun slechte gedrag en vernietiging is hun beste bestemming. Wanneer de mens in de toekomst het goede koninkrijk binnengaat, zullen er geen relaties meer bestaan tussen man en vrouw, tussen vader en dochter of tussen moeder en zoon, zoals men verwacht die aan te treffen. Vanaf dat moment zal de mens zijn eigen soort volgen en zal het gezin al uit elkaar gehaald zijn. Volledig gefaald, zal Satan de mensheid nooit meer storen en de mens zal niet langer een verdorven satanische gezindheid hebben. De ongehoorzame mensen zullen al vernietigd zijn en alleen de gehoorzame mensen zullen overleven. En daarom zullen maar heel weinig gezinnen in z’n geheel overleven; hoe zouden natuurlijke relaties nog steeds kunnen bestaan? Het fysieke leven van de mens uit het verleden zal volledig afgesloten zijn; hoe zullen natuurlijke relaties tussen mensen kunnen bestaan? Zonder verdorven satanische gezindheid zal het leven van mensen niet langer het oude leven van het verleden zijn, maar veeleer een nieuw leven. Ouders zullen kinderen verliezen en kinderen zullen ouders verliezen. Echtgenoten zullen echtgenotes verliezen en echtgenotes zullen echtgenoten verliezen. Mensen hebben nu fysieke relaties met elkaar. Als ze allemaal de rust zijn ingegaan, zullen er geen fysieke relaties meer zijn. Alleen een dergelijke mensheid zal rechtvaardigheid en heiligheid hebben, alleen een dergelijke mensheid zal een mensheid zijn die God aanbidt.

God schiep de mensheid, plaatste haar op aarde en Hij heeft haar geleid tot de dag van vandaag. Daarna redde Hij de mensheid en diende als zondoffer voor de mensheid. Aan het eind moet Hij alsnog de mensheid overwinnen, de mensheid volledig redden en haar in haar oorspronkelijke gelijkenis herstellen. Dit is het werk waarmee Hij van het begin tot het einde bezig is geweest – de mens terugbrengen naar zijn oorspronkelijke beeltenis en naar zijn oorspronkelijke gelijkenis. Hij zal Zijn koninkrijk vestigen en de oorspronkelijke gelijkenis van de mens herstellen, hetgeen betekent dat Hij Zijn gezag op aarde zal herstellen en dat Hij Zijn gezag onder de hele schepping zal herstellen. De mens verloor zijn Godvrezende hart nadat hij verdorven was door Satan en hij verloor de functie die Gods schepselen zouden moeten hebben, en werd dus een ongehoorzame vijand van God. De mens leefde onder Satans domein en volgde Satans bevelen; dus God kreeg geen kans om werk te verrichten onder Zijn schepselen en al zeker niet om vrees van Zijn schepselen te verkrijgen. De mens is door God geschapen en zou God moeten aanbidden, maar de mens keerde juist God de rug toe en aanbad Satan. Satan werd de afgod in het hart van de mens. Zo verloor God Zijn positie in het hart van de mens, wat wil zeggen dat Hij de betekenis van Zijn schepping van de mens heeft verloren. Om dus de betekenis van Zijn schepping van de mens te herstellen, moet Hij de oorspronkelijke gelijkenis van de mens herstellen en de mens van zijn verdorven gezindheid verlossen. Om de mens van Satan terug te winnen, moet Hij de mens van de zonde redden. Alleen op deze manier kan Hij de oorspronkelijke gelijkenis van de mens geleidelijk aan herstellen, de oorspronkelijke functie van de mens herstellen en uiteindelijk Zijn koninkrijk herstellen. De uiteindelijke vernietiging van de kinderen van ongehoorzaamheid zal ook worden uitgevoerd om de mens in staat te stellen God beter te aanbidden en beter op aarde te leven. Aangezien God de mens schiep, zal Hij ervoor zorgen dat de mens Hem aanbidt; aangezien Hij de oorspronkelijke functie van de mens wil herstellen, zal Hij haar volledig herstellen, zonder enige vervalsing. Zijn gezag herstellen, betekent dat Hij ervoor zorgt dat de mens Hem aanbidt en Hem gehoorzaamt; het betekent dat Hij de mens doet leven vanwege Hem en dat Hij Zijn vijanden doet vergaan vanwege Zijn gezag; het betekent dat Hij elk laatste deel van Zichzelf zal laten voortduren onder mensheid, zonder enig verzet van de mens. Het koninkrijk dat Hij wenst te vestigen is Zijn eigen koninkrijk. De mensheid die Hij wenst is er een die Hem aanbidt, een die Hem volledig gehoorzaamt en Zijn glorie omvat. Als Hij de verdorven mensheid niet redt, zal de betekenis van Zijn schepping van de mensheid op niets uitlopen; Hij zal geen gezag meer onder de mensen hebben en Zijn koninkrijk zal niet langer op aarde kunnen bestaan. Als Hij de vijanden die Hem ongehoorzaam zijn niet vernietigt, zal Hij niet in staat zijn om Zijn volledige glorie te verkrijgen, noch zal Hij Zijn koninkrijk op aarde kunnen vestigen. Dit zijn de tekenen van de voltooiing van Zijn werk en de tekenen van Zijn grote prestatie: degenen onder de mensheid die ongehoorzaam aan Hem zijn volledig vernietigen en degenen die compleet gemaakt zijn de rust in te laten gaan. Wanneer de mensen naar hun oorspronkelijke gelijkenis zijn hersteld, wanneer ze hun respectievelijke plichten kunnen vervullen, hun eigen plaats kunnen behouden en zich aan alle regelingen van God kunnen onderwerpen, zal God een groep mensen op aarde hebben verkregen die Hem aanbidt en zal Hij ook een koninkrijk op aarde hebben opgericht dat Hem aanbidt. Hij zal de eeuwige overwinning op aarde hebben en allen die tegen Hem zijn zullen voor eeuwig te gronde gaan. Dit zal Zijn oorspronkelijke bedoeling om de mensheid te scheppen herstellen; het zal Zijn oorspronkelijke bedoeling om alle dingen te scheppen herstellen, het zal ook Zijn gezag herstellen op de aarde, over alle dingen en over Zijn vijanden. Het zullen de tekenen van Zijn totale overwinning zijn. Voortaan zal de mensheid de rust ingaan en een leven beginnen dat de juiste weg is. God zal ook de eeuwige rust met de mensheid ingaan en een eeuwig leven aanvangen dat wordt gedeeld door zowel Hemzelf als mensen. De vuiligheid en ongehoorzaamheid op aarde zullen zijn verdwenen, en al het gehuil op aarde zal zijn opgelost en alles op deze wereld dat tegen God is, zal niet meer bestaan. Alleen God en die mensen die Hij redding heeft gebracht zullen overblijven; alleen Zijn schepping zal overblijven.

De woorden van Christus toen Hij door de kerken wandelde IV
(1994 tot 23 maart 2010)

Tegen de tijd dat je het spirituele lichaam van Jezus ziet, zal God de hemel en de aarde opnieuw gemaakt hebben

Wil jij Jezus zien? Wil jij met Jezus leven? Wil jij de woorden die Jezus heeft gesproken horen? Als dat zo is, hoe zul je dan de terugkomst van Jezus verwelkomen? Ben je al helemaal klaar? Op welke manier zul je de terugkomst van Jezus verwelkomen? Ik denk dat elke broeder en zuster die Jezus volgt Hem goed wil onthalen. Maar hebben jullie over dit nagedacht: Ken je Jezus wel echt als Hij terugkomt? Zullen jullie wel alles wat Hij zegt echt begrijpen? Zullen jullie echt al het werk dat Hij doet onvoorwaardelijk accepteren? Iedereen die de Bijbel heeft gelezen, weet van Jezus’ terugkomst, en iedereen die de Bijbel heeft gelezen, wacht Zijn komst gespannen af. Jullie zijn er allemaal op gefixeerd dat dat moment aanbreekt, en jullie oprechtheid is lovenswaardig, jullie geloof is echt benijdenswaardig, maar realiseren jullie je wel dat jullie een grote fout hebben begaan? Hoe zal Jezus terugkeren? Jullie geloven dat Jezus op een witte wolk terugkeert, maar ik vraag jullie: waar verwijst die witte wolk naar? Nu er zoveel volgers van Jezus zijn die op Zijn terugkomst wachten, naar welk volk zal Hij dan afdalen? Als jullie het eerste volk zijn waar Jezus naar afdaalt, zullen anderen dat dan niet als heel oneerlijk ervaren? Ik weet dat jullie heel oprecht zijn en trouw zijn aan Jezus, maar hebben jullie Jezus ooit ontmoet? Kennen jullie Zijn gezindheid? Hebben jullie ooit met Hem geleefd? Hoeveel begrijpen jullie echt over Hem? Sommigen zullen zeggen dat deze woorden hen in een lastig parket brengen. Ze zullen zeggen: “Ik heb de Bijbel zo vaak van kaft tot kaft gelezen. Hoe kan ik Jezus dan niet begrijpen? Ik heb het niet eens over Zijn gezindheid. Ik ken zelfs de kleur van de kleren die Hij graag droeg. Kleineer je mij niet, als je zegt dat ik Hem niet begrijp?” Ik wil voorstellen dat je deze zaken niet aanvecht. Het is beter tot rust te komen en te communiceren over de volgende vragen: Ten eerste, weet je wat werkelijkheid is en wat theorie? Ten tweede, weet je wat opvatting is en wat waarheid? Ten derde, weet je wat verbeelding is en wat echt?

Sommige mensen ontkennen het feit dat ze Jezus niet begrijpen. En toch zeg ik dat jullie Hem niet in het minst begrijpen en geen enkel woord van Hem bevatten. Dat komt doordat eenieder van jullie Hem volgt naar aanleiding van de verslagen van de Bijbel en van wat anderen zeggen. Jullie hebben Jezus nooit gezien, laat staan met Hem geleefd, en jullie hebben Hem zelfs niet eens kort gezelschap gehouden. Is jullie begrip van Jezus als zodanig niet slechts theoretisch? Is dat niet van iedere werkelijkheid gespeend? Misschien hebben sommige mensen het portret van Jezus gezien, of misschien hebben sommigen het huis van Jezus zelf bezocht. Misschien hebben sommigen Zijn kleding aangeraakt. Toch blijft je begrip van Hem theoretisch en niet praktisch, al heb je zelf het eten geproefd dat Jezus heeft gegeten. Hoe dan ook, je hebt Jezus nooit gezien, en je hebt Hem in geïncarneerde vorm nooit gezelschap gehouden. Daarom zal je begrip van Jezus altijd slechts holle theorie zijn, gespeend van de werkelijkheid. Misschien zijn mijn woorden niet erg interessant voor jou, maar wat ik je vraag is dit: al heb je veel werk van je lievelingsschrijver gelezen, kun je hem dan echt goed begrijpen, zonder dat je ooit tijd met hem hebt doorgebracht? Ken je zijn persoonlijkheid? Weet je wat voor soort leven hij leidt? Weet je iets over Zijn emotionele toestand? Je kunt zelfs een man die je bewondert niet echt goed begrijpen, hoe kun je dan ooit Jezus Christus begrijpen? Alles wat je van Jezus begrijpt is vol verbeelding en opvattingen, en zonder waarheid of realiteit. Het stinkt en zit vol vlees. Hoe kan je met een dergelijk begrip in aanmerking komen om de terugkeer van Jezus te verwelkomen? Jezus zal degenen vol fantasieën en opvattingen van het vlees niet ontvangen. Hoe kunnen zij die Jezus niet begrijpen, geschikte gelovigen voor Hem zijn?

Willen jullie weten wat er aan de wortel van de tegenstand van de farizeeërs tegen Jezus ligt? Willen jullie de essentie van de farizeeërs kennen? Ze zaten vol fantasieën over de Messias. Sterker nog, ze geloofden alleen dat de Messias zou komen, maar de waarheid van het leven streefden ze niet na. En dus wachten ze zelfs in de huidige tijd nog op de Messias, want ze kennen de weg van leven niet, en ze weten niet wat de weg van de waarheid is. Hoe, zeggen jullie, kunnen zulke dwaze, eigenwijze en onwetende mensen de zegen van God ontvangen? Hoe kunnen ze de Messias zien? Ze stonden tegen Jezus op omdat ze niet wisten waar het werk van de Heilige Geest heen leidde, omdat ze de weg van de waarheid die door Jezus onder woorden was gebracht niet kenden en bovendien de Messias niet begrepen. En omdat ze de Messias nog nooit hadden gezien, en nog nooit in het gezelschap van de Messias hadden verkeerd, maakten ze de fout om zich aan louter de naam van de Messias vast te klampen en zich ondertussen op alle mogelijke manieren tegen het wezen van de Messias te verzetten. In essentie waren deze farizeeërs koppig, arrogant en gehoorzaamden ze de waarheid niet. Het principe van hun geloof in God was als volgt: hoe diepzinnig je preken ook zijn, hoe hoog je gezag, jij bent Christus niet tenzij je Messias wordt genoemd. Is dit geen ongerijmd en belachelijk standpunt? Ook vraag ik jullie: is het niet heel gemakkelijk voor jullie om de fouten van de vroegste farizeeërs te begaan, omdat jullie niet het geringste begrip van Jezus hebben? Kun je de weg van de waarheid onderscheiden? Kun je echt garanderen dat je je niet zult verzetten tegen Christus? Kun je het werk van de Heilige Geest volgen? Als je niet weet of je je zult verzetten tegen Christus, dan zeg ik dat je al op de rand van de dood leeft. Zij die de Messias niet kenden waren allemaal in staat om zich tegen Jezus te verzetten, of om Jezus te verwerpen, of kwaad te spreken over Hem. Mensen die Jezus niet begrijpen, kunnen Hem allemaal verwerpen en beschimpen. Ze zijn bovendien in staat de terugkeer van Jezus als het bedrog van Satan te zien en meer mensen zullen de in het vlees teruggekeerde Jezus veroordelen. Maakt dit alles jullie niet bang? Jullie krijgen met blasfemie tegen de Heilige Geest te maken, de verwoesting van de woorden van de Heilige Geest aan de kerken, en de versmading van alles dat Jezus tot uitdrukking heeft gebracht. Als jullie zo verward zijn, wat kunnen jullie van Jezus krijgen? Hoe kunnen jullie het werk van Jezus begrijpen wanneer Hij naar het vlees terugkeert op een witte wolk, als jullie koppig blijven weigeren je je fouten te realiseren? Dit is wat ik jullie vertel: mensen die de waarheid niet ontvangen, maar blind de komst van Jezus op een witte wolk afwachten, zullen zeker blasfemie plegen jegens de Heilige Geest, en zij behoren tot de categorie die vernietigd zal worden. Jullie willen slechts de genade van Jezus ontvangen en genieten van het zalige hemelrijk, maar jullie hebben de woorden die Jezus heeft gesproken nooit gehoorzaamd en jullie hebben de waarheid die Jezus heeft geuit toen Hij terugkeerde naar het vlees nooit ontvangen. Wat hebben jullie te bieden in ruil voor het feit dat Jezus op een witte wolk terugkomt? Is het de eerlijkheid waarmee jullie regelmatig zonden begaan en ze vervolgens opbiechten, steeds weer? Wat kunnen jullie als offer aanbieden aan Jezus die op een witte wolk terugkeert? Zijn het de jaren van werk waarmee jullie jezelf prijzen? Wat hebben jullie te bieden zodat de teruggekeerde Jezus jullie kan vertrouwen? Is het die arrogante natuur van jullie, die aan geen enkele waarheid gehoorzaamt?

Jullie trouw bestaat alleen uit woorden, jullie kennis is slechts intellectueel en conceptueel, jullie arbeid is slechts om de hemelse zegeningen te ontvangen, dus hoe moet jullie geloof dan zijn? Tot op de dag vandaag weigeren jullie te luisteren naar ieder woord van waarheid. Jullie weten niet wat God is, jullie weten niet wat Christus is, jullie weten niet hoe jullie Jehova moeten eren, jullie weten niet hoe jullie het werk van de Heilige Geest binnen moeten gaan, en jullie weten niet hoe jullie onderscheid moeten maken tussen het werk van God en de valse voorstellingen van de mens. Je weet alleen hoe je ieder woord van waarheid dat God spreekt dat niet overeenkomt met jouw gedachten, moet veroordelen. Waar is je nederigheid? Waar is je gehoorzaamheid? Waar is je trouw? Waar is je verlangen de waarheid te zoeken? Waar is je ontzag voor God? Ik zeg jullie, wie in God gelooft vanwege de tekenen, behoort zeker tot de categorie die vernietigd zal worden. Wie de woorden van Jezus die naar het vlees is teruggekeerd niet kan accepteren is zeker het nageslacht van de hel, de afstammeling van de aartsengel, de categorie die aan de eeuwigdurende vernietiging zal worden onderworpen. Veel mensen geven misschien niets om mijn woorden, maar toch wil ik iedere zogenaamde heilige die Jezus volgt vertellen dat als jullie met je eigen ogen Jezus vanuit de hemel zien neerdalen op een witte wolk, dit de openbare verschijning van de Zon der rechtvaardigheid zal zijn. Misschien is dat een tijd voor je van veel sensatie. Toch moet je weten dat het moment waarop jij getuige bent van de afdaling van Jezus vanuit de hemel ook de tijd is waarin jij naar de hel afdaalt om gestraft te worden. Dat zal het einde van Gods managementplan zijn, en het zal de tijd zijn waarin God de goeden beloont en de slechten straft. Want het oordeel van God zal voorbij zijn voordat de mens de tekenen ziet, als er alleen uitdrukking van de waarheid is. Wie de waarheid aanvaardt en niet op zoek is naar tekenen, en zo gezuiverd is, zal naar de troon van God en in de omarming van de Schepper zijn teruggekeerd. Alleen wie volhardt in het geloof dat “de Jezus die niet op een witte wolk rijdt een valse christus is”, zal aan eeuwigdurende straf onderworpen worden, want ze geloven alleen in de Jezus die tekenen laat zien, maar erkennen niet de Jezus die een streng oordeel uitspreekt en de ware weg en het leven uitvaardigt. Dus kan het alleen gebeuren dat Jezus hen aanpakt als Hij openlijk op een witte wolk terugkeert. Ze zijn te eigenwijs, hebben te veel vertrouwen in zichzelf en zijn te arrogant. Hoe kunnen zulke ontaarde mensen door Jezus worden beloond? De terugkeer van Jezus betekent een geweldige redding voor hen die de waarheid kunnen aanvaarden, maar voor hen die dat niet kunnen is het een teken van veroordeling. Jullie moeten je eigen pad kiezen, en jullie mogen de Heilige Geest niet blasfemeren en de waarheid verwerpen. Jullie zouden geen onwetende en arrogante personen moeten zijn, maar mensen die gehoorzamen aan de leiding van de Heilige Geest en hunkeren en zoeken naar de waarheid; alleen zo zullen jullie profiteren. Ik raad jullie aan het pad van het geloof in God voorzichtig te bewandelen. Trek geen overhaaste conclusies; sterker nog, wees niet oppervlakkig en gedachteloos in jullie geloof in God. Jullie moeten weten dat wie in God gelooft op zijn minst nederig en eerbiedig moet zijn. Wie de waarheid heeft gehoord maar er zijn neus voor ophaalt is dwaas en onwetend. Wie de waarheid heeft gehoord maar onvoorzichtig overhaaste conclusies trekt of de waarheid veroordeelt is door arrogantie bezeten. Niemand die in Jezus gelooft, is bekwaam anderen te vervloeken of te veroordelen. Jullie allemaal moeten mensen met verstand zijn die de waarheid aanvaarden. Als je de weg van de waarheid hebt gehoord en het woord van het leven hebt gelezen, misschien geloof je dan dat slechts één op de tienduizend van deze woorden overeenkomt met jouw overtuigingen en de Bijbel. Zoek dan door naar dit tienduizendste woord en onderzoek dat. Ik raad je nog steeds aan nederig te zijn, niet overmoedig te worden en jezelf niet al te zeer te verhogen. Met een weinig ontzag voor God zul je meer licht ontvangen. Als je deze woorden zorgvuldig onderzoekt en herhaaldelijk overweegt zul je begrijpen of ze de waarheid zijn of niet, en of ze het leven zijn of niet. Misschien zullen sommige mensen, als ze slechts een paar regels gelezen hebben, deze woorden blind veroordelen. Ze kunnen zeggen: “Dit is slechts een verlichting van de Heilige Geest,” of “Dit is een valse Christus die gekomen is om de mensen te misleiden.” Wie zoiets zegt is door onwetendheid verblind. Je begrijpt te weinig van het werk en de wijsheid van God en ik raad je aan om helemaal opnieuw te beginnen. Jullie moeten niet blind de woorden die God heeft gesproken veroordelen omdat er valse christussen verschenen zijn tijdens de laatste dagen en jullie moeten niet iemand zijn die blasfemeert jegens de Heilige Geest, omdat je bang bent voor misleiding. Zou dat niet ontzettend jammer zijn? Als je na lange tijd van onderzoek nog steeds gelooft dat deze woorden de waarheid niet zijn, de weg niet zijn en niet door God zijn gesproken, dan zul je uiteindelijk gestraft worden en zonder zegeningen zijn. Als je zulke eenvoudig en duidelijk uitgesproken waarheden niet kunt aanvaarden, ben je dan niet ongeschikt voor de redding van God? Ben je dan niet iemand die niet het geluk heeft voor de troon van God terug te keren? Denk daar eens over na! Wees niet te snel en impulsief, en zie het geloof in God niet als een spel. Denk na in het belang van je bestemming, in het belang van je vooruitzichten, in het belang van je leven en speel niet met jezelf. Kun je deze woorden aanvaarden?

Degenen die onverenigbaar zijn met Christus zijn beslist tegenstanders van God

Alle mensen willen graag het werkelijke gelaat van Jezus zien en allen verlangen bij Hem te zijn. Ik geloof dat geen enkele broeder of zuster zou zeggen dat hij of zij Jezus niet wil zien of niet bij Hem wil zijn. Voordat jullie Jezus gezien hebben, dat wil zeggen, voordat jullie de geïncarneerde God gezien hebben, koesteren jullie waarschijnlijk allerlei ideeën, bijvoorbeeld over Jezus’ verschijning, Zijn manier van spreken, Zijn manier van leven, enzovoort. Echter, als jullie Hem werkelijk gezien hebben, zullen jullie ideeën snel veranderen. Waarom gebeurt dat? Willen jullie dat weten? Terwijl het waar is dat het denken van de mens niet over het hoofd kan worden gezien, is het zelfs nog ontoelaatbaarder voor de mens om het wezen van Christus te veranderen. Jullie beschouwen Christus als een onsterfelijke of een wijsgeer, maar niemand beschouwt Christus als een normaal mens met een goddelijke essentie. Daarom zijn velen die er dag en nacht naar verlangen om God te zien in werkelijkheid vijanden van God en onverenigbaar met Hem. Is dit niet een fout van de kant van de mens? Zelfs nu denken jullie nog steeds dat jullie geloof en loyaliteit voldoende zijn om jullie waardig te maken om het gelaat van Christus te zien, maar ik spoor jullie aan je toe te rusten met dingen die meer praktisch zijn! Dit doe ik omdat in het verleden, het heden en de toekomst velen van degenen die in contact komen met Christus hebben gefaald of zullen falen; zij spelen allemaal de rol van de farizeeën. Wat is de reden voor jullie falen? Dat komt nu juist omdat er in jullie opvattingen een God bestaat die verheven is en bewondering verdient. Maar de waarheid is niet zoals de mens zou willen. Niet alleen is Christus niet verheven, maar Hij is bijzonder klein; niet alleen is Hij een mens, maar Hij is een gewone mens; niet alleen kan Hij niet opstijgen naar de hemel, maar Hij kan zich zelfs niet vrij over de aarde bewegen. En omdat dit het geval is, behandelen mensen Hem zoals ze een gewone mens zouden behandelen; ze behandelen Hem nonchalant wanneer ze met Hem zijn, en ze spreken achteloos tegen Hem, terwijl ze nog steeds wachten op de komst van de ‘werkelijke Christus’. Jullie beschouwen de Christus die al gekomen is als een gewone mens, en Zijn woord als dat van een gewone mens. Daarom hebben jullie niets ontvangen van Christus. In plaats daarvan hebben jullie je eigen slechtheid volledig en in het volle licht tentoongesteld.

Voorafgaand aan je contact met Christus geloof je wellicht dat je gezindheid volledig getransformeerd is, dat je een loyale volgeling van Christus bent, en dat jij de meest waardige persoon bent om de zegeningen van Christus te ontvangen. En je gelooft ook dat je, omdat je veel gereisd hebt, veel werk hebt gedaan, en veel vruchten hebt voortgebracht, zeker iemand bent die aan het eind de kroon ontvangt. Maar er is één waarheid die je misschien niet kent: de verdorven gezindheid van de mens en zijn opstandigheid en weerstand komen aan het licht als hij Christus ziet – en de opstandigheid en weerstand die op dat moment aan het licht komen, komen volkomen en volledig aan het licht, meer dan op enig ander moment. Omdat Christus de Mensenzoon is – een Mensenzoon die normale menselijkheid heeft – eert of respecteert de mens Hem niet. Omdat God in het vlees leeft, komt de opstandigheid van de mens zo duidelijk en in levendig detail aan het licht. Dus ik zeg dat de komst van Christus alle opstandigheid van de mensheid tevoorschijn heeft doen komen en de natuur van de mensheid duidelijk in de schijnwerpers heeft gezet. Dit wordt ook genoemd: ‘een tijger van de berg lokken’, en ‘een wolf uit zijn grot lokken’. Durf je te veronderstellen dat je loyaal aan God bent? Durf je te veronderstellen dat je absolute gehoorzaamheid aan God toont? Durf je te veronderstellen dat je niet opstandig bent? Sommigen zullen zeggen: als God mij in een nieuwe omgeving plaatst, dan onderwerp ik mij steevast zonder morren, en bovendien koester ik geen opvattingen over God. Sommigen zullen zeggen: welke taak God mij ook geeft, ik vervul die zo goed als ik kan en zonder enige nalatigheid. In dat geval, vraag ik jullie het volgende: kunnen jullie verenigbaar zijn met Christus als jullie met Hem leven? En hoe lang zijn jullie verenigbaar met Hem? Eén dag? Twee dagen? Eén uur? Twee uur? Jullie geloof is dan misschien prijzenswaardig, maar jullie zijn niet erg standvastig. Als je werkelijk met Christus leeft dan komt je zelfgenoegzaamheid en zelfingenomenheid stukje bij beetje aan het licht door je woorden en daden; en ook je aanmatigende begeerten, je ongehoorzame instelling en ontevredenheid worden vanzelfsprekend openbaar. Ten slotte wordt je arrogantie steeds groter totdat je op even gespannen voet staat met Christus, als water met vuur – en dan zal je aard volledig aan het licht komen. Op dat moment kunnen je opvattingen niet langer verborgen blijven, en ook je klachten zullen spontaan tot uitdrukking komen, en je ontaarde menselijkheid zal volledig aan het licht komen. Echter, zelfs dan zul je je eigen opstandigheid blijven ontkennen. In plaats daarvan geloof je dat een Christus zoals deze niet gemakkelijk door de mens aanvaard kan worden, dat Hij te veeleisend is ten aanzien van de mens, en dat je je volledig zou onderwerpen als Hij alleen maar een wat vriendelijker Christus was. Jullie geloven dat jullie je opstandigheid altijd kunnen rechtvaardigen, en dat jullie alleen opstandig tegen Hem zijn nadat Christus jullie tot over een bepaalde grens heeft gedreven. Nooit hebben jullie bedacht dat jullie hebben gefaald om Christus als God te beschouwen en ook in jullie intentie om Hem te gehoorzamen. Maar je houdt liever hardnekkig vol dat Christus moet werken volgens jouw wensen, en zodra er maar één ding is waarin Hij dat niet doet, dan geloof je dat Hij geen God is, maar een mens. Zijn er niet velen onder jullie die het met Hem op deze manier aan de stok hebben gehad? Wie is dit nu eigenlijk in wie jullie geloven? En op welke manier zoeken jullie?

Jullie verlangen er altijd naar Christus te zien, maar ik spoor jullie aan jezelf niet zo hoog te achten; iedereen kan Christus zien, maar ik zeg dat niemand geschikt is om Christus te zien. De natuur van de mens is vervuld van kwaad, arrogantie en opstandigheid, en op het moment dat je Christus ziet, zal je natuur je vernietigen en je ten dode veroordelen. Je omgang met een broeder (of een zuster) zegt wellicht niet zoveel over je, maar het is niet zo gemakkelijk wanneer je omgaat met Christus. Op elk moment kunnen je opvattingen wortel schieten, kan je arrogantie groeien, en kan je opstandigheid vrucht dragen. Hoe kun je met zo’n menselijkheid geschikt zijn om met Christus om te gaan? Ben je werkelijk in staat om Hem te behandelen als God, elk moment van elke dag? Zul je werkelijk de realiteit hebben van onderwerping aan God? Jullie aanbidden de verheven God in jullie hart als Jehova, terwijl jullie de zichtbare Christus beschouwen als mens. Jullie verstand is té inferieur en jullie menselijkheid is té zeer ontaard! Jullie zijn niet in staat om Christus altijd als God te beschouwen; alleen bij gelegenheid, als je het graag wilt, grijp je je aan Hem vast en aanbid je Hem als God. Dit is de reden dat ik zeg dat jullie niet in God geloven, maar dat jullie een groep handlangers zijn die tegen Christus vechten. Zelfs mensen die vriendelijk zijn voor anderen worden beloond, maar Christus, die zo’n werk onder jullie gedaan heeft, heeft van de mens noch liefde, noch vergoeding of onderwerping ontvangen. Is dat niet iets hartverscheurends?

Misschien heb je gedurende je jaren van geloof in God nooit iemand vervloekt of nooit een slechte daad begaan, maar kun je, in je omgang met Christus, toch de waarheid niet spreken, niet eerlijk handelen, en niet het woord van Christus gehoorzamen; in dat geval zeg ik dat je de meest duistere en kwaadaardige persoon ter wereld bent. Misschien ben je uitzonderlijk hartelijk en toegewijd aan je familieleden, vrienden, vrouw (of man), zonen en dochters en ouders, en maak je nooit misbruik van anderen. Echter, als je niet verenigbaar en in harmonie met Christus bent – zelfs als je al het jouwe uitput om je naasten te helpen of zorgvuldig te zorgen voor je vader, moeder en gezinsleden – dan zeg ik dat je nog steeds slecht bent, en bovendien vol van sluwe listen. Denk niet dat je verenigbaar bent met Christus alleen maar omdat je goed met anderen omgaat of een paar goede daden doet. Denk je dat je met je liefdadige bedoeling een zegen van de hemel kunt ontfutselen? Denk je dat het doen van een paar goede daden je gehoorzaamheid kan vervangen? Niemand van jullie kan accepteren om behandeld en gesnoeid te worden en iedereen vindt het moeilijk om de normale menselijkheid van Christus te aanvaarden, ondanks dat jullie steeds rondbazuinen over jullie gehoorzaamheid aan God. Zo’n geloof als dat van jullie zal een passende vergelding met zich meebrengen. Geef je niet langer over aan fantasierijke illusies en het verlangen Christus te zien, want jullie zijn te klein van gestalte, zelfs zo dat jullie het niet eens waard zijn om Hem te zien. Als je volledig gereinigd bent van je opstandigheid en in harmonie met Christus kunt zijn, dan zal op dat moment God vanzelfsprekend aan je verschijnen. Als je God wilt zien zonder dat je gesnoeid bent of oordeel ondergaan hebt, dan zul je beslist een tegenstander van God worden en dan ben je bestemd voor vernietiging. De natuur van de mens is intrinsiek vijandig ten opzichte van God, want alle mensen zijn onderworpen aan Satans meest diepgaande verdorvenheid. Als de mens probeert met God om te gaan vanuit zijn eigen verdorvenheid, dan staat vast dat daar niets goeds uit kan voortkomen; zijn daden en woorden zullen beslist en telkens weer zijn verdorvenheid aan het licht doen komen, en in zijn omgang met God zal zijn opstandigheid in elk opzicht openbaar worden. Onbewust komt de mens in opstand tegen Christus, gaat hij Christus bedriegen, en Christus verloochenen; als dit gebeurt komt de mens in een nog hachelijker situatie, en als dit voortduurt wordt hij aan straf onderworpen.

Sommigen geloven wellicht dat, als omgang met God zo gevaarlijk is, het misschien verstandiger is om God op afstand te houden. Wat kunnen zulke mensen eventueel winnen? Kunnen ze loyaal aan God zijn? Zeker, omgang met God is heel moeilijk, maar dat is omdat de mens verdorven is, niet omdat God niet in staat is om met hem om te gaan. Het zou het beste voor jullie zijn als je meer moeite deed voor de waarheid om jezelf te kennen. Waarom hebben jullie geen gunst gevonden bij God? Waarom is jullie gezindheid weerzinwekkend voor Hem? Waarom roept jullie spreken Zijn afkeer op? Zodra jullie een beetje loyaliteit hebben getoond zijn jullie trots op jezelf en eisen jullie een beloning voor een kleine bijdrage. Jullie kijken op anderen neer als jullie een greintje gehoorzaamheid hebben getoond, en jullie worden minachtend naar God als jullie de een of andere kleine taak hebben verricht. Voor het ontvangen van God vraag je geld, giften en complimenten. Het geeft jullie hartzeer om één of twee munten te geven; en als je er tien geeft, wil je zegeningen ontvangen en anders behandeld worden. Een menselijkheid als die van jullie is werkelijk aanstootgevend om over te spreken of van te horen. Is er iets prijzenswaardig in jullie woorden en daden? Zowel degenen die hun plicht vervullen als degenen die dat niet doen, zowel degenen die leiden als die volgen, zowel degenen die God ontvangen als degenen die dat niet doen, zowel degenen die geven als degenen die dat niet doen, zowel degenen die preken als degenen die het woord ontvangen, enzovoort: al deze mensen prijzen zichzelf. Vinden jullie dit niet belachelijk? Jullie weten heel goed dat je in God gelooft, maar jullie kunnen je toch niet met God verenigen. Terwijl jullie heel goed weten dat jullie totaal niets waard zijn, volharden jullie in opschepperij. Voelen jullie niet dat jullie verstand verslechterd is, zo erg dat jullie geen zelfcontrole meer hebben? Hoe kunnen jullie met een dergelijk verstand geschikt zijn om met God om te gaan? Zijn jullie niet bang voor jezelf op dit punt? Jullie gezindheid is al verslechterd tot het punt waarop jullie niet verenigbaar zijn met God. Is, nu dit het geval is, jullie geloof niet belachelijk? Is jullie geloof niet bespottelijk? Hoe ga je je toekomst tegemoet? Hoe ga je kiezen welk pad je opgaat?

Velen zijn geroepen, maar weinigen uitverkoren

Ik heb op aarde velen gezocht om mijn volgelingen te zijn. Onder al deze volgelingen zijn er diegenen die als priesters dienen, diegenen die leiden, diegenen die de zonen van God zijn, diegenen die de mensen van God zijn en diegenen die dienstdoen. Ik classificeer hen op basis van de trouw die ze mij tonen. Wanneer iedereen naar soort is geclassificeerd, dat wil zeggen: wanneer de aard van elke soort persoon is verduidelijkt, zal ik ieder in zijn rechtmatige categorie plaatsen en elke soort op de gepaste plek zetten om het doel van mijn redding van de mensheid te bereiken. In groepen roep ik diegenen die ik wil redden naar mijn huis en zorg er dan voor dat zij allen mijn werk van de laatste dagen aanvaarden. Tegelijkertijd classificeer ik hen naar soort en beloon of straf vervolgens iedereen op basis van zijn handelingen. Dit zijn de stappen waaruit mijn werk bestaat.

Tegenwoordig leef ik op aarde en leef ik onder de mens. Mensen ervaren mijn werk en letten op mijn uitspraken. Daarnaast schenk ik alle waarheden aan elk van mijn volgelingen, opdat ze leven van mij kunnen ontvangen en zo een pad kunnen verkrijgen dat ze kunnen begaan. Want ik ben God, Schenker van leven. Gedurende de vele jaren van mijn werk hebben mensen veel verworven en veel in de steek gelaten, en toch zeg ik nog altijd dat ze niet werkelijk in mij geloven. Want mensen erkennen alleen maar met hun mond dat ik God ben, maar ze zijn het oneens met de waarheden die ik spreek en brengen bovendien de waarheden die ik van hen vraag niet in praktijk. Dat wil zeggen: mensen erkennen alleen het bestaan van God, maar niet dat van de waarheid; mensen erkennen alleen het bestaan van God, maar niet dat van het leven; mensen erkennen alleen Gods naam, maar niet Zijn essentie. Ik veracht hen wegens hun ijver, want ze gebruiken alleen aardig klinkende woorden om mij te misleiden; geen van hen aanbidt mij echt. Jullie woorden bevatten de verlokking van de slang; verder zijn ze extreem arrogant, een ware verkondiging door de aartsengel. Bovendien zijn jullie daden in schandelijke mate haveloos en verscheurd; jullie buitensporige verlangens en begerige bedoelingen zijn aanstootgevend voor het gehoor. Jullie zijn allemaal motten in mijn huis geworden, objecten om vol verachting af te danken. Want niemand van jullie houdt van de waarheid; in plaats daarvan wensen jullie gezegend te worden, naar de hemel op te stijgen, de schitterende visie te aanschouwen van Christus die op aarde Zijn macht uitoefent. Maar hebben jullie ooit bedacht hoe mensen als jullie, mensen die zo diep zijn verdorven, die geen idee hebben van wat God is, het waard zouden kunnen zijn om God te volgen? Hoe zouden jullie naar de hemel kunnen opstijgen? Hoe zouden jullie het waard kunnen zijn om zulke schitterende taferelen te aanschouwen, taferelen die ongeëvenaard zijn in hun pracht? Jullie mond is vol van bedrieglijke en vuile woorden, woorden van verraad en arrogantie. Nooit hebben jullie, na het ervaren van mijn woord, oprechte woorden tot mij gesproken, nooit heilige woorden, nooit woorden van onderwerping aan mij. Hoe is jullie geloof uiteindelijk? In jullie hart is er niets dan begeerte en geld, in jullie gedachten zijn er alleen materiële dingen. Elke dag beramen jullie hoe je iets van mij kunt krijgen. Elke dag tellen jullie hoeveel rijkdom en hoeveel materiële dingen jullie van mij hebben verworven. Elke dag verwachten jullie dat er steeds meer zegeningen op jullie neerdalen, zodat jullie de te genieten zaken kunnen genieten, in grotere hoeveelheden en van hogere kwaliteit. Niet ik ben op elk moment in jullie gedachten, niet de waarheid die van mij komt is dat, maar jullie man of vrouw, jullie zonen, dochters en de dingen die jullie eten en dragen. Jullie bedenken hoe jullie steeds sterker, steeds beter genot kunnen verkrijgen. Maar zijn jullie zelfs wanneer jullie je maag volgepropt hebben niet nog altijd een lijk? Zelfs wanneer jullie je uiterlijk tooien in zulke prachtige kledij, zijn jullie dan niet nog altijd een wandelend lijk, van leven verstoken? Jullie zwoegen omwille van jullie maag, tot er grijze slagen in jullie haar zitten, maar toch offert geen van jullie ook maar één haar op omwille van mijn werk. Jullie zijn altijd op pad, jullie zetten je lichaam onder druk en jullie peinzen je suf omwille van jullie eigen vlees en van jullie zonen en dochters. Toch toont niemand van jullie enige ongerustheid of bezorgdheid omwille van mij. Wat hopen jullie dan nog van mij te verkrijgen?

Ik ben nooit gehaast wanneer ik werk. Op welke manier mensen mij ook volgen, ik doe mijn werk in overeenkomst met elke stap, in overeenkomst met mijn plan. Dus ondanks al jullie opstandigheid tegen mij, werk ik nog steeds onaflatend en blijf ik nog steeds de woorden spreken die ik moet spreken. Ik roep diegenen naar mijn huis die door mij zijn voorbestemd, opdat ze naar mijn woorden kunnen luisteren. Allen die zich aan mijn woorden onderwerpen, die naar mijn woorden smachten, breng ik voor mijn troon; allen die mijn woorden de rug toekeren, die mij niet gehoorzamen en mij openlijk tarten, werp ik opzij om hun uiteindelijke straf af te wachten. Mensen leven allemaal te midden van verdorvenheid en onder de hand van de boze, waardoor niet velen van wie mij volgen naar de waarheid smachten. Dat wil zeggen: de meesten aanbidden mij niet werkelijk; ze aanbidden mij niet met de waarheid, maar proberen mijn vertrouwen te winnen door verdorvenheid en opstandigheid, op bedrieglijke manieren. Het is om deze reden dat ik zeg: velen zijn geroepen, maar weinigen zijn uitverkoren. Zij die zijn geroepen, zijn grondig verdorven en leven allemaal in hetzelfde tijdperk – maar zij die zijn uitverkoren maken deel van hen uit; zij zijn degenen die in de waarheid geloven, deze erkennen en deze praktiseren. Deze mensen vormen maar een heel klein deel van het geheel, en onder hen zal ik meer glorie verwerven. Weten jullie, aan deze woorden afgemeten, of jullie tot de uitverkorenen behoren? Hoe zal jullie einde zijn?

Zoals gezegd zijn er velen die mij volgen, maar zijn er weinigen die echt van mij houden. Sommigen zeggen misschien: “Zou ik zo’n grote prijs hebben betaald als ik niet van u hield? Zou ik tot hier hebben gevolgd als ik niet van u hield?” Je hebt ongetwijfeld vele redenen en je liefde is ongetwijfeld erg groot, maar wat is de essentie van je liefde voor mij? ‘Liefde’, zoals het wordt genoemd, verwijst naar een emotie die puur en smetteloos is, waarbij je je hart gebruikt om lief te hebben, te voelen en bedachtzaam te zijn. In de liefde zijn er geen voorwaarden en belemmeringen en is er geen afstand. In de liefde is er geen argwaan, geen bedrog en geen sluwheid. In de liefde is er geen handel en is er niets onzuivers. Als je liefhebt, zul je niet misleiden, klagen, verraden, in opstand komen, afdwingen, proberen iets te verwerven of proberen een bepaalde hoeveelheid te verwerven. Als je liefhebt, zul je jezelf graag toewijden, zul je graag tegenspoed ondergaan, zul je verenigbaar zijn met mij, zul je alles wat je hebt omwille van mij in de steek laten, zul je je familie, je toekomst, je jeugd en je huwelijk opgeven. Zo niet, dan zou je liefde helemaal geen liefde zijn, maar bedrog en verraad! Wat voor liefde is de jouwe? Is het ware liefde? Of valse? Hoeveel heb je in de steek gelaten? Hoeveel heb je opgeofferd? Hoeveel liefde heb ik van je ontvangen? Weet je het? Jullie harten zijn vervuld van kwaad, verraad en bedrog. Aangezien dit het geval is, hoeveel van jullie liefde is onzuiver? Jullie denken dat je al genoeg voor mij hebt opgegeven; jullie denken dat je liefde voor mij al genoeg is. Maar waarom zijn jullie woorden en handelingen dan altijd opstandig en bedrieglijk? Jullie volgen mij en toch erkennen jullie mijn woord niet. Wordt dit als liefde beschouwd? Jullie volgen mij, maar verwerpen mij vervolgens. Wordt dit geacht liefde te zijn? Jullie volgen mij, maar niettemin wantrouwen jullie mij. Wordt dit geacht liefde te zijn? Jullie volgen mij, en toch kunnen jullie mijn bestaan niet aanvaarden. Wordt dit geacht liefde te zijn? Jullie volgen mij, en toch gaan jullie niet met mij om op een manier die past bij wie ik ben en maken jullie het mij telkens lastig. Wordt dit geacht liefde te zijn? Jullie volgen mij, maar niettemin proberen jullie mij met alles voor de gek te houden en te misleiden. Wordt dit geacht liefde te zijn? Jullie dienen mij, en toch vrezen jullie mij niet. Wordt dit geacht liefde te zijn? Jullie verzetten je in alle opzichten en alle dingen tegen mij. Wordt dit alles geacht liefde te zijn? Jullie hebben weliswaar veel toegewijd, maar toch hebben jullie nooit gepraktiseerd wat ik van jullie vereis. Kan dit worden geacht liefde te zijn? Zorgvuldige afweging toont aan dat er binnen jullie niet het geringste beetje liefde voor mij is. Hoeveel hebben jullie werkelijk verworven, na zo veel jaren werk en de vele woorden waarin ik heb voorzien? Is dit geen zorgvuldige terugblik waard? Ik vermaan jullie: zij die ik tot mij roep zijn niet degenen die nooit verdorven zijn. Veeleer zijn zij die ik kies degenen die echt van mij houden. Daarom moeten jullie letten op je woorden en daden, en je voornemens en gedachten inspecteren, zodat ze niet over de schreef gaan. Doe, wanneer de laatste dagen aanbreken, je uiterste best om jullie liefde ten overstaande van mij op te offeren; anders zal mijn toorn jullie nooit verlaten!

Je zou de weg van verenigbaarheid met Christus moeten zoeken

Ik heb veel werk onder de mensen gedaan en de woorden die ik in deze tijd heb uitgedrukt zijn veel geweest. Deze woorden zijn ter wille van de redding van de mens en werden uitgedrukt zodat de mens verenigbaar met mij kon worden. Toch heb ik maar een paar mensen op aarde bereikt die verenigbaar met mij zijn en daarom zeg ik dat de mens mijn woorden niet koestert, want de mens is niet verenigbaar met mij. Op deze manier is het werk dat ik doe niet alleen zodat de mens mij kan aanbidden. Het grotere belang ervan is dat de mens verenigbaar met mij kan zijn. Mensen die verdorven zijn leven allemaal in de valstrik van Satan, ze leven in het vlees, leven in zelfzuchtige verlangens en er is niemand onder hen die verenigbaar is met mij. Er zijn mensen die zeggen dat ze dat wel zijn, maar die allen vage idolen aanbidden. Hoewel ze mijn naam als heilig erkennen, begaan ze een pad dat tegengesteld loopt aan mij en hun woorden zijn vol arrogantie en zelfvertrouwen, omdat ze allemaal fundamenteel tegen mij zijn en niet verenigbaar met mij. Elke dag zoeken ze naar sporen van mij in de Bijbel en vinden willekeurig ‘passende’ passages die ze eindeloos lezen en die ze reciteren als geschriften. Ze weten niet hoe ze met mij verenigbaar kunnen zijn, weten niet wat het betekent om in vijandschap met mij te zijn en lezen de geschriften slechts blindelings. Ze beperken binnen de Bijbel een vage God die ze nooit hebben gezien en ze zijn niet bij machte om die te zien en ze kijken er wel eens naar in hun vrije tijd. Ze geloven alleen in mijn bestaan binnen de reikwijdte van de Bijbel en ze stellen me gelijk aan de Bijbel; zonder de Bijbel ben ik er niet en zonder mij is er geen Bijbel. Ze besteden geen aandacht aan mijn bestaan of daden, maar in plaats daarvan besteden ze extreme en speciale aandacht aan elk afzonderlijk woord van de Schrift. Nog veel meer geloven zelfs dat ik niets dat ik zou willen doen zou moeten doen, tenzij het door de Schrift is voorzegd. Ze hechten teveel waarde aan de Schrift. Je zou kunnen zeggen dat ze woorden en uitdrukkingen als te belangrijk zien en gaan zelfs zo ver dat ze verzen uit de Bijbel gebruiken om elk woord dat ik zeg af te wegen en om mij te veroordelen. Wat zij zoeken is niet de weg van verenigbaarheid met mij of de weg van verenigbaarheid met de waarheid, maar de weg van verenigbaarheid met de woorden van de Bijbel en zij geloven dat alles wat niet overeenkomt met de Bijbel, zonder uitzondering, niet mijn werk is. Zijn zulke mensen niet de plichtsgetrouwe afstammelingen van de farizeeën? De joodse farizeeën gebruikten de wet van Mozes om Jezus te veroordelen. Ze zochten niet naar verenigbaarheid met de Jezus van die tijd, maar volgden ijverig de wet naar de letter en gingen zelfs zo ver dat ze – nadat ze Hem ervan hadden beschuldigd dat Hij de oudtestamentische wet niet naleefde en dat Hij de Messias niet was – de onschuldige Jezus uiteindelijk aan het kruis nagelden. Wat was hun wezen? Was het niet dat ze niet zochten naar de weg van verenigbaarheid met de waarheid? Ze waren geobsedeerd door elk woord van de Schrift en besteedden daarbij aandacht noch aan mijn wil, noch aan de stappen en methoden van mijn werk. Het waren geen mensen die de waarheid zochten, maar mensen die zich stevig aan woorden vastklampten; het waren geen mensen die in God geloofden, maar mensen die in de Bijbel geloofden. In wezen waren zij waakhonden van de Bijbel. Om de belangen van de Bijbel te beschermen, om de waardigheid van de Bijbel te handhaven en om de reputatie van de Bijbel te beschermen, gingen ze zo ver dat ze de genadige Jezus aan het kruis nagelden. Dit deden ze alleen om de Bijbel te verdedigen en om de status van elk woord van de Bijbel in de harten van mensen te handhaven. Dus gaven ze de voorkeur aan het verzaken van hun toekomst en het zondoffer, om Jezus, die Zich niet aan de doctrine van de Schrift conformeerde, ter dood te veroordelen. Waren zij niet allen lakeien van elk woord van de Schrift?

En hoe zit het met de mensen tegenwoordig? Christus is gekomen om de waarheid vrij te geven, maar zij willen Hem liever uit de mensheid verdrijven om zodoende de hemel binnen te gaan en genade te ontvangen. Ze zouden de komst van de waarheid liever volledig ontkennen om de belangen van de Bijbel te beschermen en zouden liever de Christus die het vlees weer aannam opnieuw aan het kruis nagelen om het eeuwige bestaan van de Bijbel te garanderen. Hoe kan de mens mijn redding ontvangen, wanneer zijn hart zo kwaadaardig is en zijn aard zo vijandig tegenover mij? Ik leef onder de mensen, maar de mensen weten niets van mijn bestaan. Wanneer ik mijn licht op de mens schijn, blijft hij nog steeds onwetend van mijn bestaan. Wanneer ik mijn toorn over de mens ontketen, ontkent hij mijn bestaan met nog grotere kracht. De mens zoekt naar verenigbaarheid met woorden, met de Bijbel, maar toch nadert geen enkele persoon tot mij om de weg van verenigbaarheid met de waarheid te zoeken. De mens kijkt naar mij op in de hemel en besteedt bijzondere zorg aan mijn bestaan in de hemel, maar niemand geeft om mij in het vlees, want ik die onder de mensen leef, ben gewoon te onbeduidend. Degenen die alleen naar verenigbaarheid met de woorden van de Bijbel zoeken en die alleen naar verenigbaarheid met een vage God zoeken, zijn voor mij een ellendige vertoning. Dat is omdat wat ze aanbidden dode woorden zijn en een God die in staat is om ze ongekende schatten te geven. Wat zij aanbidden is een God die Zichzelf overgeeft aan de genade van de mens en die niet bestaat. Wat kunnen zulke mensen dan van mij verkrijgen? De mens is simpelweg te min voor woorden. Degenen die tegen mij zijn, die ongebreidelde eisen aan mij stellen, die geen liefde voor de waarheid hebben, die opstandig zijn jegens mij – hoe zouden die verenigbaar met mij kunnen zijn?

Degenen die tegen mij zijn, zijn degenen die niet verenigbaar met mij zijn. Zo zijn ook zij die de waarheid niet liefhebben en degenen die tegen mij rebelleren nog meer tegen mij en nog minder verenigbaar met mij. Allen die niet verenigbaar met mij zijn, geef ik over aan de boze. Ik laat ze over aan de verdorvenheid van de boze, geef ze de vrije hand om hun kwaadwilligheid te laten zien en geef ze uiteindelijk over aan de boze om te worden verslonden. Het maakt mij niet uit hoeveel mensen mij aanbidden, dat wil zeggen, het maakt mij niet uit hoeveel mensen in mij geloven. Het enige dat mij aan gaat, is hoeveel mensen verenigbaar zijn met mij. Dat is omdat al diegenen die niet verenigbaar met mij zijn slechte mensen zijn die mij verraden; zij zijn mijn vijanden en ik zal mijn vijanden niet in mijn huis op een voetstuk plaatsten. Degenen die verenigbaar met mij zijn zullen mij altijd in mijn huis dienen en zij die van zichzelf mijn vijanden maken zullen voor eeuwig mijn straf ondergaan. Degenen die alleen om de woorden van de Bijbel geven, die zich niet bekommeren om de waarheid of mijn voetsporen zoeken – zij zijn tegen mij, want zij beperken mij volgens de Bijbel en beperken mij in de Bijbel en zijn zo extreem godslasterlijk naar mij. Hoe zouden zulke mensen voor mijn aangezicht kunnen komen? Ze geven geen aandacht aan mijn daden, of mijn wil, of de waarheid, maar in plaats daarvan obsederen ze over woorden, woorden die doden. Hoe zouden zulke mensen verenigbaar met mij kunnen zijn?

Ik heb zoveel woorden uitgedrukt en heb ook mijn wil en gezindheid tot uitdrukking gebracht, maar toch zijn mensen nog steeds niet in staat om mij te kennen en in mij te geloven. Je zou ook kunnen zeggen dat ze nog steeds niet in staat om mij te gehoorzamen. Degenen die vanuit de Bijbel leven, zij die leven vanuit de wet, zij die aan het kruis leven, zij die volgens de leer leven, zij die leven te midden van het werk dat ik vandaag doe – wie van hen is verenigbaar met mij? Jullie denken alleen aan het ontvangen van zegeningen en beloningen en hebben nooit een gedachte gewijd aan hoe je met mij verenigbaar kunt zijn, of hoe je kunt voorkomen een vijand van mij te worden. Ik ben zo teleurgesteld in jullie, want ik heb jullie zoveel gegeven, maar ik heb zo weinig van jullie gekregen. Jullie bedrog, jullie arrogantie, jullie hebzucht, jullie extravagante verlangens, jullie verraad, jullie ongehoorzaamheid – welke van deze kon aan mijn opmerkzaamheid ontsnappen? Jullie zijn onzorgvuldig met mij, jullie houden me voor de gek, jullie beledigen mij, jullie proberen mij te vleien, jullie persen me af, jullie buiten mij uit voor offers – hoe zou zo’n kwaadaardigheid mijn bestraffing kunnen ontgaan? Jullie kwade gedrag is een bewijs van jullie vijandschap tegen mij en is een bewijs dat jullie niet verenigbaar met mij zijn. Iedereen van jullie gelooft dat hij zo verenigbaar met mij is, maar als dat het geval zou zijn, op wie is dan zo’n onweerlegbaar bewijs van toepassing? Jullie geloven dat jullie de grootste oprechtheid en loyaliteit jegens mij bezitten. Jullie denkt dat jullie zo goedhartig zijn, zo medelevend en dat jullie zoveel aan mij hebben toegewijd. Jullie denken dat jullie genoeg voor me hebben gedaan. Maar hebben jullie deze overtuigingen ooit vergeleken met jullie eigen gedrag? Ik zeg jullie dat jullie in overvloedige mate arrogant, hebzuchtig en plichtmatig zijn; de kunstjes waarmee jullie me voor de gek houden zijn al te vindingrijk en jullie hebben al te veel verachtelijke intenties en methoden. Jullie loyaliteit is te zwak, jullie oprechtheid is te schaars en jullie geweten ontbreekt nog meer. Er is te veel boosaardigheid in jullie harten, en niemand ontkomt aan jullie boosaardigheid, zelfs ik niet. Jullie sluiten me buiten omwille van jullie kinderen, of jullie echtgenoten, of jullie eigen zelfbehoud. In plaats van om mij te geven, geven jullie om jullie familie, jullie kinderen, jullie status, jullie toekomst en jullie eigen voldoening. Wanneer hebben jullie ooit aan mij gedacht terwijl jullie spraken of handelden? Als het koud weer is, wenden jullie gedachten zich tot jullie kinderen, jullie echtgenoten of jullie ouders. Als het warm weer is, heb ik ook geen plaats in jullie gedachten. Wanneer je je plicht doet, denk je aan je eigen belangen, aan je eigen persoonlijke veiligheid, aan de leden van je gezin. Wat heb je ooit gedaan dat voor mij was? Wanneer heb je ooit aan mij gedacht? Wanneer ooit heb je jezelf, tegen elke prijs, toegewijd aan mij en mijn werk? Waar is het bewijs van je verenigbaarheid met mij? Waar is de realiteit van je trouw aan mij? Waar is de realiteit van je gehoorzaamheid aan mij? Wanneer zijn jouw intenties niet geweest om mijn zegeningen te verkrijgen? Jullie houden me voor de gek en bedriegen mij, jullie spelen met de waarheid en verhullen het bestaan van de waarheid en verraden de inhoud van de waarheid. Jullie plaatsen jezelf zo vijandig tegenover mij, dus wat staat jullie te wachten in de toekomst? Jullie zoeken alleen naar verenigbaarheid met een vage God en zoeken slechts een vaag geloof, maar toch zijn jullie niet verenigbaar met Christus. Zal jullie misdadigheid niet dezelfde vergelding ontvangen als die wat de goddelozen verdienen? Op dat moment zullen jullie je realiseren dat niemand die niet verenigbaar met Christus is de dag van toorn kan ontvluchten en jullie zullen ontdekken wat voor vergelding zal worden gebracht aan hen die vijandig tegenover Christus staan. Wanneer die dag aanbreekt, zullen jullie dromen om gezegend te worden voor jullie geloof in God en om toegang te krijgen tot de hemel, allemaal in duigen vallen. Maar niet zo voor hen die verenigbaar zijn met Christus. Hoewel ze zoveel hebben verloren, hoewel ze veel ellende hebben geleden, zullen ze de hele erfenis ontvangen die ik aan de mensheid zal nalaten. Uiteindelijk zullen jullie begrijpen dat alleen ik de rechtvaardige God ben en dat alleen ik in staat ben om de mensheid naar diens prachtige bestemming te brengen.

Ben jij iemand die waarlijk in God gelooft?

Misschien geloof je al meer dan één of twee jaar in God en misschien heb je in die jaren veel tegenspoed in je leven meegemaakt. Of misschien heb je geen tegenspoed gehad, maar juist veel genade ontvangen. Het kan ook zijn dat je noch tegenspoed, noch genade hebt ervaren, maar in plaats daarvan een heel gewoon leven hebt geleid. Hoe dan ook, je bent nog steeds een volgeling van God. Laten we dus gemeenschap hebben over het onderwerp van het volgen van Hem. Ik moet iedereen die deze woorden leest er echter op wijzen dat het woord van God gericht is tot al diegenen die God erkennen en al diegenen die God volgen – niet tot alle mensen in het algemeen, met inbegrip van hen die God niet erkennen. Als je gelooft dat God tot de massa, tot alle mensen in de wereld spreekt, dan zal het woord van God geen effect op je hebben. Bewaar alle woorden dus in je hart en plaats jezelf niet buiten hun bereik. Hoe dan ook, laten we het hebben over wat er in ons huis gebeurt.

Jullie zouden nu allemaal moeten begrijpen wat geloven in God echt betekent. De betekenis van geloof in God waarover ik eerder heb gesproken, heeft te maken met jullie positieve intrede. Daarover ga ik het vandaag niet hebben. Vandaag wil ik de essentie van jullie geloof in God analyseren. Dit betekent vanzelfsprekend dat ik jullie vanuit het negatieve aspect leid. Als ik dat niet doe, zullen jullie nooit je ware gezicht kennen en zullen jullie altijd maar blijven opscheppen over hoe vroom en trouw jullie wel niet zijn. Met andere woorden, als ik de lelijkheid die diep in jullie harten schuilt niet aan het licht breng, zullen jullie een kroon opzetten en alle glorie aan jezelf toekennen. Jullie hooghartige en arrogante aard zet jullie ertoe aan jullie eigen geweten te verraden, in opstand te komen tegen Christus en Hem te weerstaan, en jullie lelijkheid te laten zien en zo jullie bedoelingen, opvattingen, buitensporige verlangens en ogen vol hebzucht bloot te leggen. En toch blijven jullie beweren dat jullie je leven zullen wijden aan het werk van Christus, en steeds opnieuw herhalen jullie de waarheden die Christus lang geleden gesproken heeft. Dit is jullie ‘geloof’. Dit is jullie ‘geloof zonder onzuiverheid’. Ik heb de mens altijd al aan een heel strenge norm gehouden. Als aan jouw loyaliteit achterliggende bedoelingen en voorwaarden verbonden zijn, heb ik je zogenaamde loyaliteit liever niet, want ik verafschuw mensen die mij met hun bedoelingen misleiden en mij met voorwaarden chanteren. Ik wil alleen dat de mens absoluut loyaal is aan mij, en dat hij alles doet omwille en ter bewijs van dat ene woord: geloof. Ik veracht de mooie woorden die jullie gebruiken om mij te verheugen. Ik behandel jullie immers met volkomen oprechtheid en dus wil ik dat jullie mij, op jullie beurt, waar geloof betonen. Wat geloof betreft, denken veel mensen misschien dat ze God volgen omdat ze geloof hebben, anders zouden ze zulk lijden niet verdragen. Laat me je dan dit vragen: Hoe komt het dat je God nooit vereert, ook al geloof je in Zijn bestaan? Hoe komt het dat je de vreze Gods niet in je hart hebt als je in Zijn bestaan gelooft? Je erkent dat Christus de incarnatie van God is, waarom heb je dan zoveel minachting voor Hem? Waarom handel je zo respectloos naar Hem? Waarom oordeel je openlijk over Hem? Waarom bespioneer je altijd Zijn bewegingen? Waarom onderwerp je je niet aan Zijn ordeningen? Waarom handel je niet in overeenstemming met Zijn woord? Waarom pers je Hem af en beroof je Hem van Zijn offergaven? Waarom spreek jij namens Christus? Waarom beoordeel jij of Zijn werk en Zijn woord correct zijn? Waarom durf je Hem achter Zijn rug te belasteren? Is dit – en er zijn nog meer voorbeelden – wat jullie geloof inhoudt?

Alles wat jullie zeggen en doen maakt de elementen van ongeloof in Christus zichtbaar die jullie in je meedragen. Jullie beweegredenen en doelen voor wat jullie doen, zijn doordrenkt van ongeloof; zelfs het gevoel dat voortkomt uit de blik in jullie ogen is besmet met dergelijke elementen. Met andere woorden, elk van jullie draagt elementen van ongeloof met zich mee, elke minuut van de dag. Dit betekent dat jullie elk moment het gevaar lopen Christus te verraden. Want het bloed dat door jullie aderen stroomt is vervuld met het ongeloof in de vleesgeworden God. Daarom zeg ik dat jullie op de weg van het geloof in God dan ook geen voetafdrukken van betekenis achterlaten. Jullie reis langs de weg van het geloof in God heeft geen stevig fundament en in plaats daarvan geloven jullie in ‘de automatische piloot’. Jullie zijn altijd sceptisch over het woord van Christus en kunnen het niet meteen in praktijk brengen. Dat is de reden waarom jullie geen geloof in Christus hebben. Een andere reden dat jullie niet in Christus geloven is dat jullie altijd opvattingen over Hem hebben. Steeds weer zijn jullie sceptisch over het werk van Christus. Steeds weer is het woord van Christus tot dovemansoren gericht. Wat Christus ook doet, steeds weer hebben jullie er een mening over, zonder het echt te kunnen begrijpen. Steeds weer vinden jullie het moeilijk jullie eigen opvattingen opzij te zetten, ongeacht de uitleg die jullie krijgen, en ga zo maar door. Dit zijn allemaal elementen van ongeloof die zich in jullie harten vermengd hebben. Hoewel jullie het werk van Christus volgen en nooit achterblijven, is er toch te veel rebellie in jullie hart. Deze rebellie is een onzuiverheid in jullie geloof in God. Misschien zijn jullie het er niet mee eens, maar als je daarin niet je eigen achterliggende bedoelingen herkent, zul je zeker omkomen. Want God vervolmaakt alleen diegenen die echt in Hem geloven, niet diegenen die sceptisch tegenover Hem staan en al helemaal niet diegenen die Hem schoorvoetend volgen ook al hebben ze nooit geloofd dat Hij God is.

Sommige mensen verheugen zich niet in de waarheid en nog minder in het oordeel. In plaats daarvan verheugen ze zich in hun macht en rijkdommen. Dat soort mensen wordt machtzoekers genoemd. Zij komen uitsluitend af op die geloofsgemeenschappen in de wereld die invloed hebben en op die geestelijk leiders en leraren die van een theologische hogeschool komen. Ondanks dat ze de weg van de waarheid hebben aanvaard, blijven ze sceptisch en zijn ze niet in staat zichzelf volledig toe te wijden. Ze praten over offers brengen voor God, maar hun ogen zijn gericht op de grote geestelijk leiders en leraren, en Christus wordt opzijgeschoven. Hun hart is vol van roem, fortuin en glorie. Ze geloven er niets van dat zo’n onaanzienlijke man in staat is zovelen te overwinnen, dat iemand die zo onopvallend is, in staat is mensen te vervolmaken. Ze geloven er niets van dat deze stumperds die tussen het vuil en de mesthopen leven de mensen zijn die door God zijn uitverkoren. Als dát soort mensen door God gered zou worden, denken ze, zou het de wereld op zijn kop zijn en iedereen zou in een deuk liggen van het lachen. Ze geloven dat als God zulke sukkelaars uitkiest om te worden vervolmaakt, die hoge heren God Zelf zouden worden. Hun perspectief is besmet met ongeloof; sterker nog, het zijn belachelijke beesten. Want zij hechten alleen waarde aan positie, prestige en macht. Wat zij hoogachten, zijn grote groepen en geloofsgemeenschappen. Ze hebben geen enkel respect voor diegenen die geleid worden door Christus. Ze zijn niet meer dan verraders die zich van Christus, de waarheid en het leven hebben afgekeerd.

Wat jij bewondert, is niet de nederigheid van Christus, maar die valse herders met aanzien. Je adoreert niet de lieflijkheid of de wijsheid van Christus, maar die zedelozen die zich wentelen in het vuil van de wereld. Je lacht om de pijn van Christus, die geen plaats heeft om Zijn hoofd neer te leggen, maar je bewondert die levenloze wezens die jagen op offeranden en leven in losbandigheid. Je bent niet bereid zij aan zij met Christus te lijden, maar je stort je maar al te graag in de armen van die roekeloze antichristen, hoewel ze je alleen maar vlees, letters en controle geven. Zelfs nu keert je hart zich nog steeds naar hen, hun reputatie, hun status en hun invloed. Maar je blijft bij een houding waarin je het werk van Christus moeilijk te verteren vindt en je bent niet bereid het te aanvaarden. Daarom zeg ik dat het je ontbreekt aan het geloof om Christus te erkennen. De enige reden waarom je Hem tot op de dag van vandaag hebt gevolgd, is alleen omdat je geen andere keuze had. Een reeks verheven beelden neemt je hart voor altijd in beslag. Je kunt alles wat ze zeggen en doen, hun invloedrijke woorden en handen, maar niet vergeten. In jullie hart zijn ze voor altijd oppermachtig en voor altijd helden. Maar de Christus van vandaag niet. Hij is voor altijd onbetekenend in je hart en Hij is je eerbied voor altijd onwaardig. Want Hij is veel te gewoon, heeft veel te weinig invloed en is allesbehalve verheven.

Hoe dan ook, ik zeg dat al diegenen die de waarheid niet waarderen ongelovigen zijn en verraders zijn van de waarheid. Dat soort mensen zal nooit de goedkeuring van Christus ontvangen. Heb je nu vastgesteld hoeveel ongeloof er in je is, en hoeveel verraad van Christus je hebt? Ik doe aldus een dringend beroep op je: aangezien je de weg van de waarheid hebt gekozen, moet je jezelf daar met je hele hart aan toewijden; wees niet ambivalent of halfslachtig. Je moet begrijpen dat God niet toebehoort aan de wereld noch aan welke afzonderlijke persoon dan ook, maar aan al diegenen die echt in Hem geloven, al diegenen die Hem aanbidden en al diegenen die Hem toegewijd en trouw zijn.

Op dit moment is er nog steeds veel ongeloof in jullie. Probeer jezelf vol ijver te onderzoeken en jullie zullen zeker een antwoord vinden. Wanneer je het echte antwoord vindt, dan zul je toegeven dat je niet in God gelooft, maar Hem in plaats daarvan misleidt, belastert, verraadt en ontrouw bent. Dan zul je beseffen dat Christus geen mens is, maar God. Wanneer die dag komt, zul je Christus eerbiedigen, vrezen en werkelijk liefhebben. Op dit moment neemt jullie geloof maar 30% van jullie hart in, terwijl twijfel 70% van jullie hart in beslag neemt. Elke daad van Christus en elke zin die door Hem gesproken wordt, kan ertoe leiden dat jullie je allerlei opvattingen en meningen over Hem vormen. Deze opvattingen en deze meningen vloeien voort uit jullie volkomen ongeloof in Hem. Jullie bewonderen en vrezen alleen de ongeziene God in de hemel en hebben geen achting voor de levende Christus op aarde. Is dit niet ook jullie ongeloof? Jullie verlangen alleen naar de God die werkte in het verleden, maar zien de Christus van vandaag niet onder ogen. Er is altijd dat gemengde ‘geloof’ in jullie hart dat niet gelooft in de Christus van vandaag. Ik onderschat jullie niet, want er is te veel ongeloof in jullie, te veel van jullie dat onzuiver is en moet worden ontleed. Deze onzuiverheden zijn een teken dat jullie helemaal geen geloof hebben; ze zijn er een teken van dat jullie Christus verloochenen en brandmerken jullie als verrader van Christus. Ze vormen een sluier die voor jullie kennis van Christus bedekt, ze belemmeren dat jullie worden gewonnen door Christus, ze zijn een obstakel dat jullie verenigbaarheid met Christus verhindert en een bewijs dat Christus jullie niet goedkeurt. Nú is het het moment om alle onderdelen van jullie leven te onderzoeken! Als jullie dat doen, zullen jullie daar op alle mogelijke manieren profijt van hebben!

Christus doet het werk van het oordeel met de waarheid

Het werk van de laatste dagen is onder allen een scheiding aan te brengen naar gelang hun soort, en om het managementplan van God af te ronden, want de tijd is nabij en de dag van God is gekomen. God brengt iedereen die Zijn koninkrijk binnengaat, dat wil zeggen, iedereen die Hem helemaal tot het einde toe trouw is gebleven, het tijdperk van God Zelf binnen. Nochtans, voordat het tijdperk van God Zelf is aangebroken, is Gods werk niet het observeren van de daden van de mens of het informeren naar het leven van de mens, maar het oordelen over de ongehoorzaamheid van de mens, want God zal iedereen zuiveren die voor Zijn troon komt. Al diegenen die God tot aan deze dag in Zijn voetstappen zijn gevolgd zijn degenen die voor de troon van God komen, en om die reden wordt ieder afzonderlijk individu dat Gods werk in de laatste fase accepteert, het onderwerp van Gods zuivering. Met andere woorden, iedereen die Gods werk in de laatste fase accepteert is het onderwerp van Gods oordeel.

In het oordeel dat zal beginnen in het huis van God waarover in vroeger tijden werd gesproken, heeft het “oordeel” in deze woorden betrekking op het oordeel dat God heden velt over degenen die in de laatste dagen voor Zijn troon komen. Misschien zijn er mensen die geloven in bovennatuurlijke voorstellingen, zoals wanneer de laatste dagen aangebroken zijn, God een grote tafel in de hemelen zal opstellen waar een wit tafelkleed op wordt uitgespreid, waarna Hij, gezeten op een grote troon met alle mensen geknield op de grond, de zonden van ieder mens zal openbaren en daarbij zal bepalen of hij naar de hemel mag opstijgen of naar beneden gestuurd wordt naar de poel van vuur en zwavel. Wat de mens zich hierbij ook voorstelt, de essentie van Gods werk kan er niet door worden veranderd. De verbeeldingen van de mens zijn niets anders dan zijn hersenspinsels; die zijn afkomstig uit de hersenpan van de mens, een samenraapsel van allerlei dingen die de mens heeft gezien en gehoord. Daarom zeg ik, hoe schitterend de verbeeldingen die hij heeft gekregen ook mogen zijn, ze zijn enkel maar beeldverhalen en kunnen niet in de plaats komen van het plan van Gods werk. De mens is tenslotte verdorven door Satan, dus hoe zou hij dan de gedachten van God kunnen doorgronden? De mens beschouwt Gods werk van het oordeel als iets fantastisch. Hij gelooft dat, aangezien het God Zelf is die het werk van oordeel doet, dit werk op een gigantische schaal moet zijn en onbegrijpelijk voor stervelingen, en door de hemelen moet weerklinken en de aarde doen schudden; hoe zou het anders het werk van het oordeel van God kunnen zijn? Hij gelooft dat, aangezien dit het werk van oordeel is, God dan bijzonder imposant en majestueus moet zijn tijdens Zijn werk, en degenen die geoordeeld worden moeten tranen met tuiten huilen en op hun knieën om genade smeken. Dergelijke taferelen zouden beslist spectaculair zijn en uiterst aandoenlijk … Iedereen stelt zich Gods werk van oordeel als wonderbaarlijk voor. Maar weet je dat wanneer God het werk van oordeel onder de mens allang begonnen is, jij in lethargische sluimer genesteld blijft? Dat tegen de tijd dat jij denkt dat het werk van oordeel van God officieel begonnen is, God de hemel en de aarde inmiddels vernieuwd zal hebben? Op dat moment heb jij misschien nog maar net de betekenis van het leven begrepen, maar Gods genadeloze werk van bestraffing zal jou, terwijl je nog diep in slaap bent, in de hel doen belanden. Pas dan zul je plotseling beseffen dat Gods werk van oordeel al afgerond is.

Laten we geen kostbare tijd verspillen, en niet meer over deze weerzinwekkende en afschuwelijke onderwerpen praten. Laten we in plaats daarvan praten over wat oordeel inhoudt. Wanneer het gaat over het woord ‘oordeel’, zul je denken aan de woorden die Jehova sprak tot alle plaatsen en de woorden van berisping die Jezus sprak tegen de farizeeërs. Ofschoon ze heel zwaar waren, zijn deze woorden niet Gods oordeel over de mens, alleen woorden die door God gesproken werden in verschillende omgevingen, ofwel, tegen verschillende achtergronden; deze woorden lijken niet op de woorden gesproken door Christus wanneer Hij de mens oordeelt in de laatste dagen. Christus van de laatste dagen gebruikt een verscheidenheid aan waarheden om de mens te onderwijzen, om het wezen van de mens te ontmaskeren, en om de woorden en daden van de mens te ontleden. Deze woorden omvatten verscheidene waarheden, zoals de plicht van de mens, hoe de mens God moet gehoorzamen, hoe de mens trouw moet zijn aan God, hoe de mens een normale menselijkheid moet naleven, alsook de wijsheid en de gezindheid van God, enzovoort. Deze woorden doelen allemaal op het wezen van de mens en zijn verdorven gezindheid. In het bijzonder die woorden die aan de kaak stellen hoe de mens God versmaadt, worden gesproken in verband met hoe de mens een belichaming van Satan is en een vijandelijke macht tegen God. Door het verrichten van Zijn werk van oordeel, maakt God niet zonder meer de natuur van de mens duidelijk met een paar woorden; over een langer tijdsbestek houdt Hij Zich bezig met ontmaskeren, behandelen en snoeien. Al deze methoden van ontmaskering, behandelen en snoeien kunnen niet vervangen worden door gewone woorden, maar met de waarheid van datgene waarvan de mens in het geheel verstoken is. Alleen dit soort methoden kan oordeel worden genoemd; alleen door middel van dit soort oordeel kan de mens onderworpen worden en grondig ten aanzien van God overtuigd worden, en daarenboven ware kennis van God vergaren. Wat het werk van oordeel teweegbrengt is het begrip van de mens van het ware gezicht van God en de waarheid over zijn eigen opstandigheid. Door het werk van oordeel vergaart de mens veel begrip over de wil van God, over het doel van Gods werk, en over de mysteriën die onbegrijpelijk voor hem zijn. Het laat de mens ook zijn verdorven essentie inzien en kennen en de wortels van zijn verdorvenheid, alsmede de afstotelijkheid van de mens ontdekken. Deze resultaten worden allemaal verkregen door het werk van oordeel, want de essentie van dit werk is eigenlijk het werk van het openleggen van de waarheid, de weg en het leven van God voor al degenen die geloof in Hem hebben. Dit werk is het werk van oordeel gedaan door God. Als je deze waarheden niet beschouwt als belangrijk en er alleen maar op uit bent ze uit de weg te gaan of een nieuwe weg naar buiten te vinden die niets met deze waarheden te maken heeft, dan zeg ik dat je een zware zondaar bent. Als je geloof in God hebt, maar dan de waarheid of de wil van God niet zoekt, noch de weg liefhebt die je dichter naar God toe brengt, dan zeg ik dat je iemand bent die oordeel probeert te ontlopen, en dat je een marionet bent en een verrader die de grote witte troon ontvlucht. God zal geen van de opstandigen die van onder Zijn ogen proberen te ontsnappen ontzien. Zulke mensen zullen nog zwaardere straffen ontvangen. Zij die voor God komen om geoordeeld te worden, en bovendien gezuiverd zijn, zullen voor altijd in het koninkrijk van God wonen. Natuurlijk is dit iets wat de toekomst toebehoort.

Het werk van het oordeel is Gods eigen werk, dus moet het vanzelfsprekend door God Zelf worden uitgevoerd; het kan niet in Zijn plaats door de mens gedaan worden. Omdat oordeel het gebruik van de waarheid inhoudt om het menselijk ras te overwinnen, staat het vast dat God nog steeds zal verschijnen als het vleesgeworden beeld om dit werk onder de mensheid te volbrengen. Dat wil zeggen, Christus van de laatste dagen zal de waarheid gebruiken om de mensen over de hele wereld te onderwijzen en alle waarheden aan hen bekend te maken. Dit is Gods werk van het oordeel. Velen hebben een slecht gevoel over de tweede incarnatie van God, want de mensen kunnen maar moeilijk geloven dat God vlees zou worden om het werk van het oordeel te doen. Niettemin moet ik je vertellen dat het werk van God de verwachtingen van de mens vaak verre overtreft en moeilijk te accepteren is voor het menselijk verstand. Want de mensen zijn maar maden op de aarde, terwijl God het Opperwezen is dat het universum vervult; het verstand van de mens heeft veel weg van een put met smerig water dat enkel maden voortbrengt, terwijl ieder stadium van het werk dat bestuurd wordt door de gedachten van God het distillaat van Gods wijsheid is. De mensen proberen voortdurend met God te wedijveren, waarop ik zeg dat het vanzelfsprekend is wie er uiteindelijk zal verliezen. Ik spoor jullie allemaal aan jezelf niet als waardevoller dan goud te beschouwen. Als anderen het oordeel van God kunnen accepteren, waarom kun jij het dan niet? Hoeveel hoger sta jij boven anderen? Als anderen hun hoofd kunnen buigen voor de waarheid, waarom kun jij dat dan niet ook doen? Gods werk heeft een onstuitbaar momentum. Hij zal het werk van het oordeel niet herhalen enkel omwille van de ‘bijdrage’ die je hebt geleverd, en je zult overstelpt worden met berouw dat je zo’n goede gelegenheid hebt laten wegglippen. Als je mijn woorden niet gelooft, wacht dan op die grote witte troon in de hemel om oordeel over je te vellen! Je moet weten dat alle Israëlieten Jezus afwezen en verloochenden, en toch heeft het feit van de verlossing van de mensheid door Jezus zich nog steeds uitgebreid door het hele universum en tot de uiteinden van de aarde. Is dit niet een realiteit die God lang geleden gemaakt heeft? Als je nog steeds wacht tot Jezus je ten hemel op zal nemen, dan zeg ik dat je een koppig stuk dood hout[a] bent. Jezus zal een valse gelovige zoals jij, die ontrouw is aan de waarheid en enkel op zegeningen uit is, niet erkennen. Integendeel, Hij zal je zonder genade in de poel van vuur werpen om tienduizenden jaren lang te branden.

Begrijp je nu wat oordeel is en wat waarheid is? Als je het begrepen hebt, dan vermaan ik je om je gehoorzaam te onderwerpen om geoordeeld te worden, anders zul je nooit de gelegenheid krijgen om door God geprezen te worden of door Hem Zijn koninkrijk binnengebracht te worden. Zij die enkel oordeel aanvaarden maar nooit gezuiverd kunnen worden, namelijk, zij die vluchten onder het werk van oordeel, zullen voor altijd worden verafschuwd en afgewezen door God. Hun zonden zijn talrijker en zwaarder dan die van de farizeeën, want ze hebben God verraden en zijn rebellen tegen God. Zulke mensen die zelfs niet waardig zijn om dienst te doen zullen zwaardere straffen ondergaan, straffen die bovendien eeuwig duren. God zal geen enkele verrader sparen die ooit trouw beleed met woorden maar Hem vervolgens verraadde. Mensen zoals deze zullen vergelding ontvangen door bestraffing van de geest, de ziel en het lichaam. Is dit niet precies een openbaring van de rechtvaardige gezindheid van God? Is dit niet het doel van God bij het oordelen van de mens en het ontmaskeren van hem? God brengt allen die allerlei slechte daden verrichten gedurende de tijd van oordeel naar een plaats besmet met boze geesten, en laat die boze geesten hun vleselijke lichamen naar believen vernietigen, en de lichamen van die mensen geven de stank van lijken af. Zo is hun passende vergelding. God schrijft in hun rapportage-boeken over iedere zonde van die ontrouwe valse gelovigen, valse apostelen en valse arbeiders; dan, als de tijd ervoor is aangebroken werpt Hij hen te midden van de onreine geesten, laat die onreine geesten naar believen hun gehele lichaam verontreinigen, zodat zij nooit meer vlees kunnen worden en nooit meer het licht kunnen zien. Die huichelaars die enige tijd dienst doen maar niet in staat zijn om tot het einde toe getrouw te blijven worden door God tot de goddelozen gerekend, zodat zij de trawanten worden van degenen die kwaad doen en deel gaan uitmaken van hun onordelijke gespuis; op het einde zal God hen vernietigen. God gooit hen terzijde die nooit trouw geweest zijn aan Christus of nooit iets van hun kracht hebben bijgedragen, en schenkt geen aandacht aan hen, en bij de verandering van tijdperk zal Hij hen allen vernietigen. Zij zullen niet langer op aarde bestaan, laat staan toegang verkrijgen tot het koninkrijk Gods. Zij die nooit oprecht geweest zijn tegen God maar door omstandigheden gedwongen worden oppervlakkig met Hem om te gaan worden gerekend tot hen die dienst doen voor Zijn volk. Slechts een klein aantal van zulke mensen zal overleven, terwijl het grootste gedeelte zal vergaan samen met hen die ondermaats dienst doen. Uiteindelijk zal God al degenen tot Zijn koninkrijk brengen die van dezelfde gedachten zijn als God, het volk en de zonen van God, en zij die voorbestemd zijn door God om priester te zijn. Zij zullen het distillaat van Gods werk zijn. Wat betreft hen die niet kunnen worden geschaard onder een van de categorieën die door God opgesteld zijn: zij zullen gerekend worden tot de ongelovigen, en jullie kunnen je zeker wel voorstellen hoe het met hen zal aflopen. Ik heb jullie al alles gezegd wat ik moet zeggen; de weg die jullie kiezen is volledig aan jullie. Wat jullie moeten begrijpen is het volgende: het werk van God wacht nooit op iemand die Hem niet kan bijhouden, en de rechtvaardige gezindheid van God laat geen enkele mens genade zien.

Voetnoot:

a. Stuk dood hout: een Chinees idioom, dat ‘niet meer te helpen’ betekent.

Wist je het al? God heeft iets groots onder de mensen tot stand gebracht

Het oude tijdperk is voorbij en het nieuwe tijdperk is begonnen. God heeft jaar in jaar uit, dag in dag uit veel werk verricht. Hij deed Zijn intrede in de wereld en is daarna weer vertrokken. Deze cyclus heeft zich talloze generaties herhaald. Ook nu nog zet God als vanouds het werk voort dat gedaan moet worden, het werk dat Hij nog moet voltooien, want tot op heden heeft Hij nog geen rust genomen. Al sinds de schepping heeft God heel veel tot stand gebracht, maar wist jij dat het werk dat God vandaag verricht veel meer omvat dan ooit tevoren, en dat het op veel grotere schaal wordt verricht? Daarom zeg ik dat God iets groots onder de mensen tot stand heeft gebracht. Al het werk van God – zowel voor God als voor de mensheid – is uiterst belangrijk, want elk bestanddeel ervan houdt verband met de mens.

Hoe kan Gods werk groots zijn, als het niet kan worden gezien of gevoeld, en als het zeker niet wordt gezien door de wereld? Wat voor iets mag groots worden genoemd? Ongetwijfeld zal niemand ontkennen dat al het werk van God groots mag worden genoemd, maar waarom zeg ik dat Gods werk van vandaag ook groots is? Als ik zeg dat God iets groots tot stand heeft gebracht, bevat dit ongetwijfeld veel mysteries die de mens nog doorgronden moet. Laten we het er nu eens over hebben.

Jezus is in een kribbe geboren, in een tijd die Zijn bestaan niet kon verdragen. Toch kon de wereld Hem niets in de weg leggen en leefde Hij drieëndertig jaar onder Gods hoede onder de mensen. Tijdens deze vele levensjaren, ervoer Hij de bitterheid van de wereld en maakte Hij kennis met het leven van ellende op aarde. Hij nam de zware verantwoordelijkheid op Zich van de kruisdood, om alle mensen te verlossen. Zo verloste Hij alle zondaren die onder het domein van Satan hadden geleefd. Zijn uit de dood herrezen lichaam keerde ten slotte terug naar Zijn rustplaats. Nu is het nieuwe werk van God begonnen en begint er ook een nieuw tijdperk. God neemt alle verlosten op in Zijn huis om Zijn nieuwe reddingswerk te beginnen. Dit keer is het reddingswerk grondiger dan voorheen. Het zal niet worden gedaan door de Heilige Geest, die in het innerlijk van de mens werkzaam is om de mens de gelegenheid te geven op eigen kracht te veranderen. Ook zal het niet gebeuren doordat Jezus’ lichaam verschijnt onder de mensen. En het zal zeker niet worden verricht op een andere manier. Deze keer zal het werk worden volbracht en geleid door de vleesgeworden God Zelf. Dit wordt gedaan om de mens naar het nieuwe werk te leiden. Is dit niet groots? God doet dit werk niet via een deel van de mensheid en evenmin door middel van profetieën: Hij verricht het Zelf. Wellicht zullen sommigen zeggen dat dit niet groots is en dat het de mens niet in vervoering kan brengen. Toch zeg ik jou dat het werk van God niet slechts hieruit bestaat, maar uit iets wat aanzienlijk groter is en veel meer omvat.

Deze keer komt God niet in een spiritueel lichaam werken, maar in een heel gewoon lichaam. Bovendien is het niet alleen het lichaam van Gods tweede incarnatie, het is ook het lichaam waardoor God terugkeert in het vlees. Het is een heel gewoon vlees. Je kunt niets zien waarin Hij Zich onderscheidt van anderen, maar je kunt voorheen ongehoorde waarheden van Hem verkrijgen. Dit onbeduidende vlees is datgene dat alle woorden van waarheid van God belichaamt, Gods werk in de laatste dagen op Zich neemt en Gods volledige gezindheid uitdrukt zodat de mens die kan begrijpen. Wens je niet vurig om de God in de hemel te aanschouwen? Wens je niet vurig om de God in de hemel te begrijpen? Wens je niet vurig om de bestemming van de mensheid te zien? Hij zal je al deze geheimen vertellen – geheimen die niemand je ooit heeft kunnen vertellen, en Hij zal je ook alle waarheden vertellen die je niet begrijpt. Hij is je poort naar het koninkrijk en je gids naar het nieuwe tijdperk. Dit zo gewone vlees draagt vele ondoorgrondelijke mysteries met Zich mee. Misschien zijn Zijn daden voor jou ondoorgrondelijk, maar het volledige doel van het werk dat Hij verricht, volstaat om je te laten inzien dat Hij niet, zoals mensen geloven, een eenvoudig vlees is. Want gedurende de laatste dagen vertegenwoordigt Hij Gods wil en de zorg die God de mens betoont. Hoewel je Zijn woorden, die hemel en aarde lijken te laten schudden, niet kunt horen, hoewel je Zijn ogen niet als een vlam kunt zien en hoewel je de discipline van Zijn ijzeren roede niet kunt ontvangen, kun je niettemin in Zijn woorden horen dat God vertoornd is en door Zijn woorden weten dat God de mens barmhartigheid toont. Je kunt de rechtvaardige gezindheid en wijsheid van God zien, en bovendien Gods bekommernis met de hele mensheid beseffen. Het werk van God in de laatste dagen dient om de mens de God in de hemel te laten zien die op aarde onder de mensen leeft, en om de mens in staat te stellen God te kennen, te gehoorzamen, te vereren en lief te hebben. Dat is de reden dat Hij voor de tweede maal naar het vlees is wedergekeerd. Hoewel wat de mens nu ziet een God is die hetzelfde is als de mens, een God met een neus en twee ogen, een onopmerkelijke God, zal God jullie uiteindelijk tonen dat als deze mens niet bestond, de hemel en de aarde een enorme verandering zouden ondergaan; als deze mens niet bestond, zouden de hemelen duister worden, zou de aarde in chaos worden gestort en zou de gehele mensheid leven te midden van hongersnoden en epidemieën. Hij zal jullie tonen dat als de vleesgeworden God niet was gekomen om jullie te redden in de laatste dagen, God lang geleden de gehele mensheid in de hel zou hebben vernietigd; dat als dit vlees niet bestond, jullie voor altijd aartszondaren zouden zijn, en voor eeuwig lijken zouden zijn. Jullie moeten weten dat als dit vlees niet bestond, de gehele mensheid een onontkoombare ramp tegemoet zou gaan en onmogelijk zou kunnen ontsnappen aan de zelfs nog strengere bestraffing waaraan God de mens in de laatste dagen onderwerpt. Was dit gewone vlees niet geboren, dan zouden jullie je allemaal in een gesteldheid bevinden waarin jullie smeken om leven zonder te kunnen leven en bidden om de dood zonder te kunnen sterven; als dit vlees niet bestond, zouden jullie tegenwoordig de waarheid niet kunnen verwerven en niet voor de troon van God kunnen verschijnen; in plaats daarvan zouden jullie door God worden gestraft vanwege jullie zware zonden. Wisten jullie dat als God niet in het vlees was teruggekeerd, niemand een kans zou maken om gered te worden, en dat als dit vlees niet was gekomen, God lang geleden het oude tijdperk tot een einde zou hebben gebracht? Zijn jullie, aangezien dit het geval is, nog steeds in staat de tweede incarnatie van God te verwerpen? Waarom zouden jullie, aangezien jullie zo veel baat kunnen hebben bij deze gewone mens, Hem niet graag aanvaarden?

Het werk van God is datgene wat je niet kunt begrijpen. Als je niet kunt overzien of je beslissing juist is en niet weten of Gods werk zal slagen, waarom zou je dan niet je geluk beproeven en eens kijken of deze gewone mens zo’n geweldige hulp voor jou zal zijn, en of God geweldig werk heeft verricht. Echter, ik moet je wel vertellen dat de mensen in Noachs tijd zo mateloos aten en dronken en trouwden, dat God het niet meer kon aanzien en daarom een grote vloed over de aarde zond om de mensheid volledig te vernietigen, met uitzondering van Noachs familie van acht en allerlei soorten dieren en vogels. In de laatste dagen zal God echter alle mensen bewaren die Hem tot het einde toe trouw zijn gebleven. Hoewel beide periodes zozeer verdorven waren dat God het niet meer kon aanzien, en de mens in beide tijdperken zo verdorven was dat hij God als zijn Heer verloochende, vernietigde God heel de mensheid in de tijd van Noach. De mensen in beide tijdperken hebben God veel verdriet gedaan, maar toch is God tot nu toe geduldig gebleven met de mensen in de laatste dagen. Waarom? Hebben jullie hierover nooit nagedacht? Als jullie het werkelijk niet weten, laat mij het dan vertellen. De reden dat God zo welwillend kan zijn tegenover mensen van de laatste dagen is niet dat zij minder verdorven zijn dan in Noachs tijd of berouw aan de dag leggen tegenover God; laat staan dat God het niet zou kunnen verdragen om de mensen van de laatste dagen te vernietigen, waarin de technologie al zo geavanceerd is. De reden is veeleer, dat God in de laatste dagen werk te doen heeft onder een groep mensen, en dat dit werk door de geïncarneerde God Zelf zal worden verricht. Daar komt bij dat God uit deze groep een deel zal kiezen als voorwerp van Zijn reddingswerk. Deze mensen zijn de vrucht van Zijn managementplan en mogen God vergezellen naar een volgend tijdperk. Hoe dan ook, de prijs die God heeft betaald, maakt daarom deel uit van de voorbereiding van het werk van Zijn incarnatie in de laatste dagen. Het feit dat jullie tot de dag van vandaag zijn gekomen, is dank zij dit vlees. Omdat God in het vlees leeft, hebben jullie de kans om te leven. Al dit geluk is verkregen dankzij deze gewone mens. En dat niet alleen: uiteindelijk zal elke natie deze gewone mens vereren. Zij zullen deze onbetekenende mens ook dankbaar zijn en Hem gehoorzamen omdat door de waarheid, het leven en de weg die Hij heeft gebracht, heel de mensheid is gered, het conflict tussen de mens en God is verzacht en zij nader tot elkaar zijn gekomen en er een verbinding is geopend tussen de gedachten van God en die van de mens. Hij is ook degene die God zelfs nog grotere glorie heeft gebracht. Is zo’n gewoon mens niet jouw vertrouwen en bewondering waard? Is het niet passend zo’n gewoon vlees Christus te noemen? Kan zo’n gewoon mens niet de uitdrukking van God onder de mensen zijn? Is zo’n mens die ertoe bijdraagt dat de mens een catastrofe bespaard blijft niet waardig dat jullie Hem liefhebben en behouden? Wat zal straks jullie lot zijn, als jullie de waarheden afwijzen die door Zijn mond worden verkondigd, en ook een afkeer hebben van Zijn bestaan onder jullie?

Al het werk van God wordt in de laatste dagen door deze gewone mens verricht. Hij zal je alles schenken en zal bovendien alles kunnen beslissen wat betrekking heeft op jou. Kan zo’n man zo zijn als jullie denken dat Hij is: een man die zo eenvoudig is dat Hij niet vermeldenswaardig is? Is Zijn waarheid niet voldoende om jullie helemaal te overtuigen? Zijn jullie niet helemaal overtuigd door getuige te zijn van Zijn daden? Of is het zo dat het pad dat Hij brengt het niet waard is voor jullie om te bewandelen? Wat is het nou eigenlijk dat jullie ertoe brengt Hem te verafschuwen, Hem weg te werpen en met een boog om Hem heen te lopen? Het is deze man die de waarheid uitdrukt, het is deze man die de waarheid beschikbaar maakt en het is deze man die jullie een pad geeft om te volgen. Is het misschien zo dat jullie in deze waarheden nog steeds geen sporen van Gods werk kunnen vinden? Zonder Jezus’ werk had de mensheid niet van het kruis neer kunnen komen; maar zonder de incarnatie van tegenwoordig zouden zij die van het kruis neerkomen nooit Gods goedkeuring kunnen verkrijgen of het nieuwe tijdperk kunnen binnengaan. Zonder de komst van deze gewone mens zouden jullie nooit in de gelegenheid zijn om het ware aangezicht van God te zien, en daar evenmin bevoegd voor zijn, want jullie zijn allemaal voorwerpen die al lang geleden vernietigd hadden moeten zijn. Dankzij de komst van de tweede incarnatie van God heeft God jullie vergiffenis geschonken en Zijn genade betoond. Hoe het ook zij, de woorden die ik jullie uiteindelijk zal nalaten, zijn nog steeds aldus: deze gewone mens, die de vleesgeworden God is, is van levensbelang voor jullie! Dit is de grootse daad die God al onder de mensen heeft verricht.

Alleen Christus van de laatste dagen kan de weg van het eeuwige leven aan de mens geven

De weg van het leven is niet iets dat iedereen kan bezitten en ook niet iets dat iedereen gemakkelijk kan verkrijgen. Dat komt omdat het leven alleen van God kan komen, dat wil zeggen, alleen God Zelf bezit het wezen van het leven en alleen God Zelf heeft de weg van het leven. En dus is alleen God de bron van leven en de altijd stromende bron van levend water van leven. Vanaf het moment dat Hij de wereld schiep, heeft God veel werk verricht met betrekking tot de vitaliteit van het leven, heeft Hij veel werk verricht dat leven geeft aan de mens en heeft Hij een grote prijs betaald zodat de mens het leven kan verkrijgen. Dit is omdat God Zelf het eeuwige leven is en God Zelf de weg is waardoor de mens is opgestaan uit de dood. God is nooit afwezig in het hart van de mens en Hij leeft te allen tijde onder de mensen. Hij is de drijvende kracht geweest van het leven van de mens, de wortel van het bestaan van de mens en een rijke waarborg voor het bestaan van de mens vanaf zijn geboorte. Hij zorgt ervoor dat de mens herboren wordt en stelt hem in staat om volhardend in zijn rol te leven, welke dat ook zij. Dankzij Zijn macht en Zijn onblusbare levenskracht heeft de mens van generatie op generatie geleefd, waarbij de kracht van Gods leven de steunpilaar van het bestaan van de mens is geweest, en God heeft een prijs betaald die geen gewoon mens ooit heeft betaald. Gods levenskracht kan zegevieren over welke macht dan ook; bovendien overtreft het elke kracht. Zijn leven is eeuwig, Zijn macht is buitengewoon en Zijn levenskracht kan niet overweldigd worden door enig geschapen wezen of vijandige macht. De levenskracht van God bestaat, met een schitterende uitstraling, ongeacht tijd of plaats. Hemel en aarde ondergaan enorme veranderingen, maar Gods leven is voor altijd hetzelfde. Alle dingen gaan misschien voorbij, maar Gods leven zal blijven, want God is de bron en de wortel van het bestaan van alle dingen. Het leven van de mens is afkomstig van God, het bestaan van de hemel is vanwege God en het bestaan van de aarde komt voort uit de kracht van Gods leven. Geen enkel object dat vitaliteit bezit, kan de soevereiniteit van God overstijgen en niets wat kracht heeft kan zich onttrekken aan het domein van Gods gezag. Op deze manier moet iedereen, ongeacht wie men is, zich aan de heerschappij van God onderwerpen, iedereen moet leven onder Gods bevel en niemand kan ontsnappen aan Zijn handen.

Wat je nu misschien wenst is om het leven te verkrijgen, of misschien wens je wel de waarheid te verkrijgen. Hoe het ook zij, je wilt God vinden, de God vinden op wie je kunt vertrouwen en die je het eeuwige leven kan bieden. Als je het eeuwige leven wilt verkrijgen, moet je eerst de bron van het eeuwige leven begrijpen en moet je eerst weten waar God is. Ik heb al gezegd dat alleen God onveranderlijk leven is en alleen God de weg van het leven bezit. Omdat God onveranderlijk leven is, is Hij dus het eeuwige leven; aangezien alleen God de weg van het leven is, is God Zelf dus de weg van het eeuwige leven. Als zodanig moet je eerst begrijpen waar God is en hoe je deze weg van het eeuwige leven kunt bereiken. Laten we nu met elkaar in communicatie komen om deze twee kwesties afzonderlijk te bespreken.

Als je echt de weg van het eeuwige leven wilt verkrijgen en als je onverzadigbaar bent tijdens je zoektocht ernaar, beantwoord dan eerst deze vraag: waar is God vandaag? Misschien zou je antwoorden: “God woont in de hemel, natuurlijk – Hij zou toch zeker niet in jouw huis wonen, wel?” Misschien zou je kunnen zeggen dat God overduidelijk onder alle dingen leeft. Of je zou kunnen zeggen dat God in ieders hart leeft, of dat God in de spirituele wereld is. Ik ontken niets van dit alles, maar ik moet de kwestie verhelderen. Het is niet helemaal correct om te zeggen dat God in het hart van de mens leeft, maar het is ook niet helemaal onjuist. Dat is omdat er, onder hen die geloven in God, mensen zijn met een waar geloof en mensen met een vals geloof. Er zijn er die God goedkeurt en die Hij afkeurt, er zijn er die Hem behagen en die Hij verafschuwt en er zijn er die Hij volmaakt maakt en die Hij verstoot. En dus zeg ik dat God slechts in het hart van een paar mensen woont en deze mensen zijn ongetwijfeld degenen die waarlijk in God geloven, die God goedkeurt, die Hem behagen en die Hij volmaakt maakt. Zij zijn degenen die door God worden geleid. Omdat ze door God worden geleid, zijn zij de mensen die Gods weg naar het eeuwige leven al hebben gehoord en gezien. Degenen met een vals geloof in God, die niet door God zijn goedgekeurd, die door God worden veracht, die door God worden verstoten – zij zullen zeker door God worden verworpen, zullen zeker zonder weg van het leven blijven en zullen zeker onwetend blijven van waar God is. Daarentegen weten degenen die God in hun hart hebben leven, waar Hij is. Zij zijn het volk aan wie God de weg van het eeuwige leven schenkt en zij zijn degenen die God volgen. Weet jij nu waar God is? God is zowel in het hart van de mens als aan zijn zijde. Hij is niet alleen in de spirituele wereld en boven alle dingen, maar zelfs meer nog op de aarde waar de mens op bestaat. En zo heeft de komst van de laatste dagen de stappen van Gods werk naar een nieuw territorium verlegd. God heeft onder alle dingen overal de soevereiniteit over, en Hij is de steunpilaar van de mens in zijn hart en bovendien bestaat Hij onder de mensen. Alleen op deze manier kan Hij de weg van het leven tot de mensheid brengen en de mens op de weg naar het leven leiden. God is naar de aarde gekomen en leeft onder de mensen, zodat de mens de weg van het leven kan verkrijgen en zodat de mens kan bestaan. Tegelijkertijd heeft God onder alle dingen overal de leiding over, om samenwerking te bevorderen met het management dat Hij onder de mensheid verricht. En dus, als je alleen de leer erkent dat God in de hemel en in het hart van de mens is en toch de waarheid van Gods bestaan onder de mensen niet erkent, dan zul je nooit het leven verkrijgen en zul je nooit de weg van de waarheid verkrijgen.

God Zelf is leven en de waarheid en Zijn leven en waarheid bestaan naast elkaar. Degenen die niet in staat zijn de waarheid te verkrijgen, zullen nooit het leven verkrijgen. Zonder de leiding, steun en voorziening van de waarheid, zul je alleen maar letters en doctrines verkrijgen, en bovenal de dood. Gods leven is altijd aanwezig en Zijn waarheid en leven bestaan naast elkaar. Als je de bron van de waarheid niet kunt vinden, zul je niet de voeding van het leven krijgen; als je de voorziening van het leven niet kunt krijgen, dan zul je zeker geen waarheid hebben en afgezien van voorstellingen en opvattingen, zal heel je lichaam niets anders zijn dan je vlees – je van stank vervulde vlees. Weet dat de woorden van boeken niet als leven gelden, de geschiedenisboeken kunnen niet als de waarheid worden vereerd en de voorschriften uit het verleden kunnen niet dienen als een verslag van woorden die nu door God worden gesproken. Alleen dat wat God tot uitdrukking brengt wanneer Hij naar de aarde komt en leeft onder de mensen is de waarheid, het leven, Gods wil en Zijn huidige manier van werken. Als je de verslaggevingen van de woorden die God in de afgelopen tijdperken heeft gesproken toepast op de dag van vandaag, dan word je daardoor een archeoloog en de beste manier om je te beschrijven is als een expert op het gebied van historisch erfgoed. Dat komt omdat je altijd gelooft in de sporen van het werk dat God in vroegere tijden heeft verricht, alleen gelooft in de schaduw van God die is overgebleven van toen Hij eerder onder de mensen werkte en alleen gelooft in de weg die God in vroegere tijden aan Zijn volgelingen toonde. Je gelooft niet in de richting die Gods werk vandaag volgt, gelooft niet in het glorieuze gelaat van God vandaag en gelooft niet in de weg van de waarheid die momenteel door God ten uitdrukking wordt gebracht. En dus ben je ontegensprekelijk een dagdromer die totaal geen voeling heeft met de realiteit. Als je je nu nog steeds vastklampt aan woorden die niet in staat zijn om de mens tot leven te brengen, dan ben je een hopeloos stuk dood hout,[a] want je bent te conservatief, te hardnekkig, niet vatbaar voor rede!

De vleesgeworden God wordt Christus genoemd en dus wordt de Christus die de mensen de waarheid kan geven, God genoemd. Hier is niets buitensporigs aan, want Hij bezit het wezen van God en bezit Gods gezindheid en wijsheid in Zijn werk, die onbereikbaar zijn voor de mens. Degenen die zichzelf Christus noemen, maar het werk van God niet kunnen verrichten, zijn fraudeurs. Christus is niet slechts de manifestatie van God op aarde, maar ook het specifieke vlees dat door God wordt aangenomen terwijl Hij Zijn werk onder de mens uitvoert en voltooit. Dit vlees kan niet zomaar door iedere mens worden verdrongen, maar is vlees dat Gods werk op aarde adequaat kan verdragen, de gezindheid van God kan uitdrukken, God goed kan vertegenwoordigen en de mens van leven kan voorzien. Vroeg of laat zullen degenen die zich voordoen als Christus allemaal vallen, want hoewel ze beweren Christus te zijn, bezitten ze niets van het wezen van Christus. En dus zeg ik dat de authenticiteit van Christus niet door de mens kan worden gedefinieerd, maar wordt beantwoord en besloten door God Zelf. Dus, als je werkelijk de weg van het leven wilt zoeken, moet je eerst erkennen dat het door Zijn komst naar de aarde is, dat God het werk uitvoert van het schenken van de weg van het leven aan de mens en je moet erkennen dat het tijdens de laatste dagen is dat Hij naar de aarde komt om de weg van het leven aan de mens te schenken. Dit betreft niet het verleden; het gebeurt vandaag.

Christus van de laatste dagen brengt het leven en brengt de blijvende en eeuwige weg van de waarheid. Deze waarheid is het pad waardoor de mens het leven verkrijgt, en het is het enige pad waardoor de mens God zal kennen en door God zal worden goedgekeurd. Als je niet de weg van het leven zoekt die door Christus van de laatste dagen wordt voorzien, dan zul je nooit de goedkeuring van Jezus verkrijgen en zul je nooit gekwalificeerd worden om de poort van het koninkrijk van de hemel binnen te gaan, want je bent zowel een marionet als een gevangene van de geschiedenis. Degenen die worden beheerst door regels en letters en geketend zijn door de geschiedenis zullen nooit in staat zijn om het leven te verkrijgen en zullen nooit de eeuwige weg van het leven verkrijgen. Dat komt omdat alles wat ze hebben troebel water is waar zich al duizenden jaren lang dingen aan hebben vastgeklampt, in plaats van het levenswater dat vanuit de troon stroomt. Degenen die niet van het levenswater zijn voorzien, zullen voor altijd lijken blijven, speelgoed van Satan en zonen van de hel. Hoe kunnen zij dan God aanschouwen? Als je alleen maar probeert vast te houden aan het verleden, alleen probeert dingen in stand te houden door stil te staan en niet probeert de huidige situatie te veranderen en de geschiedenis terzijde te leggen, zul je dan niet altijd tegen God zijn? De stappen van Gods werk zijn enorm en machtig, zoals rollende golven en bulderende donderslagen – toch zit je passief op vernietiging te wachten, klamp je je vast aan je dwaasheid en doe je niets. Hoe kun je op deze manier worden beschouwd als iemand die de voetsporen van het Lam volgt? Hoe kun je de God die jij vasthoudt rechtvaardigen als een God die altijd nieuw is en nooit oud? En hoe kunnen de woorden van je vergeelde boeken je meenemen naar een nieuw tijdperk? Hoe kunnen ze je leiden in je zoektocht naar de stappen van Gods werk? En hoe kunnen ze je meenemen naar de hemel? Wat je in handen hebt, zijn letters die slechts tijdelijke troost kunnen brengen, niet waarheden die in staat zijn om leven te geven. De geschriften die je leest, kunnen slechts je tong verrijken en zijn geen filosofische woorden die je kunnen helpen het menselijk leven te kennen, laat staan dat zij wegen zijn die je naar vervolmaking kunnen leiden. Geeft deze tegenstrijdigheid jou geen aanleiding tot reflectie? Besef je er niet de mysteriën door die zich binnenin bevinden? Ben je in staat om jezelf in je eentje naar de hemel te brengen om God te ontmoeten? Kun je jezelf meenemen naar de hemel om te genieten van het familiegeluk met God, zonder de komst van God? Ben je nu nog steeds aan het dromen? Dan stel ik voor dat je stopt met dromen en kijkt naar wie er nu werkt, kijkt naar wie nu bezig is met het werk van het redden van de mens in de laatste dagen. Als je dat niet doet, zul je nooit de waarheid verkrijgen en zul je nooit het leven verkrijgen.

Degenen die het leven willen verkrijgen zonder te vertrouwen op de waarheid gesproken door Christus zijn de meest belachelijke mensen op aarde en zij die de weg van het leven die door Christus is gebracht niet accepteren, zijn verloren in fantasie. En dus zeg ik dat God voor altijd zal walgen van degenen die Christus van de laatste dagen niet accepteren. Christus is gedurende de laatste dagen voor de mens de poort tot het koninkrijk, en niemand kan Hem omzeilen. Niemand kan door God worden vervolmaakt dan alleen door Christus. Je gelooft in God en dus moet je Zijn woorden accepteren en Zijn weg gehoorzamen. Je kunt niet alleen denken aan het verkrijgen van zegeningen terwijl je niet in staat bent de waarheid te ontvangen of de voorziening van leven te accepteren. Christus komt tijdens de laatste dagen, zodat iedereen die echt in Hem gelooft van leven kan worden voorzien. Zijn werk is bedoeld om het oude tijdperk te beëindigen en het nieuwe binnen te gaan, en Zijn werk is het pad dat moet worden gevolgd door iedereen die het nieuwe tijdperk wil binnengaan. Als je niet in staat bent Hem te erkennen en in plaats daarvan Hem veroordeelt, lastert of zelfs vervolgt, dan ben je bestemd om te branden in eeuwigheid en zul je nooit het koninkrijk van God binnengaan. Want deze Christus is Zelf de uitdrukking van de Heilige Geest, de uitdrukking van God, Degene die God Zijn werk op aarde heeft toevertrouwd. En dus zeg ik dat als je niet alles kunt accepteren wat gedaan is door Christus van de laatste dagen, je de Heilige Geest lastert. De vergelding die hen die de Heilige Geest belasteren ten deel zal vallen, is voor iedereen vanzelfsprekend. Ik zeg je ook dat als je je verzet tegen Christus van de laatste dagen, als je Christus van de laatste dagen afwijst, er niemand anders zal zijn om de gevolgen voor je te dragen. Bovendien zul je vanaf deze dag geen nieuwe kans meer hebben om de goedkeuring van God te krijgen; zelfs als je het goed probeert te maken, zul je nooit meer het aangezicht van God zien. Want waar je je tegen verzet is geen mens, wat je afwijst is niet het een of andere nietige wezen, maar Christus. Weet je wat de gevolgen hiervan zullen zijn? Je zult niet een klein foutje hebben gemaakt, maar een gruwelijke misdaad hebben begaan. En daarom adviseer ik iedereen om niet je tanden te ontbloten in het aangezicht van de waarheid, of achteloze kritiek te uiten, want alleen de waarheid kan je het leven brengen en niets anders dan de waarheid kan je in staat stellen om herboren te worden en het aangezicht van God opnieuw te aanschouwen.

Voetnoot:

a. Stuk dood hout: een Chinees idioom, dat ‘niet meer te helpen’ betekent.

Bereid voldoende goede daden voor voor je bestemming

Ik heb veel werk gedaan in jullie midden en heb natuurlijk ook een aantal uitspraken gedaan. Maar toch heb ik het gevoel dat mijn woorden en mijn werk niet volledig het doel van mijn werk in de laatste dagen hebben vervuld. Want in de laatste dagen is mijn werk niet in het belang van één persoon of bepaalde mensen, maar bedoeld om mijn inherente gezindheid te tonen. Om talloze redenen echter – misschien een gebrek aan tijd of een hectisch werkschema – hebben mensen uit mijn gezindheid geen enkele kennis over mij verkregen. Daarom begin ik aan mijn nieuwe plan, aan mijn laatste werk, en sla een nieuwe bladzijde van mijn werk open, zodat iedereen die mij ziet zich op de borst zal slaan en zonder ophouden zal wenen en jammeren vanwege mijn bestaan. Dit is omdat ik het einde van de mensheid naar de wereld breng en vanaf nu leg ik mijn gehele gezindheid bloot aan de mensheid, zodat allen die mij kennen en allen die mij niet kennen, hun ogen mogen uitkijken en zien dat ik inderdaad naar de mensenwereld ben gekomen, op aarde ben gekomen waar alle dingen zich vermenigvuldigen. Dit is mijn plan en is mijn enige ‘bekentenis’ sinds mijn schepping van de mensheid. Mogen jullie je onverdeelde aandacht schenken aan elke beweging die ik maak, want mijn stok komt de mensheid opnieuw zeer nabij, dicht bij allen die zich tegen mij verzetten.

Samen met de hemelen begin ik aan het werk dat ik moet doen. En zo baan ik mijn weg door de mensenmassa’s en beweeg ik mij tussen hemel en aarde, zonder dat iemand ooit mijn bewegingen waarneemt of mijn woorden opmerkt. Daarom blijft mijn plan gestaag vorderen. Het is slechts omdat al jullie zintuigen zodanig zijn afgestompt dat jullie geen flauw benul hebben van de stappen van mijn werk. Maar er zal zeker een dag komen waarop jullie beseffen wat mijn bedoelingen zijn. Vandaag leef ik samen met jullie en lijd ik samen met jullie, en ik heb allang begrepen welke houding de mensheid tegen mij inneemt. Ik wens hier niet verder over te praten, laat staan dat ik jullie wil beschamen door meer voorbeelden te geven van dit pijnlijke onderwerp. Ik hoop dat jullie alles wat jullie gedaan hebben in jullie hart bewaren, zodat we onze rekening mogen opmaken op de dag dat we elkaar zullen weerzien. Ik wil niemand van jullie vals beschuldigen, want ik heb altijd juist, eerlijk en eervol gehandeld. Natuurlijk hoop ik ook dat jullie openhartig kunnen zijn en niets doen wat tegen de hemel en de aarde of tegen jullie eigen geweten ingaat. Dit is het enige wat ik van jullie vraag. Veel mensen voelen zich rusteloos en onbehaaglijk, omdat ze afschuwelijke dingen hebben gedaan, en velen zijn beschaamd over zichzelf, omdat ze nooit één goede daad hebben verricht. Maar er zijn ook velen die zich verre van beschaamd voelen door hun zonden, van kwaad tot erger gaan en hun maskers geheel laten vallen, zodat hun afgrijselijke trekken zichtbaar worden – die nog volledig openbaar moesten worden – om mijn gezindheid te beproeven. Ik geef niet om noch schenk ik enige aandacht aan de daden van een enkele persoon. Ik doe eerder het werk wat ik moet doen, zij het informatie inwinnen, het land doorreizen of iets doen dat binnen mijn belangstellingssfeer ligt. Op belangrijke momenten ga ik verder met mijn werk onder de mensheid zoals oorspronkelijk de bedoeling was, geen seconde te laat of te vroeg en met zowel gemak als doeltreffendheid. Echter, bij elke stap van mijn werk worden sommige mensen terzijde geschoven, want ik veracht hun vleierij en huichelachtige kruiperigheid. Zij die mij weerzinwekkend zijn, zullen zeker verlaten worden, hetzij opzettelijk of onopzettelijk. Samengevat; ik zou graag willen dat allen die ik veracht ver bij me weg blijven. Onnodig te vermelden: ik zal de kwaden niet sparen die in mijn huis achterblijven. Omdat de dag van de straf van de mens nabij is, haast ik me niet om al die verachtelijke zielen te verdrijven uit mijn huis, want ik heb mijn eigen plan.

Nu is de tijd waarin ik het einde voor elke persoon bepaal, niet de fase waarin ik aan de mens begon te werken. Ik teken op in mijn boek, één voor één, de woorden en daden van ieder persoon, de weg waarlangs ze mij zijn gevolgd, hun inherente kenmerken en hoe ze zich uiteindelijk hebben gedragen. Op deze manier zal, ongeacht wat voor soort persoon ze zijn, niemand ontkomen aan mijn hand en allen zullen bij hun eigen soort zijn, zoals ik het toewijs. Ik beslis over de bestemming van iedere persoon, niet op basis van leeftijd, senioriteit, hoeveelheid lijden en nog het minst op basis van de mate waarin zij meelijwekkend zijn, maar gebaseerd op of zij de waarheid bezitten. Er is geen andere keuze dan deze. Jullie moeten beseffen dat allen die niet de wil van God volgen, ook gestraft zullen worden. Dit is een onveranderlijk feit. Daarom zullen allen die gestraft worden, zo gestraft worden vanwege Gods rechtvaardigheid en als vergelding voor hun talrijke slechte daden. Ik heb geen enkele wijziging in mijn plan aangebracht sinds het begin ervan. Het is gewoon zo dat – voor zover het de mens betreft – degenen tot wie ik mijn woorden richt in aantal af lijken te nemen, evenals degenen die mijn ware goedkeuring hebben. Ik houd echter vol dat mijn plan nooit veranderd is. Integendeel, het zijn juist het geloof en de liefde van de mens die telkens veranderen, telkens afnemen, in die mate dat het voor iedereen mogelijk is om eerst nog voor mij te kruipen dan koud te worden ten aanzien van mij en mij zelfs te verstoten. Mijn houding ten aanzien van jullie zal noch heet noch koud zijn, totdat ik walging en weerzin voel en ten slotte straf zal uitdelen. Op de dag van jullie straf zal ik jullie echter nog steeds zien, maar jullie zullen mij niet meer kunnen zien. Aangezien het leven in jullie midden voor mij omslachtig en saai is geworden, heb ik – overbodig te zeggen – een andere omgeving gekozen om in te leven om beter de pijn van jullie kwaadaardige woorden te vermijden en uit de buurt te blijven van jullie ondraaglijk kwalijke gedrag, zodat jullie mij niet langer voor de gek kunnen houden of mij op een ongeïnteresseerde manier kunnen behandelen. Voordat ik jullie verlaat, moet ik jullie wel blijven vermanen om af te zien van het doen van wat niet in overeenstemming is met de waarheid. Jullie moeten juist doen wat aangenaam is voor iedereen, wat iedereen ten goede komt en wat je eigen bestemming ten goede komt. Anders zal degene die lijdt te midden van onheil niemand anders zijn dan jijzelf.

Mijn genade uit zich naar degenen die mij liefhebben en zichzelf verloochenen. De straf waarmee de goddelozen bezocht worden is ondertussen juist het bewijs van mijn rechtvaardige gezindheid, en meer nog, getuige van mijn toorn. Wanneer rampspoed aanbreekt, zullen allen die zich tegen mij verzetten huilen als ze slachtoffer worden van hongersnood en epidemieën. Zij die allerlei vormen van kwaad hebben bedreven, maar mij vele jaren hebben gevolgd, zullen niet ontsnappen aan het boeten voor hun zonden. Ook zij zullen worden ondergedompeld in rampspoed, zoals maar zelden is gezien in miljoenen jaren, en zij zullen in een constante staat van paniek en angst leven. En mijn volgelingen die mij trouw zijn gebleven, zullen juichen en mijn macht bejubelen. Zij zullen een onuitsprekelijke voldoening ervaren en leven te midden van een vreugde zoals die ik de mensheid nog nooit eerder heb toebedeeld. Want ik koester de goede daden van de mens en verafschuw zijn kwade daden. Sinds ik de mensheid ben gaan leiden, hoopte ik van harte een groep mensen te winnen die eensgezind waren met mij. Degenen die niet eensgezind met mij zijn, vergeet ik ondertussen nooit; ik veracht hen altijd in mijn hart en wacht op de gelegenheid dat ik vergelding over hen kan laten komen, hetgeen ik met genoegen zal aanschouwen. Vandaag is mijn dag eindelijk gekomen en ik hoef niet langer te wachten!

Mijn definitieve werk is niet alleen om de mens te straffen, maar ook om de bestemming van de mens te regelen. Daarnaast is het opdat alle mensen mijn daden en handelingen zullen erkennen. Ik wil dat ieder mens inziet dat wat ik heb gedaan het juiste is en dat alles wat ik heb gedaan een uitdrukking is van mijn gezindheid. Het was niet door toedoen van de mens, en nog minder door de natuur, dat de mensheid is voortgebracht, maar door mij die elk levend wezen van de schepping voedt. Zonder mijn bestaan zal de mensheid alleen maar ten onder gaan en lijden onder de gesel van rampspoed. Geen mens zal ooit nog de prachtige zon, de mooie maan of de weelderig groene wereld aanschouwen. De mensheid zal alleen de kille nacht kennen en de onverbiddelijke vallei van de schaduw des doods. Ik ben de enige redding voor de mensheid. Ik ben de enige hoop voor de mens en, meer nog, het bestaan van de gehele mensheid hangt van mij af. Zonder mij zal de mensheid onmiddellijk tot complete stilstand gebracht worden. Zonder mij zal de mensheid door rampen getroffen worden en door allerlei geesten onder de voet worden gelopen, niettemin slaat niemand acht op mij. Ik heb een werk gedaan dat door niemand anders kan worden verricht, en ik hoop dat de mens mij met enkele goede daden kan terugbetalen. Hoewel slechts enkelen in staat waren mij terug te betalen, zal ik mijn reis in de mensenwereld toch beëindigen. Ik zal beginnen met de volgende stap van mijn werk dat zich ontvouwt, omdat al mijn haastige komen en gaan te midden van de mensen deze vele jaren vruchtbaar is geweest. Ik ben zeer tevreden. Het gaat mij niet om het aantal mensen maar eerder om hun goede daden. Hoe dan ook, ik hoop dat jullie voor jullie eigen bestemming een toereikend aantal goede daden voorbereiden. Dan zal ik tevreden zijn. Anders zal niemand van jullie kunnen ontkomen aan de rampspoed die over jullie zal komen. De rampspoed komt van mij en wordt natuurlijk door mij georkestreerd. Als ik jullie niet als goed kan beschouwen, dan zullen jullie het lijden aan rampspoed niet ontkomen. Te midden van de verdrukking werden jullie acties en daden niet geheel gepast bevonden, want jullie geloof en liefde waren hol en jullie betoonden jezelf alleen maar als verlegen of hard. Zo beschouwd, zal ik alleen maar een oordeel vellen in termen van goed of slecht. Mijn zorg blijft uitgaan naar de manier waarop elk van jullie handelt en zich uitdrukt, op basis waarvan ik jullie einde zal bepalen. Dit moet ik echter duidelijk maken: voor hen die mij in het geheel niet trouw zijn gebleven in tijden van verdrukking zal ik niet meer genadig zijn, want mijn genade reikt maar zover. Ik kan bovendien geen sympathie opbrengen voor degenen die mij eens hebben verraden, nog minder wil ik geassocieerd worden met mensen die de belangen van hun vrienden verraden. Dit is mijn gezindheid, wie de persoon ook maar mag zijn. Dit moet ik jullie zeggen: wie mijn hart breekt, zal geen tweede keer clementie van mij ontvangen en ieder die mij trouw is geweest, zal voor altijd in mijn hart blijven.

Wie ben jij trouw?

Op dit moment is elke dag die jullie leven cruciaal en van het uiterste belang voor jullie bestemming en jullie lot. Daarom moeten jullie alles koesteren wat jullie tegenwoordig hebben, en elke voorbijgaande minuut waarderen. Jullie moeten zoveel mogelijk tijd vrijmaken om jezelf van de grootste winsten te verzekeren, zodat jullie dit leven niet voor niets zullen hebben geleefd. Het verwart jullie misschien waarom ik zulke woorden spreek. Eerlijk gezegd doet het gedrag van niemand van jullie mij deugd, want de hoop die ik voor jullie koesterde stemt niet overeen met wat jullie tegenwoordig zijn. Daarom kan ik dit zeggen: elk van jullie bevindt zich op het randje van gevaar, en jullie eerdere hulpkreten en vroegere ambitie om de waarheid na te streven en het licht te zoeken naderen hun einde. Dit is jullie laatste vertoning van vergoeding, en het is iets wat ik nooit had verwacht. Ik wil de feiten niet tegenspreken, want jullie hebben mij zwaar teleurgesteld. Misschien willen jullie dit niet zonder slag of stoot aannemen, willen jullie de werkelijkheid niet onder ogen zien – toch moet ik jullie dit serieus vragen: wat precies heeft al deze jaren jullie harten vervuld? Wie zijn zij trouw? Zeg niet dat deze vragen uit het niets kwamen, en vraag me niet waarom ik zulke dingen heb gevraagd. Weet dit: het is omdat ik jullie te goed ken, te veel om jullie geef en te veel van mijn hart in jullie gedrag en handelingen heb geïnvesteerd dat ik jullie onophoudelijk ter verantwoording heb geroepen en bittere tegenspoed heb gedragen. Toch betalen jullie mij terug met niets meer dan onverschilligheid en ondraaglijke berusting. Jullie zijn zo nalatig geweest jegens mij; zou het mogelijk zijn dat ik er niets van weet? Als dit is wat jullie geloven, is dat meer bewijs voor het feit dat jullie mij niet werkelijk met vriendelijkheid behandelen. En dus zeg ik dat jullie de kop in het zand steken. Jullie allen zijn zo slim dat jullie niet eens weten wat jullie doen – dus wat zullen jullie gebruiken om verantwoording af te leggen tegenover mij?

De vraag die het belangrijkst voor mij is, is aan wie precies jullie harten trouw zijn. Ik hoop ook dat elk van jullie zal proberen zijn gedachten te ordenen en zich af te vragen wie jullie trouw zijn en voor wie jullie leven. Misschien hebben jullie nooit zorgvuldig over deze vragen nagedacht; zal ik de antwoorden dan eens aan jullie openbaren?

Iedereen met een geheugen zal dit feit erkennen: de mens leeft voor zichzelf en is zichzelf trouw. Ik geloof niet dat jullie antwoorden geheel juist zijn, want jullie bestaan allemaal in jullie respectievelijke levens en hebben het allemaal moeilijk met jullie eigen lijden. Als zodanig zijn jullie de mensen die jullie liefhebben en de dingen die jullie plezier doen trouw; jullie zijn jezelf niet volledig trouw. Omdat elk van jullie beïnvloed wordt door de mensen, gebeurtenissen en voorwerpen om je heen, zijn jullie jezelf niet werkelijk trouw. Ik spreek deze woorden niet om trouw zijn aan jezelf goed te keuren, maar om jullie trouw aan wat dan ook te onthullen, want in de loop van zo veel jaren heeft nog nooit een van jullie mij trouw betoond. Jullie hebben mij al deze jaren gevolgd, maar hebben mij nooit een greintje trouw betoond. In plaats daarvan heeft het bij jullie gedraaid om de mensen van wie jullie houden en de dingen die jullie plezier doen, zozeer dat deze jullie altijd, waar jullie ook gaan of staan, na aan het hart liggen en jullie deze nooit in de steek hebben gelaten. Telkens wanneer jullie enthousiast of gepassioneerd raken over iets wat jullie liefhebben, gebeurt dat terwijl jullie mij volgen, of zelfs terwijl jullie naar mijn woorden luisteren. Daarom zeg ik dat jullie de trouw gebruiken die ik van je verg om in plaats daarvan je ‘huisdieren’ trouw te zijn en te koesteren. Hoewel jullie misschien een of twee dingen voor mij opofferen, staat dat niet voor alles wat jullie hebben en toont dat niet aan dat het aan mij is dat jullie werkelijk trouw zijn. Jullie verwikkelen jezelf in ondernemingen waarover jullie gepassioneerd zijn: sommige mensen zijn zoons en dochters trouw, anderen hun man of vrouw, rijkdom, werk, bazen, status of vrouwen. Jullie zijn de dingen die jullie trouw zijn nooit zat en raken er nooit door geërgerd; jullie worden juist gretiger om deze dingen in grotere hoeveelheden en hogere kwaliteit te bezitten, en jullie geven nooit op. Ik en mijn woorden worden altijd teruggedrongen achter de dingen waarover jullie gepassioneerd zijn. Vervolgens moeten jullie die wel op de laatste plek zetten. Er zijn er zelfs die deze laatste plek openlaten voor dingen waaraan ze trouw zijn die ze nog moeten ontdekken. Nooit is er in hun hart het geringste spoor van mij geweest. Jullie denken misschien dat ik te veel van jullie vraag of jullie onterecht beschuldig – maar hebben jullie er ooit over nagedacht dat jullie, terwijl jullie tevreden tijd doorbrengen met jullie familie, mij nooit trouw zijn geweest? Pijnigt dat jullie niet in tijden zoals deze? Wanneer jullie harten vol vreugde zijn en jullie beloond worden voor jullie arbeid, raken jullie dan niet ontmoedigd door het feit dat jullie je niet met voldoende waarheid hebben uitgerust? Wanneer hebben jullie geweend omdat jullie mijn goedkeuring niet kregen? Jullie peinzen je suf en doen veel moeite omwille van jullie zoons en dochters, maar nog altijd zijn jullie niet tevreden; nog altijd geloven jullie dat jullie in hun belang niet toegewijd zijn geweest, dat jullie niet al het mogelijke voor hen hebben gedaan. Maar ten opzichte van mij zijn jullie altijd nalatig en achteloos geweest; ik ben er alleen in jullie herinneringen, maar houd geen stand in jullie hart. Mijn toewijding en inspanningen worden nooit door jullie gevoeld, en jullie hebben er nooit enige waardering voor gehad. Jullie doen alleen maar aan korte overdenking en geloven dat dat genoeg is. Dergelijke ‘trouw’ is niet waar ik al lange tijd naar verlang, maar wat ik al lange tijd veracht. Niettemin volharden jullie, wat ik ook zeg, in het toegeven van maar een of twee dingen; jullie kunnen dit niet volledig accepteren, want jullie zijn allemaal erg ‘zelfverzekerd’ en jullie zijn altijd selectief als het gaat om het accepteren van de woorden die ik heb gesproken. Als jullie tegenwoordig nog steeds zo zijn, heb ik wel een paar methoden om jullie zelfvertrouwen aan te pakken; bovendien zal ik jullie laten erkennen dat al mijn woorden waar zijn en dat geen ervan de feiten verdraait.

Als ik nu meteen wat geld voor jullie neerlegde en jullie de vrijheid gaf om te kiezen – en als ik jullie niet zou veroordelen om jullie keuze – dan zouden de meesten van jullie het geld kiezen en de waarheid verzaken. De beteren onder jullie zouden het geld opgeven en aarzelend de waarheid kiezen, terwijl zij die zich in het midden bevinden het geld met één hand zouden grijpen en de waarheid met de andere. Zou jullie ware aard zo niet duidelijk worden? Bij de keuze tussen de waarheid en iets wat jullie trouw zijn, zouden jullie allemaal deze keuze maken, en jullie houding zou dezelfde blijven. Is dat niet het geval? Zijn er onder jullie niet velen die heen en weer zijn gezwalkt tussen goed en fout? Waar positief wedijverde met negatief, en zwart met wit, zijn jullie je toch wel bewust van de keuzes die jullie maakten tussen familie en God, kinderen en God, vrede en verscheuring, rijkdom en armoede, status en alledaagsheid, gesteund worden en verstoten worden, enzovoorts? Tussen een vredige en een verscheurde familie kozen jullie het eerste, en dat zonder enige aarzeling; tussen rijkdom en plicht kozen jullie opnieuw het eerste, zelfs zonder de wil om naar de wal terug te keren;[a] tussen luxe en armoede kozen jullie het eerste; tussen jullie zoons, dochters, echtgenotes en echtgenoten aan de ene kant en mij aan de andere kant kozen jullie het eerste; en tussen notie en waarheid kozen jullie weer eens het eerste. Allerlei slechte daden van jullie overziend, heb ik gewoonweg het vertrouwen in jullie verloren. Ik ben gewoon verbijsterd dat jullie harten zulke weerstand bieden dat ze hard blijven. Vele jaren toewijding en inspanning hebben mij kennelijk niets méér opgeleverd dan door jullie verlaten te worden en jullie wanhoop. Maar met de dag groeit mijn hoop voor jullie, want mijn dag is voor iedereen volledig openlijk blootgesteld. En toch volharden jullie in het zoeken van duistere, slechte dingen en weigeren jullie het om je greep daarop te verslappen. Wat zal dan jullie uitkomst zijn? Hebben jullie hier ooit zorgvuldig over nagedacht? Als jullie gevraagd werd om opnieuw te kiezen, wat zou dan jullie standpunt zijn? Zou het nog steeds het eerste zijn? Zouden jullie mij nog steeds teleurstelling en ellendig verdriet brengen? Zou er in jullie harten nog altijd een greintje warmte zijn? Zouden jullie je nog altijd niet bewust zijn van wat te doen om mijn hart te troosten? Wat kiezen jullie op dit moment? Zullen jullie je aan mijn woorden onderwerpen, of zullen jullie ze moe zijn? Mijn dag is voor jullie ogen tentoongespreid, en wat jullie nu te wachten staat is een nieuw leven en een nieuw beginpunt. Maar ik moet jullie zeggen dat dit beginpunt niet het begin is van nieuw werk uit het verleden, maar de afsluiting van het oude. Met andere woorden: dit is het laatste bedrijf. Ik denk dat jullie allemaal kunnen begrijpen wat er ongebruikelijk is aan dit beginpunt. Binnenkort komt er echter een dag waarop jullie de ware betekenis van dit beginpunt zullen begrijpen, dus laat ons er samen aan voorbijgaan en de aanstaande finale verwelkomen! Wat mij wel zorgen blijft baren over jullie is dat jullie, wanneer jullie te maken krijgen met ongerechtigheid en gerechtigheid, altijd het eerste kiezen. Maar dat alles ligt in jullie verleden. Ook ik hoop alles van jullie verleden te vergeten, al is dat erg moeilijk. Niettemin heb ik daar een erg goede methode voor: laat de toekomst het verleden vervangen, en sta toe dat de schaduwen van jullie verleden verdreven worden in ruil voor jullie ware zelf van tegenwoordig. Daarom moet ik jullie vragen de moeite te nemen om nog eens te kiezen: wie zijn jullie nu eigenlijk trouw?

Voetnoot:

a. Naar de wal terugkeren is een Chinese uitdrukking die betekent ‘terugkeren op het rechte pad’.

Over bestemming

Wanneer iemand het over bestemming heeft, letten jullie allemaal goed op. Jullie zijn allemaal erg gevoelig met betrekking tot dit onderwerp. Sommige mensen kunnen niet wachten om voor God te buigen en zo een goede bestemming te verkrijgen. Ik ken die hunkering, die niet in woorden uitgedrukt hoeft te worden, ook. Jullie willen absoluut niet dat jullie vlees tot rampspoed vervalt. Jullie willen in de toekomst ook zeker geen langdurige straf ondergaan. Jullie hopen alleen op een vrijer en gemakkelijker leven. En dus voelen jullie je telkens bijzonder opgewonden wanneer bestemming ter sprake komt en zijn jullie ontzettend bang dat jullie God misschien mishagen en jullie je verdiende straf krijgen. Jullie hebben zonder aarzelen compromissen gesloten omwille van jullie bestemming. Velen van jullie die eens onbetrouwbaar en oneerbiedig waren, zijn opeens ontzettend aardig en oprecht geworden. Jullie oprechtheid is zelfs indrukwekkend. Jullie hebben allemaal toch een ‘eerlijk’ hart. Van begin tot eind zijn jullie open naar mij geweest, zonder geheimen in jullie hart verborgen te houden, of het nu om schuld, bedrog of toewijding gaat. Jullie hebben mij al met al openhartig de wezenlijke dingen ‘beleden’ die in het diepst van jullie binnenste liggen. Ik heb die dingen uiteraard nooit gemeden, want ze zijn gewoon voor mij geworden. Jullie gaan liever de vuurzee in voor jullie eindbestemming dan nu één streng haar te verliezen om Gods goedkeuring te verkrijgen. Ik wil niet te dogmatisch naar jullie zijn, maar jullie toegewijde hart is echt ontoereikend voor alles wat ik doe. Jullie begrijpen misschien niet wat ik bedoel, dus ik zal jullie een eenvoudige uitleg geven: jullie hebben niet de waarheid en het leven nodig, niet de beginselen van hoe jullie je moeten gedragen en het gaat jullie ook niet om mijn zorgvuldige werk. Wat jullie nodig hebben, is alles wat jullie in het vlees bezitten – rijkdom, status, familie, huwelijk etc. Jullie negeren mijn woorden en werk volkomen, dus kan ik jullie geloof in één woord omschrijven: halfslachtig. Jullie doen er alles aan om datgene te bereiken waar jullie je geheel aan toewijden, maar ik heb gemerkt dat jullie niet alles opgeven omwille van jullie geloof in God. Jullie zijn niet meer dan relatief trouw en relatief serieus. Daarom zeg ik dat mensen zonder een volkomen oprecht hart tekortschieten in hun geloof in God. Denk goed na – is het niet zo dat velen van jullie tekortschieten?

Jullie moeten weten dat succes in het geloof in God dankzij de daden van mensen zelf tot stand komt. Als mensen niet slagen maar falen, is dat eveneens aan hun eigen daden te wijten, niet aan de gevolgen van andere factoren. Ik denk dat jullie er alles aan zouden doen om iets gedaan te krijgen wat moeilijker is en meer lijden inhoudt dan in God geloven. Jullie zouden dat erg serieus opvatten. Jullie zouden zelfs geen fouten willen maken. Dergelijke onophoudelijke inspanningen hebben jullie allemaal in jullie leven aan de dag gelegd. Jullie zijn zelfs in staat om mij in het vlees te bedriegen onder omstandigheden waarin jullie niet eens iemand uit jullie eigen familie zouden bedriegen. Zo gedragen jullie je steeds en dit beginsel passen jullie steeds toe in jullie leven. Creëren jullie niet nog steeds een vals beeld om mij voor de gek te houden, omwille van een prachtige en gelukkige bestemming? Ik weet dat jullie toewijding en jullie oprechtheid maar tijdelijk zijn. Zijn jullie aspiraties en de prijs die jullie betalen niet alleen voor nu en niet voor dan? Jullie willen alleen een laatste inspanning doen om een prachtige bestemming veilig te stellen. Jullie zijn alleen uit op een deal. Het is niet zo dat jullie de waarheid niets verschuldigd zijn. Het is zeker niet zo om mij de prijs die ik heb betaald terug te betalen. Kortom, jullie willen wel jullie slimheid aanwenden, maar er niet voor strijden. Is dit niet jullie diepe wens? Jullie moeten jezelf niet anders voordoen en jullie hersenen niet zodanig breken over jullie bestemming dat jullie er niet meer van kunnen eten of slapen. Is het niet zo dat jullie bestemming uiteindelijk zal zijn bepaald? Jullie moeten allemaal gewoon zo goed mogelijk jullie plicht doen met een open en eerlijk hart. Wees bereid om daarvoor elke prijs te betalen die maar nodig is Zoals jullie al zeiden, zal God op die dag voor niemand tekortschieten die voor Hem geleden of een prijs betaald heeft. Houdt jullie aan deze waardevolle overtuiging vast en het is juist dat jullie die nooit moeten vergeten. Alleen op deze manier kan ik gerust over jullie zijn. Anders zal ik nooit gerust over jullie kunnen zijn en zullen jullie mij altijd met afschuw vervullen. Als jullie allemaal je geweten kunnen volgen en je helemaal voor mij geven, je volledig voor mijn werk inzetten en je hele leven lang je energie aan mijn evangeliewerk wijden, zal mijn hart dan niet vaak van vreugde vanwege jullie opspringen? Op die manier kan ik volkomen gerust zijn over jullie, nietwaar? Het is jammer dat jullie maar een betreurenswaardig klein beetje kunnen doen van wat ik verwacht. Nu dit het geval is, Hoe kunnen jullie dan het lef hebben om van mij te vragen waar jullie op hopen?

Jullie bestemming en jullie lot zijn erg belangrijk voor jullie – ze gaan jullie aan het hart. Jullie geloven dat als jullie niet met grote zorg te werk gaan, jullie dan geen bestemming hebben en jullie lot rampzalig is. Maar hebben jullie er wel eens bij stilgestaan dat alle moeite omwille van iemands bestemming vruchteloze inspanningen zijn? Dergelijke inspanningen zijn niet oprecht – ze zijn onecht en bedrieglijk. In dat geval zullen degenen die werken voor hun bestemming uiteindelijk geen succes oogsten. Gebrek aan geloof in God is immers het gevolg van bedrog door de mensen zelf. Ik heb al eerder gezegd dat ik niet van vleierij of kruiperij houd. Ik wil ook niet met enthousiasme worden benaderd. Ik houd van eerlijke mensen die naar mijn waarheid en verwachtingen leven. Ik houd bovendien van mensen die uiterste zorg en consideratie voor mijn hart laten zien en zelfs alles om mijnentwil kunnen opgeven. Alleen op deze manier kan mijn hart gerust zijn. Hoeveel dingen zijn er nu op jullie aan te merken waar ik een hekel aan heb? Hoeveel dingen zijn er die ik goed vind aan jullie? Heeft niemand van jullie door wat voor nare dingen jullie allemaal hebben laten zien omwille van jullie bestemming?

Ten diepste wil ik niemand in het hart treffen die positief en gemotiveerd is. Ik wil zeker niet de energie wegnemen van iemand die trouw zijn plicht doet. Toch moet ik jullie allemaal wijzen op jullie onvolkomenheden en de onzuivere ziel diep in jullie hart. Daarmee hoop ik dat jullie in staat zullen zijn om jullie ware hart over te geven wanneer jullie worden geconfronteerd met mijn woorden, want ik haat het bedrog van mensen jegens mij het meest. Ik hoop alleen dat jullie in de laatste fase van mijn werk uitmuntend kunnen presteren, volkomen zijn toegewijd en niet langer halfslachtig zijn. Ik hoop uiteraard ook dat jullie allemaal een goede bestemming zullen krijgen. Desalniettemin heb ik mijn eigen eisen: ik verwacht dat jullie de beste beslissing nemen om mij jullie algehele en onverdeelde toewijding te betonen. Als iemand die onverdeelde toewijding niet heeft, wordt die persoon zeker Satans schat en zal ik hem niet meer gebruiken. Ik stuur hem dan naar huis zodat zijn ouders voor hem kunnen zorgen. Mijn werk is jullie van groot nut geweest. Ik hoop van jullie een hart terug te krijgen dat eerlijk is en ernaar streeft omhoog te gaan, maar tot nu toe sta ik met lege handen. Denk hierover na: wat zal mijn houding jegens jullie zijn als ik op een dag nog steeds zo onnoemelijk gegriefd ben? Zal ik net zo vriendelijk zijn? Zal mijn hart net zo kalm zijn? Begrijpen jullie de gevoelens van iemand die zorgvuldig het land heeft bewerkt maar geen korrel graan heeft geoogst? Begrijpen jullie hoe groot de knauw is van iemand die een enorme dreun heeft gekregen? Kunnen jullie de bitterheid proeven van iemand vol hoop die op slechte voet afstand van iemand anders moet nemen? Hebben jullie de boosheid gezien van iemand die geprovoceerd is? Kunnen jullie het wraakzuchtige gevoel inschatten van iemand die vijandig en met bedrog is bejegend? Als jullie de mentaliteit van deze mensen begrijpen, moet het niet moeilijk zijn om jullie de houding van God voor te stellen wanneer de tijd van Zijn vergelding komt. Ik hoop tot slot dat jullie allemaal je best doen omwille van jullie eigen bestemming. Toch kunnen jullie beter niet bedrieglijk te werk gaan, anders ben ik nog steeds in mijn hart teleurgesteld in jullie. Waar leidt die teleurstelling toe? Houden jullie jezelf niet voor de gek? Zij die aan hun bestemming denken maar die toch verpesten, zijn de mensen die het slechtst kunnen worden gered. Wanneer zulke mensen vertwijfeld raken, wie zal er dan nog met ze meevoelen? Al met al wens ik jullie nog steeds een gepaste en goede bestemming toe. Ik hoop bovenal dat niemand van jullie tot rampspoed vervalt.

Drie vermaningen

Als iemand die in God gelooft moet je geen ander dan Hem trouw zijn in alle dingen en moet je in alle dingen in overeenstemming kunnen zijn met Zijn wil. Niettemin: hoewel iedereen deze boodschap begrijpt, zijn deze waarheden, die de duidelijkste en fundamenteelste van allemaal zijn, niet helemaal klaarblijkelijk in de mens vanwege zijn diverse moeilijkheden – bijvoorbeeld vanwege zijn onwetendheid, absurditeit en verdorvenheid. Daarom zou ik, voordat jullie einde vast komt te staan, jullie eerst een paar dingen moeten vertellen die voor jullie van het grootste belang zijn. Voordat ik verderga, moeten jullie eerst dit begrijpen: de woorden die ik spreek, zijn aan de mensheid gerichte waarheden; ze zijn niet alleen maar tot één specifiek iemand of soort persoon gericht. Daarom moeten jullie je concentreren op het begrijpen van mijn woorden vanuit het standpunt van de waarheid en moet jullie houding er een zijn van onversneden aandacht en oprechtheid. Negeer niet één woord dat ik spreek, niet één waarheid die ik spreek, en ga niet lichtvaardig om met alle woorden die ik spreek. In jullie leven zie ik dat jullie veel hebben gedaan wat er niet toe doet voor de waarheid, en daarom verzoek ik uitdrukkelijk dat jullie dienaren van de waarheid worden, niet door slechtheid en lelijkheid tot slaaf gemaakt worden, de waarheid niet vertrappen en geen enkele hoek van het huis van God bezoedelen. Dit is mijn vermaning van jullie. Nu zal ik spreken over het voorliggende onderwerp.

Ten eerste moeten jullie omwille van je lot naar Gods goedkeuring streven. Dat wil zeggen: aangezien jullie erkennen dat jullie lid zijn van het huis van God, moeten jullie God gemoedsrust verschaffen en in alles tevredenstellen. Met andere woorden: jullie moeten principieel en overeenkomstig de waarheid zijn in jullie handelingen. Als je dat niet kunt, zul je door God worden verafschuwd en verworpen en door elke mens worden afgewezen. Wanneer je eenmaal in zo’n hachelijke situatie terecht bent gekomen, kun je niet als deel van het huis van God worden gezien; dit is precies wat er wordt bedoeld met niet door God worden goedgekeurd.

Ten tweede moeten jullie weten dat God gesteld is op wie eerlijk is. In essentie is God trouw; daarom kan op Zijn woorden altijd worden vertrouwd. Bovendien zijn Zijn daden onberispelijk en onbetwistbaar; daarom is God gesteld op wie absoluut eerlijk jegens Hem zijn. Eerlijkheid betekent je hart aan God geven, in alles oprecht zijn tegenover God, in alles open naar Hem zijn, de feiten nooit verbergen, niet proberen de mensen boven of onder je te misleiden en geen dingen doen om alleen maar bij God in een goed blaadje te komen. Kortom, eerlijk zijn is zuiver zijn in je woorden en daden, en God noch mensen misleiden. Wat ik zeg is heel eenvoudig, maar voor jullie is het dubbel zo zwaar. Veel mensen zouden liever tot de hel worden veroordeeld dan eerlijk te spreken en te handelen. Het is geen wonder dat ik andere behandeling in petto heb voor wie oneerlijk is. Natuurlijk weet ik heel goed hoe moeilijk het voor jullie is om eerlijk te zijn. Omdat jullie allemaal zo slim zijn, er zo goed in zijn om mensen langs jullie eigen kleinzerige meetlat te leggen, maakt dit mijn werk veel eenvoudiger. En aangezien ieder van jullie zijn geheimen strikt voor zich houdt, zal ik jullie stuk voor stuk rampspoed laten overkomen zodat jullie door vuur ‘geschoold’ worden en vervolgens gebrand kunnen raken op jullie geloof in mijn woorden. Uiteindelijk zal ik aan jullie mond de woorden “God is een trouwe God” ontlokken, waarna jullie jezelf op de borst zullen slaan en zullen weeklagen: “Het hart van de mens is verraderlijk!” Hoe zal op dat moment jullie geestestoestand zijn? Ik vermoed dat jullie niet zo triomfantelijk zullen zijn als jullie nu zijn. Al helemaal zullen jullie niet zo ‘diep en ontoegankelijk’ zijn als jullie nu zijn. In de aanwezigheid van God zijn sommige mensen bijzonder netjes, ze doen hun uiterste best om zich ‘goed te gedragen’, en toch ontbloten ze hun tanden en slaan ze hun klauwen uit in de aanwezigheid van de Geest. Zouden jullie zulke mensen onder de eerlijken scharen? Als je een huichelaar bent, iemand die bedreven is in ‘contacten van mens tot mens’, dan zeg ik dat je beslist iemand bent die probeert een loopje met God te nemen. Als je woorden doorspekt zijn met excuses en waardeloze rechtvaardigingen, dan zeg ik dat je iemand bent die onwillig is om de waarheid in praktijk te brengen. Als je veel geheimen hebt die je niet graag deelt, als je er heel afkerig van bent om je geheimen, je moeilijkheden, bloot te leggen voor anderen om zo de weg van het licht te zoeken, dan zeg ik dat je iemand bent die niet makkelijk het heil zal verkrijgen en die niet eenvoudig tevoorschijn komt uit de duisternis. Als het zoeken van de weg van de waarheid je goed bevalt, ben je iemand die altijd in het licht leeft. Als je erg graag een dienstdoener bent in het huis van God, ijverig en gewetensvol werkend zonder dat het opgemerkt wordt, altijd gevend en nooit nemend, dan zeg ik dat je een trouwe heilige bent, want je zoekt geen beloning en bent eenvoudigweg een eerlijk iemand. Als je bereid bent openhartig te zijn, als je bereid bent alles in te zetten, als je je leven voor God kunt opofferen en standvastig kunt staan in je getuigenis, als je zo eerlijk bent dat je alleen weet hoe je God tevreden moet stellen, geen achting voor jezelf hebt en niet voor jezelf neemt, dan zeg ik dat zulke mensen degenen zijn die in het licht worden gekoesterd en voor eeuwig in het koninkrijk zullen leven. Je hoort te weten of er waar geloof en ware trouw in je zitten, of je een geschiedenis hebt van lijden voor God en of je jezelf volledig aan God hebt onderworpen. Als je dit ontbeert, blijven er ongehoorzaamheid, bedrog, hebzucht en klachten in je. Omdat je hart verre van eerlijk is, heb je nooit positieve erkenning van God gekregen en nooit in het licht geleefd. Wat uiteindelijk iemands lot is, hangt ervan af of men een eerlijk, bloedrood hart en een pure ziel heeft. Als je een erg oneerlijk iemand bent, iemand met een boosaardig hart, iemand met een onreine ziel, dan zul je beslist eindigen op de plek waar de mens wordt gestraft, zoals geschreven staat in het register van jouw lot. Als je beweert heel eerlijk te zijn en er niettemin nooit in slaagt om overeenkomstig de waarheid te handelen of een woord van waarheid te spreken, wacht je dan nog altijd tot God je beloont? Hoop je nog steeds dat God je beschouwt als Zijn oogappel? Zijn dergelijke gedachten niet absurd? Je bedriegt God in alle dingen; hoe zou het huis van God iemand als jij, wiens handen onrein zijn, een plek kunnen bieden?

Het derde wat ik jullie wil zeggen is dit: iedereen heeft, in de loop van zijn leven van geloof in God, dingen gedaan die zich tegen God verzetten en God bedriegen. Sommige wandaden hoeven niet te worden vastgelegd als een overtreding, maar sommige zijn onvergeeflijk, want er zijn veel daden die de bestuurlijke decreten schenden en Gods gezindheid beledigen. Velen die bezorgd zijn over hun eigen lot vragen zich misschien af wat deze daden zijn. Je moet weten dat jullie van nature arrogant en hooghartig zijn en dat jullie de feiten niet willen aanvaarden. Om deze reden zal ik het jullie beetje bij beetje vertellen nadat jullie over jezelf hebben nagedacht. Ik spoor jullie aan om beter begrip te krijgen van de bestuurlijke decreten en om Gods gezindheid beter te leren kennen. Anders zullen jullie het moeilijk vinden om jullie kaken op elkaar te houden, jullie tongen zullen al te vrijelijk met hoogdravende praatjes in beweging komen en dan zullen jullie Gods gezindheid onbewust beledigen, tot duisternis vervallen en het gezelschap van de Heilige Geest en het licht kwijtraken. Omdat jullie daden niet op principes gebaseerd zijn, omdat je datgene doet of zegt wat je niet moet doen, zul je een passende vergelding ontvangen. Ook al zijn je woorden en daden niet op principes gebaseerd, weet dat dit bij God in hoge mate wel het geval is. De reden van de vergelding is dat je God en niet een mens hebt beledigd. Als je in je leven veel overtredingen jegens Gods gezindheid begaat, word je zeker een kind van de hel. Het schijnt je als mens misschien toe dat je slechts een paar dingen hebt gedaan die niet helemaal met de waarheid stroken, en niet meer. Besef je echter wel dat je in Gods ogen al iemand bent voor wie er geen zondeoffer meer is? Omdat je meer dan eens de bestuurlijke decreten van God hebt overtreden en bovendien geen teken van berouw hebt laten zien, kun je alleen nog maar in de hel belanden, waar God de mens straft. Een klein aantal mensen dat God volgt heeft enkele malen tegen de principes in gehandeld. Maar ze zijn daarop aangepakt, hebben leiding ontvangen en zijn hun eigen verdorvenheid beetje bij beetje gaan inzien. Daarna zijn ze het juiste pad van de werkelijkheid gaan bewandelen en ze blijven tot op de dag van vandaag zeer goed gefundeerd. Zulke mensen zullen uiteindelijk standhouden. Niettemin zijn het de eerlijken die ik zoek; als je een eerlijk iemand bent en iemand die principieel handelt, kun je een vertrouweling van God zijn. Als je in je handelingen Gods gezindheid niet beledigt, Gods wil zoekt en een hart van eerbied jegens God hebt, dan is je geloof goed genoeg. Iedereen die God niet vereert en geen hart heeft dat beeft van angst loopt een grote kans om Gods bestuurlijke decreten te overtreden. Velen dienen God op basis van hun passie, maar hebben geen begrip van Gods administratieve decreten, laat staan enig benul van de implicaties van Zijn woorden. En zo doen ze, met hun goede bedoelingen, uiteindelijk vaak dingen die Gods management verstoren. In ernstige gevallen worden ze verworpen, wordt enige verdere kans om Hem te volgen hun ontnomen en worden ze in de hel geworpen, terwijl alle banden met Gods huis beëindigd worden. Deze mensen werken in het huis van God op basis van hun onkundige goede bedoelingen en wekken uiteindelijk de toorn van Gods gezindheid op. Mensen nemen hun manieren van het dienen van functionarissen en heren mee naar het huis van God en proberen die toe te passen; ze denken tevergeefs dat die hier moeiteloos kunnen worden aangewend. Nooit stellen ze zich voor dat God niet de gezindheid van een lam heeft maar de gezindheid van een leeuw. Daarom kunnen diegenen die voor het eerst met God omgaan niet met Hem communiceren, want Gods hart is niet als dat van de mens. Pas wanneer je vele waarheden begrijpt, kun je God doorlopend leren kennen. Deze kennis bestaat niet uit woorden en doctrines, maar kan worden gebruikt als een schat om een hechte vertrouwensrelatie met God aan te gaan, en als bewijs dat Hij Zich in jou verheugt. Als je de werkelijkheid van kennis ontbeert en niet met de waarheid bent uitgerust, kan je hartstochtelijke dienst alleen Gods walging en weerzin over je afroepen. Je zou nu wel moeten hebben begrepen dat geloof in God niet alleen maar een theologische studie is!

Ik vermaan jullie weliswaar met weinig woorden, toch gaan ze over wat jullie het meest ontberen. Jullie moeten weten dat ik nu spreek ten behoeve van mijn laatste werk onder de mensen, om het einde van de mens te bepalen. Ik wil niet veel meer werk doen dat zinloos is. Ik wil ook niet die mensen blijven leiden die zo hopeloos zijn als verrot hout, en nog minder hen die stiekem verkeerde intenties koesteren. Op een dag begrijpen jullie misschien wat de oprechte bedoelingen achter mijn woorden zijn en de bijdragen die ik voor de mensheid heb geleverd. Op een dag vatten jullie misschien de boodschap waardoor jullie over je eigen einde kunnen beslissen.

Door overtredingen gaan mensen naar de hel

Ik heb jullie veel waarschuwingen gegeven en veel waarheden geschonken om jullie te overwinnen. Inmiddels voelen jullie je nu allemaal aanzienlijk meer verrijkt dan in het verleden, begrijpen jullie veel principes van hoe iemand behoort te zijn en bezitten veel van het gezonde verstand dat gelovige mensen behoren te hebben. Dat alles is wat jullie in al die jaren hebben geoogst. Ik ontken jullie prestaties niet, maar ik zeg er eerlijk bij dat ik ook de vele ongehoorzaamheden en opstandigheden niet ontken die jullie in al die jaren hebben begaan tegen mij. Er is namelijk niet één heilige onder jullie. Jullie zijn zonder uitzondering mensen die verdorven zijn door Satan; jullie zijn vijanden van Christus. Jullie overtredingen en ongehoorzaamheid tot op de dag van vandaag zijn te talrijk om op te noemen. Het kan dus nauwelijks vreemd worden gevonden dat ik jullie steeds lastig val. Op deze manier wens ik niet met jullie samen te leven. Maar omwille van jullie toekomst, omwille van jullie bestemming, zal ik jullie er hier en nu nog één keer over doorzagen. Ik hoop dat jullie mij dat gunnen. Ik hoop nog meer dat jullie iedere uitspraak van mij zullen kunnen geloven, en de verregaande implicaties van mijn woorden inzien. Twijfel niet aan wat ik zeg en pak mijn woorden vooral niet naar believen op om ze vervolgens terzijde te schuiven. Dat vind ik onverdraaglijk. Veroordeel mijn woorden niet en vat ze zeker niet lichtvaardig op. Zeg ook niet dat ik jullie altijd in verzoeking breng of, erger nog, dat wat ik jullie vertel niet klopt. Ook die dingen vind ik onverdraaglijk. Omdat jullie mij en de dingen die ik zeg met zoveel argwaan behandelen, mijn woorden nooit tot je nemen en mij negeren, zeg ik tegen elk van jullie in alle ernst: koppel wat ik zeg niet aan filosofie en koppel mijn woorden niet aan de leugens van oplichters. En je moet zeker niet met minachting op mijn woorden reageren. Misschien is niemand in de toekomst in staat om jullie te vertellen wat ik jullie vertel, of om zo liefdevol tot jullie te spreken, laat staan om jullie deze punten zo geduldig uit te leggen. Jullie zullen in de dagen die komen terugkijken op de goede oude tijd, of luid jammeren of kermen van de pijn. Of jullie beleven donkere nachten zonder greintje waarheid of leven, of jullie wachten zonder hoop of blijven hangen in zo’n bittere spijt dat jullie alle rede verliezen … Vrijwel niemand van jullie kan aan deze mogelijkheden ontsnappen. Niemand van jullie is immers in een positie waarin jullie God werkelijk aanbidden. Jullie gaan op in de wereld van losbandigheid en kwaad. In jullie geloof, jullie geest, ziel en lichaam vermengen jullie zoveel dingen die niets met leven en waarheid te maken hebben, en er zelfs haaks op staan. Ik hoop dus voor jullie dat jullie naar het pad van licht kunnen worden gebracht. Mijn enige hoop is dat jullie jezelf zullen kunnen liefhebben, voor jezelf kunnen zorgen, en dat jullie niet zo veel nadruk leggen op jullie bestemming terwijl jullie tegelijkertijd jullie gedrag en overtredingen met onverschilligheid bekijken.

Al geruime tijd hopen mensen die in God geloven allemaal vurig op een prachtige bestemming. Allen die in God geloven, hopen dat het lot hun opeens gunstig gezind zal zijn. Ze hopen allemaal dat ze zomaar op een vredig plekje in de hemel terechtkomen. Maar ik zeg dat deze mensen met hun mooie gedachten nooit hebben geweten of ze in aanmerking komen voor een dergelijke hemelse goedgunstigheid of om in de hemel plaats te nemen. Op dit moment hebben jullie goed inzicht in jezelf. Toch hopen jullie nog steeds te ontsnappen aan de rampen van de laatste dagen en aan de hand van de Almachtige wanneer Hij de goddelozen straft. Het lijkt erop dat het hebben van zoete dromen en ernaar verlangen dat de dingen zijn zoals ze die zelf graag hebben, een gemeenschappelijk kenmerk is van alle mensen die Satan verdorven heeft en niet slechts een geniaal idee van een willekeurige enkeling. Toch wil ik een eind maken aan die extravagante wensen van jullie, en aan jullie gretigheid naar zegeningen. Jullie overtredingen zijn legio en jullie opstandigheid neemt hand over hand toe. Hoe vallen die dingen te rijmen met jullie prachtige blauwdrukken voor de toekomst? Wil je naar hartenlust fouten blijven maken, zonder dat iets je tegenhoudt? En wil je tegelijkertijd per se je dromen in vervulling zien gaan? Dan spoor ik je aan om te blijven sluimeren en nooit te ontwaken, want jouw droom is leeg en in de aanwezigheid van de rechtvaardige God zal Hij voor jou geen uitzondering maken. Als je gewoon wilt dat je dromen in vervulling gaan, droom dan nooit. Zie liever altijd de waarheid en de feiten onder ogen. Dit is de enige manier waarop je gered kunt worden. Wat zijn concreet de stappen van deze methode?

Neem ten eerste al je overtredingen onder de loep. Evalueer ook elk gedrag en alle gedachten die niet met de waarheid overeenstemmen.

Dit is iets wat jullie allemaal gemakkelijk kunnen doen. Volgens mij zijn alle intelligente mensen daartoe in staat. Mensen die nooit tot inzicht komen wat er met overtreding en waarheid wordt bedoeld, zijn echter de uitzondering, omdat zij op een fundamenteel niveau geen intelligente mensen zijn. Ik praat met mensen die door God goed zijn bevonden, die eerlijk zijn, die bestuurlijke decreten niet ernstig hebben geschonden en die hun eigen overtredingen eenvoudig kunnen ontwaren. Hoewel dit iets is wat eenvoudig kan worden bereikt, is het niet het enige wat ik van jullie vraag. Hoe dan ook, ik hoop dat jullie niet stiekem om dit vereiste zullen lachen en vooral dat jullie er niet op neerkijken of er lichtvaardig mee omgaan. Jullie moeten het serieus nemen en mogen het niet wegwuiven.

Ten tweede moeten jullie bij elke overtreding en ongehoorzaamheid zoeken naar een bijbehorende waarheid en dan deze waarheden gebruiken om die kwesties op te lossen. Zet je overtredingen en ongehoorzame gedachten en daden vervolgens aan de kant en breng de waarheid in praktijk.

Ten derde moeten jullie een eerlijk persoon zijn, niet iemand die altijd slim en voortdurend bedrieglijk is. (Ik vraag jullie hier nogmaals om een eerlijk mens te zijn.)

Als je deze drie dingen kunt bereiken, ben je een van de gelukkigen, iemand wiens dromen in vervulling gaan en wie geluk ten deel valt. Misschien zullen jullie deze drie onaantrekkelijke vereisten serieus behandelen, of misschien zullen jullie er onverantwoordelijk mee omgaan. Hoe dan ook, het is mijn doel jullie dromen te vervullen en jullie idealen in praktijk te brengen, niet om jullie uit te lachen of belachelijk te maken.

Mijn eisen lijken misschien simpel, maar wat ik jullie zeg is niet zo simpel als één en één is twee. Als jullie hier alleen maar vrijblijvend over kletsen, of doorratelen over holle, hoogdravende uitspraken, zullen jullie blauwdrukken en wensen altijd een lege pagina blijven. Ik zal geen medelijden hebben met wie vele jaren lijden en hard werken zonder ooit iets te bereiken. Integendeel, ik overlaad degenen die niet aan mijn eisen hebben voldaan met straf, niet met beloningen, en al helemaal niet met enig medeleven. Misschien denken jullie dat jullie in al die jaren als volgelingen sowieso hard hebben gewerkt en dat jullie, alleen al omdat jullie een dienstdoener zijn geweest, een kom rijst moeten krijgen in Gods huis. Ik zou zeggen dat de meesten van jullie zo denken. Jullie hebben er immers altijd naar gestreefd om ergens beter van te worden zonder er zelf minder van te worden. Ik zeg jullie nu dan ook in alle ernst: het maakt mij niet uit hoe verdienstelijk je harde werk is, hoe indrukwekkend je kwalificaties zijn, hoe nauwgezet je mij volgt, hoe beroemd je bent of hoeveel je houding is verbeterd – zolang je niet aan mijn vereisten hebt voldaan, zul je mijn lof nooit kunnen krijgen. Zet al die ideeën en berekeningen van jullie zo snel mogelijk uit jullie hoofd en neem mijn vereisten serieus. Anders zal ik iedereen in as veranderen om een einde te maken aan mijn werk en in het ergste geval mijn jaren werk en lijden op niets laten uitlopen. Ik kan mijn vijanden en de mensen aan wie kwaad kleeft en die Satans uiterlijk hebben immers niet in mijn koninkrijk brengen of meenemen naar het volgende tijdperk.

Ik hoop allerlei dingen. Ik hoop dat jullie je op een goede en nette manier kunnen gedragen, trouw jullie plicht doen, waarheid en menselijkheid bezitten, mensen zijn die alles wat zij hebben op kunnen geven, zelfs jullie leven voor God kunnen geven, enzovoort. Al deze hoop komt voort uit jullie tekortkomingen, jullie verdorvenheid en ongehoorzaamheid. Als geen van de gesprekken die ik met jullie heb gehad voldoende is geweest om jullie aandacht te trekken, rest mij nu waarschijnlijk niets anders dan er het zwijgen toe te doen. Maar jullie begrijpen waar dat in zou uitmonden. Ik rust niet vaak, dus als ik niet spreek, zal ik iets doen wat de mensen kunnen zien. Ik kan iemands tong laten wegrotten of ervoor zorgen dat iemand zonder ledematen sterft, of mensen afwijkingen in hun zenuwstelsel laten krijgen en ervoor zorgen dat ze er op vele manieren afzichtelijk uitzien. En dan kan ik sommigen ook nog folteringen laten ondergaan die ik speciaal voor hen heb bereid. Dan ben ik blij, heel blij en zeer verheugd. Er is altijd gezegd dat ‘goed met goed wordt vergolden, en kwaad met kwaad’ dus waarom zou dit nu niet meer opgaan? Als je mij wil tegenwerken en mij op een of andere manier wil veroordelen, dan laat ik je mond wegrotten. Daar heb ik oneindig veel plezier in. Dat komt doordat datgene wat je hebt gedaan uiteindelijk niet de waarheid is, laat staan dat het iets te maken heeft met leven, terwijl alles wat ik doe de waarheid is. Al mijn daden zijn relevant voor de principes van mijn werk en de bestuurlijke decreten die ik heb uitgevaardigd. Daarom roep ik ieder van jullie op tot deugdzaamheid. Stop met al dat kwaad en sla acht op mijn vereisten wanneer je vrij hebt. Dan ben ik blij. Als jullie maar een duizendste van de energie die jullie in het vlees steken aan de waarheid bijdroegen (of schonken), dan zeg ik je dat je niet vaak overtredingen zou begaan en geen wegrottende mond zou hebben. Ligt dat niet voor de hand?

Hoe meer overtredingen je begaat, hoe minder kansen je hebt op een goede bestemming te behalen. Anderzijds, hoe minder overtredingen je begaat, hoe meer kans je maakt op Gods lof. Als je overtredingen oplopen tot het punt waarop ik je onmogelijk nog kan vergeven, dan heb je je kansen op vergeving compleet verspeeld. Als gevolg is je bestemming niet boven maar beneden. Geloof je me niet, wees dan maar vermetel en doe verkeerd. Wacht maar af wat dat je oplevert. Ben je iemand die de waarheid in alle ernst in praktijk brengt, dan is er zeker een kans dat je zult worden vergeven voor je overtredingen. Je zult ook steeds minder vaak ongehoorzaam zijn. Ben je niet bereid om de waarheid in praktijk te brengen, dan nemen je overtredingen jegens God geheid toe. Je zult steeds vaker ongehoorzaam zijn, tot je de limiet bereikt en dat zal het moment van je volledige vernietiging zijn. Op dat moment zal je mooie droom om zegeningen te ontvangen uiteenspatten. Beschouw je overtredingen niet slechts als fouten van iemand die onvolwassen of dwaas is. Gebruik niet het excuus dat je de waarheid niet in praktijk hebt gebracht omdat je slechte kaliber dat onmogelijk maakte. En beschouw je overtredingen vooral niet als daden van iemand die niet beter wist. Als je er goed in bent om jezelf te vergeven en genereus te behandelen, dan zeg ik dat je een lafaard bent die de waarheid nooit zal leren kennen. Je overtredingen zullen je constant blijven achtervolgen en je ervan weerhouden om aan de vereisten van de waarheid te voldoen. Zo blijf je voor altijd een trouwe metgezel van Satan. Mijn advies aan jou luidt nog steeds: laat niet al je aandacht naar je bestemming uitgaan, terwijl je je verborgen overtredingen niet opmerkt. Neem overtredingen serieus en zie er geen één door de vingers uit bezorgdheid om je bestemming.

Het is heel belangrijk Gods gezindheid te begrijpen

Er zijn veel dingen die ik hoop dat jullie bereiken. Jullie daden en zelfs jullie hele leven kunnen echter onmogelijk helemaal aan mijn eisen voldoen, dus ik heb geen andere keuze dan rechtstreeks ter zake te komen en jullie mijn wil uit te leggen. Aangezien jullie onderscheidingsvermogen slecht ontwikkeld is, net als jullie vermogen de dingen naar waarde te schatten, zijn jullie bijna volledig onwetend van zowel mijn gezindheid als mijn wezen. Daarom is het dringend dat ik jullie daarover nader inlicht. Ongeacht hoeveel je tot nu al begrepen hebt en je bereidheid deze dingen te begrijpen, moet ik ze nog steeds in detail aan jullie uitleggen. Deze zaken zijn jullie niet geheel vreemd, maar jullie lijken de betekenis ervan niet te begrijpen en zijn er niet mee vertrouwd. Velen van jullie hebben slechts een vaag begrip, en bovendien begrijpen jullie het slechts gedeeltelijk en onvolledig. Om jullie te helpen de waarheid beter te beoefenen, dat wil zeggen, om mijn woorden beter in praktijk te brengen, denk ik dat jullie om te beginnen deze zaken moeten leren kennen. Anders zal jullie geloof vaag en hypocriet blijven, en vermengd met de valkuilen van religie. Als je de gezindheid van God niet begrijpt, dan zul je nooit het werk kunnen doen dat je voor Hem zou moeten doen. Als je het wezen van God niet kent, dan zal het voor jou onmogelijk zijn Hem eerbied te tonen en Hem te vrezen. In plaats daarvan zal er slechts sprake zijn van achteloze plichtmatigheid, dubbelzinnigheid, en bovendien, onverbeterlijke godslastering. Hoewel het begrijpen van Gods gezindheid inderdaad belangrijk is en het kennen van Gods wezen niet mag worden genegeerd, heeft niemand deze kwesties tot op de grond toe onderzocht of uitgediept. Het is duidelijk dat jullie allen de bestuurlijke ordinanties die ik heb uitgevaardigd, hebben afgewezen. Als jullie de gezindheid van God niet begrijpen, dan kunnen jullie Zijn gezindheid gemakkelijk beledigen. Met zo’n overtreding roepen we in feite Gods toorn op, en de uiteindelijke vrucht van jouw handelen is de overtreding van Zijn bestuurlijke ordinanties. Nu zou je moeten beseffen dat het begrijpen van Gods gezindheid samengaat met het kennen van Zijn wezen, en dat als je met het begrip van Gods gezindheid ook de bestuurlijke ordinanties begrijpt. Zeker, veel van Gods bestuurlijke ordinanties staan in verband met Gods gezindheid, maar Zijn gezindheid komt erin nog niet volledig tot uitdrukking. Daarom moeten jullie een stap verder gaan in het ontwikkelen van meer begrip van Gods gezindheid.

Vandaag spreek ik anders met jullie dan in een gewone conversatie. Jullie behoren mijn woorden dus met veel zorg te benaderen en er bovendien goed over na te denken. Wat ik hiermee bedoel is dat jullie je te weinig hebben ingespannen voor de woorden die ik heb gesproken. Nog minder zijn jullie bereid over Gods gezindheid na te denken; zelden doet iemand daar moeite voor. Daarom zeg ik dat jullie geloof niets dan grootspraak is. Zelfs nu heeft geen van jullie ook maar enige serieuze inspanning gewijd aan jullie meest essentiële zwakheid. Jullie hebben me teleurgesteld, na alle moeite die ik voor jullie heb gedaan. Geen wonder dat jullie geen respect voor God hebben en dat jullie leven verstoken is van de waarheid. Hoe kunnen zulke mensen als heiligen worden beschouwd? De hemelse wet staat dat niet toe! Omdat jullie hier maar zo weinig van begrijpen, moet ik er wel nog meer adem aan besteden.

De gezindheid van God is een onderwerp dat voor iedereen heel abstract lijkt en dat bovendien niet voor iedereen eenvoudig te accepteren is, want Zijn gezindheid lijkt niet op de persoonlijkheid van een mens. Ook God heeft Zijn eigen emoties: vreugde, woede, verdriet en geluk. Maar deze emoties verschillen van de emoties van de mens. God is wat Hij is en Hij heeft wat Hij heeft. Alles wat Hij uitdrukt en openbaart is een weergave van Zijn wezen en Zijn identiteit. De mens kan niet vervangen wat Hij is en wat Hij heeft en evenmin Zijn wezen en Zijn identiteit. Zijn gezindheid omvat Zijn liefde voor de mensheid, troost voor de mensheid, haat jegens de mensheid en zelfs een grondig begrip van de mensheid. De persoonlijkheid van de mens kan echter optimistisch, levendig of ongevoelig zijn. De gezindheid van God is een gezindheid die aan de Heerser over alle dingen en levende wezens toebehoort, aan de Heer van de schepping. Zijn gezindheid vertegenwoordigt eer, macht, edelmoedigheid, grandeur en bovenal oppergezag. Zijn gezindheid is het symbool van gezag, het symbool van alles wat rechtvaardig is, het symbool van alles wat mooi en goed is. Sterker nog, deze is een symbool van Hem die niet door de duisternis of een vijandelijke macht overwonnen of binnengedrongen kan worden en is een symbool van Hem die niet door een schepsel beledigd kan worden (maar ook geen belediging tolereert). Zijn gezindheid is het symbool van de hoogste macht. Geen mens kan of mag Zijn werk of Zijn gezindheid verstoren. De persoonlijkheid van de mens is daarentegen niet meer dan slechts een symbool van de geringe superioriteit van de mens over het dier. De mens heeft in en van zichzelf geen gezag, geen autonomie en geen vermogen zichzelf te overstijgen, maar is in wezen iemand die is overgeleverd aan de genade van allerlei mensen, gebeurtenissen en dingen. De vreugde van God is te danken aan het bestaan en het ontstaan van rechtvaardigheid en licht, vanwege de vernietiging van het duister en het kwaad. Hij schept er behagen in het licht en het goede leven aan de mensheid te geven, Zijn vreugde is een rechtvaardige vreugde, een symbool van het bestaan van alles wat positief is, en meer nog, een symbool van veelbelovendheid. Gods woede komt door de schade die Zijn mensheid wordt toegebracht door het bestaan en de inmenging van onrechtvaardigheid, door het bestaan van het kwaad en de duisternis, door het bestaan van dingen die de waarheid verdringen en meer nog door het bestaan van dingen die het goede en het mooie bestrijden. Zijn woede is er symbool van dat alle negatieve dingen niet meer bestaan. Sterker nog, het is een symbool van Zijn heiligheid. Zijn verdriet komt door de mensheid, voor wie Hij hoop koestert, maar die in duisternis is vervallen, omdat het werk dat Hij aan de mens verricht niet aan Zijn verwachtingen voldoet en omdat de mensheid die Hij liefheeft niet in zijn geheel in het licht kan leven. Hij voelt verdriet voor de onschuldige mensheid, voor de eerlijke maar onwetende mens, en voor de mens die goed is, maar die het aan een eigen visie ontbreekt. Zijn verdriet is een symbool van Zijn goedheid en Zijn genade, en symbool van schoonheid en vriendelijkheid. Zijn geluk haalt Hij uiteraard uit het verslaan van Zijn vijanden en het bereiken van oprechtheid van de mens. Maar meer nog wordt Hij gelukkig van het uitdrijven en de vernietiging van alle vijandelijke krachten en omdat de mensheid dan een goed en vredig leven krijgt. Gods geluk lijkt niet op de vreugde van de mens. Het is eerder het gevoel goede vruchten te oogsten, een gevoel dat vreugde zelfs overstijgt. Zijn geluk staat symbool voor het feit dat de mens van nu af aan ontsnapt aan het lijden en staat symbool voor het feit dat de mensheid de wereld van het licht binnentreedt. De emoties van de mensheid komen daarentegen allemaal op ten behoeve van haar eigenbelang, niet voor rechtvaardigheid, voor licht of voor wat mooi is en allerminst voor de genade die door de hemel is geschonken. De emoties van de mensheid zijn zelfzuchtig en behoren toe aan de wereld van de duisternis. Ze bestaan niet voor de wil, laat staan voor het plan van God. Daarom kunnen de mens en God nooit in één adem worden genoemd. God blijft altijd het hoogst verheven en eerzaam, terwijl de mens voor eeuwig minderwaardig en waardeloos blijft. Dit komt doordat God Zichzelf altijd opoffert en aan de mensheid wijdt, terwijl de mens altijd alleen voor zichzelf neemt en zich alleen voor zichzelf inspant. God doet altijd moeite voor de overleving van de mens, en toch draagt de mens nooit iets bij aan het licht of rechtvaardigheid. Zelfs als de mens enige tijd zijn best doet, is dit nog zo zwak dat het nooit tegen een stootje kan, want de inspanning van de mens is altijd voor zijn eigen belang en nooit voor anderen. De mens is altijd zelfzuchtig, terwijl God altijd onbaatzuchtig is. God is de bron van alles wat rechtvaardig, goed en mooi is, terwijl de mens degene is die alle lelijkheid en kwaad opvolgt en zichtbaar maakt. God zal Zijn wezen van rechtvaardigheid en schoonheid nooit veranderen, maar de mens is heel goed in staat op ieder moment en in iedere situatie de rechtvaardigheid te verraden en ver van God af te dwalen.

Iedere zin die ik heb uitgesproken bevat Gods gezindheid. Jullie zouden er goed aan doen zorgvuldig over mijn woorden na te denken. Daar zullen jullie beslist veel baat bij hebben. Het is heel moeilijk het wezen van God te begrijpen, maar ik vertrouw erop dat jullie allemaal ten minste enig idee hebben van Gods gezindheid. Dus hoop ik dat jullie mij meer laten zien en dat jullie meer doen van datgene wat Gods gezindheid niet beledigt. Dan zal ik gerustgesteld zijn. Houd God bijvoorbeeld altijd in je hart. Handel volgens Zijn woorden. Zoek in alle dingen Zijn bedoelingen, en doe niets wat God bezoedelt of onteert. Je zou God zeker niet in je achterhoofd moeten houden om een toekomstige leegte in je hart mee te vullen. Als je dat doet, heb je Gods gezindheid beledigd. Nogmaals, stel dat je nooit in je hele leven godslasterende opmerkingen maakt of klachten over God uit, en nogmaals, stel dat je je hele leven in staat bent alles wat Hij aan jou heeft toevertrouwd goed uit te voeren en je ook nog aan al Zijn woorden te onderwerpen, dan zul je het overtreden van de bestuurlijke decreten hebben vermeden. Maar als je bijvoorbeeld ooit gezegd hebt: “Waarom denk ik niet dat Hij God is?” “Ik denk dat deze woorden niets dan een soort verlichting van de Heilige Geest zijn,” “Naar mijn mening is niet alles wat God doet per se goed,” “Gods menselijkheid is niet superieur aan de mijne,” “Gods woorden zijn gewoon ongeloofwaardig,” of andere soortgelijke veroordelende opmerkingen, dan roep ik je dringend op vaker te biechten en berouw te hebben over je zonden. Je zult anders nooit een kans maken op vergeving, want je hebt dan niet een mens beledigd, maar God Zelf. Je denkt misschien dat je oordeelt over een mens, maar Gods Geest ziet dat niet zo. Jouw gebrek aan respect voor Zijn vlees staat gelijk aan gebrek aan respect voor Hem. Nu dit zo is, heb je Gods gezindheid nu niet beledigd? Je moet goed onthouden dat alles wat door de Geest van God is gedaan, gedaan is om Zijn werk in het vlees te waarborgen en zodat het werk goed wordt gedaan. Als je dit negeert, dan zeg ik dat je iemand bent die er nooit in zal kunnen slagen om in God te geloven. Want je hebt de toorn van God uitgelokt en dus zal Hij een passende straf gebruiken om jou een lesje te leren.

Het wezen van God leren kennen is geen kleinigheid. Je moet Zijn gezindheid begrijpen. Zo zul je geleidelijk en onbewust het wezen van God leren kennen. Als je deze kennis binnen bent gegaan, zul je erachter komen dat je een hogere en mooiere staat binnen stapt. Uiteindelijk zul je je schamen voor je afschuwelijke ziel en bovendien zul je voelen dat je je nergens voor je schaamte kunt verbergen. Op dat moment zal er steeds minder in jouw gedrag zijn dat Gods gezindheid beledigt, je hart zal Gods hart steeds dichter naderen, en geleidelijk aan zal er liefde voor Hem in je hart groeien. Dit is een teken dat de mensheid een prachtige staat binnengaat. Maar tot nu toe hebben jullie die nog niet bereikt. Jullie rennen allemaal druk rond voor jullie bestemming, maar wie heeft er nog enige interesse om te proberen het wezen van God te kennen? Als dit zo doorgaat overtreden jullie allemaal, zonder het te weten, de bestuurlijke decreten, want jullie begrijpen veel te weinig van de gezindheid van God. Zijn jullie nu dus met jullie daden niet de basis aan het leggen voor jullie overtredingen tegen de gezindheid van God? Dat ik jullie vraag de gezindheid van God te begrijpen is niet in strijd met mijn werk. Wanneer jullie immers vaak de bestuurlijke decreten overtreden, wie van jullie zal dan aan zijn straf ontkomen? Zou mijn werk dan niet geheel vergeefs zijn geweest? Daarom vraag ik jullie nog steeds, naast je eigen gedrag gedetailleerd te onderzoeken, voorzichtigheid te betrachten bij ieder stap die je neemt. Dit is de strengere eis die ik aan jullie stel in de hoop dat jullie deze allemaal zorgvuldig willen overwegen en jullie serieuze aandacht willen geven. Mocht de dag aanbreken dat jullie handelingen mij tot razernij tarten, dan zullen de consequenties alleen voor jullie rekening zijn, en zal er niemand anders zijn om de straf in jullie plaats te ondergaan.

Hoe je de God op aarde kunt leren kennen

Jullie zijn allemaal blij om beloningen te ontvangen voor het aangezicht van God en om in Zijn ogen bij Hem in de gunst te komen. Dat is ieders wens zodra hij geloof in God krijgt. De mens streeft immers met heel zijn hart naar hogere zaken en niemand wil bij anderen achterblijven. Zo gaat dat met de mens. Precies om die reden proberen velen van jullie steeds in de gunst van de God in de hemel te komen. Maar in werkelijkheid zijn jullie trouw en openhartigheid jegens God veel minder dan jullie trouw en openhartigheid jegens jullie zelf. Waarom zeg ik dat? Omdat ik jullie trouw aan God helemaal niet erken. Bovendien ontken ik het bestaan van de God die in jullie hart bestaat. Dat wil zeggen: de God die jullie aanbidden, de vage God die jullie bewonderen, bestaat helemaal niet. Ik kan dat zo duidelijk stellen omdat jullie te ver verwijderd zijn van de ware God. De reden van jullie trouw is het bestaan van een afgod in jullie hart. Wat mij aangaat, de God die niet groot of klein lijkt in jullie ogen: jullie belijden mij alleen met woorden. Wanneer ik spreek over jullie grote afstand tot God, wijs ik erop hoe ver jullie van de ware God af staan, terwijl de vage God binnen handbereik lijkt. Wanneer ik zeg “niet groot”, bedoel ik dat de God waarin jullie nu geloven slechts een mens lijkt zonder grote vermogens, een mens die niet erg verheven is. En wanneer ik “niet klein” zeg, bedoel ik dat deze mens weliswaar niet de wind en de regen kan gebieden, maar dat Hij wel in staat is om de Geest van God aan te roepen om werk te doen dat de hemelen en de aarde doet schudden en waarbij de mensheid volkomen verward achterblijft. Jullie lijken aan de buitenkant allemaal heel gehoorzaam aan deze Christus op aarde. Toch hebben jullie in wezen geen geloof in Hem en geen liefde voor Hem. Ik bedoel dat die ene in wie jullie werkelijk geloof hebben die vage God in jullie gevoelens is. Die ene die jullie werkelijk liefhebben, is de God naar wie jullie dag en nacht verlangen, maar die jullie nooit in levenden lijve hebben gezien. Wat deze Christus betreft, is jullie geloof onbeduidend en stelt jullie liefde voor Hem niets voor. Geloof betekent vertrouwen; liefde betekent aanbidding en bewondering in het hart en nimmer uiteengaan. Toch schieten jullie geloof in en liefde voor de huidige Christus hierin ruim tekort. Wat geloof betreft: hoe hebben jullie geloof in Hem? Wat liefde betreft: op welke manier hebben jullie Hem lief? Jullie hebben simpelweg geen begrip van Zijn gezindheid en hebben nog minder weet van Zijn wezen. Hoe hebben jullie dan geloof in Hem? Waar is de realiteit van jullie geloof in Hem? Hoe hebben jullie Hem lief? Waar is de realiteit van jullie liefde voor Hem?

Velen hebben mij zonder aarzeling tot op de dag van vandaag gevolgd. In deze paar jaren hebben jullie allemaal aan veel vermoeidheid geleden. Ik heb het aangeboren karakter en de gewoonten van ieder van jullie grondig door en het is ontzettend zwaar geweest om met jullie om te gaan. Het is jammer dat ik wel veel over jullie weet, maar jullie geen greintje weet van mij hebben. Geen wonder dat mensen zeggen dat jullie in een moment van verwarring zijn bedrogen door een mens. Inderdaad, jullie begrijpen niets van mijn gezindheid en wat er in mijn hoofd omgaat, kunnen jullie je al helemaal niet voorstellen. Jullie misvattingen over mij vertonen een sneeuwbaleffect en jullie geloof in mij blijft een verward geloof. Jullie hebben geen geloof in mij. Ik zou eerder zeggen dat jullie allemaal proberen bij mij in een goed blaadje en in het gevlij te komen. Jullie motieven zijn heel eenvoudig: wie mij kan belonen, die zal ik volgen, en wie mij kan helpen aan de grote rampen te ontsnappen, in hem zal ik geloven, of hij nu God is of een bepaalde andere god. Dat telt voor mij allemaal niet. Er zijn veel van zulke mensen onder jullie en deze toestand is zeer ernstig. Als er op een dag een test komt om te zien hoevelen onder jullie geloof in Christus hebben omdat jullie inzicht in Zijn wezen hebben, ben ik bang dat niemand van jullie het door mij gewenste resultaat haalt. Het kan dan ook geen kwaad dat jullie allemaal over deze vraag nadenken: de God waarin jullie geloven, is heel anders dan ik ben, dus wat is de essentie van jullie geloof in God? Hoe meer jullie geloven in jullie zogenaamde God, hoe verder jullie van mij afdwalen. Wat is dan de kern van deze kwestie? Ik weet zeker dat niemand van jullie ooit over deze kwestie heeft nagedacht, maar is de ernst van deze kwestie wel tot jullie doorgedrongen? Hebben jullie nagedacht over de gevolgen die het heeft als jullie met deze vorm van geloof doorgaan?

Nu staan jullie voor veel problemen en niemand van jullie is in staat om met oplossingen te komen. Als dit zo doorgaat, zijn jullie zelf de verliezer. Ik zal jullie helpen de problemen in te zien, maar het is aan jullie om de oplossingen te vinden.

Ik beleef genoegen aan degenen die niet achterdochtig zijn jegens anderen, en ik mag degenen die openstaan voor de waarheid graag. Voor deze twee categorieën mensen zorg ik goed, want in mijn ogen zijn zij eerlijke mensen. Als je heel bedrieglijk bent, is je hart altijd op zijn hoede en koester je achterdocht tegen alles en iedereen. Daarom is je geloof in mij gebouwd op een fundament van achterdocht. Dergelijk geloof zal ik nooit erkennen. Zonder oprecht geloof ben je nog verder van echte liefde verwijderd. En als je aan God kunt twijfelen en naar eigen believen over Hem kunt speculeren, ben je ongetwijfeld bedrieglijker dan wie ook. Je speculeert of God als de mens kan zijn: onvergeeflijk zondig, bekrompen, oneerlijk, onredelijk, zonder rechtvaardigheidsgevoel, geneigd tot kwaadaardige tactieken, verraderlijk en geslepen, genoegen scheppend in goddeloosheid en duisternis, enzovoort. Is het niet zo dat de mens zulke gedachten koestert omdat hij geen greintje kennis over God heeft? Dergelijk geloof is niets minder dan zonde! Bovendien geloven sommigen zelfs dat degenen die mij behagen niets anders dan vleiers en stroopsmeerders zijn. Mensen die daar niet goed in zijn, zouden dan niet welkom zijn en hun plaats in het huis van God kwijtraken. Is dat alle kennis die jullie in al die jaren hebben vergaard? Is dat wat jullie hebben opgedaan? En jullie kennis over mij stopt niet bij deze misvattingen. Nog erger zijn jullie godslastering tegen Gods Geest en kwaadsprekerij over de hemel. Daarom zeg ik dat een dergelijk geloof als dat van jullie er alleen maar voor zorgt dat jullie verder van mij afdwalen en nog meer tegen mij opstaan. Tijdens vele jaren van werk hebben jullie veel waarheden gezien, maar weten jullie wat mijn oren hebben gehoord? Hoevelen onder jullie zijn bereid om de waarheid aan te nemen? Jullie geloven allemaal dat jullie bereid zijn om de prijs voor de waarheid te betalen, maar hoevelen hebben werkelijk omwille van de waarheid geleden? Jullie hart kent alleen ongerechtigheid, daarom geloven jullie dat iedereen, wie hij ook is, verdraaid en bedrieglijk is. Jullie geloven zelfs dat de vleesgeworden God, net als een normaal mens, zonder vriendelijk hart of welwillende liefde zou zijn. Jullie geloven bovendien dat alleen de God in de hemel een edel karakter en een barmhartige, welwillende aard bezit. En jullie geloven dat zo’n heilige niet bestaat, dat er alleen duisternis en kwaad op aarde heersen, terwijl God iets is waarop de mens zijn verlangen naar het goede en mooie projecteert, een legendarische door de mens bedachte figuur. Naar jullie idee is de God in de hemel zeer oprecht, rechtvaardig en groot, waardig om te worden aanbeden en bewonderd. Maar deze God op aarde is volgens jullie slechts een substituut en werktuig van de God in de hemel. Jullie geloven dat deze God niet gelijk kan zijn aan de God in de hemel en zeker niet in één adem met Hem genoemd kan worden. Wat de grootsheid en eer van God betreft, deze behoren tot de heerlijkheid van de God in de hemel. Maar wat de aard en de verdorvenheid van de mens betreft, deze zijn eigenschappen waar de God op aarde deel aan heeft. De God in de hemel is voor altijd verheven, terwijl de God op aarde voor altijd onbeduidend, zwak en incompetent is. De God in de hemel kent geen emotie, alleen rechtvaardigheid, terwijl de God op aarde alleen zelfzuchtige motieven heeft, en oneerlijk en onredelijk is. De God in de hemel kent geen enkel bedrog en blijft altijd trouw, terwijl de God op aarde altijd een oneerlijke kant heeft. De God in de hemel heeft de mens zeer lief, terwijl de God op aarde te weinig zorg aan de mens besteedt of hem zelfs helemaal negeert. Deze misplaatste kennis is reeds lang in jullie hart genesteld en blijft daar mogelijk ook in de toekomst hangen. Jullie beschouwen alle daden van Christus vanuit het standpunt van de onrechtvaardigen en beoordelen al Zijn werk, alsmede Zijn identiteit en wezen, vanuit het perspectief van de goddelozen. Jullie hebben een ernstige fout gemaakt en gedaan wat nooit iemand vóór jullie heeft gedaan. Jullie dienen namelijk alleen de verheven God in de hemel met een kroon op Zijn hoofd en slaan nooit acht op de God die jullie als zo onbeduidend beschouwen dat Hij onzichtbaar voor jullie is. Is dit niet jullie zonde? Is dit geen klassiek voorbeeld van jullie overtreding tegen de gezindheid van God? Jullie vereren de God in de hemel. Jullie aanbidden verheven beelden en achten lieden die om hun welsprekendheid worden geëerd. Je laat je graag gebieden door de God die je handen vult met rijkdommen en kijkt reikhalzend uit naar de God die al je wensen kan vervullen. De Enige die je niet vereert, is deze God die niet verheven is. Het enige wat je haat, is omgang met deze God die niemand hoog kan achten. Het enige wat je niet wilt doen, is deze God dienen die je nooit een cent heeft gegeven. De Enige die je niet naar Hem kan laten verlangen, is deze niet geliefde God. Zo’n God kan je niet je horizon laten verbreden, het gevoel geven dat je een schat hebt gevonden en al helemaal niet je wensen vervullen. Waarom volg je Hem dan? Heb je wel eens over dergelijke vragen nagedacht? Je treedt door wat je doet niet alleen deze Christus met voeten, maar, nog belangrijker, ook de God in de hemel. Dit is denk ik niet de bedoeling van jullie geloof in God!

Jullie willen heel graag dat God behagen in jullie schept, toch zijn jullie heel ver weg van God. Wat is hier aan de hand? Jullie aanvaarden alleen Zijn woorden, maar niet Zijn behandeling of Zijn snoeiing. Jullie zijn nog minder in staat om al Zijn regelingen te aanvaarden, om volkomen geloof in Hem te hebben. Wat is hier dan aan de hand? Het komt erop neer dat jullie geloof een lege eierschaal is waar nooit een kuiken uit kan komen. Want jullie geloof heeft jullie niet de waarheid gebracht of leven geschonken, alleen maar een vermeend gevoel van steun en hoop. Jullie geloof in God is gericht op deze hoop en dit gevoel van steun, niet op de waarheid en het leven. Ik zeg dan ook dat jullie met jullie geloof alleen maar proberen in de gunst van God te komen door kruiperigheid en schaamteloosheid. Dat kan echt niet als waar geloof worden beschouwd. Hoe kan er een kuiken voortkomen uit dergelijk geloof? Met andere woorden, wat voor vruchten kan dergelijk geloof voortbrengen? Het doel van jullie geloof in God is God gebruiken om jullie doeleinden te bereiken. Is dit geen verder bewijs dat jullie de gezindheid van God beledigen? Jullie geloven in het bestaan van de God in de hemel maar ontkennen dat God op aarde bestaat. Ik keur jullie opvattingen echter niet goed. Ik prijs alleen de mensen die met beide benen op de grond blijven staan en de God op aarde dienen, maar nooit degenen die nooit de Christus erkennen die op aarde is. Hoe trouw zulke mensen ook aan de God in de hemel zijn, uiteindelijk zullen ze niet ontkomen aan mijn hand die de goddelozen straft. Deze mensen zijn de goddelozen. Zij zijn de goddelozen die tegen God opstaan en Christus nooit van harte hebben gehoorzaamd. Uiteraard behoren allen daartoe die Christus niet kennen en bovendien niet erkennen. Geloof je dat je kunt handelen zoals je wilt jegens Christus, zolang je maar trouw bent aan de God in de hemel? Dat is een misvatting! Je onwetendheid jegens Christus is onwetendheid jegens de God in de hemel. Hoe trouw je ook bent aan de God in de hemel, dat is niet meer dan holle praat en uiterlijk vertoon. De God op aarde zorgt er namelijk niet alleen voor dat de mens de waarheid en diepgaandere kennis ontvangt, maar zorgt er nog meer voor dat de mens veroordeeld wordt en dat de goddelozen later op basis van de feiten gestraft worden. Heb je de waardevolle en schadelijke uitkomsten hier begrepen? Heb je die ervaren? Ik hoop dat jullie deze waarheid spoedig zullen begrijpen: om God te kennen, moet je niet alleen de God in de hemel kennen, maar, nog belangrijker, ook de God op aarde. Haal je prioriteiten niet door elkaar of zet het belangrijkste niet opzij voor wat op de tweede plaats komt. Alleen op deze manier kun je echt een goede relatie met God ontwikkelen, dichter bij God komen en je hart nader tot Hem brengen. Als je al jaren van het geloof bent en al lang met mij omgaat maar toch op afstand van mij blijft, dan moet je de gezindheid van God volgens mij wel vaak met voeten treden en zal je op het einde een zware afrekening wachten. Als je in de vele jaren van omgang met mij niet veranderd bent in een persoon die menselijkheid en waarheid kent, maar in tegendeel juist je kwaadaardige manier van doen in je aard hebt verweven, en als je jezelf niet alleen twee keer zo groots acht als voorheen maar je misvattingen jegens mij eveneens zo zijn toegenomen dat je mij als een bijkomstigheid beschouwt, dan zeg ik dat je aandoening niet meer oppervlakkig is maar tot diep in je binnenste is doorgedrongen. Je hoeft alleen nog maar te wachten tot je begrafenis geregeld wordt. Je hoeft me dan ook niet te smeken om je God te zijn, want je hebt een zonde begaan waar de dood op staat, een onvergeeflijke zonde. Ook al kon ik je genadig zijn, de God in de hemel zal erop staan om je leven te nemen. Je treedt de gezindheid van God namelijk zodanig met voeten dat het geen gewoon probleem meer is, maar een probleem van zeer ernstige aard. Tezijnertijd moet je mij niet de schuld geven dat ik je niet vooraf heb gewaarschuwd. Het komt allemaal hierop neer: als je met de Christus – de God op aarde – als een gewoon mens omgaat, dat wil zeggen: als je gelooft dat deze God slechts een mens is, zul je omkomen. Dit is mijn enige waarschuwing voor jullie allemaal.

Een heel ernstig probleem: verraad (1)

Heel binnenkort zal mijn werk voltooid zijn, en vele jaren samen zijn een ondraaglijke herinnering geworden. Onophoudelijk heb ik mijn woorden herhaald en constant heb ik mijn nieuwe werk ontplooid. Natuurlijk is mijn advies een noodzakelijk onderdeel van elk stuk werk dat ik doe. Zonder mijn raadgeving zouden jullie allemaal verdwalen en zelfs ten einde raad zijn. Mijn werk staat nu op het punt te eindigen en bevindt zich in de laatste fase. Ik wil nog steeds het werk van raadgeving doen, dat wil zeggen: jullie woorden van advies bieden om naar te luisteren. Ik hoop alleen dat jullie ervoor kunnen zorgen dat de moeite die ik heb gedaan niet vergeefs was, en dat jullie bovendien kunnen begrijpen hoe bedachtzaam en zorgvuldig ik ben geweest en mijn woorden kunnen behandelen als de basis voor hoe je te gedragen als mens. Of het nu wel of niet het soort woorden is waarnaar jullie bereid zijn te luisteren, of jullie ze nu wel of niet graag ontvangen of ze alleen met onbehagen kunnen ontvangen, jullie moeten ze serieus nemen. Als jullie dat niet doen, zullen jullie nonchalante en onbezorgde gezindheden en houdingen mij erg van streek maken en zelfs doen walgen. Ik hoop heel erg dat jullie allemaal mijn woorden telkens opnieuw kunnen lezen – duizenden keren – en dat jullie ze zelfs uit het hoofd zullen kennen. Alleen zo zullen jullie mijn verwachtingen van jullie niet beschamen. Maar niemand van jullie leeft op het moment zo. Integendeel: jullie zijn allemaal verzonken in een losbandig leven, een leven van eten en drinken naar hartenlust, en niemand van jullie gebruikt mijn woorden om zijn hart en ziel te verrijken. Daarom heb ik een conclusie getrokken over het ware gezicht van de mens: de mens kan mij op ieder moment verraden en niemand kan mijn woorden volledig trouw zijn.

‘De mens is zo bedorven door Satan dat zijn verschijning niet langer menselijk is.’ De meeste mensen herkennen deze zin nu tot op zekere hoogte. Ik zeg dit omdat de ‘herkenning’ waar ik naar verwijs niet meer is dan een soort oppervlakkige bevestiging, in tegenstelling tot werkelijke kennis. Omdat geen van jullie zichzelf nauwkeurig kan evalueren of grondig kan analyseren, blijven jullie dubbelzinnig over mijn woorden. Maar deze keer gebruik ik feiten om een uiterst serieus probleem uit te leggen dat in jullie bestaat. Dat probleem is verraad. Jullie zijn allemaal bekend met het woord ‘verraad’, want de meeste mensen hebben iets gedaan wat een ander verraadt, zoals het verraad van een vrouw door haar man, van een man door zijn vrouw, van een vader door zijn zoon, van een moeder door haar dochter, van een meester door zijn slaaf, onderling verraad door vrienden, onderling verraad door familieleden, verraad van kopers door verkopers, enzovoorts. Al deze voorbeelden bevatten de essentie van verraad. Kort gezegd is verraad een vorm van gedrag waarbij een belofte wordt gebroken, morele principes worden geschonden of tegen de menselijke ethiek wordt ingegaan, waarbij een gebrek aan menselijkheid vertoond wordt. Over het algemeen zul je, als mens die in deze wereld is geboren, iets hebben gedaan wat neerkomt op verraad van de waarheid, ongeacht of je je nu herinnert ooit iets te hebben gedaan waarmee je iemand hebt verraden, of anderen al vele malen eerder hebt verraden. Aangezien je in staat bent je ouders of vrienden te verraden, ben je in staat anderen te verraden; bovendien ben je in staat mij te verraden en dingen te doen die ik veracht. Met andere woorden: verraad is niet alleen maar gedrag dat oppervlakkig immoreel is, maar iets wat in strijd is met de waarheid. Dit is precies de bron van de weerstand en ongehoorzaamheid van de mens tegenover mij. Dit is waarom ik het samengevat heb met de volgende uitspraak: verraad is de natuur van de mens, en deze natuur is de grote vijand van ieders harmonie met mij.

Gedrag dat mij niet volledig kan gehoorzamen, is verraad. Gedrag dat mij niet trouw kan zijn, is verraad. Mij bedriegen en mij met leugens misleiden is verraad. Veel noties koesteren en deze overal verspreiden is verraad. Mijn getuigenissen en belangen niet kunnen hooghouden is verraad. Onechte glimlachen tonen terwijl je in je hart ver van me bent, is verraad. Dit zijn allemaal daden van verraad waartoe jullie altijd in staat zijn geweest, en ze zijn gangbaar onder jullie. Misschien denkt niemand van jullie dat dit een probleem is, maar dat zie ik anders. Als iemand mij verraadt, kan ik dat niet beschouwen als iets onbeduidends en ik kan het al helemaal niet negeren. Nu, wanneer ik onder jullie werk, gedragen jullie je op deze manier – als de dag komt waarop er niemand is om over jullie te waken, zullen jullie dan niet als bandieten zijn die zichzelf tot koningen hebben uitgeroepen van hun eigen bergjes? Wanneer dat gebeurt en jullie een catastrofe veroorzaken, wie zal er dan zijn om jullie troep op te ruimen? Jullie denken dat sommige daden van verraad alleen maar sporadische incidenten zijn, niet jullie aanhoudende gedrag, en dat ze het niet verdienen zo streng besproken te worden, op een manier die jullie trots krenkt. Als jullie dat echt denken, dan hebben jullie geen verstand. Wie zoiets denkt, is een voorbeeld en archetype van opstandigheid. De natuur van de mens is zijn leven; het is een principe waar hij op vertrouwt om te overleven en hij kan het niet veranderen. Neem de natuur van verraad als voorbeeld. Als je iets kunt doen om een familielid of vriend te verraden, bewijst dit dat het een onderdeel is van je leven en een natuur waarmee je geboren bent. Dit is iets wat niemand kan ontkennen. Als iemand er bijvoorbeeld plezier aan beleeft van anderen te stelen, is dit plezier aan stelen onderdeel van zijn leven, ook al steelt hij soms wel en soms niet. Of hij nu wel of niet steelt: het is geen bewijs dat het stelen alleen maar een soort gedrag is. Eerder bewijst het dat het deel uitmaakt van zijn leven, dat wil zeggen: zijn natuur. Sommigen zullen vragen: aangezien het zijn aard is, waarom steelt hij dan soms niet als hij mooie spullen ziet? Het antwoord is heel eenvoudig. Er zijn veel redenen waarom hij niet steelt. Hij steelt misschien iets niet omdat het te groot is om mee te snaaien als er goed op gepast wordt, of omdat er geen geschikt moment is om toe te slaan, of omdat iets te duur is, te zwaar bewaakt wordt, voor hem niet bijzonder interessant is of geen duidelijk doel dient, enzovoorts. Dit zijn allemaal mogelijke redenen. Maar hoe dan ook, of hij nu iets steelt of niet, het kan niet bewijzen dat deze gedachte alleen bestaat als een tijdelijke, voorbijgaande flits. Integendeel: het is een onderdeel van zijn natuur die moeilijk te verbeteren valt. Zo iemand is niet tevreden met maar één keer stelen; zulke gedachten om andermans bezittingen voor zichzelf op te eisen dienen zich aan telkens wanneer hij iets moois tegenkomt of wanneer een geschikte gelegenheid zich voordoet. Daarom zeg ik dat de oorsprong van deze gedachte niet iets is wat gewoon maar af en toe de kop opsteekt, maar onderdeel is van de natuur van deze persoon.

Iedereen kan zijn eigen woorden en handelingen gebruiken om zijn ware gezicht weer te geven. Dit ware gezicht is, natuurlijk, zijn natuur. Als je iemand bent die op een misleidende manier praat, ben je van nature misleidend. Als je van nature sluw bent, gedraag je je op een slinkse manier en maak je het voor anderen erg makkelijk om door jou misleid te worden. Als je van nature boosaardig bent, zijn je woorden misschien prettig om naar te luisteren maar kunnen je handelingen je boosaardige trucjes niet verhullen. Als je van nature lui bent, is alles wat je zegt bedoeld om de verantwoordelijkheid voor je nonchalance en luiheid te ontlopen, zullen je handelingen langzaam en nonchalant zijn en zul je erg bedreven zijn in het verhullen van de waarheid. Als je van nature meelevend bent, zullen je woorden redelijk zijn en zullen ook je handelingen goed overeenstemmen met de waarheid. Als je van nature trouw bent, zijn je woorden beslist oprecht en sta je met beide voeten op de grond, vrij van dingen waardoor je meester zich niet op zijn gemak zou kunnen voelen. Als je van nature wellustig of een geldwolf bent, zal je hart vaak vervuld zijn van deze dingen en zul je onbedoeld afwijkende, immorele handelingen verrichten die mensen niet snel zullen vergeten en waar ze van zullen walgen. Precies zoals ik gezegd heb: als je van nature verraderlijk bent, kun je jezelf daar nauwelijks uit losmaken. Vertrouw er niet op goed geluk op dat je, als je andere mensen geen kwaad hebt gedaan, geen verraderlijke natuur hebt. Als je dat denkt, dan ben je werkelijk weerzinwekkend. Al mijn woorden, telkens als ik spreek, zijn gericht tot alle mensen en niet tot maar één iemand of één soort persoon. Dat je mij op één gebied niet verraden hebt, is geen bewijs dat je mij niet op ook maar enig gebied kunt verraden. Als er tegenslag is in hun huwelijk verliezen sommige mensen hun vertrouwen in het zoeken naar de waarheid. Sommige mensen laten hun plicht om mij trouw te zijn varen als er iets misloopt in hun familie. Sommige mensen verlaten mij om een moment van vreugde en opwinding te zoeken. Sommigen mensen zouden liever in een donkere kloof vallen dan in het licht te leven en het genoegen van het werk van de Heilige Geest te winnen. Sommige mensen slaan het advies van vrienden in de wind om hun zucht naar rijkdom te bevredigen, en zelfs nu kunnen ze niet toegeven dat ze fout zitten en kunnen ze niet van koers veranderen. Sommige mensen leven alleen tijdelijk onder mijn naam om mijn bescherming te ontvangen, terwijl anderen zich alleen maar een beetje aan mij wijden als ze onder druk staan omdat ze zich aan het leven vastklampen en bang zijn voor de dood. Zijn deze en andere immorele handelingen, die bovendien zonder integriteit zijn, niet slechts gedragingen waarmee mensen me diep in hun hart al lange tijd verraden hebben? Natuurlijk weet ik dat mensen geen plan maken om mij te verraden; hun verraad is een natuurlijke openbaring van hun natuur. Niemand wil mij verraden en niemand is blij omdat hij iets heeft gedaan wat mij heeft verraden. Integendeel: beeft men niet van angst? Denken jullie daarom na over hoe jullie deze gevallen van verraad kunnen goedmaken en hoe jullie de huidige situatie kunnen veranderen?

Een heel ernstig probleem: verraad (2)

De natuur van de mens verschilt heel erg van mijn wezen, want de verdorven natuur van de mens komt volledig voort uit Satan; de natuur van de mens is door Satan verwerkt en verdorven. Dat wil zeggen: de mens leeft onder de invloed van Satans slechtheid en lelijkheid. De mens groeit niet in een wereld van waarheid of een heilige omgeving, laat staan dat de mens in het licht leeft. Het is daarom voor niemand mogelijk om vanaf zijn geboorte waarheid te bezitten in zijn natuur, en al helemaal kan niemand worden geboren met een wezen dat God vreest en gehoorzaamt. Integendeel, mensen zijn behept met een natuur die God weerstaat, ongehoorzaam is aan God en geen liefde voor de waarheid heeft. Deze natuur is het probleem dat ik wil bespreken: verraad. Verraad is de bron van ieders verzet tegen God. Dit is een probleem dat alleen onder de mens voorkomt, en niet bij mij. Sommigen zullen vragen: aangezien alle mensen in de wereld leven net als Christus dat doet, waarom hebben alle mensen dan een natuur die God verraadt, maar heeft Christus die niet? Dit is een probleem dat jullie duidelijk moet worden uitgelegd.

De basis van het bestaan van de mensheid is de herhaalde reïncarnatie van de ziel. Met andere woorden: iedereen verkrijgt een menselijk leven in het vlees wanneer zijn ziel gereïncarneerd wordt. Nadat iemands lichaam geboren is, gaat zijn leven verder totdat het vlees uiteindelijk zijn grenzen bereikt. Dat is het laatste moment, waarop de ziel zijn omhulsel verlaat. Dit proces herhaalt zich telkens weer: de ziel van een mens komt en gaat steeds opnieuw, en zo wordt het bestaan van de mensheid gehandhaafd. Het vleselijke leven is ook het leven van de ziel van de mens, en de ziel van de mens steunt het bestaan van het vlees van de mens. Dat wil zeggen: ieders leven komt van zijn ziel, en het leven is niet eigen aan het vlees. De natuur van de mens komt daarom van de ziel, niet van het vlees. Alleen de ziel van elke persoon weet hoe die de verzoekingen, teistering en verdorvenheid van Satan heeft doorgemaakt. Het vlees van de mens kan deze dingen niet weten. Daarom wordt de mens, zonder het te weten, steeds duisterder, steeds vuiler en steeds slechter, terwijl de afstand tussen de mens en mij steeds groter wordt en het leven voor de mensheid steeds duisterder wordt. Satan houdt de zielen van de mensheid in zijn greep, en dus is het vlees van de mens natuurlijk ook bezeten door Satan. Hoe zou zulk vlees en zo’n mensheid zich niet kunnen verzetten tegen God? Hoe zouden ze van nature verenigbaar met Hem kunnen zijn? De reden waarom ik Satan naar beneden heb geworpen, in de lucht, is dat hij mij heeft verraden. Hoe zouden mensen dan vrij kunnen zijn van hun betrokkenheid? Dit is waarom verraad de natuur van de mens is. Ik vertrouw erop dat jullie, als jullie deze redenering eenmaal begrijpen, ook in het wezen van Christus zouden moeten geloven. Het vlees dat de Geest van God draagt, is Gods eigen vlees. De Geest van God is oppermachtig; Hij is almachtig, heilig en rechtvaardig. Zo is ook zijn vlees oppermachtig, almachtig, heilig en rechtvaardig. Zulk vlees kan alleen datgene doen wat rechtvaardig en bevorderlijk is voor de mensheid, datgene wat heilig, schitterend en machtig is; Hij is niet in staat iets te doen wat de waarheid geweld aandoet, wat de moraal en gerechtigheid geweld aandoet, laat staan dat Hij in staat is tot iets wat de Geest van God zou verraden. De Geest van God is heilig, en daarom kan Satan Zijn vlees niet bederven; Zijn vlees is van een ander wezen dan het vlees van de mens. Want het is de mens, niet God, die door Satan verdorven wordt; Satan zou onmogelijk het vlees van God kunnen verderven. Daarom is het, ondanks het feit dat de mens en Christus in dezelfde ruimte leven, alleen de mens die door Satan in bezit genomen, gebruikt en in de val gelokt wordt. Christus daarentegen is voor eeuwig onvatbaar voor verderving door Satan, want Satan zal nooit naar de hoogste plek kunnen opstijgen en zal nooit dicht bij God kunnen komen. Jullie moeten tegenwoordig allemaal begrijpen dat het enkel de mensheid is, zo verdorven als ze is door Satan, die mij verraadt. Verraad zal nooit ook maar in het minst een kwestie zijn waarbij Christus betrokken is.

Alle zielen die verdorven zijn door Satan bevinden zich geknecht in het domein van Satan. Alleen die zielen die in Christus geloven, zijn afgescheiden, gered uit het kamp van Satan, en het tegenwoordige koninkrijk binnengebracht. Deze mensen leven niet langer onder de invloed van Satan. Niettemin is de natuur van de mens nog steeds geworteld in het vlees van de mens. Dat wil zeggen: zelfs al zijn jullie zielen gered, jullie natuur is nog steeds wat die eerder was, en de kans dat jullie mij zullen verraden, blijft honderd procent. Dit is waarom mijn werk zo lang duurt: jullie natuur is hardnekkig. Nu: jullie allemaal doorstaan tegenspoed naar jullie beste kunnen onder het doen van jullie plichten. Toch is elk van jullie in staat mij te verraden en terug te keren naar het domein van Satan, naar zijn kamp, terug naar jullie oude leven – dit is een ontegenzeggelijk feit. Op dat moment zal er uit jullie geen greintje menselijkheid of menselijke gelijkenis kunnen blijken, zoals nu wel het geval is. In serieuze gevallen zullen jullie worden vernietigd en bovendien voor eeuwig worden verdoemd, streng worden gestraft, en zullen jullie nooit meer reïncarneren. Dit is het probleem dat jullie voorgelegd is. Ik herinner jullie er op deze manier aan, in de eerste plaats zodat mijn werk niet voor niets zal zijn geweest, en in de tweede plaats zodat jullie allemaal in dagen van licht kunnen leven. Om de waarheid te zeggen, is de vraag of mijn werk vergeefs is niet het cruciale probleem. Wat cruciaal is, is dat jullie gelukkige levens kunnen leiden en een prachtige toekomst kunnen hebben. Mijn werk is het werk van het redden van mensenzielen. Als je ziel in handen van Satan valt, zal je lichaam niet in vrede leven. Als ik je lichaam bescherm, zal je ziel beslist ook onder mijn zorg vallen. Als ik je werkelijk veracht, zullen je lichaam en ziel onmiddellijk in Satans handen vallen. Kun je je situatie dan voorstellen? Als op een dag mijn woorden niet aan jullie besteed zijn, dan zal ik ofwel jullie allemaal overdragen aan Satan, die jullie zal onderwerpen aan ondraaglijke marteling tot mijn woede volledig bedaard is, ofwel jullie onverbeterlijke mensen persoonlijk straffen, want jullie harten die mij verraden zullen nooit veranderd zijn.

Jullie moeten nu allemaal zo gauw mogelijk jullie innerlijk bekijken om te zien hoeveel verraad van mij er nog in jullie zit. Ik wacht ongeduldig op jullie antwoord. Wees niet oppervlakkig wanneer jullie met mij te maken hebben. Ik speel nooit spelletjes met mensen. Als ik zeg dat ik iets zal doen, zal ik het beslist doen. Ik hoop dat elk van jullie iemand zal zijn die mijn woorden serieus neemt, en deze niet ziet als science fiction. Wat ik wil is concrete actie van jullie, niet jullie inbeeldingen. Vervolgens moeten jullie mijn vragen beantwoorden, die de volgende zijn:

1. Als je werkelijk een dienstdoener bent, kun je mij dan trouw van dienst zijn, zonder enig element van laksheid of negativiteit?

2. Als je ontdekt dat ik je nooit gewaardeerd heb, zul je dan nog altijd kunnen blijven en mij levenslang van dienst kunnen zijn?

3. Als ik nog steeds erg kil tegen je ben, al heb je veel moeite gedaan, zul je dan in anonimiteit voor mij kunnen blijven werken?

4. Als ik, nadat je je hebt ingezet voor mij, niet voldoe aan je pietluttige eisen, zul je dan ontmoedigd raken en teleurgesteld zijn in mij, of zelfs woedend worden en verwensingen roepen?

5. Als je altijd erg trouw bent geweest, met veel liefde voor mij, maar toch de kwelling ondergaat van ziekte, armoede en verlating door vrienden en familie, of enige andere tegenslagen in het leven verduurt, zullen je trouw aan mij en liefde voor mij dan nog in stand blijven?

6. Als niets van wat je je hebt voorgesteld in je hart evenaart wat ik heb gedaan, hoe zul je dan je toekomstige pad bewandelen?

7. Als je niets ontvangt van wat je hoopte te ontvangen, kun je dan nog steeds mijn volgeling blijven?

8. Als je het doel en de betekenis van mijn werk nooit hebt begrepen, kun je dan een gehoorzaam iemand zijn die niet willekeurig oordelen velt en conclusies trekt?

9. Kun je alle woorden koesteren die ik heb gesproken, en al het werk koesteren dat ik heb gedaan tijdens de periode waarin ik mij onder de mensheid heb bevonden?

10. Ben je in staat mijn trouwe volgeling te zijn, bereid om een leven van lijden te verdragen voor mij, al ontvang je niets?

11. Ben je in staat omwille van mij niet langer te denken aan, plannen te maken voor of je voor te bereiden op je toekomstige overlevingspad?

Deze vragen staan voor mijn definitieve vereisten aan jullie, en ik hoop dat jullie allemaal mij antwoorden kunnen geven. Als je aan een of twee dingen hebt voldaan die deze vragen jullie opdragen, dan moet je blijven streven. Als je geen enkele van deze vereisten kunt volbrengen, ben je beslist het soort persoon dat in de hel geworpen zal worden. Tegen zulke mensen hoef ik niets meer te zeggen, want ze zijn beslist geen mensen die met mij kunnen overeenstemmen. Hoe zou ik iemand in mijn huis kunnen houden die me in enige omstandigheid zou kunnen verraden? Wat betreft hen die me in de meeste omstandigheden nog steeds zouden kunnen verraden, ik zal hun functioneren bekijken voordat ik andere regelingen tref. Maar al diegenen die in staat zijn mij te verraden, in welke omstandigheden dan ook, zal ik nooit vergeten; ik zal ze in mijn hart onthouden, en wachten op de gelegenheid om ze hun slechte daden betaald te zetten. De vereisten die ik naar voren gebracht heb, zijn allemaal problemen die jullie in jezelf moeten onderzoeken. Ik hoop dat jullie allemaal er serieus over kunnen nadenken en niet oppervlakkig met mij omgaan. In de nabije toekomst zal ik de antwoorden die jullie me hebben gegeven controleren aan de hand van mijn vereisten. Tegen die tijd zal ik niets meer van jullie vereisen en geen ernstige vermaningen meer tot jullie richten. In plaats daarvan zal ik mijn gezag uitoefenen. Zij die moeten worden behouden, zullen worden behouden; zij die moeten worden beloond, zullen worden beloond; zij die moeten worden overgegeven aan Satan, zullen worden overgegeven aan Satan; zij die zwaar gestraft moeten worden, zullen zwaar gestraft worden; en zij die moeten vergaan, zullen worden vernietigd. Zo zal er niet langer meer iemand zijn om me in mijn dagen te hinderen. Geloof je mijn woorden? Geloof je in vergelding? Geloof je dat ik al die slechteriken zal straffen die mij misleiden en verraden? Hoop je dat die dag eerder komt of dat hij later komt? Ben je iemand die doodsbang is voor straf, of iemand die zich tegen mij zou verzetten, al moest hij straf ondergaan? Kun je je voorstellen, wanneer die dag komt, of je te midden van gejuich en gelach zult leven, of zult jammeren en knarsetanden? Wat voor einde hoop je te hebben? Heb je er ooit serieus over nagedacht of je voor honderd procent in mij gelooft of voor honderd procent aan mij twijfelt? Heb je ooit zorgvuldig overwogen wat voor gevolgen en uitkomsten je handelingen en gedrag over je zullen uitroepen? Hoop je werkelijk dat al mijn woorden één voor één zullen uitkomen, of ben je doodsbang dat mijn worden één voor één zullen uitkomen? Als je hoopt dat ik snel vertrek om mijn woorden te laten uitkomen, hoe moet je dan omgaan met je eigen woorden en daden? Als je niet op mijn vertrek hoopt en niet hoopt dat al mijn woorden onmiddellijk uitkomen, waarom geloof je dan sowieso in mij? Weet je werkelijk waarom je me volgt? Als de reden alleen maar het verbreden van je horizon is, dan hoef je niet zo veel moeite te doen. Als het is om gezegend te worden en aan de aankomende ramp te ontkomen, waarom ben je dan niet bezorgd over je eigen gedrag? Waarom vraag je jezelf niet of je aan mijn vereisten kunt voldoen? Waarom vraag je jezelf niet eveneens of je geschikt bent om de toekomstige zegeningen te ontvangen?

Jullie moeten goed nadenken over wat je doet

Afgaande op jullie doen en laten hebben jullie allemaal elke dag een passage met woorden nodig om jullie te voorzien en op peil te brengen. Jullie schieten namelijk te veel tekort, en jullie kennis en vermogen om te ontvangen zijn te ontoereikend. Jullie leven in jullie dagelijkse bestaan in een sfeer en omgeving zonder waarheid of deugdelijk verstand. Jullie ontberen het bestaanskapitaal en hebben niet het fundament om mij of de waarheid te kennen. Jullie geloof is slechts gebouwd op een vaag vertrouwen of op religieuze rituelen en kennis, geheel gebaseerd op leerstellingen. Ik bekijk elke dag jullie doen en laten en beschouw jullie intenties en slechte vruchten. Ik heb nooit iemand gevonden die zijn hart en geest waarlijk op mijn altaar heeft gelegd, mijn altaar dat nooit is verplaatst. Ik wil alle woorden die ik wil uitdrukken dan ook niet vruchteloos over een dergelijke mensheid uitgieten. Ik plan in mijn hart alleen mijn onvoltooide werk af te maken en om het heil te brengen aan de mensheid die ik nog moet redden. Desalniettemin wens ik dat allen die mij volgen mijn heil en de waarheid die mijn woord over de mens uitstort, ontvangen. Ik hoop dat je op een dag je ogen zult sluiten en dan een rijk zult zien waar een lieflijke geur de lucht vervult en stromen van levend water vloeien, niet een kleurloze, koude wereld waar donkere wolken de hemelen bevlekken en waar de jammergeluiden nooit ophouden.

Hij beschouwt elke dag de daden en gedachten van iedereen, die tegelijkertijd voorbereidingen op hun eigen toekomst zijn. Al de levenden moeten dit pad bewandelen, dat heb ik voor allen zo voorbestemd. Niemand kan hieraan ontsnappen en er gelden geen uitzonderingen. Ik heb talloze woorden gesproken en bovendien onnoemelijk veel werk verzet. Ik kijk elke dag toe terwijl ieder mens natuurlijkerwijs uitvoert wat hem volgens zijn inherente aard te doen staat en hoe zich dat ontwikkelt. Velen zijn al zonder het te weten het ‘juiste pad’ ingeslagen dat ik voor de openbaring van ieder soort mens heb ingesteld. Ik heb ieder soort mens al in verschillende omgevingen geplaatst, en allen hebben op hun eigen plaats hun inherente eigenschappen tentoongespreid. Er is niemand om ze te binden, niemand om ze te verleiden. Ze zijn volkomen vrij en wat ze uiten komt op natuurlijke wijze. Er is maar één ding dat ze in toom houdt, en dat zijn mijn woorden. Sommige mensen lezen mijn woorden dan ook met tegenzin en brengen mijn woorden nooit in praktijk en doen dat alleen maar om de dood te ontlopen. Aan de andere kant vinden anderen het moeilijk om de dagen door te komen zonder de leiding en voeding van mijn woorden, zodat zij zich te allen tijde op natuurlijke wijze aan mijn woorden vastklampen. Na verloop van tijd ontdekken ze dan het geheim van het menselijk leven, de bestemming van de mens en de waarde van het mens-zijn. De mensheid is niet meer dan dit in de tegenwoordigheid van mijn woord en ik laat dingen gewoon op hun beloop. Ik dwing mensen op geen enkele manier om naar mijn woorden te leven als fundament van hun bestaan. En zo observeren de mensen die nooit een geweten of waarde hebben in hun bestaan stilletjes hoe dingen gaan en zetten ze mijn woorden vervolgens abrupt aan de kant en doen ze wat ze maar willen. Ze worden moe van de waarheid en alles wat van mij komt. Bovendien zijn ze het moe om in mijn huis te blijven. Deze mensen vertoeven tijdelijk in mijn huis omwille van hun bestemming en om straf te ontlopen, zelfs in hun dienstbetoon. Maar hun intenties veranderen nooit en hun daden evenmin. Dit voedt alleen maar hun verlangen naar zegeningen, naar een enkele reis naar het koninkrijk waar ze dan eeuwig kunnen verblijven, en zelfs een reis naar de eeuwige hemel. Hoe meer ze ernaar verlangen dat mijn dag spoedig komt, hoe meer ze de waarheid als een obstakel, als een struikelblok op hun pad gaan zien. Ze kunnen bijna niet wachten om het koninkrijk te betreden en voor altijd van de zegeningen van het koninkrijk der hemelen te genieten, zonder de waarheid te hoeven nastreven of oordeel en tuchtiging te aanvaarden, en vooral zonder onderdanig in mijn huis te verblijven en te doen wat ik gebied. Deze mensen betreden mijn huis niet om met een oprecht hart naar de waarheid te zoeken of om samen te werken met mijn management. Ze zijn er enkel op uit om niet vernietigd te worden in het volgende tijdperk. Hun hart heeft dan ook nooit geweten wat de waarheid is of hoe de waarheid aan te nemen. Daarom hebben zulke mensen de waarheid nooit in praktijk gebracht of de extreme diepte van hun verdorvenheid ingezien. Toch zijn ze tot het einde als ‘dienaren’ in mijn huis verbleven. Ze wachten ‘geduldig’ de komst van mijn dag af en zijn onvermoeibaar terwijl ze door mijn manier van werken heen en weer worden geslingerd. Hoezeer ze zich ook inspannen en wat voor prijs ze ook hebben betaald, niemand zal zien dat ze voor de waarheid hebben geleden of iets voor mij hebben opgeofferd. In hun hart kunnen ze niet wachten om de dag te zien dat ik een einde maak aan het oude tijdperk. Ook willen ze dolgraag weten hoe groot mijn macht en gezag zijn. Maar waarvoor ze zich nooit hebben gehaast, is om zichzelf te veranderen en de waarheid na te streven. Ze hebben lief waar ik moe van ben en zijn moe van wat ik liefheb. Ze verlangen naar wat ik haat maar zijn tegelijkertijd bang om te verliezen wat ik verafschuw. Ze leven in deze goddeloze wereld maar haten die nooit en zijn ontzettend bang dat ik haar zal vernietigen. Ze houden er tegenstrijdige intenties op na: ze scheppen behagen in deze wereld die ik verafschuw, maar tegelijkertijd kijken ze ernaar uit dat ik deze wereld spoedig vernietig. Op die manier zullen ze het leed van vernietiging ontlopen en getransformeerd worden tot heren van het volgende tijdperk voordat ze van de ware weg zijn afgedwaald. Ze hebben de waarheid namelijk niet lief en zijn moe van alles wat van mij komt. Ze worden misschien een poosje ‘gehoorzame mensen’ om de zegeningen niet te verliezen, maar hun zucht naar zegeningen en hun angst om te vergaan en in de poel van vuur te belanden, zijn zonneklaar. Naarmate mijn dag nadert, wordt hun verlangen gestaag sterker. Hoe groter de ramp, hoe hulpelozer ze worden: ze weten niet waar ze moeten beginnen om mij te behagen en te voorkomen dat ze de zegeningen verliezen waar ze zo lang naar verlangd hebben. Zodra mijn hand het werk aanvangt, staan deze mensen te popelen om in de voorhoede te staan. Ze dringen zich uit alle macht naar de frontlinie van de troepen, vreselijk bang dat ik ze niet zal zien. Ze denken dat ze het juiste doen en zeggen, ongewis dat hun daden nooit betrekking op de waarheid hebben gehad en mijn plannen alleen maar verstoren en hinderen. Ze hebben zich misschien wel grote inspanning getroost met de wil en intentie om te volharden in moeilijkheden, maar alles wat ze doen heeft niets met mij te maken. Ik heb namelijk nooit gezien dat hun daden uit goede intenties voortkomen, laat staan dat ik ze iets op mijn altaar heb zien plaatsen. Zo zijn hun daden tegenover mij al deze jaren geweest.

Ik wilde jullie aanvankelijk van meer waarheden voorzien, maar aangezien jullie houding jegens de waarheid veel te koel en onverschillig is, moet ik het opgeven. Ik wil mijn energie niet verspillen en ik wil ook niet zien dat mensen die mijn woorden vasthouden toch in alle opzichten datgene doen wat tegen mij ingaat, mij zwartmaakt en mij lastert. Vanwege jullie houding en jullie menselijkheid geef ik jullie maar een klein deel van mijn woorden dat heel belangrijk voor jullie is, als mijn test onder de mensheid. Het is nu pas dat ik werkelijk bevestig dat mijn besluiten en plannen zijn afgestemd op wat jullie nodig hebben en dat ik bovendien beaam dat mijn houding jegens de mensheid correct is. Jullie daden voor mijn aangezicht gedurende vele jaren hebben mij het antwoord opgeleverd dat ik nooit eerder heb gekregen. En de vraag bij dit antwoord is: “Wat is de houding van de mens met betrekking tot de waarheid en de ware God?” Uit mijn inspanningen ten opzichte van de mens blijkt mijn gedegen liefde voor de mens. Uit de daden van de mens voor mijn aangezicht is dan weer gebleken dat de mens de waarheid verafschuwt en mij weerstaat. Ik bekommer mij te allen tijde om allen die mij hebben gevolgd, maar zij die mij volgen zijn nooit in staat om mijn woord te ontvangen. Ze zijn absoluut niet in staat om zelfs maar enige suggesties van mij aan te nemen. Dat doet mij nog het meeste verdriet. Niemand kan mij ooit begrijpen en bovendien kan niemand mij aanvaarden, ook al is mijn houding oprecht en zijn mijn woorden zachtaardig. Iedereen probeert het hun toevertrouwde werk te doen volgens zijn eigen ideeën. Ze zoeken mijn intenties niet en vragen al helemaal niet naar wat ik wil. Toch beweren ze mij trouw te dienen, terwijl ze tegen mij rebelleren. Velen geloven dat waarheden die voor hen onaanvaardbaar zijn of die ze niet in praktijk kunnen brengen helemaal geen waarheden zijn. Zulke mensen beschouwen mijn waarheden als iets om te ontkennen en terzijde te schuiven. De mens erkent mij dan tegelijkertijd alleen in woord als God, maar beschouwt mij ook als een outsider die niet de waarheid, de weg of het leven is. Niemand kent deze waarheid: Mijn woorden zijn voor altijd de onveranderlijke waarheid. Ik voorzie de mens van het leven en ben de enige gids voor de mensheid. De waarde en betekenis van mijn woorden zijn niet afhankelijk van de erkenning of aanvaarding ervan door de mensheid, maar worden bepaald door de substantie van de woorden zelf. Ook al kan niemand op deze aarde mijn woorden ontvangen, toch zijn de waarde van mijn woorden en hun hulp aan de mensheid door geen mens te peilen. Daarom, wanneer ik met de vele mensen te maken heb die tegen mijn woorden rebelleren, ze weerleggen of ze volkomen minachten, is mijn standpunt als volgt: de tijd en de feiten zullen mijn getuige zijn en aantonen dat mijn woorden de waarheid, de weg en het leven zijn. Ze zullen aantonen dat alles wat ik heb gezegd waar is en dat de mens ermee moet worden uitgerust en deze bovendien moet aanvaarden. Ik laat allen die mij volgen dit feit weten: zij die mijn woorden niet volledig kunnen aanvaarden, zij die mijn woorden niet in praktijk kunnen brengen, zij die geen doel in mijn woorden kunnen vinden en zij die geen heil kunnen ontvangen vanwege mijn woorden, zijn zij die door mijn woorden veroordeeld zijn en bovendien mijn redding hebben verbeurd; mijn roede zal nimmer van hen wijken.

16 april 2003

God is de bron van het leven van de mens

Vanaf het moment dat je huilend ter wereld komt, begin je je taak te vervullen. Voor Gods plan en voor Gods ordening neem je je rol aan en begin je aan je levensreis. Wat je achtergrond ook is, of wat de reis die voor je ligt ook is, niemand kan ontkomen aan de orkestraties en de regelingen van de Hemel en niemand is meester over zijn eigen lot. Alleen Hij die regeert over alle dingen is tot dergelijk werk in staat. Vanaf de dag dat de mens is ontstaan, heeft God steeds zo gewerkt: het beheren van het universum, het bepalen van de regels der verandering voor alle dingen en de baan waarin zij zich bewegen. Net als alle dingen, wordt de mens rustig en onbewust gevoed door de zoetheid en de regen en dauw van God. Net als alle dingen, leeft de mens onbewust onder de orkestratie van Gods hand. Hart en geest van de mens zijn in Gods hand en alles in het leven van de mens wordt door Gods ogen aanschouwd. Of je dit nu gelooft of niet, alle dingen, of ze nu levend of dood zijn, zullen verplaatsen, veranderen, vernieuwen en verdwijnen in overeenstemming met Gods gedachten. Dit is de manier waarop God leidinggeeft aan alle dingen.

Terwijl de nacht stilletjes nadert, is de mens onwetend, want het hart van de mens kan niet waarnemen hoe de nacht nadert of waar deze vandaan komt. Terwijl de nacht stilletjes wegglipt, verwelkomt de mens het daglicht, maar wat betreft de vraag waar het daglicht vandaan is gekomen en hoe het het duister van de nacht heeft verdreven, dat weet de mens zelfs nog minder en daarvan is hij zich zelfs nog minder bewust. Deze herhaaldelijke afwisseling van dag en nacht brengt de mens van de ene periode naar de andere, van de ene historische context naar de andere, terwijl het ook garandeert dat Gods werk in elke periode en Zijn plan voor elk tijdperk worden uitgevoerd. De mens is samen met God door deze perioden gelopen, maar weet niettemin niet dat God over het lot van alle dingen en levende wezens heerst, of hoe God alle dingen orkestreert en aanvoert. Dit is de mens sinds onheuglijke tijden tot de huidige dag ontgaan. Wat betreft het waarom: het komt niet doordat Gods handelingen te verborgen zijn of doordat Gods plan nog moet worden verwerkelijkt, maar doordat het hart en de geest van de mens te ver af staan van God, zozeer dat de mens in dienst blijft van Satan, zelfs terwijl hij God volgt – en hij beseft het nog altijd niet. Niemand zoekt actief Gods voetstappen en Gods verschijning, en niemand is bereid om te leven in de zorg en bewaring van God. In plaats daarvan wil men vertrouwen op de corrosie van Satan, de boosaardige, om zich aan te passen aan deze wereld en aan de bestaansregels die de slechte mensheid volgt. Op dit punt aangekomen zijn het hart en de geest van de mens het eerbetoon van de mens aan Satan en voeding voor Satan geworden. Sterker nog: het hart en de geest van de mens zijn een plek geworden waar Satan kan wonen, en een geschikte speelplaats voor Satan. Zodoende verliest de mens zonder het te beseffen zijn begrip van de principes van het menszijn en van de waarde en betekenis van het menselijk bestaan. Gods wetten en het verbond tussen God en de mens vervagen geleidelijk in het hart van de mens, en niet langer zoekt hij God of neemt hij God in acht. Met het verstrijken van de tijd begrijpt de mens niet langer waarom God hem heeft geschapen, noch begrijpt hij de woorden uit Gods mond en alles wat van God komt. Vervolgens begint de mens zich te verzetten tegen Gods wetten en verordeningen en raken zijn hart en geest afgestompt … God verliest de mens die Hij oorspronkelijk heeft geschapen en de mens verliest de wortel die hij oorspronkelijk had: dit is het verdriet van dit menselijke ras. In feite heeft God van het prilste begin tot tegenwoordig een tragedie opgevoerd voor de mensheid, waarin de mens zowel de hoofdrol speelt als het slachtoffer is. En niemand kan zeggen wie de regisseur van deze tragedie is.

In de uitgestrektheid van de wereld slibben oceanen dicht tot velden en stromen velden over tot ze oceanen worden, telkens weer. Behalve Hij die heerst over alles onder alle dingen, is niemand in staat dit menselijke ras te leiden en de weg te wijzen. Er is geen machtig iemand om te arbeiden of voorbereidingen te treffen voor dit menselijke ras, laat staan iemand die dit menselijke ras naar de bestemming van licht kan voeren en van aardse onrechtvaardigheden kan bevrijden. God betreurt de toekomst van de mensheid, Hij treurt over de val van de mensheid en het pijnigt Hem dat de mensheid stap voor stap marcheert richting verval en richting het punt waarop er geen weg terug is. Niemand heeft er ooit over nagedacht in welke richting zo’n mensheid die Gods hart heeft gebroken en Hem heeft afgezworen om de boosaardige te zoeken op weg kan zijn. Het is juist om deze reden dat niemand Gods toorn bespeurt, dat niemand een manier zoekt om God te bevallen of probeert dichter bij God te komen, en dat bovendien niemand probeert Gods verdriet en pijn te begrijpen. Zelfs na de stem van God te horen blijft de mens voortgaan op zijn eigen pad en volhardt hij in het afdwalen van God, het ontwijken van Gods genade en zorg en het mijden van Zijn waarheid; liever verkoopt hij zich aan Satan, de vijand van God. En wie heeft erover nagedacht – in het geval dat de mens volhardt in zijn koppigheid – hoe God zal handelen met betrekking tot deze mensheid die Hem heeft afgewezen zonder terug te kijken? Niemand weet dat de reden van Gods herhaalde herinneringen en vermaningen is dat Hij in Zijn handen een calamiteit als nooit tevoren heeft voorbereid, die ondraaglijk zal zijn voor het vlees en de ziel van de mens. Deze calamiteit is niet zomaar een bestraffing van het vlees, maar ook een bestraffing van de ziel. Dit moet je weten: wanneer Gods plan faalt, en wanneer Zijn herinneringen en vermaningen niet worden vergoed, wat voor woede zal Hij dan de vrije loop laten? Het zal zijn als niets wat ooit door enig schepsel is ervaren of gehoord. En zodoende zeg ik dat deze calamiteit zijn gelijke niet kent en nooit herhaald zal worden. Want Gods plan is om de mensheid slechts deze ene keer te scheppen en slechts deze ene keer te redden. Dit is de eerste keer, en het is ook de laatste. Daarom kan niemand de nauwgezette bedoelingen en de geestdriftige verwachting begrijpen waarmee God de mensheid deze keer redt.

God schiep deze wereld en bracht daarin de mens, een levend wezen dat Hij leven schonk. Vervolgens kreeg de mens ouders en familie en was niet langer alleen. Vanaf het moment dat de mens voor het eerst zijn ogen richtte op deze materiële wereld, was hij voorbestemd om binnen Gods ordening te bestaan. Gods levensadem ondersteunt elk levend wezen in zijn hele groei tot volwassenheid. Tijdens dit proces heeft niemand het idee dat de mens opgroeit onder de hoede van God. Men gelooft liever dat de mens opgroeit onder de liefhebbende zorg van zijn ouders en dat zijn opgroeien wordt bepaald door zijn eigen levensinstinct. Dit is omdat de mens niet weet wie zijn leven heeft geschonken of waar het vandaan is gekomen, laat staan dat hij weet hoe het instinct van het leven wonderen voortbrengt. Hij weet alleen dat voedsel de basis is waarop zijn leven voortgaat, dat doorzettingsvermogen de bron is van zijn bestaan en dat de overtuigingen in zijn gedachten het kapitaal zijn waarvan zijn overleving afhangt. De mens is zich totaal onbewust van de genade en voorziening van God, en dus verspilt hij het leven dat hem door God is geschonken… Niet één van deze mensheid waar God dag en nacht voor zorgt neemt het op zich om Hem te aanbidden. God blijft alleen aan de mens werken, over wie Hij geen verwachtingen meer koestert, zoals Hij dat gepland had. Dat doet Hij in de hoop dat de mens op een dag uit zijn droom zal ontwaken en zich plotseling de waarde en de betekenis van het leven zal realiseren, de prijs die God betaald heeft voor alles wat Hij hem heeft gegeven en het hevige verlangen waarmee God op het moment wacht waarop de mens naar Hem terugkeert. Niemand heeft ooit gekeken naar de geheimen van de oorsprong en voortzetting van het leven van de mens. Alleen God, die dit allemaal begrijpt, verdraagt in alle stilte de pijn en kwellingen die de mens Hem toedient, die alles heeft ontvangen van God, maar niet dankbaar is. De mens geniet van alles wat het leven brengt, als een vanzelfsprekende zaak, en evenzo is het een ‘vanzelfsprekende zaak’ dat God wordt verraden, vergeten en afgeperst door de mens. Zou het kunnen zijn dat Gods plan werkelijk zo belangrijk is? Zou het kunnen zijn dat de mens, dat levende wezen dat uit Gods hand is voortgekomen, werkelijk zo belangrijk is? Gods plan is absoluut belangrijk; echter, dit levende wezen dat is geschapen door de hand van God bestaat omwille van Zijn plan. Daarom kan God Zijn plan niet tenietdoen uit haat voor dit mensenras. Het is ten behoeve van Zijn plan en voor de adem die Hij uitademde dat God alle kwellingen ondergaat, niet voor het vlees van de mens, maar voor het leven van de mens. Dit doet Hij om niet het vlees van de mens terug te nemen, maar het leven dat Hij uitademde. Dit is Zijn plan.

Allen die in deze wereld komen moeten door het leven en de dood gaan, en de meesten van hen zijn door de cyclus van dood en hergeboorte gegaan. Zij die leven zullen spoedig sterven, en de doden zullen spoedig terugkeren. Dit alles is de levensloop die door God is geregeld voor elk levend wezen. Toch zijn deze loop en deze cyclus precies de waarheid waarvan God wenst dat de mens deze aanschouwt: dat het leven dat God de mens heeft geschonken grenzeloos is, niet gebonden door stoffelijkheid, tijd of ruimte. Dat is het mysterie van het leven dat God de mens heeft geschonken, en dat is het bewijs dat het leven van Hem kwam. Hoewel velen misschien niet geloven dat het leven van God kwam, geniet de mens onvermijdelijk alles wat van God komt, of men nu in Zijn bestaan gelooft of het ontkent. Mocht God op een dag plotseling van gedachten veranderen en alles weer willen opeisen dat bestaat in de wereld, en het leven dat Hij heeft gegeven terug willen nemen, dan zal alles ophouden te bestaan. God gebruikt Zijn leven om alle dingen te voorzien, zowel levende als levenloze dingen, en schept in alles de juiste orde met Zijn macht en gezag. Dit is een waarheid die niemand zich kan voorstellen of kan begrijpen, en deze onbegrijpelijke waarheden zijn precies de uitdrukking en een getuigenis van de levenskracht van God. Laat me je nu een geheim vertellen: de grootsheid van het leven van God en de macht van Zijn leven zijn ondoorgrondelijk voor enig wezen. Zo is het nu, zo was het in het verleden en zo zal het zijn in de toekomst. Het tweede geheim dat ik zal delen is dit: de levensbron van alle schepselen komt van God, hoe verschillend ze ook zijn in levensvorm of structuur; wat voor soort levend wezen je ook bent, je kunt je niet tegen het door God bepaalde levenspad keren. Hoe dan ook wil ik alleen dat de mens het volgende begrijpt: zonder Gods zorg, bewaring en voorziening kan de mens niet alles ontvangen waarvan het de bedoeling was dat hij het zou ontvangen, hoe zorgvuldig hij het ook probeert en hoe ingespannen hij ook worstelt. Zonder de levenstoevoer van God heeft het leven voor de mens geen waarde en betekenis meer. Hoe kan God het de mens, die lichtzinnig de waarde van Zijn leven verkwanselt, toestaan om zo zorgeloos te zijn? Zoals ik eerder heb gezegd: vergeet niet dat God de bron van je leven is. Als de mens niet alles koestert wat God heeft geschonken, zal God niet alleen terugnemen wat Hij in het begin gaf, maar zal Hij de mens de prijs van alles wat Hij heeft gegeven dubbel laten terugbetalen.

26 mei 2003

Het zuchten van de Almachtige

Er is een enorm geheim in je hart, waar je je nooit bewust van bent geweest, want je hebt steeds in een wereld zonder licht geleefd. Je hart en je geest zijn weggekaapt door de boze. Je ogen zijn verduisterd door duisternis en je kunt de zon aan de hemel niet zien, noch die twinkelende ster van de nacht. Je oren zijn verstopt met misleidende woorden en je hoort de donderende stem van Jehova niet, noch het geluid van de wateren die vloeien vanaf de troon. Je hebt alles verloren wat jou rechtens toebehoort, alles wat de Almachtige je heeft geschonken. Je bent een eindeloze zee van ellende binnengegaan, zonder macht tot redding, zonder hoop op overleving, en je worstelt alleen maar en haast je rond … Vanaf dat moment was je gedoemd om door de boze te worden geteisterd, ver verwijderd van de zegeningen van de Almachtige, buiten bereik van de voorzieningen van de Almachtige, een weg bewandelend waarvan geen terugkeer mogelijk is. Een miljoen oproepen kunnen je hart en je geest amper wekken. Je sluimert vast in de handen van de boze, die je heeft meegelokt naar een grenzeloos rijk zonder richtingaanwijzing of wegaanduidingen. Van toen af aan ben je je oorspronkelijke onschuld en zuiverheid kwijtgeraakt, en ben je de zorg van de Almachtige gaan ontwijken. In je hart stuurt de boze je in alle aangelegenheden en is hij je leven geworden. Je vreest hem, vermijdt hem of wantrouwt hem niet langer; in plaats daarvan behandel je hem als de God in je hart. Je begon hem te vereren, hem te aanbidden, en jullie tweeën zijn zo onafscheidelijk geworden als een lichaam en zijn schaduw, elkaar toegewijd in leven en dood. Je hebt geen idee waar je vandaan kwam, waarom je geboren bent of waarom je zult sterven. Je beschouwt de Almachtige als een vreemde; je kent Zijn oorsprong niet, laat staan alles wat Hij voor je heeft gedaan. Je hebt een hekel gekregen aan alles wat van Hem komt; je koestert het niet, noch ken je de waarde ervan. Je wandelt naast de boze, vanaf de dag waarop je de voorziening van de Almachtige ontving. Je hebt duizenden jaren aan orkanen en stormen met de boze doorstaan en je staat samen met hem op tegen de God die de bron van je leven was. Je weet niets van berouw, laat staan dat je op het randje staat om te vergaan. Je bent vergeten dat de boze je heeft verleid en geteisterd; je bent je oorsprong vergeten. Zo heeft de boze je bij elke stap tot aan de dag van vandaag toe geteisterd. Je hart en je geest zijn gevoelloos en verdorven gemaakt. Je bent opgehouden met klagen over de ergernissen van de mensenwereld; je gelooft niet langer dat de wereld onrechtvaardig is. Het interesseert je nog minder of de Almachtige al dan niet bestaat. Dit komt omdat je lang geleden de boze als je ware vader beschouwde en niet zonder hem kan. Dit is het geheim in je hart.

Bij het ochtendgloren begint er een morgenster te schijnen in het oosten. Dit is een ster die er eerder nooit was. Hij verlicht het kalme, twinkelende uitspansel, en wakkert het gedoofde licht in het hart van mensen weer aan. De mensheid is niet langer eenzaam dankzij dit licht, dat evenzeer op jou schijnt als op anderen. Toch blijf jij alleen vast in slaap in de donkere nacht. Je hoort geen geluid en ziet geen licht; je bent je niet bewust van de komst van een nieuwe hemel en aarde, van een nieuw tijdperk, want je vader zegt tegen je: “Mijn kind, sta niet op, het is nog vroeg. Het weer is koud, ga dus niet naar buiten, zodat je ogen niet door zwaard en speer worden doorboord.” Je vertrouwt alleen in je vaders vermaningen, omdat je gelooft dat alleen je vader gelijk heeft, aangezien je vader ouder is dan jij en hij heel veel van je houdt. Dergelijke vermaningen en dergelijke liefde leiden ertoe dat je niet meer gelooft in de legende dat er licht is in de wereld; ze weerhouden je ervan je te interesseren voor de vraag of er nog wel waarheid bestaat in deze wereld. Je durft niet meer te hopen op redding door de Almachtige. Je stelt je tevreden met de status quo, je kijkt niet langer uit naar de komst van het licht, kijkt niet langer uit naar de komst van de Almachtige zoals in de legende wordt verhaald. Alles wat mooi is, kan wat jou betreft niet weer tot leven gewekt worden, het kan niet bestaan. In jouw ogen verdwijnt de dag van morgen, de toekomst, voor de mensheid eenvoudigweg; wordt deze weggevaagd. Je klampt je uit alle macht vast aan je vaders kleren en deelt luchthartig in de ontberingen, ontzettend bang om je reisgenoot en de richting van je verre reis te verliezen. De uitgestrekte en vage mensenwereld heeft velen van jullie gevormd, onbevreesd en onverschrokken in het vervullen van de verschillende rollen van deze wereld. Ze heeft veel ‘krijgers’ gecreëerd zonder vrees voor de dood. Meer dan dat: ze heeft lichting na lichting versufte en verlamde menselijke wezens gemaakt die geen benul hebben van het doel van hun schepping. De ogen van de Almachtige onderzoeken ieder lid van het diep geteisterde mensdom. Wat Hij hoort is het gejammer van hen die lijden, wat Hij ziet is de schaamteloosheid van hen die geteisterd worden, en wat Hij voelt is de hulpeloosheid en angst van een mensdom dat de genade van redding is kwijtgeraakt. De mensheid wijst Zijn zorg af, kiest ervoor zijn eigen pad te bewandelen en probeert de kritische blik van Zijn ogen te ontlopen. Zij proeft liever de bitterheid van de diepe zee in het gezelschap van de vijand, tot de laatste druppel toe. Het zuchten van de Almachtige wordt niet langer gehoord door de mensheid; de handen van de Almachtige zijn niet langer bereid om deze tragische mensheid te strelen. Steeds herwint Hij en steeds verliest Hij weer, en zo wordt het werk dat Hij doet herhaald. Vanaf dat moment begint Hij moe te worden, Zich vermoeid te voelen, en dus staakt Hij het onderhanden werk en wandelt Hij niet langer te midden van de mensheid … De mensheid is zich totaal niet bewust van deze veranderingen, zich niet bewust van het komen en gaan, de droefheid en melancholie van de Almachtige.

Alles van deze wereld verandert snel met de gedachten van de Almachtige en onder Zijn ogen. Dingen waarvan de mensheid nooit heeft gehoord, zijn er plotseling, terwijl dingen die de mensheid al lang bezit stilletjes verdwijnen. Niemand kan de verblijfplaats van de Almachtige doorgronden, nog minder kan iemand bevroeden hoe transcendent en groots de levenskracht van de Almachtige is. Hij is transcendent omdat Hij kan waarnemen wat mensen niet kunnen waarnemen. Hij is groots omdat Hij de Ene is die door de mensheid is verlaten en de mensheid toch redt. Hij kent de betekenis van leven en dood, en meer dan dat: Hij weet welke regels geschikt zijn om het bestaan te besturen van de mensheid die Hij heeft geschapen. Hij is het fundament van het menselijk bestaan en Hij is de Verlosser die de mensheid weer uit de dood doet opstaan. He drukt blijde harten terneer met verdriet en verheft verdrietige harten met blijdschap, allemaal omwille van Zijn werk en omwille van Zijn plan.

De mensheid is afgedwaald van de voorziening voor het leven door de Almachtige, is zich niet bewust van het doel van het bestaan, maar is desalniettemin bang voor de dood. De mensen zijn zonder hulp of steun, toch schromen ze om hun ogen te sluiten, en ze harden zichzelf om zich in deze wereld onwaardig door het bestaan te sleuren, zakken vlees zonder gevoel voor hun eigen ziel. Je leeft op deze manier, zonder hoop, zoals anderen, zonder doel. Alleen de legendarische Heilige zal de mensen redden die, weeklagend in hun lijden, wanhopig verlangen naar Zijn komst. Tot dusver is dergelijk geloof niet verwezenlijkt in hen die bewustzijn ontberen. Toch verlangen de mensen er nog steeds zo naar. De Almachtige is barmhartig voor deze mensen die erg geleden hebben; Hij is deze mensen die bewustzijn ontberen tegelijkertijd zat, daar Hij te lang op antwoord van de mensheid heeft moeten wachten. Hij wil graag zoeken, je hart en je geest zoeken, om je water en voedsel te brengen en je op te wekken, opdat je niet langer zult dorsten en hongeren. Als je vermoeid bent en als je iets begint te voelen van de troosteloze verlatenheid van deze wereld, wees dan niet verloren, huil dan niet. Almachtige God, de Wachter, zal je komst op elk moment omarmen. Hij houdt aan je zijde de wacht, Hij wacht tot je omkeert en terugkeert. Hij wacht op de dag dat je plotseling je geheugen terugkrijgt: wanneer je beseft dat je van God kwam, dat je op een of ander moment je richting kwijtraakte, en op een of ander moment je bewustzijn op de weg verloor, en op een of ander moment een ‘vader’ verkreeg; wanneer je bovendien beseft dat de Almachtige altijd de wacht heeft gehouden en daar heel, heel lang gewacht heeft op je terugkeer. Hij heeft met wanhopig verlangen uitgekeken, gewacht op een reactie zonder antwoord. Zijn vaste wacht gaat elke prijs te boven, en is omwille van het menselijk hart en de menselijke geest. Deze vaste wacht is misschien voor onbepaalde tijd en misschien wel ten einde. Maar je dient precies te weten waar je hart en je geest zich op dit moment bevinden.

28 mei 2003

De tien bestuurlijke decreten waaraan Gods uitverkoren volk moet gehoorzamen in het Tijdperk van het Koninkrijk

1. De mens moet zichzelf niet groter maken of verheerlijken. Hij moet God aanbidden en verheerlijken.

2. Doe alles wat Gods werk ten goede komt, en niets wat de belangen van Gods werk schaadt. Verdedig Gods naam, Gods getuigenis en Gods werk.

3. Het geld, materiële objecten en alle eigendommen in Gods huishouden zijn offerandes die door de mens gegeven moeten worden. Niemand mag van deze offerandes genieten, behalve de priesters en God, want de offerandes van de mens zijn voor het genot van God, God deelt deze offerandes alleen met de priesters; niemand anders is bevoegd of heeft het recht om ook maar van enig deel te genieten. Alle offerandes van de mens (inclusief geld en materiële dingen waarvan genoten kan worden) worden aan God geschonken, niet aan de mens, en dus zou de mens er niet van moeten genieten; als de mens dat zou doen, betekent het dat hij offerandes steelt. Ieder die dat doet, is een Judas, want behalve dat hij een verrader was, deed Judas ook een greep in de geldbuidel.

4. De mens heeft een verdorven gezindheid en is bovendien bezeten van emoties. Daarom is het absoluut verboden dat twee personen van verschillend geslacht zonder toezicht samenwerken bij het dienen van God. Ieder die daarop wordt betrapt, zal, zonder uitzondering, worden verbannen.

5. Vel geen oordeel over God, en spreek niet oppervlakkig over zaken die met God te maken hebben. Doe wat de mens hoort te doen, en spreek zoals de mens hoort te spreken, ga niet over je limiet heen en overschrijd je grenzen niet. Bewaak je eigen tong en wees voorzichtig waar je je voeten neerzet om te vermijden dat je iets doet wat Gods gezindheid beledigt.

6. Doe wat de mens hoort te doen, kom je verplichtingen na, kom je verantwoordelijkheden na en houd je aan je plicht. Omdat je in God gelooft, moet je een bijdrage leveren aan Gods werk; als je dat niet doet, ben je ongeschikt om de woorden van God te eten en te drinken, en ongeschikt om in Gods huishouden te wonen.

7. Bij werk en kerkzaken moet je, naast aan God gehoorzamen, bij alles de instructies opvolgen van de persoon die door de Heilige Geest gebruikt wordt. Zelfs de kleinste overtreding is onacceptabel. Wees volkomen meegaand en maak geen analyse van goed of fout; wat goed of fout is, heeft niets met jou te maken. Jij moet je alleen bezighouden met absolute gehoorzaamheid.

8. Mensen die in God geloven, moeten God gehoorzamen en Hem aanbidden. Verheerlijk niemand en kijk naar niemand op; zet niet God op de eerste plaats, de mensen naar wie je opkijkt op de tweede plaats en jezelf op de derde plaats. Geen enkele persoon zou een plaats in jouw hart moeten hebben en je moet niet denken dat mensen – vooral hen die je vereert – op gelijk niveau staan met God, of dat ze Zijn gelijken zijn. Zoiets is voor God onverdraaglijk.

9. Houd je gedachten op het werk van de kerk. Zet de vooruitzichten van jouw eigen vlees opzij, wees gedecideerd ten aanzien van familieaangelegenheden, wijd je met heel je hart aan het werk van God, en zet Gods werk op de eerste plaats en je eigen leven op de tweede. Dit is de betamelijkheid van een heilige.

10. Familieleden die niet gelovig zijn (jouw kinderen, echtgenoot of echtgenote, zussen, ouders, enzovoort) moeten niet de kerk in gedwongen worden. Gods huishouden komt geen leden tekort en het is zinloos om die aantallen aan te vullen met mensen die nutteloos zijn. Al diegenen die niet van harte geloven, moeten niet de kerk binnengeleid worden. Dit decreet is aan alle mensen gericht. Jullie moeten ten aanzien van dit punt elkaar controleren, monitoren en eraan herinneren, en niemand mag het overtreden. Zelfs wanneer familieleden die niet van het geloof zijn met tegenzin de kerk binnengaan, mogen ze geen boeken krijgen, en geen nieuwe naam; zulke mensen horen niet bij Gods huishouden en hun toetreding tot de kerk moet met alle mogelijke middelen worden tegengehouden. Als de kerk in problemen komt vanwege een invasie van demonen, dan zul je zelf uitgebannen worden of zul je restricties opgelegd krijgen. Kortom, iedereen draagt hierin verantwoordelijkheid, maar je moet hier ook niet roekeloos mee omgaan, of het gebruiken om iemand iets op het persoonlijke vlak betaald te zetten.

Bijlage 1:

De verschijning van God heeft een nieuw tijdperk ingeluid

Gods zesduizendjarige managementplan loopt ten einde en de poort van het koninkrijk is al geopend voor iedereen die Zijn verschijning zoekt. Geliefde broeders en zusters, waar wachten jullie op? Wat is het dat jullie zoeken? Wachten jullie op de verschijning van God? Zijn jullie op zoek naar Zijn voetafdrukken? Hoezeer wordt er uitgekeken naar het verschijnen van God! En hoe moeilijk is het om Gods voetafdrukken te vinden! Wat moeten we doen, in een tijdperk zoals dit, in een wereld zoals deze, om getuigen te zijn van de dag waarop God verschijnt? Wat moeten we doen om de voetstappen van God bij te houden? Iedereen die wacht op het verschijnen van God staat voor dit soort vragen. Jullie allemaal hebben er meer dan eens over nagedacht – maar met welke uitkomst? Waar verschijnt God? Waar zijn Gods voetafdrukken? Hebben jullie het antwoord? Veel mensen zouden op deze manier antwoorden: “God verschijnt onder al diegenen die Hem volgen en Zijn voetafdrukken zijn in ons midden; zo eenvoudig is het!” Iedereen kan met een standaardantwoord komen, maar begrijpen jullie wat er bedoeld wordt met de verschijning van God of Zijn voetafdrukken? De verschijning van God verwijst naar Zijn komst op aarde om Zijn werk persoonlijk te doen. Met Zijn eigen identiteit en gezindheid, en op de manier die Hem eigen is, daalt Hij af onder de mensheid om het werk uit te voeren van het beginnen van een tijdperk en het beëindigen van een tijdperk. Dit soort verschijning is geen vorm van ceremonie. Het is geen teken, afbeelding, wonder of het een of andere grootse visioen, laat staan een soort religieus proces. Het is een echt en werkelijk feit dat iedereen kan aanraken en zien. Dit soort verschijning is er niet voor de vorm, of voor enige onderneming op de korte termijn; het is eerder voor een werkfase in Zijn managementplan. De verschijning van God is altijd betekenisvol en hangt altijd samen met Zijn managementplan. Wat hier verschijning wordt genoemd, is totaal anders dan het soort ‘verschijning’ waarbij God de mens begeleidt, leidt en verlicht. Elke keer wanneer Hij Zichzelf openbaart, voert God een fase van Zijn grote werk uit. Dit werk verschilt van het werk van elk ander tijdperk. Het is onvoorstelbaar voor de mens en is nooit door de mens ervaren. Het is werk dat een nieuw tijdperk begint en het oude tijdperk beëindigt, en het is een nieuw, verbeterd soort werk omwille van de redding van de mensheid; bovendien is dit werk dat de mensheid het nieuwe tijdperk binnenbrengt. Dit is wat de verschijning van God betekent.

Wanneer jullie eenmaal hebben begrepen wat de verschijning van God betekent, hoe moeten jullie dan Gods voetafdrukken zoeken? Deze vraag is niet moeilijk te verklaren: waar God ook maar verschijnt, zul je Zijn voetstappen vinden. Zo’n verklaring klinkt eenvoudig, maar is in de praktijk niet zo gemakkelijk, want veel mensen weten niet waar God verschijnt, laat staan waar Hij bereid is te verschijnen of zou moeten verschijnen. Sommigen geloven impulsief dat waar de Heilige Geest ook maar aan het werk is, God verschijnt. Of anders geloven ze dat waar er ook maar geestelijke figuren zijn, God verschijnt. Of anders geloven ze dat waar er ook maar mensen zijn met een voorname reputatie, God verschijnt. Laat ons even in het midden laten of zulke overtuigingen kloppen of niet. Om zo’n vraag uit te leggen, moeten we eerst een duidelijke doelstelling hebben: we zoeken de voetafdrukken van God. We zoeken geen geestelijke figuren, laat staan befaamde figuren; we volgen de voetafdrukken van God. Om deze reden is het voor ons gepast, aangezien we de voetafdrukken van God zoeken, om te zoeken naar Gods wil, naar de woorden van God, naar Zijn uitspraken – want waar er ook maar nieuwe woorden worden gesproken door God, is er de stem van God, en waar de voetstappen van God ook maar zijn, daar zijn Gods daden. Waar er ook maar de uitdrukking van God is, daar verschijnt God, en overal waar God verschijnt, daar bestaan de waarheid, de weg en het leven. Bij het zoeken naar de voetafdrukken van God, hebben jullie de woorden ‘God is de waarheid, de weg en het leven’ genegeerd. En zo zijn er veel mensen die, zelfs wanneer ze de waarheid ontvangen, niet geloven dat ze de voetafdrukken van God hebben gevonden. De verschijning van God erkennen ze al helemaal niet. Wat een ernstige vergissing! De verschijning van God kan niet worden gerijmd met de opvattingen van de mens, en God kan al helemaal niet verschijnen in opdracht van de mens. God maakt Zijn eigen keuzes en Zijn eigen plannen bij het doen van Zijn werk; bovendien heeft Hij Zijn eigen doelstellingen en Zijn eigen methodes. Wat voor werk Hij ook doet, het is voor Hem niet nodig om dat met de mens te bespreken of diens advies te vragen, laat staan om absoluut iedereen van Zijn werk op de hoogte te stellen. Dit is de gezindheid van God, die bovendien door iedereen zou moeten worden herkend. Als jullie graag getuige willen zijn van de verschijning van God, Gods voetstappen willen volgen, dan moeten jullie eerst afstand nemen van jullie eigen opvattingen. Jullie moeten niet eisen dat God dit of dat doet, laat staan Hem binnen je eigen grenzen plaatsen en Hem beperken tot je eigen opvattingen. In plaats daarvan zouden jullie jezelf dringend af moeten vragen hoe jullie Gods voetafdrukken moeten zoeken, hoe jullie Gods verschijning moeten aanvaarden en hoe jullie je moeten onderwerpen aan het nieuwe werk van God: dit is wat de mens moet doen. Aangezien de mens niet de waarheid is en de waarheid niet bezit, moet hij zoeken, aanvaarden en gehoorzamen.

Ongeacht of je Amerikaans, Brits of van enige andere nationaliteit bent, moet je buiten de beperkingen van je eigen nationaliteit treden, boven je eigen zelf uitstijgen en het werk van God bekijken vanuit het perspectief van een schepsel. Op deze manier zul je geen beperkingen opleggen aan de voetafdrukken van God. Dit komt doordat tegenwoordig veel mensen het onmogelijk achten dat God in een bepaald land of onder een bepaald volk zal verschijnen. Hoe diepgaand is de betekenis van Gods werk, en hoe belangrijk is de verschijning van God! Hoe kunnen de opvattingen en het denken van de mens die dingen ooit inschatten? En daarom zeg ik dat je door opvattingen over nationaliteit en etniciteit heen moet breken om de verschijning van God te zoeken. Alleen dan zul je niet worden beperkt door je eigen opvattingen; alleen zo zul je geschikt zijn om de verschijning van God te verwelkomen. Anders zul je in eeuwigdurende duisternis blijven en Gods goedkeuring nooit verkrijgen.

God is de God van de gehele mensheid. Hij beschouwt Zichzelf niet als het privé-eigendom van enig land of volk, maar zet Zich aan Zijn werk zoals Hij het heeft gepland, zonder door enige vorm of enig land of volk te worden beperkt. Misschien heb je je deze vorm nooit voorgesteld, of misschien is je houding tegenover deze vorm er een van ontkenning, of misschien worden het land waarin God Zich openbaart en het volk waaronder Hij Zich openbaart toevallig door iedereen gediscrimineerd en zijn het toevallig het meest achtergestelde land en volk op aarde. Toch heeft God Zijn wijsheid. Met Zijn grote kracht en door Zijn waarheid en Zijn gezindheid heeft Hij werkelijk een groep mensen gewonnen die met Hem op één lijn zit, en een groep mensen die Hij compleet wilde maken – een groep, door Hem overwonnen, die allerhande beproevingen, ellende en vervolging heeft doorstaan en Hem helemaal tot het einde kan volgen. Het doel van Gods verschijning, dat niet beperkt is door enige vorm of enig land, is Hem in staat stellen Zijn werk te voltooien zoals Hij het gepland heeft. Dit is net als toen God vlees werd in Judea: Zijn doel was om het werk van de kruisiging te voltooien door de gehele mensheid te verlossen. Toch geloofden de Joden dat God dat onmogelijk kon doen, en dachten ze dat God onmogelijk vlees kon worden en de gedaante van de Heer Jezus kon aannemen. Hun ‘onmogelijk’ werd de basis waarop ze God veroordeelden en zich tegen Hem verzetten, en leidde uiteindelijk tot de vernietiging van Israël. Tegenwoordig hebben veel mensen een vergelijkbare fout gemaakt. Uit alle macht verkondigen ze de aanstaande verschijning van God, en toch veroordelen ze tegelijkertijd Zijn verschijning; hun ‘onmogelijk’ beperkt weer eens de verschijning van God binnen de grenzen van hun verbeelding. En zo heb ik veel mensen in wild, bulderend gelach horen uitbarsten bij het tegenkomen van de woorden van God. Maar is dit gelach soms anders dan de veroordeling en godslastering van de Joden? Jullie zijn niet eerbiedig in aanwezigheid van de waarheid, laat staan dat jullie een houding van verlangen hebben. Het enige wat jullie doen, is willekeurig studeren en volslagen onbekommerd wachten. Wat valt er voor jullie te winnen door op die manier te studeren en te wachten? Denken jullie dat jullie persoonlijke begeleiding van God zullen ontvangen? Als je Gods uitspraken niet kunt onderscheiden, hoe ben je dan bevoegd om getuige te zijn van de verschijning van God? Waar God ook maar verschijnt, daar wordt de waarheid uitgedrukt en daar zal de stem van God zijn. Alleen zij die de waarheid kunnen aanvaarden, zullen de stem van God kunnen horen, en alleen zulke mensen zijn bevoegd om getuige te zijn van de verschijning van God. Laat je opvattingen varen! Word stil en lees deze woorden aandachtig. Als je naar de waarheid smacht, zal God je verlichten en zul je Zijn wil en Zijn woorden begrijpen. Laat jullie meningen over het ‘onmogelijke’ varen! Hoe meer er door mensen geloofd wordt dat iets onmogelijk is, hoe waarschijnlijker het zal gebeuren, want de wijsheid van God torent boven de hemelen uit, Gods gedachten zijn hoger dan de gedachten van de mens en het werk van God ontstijgt de grenzen van de gedachten en opvattingen van de mens. Hoe meer iets onmogelijk is, hoe meer er waarheid in zit die gezocht kan worden; hoe meer iets de opvattingen en verbeelding van de mens te boven gaat, hoe meer het de wil van God bevat. Dat komt doordat, waar Hij Zich ook openbaart, God nog steeds God is, en Zijn substantie nooit zal veranderen door de plek of manier van Zijn verschijning. De gezindheid van God blijft dezelfde, waar Zijn voetafdrukken ook zijn, en waar de voetafdrukken van God ook zijn, Hij is de God van de gehele mensheid, net zoals de Heer Jezus niet alleen de God van de Israëlieten is, maar ook de God van alle volkeren van Azië, Europa en Amerika, en bovendien de enige God in het hele heelal. Laat ons daarom Gods wil zoeken en Zijn verschijning ontdekken in Zijn uitspraken, en Zijn voetstappen bijhouden! God is de waarheid, de weg en het leven. Zijn woorden en Zijn verschijning bestaan gelijktijdig, en Zijn gezindheid en voetafdrukken staan te allen tijde open voor de mensheid. Geliefde broeders en zusters, ik hoop dat jullie de verschijning van God in deze woorden kunnen zien, Zijn voetstappen beginnen te volgen terwijl jullie een nieuw tijdperk binnenlopen, en de prachtige nieuwe hemel en aarde binnengaan die God heeft voorbereid voor wie op Zijn verschijning wacht!

Bijlage 2:

God beschikt over het lot van de gehele mensheid

Als leden van het menselijk ras en toegewijde christenen, is het de verantwoordelijkheid en plicht van ons allemaal om onze geest en lichaam op te offeren voor de volbrenging van Gods opdracht, want ons hele wezen kwam van God, en het bestaat dankzij de soevereiniteit van God. Als onze geesten en lichamen niet voor Gods opdracht zijn en niet voor de rechtvaardige zaak van de mensheid, dan zullen onze zielen het gevoel hebben dat ze degenen die als martelaren gestorven zijn voor Gods opdracht onwaardig zijn, en te meer God, die ons alles gegeven heeft, onwaardig zijn.

God heeft deze wereld geschapen, Hij heeft deze mensheid geschapen, en was ook de architect van de klassieke Griekse cultuur en menselijke beschaving. Alleen God troost deze mensheid, en alleen God zorgt dag en nacht voor deze mensheid. Menselijke ontwikkeling en vooruitgang zijn onscheidbaar van de soevereiniteit van God, en de geschiedenis en toekomst van de mensheid zijn onlosmakelijk met het ontwerp van God verweven. Als je een ware christen bent dan zul je zeker geloven dat de opkomst en ondergang van elk land of natie volgens het ontwerp van God verloopt. God alleen kent het lot van een land of natie, en God alleen beschikt over het verloop van deze mensheid. Als de mensheid een goed lot wil hebben, als een land een goed lot wil hebben, dan moet de mens in aanbidding naar God toe buigen, zich bekeren en belijden voor God, want anders zal het lot en de bestemming van de mensheid een onvermijdelijke catastrofe zijn.

Denk eens terug aan de tijd dat Noach de ark bouwde: de mensheid was enorm verdorven, de mensen waren van Gods zegening afgedwaald, werden niet meer door God verzorgd, en waren de beloften van God verloren. Ze leefden in duisternis, zonder het licht van God. Toen werden zij losbandig van aard en verloren ze zichzelf in gruwelijk verderf. Zulke mensen konden niet langer de belofte van God ontvangen; ze waren ongeschikt om het gezicht van God te zien, of om Gods stem te horen, want zij hadden God verlaten, hadden alles wat Hij hen gegeven had van zich afgeworpen en waren de lessen die Hij hen geleerd had vergeten. Hun hart dwaalde verder en verder van God af, en terwijl dit gebeurde, raakten zij verdorven buiten alle verstand en menselijkheid en werden steeds kwaadaardiger. Toen liepen zij steeds dichter op de dood af, en werden onderworpen aan de woede en straf van God. Alleen Noach aanbad God en ging het kwaad uit de weg, en was zo in staat om de stem van God en Zijn instructies te horen. Hij bouwde de ark volgens de instructies van Gods woord en bracht daar allerlei soorten levende wezens bijeen. En op die manier, toen alle voorbereidingen waren getroffen, liet God Zijn vernietiging los op de wereld. Alleen Noach en de overige zeven leden van zijn gezin overleefden de vernietiging, want Noach aanbad Jehova en ging het kwaad uit de weg.

Kijk nu eens naar de huidige tijd: zulke rechtvaardige mensen zoals Noach, die God konden aanbidden en het kwaad uit de weg konden gaan, bestaan niet meer. Maar God is deze mensheid nog steeds genadig, en vergeeft hen tijdens dit laatste tijdperk. God zoekt mensen die naar Zijn verschijning verlangen. Hij zoekt hen die in staat zijn om Zijn woorden te horen, hen die Zijn opdracht niet vergeten zijn en hun hart en hun lichaam aan Hem opofferen. Hij zoekt hen die zo gehoorzaam zijn als baby’s en geen weerstand aan Hem bieden. Als jouw toewijding aan God niet door enige macht of kracht gehinderd wordt, dan zal God je met instemming beschouwen en zal Hij je Zijn zegeningen geven. Als je een hoge positie hebt of een eerbare reputatie, over erg veel kennis beschikt, veel bezittingen hebt, en gesteund wordt door veel mensen, maar deze dingen je niet weerhouden om God te benaderen om Zijn roeping en Zijn opdracht te accepteren, om te doen wat God van je vraagt, dan zal alles wat je doet de aller gewichtigste zaak ter wereld zijn en de meest rechtvaardige onderneming van de mensheid. Als je de roeping van God verwerpt in het belang van status en je eigen doelen, dan zal alles wat je doet vervloekt en zelfs veracht worden door God. Misschien ben je president, of wetenschapper, een voorganger of een ouderling, maar het maakt niet uit hoe hoog je functie is, als je in je doen en laten op je kennis en vaardigheden rekent dan zul je altijd falen, en zul je altijd verstoken zijn van de zegeningen van God, want God accepteert geen van je daden, en Hij erkent niet dat je onderneming een rechtvaardige is, en accepteert niet dat je werkt ten bate van de mensheid. Hij zal zeggen dat alles wat je doet bedoeld is om de kennis en macht van de mensheid te gebruiken om de mens de bescherming van God te ontrukken, en de zegeningen van God te ontzeggen. Hij zal zeggen dat je de mensheid naar de duisternis leidt, richting de dood en naar de aanvang van een ongelimiteerd bestaan waarin de mens God en Zijn zegening verloren is.

Sinds de mens de sociale wetenschappen heeft uitgevonden, werd zijn verstand vervuld van kennis en wetenschap. Kennis en wetenschap werden gereedschap om de mens te regeren, en er is niet genoeg ruimte overgebleven voor de mens om God te aanbidden, er waren geen gunstige omstandigheden meer voor de aanbidding van God. De positie van God is steeds verder weggezakt in het hart van de mens. Zonder God in het hart is de innerlijke wereld van de mens donker, hopeloos en leeg. Vervolgens zijn er veel sociale wetenschappers, geschiedkundigen en politici naar voren gekomen om de theorieën van de sociale wetenschap en van de menselijke evolutie te verkondigen en andere theorieën die de waarheid dat God de mens geschapen heeft tegen te spreken, om het hart en het verstand van de mens te vullen. En zo zijn er steeds minder mensen die geloven dat God alles geschapen heeft en komen er steeds meer die geloven in de evolutietheorie. Steeds meer mensen beschouwen de verslagen van Gods werk en Zijn woorden in het tijdperk van het Oude Testament als mythen en legenden. In hun hart worden mensen onverschillig over de waardigheid en grootsheid van God, over het grondbeginsel dat God bestaat en over alles heerst. Het overleven van de mensheid en het lot van landen en naties zijn niet langer belangrijk voor hen. De mens leeft in een holle wereld en maakt zich alleen maar druk over eten, drinken en het nastreven van plezier. … Weinig mensen nemen het initiatief om uit te zoeken waar God vandaag de dag Zijn werk doet, of om te zien hoe Hij de bestemming van de mens organiseert en daarover beschikt. En zodoende raakt de menselijke beschaving onbewust steeds minder in staat om aan de wensen van de mensen te voldoen, en er zijn zelfs veel mensen van mening dat zij die in een dergelijke wereld leven minder gelukkig zijn dan degenen die al heengegaan zijn. Zelfs mensen uit landen die ooit een hoge beschaving hadden uiten zulke grieven. Want zonder het leiderschap van God maakt het niet uit hoezeer leiders en sociologen hun hersenen laten kraken om de menselijke beschaving te behouden: het baat niet. Niemand kan de leegte in een mensenhart vullen want niemand kan de plaats innemen van het leven, en geen enkele sociale theorie kan de mens bevrijden van de leegte waaraan hij lijdt. Wetenschap, kennis, vrijheid, democratie, vrije tijd, comfort; dergelijke zaken brengen de mens slechts tijdelijk soelaas. Zelfs met deze dingen is het nog steeds onvermijdelijk dat de mens zondigt en over de ongerechtigheden van de samenleving klaagt. Deze dingen kunnen niet de hunkeringen en verlangens van de mens beperken om onderzoek te doen. Dit is zo omdat de mens door God gemaakt is en de zinloze opofferingen en zoektochten van de mens alleen maar meer onrust kunnen voortbrengen en er alleen maar voor kunnen zorgen dat de mens in een constante staat van angst leeft en niet zal weten hoe hij de toekomst van de mensheid tegemoet kan treden, of hoe hij de weg naar de toekomst aan zal kunnen. Vergeleken met de angst die hij voelt voor wetenschap en kennis, zal de mens zelfs nog banger worden van het gevoel van leegte. In deze wereld, ongeacht of je in een vrij land woont of in een land zonder mensenrechten, ben je compleet machteloos om aan het lot van de mensheid te ontsnappen. Of je nu regeert of geregeerd wordt, je kunt echt niet ontsnappen aan het verlangen om het lot, de raadselen en de bestemming van de mensheid te onderzoeken, nog minder ben je in staat te ontsnappen aan het verwarrende gevoel van leegte. Dit soort fenomenen, die gewoon zijn voor de gehele mensheid, worden door sociologen sociale fenomenen genoemd, maar geen groot mens kan naar voren treden om die problemen op te lossen. De mens is tenslotte maar een mens, en de plaats en het leven van God kunnen door geen enkel mens vervangen worden. De mensheid heeft niet alleen behoefte aan een rechtvaardige samenleving waarin iedereen goed gevoed, gelijk en vrij is; wat de mensheid nodig heeft is de redding van God en Zijn levensvoorzieningen aan hen. Alleen wanneer de mens Gods levensvoorzieningen en Zijn redding ontvangt kunnen de benodigdheden, de drang om te onderzoeken, en de spirituele leegte van de mens worden opgelost. Als de mensen van een land of natie niet in staat zijn om de redding en zorg van God te ontvangen, dan bewandelt zo’n land of natie de weg naar verval, naar de duisternis, en zal door God worden vernietigd.

Misschien is jouw land momenteel welvarend, maar als je je mensen toelaat om van God af te dwalen, dan zal het steeds meer de zegeningen van God mislopen. De beschaving van je land zal steeds meer onder de voet worden gelopen en weldra zullen de mensen tegen God opstaan en de hemel vervloeken. En zo zal het lot van een land buiten medeweten van de mens worden geruïneerd. God zal machtige naties laten opstaan om de landen die God vervloekt heeft onder handen te nemen, en misschien zelfs van de aardbodem te laten verdwijnen. De opkomst en ondergang van een land of natie hangt ermee samen of haar leiders God aanbidden, en of zij hun mensen zodanig leiden dat zij dichter tot God komen en Hem aanbidden. En toch, in dit laatste tijdperk, omdat de mensen die God waarlijk zoeken en aanbidden steeds zeldzamer zijn, verschaft God speciale genade aan landen waarin het christendom de staatsreligie is. Hij brengt die landen samen om de relatief rechtvaardige partij van de wereld te vormen, terwijl de atheïstische landen en die landen die niet de ware God aanbidden, de tegenstanders worden van de rechtvaardige partij. Op deze manier heeft God niet alleen een plaats in de mensheid van waaruit Hij Zijn werk kan doen, maar heeft Hij ook landen tot Zijn beschikking die een rechtvaardig gezag kunnen uitoefenen, waardoor landen die zich tegen Hem verzetten sancties en beperkingen opgelegd kunnen worden. Toch, ondanks dit alles, komen er nog steeds niet meer mensen naar voren om God te aanbidden, want de mens is te ver van Hem afgedwaald, en de mens is God al te lang vergeten. Op aarde blijven alleen landen die rechtvaardigheid uitoefenen en weerstand bieden aan onrechtvaardigheid. Maar dit is verre van de wensen van God, want geen enkele regering staat God toe om aan het hoofd te staan van hun volk, en geen enkele politieke partij zal haar mensen bijeenroepen om God te aanbidden. God heeft Zijn rechtmatige plaats in het hart van elk land, elke natie, elke regeringspartij en zelfs het hart van elk mens verloren. Ook al bestaan er rechtvaardige invloeden in de wereld, een regering waarbij God geen plaatst heeft in het hart van de mensheid is fragiel. Zonder de zegen van God zal het politieke strijdperk een chaos worden en niet tegen een klap opgewassen zijn. Om zonder de zegen van God te leven is voor de mens als leven zonder zon. Ongeacht hoe ijverig regeringsleiders aan hun volk bijdragen, ongeacht hoeveel rechtvaardige conferenties de mensen beleggen, niets van dat alles zal het getij doen keren of het lot van de mensheid wijzigen. De mens gelooft dat een land waarin mensen gevoed en gekleed zijn, waarin ze vreedzaam samenleven, een goed land is en een goede leiding heeft. Maar God denkt van niet. Hij gelooft dat een land waarin niemand Hem aanbidt er een is dat Hij zal vernietigen. De gedachtegang van de mens verschilt te veel van die van God. Dus als een staatshoofd God niet aanbidt, dan is het lot van dat land tragisch en het land zal geen bestemming hebben.

God doet niet mee met de politiek van mensen, maar het lot van een land of natie wordt bestuurd door God. God bestuurt deze wereld en het hele heelal. Het lot van de mens en het plan van God zijn nauw verbonden, en geen enkel mens, land of natie is van de soevereiniteit van God ontheven. Als de mens zijn lot wil kennen moet hij voor God verschijnen. God zal hen die Hem volgen en aanbidden laten gedijen en zal hen die zich tegen Hem verzetten en Hem afwijzen in verval doen geraken en laten uitsterven.

Denk aan de scene in de Bijbel waarin God Sodom vernietigde en denk ook aan hoe Lots vrouw een zoutpilaar werd. Herinner je je hoe de mensen van Ninevé zich in zak en as bekeerden van hun zonden en denk aan wat er gebeurde nadat de Joden Jezus aan het kruis nagelden, 2.000 jaar geleden. De Joden werden verdreven uit Israël en vluchtten naar alle landen van de wereld. Velen werden gedood, en de hele Joodse natie werd onderworpen aan de nooit eerder voorgekomen pijn van de vernietiging van hun land. Ze hadden God aan het kruis genageld – een gruwelijke zonde begaan – en Gods gezindheid geprovoceerd. Ze moesten voor hun daden betalen en al de consequenties van hun daden dragen. Ze veroordeelden God, verwierpen God, en daarom hadden ze maar één lot: ze werden gestraft door God. Dit was de bittere consequentie en rampspoed die hun leiders voor hun land en natie veroorzaakt hadden.

Heden ten dage is God naar de aarde teruggekeerd om Zijn werk te doen. Zijn eerste halte is het toonbeeld van dictatoriaal leiderschap: China, het onwankelbare bolwerk van atheïsme. Door Zijn wijsheid en macht heeft God een groep mensen verkregen. In deze periode is Hij op allerlei manieren door China’s regeringspartij opgejaagd, en onderworpen aan groot lijden, zonder dat Hij een plaats had om Zijn hoofd te ruste te leggen, zonder een schuilplaats te kunnen vinden. Ondanks dit gaat God verder met het werk dat Hij van plan is te doen: Hij laat Zijn stem horen en verspreidt het evangelie. Niemand kan de almacht van God peilen. In China, een land dat God als vijand beschouwt, is God nooit opgehouden met Zijn werk. In plaats daarvan hebben meer mensen Zijn werk en woord geaccepteerd, want God redt elk menselijk individu in de hoogst mogelijke mate. Wij vertrouwen dat geen enkel land en geen enkele macht in de weg kan staan van wat God wil bereiken. Zij die Gods werk dwarsbomen, zich tegen het woord van God verzetten en het plan van God verstoren of aantasten zullen uiteindelijk door God worden gestraft. Wie het werk van God tart zal naar de hel worden gestuurd; elk land dat het werk van God tart zal worden vernietigd; elke natie die opstaat om zich tegen het werk van God te keren zal van de aardbodem worden weggevaagd en zal niet meer bestaan. Ik heb het dringende verzoek aan de mensen van alle naties, van alle landen en zelfs van alle industrieën om te luisteren naar de stem van God, om het werk van God te aanschouwen en om aandacht te schenken aan het lot van de mensheid, om zodoende van God de allerheiligste te maken, de meest eerbare, de allerhoogste en het enige onderwerp van aanbidding voor de mensheid, en om toe te staan dat de gehele mensheid onder de zegening van God leeft, net zoals de afstammelingen van Abraham onder de belofte van Jehova leefden, en net zoals Adam en Eva, die God als eerste schiep, leefden in de hof van Eden.

Het werk van God welt op als een machtige golf. Niemand kan Hem tegenhouden en niemand kan Zijn voortgang stoppen. Alleen zij die zorgvuldig naar Zijn woorden luisteren, en die naar Hem zoeken en dorsten, kunnen Zijn voetstappen volgen en Zijn belofte ontvangen. Zij die dat niet doen zullen worden onderworpen aan overweldigende rampspoed en welverdiende straf.

Bijlage 3:

De mens kan alleen gered worden onder Gods management

Iedereen voelt dat het management van God vreemd is. Mensen denken namelijk dat het management van God niets met de mens van doen heeft. Zij denken dat dit management het werk van God alleen is, Gods eigen zaak is. De mensheid is dan ook onverschillig jegens het management van God. Zo is het heil van de mensheid vaag en onduidelijk geworden, niet meer dan holle retoriek. Ook al volgt de mens God om te worden gered en de heerlijke bestemming in te gaan, de mens bekommert zich niet om hoe God Zijn werk doet. Het maakt de mens niet uit wat God van plan is en wat hij zelf moet doen om gered te worden. Dat is echt tragisch! Het heil van de mens is onlosmakelijk met het management van God verbonden en is zeker niet los te zien van Gods plan. Toch geeft de mens niets om het management van God en raakt hij steeds verder van Hem verwijderd. Daardoor zijn er steeds meer mensen ontstaan die totaal niet op de hoogte zijn van zaken die nauw verband houden met de kwestie van de redding – zoals de vraag wat de schepping is, wat geloof in God is, hoe je God moet aanbidden enzovoort. Op dit punt moeten we dan ook over het management van God praten. Zo kan iedere volgeling duidelijk het belang inzien om God te volgen en in Hem te geloven. Zij zijn dan ook in staat om zorgvuldiger het pad te kiezen dat zij behoren te bewandelen, in plaats van God alleen te volgen om zegeningen te verkrijgen, rampspoed te vermijden of succes te oogsten.

Hoewel het management van God voor de mens diepzinnig mag lijken, is het voor de mens niet ondoorgrondelijk. Al het werk van God houdt immers verband met Zijn management, heeft betrekking op het heilswerk ten behoeve van de mens, en heeft te maken met het leven en de bestemming van de mensheid. Het werk dat God onder en aan de mens verricht, is zeer praktisch en zinvol te noemen. Dat werk kan de mens zien en ervaren, het is verre van abstract. Als de mens niet al het werk dat God doet kan aanvaarden, wat is dan de betekenis van dit werk? En hoe kan dat management tot redding van de mens leiden? Velen die God volgen, maken zich alleen druk over de vraag hoe ze zegeningen kunnen verkrijgen of rampspoed kunnen afwenden. Zodra Gods werk en management worden genoemd, worden ze stil en haken ze af. Ze denken dat het begrijpen van zulke vervelende kwesties niet zal helpen hun leven te laten groeien of enig profijt zal opleveren. Daarom besteden ze er weinig aandacht aan, ook al hebben ze Gods management gehoord. Ze beschouwen het niet als iets kostbaars om aan te nemen en nog minder ontvangen ze het als een deel van hun leven. Zulke mensen volgen God met slechts één eenvoudig doel, en dat doel is om zegeningen te ontvangen. Dergelijke mensen kunnen niet de moeite nemen om aan iets anders aandacht schenken als het niet rechtstreeks met dat doel te maken heeft. Voor hen is geen doel om te geloven in God meer legitiem dan zegeningen ontvangen – het is wat hun geloof de moeite waard maakt. Als iets niet bijdraagt aan het behalen van dit doel, dan blijven ze zich er helemaal niets van aantrekken. Dat is het geval met de meeste mensen die tegenwoordig in God geloven. Hun doel en intentie lijken legitiem, want terwijl ze in God geloven, putten zij zich ook uit voor God, wijden zich toe aan God en vervullen hun plicht. Ze geven hun jeugd op, laten familie en carrière achter zich en spannen zich zelfs druk doende jarenlang ver van huis in. Omwille van hun uiteindelijke doel stellen ze hun eigen interesses bij, veranderen ze hun kijk op het leven en zelfs de richting waarin ze zoeken. Toch kunnen ze het doel van hun geloof in God niet veranderen. Ze maken zich druk om hun eigen idealen na te jagen. Hoe lang de weg ook is, hoeveel moeilijkheden en obstakels er onderweg ook zijn, ze blijven doorzetten en onbevreesd voor de dood. Welke kracht zet hen ertoe aan zich zo te blijven toewijden? Is het hun geweten? Is het hun grote en edele karakter? Is het hun vastberadenheid om tot het einde toe tegen de machten van het kwaad te strijden? Is het hun geloof om te getuigen van God zonder een beloning te zoeken? Is het hun trouw waardoor ze bereid zijn alles op te geven om aan Gods wil te voldoen? Of is het hun geest van toewijding dat ze altijd afzien van extravagante eisen voor zichzelf? Dat iemand die het werk van Gods management nooit heeft begrepen toch zoveel geeft, is gewoonweg een verbazingwekkend wonder! Laten we nu even niet bespreken hoeveel deze mensen hebben gegeven. Hun gedrag is onze analyse echter wel meer dan waard. Kunnen er andere redenen zijn dan de voordelen die eraan kleven, waarom mensen die God nooit begrijpen toch zoveel voor Hem geven? Daarin ontwaren we een niet eerder vastgesteld probleem: de relatie van de mens met God berust alleen op naakt eigenbelang. Het gaat om een relatie tussen een ontvanger en een gever van zegeningen. Om het duidelijk te stellen, het is verwant aan de relatie tussen werknemer en werkgever. De werknemer werkt alleen om de beloningen van de werkgever te ontvangen. In een dergelijke relatie is er geen affectie, alleen een transactie. Er is geen liefde geven of liefde ontvangen, alleen liefdadigheid en genade. Er is geen begrip, alleen onderdrukte verontwaardiging en bedrog. Er is geen intimiteit, alleen een onoverbrugbare kloof. Wie kan het tij nog keren, nu dat het zover gekomen is? En hoeveel mensen kunnen werkelijk inzien hoe uiterst serieus deze relatie is geworden? Wanneer mensen zich storten in de vreugde van gezegend zijn, ben ik ervan overtuigd dat niemand zich kan indenken hoe pijnlijk en afzichtelijk een dergelijke relatie met God is.

Het meest bedroevende van het geloof van de mensheid in God is dat de mens zijn eigen zaken te midden van het werk van God regelt en zich niets van Gods management aantrekt. De mens faalt bovenal in het volgende: hij wil zich wel aan God onderwerpen en Hem aanbidden, maar tegelijkertijd creëert hij zijn eigen ideale bestemming. De mens berekent hoe hij de grootste zegeningen en de beste bestemming kan verkrijgen. Zelfs als mensen beseffen hoe meelijwekkend, haatdragend en zielig ze zijn, hoevelen kunnen dan hun idealen en hoop meteen aan de kant zetten? En wie kan zich inhouden en niet langer alleen aan zichzelf denken? God heeft mensen nodig die nauw met Hem willen samenwerken om Zijn management te kunnen aanvullen. Hij heeft mensen nodig die hun lichaam en geest toewijden aan het werk van Zijn management en zich zo aan Hem onderwerpen. Hij heeft geen mensen nodig die Hem elke dag met uitgestrekte hand ergens om bedelen. Hij heeft al helemaal geen mensen nodig die een beetje geven en dan op een beloning wachten. God verafschuwt mensen die enige inzet tonen en verder op hun lauweren rusten. Hij haat die kille mensen die een hekel hebben aan het werk van Zijn management en die alleen maar over de hemel en hun zegeningen willen praten. Hij heeft nog meer verachting voor mensen die hun voordeel doen met het werk dat Hij voor het heil van de mensheid doet. Deze mensen hebben zich namelijk nooit iets aangetrokken van wat God wil bereiken en tot stand brengen met het werk van Zijn management. Zij zijn alleen op de zegeningen uit die het werk van God te bieden heeft. Gods hart laat hen koud, ze zijn alleen met hun eigen toekomst en lot bezig. Mensen die een hekel hebben aan het werk van Gods management hebben geen enkele interesse in Gods wil en in hoe God de mensheid redt. Zij doen allemaal gewoon wat zij willen, los van het werk van Gods management. God gedenkt hun gedrag niet, Hij keurt het niet goed en kijkt er zeker niet met genoegen op neer.

In de uitgestrekte ruimte van het heelal en het firmament zijn er talloze schepsels die leven en zich reproduceren, die de cyclische wet van het leven volgen en zich aan één constante regel houden. Wie sterft, neemt de verhalen van de levenden mee. En wie leeft, herhaalt dezelfde tragische geschiedenis van wie om het leven is gekomen. De mensheid kan niet anders dan zich afvragen: Waarom leven we? En waarom moeten we sterven? Wie bestuurt deze wereld? En wie heeft deze mensheid geschapen? Is de mensheid echt door moeder natuur geschapen? Heeft de mensheid haar eigen lot echt in eigen hand? … Dit zijn de vragen die de mensheid al duizenden jaren steeds opnieuw stelt. Helaas is de mens steeds dorstiger geworden naar wetenschap naarmate zij meer geobsedeerd raakte door deze vragen. De wetenschap biedt kortstondige bevrediging en tijdelijke geneugten van het vlees, maar is verre van toereikend om de mens te verlossen van de eenzaamheid en nauwelijks verhulde angst en hulpeloosheid diep in zijn hart. De mens gebruikt uitsluitend wetenschappelijke kennis die hij met het blote oog kan waarnemen en die hij met zijn brein kan begrijpen om zijn hart te verdoven. Toch is dergelijke wetenschappelijke kennis niet voldoende om de mensheid tegen te houden om mysteriën te onderzoeken. De mens weet eenvoudigweg niet wie de Vorst van het universum en alle dingen is, laat staan wat de oorsprong en toekomst van de mensheid is. De mensheid leeft gewoon, noodgedwongen, te midden van deze wet. Niemand kan eraan ontkomen en niemand kan er verandering in aanbrengen. Er is er onder alle dingen en in de hemel namelijk maar Een die van eeuwigheid tot eeuwigheid soevereiniteit over alles heeft. Hij is die Ene die nooit door de mens is aanschouwd, die Ene die nooit door de mensheid is gekend, in Wiens bestaan de mensheid nooit heeft geloofd. Toch is Hij die Ene die de adem in de voorouders van de mens blies en de mensheid leven gaf. Hij is die Ene die de mensheid voorziet en voedt, waardoor zij kan bestaan en Hij is die Ene die de mensheid tot op de dag van vandaag heeft geleid. Bovendien is Hij en Hij alleen die Ene waarvan de mensheid afhankelijk is om te kunnen overleven. Hij heeft soevereiniteit over alle dingen en bestuurt alle levende wezens in het universum. Hij beheerst de vier seizoenen en Hij roept wind, vorst, sneeuw en regen op. Hij brengt de mensheid zonneschijn en luidt de nacht in. Hij bereidde de hemelen en de aarde, voorzag de mens van de bergen, meren en rivieren met alle levende dingen daarin. Zijn daden zijn alomtegenwoordig, Zijn macht is alomtegenwoordig, Zijn wijsheid is alomtegenwoordig en Zijn gezag is alomtegenwoordig. Al deze wetten en regels zijn de belichaming van Zijn daden en deze geven allemaal blijk van Zijn wijsheid en gezag. Wie kan zich aan Zijn soevereiniteit onttrekken? En wie kan zich buiten Zijn plannen plaatsen? Alle dingen bestaan onder Zijn blik, alle dingen leven bovendien onder Zijn soevereiniteit. Zijn daden en Zijn macht laten de mensheid geen andere keus dan te erkennen dat Hij werkelijk bestaat en soevereiniteit over alle dingen heeft. Niets of niemand anders dan Hij kan het universum gebieden, laat staan onophoudelijk deze mensheid voorzien. Of je de daden van God nu wel of niet herkent en of je nu wel of niet in het bestaan van God gelooft, het lijdt geen twijfel dat je lot binnen Gods ordening ligt. Het lijdt ook geen twijfel dat God altijd soevereiniteit over alle dingen zal hebben. Zijn bestaan en gezag zijn niet afhankelijk van het feit of de mens die nu wel of niet herkent en begrijpt. Alleen Hij kent het verleden, het heden en de toekomst van de mens. Alleen Hij kan het lot van de mensheid bepalen. Of je dit feit nu wel of niet kunt aanvaarden, de mensheid zal dit alles binnen afzienbare tijd met eigen ogen aanschouwen. Dit feit zal God spoedig aan het licht brengen. De mens leeft en sterft onder het toeziend oog van God. De mens leeft ter wille van het management van God. Wanneer hij zijn ogen voor het laatst sluit, is dat ook voor datzelfde management. De mens komt en gaat, steeds opnieuw, heen en weer. Dat maakt allemaal zonder uitzondering deel uit van de heerschappij en de plannen van God. Gods management gaat altijd voort en is nooit opgehouden. Hij zal de mensheid bewust maken van Zijn bestaan, in Zijn heerschappij laten vertrouwen, Zijn daden laten aanschouwen en tot Zijn koninkrijk laten terugkeren. Dit is Zijn plan en het werk dat Hij al duizenden jaren uitvoert.

Het werk van Gods management begon bij de schepping van de wereld en de mens staat centraal in dit werk. Je kunt zeggen dat Gods schepping van alle dingen er omwille van de mens is. Het werk van Zijn management strekt zich over duizenden jaren uit. Dat werk gebeurt niet in luttele minuten of seconden of een oogwenk, en evenmin in een of twee jaar. Hij moest immers meer dingen scheppen die nodig zijn voor het overleven van de mens. Denk bijvoorbeeld aan de zon, de maan, allerlei levende wezens, voedsel plus een leefomgeving voor de mensheid. Dit was het begin van Gods management.

Daarna droeg God de mensheid over aan Satan. De mens leefde onder het domein van Satan, wat gaandeweg leidde tot Gods werk in het eerste tijdperk: het verhaal van het Tijdperk van de Wet … Gedurende enkele duizenden jaren van het Tijdperk van de Wet raakte de mensheid gewend aan de leiding van het Tijdperk van de Wet. Men begon er lichtvaardig mee om te gaan en zich langzaam maar zeker aan de zorg van God te onttrekken. Zo kwam het dat ze niet alleen onder de wet vielen maar ook afgoden aanbaden en slechte dingen deden. Ze genoten de bescherming van Jehova niet meer. Ze leefden eigenlijk alleen maar voor het altaar in de tempel. Het werk van God was in feite lang daarvoor al niet meer onder hen. Ook al hielden de Israëlieten vast aan de wet en gebruikten ze de naam van Jehova, en geloofden ze zelfs met trots dat alleen zij het volk en de uitverkorenen van Jehova waren, onttrok de heerlijkheid van God zich onopgemerkt aan hen …

Wanneer God Zijn werk doet, verlaat Hij de ene plaats altijd onopgemerkt terwijl Hij het nieuwe werk stilletjes in een andere plaats begint. Dit lijkt voor mensen die gevoelloos zijn niet te geloven. Mensen hebben het oude altijd gekoesterd en nieuwe, onbekende dingen altijd met vijandigheid of als iets vervelends beschouwd. Wat voor nieuw werk God dus ook doet, de mens is er van begin tot eind als laatste van op de hoogte.

Zoals altijd het geval is geweest, begon God Zijn nieuwe werk van de tweede fase na het werk van Jehova in het Tijdperk van de Wet: het vlees aannemen – als vleesgeworden mens tien, twintig jaar – en Zijn werk verkondigen en doen onder gelovigen. Toch wist niemand en erkende maar een klein groepje mensen dat Hij de vleesgeworden God was nadat de Heer Jezus aan het kruis genageld en herrezen was. Het vormde een probleem dat er één opstond die Paulus heette en die God als aartsvijand tegemoet trad. Zelfs nadat hij neergeslagen was en een apostel werd, veranderde de oude aard van Paulus niet en wandelde hij het pad van het tegenwerken van God. In de tijd dat hij werkte, schreef Paulus veel epistels; helaas genoten latere generaties van zijn epistels als zijnde de woorden van God. Dit ging zo ver dat ze in het Nieuwe Testament werden opgenomen en verward werden met de woorden die God Zelf sprak. Dit is echt een grote schande sinds de komst van de Schrift! En kwam deze fout niet door de dwaasheid van de mens? Ze wisten niet dat epistels of spirituele geschriften van de mens gewoon niet in de verslagen van Gods werk in het Tijdperk van Genade thuishoorden om het werk en de woorden van God te vertolken. Maar dit staat los van waar we het over hebben. Laten we dus naar het oorspronkelijke onderwerp terugkeren. Zodra de tweede fase van Gods werk was voltooid – na de kruisiging – was Gods werk volbracht om de mens van zonde terug te winnen (dat wil zeggen: de mens uit de handen van Satan terug te winnen). Vanaf dat moment hoefde de mens alleen maar de Heer Jezus als de Heiland aan te nemen voor de vergeving van zijn zonden. De zonden van de mens waren zogezegd geen belemmering meer om het heil te verkrijgen en tot God te komen. Satan kon ze ook niet meer ter beschuldiging tegen de mens inbrengen. God had namelijk Zelf het echte werk gedaan. Hij was in de gedaante van het zondige vlees gekomen en God was Zelf het zondoffer. Op die manier kwam de mens van het kruis af, verlost en gered dankzij het vlees van God, de gelijkenis van dit zondige vlees. De mens kwam zo na de gevangenschap door Satan een stap dichter bij het aanvaarden van de verlossing voor Gods aangezicht. Deze fase van het werk was uiteraard het management van God, één stap verder dan het Tijdperk van de Wet en van een dieper niveau dan het Tijdperk van de Wet.

Zo is het management van God: de mensheid overdragen aan Satan – een mensheid die niet weet wat God is, wat de Schepper is, hoe God te aanbidden en waarom onderwerping aan God noodzakelijk is – en de verdorvenheid van Satan vrij spel geven. God wint de mens vervolgens stap voor stap terug uit de handen van Satan, totdat de mens God met zijn hele wezen aanbidt en Satan verwerpt. Dit is het management van God. Dit alles klinkt als een mythisch verhaal en lijkt een raadsel. Mensen zien het als een mythisch verhaal omdat ze geen flauw benul hebben van wat er de laatste paar duizend jaar allemaal met de mens is gebeurd. Ze weten ook helemaal niet hoeveel verhalen zich in de kosmos en het firmament hebben afgespeeld. Bovendien hebben zij geen weet van de nog verbazingwekkendere, angstaanjagende wereld die buiten de materiële wereld om bestaat, maar die zij met hun menselijke ogen niet kunnen zien. Het komt de mens onbegrijpelijk voor, omdat de mens de betekenis van Gods verlossing van de mensheid en van het werk van Gods management niet inziet. De mens begrijpt Gods uiteindelijke bedoeling met de mensheid niet. Gaat het om een mensheid zoals Adam en Eva, onverdorven door Satan? Nee! Het management van God is erop gericht een groep mensen te vormen die God aanbidt en zich aan Hem onderwerpt. Deze mensheid is door Satan verdorven, maar ziet Satan niet meer als hun vader. Men herkent het lelijke gezicht van Satan en verwerpt het. Men komt voor God om Zijn oordeel en tuchtiging te aanvaarden. Men weet wat lelijk is en hoe het in contrast staat met wat heilig is. Men herkent de grootsheid van God en het kwaad van Satan. Een dergelijke mensheid werkt niet langer voor Satan, aanbidt Satan niet en plaatst Satan niet op een voetstuk. Dat komt omdat ze een groep vormt die waarlijk door God is gewonnen. Dit is de betekenis van Gods management onder de mensheid. Gedurende het werk van Gods management in deze tijd is de mensheid het doelwit van Satans verdorvenheid en tegelijkertijd het doelwit van Gods heil. De mensen zijn het product waar God en Satan om strijden. God voert Zijn werk uit en wint de mens tegelijkertijd gestaag terug uit de handen van Satan. Zo komt de mens steeds dichter tot God …

En toen kwam het Tijdperk van het Koninkrijk, een meer praktische fase van het werk en tevens het moeilijkst door de mens te aanvaarden. Hoe dichter die mens namelijk tot God komt, hoe dichter Gods roede de mens nadert en hoe duidelijker Gods aangezicht voor de mens verschijnt. Na de verlossing van de mensheid keert de mens officieel terug naar de familie van God. De mens dacht dat het nu tijd was om te genieten, maar hij krijgt een frontale aanval van God te verduren die niemand had voorzien. Dit blijkt een doop te zijn die het volk van God moet “genieten”. Met een dergelijke behandeling kunnen mensen niet anders dan bij zichzelf denken: ik ben het lam, vele jaren verloren, dat God tegen een hoge prijs heeft teruggekocht. Waarom behandelt God mij dan zo? Is dit Gods manier om mij uit te lachen en aan de kaak te stellen? … Na jaren is de mens verweerd geraakt, na raffinering en tuchtiging aan den lijve te hebben ondervonden. De mens heeft weliswaar de ‘glorie’ en ‘romantiek’ van voorbije tijden verloren, maar is, zonder het te weten, de principes van menselijk gedrag gaan begrijpen. Hij is Gods jarenlange toewijding aan het redden van de mensheid gaan waarderen. De mens begint zijn eigen barbaarsheid langzaamaan te verafschuwen. Hij begint te haten hoe verwilderd hij is, al zijn misvattingen jegens God en de onredelijke eisen die hij aan Hem heeft gesteld. De tijd kan niet worden teruggedraaid. Voorbije gebeurtenissen worden de spijtige herinneringen van de mens. De woorden en liefde van God worden echter de drijvende kracht in het nieuwe leven van de mens. De wonden van de mens genezen dag na dag. Zijn kracht keert terug, hij staat op en ziet op naar het aangezicht van de Almachtige … Dan ontdekt hij dat Hij altijd aan zijn zijde is geweest, en dat Zijn glimlach en Zijn mooie gestalte nog steeds zo intrigerend zijn. Zijn hart is nog steeds vervuld met zorg voor de mensheid die Hij heeft geschapen. Zijn handen zijn nog steeds zo warm en krachtig als in het begin. Het lijkt alsof de mens is teruggekeerd naar de hof van Eden, maar dat de mens deze keer niet langer naar de verleidingen van de slang luistert, zich niet meer afwendt van het aangezicht van Jehova. De mens knielt voor God neer, kijkt op naar Gods glimlachende gelaat en offert zijn kostbaarste offerande – O! Mijn Heer, mijn God!

De liefde en compassie van God doordrenken elk detail van het werk van Zijn management. Of mensen Gods goede bedoelingen nu wel of niet kunnen begrijpen, Hij blijft het werk dat Hij wil volbrengen onvermoeibaar doen. Hoe veel of weinig mensen ook van het management van God begrijpen, iedereen kan de voordelen en hulp van het werk dat God doet, waarderen. Misschien heb je vandaag niets gevoeld van Gods liefde of het leven dat Hij biedt, maar zolang je God niet verlaat en je de waarheid vastberaden blijft nastreven, komt er altijd een dag waarop Gods glimlach aan jou zal worden geopenbaard. Want het werk van Gods management heeft als doel de mensheid terug te winnen die onder Satans domein is. Hij wil de mensheid niet in de steek laten die door Satan is verdorven en zich tegen God verzet.

23 september 2005

Bijlage 4:

Het aanschouwen van de verschijning van God in Zijn oordeel en tuchtiging

Net als honderden miljoenen andere volgelingen van de Heer Jezus Christus, houden we ons aan de wetten en geboden van de Bijbel, genieten we van de overvloedige genade van de Heer Jezus Christus en komen we samen, bidden, prijzen en dienen we in de naam van de Heer Jezus Christus – en dit alles doen we in de zorg en bescherming van de Heer. We zijn vaak zwak en vaak sterk. Wij geloven dat al onze handelingen in overeenstemming zijn met wat de Heer leert. Het spreekt dus vanzelf dat we ook geloven dat we ons op het pad bevinden waarop we de wil doen van de Vader in de hemel. We verlangen naar de wederkomst van de Heer Jezus, naar het glorievolle arriveren van de Heer Jezus, naar het einde van ons leven op aarde, naar de verschijning van het koninkrijk en naar alles zoals het was voorspeld in het boek Openbaring: De Heer arriveert en brengt rampspoed en beloont het goede en straft het kwade en neemt allen die Hem volgen en Zijn terugkeer verwelkomen op in de lucht om Hem tegemoet te komen. Elke keer dat we hieraan denken, kunnen we niet anders dan overmand worden door emotie. We zijn dankbaar dat we in de laatste dagen zijn geboren en het geluk hebben om getuige te zijn van de komst van de Heer. Al hebben we vervolging geleden, het is in ruil voor ‘een eeuwige luister, die alles omvat en alles overtreft’; wat een zegening is dat! Al dit verlangen en de genade die de Heer ons schenkt, maken ons vaak nuchter tot het gebed en brengen ons vaker samen. Misschien volgend jaar, misschien morgen, of misschien nog eerder wanneer de mens het niet verwacht, zal de Heer plotseling aankomen en zal Hij verschijnen onder een groep mensen die aandachtig op Hem hebben gewacht. We strijden allemaal met elkaar, niemand wil achterblijven, om de eerste groep te zijn die de verschijning van de Heer aanschouwt, om een van degenen te worden die zullen worden opgenomen. We hebben alles gegeven, ongeacht de kosten, voor de komst van deze dag. Sommigen hebben hun baan opgegeven, sommigen hebben hun families verlaten, sommigen hebben afstand gedaan van het huwelijk en sommigen hebben zelfs al hun spaargeld gedoneerd. Wat een onzelfzuchtige toewijding! Een dergelijke oprechtheid en loyaliteit gaat zelfs de heiligen van vervlogen tijden te boven! Aangezien de Heer zegent wie Hij wil, en genade heeft aan wie Hij wil, zijn onze toewijding en uitgaven, geloven wij, reeds door Zijn ogen aanschouwd. Zo hebben onze oprechte gebeden ook Zijn oren al bereikt, en we vertrouwen erop dat de Heer ons zal belonen voor onze toewijding. Bovendien was God welwillend tegenover ons geweest voordat Hij de wereld schiep, en kan niemand Gods zegeningen en beloften aan ons afnemen. We maken allemaal toekomstplannen, en nemen het als vanzelfsprekend aan dat onze toewijding en uitgaven onderhandelingsfiches of aandelen zijn voor onze opname in de lucht om de Heer te ontmoeten. Bovendien plaatsen we onszelf zonder aarzelen op de toekomstige troon, met de leiding over alle naties en alle volkeren, om als koningen te regeren. Dit alles nemen we als gegeven, als iets dat we kunnen verwachten.

We minachten iedereen die tegen de Heer Jezus is; uiteindelijk zullen ze allemaal worden vernietigd. Wie heeft hen gezegd niet te geloven dat de Heer Jezus de Verlosser is? Natuurlijk zijn er momenten waarop we van de Heer Jezus leren en medelijden hebben met de wereld, want zij begrijpen het niet, en we moeten tolerant en vergevingsgezind zijn. Alles wat we doen is in overeenstemming met de woorden van de Bijbel, want alles wat niet overeenkomt met de Bijbel is dwaalleer en ketterij. Een dergelijk geloof is diep ingebed in de geest van elk van ons. Onze Heer is in de Bijbel en als we niet afwijken van de Bijbel, zullen we niet van de Heer afwijken; als we ons aan dit principe houden, dan zullen we gered worden. We sporen elkaar aan en ondersteunen elkaar, en elke keer dat we samenkomen, hopen we dat alles wat we zeggen en doen in overeenstemming is met de wil van de Heer en aanvaard kan worden door de Heer. Ondanks de grove vijandigheid van onze omgeving, zijn onze harten vervuld van vreugde. Wanneer we denken aan de zegeningen die zo dicht binnen ons bereik zijn, is er dan niets dat we niet kunnen verzaken? Is er niets waarvan we niet kunnen verdragen om er afscheid van te nemen? Dit alles is impliciet en dit alles wordt bekeken door de ogen van God. Wij, de handvol behoeftigen die zijn opgeheven uit de mesthoop, zijn dezelfde als alle gewone volgelingen van de Heer Jezus: we dromen van opname, van gezegend te worden en van het regeren over alle naties. Onze verdorvenheid wordt blootgelegd in de ogen van God, en onze verlangens en hebzucht worden veroordeeld in de ogen van God. Maar toch gebeurt dit allemaal zo onopvallend, zo logisch, en niemand van ons vraagt zich af of ons verlangen juist is, laat staan dat ook maar iemand van ons twijfelt aan de juistheid van alles waar we ons aan houden. Wie kan Gods wil kennen? We weten niet te zoeken, te onderzoeken of zelfs bezig te zijn met het pad dat de mens bewandelt. Want we geven er alleen maar om of we opgenomen kunnen worden, of we gezegend kunnen worden, of er een plaats voor ons is in het koninkrijk der hemelen, en of we een deel van het water van de rivier des levens en de vrucht van de boom des levens zullen hebben. Geloven wij niet in de Heer, en zijn wij geen volgelingen van de Heer, ter wille van het verkrijgen van deze dingen? Onze zonden zijn vergeven, we zijn tot inkeer gekomen, we hebben de bittere beker wijn gedronken en we hebben het kruis op onze rug gelegd. Wie kan zeggen dat de prijs die we hebben betaald niet door de Heer zal worden aanvaard? Wie kan zeggen dat we niet voor genoeg olie hebben gezorgd? We willen geen dwaze maagden zijn of een van degenen die in de steek worden gelaten. Bovendien bidden we vaak en vragen we de Heer om te voorkomen dat we misleid worden door valse Christussen, want er staat in de Bijbel: “Als iemand dan tegen jullie zegt: ‘Kijk, Christus is hier of daar,’ geloof het dan niet. Want er zullen valse christussen en valse profeten opstaan. Zij zullen grote tekenen en mirakelen aan de dag leggen, zodat zij – als dat mogelijk was – zelfs de door God uitverkozen mensen om de tuin zouden leiden” (Matteüs 24:23-24). We hebben allemaal deze Bijbelverzen in onze geheugens opgeslagen, we kennen ze door en door en we zien ze als een kostbare schat, als leven, en als de geloofsbrieven voor onze opname en verlossing …

Duizenden jaren lang zijn de levenden heengegaan, hun verlangens en dromen met zich meenemend, en niemand weet met zekerheid of ze naar het koninkrijk der hemelen zijn gegaan. De doden keren terug en ze zijn alle verhalen vergeten die eens hebben plaatsgevonden en volgen nog steeds de leringen en de paden van de voorouders. En dus, met het verstrijken van de jaren en de dagen, weet niemand of onze Heer Jezus, onze God, echt alles accepteert wat we doen. We kijken simpelweg uit naar een uitkomst en speculeren over alles wat er zal gebeuren. Toch is God voortdurend stil gebleven en is Hij nooit aan ons verschenen of heeft Hij tot ons gesproken. En dus beoordelen we willens en wetens Gods wil en gezindheid volgens de Bijbel en de tekenen. We zijn gewend geraakt aan de stilte van God; we zijn gewend geraakt aan het afwegen van het goed of kwaad van ons gedrag met behulp van onze eigen manier van denken; we zijn eraan gewend geraakt om onze kennis, opvattingen en morele ethiek te gebruiken om Gods eisen aan ons te vervangen; we zijn gewend geraakt aan het genieten van de genade van God; we zijn eraan gewend geraakt dat God hulp biedt wanneer we het nodig hebben; we zijn eraan gewend geraakt om onze handen naar God uit te strekken voor allerlei dingen en God maar raak te bevelen; we zijn ook gewend geraakt aan het volgen van doctrines, zonder aandacht te schenken aan hoe de Heilige Geest ons leidt; bovendien zijn we gewend geraakt aan dagen waarin we onze eigen meester zijn. Wij geloven in een God zoals deze, die we nog nooit hebben ontmoet. Vragen zoals hoe Zijn gezindheid is, wat Hij heeft en is, hoe Zijn beeld is, of we Hem zullen kennen of niet wanneer Hij komt, enzovoort – geen van deze dingen is belangrijk. Wat belangrijk is, is dat Hij in onze harten is, dat we Hem allemaal verwachten en dat we ons kunnen voorstellen hoe Hij is. We waarderen ons geloof en koesteren onze spiritualiteit. We beschouwen alles als mest en betreden alles met voeten. Omdat we de volgelingen zijn van de glorierijke Heer, ongeacht hoe lang en moeizaam de reis is, ongeacht welke ontberingen en gevaren ons overkomen, niets kan onze voetstappen stoppen als we de Heer volgen. “Een rivier van levenswater, helder als kristal, stroomt uit de troon van God en het Lam. Op beide oevers staat de boom des levens, die twaalf soorten fruit draagt en zijn fruit iedere maand voortbrengt. De bladeren van de boom zijn om de naties te genezen. Er zal geen vloek meer zijn, geen vloek. De troon van God en het Lam zal in de stad staan. Zijn dienaren zullen Hem dienen, en ze zullen Zijn gezicht zien, ze zullen Zijn gezicht zien. Zijn naam zal op hun voorhoofden staan. En er zal geen nacht meer zijn: een kaars is niet meer nodig, geen kaars, noch het licht van de zon, want de Heer God geeft hun licht. Ze zullen voor eeuwig en altijd heersen. Ze zullen voor eeuwig en altijd heersen” (Openbaring 22:1-5). Elke keer dat we deze woorden zingen, vloeien onze harten over van vreugde en voldoening, en stromen tranen uit onze ogen. Dank aan de Heer omdat Hij ons gekozen heeft, dank aan de Heer voor Zijn genade. Hij heeft ons nu in deze tijd het honderdvoudige gegeven, heeft ons het eeuwige leven gegeven in de komende wereld, en als Hij ons nu zou vragen om te sterven, zouden we dat doen zonder de minste klacht. Heer! Kom alstublieft snel! Stel het niet nog een minuut langer uit, want we verlangen vurig naar u en hebben alles voor u opgegeven.

God is stil en is nog nooit aan ons verschenen, maar Zijn werk is nooit gestopt. Hij kijkt naar alle landen en beveelt alle dingen, en aanschouwt alle woorden en daden van de mens. Zijn management wordt in stappen en volgens Zijn plan uitgevoerd. Het gaat voorts in stilte, zonder dramatisch effect, maar toch komen Zijn voetstappen steeds dichter bij de mensheid en de stoel waarin Hij rechtspreekt wordt bliksemsnel in het heelal klaargezet, waarna onmiddellijk Zijn troon onder ons neerdaalt. Wat een majesteitelijk schouwspel is dat, wat een statig en plechtig tafereel. Als een duif en als een brullende leeuw arriveert de Geest onder ons allen. Hij is wijs, Hij is rechtvaardig en majesteitelijk, Hij komt geruisloos onder ons, en heeft autoriteit en is vervuld van liefde en mededogen. Niemand is op de hoogte van Zijn komst, niemand verwelkomt Zijn komst en bovendien weet niemand wat Hij allemaal zal doen. Het leven van de mens blijft onveranderd; zijn hart is niet anders en de dagen gaan voorbij zoals gewoonlijk. God leeft onder ons als een gewoon persoon, als een meest onbelangrijke volgeling en een gewone gelovige. Hij heeft Zijn eigen bezigheden, Zijn eigen doelen, en bovendien heeft Hij de goddelijkheid die gewone mensen niet hebben. Niemand heeft het bestaan van Zijn goddelijkheid opgemerkt en niemand heeft het verschil tussen Zijn substantie en dat van de mens waargenomen. We leven samen met Hem, onbeperkt en onbevreesd, want we zien Hem als niets meer dan een onbelangrijke gelovige. Hij let op alles wat we doen en al onze gedachten en ideeën worden voor Hem blootgelegd. Niemand interesseert zich voor Zijn bestaan, niemand heeft enige voorstelling van Zijn functie en bovendien heeft niemand enig vermoeden van wie Hij is. We gaan gewoon door met onze bezigheden, alsof Hij niets met ons te maken heeft …

Bij toeval drukt de Heilige Geest een passage uit van woorden ‘via’ Hem, en hoewel het heel onverwacht aanvoelt, erkennen we dat dit de uitspraak van God is en aanvaarden we het gretig van God. Dat is omdat, ongeacht wie deze woorden uitdrukt, zolang ze van de Heilige Geest komen, we ze moeten accepteren en we ze niet kunnen ontkennen. De volgende uiting kan via mij zijn, het kan via jou zijn, of het kan via hem zijn. Ongeacht wie het is, alles is de genade van God. Maar ongeacht wie de persoon is, we moeten ze niet aanbidden, want ongeacht wat dan ook, ze kunnen onmogelijk God zijn; we kunnen in geen geval een gewoon persoon zoals deze uitkiezen om onze God te zijn. Onze God is zo groot en eervol; hoe zou Hij vertegenwoordigd kunnen worden door iemand die zo onbelangrijk is? Sterker nog, we wachten allemaal op de komst van God om ons terug te brengen naar het koninkrijk der hemelen, en dus, hoe kan iemand die zo onbeduidend is, gekwalificeerd zijn voor zo’n belangrijke en zware taak? Als de Heer terugkomt, moet het op een witte wolk zijn, voor iedereen zichtbaar. Wat zal dat glorieus zijn! Hoe kon Hij Zich zo geruisloos verstoppen onder een gewone groep mensen?

En toch is het deze gewone persoon, die verborgen is onder mensen, die het nieuwe werk van het redden van ons uitvoert. Hij legt niets aan ons uit, noch vertelt Hij ons waarom Hij gekomen is. Hij doet alleen het werk dat Hij van plan is te doen in stappen en volgens Zijn plan. Zijn woorden en uitingen worden steeds frequenter. Van troosten, vermanen, herinneren en waarschuwen, tot verwijten en disciplineren; van een toon die zachtaardig en vriendelijk is, tot woorden die fel en majestueus zijn – ze brengen allemaal compassie en schroom in de mens. Alles wat Hij zegt raakt de geheimen die diep in ons verborgen zijn, Zijn woorden steken in ons hart, steken onze geest en maken ons beschaamd en vernederd. We beginnen ons af te vragen of de God in het hart van deze persoon echt van ons houdt, en wat Hij precies van plan is te doen. Misschien kunnen we pas opgenomen worden als we zo’n pijn hebben doorstaan? In onze hoofden berekenen we … over de bestemming die komt en over ons toekomstig lot. Maar nog steeds gelooft niemand van ons dat God vlees heeft aangenomen en onder ons werkt. Hoewel Hij al zo lang bij ons is, hoewel Hij al zoveel woorden van aangezicht tot aangezicht met ons heeft gesproken, zijn we nog steeds niet bereid om zo’n gewoon iemand te accepteren als de God van onze toekomst, laat staan dat we bereid zijn om de controle over onze toekomst en lot toe te vertrouwen aan zo’n gewoon iemand. Van Hem krijgen we een oneindige stroom van levend water en dankzij Hem leven we van aangezicht tot aangezicht met God. We zijn alleen dankbaar voor de genade van de Heer Jezus in de hemel en hebben nooit aandacht besteed aan de gevoelens van deze gewone persoon die de goddelijkheid in bezit heeft. Hij doet nog steeds Zijn werk nederig in het vlees verborgen, en drukt de stem van Zijn hart uit. Hij is er schijnbaar ongevoelig voor dat de mensheid Hem verwerpt, blijkbaar eeuwig de kinderlijkheid en onwetendheid van de mens vergevend, en voor altijd tolerant ten aanzien van de oneerbiedigheid van de mens tegenover Hem.

Zonder dat we het wisten heeft deze onbeduidende man ons stap voor stap naar Gods werk geleid. We ondergaan ontelbare beproevingen, worden onderworpen aan ontelbare kastijdingen en worden getest door de dood. We leren van Gods rechtvaardige en majestueuze gezindheid, genieten ook van Zijn liefde en compassie, leren de grote kracht en wijsheid van God te waarderen, getuigen van de lieflijkheid van God en aanschouwen Gods diepe verlangen om de mens te redden. In de woorden van deze gewone persoon leren we de gezindheid en substantie van God kennen, leren we Gods wil kennen, leren we de natuur en substantie van de mens kennen en zien we de weg van redding en perfectie. Zijn woorden veroorzaken onze ‘dood’ en veroorzaken onze ‘wedergeboorte’; Zijn woorden brengen ons troost, maar laten ons ook gebukt door gevoelens van verwijt en schuld; Zijn woorden brengen ons vreugde en vrede, maar ook grote pijn. Soms zijn we als lammeren voor de slachting in Zijn handen; soms zijn we als Zijn oogappel en ontvangen we Zijn liefde en genegenheid; soms zijn we als Zijn vijand, in as veranderd door Zijn toorn in Zijn ogen. Wij zijn de mensheid die door Hem is gered, wij zijn de maden in Zijn ogen en wij zijn de verloren lammeren aan wie Hij dag en nacht denkt om te vinden. Hij is genadig tegenover ons, Hij veracht ons, Hij heft ons op, Hij troost ons en vermaant ons, Hij leidt ons, Hij verlicht ons, Hij kastijdt en disciplineert ons, en Hij vervloekt ons zelfs. Hij maakt zich dag en nacht zorgen om ons, Hij beschermt en zorgt dag en nacht voor ons, Hij staat altijd naast ons, en Hij besteedt al Zijn zorg aan ons en betaalt elke prijs voor ons. In de woorden van dit kleine en gewone vlees hebben we het geheel van God ervaren en hebben we de bestemming gezien die God ons heeft geschonken. Toch, ondanks dit alles, blijft ijdelheid in onze harten rondsluipen, en zijn we nog steeds niet bereid om een dergelijk persoon als onze God in de praktische zin te accepteren. Hoewel Hij ons zoveel manna heeft gegeven, zoveel om van te genieten, kan niets van dit alles zich meester maken van de plaats van de Heer in onze harten. We eren de speciale identiteit en status van deze persoon alleen met grote terughoudendheid. Als Hij niet spreekt om ons te laten erkennen dat Hij God is, dan zullen we absoluut niet het initiatief tonen om Hem te erkennen als de God die spoedig zou moeten arriveren en die toch al zo lang onder ons werkt.

God gaat verder met Zijn uitspraken, en met behulp van verschillende methoden en perspectieven om ons te vermanen wat te doen, en tegelijkertijd Zijn hart een stem te geven. Zijn woorden dragen levenskracht en laten ons het pad zien dat we moeten lopen en stellen ons in staat te begrijpen wat de waarheid is. We beginnen aangetrokken te worden door Zijn woorden, we beginnen ons te concentreren op de toon en manier van Zijn spreken, en beginnen onbewust een interesse in de diepste gevoelens van deze onopvallende persoon te krijgen. Hij doet nauwgezette pogingen voor ons, verliest de slaap en eetlust voor ons, weent voor ons, zucht voor ons, kermt in ziekte voor ons, lijdt vernedering omwille van onze bestemming en redding, en Zijn hart bloedt en huilt tranen voor onze ongevoeligheid en opstandigheid. Wat Hij heeft en is gaat een gewoon persoon te boven, en kan door geen van de verdorvenen worden bezeten of bereikt. Hij heeft tolerantie en geduld dat geen gewoon persoon heeft, en geen enkel schepsel bezit Zijn liefde. Niemand anders dan Hij kan al onze gedachten kennen, of zo’n helder en volledig begrip van onze aard en substantie hebben, of de opstandigheid en verdorvenheid van de mensheid beoordelen, of tot ons spreken en aan ons werken in naam van God in de hemel. Niemand behalve Hij is begiftigd met het gezag, de wijsheid en de waardigheid van God; de gezindheid van God en wat God heeft en is, worden in hun geheel in Hem naar voren gebracht. Niemand anders dan Hij kan ons de weg wijzen en ons licht brengen. Niemand anders dan Hij kan de mysteries onthullen die God niet heeft geopenbaard sinds de schepping tot nu toe. Niemand anders dan Hij kan ons redden van Satans slavernij en onze eigen verdorven gezindheid. Hij vertegenwoordigt God. Hij drukt het binnenste van Gods hart uit, de vermaningen van God, en Gods woorden van oordeel voor de hele mensheid. Hij is een nieuw tijdvak begonnen, een nieuw tijdperk, en heeft een nieuwe hemel en aarde binnen geleid en nieuw werk, en Hij heeft ons hoop gebracht, en een einde gemaakt aan het leven dat we leidden in onduidelijkheid, en heeft ons hele wezen in staat gesteld om het pad naar redding in volle klaarheid te aanschouwen. Hij heeft ons hele wezen overwonnen en ons hart gewonnen. Vanaf dat moment zijn onze geesten bewust geworden en lijken onze zielen opnieuw te worden gerevitaliseerd: deze gewone, onbeduidende persoon, die onder ons leeft en lange tijd door ons is verworpen – is dit niet de Heer Jezus, die voor altijd in onze gedachten is, wakend en dromend, en naar wie we dag en nacht verlangen? Het is Hij! Hij is het echt! Hij is onze God! Hij is de waarheid, de weg en het leven! Hij heeft ons toegestaan om weer te leven, het licht te zien en heeft ervoor gezorgd dat onze harten niet langer dwalen. We zijn teruggekeerd naar het huis van God, we zijn teruggekeerd voor Zijn troon, we staan oog in oog met Hem, we hebben Zijn aangezicht aanschouwd en de weg die voor ons ligt gezien. In die tijd zijn onze harten volledig door Hem overwonnen; we twijfelen er niet langer aan wie Hij is en werken niet langer Zijn werk en woord tegen, en we vallen helemaal neer voor Hem. We wensen niets anders dan de voetsporen van God voor de rest van ons leven te volgen en door Hem te worden vervolmaakt en Zijn genade terug te betalen en Zijn liefde voor ons terug te betalen en Zijn orkestraties en arrangementen te gehoorzamen, en samen te werken met Zijn werk, en alles te doen wat we kunnen om te voltooien wat Hij ons toevertrouwt.

Worden overwonnen door God is te vergelijken met een vechtsport wedstrijd.

Elk woord van God slaat op onze dodelijke plek en maakt ons bedroefd en bang. Hij onthult onze opvattingen, onthult onze verbeeldingen en onthult onze verdorven gezindheid. Door alles wat we zeggen en doen, en elk van onze gedachten en ideeën, worden onze natuur en substantie onthuld door Zijn woorden, hetgeen ons vernederd en bevend van angst laat zijn. Hij vertelt ons over al onze acties, onze bedoelingen en intenties, en zelfs de verdorven gezindheid die we zelf nooit hebben ontdekt, waardoor we voelen dat we in al onze armzalige onvolkomenheid worden blootgelegd en raken we zelfs volledig overtuigd. Hij oordeelt ons voor onze opstand tegen Hem, tuchtigt ons voor onze godslastering en veroordeling van Hem, en geeft ons het gevoel dat we in Zijn ogen waardeloos zijn en dat we de levende Satan zijn. Onze hoop wordt vernietigd, we durven geen onredelijke eisen meer te stellen en pogingen aan Hem te doen, en zelfs onze dromen verdwijnen van de ene dag op de andere. Dit is een feit dat niemand van ons zich kan voorstellen, en dat niemand van ons kan accepteren. Onze gedachten raken voor een moment uit balans, en we weten niet hoe we verder moeten gaan op het pad dat voor ons ligt, we weten niet hoe we verder moeten gaan in onze overtuigingen. Het lijkt erop dat ons geloof terug is gegaan naar het allereerste begin en dat we de Heer Jezus nooit hebben ontmoet en geen kennis met Hem gemaakt hebben. Alles voor onze ogen verbijstert ons en geeft ons het gevoel dat we op drift zijn gezet. We zijn wanhopig, we zijn teleurgesteld en diep in ons hart is er een onbedwingbare woede en schande. We proberen stoom af te blazen, proberen een uitweg te vinden, en bovendien proberen we te blijven wachten op onze Heiland Jezus en onze harten naar Hem uit te storten. Hoewel er momenten zijn dat we noch hoogmoedig noch nederig zijn aan de buitenkant, zijn we in onze harten geteisterd door een gevoel van verlies als nooit tevoren. Hoewel we soms ongebruikelijk kalm lijken aan de buitenkant, ondergaan we van binnen golvende massa’s pijniging. Zijn oordeel en tuchtiging hebben ons alle hoop en dromen ontnomen, hebben ons zonder onze buitensporige verlangens laten zitten, en niet bereid om te geloven dat Hij onze Redder is en in staat om ons te redden. Zijn oordeel en tuchtiging hebben een diepe kloof geopend tussen ons en Hem en niemand is zelfs bereid die over te steken. Zijn oordeel en tuchtiging zijn de eerste keer dat we zo’n grote tegenslag en zo’n grote vernedering ondergaan. Zijn oordeel en tuchtiging hebben ons in staat gesteld om Gods eer en intolerantie voor de overtredingen van de mens oprecht te waarderen, in vergelijking waarmee we zo laaghartig en onzuiver zijn. Zijn oordeel en tuchtiging hebben ons voor het eerst doen beseffen hoe arrogant en pompeus we zijn, en dat de mens nooit de gelijke van God zal zijn, of op één lijn met God. Zijn oordeel en tuchtiging hebben ons doen verlangen om niet langer in zo’n verdorven gezindheid te leven, en hebben ons ertoe aangezet om zo snel mogelijk van die natuur en substantie af te komen, en niet langer door Hem verafschuwd te worden en walgelijk voor Hem te zijn. Zijn oordeel en tuchtiging hebben ervoor gezorgd dat wij graag Zijn woorden gehoorzamen, en niet langer bereid te zijn om tegen Zijn orkestraties en arrangementen te rebelleren. Zijn oordeel en tuchtiging hebben ons opnieuw het verlangen gegeven om te blijven leven en hebben ervoor gezorgd dat wij hem graag als onze Redder accepteren. … We zijn het overwinningswerk uitgelopen, zijn uit de hel gestapt, zijn uit het dal van de schaduw van de dood gestapt. … Almachtige God heeft ons gewonnen, deze groep mensen! Hij heeft over Satan gezegevierd en al Zijn vijanden verslagen!

We zijn gewoon zo’n gewone groep mensen met een verdorven satanische gezindheid, wij zijn degenen die door God zijn voorbestemd voor de tijdperken en we zijn de behoeftigen die God heeft opgeheven uit de mesthoop. Wij hebben eens God verworpen en veroordeeld, maar nu zijn wij overwonnen door Hem. We hebben het leven ontvangen en de weg van het eeuwige leven van God ontvangen. Ongeacht waar we op aarde zijn, ondanks vervolging en verdrukking, we kunnen niet gescheiden zijn van de redding door Almachtige God. Want Hij is onze Schepper en onze enige verlossing!

De liefde van God strekt zich uit als het water van een bron, en wordt gegeven aan jou, aan mij, aan hem en aan allen die oprecht de waarheid zoeken en die op de verschijning van God wachten.

Net zoals de maan altijd de zon volgt, houdt het werk van God nooit op, en wordt uitgevoerd op jou, op mij, op hem en op allen die de voetsporen van God volgen en het oordeel en de tuchtiging van God aanvaarden.

23 maart 2010

Nawoord

Al omvatten deze woorden niet alle uitingen van God, voor de mensen volstaan ze om hun doel te bereiken: God kennen en een verandering van gezindheid teweegbrengen. Er zijn misschien mensen die denken dat, omdat Gods werk op het vasteland van China ten einde is gekomen, dit een bewijs is dat Hij klaar is met het spreken van alle woorden die Hij zou moeten uiten, en dat Hij onmogelijk nog nieuwe uitspraken kan hebben omdat dit alle woorden zijn die God kan zeggen. Bovendien zijn er mensen die geloven dat ‘Het Woord verschijnt in het vlees’ alle uitdrukkingen van God in het Tijdperk van het Koninkrijk bevat, dat het krijgen van dit boek gelijk staat aan het verkrijgen van alles van God, of dat dit boek in de toekomst de mensheid zal leiden zoals de Bijbel dat deed. Ik neem aan dat de mensen met deze visie geen minderheid vormen, want mensen willen God altijd graag beperkingen opleggen. Hoewel ze allemaal verkondigen dat God almachtig en allesomvattend is, maakt de natuur van de mens het hem makkelijk God binnen een bepaald gebied te beperken. Op hetzelfde moment dat ieder mens God begint te kennen, biedt hij ook weerstand aan God en beperkt hij Hem.

Het werk van God in het Tijdperk van het Koninkrijk is nog maar net begonnen. Alle uitspraken van God in dit boek waren alleen gericht tot Zijn volgers in die tijd, en ze vormen slechts een deel van de uitingen van God in Zijn huidige incarnatie. Ze vertegenwoordigen niet Gods alles. Er kan bovendien niet worden gezegd dat dit al het werk omvat dat God tijdens deze incarnatie gaat verrichten. God zal Zijn woorden richten tot mensen van verschillende etniciteiten en achtergronden, en Hij zal de hele mensheid overwinnen en het oude tijdperk afsluiten. Hoe kan Hij er dan mee ophouden, nadat Hij zo een klein deel van Zijn woorden heeft gesproken? Het is alleen dat Gods werk in verschillende periodes en verschillende stappen is verdeeld. Hij werkt volgens Zijn plan en uit Zijn woorden volgens Zijn stappen. Hoe kan de mens ooit Gods almacht en wijsheid doorgronden? Het feit dat ik hier uitleg is het volgende: wat God is en heeft is voor altijd onuitputtelijk en onbegrensd. God is de bron van het leven en van alle dingen. God kan door geen enkel geschapen wezen worden doorgrond. Tenslotte moet ik iedereen nog aan het volgende herinneren: Baken God nooit meer af in boeken, woorden of Zijn eerdere uitspraken. Er is slechts één woord dat het kenmerk van Gods werk past: nieuw. Hij houdt er niet van om oude paden te bewandelen of Zijn werk opnieuw te doen. Hij wil bovendien niet dat mensen Hem aanbidden door Hem binnen een bepaald gebied te beperken. Dit is Gods gezindheid.

Credits

Sommige bijbelteksten zijn ontleend aan de Nieuwe Bijbelvertaling © 2004/2007 Nederlands Bijbelgenootschap.